Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 675/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz - Frymus Sędziowie Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak Protokolant Paweł Grzęda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2005 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego o d d a l a s k a r g ę /-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/P.Miładowski /-/E.Makosz-Frymus


UZASADNIENIE

IV SA/Po 675/05

U Z A S A D N I E N I E

Starosta G. decyzją z [...] lutego 2002 r. nr [...] działając na podstawie art. 6 ust. 6 lit. b oraz art. 37k ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2001 r. nr 6, poz. 56 ze zm.) odmówił przyznania J. M.świadczenia przedemerytalnego.

Według ustaleń organu J. M. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. [...].12.2001 r. jako osoba uprawniona do zasiłku przedemerytalnego. W dniu tym złożył dokumenty potwierdzające okresy zatrudnienia łącznie na 34 lata, 1 m-c i 16 dni oraz w warunkach szkodliwych 23 lata, 7 m-cy i 22 dni.

Decyzją Starosty z dnia [...].01.2002 r. przyznano stronie od [...] 12.2001 r. zasiłek przedemerytalny w wysokości 120 %.

W dniu [...] lutego 2002 r. do organu wpłynął wniosek strony o przyznaniu świadczenia przedemerytalnego w związku z nowelizacją ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W ocenie organu orzekającego brak jest podstaw do zmiany otrzymanego przed 1 stycznia 2002 r. zasiłku przedemerytalnego w świadczenie przedemerytalne. Kwstię tą regulują postanowienia znowelizowanej ustawy.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J. M. twierdząc, że wykazał 38 letni okres zatrudnienia w tym 30 lat pracy w warunkach szkodliwych. Nadto zarzucił, iż organy kierowały się w swoich ustaleniach rozwiązaniem umowy o pracę z dniem [...].12.2001 r. zawartą w dniu [...].12.2001 r. Do odwołania dołączył pismo ostatniego pracodawcy z 17.09.2001 r. wyrażające zgodę na rozwiązanie stosunku pracy z dniem [...].12.2001 r. na mocy porozumienia stron oraz zaświadczenie Z. R. K.– D. w P. Sp. z o.o., że jakkolwiek zatrudniony był na stanowisku starszego montera, to w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał obowiązki kierowcy pojazdów samochodowych.

Rozpoznając odwołanie Wojewoda decyzją nr [...] z dnia [...] 04.2002 r. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

Organ II instancji podnosił, że skarżący nie odpowiadał kryteriom do przyznania świadczenia przedemerytalnego w rozumieniu art. 37k ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu w jej brzmieniu przed 1.01.2002 r.

Po nowelizacji świadczenie przedemerytalne przysługuje stronie, jeżeli spełniła warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy (art.37l).

Skoro na dzień rejestracji skarżący nie spełniał warunków do przyznania świadczenia, to przedmiotowe świadczenie nie może zostać mu przyznane. Data rozwiązania stosunku pracy ([...].12.2001 r.) wynika z przedłożonego przez stronę świadectwa pracy. Wbrew twierdzeniom strony J. M. informowany był o warunkach przyznania żądanego świadczenia i miał możliwość wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie Wojewody wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. M. wnosząc o uchylenie treści obu decyzji i ponowne rozpatrzenie sprawy.

Skarżący akcentował, że organ nie informował go jakie dokumenty należy przedłożyć, że wiedzę co do tej kwestii uzyskał jedynie od pracodawcy. Nadto utrzymywał, że złożył ponowny wniosek lecz jedynie wniosek pisemny został rozpatrzony i nie może ponosić ujemnych konsekwencji wynikających z winy pracowników urzędu pracy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o oddalenie skargi.

Skargę wniesiono pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). W międzyczasie doszło do reformy sądownictwa administracyjnego, a w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., a postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co nastepuje:

Skarga nie ma uzasadnionych podstaw.

W dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy J. M. nie spełniał warunku do uzyskania świadczenia przedemerytalnego na warunkach stanowionych przez hipotezę art. 37k ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu wówczas obowiązującym. Przepis ten stanowił, że przedmiotowe świadczenie przysługiwało osobie, spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego jeżeli:

1) osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobiet i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, lub

2) w roku kalendarzowym, w którym został rozwiązany stosunek pracy lub stosunek służbowy z przyczyn dotyczących zakładu pracy ukończyła co najmniej 55 lat kobieta i 60 lat mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, lub

3) do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący dla mężczyzn 40 lat lub

4) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący w przypadku mężczyzn 39 lat, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy...

W dniu rejestracji skarżący miał blisko 55 lat zatem nie mógł spełnić warunku w/w w pkt 1 i 2. Skarżący nawet nie twierdził, a nie wykazało to także z przedłożonych w lutym 2002 r. dokumentów, że do dnia rozwiązania stosunku pracy (nawet przyjmując za ten dzień 31.12.2001 r.) posiadał okres uprawniający do emerytury wskazany w ust. 1 pkt 3 omawianego przepisu, bądź okres wskazany w pkt 4 przedmiotowej regulacji. Skarżący sam utrzymywał, że kończąc zatrudnienie miał jedynie 38 letni staż pracy (oświadczenie strony złożone do protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku – 20.10.2005 r.).

Z kolei brzmienie art. 37l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu pozwalało nabyć prawo m. in. do świadczenia przedemerytalnego osobie na jej wniosek, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania omawianego zasiłku lub świadczenia posiadała lub spełniała warunki do ich nabycia. Dotyczyło to warunków sprzed jej nowelizacji ustawą z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi (Dz. U. nr 154, poz. 1793) ustawy o ochronie roszczeń .... (Dz. U. nr 154, poz. 1793). Do owej noweli skarżący odpowiadał kryteriom uprawniającym do przyznania mu zasiłku przedemerytalnego i takie świadczenie uzyskał.

W/w ustawa nowelizująca ustaliła także nowe brzmienie art. 37l zgodnie z którym prawo do świadczenia przedemerytalnego (przepis art. 37J, który był podstawą przyznania zasiłku przedemerytalnego został wymienioną nowelą skreślony) przysługuje osobie, która spełniła warunki do jego nabycia w dniu rejestracji..... Świadczenia przedemerytalne przysługują następnego dnia po dniu zarejestrowania się... albo od następnego dnia po złożeniu dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień...... Zestawiając tą regulację z brzmieniem art. 11 ust. 2 ustawy nowelizującej z 17.12.2001 r. przyjąć należy, że strona nabywa świadczenie do którego istniały podstawy w dniu rejestracji i uprawnienia te zachowuje nadal pod rządami znowelizowanej ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu lecz brak jest podstaw do przyjęcia, że strona ma prawo według jej uznania, do zmiany świadczenia – jego przekształcenie na nowych zasadach w oparciu o rejestrację datowaną przed 1.01.2002 r.

Omawiana ustawa nowelizująca została poddana kontroli co do jej zgodności z konstytucją i Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 30.3.2005 r. w sprawie K 19/02 orzekł o jej niezgodności z ustawą zasadniczą w zakresie nie dotyczącym istoty rozstrzygania w tej sprawie. Poddanie kontroli zgodności przepisów, które w sprawie były podstawą orzekania z konstytucją, było podstawą zawieszenia postępowania w tej sprawie zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa).

Trybunał Konstytucyjny doszukał się niezgodności z ustawą zasadniczą znowelizowanej ustawy w zakresie w jakim wyłącza ona nabycie prawa do świadczenia na dotychczasowych zasadach przez osoby, które przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej spełniały warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego (na zasadach obowiązujących do 31.12.2001 r.), lecz nie zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy (bo np. nie zdążyły) oraz w części odnoszącej się do świadczeń emerytalnych pracowników byłych państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej. Wbrew też zarzutom strony miała ona możliwość wypowiedzenia się co faktów relewantnych w tej sprawie i z tej możliwości korzystała. Nie doszło więc do naruszeń proceduralnych wpływających w sposób istotny na wynik sprawy.

Reasumując skarżący nie wykazał by zaskarżona decyzja naruszała obowiązujący porządek prawny w stopniu uzasadniającym konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego w rozumieniu postanowień art. 145 ppsa, co prowadzi na podstawie wymienionych wyżej przepisów oraz nadto art. 151 procedury sądowoadministracyjnej do oddalenia skargi.

/-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/P.Miładowski /-/E.Makosz-Frymus

KB/