Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 284/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.66 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 15 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu pisma oddala skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 284/08

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy postanowienie Starosty P. z dnia [...] r., Nr [...] wydane w przedmiocie zwrotu K. S. wniesionego przez nią podania z dnia [...] r.

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny.

W dniu [...] r. K. S. złożyła w Starostwie Powiatowym w P. pismo, w którym jako adresata wskazała Sąd Rejonowy w W. VIII Zamiejscowy Wydział Karny w P. Z uwagi na fakt, iż zarówno oznaczenie adresata pisma, jak i treść pisma wskazywały, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, Starosta P. postanowieniem z dnia [...]r. zwrócił podanie wnioskodawczyni, na podstawie art. 66 § 3 Kpa.

W zażaleniu na powyższe postanowienie K. S. zarzuciła bezczynność i przewlekłość postępowania Starosty P. , Naczelnika Wydziału Zdrowia i Pomocy Społecznej oraz Rady Powiatu P. dotyczącą działań Dyrekcji SPZOZ w P., w sprawie niewłaściwego wystawienia świadectwa pracy. Powołała się na okoliczności i dowody w postaci rozstrzygnięć sądowych , których dokładnie nie określiła. Wniosła o rozpatrzenie sprawy we właściwym trybie.

Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Powołując się na treść art. 66 § 3 Kpa, Kolegium uznało, iż zaskarżone postanowienie odpowiada obowiązującemu prawu. Z treści pisma wniesionego przez K. S. bezsprzecznie wynika , iż właściwym w niniejszej sprawie jest sąd powszechny. Zasadnym zatem, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., było wydanie postanowienia o zwrocie podania z dnia [...] r. wnioskodawczyni.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. S. podniosła, iż wydane rozstrzygniecie jest krzywdzące i "nie obejmuje całości czynów niedozwolonych wywołanych przez lekarza medycyny K. M. oraz lekarza medycyny A. P.". Zdaniem skarżącej "te dwa nazwiska z ochrony zdrowia wymagają oceny i korekty WSA w Łodzi celem rozstrzygnięcia przestępstwa wyżej wymienionych dla poczucia bezpieczeństwa".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) - dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art.134 § 1 p.p.s.a.

Rozpoznając skargę, w tak zakreślonej kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązującego prawa.

Stosownie do treści art. 66 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. 2000r. Nr 98 poz1071 ze zm.) jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny , organ , do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

W niniejszej sprawie K. S. wniosła do Starosty P. podanie z dnia [...] r. , w którym jako adresata wskazała Sąd Rejonowy w W. VIII Zamiejscowy Wydział Karny w P. Ponadto skarżąca określiła powoda, pozwanego oraz wskazała określone przepisy kodeksu karnego i kodeksu postępowania karnego , stanowiące podstawę prawną jej żądania.

Na zakres kognicji organów administracji publicznej wskazuje art. 1 Kpa. Z treści powołanego przepisu wynika, iż organy administracji publicznej są organami powołanymi z mocy prawa lub na podstawie porozumień, do załatwiania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnej. Organy te stosują administracyjne prawo materialne , jak również przepisy procedury administracyjnej. Natomiast co do możliwości stosowania przez te organy innych gałęzi prawa (prawa cywilnego, finansowego, itd.) , przyjmuje się, że jest to możliwe jeżeli normy te upoważniają organy administracji publicznej do załatwiania spraw indywidualnych w drodze decyzji.

W ocenie Sądu, organy administracji publicznej prawidłowo uznały, iż właściwym do rozpoznania wniosku jest sąd powszechny. Na powyższe wskazywało zarówno oznaczenie adresata wniesionego podania, jak również jego treść.

Organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie zawierające konkretne żądanie, jest zobowiązany w pierwszej kolejności zbadać, czy jest organem właściwym rzeczowo do wszczęcia postępowania w sprawie oraz czy żądanie objęte podaniem może być rozpoznane w postępowaniu administracyjnym. Innymi słowy obowiązkiem organu jest ustalenie czy konkretna sprawa jest sprawą indywidualną, czy sprawa ta należy do właściwości organów administracji publicznej lub organów wymienionych w przepisie art. 1 pkt 2 Kpa. i czy jest sprawą podlegającą rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. (por. teza 1 wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 lipca 2006 r. , sygn. akt I SA/Wa 2276/05, LEX nr 258371; teza 1 wyroku NSA z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt II GSK 32/06, LEX nr 212199).

Uznać zatem należało, iż w niniejszej sprawie, organy administracji publicznej po dokonaniu wstępnej kontroli podania skarżącej zasadnie uznały się za niewłaściwe w sprawie określonej w złożonym wniosku. Zarówno adresat podania, oznaczenie stron (pozwanego i powoda), żądania wnioskodawczyni poparte konkretnie wskazanymi przepisami kodeksu karnego jednoznacznie wskazywały, iż właściwym do rozpoznania podania jest sąd powszechny. Stąd w ocenie Sądu organy prawidłowo, zgodnie z treścią powołanego wcześniej art. 66 § 3 Kpa., wydały postanowienie o zwrocie pisma wnioskodawczyni. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organy administracji publicznej wskazały, iż właściwym do rozpoznania podania skarżącej jest sąd powszechny - Sąd Rejonowy w W. VIII Zamiejscowy Wydział Karny w P.

Wskazać należy również, iż wydanie postanowienia o zwrocie podania skarżącej na podstawie art. 66 § 3 Kpa nie oznaczało merytorycznego, odmownego rozpatrzenia wniosku K. S., a jedynie rozstrzygało w przedmiocie niewłaściwości organu do którego zostało wniesione.

Skarżąca mając na uwadze konkretny zakres swoich żądań, jak również wyczerpujące uzasadnienie postanowienia o zwrocie podania, po otrzymaniu odpisu postanowienia z dnia [...] r. , mogła wnieść pismo ponownie, bezpośrednio do Sądu Rejonowego w W. VIII Zamiejscowy Wydział Karny w P. Powyższe niewątpliwie skróciłoby czas rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] r.

Natomiast w odniesieniu do zarzutu pełnomocnika skarżącej, podniesionego na rozprawie, w dniu 15 października 2008 r. , dotyczącego niezastosowania przez organy administracji publicznej przepisu art. 65 § 1 Kpa., wskazać należy, iż powołany przepis stanowi wyłącznie podstawę przekazania według właściwości spraw indywidualnych załatwianych przez organy administracji w drodze decyzji, w rozumieniu art. 1 pkt 1 Kpa. Sprawa załatwiana na podstawie art. 65 § 1 Kpa znajduje się zatem w sferze zainteresowania administracji publicznej, mimo że została skierowana do niewłaściwego organu, który powinien niezwłocznie przekazać ją do organu właściwego. Tego rodzaju sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 lipca 2006 r, sygn. akt VI SA/Wa 875/06, LEX nr 243071; teza 1 wyroku WSA w Warszawie z dnia 20 lutego 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 21651/05, LEX nr 203689).

Ponadto wskazać należy, iż żaden przepis procedury administracyjnej, jak również procedury karnej nie przewiduje trybu składania wniosku o wszczęcie postępowania karnego za pośrednictwem organu administracji publicznej.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

T.P.