Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 785/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 lipca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 947/15 w sprawie ze skargi K. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 3 lutego 2015 r. nr . w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 13 lipca 2015 r. sygn. kat VI SA/Wa 947/15 odmówił K. wstrzymania wykonania decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 3 lutego 2015 r. nr nakładającej karę pieniężną w wysokości 1400,00 zł za zajęcie pasa drogowego.

Sąd pierwszej instancji powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) stwierdził brak przesłanek zastosowania w stosunku do skarżącego wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący, jak zaznaczył Sąd, opiera wniosek na bezpodstawności nałożenia kary pieniężnej oraz na uniemożliwieniu w późniejszym okresie czasu prawidłowego rozliczenia się Komitetu z funduszy zebranych w czasie kampanii wyborczej. W świetle art. 130 § 1 Kodeksu wyborczego odpowiedzialność za zobowiązania majątkowe komitetu wyborczego ponosi pełnomocnik finansowy. Z kolei, w przypadku gdy z majątku pełnomocnika finansowego nie można pokryć roszczeń wobec komitetu wyborczego, odpowiedzialność za zobowiązania majątkowe komitetu wyborczego ponosi partia polityczna, która utworzyła komitet wyborczy( art. 130 § 3 kodeksu wyborczego). W związku z tym rozwiązanie komitetu wyborczego nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania w sprawie późniejszego rozliczenia zobowiązań pieniężnych związanych z funkcjonowaniem komitetu. Tym samym kwestia ta nie może być potraktowana jako argument za zastosowaniem wobec skarżącego ochrony tymczasowej w postępowaniu przed sądem administracyjnym.

K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza ich wstrzymanie. Użycie przez ustawodawcę w powyższym przepisie pojęć nieostrych takich jak "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" powoduje konieczność konkretyzacji i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych w każdej sprawie. Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie zaskarżonego aktu przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy wywoła nieodwracalną szkodę dla wnioskodawcy. Chodzi więc o sytuację, gdy przywrócenie stanu poprzedniego nie będzie w ogóle możliwe lub związane będzie ze znacznym nakładem sił i środków.

W niniejszej sprawie skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Generalnego Dróg Krajowych i Autostrad podał, że natychmiastowe zapłacenie kary pieniężnej uniemożliwi późniejsze rozliczenie się z Państwową Komisją Wyborczą z funduszy zebranych na kampanię wyborczą. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego tego rodzaju argumentacja nie może prowadzić do uznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji za zasadny. Następstwa wykonania decyzji, na które powołuje się skarżący (utrudnienia z rozliczeniem się K.z PKW) nie stanowią, zdaniem Sądu, trudnego do odwrócenia skutku oraz znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z wymienionych względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone postanowienie za prawidłowe i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.