Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 4/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1, art. 21, art. 6
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Pęk, Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.), Sędzia NSA Julia Szczygielska, Protokolant st. asystent sędziego Aleksandra Dobosiewicz-Sass, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 5 marca 2015 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. z siedzibą we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 grudnia 2014 r. M. K. (dalej strona, skarżąca), powołując się m.in. na art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2014, poz. 782), dalej u.d.i.p., złożyła skargę na bezczynność Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. z siedzibą we W. (dalej organ, strona przeciwna, MPWiK) w przedmiocie wniosków skarżącej z dnia 25 sierpnia 2014 r. oraz z dnia 31 października 2014 r. dotyczących udzielenia informacji publicznej. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 334/14.

Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 5 stycznia 2015 r. wydanym w sprawie sygn. akt IV SAB/Wr 334/14 wyłączono do odrębnego rozpoznania skargę wniesioną w ww. sprawie na bezczynność MPWiK w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 31 października 2015 r. Wyodrębnioną skargę zarejestrowano pod sygn. akt IV SAB/Wr 4/15.

W niniejszej sprawie (sygn. akt IV SAB/Wr 4/15) skarżąca zarzuciła MPWiK naruszenie art. 2 u.d.i.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na odmowie udzielenia wnioskowanych informacji i żądania wykazania interesu prawnego, podczas gdy skarżąca nie miała takiego obowiązku, albowiem wnioskowane przez nią informacje nie stanowiły informacji przetworzonych. Podniosła, że nie można uznać za informację przetworzoną informacji publicznej tylko dlatego, że jej udostępnienie wymaga dużego nakładu czasu i pracy, dokonania kserokopii posiadanych dokumentów oraz zestawienia kilku posiadanych informacji.

Skarżąca zarzuciła ponadto naruszenie art. 13 ust. 1 u.d.i.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do nieuzasadnionej odmowy udzielenia informacji publicznej i nieuzasadnione argumentowanie tej odmowy toczącym się między stronami sporem sądowym, podczas gdy – jak podała - MPWiK jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia żądanych informacji publicznych bez względu na interes prawny lub faktyczny wnioskodawcy.

Zdaniem skarżącej, organ naruszył także art. 16 u.d.i.p. poprzez jego niezastosowanie i niewydanie przez MPWiK decyzji w przedmiocie odmowy udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych, czy umorzenie postępowania i skierowanie do skarżącej jedynie pisma ze wskazaniem, których z wnioskowanych informacji organ odmawia udostępnienia z lakonicznym uzasadnieniem sprowadzającym się do uznania, że wnioskowane informacje są informacjami przetworzonymi lub nie mogą być udostępnione ze względu na treść przepisu art. 5 ust. 2 u.d.i.p., podczas gdy MPWiK było zobowiązane załatwić sprawę w sposób określony przepisami ustawy, czego zaniechało.

Powołując się na powyższe, skarżąca wniosła o zobowiązanie MPWiK do udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych w terminie zakreślonym przez Sąd oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi złożonej w niniejszej sprawie skarżąca przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania. Podała, że wnioskiem z dnia 31 października 2014 r. domagała się udostępnienia informacji publicznej w zakresie dokumentacji dotyczącej rozliczania kosztów tzw. "wody wspólnej", tj. ilości wody stanowiącej różnicę pomiędzy wskazaniem wodomierza głównego i sumą wskazań wodomierzy odliczających, tj. udostępnienie skanów faktur z odliczników wszystkich odbiorców wody z terenu byłego [...] za okres rozliczeniowy od dnia 17 września 2013 r. do dnia 24 grudnia 2013 r.

W odpowiedzi na powyższe, organ w piśmie z dnia 18 listopada 2014 r. wezwał skarżącą do podania interesu publicznego wskazując, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, ponieważ jej przygotowanie wymaga dużego nakładu czasu i pracy.

Wnioskiem z dnia 31 października 2014 r. skarżąca domagała się także udzielenia informacji, czy firma pod nazwą [...] działająca we W. przy ul. [...] (na terenie dawnego [...]) miała podpisaną z MPWiK umowę na dostawę wody i odbiór ścieków w latach 2009 – 2013 r. Strona wnioskowała także o skany faktur odbiorców usług wskazanych przez nią za okres rozliczeniowy 2009 – 2013 oraz informacji, czy M. i H.D. prowadzący działalność gospodarczą przy ul. [...] we W. mieli podpisaną umowę z MPWiK na dostawę wody i odbiór ścieków w latach 2009 -2013 .

W odpowiedzi na powyższe zapytania pismem z dnia 18 listopada 2014 r. MPWiK odmówiła udostępnienia ww. informacji, wskazując z jednej strony, że nie są to informacje publiczne, z drugiej zaś, że ich udostępnienie jest niedopuszczalne ze względu na treść art. 5 ust. 1 u.d.i.p, tj. konieczność ochrony danych osobowych. Odmowę argumentowała jednocześnie dużą ilością wniosków o udostępnienie informacji publicznej składanych przez skarżącą, które to informacje mają służyć skarżącej obronie swych praw w toczącym się pomiędzy stronami sporze przed sądem powszechnym.

Wobec powyższego odmowa udostępnienia żądanych informacji nastąpiła zdaniem skarżącej bezpodstawnie, w związku z czym należy uznać, że MPWiK S.A. we W. dopuściło się bezczynności.

Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podniosła, że nie można uznać, by duży nakład pracy uzasadniał uznanie informacji za informację przetworzoną. Traktowanie informacji publicznej jako przetworzonej tylko dlatego, że miałaby to być informacja przygotowana specjalnie dla wnioskującego o nią podmiotu na podstawie dokumentów posiadanych przez udzielającego informacji nie jest jej zdaniem zasadne. Podała, że każde pozytywne załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej polega na wytworzeniu informacji z pewnej całości, zgodnie ze sprecyzowanym wskazaniem wnioskodawcy. Naturalne jest, że udostępnienie informacji publicznej, wymaga sięgnięcia do posiadanej przez organ dokumentacji (dokumentacji źródłowej) pod kątem kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę i sporządzeniem jej "specjalnie dla niego" bez względu na nakład pracy wymagany do jej udzielenia. Nie stanowi przetworzenia informacji odnalezienie dokumentów znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji. Z "przetworzeniem" informacji nie można zrównać samego faktu wyszukania w rejestrach, ewidencjach, czy innego rodzaju zestawieniach informacji określonych we wniosku.

Powołując się na orzecznictwo sądowe skarżąca wywiodła, że przetworzenie informacji, w rozumieniu jej art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., to zebranie lub zsumowanie pojedynczych informacji powstałych na podstawie różnych kryteriów, które wymagają odpowiedniego zestawienia, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia stosownych czynności analitycznych. Wytworzenie informacji przetworzonej wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste.

Skarżąca podniosła, że nie domagała się od organu informacji, które nie istnieją, a przedstawienia danych i dokumentów, w których posiadaniu strona przeciwna się znajduje z racji wykonywanych zadań publicznych. Powołując się na poglądy wyrażone w orzecznictwie argumentowała, że informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną wyłącznie poprzez proces zestawienia kilku informacji. Informacja przetworzona nie istnieje w chwili składania wniosku. Zdaniem skarżącej, przedstawione w lakonicznym uzasadnieniu pisma MPWiK czynności, jakie muszą zostać podjęte w celu załatwienia wniosku skarżącej nie dowodzą, że w ich wykonaniu powstanie nowa informacja, lecz sugerują zestawienie pewnej liczby posiadanych danych. Zasadniczo bowiem każda selekcja informacji publicznej zgodnie z żądaniem wniosku o jej udostępnienie z puli informacji dostępnej organowi wymagać będzie wykonania pracy myślowej połączonej z analizą posiadanych przez organ informacji. Nie jest to jednak jeszcze przetworzeniem, które wymaga wygenerowania jakościowo nowej informacji. Przeniesienie informacji na inny nośnik, pomijanie pewnych fragmentów, czy proste zsumowanie danych, to tego rodzaju zabiegi, które nie pozwalają mówić o "przetworzeniu", a co najwyżej o "przekształceniu" informacji w inną formę, co nie stanowi informacji przetworzonej.

Skarżąca nie zgodziła się także ze stanowiskiem organu, że udostępnienie szeregu wnioskowanych informacji jest sprzeczne z postanowieniami art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ze względu na ochronę danych osobowych. Podniosła, że nie domaga się od MPWiK żadnych informacji, które stanowiłyby dane osobowe jakiejkolwiek osoby. Domaga się jedynie informacji, czy określone podmioty łączyła umowa ze stroną przeciwną.

Powołując się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt I CSK 190/12 wskazała, że ujawnienie imion i nazwisk osób zawierających umowy cywilnoprawne z jednostką samorządu terytorialnego nie narusza prawa do prywatności tych osób, o którym mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Zarzuciła, że organ nie wyjaśnił ponadto, dlaczego uznał wnioskowane informacje za chronione, na czym polega ochrona prywatności osoby fizycznej i jaki jest charakter tej prywatności. Zdaniem skarżącej, jeżeli MPWiK uznało, że wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną lub nie mogą być udostępnione ze względu na postanowienia art. 5 ust. 2 u.d.i.p., to powinien zastosować przepis art. 16 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie MPWiK decyzji nie wydało, a skierowało do skarżącej jedynie pisma z krótkim i nieprecyzyjnym uzasadnieniem zajętego w sprawie stanowiska.

Nadto, gdyby organ nie traktował żądanej informacji jako publicznej, nie tłumaczyłby braku możliwości jej udostępnienia ustawowymi włączeniami dostępu do informacji publicznej. Ustawowe wyłączenia dostępu dotyczą bowiem tylko i wyłącznie informacji mającej status informacji publicznej. Jeżeli zatem organ potraktował żądaną informację jako noszącą znamiona informacji publicznej i nie udostępnił jej, to brak udostępnienia winien zmaterializować w formie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W przeciwnym razie popadł w bezczynność (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1u.d.i.p.).

Wobec powyższego działanie MPWiK nie było zdaniem skarżącej zgodne z obowiązującymi przepisami.

Skarżąca podniosła, że bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje.

Nadto skarżąca zauważyła, że MPWiK w pismach do niej skierowanych uzasadnia odmowę udzielenia wnioskowanych informacji dużą ilością wniosków złożonych przez skarżącą oraz tym, że żądane przez nią informacje mogą jej posłużyć w sporze sądowym, jaki toczy się pomiędzy stronami. Takie stanowisko organu, zdaniem skarżącej, pozostaje w sprzeczności z obowiązującymi przepisami i ugruntowanym orzecznictwem, zgodnie z którym, jeżeli konkretny dokument ma charakter informacji publicznej, to nie może być on tej cechy pozbawiony wówczas, gdy jego udostępnienie mogłoby mieć negatywne konsekwencje dla tego podmiotu w ewentualnym przyszłym procesie cywilnym. Sposób wykorzystania przez podmiot uprawniony otrzymanej informacji nie może przesądzać o tym, czy dana informacja jest informacją publiczną czy też nie. Ustawodawca bowiem nie uzależnił pojęcia informacji publicznej od tego, w jakim celu jest ona potrzebna stronie składającej wniosek o jej udostępnienie. Rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej właściwy podmiot nie jest upoważniony do badania interesu prawnego, ani nawet faktycznego wnioskodawcy.

Skarżąca zarzuciła też, że MPWiK dopuściło się naruszenia art. 7 i art. 8 k.p.a., poprzez załatwienie sprawy w sposób sprzeczny z zasadą praworządności i wbrew interesowi społecznemu i słusznemu interesowi strony oraz poprzez prowadzenie sprawy w sposób nie budzący zaufania obywateli.

W odpowiedzi na skargę na bezczynność Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. z siedzibą we W. w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 31 października 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącego udostępnienia skanów faktur z odliczników wszystkich odbiorców wody z terenu byłego [...] za okres rozliczeniowy od dnia 17 września 2013 r. do dnia 24 grudnia 2013 r., organ wniósł o odrzucenie skargi. Podał, że w przypadku tego wniosku pismem z dnia 18 listopada 2014 r. wezwał skarżącą do wykazania interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie informacji w formie przetworzonej, a pismem z dnia 15 grudnia 2014 r., w związku z niewykazaniem przez wnioskodawcę interesu publicznego, odmówił udostępnienia żądanej informacji. Nadto podał, że razie uznania przez Sąd, że skarga w zakresie ww. wniosku nie powinna zostać odrzucona, wniósł o umorzenie postępowania w tej części w zakresie wniosku z dnia 31 października 2014 r. Zdaniem organu, postępowanie w tej części stało się bezprzedmiotowe na skutek odmowy udostępnienia informacji publicznej dokonanej przez organ pismem z dnia 15 grudnia 2014 r. W przypadku zaś uznania przez Sąd, że w ww. zakresie postępowanie nie powinno zostać umorzone, MPWiK wniosło o oddalenie skargi z uwagi na jej bezzasadność.

Wiosło też o dopuszczenie dowodu z nadesłanych akt sprawy administracyjnej, pełnomocnictw udzielonych H. K. i K. A. oraz odpisu pełnego z KRS strony przeciwnej na okoliczność upoważnienia ww. osób do działania w imieniu Spółki w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej, odpisu wyroku Sądu Okręgowego we W. z dnia 17.04.2014 r., sygn. akt X Ga 487/13 z uzasadnieniem na okoliczność prawomocnych ustaleń Sądu dotyczących statusu instalacji na terenie dawnego [...] oraz na okoliczność, że odbiorcy usług z terenu dawnego [...] poprzez składanie wniosków o udostępnienie informacji publicznej do strony przeciwnej w istocie realizują swoje prywatne interesy, a nie interes publiczny, a także dopuszczenie dowodu z zeznań świadka J. T. na okoliczność przetworzonego charakteru informacji objętej wnioskiem skarżącej z dnia 25 sierpnia 2014 r. oraz czynności, jakie Spółka musiałaby podjąć celem realizacji ww. wniosku. MPWiK wniosło też o zasądzenie od skarżącej na jego rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu podało, że w dniu 31 października 2014 r. skarżąca złożyła 3 wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Żądała udostępnienia następujących informacji: czy M. i H. D. zam. we W. przy ul. [...], prowadzący działalność gospodarczą (na terenie dawnego [...]) przy ul. [...] we W. mieli podpisaną z MPWiK umowę na dostawę wody i odbiór ścieków w latach 2009 – 2015, udostępnienia skanów faktur w/w odbiorców za okres rozliczeniowy 2009 - 2013.

W kolejnym wniosku z dnia 31 października 2014 r. skarżąca wniosła o udostępnienie informacji: czy firma pod nazwą [...] działająca we W. przy ul. [...] (na terenie dawnego [...]) miała podpisaną z MPWiK umowę na dostawę wody i odbiór ścieków w latach 2009 – 2013, żądała udostępnienia faktur w/w odbiorców usług za okres rozliczeniowy 2009 - 2013.

W trzecim wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 31 października 2014 r. Skarżąca wniosła o udostępnienie skanów faktur z odliczników wszystkich odbiorców wody z terenu dawnego [...] za okres rozliczeniowy od 17 września 2013 r. do 24 grudnia 2013 r.

MPWiK wyjaśniło, że ze względu na podobieństwo żądań odniosło się do pierwszego i drugiego wniosku z dnia 31 października 2014 r. w jednym piśmie z dnia 18 listopada 2014 r. MPWiK pozostawiło oba wnioski o udostępnienie informacji publicznej z dnia 31 października 2014 r. w całości bez rozpoznania z uwagi na to, że żądane informacje nie mają charakteru publicznego. Podało, że kolejne wnioski kierowane przez skarżącą do organu pozostają w sprzeczności z celem ustawy o dostępie do informacji publicznej i zmierzają wyłącznie do realizacji prywatnych, indywidualnych interesów wnioskodawcy, których to interesów absolutnie nie można utożsamiać z interesem publicznym Na marginesie organ wskazał, że wnioski te w istocie zmierzają do naruszenia przepisów ustawy o ochronie danych osobowych i służą jedynie gromadzeniu materiałów dowodowych do postępowania sądowego. MPWiK podało też, że wnioski składane przez skarżącą i innych odbiorców usług z terenu byłego [...] zakłócają normalny tok pracy Spółki, która została powołana przede wszystkim do świadczenia usług z zakresu dostawy wody i odbioru ścieków. Każdy wniosek podlega szczegółowej analizie i jest załatwiany zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, co - ze względu na bardzo dużą ilość wniosków pochodzących od odbiorców usług z terenu byłego [...] - wymaga zaangażowania znacznej liczby osób, dużego nakładu czasu i pracy.

MPWiK nie zgodziło się także ze stanowiskiem skarżącej, według którego MPWiK odmówiło udostępnienia żądanych informacji, wskazując z jednej strony, że nie są to informacje publiczne, z drugiej zaś, że ich udostępnienie jest niedopuszczalne ze względu na treść art. 5 ust. 1 u.d.i.p., a na końcu swoją odmowę uzasadniło też dużą ilością wniosków o udostępnienie informacji publicznej składanych przez skarżącą, które to informacje mają służyć skarżącej do obrony swoich praw w toczącym się pomiędzy nią a MPWiK S.A. we W. sporze sądowym. MPWiK podało, że nie odmówiło udostępnienia żądanych informacji, tylko pozostawiło wnioski strony bez rozpoznania z uwagi na to, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej. Argumenty dotyczące ochrony danych osobowych i dużej ilości wniosków o udostępnienie Informacji publicznej zostały powołane na marginesie, co w sposób jednoznaczny wynika z treści pisma MPWiK z dnia 18 listopada 2014 r.

W ocenie MPWiK, skarga złożona w zakresie powyższych wniosków z dnia 31 października 2014 r. powinna podlegać odrzuceniu. Żądanie przedmiotowych wniosków nie dotyczyło bowiem informacji o charakterze publicznym, dlatego też tryb skargi złożonej w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie znajduje zastosowania w analizowanym zakresie. Nadto wskazało, że wydało rozstrzygnięcie w wyniku rozpatrzenia ww. wniosków w związku z czym nie sposób uznać, że pozostawało w tym zakresie w bezczynności. MPWiK wskazało, że w odpowiedzi na ostatni z ww. trzech wniosków, w piśmie z dnia 18 listopada 2014 r. wyjaśniło, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, a jej przygotowanie zgodnie z żądaniem wnioskodawcy wymaga dużego nakładu czasu i pracy. Pozyskanie faktur wymaga wygenerowania ich dla każdego z odbiorców z osobna (wnioskodawca wnosi bowiem o udostępnienie skanów faktur wszystkich odbiorców wody z terenu byłego [...]). W konsekwencji powyższego MPWiK wezwało wnioskodawcę do wskazania interesu publicznego uzasadniającego udzielenie informacji publicznej w formie przetworzonej, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

W związku z niewskazaniem przez skarżącą interesu publicznego uzasadniającego udzielenie informacji publicznej w formie przetworzonej w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia z dnia 18 listopada 2014 r., tj. w terminie do dnia 2 grudnia 2014 r., organ pismem z dnia 15 grudnia 2014 r. odmówił udostępnienia przedmiotowej informacji. W piśmie tym ponownie podkreślono, że udostępnienie żądanej informacji wymaga dużego nakładu pracy i czasy - pozyskanie żądanych faktur wymaga wygenerowania ich dla każdego z odbiorców z osobna, a w toku analizy przedmiotowej sprawy Spółka ustaliła, że niniejsza sprawa dotyczy indywidualnego interesu wnioskodawcy wynikającego z konieczności rozliczenia usługi dostawy wody na rzecz wnioskodawcy albowiem zakres żądanych informacji dotyczy przedmiotu sporu sądowego, jaki toczył się pomiędzy stronami. Zatem w odniesieniu do tego wniosku (z dnia 31 października 2014 r.) MPWiK także nie pozostawało w bezczynności. Dlatego też w ocenie organu konieczne jest odrzucenie skargi w tym zakresie.

Odnosząc sią do wywodów skargi dotyczących pojęcia informacji publicznej o charakterze przetworzonym organ podkreślił, że zgodnie z orzecznictwem sądowym zestawienie informacji o charakterze prostym specjalnie dla wnioskodawcy i według sformułowanych przez niego kryteriów stanowi informację o charakterze przetworzonym. Po przytoczeniu treści art. 3 u.d.i.p organ powołał liczne poglądy orzecznictwa i doktryny dotyczące pojęcia informacji przetworzonej końcowo wywodząc, że skarżąca nieprawidłowo rozumie pojęcie informacji publicznej przetworzonej, z którą mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Informację przetworzoną może stanowić także suma informacji prostych.

Organ nie zgodził się także ze stanowiskiem skarżącej, zgodnie z którym, jeżeli

strona przeciwna na uznała, że wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną lub nie mogą być udostępnione ze względu na postanowienia art. 5 ust. 2 u.d.i.p., to konsekwencją tego powinno być zastosowanie przepisu art. 16 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ następuje w formie decyzji, czego MPWiK nie uczyniło.

W odniesieniu do powyższego organ wskazał, że w odniesieniu do jednego z wniosków z dnia 31 października 2014 r., w przypadku którego skarżąca mimo wezwania, nie wykazała w zakreślonym terminie interesu publicznego w udostępnieniu informacji o charakterze przetworzonym, organ wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej (pismo z dnia 15 grudnia 2014 r.). Ponadto w ocenie organu, nie sposób przyjąć, że strona przeciwna nie wydała decyzji, a skierowała do skarżącej wyłącznie pismo z krótkim i nieprecyzyjnym uzasadnieniem zajętego w sprawie stanowiska. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem dominującym w orzecznictwie, za decyzję administracyjną uznać należy również pismo właściwego organu zawierające co najmniej oznaczenie organu i adresata aktu, rozstrzygnięcie w sprawie oraz podpis upoważnionego pracownika. Wszystka wymienione wyżej przesłanki zostały spełnione w sprawie. Pisma organu każdorazowo zawierały oznaczenie podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, adresata (wnioskodawcy), rozstrzygnięcie w sprawie (w postaci odmowy udostępnienia informacji publicznej) oraz podpis upoważnionego pracownika. W analizowanym zakresie pisma w imieniu MPWiK podpisywali H. K. i K. A., legitymujący się stosownym pełnomocnictwem do działania w tym zakresie w imieniu organu.

Zdaniem MPWiK, skarżąca w sposób nieprawidłowy rozumie pojęcie bezczynności. Podniosło, że zgodnie z wypracowaną przez doktrynę definicją, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. W ocenie organu, w niniejszej sprawie nie można mówić o bezczynności podmiotu zobowiązanego (strony przeciwnej), ponieważ strona przeciwna podjęła czynności w sprawie wszczętej wnioskami skarżącej. W analizowanym stanie faktycznym podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji zakończył również prowadzone postępowanie wydaniem stosownego rozstrzygnięcia.

Odnosząc się do dalszych zarzutów skargi, organ podkreślił, że strona przeciwna nigdy nie uzasadniła odmowy udostępnienia informacji publicznej dużą ilością wniosków. Podniósł także, że poprzez powołanie argumentu znacznej ilości wniosków o udostępnienie informacji publicznej chciał jedynie wyrazić wątpliwość, czy przedmiotem tych wniosków w istocie jest informacja publiczna i podkreślić, że w jego ocenie, ww. podmioty nadużywają instytucji dostępu do informacji publicznej w celu realizacji partykularnych, prywatnych celów, których nie można utożsamiać z celami publicznymi. Wskazał jednocześnie, że pojęcie informacji publicznej ma charakter obiektywny, niezależny od sposobu wykorzystywania informacji przez podmiot uprawniony czy negatywnych konsekwencji dla podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji w ewentualnym przyszłym procesie cywilnym.

W końcowej części złożonej odpowiedzi na skargę MPWiK podało, że pozostaje w sporze sądowym z odbiorcami usług z terenu dawnej Fabryki Maszyn Rolniczych [...] S.A. we W. (zwanymi dalej: odbiorcami usług z terenu dawnego [...]). Z uwagi na kwestionowanie przez odbiorców usług terenu dawnego [...] okoliczności, że instalacja wodociągowa na tym terenie nie stanowi własności MPWIK, ww. odbiorcy usług wystąpili z powództwem celem ustalenia ważności zapisów umów o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków z dnia 31 października 2008 r. Obecnie przedmiotowa sprawa (a w pierwszej kolejności zażalenie pełnomocnika powodów na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej) będzie podlegać rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy. Oprócz wskazanego powyżej postępowania sądowego w toku pozostają także postępowania zainicjowane przez MPWiK o zapłatę należności z tytułu wody wspólnej i postępowania z wniosku o zawezwanie do próby ugodowej. W ocenie organu informacje, których udostępnienia żądają odbiorcy usług z terenu dawnego [...], służą realizacji prywatnych interesów odbiorców usług związanych z tymi postępowaniami sądowymi, w okresie od lipca 2014 r. do dnia złożenia odpowiedzi na skargę MPWIK wpłynęły 23 wnioski o udostępnienie informacji publicznej (złożone przez odbiorców usług z terenu dawnego [...]).Wnioski składane przez te podmioty są poddawane szczegółowej analizie, co wymaga poświęcenia dużego nakładu czasu i pracy i znacznie utrudnia normalne funkcjonowanie spółki. Powyższe działania pozostają zatem, zdaniem organu, w oczywistej sprzeczności z celami regulacji ustawowej z zakresu prawa dostępu do informacji publicznej. W ocenie MPWIK, wnioski składane przez odbiorców usług z terenu dawnego [...] służą jedynie gromadzeniu materiałów dowodowych do postępowania sądowego i zupełnie abstrahują od celów i istoty regulacji ustawowej z zakresu dostępu do informacji publicznej. Mimo to organ reaguje w ustawowym terminie na wszelkie wnioski o udostępnienie informacji publicznej w związku z czym nie można przyjąć, że pozostaje w bezczynności.

W piśmie procesowym z dnia 29 stycznia 2015 r. skarżąca zawarła polemikę ze stanowiskiem organu wyrażonym w odpowiedzi na skargę. Podkreśliła, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania wobec uznania przez organ, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej nie może zostać uznane za załatwienie tej sprawy zgodnie z obowiązującym i przepisami. Podniosła, że w odpowiedzi na wniosek organ wskazał jedynie, że w jego ocenie żądane informacje nie są informacjami publicznymi, wobec czego nie jest podmiotem powołanym do ich udostępniania. W uzasadnieniu tego stanowiska MPWiK skupiło się na obszernym wywodzie, że informacje te są skarżącej potrzebne do postępowania, jakie toczy się między stronami, co w żaden sposób nie uzasadnia zajętego w sprawie stanowiska. Zdaniem skarżącej, nie można uznać aby udzielenie wymijającej odpowiedzi eliminowało stan bezczynności MPWiK S.A. w niniejszej sprawie, z uwagi na to, że argumentacja w nim podniesiona jest błędna, a i stanowisko w kwestii żądanych informacji jest niejednolite. Podniosła, że odmawiając udzielenia informacji publicznej organ zobowiązany był wydać stosowną decyzję. Tymczasem w piśmie organ nie wskazał, na podstawie jakich przepisów oparł swoje stanowisko w sprawie, nie wykazał dlaczego nie uznaje wnioskowanych przez skarżącą informacji za informacje publiczne, nie uzasadnił także, dlaczego w jego ocenie informacje te miałyby stanowić informacje przetworzone poza wskazaniem, że ich udostępnienie wymaga dużego nakładu czasu i pracy.

Na rozprawie w dniu 5 marca 2015 r., po okazaniu skarżącej oraz pełnomocnikowi organu akt sprawy w szczególności znajdującego się na karcie nr 33 akt sprawy administracyjnej raportu śledzenia przesyłki skarżąca oświadczyła, że otrzymała na wskazany przez nią adres mailowy pismo MPWiK z dnia 12 grudnia 2014 r. Przyznała, że raport śledzenia przesyłki znajdujący się na karcie 33 akt administracyjnych dotyczy właśnie tej przesyłki. Pełnomocnik MPWiK przyznał, że znajdujący się na karcie 33 akt administracyjnych raport śledzenia przesyłki dotyczy pisma MPWiK z dnia 12 grudnia 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. W takich przypadkach kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Istotną kwestią z punktu widzenia tego rodzaju skargi jest zatem przede wszystkim występowanie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu sprowadzającej się w tym przypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. W razie pozytywnego ustalenia w tym zakresie, stosownie do art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Materialnoprawną podstawą żądania zawartego we wniosku skarżącej z dnia 31 października 2014 r. są przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), dalej także u.d.i.p.

Niespornym w sprawie jest, że podmiot zobowiązany do udostępnienia ww. informacji, to jest Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji S.A. z siedzibą we W., którego jedynym akcjonariuszem jest Gmina W., a którego celem jest zaspokajanie potrzeb mieszkańców Gminy W. w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków, jest w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

W dniu 31 października 2014 r. skarżąca złożyła 3 wnioski do strony przeciwnej o udostepnienie informacji, które jej zdaniem stanowią informację publiczną.

W pierwszym z nich żądała udostępnienia następujących informacji: czy M. i H. D. zam. we W. przy ul. [...], prowadzący działalność gospodarczą (na terenie dawnego [...]) przy ul. [...] we W. mieli podpisaną z MPWiK umowę na dostawę wody i odbiór ścieków w latach 2009 – 2015; udostępnienia skanów faktur w/w odbiorców za okres rozliczeniowy 2009 - 2013.

W kolejnym wniosku z dnia 31 października 2014 r. skarżąca wniosła o udostępnienie informacji: czy firma pod nazwą [...] działająca we W. przy ul. [...] (na terenie dawnego [...]) miała podpisaną z MPWiK umowę na dostawę wody i odbiór ścieków w latach 2009 – 2013; żądała udostępnienia faktur w/w odbiorców usług za okres rozliczeniowy 2009 - 2013.

W trzecim wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 31 października 2014 r. skarżąca wniosła o udostępnienie skanów faktur z odliczników wszystkich odbiorców wody z terenu dawnego [...] za okres rozliczeniowy od 17 września 2013 r. do 24 grudnia 2013 r.

W odpowiedzi na pierwszy i drugi wniosek strona przeciwna zajęła stanowisko w jednym piśmie z dnia 18 listopada 2014 r., w którym podała, że żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej. W piśmie tym ponadto wskazano, że wnioski te w istocie zmierzają do pozyskania danych osobowych konkretnych osób fizycznych, a przepis art. 5 ust. 1 u.d.i.p. ogranicza dostęp do informacji publicznej z uwagi na ochronę danych osobowych. Pismo to zostało podpisane przez H. K., Członka Zespołu Zarządzającego, Kierownika Biura Spółki, która legitymowała się pełnomocnictwem udzielonym jej w dniu 15.07.2013 r. przez Prezesa Zarządu i członka Zarządu R. M. do załatwiania w imieniu Spółki spraw w zakresie postępowań o udzielenie informacji publicznej (k. 40 akt sądowoadministracyjnych).

Zgodzić się należy ze stanowiskiem strony przeciwnej, że nie stanowi informacji publicznej informacja, czy wskazane przez skarżącą we wniosku z dnia 31 października 2014 r. podmioty miały podpisaną ze stroną przeciwną umowę na dostawę wody i odbiór ścieków w latach 2009 – 2013. Informacja ta bowiem nie mieści się w przykładowym katalogu informacji stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przykładowy katalog informacji stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. zawiera art. 6 u.d.i.p. W ocenie Sądu, żądana w ww. zakresie informacja nie jest informacją o sprawach publicznych. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, w sytuacji, gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnioskodawcę, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że rozpoznając powyższe wnioski organ pismem z dnia 18 listopada 2014 r. skierowanym do skarżącej poinformował skarżącą, że żądane przez nią we wnioskach z dnia 31 października 2014 r. informacje dotyczące udzielenia informacji, czy wskazane w ww. wnioskach podmioty miały podpisaną ze stroną przeciwną umowę na dostawę wody i odbiór ścieków w latach 2009 – 2013, nie są informacjami publicznymi. Brak jest podstaw w tej sytuacji, zdaniem Sądu, do przyjęcia, że strona przeciwna pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu ww. wniosków w omawianym zakresie.

Zauważyć dalej należy, że ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 5 ust. 1 stanowi, że: "Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych." Na ten przepis ustawy powołała się strona przeciwna, odmawiając skarżącej pismem z dnia 18.11.2014 r. skierowanym do skarżącej, udostępnienia żądanych przez nią w omawianych dwóch wnioskach z dnia 31 października 2014 r. informacji dotyczących udostępnienia m.in. skanów faktur odbiorców usług strony przeciwnej, wskazanych w ww. wnioskach, tj. M. i H. D. prowadzących działalność gospodarczą oraz firmy pod nazwą [...] działającej we W. przy ul. [...] (na terenie dawnego [...]), co trafnie także zauważa i podnosi w uzasadnieniu skargi skarżąca. Pismo to, zdaniem Sądu, zawiera cztery elementy niezbędne w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych do tego, by uznać je za decyzję administracyjną. Zawiera bowiem oznaczenie organu, który je wydał, wskazuje adresata, do którego jest skierowane, rozstrzygnięcie ww. wniosków w omawianym zakresie oraz zawiera podpis osoby uprawnionej do załatwienia sprawy. Pismo to zostało podpisane przez H. K. upoważnioną do załatwiania w imieniu Spółki MPWiK S.A. z siedzibą we W. spraw w zakresie postępowań o udzielenie informacji publicznej (upoważnienie k. 40 akt sprawy). Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.

W świetle powyższego brak jest także zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że strona przeciwna pozostaje bezczynna w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 31 października 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci skanów faktur odbiorców usług strony przeciwnej, określonych przez skarżącą w omawianym wniosku. W ocenie Sądu, skany faktur odbiorców usług strony przeciwnej jako dokumenty urzędowe w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p., stanowią informację publiczną, o jakiej mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4a u.d.i.p.

Bez znaczenia natomiast w niniejszej sprawie ze skargi na bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej pozostaje prawidłowość podjętej przez stronę przeciwną decyzji administracyjnej. Decyzja ta bowiem nie podlega kontroli pod względem jej zgodności z prawem w sprawie mającej za przedmiot bezczynność organu. W związku natomiast z załatwieniem sprawy wszczętej wnioskami skarżącej z dnia 31 października 2014 r. o udostępnienie skanów faktur wskazanych w ww. wniosku odbiorców usług strony przeciwnej ww. decyzją administracyjną z dnia 13 października 2014 r., nie można mówić o bezczynności MPWiK S.A. z siedzibą we W. w powyższym zakresie.

W tej sytuacji wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność MPWiK S.A. z siedzibą we W. w powyższym zakresie także podlegała oddaleniu, jako bezzasadna.

W ocenie Sądu, MPWiK nie pozostaje także bezczynne w zakresie rozpoznania trzeciego wniosku skarżącej z dnia 31 października 2014 r. Wnioskiem tym skarżąca domagała się udostępnienia skanów faktur z odliczników wszystkich odbiorców wody z terenu dawnego [...] za okres rozliczeniowy od 17 września 2013 r. do 24 grudnia 2013 r. Z akt sprawy wynika, że w odpowiedzi na powyższy wniosek, MPWiK w piśmie z dnia 18 listopada 2014 r. (k. 29 akt administracyjnych) wyjaśniło, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, a jej przygotowanie zgodnie z żądaniem wnioskodawcy wymaga dużego nakładu czasu i pracy. Pozyskanie faktur wymaga wygenerowania ich dla każdego z odbiorców z osobna (wnioskodawca wnosi bowiem o udostępnienie skanów faktur wszystkich odbiorców wody z terenu byłego [...]). W tej sytuacji MPWiK wezwało wnioskodawcę do wskazania interesu publicznego uzasadniającego udzielenie informacji publicznej w formie przetworzonej, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

W związku z niewskazaniem przez skarżącą interesu publicznego uzasadniającego udzielenie informacji publicznej przetworzonej w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia z dnia 18 listopada 2014 r., tj. w terminie do dnia 2 grudnia 2014 r., organ pismem z dnia 12 grudnia 2014 r. (k. 32 akt administracyjnych) odmówił udostępnienia przedmiotowej informacji. W piśmie tym ponownie podkreślił, że udostępnienie żądanej informacji wymaga dużego nakładu pracy i czasu. Pozyskanie żądanych faktur wymaga wygenerowania ich dla każdego z odbiorców z osobna, wnioskodawca wnosi bowiem o udostępnienie skanów faktur wszystkich odbiorców wody z terenu byłego [...].

W okolicznościach faktycznych sprawy ww. pismo strony przeciwnej z dnia 12 grudnia 2014 r., którym strona przeciwna odmówiła udostępnienia skarżącej informacji żądanej w powyższym zakresie we wniosku z dnia 31 października 2014 r., należy zdaniem Sądu uznać za decyzję administracyjną, o jakiej mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Pismo to bowiem zawiera cztery elementy niezbędne w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych do tego, by uznać je za decyzję administracyjną. Zawiera bowiem oznaczenie organu, który je wydał, wskazuje adresata, do którego jest skierowane, rozstrzygnięcie wniosku skarżącej dotyczącego udostępnienia ww. informacji oraz zawiera podpis osoby uprawnionej do załatwienia sprawy. Pismo to bowiem zostało podpisane przez H. K. upoważnioną do załatwiania w imieniu Spółki MPWiK S.A. z siedzibą we W. spraw w zakresie postępowań o udzielenie informacji publicznej (upoważnienie k. 40 akt sprawy).

Nie można zatem w świetle powyższego uznać, że strona przeciwna pozostaje bezczynna w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 31 października 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci skanów faktur wszystkich odbiorców wody z terenu byłego [...] za okres rozliczeniowy od 17 września 2013 r. do dnia 24 grudnia 2013 r. W ocenie Sądu, skany faktur odbiorców usług strony przeciwnej jako dokumenty urzędowe w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p., stanowią informację publiczną, o jakiej mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4a u.d.i.p.

Bez znaczenia natomiast w niniejszej sprawie ze skargi na bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej pozostaje, jak już wyżej podano, prawidłowość podjętej przez stronę przeciwną decyzji administracyjnej z dnia 12 grudnia 2014 r., w tym zawartej w niej ocenie organu co do charakteru żądanej informacji. Decyzja ta bowiem nie podlega kontroli pod względem jej zgodności z prawem w sprawie mającej za przedmiot bezczynność organu. W związku natomiast z załatwieniem sprawy wszczętej ww. wnioskiem skarżącej z dnia 31 października 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci skanów faktur wszystkich odbiorców wody z terenu byłego [...] za podany okres ww. decyzją administracyjną z dnia 12 grudnia 2014 r., nie można mówić o bezczynności MPWiK S.A. z siedzibą we Wrocławiu w powyższym zakresie.

Ponadto zauważyć należy, że ww. decyzja administracyjna została podjęta w terminie zakreślonym art. 13 ust. 1 u.d.i.p., to jest przed upływem terminu 14 dni od dnia upływu zakreślonego skarżącej przez organ terminu do wskazania, że uzyskanie żądanej przez skarżącą informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, jak tego wymaga art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Organ bowiem uznał, że żądana w powyższym zakresie informacja jest informacją przetworzoną. Tymczasem skarżąca jeszcze przed upływem ustawowego terminu do załatwienia sprawy, to jest terminu, o jakim mowa art. 13 ust. 1 u.d.i.p., wniosła do Sądu skargę na bezczynność strony przeciwnej w przedmiocie udzielenia powyższej informacji. W tej sytuacji brak było podstaw do umorzenia postępowania w omawianym zakresie. Skarga w tej części podlegała natomiast oddaleniu.

Sąd oddalił wniosek strony przeciwnej o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka J. T. na okoliczność przetworzonego charakteru informacji objętej wnioskiem skarżącej z dnia 31 października 2014 r. oraz czynności, jakie Spółka musiałaby podjąć celem realizacji ww. wniosku. Zgodnie bowiem z art. 106 § 3 p.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przepis ten nie przewiduje możliwości przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, a jedynie dowodów uzupełniających z dokumentów.

Skoro zatem MPWiK S.A. z siedzibą we W. nie pozostaje bezczynne w sprawie wszczętej ww. wnioskiem skarżącej z dnia 31 października 2014 r. (w istocie trzema wnioskami skarżącej z dnia 31 października 2014 r.), skarga na bezczynność w zakresie rozpoznania owego wniosku podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Odnosząc się do zgłoszonego w odpowiedzi na skargę wniosku strony przeciwnej o zasądzenie od skarżącej na rzecz strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, należy zauważyć, że przepisy ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zasądzenia w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym kosztów postępowania od skarżącego na rzecz organu, także w razie oddalenia skargi.