Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1785/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 134 , 101 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi J. F., Z. M. –F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 134 w związku z art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej w skrócie K.p.a.), stwierdziło niedopuszczalność zażalenia J. F. na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Burmistrz Miasta prowadził postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy nieruchomością ujawnioną w księdze wieczystej nr [...], stanowiącą własność A. Z., oznaczoną jako działka nr [...] a nieruchomością ujawnioną w księdze wieczystej nr [...], stanowiącą współwłasność M. B., E. B., I. B., S. B., T. C., J. F., Z. K., Z. M. –F., A. N., M. N., E. R., A. Z., oznaczoną jako działka nr [...], wszczęte postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2012 r. nr [...].

Pismem z dnia 30 czerwca 2014 r. J. F. wystąpił do organu l instancji z wnioskiem o zawieszenie prowadzonego postępowania rozgraniczeniowego z uwagi na skierowaną do Wojewody skargę Z. M. – F. na nierozpatrzenie przez Burmistrza Miasta jej wniosku z dnia 9 kwietnia 2014 r. o odpłatne udostępnienie map geodezyjnych.

Ponadto podał, że z powodu wezwania na policję celem przysłuchania w charakterze świadka nie będzie mógł uczestniczyć w czynnościach ustalenia przebiegu granic rozgraniczanych nieruchomości w dniu 2 lipca 2014 r.

Postanowieniem z dnia [...] 2014 r. nr [...] Burmistrz Miasta odmówił zawieszenia postępowania w sprawie rozgraniczenia ww. nieruchomości.

W uzasadnieniu podał, że nie wystąpiła żadna z przesłanek wymienionych w art. 97 § 1 K.p.a., uzasadniających zawieszenie postępowania.

Odnosząc się do kwestii skargi złożonej do Wojewody, organ l instancji wskazał, że ewentualną skargę na bezczynność organu rozpatruje organ wyższego stopnia, czyli Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a w związku z usprawiedliwioną nieobecnością J. F. na gruncie, geodeta uprawniony został zobowiązany do wyznaczenia nowego terminu ustalenia przebiegu granic.

Organ l instancji końcowo pouczył wnioskodawcę o przysługującym mu prawie wniesienia zażalenia na postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.

Pismem z dnia 15 lipca 2014 r. J. F. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wskazując na potrzebę zawieszenia postępowania rozgraniczeniowego do czasu doręczenia Z. M. – F., za odpłatnością, kserokopii map geodezyjnych. Żalący się zaznaczył, że odmowa udostępnienia map geodezyjnych z uwagi na ich brak, wskazuje na podejrzenie popełnienia przestępstwa z art. 276 k.k., co pociąga za sobą obowiązek niezwłocznego zawiadomienia organów ściągania przez organ administracji publicznej.

Opisanym na wstępie, kwestionowanym skargą, postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność zażalenia J. F. na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.

W uzasadnieniu, tak podjętego rozstrzygnięcia, działające jako organ odwoławczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że co do zasady, zgodnie z przepisem art. 141 § 1 K.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy Kodeks tak stanowi. Przepis art. 101 § 1 K.p.a., przewiduje natomiast, że o postanowieniu w sprawie zawieszenia albo podjęcia postępowania organ administracji publicznej zawiadamia strony. Z kolei art. 101 § 3 K.p.a. stanowi, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy zażalenie. Oznacza to zatem, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania stronom postępowania zażalenie nie przysługuje, ponieważ takiej możliwości nie przewidują przepisy K.p.a. Skoro zatem postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] 2014 r. o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia rozgraniczenia działki nr [...] z działką nr [...], położonymi w T, nie podlega zaskarżeniu, to wniesione mimo to zażalenie (wskutek błędnego pouczenia o prawie złożenia zażalenia) należało uznać za niedopuszczalne.

Skargę na powyższe postanowienie wnieśli do WSA w Krakowie J. F. i Z. M. – F., podnosząc naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., art. 219 K.p.a. w zw. z art. 218 K.p.a. i art. 217 K.p.a., art. 32 Konstytucji RP w zw. z art. 35 - 38 K.p.a. oraz art. 6-12 K.p.a., a także art. 304 § 2 K.p.k. w zw. z art. 231, art. 276 lub art. 278 k.k.

Uzasadniając skargę, skarżący wskazali, że SKO toleruje poczynania Burmistrza Miasta, polegające na odmowie załatwienia wniosku o doręczenie kserokopii map geodezyjnych z uwagi na ich brak. Do czasu odnalezienia zaginionych map wniosek skarżący o zawieszenie postępowania rozgraniczeniowego jest uzasadniony.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn., Dz. U. z 2014 r., poz. 1647.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Podkreślić należy, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie sądowej było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydane na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej w skrócie K.p.a.), o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości.

Zgodnie z art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Wobec powyższego ocenie Sądu podlegała zasadność wydania w niniejszym przypadku kwestionowanego postanowienia.

Analiza wskazanego art. 134 K.p.a. prowadzi do wniosku, że organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym ma obowiązek dokonać ustaleń, czy wniesione odwołanie bądź zażalenie jest dopuszczalne. W przypadku więc ustalenia, że na postanowienie zażalenie nie przysługuje obowiązkiem organu odwoławczego jest stwierdzenie w formie postanowienia jego niedopuszczalności, co nie pozwala na przystąpienie przez organ do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej.

W rozpatrywanej sprawie z taką sytuacją mieliśmy do czynienia.

W myśl bowiem art. 101 § 3 K.p.a. jedynie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowę podjęcia zawieszonego postępowania stronie przysługuje zażalenie.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że przepis art. 101 § 3 K.p.a. nie obejmuje postanowień negatywnych (vide: np. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2509/12, czy wyrok NSA z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 340/13).

Sąd w niniejszej sprawie w pełni pogląd ten podziela. Orzecznictwo w tym zakresie jest ugruntowane.

Zwrócić należy uwagę, że nastąpiła zmiana przepisów K.p.a., która weszła w życie 11 kwietnia 2011 r., polegająca na dodaniu do § 3 art. 101 K.p.a., że zażalenie służy również na postanowienie w sprawie "odmowy podjęcia zawieszonego postępowania."

Taka decyzja ustawodawcy musiała być podyktowana jakąś racjonalną przesłanką.

Istotą tej nowelizacji było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżenia postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego.

Nie można więc obecnie wykładać przepisu art. 101 § 3 K.p.a., w ten sposób, że zwrot "w sprawie zawieszenia" oznacza również postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania.

Zwrot ten należy rozumieć w węższym znaczeniu. Obejmuje on jedynie zawieszenie postępowania i odmowę podjęcia zawieszonego postępowania.

Na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługiwało zatem zażalenie, a wniesione przez strony musiało zostać uznane za niedopuszczalne, co obligowało, działające jako organ odwoławczy Kolegium do wydania postanowienia z art. 134 K.p.a.

Zaskarżone postanowienie jest więc zgodne z prawem. SKO nie mogło więc przystąpić do jego rozpatrzenia, gdyż naraziłoby się na zarzut rażącego naruszenia prawa.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł - jak w sentencji wyroku.