Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 24/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
659
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Zobowiązano ...i stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35 § 1 i § 3; art. 36 § 1; art. 37 § 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2013 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w przedmiocie wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych; 1. zobowiązuje Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych do ustalenia prawidłowej kwoty należnego dofinansowania i po uzgodnieniu salda do wypłacenia [...] Sp. z o.o. w K. należnego dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych za okres obejmujący marzec i kwiecień 2007 r. w terminie 30 dni od daty uprawomocnienia się wyroku; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na rzecz [...] Sp. z o.o. w K. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 stycznia 2007 r. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: Fundusz lub PFRON) poinformował T. Sp. z o. o. w K. (dalej: Skarżąca lub Spółka) o wszczęciu postępowania mającego na celu weryfikację prawidłowości ubiegania się przez Spółkę o wypłatę dofinansowania do wynagrodzenia zatrudnionych osób niepełnosprawnych.

W dniach od 13 do 16 lutego 2007 r. pracownicy Wydziału Kontroli PFRON przeprowadzili w siedzibie Spółki dowód z dokumentów oraz oględziny stanowisk pracy zatrudnionych osób niepełnosprawnych na okoliczność spełniania warunków do otrzymania dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych osób niepełnosprawnych.

W związku z dokonanymi ustaleniami 5 kwietnia 2007 r. PFRON wstrzymał wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.

W dniu 14 maja 2007 r. Spółka przekazała do Funduszu wniosek o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Wn-D) za okres marzec i kwiecień 2007 r.

Postanowieniem z [...] maja 2007 r. PFRON zawiesił postępowanie w sprawie ubiegania się przez Spółkę o dofinansowanie do wynagrodzeń zatrudnionych osób niepełnosprawnych. W wyniku rozpatrzenia zażalenia Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z [...] grudnia 2007 r. uchylił powyższe postanowienie PFRON. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że Fundusz zamiast stosować ręczną blokadę w systemie powinien był wydać decyzję o odmowie wypłaty dofinansowania w związku z nieuzgodnieniem salda, od której strona mogłaby się odwołać do ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

Spółka pismem z 15 stycznia 2008 r. złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.

Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z [...] stycznia 2008 r. uwzględnił powyższe zażalenie i wyznaczył organowi I instancji 14 dniowy termin – od dnia otrzymania postanowienia - do załatwienia sprawy oraz zarządził wyjaśnienie przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie.

W dniu 21 lutego 2008 r. Spółka wniosła skargę na bezczynność Prezesa Zarządu PFRON w przedmiocie wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.

Decyzją z [...] maja 2008 r., nr [...], Prezes Zarządu PFRON odmówił Skarżącej wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych, za okres marzec i kwiecień 2007 r., ze względu na nieuzgodnienie w terminie salda przysługującego dofinansowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 17 stycznia 2011 r. o sygn. akt V SAB/Wa 22/10, po rozpoznaniu skargi Spółki na bezczynność Prezesa Zarządu PFRON, zobowiązał organ do dokonania czynności doręczenia Skarżącej decyzji z dnia [...] maja 2008 r. w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.

Uwzględniając wytyczne powyższego wyroku Fundusz doręczył Spółce decyzję z [...] maja 2008 r. o odmowie wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.

W następstwie rozpatrzenia odwołania od decyzji o odmowie wypłaty dofinansowania - Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z [...] lipca 2011 r., nr [...], uchylił tę decyzję w całości i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że odmowa wypłaty dofinansowania następuje wyłącznie w sytuacji zaistnienia przesłanek określonych w ustawie z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r., Nr 127, poz. 721 ze zm.; dalej: ustawa o rehabilitacji), do których należą m. in. wymagalne zobowiązania wobec PFRON, ewentualnie potwierdzony odpowiednią dokumentacją fakt nie wypłacenia pracownikom wynagrodzenia skutkujący brakiem podstaw do dofinansowania. Zdaniem Ministra nie są taką podstawą ustalenia dokonane w czasie kontroli przeprowadzonej przez pracowników Funduszu w zakresie oględzin stanowisk pracy, przepływów finansowych czy gospodarowania środkami zfron, gdyż takie ustalenia nie należą do kompetencji Funduszu. Jednocześnie Minister Pracy i Polityki Społecznej zobligował organ I instancji do dokonania ustalenia czy na dzień złożenia wniosku Spółka spełniała przesłanki uprawniające do otrzymania dofinansowania.

Następnie decyzją z [...] października 2011 r. nr [...] Prezes Zarządu PFRON określił wysokość zobowiązań Spółki z tytułu wpłat na Fundusz w związku z nieprzekazaniem środków na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych za okres 2008/01.

Skarżąca w dniu 9 marca 2012 r. złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezesa Zarządu PFRON.

Minister Pracy i Polityki Społecznej, po rozpatrzeniu powyższego zażalenia, postanowieniem z [...] kwietnia 2012 r. wyznaczył organowi I instancji dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 31 maja 2012 r.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej nr [...] pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie Spółki od decyzji Prezesa Zarządu PFRON z [...] października 2011 r.

Pismem z 29 czerwca 2012 r, PFRON wezwał Skarżącą do wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy wartościami zadeklarowanymi w informacji o wynagrodzeniach, zatrudnieniu i stopniach niepełnosprawności pracowników niepełnosprawnych (INF-D) i w deklaracji miesięcznych wpłat na PFRON (DEK-II) za okresy sprawozdawcze marzec i kwiecień 2007 r. w terminie 14 dni od otrzymania wezwania. Jednocześnie Fundusz wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 31 sierpnia 2012 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z 16 lipca 2012 r., Spółka poinformowała Fundusz, że dokumenty (INF-D oraz DEK –II) zostały sporządzone prawidłowo. Spółka wyjaśniła przyczyny zaistniałej różnicy w ilości osób niepełnosprawnych wskazanych w deklaracjach.

Pismem z 15 listopada 2012 r. PFRON poinformował Spółkę o prawie czynnego uczestnictwa w prowadzonym postępowaniu oraz wypowiedzenia się co zebranych dowodów i materiałów a także o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy do 31 grudnia 2012 r.

Pismem z 3 grudnia 2012 r. Spółka stwierdziła, że wniosek o wypłatę dofinansowania dotyczy okresu marzec/kwiecień 2007 r. i został złożony dużo wcześniej niż rzekoma zaległość we wpłatach na Fundusz (za styczeń 2008 r.). Gdyby wniosek Spółki został prawidłowo rozpatrzony niezwłocznie po jego złożeniu to zostałby uwzględniony. Zamiast tego Fundusz w sposób niezgodny z prawem (bezprawna blokada ręczna SOD, próba zawieszenia postępowania, wysłanie decyzji na adres Spółki, a nie ustanowionego pełnomocnika, konieczność złożenia skargi na bezczynność, odmowa wypłaty dofinansowania bez uzasadnionej przyczyny) przedłużał procedurę rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie o ponad 5,5 lat. Spółka podniosła, że Minister w decyzji z [...] lipca 2011 r. wskazał powinność organu I instancji w zakresie ustalenia czy na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie Spółka spełniła przesłanki do otrzymania dofinansowania.

Pismem z 2 stycznia 2013 r. Fundusz poinformował Spółkę o wyznaczeniu nowego terminu na załatwienie sprawy do dnia 28 lutego 2013 r. ze względu na konieczność przeanalizowania argumentów Spółki przedstawionych w piśmie z 3 grudnia 2012 r.

Pismem z 28 lutego 2013 r. Fundusz ponownie poinformował Spółkę o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy do 30 kwietnia 2013 r. ze względu na konieczność przeanalizowania argumentów Spółki przedstawionych w piśmie z 3 grudnia 2012 r.

Decyzją z [...] kwietnia 2013 r. nr [...] Minister Pracy i Polityki Społecznej stwierdził nieważność decyzji Prezesa Zarządu PFRON z [...] października 2011 r. określającej wysokość zobowiązań z tytułu wpłat na PFRON. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że postępowanie w ramach, którego organ I instancji wydał decyzję nie zostało skutecznie wszczęte ponieważ postanowienie wszczynające postępowanie nie zostało doręczone ani stronie ani prawidłowo umocowanemu pełnomocnikowi. Wady te potwierdzają, że decyzja z [...] października wydana została z rażącym naruszeniem prawa.

Pismem z 26 kwietnia 2013 r. Fundusz poinformował Spółkę o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy do 31 maja 2013 r. ze względu na konieczność przeanalizowania wpływu na przedmiotową sprawę powyższej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Spółka pismem z 23 kwietnia 2013 r. złożyła zażalenie do Ministra Pracy i Polityki Społecznej na przewlekłe prowadzenie postępowania. W uzasadnieniu opisała przebieg postępowania zainicjowanego wnioskiem o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za kwiecień i maj 2007 r. Stwierdziła, że przewlekłość jest wyraźna i rażąca, tym bardziej, że w toku niniejszego postępowania doszło uprzednio do uwzględnienia skargi na bezczynność oraz zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, co jednak nie zmotywowało organu I instancji do terminowego wykonania swoich obowiązków i załatwienia sprawy w sposób niezwłoczny.

Postanowieniem z [...] maja 2013 r., nr [...], Minister Pracy i Polityki Społecznej uznał zażalenie za niezasadne. W uzasadnieniu stwierdził, że strona była informowana o prowadzonym postępowaniu i możliwości wypowiedzenia się w sprawie oraz, że został wyznaczony nowy termin załatwienia sprawy.

Pismem z 31 maja 2013 r. Fundusz wezwał Spółkę do przesłania informacji czy pomimo utraty statusu zakładu pacy chronionej posiada nadal zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych a jeżeli tak to o wskazanie na jakiej podstawie prawnej zachowała ten fundusz. Jednocześnie poinformowano Spółkę o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy do dnia 31 lipca 2013 r.

Równolegle pismem z 31 maja 2013 r. Fundusz zwrócił się do ZUS I Oddział w Ł. o udzielenie informacji ilu pracowników zgłaszała do ubezpieczenia Spółka za poszczególne okresy sprawozdawcze, poczynając od czerwca 2007 r. do okresu bieżącego.

Spółka wniosła w dniu 5 czerwca 2013 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez PFRON w przedmiocie wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za marzec i kwiecień 2007 r. W skardze zawarto wniosek o zobowiązanie organu do ustalenia salda i wypłaty wnioskowanego dofinansowania, o stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę Fundusz wniósł o odrzucenie skargi ponieważ sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku, a prowadzone przez organ czynności jeszcze trwają. Poinformował, że w chwili obecnej prowadzi prace nad ustaleniem kwoty dofinasowania, gdyż zebrane w sprawie dowody wskazują, że należne stronie dofinasowanie za marzec i kwiecień 2007 r. jest niższe od wnioskowanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj. decyzji lub postanowień, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa – art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

Zgodnie natomiast z art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę na przewlekłość można wnieść skutecznie po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Niewyczerpanie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, dotyczącej braku załatwienia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, wyczerpaniem środków zaskarżenia jest wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.). Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż Skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, dopełniła wymogu wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu przed organami administracji publicznej. Skarżąca wniosła do Ministra Pracy i Polityki Społecznej zażalenie w trybie art. 37 § 1 w zw. z art. 35 i 36 k.p.a., w którym wskazywała na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie w zakresie wniosku o dofinansowanie, a po wydaniu przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej postanowienia rozstrzygającego o zażaleniu, wniosła skargę na przewlekłość postępowania do sądu administracyjnego.

Nieuzasadniony jest wniosek organu zawarty w odpowiedzi na skargę o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie występuje sytuacja określona w powyższym przepisie - sprawa pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona – której zaistnienie stanowiłoby przesłankę do odrzucenia skargi.

Z przewlekłością postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ - mimo istnienia ustawowego obowiązku – wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednak czynił to w taki sposób, że nie doprowadziło to do wydania w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub podjęcia stosownej czynności, przy czym prowadzenie postępowania jest długotrwałe, a długotrwałość ta jest nieuzasadniona.

Przewlekłość postępowania organu wystąpi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności lub dokonując czynności, nie zmierza do rozstrzygnięcia w zakresie złożonego żądania. W odniesieniu do przedmiotowej sprawy, która dotyczyła wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych za miesiące marzec i kwiecień 2007 r. organ przez długi okres czasu w ogóle nie prowadził w sprawie czynności zmierzających do rozstrzygnięcia w zakresie złożonego wniosku o dofinansowanie. Nie mogą za takie zostać uznane czynności organu związane z informowaniem Skarżącej o nowym terminie załatwienia sprawy w sytuacji braku uzasadnienia dla zwłoki organu. Dotyczy to zwłaszcza poinformowania Skarżącej o nowym terminie załatwienia sprawy do 31 grudnia 2012 r. (pismo organu z 15 listopada 2012 r.) z powodu znanej Spółce decyzji Prezesa Zarządu PFRON z [...] października 2011 r. i braku z tego powodu możliwości wypłaty dofinansowania. Również za bezpodstawne należało uznać dwukrotne informowanie Skarżącej o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy (pisma organu z 2 stycznia 2013 r. oraz z 18 lutego 2013 r.) ze względu na tę samą okoliczność którą w ocenie organu była potrzeba przeanalizowania stanowiska Skarżącej zawartego w piśmie z 3 grudnia 2012 r. – czego konsekwencją było wydłużenie postępowania o kolejne 4 miesiące. Podobnie nieuzasadnione w ocenie Sądu było ,,przedłużenie’’ postępowania o kolejny miesiąc do 31 maja 2013 r. ze względu na konieczność przeanalizowania wpływu decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] kwietnia 2013 r. (pismo organu z 26 kwietnia 2013 r.) czy też o kolejne 2 miesiące do 31 lipca 2013 r. z powodu wystąpienia do Skarżącej o informacje czy posiada zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych (pismo organu z 31 maja 2013 r.) przy czym twierdząca odpowiedź ze strony Skarżącej wpłynęła do organu w dniu 18 czerwca 2013 r. Nie sposób również nie zauważyć, że w okresie od 31 sierpnia 2012 r. do 15 listopada 2012 r., czyli przez okres 2,5 miesiąca Fundusz nie poinformował w ogóle Skarżącej o powodach niezałatwienia sprawy w terminie wskazanym wcześniej, jako graniczny dla załatwienia sprawy (do 31 sierpnia 2012 r.).

Mając na względzie sposób działania PFRON należy uznać, że skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Przepis art. 35 § 1 k.p.a. stanowi, że organy administracji obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). O każdym zaś przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.).

Z akt postępowania administracyjnego prowadzonego w niniejszej sprawie wynika jednoznacznie, że brak działania PFRON był następstwem tzw. ręcznej blokady wniosku, której celem było faktyczne wstrzymanie wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres marzec, kwiecień 2007 r. W ocenie Sądu okoliczności rozpatrywanej sprawy nie uzasadniały zwłoki organu w załatwieniu wniosku Skarżącej o wypłatę dofinansowania. Należy zauważyć, że organ nie miał trudności w uzyskaniu wymaganej dokumentacji, natomiast Skarżąca niezwłocznie, w zakreślonych przez Fundusz terminach, udzielała odpowiedzi na wezwania Funduszu, wyjaśniając podnoszone przez Fundusz zagadnienia. Podkreślenia wymaga fakt wielokrotnego uwzględniania przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej zażaleń składanych przez Skarżącą na niezałatwienie sprawy w terminie (postanowienia z dnia [...] stycznia 2008 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2012 r.), stwierdzenie przez ten organ braku podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego (postanowienie z [...] grudnia 2007 r.) a także braku podstaw do merytorycznej odmowy uwzględnienia wniosku skarżącej (decyzja z [...] lipca 2011 r.). Wskazać również należy na prawomocny wyrok WSA w Warszawie o sygn. akt V SAB/Wa 22/10 z dnia 17 stycznia 2011 r., którym uwzględniono skargę Spółki na bezczynność Prezesa Zarządu PFRON i zobowiązano organ do dokonania czynności doręczenia decyzji Skarżącej. Pomimo powyższego organ I instancji nie załatwił wniosku Skarżącej o dofinansowanie, natomiast wielokrotnie zawiadamiał Skarżącą o przedłużaniu terminów załatwienia sprawy, ostatni termin wyznaczając na dzień 31 lipca 2013 r. Zgodnie z informacją organu zawartą w odpowiedzi na skargę (na dzień jej sporządzenia, tj. 10 lipca 2013 r.) trwają prace nad ustaleniem kwoty dofinansowania dla Skarżącej. Fundusz nie zastosował się do wskazań co do dalszego prowadzenia postępowania, zawartych w decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] lipca 2011 r. nr [...], zgodnie z którymi miał dokonać ustaleń, czy na dzień złożenia wniosku Skarżąca spełnia przesłanki uprawniające do otrzymania dofinansowania.

Oceniając całokształt okoliczności rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem powyżej już wskazanych i omówionych przepisów postępowania, regulujących powinności organów administracji publicznej w zakresie terminowości załatwiania spraw. Treść tych przepisów nie wywołuje wątpliwości interpretacyjnych a postępowanie organu w rozpoznawanej sprawie było w oczywisty sposób sprzeczne nie tylko z omawianym przepisami lecz również z rozstrzygnięciami i zaleceniami co do zakończenia postępowania, wydawanymi wielokrotnie przez organ wyższego stopnia – Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Skarżący ma prawo oczekiwać zakończenia sprawy w terminie przewidzianym przepisami prawa tym bardziej, że postępowanie w tej sprawie toczy się do 2007 r. Opóźnienie obliguje Sąd do podjęcia działania dyscyplinującego organ, co jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi Spółki.

Należy podkreślić, że wydanie w dniu [...] maja 2013 r. przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej postanowienia, nr [...], uznającego za nieuzasadnione zażalenia Skarżącej na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie nie stanowi przeszkody do uwzględnienia skargi. Sąd dokonuje bowiem własnej oceny w zakresie przewlekłości postępowania organu i może być ona odmienna od stanowiska organu II instancji.

Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.

O zasądzeniu kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.