Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 1121/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Włodzimierz Kubiak, WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie, NSA (del.) Jan Rudowski (spr.), Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. B. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a 1) oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi 2) odrzucić skargę rp/


UZASADNIENIE

Decyzja Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2002r. Nr [...] została doręczona M. B. (w aktach brak dowodu doręczenia, skarżąca nie kwestionuje przekroczenia terminu do złożenia skargi).

Skarga na tę decyzję została złożona bezpośrednio w Izbie Skarbowej w W. w dniu [...] kwietnia 2002r. (data stempla kancelarii Izby Skarbowej w W.). Izba Skarbowa w W. powołując się na treść przepisu art. 171 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) pismem z dnia [...] kwietnia 2002r. Nr [...] (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 10 kwietnia 2002r.) zwróciła skargę M. B. z pouczeniem, iż skarga powinna zostać skierowana bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismo wraz z skargą zostało doręczone M. B. w dniu 19 kwietnia 2002r. (potwierdzenie doręczenia przesyłki przez Urząd Pocztowy [...]).

W dniu [...] kwietnia 2002r. M. B. złożyła skargę bezpośrednio w Naczelnym Sądzie Administracyjnym (data stempla Biura Podawczego NSA z opisem) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

W uzasadnieniu podała, że błędnie zrozumiała pouczenie w zaskarżonej decyzji o właściwym trybie wnoszenia skargi na tę decyzję i z tego względu mylnie skierowała skargę na adres Izby Skarbowej w W. zamiast bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zwrot skargi przez Izbę Skarbową na jej adres spowodował, iż upłynął 30 dniowy termin do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270); jeżeli strona nie dokona w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Przepis art. 87 § 1, 2 i 4 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. uzależnia przywrócenie terminu od łącznego wystąpienia czterech przesłanek, a mianowicie:

1) uprawdopodobnienia przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminu,

2) wniesienie wniosku o przywrócenie terminu,

3) dochowanie terminu (nieprzekraczalnego) wniesienia wniosku w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu,

4) dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin.

Brzmienie powołanych przepisów art. 86 i art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednoznacznie wskazuje, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić gdy spełnione zostały wszystkie określone w nich przesłanki. W szczególności przywrócenie takie jest możliwe w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego w orzecznictwie przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972r. II CRN 448/71 publ. OSPiKA 1972r., z. 7-8, poz. 144). Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. A contrario przywrócenie terminu jest możliwe wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek, przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy dołożeniu największego w danych warunkach wysiłku (por. B. Adamiak, J. Borkowski - Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 1996r., str. 295).

W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. 74, poz. 368 ze zm.) - ustawa ta utraciła moc obowiązującą z dniem 1 stycznia 2004r. - skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.

Przesłanie skargi do innej instytucji niż Sąd nie jest skierowaniem skargi do Sądu. O obowiązującym trybie wnoszenia skarg, skarżąca została prawidłowo pouczona w decyzji Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2002r. Wbrew jednak temu pouczeniu skierowała skargę do Izby Skarbowej w W. Dopiero po zwrocie tej skargi przez Izbę Skarbową w W. dokonanym stosownie do postanowień wynikających z treści art. 171 § 3 Ordynacji podatkowej skarga została złożona bezpośrednio w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w dniu [...] kwietnia 2002r. Należy zauważyć, iż Izba Skarbowa w W. zwróciła skarżącej błędnie skierowaną skargę nie dopuszczając się w tym zakresie zbędnej opieszałości. Skargę bowiem otrzymała w dniu 5 kwietnia 2002r., a w dniu 10 kwietnia 2002r. przesłała ja skarżącej ze stosownym pouczeniem.

W ocenie Sądu nie było przeszkód przy zachowaniu zwykłej staranności do wniesienia skargi w zakreślonym 30 dniowym terminie i z zachowaniem trybu, o którym skarżąca została poinformowana. Okoliczność, na które powołano się wnosząc o przywrócenie terminu, potwierdzając brak takiej staranności, nie mogą stanowić podstawy do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Z tych względów na podstawie art. 86 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 7 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.

s. J. Rudowski s. W. Kubiak s. G. Nasierowska