Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 118/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 61
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Andrzej Kołodziej Sędzia WSA – Anna Mierzejewska Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Protokolant – asystent sędziego Monika Michnik – Misterek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2010 r. sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Zastępcy Burmistrza Miasta G. w przedmiocie rozpatrzenie wniosków z dnia [...] marca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

J. D. 7 wnioskami z dnia [...] marca 2010 r. przesłanymi pocztą elektroniczną, a skierowanymi do J. K. – Zastępcy Burmistrza Miasta G., zwrócił się o udzielenie – w oparciu o art. 3a ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24 ze zm.) w zw. z art. 3 i 6 ustawy z dnia 5 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) – następujących informacji:

I.1. Czy zawsze przed dokonaniem oceny pracy dyrektora szkoły Burmistrz Miasta G. zarządza kontrolę kompleksową placówek podległych organizacyjnie Gminie Miasta G. i wniósł o podanie szczegółowych terminów takich kontroli oraz informację jakich szkół i dyrektorów dotyczyły,

2. Podanie szczegółowych kosztów kontroli w Szkole Muzycznej [...] st. w G.,

3. Czy w przygotowaniu protokołu pokontrolnego i zaleceń pokontrolnych w Szkole Muzycznej [...] st. w G. brali dodatkowo udział pracownicy Urzędu Miasta w G. spoza Komisji Kontroli i prawnicy spoza G. (nadany o godz. [...]),

II. kopię aktu notarialnego zamiany działek, kopię operatu finansowego działki przy ul. [...], kopię operatu finansowego działki przy ul. [...], kopię zarządzenia burmistrza i inne dokumenty Urzędu Miasta w sprawie zamiany działek – w związku z dokonaną przez Burmistrza Miasta G. w 2008 r. zamianą działek, w wyniku której Gmina Miasta G. stała się właścicielem działki przy ul. [...], natomiast burmistrz W. S. właścicielem działki przy ul. [...] (nadany o godz. [...]),

III. Jakie działania zamierzają podjąć władze miasta G. w celu zapewnienia Szkole Muzycznej odpowiedniego pomieszczenia biblioteki (nadany o godz. [...]),

IV. kopię notatki służbowej z interwencji Straży Miejskiej w Szkole Muzycznej [...] st. w G. w dniu [...] grudnia 2009 r. w godz. [...] i w jaki sposób sytuacja ta wpływa na swobodę wypowiedzi uczestników spotkania i w jakim stopniu sytuacja ta stanowi ograniczenie swobód obywatelskich oraz dlaczego Burmistrz Miasta G. i Komendant Straży Miejskiej przekroczyli uprawnienia, a ponadto czy takie postępowanie jest często praktykowane w mieście G. (nadany o godz. [...]),

V. Jakie działania zamierzają podjąć władze miasta G. w celu zapewnienia szkole odpowiedniego pomieszczenia magazynu instrumentów (nadany o godz. [...]),

VI. Szczegółowy wykaz wszystkich zawiadomień skierowanych przez Burmistrza Miasta G. do Prokuratury Rejonowej w G. oraz innych prokuratur w okresie pełnienia funkcji Burmistrza Miasta G. przez W. S. w latach [...] (nadany o godz. [...]),

VII. 1. Pismo z lat [...] Rady Powiatu G. udzielające poparcia Burmistrzowi Miasta G. dla projektów utworzenia szkoły,

2. Dokumentację związaną z rozmowami Burmistrza Miasta G. z Radą do Spraw Szkolnictwa Artystycznego przy [...] i termin spotkania,

3. Dokumentację związaną z rozmowami Burmistrza Miasta G. w sprawie utworzenia szkoły z parlamentarzystami,

4. Listy poparcia, które uzyskał Burmistrz Miasta G. od: [...]

5. Listy poparcia, które uzyskał Burmistrz Miasta G. od: [...],

6. Czy władze miasta G. mogą wytłumaczyć dlaczego Społeczny Komitet zmuszony był zebrać blisko [...] podpisów mieszkańców G. w celu utworzenia szkoły Muzycznej [...] st. (nadany o godz. [...]).

W odpowiedzi na powyższe, J. K. – Zastępca Burmistrza Miasta G. pocztą elektroniczną wysłaną w dniu [...] kwietnia 2010 r. poinformowała skarżącego, że identyczne zapytania skierował on do organu, czyli Burmistrza Miasta i jeżeli spełnią one ustawowe wymogi wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz jeżeli wnioskowane informacje będą stanowiły informację publiczną, to zostanie udzielona odpowiedź.

W skardze z dnia [...] kwietnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący J. D. zaskarżył – na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) bezczynność Zastępcy Burmistrza Miasta G. w sprawie udzielenia informacji publicznej, wnosząc jednocześnie o jego zobowiązanie do udzielenia żądanej informacji w terminie 14 dni oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm

przepisanych. W uzasadnieniu natomiast podał, że w dniu [...] marca 2010 r. wystąpił do Zastępcy Burmistrza Miasta G. o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem stanowiącym załącznik do skargi, zaś wnioskowane informacje podlegają udostępnieniu zgodnie z art. 6 cytowanej już wyżej ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast Zastępca Burmistrza Miasta G. jako osoba reprezentująca władzę publiczną oraz jako funkcjonariusz publiczny posiadający wiedzę na temat spraw publicznych zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, zobligowany jest na podstawie art. 13 tej ustawy do udzielenia wnioskowanej informacji niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku lub powiadomienia o powodach opóźnienia i udzielenie informacji w okresie nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Ustawowy 14-dniowy termin na udzielenie informacji lub poinformowanie go o przyczynie opóźnienia upłynął w dniu [...] kwietnia 2010 r., a zastępca burmistrza nie podjął w sprawie żadnych czynności.

Do powyższej skargi dołączono 7 załączników, stanowiących wydruk poczty elektronicznej z dnia [...] marca 2010 r.

W odpowiedzi na skargę Zastępca Burmistrza Miasta G. wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu natomiast podała, że wiadomości mailowe przesłane przez skarżącego nie spełniają minimalnych kryteriów ustawowych wymaganych dla wniosku o udostępnienie informacji publicznej wobec braku określenia formy żądanych dokumentów oraz sposobu ich przekazania i ponieważ w sposób prawidłowy nie złożył on wniosku, organ wiadomością mailową poinformował go, że informacja publiczna może być udostępniona dopiero wtedy, gdy wniosek zostanie prawidłowo sformułowany. Ponadto odnośnie wniosku III i V, to nie jest to informacja publiczna, bowiem nie odnosi się do faktów, lecz do niepodjętych działań organu lub uważanych przez skarżącego za niepodjęte, zaś notatka, o której mowa w pkt IV, została skarżącemu przekazana pisemnie w dniu [...] marca 2010 r. na jego pisemny wniosek. Co się zaś tyczy listy osób prywatnych (pkt VII), to nie są to dokumenty, które mogą zostać przekazane w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kończąc stwierdzono, że zastępca burmistrza nie jest organem gminy i nie ma ustawowego obowiązku udostępniania informacji, bowiem organem takim jest burmistrz.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, jako niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Z bezczynnością organu mamy zatem do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.

Przechodząc natomiast do dostępu informacji publicznej i ewentualnej bezczynności w tym zakresie stwierdzić na samym początku należy, że Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, zaś według ust. 2, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3).

Konkretyzacją tego prawa zajmuje się m.in. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), gdzie w myśl art. 1, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tym akcie prawnym. Ponadto na podstawie art. 2 ust. 1, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, co jednocześnie nie oznacza, że każdy podmiot jest zobligowany do jej udostępniania. Realizacja bowiem tego prawa spoczywa na określonych w ustawie podmiotach. I tak, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:

1) organy władzy publicznej,

2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych,

3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa,

4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego,

5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu

gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są również organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm.), oraz partie polityczne (ust. 2).

Skoro zaś zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej jest m.in. organ władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1), to powyższe rozważania należy przenieść na grunt ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. z 2001 r. Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), w której – zgodnie z treścią art. 11a ust. 1 – organami gminy są rada gminy oraz wójt (burmistrz, prezydent miasta). Dodać jednocześnie należy, że przepis ten ma charakter normy bezwzględnie wiążącej.

Reasumując, organem zobowiązanym do ewentualnego (przy spełnieniu pozostałych przesłanek wynikających z ustawy, takich jak np. posiadanie przymiotu informacji publicznej, posiadanie przez organ tej informacji, brak ograniczeń do jej udostępnienia) udzielenia informacji publicznej z wniosków z dnia [...] marca 2010 r. mógł być jedynie Burmistrz Miasta G., a nie – jak żąda skarżący – Zastępca Burmistrza Miasta G. Skoro zaś tak, to skarga wniesiona na bezczynność tego ostatniego, jest niedopuszczalna.

Innymi słowy mówiąc, badając niniejszą sprawę obowiązkiem Sądu w pierwszej kolejności było ustalenie, czy podmiot, któremu skarżący zarzucił bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, jest podmiotem podlegającym przepisom ustawy. Skoro zaś na tak postawione pytanie udzielono negatywną odpowiedź to stwierdzić należy, że nie podlega kontroli Sądu udostępnianie informacji bądź bezczynność w jej udostępnieniu przez podmiot, na który ustawa nie nałożyła w tym względzie żadnego obowiązku.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.