Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 679/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3, art. 52 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w B.-Z. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Ke 679/13

Uzasadnienie

W dniu 16 maja 2013 r. A. S.A. w B. Z. (dalej Spółka) złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego od zaliczek uiszczonych przez gości hotelowych na poczet pakietów oznaczonych numerami 1, 2, 4, 5 w przypadku zmiany zakresu usług.

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi Działający z upoważnienia Ministra Finansów w dniu 28 sierpnia 2013 r. wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego nr [...], uznając stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Interpretacja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 11 września 2013 r. Spółka wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to zostało podpisane jedynie przez Dyrektora Zarządu – E. D.. Z uwagi na sposób reprezentacji Spółki wynikający z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, do składania oświadczeń woli i podpisywania dokumentów w imieniu Spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Organ podatkowy dnia 27 września 2013 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia barków formalnych przedmiotowego wezwania poprzez przedłożenie pełnomocnictwa lub innego dokumentu potwierdzającego upoważnienie do samodzielnego działania Dyrektora Zarządu, pod rygorem wynikającym z art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 30 września 2013 r., a wnioskodawca nie uzupełnił żądanych braków formalnych w zakreślonym terminie.

Dopiero w dniu 7 października 2013 r. Spółka wystosowała pismo, informując, że przedłożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa podpisane zgodnie z zasadami reprezentacji wynikającymi z umowy Spółki i rejestru przedsiębiorców KRS. Ponadto nadmieniła, że B.W. została ustanowiona prokurentem Spółki na mocy uchwały Zarządu z dnia 12 czerwca 2013 r., natomiast wniosek o zarejestrowanie zmian w składzie prokurentów i Rady Nadzorczej został złożony w Sądzie Rejestrowym i nie został jeszcze rozpatrzony.

Minister Finansów w dniu 9 października 2013 r. wydał postanowienie nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w zakreślonym terminie. Natomiast, odnosząc się do pisma Spółki z dnia 7 października 2013 r. stwierdził, że skoro skuteczne doręczenie interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 4 września 2013 r., to kolejne wezwanie o usunięcie naruszenia prawa zostało złożone z uchybieniem terminu z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Na postanowienie z dnia 9 października 2013 r. Spółka złożyła zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając z upoważnienia Ministra Finansów utrzymał je w mocy.

W dniu 13 listopada Spółka złożyła skargę na interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 28 sierpnia 2013 r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne, w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez stronę skarżącą warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie z kolei do art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest klasycznym środkiem zaskarżenia, lecz formalnym wymogiem wniesienia skargi. Nie stanowi zatem realizacji zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego. Jego istotą i celem jest stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania organu administracji publicznej, który podjął akt lub dokonał kwestionowanej czynności i to tylko wyłącznie w związku z zagrożeniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jeśli bowiem organ uzna rację strony, wniesienie skargi do sądu będzie zbędne (patrz: Woś T. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz. Praca zbiorowa; Wyd. LexisNexis, Warszawa 2008 r., str. 275). Jednocześnie zaznaczyć należy, że organ wezwany do usunięcia naruszenia prawa może albo odpowiedzieć na to wezwanie (pozytywnie bądź negatywnie dla strony) albo zachować milczenie. Milczenie organu nie stanowi przeszkody do wniesienia skargi. Jak wynika z art. 53 § 2 p.p.s.a. w takiej sytuacji termin do wniesienia skargi wynosi 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (patrz: postanowienia NSA: z dnia 27 października 2011r., sygn. akt I OSK 1835/11, LEX nr 1069620; z dnia 3 października 2012 r., sygn. Akt IIFSK 2123/12, LEX nr 1269958).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca nie dopełniła obowiązku wynikającego z art. 52 § 3 p.p.s.a., tj. nie złożyła skutecznie środka poprzedzającego wniesienie skargi, bowiem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa obarczone było brakiem formalnym. Zostało podpisane tylko przez Dyrektora Zarządu, podczas gdy do skutecznej reprezentacji Spółki zgodnie z danymi ujawnionymi w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo członka zarządu łącznie z prokurentem. W ocenie organu, ww. czynność procesowa nie została konwalidowana w toku prowadzonego postępowania podatkowego i w konsekwencji pozostawiono pisma Spółki bez rozpoznania.

Zatem wobec faktu, że skarga nie została poprzedzona skutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, należało uznać ją za niedopuszczalną.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.