Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1090/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. b
journal: Dz.U. 2006 nr 234 poz 1694
law: Ustawa z dnia z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Protokolant starszy specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2012 r. sprawy ze skargi M.Y. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...].11.2010r. M. Y. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, motywując go pozostawaniem w związku małżeńskim z obywatelką polską, L. S., ur. [...].06.1963r.

Decyzją z dnia [...].07.201 lr. Nr [...] Wojewoda [...] odmówił udzielenia cudzoziemcowi wnioskowanego zezwolenia stwierdzając w uzasadnieniu, iż w stosunku do wnioskującego zachodzą przesłanki z art. 57 ust. 1 pkt 3, 4, 6 lit. a i b ustawy o cudzoziemcach.

Od w/w rozstrzygnięcia zainteresowany złożył w ustawowym terminie odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wnosząc o zmianę decyzji Wojewody [...] i udzielenie wnioskowanego zezwolenia. Zainteresowany podniósł, iż jest mężem L. S. z którą w dniu [...].08.2009r. zawarł ślub w obrządku muzułmańskim, a w dniu [...].09.2010r. - ślub konkordatowy w kościele p.w. Św. Trójcy w Z..

Decyzją z dnia [...].02.2012r. Nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekł o utrzymaniu w mocy w/w decyzji Wojewody [...]. Organ odwoławczy uznał stanowisko organu I instancji za prawidłowe. Wskazał, że w sprawie zachodzą dwie obligatoryjne przesłanki do odmowy udzielenia zgody na zamieszkanie na czas oznaczony - zawarcie związku małżeńskiego w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz cudzoziemiec złożył wniosek zawierający nieprawdziwe informacje o niekaralności ( art. 57 ust. 1 pkt 3,4, 6 lit. a i b ustawy o cudzoziemcach ).

W ocenie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w sprawie miał zastosowanie art. 57 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach, gdyż okoliczności sprawy wskazywały, że skarżący zawarł związek małżeński z obywatelką polską w celu legalizacji swojego pobytu w Polsce. Materiał dowodowy w sprawie wskazywał, że małżonkowie nie mieszkają wspólnie, nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego oraz nie są zgodni, co do dotyczących ich danych osobowych i innych istotnych okoliczności, które ich dotyczą. Z zeznań samego skarżącego z dnia 14.01.2011r. wynika, że po zawarciu związku wyznaniowego w dniu [...].08.2009r. z L. S. skarżący zawarł kolejny związek wyznaniowy, jak określił podczas przesłuchania "nieoficjalny" z M. B. matką swojego syna M. Y., ur. w dniu [...].10.2009r. Data zawarcia tego nieoficjalnego związku nie jest pewna, albowiem M. B. i M. Y. przesłuchiwani w toku postępowania w sprawie o nadanie M. B. statusu uchodźcy w dniu 20.09.2010r. zeznali zgodnie, że ślub wyznaniowy zawarli na początku roku 2009r. ( M. B. określiła nawet, że było to w styczniu 2009). Dowody zgromadzone w sprawie wskazują także, że skarżący zamieszkuje wraz z matką D. M. w W., przy ul. C.. Z akt sprawy wynika także, że jeszcze w toku postępowania wciąż pod w/w adresem zamieszkiwała M. B. Matka skarżącego przesłuchiwana w dniu 27.05.2011r. zapytana, o to kiedy poznała L. S. spontanicznie odpowiedziała pytaniem "A kto to?". W ocenie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców postępowanie dowodowe dostarczyło wystarczających dowodów do uznania, że w przypadku skarżącego zachodzi w/w przesłanka.

Ponadto organ II instancji wskazał, że w przypadku wnioskodawcy zachodzi także przesłanka określoną w art. 57 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o cudzoziemcach. W/w przesłanka stanowi samoistną podstawę prawną odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i nie musi być stosowana w połączeniu z innymi przesłankami. We wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na str. 6 w części E pkt VII, na pytanie: "Czy był Pan karany sądownie? ", zainteresowany zaznaczył odpowiedź: "Nie".

Organ zwrócił uwagę , że aktach sprawy znajduje się odpis wyroku Sądu Rejonowego dla W. IV Wydział Karny z dnia [...].11.2007r. sygn. akt [...] z którego wynika, iż w stosunku do M. Y., oskarżonego o to, że w dniu 19 maja 2007r. w W., w Komendzie Rejonowej Policji W. złożył zawiadomienie o dokonaniu przestępstwa kradzieży z włamaniem samochodu osobowego marki [...]o nr rej. [...] o wartości 10 000 zł, na swoją szkodę wiedząc, że czynu tego nie popełniono, a następnie w tym samym czasie i miejscu, przesłuchany w charakterze świadka zeznał nieprawdę co do okoliczności tego zdarzenia, orzeczono uznanie cudzoziemca za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 233 § 1 i 238 w zw. z art. 11 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 128, poz. 840, z późn. zm.) i za to został skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszono wykonanie kary na okres 2 lat i wymierzono stronie grzywnę w wys. 100 stawek dziennych po 10 zł każda; na poczet kary został zaliczony jeden dzień pozbawienia wolności równoważny dwóm stawkom dziennym oraz zasądzono od cudzoziemca koszty sądowe.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...]. Zarzucił decyzji naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 kpa mające wpływ na wynik postępowania, polegające na dokonaniu błędnych ustaleń stanu fatycznego oraz nieuwzględnieniu słusznego interesu stron, skutkujących:

a) błędnym ustaleniem, że M. Y. nie zasługuje na udzielenie mu zgody na zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na czas oznaczony, ponieważ jego małżeństwo z L. S. zostało zawarte w celu obejścia przepisów ustawy o cudzoziemcach,

b) błędnym ustaleniem, że M. Y. we wniosku z dnia [...].11.2010r. o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony podał fałszywe informacje, i wypełnił tym samym przesłankę do odmowy udzielenia wnioskowanego zezwolenia - zawartą w art.57 ust.1 pkt 6 lit. a) ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach,

c) błędnym ustaleniem, że M. Y. zeznał do protokołu przesłuchania w dniu 14.01.2011r. nieprawdziwe informacje, czym wypełnił z art.57 ust.1 pkt 6 lit. b) Ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że nietrafne są twierdzenia organu, że powodem zawarcia związku małżeńskiego z obywatelką Polski stanowi ochrona przed ewentualnym wydaleniem, legalizacja pobytu i legalną pracę, gdyż w takiej sytuacji zbędne byłoby przeprowadzenie postępowania o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP.

Skarżący podkreślił, że on i jego żona – L. S. mieszkają wspólnie przy ul. [...] w Z. Nielogicznym jest twierdzenie organów, że fakt, iż w trakcie wywiadu środowiskowego przy ul. [...] w Z. pracownicy [...] Urzędu Wojewódzkiego stwierdzili, iż w okazanym pokoju należącym do Skarżącego i jego żony znajdowały się ubrania damskie i męskie, buty, kosmetyki, lekarstwa itd., to powyższe świadczy o tym, że w/w rzeczy stanowiły jedynie upozorowanie faktu wspólnego zamieszkiwania. Organ wysnuł w/w domniemanie na podstawie subiektywnej oceny inspektorów nie znajdującej jednak potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Zgodnie bowiem z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, powyższe stanowi dowód na to, iż małżonkowie mieszkają wspólnie.

Odnosząc się do zarzutu poświadczenia nieprawdy poprzez rzekome "zatajenie" przez skarżącego faktu bycia karanym, skarżący podniósł, iż wyrokiem z dnia [...].11.2007r. wydanym przez Sąd Rejonowy dla W. w sprawie sygn. akt [...] został skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z zawieszeniem na okres 2 lat. W/w wyrok, jak wynika z akt sprawy, uprawomocnił się w dniu 23.11.2007r. (wyrok został doręczony zastępczo matce skazanego). Zgodnie z art. 76 k.k. wyrok ulega zatarciu z mocy prawa wraz z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby.

Skarżący wyjaśnił, że nie wskazał we wniosku z dnia [...].11.2010r., iż był karany, gdyż według w/w przepisu wyrok uległ zatarciu. Zatarcie skazania ma bowiem ten skutek, że skazanie uważa się za niebyłe, tak jak za niebyłe uważa się samo popełnienie przestępstwa. W chwili zatarcia skazania z punktu widzenia porządku prawnego prawdziwe jest twierdzenie, że danego przestępstwa nie popełniono.

Zdaniem skarżącego nietrafny jest także zarzut, iż w toku niniejszego postępowania o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony składał fałszywe zeznania, gdyż w przesłuchaniu do protokołu z dnia 14.01.2011r. zeznał, iż nie pozostaje w związku małżeńskim z M. B., zaś w toku przesłuchania do protokołu z dnia 20.09.2010r. w postępowaniu o nadanie p. M. B. statusu uchodźcy zeznał, iż zawarł z nią związek małżeński muzułmański "nieoficjalny", czym zdaniem w/w organów wypełnił przesłankę z art.57 ust.1 pkt 6 lit. b) ustawy o cudzoziemcach.

Powyższe , zdaniem skarżącego, nie stanowi jednak dowodu na to, iż skarżący składał fałszywe zeznania w toku przedmiotowego postępowania administracyjnego. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że przyczyną wyżej wymienionych rozbieżności jest fakt, że skarżący mijał się z prawdą w składanych przez niego zeznaniach w postępowaniu o nadanie M. B. statusu uchodźcy, a nie w przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony.

W ocenie strony zarówno Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców jak i Wojewoda [...] przemilczają jednak fragment protokołu z zeznań złożonych przez skarżącego w dniu 14.01.2011r., w którym wyjaśnia, że w postępowaniu o nadanie statusu uchodźcy M. B., zeznał, iż zawarł z nią związek małżeński , gdyż jest matką jego dziecka i prosiła go o to - skarżący zeznał tak dla dobra ich wspólnego dziecka.

W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej: p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Jednocześnie stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c) powołanej wyżej ustawy), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 w/w ustawy).

Badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych ww. przepisami, Sąd uznał, iż skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który jest małżonkiem obywatela polskiego, jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Natomiast, stosownie do postanowień art. 55 ust. 1 w/w ustawy, organ prowadzący postępowanie o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemcowi będącemu małżonkiem obywatela polskiego lub małżonkiem cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 54 ust. 1, ustala, czy związek małżeński nie został zawarty w celu obejścia przez cudzoziemca przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli okoliczności sprawy wskazują, że:

1. jedno z małżonków przyjęło korzyść majątkową w zamian za wyrażenie zgody na zawarcie małżeństwa, o ile nie wynika to ze zwyczaju ugruntowanego w danym państwie lub grupie społecznej;

2. małżonkowie nie wypełniają prawnych obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa;

3. małżonkowie nie zamieszkują wspólnie;

4. małżonkowie nie spotkali się nigdy przed zawarciem małżeństwa;

5. małżonkowie nie mówią językiem zrozumiałym dla obojga;

6. małżonkowie nie są zgodni co do dotyczących ich danych osobowych i innych istotnych okoliczności, które ich dotyczą;

7. jedno z małżonków lub oboje małżonkowie w przeszłości zawierali już małżeństwa dla pozoru.

Zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 3, 4, 6 lit. a i b: cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli:

- okoliczności spraw)' wskazują, że cel wjazdu lub pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest lub będzie inny niż deklarowany,

- podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim lub cudzoziemcem zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 54, a związek małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony,'

- w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje oraz: zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub przerobił dokument bądź takiego dokumentu jako autentycznego używał.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w sprawie zostało przeprowadzone obszerne postępowanie dowodowe.

Cudzoziemiec, jego żona zostali przesłuchani. dwukrotnie , była też przesłuchana matka wnioskodawcy, zostały przeprowadzone wywiady środowiskowe zarówno w W. na ulicy [...], gdzie mieszka matka wnioskodawcy, jak też w Z. przy ul. [...]. Został też przeprowadzony dowód z zeznań wnioskodawcy oraz M. B. złożonych w sprawie o udzielenie zgody M. B. na pobyt tolerowany.

W ocenie Sądu ten materiał dowodowy jest nie tylko obszerny, ale też został wnikliwie przeanalizowany, a ustalenia organu są prawidłowe a wnioski z nich wyciągnięte logiczne i zasadne. Skarżący w sposób skuteczny nie podważył tych ustaleń. Zupełnym nieporozumieniem jest np. twierdzenie, że w sprawie niniejszej zeznał prawdę co do ślubu wyznaniowego z matką swojego syna, a nieprawdę zeznał w sprawie o udzielenie zgody na pobyt tolerowany M. B.. Oczywiście, że organy nie dysponowały aktem ślubu, skoro skarżący go nie dostarczył, a dostarczył jedynie akt ślubu wyznaniowego z L. S. Nie dostarczenie powyższego dokumentu nie może być poczytane na korzyść osoby, która ma powód, aby fakt ten ukrywać.

Ustalenia znajdują oparcie w przeprowadzonych dowodach przy czym są to różne dowody. Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone z należytą starannością i wbrew zarzutom skarżącego nie sprowadzało się do wykrycia tylko różnic w wypowiedziach małżonków. Skarżący w sposób ewidentny miał ważny powód do uregulowania swojego pobytu w Polsce skoro została mu cofnięta ochrona uzupełniająca. Skarżący powołuje się na fakt, iż w lokalu zajmowanym przez żonę znajdowały się należące do niego rzeczy osobiste. W ocenie Sądu organ prawidłowo wyjaśnił dlaczego mimo to uznał, że cudzoziemiec nie zamieszkuje w Z. z L. S. a w W. Należy zwrócić uwagę w szczególności na wyniki wywiadów środowiskowych przeprowadzonych w W., a nadto na rozbieżności w zeznaniach dot. chwili przeprowadzenia się cudzoziemca do Z.

Dokonane ustalenia pozwoliły na stwierdzenie zaistnienia przesłanki z art. 57 ust. 1 pkt. 4 ustawy o cudzoziemcach, gdyż małżeństwo cudzoziemca zostało zawarte w celu obejścia przez niego przepisów o udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie.

Reasumując zarzuty skargi są tylko polemiką z ustaleniami organów nie podzielaną przez Sąd.

Zasadne jest także zastosowanie obligatoryjnej podstawy odmowy jaką jest podanie nieprawdziwych informacji we wniosku. Fakt skazania cudzoziemca nie jest kwestionowany. Nie jest też prawdą, że w chwili składania wniosku skazanie uległo zatarciu.

Istotnie na mocy art. 76 § 1 kk w przypadku orzeczenia kary pozbawienia wolności z zastosowaniem warunkowego zawieszeniem jej wykonania skazanie ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. Należy jednak wskazać, że na mocy art. 76 § 2 kk, jeżeli wobec skazanego orzeczono grzywnę lub środek kamy, zatarcie skazania nie może nastąpić przed ich wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem ich wykonania; nie dotyczy to środka karnego wymienionego w art. 39 pkt 5. Skarżący został skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono wykonanie kary na okres 2 lat ale również wymierzono mu grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych po 10 zł każda. Z ustaleń poczynionych jeszcze przez organ I instancji wynika, że grzywnę skarżący uregulował dopiero w dniu 13.01.2011r. , a więc już po złożeniu wniosku. W tym stanie rzeczy w dacie złożenia wniosku skazanie skarżącego nie uległo jeszcze zatarciu - stosownie do dyspozycji art. 76 § 2 kk.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie formułowano tezę, że wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie powinien zostać wypełniony z należytą starannością, ta aby odpowiedzi na wszystkie pytania były zgodne z prawdą. skarżącemu znany był fakt skazania. Powinien był więc się upewnić czy na pewno nastąpiło już zatarcie skazania czy informację o skazaniu musi wpisać do wniosku. Są to informacje istotne z punktu widzenia prowadzonego postępowania - o tym które informacje mogą być potencjalnie istotne w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony rozstrzygnął ustawodawca w art. 12 ustawy o cudzoziemcach oraz ustanawiając w rozporządzeniu wzór formularza wniosku (rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 05.08.2003r. w sprawie wzoru formularza wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz fotografii dołączanych do wniosku (Dz. U. z 2003 Nr 147 poz.1435).

W ocenie Sądu organ również wyjaśnił dlaczego , w oparciu o obszerny materiał dowodowy, uznał, że skarżący zeznał nieprawdę w niniejszym postępowaniu. W skardze pomijany jest fakt, że w niniejszym postępowaniu skarżący skonfrontowany z poprzednio składanymi zeznaniami przyznał fakt zawarcia związku wyznaniowego "nieoficjalnego" z M.B. Rację ma także organ wskazując, że powyższa okoliczność miała kluczowe znaczenie w sprawie, gdyż podważała wersję strony o przyczynach zawarcia związku małżeńskiego z obywatelką polską. Z uwagi na konieczność dokonania przez organy administracji oceny celu, w jakim Skarżący zawarł związek małżeński z obywatelką polską informacji na temat związków wyznaniowych zawieranych w przeszłości przez Skarżącego nie można uznać za nieistotną, w szczególności mając na uwadze okoliczności sprawy objętej zaskarżeniem. Postępowanie dowodowe przeprowadzone w sprawie wskazywało, że M. B., zamieszkiwała wraz z matką Skarżącego jeszcze w toku postępowania objętego zaskarżeniem (W., ul. [...]).

W tym stanie rzeczy zastosowanie art. 57 ust. 1 pkt 6 lit b ustawy o cudzoziemcach należy uznać za prawidłowe.

Reasumując zarzuty skargi są tylko polemiką z ustaleniami organów nie podzielaną przez Sąd.

Z wymienionych powodów, uznając skarżoną decyzję w całości za prawidłową Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.