Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 6/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
658
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 2, art. 48 ust. 3 pkt 2, art. 51 ust. 2, art. 56 ust. 1b pkt 2
journal: Dz.U. 2006 nr 129 poz 902
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska - tekst jedn.
article: art. 149 par. 1-2, art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Donata Starosta Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego Mieszkańców Wsi R. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy S. do wydania w termin 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami aktu w sprawie z wniosku Zakładów Mięsnych A. B. w S. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 2. w pozostałej części skargę oddala 3. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy S. na rzecz Stowarzyszenia Zwykłego Mieszkańców Wsi R. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Zakłady Mięsne A. B. (dalej Wnioskodawca) podaniem z dnia [...] października 2007 r. wniósł o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia (k. 1-17 akt administracyjnych).

Pismem z dnia [...] listopada 2007 r. Burmistrz Miasta i Gminy S. (dalej Burmistrz albo organ I instancji), na podstawie art. 46a ust. 4 pkt 1, art. 49 ust. 3 i art. 50 ust.2 ustawy Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. 2006 r., nr 129, poz. 902 ze zm., dalej poś bądź Prawo ochrony środowiska) wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania, przez dostarczenie mapy ewidencyjnej terenu, którego dotyczy wniosek, (poświadczonej przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficzne); uzupełnienie charakterystyki przedsięwzięcia o podanie szczegółowego sposobu postępowania ze ściekami technologicznymi, wraz ze wskazaniem, dokąd te ścieki trafią po oczyszczeniu (k. 19, 20 akt administracyjnych).

Dnia [...] listopada 2007 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek, składając odpis wyrysu mapy ewidencyjnej 1:5000, poświadczonej dnia [...] listopada 2007 r. za zgodność z oryginałem dokumentu przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego, przez Starostę P. Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P.; wskazując, że ścieki technologiczne będą podczyszczane w chemiczno-biologicznej oczyszczalni ścieków, co pozwoli na odprowadzanie ścieków o normatywnych parametrach (k. 29-30, 21 akt administracyjnych).

Pismem z [...] grudnia 2007 r. Burmistrz zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie i wystąpił do Starosty P. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego dla powiatu p. z pytaniem o obowiązek i zakres sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (k. 31-36, 41-45 akt administracyjnych).

Dnia [...] grudnia 2007 r. Burmistrz zgromadził informacje z rejestru gruntów, wskazujących podmioty, uwidocznione jako właściciele nieruchomości, sąsiadujących z działką objętą wnioskiem (k. 22-28 akt administracyjnych).

Dnia [...] grudnia 2007 r. Burmistrz udzielił prowadzącemu postępowanie informacji, że dla terenu objętego wnioskiem brak miejscowego planu zagospodarowania terenu; poprzedni przestał obowiązywać z dniem [...] stycznia 2003 r.; w aktualnym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy S., działka znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej "M1" (k. 37, 38 akt administracyjnych).

Burmistrz, po uzyskaniu opinii Starosty P. (postanowienie z [...] grudnia 2007 r. nr [...]) i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. (postanowienie z [...] grudnia 2007 r. nr [...]) o konieczności sporządzenia raportu, postanowieniem z [...] stycznia 2008 r. nr [...] zobowiązał Wnioskodawcę do wykonania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (dalej raport; k. 46-48 akt administracyjnych).

Dnia [...] lutego 2009 r. Stowarzyszenie Zwykłe Mieszkańców Wsi R. (dalej Stowarzyszenie albo Skarżący) zwróciło się do Burmistrza z o udzielenie informacji, czy został już opracowany Raport oddziaływani na środowisko dla firmy przetwórstwa mięsnego, dla której tutejszy Urząd wydał warunki zabudowy na działce nr [...] przy ul. B. w R.. Pismem z [...] lutego 2009 r. Burmistrz poinformował Stowarzyszenie, że nie został jeszcze przedłożony raport dla zakładu przetwórstwa mięsnego, mającego powstać we wsi R. (k. 59, 60, 61 akt administracyjnych).

Pismem z [...] maja 2009 r. Stowarzyszenie ponownie zwróciło się do Burmistrza z o udzielenie informacji, czy został przedłożony raport oraz decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla inwestycji polegającej na budowie zakładu przetwórstwa mięsnego, na działce o nr geod. [...] w R. przy ul. B. Pismem z [...] maja 2009 r. Burmistrz poinformował Stowarzyszenie, że do dziś nie został przedłożony raport i nie została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla inwestycji polegającej na budowie zakładu przetwórstwa mięsnego, na działce o nr geod. [...] w R. przy ul. B. (k. 62, 63, 64 akt administracyjnych).

Stowarzyszenie pismem z [...] sierpnia 2009 r., przywołując pismo z [...] lutego 2009 r., podtrzymali żądanie dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniach dotyczących wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia prowadzonych na terenie sołectwa R. Postanowieniem z [...] października 2009 r. nr [...] Burmistrz, na podstawie art. 31 § 2 w zw. z art. 31 § 1 pkt 2 kpa dopuścił Stowarzyszenie Zwykłe Mieszkańców Wsi R. do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu przetwórstwa mięsa - profil: rozbiór mięsa wieprzowego i wołowego, produkcja wędlin i wyrobów wędliniarskich na działce o numerze ewidencyjnym [...] w R., wszczętej na wniosek Zakładów Mięsnych A. B. ul. S. [...],[...] S. (k. 65-69 akt administracyjnych).

Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] lutego 2010 r.) Burmistrz Miasta i Gminy S., na podstawie art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), w związku z art. 46 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. 2006 r., nr 129, poz. 902 ze zm., dalej poś bądź Prawo ochrony środowiska) i art. 153 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej udiś), po rozpatrzeniu wniosku Zakładów Mięsnych A. B. odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu przetwórstwa mięsa - profil: rozbiór mięsa wieprzowego i wołowego, produkcja wędlin i wyrobów wędliniarskich na działce o numerze ewidencyjnym [...] w R.

W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że Wnioskodawca podaniem z dnia 30 października 2007 r. wniósł o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Burmistrz, po uzyskaniu opinii Starosty P. (postanowieniem z [...] grudnia 2007 r. nr [...]) i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. (postanowieniem z [...] grudnia 2007 r. nr [...]) o konieczności sporządzenia raportu, postanowieniem z [...] stycznia 2008 r. nr [...] zobowiązał Wnioskodawcę do wykonania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Dnia [...] stycznia 2009 r. skierowano do Wnioskodawcy pismo o wyjaśnienie, czy owa inwestycja będzie kontynuowana i czy raport zostanie dostarczony. Dnia [...] stycznia 2009 r. wpłynęła do Urzędu Miasta i Gminy w S. informacja, że firma Wnioskodawcy zamierza realizować inwestycję [k. 56- 58 akt administracyjnych]. Pismem z [...] stycznia 2010 r. wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentów i złożenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w terminie 14 dni [k. 71- 72 akt administracyjnych]. W wyznaczonym terminie Wnioskodawca nie uzupełnił wymaganych dokumentów.

Wobec przytoczonych powyżej okoliczności faktycznych organ I instancji wyjaśnił, że z uwagi na brak wymaganych dokumentów nie może zakończyć prowadzonego postępowania przez wydanie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia (k. 73 akt administracyjnych).

Odwołanie od decyzji z [...] lutego 2010 r. pismem z dnia [...] marca 2010 r. złożył Wnioskodawca wyjaśniając, że poinformował Burmistrza o zamiarze realizacji inwestycji, przygotowując wcześniej stosowny raport. Wnioskodawca podkreślił, że raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest przezeń przygotowywany, a sama inwestycja budowy Zakładu Przetwórstwa Mięsnego w R. pozostaje strategicznym przedsięwzięciem w rozwoju Wnioskodawcy. Wnioskodawca zwrócił się o ponowne umożliwienie realizacji podania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację budowy zakładu przetwórstwa mięsa (k. 82-83 akt administracyjnych).

Ostateczną i prawomocną decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] marca 2011 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu (dalej SKO albo Kolegium) uchyliło decyzję z [...] lutego 2010 r. w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Zdaniem SKO, najistotniejsze znaczenie przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy ma fakt braku w aktach sprawy, jak również w uzasadnieniu decyzji jakiegokolwiek rozpatrzenia merytorycznego wniesionego podania. Sam brak raportu nie uprawniał organu I instancji do wydania decyzji odmawiającej zgody na realizację przedsięwzięcia. Burmistrz nie rozpatrzył zgodności planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ani nie stwierdził czy taki plan istnieje.

Zgoda na realizację inwestycji winna zostać oparta na wynikach postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, co do którego organ I instancji winien zobowiązać do przedłożenia lub odstąpić od zobowiązania inwestora.

Wyrażenie zgody na realizację przedsięwzięcia mogącego być szkodliwym zostało oparte na konstrukcji uznania administracyjnego. Stwierdzając zgodność planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego organ I instancji - po ewentualnym nałożeniu postanowieniem obowiązku sporządzenia raportu i po jego otrzymaniu, winien był wydać decyzję w oparciu o własną analizę wpływu planowanej inwestycji na środowisko, co będzie skutkowało możliwością obiektywnej oceny planowanego przedsięwzięcia. W decyzji nie tylko należy umieścić zalecenia organów opiniujących ale przede wszystkim dokonać ich analizy. Burmistrz winien był w całości przeprowadzić postępowanie mające na celu wydanie środowiskowej zgody na realizację przedsięwzięcia i wydać decyzję - odmawiającą zgody na realizację przedsięwzięcia bądź też wyrażającą taką zgodę. Kolegium wskazał, że inwestor, skoro nie jest w stanie terminowo dostarczyć raportu, winien zawnioskować do organu o zawieszenie postępowania do czasu jego sporządzenia (k. 96-97 akt administracyjnych).

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] Kolegium na podstawie art. art. 113 § 2 i 3 kpa, na wniosek Stowarzyszenia, odmówiło wyjaśnienia treści decyzji z [...] marca 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] Kolegium na podstawie art. 113 § 1 kpa sprostowało oczywistą omyłkę pisarską w decyzji z [...] marca 2011 r. Odpisy tych postanowień wpłynęły do Burmistrza – odpowiednio – [...] lipca 2011 r. i [...] lipca 2011 r. (k. 98-103 akt administracyjnych).

Dnia [...] lipca 2011 r., w nawiązaniu do decyzji z [...] marca 2011 r., Wnioskodawca wniósł o zawieszenie postępowania do czasu sporządzenia raportu. W odpowiedzi na pismo Burmistrza z [...] sierpnia 2011 r. o złożenie oświadczenia w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma, czy strony wyrażają zgodę na zawieszenie postępowania, pismem z [...] września 2011 r. pełnomocnik Stowarzyszenia nie wyraził zgody na zawieszenia postępowania i wskazał, że już najwyższy czas, by postępowanie wszczęte wnioskiem z [...] października 2007 r. się zakończyło (k. 104, 105-113, 115 akt administracyjnych).

Postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. nr [...], Burmistrz, na podstawie art. 98 § 1 kpa odmówił zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla inwestycji polegającej na budowie zakładu przetwórstwa mięsa - profil: rozbiór mięsa wieprzowego i wołowego, produkcja wędlin i wyrobów wędliniarskich na działce o numerze ewidencyjnym [...] w R.

W uzasadnieniu Burmistrz wyjaśnił, że [...] lipca 2011 r. Wnioskodawca zwrócił się do organu I instancji z wnioskiem o zawieszenie postępowania do czasu sporządzenia raportu. Burmistrz zawiadomił osoby będące stronami w postępowaniu o złożonym przez Wnioskodawcę podaniu, informując jednocześnie o możliwości wyrażenia sprzeciwu lub braku sprzeciwu co do zawieszenia niniejszego postępowania w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia. W wyznaczonym terminie, pismem z dnia [...] września 2011 r. Stowarzyszenie nie wyraziło zgody na zawieszenie postępowania (k. 116 akt administracyjnych).

Zażaleniem z dnia [...] września 2011 r., wniesionym do Kolegium na podstawie art. 37 § 1 i art. 17 pkt 1 w zw. z art. 35 kpa, Stowarzyszenie zażądało uznania zażalenia za uzasadnione, wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy, zarządzenia wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, podjęcia środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Stowarzyszenie podkreśliło, że mimo upływu prawie 6 miesięcy od wydania przez SKO dnia [...] marca 2011 r. decyzji, Burmistrz nie załatwił przekazanej Mu sprawy, dopuszczając się bezczynności (k. 129 akt administracyjnych).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) z [...] listopada 2011 r. Stowarzyszenie w pkt 1 wniosło o wydanie stosownego orzeczenia przez Burmistrza zgodnie z podaniem bez zbędnej zwłoki tj. uwzględnienie skargi w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ppsa. W pkt 2 Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi na bezczynność Burmistrza przez WSA i zobowiązanie go do załatwienia przedmiotowej sprawy, w określonym przez WSA terminie, w przypadku niezałatwienia sprawy przez Burmistrza w trybie autokontroli. W pkt 3 Skarżący wniósł o stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W pkt 4 Skarżący wniósł o wymierzenie Burmistrzowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. W pkt 5 Skarżący złożył wniosek o zasądzenie od Burmistrza Miasta i Gminy S. na rzecz Stowarzyszenia kosztów postępowania w kwocie 357 zł.

W uzasadnieniu Skarżący wyjaśnił, że minęło już ponad 7 miesięcy od rozpoczęcia postępowania w niniejszej sprawie, a mimo tego dotąd nie została ona załatwiona przez Burmistrza (k. 4-5 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], Burmistrz wniósł o jej oddalenie (k. 12-14v akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się częściowo zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ppsa sądy administracyjne zostały powołane do rozpoznawania skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a powołanego paragrafu. Stosownie do art. 149 § 1 ppsa, sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Sąd administracyjny kontrolując działalność administracji publicznej pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 ppsa związany granicami sprawy, a nie granicami skargi. Nie będąc związany granicami skargi, sąd jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa oraz wszystkich przepisów, które winny znaleźć zastosowanie w sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze.

Przedmiotem kontroli zgodności z prawem w niniejszym postępowaniu była zarzucona organowi I instancji przez Skarżącego bezczynność w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, po wydaniu przez Kolegium decyzji z [...] marca 2011 r. W tej sytuacji Sąd analizuje w dalszej części stan normatywny sprawy jedynie w zakresie zarzutu bezczynności i skutków prawnych bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał ustaleń w zakresie zdarzeń prawnych, przedstawionych w części historycznej niniejszego uzasadnienia.

Ustawodawca wprowadził zasadę załatwiania bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 i 2 kpa; Z. Janowicz "Kpa. Komentarz" W. Pr. PWN 1999 s. 154). W przypadku sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego, załatwienie sprawy winno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej- nie później niż w ciągu dwu miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). Załatwienie sprawy, w rozumieniu art. 104 § 1 kpa, oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy kpa stanowią inaczej. Artykuł 37 § 1 kpa stanowi zaś, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami kpa służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ, do którego wpłynęło takie zażalenie, jeśli uzna je za zasadne, wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (§ 2). Po wyczerpaniu środków przewidzianych w owym przepisie strona może wnieść, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ppsa, skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej.

W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i to w określonym przez prawo terminie. W sprawie dotyczącej bezczynności liczy się tylko dochowanie terminu załatwienia sprawy (art. 37 § 1 ab initio kpa; Z. Kmieciak "Przewlekłość postępowania administracyjnego w świetle ustaleń europejskiego case law" w: red. M. Błachucki, T. Górzyńska, G. Sibiga "Analiza i ocena zmian kodeksu postępowania administracyjnego w latach 2010-2011" Warszawa 2012 s. 115). Wniesienie skargi na bezczynność jest uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w sytuacji odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania danego aktu (J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" LexisNexis 2012, s. 43 - 44 uw. 37; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 1983 r. - SA/Wr 6/83 - GP 1983, nr 24). Tym samym dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" LexisNexis, 2011, s. 109 uw. 80). Dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. Zasada praworządności, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwienia spraw określonych w art. 35 i 36 kpa (art. 6 kpa). Obowiązek załatwienia spraw bez zbędnej zwłoki pozostaje także w bezpośrednim związku z zasadami wyrażonymi w art. 7 i art. 8 kpa, zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli, a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa. Urzeczywistnienie praworządności wiąże się zwykle z szybkością postępowania (Z. Janowicz - op. cit.- uw. 1 do art. 12 kpa).

Pismo Skarżącego z dnia [...] sierpnia 2007 r. do Wojewody spełnia wymogi art. 37 kpa

W sprawie tej nie ulegało wątpliwości, że organ I instancji po wydaniu przez SKO decyzji z dnia [...] marca 2011 r., mimo wytycznych zawartych w jej uzasadnieniu, dotyczących tego, że Burmistrz winien wydać decyzję co do meritum sprawy w oparciu o własną analizę planowanej inwestycji na środowisko, po dzień dzisiejszy nie wydał owej decyzji, mimo upływu ponad dwu miesięcy od zwrotu akt przez Kolegium (art. 35 § 1 i 3 kpa). W odpowiedzi na skargę Burmistrz wyjaśnił, że do czasu otrzymania od Wnioskodawcy raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, nie może on przeprowadzić dalszego etapu postępowania ani zakończyć sprawy przez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji z [...] lutego 2010 r. trafnie wskazał, że z uwagi na wniesienie podania o wszczęcie niniejszego postępowania przez Wnioskodawcę dnia 30 października 2007 r., na podstawie art. 153 ust. 1 udiś, w rozpoznawanej sprawie znajdowały zastosowanie uchylone w art. 144 powyższej ustawy, przepisy Prawa ochrony środowiska. Stosownie do art. 51 ust. 2 poś obowiązek sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, bądź też mogącego znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, jest nakładany w drodze postanowienia przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Raport o oddziaływaniu na środowisko sporządzany na użytek postępowania wiążącego się z realizacją inwestycji budowlanych jest dokumentem prywatnym będącym dowodem w sprawie administracyjnej przedkładanym przez inwestora.

Prawo ochrony środowiska stanowiąc o obowiązku sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia nie zwalnia organu I instancji od czynienia własnych ustaleń w przedmiocie planowanego przedsięwzięcia, ani tym bardziej nie uzależnia wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach od obowiązku uprzedniego przedłożenia raportu organowi I instancji. Zgodnie z art. 56 ust. 1b pkt 2 poś, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydawana jest przy uwzględnieniu ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Jednakże ustawodawca nie wskazał, że brak sporządzenia powyższego raportu uniemożliwia wydanie analizowanej decyzji.

Biorąc pod uwagę powyższe wywody, organ I instancji, nie wydając decyzji co do meritum sprawy, wykraczając ponad dwumiesięczny termin o którym stanowi art. 35 § 3 kpa, popadł w bezczynność. Kolegium zasadnie w tym zakresie zauważyło, że Burmistrz nie rozpatrzył chociażby zgodności planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ani nie stwierdził, czy plan taki istnieje. Organ I instancji winien przeprowadzić własną analizę wpływu planowanej inwestycji na środowisko, a także ustalić, czy pomiędzy dniem 17 grudnia 2007 r. (k. 38 akt administracyjnych), a dniem wydawania decyzji kończącej postępowanie w sprawie, nie wszedł w życie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie wyklucza, że brak przedłożenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może mieć istotny wpływ na merytoryczne rozpoznanie sprawy. Tym niemniej okoliczność ta nie może uniemożliwiać w ogóle jej rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 149 § 1 ppsa w pkt 1 wyroku zobowiązał Burmistrza do wydania w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami, aktu w sprawie z podania Wnioskodawcy o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

W punkcie 2 wyroku Sąd, na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę w pozostałym zakresie. Sąd nie stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie przez Burmistrza miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę miał na uwadze, że zdanie drugie art. 149 § 1 ppsa zostało dodane mocą art. 14 pkt 2 ustawy z dnia 20.01.2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz.U. nr 34, poz. 173 ze zm.). Zgodnie z art. 6 pkt 8 przywołanego aktu prawnego, przez stwierdzenie rażącego naruszenia prawa należy rozumieć prawomocne stwierdzenie rażącego naruszenia prawa na podstawie art. 149 lub art. 154 § 2 ppsa (J. P. Tarno – op. cit. s. 683, uw. 9). Organ I instancji nie dopuścił się rażącego naruszenia prawa, ponieważ zaistniała w sprawie bezczynność wyniknęła z błędnej wykładni znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów. Burmistrz nie czekał bezczynnie na dostarczenie raportu przez Wnioskodawcę, lecz kolejnymi pismami zwracał się doń o dostarczenie raportu. Organ I instancji podjął też działania, mające ustalić, czy prócz Wnioskodawcy, także inne strony i podmioty działające na prawach strony, wnoszą o zawieszenie postępowania – zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji z 31 marca 2011 r. (k. 96, 104-113, 115 akt administracyjnych). Biorąc pod uwagę wysoki stopień ich skomplikowania oraz podejmowane przez Burmistrza wielokrotne próby uzyskania wiadomości od Wnioskodawcy o terminie przedłożenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zaistniała bezczynność nie miała charakteru zamierzonego. Żadne z działań Burmistrza nie dadzą się zakwalifikować jako działania celowe, nacechowane złą wiarą czy dążeniem do bezczynności, które prowadziłyby do oceny, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 zd. 2 ppsa).

Ze wskazanych powyżej względów Sąd nie skorzystał z uprawnienia o którym stanowi art. 149 § 2 ppsa i nie nałożył na organ I instancji grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa.

W pkt 3 wyroku Sąd działając na podstawie art. 200 ppsa zasądził od Burmistrza na rzecz Skarżącego kwotę 357,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na powyższą kwotę złożyła się suma wpisu od skargi w wysokości 100 zł (§2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193), 240 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego (§14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz 17,00 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

MZ