Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 240/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Łd 899/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. F. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę sieci elektroenergetycznej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Łd 899/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. F. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę sieci elektroenergetycznej.

Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 grudnia 2020 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 300 zł. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braku fiskalnego skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.

Stosowne wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 5 stycznia 2021 r. W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącego tytułem wpisu sądowego od skargi uiściła kwotę 100 zł.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę sieci elektroenergetycznej. Stosownie zatem do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł.

Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącego przy wnoszeniu skargi tytułem wpisu sądowego uiściła kwotę 200 zł. W związku z tym została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 300 zł. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego uiściła jedynie kwotę 100 zł.

Bezspornym jest zatem, że pełnomocnik skarżącego, pomimo informacji o skutkach niewywiązania w ustawowym terminie z obowiązku uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o wskazaną kwotę i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, nie uiściła wymaganego wpisu sądowego w pełnej wysokości.

W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał postanowienie odrzucające skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., bowiem skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił wpisu od skargi.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika podniósł, że postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi jest wadliwe. Wskazał, że prawidłowo opłacił skargę, a jeżeli "brakuje jakiejś opłaty", to spowodowane to jest błędnym działaniem organu administracyjnego – Wojewody Łódzkiego, a na późniejszym etapie błędnym działaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że w pouczeniu zaskarżonej decyzji poinformowano skarżącego, że wpis od skargi wynosi 200 zł i taka też kwota została uiszczona na rzecz Sądu. W treści zarządzenia do uiszczenia wpisu od skargi została zaś wskazana kwota 300 zł, zatem ze względu na okoliczność, że pełnomocnik skarżącego uiściła już kwotę 200 zł, poinformowała o tym fakcie sąd w piśmie z dnia 5 stycznia 2021 r. i opłaciła dodatkowe 100 zł oraz załączyła dowód wpłaty. Pełnomocnik skarżącego podniosła, że skoro wcześniej została pouczona, że wysokość wpisu wynosi 200 zł, to z ostrożności uzupełniła jednak opłatę o kwotę 100 zł. Z treści zarządzenia wynikało jakby sąd w ogóle nie miał wiedzy o tym, że opłaciła już wpis w kwocie, którą jej wskazano.

Pełnomocnik skarżącego podniosła, że z zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi wynika, że wpis od skargi wynosił 500 zł, jednakże nie została ona o tym prawidłowo poinformowana.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi (art. 230 § 2 P.p.s.a.) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. podlega natomiast odrzuceniu.

W rozpoznawanej sprawie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2020 r. został wezwany do uzupełnienia wpisu o kwotę 300 zł. Odpis przedmiotowego zarządzenia został doręczony skarżącemu 5 stycznia 2021 r. W ustawowym 7-dniowym terminie strona skarżąca nie skorzystała z możliwości zaskarżenia zarządzenia i wobec upływu terminu do wniesienia zażalenia, zarządzenie stało się prawomocne. Ponadto bezsporne jest, że w wyznaczonym terminie nie uiszczono (tytułem uzupełnienia) wymaganej zarządzeniem kwoty wpisu sądowego o brakującą kwotę 300 zł, a uiszczono kwotę 100 zł. Nie ulega zatem wątpliwości, że brak fiskalny skargi nie został usunięty. Tym samym zaistniała podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Odnosząc się do zarzutu podniesionego w zażaleniu zauważyć należy przede wszystkim, że skarżącemu doręczono odpis zarządzenia do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w treści zarządzenia wskazano, że Sąd wzywa "do uzupełnienia wpisu o kwotę 300 zł". Sąd wskazał również właściwą podstawę prawną wezwania skierowanego do skarżącego. Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury, wynosi 500 zł. Przedmiotem skargi w tej sprawie jest decyzja Wojewody Łódzkiego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę sieci elektroenergetycznej. Jest to zatem niewątpliwie decyzja z zakresu budownictwa i architektury, o której stanowi cytowany wyżej przepis rozporządzenia. Nadto, zarządzenie zawierało jasne pouczenie o terminie uiszczenia i skutkach nieuiszczenia wymienionej kwoty 300 zł. W tej sytuacji zarzut, że pełnomocnik skarżącego nie została prawidłowo poinformowana o prawidłowej wysokości wpisu, nie jest skuteczny.

Ponadto wpływu na powyższą ocenę zaskarżonego postanowienia nie ma powoływana okoliczność, że w pouczeniu decyzji skarżący został poinformowany przez organ administracji, że wpis od skargi wynosi 200 zł. Kwestia określania wysokości wpisów w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy do właściwości sądów administracyjnych, zatem błędne pouczenie organu w tym zakresie nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy, zważywszy, że strona została prawidłowo wezwana przez Sąd do uzupełniania braku fiskalnego skargi.

Skoro zaś skarżący nie uiścił pełnej kwoty żądanego wpisu, to zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.

Na zakończenie skonstatować można, że okoliczności podnoszone w zażaleniu mogą być podniesione w ewentualnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. Skuteczność takiego wniosku jest jednak uwarunkowana spełnieniem przesłanek określonych w art. 86 i 87 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.