Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1421/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6359 Inne o symbolu podstawowym 635
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska Sędzia WSA Jacek Fronczyk Protokolant ref. staż Dominika Mańka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2014 r. sprawy ze skargi P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie umieszczenia stadionu w wykazie stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych na rzecz P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. (błędnie oznaczoną datą [...] lutego 2013 r.) nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych, po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta Miasta [...] oraz O. S.A. z siedzibą w G., od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...]w sprawie umieszczenia Stadionu Miejskiego im. [...] w G. w wykazie stadionów, obiektów lub terenów województwa [...], na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Rozstrzygnięcia organów obu instancji zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu [...] kwietnia 2013 r. Wojewoda [...] w oparciu o art. 61 ust. 1 i 4 kpa oraz art. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 611 z późn. zm.) wszczął z urzędu postępowanie administracyjne dotyczące umieszczenia Stadionu Miejskiego im. [...] w G. w wykazie stadionów, obiektów lub terenów województwa [...], na których utrwalanie przebiegu imprez masowych za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe

W związku z powyższym Wojewoda [...] wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] i [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] o uzgodnienie umieszczenia ww. obiektu w wykazie, stadionów, obiektów lub terenów województwa [...], na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe oraz do Polskiego Związku Piłki Nożnej o wydanie w tym zakresie stosownej opinii.

[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w [...] ostatecznym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nie wniósł zastrzeżeń co do umieszczenia wskazanego stadionu w ww. wykazie, uzasadniając swoje stanowisko poprawą bezpieczeństwa przebywających na stadionie osób w zakresie szybkiego wykrywania pożaru, a także prowadzenia skutecznej ewakuacji.

Komendant Wojewódzki Policji w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. pozytywnie odniósł się, co do umieszczenia wskazanego stadionu w ww. wykazie, uzasadniając swoje stanowisko poprawą bezpieczeństwa w trakcie trwania sportowych imprez masowych. Postanowienie to zostało zaskarżone przez GKS "[...]" do Komendanta Głównego Policji, który uchylił ww. postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Komendant Wojewódzki Policji w [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. uzgodnił pozytywnie umieszczenie Stadionu Miejskiego im. [...] w G. w ww. wykazie, uzasadniając swoje stanowisko faktem, że w latach 2012 i 2013 część meczy piłkarskich posiadało status podwyższonego ryzyka i dochodziło do używania środków pirotechnicznych przez pseudokibiców, a służby organizatora nie podejmowały próby usunięcia z imprezy osób, które dopuszczały się tych czynów. Postanowienie z dnia [...] lipca 2013 r. stało się ostateczne w administracyjnym toku instancji.

Z kolei Polski Związek Piłki Nożnej w opinii z dnia [...] kwietnia 2013 r. negatywnie ustosunkował się do umieszczenia Stadionu Miejskiego im. [...] w G. w przedmiotowym wykazie, uzasadniając swoje stanowisko poniesieniem znacznych kosztów finansowych przez organizatora imprez, przy równoczesnych sporadycznych przypadkach naruszania na tym obiekcie porządku publicznego.

Prezydent Miasta G. pismem z dnia [...] maja 2013 r. przedstawił istniejący i funkcjonujący już system monitoringu, równocześnie wnosząc o nie wpisywanie stadionu do ww. wykazu, gdyż spowoduje to zarówno dla klubu jak miasta poważny wydatek finansowy. Następnie w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. Prezydent Miasta G. poinformował, że optymalnym terminem spełnienia wymogów wynikających z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie sposobu utrwalania przebiegu imprezy masowej jest runda jesienna rozgrywek piłkarskich w 2014 r.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] Wojewoda [...] orzekł o umieszczeniu Stadionu Miejskiego im. [...] w G. w wykazie stadionów, obiektów lub terenów województwa [...], na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe i zarządził obowiązkowe utrwalanie przez GKS "[...]" w G., począwszy od daty rozpoczynającej rundę jesienną rozgrywek piłkarskich 2014/2015 przebiegu sportowych imprez masowych za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 stycznia 2011 r. w sprawie sposobu utrwalania przebiegu imprezy masowej (Dz. U. Nr 16, poz.73), odbywających się na ww. Stadionie Miejskim.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że pojemność Stadionu Miejskiego im. [...] w G. wynosi 5000 miejsc siedzących i aktualnie jest miejscem rozgrywek I ligi piłki nożnej z udziałem klubu sportowego GKS "[...]" w charakterze gospodarza zawodów. W roku 2012 i 2013 część meczów piłkarskich z uwagi na zagrożenie ze strony pseudokibiców posiadało status podwyższonego ryzyka w rozumieniu art. 29 ust. 3 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. W świetle powyższego, po uzgodnieniu stanowisk z Komendantem Wojewódzkim Policji i [...] Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej oraz zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Piłki Nożnej, a także po zapoznaniu się ze stanowiskiem Prezydenta Miasta G., Wojewoda uznał za uzasadnione ujęcie Stadionu Miejskiego im. [...] w G. w wykazie stadionów, obiektów lub terenów województwa [...], na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe, oraz nałożył na GKS [...], jako organizatora sportowych imprez masowych na tym stadionie, obowiązku zapewnienia warunków technicznych do stałego utrwalania przebiegu sportowych imprez masowych, a w szczególności zachowań osób w nich uczestniczących za pomocą urządzeń audiowizualnych, zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 stycznia 2011 r. w sprawie sposobu utrwalania przebiegu imprezy masowej. Pozwoli to w cenie organu na poprawę bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas imprez na ww. stadionie i umożliwi wcześniejsze rozpoznawanie zagrożeń, a w razie zaistnienia zdarzeń wypełniających znamiona przestępstwa, przyczyni się do identyfikacji i pociągnięcia do odpowiedzialności karnej sprawców.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła [...] S.A. oraz Prezydent Miasta G., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu odwołania Prezydenta Miasta G. wskazano, że dostosowanie istniejącego systemu monitoringu na Stadionie Miejskim zgodnie z wymogami Rozporządzenia MSWiA z dnia 10 stycznia 2011 r. spowoduje dla klubu i miasta G. poważny i ciężki do udźwignięcia wydatek finansowy. Istniejący obecnie system monitoringu spełnia wymogi w zakresie prowadzonych postępowań przygotowawczych przez Komendę Miejską Policji w G. i Prokuraturę Rejonową w G.. Ponadto na bieżąco są analizowane wszystkie przypadki naruszenia porządku publicznego i są podejmowane działania w celu wyeliminowania takich zdarzeń w kolejnych rundach rozgrywek piłkarskich I ligi piłki nożnej. Podkreślono także przyjęcie nowych rozwiązań organizacyjno-technicznych, które wyraźnie wpłynęły na poprawę rozgrywek bezpieczeństwa na stadionie w trakcie rozgrywek I ligi Piłki Nożnej. Wskazano, że w rundzie jesiennej 2013r. Nie odnotowano żadnego naruszenia ładu i porządku publicznego w trakcie przeprowadzanych imprez masowych (w tym na meczu podwyższonego ryzyka meczu I Ligi Piłki Nożnej). Zarzucono, że w trakcie postępowania Wojewoda [...] oparł się wyłącznie na opiniach Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] i Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, odmawiając mocy dowodowej opinii Polskiego Związku Piłki Nożnej i stanowisku Prezydenta G. Ponadto, zdaniem odwołujących się, organ naruszył art. 10 kpa, albowiem nie umożliwił stronom wypowiedzenie się odnośnie zebranego materiału dowodowego.

Minister Spraw Wewnętrznych utrzymując w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. wskazał, że obowiązkowe utrwalanie przebiegu imprez masowych za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa uczestników tej imprezy. W ocenie Ministra Spraw Wewnętrznych, Stadion Miejski im. [...] w G. powinien zostać umieszczony w wykazie stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe, z uwagi na pojemność tego obiektu umożliwiającą obecność na organizowanych na nich imprezach 5000 uczestników Wskazał, że klub [...] prowadzi rozgrywki piłki nożnej w ramach I ligi, a więc są to rozgrywki prowadzone na szczeblu ogólnokrajowym. Wskazał także, że wydając decyzję wziął także pod uwagę stanowiska Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] oraz Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...].

Równocześnie organ odwoławczy przypomniał, że Prezydent G. informował Wojewodę [...] o tym, że zainstalowane kamery tworzące system monitoringu na stadionie miejskim w G. spełniają wymagania rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie sposobu utrwalania przebiegu imprezy masowej. W tym zakresie umieszczenie Stadionu Miejskiego im. [...] w G. w wykazie nie będzie wymagać od jednostki będącej w jego posiadaniu znacznych nakładów finansowych. Podkreślił, że obowiązek nałożony przez Wojewodę [...] w zaskarżonej decyzji, oznacza tylko spełnienie wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie sposobu utrwalania przebiegu imprezy masowej.

Minister Spraw Wewnętrznych nie podzielił zarzutów naruszenia art. 10 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa, wskazując, że zasada czynnego udziału stron w postępowaniu została w pełni zagwarantowana, o czym świadczy fakt kierowania przez Wojewodę [...] korespondencji do stron postępowania, jak również fakt przedkładania przez strony swoich stanowisk w sprawie. W ocenie organu odwoławczego rozstrzygnięcie jest prawidłowe, a zaskarżona decyzja zawiera wszystkie wymagane elementy.

W skardze na powyższą decyzję Ministra spraw Wewnętrznych z dnia [...] lutego 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Prezydent Miasta G. wniósł o uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji jak i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący wniósł o dopuszczenie dowodów z dokumentów:

- pisma z dnia [...] grudnia 2013 r. (znak: [...]) skierowanego z upoważnienia Prezydenta G. do Komendanta Miejskiego Policji w G. w sprawie udzielenia informacji o odnotowanych przypadkach naruszeń ładu i porządku publicznego na obiekcie Stadionu Miejskiego im. [...] w G. w trakcie rundy jesiennej 2013 r. rozgrywek I ligi piłki nożnej,

- pisma z dnia [...] grudnia 2013 r. (znak: [...]) zawierającego odpowiedź na pismo skarżącego z [...].12.2013 r. z informacją, że w czasie rozegranych w rundzie jesiennej 2013 r. - 9 meczy, w tym 8 meczy w ramach rozgrywek I ligi piłki oraz 1 meczu w ramach rozgrywek Pucharu Polski; przy udziale kibiców w meczach, w tym w jednym meczu o podwyższonym ryzyku, nie odnotowano żadnych przypadków naruszenia ładu i porządku publicznego na obiekcie Stadionu Miejskiego im. [...] w G.

Prezydent G. w uzasadnieniu skargi podkreślił, ze decyzja została wydana z naruszeniem art. 10 § 1 kpa, które to naruszenie polegało na zaniechaniu przez Wojewodę [...] powiadomienia stron postępowania o zakończeniu postępowania dowodowego oraz zaniechaniu powiadomienia o prawie do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów. W wyniku tego zaniechania Wojewoda [...] wydał decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r., a skarżący zamierzał przedstawić dodatkowe dowody uzupełniające wiedzę organu I instancji o informacje, co do stanu bezpieczeństwa imprez organizowanych na przedmiotowym stadionie w drugiej połowie 2013 r., co mogłoby skutkować odstąpieniem od umieszczenia Stadionu Miejskiego w G. w wykazie stadionów, o których mowa w art. 11 ust. 4 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu [...] listopada 2014 r. pełnomocnik organu pozostawił do uznania Sądu wniosek dowodowy zgłoszony w skardze. Pełnomocnik Ministra Spraw Wewnętrznych podniósł, że zgłoszony przez skarżącego dowód nie miałby znaczenia dla rozstrzygnięcia, ponieważ Klub [...] grając w I lidze może być gospodarzem spotkań piłkarskich z udziałem innych drużyn, których niektórzy kibice wykazują skłonność do naruszania porządku publicznego i bezpieczeństwa na meczach piłki nożnej. Podkreślił również, że przedmiotowy Stadion liczy 5000 miejsc a mecze piłkarskie wyzwalają czasami niekontrolowane emocje w tym u pseudokibiców.

Sąd, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. postanowił dopuścić dowód z dokumentów dołączonych do skargi tj. pisma Prezydenta G. z dnia [...] grudnia 2013 r. do Komendanta Miejskiego Policji w G. oraz odpowiedź na to pismo opatrzone data [...] grudnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Na wstępie, dla porządku, należy zauważyć, że zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych opatrzona jest nieprawidłową datą mianowicie [...] lutego 2013 r. a powinno być [...] lutego 2014 r., co w sposób oczywisty wynika z sekwencji wydarzeń zaistniałych w sprawie (decyzja organu I instancji zapadła [...] grudnia 2013 r.) Sprostowanie takiej omyłki następuje w drodze postanowienia wydanego w trybie art. 113 § 1 k.p.a. Takie postanowienie do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie nie zostało Sądowi przedłożone (v. oświadczenie pełnomocnika organu złożone do protokołu rozprawy z dnia 20 listopada 2014 r. przed tutejszym Sądem).

2. W rozpatrywanej sprawie skarga opiera się na zarzucie naruszenia przez organy obu instancji przepisu 10 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący zarzuca, że organ I instancji w całym toku postępowania nie powiadomił strony o jej prawie do złożenia przed wydaniem decyzji oświadczenia końcowego w sprawie. Prezydent Miasta G. akcentuje, że gdyby skarżący miał świadomość końca postępowania wyjaśniającego, mógłby podjąć inicjatywę i przed wydaniem decyzji uzupełnić wiedzę organu I instancji o informacje, co do stanu bezpieczeństwa imprez organizowanych na Stadionie Miejskim w G. w drugiej połowie 2013 roku, a to z kolei - zdaniem strony - mogło mieć wpływ na ostateczną decyzję organu, co do potrzeby umieszczenia Stadionu Miejskiego w G. w wykazie stadionów, o których mowa w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 611 z późn. zm.). W odniesieniu do decyzji organu odwoławczego skarżący zarzuca, że Minister Spraw Wewnętrznych naruszył powyższe przepisy uznając, iż organ I instancji procedował prawidłowo, bez zignorowania zasady czynnego udziału strony w postępowaniu.

3. Uznając podniesiony zarzut naruszenia art. 10 § 1 i § 2 k.p.a. za zasadny podkreślić trzeba, że dla określenia zakresu koniecznego postępowania dowodowego niezbędna jest prawidłowa wykładnia prawa materialnego w tym przypadku art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych. W myśl powołanego przepisu Wojewoda w uzgodnieniu z komendantem wojewódzkim (Komendantem Stołecznym) Policji i z komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, oraz po zasięgnięciu opinii właściwego polskiego związku sportowego, sporządza wykaz stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe. Umieszczenie w wykazie określonego stadionu, obiektu lub terenu następuje w drodze decyzji administracyjnej.

W myśl art. 3 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o:

(ust. 1) imprezie masowej - należy przez to rozumieć imprezę masową artystyczno-rozrywkową, masową imprezę sportową, w tym mecz piłki nożnej, o których mowa w pkt 2-4, z wyjątkiem imprez (....)

(ust. 3) masowej imprezie sportowej - należy przez to rozumieć imprezę masową mającą na celu współzawodnictwo sportowe lub popularyzowanie kultury fizycznej, organizowaną na:

a) stadionie lub w innym obiekcie niebędącym budynkiem, na którym liczba udostępnionych przez organizatora miejsc dla osób, ustalona zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej, wynosi nie mniej niż 1.000, a w przypadku hali sportowej lub innego budynku umożliwiającego przeprowadzenie imprezy masowej - nie mniej niż 300,

(ust. 4) meczu piłki nożnej - należy przez to rozumieć masową imprezę sportową mającą na celu współzawodnictwo w dyscyplinie piłki nożnej, organizowaną na stadionie lub w innym obiekcie sportowym, na którym liczba udostępnionych przez organizatora miejsc dla osób, ustalona zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej, wynosi nie mniej niż 1.000;

Z treści przepisu art. 11 ust. 4 ww. ustawy stanowiącego materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji wynika, że wojewoda nie może zakwalifikować danego obiektu (terenu) do wpisu do powyższego wykazu samodzielnie, lecz dopiero po stosownym uzgodnieniu oraz po zasięgnięciu opinii. Omawiane uregulowanie stanowi wyjątek od zasady fakultatywności utrwalania przebiegu imprezy masowej (v. art. 11 ust. 1 ww. ustawy "Organizator jest uprawniony do utrwalania przebiegu imprezy masowej, a w szczególności zachowania osób w niej uczestniczących, za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk").

Postępowanie przed organem współdziałającym ma charakter pomocniczy w sprawie załatwianej przez inny organ (tu Wojewodę) w drodze decyzji administracyjnej (v. art. 106 k.p.a.). W decyzji o umieszczeniu danego obiektu (terenu) w wykazie oprócz elementów ogólnych, które określa art. 107 k.p.a., określa się w szczególności termin, od którego utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe. Powinna to być precyzyjnie wskazana data dzienna, która może być uzupełniona podaniem rodzaju mającej się odbyć imprezy masowej.

W niniejszej sprawie, przed wydaniem decyzji o umieszczeniu Stadionu Miejskiego im. [...] w G. w wykazie stadionów obiektów lub terenów województwa [...], na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe organ dokonał stosownych uzgodnień (v. ostateczne postanowienia Komendanta Wojewódzkiego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. /k. 62/ oraz [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2013 r. /k.26/). Organ zasięgnął też opinii Polskiego Związku Piłki Nożnej (k. 21) a także wskazał w decyzji dodatkowe, niezbędne elementy.

4. Decyzje o umieszczeniu w wykazie, podejmowane są indywidualnie, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu, uzasadnienie decyzji o umieszczeniu obiektu (w tym przypadku stadionu miejskiego) w wykazie obiektów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących jest obowiązkowe wymaga precyzyjnego wskazania, jakie przesłanki zadecydowały o podjętym rozstrzygnięciu. W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy podając przesłanki umieszczenia stadionu we wzmiankowanym wykazie wskazał na pojemność obiektu umożliwiającą obecność na organizowanych na nich imprezach 5000 uczestników. Ponadto zauważył, że klub [...] prowadzi rozgrywki piłki nożnej w ramach I ligi, a więc są to rozgrywki prowadzone na szczeblu ogólnokrajowym. Minister Spraw Wewnętrznych podkreślił również, że wziął pod uwagę stanowiska Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] oraz Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] wyrażone przez te organy w postanowieniach znajdujących się w aktach sprawy. Jednakże Sąd zwraca uwagę, że organ odwoławczy nie wyjaśnił, dlaczego opisane wyżej kwestie uznaje za przesądzające o zasadności przyjętego rozstrzygnięcia. Jest to istotne zważywszy, że organ I instancji w sposób jednoznaczny powiązał wielkość obiektu z rodzajem rozgrywek oraz zaistniałymi, konkretnymi incydentami na tym obiekcie w roku 2012 i 2013 podsumowując, że istnieją uzasadnione podejrzenia, co do bezpiecznego przebiegu imprez na przedmiotowym stadionie. Tymczasem strona skarżąca zarzuca organowi, że nie respektując jej prawa do czynnego udziału w postępowaniu uniemożliwiła skarżącemu przedstawienie dowodów świadczących o podjętych przez niego działaniach, w jego mniemaniu poprawiających bezpieczeństwo przebiegu imprez, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W tym miejscu Sąd wyraźnie podkreśla, że poza dyskusją jest konieczność dążenia do jak najlepszego zabezpieczenia imprez masowych nie tylko przed ekscesami chuligańskimi, ale także przed wszelkiego rodzaju zdarzeniami losowymi. Również nie ulega kwestii, że bezpieczeństwo imprez masowych, a w szczególności meczów piłki nożnej, jako obszar działania wszystkich podmiotów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i porządek publiczny, wymaga szczególnego zaangażowania i funkcjonowania rozwiązań systemowych, umożliwiających sprawne i skuteczne działanie oraz egzekwowanie prawa.

Tym niemniej z pola widzenia nie może umknąć konieczność zagwarantowania stronie praw procesowych w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Tym bardziej, że w niniejszym postępowaniu na stronę nakłada się w drodze decyzji administracyjnej obowiązki. Należy bowiem przypomnieć, że przedmiotowy stadion jest wyposażony w system monitoringu, który po wydaniu zaskarżonej decyzji należało dostosować do wymagań wynikających z Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 stycznia 2011 r. w sprawie sposobu utrwalania przebiegu imprezy masowej (Dz. U. z dnia 24 stycznia 2011 r.).

Jak wynika z akt sprawy nie jest sporne między stronami, że nałożone obowiązki wymagają poniesienia przez skarżącego nakładów finansowych (rozbieżność stanowisk organu i skarżącego dotyczy wyłącznie ich wysokości).

Uwzględniając powyższe należy wskazać, że postępowanie wyjaśniające (dowodowe), powinno się zatem odbywać z maksymalnym zachowaniem praw strony w tym postępowaniu, w celu umożliwienia jej udziału w każdej czynności oraz zapoznania się ze zgromadzonym materiałem, a także wypowiedzenia się przed wydaniem rozstrzygnięcia. Przy czym strona powinna mieć zagwarantowane prawo do czynnego udziału w postępowaniu przed wydaniem przez organ administracji decyzji w sprawie, a nie dopiero na etapie ewentualnego odwołania od tej decyzji. Należy także zaakcentować, że zasada swobodnej oceny dowodów przez organ administracji publicznej ma pewien istotny aspekt, gwarantujący stronie realizację zasady czynnego udziału w postępowaniu. Zgodnie z art. 81 k.p.a. okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się, co do przeprowadzonych dowodów, chyba, że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2 k.p.a. (co nie miało miejsca w realiach rozpatrywanej sprawy). Strona ma prawo brać czynny udział w każdym stadium postępowania, od momentu wszczęcia do chwili jego zakończenia decyzją. Przy czym strona, niezależnie od realizacji uprawnienia do wypowiadania się w przedmiocie przeprowadzanych dowodów w poszczególnych fragmentach postępowania dowodowego, powinna mieć możliwość wypowiedzenia się, co do całości materiału dowodowego. Ponadto organ prowadzący postępowanie winien dać stronie realną (a nie iluzoryczną) możliwość zapoznania się z całością zebranego materiału dowodowego (szerzej: Hanna Knysiak-Molczyk /w:/ Uprawnienia strony w postępowaniu administracyjnym, Wydawnictwo Zakamycze 2004).

W ocenie Sądu, wbrew stanowisku prezentowanemu przez organ odwoławczy skarżący wykazał znaczenie naruszenia art. 10 k.p.a. dla wyniku niniejszej sprawy administracyjnej.

W aktach nie ma dowodu na zawiadomienie skarżącego w trybie art. 10 kpa przed wydaniem decyzji pierwszoinstancyjnej (nie jest to zresztą okoliczność kwestionowana przez organ). Tymczasem skarżący zarzuca, że takie działanie organu pozbawiło stronę możliwości podjęcia próby wykazania, że przeprowadzone przez nią działania w zakresie zmian organizacyjnych (m.in. zmiana osoby pełniącej funkcje kierownika ds. bezpieczeństwa, zmiana agencji ochrony) powodują, iż nie ma potrzeby wydania decyzji na podstawie art. 11 ust. 4 omawianej ustawy.

Na poparcie swoich twierdzeń skarżący chciał przedstawić dowód w postaci korespondencji prowadzonej z Komendą Policji w G. (dowody te zostały dopuszczone przez Sąd w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a.).

Zdaniem Sądu, uniemożliwienie stronie ustosunkowanie się do zebranych materiałów i dowodów oraz złożenia dodatkowych wyjaśnień stanowi naruszenie art. 7, 10 § 1 , 77 § 1 i 80 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na treść wydanej decyzji. Mając na uwadze powyższe okoliczności nie można podzielić stanowiska organu odwoławczego, że w toku postępowania pierwoszinstancyjnego nie doszło do naruszenia art. 10 §1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Należy zaakcentować, że zarzut naruszenia art. 10 § 1 i 2 k.p.a. został podniesiony przez skarżącego nie tylko w niniejszej skardze, ale już w odwołaniu od decyzji organu I instancji, gdzie w sposób konkretny zarzucono Wojewodzie [...] oparcie się wyłącznie na przypadkach ekscesów chuligańskich w 2012r. Strona wskazuje w odwołaniu na konkretne okoliczności (w tym charakter rozgrywek) z rundy jesiennej 2013 podsumowując, że nie odnotowano wówczas żadnego naruszenia ładu i porządku. Faktem jest, co Sąd dostrzega, że w powyższym odwołaniu nie powołano się wprost na dowód w postaci wymienionej wyżej korespondencji z Komendą Policji w [...]. Tym niemniej, organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji nie zanegował w żaden sposób powyższej argumentacji strony, która w istocie wynika z treści pisma Komendy Policji w [...]. Minister Spraw Wewnętrznych nie odniósł się do tych twierdzeń skarżącego (nie dokonał ich oceny w aspekcie całości zgromadzonego materiału dowodowego) a w konsekwencji nie wyjaśnił, jakie znaczenie mają one dla rozstrzygnięcia sprawy. Jeszcze raz należy podkreślić, strona podnosiła kontrargumenty wobec motywów, które podał w uzasadnieniu organ I instancji. Enigmatyczne stwierdzenie zawarte w zaskarżonej decyzji, że organ odwoławczy wziął także pod uwagę stanowiska organów uzgadniających nie wyjaśnia w żaden sposób, czy kwestia występowania przypadków naruszenia ładu i porządku (co podnosił organ I instancji) miała znaczenie dla rozstrzygnięcia podjętego przez Ministra Spraw Wewnętrznych. W szczególności organ odwoławczy nie wykluczył jednoznacznie, że argumenty związane z tymi ekscesami chuligańskimi nie miały znaczenia dla sprawy. Z kolei powołanie się wyłącznie na takie okoliczności jak pojemność stadionu i charakter rozgrywek bez bliższego wyjaśnienia, dlaczego Minister Spraw Wewnętrznych uznaje je w tym konkretnym przypadku za uzasadniające wydanie decyzji o umieszczeniu przedmiotowego obiektu w wykazie stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe nie pozwala na skontrolowanie decyzji w ramach kontroli sądowoadministracyjnej. Sąd nie czyni bowiem własnych ustaleń i nie może wyręczać organu w formułowaniu motywów podjętego rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu, uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie może być uznane za wyczerpujące. Z kolei argumenty przedstawione przez pełnomocnika organu w trakcie rozprawy przed tutejszym Sądem nie mogą służyć uzupełnianiu uzasadnienia decyzji. Ocenie Sądu podlegała wyłącznie argumentacja podnoszona w zaskarżonej decyzji. Za bezskuteczne uznać należy zatem powoływanie nowych faktów, czy też wskazywanie okoliczności przemawiających za zasadnością stanowiska organów orzekających.

Uwzględniając powyższe stwierdzić, że zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych narusza art. 7, 77, i 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zatem z tej przyczyny podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy jednoznacznie wskaże, jakie ostatecznie okoliczności wziął pod uwagę przy podejmowaniu decyzji oraz uzasadni rozstrzygnięcie stosownie do wymogów art. 107 § 3 k.p.a. odnosząc się także do zarzutów odwołującego.

Przed wydaniem decyzji, Minister Spraw Wewnętrznych powinien zagwarantować stronie realne prawo do wypowiedzenia się w przedmiocie zebranych dowodów i materiałów a także złożenia ewentualnych wniosków dowodowych. Na gruncie rozpatrywanej sprawy, Sąd zauważa, że pismo organu odwoławczego z dnia [...] stycznia 2014 r. wystosowane do skarżącego w trybie art. 10 § 1 k.p.a. z informacją, iż ostateczna decyzja zostanie wydana w dniu [...] lutego 2014 r. zostało wysłane do strony w dniu [...] lutego 2014 r. Powyższa korespondencja dotarła do skarżącego (bez powtórnej awizacji) w dniu [...] lutego 2014 r.

O niewykonywaniu uchylonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.

O zwrocie kosztów postępowania w kwocie 200 złotych (uiszczony przez skarżącego wpis sądowy) Sąd orzekł zgodnie z art. 200 p.p.s.a.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ, stosownie do art. 153 p.p.s.a., winien uwzględnić stanowisko przedstawiane w treści niniejszego wyroku.