Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 811/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 86a ust. 3 pkt 1  lit. a, art. 86 a ust. 5
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: art. 146 par 1, art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz (sprawozdawca), sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant sekretarz sądowy Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2017 r. sprawy ze skargi P. sp. j na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 1 grudnia 2015 r. nr IPPP1/4512-984/15-2/AŻ w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz P. sp. j kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

C. Sójka sp.j. (dalej: "Spółka", "Wnioskodawca" lub "Skarżąca") złożyła 21 września 2015 r. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług od zakupu samochodów demonstracyjnych i wydatków eksploatacyjnych dotyczących tych pojazdów, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm., dalej: ustawa o VAT), bez prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu oraz bez zgłaszania naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o pojazdach.

W stanie faktycznym wniosku Wnioskodawca podał, że prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą obejmującą sprzedaż detaliczną samochodów osobowych marki T. W związku z odrębnymi przepisami dotyczącymi rejestracji pojazdów Wnioskodawca nie ma możliwości udostępnić potencjalnym klientom samochodów do jazd próbnych przed ich zarejestrowaniem, w związku z czym nie ma możliwości, aby potencjalny klient wypróbował konkretny samochód przed jego zakupem. W związku z powyższym potencjalni klienci byliby pozbawieni możliwości sprawdzenia samochodu. Dlatego też Wnioskodawca, aby umożliwić potencjalnym klientom zapoznanie się z oferowanymi pojazdami i umożliwić im wykonanie jazd próbnych, musi posiadać samochody demonstracyjne. Obowiązek posiadania pojazdów demonstracyjnych wynika również z wymogów importera/dystrybutora, T. Limited sp. z o.o. Samochody demonstracyjne są nabywane przez Wnioskodawcę z zamiarem dalszej odsprzedaży w okresie, który może przekroczyć 1 rok od dnia nabycia, co wynika z wytycznych T. Limited sp. z o.o.

Samochody demonstracyjne to przykładowe modele samochodów, które sprzedaje Wnioskodawca. Samochody te wykorzystywane są jedynie do celów jazd testowych przez zainteresowanych kupnem potencjalnych klientów. Następnie samochody po upływie kilkunastu miesięcy są sprzedawane klientom tak samo, jak wszystkie inne samochody, którymi handluje Wnioskodawca. Wnioskodawca każdorazowo posiada od 20 do 30 samochodów demonstracyjnych w dwóch salonach sprzedaży samochodów nowych.

Z natury rzeczy jazdy testowe wykluczają długotrwałe korzystanie z danego pojazdu przez jednego potencjalnego klienta. Co do zasady jazdy testowe odbywają się w obecności handlowca Wnioskodawcy. Niemniej, w przypadku potencjalnych klientów wyrażających gotowość nabycia jednorazowo większej ilości pojazdów (nabywcy flotowi), samochody demonstracyjne mogą być udostępnione na cele jazd próbnych na okres kilku do kilkunastu dni. Również samochody demonstracyjne reprezentujące modele o znacznej wartości jednostkowej mogą być, na podstawie indywidualnej decyzji, udostępnione potencjalnemu klientowi na okres kilku dni. Zasady demonstrowania samochodów klientom określają wewnętrzne zasady Wnioskodawcy, które wykluczają możliwość korzystania z pojazdów w jakimkolwiek innym celu niż jazdy demonstracyjne/testowe. Każdorazowo po odbyciu jazdy testowej samochód jest przechowywany na parkingu Wnioskodawcy.

Wszystkie samochody demonstracyjne, pomimo że są zarejestrowane, faktycznie służą wyłącznie jednemu celowi, tj. dalszej odsprzedaży po okresie ich prezentacji zgodnie z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Pojazdy demonstracyjne służą wyłącznie do jazd próbnych, a więc są wykorzystywane do podstawowej działalności gospodarczej. Nie służą one do jazd służbowych czy prywatnych Wnioskodawcy ani jego pracowników. W przedsiębiorstwie Wnioskodawcy obowiązuje całkowity zakaz korzystania z pojazdów demonstracyjnych do celów niezwiązanych z prezentowaniem ich potencjalnym klientom.

Wnioskodawca prowadzi ewidencję przebiegu dla części samochodów demonstracyjnych, odliczając podatek od towarów i usług w pełnej wysokości, ale dla innej części samochodów demonstracyjnych ze względu na dużą uciążliwość nie prowadzi ewidencji przebiegu pojazdów, rozliczając podatek w wysokości 50%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1) czy samochody demonstracyjne należy uznać za pojazdy samochodowe przeznaczone wyłącznie do odsprzedaży?

2) w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, czy Wnioskodawca nie jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów w celu skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup samochodów demonstracyjnych i pozostałych wydatków związanych z eksploatacją takich pojazdów na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji nie jest zobowiązany do złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego informacji, o której mowa w art. 86a ust. 12 tej ustawy?

W związku z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca stwierdził, że:

1) samochody demonstracyjne należy uznać za samochody przeznaczone wyłącznie do odsprzedaży;

2) w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 nie jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów w celu skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup samochodów demonstracyjnych i pozostałych wydatków związanych z eksploatacją takich pojazdów na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji nie jest zobowiązany do złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego informacji, o której mowa w art. 86a ust. 12 tej ustawy.

Uzasadniając swoje stanowisko, Wnioskodawca zauważył, że celem wprowadzenia do ustawy o VAT przepisu art. 86a ust. 1 było zapobieżenie odliczaniu pełnego podatku naliczonego z tytułu nabycia i eksploatacji samochodów, które nie są wykorzystywane przez podatników wyłącznie do działalności gospodarczej, tzw. wykorzystanie mieszane. W konsekwencji, jeżeli pojazdy samochodowe są wykorzystywane zarówno w działalności gospodarczej, jak i na cele prywatne, w przypadku wydatków związanych z tymi pojazdami podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia wyłącznie 50% kwoty podatku naliczonego. Wnioskodawca zauważył przy tym, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W celu wykluczenia niedozwolonego użycia tych pojazdów podatnik powinien zdefiniować zasady ich używania oraz ma obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się przy jednoczesnym uznaniu wykorzystania pojazdu wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika w przypadku, gdy pojazdy samochodowe są przeznaczone wyłącznie do odprzedaży, jeżeli odprzedaż ma stanowić przedmiot działalności podatnika.

Wnioskodawca zastrzegł, że zasady demonstrowania samochodów klientom określają wewnętrzne zasady Spółki, które wykluczają możliwość korzystania z pojazdów w jakimkolwiek innym celu niż jazdy demonstracyjne/testowe. Każdorazowo po odbyciu jazdy testowej samochód jest przechowywany na parkingu Wnioskodawcy. Ponadto wskazał, że wszystkie samochody demonstracyjne, pomimo że są zarejestrowane, faktycznie służą wyłącznie dalszej odsprzedaży po ich prezentacji zgodnie z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Pojazdy demonstracyjne służą wyłącznie do jazd próbnych, a w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy obowiązuje całkowity zakaz korzystania z pojazdów demonstracyjnych do celów niezwiązanych z prezentowaniem ich potencjalnym klientom. W konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów w celu skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikających z faktur dokumentujących zakup samochodów demonstracyjnych i pozostałych wydatków związanych z eksploatacją takich pojazdów na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz nie jest zobowiązany do złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego informacji, o której mowa w art. 86a ust. 12 tej ustawy.

Zdaniem Wnioskodawcy na powyższe stwierdzenia nie ma wpływu fakt, że samochody demonstracyjne są wprowadzane do ewidencji środków trwałych, gdyż Spółka podjęła decyzję o wprowadzeniu samochodów demonstracyjnych do ewidencji środków trwałych jedynie z uwagi na brzmienie przepisów ustawy o podatku dochodowym. Wnioskodawca wywiódł, że z przepisów art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a, ust. 4 pkt 1, ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o VAT nie wynika, by jakiekolwiek znaczenie dla prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego miało zaliczenie przez podatnika, o którym mowa w tych przepisach, samochodu do środków trwałych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Interpretacją z 1 grudnia 2015 r., nr IPPP1/4512-984/15-2/AŻ, Minister Finansów – Organ upoważniony do wydawania interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ przedstawił obowiązki ciążące na podatnikach chcących uzyskać pełne odliczenie podatku naliczonego od samochodów osobowych wykorzystywanych do prowadzonej działalności gospodarczej. Na podstawie obowiązujących przepisów organ wywiódł, że podatnik ma możliwość odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdów samochodowych oraz wydatków związanych z ich eksploatacją w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej, przy czym fakt ten musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. Organ podkreślił, że w celu dokonania pełnego odliczenia musi zostać spełniony warunek dotyczący ustalenia zasad ich używania, a sposób wykorzystania musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych. Ponadto podatnik ma obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do odprzedaży, oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, jeżeli odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

W ocenie organu użycie wyrazu "wyłącznie" w art. 86a ust. 5 ustawy o VAT wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji dotyczy tylko tych pojazdów, które przeznaczone są jedynie do odsprzedaży lub oddania ich w odpłatne używanie, a tym samym nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane choćby przejściowo do innych celów jak jazda próbna czy użytek służbowy podatnika. W sytuacji, gdy pojazd samochodowy zostaje przeznaczony również do celów innych niż odsprzedaż czy najem/dzierżawa, ustalenie zasad używania dodatkowo potwierdzonych prowadzoną ewidencją przebiegu pojazdu są warunkami, których spełnienie jest wymagane w celu skorzystania z prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki związane z eksploatacją pojazdów.

Rozpatrując wniosek, organ zauważył, że samochody demonstracyjne to samochody, które stanowiąc towar handlowy, dodatkowo przez pewien okres służą innym celom tj. demonstrowaniu przedmiotu sprzedaży – głównie do jazd próbnych i wykorzystywane są przez potencjalnego klienta do sprawdzenia możliwości technicznych pojazdu, jego osiągów, wyposażenia czy też komfortu jazdy. W ocenie organu samochodów demonstracyjnych nie można uznać za pojazdy przeznaczone wyłącznie do odsprzedaży, gdyż służą one również innym celom niż odsprzedaż. Organ uznał, że w odniesieniu do przedstawionych w opisie sprawy samochodów demonstracyjnych Spółka nie ma prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu zakupu tych pojazdów oraz wydatków eksploatacyjnych bez wprowadzenia zasad ich użytkowania eliminujących użytek prywatny, prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu oraz złożenia informacji VAT-26 o tych samochodach. Wnioskodawcy przysługuje ograniczone prawo do odliczenia wysokości 50% kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia pojazdów demonstracyjnych oraz od wydatków eksploatacyjnych na podstawie art. 86a ust. 1 w zw. z art. 86a ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy o VAT bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu oraz złożenia informacji VAT-26 o tych samochodach.

Na wskazane powyżej orzeczenie pismem z 5 lutego 2016 r. Spółka złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił(a) naruszenie:

1) art. 86a ust. 5 pkt lit. a ustawy o VAT przez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że użycie wyrazu "wyłącznie" wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów nie dotyczy pojazdów, które są wykorzystywane choćby przejściowo na cele jazd próbnych;

2) art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przez brak jego zastosowania na skutek uznania, że Skarżącej nie przysługuje pełne prawo odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem samochodów demonstracyjnych oraz od wydatków eksploatacyjnych, ponieważ Spółka nie prowadzi ewidencji przebiegu pojazdów oraz nie złożyła informacji VAT-26 o tych samochodach.

Uzasadniając powyższe zarzuty, Skarżąca podniosła, że stosując argumentację organu, należałoby uznać, iż wszystkie samochody wystawione w salonie Spółki, w tym niezarejestrowane, tracą walor pojazdu samochodowego przeznaczonego wyłącznie do odprzedaży, gdyż służą również demonstrowaniu przedmiotu sprzedaży, a potencjalni klienci mogą wykorzystać je do sprawdzenia komfortu foteli, wielkości pojazdu, wielkości i ładowności bagażnika, łatwości wsiadania i wysiadania, jakości materiałów wykończeniowych czy jakości sprzętu audio. Skarżąca wyjaśniła, że samochody demonstracyjne służą wyłącznie do zademonstrowania innych cech, które nie mogą być zaprezentowane w warunkach salonu. Spółka wywiodła, że część klientów podejmuje decyzję o zakupie na podstawie komfortu jazdy czy osiągów, których sprawdzenie wymaga odbycia jazdy testowej. Skarżąca wskazała, że całkowicie niezrozumiałe byłoby uznanie, iż demonstrowanie wybranych walorów samochodu zmienia jego przeznaczenie.

Spółka zauważyła, że tylko samochody demonstracyjne służą do prezentowania takich cech pojazdu jak np. osiągi czy komfort jazdy, co wynika z odrębnych przepisów dotyczących rejestracji pojazdów, w związku z którymi Skarżąca nie ma możliwości udostępnić potencjalnym klientom pozostałych samochodów do jazd próbnych przed ich zarejestrowaniem. Brak rejestracji wszystkich sprzedawanych przez Spółkę samochodów wynika z faktu, że samochody zarejestrowane są postrzegane przez potencjalnych klientów, jako mniej wartościowe. Skarżąca podniosła również, że zarejestrowanie pojazdu wiąże się z koniecznością poniesienia kosztów związanych z jego ubezpieczeniem i rejestrowanie wszystkich samochodów byłoby nieracjonalne z ekonomicznego punktu widzenia.

Uzasadniając skargę, Spółka podniosła, że jazda próbna nie jest ani dla podatnika, ani dla konsumenta celem samym w sobie, ale jest niezbędną częścią procesu sprzedaży, gdyż bez jazdy próbnej najprawdopodobniej nie doszłoby do sprzedaży. Jeżeli podatnik posiada samochody demonstracyjne, a jego jedynym celem jest dalsza ich odsprzedaż, to spełniony jest warunek opisany w art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, gdyż samochody te są przeznaczone wyłącznie do odsprzedaży. Zdaniem Skarżącej brak konieczności prowadzenia ewidencji dotyczy przypadków, gdy samochody przeznaczone są wyłącznie do odsprzedaży, sprzedaży itp., a zatem nie ma potrzeby prowadzenia ewidencji w przypadku pojazdów demonstracyjnych, które wykorzystywane są przez sprzedawców samochodów do zaprezentowania potencjalnym klientom.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2016 poz. 718, dalej "p.p.s.a."), kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Treść art. 57a p.p.s.a. stanowi, że skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zdaniem Sądu wydana interpretacja jest nieprawidłowa. Minister Finansów stwierdził w niej, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych samochodów demonstracyjnych i wydatków eksploatacyjnych dotyczących tych pojazdów, jest nieprawidłowe.

Pytanie dotyczyło stanu prawnego obowiązującego od 1 kwietnia 2014 r. i możliwości pełnego odliczenia podatku VAT od samochodów i to bez konieczności prowadzenia ewidencji ich przebiegu oraz bez obowiązku złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o tych pojazdach na drukach VAT – 26, jak wskazała Strona, w oparciu o art. 86 a ust. 3 pkt 1 lit. a , w zw. z art. 86 a ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o VAT.

Zdaniem Sądu mimo zmiany stanu prawnego nadal ma uzasadnienie pogląd, że auta demonstracyjne, które czasowo przeznaczone są do jazd próbnych bądź prezentowania nabywcom, nie zmieniają swojego przeznaczenia i nadal będą służyć jego podstawowej działalności, jaką jest dalsza odsprzedaż. Dalej jest aktualny pogląd, co do konieczności wprowadzania aut demonstracyjnych w branży samochodowej, które służą działalności gospodarczej i mają wpływ na jej efektywność. Uwadze Ministra Finansów uszło to, że pojazdy demonstracyjne z reguły fabrycznie nowe nie mogą występować w tej roli dłużej niż rok, a po jego upływie są sprzedawane.

Rację ma strona skarżąca podnosząc w skardze, iż umożliwienie klientowi zapoznania się z oferowanym mu pojazdem: nowym lub używanym, nie skutkuje w żaden sposób zmianą przeznaczenia pojazdu. Pojazdy demonstracyjne, jak zadeklarowała Skarżąca we wniosku o wydanie interpretacji, zostaną odsprzedane jak wszystkie inne pojazdy. Nie zmienia przeznaczenia pojazdu do odprzedaży lub oddania w najem także fakt, że tylko część samochodów oferowanych do sprzedaży jest wykorzystywanych jako samochody demonstracyjne. Jest to nie tylko normalna praktyka handlowa, ale także działanie uzasadnione względami ekonomicznymi, gdyż umożliwienie klientowi sprawdzenia każdego dowolnie wybranego samochodu wiązałoby się z koniecznością ponoszenia dodatkowych kosztów związanym głównie z rejestracją (warunek dopuszczenia do ruchu) oraz ubezpieczeniem. Trudno zatem uznać za logiczne, by o przeznaczeniu pojazdów miało decydować to, czy wszystkie, czy tylko część pojazdów oferowanych przez podatnika do sprzedaży może być wykorzystywanych jako samochody demonstracyjne. Ścisły związek pomiędzy sprzedażą samochodów nowych i używanych, a ich udostępnieniem w ramach jazdy próbnej jest niepodważalny. Dany samochód (model samochodu) jest udostępniany do jazdy próbnej tylko po to, by go sprzedać. Nie wiadomo zatem dlaczego w ocenie organu podatkowego wykorzystanie samochodu do jazdy testowej miałoby zmieniać jego sprzedażowe przeznaczenie.

Udostępnienie niektórych pojazdów dealera samochodowego do celów demonstracyjnych oraz umożliwienie klientowi odbycia jazdy próbnej takim samochodem, podobnie jak przemieszczenie pojazdów związane z ich przygotowaniem do sprzedaży (tankowanie, mycie, woskowanie, itp.), nie zmienia zasadniczego celu nabycia tych pojazdów (czyli do odprzedaży lub oddania w najem).

W tym miejscu należy przywołać pogląd z piśmiennictwa z tezą wyrażoną w artykule opublikowanym w Dor. Podatk. 2014/10/21- 23 autorstwa J. Włocha pt.: "Samochody demonstracyjne ze 100% odliczeniem podatku od towarów i usług". Autor tego artykułu wskazuje, że: "Jazda próbna nie jest ani dla podatnika, ani dla konsumenta celem samym w sobie. Jest tylko częścią - i to niezbędną - całego procesu sprzedaży. Bez jazdy próbnej najprawdopodobniej nie doszłoby w ogóle do sprzedaży. Jest ona zatem immanentnie związana ze sprzedażą. Skoro tak, to jeżeli podatnik posiada samochody demonstracyjne, a jego jedynym celem jest dalsza ich odsprzedaż, to spełniony jest warunek opisany w art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a) [ustawy o VAT], gdyż samochody te są przeznaczone wyłącznie do odsprzedaży. Jazdy demonstracyjne nie są celem samym w sobie, lecz środkiem do celu – odsprzedaży".

Zgodnie z powołanymi przepisami do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku nie ma zastosowania art. 86 a ust. 1 cyt. ustawy, a więc 50 % możliwość odliczenia podatku VAT, gdyż w ust. 3 wskazano, że ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika - lit. a. Natomiast w ust. 5 wskazano, że warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych - pkt 1 - przeznaczonych wyłącznie do - odsprzedaży (lit. a).

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Sądu, błędne jest stanowisko organu interpretacyjnego, że Wnioskodawca, mimo, że przedmiotem jego działalności, jako dealera samochodów, jest sprzedaż aut, a wszystkie samochody są przeznaczone do sprzedaży - nie będzie mógł stosować 100 % odliczenia podatku VAT, a nadto wbrew przepisowi art. 86 a ust. 5 ustawy o VAT będzie musiał prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu.

Podobny pogląd wyraził tut. Sąd w wyroku z dnia 29 maja 2015r., sygn. akt III SA/Wa 3610/14, powołując się na orzeczenie WSA w Bydgoszczy z dnia 25 lutego 2015r., sygn. akt I SA/Bd 1141/14. Poglądy te podzielił Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę, nie podzielając tym samym przeciwnych poglądów wyrażonych m.in. w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 1099/14, czy też w wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 marca 2016r., sygn. akt I SA/Kr 1959/15.

Mając powyższe na uwadze, przy ponownej interpretacji organ winien wziąć pod uwagę wskazówki Sądu i je zastosować, nie wychodząc poza stan faktyczny opisany we wniosku o udzielenie interpretacji.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. O kosztach postępowania sądowego orzeczono zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 tej ustawy.