Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 56/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt, 4, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 30 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2010 roku sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie nieusunięcia niezgodności nieważnego sfałszowanego szkicu wyznaczenia projektowanych działek dotyczącego scalenia granic działek 145 a 146 i 148 a 147 na podstawie, którego oparte są obecne mapy geodezyjne jak i plan zagospodarowania przestrzennego bezpośrednio podległe Starostwu Powiatowemu w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2009 roku do Starostwa Powiatu [...] Wschodniego wpłynęło pismo B. K. z dnia 4 maja 2009 roku zatytułowane "skarga". W piśmie tym skarżąca wniosła o skorygowanie granic w obecnych mapach geodezyjnych jak i w planie zagospodarowania przestrzennego (słupek graniczny betonowy znajduje się na końcu działki [...] pod lasem), skorygowania również powierzchni działek [...], [...] i [...], skorygowania całości dokumentacji związanej z fałszerstwem, skorygowania Ksiąg Wieczystych działek [...] (KW [...]), [...] (KW [...]) i [...] (KW [...]). Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Starosta Powiatu [...] Wschodniego przekazał ww skargę wraz z postanowieniem Nr [...] z dnia [..] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, Wójtowi Gminy N., w trybie art. 65 § 1 Kpa. Z uzasadnienie tego postanowienie wynika, że na mocy zawartego porozumienia sprawy z zakresu ewidencji gruntów należą do Wójta Gminy N., który jest organem właściwym w sprawach ewidencji gruntów i budynków . Na powyższe postanowienie o przekazaniu sprawy B. K. nie złożyła zażalenia.

W dniu 18 listopada 2009 roku B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę dotyczącą, jak wskazała "niewykonania postanowień przez Wójtostwo i Sekretarza Gminy N.: 1. postanowienia [...] z dnia [...] Starostwa [...] Wschodniego. 2. postanowienia [...] z dnia [...] i [....] z dnia [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [....] Wschodniego odnośnie przywrócenia granic działki [...] zgodnych ze scaleniem oraz zmiany granic działki [...] w planie zagospodarowania przestrzennego, od których to decyzji Wójt Gminy N. nie złożył przysługującego mu zażalenia w odpowiednim czasie i do właściwych organów". Skarżąca wniosła o "utrzymanie w mocy wydanych postanowień".

W odpowiedzi na skargę z dnia 17 grudnia 2009 roku Starosta [...] Wschodni ustosunkowując się do treści wniesionej skargi, wskazał, iż powołane przez stronę postanowienia Starosty [...] Wschodniego i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] Wschodniego dotyczyły jedynie przekazania sprawy według właściwości w trybie art. 65 § 1 k.p.a. Nie rozstrzygały sprawy merytorycznie i nie zawierały żadnych wytycznych co do dalszego sposobu załatwienia sprawy. Wniesione przez B. K. w dniu 18 listopada 2009 roku "podanie" stanowi w istocie wniosek o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków, nie jest natomiast skargą na niewykonanie postanowień Starosty [...] Wschodniego i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] Wschodniego, gdyż jak wskazał organ administracji "dyspozycje dotyczące wprowadzenia zmian w katastrze nieruchomości wynikają z ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, nie zaś z treści postanowień o przekazaniu sprawy do rozpoznania według właściwości organu". Starosta nadmienił ponadto, iż skarżąca składała wcześniej skargi na bezczynność Starostwa Powiatowego w Ł., które postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2005 roku, sygn. akt III SAB/Łd 24/05 oraz z dnia 7 czerwca 2006 roku, sygn. akt III SAB/Łd 4/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił. Postanowieniem natomiast z dnia 17 października 2006 roku, sygn. akt I OSK 1420/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 października 2006 roku.

Zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2010 roku sędzia sprawozdawca wezwał B. K. do wykazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi wystąpiła do organu administracji publicznej wyższego stopnia – Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy N. w trybie art. 37 § 1 k.p.a., zobowiązując jednocześnie do nadesłania przedmiotowego wystąpienia.

W piśmie z dnia 22 lutego 2010 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, B. K. wskazała, iż "złożyła skargę na niewykonanie postanowienia [...] z dnia [...] i [...] z dnia [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i niewykonanie postanowienia nr [...] z dnia [...] Starosty [...] Wschodniego przez Wójta Gminy N. - decyzji mającej na celu usunięcie nieprawidłowości w obecnych mapach granic geodezyjnych, jak i w planie zagospodarowania przestrzennego, oparcie na sfałszowanym i zarazem nieważnym (niepodpisanym przez projektantów) szkicu wyznaczenia projektowanych działek". W załączeniu skarżąca przedstawiła pismo wraz z kopią potwierdzenia nadania w dniu 3 kwietnia 2009 roku skierowane do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii w Warszawie zawierające skargę na [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.

W kolejnym piśmie z dnia 21 kwietnia 2010 roku B. K. wniosła o zmianę przedmiotu skargi w sprawie o sygn. akt III SAB/Łd 56/09, gdyż jak wskazała "Przewodniczący Wydziału III nie dostosował się do skargi złożonej w dniu 18 listopada 2009 roku w przedmiocie utrzymania w mocy wydanego postanowienia- decyzji PINB [...] z dnia [...]- w celu usunięcia przez Starostę nieprawidłowości; sfałszowanych, jak i nieważnych granic geodezyjnych w obecnych mapach geodezyjnych granic pomiędzy działkami [...] a [...] i [...] a [...] we wsi D., opartych na sfałszowanym i nieważnym szkicu wyznaczenia projektowanych działek dotyczącym scalenia w podległym mu bezpośrednio Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł.". Skarżąca w piśmie tym stwierdziła, że Starostwo Powiatowe zastosowało "piłeczkę ping-pongową" i odesłało postanowienia do Wójta Gminy N.

W związku z pismem z dnia 21 kwietnia 2010 roku, zarządzeniem z dnia 7 maja 2010 roku sędzia sprawozdawca wezwał skarżącą do wypowiedzenia się co jest przedmiotem skargi – poprzez wskazanie aktu lub czynności (bezczynności) organu (z podaniem jego numeru i daty)- w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Starosty [...] Wschodniego z dnia [...], nr [...] o przekazaniu według właściwości Wójtowi Gminy N. postanowienia PINB Nr [...] z dnia [...]. Jednocześnie Sąd pouczył skarżącą o zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wskazując na treść art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i poinformował, że Sąd nie ma możliwości uwzględnienia żądania zawartego w skardze oraz w piśmie z dnia 21 kwietnia 2010 roku poprzez wydanie orzeczenia o utrzymaniu w mocy wskazanych w skardze postanowień, bowiem nie wynika to z kompetencji orzeczniczych wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sąd pouczył także skarżącą o treści art. 145 §1 i art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 24 maja 2010 roku skarżąca wskazała, iż skarga złożona w dniu 18 listopada 2009 roku dotyczy art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i poparła stanowisko zawarte w piśmie z dnia 21 kwietnia 2010 roku.

Zarządzeniem z dnia 28 maja 2010 roku sędzia sprawozdawca wezwał ponownie B. K. do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przedmiotem skargi jest bezczynność organu administracji w przedmiocie niepodjęcia czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w tym wypadku jakiej czynności i jaki organ administracji publicznej nie podejmuje tej czynności, czy też jest to skarga na czynność już podjętą, a jeżeli tak to z jakiej daty, jest czynność którą skarży i od jakiego organu administracji publicznej skarżona czynność pochodzi.

W piśmie z dnia 9 czerwca 2010 roku skarżąca wskazała, iż złożona w dniu 18 listopada 2009 roku skarga dotyczy czynności – obowiązków wynikających z przepisów prawa tj. usunięcia niezgodności nieważnego sfałszowanego szkicu wyznaczenia projektowanych działek dotyczącego scalenia granic działek [...] a [...] i [...] a [...] na podstawie którego oparte są obecne mapy geodezyjne, jak plan zagospodarowania przestrzennego bezpośrednio podległe Starostwu w PODGiK w Ł. Wniosła o zapoznanie Sądu ze złożoną skargą z dnia 18 listopada 2009 r.

Na rozprawie w dniu 30 czerwca 2010 roku skarżąca ostatecznie sprecyzowała przedmiot skargi stwierdzając, że jest nim bezczynność Starosty [...] Wschodniego w przedmiocie "nieusunięcia niezgodności nieważnego sfałszowanego szkicu wyznaczenia projektowanych działek dotyczącego scalenia granic działek [...] a [...] i [...] a [...] na podstawie, którego oparte są obecne mapy geodezyjne jak i plan zagospodarowania przestrzennego bezpośrednio podległe Starostwu Powiatowemu w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej". Wyjaśniła, że w jej ocenie zanim Starosta przekazał jej sprawę Wójtowi Gminy N. winien uporządkować dokumentację geodezyjną znajdującą się w podległym mu PODGiK właśnie poprzez usunięcie niezgodności nieważnego sfałszowanego szkicu wyznaczenia projektowanych działek dotyczącego scalenia granic działek [...] a [...] i [...] a [...] na podstawie, którego oparte są obecne mapy geodezyjne jak i plan zagospodarowania przestrzennego. Z uwagi na fakt, iż tego nie uczynił skarga na bezczynność Starosty jest uzasadniona. Wniosła o zastosowanie przez Sąd art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Należy zaznaczyć, iż bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo lecz tego nie czyni. Dotyczy to zatem sytuacji gdy przepis prawa przewiduje działanie organu zaś organ jest w zwłoce gdyż w wymaganym terminie nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadzi postępowanie i nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku w sprawie I SAB 90/98 z dnia 5 lutego 1999r./Lex nr 48016/, w wyroku w sprawie IV S.A. 961/99 z dnia 13 czerwca 2001r./Lex nr 78938/ oraz postanowieniu w sprawie IV SAB 166/97 z dnia 2 czerwca 1998r./Lex nr 43260/

Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Starosty [...] Wschodniego w przedmiocie "nieusunięcia niezgodności nieważnego sfałszowanego szkicu wyznaczenia projektowanych działek dotyczącego scalenia granic działek [...] a [...] i [...] a [...] na podstawie, którego oparte są obecne mapy geodezyjne jak i plan zagospodarowania przestrzennego bezpośrednio podległe Starostwu Powiatowemu w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej". Wniesiona skarga podlega więc ocenie z punktu widzenia powyższego artykułu, który stanowi katalog aktów i czynności mieszczących się w kognicji sądów administracyjnych. Skarga na bezczynność jest bowiem możliwa tylko w tych przypadkach, w których przepisy prawa przewidują działanie organów w formach prawnych określonych w pkt 1 – 4a powyższego artykułu. Nie ulega wątpliwości, iż załatwienie tej sprawy nie powinno nastąpić w drodze wydania decyzji administracyjnej ani postanowienia. W okolicznościach przedmiotowej sprawy rozważenie wymaga więc, czy Starosta winien rozpoznać skargę skarżącej wydając akt lub podejmując czynność w rozumieniu art.3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. W ocenie sądu usunięcie niezgodności nieważnego, sfałszowanego szkicu wyznaczenia projektowanych działek dotyczącego scalenia granic działek [...] a [...] i [...] a [...] na podstawie, którego oparte są obecne mapy geodezyjne jak i plan zagospodarowania przestrzennego bezpośrednio podległe Starostwu Powiatowemu w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, nie jest żadną ze spraw wymienionych w punktach 1 – 4a artykułu 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.

Według stanowiska skarżącej zaprezentowanego na rozprawie, a precyzującego przedmiot skargi, Starosta po otrzymaniu jej skargi z dnia 4 maja 2009 roku winien w pierwszej kolejności uporządkować dokumentację geodezyjną w podległym mu Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej poprzez usunięcie niezgodności nieważnego, sfałszowanego szkicu wyznaczenia projektowanych działek dotyczącego scalenia granic działek [...] a [...] i [...] a [...] na podstawie, którego oparte są obecne mapy geodezyjne jak i plan zagospodarowania przestrzennego, a następnie przekazać sprawę do Wójta Gminy N. w celu dokonania zmian w ewidencji gruntów. Z uwagi na fakt, że Starosta po otrzymaniu skargi przekazał ją Wójtowi Gminy N. bez dokonania żadnych wstępnych czynności w opinii skarżącej jej skarga w trybie art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 jest uzasadniona.

Sąd nie podziela stanowiska skarżącej. Analiza wskazanego przepisu art. 3 § 2 pkt 4 prowadzi bowiem do następujących konstatacji: Po pierwsze, w przepisie tym jest mowa o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych. To zdaje się wyraźnie wskazywać, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych adresatów. Jak decyzja czy postanowienie administracyjne są kierowane do konkretnych podmiotów, tak akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, są kierowane przez organ administracji publicznej również do konkretnych podmiotów. Z omawianego przepisu można wnosić, iż wolą ustawodawcy było objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów administrowanych, w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. Akt lub czynność podejmowane są w sprawie indywidualnej w tym znaczeniu, że jej przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny (uprawnienie lub obowiązek), którego źródłem jest przepis prawa powszechnie obowiązującego. Po drugie z przepisu art. 3 § 2 pkt 4 wynika, że akt lub czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że konieczne jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek konkretnego adresata. Inaczej mówiąc, musi występować związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, które dotyczą tak określonego uprawnienia lub obowiązku oznaczonego podmiotu. Uprawnienie lub obowiązek wynika z przepisu prawa, jeżeli ich powstanie nie wymaga konkretyzacji w drodze decyzji administracyjnej.

Prowadzi to do wniosku, że o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4, na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy skład orzekający doszedł do wniosku, że sprawa nie należy do kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego.

W świetle art. 7d pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) do zadań starosty należy w szczególności: prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków, gleboznawczej klasyfikacji gruntów i geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz dysponowanie środkami powiatowego Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym;

Zgodnie zaś z art. 12 tej ustawy wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych jest obowiązany zgłosić do organów, o których mowa w art. 40 ust. 3, prace przed przystąpieniem do ich wykonania, a po wykonaniu prac przekazać powstałe materiały lub informacje o tych materiałach do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

W myśl art. 40 ust. 1 ustawy państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny służy gospodarce narodowej, obronności państwa, nauce, kulturze, ochronie przyrody i potrzebom obywateli. Państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, składający się z zasobu centralnego, zasobów wojewódzkich i zasobów powiatowych, stanowi własność Skarbu Państwa i jest gromadzony w ośrodkach dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej (ust. 2). Gromadzenie i prowadzenie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, kontrola opracowań przyjmowanych do zasobu oraz udostępnianie tego zasobu zainteresowanym jednostkom oraz osobom prawnym i fizycznym należy do:

1) Głównego Geodety Kraju - w zakresie zasobu centralnego;

2) marszałków województw - w zakresie zasobów wojewódzkich;

3) starostów - w zakresie zasobów powiatowych.

Nadzór nad prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego należy do Głównego Geodety Kraju, a w zakresie zasobów powiatowych i wojewódzkich także do wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego (ust. 3a). Wykonywanie czynności związanych z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i uzgadnianiem usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu oraz związanych z prowadzeniem krajowego systemu informacji o terenie, udzielanie informacji, a także wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego jest odpłatne (ust. 3b). Materiały z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które utraciły przydatność użytkową, podlegają wyłączeniu z tego zasobu, przy czym ta część, która stanowi materiały archiwalne, jest przekazywana do właściwych archiwów państwowych (ust. 4).

Analiza treści obowiązujących przepisów prawa wskazuje, że podjęcie przez Starostę żądanej przez skarżącą czynności usunięcia niezgodności nieważnego sfałszowanego szkicu wyznaczenia projektowanych działek dotyczącego scalenia granic działek [...] a [...] i [...] a [...] na podstawie, którego oparte są obecne mapy geodezyjne jak i plan zagospodarowania przestrzennego bezpośrednio podległe Starostwu Powiatowemu w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, nie spełnia przesłanek aktu lub czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Do istoty aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu ww przepisu, jak wykazano wyżej, należy to, że akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Tymczasem, jak wynika z cytowanych przepisów prawa, podejmowane przez Starostę działania w zakresie gromadzenie i prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie mają charakteru działań dotyczących uprawnień, czy obowiązków, w sensie rozstrzygającym o tym uprawnieniu czy obowiązku, nie kształtują żadnego stosunku materialnoprawnego, nie wpływają na sytuację prawną indywidualnego podmiotu. Z faktu, iż PODGiK podlega Staroście nie wynikają dla niego żadne uprawnienia i kompetencji do dokonywania zmian w gromadzonej w tym ośrodku dokumentacji geodezyjnej. Z przepisów tych nie wynika również uprawnienie skarżącej do żądania podjęcia zaskarżonej czynności. W tym miejscu godzi się również podnieść, że zgodnie z art. 6a ust. 4 ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne, starosta na wniosek gminy powierza wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), w drodze porozumienia, prowadzenie spraw należących do zakresu jego zadań i kompetencji, w tym wydawanie decyzji administracyjnych , po spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 6.Takie porozumienie zostało zawarte między Starostą [...] Wschodnim, a Wójtem Gminy N.

Wobec powyższego, skoro skarga na bezczynność jest więc dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, Sąd stwierdza, że skarga skarżącej jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Już tylko na marginesie sprawy należy podnieść, że skarżąca żądając usunięcia niezgodnego sfałszowanego szkicu geodezyjnego nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających jej twierdzenie o sfałszowaniu dokumentacji geodezyjnej. Dodatkowo wypada podnieść, że w ocenie Sądu zasadnie Starosta po otrzymaniu skargi uznał, że właściwym do jej rozpoznanie jest wójt, któremu na mocy zawartego w trybie art. 6a ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne porozumienia, przekazano załatwianie spraw z zakresu ewidencji gruntów na terenie gminy N. Prawnie uzasadnione było więc przekazanie sprawy (skargi) postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wójtowi Gminy N., którego skarżąca nie zaskarżyła. Skarga na bezczynność Wójta Gminy N. została zaś rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w odrębnym postępowaniu.

W świetle art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Niedopuszczalność z powodu braku właściwości sądu administracyjnego występuje m.in. wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności (bezczynności) nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego, wynikającej z art. 3 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

a.ł.