Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 769/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Umorzono postępowanie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art 249a, 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na usunięcie drzew postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M. G. adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...].


UZASADNIENIE

Pismem z 4 marca 2016r. M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] stycznia 2016r. w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na usunięcie drzew. W toku postępowania sądowego skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych (postanowienie referendarza sądowego z 23 maja 2016r.).

Wyrokiem z 15 listopada 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. G. Następnie, w tym samym dniu, skarżąca zwróciła się do Sądu z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w celu zaskarżenia wyroku Sądu I instancji.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dołączanych do niego dokumentów wynika, że wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną, niepełnosprawną, niezdolną do pracy. Utrzymuje się z zasiłku okresowego, dodatku mieszkaniowego i energetycznego oraz renty z tytułu dożywocia (łącznie 572,73 zł.) Skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jest właścicielem mieszkania o powierzchni 32,89 m2 oraz współwłaścicielem parku w [...], którego dotyczy zaskarżona decyzja. Skarżąca przedstawiła m. in. kopie decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] września 2016r. o przyznaniu zasiłku okresowego w wysokości 211,27 zł. (od 1 września do 30 listopada 2016r.), dodatku energetycznego (od 1 maja do 31 października 2016r.), orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz wyciąg z rachunku bankowego za okres od 1 października do 8 listopada 2016r. (saldo 2,90 zł.). Do miesięcznych wydatków skarżącej należą opłaty za energię elektryczną, gaz, czynsz, telefon komórkowy, podatek od nieruchomości.

Stwierdzono co, następuje:

M. G. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie o zwolnienie od kosztów sadowych i o ustanowienie pełnomocnika, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając jednak na uwadze, że postanowieniem z 23 maja 2016r. skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych, rozpoznanie wniosku w tym zakresie jest zbędne.

W okolicznościach niniejszej sprawy (zwolnienie M. G. na wcześniejszym etapie postępowania zwolnienia od kosztów sądowych) wniosek o ustanowienie adwokata należy rozpatrywać z uwzględnieniem art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.). Innymi słowy, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika nie jest możliwe z uwagi na brak jakiegokolwiek środków.

Zdaniem referendarza sądowego skarżąca wykazała, że znajduje się w sytuacji określonej w powołanym przepisie. Zasadnicze znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia mają dochody osiągane przez skarżącą. Doświadczenie życiowe nakazuje przyjąć, że osoba utrzymująca się z kwoty niespełna 600 zł. i korzystająca z pomocy społecznej, nie posiada żadnych oszczędności i w związku z tym nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sadowego.

Biorąc powyższe pod uwagę referendarz sądowy na podstawie art. 249a i art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.