Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 939/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie : Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka rodziny stale współdziałającego z podatnikiem w prowadzeniu działalności gospodarczej za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. i w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania uchylił w całości decyzję organu I instancji i orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej S.K. jako członka rodziny stale współdziałającego z podatnikiem K.K. w prowadzeniu działalności gospodarczej za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. w kwocie 64.733 zł oraz odsetki od tej zaległości liczone na dzień wydania decyzji w kwocie 55.924 zł i za zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie 1.303.516,80 zł oraz odsetki wynoszące 1.033.652 zł.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wniósł reprezentujący S.K. pełnomocnik - radca prawny D.S..

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. , zwanej P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie; gotówką do kasy sądu lub na jego rachunek bankowy (art. 219 P.p.s.a.).

Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, natomiast w innych sprawach pobiera się wpis stały. Sprawa niniejsza dotyczy odpowiedzialności podatkowej osób trzecich , uregulowanej przepisami rozdziału 15 w dziale III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – art. 111 tej ustawy i jej przedmiotem nie jest w istocie ustalenie należności pieniężnej , ale ustalenie istnienia przesłanek pozwalających na przypisanie osobie trzeciej odpowiedzialności za zobowiązania podatnika. W tej sytuacji wniesienie skargi w tej sprawie podlegało obowiązkowi uiszczenia wpisu stałego. Wysokość wpisu została określona w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Na mocy § 2 ust. 3 pkt 12 cyt. rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg z zakresu zobowiązań podatkowych, nieobjętych wpisem stosunkowym, wynosi 500 zł.

Można wskazać , iż w kwestii charakteru wpisu sądowego wnoszonego od skarg na rozstrzygnięcia organów podatkowych w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich (członka zarządu za zaległości podatkowe spółki) wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 maja 2008 r. , w sprawie II FZ 182/08 . NSA orzekł , iż do spraw nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych, o których mowa w § 2 ust. 3 pkt 12 powołanego wyżej rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r., należy zaliczyć decyzje wydawane w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług, bowiem przedmiotem sporu nie jest wysokość należności pieniężnej, lecz fakt obciążenia obowiązkiem spłaty ustalonej uprzednio należności.

W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w art. 221 tej ustawy zostało określone, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Wobec stwierdzenia, że w przedmiotowej sprawie skarga podlegała obowiązkowi uiszczenia wpisu stałego, którego to obowiązku nie dopełnił działający w imieniu skarżącego pełnomocnik – radca prawny, na podstawie art. 221 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.