Wyrok NSA, sygn. akt III OSK 3457/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 91 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 506
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity
article: art. 30 ust. 1 pkt 2, ust. 6 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2215
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędziowie Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędzia del. WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wojewody [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Bk 395/20 w sprawie ze skargi Gminy N. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie regulaminu wynagradzania nauczycieli 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Gminy N. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z 6 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Bk 395/20 po rozpoznaniu skargi Gminy N. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z [...] kwietnia 2020 r., nr [...], w przedmiocie regulaminu wynagradzania nauczycieli, na podstawie art. 148 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z [...] kwietnia 2020 r., nr [...] stwierdzające nieważność uchwały numer XVII/100/20 Rady Miejskiej w N. z [...] marca 2020 r. w sprawie regulaminu wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach prowadzonych przez Gminę N. i załącznika to tejże uchwały – regulaminu wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach prowadzonych przez Gminę N. – w części dotyczącej paragrafów: 1 - 5, 6 pkt 2, 7 – 24 tego załącznika (pkt 1), w pozostałym zakresie skargę oddalając (pkt 2) oraz zasądzając od Wojewody [...] na rzecz skarżącej Gminy N. kwotę 480 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego (pkt 3).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w uzasadnieniu powyższego wyroku wskazał, że skarga jest zasadna jedynie w części. Wojewoda [...] zakwestionował § 6 ust. 1 regulaminu wynagrodzenia nauczycieli zatrudnionych w szkołach prowadzonych przez Gminę N., dotyczący dodatku motywacyjnego. Tymczasem zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewoda stwierdził nieważność całej uchwały, czym naruszył art. 91 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2019 r. poz. 506). Uwzględniając powyższe naruszenie, Sąd pierwszej instancji w pozostałym zakresie podzielił stanowisko Wojewody co do sprzeczności z prawem § 6 ust. 1 ww. regulaminu. Wskazał, że zgodnie z treścią art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2019 r. poz. 2215), organ prowadzący szkołę, będący jednostką samorządu terytorialnego, uwzględniając przewidywaną strukturę zatrudnienia, określa dla nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego, w drodze regulaminu wysokość stawek dodatków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz szczegółowe warunki przyznawania tych dodatków, z zastrzeżeniem art. 33 i 34. Przepis ten podlega ścisłej wykładni językowej i nie jest podstawą do objęcia zakresem upoważnienia materii w nim niewymienionych. W rozpatrywanej sprawie organ nadzoru słusznie uznał, iż regulamin wynagrodzenia nauczycieli pomija niektóre kryteria ustawowe, skonkretyzowane w § 6 pkt 3 i 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagrodzenia za pracę w dniu wolnym od pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 416.). Nie wyczerpuje on ogólnych warunków przyznawania dodatku motywacyjnego o jakich stanowi ww. przepis, tj. wprowadzanie innowacji pedagogicznych skutkujących efektami w procesie kształcenia i wychowania oraz realizowanie w szkole zadań edukacyjnych, wynikających z przyjętych przez organ prowadzący, priorytetów w realizowanej lokalnej polityce oświatowej.

Skargę kasacyjną złożył Wojewoda [...], zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie rozstrzygnięcia zamieszczonego w punkcie 1 oraz w punkcie 3 wyroku. Zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1. art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2019 r. poz. 2215 z późn. zm.) w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 416 z późn. zm.) przez błędną ich wykładnię, polegające na uznaniu przez Sąd pierwszej instancji, że Regulamin wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach prowadzonych przez Gminę N. stanowiący załącznik do uchwały nr XVII/100/20 Rady Miejskiej w N. z [...] marca 2020 r. pozbawiony przepisów § 6 ust. 1, które to przepisy zostały pozbawione ważności zaskarżonym wyrokiem, jest regulaminem zgodnym z art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy - Karta Nauczyciela i § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy i regulamin ten może funkcjonować w obrocie prawnym bez postanowień zawartych w jego § 6 ust. 1, podczas gdy naruszone przepisy wymagają, aby regulamin wynagradzania nauczycieli zawierał kompleksowo wszystkie elementy w nich wymienione, w tym uregulowania dotyczące dodatku motywacyjnego dla nauczycieli,

2. art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy - Karta Nauczyciela w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy przez błędną ich wykładnię, polegające na uznaniu przez Sąd pierwszej instancji, że Regulamin wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach prowadzonych przez Gminę N. stanowiący załącznik do uchwały nr XVII/100/20 Rady Miejskiej w N. z [...] marca 2020 r. pozbawiony przepisów § 6 ust. 2, które to przepisy zostały pozbawione ważności zaskarżonym wyrokiem, jest regulaminem zgodnym z art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy - Karta Nauczyciela i § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy i regulamin ten może funkcjonować w obrocie prawnym bez postanowień zawartych w jego § 6 ust. 2, podczas gdy naruszone przepisy wymagają, aby regulamin wynagradzania nauczycieli zawierał kompleksowo wszystkie elementy w nich wymienione, w tym uregulowania dotyczące dodatku motywacyjnego dla nauczycieli będących dyrektorami szkoły,

3. art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 147 § 1 p.p.s.a. przez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że zachodziły podstawy do stwierdzenia nieważności jedynie niektórych przepisów skarżonego Regulaminu wynagradzana nauczycieli, podczas gdy jego sprzeczność z prawem wymagała stwierdzenia nieważności uchwały w całości, czego konsekwencją było częściowe uchylenie przez Sąd rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...].

Ponadto zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

4. art. 141 § 4 p.p.s.a. przez niewskazanie w uzasadnieniu wyroku dlaczego bez unieważnionych przepisów § 6 ust. 1 i 2 Regulaminu wynagradzania nauczycieli może on nadal funkcjonować w obrocie prawnym.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i rozpoznanie skargi. Ponadto zwrócił się o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Gmina N. wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie od Wojewody [...] na rzecz Gminy N. kosztów postępowania kasacyjnego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca Gmina N. podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że Wojewoda [...] naruszył przepis art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, ponieważ stwierdził nieważność całej uchwały w sytuacji, gdy miał zastrzeżenia tylko do jej części.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. W tych okolicznościach w sprawie badaniu podlegały wyłącznie zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej na uzasadnienie przytoczonych podstaw kasacyjnych.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania tj. art. 141 § 4 p.p.s.a. Zdaniem skarżącego kasacyjnie Wojewody Sąd nie wskazał w uzasadnieniu wyroku dlaczego bez unieważnionych przepisów § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wynagradzania nauczycieli może on nadal funkcjonować w obrocie prawnym. Zarzut ten nie jest zasadny. Sąd pierwszej instancji uwzględniając zarzut podnoszony w skardze, podzielając stanowisko Wojewody co do sprzeczności z prawem zapisów § 6 ust. 1 Regulaminu, na stronie 7 uzasadnienia zaskarżonego wyroku stwierdził, że "Wojewoda naruszył przepis art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, ponieważ stwierdził nieważność całej uchwały w sytuacji, gdy miał zastrzeżenia tylko do jej niewielkiej części, a mianowicie do § 6 ust. 1 Regulaminu dotyczącego dodatku motywacyjnego. Treść regulaminu jest obszerna, bowiem reguluje przyznawanie innych dodatków poza motywacyjnym. Nieuprawnionym było więc stwierdzanie nieważności pozostałej części regulaminu, której organ nadzoru nie zarzucił sprzeczności z prawem. Dlatego też Sąd uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze w części w żaden sposób nie kwestionującej prawidłowości uchwały (punkt 1 wyroku)". Natomiast na stronie 10 uzasadnienia Sąd stwierdził, że "Pominięcie w uchwale (Regulaminie) pewnych kryteriów narzuconych ustawowo, stanowi istotne naruszenie prawa i słusznie Wojewoda stwierdził nieważność regulaminu w par. 6 ust. 1 Regulaminu. Dalej idące stwierdzenie nieważności tego aktu (jak wyżej wskazano) nie było uzasadnione. Przy tym należy zaznaczyć, że wyeliminowanie § 6 ust. 1 Regulaminu nie oznacza, że jego treść została zanegowana w całości. Przepis ten wymaga przede wszystkim uzupełnienia i być może przeredagowania, co pozostawia się inwencji uchwałodawcy". Z powyższego wynika, że Sąd pierwszej instancji wypowiedział się dlaczego uznał, że należy stwierdzić nieważność uchwały w części. Zarzucany brak wyczerpującej wypowiedzi Sądu w podanym zakresie i zarzucana niezasadność stanowiska Sądu w tym przedmiocie, nie może stanowić o naruszeniu przez Sąd art. 141 § 4 p.p.s.a. Kwestie te mogą być przedmiotem ewentualnego zarzutu naruszenia art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy Karta Nauczyciela, art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i art. 148 p.p.s.a.

Nie są też trafne zarzuty naruszenia art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy Karta Nauczyciela w zw. § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy. Rozpoznając te zarzuty należy przypomnieć, że z literalnego brzmienia sentencji zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd pierwszej instancji uznał, że Wojewoda prawidłowo stwierdził nieważność tylko § 6 Regulaminu - dotyczącego ustalania kryteriów przyznawania dodatku motywacyjnego dla nauczycieli i dla dyrektora szkoły. Zdaniem Wojewody taka wada Regulaminu skutkować powinna stwierdzeniem nieważności całej uchwały w sprawie regulaminu wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach prowadzonych przez Gminę N.

Przedmiotową uchwałę podjęto na podstawie art. 30 ust. 6 w zw. ust. 1 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela. Stosownie do tych przepisów "Organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego, uwzględniając przewidywaną strukturę zatrudnienia, określa dla nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego, w drodze regulaminu: 1) wysokość stawek dodatków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz szczegółowe warunki przyznawania tych dodatków, z zastrzeżeniem art. 33-34a, 2) szczegółowe warunki obliczania i wypłacania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 3, 3) wysokość i warunki wypłacania składników wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 4, o ile nie zostały one określone w ustawie lub w odrębnych przepisach

- w taki sposób, aby średnie wynagrodzenia nauczycieli, składające się ze składników, o których mowa w ust. 1, odpowiadały na obszarze działania danej jednostki samorządu terytorialnego co najmniej średnim wynagrodzeniom nauczycieli, o których mowa w ust. 3. Przy czym stosownie do ust. 1 art. 30 Karty Nauczyciela "Wynagrodzenie nauczycieli, z zastrzeżeniem art. 32, składa się z:

1) wynagrodzenia zasadniczego;

2) dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego, w tym z tytułu sprawowania funkcji wychowawcy klasy, oraz za warunki pracy,

3) wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw;

4) nagród i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy, z wyłączeniem świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, świadczenia, o którym mowa w art. 53a, i dodatku, o którym mowa w art. 54 ust. 5.

Na podstawie art. 30 ust. 5 Karty Nauczyciela Minister Edukacji Narodowej i Sportu wydał rozporządzenie z 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy. W jego § 6 ustalono ogólne warunków przyznawania nauczycielom dodatku motywacyjnego do których należą:

1) osiągnięcia w realizowanym procesie dydaktycznym;

2) osiągnięcia wychowawczo-opiekuńcze;

3) wprowadzanie innowacji pedagogicznych, skutkujących efektami w procesie kształcenia i wychowania;

4) zaangażowanie w realizację czynności i zajęć, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 2 Karty Nauczyciela;

5) szczególnie efektywne wypełnianie zadań i obowiązków związanych z powierzonym stanowiskiem;

6) realizowanie w szkole zadań edukacyjnych, wynikających z przyjętych przez organ prowadzący priorytetów w realizowanej lokalnej polityce oświatowej.

W przedmiotowym Regulaminie będącym załącznikiem do kwestionowanej uchwały, kwestie dodatku motywacyjnego uregulowano w § 6. Przy czym nie zostały spełnione wymagania z punktów 3 i 6 § 6 rozporządzenia.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okolicznościach niniejszej sprawy, biorąc pod uwagę wskazane wyżej przepisy obowiązującego prawa, przedmiotowy Regulamin może funkcjonować bez unieważnionego § 6 dotyczącego kryteriów przyznawania dodatku motywacyjnego. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze uznając , że nieważny jest tylko § 6 Regulaminu.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne; o nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Jak wskazuje się w orzecznictwie, przepis art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi samodzielną podstawę do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność zaskarżonej uchwały organu gminy sprzecznej z prawem. Przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy w tym zakresie jest istotna sprzeczność uchwały z prawem. O stwierdzeniu nieważności uchwały przez wojewodę można mówić tylko wtedy, gdy uchwała pozostaje w wyraźnej sprzeczności z określonymi przepisami prawa i gdy wynika to wprost z treści tego przepisu, bądź w przypadku braku stosownej normy prawnej do podjęcia uchwały, gdyż podstawy takiej nie można domniemywać. Istotne jest też przy tym to, że sprzeczność z prawem stanowiąca przesłankę czynności nadzorczej określonej w art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest pojęciem nieostrym. Z tych względów powołanie się na nią przy orzekaniu w trybie nadzoru wymaga wykazania, że sprzeczność z prawem jest oczywista i bezpośrednia. W rezultacie stanowisko Wojewody o konieczności wyeliminowania z systemu prawa całej uchwały, byłoby zasadne gdyby uchwała pozostawała w wyraźnej sprzeczności z przepisami prawa w całości lub bez przepisów istotnie naruszających prawo nie mogłaby funkcjonować w systemie prawa. Zatem rozstrzygając o zakresie nieważności uchwały należy wziąć pod uwagę charakter naruszeń prawa i ich zakres.

Uchwała Rady Miejskiej w N. reguluje szereg różnych zagadnień wynikających z upoważnienia ustawowego zawartego w art. 30 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela, w tym inne niż motywacyjny, dodatki do wynagrodzenia nauczycieli, tj. za wysługę lat, funkcyjny, w tym z tytułu sprawowania funkcji wychowawcy klasy, oraz za warunki pracy. Wszystkie inne niż dodatek motywacyjny kwestie, zostały uregulowane w przedmiotowym Regulaminie odrębnie, niezależnie od regulacji zawartej w § 6 Regulaminu. Zatem przedmiotowy Regulamin może funkcjonować w systemie prawa bez § 6. Tym bardziej, że Wojewoda w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym nie miał zastrzeżeń do pozostałych regulacji zawartych w przedmiotowym Regulaminie. Zatem Regulamin ten pozbawiony jego § 6, w tym zakresie jest zgodny z art. 30 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela. Kompleksowo reguluje pozostałe kwestie wynikające z tego upoważnienia ustawowego. Oczywiście, jak to trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji, stosownie do art. 30 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela, Rada Miasta zmieni przedmiotowy regulamin przez jego uzupełnienie co do kryteriów przyznawania dodatku motywacyjnego.

Wyeliminowanie z Regulaminu regulacji dotyczącej dodatku motywacyjnego co prawda spowodowało, że nie zostały wypełnione wszystkie obowiązki wynikające z upoważnienia zawartego w art. 30 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela, jednak nie może to skutkować, jakby tego chciał Wojewoda, nieważnością całej uchwały, ponieważ przeważająca część wynikających z tego przepisu obowiązków została wypełniona. Zatem nieracjonalne byłoby eliminowanie regulacji nie naruszających prawa, które mogą samodzielnie funkcjonować. Regulamin jest kompletny w zakresie instytucji, które reguluje pozostawiona w systemie prawa część regulaminu. Należy tu dodać, że wskazywana przez Wojewodę konieczność zawarcia w uchwale wszystkich obligatoryjnych elementów wynikających z delegacji ustawowej, dotyczy każdej regulacji z osobna. Brak tych elementów w jednej nich (tu wyłącznie w regulacji dotyczącej dodatku motywacyjnego), nie skutkuje nieważnością całej uchwały lecz tylko jej części.

W konsekwencji, za niezasadny uznać należało także zarzut naruszenia art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, ponieważ Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że nie zachodziły podstawy do stwierdzenia nieważności Regulaminu w całości a jedynie w części, tj. § 6. Ponadto należy zauważyć, że nie mogło dojść do naruszenia art. 147 § 1 p.p.s.a., ponieważ przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze a nie na uchwałę rady miasta, zatem w sprawie mógł mieć zastosowanie art. 148 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe wywody, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego na mocy art. 184 p.p.s.a. ją oddalił.

O kosztach postępowania kasacyjnego od Wojewody na rzecz Gminy N. orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.