Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 168/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 141 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alicja Palus Sędzia WSA Anna Siedlecka Protokolant Iwona Borecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 lipca 2009r. sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 7 grudnia 2005r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie przystąpienia do sporządzenia analizy zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy zbiornika na nieczystości płynne oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 czerwca 2006 r. (nr [...]) Naczelnik Wydziału Architektury, Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miejskiego w T. działając z upoważnienia Burmistrza Gminy T. zawiadomił o przystąpieniu do sporządzania analizy zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na nieczystości płynne o charakterze socjalno-bytowym na działce nr [...] [...] położonej w N. D..

Zażalenie na to pismo złożyła D. W., zarzucając organowi pierwszej instancji naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, póz. 717 ze zm.) i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588).

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2005 r. (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G., przywołując w podstawie prawnej art. 134 kpa, w związku z postanowieniem Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji, działającego z upoważnienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 października 2005 r. (nr [...]) stwierdziło, że zażalenie jest niedopuszczalne.

W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że w dniu 15 czerwca 2005 r. Naczelnik Wydziału Architektury, Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miejskiego w T., działając z upoważnienia Burmistrza Gminy T. zawiadomił D. W. oraz pozostałe strony toczącego się postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na nieczystości płynne o charakterze socjalno-bytowym na działce nr [...] [...] położonej w N. D., o przystąpieniu do sporządzania analizy zabudowy i zagospodarowania terenu.

Wobec wyłączenia wszystkich członków SKO w L. i wyznaczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. do załatwienia sprawy, SKO zważyło, że stosownie do przepisów ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856), funkcja kontrolna samorządowych kolegiów odwoławczych wynika z przyznania im kompetencji do rozpatrywania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub do stwierdzania nieważności decyzji i ograniczona jest za każdym razem do konkretnej sprawy z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego. Okoliczność, że sprawa podlega kompetencji organu administracji samorządowej nie przesądza automatycznie, że rozstrzygnięcie sprawy następuje poprzez wydanie decyzji administracyjnej lub postanowienia.

Zażalenie jest środkiem zaskarżenia postanowień. Jednakże prawo do zażalenia przysługuje na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia tylko w razie, gdy tak stanowi Kodeks postępowania administracyjnego (art. 141 kpa).

Wedle art. 134 w związku z art. 144 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zatem organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym podejmuje między innymi czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne. W toku postępowania organy administracji publicznej mogą działać poprzez wydawanie nie tylko aktów administracyjnych (decyzji, postanowień) ale także pism procesowych, na które nie przysługują stronom postępowania środki zaskarżenia - odwołania lub zażalenia. Okoliczność, że sprawa podlega kompetencji organu administracji samorządowej nie przesądza automatycznie, iż rozstrzygnięcie sprawy następuje poprzez wydanie postanowienia.

Niedopuszczalność zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym i podmiotowym. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia postanowienia w toku instancji. Zażalenie zatem nie jest dopuszczalne, jeżeli postanowienie nie weszło do obrotu prawnego albo gdy czynność organu nie jest postanowieniem administracyjnym Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia zażalenia przez jednostkę nie mającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo wniesienie zażalenia przez stronę nie mająca zdolności do czynności prawnych.

W-rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z niedopuszczalnością zażalenia z przyczyn przedmiotowych. Brak jest bowiem przedmiotu zaskarżenia, gdyż zaskarżone "zawiadomienie" organu pierwszej instancji nie jest postanowieniem w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.

Skargę na ostateczne postanowienie złożyła D. W. W skardze podniosła, że w skarżonym postanowieniu została błędnie pouczona. Dodała, że skarżone postanowienie "narusza ustawę Dz. U. 80/03 poz. 717".

W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Skarga, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw, musi zostać oddalona.

Jak prawidłowo, w motywach kwestionowanego postanowienia wskazuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zażalenie do organu wyższej instancji przysługuje wtedy, gdy ustawa taki środek prawny przewiduje. Jak wskazują dołączone do odpowiedzi na skargę akta administracyjne przedmiotem zażalenia jest pismo Naczelnika Wydziału Architektury, Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miejskiego w T. zawiadamiające o przystąpieniu do sporządzania analizy zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na nieczystości płynne o charakterze socjalno-bytowym na działce nr [...] [...] położonej w N. D.

Stosownie do treści artykułu 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie.

Ponieważ, co pozostaje niewątpliwe, organ pierwszej instancji nie wydał w sprawie postanowienia, a jedynie skierował do szeregu podmiotów (w tym do skarżącej) pismo, zatem brak jest przedmiotu zaskarżenia, co musiało skutkować stwierdzeniem niedopuszczalności zażalenia. W konsekwencji rzeczą organu odwoławczego było stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia w trybie art. 134 w zw. z art. 144 kpa.

Reasumując, wobec legalności orzeczenia organu drugiej instancji, skarga podlega oddaleniu, po myśli art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.)