Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 1350/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 8
journal: Dz.U. 1993 nr 90 poz 416
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
article: par. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 6 poz 35
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Zaremba /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz Sędzia NSA Marian Jaździński Protokolant Krzysztof Kapelczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi M. i D. K. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r. o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], Nr [...], wydaną z powołaniem się na przepisy art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 13, poz. 926 ze zm.), art. 6 ust. 2, art. 9 ust. 1 i 2, art. 11 ust. 2a pkt 4, art. 14 ust. 2 pkt 8, art. 22 ust. 1 i ust. 8, art. 22a ust. 1, art. 23 ust. 1 pkt 10 i pkt 21 oraz ust. 3, art. 27 ust. 1 i art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 marca 1992r. w sprawie składników majątkowych uznawanych za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, zasad i stawek ich amortyzacji oraz trybu i terminów aktualizacji wyceny środków trwałych (Dz.U. z 1994 r., Nr 104, poz. 508) oraz § 3 ust. 1, § 5 ust. 5, § 7 ust. 1 pkt 3 i § 9 ust. 4a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17.01.1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz.U. Nr 6, poz. 35 ze zm.), Urząd Skarbowy określił M. i D. małżonkom K. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. w wysokości [...] zł, w miejsce deklarowanego przez podatników w zeznaniu podatkowym w kwocie [...] zł.

Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika, że w złożonej w dniu [...] korekcie zeznania o wysokości osiągniętego w roku 2001 dochodu podatnicy wykazali dochód w wysokości [...] zł osiągnięty przez D.K. z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz w wysokości [...] osiągnięty przez M. K. jako wynagrodzenie ze stosunku pracy. D. K. w roku 2001 prowadził działalność gospodarczą w ramach mającego siedzibę w B. Przedsiębiorstwa Usługowo-Handlowego "I." ZPChr w spółce jawnej z D.K., która to działalność opodatkowana była na ogólnych zasadach. Przedmiotem działalności spółki była m.in. produkcja sprzętu oświetleniowego i lamp elektrycznych. Za 2001 r. spółka jawna "I." wykazała przychód w kwocie [...] zł, koszty jego uzyskania w kwocie [...] zł oraz dochód w wysokości [...] zł.

W wyniku przeprowadzonej w spółce "I." kontroli podatkowej stwierdzono, że o kwotę [...] zł zaniżyła ona przychody roku 2001 nie zaliczając do nich wartości świadczenia otrzymanego nieodpłatnie na skutek spisanej w dniu [...] umowy użyczenia zawartej z K. K., na mocy której oddał on spółce nieodpłatnie do używania samochód [...]. Nie dysponując danymi porównawczymi w zakresie cen rynkowych stosowanych przy udostępnianiu tego rodzaju rzeczy, organ podatkowy wartość otrzymanego nieodpłatnie świadczenia ustalił na poziomie równowartości odpisów amortyzacyjnych obliczonych od wartości netto użyczonego pojazdu, tę ostatnią przyjmując na kwotę [...] zł na podstawie przedłożonych przez spółkę danych dotyczących tego przedmiotu.

Przeprowadzona kontrola wykazała również, że w roku 2001 spółka jawna "I." zawyżyła koszty uzyskania przychodu o łączną kwotę [...] zł. Na kwotę tę składa się suma [...] zł stanowiąca bezzasadnie zaliczone do kosztów wynagrodzenie za pracę i składki na ubezpieczenie społeczne zatrudnionej w spółce R. K., małżonki jednego ze wspólników, suma [...] zł bezzasadnie zaliczona do kosztów z tytułu składek ubezpieczeniowych opłaconych na podstawie polis zawartych przez D. K., przedmiotem których było ubezpieczenie budynków, lokali mieszkalnych i budowli nie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz kompleksowe ubezpieczenie dla osób fizycznych, a które to ubezpieczenie spowodowało wydatki nie wykazujące związku z prowadzoną przez spółkę "I." działalnością gospodarczą, a także suma [...] zł z tytułu wartości odpisów amortyzacyjnych dokonanych od nieruchomości, które stanowiąc wspólność majątkową R. i D. K. nie zostały do majątku spółki wniesione w drodze przeniesienia własności dokonanego z zachowaniem formy aktu notarialnego. Na kwotę zawyżonych przez spółkę kosztów uzyskania przychodów złożyła się nadto suma [...] zł z tytułu rezerwy na pokrycie wierzytelności, dla utworzenia której nie było, w ocenie organu podatkowego, żadnych podstaw, a także suma [...] zł stanowiąca odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej w postaci prawa do wzoru użytkowego o wartości początkowej [...] zł, który to wzór użytkowy pt. "Oprawa, zwłaszcza na kompaktowe źródła światła" wytworzony został, jak to wynika z okazanych do kontroli dokumentów, przez wspólników spółki w ramach prowadzonej przez nich działalności.

Przestawiając zebrany w omawianym zakresie materiał dowodowy, głównie w postaci wyceny wartości początkowej w/w wzoru użytkowego, sporządzonej na piśmie w dniu [...] w Kancelarii Patentowej rzecznika patentowego z K. oraz uchwały nr [...] podjętej przez wspólników w dniu [...], zgodnie z którą wspólnicy spółki cywilnej "I." postanowili wprowadzić uzyskany patent do wartości niematerialnych i prawnych z tymże dniem oraz z 5-letnim okresem umorzenia, a także wskazując na sporządzony z datą [...] aneks do umowy spółki z dnia [...], mocą którego wspólnicy, jako współwłaściciele wytworzonego i opracowanego przez siebie wzoru użytkowego, postanowili wnieść go do spółki, organ podatkowy przedstawił dalej w uzasadnieniu swej decyzji własną ocenę tego materiału dowodowego, wypro-wadzając z niej wniosek, iż wzór użytkowy nie został przez spółkę cywilną nabyty, lecz został wytworzony przez wspólników w trakcie działalności gospodarczej prowadzonej przez nich w ramach tejże spółki.

Wskazując na to, iż z postanowień art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że spółka cywilna jest formą współdziałania osób fizycznych służącego realizacji celów gospodarczych, organ podatkowy odwołał się do wyjaśnień wspólników spółki jawnej "I." zawartych w złożonych przez nich w dniu [...] zastrzeżeniach do protokołu kontroli, w których wskazano, że do czasu wytworzenia przez obu wspólników linii produkcyjnej i wzoru użytkowego kontrolowana spółka prowadziła działalność polegającą m.in. na produkcji źródeł światła, a nie mając własnych urządzeń i wzorów wykonanie poszczególnych elementów do produkcji źródeł światła (lamp) zlecała podwykonawcom. Jednocześnie wspólnicy spółki "I." pracowali we własnym zakresie nad opracowaniem własnej technologii produkcji (wzoru) oraz linii produkcyjnej do wytwarzania lamp oświetleniowych. Wyjaśnienia te jednoznacznie wskazują na to, wedle organu podatkowego, że wzór użytkowy p.n. "Oprawa, zwłaszcza na kompaktowe źródła światła", opracowany został wyłącznie przez wspólników spółki cywilnej "I." w trakcie prowadzenia przez nich działalności gospodarczej i na potrzeby tej działalności, współtwórcy wzoru użytkowego nie prowadzą bowiem żadnej innej działalności, w której wzór użytkowy przez nich opracowany mógłby zostać wykorzystany.

Wskazując dalej na postanowienia obowiązującego w roku 1998, a więc w ro-ku wprowadzenia wzoru użytkowego do wartości niematerialnych i prawnych spółki, przepisu art. 22 ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r., Nr 90, poz. 416 ze zm.), stanowiącego, że kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie upoważnienia ustawowego wynikającego z ust. 7 tego artykułu, a także odwołując się do regulacji zawartej w § 3 ust. 1 rozporzą-dzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz.U. Nr 6, poz. 35 ze zm.), stanowiącego, że za wartości niematerialne i prawne uznaje się stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte prawa majątkowe, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania, w tym m.in. prawa do wzorów użytkowych o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzys-tywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego dzia-łalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy dzierżawy, umowy najmu, umowy licencyjnej lub innej umowy o podobnym charak-terze, organ podatkowy podkreślił też, iż identyczną w swej treści regulację zawierają obowiązujące w roku podatkowym 2001 r. przepisy art. 22 ust. 8 i art. 22b ust. 1 pkt 6 tejże samej ustawy podatkowej oraz że z regulacji tej wynika, iż prawa do wzorów użytkowych mogą być zaliczone do podlegających amortyzacji wartości niema-terialnych i prawnych jedynie wówczas, gdy przez podatnika zostały w jakikolwiek sposób nabyte, a nie wtedy, gdy zostały one przez podatnika wytworzone. Fakt wytworzenia wzoru użytkowego przez będących podatnikami podatku dochodowego obu wspólników spółki cywilnej (jawnej) "I." oznacza, wedle organu podatkowego, że jego zaliczenie do wartości niematerialnych i prawnych spółki oraz naliczanie od niego odpisów amortyzacyjnych było nieuprawnione.

Po rozpatrzeniu sprawy na skutek odwołania wniesionego od powyższej decyzji, w którym to odwołaniu podatnicy kwestionowali wyłącznie stanowisko organu podatkowego w zakresie dotyczącym nie uznania za koszt uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia wartości niemajątkowej i prawnej w postaci prawa do wzoru użytkowego p.n. "Oprawa, zwłaszcza na kompaktowe źródła światła", Izba Skarbowa decyzją z dnia [...], Nr [...], wydaną z powołaniem się na przepisy art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), orzekła o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.

Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że w pełni podzielił on stanowisko organu pierwszej instancji w kwestii braku faktycznych i prawnych pod-staw do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów spółki jawnej "I." odpisów amortyzacyjnych od prawa do wzoru użytkowego p.n. "Oprawa, zwłaszcza na kompaktowe źródła światła". Wskazując, w ślad za organem pierwszej instancji, na określone regulacje prawne dotyczące możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niema-terialnych i prawnych, organ odwoławczy podkreślił, iż możliwość zaliczenia okreś-lonych praw, w tym również prawa do wzoru użytkowego, do podlegających amor-tyzacji wartości niematerialnych i prawnych ograniczona została do praw przez podatnika nabytych, a nie do praw przezeń wytworzonych, jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie. Wskazał on przy tym na wyjaśnienia samych wspólników, mające wskazywać na to, iż opracowanie przez nich wzoru użytkowego podyk-towane było charakterem działalności gospodarczej spółki cywilnej "I." i celami tej działalności, co też potwierdza opracowana przez rzecznika patentowego wycena tego wzoru odwołująca się do korzyści wynikających z jego zastosowania w przed-siębiorstwie uprawnionym do prawa ochronnego, t.j. w prowadzonym w formie spółki cywilnej Przedsiębiorstwie Handlowo-Usługowym "I.". Podnoszona przez wspólników okoliczność, że środki na opracowanie wzoru użytkowego pochodziły z ich dochodów po opodatkowaniu oraz że nie były one uwzględniane w kosztach spółki, pozostaje, wedle organu odwoławczego, obojętną dla oceny tego, przez kogo wzór ten został wytworzony. Ponieważ spółka cywilna nie ma osobowości prawnej, przeto prawo ochronne na wzór użytkowy mogło być przyznane wyłącznie jej wspólnikom jako osobom fizycznym, co bezzasadnym czyni podnoszony w odwołaniu argument, iż prawo do wzoru użytkowego stało się prawem osobistym wspólników, a nie własnością spółki, wyłącznie na skutek ich woli, uważa tenże organ, konkludując, iż organ pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny zebranego materiału dowodowego oraz że brak jest podstaw do przyjęcia, iż postępowanie podatkowe w sprawie prowadzone było z naruszeniem przepisów postępowanie to regulujących.

Powyższa decyzja ostateczna zaskarżona została przez M. i D. małżonków K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie z powodu jej niezgodności z prawem. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucają oni naruszenie przy jej wydaniu przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 22 ust. 1 i ust. 8 w związku z art. 22 b ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) i w związku z § 3 ust. 1 pkt 8, § 5 i § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz.U. Nr 6, poz. 35 ze zm.), a także naruszenie zasad postępowania podatkowego określonych w art. 121 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej w stopniu mającym decydujący wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Stawiając te zarzuty skarżący nie wskazują wprost, na czym polegało naruszenie przywołanych przez nich przepisów prawa, z uzasadnienia ich skargi wynika jednak, iż naruszenia przepisów prawa ze strony organów obu instancji upatrują oni w istocie w dokonaniu przez te organy błędnego ustalenia, że prawo do wzoru użytkowego nie zostało przez spółkę cywilną "I." nabyte, lecz zostało wytworzone przez wspólników w ramach działalności gospodarczej prowadzonej w tejże spółce. Polemizując z poszczególnymi tezami leżącymi u podstaw stano-wiska organu odwoławczego, skarżący wskazują na to, że prawo do wzoru użytkowego przyznane zostało obu wspólnikom jako jego twórcom, spółce "I." przysługiwało natomiast dopiero z chwilą wyrażenia przez nich woli wniesienia tego wzoru na jej własność, czego wyrazem było sporządzenie w dniu [...] aneksu do umowy spółki oraz że dopiero po sporządzeniu tego aneksu zlecona została wycena wartości rynkowej "wniesionego do spółki aportem wzoru użytkowego" oraz podjęta uchwała z dnia [...] o jego wniesieniu "na wartości niematerialne i prawne". Wynika stąd, wedle skarżących, że spółka w taki sposób nabyła ten składnik swego majątku w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego przez wspólników. Bez znaczenia przy tym jest podnoszona przez organy podatkowe okoliczność, że wartość prawa do wzoru użytkowego nie znalazła swego odzwierciedlenia w kapitale spółki oraz że sporządzony [...] aneks do umowy spółki nie był w wymaganym terminie zgłoszony do uiszczenia opłaty skarbowej. Kwestia wniesienia wzoru użytkowego do majątku spółki "I." była przedmiotem kontroli podatkowej przeprowadzonej przez Urząd Skarbowy w roku 2000, który w protokole z tej kontroli nie zakwestionował faktu nabycia tego wzoru przez spółkę, ale jedynie sposób ustalenia jego wartości początkowej dla potrzeb dokonywania odpisów amortyzacji, stanowisko swoje w kwestii samego zaliczenia tego wzoru do wartości niematerialnych i prawnych spółki zmieniając dopiero w trakcie kontroli podatkowej za rok 2001. Dokonywanie różnych ocen prawnych tego samego zdarzenia, od którego zależy wysokość podstawy opodatkowania, jaką jest dochód z udziału w spółce, a tym samym zobowiązania podatkowego jej wspólników, jest działaniem naruszającym zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, podkreślili skarżący podatnicy w uzasadnieniu swej skargi, dodając, iż brak jakiegokolwiek rozstrzygnięcia ze strony organu podatkowego w sprawie prawidłowości zakwestionowanej w protokole kontroli za rok 1999 wartości początkowej wzoru użytkowego stwarzał podatnikom podstawę do uznania, że urząd skarbowy odstąpił od postawionego zarzutu uznając działanie spółki za prawidłowe.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administra-cyjnych oraz ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakoń-czone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyj-nymi.

Przystępując do oceny zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, należy przypomnieć , iż przedmiotem sporu, jaki powstał pomiędzy stronami, była kwestia obciążenia koszów działalności spółki "I." odpisami amortyzacyjnymi naliczonymi od wartości wzoru użytkowego o nazwie "oprawa, zwłaszcza na kompaktowe źródło światła".

Poza sporem jest, że przedmiotowy wzór użytkowy został wytworzony przez D. i D.K. i prawo do tego wzoru uzyskali jego współtwórcy oraz, że prace nad wzorem były prowadzone przez D. K. i D. K. w okresie ich działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej "I." /we wrześniu 2001r. nastąpiło przekształcenie spółki cywilnej "I." w Spółkę jawną "I."/, której byli jedynymi udziałowcami.

Ponieważ aneksem z dnia [...] do zmiany spółki cywilnej "I." z dnia [...] wspólnicy: D. K. i D.K. postanowili przenieść prawo własności wzoru użytkowego na rzecz tej Spółki, to rozstrzygnięcie, wymaga niewątpliwie kwestia możliwości zaliczenia przez Spółkę w ciężar kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej tego wzoru.

Mający zastosowanie w tej kwestii przepis art. 22 ust.8 ustawy z dnia 26 lipca 19991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. z 1993r. Nr 90, poz. 416 ze zm./ w brzmieniu z roku 1998 stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych dokonywane wyłącznie zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia Ministra Finansów. Zgodnie natomiast z przepisem § 3 ust.1 z dnia 17 stycznia 1997r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych /Dz.U. Nr 6, poz. 35 ze zm./ za wartości niematerialne i prawne uznaje się, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania m.in. prawo do wzorów użytkowych, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy dzierżawy, umowy licencyjnej lub innej umowy o podobnym akcencie.

Organy podatkowe obu instancji, podkreślając w uzasadnieniach swoich decyzji , że z przytoczonej wyżej definicji wynika, że wartość niematerialna i prawna podlega odpisom amortyzacyjnym obciążającym koszty uzyskania przychodów tylko wówczas gdy została nabyta - stwierdziły, że z materiału dowodowego odnoszącego się do tej kwestii wynika, że sporny wzór użytkowy został wytworzony w 1998r. we własnym zakresie przez wspólników Spółki Cywilnej "I." i na jej potrzeby.

W motywach swoich rozstrzygnięć organy podatkowe wskazały, że za takim stanowiskiem przemawiają takie np. fakty jak:

- pokrywanie się opracowanego wzoru użytkowego z rodzajem działalności

wykonywanej przez Spółkę Cywilną "I.",

- wcześniejsze wdrożenia działalności wykonywanej przez spółkę cywilną "I.",

- wcześniejsze wdrożenia własnych wzorów użytkowych /1995r./,

- gromadzenie parku maszynowego niezbędnego do uruchomienia własnej produkcji i wytworzenia nowej linii produkcyjnej w 1998r.

Skoro zatem ustawodawca wykluczył z katalogi wartości niematerialnych i prawnych podlegających przepisom w sprawie ich amortyzacji, te, które zostały wytworzone we własnym zakresie przez podatnika, to zdaniem organów podatkowych, wspólnicy Spółki "I." nie byli uprawnieni do naliczania odpisów amortyzacyjnych od tego wzoru.

Sąd orzekający w tej sprawie nie znalazł podstaw do zakwestionowania takiego stanowiska, ale jednocześnie uznał za konieczne wyjaśnienie, czy niezależnie od ustaleń przeprowadzonych w celu wykazania jaki był związek przedmiotowego wzoru użytkowego ze spółką cywilną "I." i jej działalnością gospodarczą można mówić o prawnie skutecznym nabyciu tego wzoru przez spółkę. Jeśli bowiem chodzi o spółkę cywilną, to sięgając do przepisów Kc /art. 860-875/ oraz do wyprowadzonych poglądów na jej temat przez judykaturę, trzeba podkreślić, że chociaż uznaje się ją za podmiot gospodarczy - to nadal jest ona organizacją wspólników i nie posiada własnej osobowości prawnej, która mogłaby być przeciwstawiona podmiotowości prawnej wspólników. Do wspólników należy moc decyzyjna, ponieważ Spółka nie ma wyposażonych w taką moc organów /art. 865 Kc/, oni reprezentują spółkę /art. 866 Kc/ i - co najważniejsze - nie spółka, jako byt niezależny od wspólników, lecz wspólnicy są wwiązywani wprost w stosunki cywilnoprawne spółki.

Jeżeli zatem przez "nabycie" należy rozumieć czynność, której skutkiem jest przeniesienie prawa własności z jednej strony umowy na drugą to D. K. i D.K. jako twórcy wzoru użytkowego nie mogli nabyć tego wzoru jako wspólnicy Spółki Cywilnej "I." gdyż nie jest prawnie skuteczne nabycie od samego siebie.

Mając zatem powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ skargę oddalił.