Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 247/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 par. 1, 2, 3, 4, art. 220 par. 1, 3, art. 230 par. 1, 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2011 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2011 r. w łącznej kwocie 2 056 887,00 zł.

Zarządzeniem z dnia 12 marca 2015 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 20 569 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wraz z pouczeniem o prawie i trybie jego zaskarżenia doręczono skarżącemu w dniu 3 kwietnia 2015 r.

W odpowiedzi na to wezwanie, w dniu 10 kwietnia 2015 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W dniu 12 maja 2015 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. We wniosku tym wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Postanowieniem z dnia 10 lipca 2015 r. Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 2 000 zł i oddalił wniosek w pozostałym zakresie.

Postanowieniem z dnia 29 września 2015 r., wydanym na skutek sprzeciwu od postanowienia z dnia 10 lipca 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 2 000 zł i oddalił wniosek w pozostałym zakresie.

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt I GZ 876/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 29 września 2015 r.

W związku z tym uprawomocniło się postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 września 2015 r. i zarządzeniem z dnia 2 lutego 2016 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2 000 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia.

W dniu 24 lutego 2016 r. na podstawie pełnomocnictwa pocztowego Ag.S. odebrała w Urzędzie Pocztowym W. 1 odpis zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi. W piśmie z dnia 2 marca 2016 r. zwrócił się do sądu o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi do dnia 31 marca 2016 r.

W piśmie z dnia 17 marca 2016 r. skarżący został poinformowany o tym, że w aktualnym stanie prawnym przepisy normujące postępowanie przed sądami administracyjnymi – ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., i wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze nie przewidują odroczenia siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jest to termin ustawowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis. Według art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy, w dniu 24 lutego 2016 r. na podstawie pełnomocnictwa pocztowego Ag.S. odebrała w Urzędzie Pocztowym W. 1 przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z adnotacji doręczyciela znajdujących się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz informacji zamieszczonych na stronie internetowej emonitoring.poczta-polska.pl wynika jednakże, iż przesyłka ta była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo w dniu 9 lutego 2016 r., powtórne awizo w dniu 17 lutego 2016 r. Stosownie do treści art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Przepis art. 73 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Niepodjęcie przesyłki w terminach określonych w powołanych przepisach zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. powoduje przyjęcie domniemania doręczenia przesyłki adresatowi z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1. Oznacza to, że skoro przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została po raz pierwszy awizowana w dniu 9 lutego 2016 r., o czym pozostawiono informację (awizo) w skrzynce oddawczej, a następnie w dniu 17 lutego 2016 r., to przesyłka ta zgodnie z art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. została skutecznie doręczona skarżącemu już w dniu 23 lutego 2016 r. (we wtorek). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął zatem w dniu 1 marca 2016 r. (we wtorek). Pomimo upływu tego terminu skarżący nie uiścił wpisu od skargi. W tej sytuacji, stosownie do treści przytoczonego wyżej art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

Okoliczność, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została wydana w Urzędzie Pocztowym W. 1 Ag.S. w dniu 24 lutego 2016 r., zaś skarżący w dniu 2 marca 2016 r. złożył wniosek o przedłużenie terminu do jego uiszczenia do dnia 31 marca 2016 r., nie ma w tej sytuacji żadnego znaczenia. Stosownie do powołanych wyżej przepisów bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego i tak rozpoczął swój bieg w dniu 23 lutego 2016 r. a nie w dniu 24 lutego 2016 r. Nawet gdyby skarżący wniosek o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył przed jego upływem, to nie miałoby to żadnego wpływu na jego bieg. P.p.s.a. ani też wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze nie przewidują możliwości odroczenia terminu uiszczenia wpisu sądowego, którego prawidłowe uiszczenie stanowi jeden z warunków sine qua non prawidłowości wniesienia przysługującego stronie środka zaskarżenia Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z art. 220 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i jako taki nie może być skracany bądź przedłużany (por. postanowienia NSA: z dnia 9 stycznia 2007 r., II GZ 177/06; z dnia 20 listopada 2012 r., II OZ 1018/12). W piśmie z dnia 17 marca 2016 r. skarżący został o tym przez sąd poinformowany. Poza tym nawet gdyby skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym całkowite zwolnienie od kosztów sądowych, to wniosek ten i tak nie mógłby zniweczyć skutków nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W orzecznictwie wskazuje się, że w takiej sytuacji po bezskutecznym upływie tego terminu skarga powinna zostać odrzucona. Kolejny wniosek podlega rozpoznaniu dopiero po odrzuceniu skargi (por. postanowienia NSA: z dnia 10 stycznia 2007 r., I FZ 653/06 oraz powołane tam orzecznictwo; z dnia 21 marca 2012 r., II GZ 95/12; z dnia 3 grudnia 2014 r., II FSK 3075/14). Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2002 r., III RN 144/02, niepubl.).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w postanowieniu.

D.Cz.