Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 589/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 30 czerwca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S.E. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S.E. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – S.E. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. (MSi)


UZASADNIENIE

S.E. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania w podatku akcyzowym. W skardze skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, załączając złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W zawartym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną E. Osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.386 zł brutto, a jego żona otrzymuje emeryturę w wysokości 1.413,65 zł. Podkreślił przy tym, że rodzina nie posiada żadnego majątku. Oboje z żoną zamieszkują w mieszkaniu syna. Wspólnie z żoną przyczyniają się do ponoszenia kosztów utrzymania mieszkania, płacą częściowo za czynsz, energię i telefon, przeznaczając miesięcznie na ten cel kwotę 780 zł. Z emerytury żony co miesiąc potrącana jest kwota 353,42 zł na pokrycie zobowiązań w podatku dochodowym w związku z decyzją o odpowiedzialności małżonki za jego zobowiązania w podatku dochodowym. W związku z powyższym na wyżywienie, leczenie i zakup odzieży oraz pozostałe wydatki pozostaje im kwota 1.091,38 zł. Przy obecnych kosztach utrzymania nie mają zatem możliwości odłożenia żadnych oszczędności ani też wyłożenia żadnych kwot na koszty postępowania, bez uszczerbku dla pokrycia bieżących wydatków na utrzymanie.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną E. Łączny dochód małżonków zamyka się kwotą

2.799,65 zł, przy czym z emerytury żony skarżącego potrącana jest kwota 353,42 zł na pokrycie zobowiązań w podatku dochodowym w związku z decyzją o odpowiedzialności małżonki za jego zobowiązania w podatku dochodowym. Małżonkowie nie posiadają przy tym żadnego majątku. Zamieszkują w mieszkaniu syna i tym samym przyczyniają się do ponoszenia kosztów utrzymania tego mieszkania, płacą częściowo za czynsz, energię i telefon, przeznaczając na ten cel kwotę 780 zł miesięcznie. Pozostałą kwotę dochodu wydatkują na zakup żywności, odzieży i leczenie.

W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę możliwości płatnicze skarżącego wynikłe z przedstawionej sytuacji majątkowej rodziny oraz kwotę wpisu sądowego od skargi w wysokości 16.899 zł, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

(MSi)