Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1075/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-07-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173, art. 175 § 1, art. 178
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 1075/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Z. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie umorzenia zaległości.

W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pismem z dnia 16 maja 2017 r. cofnął ww. wniosek w związku z pisemnym oświadczeniem skarżącego, że nie chce aby ustanowiony dla niego z urzędu pełnomocnik składał skargę kasacyjną. W konsekwencji sporządzone w sprawie uzasadnienie nie zostało stronie skarżącej doręczone.

W dniu 10 lipca 2017 r. do tut. Sądu wpłynęła przekazana przez Naczelny Sąd Administracyjny skarga kasacyjna z dnia 29 czerwca 2017 r. (data pisma) od wskazanego na wstępie wyroku sporządzona i podpisana przez skarżącego osobiście.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej powoływana jako – "p.p.s.a." od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyjątkami nie mającymi istotnego znaczenia w niniejszej sprawie, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Ponadto skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami – doradcę podatkowego (art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 p.p.s.a.). Zdefiniowany w art. 175 § 1 p.p.s.a przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).

Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W rozpatrywanej sprawie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2017 r. oddalono skargę, co oznacza, że uzasadnienie zostaje sporządzone jedynie na wniosek zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku (por. art. 141 § 2 p.p.s.a.). Wniosek taki został zgłoszony przez pełnomocnika skarżącego, a następnie skutecznie cofnięty. Cofnięcie wniosku spowodowało, że nie wywarł on skutku procesowego w postaci doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, co stanowi warunek konieczny wniesienia skargi kasacyjnej. Ponadto należy dodać, że skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego, nieposiadającego wskazanych wyżej kwalifikacji uprawniających do jej sporządzenia. Oba te uchybienia, w świetle przywołanych wyżej przepisów, czynią skargę kasacyjną niedopuszczalną.

Z tych też względów, na podstawie art. 178 p.p.s.a., należało skargę kasacyjną jako niedopuszczalną odrzucić.