Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2683/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 37  pkt 7, art 122 ust 1, art 125, art 126
journal: Dz.U. 2012 poz 145
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2013 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2012 r. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez J. J., prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2012 odmawiającą udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na pobór materiału żwirowego z [...] w km [...] w całkowitej ilości [...] m³ w m. B. w ramach szczególnego korzystania z wód.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne:

Pozwolenie w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wydobycie materiału żwirowego z [...] w km [...] w m. B. prowadzone było od października 2008 r. Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. Marszałek Województwa [...] udzielił pozwolenia wodnoprawnego na wydobycie ponad [...] tys. m³ kruszywa, jednakże w wyniku odwołań złożonych przez PZW Okręg K., Prokuratora Prokuratury Okręgowej w K. oraz Wójta Gminy O. decyzja ta została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Po rozpatrzeniu skorygowanego wniosku, kolejną decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Marszałek Województwa [...] odmówił wydania pozwolenia wodnoprawnego na pobór materiału żwirowego z [...] w km [...] w ilości około [...] tys. m³. W wyniku odwołania J. J. decyzja ta została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zdaniem organu odwoławczego odmowa udzielenia pozwolenia wodnoprawnego nie została wystarczająco udokumentowana, a jednocześnie dokumentacja przedłożona do udzielenia pozwolenia wodnoprawnego nie zawierała podstawowych materiałów umożliwiających wydanie pozwolenia, takich jak plan sytuacyjny koryta rzeki z naniesioną trasa robót, wyniki aktualnych sondowań rzeki oraz propozycje miejsc składowania urobku.

Prowadząc ponownie postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, organ pierwszej instancji wezwał wnioskodawczynię do przedłożenia operatu wodnoprawnego zgodnego z wymogami art. 132 ust. 1 ustawy Prawo wodne. W odpowiedzi J. J. przedłożyła operat wodnoprawny z maja 2011 r. w związku z czym organ pierwszej instancji wystąpił do RZGW w K. z prośbą o przeprowadzenie sondowania przedmiotowego odcinka rzeki. Wykonane sondowania sprawdzające wykazały zmiany dna koryta rzeki spowodowane dynamiką przepływów wezbraniowych. J. J. określiła ilość kruszywa do wydobycia – [...] m³.

Do Marszałka Województwa [...] wpłynęło pismo wnioskodawczyni, w którym J. J. wskazuje, że planowana przez nią działalność jest prowadzona w związku z utrzymywaniem wód i nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Jednocześnie zaznaczyła, że nie traktuje swego pisma jako cofnięcia wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Jednocześnie RZGW w K. poinformował organ pierwszej instancji, że pobór kruszywa nie będzie prowadzony przez firmę [...] jako roboty utrzymaniowe, zlecone przez właściciela wód.

Decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Marszałek Województwa [...] odmówił udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na pobór materiału żwirowego z [...] w km [...] w całkowitej ilości [...] m³ w m. B. w ramach szczególnego korzystania z wód. W uzasadnieniu decyzji omówiono przebieg postępowania, zgłoszone w trakcie postępowania uwagi i wyjaśnienia do tych uwag, jak również dołączono dodatkowe dokumenty. Na podstawie zebranych dokumentów, w tym sondowań przeprowadzonych przez RZGW w K. stwierdzono, że na przestrzeni lat 2008 – 2011, na przedmiotowym odcinku rzeki dno obniżyło się o ok. [...] m, a ilość kruszywa zmniejszyła się o około 30%. W dalszej części uzasadnienia stwierdzono, że z informacji zawartej na stronie 9 operatu wodnoprawnego wynika, że urobek z pogłębienia [...] będzie transportowany do przeładowni zlokalizowanej na działce wnioskodawczyni w B. Z ekspertyzy wykonanej na zlecenie Prokuratury Rejonowej w O. wynika, że prace w międzywalu mogą powodować zagrożenie powodziowe. Zdaniem organu pierwszej instancji informacje zawarte w ekspertyzie, jak również zapisy "Planu zagospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]" wyraźnie wskazują, że prowadzenie prac udrożnieniowych na przedmiotowym odcinku rzeki spowoduje zwiększenie zagrożenia powodziowego. Odnosząc się do stwierdzenia J. J., że przedmiotowy zakres prac nie wymaga pozwolenia wodnoprawnego, organ pierwszej instancji przytoczył przepis art. 124 ust. 3 ustawy Prawo wodne, w myśl którego pozwolenia wodnoprawnego nie wymaga "wydobywanie kamienia, żwiru, innych materiałów oraz wycinanie roślin w związku z utrzymaniem wód, szlaków żeglownych oraz remontem urządzeń wodnych", jednakże utrzymywanie śródlądowych dróg wodnych jest zadaniem dyrektora rzgw i tylko on może tę czynność wykonywać bez pozwolenia wodnoprawnego. W konkluzji uzasadnienia stwierdzono, że planowany pobór kruszywa naruszy wymogi ochrony zdrowia ludzi i środowiska, a ponadto będzie sprzeczny z zapisami "Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]", zatem na podstawie przepisu art. 126, w związku z art. 125 pkt 1 i 3 ustawy Prawo wodne, pozwolenia wodnoprawnego należało odmówić.

Rozpatrując odwołanie złożone przez J. J. organ drugiej instancji wskazał, że art. 37 pkt 7 ustawy Prawo wodne do szczególnego korzystania z wód zalicza wydobywanie z wód kamienia, żwiru, pisaku oraz innych materiałów, a także wycinanie roślin z wód lub brzegu. Odstępstwo w tym zakresie, wynikające z przepisu art. 124 pkt 3 powyższej ustawy odnosi się wyłącznie do przypadków, gdy to wydobywanie prowadzone jest w związku z utrzymywaniem wód, szlaków żeglownych oraz remontem urządzeń wodnych. W myśl przepisu art. 21 ust.1 Prawa wodnego, utrzymywanie wód jest obowiązkiem ich właściciela czyli Skarbu Państwa, w imieniu którego, w tym przypadku, obowiązek spoczywa na Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej w K.

Organ odwoławczy wskazał, że [...] na rozpatrywanym odcinku uległo degradacji wnioskowany pobór kruszywa będzie sprzeczny z zapisami "Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]".

Przesłanką odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wydobywanie kruszywa z [...] jest zwiększenie zagrożenia powodziowego spowodowane planowanym składowaniem wydobytego kruszywa na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią. Wprawdzie wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego nie obejmuje wydobytych materiałów, ale operat wodnoprawny z maja 2011 r. stanowiący załącznik do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, na stronie 9 przewiduje, że "całość urobku będzie transportowana zestawami barek do miejsc wyładunku tj. do punktu przeładunkowego w m. B.". Organ wskazał, że zagadnienia tego nie sposób pominąć przy rozpatrywaniu wniosku. Jednocześnie wskazał, że zawarte punkt przeładunkowy w m. B. położony jest między [...] a wałem przeciwpowodziowym chroniącym miejscowość B., w tzw. międzywalu [...], który to teren w myśl przepisu art. 9 ust. 1 pkt 6c lit. c ustawy Prawo wodne jest obszarem szczególnego zagrożenia powodzią, a wg wcześniej obowiązujących przepisów był obszarem bezpośredniego zagrożenia powodzią. Na obszarze tym obowiązują zakazy wykonywania robót oraz szeregu czynności, wymienionych w przepisie art. 88l ust. 1 i prowadzenie działalności na takim terenie wymaga posiadania decyzji właściwego dyrektora RZGW zwalniającej z przedmiotowych zakazów. Dodatkowo wykonywanie robót , na które uzyskano zezwolenie z zakazów, wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, gdyż w myśl przepisu art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy Prawo wodne, przepisy ustawy dotyczące urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio do obiektów budowlanych oraz robót wykonywanych na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią.

Składowanie kruszywa wydobytego z koryta rzeki jest elementem tego wydobycia i łącznie z nim stanowi jeden ciąg technologiczny i powinno być objęte jedną wspólną decyzją. Wydanie pozwolenia wodnoprawnego na samo wydobycie żwirów z [...], przy braku pozwolenia na jego składowanie nie jest uzasadnione, a w rozpatrywanym przypadku planowania tej działalności na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią jest niemożliwe.

Ponadto organ odwoławczy wskazał, że baza przeładunkowa wraz z przetwórnią kruszywa wydobytego z [...] nie tylko jest planowana na omawianym terenie, ale istnieje już na nim od ok. [...] lat, bez wymaganych prawem zezwoleń. Aktualnie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. prowadzi z urzędu postępowanie w sprawie przywrócenia terenu przeładowni i sortowni kruszywa w B., do stanu nie utrudniającego ochronę przed powodzią. Jednocześnie lustracje terenu wykazują, że mimo braku decyzji zwalniającej oraz pozwolenia wodnoprawnego prace w przeładowni i sortowni kruszywa w B. są nieprzerwanie prowadzone.

Skargę na powyższą decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] września 2012 r. złożył pełnomocnik w imieniu J. J. Wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2012 r., względnie o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, zaskarżonej decyzji zarzucił wydanie bez podstawy prawnej i z naruszeniem przepisów o właściwości, w związku z objęciem merytorycznym wydobywania kruszywa w związku z utrzymaniem wód, które na mocy art. 124 pkt 3 ustawy Prawo wodne nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego i w związku z powyższym brak zastosowania art. 105 § 1 kpa.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że odmowa udzielenia pozwolenia wodnoprawnego jest możliwa w ściśle określonych przypadkach przewidzianych w ustawie Prawo wodne, tym samym to wydanie decyzji pozytywnej jest zasadą, zaś wydanie decyzji negatywnej wyjątkiem od zasady. Zgodnie z art. 124 pkt 3 ustawy Prawo wodne pozwolenie wodnoprawnego nie jest wymagane na wydobywanie kamienia, żwiru, pisaku, innych materiałów oraz wycinanie roślin w związku z utrzymaniem wód, szlaków żeglownych oraz remontem urządzeń wodnych. Rzeka [...] na odcinku [...], na którym o wydobycie kruszywa ubiega się skarżąca, jest drogą wodna klasy [...] stosownie do załącznika nr 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych (Dz.U. z 2002 r., Nr 77, poz. 695). W związku z tym szerokość szlaku żeglugowego powinna wynosić [...] m, a głębokość tranzytowa [...] m. Aby osiągnąć takie parametry to wg pomiarów dokonanych przez RZGW w K. należałoby wydobyć z dna rzeki [...] m³ kruszywa. Planowane wydobycie i jego cel mieści się w zakresie art. 124 pkt 3 ustawy Prawo wodne. Planowane przez skarżącą wydobycie kruszywa ma mieć miejsce w obrębie szlaku żeglownego i w konsekwencji prowadzić do uzyskania wymaganych powołanymi przepisami parametrów. Wniosek, który złożyła skarżąca dotyczy takiego korzystania z wód, które zwolnione jest z obowiązku posiadania pozwolenia wodnoprawnego. Skoro ustawodawca nie przewiduje obowiązku wydania pozwolenia wodnoprawnego to wydanie decyzji merytorycznej przez uprawniony organ skutkuje wydaniem decyzji administracyjnej bez podstawy prawnej. Zgodnie zaś z art. 156 § 1 pkt 2 kpa podstawą stwierdzenia nieważności decyzji jest wydanie takiej decyzji bez podstawy prawnej.

Skarżąca w skardze odniosła się również do kwestii spełnienia przez skarżącą innych wymogów potrzebnych do rozpoczęcia wydobycia, a nie będących przedmiotem niniejszego postępowania.

Ponadto wskazano w skardze, że wyłączając w sposób precyzyjny w art. 124 pkt 3 ustawy Prawo wodne wydobywanie kruszywa ze szlaku żeglownego w związku z jego utrzymaniem, od potrzeby uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, ustawodawca tym samym nie przyznał żadnemu organowi kompetencji do wydawania w tym zakresie decyzji odnośnie przyznania bądź odmowy pozwolenia wodnoprawnego, co odnosi się zarówno do Marszałka Województwa [...], jaki i Prezesa RZGW. Stosownie zaś do art. 19 kpa organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości miejscowej i rzeczowej.

Zdaniem skarżącej nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że jedną wspólną decyzją (pozwoleniem wodnoprawnym) powinno zostać objęte wydobywanie kruszywa w związku z utrzymywaniem wód oraz składowanie wydobytego kruszywa.

W odpowiedzi na skargę Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna.

Podstawowym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie jest prawidłowe ustalenie stanu prawnego, który powinien mieć zastosowanie w niniejszej sprawie. Istota sporu pomiędzy skarżącą, a organami sprowadza się bowiem do odpowiedzi na następujące pytanie, czy na pobór materiału żwirowego z [...] wymagane jest pozwolenie wodnoprawne.

Przed wszystkim wskazać należy na treść przepisów ustawy Prawo wodne (Dz.U. z 2012 r., poz.145) regulujących zasady szczególnego korzystania z wód oraz wydawania pozwoleń wodnoprawnych. Zgodnie z treścią przepisu art.37 powyższej ustawy szczególnym korzystaniem z wód jest korzystanie wykraczające poza korzystanie powszechne lub zwykłe, w szczególności, wydobywanie z wód kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów, a także wycinanie roślin z wód lub brzegu (pkt 7).

Ta forma korzystania z wód czyli korzystanie szczególne obejmuje te przypadki korzystania z wód, które nie są korzystaniem powszechnym, ani korzystaniem zwykłym. Zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na szczególne korzystanie z wód. Mając na uwadze sposób zdefiniowania tej formy korzystania z wód jaką jest szczególne korzystanie, a którym jest każde korzystanie nie będące korzystaniem powszechnym lub zwykłym, tylko ten rodzaj korzystania z wody będzie łączył się z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jak podnosi A. Lipiński, działalność polegająca na wydobywaniu kamienia, żwiru, piasku itp. w ramach szczególnego korzystania z wód (w istocie spod wód) w zasadzie nosi cechy działalności gospodarczej, co oznaczałoby konieczność spełnienia wymagań wynikających zarówno z prawa geologicznego i górniczego, (zwłaszcza uzyskania koncesji), jak i prawa wodnego (uzyskania pozwolenia wodnoprawnego) (A. Lipiński, R. Mikosz, ustawa Prawo geologiczne i górnicze, Komentarz, Dom Wydawniczy ABC,2003). W trakcie postępowania administracyjnego (po wydaniu przez organy kilku decyzji odmawiających udzielenia pozwolenia wodnoprawnego) skarżąca wskazywała, że planowana przez nią działalność jest prowadzona w związku z utrzymywaniem wód i nie wymaga pozwolenia wodnoprawnego. Tymczasem z treści wniosku złożonego przez skarżącą w dniu 20 października 2008 r. wynika wprost, że wniosek dotyczył udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na pobór materiału żwirowego z [...]. Ponadto w trakcie postępowania administracyjnego do wniosku skarżąca dołączyła operat wodnoprawny z maja 2011 r., którego celem opracowania było udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, zgodnie z art. 122 pkt 1 ustawy Prawo wodne. Zgodnie bowiem z art. 122 ust. 1 pkt 1 jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na szczególne korzystanie z wód.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie będzie miał zastosowania w stosunku do skarżącej art. 124 ustawy Prawo wodne. Zgodnie z którym, pozwolenie wodnoprawne nie jest wymagane na wydobywanie kamienia, żwiru, piasku, innych materiałów oraz wycinanie roślin w związku z utrzymywaniem wód, szlaków żeglownych oraz remontem urządzeń wodnych (pkt 3). Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 powyższej ustawy utrzymywanie wód stanowi obowiązek ich właściciela. Zaś art. 11 ust. 1 powyższej ustawy stanowi, że prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa, wykonuje Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej - w stosunku do wód istotnych dla kształtowania zasobów wodnych oraz ochrony przeciwpowodziowej, w szczególności wód podziemnych oraz śródlądowych wód powierzchniowych (pkt 2):

a) w potokach górskich i ich źródłach,

b) w ciekach naturalnych, od źródeł do ujścia, o średnim przepływie z wielolecia równym lub wyższym od 2,0 m3/s w przekroju ujściowym,

c) w jeziorach oraz sztucznych zbiornikach wodnych, przez które przepływają cieki, o których mowa w lit. b,

d) granicznych,

e) w śródlądowych drogach wodnych.

Jednocześnie podkreślić należy, że szczególne korzystanie z wód poprzez wydobywanie z wód kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów (określone w art. 37 pkt 7), na które wymagane jest pozwolenie wodnoprawne nie jest tożsame z określonym w pkt 3 art. 124 powyższej ustawy wydobywaniem kamienia, żwiru, piasku, innych materiałów oraz wycinanie roślin w związku z utrzymywaniem wód (...). Pobór kruszywa prowadzony w związku z utrzymaniem wód mógłby być prowadzony przez skarżącą jedynie jako roboty zlecone przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K., w związku z ustawowym obowiązkiem rzgw wynikającym z art. 21 ust. ustawy Prawo wodne. Natomiast szczególne korzystanie z wód określone w art. 37 pkt 7 powyższej ustawy prowadzone jest ramach działalności gospodarczej skarżącej i wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Stąd też niezasadny jest wskazany w skardze zarzut wydania decyzji bez podstawy prawnej oraz wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2012 r.

Odnosząc się natomiast odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego to podkreślić należy, że zgodnie z treścią przepisu art. 126 ustawy Prawo wodne wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się m.in., jeżeli projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1 i 2. Zgodnie zaś z art. 125 powyższej ustawy pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać m.in. ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (z wyjątkiem okoliczności, o których mowa w art. 38j).Organy słusznie wskazały, że z zapisów "Planów gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]" opublikowanego w Monitorze Polskim Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. wynika, że w ostatnich latach dno [...] uległo znacznej degradacji, czy to na skutek poboru kruszywa, czy też przejścia wód powodziowych. Organ odwoławczy cytując w uzasadnieniu decyzji fragment "Planów zagospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]" wskazał, że "(...) wydobycie materiałów bezpośrednio z koryt rzecznych i terenów do nich przyległych powoduje naruszenie równowagi hydrodynamicznej w rzekach i potokach. Wzmożona erozja wgłębna powoduje wzrost pojemności transportowej koryt i zmniejszenie się terenów zalewowych, co w konsekwencji może powodować większe straty podczas powodzi".

Wskazując na powyższe słuszne jest więc stanowisko organu, że wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wniosek J. J. naruszałoby ustalenia zawarte w "Planach zagospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]". Jest podstawowy argument, który legł u podstaw odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego.

Odnosząc się natomiast do kwestii składowania czy przeładunku kruszywa wskazać należy, że organ niesłusznie uznał, że czynność ta powinna być objęta przedmiotem jednego postępowania. Rozważania organu w tym zakresie należy uznać za zbędne. Winny one być przedmiotem innego postępowania określonego w art. 88l powyższej ustawy, zgodnie z którym na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią zabrania się wykonywania robót oraz czynności utrudniających ochronę przed powodzią lub zwiększających zagrożenie powodziowe (ust. 1), w tym, m.in zmiany ukształtowania terenu oraz składowania materiałów (pkt 3). Zgodnie z ust. 2jeżeli nie utrudni to ochrony przed powodzią, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może, w drodze decyzji, na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, zwolnić od zakazów określonych w ust. 1.

Jest to naruszenie art. 107 § 3 kpa, które jednak nie dyskredytuje podjętego rozstrzygnięcia.

Z podniesionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku.