Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 239/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 41 par. 1, art. 44 par. 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Jolanta Górska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Pazdykiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. A. i R. A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2011 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez R. i T. A. zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 grudnia 2008 r.

Postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach sprawy:

Postanowieniem z dnia 03.12.2008 r. organ I instancji nałożył na T. i R. A. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia 25 stycznia 2006 r. tj. rozbiórki obiektu budowlanego pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej, nietrwale związanego z gruntem, wybudowanego na działce nr [...] położonej w K. gm. K. w wysokości 10000 zł.

Zwrotne potwierdzenie odbioru dotyczące tego postanowienia skierowane osobno do T. A. i do R. A. zostało podpisane w dniu 18 grudnia 2008 r. przez T. A., a następnie podpisy te wraz z datą zostały skreślone z adnotacją - "anulowano". Następnie powyższe przesyłki z adnotacją na kopercie - "adresat nie mieszka pod wskazanym adresem", zostały zwrócone do nadawcy. Na przesyłce skierowanej do T. A. widnieje adnotacja "mylnie otwarto list" podpisana przez adresata. Ponadto, wygląd przesyłki świadczy o fakcie, iż została ona otwarta i przeczytana.

Celem ustalenia aktualnego adresu stron postępowania organ I instancji wystąpił ze stosownym zapytaniem do Wydziału Informacji Niejawnych MSWiA w Warszawie. Z informacji przekazanych w dniu 28 kwietnia 2009 r. wynika, że od dnia 28 kwietnia 2004 r. T. A. i R. A. są zameldowani na stałe pod adresem przy Al. P. w G., zatem innym niż ten, jaki podawany był w pismach przekazywanych do organu I i II instancji oraz pod jakim, do czerwca 2006r., odbierano wszelkie przesyłki od organu nadzoru budowlanego tj. przy ul. K. 2 w Ż. ( m.in. skarga z dnia 12 czerwca 2006 r. do WSA w Gdańsku na postanowienie dot. zarzutów w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji).

W dniu 19 listopada 2010 r. organ I instancji wystosował do T. i R. A., pod uzyskany adres pismo wyjaśniające wraz z kopią postanowienia z dnia 3 grudnia 2008 r. celem zapoznania stron z jego treścią. W piśmie tym organ I instancji stwierdził, że dołączone postanowienie zostało skutecznie doręczone, gdyż zgodnie z art. 41 § 1 i 2 k.p.a., w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu.

W dniu 8 grudnia 2011 r. skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 grudnia 2008 r. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2011 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia tego zażalenia.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż T. i R. A. winni poinformować organ nadzoru budowlanego o zmianie miejsca zamieszkania w toku postępowanie egzekucyjnego. Obowiązek ten wynika z przepisów art. 36 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z wskazanym przepisem zobowiązany, przeciwko któremu wszczęto postępowanie egzekucyjne, jest obowiązany do powiadomienia, w ciągu 7 dni, organu egzekucyjnego o każdej zmianie miejsca swojego pobytu trwającej dłużej niż jeden miesiąc. Tej treści informacja zawarta była w tytule wykonawczym z dnia 25 stycznia 2006 r., który został odebrany przez stronę w dniu 13 lutego 2006 r.

Z powyższego wynika, że w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego zobowiązani takiej informacji o zmianie adresu nie przekazali do organu egzekucyjnego tj. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, pomimo, że od 28 kwietnia 2004 r. są zameldowani na stale pod obecnym adresem zamieszkania. Organ odwoławczy uznał, że postanowienie z dnia 3 grudnia 2008 r. zostało skutecznie doręczone zgodnie art. 44 § 1 k.p.a. w dniu 22 grudnia 2008 r., ponieważ pierwsze awizo pozostawiono w dniu 8 grudnia 2008 r.

Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, zatem ostatni dzień złożenia zażalenia w terminie upływał w dniu 29 grudnia 2008 r. Zażalenie T. i R. A. zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w K. w dniu 8 grudnia 2010 r. ( stempel pocztowy na kopercie), czyli po terminie określonym ustawowo.

Skargę na powyższe postanowienie wnieśli T. A. i R. A. kwestionując obowiązek poinformowania organu o zmianie miejsca pobytu, która to zmiana miała miejsce 2 lata przed doręczeniem tytułu wykonawczego. Skarżący zakwestionowali, aby przed dniem 28 kwietnia 2004 r. toczyło się wobec nich postępowanie egzekucyjne. Skarżący za błędne uznali ustalenie, że postanowienie z dnia 3 grudnia 2008 r. zostało im doręczone z dniem 22 grudnia 2008 r. i oświadczyli, że o nałożeniu na nich grzywny dowiedzieli się z pisma wyjaśniającego z dnia 19 listopada 2010 r. Skarżący podnieśli także szereg zarzutów dotyczących postanowienia z dnia 3 grudnia 2008 r. kwestionując zasadność i wysokość nałożonej grzywny.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozstrzygając w granicach danej sprawy, sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że jest ono zgodne prawem.

W myśl art. 134 k.p.a. organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Podstawowym bowiem warunkiem skuteczności wniesienia przez stronę odwołania (zażalenia) jest zachowanie czternastodniowego (siedmiodniowego) terminu do jego wniesienia ( art. 129 § 2 k.p.a.). Organ odwoławczy jest zatem zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy zażalenie zostało wniesione w przewidzianym przepisami prawa terminie, a w przypadku uchybienia terminu - do stwierdzenia wniesienia zażalenia z jego uchybieniem.

Stosownie do treści art. 41 § 1 k.p.a. w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu. W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1 doręczenie pisma pod dotychczasowy adres ma skutek prawny (§2). Z kolei art.42 § 1 stanowi, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Natomiast jak wynika z art. 44 § 1 kpa. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Z kolejnych paragrafów wynika dalszy tryb postępowania i tak:

§ 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.

§ 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.

§ 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Odnosząc powyższe zasady na grunt omawianej sprawy stwierdzić trzeba przede wszystkim, iż w świetle materiału dowodowego zebranego w sprawie nie jest prawdziwe oświadczenie skarżących, że nie byli powiadomieni o toczącym się postępowaniu egzekucyjnym w sprawie wykonania obowiązku rozbiórki, a tym samym nie ciążył na nich obowiązek poinformowania organu egzekucyjnego o zmianie adresu w toku postępowania. Znajdujące się w aktach upomnienie z zagrożeniem z dnia 9 listopada 2005 r. zawiera informacje, iż brak wykonania obowiązku rozbiórki w ciągu 7 dni od odebrania tegoż upomnienia spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Potwierdzenie odbioru tego upomnienia podpisał R. A. w dniu 30 listopada 2005 r. Następnie w toku już postępowania egzekucyjnego został doręczony zobowiązanym tytuł wykonawczy z dnia 13 lutego 2006 r. Zobowiązani wnieśli na niego zarzuty i postanowieniem z dnia 3 marca 2006 r. PINB oddalił te zarzuty. Postanowienie zostało doręczone 13 marca 2006 r. Wszystkie powyższe doręczenia, jak również kolejne były skutecznie dokonywane na adres ul. K. 2, [...] Ż. i w pismach zobowiązani także ten adres podawali jako swój adres pobytu.

Tak więc za prawidłowe należy uznać ustalenie organu odwoławczego, że przesyłka pocztowa z dnia 3 grudnia 2008 r., złożona na poczcie przez 14 dni i dwukrotnie awizowana 8 i 15 grudnia 2008 r. a następnie odesłana do nadawcy jako nie podjęta w terminie, została skutecznie doręczona z dniem 22 grudnia 2008 r. Termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem w dniu 28 grudnia 2008 r. W konsekwencji zażalenie nadane przez skarżących w dniu 8 grudnia 2011 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Nie ma wpływu na powyżej określony termin do wniesienia zażalenia doręczenie przez organ I instancji postanowienia o nałożeniu grzywny na uzyskany adres przy Al. P. w G., gdyż te doręczenie miało jedynie cel informacyjny. Zaś w piśmie z dnia 19 listopada 2010 r. organ I instancji wyraźnie wskazał, że przedmiotowe postanowienie zostało pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

Reasumując, uznać należy, iż organ prawidłowo zastosował tryb doręczenia zastępczego, uznając, że przesyłka zawierająca postanowienie z dnia 3 grudnia 2008 r. została doręczona w dniu 22 grudnia 2008 r. w trybie art. 44 § 4 k.p.a., na adres stron wskazany przez nich samych, a zażalenie na to postanowienie zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.