Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 532/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-12-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1-2, art. 177 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 658
law: Ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 kwietnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego na zakup żywności postanawia: przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 kwietnia 2015 r., znak: [...], w przedmiocie zasiłku celowego na zakup żywności. Odpis powyższego wyroku, wraz ze sporządzonym na wniosek skarżącej uzasadnieniem, został jej doręczony w dniu 25 lipca 2015 r.

W dniu 28 lipca 2015 r. skarżąca wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2015 r. Referendarz sądowy w tut. Sądzie ustanowił dla M. J. radcę prawnego, którego wyznaczył Dziekan OIRP w osobie radcy prawnego A. M.

W dniu 17 września 2015 r. pełnomocnik skarżącej wywiódł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 16 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił ją postanowieniem z dnia 27 października 2015 r., z uwagi na uchybienie trzydziestodniowemu terminowi, o którym mowa w art. 177 § 1 Ppsa. Postanowienie powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 października 2015 r.

W dniu 5 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku podał, że w dacie otrzymania zawiadomienia o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu, konkretnie od dnia 15 sierpnia 2015 r., obowiązywała już nowelizacja Ppsa dokonana ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. Zgodnie z dodanym tą nowelą art. 177 § 3, termin do wniesienia skargi kasacyjnej dla strony, która wystąpiła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu po wydaniu orzeczenia, biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu. Z przepisem o takiej treści pełnomocnik zapoznał się w bazie Lex i uznał, że w jego przypadku termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływa z dniem 17 września 2015 r. Tymczasem zgodnie z art. 2 ww. ustawy nowelizującej, nowe brzmienie art. 177 Ppsa, wprowadzone na mocy art. 1 pkt 50 ustawy nowelizującej, stosuje się tylko do postępowań wszczętych już po wejściu noweli w życie.

Zdaniem pełnomocnika jego błąd był usprawiedliwiony, ponieważ trudno wymagać, nawet od profesjonalnego pełnomocnika, każdorazowego weryfikowania historii danego przepisu i analizy niuansów regulacji o charakterze intertemporalnym, tym bardziej, że zgodnie z ogólna zasadą wprowadzania zmian proceduralnych, nowe przepisy maja zastosowanie również do postepowań w toku. W konsekwencji ograniczenie się do sprawdzenia aktualnego brzmienia przepisu nie może być uznane za uchybienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "Ppsa", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, a we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Oznacza to, że strona nie jest zobowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, wystarczy bowiem, że uprawdopodobni tę okoliczność.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącego dochował siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 Ppsa. O uchybieniu terminu dowiedział się z postanowienia doręczonego w dniu 30 października 2015 r., a w dniu 5 listopada złożył wniosek o przywrócenie terminu.

Przechodząc do meritum wniosku, w ocenie Sądu wskazane przez pełnomocnika okoliczności istotnie uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jego winy. Niedochowanie terminu nie wynikało bowiem z braku zachowania należytej staranności. W dacie otrzymania przez pełnomocnika zawiadomienia z OIRP, w aktualnym tekście Ppsa figurował przepis art. 177 § 3, zgodnie z którym, razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W bazie Lex przy regulacji tej znajduje się przypis informujący, że art. 177 § 3 dodany został przez art. 1 pkt 50 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. (Dz.U. poz. 658) zmieniającej nin. ustawę z dniem 15 sierpnia 2015 r. Dopiero jednak lektura ww. ustawy nowelizującej (art. 2) daje informację, że przepisów Ppsa w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 50 ustawy nowelizującej nie stosuje się do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie.

W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej miał prawo stwierdzić, po lekturze przepisu art. 177 Ppsa w bazie Lex, że dodany ustawą nowelizującą § 3, jako przepis regulujący procedurę, obowiązuje bezwarunkowo od dnia wejścia w życie nowelizacji. Odmowa przywrócenia terminu z tego tylko powodu, że pełnomocnik, nie zapoznając się treścią przepisu przejściowego, zastosował się do treści przepisu aktualnie obowiązującego, w sytuacji gdy dodany przepis art. 177 § 3 Ppsa, wychodzi naprzeciw postulatom racjonalizacji postępowania – raziłaby nadmiernym rygoryzmem.

W świetle powyższego przyjąć należy, że okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu dostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu doszło bez winy pełnomocnika w rozumieniu art. 86 § 1 Ppsa. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 86 § 1 Ppsa.