Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 561/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.  3,  art. 58
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o. o. w K. na pismo B S. A. K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 19 lutego 2018 r. A sp. z o. o. w K. zwróciła się do B S. A. w K. o udzielenie informacji publicznej dotyczącej finansowania zamówienia publicznego nr [...] pn. "Budowa instalacji klimatyzacji centralnej o mocy chłodniczej 3 MW z możliwością rozbudowy do 6 MW w [...]" poprzez:

1) przedstawienie kopii rocznych planów rzeczowo-finansowych, strategicznych planów wieloletnich oraz wszelkich innych podobnych dokumentów dotyczących finansowania ww. zamówienia publicznego;

2) przedstawienie kopii zmian w rocznych planach rzeczowo-finansowych, strategicznych planach wieloletnich oraz wszelkich innych podobnych dokumentach, jeżeli zmiany te dotyczą finansowania ww. zamówienia publicznego,

3) przedstawienie kopii Wniosku do Zarządu wraz z podjętą Uchwałą Zarządu uruchamiającą procedurę postępowania przetargowego nr [...] pn. "Budowa instalacji klimatyzacji centralnej o mocy chłodniczej 3 MW z możliwością rozbudowy do 6 MW w [...] "

oraz udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. jaką kwotę Zamawiający przewidział na sfinansowanie ww. zamówienia publicznego w rocznych planach rzeczowo-finansowych, strategicznych planach wieloletnich oraz wszelkich innych podobnych dokumentach,

2. czy ww. kwota była zmieniana,

3. jeżeli ww. kwota była zmieniana, wskazanie kiedy, przez kogo, w jakim trybie i w jakim dokumencie została dokonana zmiana ww. kwoty.

W odpowiedzi B S. A. w K. poinformował wnioskodawcę, że na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej: ustawa) zobowiązane do udzielania informacji publicznej są podmioty, w tym spółki prawa handlowego wykonujące zadania publiczne.

Niezależnie od powyższego wskazano, że dokumentacja objęta wnioskiem stanowi zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, tajemnicę przedsiębiorstwa, a prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy.

Wnioskodawca pismem z dnia 6 marca 2018 r. wrócił się do B S. A. w K. o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Spółka w piśmie z dnia [...] r. podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, akcentując że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej.

Na powyższe pismo A p. z o. o. w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, 4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.) oraz postanowień określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których maja zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Natomiast nie są właściwe w sprawach określonych w art. 5 P.p.s.a. (w pkt 1 – 5 wymieniających rodzaje spraw wyłączonych spod właściwości sądów administracyjnych).

Z powyższego zatem wynika, że działanie organów administracji publicznej (podmiotów wykonujących zadania publiczne), którego nie można sklasyfikować jako jednej z form wskazanych w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a., nie podlega kontroli sądowej, a podjęte próby jej zainicjowania poprzez skargi nie mogą być skuteczne. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej, gdzie skarżący przedmiotem skargi uczynił skierowane do niego pismo informacyjne B S. A. w K. z dnia [...] r. co do udostępnienia żądanej informacji. Z przedmiotowego pisma wynika bowiem wprost, że organ dokonał kwalifikacji prawnej żądanej przez skarżącego informacji, wskazując, że nie stanowi ona informacji publicznej i nie wydał w tym przedmiocie decyzji.

Trzeba przypomnieć, że z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, iż decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej może być wydana tylko wówczas, gdy chodzi o informacje mieszczącą się w zakresie przedmiotowym i podmiotowym tej ustawy (art. 16). Jeżeli więc, według oceny dokonanej przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, żądana przez wnioskodawcę informacja nie ma takiego waloru, to w takim przypadku przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mają zastosowania i nie występuje możliwość wydania decyzji odmownej na podstawie art. 16 tej ustawy, a odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej powinna nastąpić w formie pisma informacyjnego. Niedopuszczalne jest zatem wydanie decyzji odmownej, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest konsekwentnie pogląd, według którego pismo informacyjne o tym, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie określonym przepisem art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 928/05).

Należy zatem uznać, że taki właśnie charakter ma zaskarżone pismo z dnia [...] r., wystosowanie w analizowanej sprawie do skarżącego. Wynika to bez wątpienia z treści tegoż pisma.

Skoro więc sprawa z wniesionej skargi nie mieści się w katalogu spraw podlegających rozpoznaniu sądy administracyjne, to w takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.