Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1247/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 40, 42
journal: Dz.U. 1974 nr 38 poz 229
law: Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2017 r. sprawy ze skargi W. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 września 2010 r. W. F. (współwłaściciel działki o nr [...]) w wyniku uzyskanych od "A" S.A. Oddział w B. informacji z sierpnia 2010 r., iż przyczyną zakłóceń w funkcjonowaniu sieci elektrycznej i spadków napięcia w budynku mieszkalnym może być funkcjonujący na sąsiedniej posesji warsztat, zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. o zbadanie, czy "B" mieszczący się przy ul. [...] w Z. działa legalnie.

W piśmie z 18 listopada 2010 r. wnioskujący wyjaśnił, iż za domem mieszkalnym sąsiadów były zabudowania gospodarcze (kurnik i szopka) oraz garaż o wysokości ok. 2,5 m, natomiast obecnie istnieje nowo wybudowany dwukondygnacyjny obiekt.

PINB przeprowadził w dniu 13 października 2010 r. kontrolę na posesji przy ul. [...] w Z., podczas której ustalono, iż nieruchomość stanowi współwłasność M. i W. S. Nieruchomość została przez nich nabyta w roku 1983. Właściciele wskazali, że "w pomieszczeniach garażowych od roku 1987 prowadzą działalność gospodarczą", natomiast obecnie wykonali naprawę dachu bez całkowitej wymiany pokrycia dachowego.

Zawiadomieniem z dnia 19 listopada 2010 r. PINB poinformował o wszczęciu postępowania w sprawie legalności rozbudowy budynku mieszkalnego oraz rozbudowy "B". Przeprowadzono oględziny, podczas których ustalono, iż na działce nr [...] znajduje się budynek mieszkalny dwukondygnacyjny oraz zakład produkcyjny w zaadaptowanym i rozbudowanym budynku gospodarczym. Małżonkowie S. oświadczyli, że rozbudowa warsztatu rozpoczęła się w roku 1994 na podstawie decyzji Burmistrza Miasta Z. z [...] r. nr [...].

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] PINB umorzył postępowanie w sprawie legalności rozbudowy przedmiotowego "B". W wyniku rozpoznania odwołania W. F. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał zaskarżoną doń decyzję pierwszoinstancyjną w mocy. Ww. decyzje zostały następnie uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 1314/12. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 czerwca 2015 r. sygn. akt II OSK 2697/13 oddalił skargę kasacyjną na ww. wyrok WSA.

W dniu 17 grudnia 2015 r. PINB w Z. przeprowadził analizę porównawczą zdjęcia lotniczego przedmiotowej działki z 1998 r. i obrazu stanu aktualnego. Następnie w dniu [...] r. wydał decyzję kolejny raz umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie legalności rozbudowy przedmiotowego budynku warsztatowego ("B").

W wyniku rozpoznania odwołania W. F. .decyzją z dnia [...] r. nr [...] [...] WINB uchylił decyzję pierwszoinstancyjną wskazując m.in., iż PINB w Z nie dokonał odpowiednich pomiarów, nie ustalił daty wykonania robót, ani nie ocenił ich zgodności z aktami planowania przestrzennego. W wyniku rozpoznania złożonej skargi tut. Sąd wyrokiem z dnia 23 września 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 292/16 oddalił skargę W. F.

W ramach kolejnych czynności wyjaśniających PINB uzyskał wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (pismo z dnia 29 marca 2016 r. znak [...]), z którego wynika, iż inwestycja jest zgodna z ww. zapisami.

W dniu 29 lipca 2016 r. wpłynęła zaś do organu ekspertyza techniczna rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych autorstwa inż. S. K., z której treści wynika, iż istniejąca w granicy pomiędzy budynkiem warsztatowym inwestora a budynkiem gospodarczym sąsiada ściana murowana z bloczków gazobetonowych o grubości 24 cm, spełnia wymaganą klasę odporności ogniowej REI-60. Jednocześnie autor stwierdził jednak nieprawidłowości: w zakresie występowania w ścianie oddzielenia p.poż. materiałów palnych, gdyż jako ocieplenie od wewnątrz pomieszczenia zastosowano styropian, nadto wykonana ściana oddzielenia p.poż. nie została wysunięta o co najmniej 0,3 m poza lico ściany zewnętrznej, jak również nie zastosowano rozwiązania równorzędnego to jest nie zastosowano na całej wysokości ściany zewnętrznej pionowego pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2 m w klasie odporności ogniowej EI-60. We wnioskach autor podkreślił, iż należy: "usunąć zastosowany do ocieplenia ściany oddzielenia p.poż. styropian; zamurować istniejące w ścianie pomieszczenia warsztatu drzwi stalowe, co pozwoli na zastosowanie pionowego pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2 m na całej wysokości tej ściany; zastosować wzdłuż ściany pas z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności ogniowej EI-60 bezpośrednio pod pokryciem lub wyprowadzić ją ponad pokrycie dachu na wysokości co najmniej 0,3 m".

W dniu [...] r PINB w Z. decyzją nr [...] działając na podstawie art. 40 oraz art. 42 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. nakazał M. i W. S. wykonanie w terminie do dnia 31 grudnia 2016 r. robót wskazanych w pkt 3 Ekspertyzy Technicznej polegających na:

usunięciu styropianowego ocieplenia ściany oddzielenia p.poż od strony działki [...]

zamurowaniu istniejącego w ścianie pomieszczenia warsztatu otworu drzwiowego i zamontowaniu na całej wysokości ściany pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2,0 m,

zastosowaniu wzdłuż ściany p.pożarowej bezpośrednio pod pokryciem pasa z materiału niepalnego o klasie odporności ogniowej EI-60 i szerokości co najmniej 1,0 m lub wyprowadzeniu ściany ponad pokrycie dachu na wysokość co najmniej 0,3.

Odwołanie od ww. decyzji w dniu [...] r. złożył W. F., wskazując na naruszenie art. 153 i 170 p.p.s.a. oraz art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a.

Decyzją z [...] r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał zaskarżoną doń decyzję pierwszoinstancyjną w mocy. W uzasadnieniu zrelacjonował obszernie przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie. Następnie stwierdził, że na gruncie niniejszej sprawy orzekały już wielokrotnie sądy administracyjne, a ustalenia zawarte w tych wyrokach wiążą organy nadzoru budowlanego obu instancji na podstawie art. 153 p.p.s.a.

Jak dalej wskazał [...] WINB w wyroku o sygn. II SA/Gl 1314/12 uchylającym jedną z decyzji tut. organu w niniejszej sprawie WSA w Gliwicach wskazał, iż "punkt wyjścia w niniejszej sprawie stanowi niekwestionowany fakt, że inwestorzy uzyskali najpierw decyzję z [...] r. dotyczącą pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na warsztat ślusarski, a następnie decyzję z roku [...] zezwalającą na zmianę konstrukcji dachu budynku warsztatu ślusarskiego i dobudowę wiaty. Mają rację wobec tego organy nadzoru budowlanego, że za dowiedzione należy uznać istnienie co najmniej od roku 1987 budynku gospodarczego, jak również za legalna przyjąć funkcje warsztatową. Funkcja ta podlega utrzymaniu, niezależnie od zapisów każdorazowo obowiązującego planu miejscowego, ale w zakresie, w jakim została legalnie wprowadzona. Jej rozbudowa jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy w danym momencie plan zagospodarowania ją dopuszcza (lub przynajmniej nie zakazuje lub nie limituje jej udziału w całości zabudowy). (...) Można zgodzić się ze stanowiskiem organów, że wygospodarowanie poddasza użytkowego, w sytuacji braku kompletnej dokumentacji, może zostać uznane za mieszczące się w zakresie robot opisanych jako "zmian konstrukcji dachu". (...) Nie ustosunkowano się jednak do zarzutów, że obok wykonania kondygnacji poddasza, doszło także do powiększenia powierzchni warsztatu ślusarskiego, co niewątpliwie decyzją z [...] r. nie było dopuszczone. /.../ Kwestia ta niewątpliwie wymaga ustalenia, albowiem żadna decyzja nie zezwalała na rozbudowę budynku warsztatu ślusarskiego, którego dotyczyła zgoda na zamianę sposobu użytkowania. /.../ Umorzenie postępowania w takiej sytuacji jest przedwczesne /.../. Naczelny Sąd Administracyjnym w wyroku o sygn. II OSK 2697/13 oddalającym skargę kasacyjną na ww. wyrok WSA podkreślił, że organy obu instancji zbyt pochopnie oceniły, iż fakt nieprzedstawienia przez inwestora dokumentacji projektowej zatwierdzonej decyzją z [...] r. działa na korzyć inwestora poprzez domniemanie zgodności wykonanych robót z projektem, względnie traktowanie dokonanych odstępstw jako nieistotnych.

Jak wskazano w uprzednio wydanym rozstrzygnięciu nr [...] "w toku postępowania wyjaśniającego, które PINB prowadził po ww. wyrokach sądów, wykonano wydruk z portalu WebEWID Starostwa Powiatowego w Z. oraz wydruk zdjęcia pochodzącego z Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, przedstawiający widok przedmiotowej działki w czasie nalotu przeprowadzonego w dniu 11.08.1998 r. Z analizy powyższych materiałów można by wnioskować, że rozbudowa budynku warsztatowego (przylegającego ścianą południowo - zachodnią do budynku mieszkalnego) miała miejsce przed dniem 11.08.1998 r. Analiza kolorystyki pokryć dachowych pozwala także na sformułowanie przypuszczenia, iż pokrycie dachowe rozbudowanej części warsztatu zostało zmienione po 11 sierpnia 1998 r. W ponownie prowadzonym postępowaniu PINB udokumentuje sposób ponownego pozyskania ww. zdjęcia lotniczego w możliwie największej rozdzielczości i jakości. Sporządzenie adnotacji służbowej na wydruku dotyczącej źródła takiego materiału nie można bowiem uznać za wystarczające wyjaśnienie sposobu pozyskania materiału dowodowego. Jednocześnie tut. organ zauważa, że przeprowadzenie dowodu ze zdjęcia lotniczego może się ograniczać do sporządzenia notatki służbowej z analizy porównawczej oraz załączenia jej wraz ze zdjęciami do akt sprawy. Ponadto w związku z treści ww. zdjęć, wyjaśnienia będzie wymagało kiedy Inwestorzy dokonali wymiany pokrycia dachowego na rozbudowanej części warsztatu oraz jakie inne roboty budowlane zostały wówczas wykonane. Podsumowując dotychczas rozważania należy wskazać, że niezbędnym dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie będzie ustalenie daty zakończenia budowy "wiaty obudowanej ścianami" z zależności od ustalenia tej okoliczności organ I instancji wdroży odpowiedni tryb postępowania".

Zdaniem [...] WINB w toku postępowania ponownego organ powiatowy sprostał ww. zaleceniom organu odwoławczego. W dniu 14 kwietnia 2016 r. przeprowadzono czynności kontrolne, w trakcie których sporządzono dokumentację fotograficzną i szkic obrazujący odległości obiektu. Ponadto w dniu 16 marca 2016 r, organ wystosował wniosek o udostępnienie materiałów (ortofotomapy) Centralnego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego, a także w dniu 10 maja 2016 r. zwrócił się do Głównego Geodety Kraju z prośbą o przekazania fotogrametrycznego zdjęcia lotniczego, a w dniu 20 maja 2016 r. zlecił na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego M. i W. S. przedłożenie ekspertyzy technicznej określającej, czy rozbudowana od strony działki nr [...] w Z. część budynku warsztatowego spełnia wymagania określone w § 232 przepisów techniczno - budowlanych.

Z przedłożonej ekspertyzy technicznej wynika, iż wykonana inwestycja nie spełnia przepisów dotyczących zgodności obiektu z przepisami techniczno - budowlanymi, w tym ochrony przeciwpożarowej. W konsekwencji nakaz wykonania określonych robót naprawczych sformułowany przez PINB w Z. uznać należy za prawidłowy, bowiem wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, w tym wyżej cytowanej ekspertyzy.

Prawidłowym jest również, zdaniem [...]WINB, wdrożony tryb naprawczy, regulowany tzw. starym prawem budowlanym tj. ustawą z 1974 r. Okoliczność tą potwierdza chociażby adnotacja służbowa organu z dnia 17 grudnia 2015 r. (karta akt nr 69), z której wynika, iż dokonano analizy porównawczej zdjęcia nr 8013 z nalotu lotniczego znajdującego się w zasobach Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. ze zdjęciem obrazującym aktualny stan udostępniony na portalu WebEWID Starostwa Powiatowego w Z. - "z porównania zdjęć wyniku, iż kształt i lokalizacja zabudowań warsztatowych obecnie zarejestrowanych na zdjęciu z roku 1998 odpowiada kształtowi i lokalizacji zabudowań warsztatowych obecnie zarejestrowanych na portalu internetowym WebEWID. Analiza porównawcza zdjęć wykazała, że zabudowania warsztatowe w części dobudowanej wiaty pierwotnie pokryte były blachą w innym kolorze niż pozostałe zabudowania na posesji P. S. (tj. istniejący budynek mieszkalny i warsztatowy). Ze zdjęcia obecnego wynika, że kolorystyka zadaszenia zabudowań obiektów budowlanych na posesji P. S. została ujednolicona. Ponadto na aktualnym zdjęciu uwidoczniona jest już rozbudowa budynku mieszkalnego o część garażową".

Kontynuując swe wywody [...]WINB wskazał, że na podstawie art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r., w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy terenowy organ administracji państwowej wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami.

W myśl zaś art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r., obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część:

znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub

powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia.

[...]WINB przywołał w tym miejscu uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 16 grudnia 2013 r. (sygn.. akt II OPS 2/13), w której Sąd wskazał, że prowadząc postępowanie na gruncie art. 37 i art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. w zw. z art. 103 ust. Prawa budowlanego z 1994 r. organ administracji publicznej (po stwierdzeniu samowoli budowlanej i naruszeń prawa z daty jej realizacji), winien dokonać analizy przepisów prawa obowiązujących w dacie rozstrzygania sprawy, tj. w dacie wydawania decyzji (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2013 r., II OSK 165/12).

Nie może również ujść uwadze, że w ramach postępowania wyjaśniającego organ powiatowy wykazał, że prowadzona działalność gospodarcza polegająca na mechanicznej obróbce elementów metalowych nie narusza przepisów o planowaniu przestrzennym w zakresie przeznaczenia terenu objętego inwestycją ujętych w planie miejscowym zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta Nr [...] z dnia [...] r., jak i uchwałą Nr [...] z dnia [...] r.

Przepis art. 42 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane z 1974 r., przewidujący obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie jako decyzji kończącej postępowanie w sprawie samowoli budowlanej, dotyczy tylko obiektów, co do których wydano nakaz przewidziany w art. 40 tej ustawy, a więc nałożono obowiązek wykonania zmian lub przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Zatem po stwierdzeniu wykonania przez zobowiązanych nakazu nałożonego zaskarżaną decyzją, organ powiatowy wyda decyzję w oparciu o art. 42 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r., która zakończy niniejsze postępowanie.

Ponadto - jak wynika z akt (adnotacja służbowa z dnia 8 grudnia 2015 r.) powierzchnia terenu objętego inwestycją wynosi 1203 m2 i składa się z działki nr ew. [...] o powierzchni 857 m2 (na której znajduje się rozbudowana część budynku i utwardzenie terenu) oraz działki nr [...] o powierzchni 346 m2 (na której znajduje się narożnik części garażowej budynku i utwardzenie terenu). Z przedłożonego do akt sprawy projektu wynika, że powierzchnia zabudowy działek 338,96 m2, co stanowi 338,96/1203,00 x 100% = 28,1% i jest mniejsza od dopuszczalnych 30% określonych w m.p.z.p. Natomiast powierzchnia biologicznie czynna terenu wynosi 1203,00 - 338,96 (pow. zabudowy) - 316,56 (pow. utwardzenia) = 547,48 m2, co stanowi 547,48/1203,00 x 100% = 45,5% i jest mniejsza od wymaganej w m.p.z.p. wynoszącej 50%. Po scaleniu działek w jedną o nr [...] takiej nieprawidłowości już nie ma. Powierzchnia biologicznie czynna obliczona dla działki nr [...] wyniesie 1279,00 - 338,96 (pow. zabudowy) - 300,11 (pow. utwardzenia gruntu) = 639,93 m2 co stanowi 639,93/1279,00 x 100% = 50,03% i jest większa od minimalnej tj. 50%.

Za nieuzasadniony [...]WINB uznał zarzut naruszenia art. 153 i 170 p.p.s.a. Organ, zgodnie z regułami postępowania administracyjnego, miał obowiązek zgromadzenia materiału dowodowego uzasadniającego przyjęcie konkretnych ustaleń. Jako dowód ma możliwość dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy (art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a.). Zdaniem organu II instancji, PINB w Z. sprostał powyższym zasadom, a rozstrzygnięcie uznać należy za prawidłowe.

Pismem z dnia 8 grudnia 2016 r. reprezentowany przez adw. M. O. W. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wydaną przez organ II instancji decyzję domagając się jej uchylenia, a także uchylenia poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej. Decyzji zarzucił:

- naruszenie art. 153 p.p.s.a. poprzez brak uwzględnienia oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonej w prawomocnym wyroku WSA w Gliwicach z dnia 15 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 1314/15,

naruszenie art. 170 p.p.s.a. poprzez usankcjonowanie bez podania podstawy prawnej bezcelowości badania legalności budowy kondygnacji przyziemia wobec legalności zmiany konstrukcji dachu,

naruszenie art. 170 p.p.s.a. poprzez ponowne analizowanie nieczytelnego zdjęcia lotniczego z dnia 11 sierpnia 1998 r. mimo że zdjęcie to było już przedmiotem rozpoznania przez Sąd w powyższym prawomocnym wyroku WSA w Gliwicach,

naruszenie art. 7, 8, 9, 80 k.p.a. poprzez zaniechanie rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie, w tym wydanie decyzji w oparciu o mapę do celów projektowych i z łączenia działek nie przedstawiającą stanu zgodnego z terenem na działce inwestora,

naruszenie art. 107 § 3 oraz art. 11 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie decyzji - brak odniesienia się do zarzutów skarżącego podniesionych w odwołaniu, w szczególności do:

1. mapy do celów projektowych stan na czerwiec 2010 r. oraz mapy zasadniczej stan na 21 maja 2012 r., z których to map wynika, że samowolnie rozbudowany zakład jest usytuowany niezgodnie z wytycznymi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. zawartymi w § 12 ust. 3, pkt 2,

2. mapy zasadniczej z dnia 9 listopada 2010 r. potwierdzającej, że do rozbudowy zakładu, skutkującego stanem obecnym, doszło po 2005 r.,

3. protokołu z wizji lokalnej z dnia 3 grudnia 2010 r., pisma Urzędu Statystycznego z dnia 29 maja 2012 r. oraz z dnia 18 czerwca 2012 r., wydruków z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej stan na 2016 r., pisma "C" z dnia 26 sierpnia 2010 r., wniosku inwestora do "C" z dnia 20 września 2010 r., postanowienia prokuratora z dnia [...] r., z których to dowodów wynika, że inwestor prowadzi uciążliwą działalność produkcyjną niezgodną z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Skarga została wniesiona w terminie.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2014, poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

W pierwszej kolejności wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W myśl natomiast utrwalonego w tej mierze orzecznictwa wyłączenie związania oceną prawną i jej konsekwencjami w postaci zawartych w wyroku wskazań co do dalszego postępowania, może nastąpić tylko w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa, a także po wzruszeniu wyroku w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej – por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 240/06. Okoliczności te w niniejszej sprawie nie wystąpiły. Zaakcentowania wymaga, iż ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania w sprawie, zaś "wskazania" określają sposób postępowania w przyszłości. Wskazania stanowią więc konsekwencję oceny prawnej, zwłaszcza oceny przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi i rezultatu tego postępowania w postaci materiału procesowego zebranego w sprawie. Ich celem jest zapobieżenie w przyszłości błędom stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego orzeczenia – por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2007 r., sygn. akt II FSK 209/07.

Kwestia ta wymagała przypomnienia, pierwszoplanowym bowiem zarzutem skargi jest naruszenie art. 153 p.p.s.a. wskutek nieuwzględnienia, zdaniem W. F., oceny prawnej i wskazań sformułowanych w prawomocnym wyroku z dnia 15 maja 2013 r. określonego w skardze jako wyrok o sygn. II SA/Gl 1314/15. Z uwagi na to, że wyrok taki nigdy nie istniał Sąd domniemywa, że w istocie chodzi o wyrok o sygn. akt II SA/Gl 1314/12, na co wskazuje zarówno data jego wydania, jak też przedmiot sprawy. W ocenie z kolei [...]WINB organ I instancji prowadząc kolejne postępowania w pełni uwzględnił tezy wyrażone w ww. wyroku (wskazujące głównie kwestie nie w pełni przez organy wyjaśnione) a zebrane dowody zezwalają na ostateczne załatwienie sprawy.

Zdaniem składu orzekającego w pełni przychylić się w tej mierze należy do stanowiska [...]WINB. Zważyć bowiem trzeba, że uzasadniając pogląd o nierespektowaniu prawomocnego wyroku pełnomocnik skarżącego po raz kolejny kwestionuje prawidłowość geodezyjną przedłożonych w sprawie map pomimo, iż organ nadzoru budowlanego nie jest władny dokonać ich kontroli, z uwagi na przyjęcie do zasobu geodezyjnego (notabene kwestie te były rozważane w kolejnych, nieprawomocnych z uwagi na wniesienie skarg kasacyjnych, wyrokach zapadłych w przedmiocie prowadzonych na działce robót budowlanych). W wyroku z 2013 r. Sąd zaś wskazał jedynie, iż przedłożony wówczas egzemplarz zdjęcia był zbyt mało czytelny jak na potraktowanie go jako niezbity dowód. Także inne wskazane w wyroku niejasności, nie wspomniane w skardze, zostały przez organy w trakcie dalszego postępowania w pełni wyjaśnione.

Kolejne zarzuty sformułowane w skardze odnoszą się do naruszenia art. 170 p.p.s.a. z uwagi na niedopuszczalne, zdaniem skarżącego uznanie bezcelowości badania legalności kondygnacji przyziemia wobec legalności zmiany konstrukcji dachu i ponowne analizowanie nieczytelnego zdjęcia. Sąd zauważa, że żaden zakaz taki w wyroku z 2013 r. nie został wyrażony. Organy nie badały bowiem tego samego zdjęcia w takim samym stanie technicznym lecz zdjęcie o innej już jakości. Słusznie też organ zauważa, że niedopuszczalnym jest ewentualne orzeczenie nakazu rozbiórki kondygnacji niższej wobec faktu legalnego istnienia kondygnacji wyższej. Wbrew twierdzeniom skargi wyrok, o którym mowa, w żadnej mierze nie nakazywał badania legalności budynku gospodarczego, wyrażając wątpliwości jedynie wobec legalności jego rozbudowy. W odniesieniu zaś do samego budynku Sąd jednoznacznie stwierdził, iż "za dowiedzione należy uznać istnienie co najmniej od roku 1987 budynku gospodarczego, jak również za legalną przyjąć funkcję warsztatową. Funkcja ta podlega utrzymaniu, niezależnie od zapisów każdorazowo obowiązującego planu miejscowego, ale w zakresie, w jakim została legalnie wprowadzona".

W konsekwencji także zarzuty dotyczące art. 7, 8, 9, 80 k.p.a. nie znalazły potwierdzenia. Sąd nie podzielił również zarzutu dotyczącego naruszenia art. 107 k.p.a., zaskarżona decyzja jest bowiem szeroko uzasadniona, nie pozostawiając wątpliwości co do stanu prawnego i faktycznego sprawy, a także, wbrew twierdzeniom skargi, ustosunkowując się do zarzutów odwołania. Wyszczególnione przez skarżącego dowody z 2010 i 2012 r. były już zaś przedmiotem kontroli tut. Sądu w poprzednich postępowaniach.

Wskazać w tym miejscu należy, jak to uczynił organ odwoławczy, że w dniu 14 kwietnia 2016 r. przeprowadzono czynności kontrolne, w trakcie których sporządzono dokumentację fotograficzną i szkic obrazujący odległości obiektu. Ponadto w dniu 16 marca 2016 r, organ wystosował wniosek o udostępnienie ortofotomap do CODGiK w W., a także w dniu 10 maja 2016 r. zwrócił się do Głównego Geodety Kraju z prośbą o przekazania fotogrametrycznego zdjęcia lotniczego, a w dniu 20 maja 2016 r. zlecił na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego M. i W. S. przedłożenie ekspertyzy technicznej określającej, czy rozbudowana od strony działki nr [...] w Z. część budynku warsztatowego spełnia wymagania określone w § 232 przepisów techniczno - budowlanych.

Z przedłożonej ekspertyzy technicznej wynika, iż wykonana inwestycja nie spełnia przepisów dotyczących zgodności obiektu z przepisami techniczno - budowlanymi, w tym ochrony przeciwpożarowej w zakresie ściany oddzielenia. We wnioskach autor ekspertyzy podkreślił, iż należy: "usunąć zastosowany do ocieplenia ściany oddzielenia p.poż. styropian; zamurować istniejące w ścianie pomieszczenia warsztatu drzwi stalowe, co pozwoli na zastosowanie pionowego pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2 m na całej wysokości tej ściany; zastosować wzdłuż ściany pas z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności ogniowej EI-60 bezpośrednio pod pokryciem lub wyprowadzić ją ponad pokrycie dachu na wysokości co najmniej 0,3 m". W konsekwencji nakaz wykonania określonych robót naprawczych sformułowany przez PINB w Z. uznać należy za prawidłowy, bowiem wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, w tym wyżej cytowanej ekspertyzy.

Słusznie też [...]WINB wskazuje, że prawidłowym jest również wdrożony tryb naprawczy, regulowany ustawą Prawo budowlane z 1974 r. Dokonano bowiem analizy porównawczej zdjęcia nr 8013 z nalotu lotniczego znajdującego się w zasobach Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. ze zdjęciem obrazującym aktualny stan. Jak wskazano z porównania zdjęć jednoznacznie wynika, wbrew twierdzeniom skargi, iż cyt. "kształt i lokalizacja zabudowań warsztatowych obecnie zarejestrowanych na zdjęciu z roku 1998 odpowiada kształtowi i lokalizacji zabudowań warsztatowych obecnie zarejestrowanych na portalu internetowym WebEWID. Analiza porównawcza zdjęć wykazała, że zabudowania warsztatowe w części dobudowanej wiaty pierwotnie pokryte były blachą w innym kolorze niż pozostałe zabudowania na posesji P. S. (tj. istniejący budynek mieszkalny i warsztatowy). Ze zdjęcia obecnego wynika, że kolorystyka zadaszenia zabudowań obiektów budowlanych na posesji P. S. została ujednolicona".

Tym samym twierdzenia skarżącego co do okresu w którym, jego zdaniem, dokonano rozbudowy, nie znalazły potwierdzenia. Jak podkreślono nadto w zaskarżonej decyzji w ramach postępowania wyjaśniającego organ powiatowy wykazał, że prowadzona działalność gospodarcza polegająca na mechanicznej obróbce elementów metalowych nie narusza przepisów o planowaniu przestrzennym w zakresie przeznaczenia terenu objętego inwestycją ujętych w m.p.z.p. zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta Nr [...] z dnia [...] r., jak i uchwałą Nr [...] z dnia [...] r. Także poszczególne, szczegółowo wskazane w decyzji parametry (powierzchnia terenu objętego inwestycją, powierzchnia zabudowy działek, powierzchnia biologicznie czynna terenu) pozostają w zgodzie z wymogami planów.

Trafnie w konsekwencji organ II instancji wskazał, że w myśl art. 40 Prawo budowlane 1974 r., w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy terenowy organ administracji państwowej wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami.

W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi uznając ją za niezasadną i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.