Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 217/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 1 pkt 6a, art. 22
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie: sędzia WSA Mirella Łent (spr.) sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Stanisława Majkut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2016 r. sprawy ze skargi G.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie straty podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2015r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej

w L., określił skarżącej wysokość straty podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011r. z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych i z realizacji praw z nich wynikających oraz odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną w kwocie [...]zł.

Podstawę wydanej decyzji stanowiły ustalenia organu, dotyczące nieprawidłowości

w deklarowanych kwotach w korekcie zeznania PIT-38 za 2011r., złożonego w dniu

[...] kwietnia 2012r. w Urzędzie Skarbowym w L. tj.,

1) zaniżenie przychodów, poprzez nieuwzględnienie w zeznaniu PIT-38 kwoty [...]zł wynikającej z korekty informacji PIT-8C złożonej w Urzędzie Skarbowym w L. w dniu [...] lipca 2015 r. przez Dom Maklerski [...] S.A.

w W. – czym naruszono przepis art. 17 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia [...] lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012r., poz. 361 ze zm. - w brzmieniu obowiązującym w 2011r.) – dalej jako: "u.p.d.o.f.";

2) zaniżenie kosztów uzyskania przychodów o łączną kwotę [...]zł poprzez nieuwzględnienie w zeznaniu PIT-38:

- kwoty [...]zł wynikającej z korekty informacji PIT-8C złożonej

w Urzędzie Skarbowym w L. w dniu [...] stycznia 2015r. przez Dom Maklerski [...] S.A. w W. – czym naruszono przepis art. 22 u.p.d.o.f.;

- kwoty [...]zł wynikającej z korekty informacji PIT-8C złożonej

w Urzędzie Skarbowym w L. w dniu [...] sierpnia 2015r. przez [...] Bank [...] S.A. w W. – czym naruszono przepis art. 22 u.p.d.o.f.;

- kwoty [...]zł - wynikającej z korekty informacji PIT-8C złożonej

w Urzędzie Skarbowym w L. w dniu [...] lipca 2015r. w W. – czym naruszono przepis art. 22 u.p.d.o.f.

W złożonym odwołaniu strona zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

* art. 122 i art. 187 ustawy z dnia [...] sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.

z 2015r. poz. 613) – dalej jako: "O.p.", poprzez brak samodzielnego poczynienia wystarczających ustaleń, co do okoliczności o kluczowym znaczeniu dla dokonania wymiaru w niniejszej sprawie, tj. weryfikacji zmieniających się informacji podawanych przez banki i domy maklerskie na temat jakie partie akcji były faktycznie przedmiotem zbycia w 2011r. oraz kiedy i po jakiej cenie zostały one uprzednio nabyte, a także naruszenie art. 197 § 1 O.p. poprzez brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, choć ustalenie jakie partie akcji były faktycznie przedmiotem zbycia w 2011r. oraz kiedy i po jakiej cenie zostały one uprzednio nabyte, a więc weryfikacja prawidłowości zmieniających się informacji bankowych, wymaga posiadania wiadomości specjalnych.

W kwestii zaniżenia kosztów uzyskania przychodów 2011r. odwołująca zarzuciła organowi pierwszej instancji bezkrytyczne przyjęcie kwot wynikających z korekt informacji PIT-8C składanych w Urzędzie Skarbowym w L. przez banki i domy maklerskie, co w konsekwencji wpłynęło na zaniżenie straty podatkowej o [...] zł. Wskazała, że podstawą ustaleń organu podatkowego pierwszej instancji były dane wykazane w korektach informacji PIT-8C dokonywanych przez banki i ich domy maklerskie, gdy tymczasem podstawą ustaleń faktycznych rzutujących na określenie podstawy opodatkowania powinna być analiza źródłowych materiałów dowodowych,

a nie ograniczenie się do przyjęcia zbiorczych danych wskazywanych w kolejnych korektach informacji PIT-8C.

Decyzją z dnia [...] lutego 2016r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu, na wstępie, organ przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w sprawie i podkreślił, że bezspornym jest, iż wydatki na nabycie papierów wartościowych stanowią koszt z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, ale dopiero w momencie uzyskania przychodu ze zbycia tych papierów wartościowych

i podlegają rozliczeniu według przepisów obowiązujących w roku podatkowym,

w którym uzyskano przychód.

Odpowiadając na zarzuty odwołania, organ odwoławczy zauważył, że dane wynikające z korekt informacji PIT-8C składanych przez DM [...] [...] S.A., jak i DM [...] S.A. oraz DM [...] S.A. zostały poddane szczegółowej analizie. W toku prowadzonego postępowania organ pierwszej instancji porównał informacje przed i po korektach dotyczące kosztów nabycia zbywanych za pośrednictwem rachunków inwestycyjnych prowadzonych na rzecz skarżącej papierów wartościowych w 2011r. zawarte w historiach podatkowych (rozchodach FIFO). W wyniku podsumowania obrotów na poszczególnych rachunkach inwestycyjnych, stwierdzono, że kwoty przychodów i kosztów wykazane w korektach informacji PIT-8C wystawionych przez wskazane instytucje finansowe są zgodne z podsumowaniami dokonanymi przez organ podatkowy. Dlatego, zdaniem organu odwoławczego, wniosek strony dotyczący ewentualnego przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego zawarty w odwołaniu,

w powołanym zakresie - nie zasługuje na uwzględnienie. Ponadto organ zauważył, że korekty informacji PIT-8C spowodowane były błędnym wykazaniem kosztów nabycia transferowanych pomiędzy domami maklerskimi i zbywanymi w 2011r. papierami wartościowymi, co znalazło odzwierciedlenie w wyjaśnieniach przekazywanych przez wymienione instytucje finansowe. Z tego względu, stwierdzenia zawarte w odwołaniu, iż podstawą ustaleń organu podatkowego były jedynie zbiorcze, błędne dane wykazane

w korektach informacji PIT-8C, czy też, że nie ustalono, jakie akcje były przedmiotem zbycia przez stronę w analizowanym okresie oraz kiedy i po ile zostały zakupione, jak również to, iż domy maklerskie i banki nie miały prawa do sporządzenia korekt informacji PIT-8C organ uznał za nieuzasadnione.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, każda osoba prawna jaką jest [...] Bank [...] S.A., czy też Dom Maklerski [...] S.A., jak i Dom Maklerski Banku [...] S.A. - były i są zobowiązane do sporządzenia profesjonalnej informacji PIT-8C oraz przekazania jej podatnikowi i właściwemu urzędowi skarbowemu. Wystawca informacji PIT-8C, wbrew Pani opinii, nie jest ograniczony w żaden sposób ilością sporządzania korekt informacji, czy też sposobem eliminowania błędów powstałych przy ich wydawaniu. Dlatego też, powołanym informacjom PIT-8C nie można zarzucić tego, iż są nieprawdziwe, nierzetelne, czy też błędne, gdyż zarówno banki, jak i domy maklerskie są instytucjami zaufania publicznego, a ich działalność jest uregulowana na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa, tj. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe (Dz .U. z 2015 r. poz. 128 ze zm.), ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2014 r., poz. 94 ze zm.) oraz ich statutach i regulaminach. Organ podkreślił, że w działalności prowadzonej na rzecz swoich klientów domy maklerskie są wręcz zobowiązane wykonywać powierzone czynności profesjonalnie, z należytą starannością, w dobrej wierze i w dobrze pojętym interesie klientów, w granicach obowiązującego prawa. Wystawcy informacji PIT-8C będących przedmiotem zaskarżenia, postąpili zatem w sposób jak najbardziej prawidłowy, gdyż w momencie zauważenia zaistniałego błędu wystawiali poszczególne korekty informacji PIT-8C, wyjaśniając również przyczyny ich sporządzenia, czy to

w samych informacjach, jak również w dodatkowych pismach. Tym samym, za nieuprawnione organ uznał twierdzenie odwołującej, iż w związku z treścią art. 81 b O.p. bankom i biurom maklerskim nie przysługuje prawo do korekty złożonych informacji PIT-8C.

W skardze do tut. Sądu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania zarzucając naruszenie:

- art. 122 i art. 187 § O.p. poprzez brak samodzielnego poczynienia wystarczających ustaleń co do okoliczności o kluczowym znaczeniu dla wymiaru zobowiązania podatkowego w niniejszej sprawie, a mianowicie co do weryfikacji zmieniających się informacji podawanych przez banki i domy maklerskie na temat tego jakie partie akcje były faktycznie przedmiotem zbycia w roku 2011 oraz kiedy i po jakiej cenie zostały one uprzednio nabyte;

- art. 197 § 1 O.p. poprzez brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, choć ustalenie jakie partie akcji były faktycznie przedmiotem zbycia w roku 2011 oraz kiedy i po jakiej cenie zostały one uprzednio nabyte, a więc weryfikacja prawidłowości zmieniających się informacji bankowych, wymaga posiadania wiadomości specjalnych.

Skarżąca podobnie jak w odwołaniu wskazała, że podstawą ustaleń organów podatkowych były dane wykazane w korektach informacji PIT-8C dokonywanych przez banki i ich domy maklerskie, gdy tymczasem podstawą ustaleń faktycznych rzutujących na określenie podstawy opodatkowania powinna być analiza źródłowych materiałów dowodowych.

Zdaniem skarżącej, bankom oraz ich biurom maklerskim, jako podmiotom sporządzającym informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 u.p.d.o.f., nie przysługuje - w świetle art. 81b O.p. - prawo do korekty tych informacji.

W związku z powyższym przedmiotowych korekt informacji PIT-8C nie można uznać za korekty deklaracji w rozumieniu art. 81b O.p. Z tego też powodu danym z tych informacji nie przysługuje żadne domniemanie prawdziwości. Skarżąca podkreśliła, że organ podatkowy nie może bezkrytycznie ograniczyć się do zaakceptowania zbiorczych danych wskazanych przez autora informacji PIT-8C, ale powinien w pełnym zakresie przeprowadzić postępowanie dowodowe w celu ustalenia przyczyn korekty, a więc

i powodów zmiany uprzedniego stanowiska banku, weryfikacji zasadności

i prawdziwości tych przyczyn oraz sprawdzenia prawidłowości dokonanych kwalifikacji

i rozliczeń.

Strona zaznaczyła również, że niniejsze postępowanie jest częścią

i konsekwencją toczących się jednocześnie postępowań za lata ubiegłe. W toczących się analogicznych postępowaniach dotyczących innych lat podatkowych banki i domy maklerskie już kilkakrotnie sporządzały różniące się znacznie korekty informacji. Tak więc, dane prezentowane w aktualnych, choć nie wiadomo czy ostatnich korektach, trudno uznać za wiarygodne i wykazane w sposób profesjonalny i rzetelny. Jako przykład strona podała, że w stosunku do roku 2006r. [...] [...] S.A. na przełomie lat 2014/2015, a więc prawie 9 lat po określonym roku podatkowym, wystawił kolejną korektę uprzednio zmienianej już informacji. Zdaniem skarżącej, oparcie się w takiej sytuacji na aktualnie prezentowanych zbiorczych danych bankowych obarczone jest znacznym prawdopodobieństwem błędu i może rodzić konieczność uchylania

w przyszłości daleko idących rozstrzygnięć podatkowych oraz ich ekonomicznych skutków dla podatnika.

W ocenie skarżącej, dotychczasowe, bardzo ogólnikowe wyjaśnienia banków odnośnie powodów korekt są zdecydowanie niewystarczające, szczególnie jeśli uwzględni się wielkość kwot, skomplikowany charakter rozstrzyganej materii, liczbę transakcji, obszerność materiału dowodowego oraz wpływ ustaleń i rozstrzygnięć za inne lata podatkowe. Zatem organ podatkowy powinien uzyskać od banku szczegółowe i wyczerpujące wyjaśnienia odnośnie przyczyn korekty, powodów pierwotnie wskazanych danych, przyjętej metodologii, a informacje w tym zakresie muszą być poparte kompletnym materiałem dowodowym, który mógłby podlegać analizie i ocenie zarówno przez organ podatkowy, choćby przy pomocy biegłego, jak również przez podatnika, który sam takimi danymi nie dysponuje. Skarżąca podkreśliła, że sama analiza przekazanych przez banki i domy maklerskie elektronicznych historii podatkowych nie stanowi dokonania ustaleń faktycznych przez organ podatkowy. Nie wzbudza bowiem wątpliwości ich rachunkowa poprawność w sumowaniu poszczególnych elementów, ale przyjęta na podstawie metody FIFO korelacja pomiędzy akcjami zbywanymi, a datami i kosztami ich nabycia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze m.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 dalej jako "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Badając sprawę w powyższym zakresie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa.

Sporne było to czy zabrakło samodzielnego poczynienia wystarczających ustaleń, co do okoliczności o kluczowym znaczeniu dla wymiaru straty, tj. weryfikacji zmieniających się informacji podawanych przez banki i domy maklerskie na temat, jakie partie akcji były faktycznie przedmiotem zbycia w 2011r. oraz kiedy i po jakiej cenie zostały one uprzednio nabyte; w tym brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, na okoliczność, jakie partie akcji były faktycznie przedmiotem zbycia w 2011r. oraz kiedy i po jakiej cenie zostały one uprzednio nabyte.

Zatem sporem objęto kwestie dotyczące ustalenia i oceny okoliczności faktycznych, czego reguły i zasady wpisano w ustawę z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015r. poz. 613) – dalej jako: "O.p.".

Sąd przyznał rację organom podatkowym, że stan faktyczny przyjęty

w zaskarżonej decyzji jest prawidłowy. Poza sporem pozostaje to, że zostały wystawione "Informacje o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych" - informacje PIT-8C dotyczące 2011r. przekazane do Urzędu Skarbowego, zmieniane przez wystawcę tak, że końcowo inną była kwota kosztów rozliczonych w ramach samo obliczenia zobowiązania podatkowego.

Zdaniem skarżącej wielokrotność zmian, wskazują na konieczność samodzielnego sięgnięcia do danych źródłowych przez organy podatkowe.

WSA wyjaśnia, że postępowanie dowodowe w sprawach podatkowych ma na celu ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego w kontekście określonej normy materialnego prawa podatkowego. Postępowanie dowodowe w sprawach podatkowych nie jest celem w samym sobie, lecz stanowi poszukiwanie odpowiedzi, czy

w określonym stanie faktycznym sytuacja podatnika podpada, czy też nie podpada pod hipotezę (a w konsekwencji i dyspozycję) określonej normy materialnego prawa podatkowego.

Podatkowa podstawa prawna została szeroko przedstawiona w zaskarżonej decyzji, niesporna, nie budziła wątpliwości Sądu.

Natomiast co do ustaleń faktycznych, to organy podatkowe dokonały analizy na podstawie dokumentów przekazanych przez instytucje finansowe na wezwanie organu, w tym historię finansową. Dane te odpowiadały zapisom informacji, które ostatecznie stanowiły podstawę ustaleń faktycznych przyjętych w decyzji, znalazły szczegółowe odzwierciedlenie w tym akcie, a skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych faktów, odmiennych od wykazanych w decyzji. Jedynym uzasadnieniem wątpliwości skarżącej był fakt kilkukrotnych zmian informacji na przestrzeni lat podatkowych.

W tym miejscu można przywołać pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z 27 sierpnia 2015r., II FSK 3407/14, uznał, że wystarczającym było to, iż skoro mimo ponawianych wezwań skarżący nie przedłożył umów dotyczących zbycia akcji, a Dom Maklerski odmówił organowi ich udostępnienia; że wyliczając dochód ze sprzedaży akcji, organ oparł się na tych dokumentach, które udało mu się zdobyć. "Były to informacje PIT-8C, informacja Domu Maklerskiego, w której wyjaśniono, że dokonano weryfikacji danych stanowiących podstawę informacji PIT - 8C m.in. za rok 2004,

w zakresie kosztów uzyskania przychodów (wysokość przychodu nie uległa zmianie, natomiast koszty jego uzyskania określono(...)). Dane te znalazły dokładne potwierdzenie w informacji przedłożonej przez Dom Maklerski (...) oraz w zestawieniu

z dnia [...] września 2010 r. – odnośnie dat zakupu, sprzedaży oraz liczby i numerów poszczególnych pakietów akcji P. S.A., zbytych przez skarżącego w 2004 r. (...). Wszystkie dane wynikające z przesłanych informacji Domu Maklerskiego stały się przedmiotem wnikliwej analizy organu podatkowego i na tej podstawie poczyniono ustalenia, co do wysokości przychodów skarżącego ze sprzedaży papierów wartościowych i kosztów ich uzyskania. Jak słusznie podkreślił Sąd I instancji, skarżący nie wykazał, na czym miałaby polegać ewentualna wadliwość danych potwierdzonych przez Dom Maklerski. Z kolei podnoszona przez autora skargi kasacyjnej kwestia braku charakteru dokumentu urzędowego pisemnych informacji sporządzonych przez Dom Maklerski, nie ma znaczenia dla oceny ich przydatności jako materiału dowodowego. Dowodami w sprawie mogą być bowiem wszelkiego rodzaju dokumenty nie tylko dokumenty urzędowe (zob. art. 181 Ordynacji podatkowej).".

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, stosownie do wymogów dowodowych, jakie ciążą na organie podatkowym stosownie do zapisów ordynacji podatkowej, w tym zasady zaufania, podnoszony przez skarżącą argument nie jest wystarczający do tego, by uznać materiał dowodowy za niezupełny, gdyż nie podważa ostatecznych danych zawartych informacjach. Niewątpliwie informacje te są jednym z dowodów, jakie należy brać pod uwagę i obowiązkiem organu jest ich weryfikacja tak by ostatecznie stan sprawy był stanem realnym, niemniej dokonana przez wystawcę, sama zmiana danych w informacji, nie oznacza automatycznie, że końcowo stają się błędne. W sprawie, zmiana była usprawiedliwiona wynikami kontroli wewnętrznej jakiej dokonał wystawca informacji, zatem usprawiedliwiona dążeniem do ostatecznie realnego przedstawienia sytuacji klienta. To ostatecznie potwierdziła analiza sprawdzająca dokonana przez organ. Argumentacja skarżącej nie wykazała też potrzeby powołania biegłego (art. 197 § 1 O.p.), gdyż w żaden sposób nie wykazała potrzeby wykorzystania wiadomości specjalnych. Sąd przede wszystkim nie widzi jakie to wiadomości mogłyby być wykorzystane.

WSA wyjaśnia, że nie przeprowadzenie przez organy podatkowe dowodu z opinii biegłego na podstawie art. 197 § 1 O.p. nie świadczy w żaden sposób o naruszeniu zasad postępowania dowodowego. Zgodnie z tym przepisem: w przypadku gdy

w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może powołać na biegłego osobę dysponującą takimi wiadomościami, w celu wydania opinii. Użyte w tym przepisie słowo "może" oznacza pozostawienie organowi swobody w korzystaniu z tego środka dowodowego. Granice korzystania z tej swobody wyznacza zasada prawdy obiektywnej, gdyż z niej wypływa obowiązek organu podjęcia wszelkich czynności mających na celu ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego sprawy podatkowej. Organ podatkowy obowiązany jest wykorzystać ten środek dowodowy w sprawie o zawiłym stanie faktycznym, który można wyjaśnić dopiero wtedy, gdy dysponuje się specjalnymi wiadomościami.

Należy podkreślić, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga wiadomości specjalnych wtedy, gdy przy jej rozpoznaniu wyłoni się zagadnienie mające znaczenie, dla rozstrzygnięcia którego wyjaśnienie przekracza zakres wiadomości i doświadczenia życiowego osób mających wykształcenie ogólne i nie jest możliwe bez posiadania wiadomości specjalnych w określonej dziedzinie nauki, sztuki, rzemiosła, techniki, stosunków gospodarczych itp., z którą wiąże się rozpatrywane zagadnienie.

W ocenie WSA strona w żaden sposób nie wykazała, by wyłoniło się konkretne zagadnienie tej rangi. Skarżąca ograniczając się do zaniepokojenia częstymi zmianami informacji, wskazuje jedynie, że trudnym jest ustalenie sekwencji zdarzeń mających znaczenie dla sprawy.

Należy przyznać rację, że korekty danych mogą świadczyć o trudnościach, niemniej tak ogólne obawy nie są wystarczające w świetle tego, że ostatecznie informacje PIT 8C sporządziła umocowana do tego instytucja finansowa, kompetentna

z racji swego charakteru działalności.

Zatem końcowo należało stwierdzić, że ustalenia w zakresie prawidłowo zakreślonego w decyzji, stanu prawnego sprawy, zostały dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 191 O.p.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 187 § 1 O.p.). Organ rozpatrzył zarówno poszczególne dowody

z osobna, jak również we wzajemnej łączności i ustosunkował się do różnic

w zebranych dowodach. Mógł kierować się nie tylko wiedzą, ale i doświadczeniem życiowym i jego rozumowanie było zgodne z prawidłami logiki.

W konsekwencji, nie można uznać za istotne wskazanie, że bankom oraz ich biurom maklerskim, jako podmiotom sporządzającym informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 u.p.d.o.f., nie przysługuje - w świetle art. 81b O.p. - prawo do korekty tych informacji, gdyż w sprawie chodzi o ich treść, która składa się na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, a nie kwestie ich skuteczności (związania organu). W szczególności nie przyjęto domniemania ich prawdziwości i uznania bezkrytycznego, co zarzuca strona. Należy powtórzyć, że organ przeanalizował te dane, konfrontując z innymi dokumentami a skarżąca nie podała żadnych konkretnych okoliczności faktycznych, które by te ustalenia zaburzały.

Mając powyższe na względzie powyższe oraz art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak

w sentencji.

M. Łent H. Adamczewska – Wasilewicz I. Najda – Ossowska