Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2254/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 42, art. 43
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową postanawia -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] cofającą K. W. pozwolenie na broń palną gazową.

Wskazana wyżej decyzja została przesłana na adres korespondencyjny K. W.: ul. [...]. Odbiór decyzji potwierdzony został przez B. D. w dniu 30 października 2012 r., ze wskazaniem, iż jest to osoba uprawniona do odbioru przesyłek.

W dniu 30 listopada 2012 r. K. W. wniósł skargę na wskazaną wyżej decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W ocenie Sądu skarga K. W. jest niedopuszczalna albowiem decyzja będąca jej przedmiotem nie została skarżącemu prawidłowo doręczna.

Zgodnie z art. 42 § 1 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania (art. 43 k.p.a.).

W niniejszej sprawie w toku postępowania administracyjnego skarżący wskazał adres do doręczeń: [...]. Adres ten jest miejscem zamieszkania skarżącego (vide. karta nr 19 akt postępowania administracyjnego). Ponadto adres ten jest również adresem [...]. W budynku tym ma siedzibę [...]. Ponadto pod adresem tym funkcjonuje również [...]). Z powyższych okoliczności wynika zatem, że budynek zlokalizowany pod dresem ul. [...] nie jest wyłącznie budynkiem mieszalnym, a w budynku tym mają swoją siedzibę również różnego rodzaju instytucje.

Skoro jednak skarżący zamieszkuje pod tym adresem, to wszelkie doręczenia winny być mu dokonywane w sposób, jaki przewidują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dla doręczeń dokonywanych w miejscu zamieszkania strony. Stąd też doręczenie zaskarżonej decyzji, przy tak określonym adresie korespondencyjnym, winno nastąpić bądź do rąk skarżącego, bądź do rąk osób wymienionych w art. 43 k.p.a. – dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu. Doręczenie nie mogło być w tym przypadku dokonane do rąk osoby upoważnionej do odbioru pism.

Ponadto należy zauważyć, że w myśl przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego doręczenie stronie postępowania dokonywane w miejscu pracy winno nastąpić tylko i wyłącznie do rąk strony postępowania. Doręczenie to nie może nastąpić do rąk osoby upoważnionej do odbioru pism. W przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego brak jest bowiem regulacji, które pozwalałyby dokonywać doręczeń takim osobom (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C. H. Beck 2012, s. 252-253).

Stąd też, nawet jeżeli adres zamieszkania skarżącego jest również adresem jego miejsca pracy, to doręczenie nie było prawidłowe, albowiem nastąpiło ono do rąk osoby nieuprawnionej.

W tej sytuacji należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie została prawidłowo doręczona skarżącemu i w związku z tym skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie będzie możliwe dopiero po prawidłowym doręczeniu zaskarżonej decyzji.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.