Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 831/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: 145 par. 1 pkt 5, art. 148 par. 1, art. 61a par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 30 stycznia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2019 roku sprawy ze skargi M. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania rozgraniczeniowego uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza P. z dnia [...] nr. [...]


UZASADNIENIE

III SA/Łd 831/18

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...], nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 , art. 125 § 1 pkt 5, art. 148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) – dalej: k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza P. z [...], nr [...] wydane w przedmiocie odmowy wznowienia, na wniosek K. N. i J. N., postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza P. z dnia [...]., nr [...] wydaną w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym P., oznaczonej nr ew. 387/2 i 387/3 z działkami sąsiednimi.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny:

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że ostateczną decyzją z dnia [...], o wskazanym wyżej numerze, Burmistrz P. w pkt 1 zatwierdził w części przeprowadzone postępowanie rozgraniczeniowe nieruchomości J. i K. N., położonej w obrębie ewidencyjnym [...] P., gm. P., oznaczonej numerem działek 387/2 i 387/ 3 z nieruchomościami przyległymi oznaczonymi jako działki: 388/2 (własność M. N.); 386/2 (własność P. K.) na odcinku od pkt 1 prosto po gruncie w kierunku południowym poprzez pkt 3 i pkt 5 do pkt 6, zgodnie z treścią protokołu granicznego z dnia 5 maja 2017 r.; 1542 (droga gminna – własność Gminy P.) oraz w pkt 2 wskazanej decyzji umorzył postępowanie rozgraniczeniowe w części rozgraniczenia w/w nieruchomości J. i K. N. z nieruchomością przyległą o nr 386/2 (własność P. K.) na odcinku od pkt 6 w kierunku południowym do drogi powiatowej oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 1555, zgodnie z treścią protokołu granicznego z dnia 5 maja 2017 r. i w tym zakresie, z urzędu przekazał sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w W. Zamiejscowy Wydział Cywilnego z siedzibą w P.

Od wyżej wymienionej decyzji w części dotyczącej umorzenia postępowania rozgraniczeniowego strony nie wniosły odwołania.

Natomiast decyzją z dnia [...] [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpatrzeniu żądania P. K. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza P. z dnia [...] o rozgraniczeniu nieruchomości skarżących z nieruchomościami sąsiednimi.

Postanowieniem z dnia [...], [...] Sąd Rejonowy w W. VIII Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w P. dokonał rozgraniczenia nieruchomości skarżących o nr ew. 387/2 i 397/3 z nieruchomością nr 386/2 stanowiącą własność P. K., w ten sposób, iż ustalił przebieg granicy pomiędzy tymi nieruchomościami, w części objętej postępowaniem, wzdłuż linii zaznaczonej na mapie kolorem zielonym, przebiegającej przez pkt 6-7-8-9, zgodnie z treścią protokołu granicznego z 5 maja 2017 r. Postanowieniem z dnia [...], [...] Sąd Okręgowy w S. I Wydział Cywilny oddalił apelację wniesioną przez J. i K. N.

Pismem z dnia 16 kwietnia 2018 r. J. N. i K. N. wystąpili z wnioskiem o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego zakończonego decyzją Burmistrza P. z dnia [...], w celu wyeliminowania występujących nieprawidłowości, niezawinionych po stronie wnioskodawców. Uzupełniając powyższy wniosek na wezwanie organu administracji, wnioskodawcy przy piśmie z dnia 8 czerwca 2018 r., przedłożyli wydaną w dniu 28 luty 2018 r. kserokopię mapy ewidencyjnej wsi P. (arkusz 4), zaewidencjonowanej w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. pod nazwą materiału zasobu [...] oraz materiał graficzny wygenerowany dla działki nr 387/3 z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 16 grudnia 2017 r. W dalszej części pisma wnioskodawcy wskazali, iż wyodrębniona z podziału zatwierdzonego decyzją Burmistrza P. [...] z dnia [...] działka nr388/1 ma nieprawidłową powierzchnię, co wynika z zaniżonej szerokości działki do 10 m, zamiast o szerokości 11 m. Na potwierdzenie zawężenia szerokości działki ewidencyjnej numer 388/1 wskazali na materiał graficzny pochodzący z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Mając powyższe na uwadze zawiadomieniem z dnia 11 czerwca 2018 r. Burmistrz P. poinformował strony o wszczęciu, na wniosek J. N. i K. N. złożony w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., postępowania administracyjnego w przedmiocie wznowienia postępowania rozgraniczeniowego zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym P., oznaczonej nr ew. 387/2 i 387/3 z działkami sąsiednimi, a następnie postanowieniem z dnia [...] odmówił wznowienia tego postępowania administracyjnego.

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ stwierdził, iż w sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia żądania wnioskodawców, którzy poza złożoną mapą zawierającą projekt podziału nieruchomości o nr ew. 388 z 2007 r, co istotne zweryfikowanej pod katem jej poprawności, zatwierdzonej i przyjętej do państwowego zasobu ewidencyjnego, nie przedłożyli jakichkolwiek innych dokumentów wskazujących na zasadność wniosku. Ponadto organ przywołując przepis art. 148 § 1 k.p.a. wskazał na uchybienie miesięcznego terminu, przewidzianego prawem do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, liczonego od daty powzięcia przez wnioskodawców wiedzy, co do istnienia okoliczności stanowiących podstawę do wystąpienia z żądaniem wznowienia postępowania.

Zażalennia na powyższe postanowienie wnieśli małżonkowie J.N. i K. N.oraz M. N.. Strony ponowiły argumentację, co do nieprawidłowo przeprowadzonego w 2017 r. postępowania rozgraniczeniowego, z uwagi na błędy popełnione podczas podziału działki nr ew. 388, co miało miejsce w roku 2007 r. Ponadto, co istotne uprawniony geodeta wykonujący prace geodezyjne w ramach prowadzonego postępowania rozgraniczeniowego z 2017 r. wyraził wolę wykonania niezbędnej korekty w ramach poniesionych już kosztów. Takiej woli nie wyraża jednak Urząd Gminy i Miasta P.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy przedstawił obszernie dotychczasowy przebieg postępowania oraz przywołał przepisy k.p.a. regulujące instytucję wznowienia postępowania. Wskazał, iż analiza tych przepisów pozwala na stwierdzenie, że postępowanie administracyjne prowadzone z wniosku o wznowienie można podzielić na dwa etapy. Pierwszy etap , tzw. wstępny odnosi się do oceny formalnej wniosku i w przypadku pozytywnych ustaleń w tym zakresie kończy się wydaniem postanowienia wszczęcie postanowienia o wznowieniu postępowania, na podstawie art. 149 § 1 k.p.a., bądź też o odmowie wszczęcia tego postępowania ( art. 149 § 3 k.p.a). Drugi etap, tzw. postępowanie właściwe, prowadzone po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, ma na celu ocenę zaistnienia przesłanek wznowienia, który to etap kończy się wydaniem decyzji o uchyleniu decyzji ostatecznej, bądź stwierdzeniem w drodze decyzji, w sytuacjach prawem wskazanych, iż została wydana z naruszeniem prawa, a w przypadku stwierdzenia braku przesłanek do uwzględnienia wniosku, decyzją o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej.

W niniejszej sprawie, zdaniem organu odwoławczego zażalenia nie zasługują na uwzględnienie, gdyż wniosek K. i J. N. z dnia 16 kwietnia 2018 r. o wznowienie postępowania, został złożony z uchybieniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. , co czyniło zasadnym wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Jak wynika bowiem z akt sprawy, wnioskodawcy, dokumenty na, które powołują się we wniosku o wznowienie, pozyskali odpowiednio w dniu 16 grudnia 2017 r. (data wygenerowania materiału graficznego pozostającego w posiadaniu ARiMR) oraz w dniu 28 lutego 2018 (data wydania kopii mapy ewidencyjnej zaewidencjonowanej w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej Kartograficznej w P.). Tym samym wznowienie postępowania administracyjnego w oparciu o spóźniony wniosek uznać należało za niedopuszczalne, gdyż godziłoby to w zasadę trwałości decyzji administracyjnej.

Kwestionując zasadność wydanego rozstrzygnięcia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł M. N., który podnosił, iż odmawiający wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego wiedział o błędach powstałych w trakcie postępowania rozgraniczającego nieruchomości o nr ew. 387/2 i 387/3 z nieruchomościami oznaczonymi nr ew. 386/2 i 388, gdyż był w posiadaniu dokumentów przedstawiających błędne wyznaczenie granicy. Tym samym winien dokonać jego korekty z urzędu. Ponadto skarżący, odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych wskazał, że miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania powinien odnosić się tylko do sytuacji, w której organ administracji nie może wznowić postępowania z urzędu. W pozostałych przypadkach, gdy żądanie strony jest uzasadnione istnieniem jednej z przesłanek, o których mowa w art. 145 § 1 k.p.a organ jest zobowiązany wznowić postępowanie, niezależnie od zachowania przez stronę terminu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wnosiło o jej oddalenie wskazując, iż w świetle podniesionych zarzutów nie widzi podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza P. wydaną w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej nr ew. 387/2 i 387/3 z nieruchomościami sąsiednimi oznaczonymi jako działki o nr 386/2, 388/2, 1555 i 1542.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Dokonując oceny zgodności z prawem, w tak zakreślonej kognicji, poddanego kontroli sądowoadministracyjnej rozstrzygnięcia, Sąd uznał, iż zarówno zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie Burmistrza P. z dnia [...] wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a, skutkowało koniecznością ich wyeliminowania z obrotu prawnego.

Jak już wcześniej wskazano przedmiotem niniejszej skargi M. N. uczynił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza P. z dnia [...], nr [...] wydane w przedmiocie odmowy wznowienia, na wniosek K. N. i J. N., postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza P. z dnia [...], nr [...] wydaną w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym P., oznaczonej nr ew. 387/2 i 387/3 z działkami sąsiednimi.

Podstawę materialnoprawną podjęcia zaskarżonego postanowienia stanowiły przepisy art. 145 – 152 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.)- dalej: k.p.a., regulujące instytucję wznowienia postępowania administracyjnego.

Wznowienie postępowania to instytucja procesowa, która umożliwia weryfikację ostatecznej decyzji administracyjnej dotkniętej kwalifikowaną wadą procesową, wymienioną w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i art. 145b § 1 k.p.a. Postępowanie to jest zasadniczo postrzegane jako jeden z trybów postępowania nadzwyczajnego, a więc takiego, którego celem jest przeprowadzenie kontroli decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Pozytywne przesłanki wznowienia postępowania uregulowane zostały w wyżej wskazanych trzech przepisach i obejmują one sytuacje, w których otwiera się możliwość weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej. Do tych przesłanek należy: rozstrzygnięcie sprawy decyzją ostateczną oraz wystąpienie co najmniej jednej z podstaw, uregulowanych w sposób zamknięty w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i art. 145b § 1 k.p.a. Kodeks opiera się przy tym na koncepcji wyczerpującego wyliczenia podstaw wznowieniowych, których nie należy interpretować rozszerzająco, ani domniemywać. Niezależnie od wystąpienia przesłanek pozytywnych, kodeks opiera możliwość wznowienia postępowania na braku zajścia dwóch przesłanek negatywnych, uregulowanych w art. 146 § 1 i art. 146 § 2 k.p.a.

Na gruncie niniejszej sprawy, jak wynika z uzasadnień wydanych w sprawie postanowień organów obu instancji, jako ustawową podstawę wznowienia postępowania administracyjnego na żądanie J. N. i K. N., w oparciu o złożony w dniu 16 kwietnia 2018 r. wniosek oraz o złożone w dniu 8 czerwca 2018 r. wyjaśnienia i dokumenty, organy procedujące w sprawie przyjęły art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., to jest przesłankę wyjścia na jaw istotnych dla sprawny nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję.

W myśl art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony.

Stosownie do treści art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 §2 k.p.a.).

Ponadto jak wynika z treści art. 149 k.p.a. złożenie podania o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie wstępne, które powinno zakończyć się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania (§ 1) lub odmową wznowienia postępowania (§ 3). W toku tego postępowania organ administracji publicznej jest obowiązany do dokonania formalnej kontroli wniosku, tj. jego dopuszczalności pod względem podmiotowym i przedmiotowym oraz pod względem zachowania terminu do zgłoszenia żądania.

W niniejszej sprawie, odmawiając wszczęcia postępowania wznowieniowego organy administracji procedujące w sprawie uznały, iż wnioskodawcy uchybili ustawowemu, określonemu w art. 148 § 1 k.p.a. miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w oparciu o przesłankę, o której mowa w art. 145 §1 pkt 5 k.p.a.

W ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową skargę powyższe stwierdzenie uznać należy, za co najmniej przedwczesne.

Przypomnieć na wstępie należy, iż ostateczną decyzją z dnia [...], nr [...] Burmistrz P.:

- zatwierdził w części przeprowadzone postępowanie rozgraniczeniowe nieruchomości J. i K. N., położonej w obrębie ewidencyjnym 0016 P., gm. P., oznaczonej numerem działek 387/2 i 387/ 3 z nieruchomościami przyległymi oznaczonymi jako działki: 388/2 (własność M. N.386/2 (własność P. K.) na odcinku od pkt 1 prosto po gruncie w kierunku południowym poprzez pkt 3 i pkt 5 do pkt 6, zgodnie z treścią protokołu granicznego z dnia 5 maja 2017 r.; 1542 (droga gminna – własność Gminy P.) – pkt 1 decyzji;

- oraz umorzył postępowanie rozgraniczeniowe w części rozgraniczenia w/w nieruchomości J. i K. N. z nieruchomością przyległą o nr 386/2 (własność P. K.) na odcinku od pkt 6 w kierunku południowym do drogi powiatowej oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 1555, zgodnie z treścią protokołu granicznego z dnia 5 maja 2017 r. i w tym zakresie, z urzędu przekazał sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w W. Zamiejscowy Wydział Cywilnego z siedzibą w P. –pkt 2 powołanej decyzji.

Ponadto, co w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...], [...] Sąd Rejonowy w W. VIII Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w P. dokonał rozgraniczenia nieruchomości skarżących o nr ew. 387/2 i 397/3 z nieruchomością nr 386/2 stanowiącą własność P. K, w ten sposób, iż ustalił przebieg granicy pomiędzy tymi nieruchomościami, w części objętej postępowaniem, wzdłuż linii zaznaczonej na mapie kolorem zielonym, przebiegającej przez pkt 6-7-8-9, zgodnie z treścią protokołu granicznego z 5 maja 2017 r. Wniesiona od powyższego orzeczenia apelacja wnioskodawców została oddalona postanowieniem Sądu Okręgowego w S. I Wydział Cywilny z dnia [...], [...]

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż ostateczna decyzja Burmistrza P. z dnia [...], w części w jakiej umarzała postępowanie rozgraniczeniowe odnośnie nieruchomości J. i K. N. (nr ew. 3897/2 i 387/3) z nieruchomością przyległą o nr 386/2 (własność P. K.) na odcinku od pkt 6 w kierunku południowym do drogi powiatowej oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 1555, zgodnie z treścią sporządzonego protokołu granicznego i rozstrzygała o przekazaniu, w tym zakresie sprawy do rozpoznania przez właściwy sąd powszechny, utraciła swój byt prawny. Oznacza to, że w tym zakresie, w obrocie prawnym nie istnieje żadne rozstrzygnięcie, które mogłoby podlegać wyeliminowaniu, w drodze uregulowanych w k.p.a. postępowaniach nadzwyczajnych, na gruncie niniejszej sprawy – w drodze instytucji procesowej wznowienia postępowania. W takiej sytuacji, zdaniem Sądu, organ administracji publicznej właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania jest zobowiązany do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, na podstawie art. 61a §1 k.p.a. (podob. wyroki WSA w Gliwicach z 23 czerwca 2017 r., II SA/Gl 337/17 i z 8 października 2018 r., II SA/Gl 345/18; www.cbois.nsa.gov.pl).

Tymczasem zarówno ze złożonego przez J. i K. N. w dniu 16 kwietnia 2018 r. wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, jak i z treści pisma procesowego z dnia 8 czerwca 2018 r., stanowiącego jego uzupełnienie, nie wynika jaki był zakres żądania wnioskodawców. Czy strony wnosiły o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego w części opisanej w pkt 1 decyzji ostatecznej z [...] czy też w całości obejmującej również zakres opisany w pkt 2 tej decyzji. Kwestia ta nie została przez organy administracji należycie wyjaśniona, pomimo jej istotnego wpływu na ocenę poprawności zaskarżonego rozstrzygnięcia, z uwagi na powyżej wskazane skutki umorzenia decyzji administracyjnej na możliwość jej wzruszenia w nadzwyczajnym trybie postępowania. Jeżeli bowiem intencją inicjatorów postępowania wznowieniowego byłoby wznowienie postępowania rozgraniczeniowego w zakresie obejmującym zarówno pkt 1 i pkt 2 decyzji ostatecznej z [...] to organy administracyjne rozpatrujące ten wniosek byłyby zobowiązane do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., w części w jakiej żądanie obejmuje pkt 2 powołanej decyzji, oraz rozstrzygnąć wniosek w części dotyczącej pkt 1 decyzji z dnia [....] Natomiast, jeżeli okazałby się, że intencją K. i J. N. było wznowienie postępowania rozgraniczeniowego, jedynie w zakresie określonym w pkt 1 decyzji ostatecznej z [...] to organ, tak jak powyżej wskazano winien rozpatrzeć wniosek zgodnie z żądaniem jego autorów, w oparciu o przepisy art. 145 -152 k.p.a.

Zasadność stwierdzenia Sądu, co do niewyjaśnienia zakresu postępowania objętego wnioskiem z 16 kwietnia 2018 r. o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego, potwierdza zarówno argumentacja skarżącego M. N., który w treści wniesionej skargi zarzuca organom administracji wiedzę, co do błędów powstałych w postępowaniu rozgraniczeniowym działek 387/2 i 387/3 z nieruchomościami 388 i 386/2 (która w części objęta była rozstrzygnięciem o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego), jak i zawarta w udzielonej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. odpowiedzi na wniesioną skargę z 14 września 2018 r., konkluzja organu odwoławczego, z której wynika cyt. "iż w świetle podniesionych zarzutów nie widzi podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza P. wydaną w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej nr ew. 387/2 i 387/3 z nieruchomościami sąsiednimi oznaczonymi jako działki o nr 386/2, 388/2, 1555 i 1542". Tym bardziej, że powołana przez Kolegium działka o nr ew. 1555, co wynika z treści pkt 2 ostatecznej decyzji Burmistrza P. z [...], nie była przedmiotem prowadzonego postępowania rozgraniczeniowego, a stanowiła jedynie odnośnik, co do kierunku przebiegu części granicy pomiędzy nieruchomością J. i K. N. (o nr 387/2 i 387/3) z nieruchomością przyległą o nr 386/2 stanowiąca własność P. K.

Zaniechanie organów w powyższym zakresie stanowiło w ocenie Sądu obowiązujących przepisów procedury administracyjnej, w szczególności art. 6, art. 7, oraz art. 8 i art. 9 k.p.a. Zgodnie bowiem z przyjętym w orzecznictwie sądów administracyjnych do zainicjowanego wnioskiem o wznowienie postępowania wstępnego, które jak wskazuje Kolegium ma na celu ocenę dopuszczalności i formalności poprawnej zgłoszonego żądania, w tym też jego zakresu, mają zastosowanie przepisy art. 6-12 k.p.a. (por. wyrok NSA O/Z we Wrocławiu z 5 stycznia 1993 r., SAB/Wr 47/92, LEX nr 26093).

Kolejnym naruszeniem procesowym mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, było zdaniem Sądu, pominięcie okoliczności, iż wznowienie postępowania administracyjnego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. może nastąpić zarówno z urzędu, jak i na wniosek uprawnionego podmiotu, co wprost wynika z treści art. 147 zdanie pierwsze k.p.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się bowiem pogląd, zgodnie z którym w sytuacji, w której strona przekroczyła określony w art. 148 §1 k.p.a. termin do zgłoszenia wniosku o wznowienie, co niewątpliwie stanowi przeszkodę wszczęcia postępowania, a jednocześnie z okoliczności sprawy wynika prawdopodobieństwo zaistnienia jednej z pozytywnych przesłanej wznowieniowych (z uwzględnieniem wyłączenia z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), organ winien rozważyć wszczęcie postępowania wznowieniowego oraz dać temu wyraz w uzasadnieniu wydanego postanowienia. Jeżeli bowiem organ administracji publicznej dostrzeże pozytywne przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego z urzędu, to przyjmuje się, ze nie może przejść nad tym do porządku dziennego, lecz jest zobowiązany wszcząć to postępowanie. Zasadność powyższego stanowiska potwierdza brzmienie art. 145 § 1 k.p.a., z którego wnika, iż "postępowanie wznawia się". (por. wyrok NSA z 11 kwietnia 2013 r., II OSK 2402/11; wyrok WSA w Gdańsku z 7 czerwca 2018 r., III SA/Gd 213/18; Wyrok WSA w Gliwicach z 9 października 2017 r., II SA/Gl 281/17; www.cbois.nsa.gov.pl). Co prawda, na gruncie przedmiotowej skargi zarzut w powyższym zakresie skarżący podniósł dopiero na etapie jej wniesienia do sądu administracyjnego, jednakże jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, kwestia wadliwego sporządzenia mapy z przeprowadzonego w roku 2007 podziału działki o nr ew. 388, która to mapa stanowiła następnie dokumentację graficzną wykorzystaną w przeprowadzonym postępowaniu rozgraniczeniowym zakończonym ostateczną decyzją z [...], była podnoszona na etapie przed organami rozpatrującymi wniosek o wznowienie, zarówno przez skarżącego, jak i J.i K. N.. Natomiast z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, jak i poprzedzającego je postanowienia organu I instancji, nie wynika, aby posiadając wiedzę w tym zakresie, organy rozważały kwestie możliwości wszczęcia tego postanowienia z urzędu, jak również nie zanegowały prawdziwości powyższych twierdzeń. Tym bardziej, iż w toku prowadzonego postępowania zarówno skarżący, jak i małżonkowie N. podnosili, iż uprawniony geodeta wykonujący prace geodezyjne w ramach prowadzonego postępowania rozgraniczeniowego z 2017 r. potwierdził istnienie powyższych nieprawidłowości i wyraził wolę wykonania niezbędnej korekty w ramach poniesionych już kosztów.

Zdaniem Sądu dla prawidłowej oceny zasadności wznowienia postępowania rozgraniczeniowego kwestie powyższe także wymagają przeprowadzenia stosownych wyjaśnień, a zaniechanie powyższego przez organy procedujące w sprawie również należy uznać za naruszenie art. 6, art. 7 i art 8 k.p.a.

Reasumując Sąd stwierdził, iż przeprowadzona kontrola sądowoadministracyjnego zaskarżonego postanowienia, jak i poprzedzającego je postanowienia organu I instancji wykazała, ż rozstrzygnięcia organów obu instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, które to naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując wniosek ponownie organy administracji będą zobowiązane do uwzględnienia oceny prawnej wyrażonej w uzasadnieniu niniejszego wyroku, w szczególności do ustalenia rzeczywistych intencji J. i K. N., co do zakresu złożonego przez nich wniosku o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza P. z [...], a nadto do rozważenia, czy pomimo uchybienia przez wnioskodawców terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a., w sprawie nie wystąpiły do przesłanki do wznowienia postępowania rozgraniczeniowego z urzędu, z uwagi na podnoszoną przez strony tego postępowania wadliwość materiału graficznego, wykorzystanego w toku postępowania rozgraniczeniowego z 2017 r.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza P. z dnia [...].

a.l.