Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 248/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, 5 i 6.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2011 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2011 r. L.K., reprezentowana przez doradcę podatkowego wnioskiem z dnia 25 lutego 2016 r. zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w postępowaniu egzekucyjnym w całości, jednorazowo, spowodowałoby konieczność zamknięcia prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, zwolnienie zatrudnionych pracowników, postawienie w stan natychmiastowej wymagalności udzielonego kredytu, rozwiązanie umów najmu lokali użytkowych.

Skarżąca wskazała, że obecnie zatrudnia na umowę o pracę trzy osoby, z jedną osobą współpracuje na umowę cywilnoprawną, jej mąż J. K. jest zgłoszony jako osoba współpracująca, co łącznie daje 5 osób, a łączna kwota wynagrodzeń w skali miesiąca wynosi około 8 000,00 zł. Prowadzona działalność gospodarcza jest jedynym źródłem utrzymania skarżącej i jej męża. Prowadzona działalność gospodarcza przynosiła dochody, w związku z powyższym zaciągnęła kredyt na jej sfinansowanie, z tytułu którego zadłużenie wynosi: 510.577,84 zł, a rata miesięczna wynosi 3.630,38 zł. Kwotę kredytu przeznaczono na zakup lokalu użytkowego, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza w E. przy ul. T. "[...]". Skarżąca oświadczyła, że wynajmuje również dwa lokale użytkowe: w S., ul. N. "[...]" a miesięczny czynsz wynosi 6 150,00 zł oraz w E. ul. A. "[...]" a miesięczny czynsz wynosi 1 679,00 zł + opłaty za media około 1000,00 zł. Ponadto przyjęła od klientów na wykonanie zabudowy kuchennej zaliczki w łącznej kwocie 91 298,41 zł. Strona dodała, że miesięczne koszty utrzymania rodziny tj. opłaty za media, wyżywienie, pozostałe niezbędne wydatki wynoszą około 3500,00 - 4500,00 zł. Zaległości wobec ZUS nie posiada.

Zdaniem skarżącej wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji pozwoli na kontynuowanie działalności i spłatę zaciągniętych zobowiązań w tym podatkowych.

Na potwierdzenie wskazanych okoliczności oraz poziomu ponoszonych kosztów do wniosku dołączono: harmonogram spłat kredyty nr "[...]" w banku X., akt notarialny kupna lokalu użytkowego, listę środków trwałych, fakturę za zakup samochodu oraz za czynsz wynajmu oraz opłaty za media.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że przez sformułowanie "znacznej szkody" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Chodzi zatem m.in. o sytuację, w której wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do zakończenia prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, a w konsekwencji utraty przez nią jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, niepubl.). Natomiast pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13.05.2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). Ponadto zauważyć należy, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, przy czym przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine, posługując się zwrotem "zachodzi niebezpieczeństwo", wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia (postanowienie NSA z 30.06.2010 r., sygn. akt I GZ 196/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl).

W świetle powyższych uwag, zdaniem Sądu, należy uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji niesie ze sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wywołania negatywnych skutków, o jakich mowa w przytoczonej powyżej regulacji prawnej, gdyż w istotny sposób może wpłynąć na przepływy finansowe w prowadzonym przez skarżącą przedsiębiorstwie i pozbawić ją aktywów koniecznych do bieżącego finansowania działalności. Rozpoznając wniosek, Sąd uwzględnił również wysokość dochodzonych należności w kwocie 31.427 zł wraz z odsetkami za zwłokę. W ocenie Sądu wykonanie decyzji nakładającej obowiązek zapłaty tej kwoty może spowodować zaprzestanie prowadzenia przez skarżącą działalności gospodarczej, a w konsekwencji również jej likwidację. Konsekwencją tego zaś mógłby być cały szereg okoliczności wywierających negatywne skutki społeczne, gospodarcze i finansowe w stosunku nie tylko do skarżącej, ale także jej pracowników. Tym samym Sąd uwzględnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może zachwiać nie tylko sytuację finansową skarżącej i jej rodziny, ale również w konsekwencji spowodować utratę źródła utrzymania przez jej pracowników.

W tym kontekście jako w pełni zasadne jawią się zaprezentowane we wniosku uwagi o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji. Powyższe determinuje uznanie, że w sprawie zachodzi przesłanka zastosowania instytucji ochrony tymczasowej unormowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Sąd podkreśla jednocześnie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. upada z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.