Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 243/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2022 r., sygn. akt VII SAB/Wa 7/22 odmawiające uzupełnienia postanowienia z dnia 23 lutego 2022 r., sygn. akt VII SAB/Wa 7/22 odrzucającego skargę W. F. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie skargi na bezczynność organu w sprawie wyłączenia organu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 marca 2022 r., sygn. akt VII SAB/Wa 7/22, odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 23 lutego 2022 r., odrzucającego skargę W. F. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Sąd uznał, że ww. postanowienie z dnia 23 lutego 2022 r. jest kompletne i nie może zostać uzupełnione na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, zwana dalej: "p.p.s.a."). Zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. W przedmiotowym postanowieniu, wbrew twierdzeniu skarżącego, rozpoznano w całości jego skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego co do sprawy wyłączenia organu. Skarga została odrzucona jako niedopuszczalna, co Sąd szczegółowo wyjaśnił w uzasadnieniu. W tej sytuacji nie zachodzi żaden z dwóch przypadków uzasadniający uzupełnienie postanowienia, bowiem zarówno orzeczono o całości skargi, jak również nie ma podstaw do zamieszczenia w nim dodatkowego orzeczenia. W ocenie Sądu, analiza wniosku o uzupełnienie postanowienia i zawarta w nim argumentacja prowadzi do stwierdzenia, że skarżący w istocie kwestionuje zapadłe w orzeczeniu rozstrzygnięcie odrzucające skargę i zmierza do jego zmiany poprzez przyjęcie takiego zakresu zaskarżenia, który skutkowałby merytorycznym rozpoznaniem jego skargi. Wykracza to jednak poza ramy instytucji uregulowanej w art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. F., wnosząc o: uchylenie zaskarżonego postanowienia, uzupełnienie tego postanowienia o rozpatrzenie zarzutów postawionych w skardze o braku bezstronności osoby pełniącej urząd [...]WINB z art. 24 § 3 k.p.a., zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, uzupełnienie postanowienia o "rozpatrzenie sprawy zwrotu kosztów jaki zawarłem we wniosku złożonym w dniu 9 marca 2022 r.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W rozpatrywanej sprawie WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 23 lutego 2022 r. odrzucił skargę W. F. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uznając, że jest ona niedopuszczalna. Wbrew zapatrywaniu skarżącego Sąd Wojewódzki nie miał obowiązku zawarcia w tym postanowieniu jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydane postanowienie jest kompletne i zawiera wymagane prawem elementy. Sąd rozstrzygnął o całości skargi, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Skarżący poprzez swój wniosek o uzupełnienie postanowienia zmierza do jego zmiany przez przyjęcie takiego zakresu zaskarżenia, który skutkowałby merytorycznym rozpoznaniem jego skargi, co jest niedopuszczalne w tym trybie postępowania, regulowanym art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Okoliczność braku rozpatrzenia zarzutów postawionych w skardze o "braku bezstronności osoby pełniącej urząd [...]WINB z art. 24 § 3 k.p.a.", może być podstawą odpowiedniego zarzutu środka odwoławczego wniesionego na postanowienie z dnia 23 lutego 2022 r. Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może zaś stanowić dodatkowego środka zaskarżenia, uruchamiającego kolejne, poza przewidzianymi przez przepisy p.p.s.a., postępowania kontrolne, ani też nie może stanowić polemiki z zapadłym orzeczeniem. Należy także zauważyć, że co do zasady sąd powinien orzec o zwrocie wpisu z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w postanowieniu odrzucającym skargę. Skarżący uiścił w dniu 2 lutego 2022 r. kwotę 100 złotych tytułem wpisu sądowego od skargi. Niezamieszczenie w postanowieniu o odrzuceniu skargi orzeczenia o zwrocie wpisu nie uzasadnia jednakże uzupełnienia takiego orzeczenia. Sąd może bowiem wydać w tym przedmiocie odrębne postanowienie, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym stosownie do treści art. 232 § 2 p.p.s.a.

Na marginesie, jak wynika z zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 16 marca 2022 r., po uprawomocnieniu się zaskarżonego postanowienia, akta sprawy mają zostać przedstawione, celem wydania "zarządzenia w kwestii uiszczonej przez skarżącego kwoty 100 zł". W świetle powyższego, właściwą formą powinno być postanowienie, a nie zarządzenie.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.