Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 67/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-03-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne
Powołane przepisy: article: art. 125
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz (spr.) Sędziowie: WSA Bogusław Wolas WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 3 listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi T. S. (dalej: Skarżący, Zobowiązany) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. (dalej: DIAS, organ II instancji, organ odwoławczy) z dnia 3 listopada 2021 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. (dalej: NUS, organ I instancji, organ egzekucyjny) z dnia 12 sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów nieistnienia i wygaśnięcia obowiązku z powodu jego przedawnienia.

Organ egzekucyjny prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku Zobowiązanego na podstawie [...] sztuk własnych tytułów wykonawczych z dnia 21 czerwca 2021 r. obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2012 r. do grudnia 2013 r. w wysokości [...] zł należności głównej.

Podstawę prawną dochodzonych obowiązków stanowi ostateczna decyzja DIAS z dnia 10 maja 2021 r. nr [...] Decyzję doręczono zobowiązanemu w dniu 24 maja 2021 r. Zobowiązany złożył na nią skargę, która jest w toku rozpoznawania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. . Skarga w Sądzie została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Kr 932/21.

Pismem z dnia 7 lipca 2021 r. Zobowiązany złożył do organu egzekucyjnego zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej. Podniósł "nieistnienie obowiązku z uwagi na jego wygaśniecie w całości z dniem przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług". Jako podstawę zarzutów wskazał art. 33 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1427, dalej: u.p.e.a.) oraz art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a. w zw. z art. 70 § 1 w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm., dalej; O.p.).

NUS opisanym na wstępie postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2021 r. stwierdził niedopuszczalność zarzutów nieistnienia obowiązku (art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a.) oraz wygaśnięcia obowiązku w całości (art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a.).

Zobowiązany na powyższe postanowienie złożył zażalenie, w którym zarzucił naruszenie:

1. art. 34 § 2 pkt. 3 lit a w zw z art 33 § 2 pkt 1 i pkt 5 u.p.e.a. w zw. z art. 6 w zw. art. 8 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 735, ze zm.; dalej K.p.a.) w zw. z art 18 u.p.e.a. w zw. z art. 2 w zw. z art. 7 w zw. z art. 8 ust. 1 i 2 Konstytucji RP poprzez błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie w/w przepisów polegające na stwierdzeniu niedopuszczalności wniesienia przez Zobowiązanego zarzutów, podczas gdy NUS zobowiązany był rozpoznać ww. zarzuty,

2. art. 75 § 1 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 w zw. z art. 6 w zw. z art. 7 i art. 8 § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a.:

a) poprzez nieprzeprowadzenie przez NUS postępowania dowodowego (tj. brak zebrania i brak rozpatrzenia materiału dowodowego) na okoliczność ustalenia przedawnienia objętego postępowaniem egzekucyjnym wszczętym na podstawie tytułów wykonawczych obowiązku Zobowiązanego w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia 2012 r. do grudnia 2013 r., a tym samym brak wyjaśnienia przez naczelnika ww. okoliczności,

b) poprzez dokonanie przez NUS całkowicie bezpodstawnej i dowolnej oceny ww. okoliczności, niepoprzedzonej przeprowadzeniem przez NUS postępowania dowodowego na tę okoliczność (tj. zebraniem i rozpatrzeniem materiału dowodowego na tę okoliczność) oraz niebędącej samodzielną oceną, która została oparta przez naczelnika wyłącznie na przywołanych w postanowieniu fragmentach decyzji DIAS z dnia 10 maja 2021 r. nr [...]

3. Art. 34 § 2 pkt 2 lit. a w zw. z art. 34 § 4 pkt. 3 lit. a w zw. z art. 59 § 1 pkt 7 w zw. z art. 33 § 2 pkt 1 i pkt 5 u.p.e.a. i w zw. z art. 70 § 1 w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 O.p., poprzez nieuzasadnienie zarzutów w całości i nieumorzenie postępowania pomimo nieistnienia obowiązku (wygaśnięcia obowiązku) podlegającego egzekucji, a to z uwagi na fakt, że wszczęcie postępowania nastąpiło po upływie terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku VAT za okresy od stycznia 2012 r. do grudnia 2013 r.

DIAS zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 listopada 2021 r., utrzymał w mocy postanowienie I instancji z dnia 12 sierpnia 2021 r.

W odniesieniu do zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego organ odwoławczy stwierdził, iż z "zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że kwestia przedawnienia tego zobowiązania była już badana w odrębnym postępowaniu podatkowym. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w ww. decyzji wymiarowej z dnia 10.05.2021r szczegółowo odniósł się do kwestii przedawnienia stwierdzając, że zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2012 r. do grudnia 2013 r. nie uległy przedawnieniu. (...)

Odnosząc się do kwestii przedawnienia, organ odwoławczy wyjaśnia ponadto, że na dzień wydania niniejszego postanowienia w/w należności, nie przedawniły się. Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, za okres od stycznia 2012 r. do grudnia 2013 r. uległ zawieszeniu z dniem 17.11.2017 r., w związku z zaistnieniem przesłanki z art. 70 § 6 pkt 1 Op tj. wszczęciem postępowania przygotowawczego w sprawie o przestępstwo skarbowe i pozostaje zawieszony w dalszym ciągu.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. odnosząc się do zarzutów zażalenia podniesionych w punktach od 1 do 3 wyjaśnia, że są one bezzasadne. Charakter prawny postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu z art. 34 § 2 pkt 3 lit. a upea pozbawia zarówno wierzyciela, jak i organ egzekucyjny możliwości merytorycznego badania zarzutu wniesionego w postępowaniu egzekucyjnym, jeśli kwestia ta była przedmiotem rozpoznania w innym postępowaniu dotyczącym tego samego obowiązku. Stwierdzenie, że taka okoliczność miała miejsce, obliguje organ do wydania postanowienia nie o nieuwzględnieniu zarzutu, lecz o stwierdzeniu jego niedopuszczalności. Wobec braku przesłanek z art. 34 § 4 pkt 3 lit. a upea nie było podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego."

Zobowiązany wniósł na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. zarzucając postanowieniu naruszenie:

1) art. 138 § 1 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 144 K.p.a. w zw. z art. 34 § 2 pkt 3 lit. a w zw. z art. 33 § 2 pkt 1 i pkt 5 u.p.e.a. w zw. z art. 6 w zw. z art. 8 § 1 i art. 15 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 2 w zw. z art. 7 w zw. z art. 8 ust. 1 i 2 w zw. z art. 78 Konstytucji RP, poprzez błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie ww. przepisów polegające na całkowicie bezpodstawnym stwierdzeniu niedopuszczalności wniesionych przez Skarżącego zarzutów z art. 33 § 2 pkt 1 i pkt 5 u.p.e.a, dotyczących nieistnienia (wygaśnięcia) egzekwowanego obowiązku ze względu na przedawnienie zobowiązań podatkowych Skarżącego w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia 2012 r. do grudnia 2013 r., a w konsekwencji całkowicie bezpodstawne utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, podczas gdy DIAS zobowiązany był rozpoznać ww. zarzuty.

2) art. 136 § 1 w zw. z art. 75 § 1 w zw. z art. 76a § 1 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 78 § 1 w zw. z art. 80 w zw. z art. 140 w zw. z art. 144 w zw. z art. 6 w zw. z art. 7 w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 10 § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a:

a) poprzez nieprzeprowadzenie przez DlAS postępowania dowodowego (tj. brak zebrania i brak rozpatrzenia materiału dowodowego) na okoliczność ustalenia przedawnienia objętych postępowaniem egzekucyjnym zobowiązań Skarżącego w podatku VAT, w tym w szczególności poprzez nieuwzględnienie przez DlAS wniosku dowodowego złożonego przez Skarżącego w zakresie włączenia do akt niniejszego postępowania egzekucyjnego dowodów z dokumentów w postaci odpisów akt postępowania karnego skarbowego, jak również niewłączenie przez DlAS z urzędu ww. dowodów z dokumentów w postaci odpisów akt postępowania karnego skarbowego do akt niniejszego postępowania egzekucyjnego, a tym samym brak wyjaśnienia przez DlAS ww. okoliczności,

b) poprzez dokonanie przez DlAS całkowicie bezpodstawnej i dowolnej oceny ww. okoliczności przedawnienia zobowiązań Skarżącego w podatku VAT, niepoprzedzonej przeprowadzeniem przez DIAS postępowania dowodowego na tę okoliczność (tj. zebraniem i rozpatrzeniem materiału dowodowego na tę okoliczność) oraz niebędącej samodzielną oceną, gdyż ocena ta została oparta przez DlAS wyłącznie na ocenie prawnej zawartej przez organ I instancji w postanowieniu organu I instancji, jak również na ocenie prawnej zawartej w decyzji DIAS z dnia 10 maja 2021 r. nr [...],

3) art. 138 § 1 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 144 w zw. z art. 6 i art. 8 § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 34 § 2 pkt 2 lit. a w zw. z art. 34 § 4 pkt 3 lit. a w zw. z art. 59 § 1 pkt 7 w zw. z art. 33 § 2 pkt 1 i pkt 5 u.p.e.a. i w zw. z art. 70 § 1 w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. w zw. z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP poprzez nieuchylenie zaskarżonego postanowienia organu I instancji i nieumorzenie wszczętego wobec Skarżącego postępowania egzekucyjnego, pomimo nieistnienia (wygaśnięcia) egzekwowanego obowiązku na moment wszczęcia tego postępowania, a to z uwagi na fakt, że wszczęcie ww. postępowania nastąpiło po upływie terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych Skarżącego w podatku VAT za okresy od stycznia 2012 r. do grudnia 2013 r.,

4) art. 138 § 1 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 144 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. oraz w zw. z art. 34 § 2 pkt 3 lit. a w zw. z art. 33 § 2 pkt 1 i pkt 5 u.p.e.a. w zw. z art. 6 w zw. z art. 8 § 1 K.p.a w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 2 w zw. z art. 7 w zw. z art. 8 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz w zw. z art. 75 § 1 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 w zw. z art. 6 w zw. z art. 7 i art. 8 § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. oraz w zw. z art. 34 § 2 pkt 2 lit. a w zw. z art. 34 § 4 pkt 3 lit. a w zw. z art. 59 § 1 pkt 7 w zw. z art. 33 § 2 pkt 1 i pkt 5 u.p.e.a. w zw. z art. 70 § 1 w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 O.p., poprzez nieuchylenie zaskarżonego postanowienia organu I instancji i nieumorzenie wszczętego wobec Skarżącego postępowania egzekucyjnego, pomimo rażącego naruszenia przez organ I instancji przepisów prawa, polegającego na:

a) dokonaniu przez organ I instancji błędnej wykładni i nieprawidłowym zastosowaniu przez organ I instancji przepisów art. 34 § 2 pkt 3 lit. a w zw. z art. 33 § 2 pkt 1 i pkt 5 u.p.e.a. w zw. z art. 6 w zw. z art. 8 § K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 2 w zw. z art. 7 w zw. z art. 8 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, które polegało na stwierdzeniu niedopuszczalności wniesionych przez Skarżącego zarzutów, podczas gdy organ I instancji zobowiązany był rozpoznać ww. zarzuty,

b) nieprzeprowadzeniu przez organ I instancji postępowania dowodowego (tj. brak zebrania i brak rozpatrzenia materiału dowodowego) na okoliczność ustalenia przedawnienia objętych postępowaniem egzekucyjnym zobowiązań Skarżącego w VAT za okresy od stycznia 2012 r, do grudnia 2013 r., a tym samym brak wyjaśnienia przez organ I instancji ww. okoliczności,

c) dokonaniu przez organ I instancji całkowicie bezpodstawnej i dowolnej oceny ww. okoliczności, niepoprzedzonej przeprowadzeniem przez organ I instancji postępowania dowodowego na tę okoliczność (tj. zebraniem i rozpatrzeniem materiału dowodowego na tę okoliczność) oraz niebędącej samodzielną oceną, która została oparta przez organ I Instancji wyłącznie na przywołanych w postanowieniu organu I instancji fragmentach decyzji DIAS z dnia 10 maja 2021 r. nr [...]),

d) nieuznaniu przez organ I instancji zarzutów wniesionych przez Skarżącego w całości i nieumorzeniu postępowania egzekucyjnego pomimo nieistnienia obowiązku (wygaśnięcia obowiązku) podlegającego egzekucji, a to z uwagi na fakt, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego nastąpiło po upływie terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku VAT za okresy od stycznia 2012 r. do grudnia 2013 r.,

5) art. 124 § 2 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 126 w zw. z art. 6 w zw. z art. 7 i art. 8 § 1 w zw. z art. 11 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., poprzez brak dokonania wyczerpującej oceny prawnej zaskarżonego postanowienia organu I instancji oraz brak uzasadnienia postanowienia w sposób odpowiadający wymogom prawa, z uwagi na to, że DlAS:

a) zajął w treści postanowienia niespójne i wewnętrznie sprzeczne stanowisko,

b) w sposób ogólnikowy (lakoniczny) odniósł się do podniesionych przez Skarżącego w zażaleniu na postanowienie organu I instancji zarzutów oraz w żaden sposób (w ogóle) nie odniósł się do argumentów przedstawionych przez Skarżącego w treści zażalenia na postanowienie organu I instancji,

c) powielił bezrefleksyjnie w całości argumentację (stanowisko) zaprezentowane przez organ I instancji w treści postanowienia organu I instancji,

d) nie dokonał i nie zawarł w uzasadnieniu postanowienia własnej oceny prawnej okoliczności przedawnienia objętych postępowaniem egzekucyjnym zobowiązań Skarżącego w podatku VAT, lecz w całości oparł się na ocenie prawnej tej okoliczności zawartej przez organ I instancji w treści zaskarżonego postanowienia organu I instancji, jak również na ocenie prawnej zawartej w decyzji DIAS z dnia 10 maja 2021 r. nr [...]

Na podstawie tych zarzutów Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego postanowienia organu I instancji z dnia 12 sierpnia 2021 r. i umorzenie prowadzonego wobec Skarżącego postępowania egzekucyjnego.

W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we K. zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu z urzędu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej: P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Przyjmuje się, iż zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08, wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto podkreśla się, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygnięcie.

W rozpatrywanej sprawie przedmiot sporu stanowi postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutów nieistnienia i wygaśnięcia obowiązku z powodu jego przedawnienia. Postępowanie egzekucyjne prowadzone jest na podstawie 24 sztuk tytułów wykonawczych z dnia 21 czerwca 2021 r. obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2012 r. do grudnia 2013 r. w wysokości [...] zł należności głównej.

Zarzutu wygaśnięcia obowiązku Skarżący upatruje w przedawnieniu zobowiązania podatkowego, które to zagadnienie będzie również przedmiotem oceny tutejszego Sądu w ramach kontroli decyzji DIAS z dnia 10 maja 2021 r. nr [...], którą to decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję NUS z dnia 30 stycznia 2020 r. nr [...] oraz nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 i 2013 r. Skarga na wskazaną decyzję DIAS została zarejestrowana pod sygnaturą akt I SA/Kr 932/21.

Wobec powyższego w ocenie Sądu, zasadne jest wstrzymanie się przez Sąd z rozpoznaniem niniejszej sprawy do czasu zakończenia postępowania sądowego zainicjowanego skargą Skarżącego na powyżej wymienioną decyzję DIAS.

Mając na względzie powyższe, a także z uwagi na ekonomię procesową, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.