Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 869/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
642  Skargi na akty prawa miejscowego wojewodów i organów administracji niezespolonej oraz na niewykonywanie przez nich czynn
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 nr [...] w przedmiocie W. Obszaru Chronionego Krajobrazu postanawia: - odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. G., wskazując na działanie na podstawie 44 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2001 nr 80, poz. 872 ze zm.), wezwała Wojewodę [...] do usunięcia naruszenia prawa rozporządzeniem [...] lutego 2007 r. nr [...] .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga w rozpatrywanej sprawie podlega odrzuceniu z uwagi na jej złożenie z uchybieniem ustawowo określonego terminu.

Zgodnie z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu, który wydał przepis, lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.

Ustawową przesłanką warunkującą dopuszczalność złożenia skargi do sądu administracyjnego na rozporządzenie Wojewody jest zatem uprzednie wezwanie przez skarżącego tego Wojewody do usunięcia naruszenia prawa kwestionowanym rozporządzeniem. Z art. 53 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wynika przy tym, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Oznacza to, iż skarga do sądu administracyjnego może być złożona na rozporządzenie Wojewody tylko w ściśle ustawowo określonym terminie. Złożenie zatem skargi do sądu administracyjnego po upływie omawianego terminu, tj. trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, skutkuje niedopuszczalnością złożenia tej skargi z uwagi na upływ ustawowo określonego terminu, co w konsekwencji powoduje konieczność jej odrzucenia przez sąd administracyjny na podstawie art. 58 §1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako złożonej po upływie terminu określonego w art. 53 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Powyższe wskazuje na wiązanie przez ustawodawcę z terminem wniesienia skargi na rozporządzenie Wojewody szczególnej doniosłości prawnej w postaci niedopuszczalności jej złożenia po upływie ustawowo określonego terminu. Kluczowym więc elementem oceny zachowania terminu do złożenia skargi na rozporządzenie Wojewody jest ustalenie rozpoczęcia biegu tego terminu, wiążącego się z wniesieniem do organu wezwania o usunięcie naruszenia prawa kwestionowanym rozporządzeniem.

W skardze z dnia 29 marca 2009 r. M. G. wezwała Wojewodę [...] do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika jednak, iż skarżąca M. G. złożyła już w przeszłości wezwanie o usunięcie naruszenia prawa powołanym rozporządzeniem z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]. Wezwanie takie zawarte bowiem zostało w piśmie skarżącej z dnia 29 marca 2007 r., (ww. pismo znajduje się w aktach sprawy sądowoadministracyjnej oznaczonej sygn. akt IV SA/Wa 1320/07). W konsekwencji złożonego wezwania w 2007 r., skarżąca złożyła następnie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]. Wyżej wskazana skarga została odrzucona postanowieniem z dnia 15 stycznia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 1320/07.

Skargę w niniejszej sprawie złożono zatem po upływie terminu określonego w art. 53 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. terminu sześćdziesięciu dni liczonego od dnia złożenia przez skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa zawartego w piśmie z dnia 29 marca 2007 r.

Złożenie w niniejszej sprawie skargi po upływie ustawowo określonego terminu skutkuje zatem koniecznością jej odrzucenia przez Sąd.

Dla oceny zachowania terminu do złożenia w niniejszej sprawie skargi na rozporządzeniem Wojewody [...]z dnia [...] lutego 2007 nr [...] nie ma znaczenia prawnego okoliczność, iż w skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2009 r. skarżąca zawarła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa kwestionowanym rozporządzeniem.

M. G. już raz wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w piśmie z dnia 29 marca 2007 r.

Jeżeli więc skuteczność złożenia skargi do sądu administracyjnego zależy m.in. od zachowania ustawowo określonego terminu w art. 53 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a skutkiem złożenia skargi po upływie tego terminu jest ustawowy obowiązek Sądu jej odrzucenia (art. 58 §1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), to nie można przyjąć za prawnie dopuszczalne składanie przez tę samą osobę wobec tego samego rozporządzenia ponownego wezwania o usunięcie naruszenia prawa, skoro wynikiem dopuszczenia takiej możliwości byłoby w istocie zniweczenie ustawowych skutków prawnych uchybienia terminowi do złożenia skargi liczonemu od dnia wniesienia pierwszego wezwania o usunięcie naruszenia prawa danym rozporządzeniem.

Oznacza to, że dla dopuszczalności złożenia skargi do sądu administracyjnego na rozporządzenie Wojewody, ta sama osoba może skutecznie wzywać organ do usunięcia naruszenia prawa tym rozporządzeniem tylko jeden raz. Każde kolejne pismo tej samej osoby wobec tego samego rozporządzenia, formułujące w swojej treści takie wezwanie, nie może być traktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wywołujące skutki prawne z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w administracji. Za takim poglądem przemawia także zachowanie trwałości skutków prawnych odrzucenia skargi złożonej z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 §1 pkt 2 w zw. z art. 53 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.