Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 206/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 217 par. 2 i art. 218 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.),, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności faktycznych:

W dniu 16 listopada 2007 r. J. B. zwrócił się do Burmistrza S. z wnioskiem o wydanie zaświadczenia następującej treści "Urząd Miejski w S. zaświadcza, że decyzją z dnia [...] maja 1998 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie dokonano ustaleń tych warunków w odniesieniu do działek nr 1538/2 i 1535/2 stanowiących własność J. B., a w szczególności tych działek i ich właściciela nie dotyczy punkt czwarty decyzji, mówiący, że inwestycja nie narusza interesu osób trzecich. Zaświadczenie wydaje się na wniosek J. B. w celu określonym w art. 76 § 3 kpa i art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, w związku z postępowaniem o udzielenie pozwolenia na budowę, zawisłym w Starostwie Powiatowym S.".

W wyniku rozpoznania powyższego wniosku Burmistrz S. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. W uzasadnieniu wskazano, że okoliczność o których potwierdzenie w formie zaświadczenia wnosi J. B. określa decyzja Burmistrza S. z dnia [...] maja 1998 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wraz z załącznikami. Organ podkreślił, że zaświadczenie – to przewidziane w przepisach prawnych potwierdzenie pewnego stanu rzeczy, wynikające z prowadzonych przez dany organ ewidencji, rejestrów lub innych danych, natomiast interpretacja treści i zapisów zawartych w decyzji nie może być objęta treścią zaświadczenia.

Zażalenie od tego postanowienia wniósł J. B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. zażalenia nie uwzględniło i stwierdziło, że nie ma żadnego uzasadnienia prawnego dla wydania zaświadczenia interpretującego postanowienia decyzji o warunkach zabudowy. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, iż powody wskazane przez J. B. (przedłożenie zaświadczenia w Starostwie Powiatowym w związku z postępowaniem o wydanie pozwolenia na przebudowę) nie mogą zostać uznane za wystarczające do stiwerdzenia jego interesu prawnego do wydania zaświadczenia o w/w treści.

Postanowienie to J. B. zaskarżył do sądu administracyjnego. Wyrokiem z dnia [...] grudnia 2008 r. sygn. akt [...] skarga została uwzględniona. W zaleceniach co do dalszego postępowania Sąd nakazał zobowiązać skarżącego do wykazania okoliczności wskazujących na jego interes prawny w żądaniu zaświadczenia określonej treści oraz ewentualnie do sprecyzowania czy żądane zaświadczenie ma być wydane na podstawie decyzji ustalającej warunki zabudowy czy też akt administracyjnych dotyczących postępowania zakończonego tą decyzją.

W związku z powyższym, rozpoznając sprawę ponownie, organ I instancji wezwał J. B. do wykazania okoliczności wskazujących na interes prawny w żądaniu wydania zaświadczenia o określonej treści oraz sprecyzowanie czy żądane zaświadczenie ma być wydane na podstawie decyzji z dnia [...] maja 1998 r. czy też akt administracyjnych dotyczącego postępowania zakończonego powyższą decyzją.

Z uwagi na to, że wnioskodawca nie podał okoliczności uzasadniających istniejący interes prawny w żądaniu wydania zaświadczenia oraz nie sprecyzował na podstawie jakich dokumentów ma być wydane zaświadczenie organ ponownie postanowił odmówić wydania zaświadczenia (postanowienie z dnia [...] lipca 2009 r.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. uchyliło postanowienie Burmistrza S. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano, że organ I instancji powinien ponowić wezwanie mając na uwadze konieczność wyznaczenia osoby, co do której nie ma wątpliwości związanych z jej bezstronnością.

W związku z powyższym, organ przeprowadził ponownie postępowanie wyjaśniające i wezwał J. B. do złożenia wyjaśnienia, co do wykazania okoliczności wskazujących na jego interes prawny w żądaniu wydania zaświadczenia o treści wyszczególnionej w jego wniosku z 16 listopada 2007 r. oraz sprecyzowania na podstawie jakich dokumentów ma być wydane żądane zaświadczenie. J. B. w oświadczeniu z dnia 30 października 2009 r. powołał się na art. 140 k.c., jako podstawę interesu prawnego w ubieganiu się o wydanie zaświadczenia. Oświadczył również, iż żądana przez niego treść zaświadczenia powinna opierać się na podstawie decyzji z dnia [...] maja 1998 r., akt postępowania administracyjnego oraz planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w dniu wydania decyzji.

Organ I instancji po raz kolejny, postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. odmówił wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu postanowienia podano, że przepis art. 217 § 1 pkt 1 i 2 kpa nie daje prawa do konstruowania treści zaświadczenia w oparciu o dane nie mające odzwierciedlenia w dokumentach pozostających w posiadaniu organu lub też interpretowaniu zapisów prawa znajdujących się w posiadaniu organu. Zaświadczeniem nie można interpretować ustaleń decyzji, gdyż co do treści postanowień decyzji służy tyko rozstrzygnięcie w trybie art. 113 § 2 kpa. Organ wskazał, że w żądanej treści zaświadczenia J. B. powołuje się na numer nieruchomości, która nie figurują w treści decyzji z dnia [...] maja 1998 r., ani w załączniku do niej. Działka o nr geod. 1538/2 figuruje na załączniku graficznym do decyzji jako jedna z sąsiadujących nieruchomości z trasą lokalizacji linii energetycznej, nie ma natomiast na kopii mapy działki o nr geod. 1535/2. Badanie relacji odniesienia treści decyzji do tych nieruchomości poprzez wydanie zaświadczenia pozbawione jest zdaniem organu podstaw prawnych, tym samym nie można zaświadczyć "...że decyzją z dnia [...] maja 1998 r. nr 75/98 o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie dokonano ustaleń tych warunków w odniesieniu do działek nr 1538/2 i 1535/2 stanowiących własność J. B., a w szczególności tych działek i ich właściciela nie dotyczy punkt czwarty decyzji, mówiący, że inwestycja nie narusza interesu osób trzecich...." gdyż takie zaświadczenie w rzeczywistości byłoby próbą interpretacji decyzji, co jest niedopuszczalne z punktu widzenia prawa. To samo odnosi się również do akt administracyjnych sprawy, czy też planu zagospodarowania przestrzennego. Zaświadczenie potwierdza jedynie dane wynikające z tych dokumentów. Wnioskodawca żąda zaś interpretacji zapisu decyzji na co wskazuje treść żądanego zaświadczenia. Jeżeli wnioskodawca żąda zaświadczeniem potwierdzenia pewnych treści, które nie wynikają z dokumentów, to organ ma obowiązek odmówić wydania zaświadczenia. Zdaniem organu wnioskodawca nie wykazał również okoliczności, które by uzasadniały jego interes prawny. Powołany art. 140 k.c. jest przepisem ogólnym odnoszącym się do praw obywateli a nie przepisem prawa, które wymagają potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego. W żądanej treści zaświadczenia, J. B. powołuje art. 76 § 3 kpa i art. 34 ust. 3 pkt 1 prawa budowlanego. Przepisy te również nie wymagają potwierdzenia zaświadczeniem określonych faktów lub stanu prawnego.

Postanowienie to zaskarżył J. B. i zarzucił naruszenie art. 217 § 2 pkt 2 i art. 113 § 2 kpa. poprzez niezasadne uznanie, że przepisy te stoją na przeszkodzie wydaniu zaświadczenia żądanej treści oraz zarzucił rażące naruszenie prawa poprzez potwierdzenie nieprawdy w treści decyzji. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zobowiązanie organu I instancji do wydania żądanego zaświadczenia. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że ma prawo do uzyskania zaświadczenia interpretującego plan przestrzenny. Zaznaczył, że jego żądanie nie dotyczy interpretacji decyzji (użytych w niej określeń i twierdzeń), lecz oceny jej skutków prawnych, a przez to nie koliduje z treścią art. 113 § 2 kpa. Podkreślił również, że interes prawny wynikał z art. 140 k.c., a odwołujący się ma prawo posiadać dokument potwierdzający lub zaprzeczający jego prawu do swobodnego dysponowania nieruchomością. W ocenie J. B. w sytuacji ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu decyzją, nie wydaną na wniosek właściciela działki, lokalizacja "obcego" obiektu skutkuje ograniczeniami w swobodnym dysponowaniu nieruchomością (wynikającą chociażby z konieczności zachowania odpowiednich odległości planowanego obiektu), zaś brak tego rodzaju wiedzy potwierdzonej odpowiednim zaświadczeniem mógłby doprowadzić do wydania sprzecznych decyzji ustalających warunki zabudowy tej samej działki.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy kwestionowane postanowienie i podało, że jeżeli chodzi o kwestię interesu prawnego po stronie wnioskodawcy, to organ I instancji nieprawidłowo zdefiniował jego intencje, w szczególności w kontekście całokształtu sprawy i dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego. Wprawdzie skarżący wywodzi istnienie swojego interesu prawnego z przysługującego mu prawa własności nieruchomości, wprost powołując się przy tym na art. 140 k.c. (i w rym zakresie organ I instancji właściwie ocenił, że w takiej sytuacji powołanie się na w/w przepis jako na normę ogólną stanowi niewystarczające wskazanie istnienia interesu prawnego, a przynajmniej w stopniu niewystarczającym wskazuje jego zakres), niemniej całokształt twierdzeń i zarzutów skarżącego wskazuje na istnienie interesu prawnego w wydaniu zaświadczenia. Na uwagę zasługuje bowiem okoliczność, iż w istocie intencją skarżącego jest uzyskanie zaświadczenia o żądanej treści właśnie w celu ochrony prawa własności jego nieruchomości poprzez "posłużenie się" zaświadczeniem i wykorzystania go w innych postępowaniach (jak ujął skarżący "w sprawie o pozwolenie na budowę zawisłej w Starostwie Powiatowym w S."). Organ I instancji pominął bowiem w swojej ocenie istotne ustalenie sądu administracyjnego, wskazujące właśnie na powyższy aspekt. W sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia [...] grudnia 2008 r. WSA w Białymstoku ustalił mianowicie "(...) Końcowo zauważyć należy, iż z akt administracyjnych sprawy w połączeniu ze stanowiskiem skarżącego prezentowanym w skardze do Sądu oraz podczas rozprawy w dniu [...] grudnia 2008 r. wynika, iż poprzez uzyskanie przedmiotowego zaświadczenia, chce on wykazać sprzeczność projektu zagospodarowania terenu inwestycji zagospodarowania terenu inwestycji dołączonego do pozwolenia na przebudowę linii elektrycznej z projektem zagospodarowania terenu zatwierdzonym decyzją o warunkach lokalizacji". Zdaniem skarżącego, rozstrzygniecie tych wątpliwości ma dotyczyć przebiegu tej linii przez jego nieruchomość. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, należy uznać, iż po stronie wnioskodawcy istnieje interes prawny w uzyskaniu przedmiotowego zaświadczenia. Podstawę negatywnego rozstrzygnięcia, zdaniem organu odwoławczego, stanowiła natomiast niemożność spełnienia żądania odnośnie treści zaświadczenia ze względu na treść danych lub dokumentów posiadanych przez organ I instancji. Prawidłowo bowiem uznano, że nie można konstruować treści zaświadczenia w oparciu o dane, które nie mają odzwierciedlenia w dokumentach posiadanych przez organ (ewidencjach, rejestrach, bądź innych danych) lub też interpretować zapisów prawa będących w jego posiadaniu. Skarżący zaznaczył wprawdzie, że "jego żądanie nic dotyczy interpretacji decyzji (użytych w niej określeń i twierdzeń), lecz oceny jej skutków prawnych, a przez to nie koliduje z treścią art. 113 § 2 kpa", to należy mieć na uwadze, iż pojęcie "inne dane znajdujące się w posiadaniu organu" (a tylko to mogłoby stanowić ewentualną podstawę w kontekście treści żądanego zaświadczenia, zwłaszcza zaś dane z akt administracyjnych i sama decyzja) nie obejmują okoliczności, których ustalenie i ocena następują w postępowaniu jurysdykcyjnym w sprawie rozstrzyganej w drodze decyzji lub postanowienia (wyr. NSA z dnia 19 września 2005 r., II OSK 36/05, ONSAiWSA 2006, nr 2, poz. 64).

J. B. zaskarżył to postanowienie do sądu administracyjnego W złożonej skardze zarzucił naruszenie art. 218 § 1 kpa poprzez niezasadne uznanie, że organ administracji nie posiada danych niezbędnych do wydania zaświadczenia i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego jego wydanie postanowienia Burmistrza S. Skarżący podniósł, że wbrew twierdzeniom organu odwoławczego, Burmistrz S. posiada dane niezbędne do wydania żądanego zaświadczenia. Zaznaczył, iż wszelkie zmiany w ewidencji gruntów i budynków są niezwłocznie przekazywane do organu gminy jako niezbędne np. do wymiaru podatków od nieruchomości, podziału gruntów, itd. Podkreślił również, że w postępowaniu, którego miało dotyczyć zaświadczenie, dokonano ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na przebudowie linii energetycznej już istniejącej, stwierdzając, że znajduje się ona w pasie drogowym drogi gminnej. W ocenie skarżącego, trudno zatem uznać, aby Burmistrz S. - wydający następczo zgodę na zajęcie pasa drogowego - nie posiadał danych o stanie swojej własności gruntowej. Innej ocenie podlega natomiast kwestia, że dane znajdujące się w posiadaniu Burmistrza nie zgadzały się z rzeczywistym stanem prawnym, gdyż w tej sytuacji należało bądź dokonać aktualizacji danych, bądź wydać zaświadczenie na podstawie takich danych, jakie wynikały z dokumentów, ewidencji czy rejestrów.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje:

Zarzuty i argumenty skargi nie podważają w żaden sposób legalności zaskarżonego postanowienia, dlatego też skarga, jako bezzasadna, podlega oddaleniu. Postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia jest zgodne z prawem, albowiem wydanie zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącego nie miało podstaw w przepisach działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego.

Zaświadczenie jako forma działania (wypowiedzi) organu administracji publicznej, w rozumieniu przepisów art. 217-219 K.p.a., stanowi urzędowe potwierdzenie pewnego stanu rzeczy – faktów albo stanu prawnego, którego istnienie jest niewątpliwe oraz nie sporne, według oceny organu wydającego to zaświadczenie. Zgodnie z art. 218 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie (w warunkach określonych dyspozycją przepisu art. 217 § 2 K.p.a.), gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikającego z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź

z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Na mocy art. 218 § 2 K.p.a., przed wydaniem zaświadczenia, organ może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Komentatorzy Kodeksu postępowania administracyjnego uznają trafność poglądu wyrażonego w orzecznictwie, zgodnie z którym postępowanie wyjaśniające spełnia tylko pomocniczą rolę przy ustaleniu treści zaświadczenia, bo główną rolę pełnią dane z ewidencji, rejestru, zbioru dokumentów lub zbioru danych utrwalonych innym technikami (B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz, Warszawa 2006, s. 820).

Nadto orzecznictwo Sądów administracyjnych podkreśla dwie ważne okoliczności odnośnie stanu rzeczy, który może być przedmiotem zaświadczenia. Mianowicie, Sądy zgodnie stwierdzają, iż skoro zaświadczenie stanowi urzędowe potwierdzenie pewnego stanu rzeczy to należy uznać, że jeżeli problematyka, której dotyczy żądanie strony jest sporna, to wydanie zaświadczenia o zgodności z żądaniem nie jest możliwe (wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2006 r., VI SA/Wa 292/06, LEX nr 214079); podobnie wyrok NSA z dnia 27 listopada 1998 r., III SA 1282/97, LEX nr 37646). Druga istotna zasada dotycząca wydawania zaświadczeń stwierdza, że obowiązek wydania zaświadczenia urzędowo potwierdzającego określone fakty lub stan prawny, nie dotyczy okoliczności, których ustalenie i ocena następują w postępowaniu jurysdykcyjnym w sprawie rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia (wyrok NSA z dnia 16 września 2005 r. II OSK 36/05, ONSA i WSA 2006/2/64, LEX 180339). Jak stwierdza Sąd w uzasadnieniu tego wyroku, nie jest dopuszczalne, aby organ właściwy w sprawie indywidualnej rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej potwierdzał poszczególne ustalenia na podstawie przeprowadzonych dowodów w formie zaświadczenia.

O możliwości wydawania zaświadczenia i ich funkcji wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdzając w tezie wyroku (z dnia 20 września 2007 r. VI SA/Wa 1037/07, LEX nr 374817), że zaświadczenia nie są aktami administracyjnymi, lecz czynnościami faktycznymi, ponieważ nie są oświadczeniami woli, lecz oświadczeniami wiedzy. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd zawarł istotną konstatację: "Wydanie zaświadczenia nie służy rozstrzyganiu sporu między stroną i organem, i nie służy rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej".

Przy tak określonych elementach konstrukcyjnych "zaświadczenia" zrozumiałe jest, iż żądanie wydania zaświadczenia o treści określonej przez skarżącego nie mogło być uwzględnione.

Skarżący wystąpił o wydanie przez Burmistrza S. zaświadczenia o treści przez siebie sformułowanej, aby uzyskane zaświadczenie przedłożyć w Starostwie Powiatowym w S. w związku z postępowaniem o wydanie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia [...] grudnia 2008 r. WSA w Białymstoku ustalił, "iż z akt administracyjnych sprawy w połączeniu ze stanowiskiem skarżącego prezentowanym w skardze do Sądu oraz podczas rozprawy w dniu [...] grudnia 2008 r. wynika, iż poprzez uzyskanie przedmiotowego zaświadczenia, chce on wykazać sprzeczność projektu zagospodarowania terenu inwestycji dołączonego do pozwolenia na przebudowę linii elektrycznej z projektem zagospodarowania terenu zatwierdzonym decyzją o warunkach lokalizacji". Prawidłowość tych ustaleń Sądu potwierdza wypowiedź skarżącego na rozprawie w dniu [...] czerwca 2010 r. Skarżący oświadczył m. in.:

"Wnosiłem ... o wydanie zaświadczenia na podstawie akt sprawy, wydanej decyzji o warunkach zabudowy i planu zagospodarowania przestrzennego. ... Mnie chodzi o wydanie zaświadczenia, które działki obejmuje decyzja o warunkach zabudowy, a nie o interpretację treści decyzji ... . Zaświadczenie potrzebuję dla celów dowodowych. Plan zagospodarowania dotyczy innych działek, a późniejsza decyzja o warunkach zabudowy innych ... Chodzi o to, aby zaświadczenie rozstrzygnęło spór, czy inwestor miał decyzję o warunkach zabudowy linii energetycznej na działce 1535/211538/2" (protokół rozprawy z dnia [...] czerwca 2010 r.).

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż żądanie wydania zaświadczenia o treści określonej przez skarżącego, zasadnie nie zostało uwzględnione przez organy administracji, albowiem takie "zaświadczenie", jakiego żądał skarżący nie odpowiada wymogom określonym przepisami art. 218 § 1 i § 2 K.p.a. Przedmiotem zaświadczenia nie jest bowiem w tym przypadku potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikającego z prowadzonej przez organ gminy ewidencji, czy rejestrów. Zaświadczenie, którego żądał skarżący nie mogło być wydane, jako potwierdzenie niespornych faktów wynikających z danych znajdujących się w posiadaniu organu. Jak stwierdza sam skarżący, chodzi o to aby zaświadczenie rozstrzygnęło spór, czy decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] maja 1998 r. dotyczyła działek stanowiących własność skarżącego. Jednakże, co wcześniej wyjaśniono, jeżeli problematyka, której dotyczy żądanie strony jest sporna, to wydanie zaświadczenia nie jest możliwe. Zaświadczenie jest bowiem oświadczeniem wiedzy, natomiast spór co do skutków prawnych decyzji o warunkach zabudowy wymaga rozstrzygnięcia organu w formie aktu administracyjnego, czyli oświadczenia woli.

Wbrew mniemaniu skarżącego, fakt, iż żądał on wydania zaświadczenia celem przedłożenia go w toczącym się postępowaniu o pozwolenie na budowę, nie może stanowić argumentu przemawiającego za wydaniem zaświadczenia. Wprost przeciwnie. Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego w przypadku braku miejscowego planu. Do kompetencji organu architektoniczno-budowlanego należy ocena tej zgodności, w tym także zgodności projektu zagospodarowania terenu inwestycji dołączonego do pozwolenia na przebudowę linii elektrycznej z projektem zagospodarowania terenu zatwierdzonym decyzją o warunkach lokalizacji. Skoro zaś ustalenie i ocena tej zgodności następuje w postępowaniu jurysdykcyjnym w sprawie o wydanie pozwolenia na przebudowę linii, rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej, to – zgodnie z omawianym wyżej wyrokiem NSA z dnia 16 września 2005 r. (II OSK 36/05) – okoliczności tych nie dotyczy obowiązek wydania zaświadczenia na podstawie art. 217 § 2 pkt 2 i art. 218 § 2 K.p.a. Skarżący winien zwrócić uwagę organowi architektoniczno-budowlanemu na zachodzące, jego zdaniem, sprzeczności, które to sprzeczności organ winien wyjaśnień, przy użyciu wszelkich środków dowodowych i rozstrzygnąć w postępowaniu jurysdykcyjnym w drodze decyzji administracyjnej. Sprzeczności, na które zwraca uwagę skarżący, nie mogą być ocenione i wyeliminowane w drodze zaświadczenia, które potwierdzać mogą jedynie okoliczności (fakty albo stan prawny) niesporne.

Reasumując stwierdzić należy, iż forma zaświadczenia, którego wydania skarżący żądał dla załatwienia swojej sprawy, nie może znaleźć w tej sprawie zastosowania.

Dodać należy, iż Sąd nie podziela zarzutów skarżącego, zgłoszonych na rozprawie, jakoby skarżący został pozbawiony obrony swoich praw, ponieważ nie ma całości akt sprawy, całymi aktami nie dysponował organ, a także Sąd nie ma całości dokumentów. W ocenie Sądu zarówno organy administracji jak i Sąd dysponują wystarczającym materiałem procesowym, aby ocenić i rozstrzygnąć, iż żądanie wydana zaświadczenie o treści określonej przez skarżącego nie mogło być uwzględnione przez organy administracji.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdził, iż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).