Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 255/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-05-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Powołane przepisy: article: art. 285f par. 1 w zw. z art. 178  art. 285l
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 13 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 maja 2016 r. sprawy ze skargi M. T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 255/11 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 13 lipca 2011 r. oddalił skargę M. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Na skutek wniesienia skargi przez Stronę, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 kwietnia 2013 r. II GSK 2069/11 oddalił skargę kasacyjną.

Następnie, pismem z dnia 23 marca 2014 r. Skarżąca wniosła o wznowienie postępowania sądowego w sprawie. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2014 r.

I SA/Sz 471/14, Sąd odrzucił wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Szczecinie z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie I SA/Sz 255/11. Postanowieniem z dnia 22 września 2014 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną wniesioną od tego postanowienia.

Po rozpoznaniu zażalenia na to postanowienie sądu z 22 września 2014 r., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 9 grudnia 2014 r. II GZ 831/14 oddalił zażalenie.

W dniu 4 marca 2016 r. Skarżąca wraz z mężem złożyła pismo z 3 marca 2016 r. zatytułowane "Skarga i wniosek" w którym wniosła o stwierdzenie nieważności wszelkich orzeczeń w których zostały wydane lub w których wydaniu uczestniczyła sędzia WSA A. S., które dotyczyły skargi Skarżącej lub jej męża na rozstrzygnięcia urzędu skarbowego, Izby Skarbowej w Szczecinie oraz Starosty P., który zlecał egzekucje wobec Strony urzędowi skarbowemu.

Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I wezwano wnoszących pismo

do sprecyzowania czy:

1) wnoszą skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń, w wydaniu których brała udział sędzia WSA A. S. (art. 285a- 285I p.p.s.a.), jeżeli tak, to do wskazania jej podstaw oraz ich uzasadnienie, czy też

2) wnoszą skargę o wznowienie postępowań sądowych, w których brała udział sędzia WSA A. S. (art. 270-285 p.p.s.a.), jeżeli tak, to do wskazania jej podstaw oraz ich uzasadnienie,

- w terminie 7 dni pod rygorem zwrotu pisma.

Nadto, pouczono wnoszących pismo o treści ww. art. 270-285 oraz art. 285a-285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Wezwanie z pouczeniem zostało doręczone Stronie 25 marca 2016 r.

W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca wraz z mężem, w piśmie z 29 marca

2016 r. wniosła o unieważnienie (stwierdzenie nieważności orzeczeń) w sprawach

I SA/Sz 500/14, I SA/Sz 114/13, I SA/Sz 1149/13 oraz I SA/Sz 201/12.

Z uwagi na to, że pismo z 29 marca 2016 r. nie zostało podpisane ani przez Skarżącą, ani jej męża, na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, zobowiązano wnoszących pismo do jego podpisania w terminie 7 dni lub nadesłania odpisu pisma podpisanego przez M. i C. T., w związku z żądaniem unieważnienia orzeczeń w sprawach ze skarg M. T. (sygn. akt I SA/Sz 201/12, I SA/Sz 114/13

i I SA/Sz 500/14) oraz C. T. (sygn. akt I SA/Sz 1149/13) – pod rygorem zwrotu pisma oraz poprzedzającego go pisma z 3 marca 2016 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca wraz z mężem nadesłała podpisane pismo, a nadto pismem z dnia 27 kwietnia 2016 r. rozszerzyła swój wniosek wnosząc o unieważnienie (stwierdzenie nieważności orzeczeń) wyroku wydanego w sprawie I SA/Sz 255/11. W uzasadnieniu małżonkowie wskazali, że zgłaszali iż nie otrzymali podstaw prawnych do egzekucji, więc podstawy prawne mają być im wydane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że badanie merytorycznej zasadności skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym zachowania ustawowego terminu

do wniesienia tej skargi, przewidzianego w art. 285f § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 285l p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny, na posiedzeniu niejawnym, odrzuca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesioną po upływie terminu.

Stosownie do art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. I tak, stosownie do art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U z 2014 r., poz. 121 ze zm.; dalej: "k.c."), jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. (art. 112 zd. 1 k.c.).

W niniejszej sprawie pismem złożonym w placówce pocztowej 4 marca 2016 r. doprecyzowanym późniejszymi pismami, Skarżąca wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 255/11.

Wyrok ten jest prawomocny od dnia 25 kwietnia 2013 r., tj. od dnia oddalenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok NSA

z 25 kwietnia 2013 r. II GSK 2069/11).

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd stwierdza, że skarga

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia została wniesiona

z uchybieniem 2-letniego terminu do jej wniesienia, który jest liczony od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, bowiem termin ten upłynął w dniu 27 kwietnia 2015 r. (25 kwietnia 2015 r. przypadał na sobotę, a dniem następnym po dniach wolnych

od pracy był 27 kwietnia 2015 r.).

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na postawie art. 285f § 1

w związku z art. 178 i art. 285l p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Na marginesie Sąd wskazuje, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 255/11 została sporządzona osobiście przez Skarżącą i jej męża, którzy nie należą do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Zatem skarga ta nie spełnia wymogu ustawowego wynikającego z art. 285f § 3 p.p.s.a., niezbędnego do skutecznego jej wniesienia, ponieważ nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Jest to brak nieusuwalny skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, czyniący taką skargę również niedopuszczalną.