Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1476/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] T. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 2007r. sygn. akt IV SA/Wa 1476/07


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie uchylił zaskarżoną przez G. S. decyzję Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzję z dnia [...] grudnia 2006r. w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o przejęciu na własność Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi strony

w dniu 17 grudnia 2007r. Pismem z dnia 17grudnia 2007r. pełnomocnik strony wniósł

o uzupełnienie wyroku z dnia 12 listopada 2007r. poprzez zawarcie rozstrzygnięcia

o kosztach zastępstwa procesowego według norm przepisanych, składając jednocześnie oświadczenie, iż koszty pomocy prawnej udzielonej z przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - nie zostały zapłacone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku

z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek

o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić

z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym ( § 2).

W niniejszej sprawie w ustawowym terminie z wnioskiem o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2007r. wystąpił ustanowiony z urzędu pełnomocnik strony skarżącej [...] T. K. wnosząc o uzupełnienie wyroku poprzez zawarcie rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego.

W myśl art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnego reguluje Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 16 powyższego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie o nieopłaceniu udzielonej z urzędu pomocy prawnej jest zatem nieodzownym elementem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażonym w postanowieniu z dnia 14 października 1998 r. (sygn. akt II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63) w którym stwierdzono, iż "oświadczenie to jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata lub radcy prawnego nie została wynagrodzona, a zatem, iż zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (...). Należy podkreślić, że niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, toteż nie podlega ewentualnemu uzupełnieniu w trybie 130 k.p.c." Powyższe stanowisko zostało w pełni zaakceptowane przez doktrynę, np.: J.P. Tarno - "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2006, s. 521.

W tym miejscu podkreślić jednocześnie należy, iż stosownie do treści art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów.

W przedmiotowej sprawie na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 12 listopada 2007r. reprezentujący skarżącą [...] P. F. z substytucji ustanowionego z urzędu [...] T. K. wnosząc o zasądzenie kosztów pomocy prawnej oświadczył, iż nie wie czy koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu zostały opłacone

w całości czy w części. Oświadczenie, iż koszty pomocy prawnej udzielonej z przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu nie zostały zapłacone - złożone zostało dopiero przez ustanowionego z urzędu [...] T. K. w piśmie procesowym z dnia 17 grudnia 2007r., w którym wnosił o uzupełnienie wyroku z dnia 12 listopada 2007r.

Mając zatem na uwadze, iż zwrot kosztów postępowania przysługuje jedynie na wniosek zgłaszany do czasu zamknięcia rozprawy, a w przypadku pełnomocnika ustanowionego z urzędu wniosek ten musi dodatkowo zawierać oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części - w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zasądzenia stosownego wynagrodzenia, albowiem oświadczenie

o nieopłaceniu kosztów pomocy prawnej złożone zostało po zamknięciu rozprawy. Dlatego też Sąd za niezasadny uznał wniosek pełnomocnika strony o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2007r. sygn. akt IV SA/Wa 1476/07 i działając na podstawie art. 157 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.