Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1072/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 47
journal: Dz.U. 2018 poz 21
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Jacek Bursa Protokolant: starszy sekr. sądowy Beata Stefańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2018 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków- Śródmieście Zachód- M. O. sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania zezwolenia na zbieranie odpadów skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 18 maja 2017 r. (OS.I.6233.8.2017.AM) na podstawie art. 16, 25, 41 ust. 3 pkt 2, art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2016, poz. 1987 ze zm.), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. z 2014 r, poz. 1923) Starosta [...] udzielił firmie Firma A Sp. z o.o. z siedzibą w S. ul. [...] zezwolenia na zbieranie odpadów na warunkach szczegółowo wskazanych w decyzji.

Decyzją z dnia 10 kwietnia 2018 r. ([...]) na podstawie art. 47 ust. 2, 3, 5, 6 ustawy o odpadach (Dz. U. z 2018 r., poz. 21 ze zm.) Starosta [...] cofnął bez odszkodowania zezwolenie z dnia 18 maja 2017 r. wydane dla firmy Firma A

Organ wskazał, że wpływały liczne skargi właścicieli sąsiednich nieruchomości. W sprawie uciążliwości Firma A interweniował również Burmistrz [...] i Gminy S.. Skargi dotyczyły pożaru, który miał miejsce w dniu 11 października 2017 r. na placu magazynowym, gdzie gromadzone były odpady w nieprawidłowy sposób. Mieszkańcy skarżyli się również na odór pochodzący ze zmagazynowanych odpadów.

W dniu 6 września 2017 r. na terenie Firma A Sp. z o.o. przeprowadzono kontrolę, podczas której stwierdzono, że odpady o kodach 15 01 02, 19 12 04, 15 01 06 magazynowane były nieselektywnie w hałdach bezpośrednio na podłożu na placu magazynowym, co stanowi naruszenie pkt 3 decyzji z dnia 18 maja 2017 r. Zgodnie z warunkami decyzji odpady winny być magazynowane w kontenerach, boksach, workach typu big-bag.

Mając na uwadze powyższe, w trybie art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach organ wystosował do spółki w dniu 12 września 2018 r. wezwanie do zaniechania naruszeń warunków decyzji wraz z pouczeniem, że w przypadku niezastosowania się do wytycznych, zezwolenie zostanie cofnięte bez odszkodowania.

Podczas ponownej kontroli przeprowadzonej w dniu 7 lutego 2018 r. ustalono, że tylko niewielka część odpadów magazynowana jest w kontenerach na placu magazynowym. Zdecydowana większość znajduje się na placu magazynowym bezpośrednio na podłożu. Odpady nadal nie są magazynowane zgodnie z warunkami decyzji, mianowicie brak boksów, tylko niewielka część odpadów magazynowana jest w kontenerach, część odpadów znajdowała się na nieutwardzonym terenie bezpośrednio na podłożu. Ponadto stwierdzono, iż z odpadów wydobywa się intensywny nieprzyjemny zapach, mimo panującej ujemnej temperatury. Stanowi to niewątpliwie naruszenie przepisu art. 16 pkt. 2 ustawy odpadach, zgodnie z którym gospodarka odpadami nie może powodować uciążliwości przez hałas lub zapach. Zapis ten znalazł się także w pkt. 6 tiret 6 decyzji Starosty [...].

Organ pozyskał pismo Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia 8 grudnia 2017 r., z którego wynika, że w dniach 28 września 2017 do dnia 30 listopada 2017 r. przeprowadzono kontrolę przeciwpożarową na terenie ww. składowiska odpadów, w czasie której stwierdzono nieprawidłowości w zakresie ochrony przeciwpożarowej i zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Kontrola wykazała następujące nieprawidłowości: brak opracowanej instrukcji bezpieczeństwa pożarowego dla składowiska; brak wyposażenia w gaśnice; brak umieszczenia w widocznym miejscu instrukcji postępowania na wypadek pożaru.

Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, w piśmie znak: [...] z dnia 15 stycznia 2018 r., przekazał protokół kontroli przeprowadzonej w dniach 7 grudnia 2017- 3 października 2018r. wraz z dokumentacją fotograficzną, z której wynika, iż odpady gromadzone były niezgodnie z warunkami decyzji Starosty [...].

Według organu spółka nie zastosowała się do wezwania do zaniechania naruszeń decyzji i w dniu 28 lutego 2018 r, działając w trybie art. 47 ust. 2, ust. 6, wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia bez odszkodowania zezwolenia Starosty [...] z dnia 18 maja 2017 r. Organ wyjaśnił, że decyzja o cofnięciu udzielonego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów ma charakter związany, co oznacza, że w przypadku niezastosowania się posiadacza odpadów do wystosowanego do niego wezwania, o jakim mowa w art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach, organ jest zobowiązany wydać decyzję o cofnięciu udzielonego zezwolenia. Na poparcie swojego stanowiska organ powołał orzecznictwo sadów administracyjnych.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła spółka Firma A sp. z o.o., zarzucając jej naruszenie przepisów:

- art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez błędne przyjęcie, że Strona działa niezgodnie z zezwoleniem na zbieranie odpadów z dnia 18 maja 2017 r. znak: [...];

- art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach w związku z art. 8 § 1 kpa poprzez wyznaczenie rażąco krótkiego terminu na zaniechanie naruszeń;

- art. 10 § 1 kpa poprzez niezapewnienie Stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, m. in. poprzez niepoinformowanie o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji;

- art. 7,77 § 1 oraz 80 kpa poprzez nieprzeprowadzenie dowodów istotnych dla sprawy, w tym w szczególności dowodu z oględzin miejsca magazynowania odpadów na okoliczność aktualnego sposobu magazynowania odpadów przez Spółkę;

- 7, 77 § 1 oraz 80 kpa poprzez nieudowodnienie okoliczności, na których organ oparł decyzję, a w szczególności twierdzenia organu, że intensywny nieprzyjemny zapach wydobywa się z odpadów Spółki, a nie z sąsiadujących posesji.

Decyzją z dnia 22 czerwca 2018 r. ([...]) na podstawie art. 47 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2018 r., poz. 21 ze zm.) oraz art. 138 §1 pkt 1 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podał, co następuje:

Cofnięcie zezwolenia może nastąpić w ściśle określonych sytuacjach, tj. 1) naruszenia przepisów ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub 2) działania niezgodnego z wydanym zezwoleniem.

Organ właściwy do wydania zezwolenia zobowiązany jest do stałego monitorowania sposobu wykonywania uzyskanego przez podmiot indywidualny zezwolenia. Zgodnie bowiem z art. 47 ust. 6 ustawy postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia wszczynane jest z urzędu. Z akt sprawy wynika, iż organ I instancji przeprowadził wymagane prawem procedury. Dnia 12 września 2017 r., działając na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach, wezwał w/w spółkę do usunięcia do 6 października 2017 r. naruszeń zezwolenia, pod rygorem cofnięcia zezwolenia bez odszkodowania. W wezwaniu wskazano, iż odpady magazynowane były nieselektywnie, luzem bezpośrednio na placu magazynowym, brak oznaczeń miejsca magazynowania odpadów. Odpady o kodzie 15 01 02, 15 01 06 pomieszane były z odpadami 19 12 04. Wskazano na sposób magazynowania odpadów wynikający z pkt 3 decyzji Starosty [...]. Wezwanie to doręczono spółce dnia 18 września 2017 r. W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 7 lutego 2018 r. tj. po dacie, w której naruszenia miały być usunięte, dokonano ponownych oględzin terenu, w trakcie kontroli nie było upoważnionego pracownika do udzielenia informacji. Stwierdzono, że tylko część odpadów magazynowana jest w kontenerach i big-bagach. Zdecydowana większość magazynowana jest bezpośrednio na podłożu-brak boksów. Część odpadów wykracza poza utwardzony plac i znajduje się bezpośrednio na terenie zielonym. Z odpadów wydzielał się nieprzyjemny zapach. Podczas kontroli panowała ujemna temperatura. Protokół kontroli podpisał w dniu 28 lutego 2018 r. Prezes Zarządu Spółki R. N., deklarując usunięcie odpadów. Znane zatem były Spółce ustalenia kontroli i postępowania. W czynnościach kontroli brali udział inspektorzy Wydziału Ochrony Środowiska Rolnictwa i Leśnictwa Starostwa Powiatowego w K.. Dokonano również dokumentacji fotograficznej (karty 137-149), która także jednoznacznie wskazuje na nieprawidłowe gospodarowanie odpadami. Przykładowo na zdjęciach uwidocznione są odpady gromadzone w hałdach, odpady są porozrzucane.

Zgodnie z warunkami wynikającymi z decyzji - zezwoleniem na zbieranie odpadów określonym w jej pkt 3, miejsce zbierania stanowić miała hala magazynowa i wydzielona część placu o utwardzonej powierzchni, magazynowanie odpadów wskazuje tabela, z której jednoznacznie wynika miejsce i sposób magazynowania w oparciu o kontenery, boksy, worki typu big-bag. Tym samym magazynowanie i zbieranie odpadów poza wyznaczonymi miejscami (np. na terenach zielonych), brak boksów, które nie są tożsame z sektorami, brak utrzymywania porządku, magazynowanie zdecydowanej większości odpadów bezpośrednio na podłożu stanowi o naruszeniu warunków decyzji i działanie niezgodne z wydanym zezwoleniem, co wypełnia dyspozycję art. 47 ust. 2 ww. ustawy.

Podmiot profesjonalny działający na rynku odpadów sam określa we wniosku miejsce i sposób magazynowania odpadów i w uzupełnieniu wniosku (str.2 pkt 4) określił w układzie tabelarycznym miejsce magazynowania, jako zadaszoną halę lub plac, a w kolumnie dot. sposobu magazynowania: kontener, boks, pojemnik, big bag. Również zarzut dot. braku podania w zezwoleniu definicji i rozumienia pojęcia boks nie znajduje uzasadnienia. Przepisy nie definiują tego pojęcia, a zatem brak było podstaw do szczegółowego wyjaśniania tej kwestii w sytuacji oczywistości potocznego słownikowego rozumienia tego pojęcia jako pomieszczenia lub wydzielonego za pomocą ścianek części większego pomieszczenia.

Organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 art. 10 kpa tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną. Dlatego też zastosowano tę zasadę z uwagi na zagrożenie pożarowe, jakie stwarzają magazynowane w sposób niewłaściwy odpady.

Nie może być w tym zakresie uwzględniony zarzut opisany w odwołaniu, dotyczący nieprawidłowości w zakresie wezwania. Przepis wskazany na wstępie nakazuje niezwłoczne zaniechanie naruszeń i nie wskazuje minimalnego i maksymalnego terminu na ich usunięcie. W analizowanej sprawie organ słusznie uznał, że skala naruszeń jest tego typu, iż konieczne jest także szybkie działanie w celu ich usunięcia. Należy także stwierdzić, że do czasu kontroli, która miała miejsce ok. 4 miesiące później niż wyznaczony w wezwaniu termin, nie podjęto wystarczających działań w celu usunięcia wskazanych w wezwaniu naruszeń. Obowiązkiem Spółki było podjęcie szybkich i zdecydowanych kroków w celu dostosowania się do wezwania, ponieważ to właśnie jej działania i łamanie postanowień decyzji spowodowały zdecydowany opór również okolicznych mieszkańców, zagrożenie pożarowe i konieczność podjęcia działań stosownych do stanu sprawy a nie działań pozornych. Również zarzut nieustalenia stanu faktycznego bezpośrednio w okresie poprzedzającym wydanie decyzji także nie jest zasadny. Jak wskazano na wstępie decyzja ta ma charakter związany, co oznacza, iż niewywiązanie się do wystosowanego wezwania powoduje skutek w postaci cofnięcia zezwolenia.

Na powyższe rozstrzygnięcie Firma A sp. z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając decyzji naruszenie przepisów:

- art. art. 10 § 1 kp.a. poprzez uniemożliwienie Skarżącej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań;

- art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez błędne przyjęcie, że organ może w sposób całkowicie dowolny wyznaczyć termin usunięcia nieprawidłowości;

- art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez błędne przyjęcie, że pomimo usunięcia nieprawidłowości organ może cofnąć zezwolenie na zbieranie odpadów;

- art. 7,77 § 1 oraz 80 kpa poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz nieprzeprowadzenie dowodów istotnych dla sprawy, w tym w szczególności dowodu z oględzin miejsca magazynowania odpadów na okoliczność aktualnego sposobu magazynowania odpadów przez Spółkę.

Strona skarżąca podniosła, że organ odwoławczy odstąpił od zasady określonej w art. 10 § 1 kpa, jako przyczynę podając "ryzyko pożaru". Organ nie wyjaśnił przy tym, czy i w jaki sposób "ryzyko pożaru" na terenie skarżącej spółki w S. przy ul. [...] może być niebezpieczne dla zdrowia lub życia ludzkiego. Tymczasem drogi pożarowe są drożne, a spółka posiada dostęp do nieograniczonej ilości wody z pobliskiej rzeki S. .

W ocenie Spółki organy administracji działały pod wpływem zewnętrznych czynników niemających nic wspólnego z przedmiotową sprawą. Od kilku miesięcy zapanowała obsesja, wzmacniana dodatkowo przez media, na punkcie przedsiębiorstw zbierających odpady, tymczasem każda sprawa powinna być oceniana indywidualnie na podstawie i w granicy prawa.

Według strony skarżącej nie znajduje uzasadnienia twierdzenie, że skarżąca pomimo wyznaczenia zbyt krótkiego terminu mogła usunąć nieprawidłowości w terminie późniejszym. Trudno bowiem, żeby Spółka zainwestowała środki w usunięcie nieprawidłowości jeżeli i tak pewnym było (co przedstawiciele organów nie ukrywali), że zezwolenie na zbierania odpadów zostanie cofnięte.

Podniesiono również, że spółka przechowuje odpady w boksach/sektorach na utwardzonej powierzchni, tzn. nie na jednej hałdzie, a w podzielonych mniejszych boksach/sektorach. W protokole z oględzin z dnia 18 kwietnia 2018 r. przedstawiciele [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska stwierdzili, że odpady w dalszym ciągu magazynowane są na placu utwardzonym, w sektorach opisanych kodami odpadów. Drogi komunikacyjne pomiędzy sektorami drożne. Nadto w wezwaniu z dnia 12 września 2017 r. Starosta nakazał spółce usunięcie nieprawidłowości wyłącznie w zakresie: magazynowania nieselektywnego luzem, braku oznaczenia miejsca magazynowania odpadów oraz ich pomieszania. Dodatkowo Starosta [...] wskazał za zezwoleniem, że odpady powinny być przechowywane w miejscach takich jak: hala lub plac magazynowy, kontenery, boksy, worki typu big-bag. W ocenie strony skarżącej oględziny [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska potwierdzają, że w dniu ich dokonywania nie istniały nieprawidłowości wskazane w wezwaniu Starosty [...] do zaniechania naruszeń z dnia 12 września 2017 r. Odpady są magazynowane selektywnie, w opisanych kodami odpadów sektorach/boksach poprzedzielanych drożnymi drogami.

Według strony skarżącej organy nienależycie wyjaśniły stan faktyczny sprawy, bowiem pominęły ustalenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska dokonane w protokole oględzin z dnia 18 kwietnia 2018 r., z którego wynika, że odpady znajdowały się w sektorach/boksach na utwardzonym terenie, a sektory/boksy były opisane kodami odpadów.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu.

Wynik przeprowadzonej wg. powyższych reguł kontroli zaskarżonej decyzji jest pozytywny.

Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. odpadach (DZ.U.2018/21), jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem, w sposób istotny narusza wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości. Naruszenie normy prawnej wyrażonej w art. 47 ust. 1 ustawy, polegające na niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu obowiązków określonych w zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu na przetwarzanie odpadów, lub polegające na naruszeniu przepisów ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem, pociąga za sobą pewne skutki prawne określone w art. 47 ust. 2: w przypadku, gdy posiadacz odpadów, mimo wezwania, nadal narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania. Cytowany przepis zakłada konieczność rozliczenia się z obowiązków obciążających posiadacza odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem. Obowiązki posiadacza odpadów, jak podkreślił to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 czerwca 2018 r. II OSK 1792/16, pozostają w ścisłym związku z samą powinnością ochrony środowiska, gdyż jest ona podstawowym warunkiem zagwarantowania jej realizacji na gruncie przepisów ustawy o odpadach.

W rozpoznawanej sprawie organ w piśmie z 12 września 2017 r. wezwał Spółkę do zaniechania naruszeń warunków zezwolenia określonych w decyzji o pozwoleniu na zbieranie odpadów z dnia 18 maja 2017 r. w zakresie sposobu magazynowania odpadów. W wezwaniu opisano uchybienia stwierdzone w czasie kontroli (odpady magazynowane nieselektywnie, luzem bezpośrednio na placu magazynowym, brak oznaczeń miejsca magazynowania. Odpady o kodzie 150102, 150106 były pomieszane z odpadami 19 12 04. Przytoczono zapisy decyzji o pozwoleniu na zbieranie odpadów wskazując, że to one określają sposób magazynowania odpadów.

W celu sprawdzenia wywiązania się Spółki z warunków wezwania do zaniechania naruszeń, w dniu 7 lutego 2018 r. została przeprowadzona kontrola w miejscu zbierania odpadów. Negatywny wynik kontroli zobowiązywał organ do wydania decyzji, o której mowa w art. 47 ust. 2 ustawy.

Zdaniem Sądu w sprawie poczynione zostały wszystkie, konieczne do wydania takiej decyzji, ustalenia, a sama decyzja prawa nie narusza.

Nie można zaakceptować stanowiska skarżącej Spółki, jakoby sama decyzja o pozwoleniu na zbierania odpadów inaczej regulowała kwestie miejsca i sposobu zbierania odpadów, niż przyjmują to organy. Otóż w decyzji z dnia 18 maja 2017 r. miejsce i sposób magazynowania odpadów określono w tabeli, w której przy każdym kodzie odpadu wpisano "hala lub plac magazynowy, kontenery, boksy, worki typu big-bag", przy niektórych kodach zastrzeżono konieczność zabezpieczenia odpadów przed wilgocią, przy odpadzie o kodzie 200307 zamiast worków big-bag wpisano "lub luzem w wyznaczonym miejscu". Ta treść decyzji odpowiada treści wniosku o udzielenie pozwolenia na zbieranie odpadów, w którym to wniosku jednoznacznie wskazano halę lub plac jako miejsca magazynowania, a kontenery, boksy, worki jako sposób magazynowania. Pojęcia "miejsce magazynowania" i "sposób magazynowania" oznaczają zupełnie co innego i nie można ich – tak jak chciałaby to czynić skarżąca Spółka - traktować wymiennie. Chociaż więc w decyzji o pozwoleniu na zbieranie odpadów miejsce i sposoby magazynowania wymieniono w jednym "okienku" tabeli, to nie może być wątpliwości, że chodziło o uregulowanie dwóch w/w kwestii: miejsca, w którym będą w określony sposób magazynowane odpady. Możliwość magazynowanie odpadów luzem wyraźnie zaś zaznaczono.

Jest niewątpliwe, że w zakresie opisanego magazynowania odpadów doszło do uchybień opisanych w protokole kontroli z dnia [...] 2017 r. Wezwanie do usunięcia uchybień w terminie do 6 października 2017 r. doręczono skarżącej Spółce w dniu 18 września 2017 r. Rację ma skarżąca Spółka, że termin do usunięcia nieprawidłowości powinien być racjonalnie ustalany, prawdą też jest, że wyznaczony przez organ był bardzo krótki. Z drugiej jednak strony Spółka w żaden sposób nie zamanifestowała niemożności jego dochowania, a w rzeczywistości w znacznie dłuższym terminie (do daty następnej kontroli tj. 7 lutego 2018 r.) nieprawidłowości nie usunęła. W tych okolicznościach Spółka nie może usprawiedliwiać braku działania zbyt krótkim terminem twierdząc w dodatku, że ich nie podjęła, bowiem z góry została uprzedzona, że pozwolenie zostanie cofnięte.

Brak odpowiedniej reakcji na wezwanie z dnia 12 września 2017 r. potwierdziła kontrola z dnia 7 lutego 2018 r.: odpady nadal nie wszystkie odpady były zmagazynowane w kontenerach, boksach, workach big-bag. Nie można przy tym zaakceptować stanowiska skarżącej Spółki, że rozlokowanie odpadów w sektorach i ich oznaczenie czyniło zadość postanowieniom decyzji o pozwoleniu na zbieranie odpadów. Sąd w całości podziela wywody organów co do rozumienia pojęć "sektor" i "boks" i za zbędne uznaje ich powtarzanie.

W uzasadnieniu swej decyzji organ I instancji odwołał się do ustaleń kontroli przeciwpożarowej przeprowadzonej w dniach 28 września 2017r. – 30 listopada 2017 r. oraz kontroli [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska przeprowadzonej w okresie 7 grudnia 2017 r. do 3 stycznia 2018 r. Zgodzić należy się ze skarżącą Spółką, że wyniki kontroli przeciwpożarowej nie mogą być a priori uznane za równoznaczne z "istotnym naruszeniem dotyczącym ochrony przeciwpożarowej", o którym mowa w art. 47 ust.1 ustawy o odpadach. Rzecz jednak w tym, że w istocie podstawą cofnięcia zezwolenia było działanie niezgodne z postanowieniami zezwolenia, a nie naruszenie przepisów o ochronie przeciwpożarowej. Faktu niedostosowania się do wezwania o usunięcie nieprawidłowości skierowanego do Spółki przez Starostę [...] nie może obalić wynik kontroli przeprowadzonej przez inny podmiot w zakresie własnych kompetencji. Warto jednak zauważyć, że w protokole kontroli przeprowadzonej przez

[...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska odnotowano jedynie, że "odpady magazynowane są zgodnie z warunkami decyzji na utwardzonym terenie", odniesiono się więc tylko do miejsca, a nie do sposobu magazynowania odpadów. Podkreślić przy tym jeszcze raz należy, że podział gromadzonych odpadów na sektory nie jest równoznaczny z ich gromadzeniem w boksach, czyli pomieszczeniach oddzielonych ścianami. Bez znaczenia przy tym pozostaje, że w ocenie skarżącej Spółki podział odpadów na sektory jest metodą bezpieczniejszą.

Nie może prowadzić do uwzględnienia skargi podniesiony w niej zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1c ppsa naruszenie przepisów o postępowaniu może stanowić przyczynę uchylenia decyzji, jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Prawdą jest, że organ I instancji przed wydaniem decyzji nie zawiadomił Spółki o możliwości zapoznania się z materiałem sprawy. Spółka jednak nie wskazała, jaki miałby zachodzić związek przyczynowy pomiędzy tym uchybieniem a wynikiem sprawy. Jak zaś wyżej wskazano, przyczyna, dla której pozwolenie cofnięto wynikała z materiałów znanych Spółce. Znane też zresztą były Spółce wyniki kontroli przeciwpożarowej i kontroli [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska.

Mając powyższe na względzie należało ocenić, że zaskarżona nie została wydana z naruszeniem prawa mogącym uzasadniać jej uchylenie. Dlatego na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalono.