Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 416/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie w części oraz uchylono zaskarżone postanowienie w pozostałym zakresie.
Powołane przepisy: article: art 184 w zw. z art 197 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. i Z.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 377/22 o odrzuceniu skargi M.S. i Z.S. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 31 stycznia 2022 r., nr GK-II.7221.122.2021 w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków postanawia: 1. uchylić pkt II postanowienia; 2. oddalić zażalenie w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przekazał skargę M.S. i Z.S. (dalej "skarżące") na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 31 stycznia 2022 r., nr GK-II.7221.122.2021 w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków do Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w związku z faktem, iż została ona wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego. W dniu 25 marca 2022 r. przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi została przekazana do Sądu I instancji.

W wyniku wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 marca 2022 r. wezwano skarżące do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie własnych numerów PESEL oraz 20 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, wezwano skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano skarżące, że nadesłanie odpisów skargi oraz uiszczenie wpisu przez jedną ze skarżących zwalnia drugą skarżącą z tego obowiązku.

Przedmiotowe wezwania zostały doręczone skarżącym w dniu 1 kwietnia 2022 r.

Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 377/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a."), odrzucił powyższą skargę. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że skarżące nie uzupełniły braków formalnych skargi bowiem nie nadesłały 20 odpisów skargi, co uniemożliwiło nadanie złożonej skardze prawidłowego biegu.

Zażalenie na ww. postanowienie złożyły skarżące wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazano, że skarżące w dniu 6 kwietnia 2022 r. przesłały do Sądu własne numery PESEL oraz 21 odpisów skargi. Do zażalenia dołączono także kserokopię potwierdzenia uiszczenia opłaty od skargi oraz potwierdzenie nadania przesyłki do Sądu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wyjaśnić należy, że jednym z wymogów pisma procesowego – w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., jest podanie numeru PESEL w przypadku, gdy pismo to jest pierwszym pismem w sprawie. Oznacza to, że skarga jako pismo wszczynające postępowanie sądowoadministracyjne, a zatem pierwsze pismo w sprawie, powinna zawierać wskazanie tego numeru. Odnotować przy tym trzeba, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują wyjątków od tego wymogu. Oznacza to, że obowiązek ten musi zostać spełniony również w przypadkach, gdy skarżący wskazał swój numer PESEL w innych sprawach prowadzonych przed tym samym sądem administracyjnym. Obowiązek ten dotyczy bowiem każdego pierwszego pisma w każdej sprawie sądowoadministracyjnej.

Stosownie natomiast do art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący – zgodnie z treścią art. 49 § 1 P.p.s.a. – wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu należy wyjaśnić, że odmienny skutek został przewidziany w przypadku skargi, której braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W wyniku powyższego, Sąd wezwał skarżące do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych skargi w postaci uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 200 zł, podanie brakujących numerów PESEL oraz nadesłanie 20 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Jak wynika z akt sądowych, wezwania wskazujące prawidłowy termin uzupełnienia braków oraz pouczenia o rygorze niezastosowania się do wezwania zostały doręczone skarżącym w dniu 1 kwietnia 2022 r., a zatem siedmiodniowy termin na dokonanie czynności określonych w tym wezwaniu upłynął, jak trafnie wskazał Sąd I instancji, w dniu 8 kwietnia 2022 r. Skarżące w tak zakreślonym terminie uiściły jedynie wpis od skargi w kwocie 200 zł (k. 21 akt sądowych), nie podając brakujących numerów PESEL a także nie nadsyłając 20 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.

Zauważyć należy, że zarządzeniem z dnia 30 marca 2022 r. skarżące wezwane zostały solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Sąd w pouczeniu wskazał, że uiszczenie wpisu od skargi przez którąkolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia, o czym stanowi art. 214 § 2 P.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że w dniu 5 kwietnia 2022 r. Z.S. uiściła przedmiotowy wpis w kwocie 200 zł. Natomiast zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucając wniesioną w niniejszej sprawie skargę zwrócił skarżącej kwotę 100 zł. Tym samym uznać należy, że Sąd I instancji zwrócił wpis w niepełnej wysokości i z tej przyczyny zasadnym stało się uchylenie zaskarżonego postanowienia w tej części. Ponownie rozpoznając sprawę w tym zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzeknie o zwrocie całości wpisu od wniesionej w niniejszej sprawie skargi.

Odnosząc się natomiast do argumentów podniesionych w zażaleniu wskazać należy, że Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu wiadome jest, iż skarżące wniosły dwie skargi na dwie decyzje Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego – zarejestrowane pod różnymi sygnaturami akt - II SA/Rz 377/22 (I OZ 416/22) oraz II SA/Rz 378/22 (I OZ 420/22). W obydwu sprawach skarżące zostały wezwane do uzupełnienia braków formalnych poprzez uiszczenie wpisu, nadesłanie swoich numerów PESEL oraz nadesłanie odpisów skarg poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych i w obydwu sprawach Sąd Wojewódzki odrzucił wniesione skargi z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżące braków formalnych. Z akt sprawy wynika, że rzeczywiście pismem z dnia 6 kwietnia 2022 r. skarżące nadesłały do Sądu swój numer PESEL oraz 21 odpisów skargi niemniej do sprawy o sygn. akt II SA/Rz 378/22. Natomiast w niniejszej sprawie braki skargi nie zostały uzupełnione, o czym była mowa we wcześniejszych rozważaniach.

Z tych też względów uznać należy, że nie doszło w rozpoznawanym przypadku do naruszenia przez Sąd Wojewódzki przepisów art. 46 § 2 pkt 1 lit. b w zw. art. 47 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.