Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 251/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W i J. W. na bezczynność Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w przedmiocie przekazania ponaglenia dotyczącego przekazania nieruchomości po zlikwidowanej państwowej osobie prawnej do właściwego zasobu nieruchomości skarbowych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym J. W. i J. W. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

J. W. i J. W. pismem z 24 czerwca 2020 r. wezwali Ministra Rozwoju do usunięcia stanu zaniechania w przedmiocie przekazania nieruchomości pozostałej po zlikwidowanej państwowej osobie prawnej - Zakładach Przemysłu W. [...] (ZPW [...]) do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa lub jej odmowy.

Kolejnym pismem z 7 sierpnia 2020 r. zatytułowanym "ponaglenie", skarżący powołując się na art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego – dalej zwanego "kpa" w zw. z art. 37 § 2 pkt 2 oraz art. 37 § 8 kpa, żądali od Ministra niezwłocznego wykonania czynności wnioskowanych w wezwaniu z 24 czerwca 2020 r.

Minister Rozwoju pismem z [...] sierpnia 2020 r. przekazał wezwanie skarżących z 24 czerwca 2020 r. Wojewodzie [...]. W ocenie Ministra organ ten był właściwym do wypowiedzenia się w sprawie nieruchomości po zlikwidowanych ZPW [...] w L. Zgodnie bowiem z art. 35 ust. 1 pkt. 3 oraz ust. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2020 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz.U. z 2020 r. poz. 735), to wojewoda przejmuje inne niż środki finansowe mienie pozostałe po przedsiębiorstwie państwowym wykreślonym z rejestru przedsiębiorców lub gospodaruje tym mieniem oraz rozstrzyga o sposobie jego zagospodarowania.

27 sierpnia 2020 r. J. i J. W. złożyli (za pośrednictwem organu) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 sierpnia 2020 r., na bezczynność Ministra Rozwoju. Skarżący w punktach A i B skargi podnieśli zarzut nie przekazania do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa nieruchomości pozostałej po zlikwidowanej państwowej osobie prawnej - ZPW [...] - położonej w L. przy ul. [...].

Wojewoda [...] pismem z [...] września 2020 r. poinformował J. i J. W., iż nie przejmował nieruchomości pozostałych po likwidacji ZPW [...] w L., do których miałby zastosowanie art. 35 ust. 1 ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym.

W piśmie z 2 września 2020 r. skarżący podnieśli, że wobec przekazania przez Ministra Rozwoju ich wezwania z 24 czerwca 2020 r., cofają skargę z 25 sierpnia 2020 r. w zakresie zarzutów wskazanych w pkt. A i B. Jednocześnie J. i J. W. uściślili, że przedmiotem ich skargi jest rażąca bezczynności Ministra Rozwoju w zakresie nie wykonania obowiązku przekazania Wojewodzie [...] ich ponaglenia z 7 sierpnia 2020 r.

W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Zdaniem organu zarzut rażącej bezczynności w zakresie wykonania obowiązku przekazania Wojewodzie [...] ponaglenia skarżących z 7 sierpnia 2020 r. jest za pozbawiony jakiejkolwiek podstawy prawnej i faktycznej. Zaskarżona bezczynność nie mieści się bowiem w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne z uwagi na fakt, iż ponaglenie skarżących nie dotyczyło sprawy z zakresu administracji publicznej, co wynika expressis verbis z jego treści.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Sąd zwraca uwagę, że stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej zwanej "ppsa" kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV,V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale I ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Tymczasem J. i J. W. wywodzą bezczynność Ministra Rozwoju Pracy i Technologii z nieprzekazania do Wojewody ich ponaglenia z 7 sierpnia 2020 r., które dotyczyło nieprzekazania przez Ministra w trybie art. 57 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r. poz. 1990 ze zm.) – dalej zwanej "ugn" do zasobu Skarbu Państwa nieruchomości po zlikwidowanej państwowej osobie prawnej ZPW [...] w L.

Zgodnie z art. 57 ust. 1-3 ugn prawa do nieruchomości, które pozostały po zlikwidowanej lub sprywatyzowanej państwowej osobie prawnej, przechodzą z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa odpowiednio z dniem likwidacji lub z dniem zakończenia prywatyzacji. O sposobie zagospodarowania tych nieruchomości rozstrzyga minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. Jeżeli minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa lub inny organ upoważniony na mocy odrębnych przepisów nie zagospodarował nieruchomości, o których mowa w ust. 1, może przekazać je protokolarnie do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, Agencji Mienia Wojskowego, Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa albo Krajowego Zasobu Nieruchomości.

Skarżący pomijają to, że akty Ministra podjęte w przedmiocie sposobu zagospodarowania nieruchomości (art. 57 ust. 2 ugn) lub w zakresie przekazania nieruchomości do właściwego zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, tj. protokół przekazania nieruchomości (art. 57 ust. 3 ugn) nie są decyzjami administracyjnymi w rozumieniu art. 1 pkt 1 i art. 104 § 1 kpa, czy też postanowieniami w rozumieniu 123 kpa. Do tego typu form działania administracji publicznej nie stosuje się przepisów kpa. Zgodnie bowiem z art. 3 § 3 pkt 1 kpa przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się do postępowania w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami państwowymi i innymi państwowymi jednostkami organizacyjnymi.

Sąd zwraca uwagę, że akty, o których mowa w art. 57 ust. 2 i 3 ugn nie mają cech aktu zewnętrznego i wywierającego skutki materialnoprawne, jakim winna charakteryzować się decyzja administracyjna, lecz są aktami wewnętrznymi, dokumentującymi sposób zagospodarowania i administrowania mieniem skarbowym (aktami techniczno-porządkowymi), skierowanymi przez naczelny organ administracji publicznej (Ministra) do właściwego terenowego organu administracji publicznej (starosty wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, wojewody) lub właściwej państwowej osoby prawnej, której Skarb Państwa powierzył wykonywanie prawa własności w stosunku do nieruchomości państwowych, tj. Agencji Mienia Wojskowego, Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa albo Krajowego Zasobu Nieruchomości (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 listopada 1999 r. sygn. akt I SA 1614/99; uchwała Sądu Najwyższego z 28 kwietnia 2004 r. sygn. akt III CZP 17/04).

Akty, o których mowa w art. 57 ust. 2 i 3 ugn nie mają cech aktu wymienionego w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, tj. innego niż decyzja lub postanowienie aktu z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, ponieważ akty Ministra nie kreują prawa rzeczowego nie dotyczą przeniesienia prawa rzeczowego, nie rozstrzygają o jakichkolwiek prawach materialnych konkretnego (prywatnego) podmiotu prawa usytuowanego na zewnątrz organu administracji.

Brak również przepisu szczególnego, który przewidywałby zaskarżenie aktów, o których mowa w art. 57 ust. 2 i 3 ugn poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego (art. 3 § 3 ppsa).

Skoro zatem akty Ministra, podejmowane na podstawie art. 57 ust. 2 i 3 ugn nie są decyzjami administracyjnymi, postanowieniami, czy też innymi aktami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 9 ppsa, to oznacza, że bezczynność zarzucana Ministrowi Rozwoju Pracy i Technologii przez J. i J. W. w piśmie z 25 sierpnia 2020 r., sprecyzowanym pismem z 2 września 2020 r. nie podlega kontroli sądu administracyjnego.

Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ppsa kontroli sądu administracyjnego podlega jedynie bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 3 § 2 pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 3 § 2 pkt 4a ppsa, a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kpa, postępowań określonych działach IV,V i VI Ordynacji podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Skoro zatem niniejsza skarga nie podlega kognicji sądów administracyjnych, zasadnym było - stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ppsa - jej odrzucenie. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.