Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 204/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 8, art. 65 §1, art. 112
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 17
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Piotr Godlewski NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Opioła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2020 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Dyrektora Zespołu Szkół z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 204/20

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi B. P. (dalej w skrócie: "Skarżąca", "Wnioskodawczyni") jest decyzja Dyrektora Zespołu Szkół (dalej w skrócie: "Dyrektor ZSP") z [...] grudnia 2019 r. nr [...] wydana w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej.

W podstawie prawnej organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.

z 2019 r., poz. 1429 ze zm. – zwana dalej "u.d.i.p.").

Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że 2 października 2019 r. Skarżąca skierowała do Dyrektora ZSP wniosek

o udostępnienie informacji publicznej w zakresie imiennego wykazu nauczycieli, którzy byli lub są członkami rady Pedagogicznej Zespołu Szkół Plastycznych (w tym również wicedyrektorów, kierownika internatu i kierownika warsztatów/sekcji przedmiotów artystyczno-zawodowych), którym przyznano w latach szkolnych 2010-2020 dodatek motywacyjny wraz z podaniem wysokości dodatku motywacyjnego przyznanego każdemu nauczycielowi przez dyrektora w poszczególnym roku szkolnym. Wnioskująca zwróciła się by ww. informacje udostępniono w formie wydruku i w formie elektronicznej.

Pismem z [...] października 2019 r. Dyrektor ZSP uznając, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną, wezwał wnioskodawczynię do wykazania powodów dla których ujawnienie ww. informacji ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego.

Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu i w piśmie z dnia [...] października 2019 r. wywiodła, że żądane informacje stanowią informację prostą. Nie wymagają przeprowadzania czasochłonnych analiz, wniosków i związanych z tym nakładów finansowych (wystarczy wykonanie kserokopii list sporządzonych na potrzeby księgowości). Jednocześnie wskazała, że kieruje się interesem publicznym. Wyjaśniła, że jest członkiem Ogniska Związku Nauczycielstwa Polskiego działającego przy ZSP. Od wielu lat są zgłaszane są jej, zarówno przez członków ZNP, jak nauczycieli niezrzeszonych w ZNP, wątpliwości związane z przydzielaniem przez Dyrektora ZSP dodatków motywacyjnych, nagród i godzin nadliczbowych. Pojawiają się nieustannie wątpliwości i pytania, czy Dyrektor ZSP kieruje się obiektywnymi powodami przyznając wspomniane dodatki do wynagrodzenia. Ujawnienie tych informacji pozwoli wnioskodawczyni, jako Prezesowi Ogniska ZNP przeanalizować sytuację i podjąć stosowane działania (np. rozmowy wyjaśniające), poprawi wzajemne relacje wśród nauczycieli oraz relacje z Dyrekcją ZSP oraz wpłynie na poprawę jakości funkcjonowania publicznej placówki oświatowej jaką jest ZSP. Dodała, że środki, którymi dysponuje Dyrektor ZSP są pieniędzmi publicznymi

i w tym zakresie obowiązuje jawność i transparentność.

Decyzją z [...] listopada 2019 r. nr [...] Dyrektor ZSP odmówił udostępnienia informacji publicznej.

Zdaniem organu żądana przez wnioskodawczynię informacja wymaga przetworzenia - wyodrębnienia parametrów w programie informatycznym oraz wygenerowania odrębnych list do wydruku. Nadto przygotowanie wykazów w formie elektronicznej wymaga przygotowania zrzutów ekranowych każdej listy odrębnie

i wyedytowania ich w edytorze tekstu lub arkuszu kalkulacyjnym ze względu na brak możliwości eksportu lub zapisania plików w ogólnodostępnym formacie. Istnieje także możliwość sporządzenia wykazów na podstawie list płac, które są przechowywane w archiwum. Organ wskazał, że każda z wymienionych czynności jest przetwarzaniem danych, do wykonania których zaangażować należałoby co najmniej 3 osoby na około 7 dni roboczych z wyłączeniem ich z pełnionych obowiązków.

Zdaniem organu żądana informacja jest informacją przetworzoną, a zatem wnioskodawczyni na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy winna wykazać szczególnie istotny interes publiczny. Takiego interesu wnioskodawczyni nie wykazała, nie nakreśliła również okoliczności i faktów przemawiających za udzieleniem jej przetworzonych informacji objętych wnioskiem. Podniesione wątpliwości i pytania, czy Dyrektor ZSP kieruje się obiektywnymi powodami przyznając dodatki do wynagrodzenia nie stanowią wystarczającego uzasadnienia do wykazania szczególnego interesu publicznego.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła B. P. domagając się uchylenia decyzji i wydania nowej, zgodnej z treścią żądania zawartego we wniosku inicjującym postępowanie. Decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 5 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy poprzez wadliwe zastosowanie tych przepisów, w sytuacji gdy żądana informacja nie jest informacją przetworzoną wymagającą wykazania szczególnego interesu prawnego;

- art. 2 ustawy poprzez jego błędną interpretację i wykazanie, że przepis ten nie ma zastosowania w sprawie podczas gdy żądana informacja jest informacją publiczną prostą i przysługuje każdemu obywatelowi RP, a organ wydający nie może żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego;

- art. 17 ustawy poprzez błędne pouczenie, że od wydanej decyzji przysługuje prawo złożenia odwołania do SKO oraz prawo do wniesienia powództwa do Sądu Rejonowego.

Zarzuciła także naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie:

- art. 7 w zw. z art. 77 ust. 1 oraz art. 80 k.p.a. polegające na braku wszechstronnego zebrania i wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, co skutkowało błędną oceną, że żądana informacja jest informacją przetworzoną;

- naruszenie art. 8 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania bez kierowania się zasadą proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania;

- art. 8 § 2 k.p.a. poprzez odstąpienie od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw

w takim samym stanie faktycznym i prawnym;

- art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia faktycznego oraz prawnego i niewyjaśnienie dlaczego Dyrektor uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała szczególnie istotnego interesu prawnego

a przedstawiona przez nią argumentacja jest niewłaściwa;

- art. 107 § 1 pkt 7 k.p.a. poprzez wskazanie błędnego pouczenia o możliwości złożenia odwołania do SKO lub możliwości złożenia powództwa do Sądu Rejonowego.

W rozwinięciu zarzutów Skarżąca podtrzymała argumentację, że żądana informacja jest informacją prostą, a nie przetworzoną. Podkreśliła, że posiada szczególnie istotny interes publiczny. Reprezentuje licznych nauczycieli, pomaga, udziela porad innym pracownikom nie będącym związkowcami. Od wielu lat posiada informacje od licznej grupy pracowników dotyczących przydzielania przez Dyrektora dodatków motywacyjnych, nagród i godzin ponadwymiarowych. Pracownicy ZSP nieustannie zgłaszają swoje niezadowolenie z powodu braku informacji od pracodawcy o przyczynach jakimi kieruje się dokonując wyboru poszczególnych nauczycieli do nagród, czy zwiększania im wymiaru czasu pracy. Dodatkowo zauważyła, że środki pieniężne jakimi dysponuje Dyrektor to środki publiczne, których wydatkowanie jest jawne i podlega kontroli społecznej. Zwróciła uwagę na błędne pouczenie zawarte w decyzji organu o przysługującym środku zaskarżenia.

Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. Dyrektor ZSP utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu powołując się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, w tym art. 3 ust. 1 oraz orzeczenia sądów administracyjnych wskazał, że wytworzenie informacji przetworzonej, wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określonego działania intelektualnego

w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji

i oceny. Dyrektor ZSP wskazał, że wskazane powyżej cechy noszą informację objęte wnioskiem. Ich udostępnienie warunkowane było wykazaniem przez wnioskodawczynię istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, którego mimo wezwania nie wykazała.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisaną powyżej decyzję złożyła B. P. wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Kwestionowanej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 5 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy poprzez błędną interpretację powodującą zastosowanie tego przepisu, podczas gdy żądana informacja nie jest informacją przetworzoną wymagającą wykazania szczególnego interesu prawnego, a także poprzez uznanie, że nie wykazała takiego interesu;

- art. 2 ustawy poprzez jego błędną interpretację i uznanie, że przepis ten nie ma zastosowania w sprawie, podczas gdy żądana informacja jest informacją publiczną prostą i przysługuje każdemu obywatelowi RP, a organ wydający nie może żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego.

Skarżąca zarzuciła nadto naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 7 w zw. z art. 77 ust. 1 i art. 80, art. 8 § 1 i § 2 oraz art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. i podtrzymała w tym zakresie argumentację podniesioną we wniosku

o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu skarżąca raz jeszcze podkreśliła, że żądana przez nią informacja stanowi informację prostą nie wymagającą przetworzenia. Nadto w piśmie z [...] października 2019 r., będącym odpowiedzią na wezwanie Dyrektora, szczegółowo odniosła się do interesu publicznego jakim kierowała się zwracając się do organu o wydanie decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor ZSP wniósł o jej oddalanie, uznając ją za bezzasadną i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Odnosząc się do zarzutów Skarżącej podał, że wbrew jej twierdzeniom w uzasadnieniu decyzji w sposób wyczerpujący wskazał argumenty stanowiące podstawę odmowy udzielenia informacji. Uzasadnił czym jest informacja prosta a czym złożona i jakie przesłanki muszą być spełnione by uzyskać informację złożoną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Sądy administracyjne w sprawowanej kontroli ograniczają się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, stosownie do regulacji zawartych w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza z kolei przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z jego brzmieniem Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak zawiązany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Analizowana w tym aspekcie skarga B. P. podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem.

Przypomnieć na wstępie wypada, że z mocy art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Natomiast konkretyzacją tego prawa zajmuje się m.in. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W trybie tej ustawy Skarżąca domagała się od Dyrektora Zespołu Szkół udostępnienia imiennego wykazu nauczycieli, którzy byli lub są członkami rady Pedagogicznej Zespołu Szkół Plastycznych (w tym również wicedyrektorów, kierownika internatu i kierownika warsztatów/sekcji przedmiotów artystyczno-zawodowych), którym przyznano w latach szkolnych 2010-2020 dodatek motywacyjny wraz z podaniem wysokości dodatku motywacyjnego przyznanego każdemu nauczycielowi przez dyrektora w poszczególnym roku szkolnym.

W myśl art. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Nadto na podstawie art. 2 ust. 1 tej ustawy każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, co jednocześnie nie oznacza, że każdy podmiot jest zobligowany do jej udostępnienia; realizacja tego prawa spoczywa na podmiotach wymienionych w art. 4 ust. 1 ustawy.

Dyrektor ZSP na mocy art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

W sprawie niniejszej nie jest też kwestionowane, że żądana przez Skarżącą informacja ma charakter informacji publicznej określonej w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Natomiast w toku postępowania sporne było to, czy ocena organu, że żądana przez Skarżącą informacja publiczna stanowi informację przetworzoną, była uzasadniona. Zdaniem Skarżącej wnioskowana informacja stanowi informację prostą, zaś w ocenie organu ma ona charakter informacji przetworzonej, a w związku z tym jej uzyskanie uwarunkowane jest wykazaniem, że jest to istotne dla interesu publicznego.

W ocenie Sądu pogląd orzekającego w sprawie organu zasługuje na akceptację.

W orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prezentowany jest konsekwentnie pogląd, że informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 października 2006 r., sygn. I OSK 1347/05 (Lex 281369) informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego; Sąd w składzie orzekającym w sprawie niniejszej pogląd ten w całości podziela.

Informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 977/11).

Zwykle przygotowanie takiej informacji jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia znacznej ilości dokumentów. Jest przez to wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, LEX nr 1368968, wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369, wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r., I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r., I OSK 747/14).

Przenosząc powyższe poglądy, zawarte w przywołanych wyżej wyrokach sądów administracyjnych a z którymi Skład orzekający w pełni się zgadza, na grunt niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że żądana przez Skarżącą informacja wyczerpuje znamiona informacji przetworzonej. Jej przygotowanie nie będzie wiązało się zwykłym wyliczeniem, czy zestawieniem wielu informacji prostych, lecz jak wyjaśnił organ będzie wymagało podjęcia dodatkowych czynności wskazanych szczegółowo w uzasadnieniu decyzji z 8 listopada 2019 r. (m. in. z sięgnięciem do dokumentów źródłowych (archiwalnych), przetworzeniem (wyodrębnieniem) informacji, zaangażowaniem środków osobowych z wyłączeniem ich od obowiązków służbowych). Nie budzi jakichkolwiek wątpliwości Sądu, że na dzień złożenia przez Skarżącą wniosku podmiot zobowiązany nie dysponował żądaną informacją, a jej wytworzenie wymagało podjęcia dodatkowych działań o znacznym nakładzie pracy i czasochłonnych - wnioskowana informacja dotyczy okresu 10 lat. Dlatego, wbrew twierdzeniom Skarżącej i jej pełnomocnika, błędnym byłby wniosek, że informacja ta ma charakter prosty, czyli jest informacją dostępną bez potrzeby podejmowania jakichkolwiek działań. Podniesiona przez organ argumentacja przekonuje o uznaniu jej za informację publiczną przetworzoną.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Z brzmienia tego przepisu wynika zatem, że nie wystarczy aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego. Ma być szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator przy ocenie, czy dany wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania.

Pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym. W wyroku z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. I OSK 1737/11 NSA wskazał, że interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako prawnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Dlatego też zdaniem NSA wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. W doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku. Takie rozumienie wykorzystania informacji w interesie publicznym ma przeciwdziałać składaniu wniosków, zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych i ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji lecz na udzielaniu informacji publicznej. Dlatego też wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej dla wykazania w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego powinien wyjaśnić w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony tego interesu lub poprawy funkcjonowaniu organów administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2010 r., I OSK 1768/10, wyrok WSA w Rzeszowie z 28 listopada 2018 r., sygn. II SA/Rz 1048/18).

Sąd nie podziela stanowiska Skarżącej, że niezasadnie została wezwana do wykazania interesu publicznego. Wezwanie to usprawiedliwione było żądaniem Skarżącej udostępnienia jej informacji przetworzonej.

Natomiast odnośnie argumentacji mającej na celu wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego Skarżąca podała, że jest członkiem Ogniska Związku Nauczycielstwa Polskiego działającego przy ZSP, działa na rzecz nauczycieli zrzeszonych i nie zrzeszonych w ZNP, od lat zgłaszane są wątpliwości związane z przydzielaniem przez Dyrektora ZSP dodatków motywacyjnych, nagród i godzin nadliczbowych. Wskazała, że ujawnienie tych informacji pozwoli wnioskodawczyni, przeanalizować sytuację i podjąć stosowane działania (np. rozmowy wyjaśniające), co poprawi relacje wśród nauczycieli oraz relacje z Dyrekcją ZSP oraz wpłynie na poprawę jakości funkcjonowania publicznej placówki oświatowej jaką jest ZSP.

W omawianej sprawie, zdaniem Sądu wnioskodawczyni nie zdołała wykazać, że żądana informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, ma szczególne znaczenia dla funkcjonowania państwa. Wnioskodawczyni by ją uzyskać winna wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla wskazanej grupy potencjalnych odbiorców, ale także, że jej uzyskanie stwarza rzeczywistą możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji, lepszej ochrony interesu publicznego, funkcjonowania szkolnictwa czy oświaty.

Jak wynika z informacji uzyskanych od pełnomocnika organu szkoła ZSP w [....] dysponuje odpowiednimi regulaminami, w którym unormowane są kwestie dotyczące przyznawania przez Dyrektora dodatków nauczycielom.

Tak więc w realiach rozpoznawanej sprawy organ prawidłowo uznał, że żądana przez Skarżącą informacja publiczna stanowi informację przetworzoną i także zasadnie przyjął, że Skarżąca nie wykazała, że otrzymanie przez nią takiej właśnie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Z tych względów należało uznać, że decyzje podjęte w obu instancjach nie naruszyły prawa, zwłaszcza wskazanego przez Skarżącą art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Odnośnie pozostałych zarzutów skargi Sąd przyznaje rację Skarżącej w kwestii błędnego pouczenia zawartego w decyzji z [...] listopada 2019 r. Organ pouczył bowiem, że od decyzji służy wnioskodawczyni odwołanie do SKO, bądź powództwo do Sadu Rejonowego. Tymczasem na mocy art. 17 u.d.i.p. Skarżącej służyło prawo do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd zwraca uwagę, że zgodnie z art.112 k.p.a. błędne pouczenie nie może szkodzić stronie. Z przedstawionych akt administracyjnych wynika, że strona nie poniosła negatywnych skutków nieprawidłowego pouczenia. W zakreślonym przepisami prawa terminie złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, skierowany do Dyrektora ZSP. Wprawdzie organ ten błędnie przesłał ww. pismo do SKO. Jednakże Kolegium uznając się za organ niewłaściwy, na mocy art. 65 § 1 k.p.a. zwrócił wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Dyrektora ZSP (jako organu właściwego), celem jego rozpatrzenia. W konsekwencji wniosek Skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy został rozpoznany kwestionowaną w niniejszym postepowaniu decyzją z 31 grudnia 2019 r.

W kwestii natomiast zarzutu Skarżącej dotyczącej naruszenia art. 8 § 2 k.p.a. poprzez odstąpienie przez organ od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym Sąd uznaje go za bezzasadny. Skarżąca na poparcie stanowiska, że zasadą jest, że Dyrektorzy Szkół, urzędów, ośrodków społecznych czy organy prowadzące daną jednostkę samorządową udzielają informacji o których upublicznienie ona się zwróciła, powołała się na wyrok WSA w Gliwicach z 2 września 2019 r., sygn. III SAB/Gl 54/19. Jednakże Sąd orzekający w niniejszym postępowaniu zauważa, że analiza uzasadnienia ww. wyroku wykazała, że wprawdzie w tamtym stanie faktycznym sprawy organ udzielił żądanych informacji (w kwestii wysokości wynagrodzeń, nagród za szczególne osiągnięcia przyznane pracownikom samorządowym w latach 2016-2018), to jednak w obszernym wywodzie prawnym WSA w Gliwicach zauważył, że żądana informacja miała charakter informacji przetworzonej, a jej uzyskanie warunkowane było wykazaniem, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ta okoliczność umknęła uwadze orzekającego organu. Jak wskazał ten Sąd: "...organ bez wezwania skarżącej o wykazanie, że przetworzone informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego, zadośćuczynił wnioskowi skarżącej nie tylko przesyłając (...) wyszczególnione wynagrodzenia pracowników wraz z nagrodami, ale dodatkowo (...), przesyłając kolejne informacje przetworzone zawierające, przyporządkowanie wypłaconych wynagrodzeń wraz z nagrodami do poszczególnych stanowisk. Tym samym skarżąca otrzymała od organu informacje, których uzyskanie co do zasady powinno być poprzedzone wykazaniem, że zakres informacji jest szczególnie istotny dla interesu publicznego...". Zatem jak wynika z uzasadnienia tego wyroku organ udzielił informacji, pomijając ograniczenie w dostępie do takiego zakresu informacji, o którym wyraźnie stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Wyjaśnienia wymaga nadto, że Sąd może orzekać tylko w granicach danej sprawy i nie może oceniać rozstrzygnięć innych organów. Użycie przez ustawodawcę pojęć nieostrych wymaga dokonania interpretacji przez organ orzekający, który nie jest w tym zakresie związany interpretacją przyjętą przez inne organy administracji w podobnych sprawach. W związku z tym nieuzasadnione jest twierdzenie, że zaskarżone decyzje naruszają art. 8 k.p.a.

Z przytoczonych powyżej względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga została oddalona