Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 554/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46, 51, 56
journal: Dz.U. 2008 nr 25 poz 150
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska  - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka (spr.), Protokolant Referent-stażysta Aleksandra Gumuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2010 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. kierowanym do Wójta Gminy M. R. S., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A", zwrócił się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch siłowni wiatrowych w obrębie nieruchomości położonej w R. na działce o nr ewid. [1]. Do wniosku dołączył kopię mapy ewidencyjnej i informację o planowanym przedsięwzięciu.

Po uzgodnieniu z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w C. (opinia sanitarna z dnia [...] r. nr [...]) Wójt Gminy M. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] zobowiązał inwestora do sporządzenia raportu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie. W wyniku rozpoznania zażalenia M. M., M. i E. L., S. R., S. P. i I. P., sprzeciwiających się planowanej inwestycji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchyliło wskazane powyżej postanowienie nakładające obowiązek sporządzenia raportu i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu Kolegium podniosło brak wymaganej prawem opinii Starosty C.

Postanowieniem z dnia [...] r. Starosta [...] wyraził opinię, że dla przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch siłowni wiatrowych na działce o nr ewid. [1] obręb R. gm. M. istnieje konieczność sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko w zakresie przewidzianym w art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska. W konsekwencji w dniu [...] r. Wójt Gminy M. wydał postanowienie, w którym nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie. W dniu [...] r. inwestor przedłożył organowi I instancji przedmiotowy raport.

W wyniku przeprowadzonego postępowania, w tym po dokonaniu uzgodnienia realizacji ww. inwestycji z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w C. (postanowienie z dnia [...] r. nr [...]) oraz Starostą C. (postanowienie z dnia [...] r. nr [...]), oraz po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej ([...] r.) decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wójt Gminy M. określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch siłowni wiatrowych na działce o nr ewid. [1] k.m.1 obręb R.. Jako podstawy prawne decyzji powołano art. 46a ust. 1 i 7 pkt 4, art. 48 ust. 2 pkt 1, art. 56 ust. 2, 3, 4, 5 i 6 oraz 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. 2008, Nr 25, poz. 150 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). W osnowie decyzji organ I instancji wskazał warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji, eksploatacji oraz likwidacji przedsięwzięcia, z uwzględnieniem konieczności ochrony wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, a także wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym i wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych. W obszernym uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż wnioskodawca zamierza zrealizować przedsięwzięcie polegające na budowie dwóch siłowni wiatrowych typu [...] o mocy 250/60 KW oraz wysokości masztu 27,3 m każda na działce o nr ewid. [1] km 1 obręb R.. Projektowane przedsięwzięcie zgodnie § 3 ust. 1 pkt 6 - instalacje wykorzystujące siłę wiatru do produkcji energii o całkowitej wysokości nie niższej niż 30 m niewymienione w § 2 ust. 1 pkt. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów 2 dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczególnych uwarunkowań związanych z związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzania raportu o oddziałaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257/2004, poz. 2573 wraz z późn. zmianami) zostało zaliczone do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagany. Organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia, zgodnie z art. 46a ust. 7 pkt 4 ustawy Prawo ochrony środowiska jest Wójt Gminy M., po uzgodnieniu z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym i organem ochrony środowiska. Następnie organ I instancji wskazał, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miejscowości R., przyjętym Uchwałą Nr 30IV/2007 Rady Gminy M. z dnia 28 lutego 2007 r. i opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego Nr 81, poz. 1639 z dnia 10 maja 2007 r. działka nr [1] km 1 obręb R. znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem RP - o przeznaczeniu podstawowym - uprawy polowe, szklarniowe i sadownicze. Zdaniem organu I instancji plan miejscowy nie zawiera zakazów zabudowy w odniesieniu do terenów RP, w odróżnieniu od terenów oznaczonym symbolem RPP - rolniczej przestrzeni produkcyjnej polowej lub sadowniczej z bezwzględnym zakazem wszelkiej zabudowy. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego różnicuje więc zasady zagospodarowania terenów rolnych, dopuszcza zainwestowanie na kompleksach gleb o niższych klasach bonitacyjnych oraz zakazuje zabudowy na bardzo dużych kompleksach gleb chronionych. Wobec tego badając możliwość realizacji na przedmiotowym terenie elektrowni wiatrowych organ rozważył, czy zamierzona działalność nie koliduje z ustalonym w planie miejscowym przeznaczeniem podstawowym nieruchomości i czy wręcz nie umożliwi korzystanie z nieruchomości zgodnie z ich przeznaczeniem. Analizą objęto zarówno działkę nr [1] km. 1 jak i nieruchomości sąsiednie. Mając na uwadze, że zasadnicza część projektowanej budowli znajduje się poza granicami przestrzennymi nieruchomości gruntowych stwierdzono, że działanie elektrowni wiatrowej nie uniemożliwi wykorzystania nieruchomości zgodnie z ich przeznaczeniem. Jedynie budowa fundamentu oraz drogi dojazdowej w niewielki sposób zakłóci możliwość uprawy polowej. Mając na uwadze procent zajętego terenu pod budowę fundamentu oraz drogi dojazdowej w odniesieniu do całego kompleksu rolnego nie twierdzić, że uniemożliwi to wykorzystanie terenu zgodnie z jego przeznaczeniem. Wójt Gminy M. nie dopatrzył się zatem przeszkód wobec lokalizacji na terenie rolnym urządzeń i infrastruktury technicznej, bo to takich urządzeń zaliczane są siłownie wiatrowe. Urząd Gminy M. zwrócił się nadto do autorki planu zagospodarowania przestrzennego arch. H. N. z prośbą o wyjaśnienie czy na terenach o funkcji RP - przeznaczenie rolne możliwa jest lokalizacja siłowni wiatrowych. Arch. H. N. pismem z dnia [...] r. potwierdziła możliwość lokalizacji siłowni wiatrowych w oparciu o zapisy Rozdziału I Przepisy ogólne w § 14 - ustalenia w zakresie infrastruktury technicznej. W ust. 2 dotyczącym zakresu zaopatrzenia w energię elektroenergetyczną ustalono m.in. w punkcie e) "możliwość rozbudowy, przebudowy i modernizacji istniejących sieci". W konsekwencji, zdaniem organu I instancji, nie zachodzi żadna z przewidzianych prawem przesłanek umożliwiających odmowę wydania decyzji środowiskowej. Realizacja planowanego przedsięwzięcia nie oddziałuje nadto na obszar należący do sieci "B" albowiem w gminie obszar taki nie występuje, a także zapewniono udział społeczeństwa w postępowaniu

Od wydanej przez organ I instancji decyzji wnieśli odwołania M. M., M. i E. L., I. P. i S. P. wyrażając sprzeciw wobec planowanej inwestycji i domagając się uchylenia wydanej przez Wójta Gminy M. decyzji. W uzasadnieniu identycznie zredagowanych odwołań zarzucili, iż ich zdaniem projektowana inwestycja jest sprzeczna z planem miejscowym. Nadto organ I instancji nie dokonał wnikliwej oceny oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie i wziął pod uwagę jedynie interes inwestora.

W wyniku rozpoznania wniesionych odwołań decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uchyliło zaskarżoną doń decyzję w całości i odmówiło ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch siłowni wiatrowych na działce o nr ewid. [1] k.m. 1 obręb R.. W uzasadnieniu Kolegium szczegółowo zrelacjonowało przebieg prowadzonego przez organ I instancji postępowania administracyjnego, a następnie wskazało, iż w myśl art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227) do spraw wszczętych na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe. Zgodnie natomiast z art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 - jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Obowiązek uzyskania tego rodzaju decyzji zależy od tego, czy w danym przypadku należy sporządzić raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, czy też nie. W myśl art. 51 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymagają: 1) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek może być stwierdzony na podstawie ust. 2. Zgodnie z art. 51 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska obowiązek sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt. 2 stwierdza w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Planowana inwestycja polegająca na budowie siłowni wiatrowej w myśl § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. W konsekwencji organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] stwierdził na podstawie art. 51 ust. 2 i 5 ustawy Prawo ochrony środowiska obowiązek sporządzenia i przedstawienia raportu o oddziaływaniu na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Kolegium wskazało też, iż zgodnie z art. 53 ustawy Prawo ochrony środowiska organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego sporządzany jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Nadto zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska przed wydaniem decyzji wymagających udziału społeczeństwa organ administracji właściwy do ich wydania podaje do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku o wydanie decyzji oraz o możliwości składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie miejsce i 21-dniowy termin ich składania, a w przypadku, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt. 1, także informację o prowadzonym postępowaniu dotyczącym transgranicznego oddziaływania na środowisko. W niniejszej sprawie, zdaniem Kolegium, powyższa procedura została zachowana. Obwieszczeniem z dnia [...] r. Wójt Gminy M. poinformował bowiem o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch siłowni wiatrowych oraz poinformował, iż uwagi i wnioski można składać w terminie 21 dni od daty podania do publicznej wiadomości. Organ I instancji ustalił nadto, że dla obszaru objętego wnioskiem o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch siłowni wiatrowych na działce o nr ewid. [1] k.m. 1 obręb Radostków Kolonia obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miejscowości R., przyjęty Uchwałą Nr 30IV/2007 Rady Gminy M. z dnia 28 lutego 2007 r. Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest to, że organ jest związany postanowieniami planu miejscowego, które determinują treść decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. Odnosząc się do postanowień obowiązującego planu Kolegium wskazało, że działka nr ewid. [1] km 1 obręb R., objęta wnioskiem, znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem RP. Zgodnie z § 15 pkt. 11 planu miejscowego dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem RP ustala się przeznaczenie podstawowe - uprawy polowe, sadownicze lub szklarniowe. Zdaniem Kolegium budowa siłowni wiatrowych nie mieści się w zakresie takiego przeznaczenia podstawowego. O ile zaś w odniesieniu do niektórych terenów w planie miejscowym wskazano przeznaczenie podstawowe i jednocześnie przeznaczenie uzupełniające, o dla terenów oznaczonych symbolem RP plan miejscowym przewidział wyłącznie przeznaczenie podstawowe. Tym samym w odniesieniu do tych terenów przeznaczenie podstawowe wskazuje na jedyny sposób jego użytkowania. Kolegium nie zaakceptowało też poglądu organu I instancji, że siłownie wiatrowe mogą zostać zlokalizowane na terenie oznaczonym symbolem RP ze względu na to, że stanowią one urządzenia infrastruktury technicznej, umieszczanie na tym terenie urządzeń infrastruktury powinno się bowiem odbywać w granicach ustaleń planu miejscowego. Granice te zostały wyznaczone przez § 14 pkt. 2. Planu miejscowego, dotyczący zaopatrzenia w energię elektryczną. Zgodnie z § 14 pkt. 2. lit. e/ w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną dopuszczono możliwość rozbudowy, przebudowy i modernizacji istniejących sieci, w tym obowiązkowego docelowego skablowania sieci średniego i niskiego napięcia w uzgodnieniu z właściwym Zakładem Energetycznym. Kolegium wskazało, iż pojęcie sieci zostało zdefiniowane w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 z późniejszymi zmianami). Zgodnie z art. 3 pkt. 11 tej ustawy przez sieci należy rozumieć instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstwa energetycznego. W tak rozumianym pojęciu sieci nie mieści się siłownia wiatrowa. Z punktu widzenia przepisów prawa energetycznego siłownia wiatrowa jest urządzeniem technicznych stosowanym w procesach energetycznych tj. procesach w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, magazynowania, dystrybucji oraz użytkowania paliw lub energii. Wniosek taki płynie z art. 3 pkt. 7 i 9 ustawy prawo energetyczne, (zob. wyrok WSA w Łodzi z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Łd 657/09). Wynika stąd, że skoro plan miejscowy dopuścił możliwość rozbudowy, przebudowy lub modernizacji istniejących sieci, a jednocześnie precyzując ustalenia dotyczące infrastruktury technicznej w żaden sposób nie przewidział możliwości budowy urządzeń energetycznych, to tym samym brak było podstaw do uznania, że budowa siłowni wiatrowych jest dopuszczalna w świetle § 14 pkt. 2 lit e/ planu miejscowego. Organ I instancji nie miał więc podstaw do tego, aby lokalizację zamierzonego przedsięwzięcia, polegającego na budowie siłowni wiatrowych uznać za zgodną z postanowieniami planu miejscowego. Uzasadniony jest zatem podstawy zarzut podnoszony przez odwołujących, a dotyczący naruszenia art. 56 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. W świetle tego przepisu brak było podstaw do wydania pozytywnej decyzji, określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch siłowni wiatrowych na działce o nr ewid. [1] k.m. 1 obręb R..

Pismem z dnia [...] r. R. S., reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję organu II instancji zarzucając jej naruszenie art. 56 ust. 1 i 1b ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez bezzasadne przyjęcie, iż lokalizacja planowanego przedsięwzięcia nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i określenie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego podniósł, iż autorka miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M., architekt H. N., w swojej opinii stwierdziła jednoznacznie że istnieje możliwość lokalizacji siłowni wiatrowych w oparciu o § 14 planu miejscowego. Nadto przedłożony przez skarżącego raport w przedmiocie oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko został zaopiniowany pozytywnie przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. oraz Wydział Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa Starostwa Powiatowego w [...]. Została nadto wykonana symulacja komputerowa rozprzestrzeniania się hałasu przy założeniu niekorzystnej sytuacji pogodowej (tj. przy założeniu że prędkość wiatru wynosiła co najmniej 8 m/s), a poziom dźwięku został znacznie powiększony niż ten podany pierwotnie przez producenta. Pełnomocnik skarżącego podkreślił w tej mierze, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 120, poz. 826) terenami chronionymi pod względem akustycznym są przede wszystkim tereny o funkcji mieszkalnej. Poziom hałasu występujący na terenach rolnych i nieużytkach nie jest normowany. W związku z czym analiza oddziaływania akustycznego dokonywana pod względem zachowania norm dotyczy wyłącznie terenów położonych w strefie zabudowy zagrodowej, a ta znajduje się w odległości 400 m. Zdaniem pełnomocnika skarżącego działanie elektrowni wiatrowej nie uniemożliwi też wykorzystania nieruchomości zgodnie z ich przeznaczeniem. Z opisu planowanej inwestycji wynika, że zajmie ona jedynie powierzchnię ok. 0,4% powierzchni przedmiotowej działki. Pełnomocnik zaakcentował także, iż jednym z zadań własnych gminy jest zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty m.in. poprzez zaopatrzenie w energię elektryczną i cieplną. Tym samym Rada Gminy M. uchwalając plan miejscowy dopuściła na całym obszarze gminy lokalizację systemu elektroenergetycznego. Modernizacja, rozbudowa i budowa systemów komunikacji i infrastruktury technicznej jest jednym z obligatoryjnych elementów planu zagospodarowania przestrzennego, przy czym założeniem odgórnym jest swobodny i jak najszerszy dostęp do rozbudowy tych urządzeń. Także Ministerstwo Ochrony Środowiska promuje rozwój energetyki wiatrowej, a elektrownia wiatrowa jako źródło energii odnawialnej została zaliczona do przedsięwzięć, którym może być udzielana pomoc publiczna przeznaczona na przedsięwzięcia z zakresu ochrona środowiska. Pełnomocnik zarzucił także Kolegium błędy w rozważaniach dotyczących pojęcia sieci w świetle ustawy Prawo energetyczne.

Skarga została wniesiona w terminie.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, iż podtrzymuje argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W trakcie rozprawy przed tut. Sądem w dniu [...] r. skarżący dodatkowo wskazał, że sprzeciwiający się inwestycji sąsiedzi w rzeczywistości mają swoje domy w odległości 1 km od przewidzianych inwestycji. Zaakcentował także, że poniósł znaczne koszty nabycia siłowni wiatrowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie zasługuje na uwzględnienie.

Przystępując do szczegółowych rozważań w pierwszej kolejności podkreślenia w tym miejscu wymaga, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdują wskazane niżej przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska, pomimo że normy te formalnie zostały już uchylone. Jak to bowiem podkreślono w zaskarżonej decyzji stosownie do art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, a niezakończonych decyzją ostateczną (co miało miejsce w niniejszej sprawie) stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe.

Wskazać nadto należy, iż bezspornym w sprawie jest, że planowana przez R. S. inwestycja w postaci budowy dwóch siłowni wiatrowych, o wskazanych przez inwestora parametrach, w myśl § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. Kwalifikacja ta, co do której orzekające w sprawie organy pozostawały w pełnej zgodzie, nie została również podważona przez skarżącego. Bezspornym jest także, iż organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] stwierdził na podstawie art. 51 ust. 2 i 5 ustawy Prawo ochrony środowiska obowiązek sporządzenia i przedstawienia raportu o oddziaływaniu na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. W konsekwencji, stosownie do art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 - jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

W myśl z kolei art. 56 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Zgodność lokalizacji zamierzonego przedsięwzięcia z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego jest zatem podstawowym kryterium przesądzającym o możliwości wydania pozytywnej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. Organ administracji w pierwszej kolejności powinien więc ustalić, czy dla danego obszaru został opracowany i obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, przyjęty na podstawie przepisów o planowaniu przestrzennym (ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Jeżeli takie przepisy prawa miejscowego zostały przyjęte, to organ administracji jest bezwzględnie związany wynikającymi z nich postanowieniami, które determinują treść decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych (za wyjątkiem przedsięwzięć polegających na realizacji drogi krajowej – art. 56 ust. 1a ustawy) - por. szerzej np. K. Gruszecki Komentarz do art.56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska [w:] K. Gruszecki, Prawo ochrony środowiska. Komentarz, LEX, 2008, wyd. II. Organ nie może zatem wydać pozytywnej dla wnioskodawcy decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania jeżeli projektowana lokalizacja przedsięwzięcia narusza ustalenia planu miejscowego, stanowiącego powszechnie obowiązujący akt prawa miejscowego

Przedmiotem kontrowersji pomiędzy organem I a organem II instancji oraz pomiędzy skarżącym a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w C. jest ocena czy zamierzona inwestycja polegająca na budowie 2 siłowni wiatrowych na działce nr [1] jest czy też nie jest dopuszczalna w świetle ustaleń przyjętego Uchwałą Nr 30IV/2007 Rady Gminy M. z dnia 28 lutego 2007 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości R. Zdaniem bowiem działającego jako organ I instancji Wójta Gminy M. planowana budowa siłowni wiatrowych nie koliduje z ustaleniami planu. Tezę swoją organ, jak wynika z uzasadnienia decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania inwestycji wywiódł z faktu, iż choć zgodnie z planem przedmiotowa działka znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem RP - o przeznaczeniu podstawowym - uprawy polowe, szklarniowe i sadownicze to jednak plan nie zawiera w odniesieniu do terenów RP zakazów zabudowy. Nadto zamierzona działalność nie uniemożliwi wykorzystania nieruchomości zgodnie z ich przeznaczeniem. Jedynie budowa fundamentu oraz drogi dojazdowej w niewielki sposób zakłóci możliwość uprawy polowej. P:ogląd swój organ I instancji wsparł zasięgnięciem opinii u autorki projektu planu miejscowego, która pismem z dnia [...] r. stwierdziła możliwość lokalizacji siłowni wiatrowych w oparciu o zapisy Rozdziału I Przepisy ogólne w § 14 - ustalenia w zakresie infrastruktury technicznej - w ust. 2 dotyczącym zakresu zaopatrzenia w energię elektroenergetyczną zezwalającym w punkcie e) na "możliwość rozbudowy, przebudowy i modernizacji istniejących sieci".

Pogląd ten wyraża w skierowanej do Sądu skardze także reprezentowany przez fachowego pełnomocnika skarżący, akcentując, że Ministerstwo Ochrony Środowiska promuje rozwój energetyki wiatrowej, a elektrownia wiatrowa jako źródło energii odnawialnej została zaliczona do przedsięwzięć, którym może być udzielana pomoc publiczna przeznaczona na przedsięwzięcia z zakresu ochrony środowiska.

Zdaniem natomiast Samorządowego Kolegium Odwoławczego planowana przez R. S. lokalizacja siłowni sprzeczna jest z ustaleniami planu miejscowego co obligowało organ I instancji do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Inwestycji takiej na terenie przedmiotowej działki nie dopuszczają bowiem ani zawarte w planie ustalenia co do funkcji i przeznaczenia terenu, ani też ogólne ustalenia dotyczące sieci energetycznych.

Pogląd Kolegium zdaniem składu orzekającego podzielić należy w całej rozciągłości. Niezależnie bowiem od interpretacji dokonywanej przez autorkę projektu planu, na której oceny powołuje się w uzasadnieniu wydanej decyzji organ I instancji, uchwalony przez Radę Gminy M. tekst uchwały jednoznacznie wyklucza sytuowanie na terenie działki nr [1] siłowni wiatrowych. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, jak trafnie uczyniło to Kolegium, iż po pierwsze objęta wnioskiem działka nr ewid. [1] km 1 obręb R. znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem RP. Zgodnie zaś z § 15 pkt 11 planu miejscowego dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem RP ustalono jako przeznaczenie podstawowe - uprawy polowe, sadownicze lub szklarniowe. Budowa siłowni wiatrowych w sposób oczywisty nie mieści się w zakresie takiego przeznaczenia podstawowego, zaś plan w odniesieniu do terenów RP nie przewiduje żadnego innego dopuszczalnego przeznaczenia oprócz podstawowego. Po drugie nie ma także w ustaleniach planu oparcia dla wyrażonej przez organ I instancji oraz skarżącego tezy, iż siłownie wiatrowe mogą zostać zlokalizowane na terenie oznaczonym symbolem RP ze względu na to, że stanowią one urządzenia infrastruktury technicznej. W odniesieniu bowiem do zaopatrzenia terenu w energię elektryczną plan w § 14 pkt. 2. lit. e/ zakreślił granice dopuszczalności inwestycji zezwalając jedynie na możliwość rozbudowy, przebudowy i modernizacji istniejących sieci. Nie ulega zdaniem Sądu wątpliwości, że skoro ustalenia planu zezwalają jedynie na rozbudowę, przebudowę i modernizację sieci już istniejącej to tym samym zakazują inwestycji polegającej na budowie sieci do tej pory na terenie danym nie istniejącej. Wobec zaś faktu, iż sieć oparta na działaniu siłowni wiatrowych na przedmiotowej działce nie istnieje jednoznacznym jest, iż niedopuszczalnym jest lokowanie na działce siłowni wiatrowych. Tego typu inwestycja nie stanowi ani rozbudowy sieci istniejącej, ani jej przebudowy, ani modernizacji. Polega bowiem na budowie nowych urządzeń energetycznych, nie związanych z siecią istniejącą, która korzystać miałaby z odmiennych źródeł energii.

W konsekwencji, zdaniem składu orzekającego, ewidentnym jest, że decyzja wydana przez organ I instancji w istotny sposób naruszała art. 56 ustawy Prawo ochrony środowiska Prawidłowo zatem organ II instancji decyzję tę wyeliminował z obrotu prawnego i poprawnie wskazując sprzeczność inwestycji z planem miejscowym, odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W konsekwencji Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji uchybień mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Sąd podkreśla w tym miejscu, odnosząc się do zarzutów skargi, że nie wypowiada się odnośnie racjonalności czy słuszności ustaleń planu miejscowego i ich adekwatności do promowanych przez organy Państwa inwestycji zmierzających do wykorzystania odnawialnych źródeł energii. Kwestia ta nie może bowiem stanowić przedmiotu kontroli w postępowaniu sądowym odnoszącym się do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Jednocześnie, odnosząc się do tych fragmentów skargi i wypowiedzi w czasie rozprawy przed tut. Sądem, w których skarżący podnosi kwestie akustyki i odległości działki od zabudowań na terenach sąsiedzkich, Sąd wskazuje, że wobec sprzeczności projektowanych siłowni wiatrowych z ustaleniami planu miejscowego argumenty te nie mogą mieć wpływu na wynik sprawy. Pozbawione znaczenia prawnego są też podniesione w trakcie rozprawy przed tut. Sądem argumenty dotyczące kosztów poniesionych przez skarżącego na zakup siłowni wiatrowych.

W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.