Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 639/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-10-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 10 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Rektora [...] w T. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanowił oddalić wniosek


UZASADNIENIE

W dniu 10 września 2008r. (uzupełniony 30 września 2008r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek P. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Konieczność przyznania prawa pomocy strona skarżąca uzasadnia tym, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku oraz że nie posiada jakiegokolwiek dochodu i majątku. Z formularza PPF wynika, że jest osobą samotną. Ponadto oświadcza, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.

Zarządzeniem z dnia 12 września 2008r. zobowiązano stronę skarżącą do przedłożenia w terminie 10 dni od dnia doręczenia wezwania dokumentów obrazujących jej sytuację majątkową i finansową.

W przedłożonym piśmie wnioskodawca ponownie stwierdził, że nie posiada dochodu, jest kawalerem i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Ponadto podał, że nie otrzymuje pomocy finansowej od rodziny. Poza tym oświadczył, że utrzymuje się z zasiłków celowych okresowych.

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje:

Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.)

Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.

W świetle przedstawionej przez zainteresowanego sytuacji majątkowej, rodzinnej oraz możliwości płatniczych uznano, iż nie wykazał on zasadności swojego wniosku. Nie przedstawił on kosztów swego utrzymania jak i nie wskazał źródeł utrzymania. Jak wynika z doświadczenia życiowego każda osoba aby mogła normalnie egzystować musi posiadać środki na wyżywienie czy też opłaty związane z utrzymaniem lokalu, w którym zamieszkuje. Założywszy, że sama nie posiada źródeł utrzymania to najczęściej partycypuje w tym rodzina bądź też uzyskuje pomoc z tytułu opieki społecznej. Tymczasem wnioskodawca stwierdził, że nie tylko nie posiada jakiegokolwiek dochodu, ale również nie uzyskuje jakiejkolwiek pomocy np. od rodziny – co wyraźnie oświadczył.

Wskazał co prawda, że otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej, ale nie podał ich wysokości oraz na co je konkretnie przeznacza. Ponadto jak stwierdził, są to świadczenia okresowe.

Wobec tego należało uznać, że jego wywody są nielogiczne i nieracjonalne a tym samym wniosek jest niewiarygodny.

Przychylić się do wniosku strony można wówczas, gdy przedstawia on jej sytuację majątkową i rodzinną w sposób logiczny, wiarygodny i rzetelny. W przedmiotowej sprawie z całą pewnością nie można tak stwierdzić, gdyż strona na wezwanie nie przedstawiła udokumentowanego oświadczenia o ponoszonych miesięcznie wydatkach np. za media, wyżywienie, ubiór, lekarstwa itd.

Ponadto zaznaczyć należy, że pomoc prawna zostaje udzielona jedynie w sytuacji zasługującej na szczególne uwzględnienie. Natomiast przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. W niniejszej sprawie tak stwierdzić nie można. Sama konieczność wygospodarowania środków na pokrycie kosztów zainicjowanej sprawy sądowoadministracyjnej nie może przesądzać o przejęciu przez budżet państwa obowiązku ich ponoszenia.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.