Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 739/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2001 nr 100 poz 1085
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), asesor WSA Marta Laskowska, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2007 r. sprawy ze skargi U. Z i B. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) stycznia 2007 r. nr (...) w przedmiocie uzgodnień środowiskowych - uchyla zaskarżone postanowienie -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...) lipca 2006 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w G., po rozpoznaniu wniosku Burmistrza Miasta U. z dnia 2 maja 2006 r. o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci (...) nr (...), zlokalizowanej na działce nr (...), na dachu budynku przy ul. (..) w U., uzgodnił wyżej wymienione przedsięwzięcie pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych.

Na wymienione wyżej postanowienie U. Z. i B. Z. wnieśli zażalenie podnosząc, że obawiają się negatywnego oddziaływania stacji bazowej telefonii komórkowej na zdrowie ludzi. Ponadto wskazali, iż U. ma status uzdrowiska i w związku z tym nie powinno się lokalizować inwestycji emitujących pola elektromagnetyczne zarówno w U. jak i na jej obrzeżach.

Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia (...) stycznia 2007 r., wydanym w oparciu o przepisy art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 Kpa, uchylił w całości zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie pierwszej instancji.

Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 46 ust. 4 w związku z art. 48 ust. 2 pkt 1 a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz.902 ze zm.) uzgodnienia w sprawie wymagań higienicznych i zdrowotnych z organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uzyskuje się dla inwestycji wymagających pozwolenia na budowę, określonych w ustawie Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118). Przedmiotowe przedsięwzięcie polegające na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej nie wymaga pozwolenia na budowę, a jedynie podlega zgłoszeniu właściwemu organowi. Wobec powyższego, zdaniem organu odwoławczego, postępowanie organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej w sprawie jest bezprzedmiotowe.

Skargę na wyżej wymienione postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego wnieśli U.Z. i B.Z. żądając jego uchylenia. Zdaniem skarżących mają oni istotny interes prawny w niedopuszczeniu do realizacji

inwestycji w postaci budowy stacji bazowej telefonii komórkowej a argumentację przemawiającą na ich korzyść przestawili już niejednokrotnie w pismach kierowanych do organów i znajdujących się w aktach sprawy więc powielanie jej w skardze uznali za zbędne.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu, wniósł o jej oddalenie.

Dodatkowo organ wyjaśnił, że planowana inwestycja położona jest na terenie zurbanizowanym, z dala od obszarów Natura 2000, w związku z powyższym nie będzie negatywnie oddziaływać na obszary Natura 2000.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane z obrazą przepisów prawa materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a to obligowało Sąd do wyeliminowania tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.

Błędne jest stanowisko organu odwoławczego, iż przedsięwzięcie wskazane we wniosku Burmistrza Miasta U. z dnia 2 maja 2006 r. nie podlega uzgodnieniu ponieważ stosownie do treści art. 30 ust.1 pkt 3 lit. c ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ( Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) wymaga jedynie zgłoszenia właściwemu organowi a nie pozwolenia na budowę.

Podkreślenia wymaga, iż przepis art. 30 ust.1 pkt 3 lit. c ustawy - Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia stanowił, iż wymaga zgłoszenia właściwemu organowi (...) wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu na obiektach budowlanych - urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, będących instalacjami w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu tej ustawy. Z treści przepisu wyraźnie wynika, iż zgłoszeniu podlegają roboty budowlane polegające na instalowaniu urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne na istniejących obiektach budowlanych. Innymi słowy, w omawianym przepisie chodzi o instalowanie urządzeń na istniejących obiektach budowlanych. Odnosząc powyższe do stacji bazowej telefonii komórkowej to zgłoszeniu podlegałyby roboty polegające na instalowaniu urządzeń nadawczo-odbiorczych ( anten) na istniejącym już obiekcie budowlanym, czyli maszcie, który w tym konkretnym przypadku powinien znajdować się na dachu budynku (...) przy ul. (...) w U.

Tymczasem z materiału dowodowego sprawy wynika, iż na dachu tegoż budynku żaden maszt antenowy nie istnieje, a to oznacza, iż organ odwoławczy błędnie przyjął, iż inwestycja wskazana we wniosku Burmistrza U. ma jedynie polegać na instalowaniu urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, tym samym nie wymaga uzgodnienia w zakresie higieniczno-sanitarnym. Na wadliwość stanowiska organu wskazuje przede wszystkim znajdujący się w aktach sprawy wniosek inwestora z dnia 31 marca 2006r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, jak też opracowany w lutym 2006 roku Raport oddziaływania na środowisko stacji bazowej telefonii komórkowej, bowiem z dokumentów tych niezbicie wynika, iż planowana inwestycja ma polegać na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej, której urządzenia zasilające, sterujące i nadawczo-odbiorcze będą zainstalowane w pomieszczeniu (...) oraz na maszcie antenowym o wys. 7,0 m , które zostaną umieszczone na budynku (...) przy ul. (...) w U. Skoro planowana inwestycja ma polegać na budowie stacji telefonii komórkowej wraz z masztem, to wymaga pozwolenia na budowę, którego wydanie w przypadku tego rodzaju inwestycji zaliczanych do mogących znacząco oddziaływać na środowisko musi - stosownie do treści art. 46 ust.4 pkt 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska - poprzedzać decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację tej inwestycji, która z kolei w myśl art. 48 ust. 2 pkt 1a tej ustawy wymaga uzyskania uzgodnienia z organami państwowej inspekcji sanitarnej.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.