Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 988/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-03-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: sprostowano postanowienie
Powołane przepisy: article: ART. 156  par. 1  w zw. z art. 166
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r. z urzędu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia 31 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nieprzyjęcia pracy doktorskiej i niedopuszczenia do publicznej obrony postanawia: sprostować postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2016 r. sygn. III SA/Kr 988/16 w ten sposób, że w rubrum postanowienia w dwunastym wersie liczonym od góry zamiast słowa "obroty" wpisać "obrony".


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2016 r. odrzucił skargę M. K. na uchwałę Rady Wydziału [...] Uniwersytetu z dnia 31 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nieprzyjęcia pracy doktorskiej i niedopuszczenia do publicznej obrony.

W rubrum (zwanego także komparycją) tego postanowienia opisując przedmiot sprawy zamiast słowa "obrony" mylnie wpisano słowo "obroty".

W myśl przepisu art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sąd może z urzędu w wyroku sprostować niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Art. 166 P.p.s.a. nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów o wyrokach do postanowień. Jak wynika z przepisu sprostowaniu podlegają wyłącznie niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe oraz inne oczywiste pomyłki. Wszystkie opisane w przepisie nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). W doktrynie podnosi się, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia.

Należy podnieść, że sprostowanie niedokładności może obejmować właściwe oznaczenie przedmiotu sprawy. Taka sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie, bowiem sąd omyłkowo wpisał jako przedmiot "nieprzyjęcie pracy doktorskiej i niedopuszczenie do publicznej obroty" mimo, że powinien wpisać przedmiot sprawy jako "nieprzyjęcie pracy doktorskiej i niedopuszczenie do publicznej obrony". Błąd ten wynikał z automatycznego poprawiania przez program komputerowy słowa "obrony" na "obroty" i niezauważenia tej zmiany przez sędziego sprawozdawcę. W uzasadnieniu ww. postanowienia z dnia 31 sierpnia 2016 r. prawidłowo określano przedmiot sprawy jako "nieprzyjęcie pracy doktorskiej i niedopuszczenie do publicznej obrony".

Zdaniem Sądu w tej sprawie nie zachodzą żadne wątpliwości co do oczywistości powyższej omyłki, gdyż z akt sprawy wynika w sposób nie budzący najmniejszej wątpliwości, że sprawa ta dotyczy braku dopuszczenia skarżącej do publicznej obrony pracy doktorskiej. Jednak tak jak każda, nawet najdrobniejsza omyłka, winna zostać sprostowana i Sąd dostrzegając tę omyłkę, dokonuje jej sprostowania.

Zatem postanowienie z dnia 31 sierpnia 2016 r. podlega sprostowaniu w sposób opisany w sentencji.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie przepisów powołanych w uzasadnieniu.