Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1956/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. i W. U. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej E. i W. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 108/10, w sprawie ze skargi E. i W. U. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia (...) grudnia 2009 r., nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania I instancji w sprawie wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem wydanym w dniu 27 maja 2010 r. w sprawie ze skargi E. i W. U. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia (...) grudnia 2009 r., nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania I instancji w sprawie wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, oddalił skargę.

Od powyższego orzeczenia E. i W. U. wnieśli skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze tej zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jak to wynika z konstrukcji cytowanego artykułu, spoczywa na wnioskodawcy. Zgodnie z poglądem reprezentowanym w orzecznictwie, zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja powinna być spójna, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie (zob. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10).

W niniejszej sprawie strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie wskazała żadnych przesłanek uzasadniających jego wstrzymanie jak również w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że przesłanki te faktycznie występują. Nie można przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09).

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.