Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1688/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Sygn. akt II SA/ Kr 1688/ 03 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie NSA Izabela Dobosz ( spr. ) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2006 r. sprawy ze skargi G. C. na postanowienie Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 27 maja 2003 r. , nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2000 r. nr [...]Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pozbawił G. C. uprawnień wdowy po kombatancie. Odpis tej decyzji doręczono G. C. w dniu [...] lutego 2000 r. wraz z pouczeniem o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Pismem z daty [...] października 2002 r. (data nadania przesyłki poleconej: [...] listopada 2002 r.) G. C. zwróciła się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych "o przywrócenie terminu prawa odwoławczego od decyzji o pozbawieniu uprawnień wdowy po kombatancie do Naczelnego Sądu Administracyjnego". Podniosła, że jest osobą schorowaną i nie interesuje się sprawami kombatanckimi. Z tego względu nieświadomie pominęła termin do złożenia odwołania. Przypadkowo wśród dokumentacji pozostałej po jej zmarłym mężu znalazła zaświadczenie [...] Komendy Powiatowej Milicji Obywatelskiej z dnia [...] listopada 1946 r. potwierdzające przebieg jego służby. Kserokopię zaświadczenia dołączyła do wniosku. Ponadto w piśmie przedstawiła fakty z życia L. C., które - jej zdaniem powinny skutkować przywróceniem jej uprawnień wdowy po kombatancie na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 2 ustawy o kombatantach.

Powyższe pismo Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia 27 maja 2003 r. nr [...], sprostowanym w dniu [...] września 2003 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu postanowienia powołał się na art. 58 § 1 i 2 k.p.a. stwierdzając, że strona nie spełniła wymaganych tym przepisem warunków, a mianowicie nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, nie złożyła w tej sprawie stosownych dokumentów, a sam wniosek nie został złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Wraz z odpisem postanowienia pouczono stronę, że może być ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia.

G. C. w terminie wskazanym w pouczeniu wniosła skargę do sądu administracyjnego domagając się "przywrócenia jej terminu prawa odwoławczego od Decyzji nr [...] Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pozbawiającej jej uprawnień wdowy po kombatancie z dnia [...] marca 2000 r.". Uchybienie terminu odwoławczego nastąpiło z jej winy, gdyż nie zrozumiała treści powyższej decyzji, nie spodziewała się, że po śmierci męża może utracić uprawnienia wdowy po kombatancie. Ze względu na stan zdrowia nie miała żadnych kontaktów z organizacjami kombatanckimi, które mogłyby udzielić jej należytej informacji o sposobie i trybie postępowania w sprawie przywrócenia jej uprawnień kombatanckich po zmarłym mężu.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie ponownie wskazując, że skarżąca nie spełniła przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu. Argumenty podniesione przez nią w skardze nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Tak sformułowaną skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zakres kontroli administracji publicznej dokonywanej przez sądy administracyjne jest określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W części dotyczącej kontroli postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym przepis ten jest tożsamy z art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 Poz. 368 z późniejszymi zmianami), który obowiązywał w dacie wnoszenia skargi. Na podstawie tych przepisów dopuszczalne jest zaskarżanie do sądu wyłącznie tych postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie w sprawie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty.

W żadnej z tych kategorii nie mieści się postanowienie organu właściwego do rozpatrzenia odwołania w przedmiocie przywrócenia terminu do jego złożenia wydane na podstawie art. 59 § 2 k.p.a. (zgodnie art. 127 § 3 k.p.a. do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań). Nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty ani nie jest zaskarżalne w drodze zażalenia. Nie kończy również postępowania administracyjnego, bowiem po negatywnym rozstrzygnięciu wniosku organ administracji zobowiązany jest wydać postanowienie o którym mowa w art. 134 k.p.a. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). Dopiero to postanowienie kończy postępowanie administracyjne i może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

Dla rozstrzygnięcia tej kwestii nie ma znaczenia fakt, iż organ wydający postanowienie błędnie pouczył stronę, iż może zaskarżyć je do sądu administracyjnego, gdyż mylne pouczenie strony przez organ administracji publicznej o przysługującej jej skardze do sądu nie może rozszerzać ustawowo określonego zakresu kognicji sądu administracyjnego.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w odpowiedzi na skargę wskazuje, że skarżąca do wniosku o przywrócenie terminu nie dołączyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jest to stanowisko błędne. W myśl art. 128 k.p.a. odwołanie nie wymaga szczególnego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Z pisma skarżącej z daty [...] października 2002 r. zawierającej wniosek o przywrócenie terminu jasno wynika, że jest ona niezadowolona z wydanej decyzji - uważa ją za krzywdzącą dla siebie i dla swojego zmarłego męża. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 września 2001 r. sygn. akt I SA 637/00 (LEX nr 54521) to, że skarżąca nie złożyła odrębnego pisma, nie oznacza, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie jest równocześnie odwołaniem. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych powinien więc wydać postanowienie, o którym mowa w art. 134 k.p.a. i pouczyć stronę o możliwości zaskarżenia go do sądu administracyjnego.

W tej sytuacji skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).