Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 375/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61, art. 193
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D. B. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej D. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2993/17 w sprawie ze skargi D.B. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] listopada 2017 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 lipca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2993/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. B. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] listopada 2017 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Skargą kasacyjną D. B. zaskarżyła powyższy wyrok w całości. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia [...]Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...]marca 2017r. nr [...]w przedmiocie nałożenia grzywny. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wprawdzie postanowienie o nałożeniu grzywny dotyczy świadczenia pieniężnego, którego wykonanie jest odwracalne, jednakże dotyczy poddania osoby małoletniej szczepieniu, które jest zabiegiem medycznym mogącym spowodować zagrożenia życia lub zdrowia i wywołać nieodwracalne skutki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla strony wywołać jego wykonanie, zanim zostanie zbadany przez sąd administracyjny pod kątem jego legalności. Ma chronić by w okresie do rozpatrzenia skargi strona, z uwagi na skutki jakie może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu, nie poniosła znacznej szkody lub nie wystąpiły trudne do odwrócenia skutki. Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że jego wykonanie faktycznie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko.

Przechodząc do oceny przedmiotowego wniosku w pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotem skargi D. B. jest postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] listopada 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2017 r. nakładające na D. B. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązków w zakresie obowiązkowych szczepień ochronnych dziecka L. S., określonych tytułem wykonawczym z dnia [...]czerwca 2016 r. nr [...], w wysokości 500 zł. Mając na względzie tak określony zakres niniejszej sprawy podkreślić należy, że na tym etapie postępowania Sąd nie ocenia skutków wykonania tytułu wykonawczego. Ocenia jedynie - w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. - konsekwencje wykonania obowiązku uiszczenia nałożonej grzywny. W tym zakresie skarżąca nie wskazała natomiast z jaką konkretnie szkodą lub z trudnymi do odwrócenia skutkami będzie się dla niej wiązać wykonanie utrzymanego zaskarżonym postanowieniem w mocy postanowienia [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2017r. (uiszczenie grzywny). Należy podkreślić, że postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania określonego obowiązku nie jest z zasady rozstrzygnięciem, którego wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Postanowienie tego rodzaju dotyczy świadczenia pieniężnego, które z reguły jest odwracalne, a w przypadku zaskarżenia go do sądu administracyjnego i ewentualnego uwzględnienia takiej skargi, pozostaje możliwość domagania się jego zwrotu.

Podsumowując, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpatrywanym wniosku o wstrzymanie brak jest konkretnych odniesień co do przesłanek wstrzymania wykonania wydanego w granicach niniejszej sprawy postanowienia [...]Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w[...] z dnia [...] marca 2017r. Wskazywane przez skarżącą możliwe negatywne konsekwencje wykonania szczepienia nie stanowią bowiem skutku wykonania ww. postanowienia. W konsekwencji przyjąć należało, że skarżąca nie wykazała, aby w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.