Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 102/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, po rozpoznaniu w dniu 17 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia o zaliczeniu wpłat z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w C. (dalej także: "skarżąca" albo "wspólnota"), reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata L. N., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...]nr [...] o odmowie uchylenia w całości postanowienia tego organu z dnia [...] nr [...] o zaliczeniu wpłat z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Do skargi załączone zostało pełnomocnictwo udzielone adwokatowi przez zarząd Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej Towarzystwo Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. w C. (dalej także: "ZGM TBS Sp. z o.o. w C.").

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 stycznia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie dokumentów wykazujących umocowanie osoby podpisanej pod skargą do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi, w szczególności poprzez:

- nadesłanie statutu skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej oraz uchwały o powołaniu członków zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej;

- nadesłanie dokumentu, z którego wynika powierzenie ZGM TBS Sp. z o.o. w C. zarządu przez skarżącą Wspólnotę Mieszkaniową, wskazującego na umocowanie do reprezentowania jej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi albo przed wojewódzkim sądem administracyjnym;

- nadesłanie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do podpisania pełnomocnictwa udzielonego adw. L. N. i określającego sposób reprezentacji ZGM TBS Sp. z o.o. w C. (odpis z KRS), zgodnie z art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W udzielonej terminowo odpowiedzi przedłożone zostały do akt niniejszej sprawy:

- pismo zatytułowane "Uchwała właścicieli lokali Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonej w C. przy ul. [...] z dnia 29.06.2015 r." dotyczące wyboru zarządu wspólnoty;

- umowa z dnia 20 marca 2001 r. zawarta pomiędzy wspólnotą a ZGM TBS Sp. z o.o. w C. o zarządzanie nieruchomością wspólną;

- protokół z zebrania wspólnoty z dnia 13 marca 2002 r. zawierający upoważnienie "dla zarządcy" do reprezentowania skarżącej przed sądem;

- wydruk z rejestru przedsiębiorców KRS dotyczący ZGM TBS sp. z o.o. w C..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Ponadto art. 34 P.p.s.a. stanowi, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 37 § 1 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarga była obarczona brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa do działania przed sądami administracyjnymi dla występującego w sprawie adwokata udzielonego przez skarżącą. Do skargi dołączone było bowiem pełnomocnictwo, jednakże udzielone przez ZGM TBS sp. z o.o. w C., nie zaś przez skarżącą lub w jej imieniu.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 stycznia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie dokumentów wykazujących umocowanie osoby podpisanej pod skargą do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi, w szczególności poprzez: nadesłanie statutu skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej oraz uchwały o powołaniu członków jej zarządu, nadesłanie dokumentu, z którego wynika powierzenie ZGM TBS sp. z o.o. w C. zarządu przez skarżącą, wskazującego na umocowanie do reprezentowania jej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo sądami administracyjnymi, nadesłanie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do podpisania pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi L. N. i określającego sposób reprezentacji ZGM TBS sp. z o.o. w C., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W udzielonej terminowo odpowiedzi na wezwanie przedłożone zostały do akt niniejszej sprawy opisane już wyżej dokumenty.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że do akt sprawy nie zostało złożone pełnomocnictwo procesowe udzielone przez wspólnotę. W niniejszej sprawie pełnomocnictwo takie mógł udzielić zarząd skarżącej zgodnie z zasadami reprezentacji wynikającymi z treści art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903), również w brzmieniu obecnie obowiązującym (opublikowanym w Dz.U. z 2015 r., poz. 1892), dalej: u.w.l.

Wymaga jednocześnie podkreślenia, że skutecznego pełnomocnictwa dla adwokata L. N. nie mogła udzielić ZGM TBS sp. z o.o. w C.. Wybrany zarząd wspólnoty (art. 21 u.w.l.) jest bowiem organem wspólnoty mieszkaniowej, a jego działanie jest działaniem wspólnoty. Ustanowienie zarządu (art. 20, art. 21 u.w.l.) wyklucza ustanowienie zarządcy z art. 18 u.w.l. i odwrotnie: ustanowienie zarządcy z art. 18 u.w.l. wyklucza ustanowienie zarządu, o którym mowa w art. 20 i art. 21 u.w.l. (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2012 r. sygn. akt III CZP 96/11, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt III CZP 62/05, uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003 r. sygn. akt III CZP 74/03 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 308/16). Właścicielom nieruchomości powierzono wybór w kwestiach związanych ze sposobem zarządzania, jednak względy natury organizacyjno-gospodarczej przemawiają za brakiem potrzeby mnożenia struktur zarządu nieruchomością wspólną i wynikających z tego konsekwencji (np. problemu rozkładu uprawnień pomiędzy te struktury). Tym samym, skoro skarżąca posiada wybrany zarząd, o którym mowa w art. 20 i art. 21 u.w.l., to ZGM TBS sp. z o.o. w C. nie może być zarządcą, o którym mowa w art. 18 u.w.l., lecz co najwyżej faktycznym administratorem.

Z akt sprawy wynika również, że przy umownym powierzeniu czynności zarządzania zastosowano zwykłą formę pisemną i jest to umowa zawarta przez zarząd a nie przez właścicieli lokali. Na podstawie tej umowy zlecono administrowanie przedmiotową nieruchomością ZGM TBS sp. z o.o. w C.. Spółka ta nie ma natomiast statusu zarządcy, któremu właściciele powierzyli zarząd nieruchomością wspólną, o jakim mowa w art. 18 ust. 1 u.w.l. Dostrzeżenia jednocześnie wymaga, że praktyka zawierania umów o zarządzanie nieruchomością wspólną (administrowanie wspólnotą mieszkaniową) z licencjonowanymi zarządcami jest już wykształcona od dłuższego czasu. Jest to sytuacja, kiedy organ wspólnoty, jakim jest jej zarząd, nie przestaje wówczas sprawować swoich funkcji, a jedynie zleca wykonanie poszczególnych czynności w zakresie zwykłego zarządu nieruchomością wspólną. Zarządca zapewnia fachową obsługę wspólnoty mieszkaniowej, współdziałając w tym zakresie z zarządem. Taka pomoc świadczona przez profesjonalnych zarządców wspólnotom mieszkaniowym nie zmienia ustawowego sposobu sprawowania zarządu, czego skutkiem jest brak obowiązku zawarcia umowy w formie aktu notarialnego, o której mowa w art. 18 ust. 1 u.w.l. Umowa zlecenia administrowania wspólnotą mieszkaniową ma charakter mieszany, do której – w zakresie nieuregulowanym – powinno się stosować przepisy o umowie zlecenia (art. 734 Kodeksu cywilnego). W rozpatrywanym przypadku zawarcie takiej umowy przez skarżącą nie oznaczało tym samym modyfikacji w zasadach zarządu nieruchomością wspólną, za który jest nadal odpowiedzialny jej zarząd. Stąd należało uznać, że ZGM TBS sp. z o.o. w C., nie będąc zarządcą, o jakim mowa w art. 18 ust. 1 u.w.l., nie mogła w tej roli podpisać pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi L. N.. Powinni to natomiast uczynić członkowie zarządu skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt I ACa 652/13).

Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 35 § 2 P.p.s.a. osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą udzielić pełnomocnictwa procesowego – w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną – adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot. Powyższe przepisy przesądzają zatem, że warunkiem uznania pełnomocnictwa za skutecznie udzielone przez osobę prawną lub zarząd spółki partnerskiej jest istnienie zobowiązania umownego pomiędzy nią a stroną skarżącą, której przedmiotem jest pomoc prawna. Z przedłożonej umowy, zawartej pomiędzy skarżącą a ZGM TBS sp. z o.o. w C. wynika, że nie dotyczy ona świadczenia pomocy prawnej, a zarządzania nieruchomością wspólną (§ 3 ust. 1 umowy o zarządzanie). Zakres obowiązków zarządcy został uregulowany enumeratywnie w § 3 ust. 2 umowy i nie obejmuje świadczenia pomocy prawnej. Tym samym ZGM TBS sp. z o.o. w C. nie spełnia wymogów wynikających z art. 35 § 2 P.p.s.a. i w rezultacie nie może udzielić pełnomocnictwa do reprezentowania wspólnoty w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Podjęcie zatem w dniu 13 marca 2002 r. podczas zebrania wspólnoty uchwały dotyczącej udzielenia pełnomocnictwa dla Zarządcy do reprezentowania wspólnoty przed sądem pozostaje bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie, albowiem pełnomocnictwo to zostało udzielone ZGM TBS sp. z o.o. w C., która nie świadczy skarżącej pomocy prawnej.

Końcowo należy wskazać, że w niniejszej sprawie ZGM TBS sp. z o.o. w C. nie spełnia również wymogów z art. 35 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W doktrynie wskazuje się, że wyliczenie zawarte w tym przepisie ma charakter wyczerpujący i może być rozszerzone jedynie w drodze przepisów szczególnych, za które uważa się ustawę z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 126, poz. 1069 z późn. zm.), jak również ustawy: z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j. Dz.U. z 2011 r., Nr 41, poz. 213) i z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (t.j. Dz.U. z 2011 r., Nr 155, poz. 925).

Wskazana powyżej sytuacja prawna uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny, czy osoba, która podpisała się pod złożoną w niniejszej sprawie skargą była prawidłowo umocowana do tej czynności, gdyż brak formalny skargi nie został usunięty w wyznaczonym terminie. Powyższe obliguje zatem Sąd do jej odrzucenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 949/14).

Jednocześnie zauważyć należy, że brak jest w niniejszej sprawie przesłanek do zastosowania art. 44 § 1 P.p.s.a., albowiem przepis ten dotyczy "podjęcia naglącej czynności" przez "osobę niemogącą przedstawić pełnomocnictwa". Zastosowanie tego trybu byłoby zupełnie niezasadne w sytuacji, gdy nie tylko brak jest naglącej czynności, ale i brak jest przesłanek do uznania, iż nie można było przedstawić pełnomocnictwa. Niedołączenie bowiem właściwego pełnomocnictwa przy wniesieniu skargi jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, jednakże jest to brak usuwalny, zaś rzeczą sądu jest wezwanie do jego uzupełnienia w zakreślonym terminie. Jeżeli wnoszącym skargę jest pełnomocnik, który nie złożył prawidłowego pełnomocnictwa, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego, czyli złożenia pełnomocnictwa, należy kierować do wnoszącego pismo pełnomocnika. Tymczasowe dopuszczenie pełnomocnika do podjęcia czynności, z możliwością zatwierdzenia czynności przez stronę (art. 44 § 2 P.p.s.a.), nie może być stosowane zamiast wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 46 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FSK 905/07 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 5 kwietnia 2004 r., sygn. akt III SA/Wr 1225/01).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.