Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2107/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 180, art. 188, art. 120, art. 122
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 65 par. 4 pkt 2, art. 83 par. 3, art. 283
journal: Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
law: Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
article: art. 33 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Kudiura (spr.), Sędzia WSA Izabella Janson, Sędzia NSA Piotr Piszczek, , Protokolant Krzysztof Muszakowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi X. P. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... maja 2007 r. nr ... w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, stawki celnej, kwoty cła oraz kwoty podatku od towarów i usług. Oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi firmy X. ... Spółki z o.o. z siedzibą w W. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z ... maja 2007 r. nr ... uchylająca decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr ... z ... października 2005 r. w części dotyczącej określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz w części dotyczącej odsetek wyrównawczych i w tym zakresie umarzająca postępowanie oraz utrzymująca zaskarżoną decyzję w mocy w pozostałym zakresie, tj. uznająca rozstrzygnięcie organu I instancji w zakresie dotyczącym klasyfikacji taryfowej , stawki celnej, kwoty cła i kwoty podatku od towarów i usług spornego towaru za prawidłowe.

Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.

Zgodnie ze zgłoszeniem celnym SAD nr ... z ... grudnia 2002 r., objęto procedurą dopuszczenia do obrotu m.in. towar określony jako ... , (pole ..., poz. ... SAD) deklarując kod ... (pole ... poz. ... SAD) z zerową stawką celną.

Po weryfikacji, zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym zostało przyjęte, a towar nim objęty został dopuszczony do obrotu na polskim obszarze celnym według kodu PCN zadeklarowanego przez zgłaszającego.

W trakcie kontroli przeprowadzonej w siedzibie skarżącej Spółki przez inspektorów Urzędu Kontroli Skarbowej w W. ustalono, że w wielu przypadkach importer deklarował w zgłoszeniach celnych nieprawidłowy kod PCN, co miało wpływ na określenie kwoty wynikającej z długu celnego i ustalenie prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług od importowanych towarów. Według kontrolujących, urządzenia D. winny być klasyfikowane do kodu PCN ..., a urządzenia D. do kodu PCN .... Ustalenia i wnioski z kontroli dotyczącej obrotu towarowego z zagranicą Urząd Kontroli Skarbowej przekazał do Urzędu Celnego w P., który przeprowadził kontrolę zgłoszeń celnych dokonanych przez skarżącą. Kontrola wykazała, że w zgłoszeniu celnym ujęty został towar, którego klasyfikację taryfową zakwestionował Urząd Kontroli Skarbowej.

W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzją z ...października 2005 r. nr ... uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki celnej i kwoty wynikającej z długu celnego oraz podatku od towarów i usług towaru ujętego w pozycji ... ww. dokumentu SAD. Organ celny stwierdził, że przedmiotem importu jest towar oznaczony symbolem handlowym ..., występujący także pod nazwą D., będący modułem systemu cyfrowego druku wielobarwnego. Jest to komponent wchodzący w skład gotowych urządzeń finalnych, zapewniający im możliwość wykonywania funkcji drukowania. D. jest cyfrowym systemem wielobarwnym na papier cięty, umożliwiający drukowanie z prędkością ... stron/min. mający zastosowanie głównie przy wydruku faktur, wyciągów, raportów, wizytówek.

Ze względu na to, że w/w urządzenie wykonuje tylko funkcje drukowania, w przedmiotowej decyzji sporny towar został zaklasyfikowany do kodu PCN ..., obejmującego pozostałe, inne niż wcześniej wymienione w tej pozycji, maszyny drukarskie a kwota długu celnego określona została z zastosowaniem stawki celnej w wysokości 9% wartości celnej. Przy ustalaniu klasyfikacji taryfowej organ kierował się regułą 1 i 6 ORINS.

Od powyższej decyzji skarżąca złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe. Wskazała na naruszenie przepisów prawa materialnego jak i proceduralnego. Wniosła też o powołanie biegłego dla ustalenia procesów zachodzących w spornym urządzeniu.

Mając na uwadze powyższy wniosek Dyrektor Izby Celnej w W. powołał biegłego sądowego W. K. do wydania opinii w zakresie cech i właściwości importowanych urządzeń wielofunkcyjnych z serii D., D. i D. oraz systemów poligraficznych z serii [...].

Po rozpatrzeniu zarzutów zawartych w odwołaniu skarżącej Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją nr ... z ... maja 2007 r. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. w części dotyczącej określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz w części dotyczącej odsetek wyrównawczych i w tym zakresie umorzył postępowanie w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, uznając rozstrzygnięcie organu I instancji w zakresie dotyczącym klasyfikacji taryfowej spornych urządzeń za prawidłowe.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej przedstawił przebieg postępowania przeprowadzonego w wyniku wniesienia przez stronę odwołania, w szczególności wyjaśnił, że pełnomocnik strony przy piśmie z dnia ....08.2005 r. przekazał opinię sporządzoną przez Krajową Izbę Gospodarczą Elektroniki i Telekomunikacji, dotyczącą urządzeń objętych prowadzonymi postępowaniami. Poinformował, że wobec zarzutu strony, iż zachodzi konieczność wykonania opinii w oparciu o dokumentację techniczną oraz analizę przepływu sygnałów w urządzeniach wielofunkcyjnych, a żaden z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie odnosi się do procesów zachodzących w urządzeniach, wezwał stronę do nadesłania pełnej dokumentacji techniczno - ruchowej urządzeń. Strona nadesłała dokumentację techniczną w języku angielskim oraz uwierzytelnione tłumaczenie na język polski rozdziału 9 "Kserografia" dokumentu pt." [...] i odmówiła przedłożenia polskiej wersji językowej dokumentów odnoszących się do urządzeń wielofunkcyjnych objętych postępowaniami odwoławczymi, wskazując, że znajdująca się w aktach opinia ekspercka wykonana przez KIGEiT na podstawie ww. dokumentów powinna być dla organów celnych wystarczająca do wydania rozstrzygnięcia.

Po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż z załączonej do zgłoszenia celnego faktury nr ... z dnia ... XI. 2002 r. wynika, że przedmiotem importu był system drukujący składający się m.in. z głównego modułu drukującego ... (poz. ... SAD) wraz z kablem zasilającym (poz.... SAD), pokrywą (poz. ... SAD) oraz komputera sterującego ... (poz.... SAD). Jednakże spór nie dotyczy klasyfikacji taryfowej systemu drukującego, a wyłącznie modułu drukującego, bowiem wchodzący w skład systemu drukującego komputer sterujący został odrębnie zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu i jego klasyfikacja taryfowa nie jest sporna.

Z pisma strony z dnia ... marca 2001 r. stanowiącego załącznik do zgłoszenia celnego nr ... z dnia ... kwietnia 2001 r. wynika, że urządzenia o nazwie handlowej ... stanowią podzespoły systemów D.(...) oraz D.(...), które różnią się jedynie pod względem konfiguracji częścią ... głównego modułu drukującego. Tak więc towar o nr katalogowym ...- to główny moduł drukujący z szybkością ... str/min., ...- to główny moduł drukujący z szybkością ... str/min.,... Modul - to zespół tac podających oraz ekologiczny moduł cyrkulacji powietrza w urządzeniu ( integralne w działaniu z modułem głównym).Zgodnie z informacjami pełnomocnika strony zawartymi w kolejnych pismach skierowanych do Naczelnika Urzędu Celnego w P. zarówno moduł ... jak i moduł ...to komponent sieciowej drukarki laserowej – element wchodzący w skład gotowego urządzenia. Każdy z tych modułów umożliwia urządzeniu wykonywanie funkcji drukowania. Systemy składają się z terminala komputerowego, bazowej maszyny drukującej oraz specjalistycznego oprogramowania. Dane na systemy są ściągane przez łącza internetowe z serwera, na którym generowane są pliki z danymi do rachunków. Fizyczne pobranie danych polega na połączeniu terminala drukarki z serwerem i następuje transmisja danych. Po zakończeniu transmisji danych następuje uruchomienie drukowania za pomocą specjalnych komend zapuszczonych na terminalu drukarki. Nie jest możliwa transmisja danych do drukowania bezpośrednio do pamięci operacyjnej drukarki ( bazowej maszyny drukującej). Terminal drukarki jest interfejsem między serwerem a bazową maszyną drukującą. Na terminalu drukarki znajdują się wszystkie aplikacje, dzięki którym następuje drukowanie i personalizowanie rachunków abonenckich.

Ze zgromadzonych w sprawie materiałów dowodowych wynika, że moduły drukujące ...:

1. stanowią urządzenia wykonawcze systemu drukującego,

2. ich funkcją główną jest drukowanie metodą kserograficzną plików przekazywanych z serwera,

3. uruchomienie procesu drukowania następuje po zakończeniu transmisji danych za pomocą komend zapuszczonych na terminalu drukarki,

4. obraz do druku jest tworzony i wywoływany na taśmie fotoreceptora, a następnie przenoszony na materiał, który ma być zadrukowany ( papier, etykiety i inne materiały specjalne),

5. służy do druku dużej ilości dokumentów personalizowanych (dla konkretnych odbiorców) np. faktur, wyciągów, przekazów, druku nisko i średnio-nakładowych publikacji takich jak np. instrukcje obsługi, książki.

Zespołem bezpośrednio odpowiedzialnym za tworzenie na papierze tekstów lub obrazów jest zespół kserografii. Na działanie zespołu kserografii, składa się szereg procesów, w tym tworzenie obrazu utajonego na powierzchni fotoreceptora, wywołanie obrazu, transfer wywołanego obrazu na papier, czyszczenie powierzchni fotoreceptora i przygotowanie do utworzenia nowego obrazu utajonego. W celu utworzenia utajonego obrazu, wykorzystywany jest m.in. podzespół elektryzowania zapewniający równomierne rozmieszczenie ładunków elektrycznych na fotoreceptorze oraz podzespół wymazywania obszaru bez obrazu, który naświetla przesuwający się fotoreceptor i rozładowuje go selektywnie, tworząc obraz utajony.

Do naświetlania wykorzystywana jest wiązka laserowa. W procesie wywoływania obrazu wykorzystywane są podzespoły dozowania i transportu toneru, umieszczania toneru na fotoreceptorze w celu wywołania obrazu utajonego. W procesie przenoszenia wywołanego obrazu wykorzystywany jest podzespół transferu i odrywania, który przenosi wywołany obraz z fotoreceptora na papier i powoduje odrywanie nieutrwalonych wydruków od fotreceptora. Nieutrwalone wydruki są następnie przenoszone do zespołu transportu i utrwalania.

Zasady klasyfikacji taryfowej maszyn do automatycznego przetwarzania danych jak również urządzeń z nimi współpracujących (w zależności od sposobu zgłaszania ich do procedury dopuszczenia do obrotu) określają uwagi 5(B), 5(C), 5(D) i 5(E) do działu 84 Taryfy celnej. I tak:

* uwaga 5(C) dotyczy oddzielnie zgłaszanych urządzeń maszyn do automatycznego przetwarzania danych;

* uwaga 5(B), z zastrzeżeniem punktu 5(E), dotyczy maszyn do automatycznego przetwarzania danych występujących w postaci systemów, zdefiniowanych uwagą do podpozycji 8471 49, stanowiącą, że wyrażenie "system" oznacza maszyny do automatycznego przetwarzania danych, których jednostki spełniają warunki przedstawione w uwadze 5(B) do działu 84 i które składają się co najmniej z jednostki centralnej, jednego urządzenia wejścia (np. klawiatury lub skanera) i jednego urządzenia wyjścia (np. monitora ekranowego lub drukarki);

- uwaga 5(D) odnosi się do urządzeń wejściowych i wyjściowych, które mogą być przyłączane do jednostki centralnej bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej innych urządzeń oraz są zdolne do przyjmowania lub dostarczania danych w takiej postaci (kodów lub sygnałów), które mogą być wykorzystane przez ten system;

* uwaga 5(E) dotyczy maszyn wykonujących specyficzne funkcje, inne niż przetwarzanie danych i zawierających lub współpracujących z maszyną do automatycznego przetwarzania danych.

Stosownie do treści uwagi 5(A)(a) do działu 84 cyfrową maszyną do automatycznego przetwarzania danych jest maszyna: przystosowana do zapamiętywania programu lub programów przetwarzania danych, które są na bieżąco potrzebne do wykonania danego programu; dająca się swobodnie przeprogramowywać zgodnie z wymaganiami użytkownika; mogąca wykonywać obliczenia arytmetyczne określone przez użytkownika oraz mogąca wykonywać bez udziału człowieka program przetwarzania danych, który wymaga zmiany działania tego programu w trakcie przetwarzania na podstawie odpowiednich decyzji logicznych. Mogą one być niezależnymi maszynami, w których wszystkie niezbędne do przetwarzania danych elementy są zgromadzone we wspólnej obudowie, albo też stanowić systemy, składające się ze zmiennej liczby odrębnych jednostek. Zgodnie z komentarzem do uwagi 5(A) zawartym w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej" z pozycji 8471 wyłączone są te maszyny cyfrowe, które działają wyłącznie w oparciu o stałe programy, tj. programy, które nie mogą być zmieniane przez użytkownika, nawet wówczas jeśli użytkownik ma możliwość wyboru spośród kilku stałych programów. Ponadto pozycja ta nie obejmuje także urządzeń zawierających lub współpracujących z maszyną automatycznego przetwarzania danych i wykonujących specyficzną funkcję.

Będący przedmiotem sporu moduł ... nie zawiera maszyny do automatycznego przetwarzania danych natomiast oprogramowanie maszyny instalowane jest na komputerze sterującym ..., (poz. ... SAD). Okoliczność ta przesądza o tym, iż urządzenie to, w rozumieniu Taryfy celnej [uwagi 5 ( C)] nie jest cyfrową maszyną do automatycznego przetwarzania danych z podpozycji 8471 41.

W świetle powyższych wyjaśnień – zdaniem Dyrektora Izby Celnej – nie znajduje uzasadnienia twierdzenie zawarte w pkt 2) opinii KIGEiT pt. "Klasyfikacja nomenklaturowa urządzeń i wysokowydajnych laserowych drukarek sieciowych", iż moduły są w rozumieniu pozycji 8471 maszynami do automatycznego przetwarzania danych. Tym bardziej, że jako właściwy dla przedmiotowych urządzeń wskazany został kod PCN... 0 obejmujący urządzenia wejścia/wyjścia dla maszyn do automatycznego przetwarzania danych ( pkt 4 ww. opinii).

Również twierdzenie (pkt 3 ww. opinii) jakoby uwaga 5(B) do działu 84 Taryfy celnej odnosiła się do urządzeń pełniących funkcje specyficzne, inne niż przetwarzanie danych, nie znajduje – w ocenie Dyrektora Izby Celnej – uzasadnienia. Należy bowiem zauważyć, że uwaga ta określa przesłanki jakie winny spełniać urządzenia, aby można było je uznać za część kompletnego "systemu" maszyn do automatycznego przetwarzania danych, zdefiniowanego uwagą dodatkową nr 1 do podpozycji 8471 49. Oczywiście, zgodnie z postanowieniami uwagi 5(B), jedną z przesłanek uznania urządzenia za część systemu maszyn do automatycznego przetwarzania danych jest brak możliwości wykonywania przez te urządzenia funkcji specyficznych.

Jednocześnie podniesiono, że organ celny nie jest związany ustaleniami dokonanymi przez ekspertów z KIGEiT w zakresie klasyfikacji taryfowej, gdyż zgodnie z przepisami prawa celnego, biegły nie jest właściwy do interpretacji przepisów dotyczących klasyfikacji taryfowej importowanych towarów. Zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażonym w wyroku z dnia 5 października 1999 r., sygn. akt V SA 1115/99 ekspertyzy biegłych powinny się ograniczać do oceny będącej przedmiotem zlecenia (cech towaru i jego przeznaczenia), natomiast nie powinny wkraczać w zakres kompetencji organu dokonującego klasyfikacji, a w szczególności kreować własne reguły interpretacyjne na wypadek "nie mieszczenia" się towaru w pewnej klasyfikacji.

Dlatego też skoro sporne urządzenia nie mogą być klasyfikowane zgodnie z powołanymi wyżej uwagami 5 (B) i 5 (C), ich klasyfikacja winna być przeprowadzona zgodnie z uwagami 5 (D) lub 5 (E). Aby tego dokonać niezbędne jest ustalenie, czy sporne urządzenia są drukarkami komputerowymi, tj. mogą być przyłączane do jednostki centralnej bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej innych urządzeń oraz czy są zdolne do przyjmowania sygnałów w takiej postaci (kodów lub sygnałów), które mogą być wykorzystane przez system do automatycznego przetwarzania danych.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zauważono, że sporny moduł drukujący ... samodzielnie, tj. bez komputera sterującego ... nie jest zdolny do przyjmowania sygnałów w postaci wykorzystywanej przez system maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Bowiem moduł sterujący sytemu druku cyfrowego (komputer sterujący) zawierający m. in. : procesor..., pamięć, dysk, oraz interfejsy komunikacyjne realizuje wszystkie zadania związane z przetwarzaniem obrazów otrzymywanych z serwera oraz zarządza pracą modułów drukujących. Moduł drukujący ..., w tym przypadku, stanowi jednostkę, która wykonuje czynność drukowania.

Zatem, w rozumieniu uwagi 5 (D) do działu 84 Taryfy celnej, moduł ten nie jest urządzeniem wyjściowymi (drukarką) maszyny do automatycznego przetwarzania danych.

Sporny moduł drukujący ... nie przetwarza danych, a jedynie współpracując z maszynami do automatycznego przetwarzania danych wykonuje czynność drukowania, tzn. tworzy na nośniku (m. in. papierze) teksty lub obrazy. W związku z tym, jego klasyfikację należy przeprowadzić, zgodnie z uwagą 5 (E), która stanowi, iż "Maszyny spełniające specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych i zawierające lub współpracujące z maszyną do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować w pozycjach odpowiednich do ich indywidualnych funkcji lub, jeśli nie ma takiej możliwości, w pozycjach pozostałych."

Zgodnie z komentarzem do uwagi 5(E), zawartym w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej," dokonując klasyfikacji specjalizowanych maszyn, w skład których wchodzi, lub które działają łącznie z maszyną do automatycznego przetwarzania danych należy zachować następujące zasady:

1. Maszynę wykonującą określoną funkcję inną niż przetwarzanie danych, zawierającą maszynę do automatycznego przetwarzania danych, należy zaliczać do pozycji odpowiedniej dla wypełnianej funkcji, a w razie braku określonej pozycji do innej, a nie do pozycji 8471.

2. Maszyny przedstawione do odprawy celnej razem z maszyną do automatycznego przetwarzania danych przeznaczone do pracy łącznie z taką maszyną w celu wykonania funkcji innych niż przetwarzanie danych, należy klasyfikować w sposób następujący:

- maszynę do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować oddzielnie do pozycji 8471,

- natomiast inne maszyny do pozycji odpowiadających funkcjom przez nie spełnianym.

Funkcją główną modułów drukujących ... jest nanoszenie barwnika (toner) na nośnik (papier, etykiety samoprzylepne itp.). Zatem, zgodnie z powołaną wyżej regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej dla spornych maszyn drukujących właściwą jest pozycja 8443 Taryfy celnej. Pozycja ta zgodnie z brzmieniem obejmuje "Maszyny drukarskie, włączając maszyny drukarskie atramentowe, inne niż te objęte pozycją 8471; maszyny do prac pomocniczych przy drukowaniu".

Jak wskazał Dyrektor Izby Celnej wbrew twierdzeniu pełnomocnika strony, pozycja 8443 przewidziana została nie tylko dla urządzeń, które w procesie druku wykorzystują stałe elementy, zawierające wymagany obraz, ale również dla maszyn, w których drukowanie nie jest uzyskiwane w wyniku bezpośredniego styku medium drukarskiego z zadrukowywanym materiałem, lecz w wyniku pośredniego przenoszenia. Przykładem mogą być maszyny offsetowe.

Ponadto, zgodnie z "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej", w pozycji 8443 klasyfikuje się zarówno urządzenia do drukowania z zastosowaniem czcionek, klisz, płyt i cylindrów drukowych, objętych pozycją 8442, jak również:

1. maszyny do drukowania powtarzalnego wzoru, tekstu lub kontrastowych barw na tkaninach, tapetach, papierze do pakowania, gumie, arkuszach z tworzyw sztucznych, linoleum, skórze itd.,

2. maszyny do drukowania metodą natrysku farby, z wyjątkiem tych, które zostały specjalnie zaprojektowane jako stanowiące jednostkę funkcjonalną objętą pozycją 8471,

3. maszyny i urządzenia pomocnicze, zgłoszone oddzielnie do odprawy celnej.

Zatem, zgodnie z regułą nr 1 oraz regułą 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, maszyna do drukowania cyfrowego metodą elektrostatyczną winna być klasyfikowana wg kodu PCN 8443 59 70 0 obejmującego pozostałe, inne niż wcześniej wymienione w tej pozycji, maszyny drukarskie.

Dla towarów klasyfikowanych wg kodu PCN 8443 59 70 0 w Taryfie celnej, obowiązującej w dacie zgłoszenia towaru do procedury dopuszczenia do obrotu, przewidziana została stawka celna konwencyjna w wysokości 9% wartości celnej towaru.

Mając na uwadze powyższe Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że zastosowana w zaskarżonej decyzji klasyfikacja taryfowa spornej maszyny drukującej jest prawidłowa, a stawka celna zgodna ze stawką celną określoną w Taryfie celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 146, poz. 1639).

W tym stanie rzeczy zarzut naruszenia reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej – zdaniem Dyrektora Izby Celnej – jest bezzasadny.

Odnosząc się do zarzutu braku zastosowania do spornego towaru klasyfikacji taryfowej wskazanej w decyzji WIT nr ... z ... maja 2000 r. wyjaśniono, że ta wiążąca informacja taryfowa odnosiła się do urządzeń z serii W. [...] i [...], czyli innych niż będących przedmiotem sporu (maszyny drukujące).

Za nieuzasadnione Dyrektor Izby Celnej uznał również pozostałe zarzuty zawarte w odwołaniu.

W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej, X ... z o.o. w W. wniosła o jej uchylenie w części, w której utrzymała ona w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. oraz o uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w zakresie, w jakim została ona utrzymana w mocy.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 13 i art. 85 § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 146, poz. 1639) - zwanego dalej "Taryfą celną" poprzez nieprawidłowe zastosowanie i wykładnię lub też brak zastosowania w sprawie, reguł 1, 2 (a) i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej (ORI) podanych we wskazanej Taryfie celnej poprzez nieprawidłowe lub brak zastosowania w sprawie oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830) - zwanych dalej "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej", w szczególności poprzez nieprawidłowe zastosowanie lub brak zastosowania w sprawie wyjaśnień do działu 84 Taryfy celnej oraz do pozycji 8471 i 8443 Taryfy celnej,

2. naruszenie przepisów proceduralnych mających wpływ na wynik postępowania, tj. art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 123, art. 180, art. 181, art. 188, art. 191, art. 194 § 1, art. 210 § 1 pkt 6 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez brak zastosowania w sprawie lub nieprawidłowe zastosowanie w sprawie,

3. naruszenie art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) - zwanej dalej "ustawą o VAT z 2004 r." poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie,

4. naruszenie art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym( Dz.U 54 poz.535, z późn. zm.) poprzez nieprawidłowe określenie przez organy celne podstawy opodatkowania w imporcie towarów, pomimo prawidłowego określenia podstawy opodatkowania w zgłoszeniu celnym,

5. naruszenie art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) - zwanej dalej "ustawą o VAT z 2004 r." przez uznanie, że kwota podatku od towarów i usług określona przez organ celny pierwszej instancji stanowi zaległość podatkową.

Rozwijając w motywach skargi podniesione zarzuty skarżąca podkreśliła, że decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. w zakresie, w którym utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P., jak również utrzymana w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Celnego, naruszają przepisy proceduralne. W szczególności, naruszenia te dotyczą wadliwego ustalenia stanu faktycznego w trakcie postępowania wyjaśniająco-dowodowego. Równocześnie, zarówno Dyrektor Izby Celnej jak i Naczelnik Urzędu Celnego dopuścili się naruszenia prawa materialnego w zakresie klasyfikacji taryfowej, wydając decyzje uznające za zasadne zaliczenie spornych urządzeń w ramach pozycji 8443 Taryfy celnej, choć opis towarów zaliczanych do tej pozycji nie odpowiada opisowi spornych urządzeń. W konsekwencji, na skarżącą niezasadnie został nałożony obowiązek uiszczenia dodatkowego cła oraz obowiązek uiszczenia niedoboru podatku od towarów i usług oraz odsetek za zwłokę. Skarżąca podniosła, iż w przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Celnej nieprawidłowo ustalił występujący w sprawie stan faktyczny, naruszając tym samym dyspozycję art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Bowiem skarżąca sprowadziła z zagranicy kompletne urządzenie .... Na fakturach załączonychj do zakwestionowanego zgłoszenia celnego zostały wyszczególnione poszczególne elementy sprowadzonego urządzenia. Faktury obejmowały jedno kompletne urządzenie. Urządzenie to zostało sprowadzone z zagranicy w stanie niezmontowanym. Dyrektor Izby Celnej, pomimo tego, iż stwierdził w uzasadnieniu decyzji, że przedmiotem przywozu był system drukujący (a więc przyznał, że jest to kompletny system, urządzenia ...), jedynie z uwagi na zadeklarowanie poszczególnych elementów w dwóch pozycjach zgłoszenia celnego przyjął, że kwestią sporną jest wyłącznie klasyfikacja pewnej części urządzenia, którą określił jako maszynę drukującą, czy moduł drukujący. W związku z tym skarżąca stwierdziła, iż sprowadzenie sporu na poziom klasyfikacji jedynie pewnego komponentu spornego urządzenia, a nie tego urządzenia jako całości, nie znajduje podstaw prawnych. Skarżąca wskazała, iż że kompletne urządzenia ... (które były przedmiotem przywozu w stanie rozmontowanym) spełniające wymogi wynikające z uwag 5 (A), 5 (B) i 5 (D) do działu 84 Taryfy, winny być klasyfikowane do pozycji 8471 Taryfy celnej. W ramach tej pozycji, właściwym dla nich byłby kod PCN 8471 60 40 0 obejmujący drukarki. Nieuzasadnione sprowadzenie sporu jedynie do pewnego komponentu urządzenia ... i pominięcie faktu, że przedmiotem przywozu było kompletne urządzenie, choć w stanie niezmontowanym, w sposób bezpośredni wpłynęło na wydanie nieprawidłowego rozstrzygnięcia klasyfikacyjnego. Zaś w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji błędnie przyjęto, iż urządzenie ... nie powinno być klasyfikowane w pozycji 8471 Taryfy celnej, kod PCN 8471 60 40 0 właściwy dla drukarek, lecz w pozycji 8443 taryfy celnej, kod PCN 8443 59 70 0 właściwy dla pozostałych maszyn drukarskich.

Skarżąca wskazała również na naruszenie przepisów prawa w zakresie postępowania dotyczącego podatku VAT. Zdaniem zainteresowanej wydanie decyzji określającej kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów na podstawie odpowiednich przepisów ustawy o VAT z 2004 r. było niemożliwe w ówczesnym stanie prawnym. Przepisy ustawy o VAT z 1993 r. przestały obowiązywać od dnia 1 maja 2004 r., a zatem nie mogły być już po tym dniu podstawą działania organu celnego. Jednak nie mogą być także taką podstawą dla organów celnych przepisy nowej ustawy o VAT z 2004 r. w odniesieniu do zdarzeń zaistniałych przed wejściem w życie tej ustawy. Brak jest bowiem podstaw ku temu, aby przyjąć, iż podatek od towarów i usług wprowadzony na mocy postanowień ustawy o VAT z 2004 r. stanowi kontynuację podatku wprowadzonego do polskiego systemu podatkowego przepisami ustawy z 1993 r. Zdaniem skarżącej nie można także przyjąć, iż ustawa o VAT z 2004 r. przewiduje tożsame czy identyczne uprawnienia dla organów celnych do wydawania decyzji w sprawie określenia nowej kwoty podatku z tytułu importu towarów, tak jak czyniły to przepisy ustawy z 1993 r. Ustawa z 2004 r. przewiduje bowiem, że import oznacza przywóz towaru z kraju trzeciego na terytorium kraju, w sytuacji gdy poprzednio był to import rozumiany jako każdy przywóz towaru niezależnie od terytorium z którego następował. Wprawdzie przepis art. 33 ust. 2 ustawy o VAT z 2004 r., pozornie stanowiący odpowiednik art. 11 ust. 2 ustawy z 1993 r., przewiduje, iż w sytuacji, w której organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości, lecz w ocenie skarżącej, nie sposób uznać, że to uprawnienie jest tożsame z uprawnieniem istniejącym pod rządami ustawy o VAT z 1993 r.

Jednocześnie Spółka zaznaczyła, że zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o VAT z 1993r. podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Biorąc pod uwagę fakt, że w ocenie skarżącej wartość celna nie uległa zmianie, wysokość stawki celnej ma decydujące znaczenie dla określenia podstawy opodatkowania importu podatkiem VAT. Tym samym mając na uwadze naruszenia przepisów o postępowaniu jak i prawa materialnego związanego z ustalaniem klasyfikacji taryfowej importowanych towarów, należy stwierdzić, iż podstawa opodatkowania podatkiem VAT została ustalona przez organy celne w kwocie nieodpowiadającej jej rzeczywistej wysokości.

Skarżąca podniosła również zarzut, iż określone w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego zobowiązanie w podatku od towarów i usług nie było zaległością podatkową przed upływem terminu płatności wynikającego z decyzji podatku. Zgodnie z art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej odsetki za zwłokę naliczane są wyłącznie od zaległości podatkowych, nie powstaje zatem obowiązek uiszczenia odsetek za zwłokę od zobowiązania określonego w zaskarżonej decyzji, jako że nie jest ono zaległością podatkową przed upływem 10-dniowego terminu płatności. W związku z powyższym bezpodstawnym było uznanie określonego decyzją podatku za zaległość podatkową, a w konsekwencji - naliczanie odsetek za zwłokę przed upływem 10-dniowego terminu płatności wynikającego z przepisu art. 37 ust. 1 ustawy o VAT z 2004 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny, zgodnie ze swymi ustawowymi kompetencjami bada, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne. Z tego punktu widzenia Sąd nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi.

W niniejszej sprawie przedmiotem przywozu wg SAD oraz załączonych do niego faktur były systemy drukujące składające się z modułu drukującego DC 2045 (poz. 19 SAD) oraz komputera sterującego do systemu drukującego (poz. 18 SAD). Jednakże spór dotyczy wyłącznie klasyfikacji taryfowej maszyny drukującej. Jak bowiem wynika z akt przedmiotowej sprawy klasyfikacja taryfowa odrębnie zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu komputera nie jest sporna.

Maszyna drukująca ..., o czym świadczy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy:

1. stanowi urządzenie wykonawcze systemu drukującego,

2. funkcją główną urządzenia jest drukowanie metodą kserograficzną plików przekazywanych z serwera,

3. uruchomienie procesu drukowania następuje po zakończeniu transmisji danych, za pomocą komend zapuszczonych na terminalu drukarki,

4. obraz, który ma być drukowany jest tworzony i wywoływany na taśmie fotoreceptora, a następnie przenoszony na materiał, który ma być zadrukowany (papier, etykiety i inne materiały specjalne),

5. służy do druku dużej ilości dokumentów personalizowanych (dla konkretnych odbiorców) np. faktur, wyciągów, przekazów, druku nisko i średnio-nakładowych publikacji takich jak np. instrukcje obsługi, książki.

Oceniając prawidłowość klasyfikacji taryfowej zauważyć należy, iż podlega ona ogólnym regułom interpretacji polskiej nomenklatury scalonej (ORIPNS), które to reguły wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w Taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji Taryfy celnej. Uwagi te nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany. Zgodnie z regułą 1 ORIPNS "tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów, o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych uwag".

Zasady klasyfikacji taryfowej maszyn do automatycznego przetwarzania danych jak również urządzeń z nimi współpracujących (w zależności od sposobu zgłaszania ich do procedury dopuszczenia do obrotu) określają uwagi 5(B), 5(C), 5(D) i 5(E) do działu 84 Taryfy celnej. Uwaga 5(C) dotyczy oddzielnie zgłaszanych urządzeń maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Uwaga 5(B), z zastrzeżeniem punktu 5(E), dotyczy maszyn do automatycznego przetwarzania danych występujących w postaci systemów, zdefiniowanych uwagą do podpozycji 8471 49 stanowiącą, że wyrażenie "system" oznacza maszyny do automatycznego przetwarzania danych, których jednostki spełniają warunki przedstawione w uwadze 5(B) do działu 84 i które składają się co najmniej z jednostki centralnej, jednego urządzenia wejścia (np. klawiatury lub skanera) i jednego urządzenia wyjścia (np. monitora ekranowego lub drukarki).

Z kolei uwaga 5(D) odnosi się do urządzeń wejściowych i wyjściowych, które mogą być przyłączane do jednostki centralnej bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej innych urządzeń oraz są zdolne do przyjmowania lub dostarczania danych w takiej postaci (kodów lub sygnałów), które mogą być wykorzystane przez ten system.

Natomiast uwaga 5(E) dotyczy maszyn wykonujących specyficzne funkcje, inne niż przetwarzanie danych i zawierających lub współpracujących z maszyną do automatycznego przetwarzania danych.

Stosownie do treści uwagi 5(A)(a) do działu 84 cyfrową maszyną do automatycznego przetwarzania danych jest maszyna: przystosowana do zapamiętywania programu lub programów przetwarzania danych, które są na bieżąco potrzebne do wykonania danego programu; dająca się swobodnie przeprogramowywać zgodnie z wymaganiami użytkownika; mogąca wykonywać obliczenia arytmetyczne określone przez użytkownika oraz mogąca wykonywać bez udziału człowieka program przetwarzania danych, który wymaga zmiany działania tego programu w trakcie przetwarzania na podstawie odpowiednich decyzji logicznych. Mogą one być niezależnymi maszynami, w których wszystkie niezbędne do przetwarzania danych elementy są zgromadzone we wspólnej obudowie, albo też stanowić systemy, składające się ze zmiennej liczby odrębnych jednostek. Zgodnie z komentarzem do uwagi 5(A) zawartym w "Wyjaśnienieniach do Taryfy celnej" z pozycji 8471 wyłączone są te maszyny cyfrowe, które działają wyłącznie w oparciu o stałe programy, tj. programy, które nie mogą być zmieniane przez użytkownika, nawet wówczas jeśli użytkownik ma możliwość wyboru spośród kilku stałych programów. Ponadto pozycja ta nie obejmuje także urządzeń zawierających lub współpracujących z maszyną automatycznego przetwarzania danych i wykonujących specyficzną funkcję. Z faktur załączonych do zgłoszenia celnego oraz zgromadzonych w sprawie materiałów dowodowych ( m.in.protokół przesłuchania świadka D. S. z dn. ....02.2003 r.; protokół oględzin urządzeń ... i ... z dnia ....03.2003 r.; protokół przesłuchania świadka R. R. z dn. ....02.2003 r.; protokół oględzin urządzeń ... z dn. 04.02.2003 r.; opinia techniczna sporządzona przez ekspertów z KIGEiT;), wynika, że biorąc pod uwagę , iż system ... różnią się jedynie pod względem konfiguracji jedynie częścią IOT głównego modułu drukującego, system drukujący (maszyna drukująca typu ...) składa się z: głównego modułu drukującego ...( który stanowi podzespół systemu), kabla zasilającego, podajnika papieru, pokrywy, modułu tac odbiorczych. Urządzenie to nie zawiera maszyny do automatycznego przetwarzania danych, natomiast oprogramowanie instalowane jest na komputerze sterującym (poz. 18 SAD). Powyższe – zdaniem Sądu – przesądza, iż sporne urządzenie nie jest, w rozumieniu Taryfy celnej - uwaga 5(C) cyfrową maszyną automatycznego przetwarzania danych z podpozycji 8471 41. Ponieważ maszyna drukująca typu ... nie przetwarza danych, a jedynie współpracując z maszynami do automatycznego przetwarzania danych wykonuje czynność drukowania, nie może stanowić – w rozumieniu uwagi 5(D) do działu 84 Taryfy celnej – urządzenia wyjściowego (drukarki) maszyn do automatycznego przetwarzania danych. W związku z tym, jej klasyfikację należy przeprowadzić, zgodnie z uwagą 5 (E), która stanowi, iż "Maszyny spełniające specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych i zawierające lub współpracujące z maszyną do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować w pozycjach odpowiednich do ich indywidualnych funkcji lub, jeśli nie ma takiej możliwości, w pozycjach pozostałych."

Zgodnie z komentarzem do uwagi 5(E), zawartym w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej," dokonując klasyfikacji specjalizowanych maszyn, w skład których wchodzi, lub które działają łącznie z maszyną do automatycznego przetwarzania danych należy zachować następujące zasady:

1. Maszynę wykonującą określoną funkcję inną niż przetwarzanie danych, zawierającą maszynę do automatycznego przetwarzania danych, należy zaliczać do pozycji odpowiedniej dla wypełnianej funkcji, a w razie braku określonej pozycji do innej a nie do pozycji 8471.

2. Maszyny przedstawione do odprawy celnej razem z maszyną do automatycznego przetwarzania danych przeznaczone do pracy łącznie z taką maszyną w celu wykonania funkcji innych niż przetwarzanie danych, należy klasyfikować w sposób następujący:

- maszynę do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować oddzielnie do pozycji 8471,

- natomiast inne maszyny do pozycji odpowiadających funkcjom przez nie spełnianym.

Sąd zauważa, że przedmiotem przywozu były systemy drukujące składające się z maszyny drukującej (modułu) i komputera sterującego z urządzeniami wejścia/wyjścia – a więc były to maszyny do automatycznego przetwarzania danych oraz maszyny z nimi współpracujące. Towar ten zgłoszono w dwóch odrębnych pozycjach SAD i ze względu na ich charakter, uzasadnione było przeprowadzenie klasyfikacji zgodnie z uwagami do działu 84 Taryfy celnej, z tym, że nawet gdyby urządzenia te zostały zgłoszone w jednej pozycji zgłoszenia celnego, ich klasyfikację trzeba byłoby rozpatrywać w kontekście postanowień uwagi 4 do sekcji XVI Taryfy celnej i uwag do działu 84, nie zaś – jak twierdzi skarżąca – do reguły 2 (a) ORINS. Bowiem przedmiotem importu w niniejszej sprawie nie były maszyny w stanie zmontowanym ale jednostki funkcjonalne ( w myśl uwagi 4 do sekcji XVI Taryfy celnej).

Skarżąca zarzuciła również, iż nie rozważono możliwości klasyfikacji spornego urządzenia w pozycji 8473, podpozycji 8473 30, która jest właściwa dla części i akcesoriów urządzeń zaliczanych do pozycji 8471 Taryfy celnej.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem zawartym w odpowiedzi na skargę, iż zasady klasyfikacji części maszyn objętych sekcją XVI Taryfy celnej określa uwaga 2 do sekcji XVI Taryfy celnej, która stanowi, że "Z uwzględnieniem treści uwagi 1 do niniejszej sekcji, uwagi 1 do działu 84 i uwagi 1 do działu 85, części maszyn (nie będące częściami wyrobów ujętych w pozycjach 8484, 8544, 8545, 8546 lub 8547) należy klasyfikować według następujących zasad:

a) Części będące towarami zaliczanymi do jakichkolwiek pozycji występujących w działach 84 lub 85 (z wyłączeniem pozycji nr 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8485, 8503, 8522, 8529, 8538 i 8548), należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tychże pozycji.

b) Inne części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie w określonym rodzaju maszyny lub pewnej liczbie maszyn zaliczanych do tej samej pozycji ( włączając maszyny ujęte w pozycjach nr 8479 lub 8543 ), należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub w pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538 odpowiednio. Jednakże części, które w jednakowym stopniu nadają się do wykorzystania zarówno z wyrobami objętymi pozycją nr 8517, jak i pozycjami od 8525 do 8528, należy zaliczać do

pozycji 8517.

c) Wszystkie pozostałe części należy klasyfikować odpowiednio w pozycjach nr 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8522, 8528, 8529 lub 8538 odpowiednio lub w przypadku braku takiej możliwości, do pozycji nr 8485 lub 8548.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że części będące towarami zaliczanymi do sekcji XVI taryfy celnej (dział 84 i 85) ocenia się we wszystkich przypadkach wg ich własnej funkcji, nawet wówczas gdy w rzeczywistości są one specjalnie skonstruowane jako podzespoły lub części określonej maszyny.

Zatem w myśl uwagi 2 (a) do sekcji XVI importowane maszyny drukujące ..., jako części systemów drukujących, należałoby zaklasyfikować w pozycji .... Ich klasyfikacja do pozycji 8473, sugerowana przez skarżącą, nie byłaby możliwa. Wyklucza ją bowiem uwaga 2(a) do sekcji XVI Taryfy celnej oraz wyjaśnienia do poz. 8473 zawarte w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej". Zgodnie z przedmiotowymi wyjaśnieniami, objęte pozycją 8473 akcesoria są wymiennymi częściami lub urządzeniami przeznaczonymi do przystosowania maszyny do poszczególnych operacji, do wykonywania specjalnej funkcji podrzędnej względem głównej funkcji maszyny lub do zwiększania zakresu czynności. Tak więc pozycja 8473 obejmuje:

- urządzenia do ciągłego podawania papieru,

- urządzenia do automatycznego wprowadzania spacji,

- urządzenia dołączane do adresarek do sporządzania spisów adresów,

- pomocnicze urządzenia drukujące dla tabulatorów,

- urządzenia dołączane do maszyn do pisania, służące do podtrzymywania kopii,

- metalowe płytki adresowe, nawet cięte lub wytłoczone, rozpoznawalne jako

przeznaczone do adresarek,

- urządzenia liczące,

- dyskietki czyszczące napędy dyskowe maszyn do automatycznego przetwarzania

danych.

Spornego towaru bez wątpienia nie można zaliczyć do żadnych z ww. urządzeń. Zatem brak jest podstaw do twierdzenia, iż podpozycja 8473 30 byłaby właściwą dla maszyn drukujących ( modułów) ....

Zgodnie zatem z powołaną wyżej regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej dla spornych modułów drukujących właściwą jest pozycja 8443 Taryfy celnej. Pozycja ta obejmuje zgodnie z brzmieniem "Maszyny drukarskie, włączając maszyny drukarskie atramentowe, inne niż te objęte pozycją 8471; maszyny do prac pomocniczych przy drukowaniu".

Jak wynika z "Wyjaśnień do Taryfy celnej", w pozycji 8443 klasyfikuje się zarówno urządzenia do drukowania z zastosowaniem czcionek, klisz, płyt i cylindrów drukowych, objętych pozycją 8442, jak również:

1. maszyny do drukowania powtarzalnego wzoru, tekstu lub kontrastowych barw na tkaninach, tapetach, papierze do pakowania, gumie, arkuszach z tworzyw sztucznych, linoleum, skórze itd.

2. maszyny do drukowania metodą natrysku farby, z wyjątkiem tych, które zostały specjalnie zaprojektowane jako stanowiące jednostkę funkcjonalną objętą pozycją 8471,

3. maszyny i urządzenia pomocnicze, zgłoszone oddzielnie do odprawy celnej.

Ponadto, zgodnie z regułą nr 1 oraz regułą 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, maszyna do drukowania cyfrowego metodą elektrostatyczną winna być klasyfikowana wg kodu PCN 8443 59 70 0 obejmującego pozostałe, inne niż wcześniej wymienione w tej pozycji, maszyny drukarskie.

W tej sytuacji stwierdzić należy, że zastosowana w zaskarżonej decyzji klasyfikacja taryfowa spornych maszyn drukujących jest prawidłowa, a narzut naruszenia reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej jest bezzasadny.

Sąd podzielił także reprezentowany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji pogląd, iż w sprawie niniejszej nie miało miejsca naruszenie art. 180 i art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) poprzez nieuwzględnienie w odniesieniu do spornego towaru klasyfikacji taryfowej stosowanej przez amerykańskie władze celne oraz niezastosowanie klasyfikacji taryfowej wskazanej w decyzji WIT nr ... z dn. ....05.2000 r.

Zgodnie z art. 5 § 2 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz.802 z późn. zm.), wiążąca informacja taryfowa (WIT)

wiąże organy celne oraz osobę, której udzielono tej informacji, a stosuje się ją

do towarów wobec, których formalności celne zostały dokonane po dniu, w

którym informacja ta została udzielona. Wiążąca informacja taryfowa WIT nr ..., z dnia ....05.2000 r. dotyczyła urządzeń z serii W. typu: [...], czyli innych niż będące przedmiotem sporu (maszyny drukujące ).

Natomiast zgodnie z treścią art. 270 § 1 Kodeksu celnego "organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty państwa obcego" - np. dokumenty eksportowe SAD, zagraniczne WIT-y, co nie oznacza, iż jest zobligowany do stosowania kodów wskazanych w tych dokumentach. Dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiążące są przede wszystkim Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagi do sekcji i działów Taryfy celnej oraz komentarz zawarty w "Wyjaśnieniach do taryfy celnej" będący na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. obowiązującym aktem prawnym (Dz. U. nr 74, poz.830). Podstawą prawną wydawanych w tym zakresie decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego, w tym dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiążące są postanowienia dot. nomenklatury taryfowej nawet wówczas, gdy towary traktowane są odmiennie w innych przepisach, publikacjach, opiniach rzeczoznawców.

Niezasadnym jest również zarzut naruszenia art. 122 i 187 § 1 oraz art. 210 § 1 pkt 6 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Sąd zbadał, iż przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ustalenia poczynione zostały w oparciu zarówno o faktury załączone do zgłoszenia celnego jak również przedłożoną przez stronę dokumentację techniczną importowanych urządzeń, opinię techniczną ekspertów z Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji, protokół oględziny towaru oraz protokóły przesłuchania świadków. Omówiony został także przedmiot przywozu (system drukujący) w dniu dokonania zgłoszenia celnego oraz poszczególne jego podzespoły. Jednocześnie wskazane zostały przesłanki jakimi kierował się organ dokonując klasyfikacji taryfowej importowanych towarów oraz okoliczności, które przesądziły o zaklasyfikowaniu towaru w pozycji 8443 Taryfy celnej i uznaniu, że przedmiotem sporu jest tylko towar z pozycji nr 19 SAD.

Sąd nie dopatrzył się również w przedmiotowej decyzji naruszenia zasad ogólnych postępowania wyrażonych w art. 120, art. 121 i art. 122 Ordynacji podatkowej.

Artykuł 120 Ordynacji podatkowej stanowi, że organy administracji państwowej działają na podstawie przepisów prawa. Przestrzeganie praworządności z urzędu dotyczy przepisów prawnych zarówno regulujących procedurę administracyjną, jak i prawa materialnego. Skoro więc klasyfikacja taryfowa spornego towaru oparta została o źródła prawa powszechnie obowiązujące w Polsce, spełniony został ustawowy wymóg wynikający z zasady praworządności. Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o ustawowe uprawnienia wynikające z art. 65 § 4 pkt 2, art. 83 § 3 i art. 283 Kodeksu celnego. Zatem nie narusza postanowień sformułowanej w art. 120 Ordynacji podatkowej zasady praworządności. Działanie na postawie przepisów prawa w postępowaniu administracyjnym to ustalenie przez organ administracji państwowej zdolności prawnej do prowadzenia postępowania w danej sprawie oraz zastosowanie przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego przy rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy. Obowiązek organu administracji państwowej do kontroli przestrzegania prawa przez podmioty i uczestników postępowania oraz samokontroli przestrzegania prawa wynika zaś z zasady ogólnej kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa w postępowaniu wyrażonej w art. 122. Sformułowana w art. 122 Ordynacji podatkowej zasada prawdy obiektywnej stanowi, że w toku postępowania organy celne podejmują niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zgromadzenia materiału dowodowego, zgodnie z zasadą zupełności materiału dowodowego określoną w art. 187 §1. Zasady wyrażone w art. 122 i art. 187 §1 Ordynacji podatkowej formułują obowiązek spoczywający na organie w toku postępowania wyjaśniającego, dotyczący zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego, służącego poszukiwaniu prawdy obiektywnej. W przedmiotowej sprawie – w wyniku przeprowadzonego postępowania – ustalono w sposób nie budzący wątpliwości tożsamość towaru oraz zaklasyfikowano go do właściwego kodu PCN, zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Wypełniając postanowienia art. 180 Ordynacji podatkowej, jako dowody w sprawie dopuszczone zostały wszystkie dokumenty, które miały znaczenie przy ustalaniu stanu faktycznego. Zatem, postępowanie prowadzone było prawidłowo, a wątpliwości dotyczące stanu towaru wyjaśnione. O rozstrzygnięciu w odniesieniu do przedmiotu importu w tej sprawie nie może również przesądzać decyzja wydana przez organ celny w innej sprawie.

Ponadto, w przedmiotowej sprawie organ celny umożliwił Stronie uczestnictwo w każdym stadium postępowania, w tym składanie dodatkowych dokumentów i wyjaśnień, a decyzję wydał po ustaleniu stanu faktycznego, na podstawie całokształtu materiału dowodowego w sprawie. Dlatego też, nie można zgodzić się, iż w prowadzonym postępowaniu zasady ogólne postępowania administracyjnego wyrażone w treści art. 120, art. 121, art. 122, art. 180 i art.187 Ordynacji podatkowej zostały naruszone.

Sąd uznał również, że w przedmiotowej sprawie nie jest trafny zarzut, że wymiaru należności podatkowych dokonano bez podstawy prawnej. Poza sporem jest, że zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług powstaje z dniem zdarzenia, o którym mowa w art. 6 ust. 7 ustawy o VAT z 1993 r., a więc z chwilą powstania długu celnego. Zgodnie z treścią przepisu art. 209 Kodeksu celnego, dług celny w procedurze dopuszczenia do obrotu powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, w tym wypadku z dniem ... grudnia 2002r. Zatem, Dyrektor Izby w skarżonej decyzji prawidłowo powołał normy prawa podatkowego materialnego obowiązujące w dacie powstania zobowiązania podatkowego, kształtujące obowiązek podatkowy, w szczególności przepis art. 6 ust. 7 ustawy o VAT z 1993 r. Prawidłowo też organ odwoławczy powołał w zaskarżonym orzeczeniu przepis art. 33 ust. 2 ustawy o VAT z 2004 r., a więc przepis obowiązujący w dacie jego orzekania i stanowiący podstawę formalnoprawną rozstrzygnięcia organu celnego w zakresie podatku VAT.

Odmiennie niż skarżąca, Sąd jest zdania, że podatek od towarów i usług określony przepisami ustawy o VAT z 2004 r. stanowi kontynuację podatku od towarów i usług wprowadzonego do polskiego systemu podatkowego ustawą z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Co prawda w dacie przyjęcia niniejszego zgłoszenia celnego organy celne występowały jedynie w roli płatnika tego podatku, jednakże z dniem 1 września 2003 r. organy celne uzyskały uprawnienia decyzyjne w zakresie podatku VAT. Stosowna zmiana przepisów została wprowadzona ustawą z 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw (...) (Dz. U. Nr 137, poz. 1302). Od tego dnia organy celne przejęły wszystkie sprawy dotyczące podatku VAT od towarów przywożonych z zagranicy, także sprawy wszczęte i niezakończone. Uzyskały również kompetencje do wszczynania postępowań w sprawach dotyczących zdarzeń zaistniałych przed dniem 1 września 2003 r.

Nie ulega wątpliwości, iż organ wydający decyzję musi być właściwy w sprawie na dzień wydawania rozstrzygnięcia. W decyzji powinny więc być powołane przepisy, które dają organowi uprawnienie do wydania tej decyzji.

Sąd stoi na stanowisku, że ustawodawca uchwalając ustawę o VAT z 2004 r. przewidział w tej ustawie identyczne uprawnienie dla organów celnych jak w poprzedniej ustawie, czego dowodem jest wspomniany art. 33 ust. 2 ustawy o VAT z 2004 r. odpowiadający treści przepisowi art. 11 ust. 2 ustawy o VAT z 1993 r.

Zatem, podstawa prawna do określenia przez organy celne zobowiązania podatkowego, w sytuacji weryfikacji zgłoszenia celnego złożonego pod rządami "starej" ustawy o VAT, istniała w dacie wydania decyzji w niniejszej sprawie, albowiem uprawnienie organu celnego określone w art. 11 ust. 2 ustawy z 8 stycznia 1993 r., istnieje nadal po tej dacie, mimo jej uchylenia. Art. 33 ust 2 "nowej" ustawy o VAT nie eliminuje bowiem z obrotu prawnego uprawnienia organów celnych do określania wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości w stosunku do weryfikacji zgłoszeń celnych złożonych pod rządami "starej" ustawy o VAT. Mimo zmiany przepisów, na podatniku nadal ciąży obowiązek podatkowy, którego konkretyzacja może nastąpić do daty przedawnienia.

Uzasadniony jest więc wniosek, że nie ma żadnych przeszkód prawnych do konkretyzacji, istniejącego po wejściu w życie nowej ustawy, "starego" obowiązku podatkowego, który jest identyczny z obowiązkiem powstającym na gruncie nowej ustawy. Nie ma bowiem żadnego przepisu ani zasady prawnej eliminującej dopuszczalność określenia zobowiązania podatkowego przez organ celny wynikającego z obowiązku podatkowego, który istnieje nadal pod rządami nowego aktu prawnego przewidującego tożsamy podatek. Identyczność stanu prawno-podatkowego pod rządami obu ustaw przesądza, że jest to ten sam obowiązek podatkowy. Jego konkretyzacja może się więc odbyć na podstawie prawnej obowiązującej w dacie wydania decyzji, bez względu na to, że obowiązuje wtedy nowa ustawa.

W odniesieniu do niniejszej sprawy oznacza to, że art. 33 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r., będzie miał zastosowanie zarówno do nowych obowiązków podatkowych jak i do tych, które -istniejąc w momencie wejścia w życie tej ustawy- powstały pod rządem ustawy z 8 stycznia 1993 r. Tym samym Sąd nie znalazł postaw do uwzględnienia zarzutów skarżącej w omówionym zakresie, sprowadzającym się do naruszenia art. 33 ust. 2 ustawy o VAT z 2004 r. i braku podstawy prawnej do wydania orzeczenia w zakresie podatku VAT w niniejszej sprawie. Dodatkowo Sąd zaznacza, że oceniając sprawę w tym zakresie dostrzegł, iż organ I instancji orzekając w dniu 29 maja 2006 r. błędnie wskazał nieobowiązujący już w tej dacie przepis art. 11 ust. 2 ustawy o VAT z 1993 r. Winien był w podstawie prawnej decyzji powołać przepis art. 33 ust. 2 nowej ustawy o VAT. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, iż uchybienie to nie miało jednak żadnego wpływu na wynik sprawy, albowiem podstawa prawna do wydania decyzji podatkowej istniała, tyle że wynikała z innej regulacji prawnej.

Sąd za nieuzasadniony uznał również zarzut naruszenia art. 15 ust. 4 ustawy o VAT z 1993 r. W wyniku przeprowadzonego w sprawie postępowania wyjaśniającego organy celne dokonały bowiem prawidłowego -jak powyżej zostało to już przedstawione- ustalenia w zakresie stawki celnej spornego towaru, co zaś miało niewątpliwy wpływ na zmianę podstawy opodatkowania w podatku VAT, a to wymagało ponownego jej określenia.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia w sprawie przepisów regulujących naliczanie odsetek od zaległości podatkowych.

Zgodnie z art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej, zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie. W przypadku zobowiązań podatkowych powstałych z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania (w przypadku importu towarów - z chwilą powstania długu celnego, art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej), do powstania zaległości podatkowej dochodzi w wyniku niezapłacenia w terminie płatności całości należnego zobowiązania podatkowego lub też uiszczenia go w nieprawidłowo ustalonej wielkości.

Należy zaś zauważyć, iż w niniejszej sprawie, organ celny zakwestionował klasyfikację taryfową towaru ujętego w pozycji 19 SAD, co miało wpływ na wysokość zadeklarowanej stawki celnej, przyporządkowanej do zastosowanego kodu PCN dla tego towaru, i wysokość kwoty wynikającej z długu celnego. Zmiana wysokości kwoty długu celnego spowodowała, iż kwota podatku VAT wykazana w zgłoszeniu celnym stała się nieprawidłowa. W związku z tym Naczelnik Urzędu Celnego II w P., z uwagi na postanowienia art. 33 ust. 2 ustawy 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz art. 15 ust. 4 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, zobligowany był do wydania decyzji określającej prawidłową wysokość podatku, natomiast podatnik, zgodnie z art. 37 ust. 1 ww. ustawy z 11 marca 2004 r., zobowiązany jest zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, a podatkiem pobranym przez ten organ - w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tej decyzji. Przy czym Sąd zaznacza, iż termin 10 dni, w którym należy uregulować różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji organu celnego (wydanej na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o VAT z 1993 r. lub art. 33 ust. 2 ustawy o VAT z 2004 r. – w zależności od daty orzekania) a podatkiem pobranym przez ten organ, nie jest terminem płatności podatku, o którym mowa w art. 47 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż termin płatności podatku w takim przypadku minął, stosownie do art. 47 § 3 Ordynacji podatkowej, z upływem ostatniego dnia, w którym zgodnie z przepisami prawa podatkowego wpłata podatku obliczonego przez podatnika powinna nastąpić. W związku z tym, stanowisko skarżącej, że określone w decyzji organu I instancji zobowiązanie dotyczące podatku od towarów i usług z tytułu importu, w rozumieniu art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej, nie jest zaległością podatkową przed upływem terminu płatności wynikającego z tejże decyzji, nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa obowiązującego w dacie wystąpienia zdarzenia powodującego skutki procesowe (por. wyrok NSA z 27 lutego 2007 r., sygn. akt I FSK 1063/06 oraz sygn. akt I FSK 636/06).

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.