Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SAB/Wa 2/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64c
journal: Dz.U. 2018 poz 1314
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie sędzia WSA Jacek Kaute, sędzia WSA Honorata Łopianowska (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. [dalej również jako: "Naczelnik", "Organ egzekucyjny", "Wierzyciel"] prowadził postępowanie egzekucyjne wobec majątku G. Sp. z o.o. [dalej również jako: "Skarżąca", "Spółka", "Zobowiązana", "Strona"] na podstawie własnego tytułu wykonawczego nr [...]z [...] czerwca 2016 r. obejmującego należność z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r. oraz tytułów wykonawczych wystawionych przez Prezydenta Miasta L. o nr [...] z [...] listopada 2016 r. i nr [...] z [...] listopada 2016 r., obejmujących należności z tytułu podatku od nieruchomości za wrzesień i październik 2016 r.

2. Pismami z [...] maja 2018 r. Zobowiązana wystąpiła z wnioskami o wydanie postanowień w sprawie kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie ww. tytułów wykonawczych.

Z uwagi na procedurę wydawania postanowienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, którą określają przepisy art. 64c § 6a oraz § 7 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji [Dz.U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm., dalej: "u.p.e.a."], Organ egzekucyjny zakwalifikował powyższe pisma Strony jako wniosek o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego. W związku z tym, zawiadomieniami z [...] czerwca 2018 r. nr [...], nr [...] i nr [...], poinformował o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Zobowiązanej. Zawiadomienia doręczono Stronie [...] czerwca 2018 r.

3. Pismami z [...] lipca 2018 r. Spółka, powołując się na art. 64c § 7 u.p.e.a., wystąpiła o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie ww. tytułów egzekucyjnych.

4. Z uwagi na fakt, że ww. wnioski zostały złożone z uchybieniem czternastodniowego terminu określonego w art. 64c § 7 u.p.e.a., Naczelnik postanowieniami z [...] sierpnia 2018 r. znak: [...] oraz [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. Postanowienia doręczono Stronie [...] sierpnia 2018 r.

5. Następnie, Spółka pismem z [...] sierpnia 2018 r. ponownie złożyła wniosek o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych.

6. Odpowiadając na powyższe, Naczelnik pismem z [...] września 2018 r. nr [...] poinformował, że zawiadomienia zobowiązanego o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych zostały wydane [...] czerwca 2018 r. w trybie art. 64c § 6a pkt 1 u.p.e.a., w związku z wnioskami Strony z [...] maja 2018 r. W treści pisma Organ egzekucyjny wyjaśnił, że ponowne wydanie zawiadomień dotyczących tych samych tytułów wykonawczych nie jest możliwe.

7. Nie zgadzając się z powyższym Zobowiązana złożyła [...] września 2018 r. zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. [dalej również jako: "Dyrektor"]. W uzasadnieniu Strona wskazała, że zaskarżone pismo nie spełnia elementów postanowienia. Uważa, że wniosek Strony powinien być ewentualnie odrzucony w formie postanowienia, a nie pisma informacyjnego. Dlatego też Strona, kwalifikując w ten sposób pismo Organu egzekucyjnego, złożyła zażalenie. Zdaniem Strony, merytoryczne rozstrzygnięcie nie jest prawidłowe, z uwagi na fakt, że Strona pismami z [...] maja 2018 r. wystąpiła z wnioskiem o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, natomiast Naczelnik bezprawnie i samodzielnie zakwalifikował je jako wniosek o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych. Organ egzekucyjny, mając wątpliwości co do rzeczywistej treści żądania strony, powinien już na etapie wstępnym wystąpić do strony o doprecyzowanie czy żąda wydania postanowienia czy też wydania zawiadomienia o wysokości kosztów, a nie samodzielnie zmieniać żądanie strony, o czym ta dowiaduje się dopiero w piśmie kończącym procedurę, tj. piśmie będącym odpowiedzią na samodzielnie zmieniony przez Organ egzekucyjny wniosek Strony. Ewentualnie organ egzekucyjny winien wydać postanowienie o odmowie wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych jako wniosku złożonego przedwcześnie. W ocenie Strony, Naczelnik powinien wydać zawiadomienie o wysokości kosztów w odpowiedzi na wniosek z [...] sierpnia 2018 r., jako wniosek złożony po raz pierwszy. Natomiast jeżeli Organ egzekucyjny błędnie uznał, że jest to wniosek złożony po raz kolejny - to żaden z przepisów prawa nie zabrania ponownego wystąpienia z wnioskiem o wydanie zawiadomienia zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych.

8. Po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z [...] listopada 2018 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez Spółkę na pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] września 2018 r. znak: [...] . Postanowienie doręczono Stronie [...] listopada 2018 r.

9. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Dyrektora, Strona wniosła skargę na ww. postanowienie oraz skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w sprawie wydania na wniosek z [...] sierpnia 2018 r. zawiadomienia Skarżącej o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych [...],[...] oraz [...] skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Strona w zakresie skargi na bezczynność wniosła na podstawie art. 149 § 1b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a"] :

– orzeczenie o istnieniu uprawnienia do wystąpienia przez Skarżącą z wnioskiem o wydanie zawiadomienia jej o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego, a dalej o obowiązku wydania przez właściwy organ zawiadomienia o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego i zobowiązanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. do wydania postanowienia uwzględniającego to orzeczenie;

– ewentualnie na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. o zobowiązanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. do wydania merytorycznego postanowienia na zażalenie, tj. uchylenia zaskarżonego postanowienia i rozstrzygnięcia co do istoty sprawy lub utrzymania postanowienia w mocy [art. 138 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: "k.p.a." w zw. z art. 144 k.p.a.];

– ewentualnie w przypadku uznania, że na skutek wydania pisma informacyjnego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. nie mógł podjąć innego rozstrzygnięcia niż stwierdzić niedopuszczalność zażalenia, wniosła na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. o zobowiązanie Dyrektora do podjęcia działań w trybie art. 37 § 6 k.p.a., tj. w szczególności zobowiązania Naczelnika do wydania postanowienia zamiast pisma informacyjnego;

– na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. o stwierdzenie, że bezczynność Dyrektora miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

– na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. o przyznanie od Organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 4 800 złotych;

– na podstawie art. 200 p.p.s.a. o zwrot kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi, Skarżąca podniosła, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. wniosek o wydanie postanowienia samodzielnie zakwalifikował jako wniosek o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o czym Skarżąca dowiedziała się dopiero w piśmie będącym odpowiedzią na samodzielnie zmieniony przez ten organ wniosek Skarżącej, tj. otrzymując zawiadomienia o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego. Z treści nagłówka pisma Skarżącej, powoływanych w nim przepisów oraz treści samego pisma - Skarżąca wskazała, że występuje z wnioskiem o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Naczelnik, mając wątpliwości co do rzeczywistej treści żądania Skarżącej powinien wystąpić do niej o sprecyzowanie, czy żąda wydania postanowienia, czy też wydania zawiadomienia o wysokości kosztów, a nie samodzielnie zmieniać żądanie Skarżącej. Ewentualnie Naczelnik powinien wydać postanowienie o odmowie wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych jako wniosku złożonego przedwcześnie. Zdaniem Skarżącej samodzielne przekwalifikowanie przez Naczelnika wniosku z [...] maja 2018 r. o wydanie postanowienia na wniosek o wydanie zawiadomienia, pozwala stwierdzić, że Skarżąca [...] sierpnia 2018 r. złożyła po raz pierwszy wniosek o wydanie zawiadomienia.

W dalszej treści skargi, Skarżąca wskazała, że "pismo informacyjne" wydane przez Naczelnika jest postanowieniem. Wywnioskowała, że Dyrektor wykazał się bezczynnością stwierdzając, że pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] września 2018 r. nie ma charakteru postanowienia, bowiem powinien posiłkować się przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczącymi zażaleń, a zatem powinien rozpatrzyć zażalenie na postanowienie w trybie art. 219 k.p.a. "Pismo informacyjne" Naczelnika nie zawiera jedynie podstawy prawnej i pouczenia czy przysługuje na nie zażalenie lub skarga. Ugruntowanym stanowiskiem w nauce prawa administracyjnego jest to, zgodnie z którym takie braki formalne jak: brak pouczenia, brak wskazania podstawy prawnej i brak nazwania go postanowieniem – pozwalają nadać pismu przymiot postanowienia. Jeżeli uznać, że postanowienie Naczelnika zostało wydane jako postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania [art. 61a § 1 k.p.a.], to przysługuje na nie zażalenie, o czym wprost stanowi art. 61a § 2 k.p.a. Skarżąca uznała, że nawet gdyby uznać rację Dyrektora, tj. nie ma podstaw do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia z uwagi na błędy poczynione przez organ pierwszej instancji - powinien podjąć odpowiednie kroki w ramach nadzoru, aby Naczelnika "zmusić" do wydania właściwego aktu.

Skarżąca, wnosząc żądanie na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. o przyznanie od Organu sumy pieniężnej w wysokości 4 800 zł kierowała się przekonaniem, że nie może ponosić negatywnych finansowych konsekwencji bezprawnego działania organów.

10. W odpowiedzi na skargę Dyrektor uznał, że pismo Organu egzekucyjnego z [...] września 2018 r. nie ma charakteru postanowienia, bowiem nie przyznaje ono Skarżącej żadnych praw, ani nie obciąża jej obowiązkami oraz nie rozstrzyga też kwestii proceduralnych. Nie zawiera również wszystkich elementów, określonych w art. 124 § 1 k.p.a., które dają podstawę do uznania tego dokumentu za postanowienie, bowiem w myśl przywołanego przepisu postanowienie powinno zawierać, oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania. Pismo nie jest aktem administracyjnym, za które uważane są tylko wydane w postępowaniu decyzje bądź postanowienia. W związku z powyższym nie służy na nie zażalenie. Odwołanie [zażalenie]; w myśl Kodeksu postępowania administracyjnego, przysługuje wyłączenie w postępowaniu kończącym się wydaniem decyzji lub postanowienia, a ponadto jak wynika z art. 141 § 1 k.p.a., zażalenie na postanowienie, przysługuje stronie tylko wtedy, gdy kodeks tak stanowi.

Skoro zatem ww. pismo nie posiada przymiotu postanowienia, to nie może być przedmiotem zaskarżenia w drodze zażalenia. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, do odpowiedniego stosowania, których w postępowaniu egzekucyjnym odsyła art. 18 u.p.e.a., nie zawierają unormowań dopuszczających wniesienia zażalenia na pismo informacyjne. Wniesienie zażalenia na pismo, w stosunku do którego przepisy nie przewidują takiej możliwości, nakłada na organ odwoławczy obowiązek stwierdzenia, w formie postanowienia, jego niedopuszczalność. Tym samym Dyrektor stwierdził brak przesłanek zezwalających na przystąpienie do merytorycznej oceny złożonego zażalenia przez Skarżącą. Niezależnie od powyższego, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podkreślił, że zgodnie z art. 18 u.p.e.a., jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Możliwość posługiwania się przez organ administracji publicznej określoną formą działania zależy od jej dopuszczenia przez obowiązujący przepis prawa. To czy w konkretnym przypadku organ powinien wydać postanowienie, czy też podjąć innego rodzaju czynności, uwarunkowane jest istnieniem normy procesowej upoważniającej organ do załatwienia danej sprawy w przewidzianej prawem formie. Dyrektor wyjaśnił, że w świetle art. 123 § 1 k.p.a., w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej [art. 123 § 2 k.p.a.]. Zdaniem Dyrektora z powyższego wynika, że jako ogólną regułę kodeks przyjmuje wydawanie postanowień w toku postępowania administracyjnego, a więc w okresie od daty wszczęcia postępowania do jego zakończenia. Tym samym, Dyrektor przyznał rację Skarżącej, że w przedmiotowej sprawie rozpatrzenie wniosku Skarżącej z [...] sierpnia 2018 r. o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, powinno zakończyć się aktem administracyjnym, jakim jest postanowienie, dlatego w sprawie będzie wydane postanowienie.

Następnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wskazał w odpowiedzi na skargę, że [...] listopada 2018 r. wpłynęło do niego pismo, w którym Skarżąca, powołując się na art. 37 § 1 pkt 2 ewentualnie pkt 1 k.p.a. wniosła ponaglenie na przewlekłość w prowadzeniu sprawy przez Dyrektora, ewentualnie w przypadku uznania, że ma miejsce szczególna forma bezczynności - wniosła ponaglenie na bezczynność organu nadzoru. W uzasadnieniu ponaglenia Skarżąca wskazała, że pismo Naczelnika z [...] września 2018 r., pomimo braku formalnego nazwania go "postanowieniem", jak najbardziej nim jest. Podniosła, że ww. pismo pomimo braku podstawy prawnej i pouczenia, czy przysługuje na nie zażalenie lub skarga, to jednak zawiera niezbędne elementy postanowienia, takie jak oznaczenie organu i strony, rozstrzygnięcie oraz podpis. Ponadto Skarżąca wyjaśniła, że przez przewlekłość rozumienie się, m.in. pozorne prowadzenie sprawy, w tym pozorne załatwienie sprawy. Sprawą w tym przypadku było uzyskanie przez Skarżącą zawiadomienia o wysokości kosztów postępowania. Dyrektor wskazał, że zdaniem Skarżącej, pozorność działania Dyrektora polega na wydaniu rażąco niezgodnego z prawem aktu prawnego niezałatwiającego sprawy co do istoty.

Po rozpatrzeniu ww. ponaglenia w zakresie przewlekłości i bezczynności Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w sprawie z zażalenia z [...] września 2018 r. wniesionego na pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] września 2018 r. nr [...] dotyczące kwestii wydania zawiadomień o wysokości kosztów egzekucyjnych, Szef Krajowej Administracji Skarbowej w W. postanowieniem z [...] grudnia 2018 r. nr [...]uznał złożone ponaglenie za bezzasadne.

Mając powyższą argumentację na uwadze, Dyrektor, nie dopatrując się uchybień przy wydawaniu postanowienia z [...] listopada 2018 r. oraz uchybień w swoim działaniu, uznał stanowisko Skarżącej za nieuzasadnione i wniósł o oddalenie skargi.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

1. Skarga na bezczynność organu nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżąca upatruje bezczynności organu w braku rozstrzygnięcia zażalenia na pismo o odmowie wydania zawiadomienia o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego, upatrując w postanowieniu organu niedopełnienia obowiązku pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy, to jest pozornego działania polegającego na wydaniu rażąco niezgodnego z prawem aktu prawnego niezałatwiającego sprawy co do istoty.

Należy jednak mieć na uwadze, że o bezczynności organu można mówić w sytuacji, gdy organ ma obowiązek określonego działania – w tym wypadku wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o których wydanie złożyła wniosek Skarżąca w dniu [...] sierpnia 2018 r. po raz drugi.

Przypomnienia wymaga, że ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje konkretny tryb wydawania takiego zawiadomienia oraz postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych: najpierw wystąpienie przez zobowiązanego o wydanie zawiadomienia w ciągu sześciu miesięcy od wyegzekwowania wykonania obowiązku, a co do nieruchomości – od dnia, w którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości stało się ostateczne, albo od dnia w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne, a następnie – po otrzymaniu tego zawiadomienia – w terminie 14 dni na wystąpienie o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych.

Zgodnie bowiem z treścią art. 64c § 6a u.p.e.a., organ egzekucyjny zawiadamia:

1) zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych na wniosek złożony w terminie 6 miesięcy od dnia:

a) wyegzekwowania wykonania obowiązku, a w przypadku wyegzekwowania obowiązku w egzekucji z nieruchomości – od dnia, w którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości stało się ostateczne,

b) w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne;

2) wierzyciela o wysokości kosztów egzekucyjnych w terminie miesiąca od dnia doręczenia wierzycielowi ostatecznego postanowienia umarzającego postępowanie egzekucyjne, jeżeli koszty egzekucyjne obciążają wierzyciela.

Natomiast art. 64c § 7 u.p.e.a. stanowi, że organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na wniosek wierzyciela lub zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w § 6a. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.

Konstrukcja przytoczonych przepisów wskazuje, że nie jest dopuszczalną sytuacja, by zainteresowany podmiot [zobowiązany] kilkukrotnie mógł inicjować ustalenie kosztów postępowania egzekucyjnego, składając kolejny wniosek o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych. Wskazany przepis przewiduje bowiem terminy dla wystąpienia z wnioskiem wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych [sześć miesięcy od wyegzekwowania wykonania obowiązku, a co do nieruchomości – od dnia, w którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości stało się ostateczne, albo od dnia, w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne], a następnie na złożenie wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych [14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych].

2. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca z wnioskiem o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych wystąpiła [...] maja 2018 r. i takie zawiadomienia w dniu [...] czerwca 2018 r. otrzymała [pisma osygnowane nr [...], [...] oraz [...]].

Nie jest więc tak, jak twierdzi Skarżąca, że "[...] Spółka z właściwym wnioskiem wystąpiła już w sierpniu 2018 r. [wniosek z [...] sierpnia 2018 r.]" [str. 4 skargi, pkt 1a], a także, że "[...] Spółka [...] sierpnia 2018 r. złożyła po raz pierwszy wniosek o wydanie zaświadczenia" [str. 5 skargi], skoro taki wniosek złożony został już wcześniej, tj. [...] maja 2018 r.

Następnie – po otrzymaniu zawiadomień o wysokości kosztów egzekucyjnych z [...] czerwca 2018 r., wydanych na podstawie art. 64c § 6a u.p.e.a. – Skarżąca na podstawie art. 64c § 7 u.p.e.a. wystąpiła [...] lipca 2018 r. o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Wniosek ten jednak – z uwagi na przekroczenie czternastodniowego terminu, wynikającego z art. 64c § 7 u.p.e.a. – nie wywołał zamierzonego rezultatu i organ [Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W.] pismem z [...] września 2018 r. nr [...] poinformował, że zawiadomienia zobowiązanego o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wskazanych przez Skarżącą tytułów wykonawczych zostały wydane [...] czerwca 2018 r. w związku z wnioskami Skarżącej z [...] maja 2018 r. i że ponowne wydanie tych zawiadomień, dotyczących tych samych tytułów wykonawczych, nie jest możliwe. Nie budzi przy tym wątpliwości, że uzyskane przez Skarżącą zawiadomienia o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego z [...] czerwca 2018 r. stanowiły zawiadomienia, o których mówi art. 64c § 6a u.p.e.a. Sama Skarżąca w piśmie z [...] maja 2018 r. o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych powołała się na art. 64c § 7 u.p.e.a. jako podstawę takiego wniosku. Przepis ten natomiast nawiązuje do art. 64c § 6a u.p.e.a., wskazując, że postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych wydawane jest na wniosek wierzyciela lub zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w § 6a.

Stąd kolejny wniosek, datowany [...] sierpnia 2018 r. o wydanie zawiadomienia zobowiązanego o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego nie mógł wywołać skutku w postaci uzyskania postulowanego zawiadomienia, jeśli dotyczyło ono tych samych tytułów wykonawczych, których dotyczył uprzedni wniosek.

3. W konsekwencji nie sposób mówić o bezczynności organu w warunkach, gdy organ wydał już wcześniej na wniosek zobowiązanego zawiadomienie o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego. Nie jest zatem zasadne stanowisko Skarżącej o bezczynności organu, przejawiającej się – w ocenie Skarżącej – zaniechaniem wydania takiego zawiadomienia, czy też rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy zażalenia Skarżącej w inny sposób aniżeli merytoryczny.

4. Nie są zasadne zarzuty, nawiązujące do brzmienia art. 37 § 1 pkt 2 ewentualnie pkt 1 kpa, wskazujące na przewlekłość w prowadzeniu sprawy przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., oraz ewentualnie szczególną formę bezczynności, w związku z nierozpoznaniem zażalenia na pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] września 2018 r., które to pismo, mimo nienazwania go formalnie postanowieniem w istocie stanowi takie postanowienie. W ocenie Skarżącej, mamy do czynienia w tym wypadku z przewlekłością, wyrażającą się pozornym prowadzeniem sprawy dotyczącej uzyskania przez Skarżącą zawiadomienia o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego i pozornym jej załatwieniem, polegającym na wydaniu rażąco niezgodnego z prawem aktu prawnego niezałatwiającego sprawy co do istoty.

Zażalenie Skarżącej z [...] września 2018 r. na pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] września 2018 r. zostało załatwione przez organ odwoławczy postanowieniem z [...] listopada 2018 r. nr [...], w którym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez Spółkę na pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] września 2018 r. znak: [...] .

W związku z tym nie sposób mówić w tym wypadku o przewlekłości prowadzenia postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.. Natomiast zapatrywanie Skarżącej co do bezczynności organu w istocie sprowadza się do kwestionowania nie zaniechania załatwienia sprawy [to bowiem nastąpiło postanowieniem z [...] listopada 2018 r. nr [...]], lecz załatwienia jej w określony, niesatysfakcjonujący Skarżącą sposób. Postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. zostało zaskarżone przez Skarżącą, zatem ocena jego poprawności nastąpi w tym właśnie postępowaniu.

5. Z tego względu, zarzuty skargi należało uznać za niezasługujące na uwzględnienie.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd oddalił skargę w całości na podstawie art. 151 p.p.s.a.