Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1323/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 3  ust. 1, 2  i 3 , art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 1 pkt 1, 4, 7 i 9, art. 7 ust. 1 i 5
journal: Dz.U. 2013 poz 966
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych - tekst jednolity.
journal: Dz.U. 2001 nr 156 poz 1817
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Maria Zawadzka Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2016 r. sprawy ze skargi A. K. – P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia 13 lipca 2015 r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego skargę oddala.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 13 lipca 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. nr [...] przyznającą A. K. – P. - zwanej dalej skarżącą - dodatek mieszkaniowy na okres sześciu miesięcy począwszy od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 1 lipca 2015 r. w wysokości 160,91 zł miesięcznie.

Jako podstawa prawna decyzji wskazany został przepis art. 3 ust. 1, 2 i 3, art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 1 pkt 1, 4, 7 i 9, art. 7 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 966 ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. z 2001 r., Nr 156, poz. 1817).

Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika następujący stan faktyczny:

Skarżąca wniosła w dniu 16 stycznia 2015 r. o przyznanie dodatku mieszkaniowego.

Prezydent Miasta przyznał jej decyzją z dnia [...] 2015 r. dodatek mieszkaniowy, ustalając, że skarżąca zamieszkuje wraz z córką P. P. oraz z bratem T. K. w domu jednorodzinnym o pow. użytkowej 40 m 2.

Organ wskazał, że wzięto pod uwagę poniesione przez skarżącą wydatki związane z użytkowaniem nieruchomości w miesiącu złożenia wniosku, to jest w styczniu 2015 r. w łącznej kwocie 221,03 zł (śmieci 46,00 zł + woda i ścieki 175,03 zł). Przedstawiając sposób wyliczenia opłaty za wodę i ścieki, wskazano, że podstawą wyliczenia w tym zakresie była faktura Vat nr [...] z dnia 17 listopada 2014 r. (skorygowana fakturą Nr [...]), pomniejszona o opłatę abonamentową w kwocie 5,94 zł, a następnie podzielona przez 3 z uwagi na to, że prognoza zużycia dotyczyła 3 – miesięcznego okresu. Miesięczna opłata za śmieci udokumentowana została dowodem potwierdzenia wpłaty z dnia 12 stycznia 2015 r. (46 zł).

W zakresie dochodu skarżącej ustalono, że w okresie od października do grudnia 2014 r. dochody gospodarstwa domowego skarżącej wyniosły 5 208 zł. Na kwotę tę składa się świadczenie rodzinne skarżącej przyznane na córkę P. w kwocie 3 558 zł (świadczenie pielęgnacyjne 2400 zł, zasiłek rodzinny 318 zł, dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego 240 zł, pomoc finansowa dla osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego 600 zł oraz alimenty w kwocie 1650 zł (550 zł x 3 = 1650 zł).

A. K. – P. odwołała się od powyższej decyzji, podnosząc, że rozliczenie za wodę i ścieki nastąpiło za okres 2,5 miesięcy, a nie jak organ przyjął, za okres trzech miesięcy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu decyzji odwoławczej w sposób bardziej szczegółowy w stosunku do decyzji pierwszej instancji przedstawiło uzasadnienie przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego w wysokości 160,91 zł.

Wskazało, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym. W dacie złożenia przez skarżącą wniosku kwota najniższej emerytury wynosiła 844,45 zł a zatem jej 175 % i 125 % to odpowiednio: 1.435,57 zł i 1.055,56 zł.

Organ wskazał dalej, że skarżąca jest współwłaścicielem domu jednorodzinnego o pow. 40 m 2 i prowadzi trzyosobowe gospodarstwo domowe. W okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku gospodarstwo domowe skarżącej uzyskało średni miesięczny dochód w wysokości 1.736,00 zł, na który składają się świadczenia rodzinne pobierane przez skarżącą w wysokości 1.186,00 zł miesięcznie (bez zasiłku pielęgnacyjnego) i alimenty córki P. P. w wysokości 550 zł miesięcznie. Dochód został obliczony zgodnie z przepisem art. 3 ust. 3 cytowanej ustawy.

Odnośnie wydatków skarżącej organ podniósł, że wyniosły kwotę 221,03 zł (wydatki miesięczne za dostawę wody, odprowadzanie ścieków i wywóz śmieci). Do wydatków tych doliczony został ryczałtowy wydatek na ogrzewanie wody w wysokości 34,20 zł (20 KWh x 3 osoby x 0,57 zł/cena 1 KWh) oraz ryczałtowy wydatek na ogrzewanie mieszkania w wysokości 114 zł (5 KWh x 0,57 zł/cena 1 KWh x 40 m 2 /pow. Mieszkania) – zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia.

Łącznie wydatki wyniosły kwotę 369,23 zł.

Organ wskazał ponadto, że zajmowany przez skarżąca wraz z rodziną dom jednorodzinny ma mniejszą powierzchnię niż przewidziana w art. 5 ust 1 pkt 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych normatywna powierzchnia użytkowa lokalu przysługująca osobie prowadzącej trzyosobowe gospodarstwo domowe wynosząca 45 m 2. W tym przypadku wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę pomiędzy wydatkami ponoszonymi, i na faktyczną powierzchnię użytkową lokalu, a odpowiednim procentem dochodów gospodarstwa domowego (art. 6 ust. 1, 2 i 9 ww. ustawy).

Wskazano dalej, że od wydatków ponoszonych na lokal mieszkalny należy odjąć 12 % miesięcznego dochodu gospodarstwa skarżącej, gdyż jej dochód jest niższy niż 100 % najniższej emerytury (art. 6 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy).

Ostatecznie organ wskazał, że obliczając przysługujący skarżącej dodatek mieszkaniowy należy od wydatków przypadających na powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu (to jest 369,23 zł) odjąć 12 % z miesięcznego dochodu gospodarstwa (208.32 zł), co daje kwotę 160,91 zł.

Kierując się treścią przepisu art. 7 ust. 5 ww. ustawy organ wskazał, że dodatek przysługuje od dnia 1 lutego 2015r., gdyż wniosek złożony został w styczniu 2015 r.

Organ zaznaczył, że w sprawie dodatku mieszkaniowego organ nie ma możliwości orzekania na zasadzie uznania administracyjnego.

Odnosząc się do zarzutu odwołania, organ wskazał, że wydatki za dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków powinny być uwzględniane przy przeliczeniu na okres miesięczny za okres 2,5 miesiąca, niemniej sposobu rozliczenia dokonanego przez organ I instancji nie należy ujmować w kategoriach uchybienia, gdyż do pełnego 3 – miesięcznego okresu brakuje 2 dni.

A. K. – P. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, powtarzając zarzut odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Sądy te kontrolują, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia bądź stwierdzenie jego nieważności w trybie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 134 p.p.s.a. sądy nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrola sądowoadministracyjna przeprowadzona w oparciu o powyższe kryteria nie wykazała, by zaskarżona decyzja naruszała prawo w sposób uzasadniający jej uchylenie.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 966 ze zm.), w szczególności następujące przepisy:

Art. 3 ust. 1,2 3 stanowiące, że

1. Dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8.

2. Przy wydawaniu decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego uwzględnia się kwotę najniższej emerytury obowiązującą w dniu złożenia wniosku, ogłaszaną przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", na podstawie art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm.).

3. Za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego, dodatku energetycznego, zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r., oraz świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. poz. 693 i 1220);

Art. 5 ust. 1 pkt 3 stanowiący, że normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny (dom jednorodzinny), zwana dalej "normatywną powierzchnią", w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać 45 m2 - dla 3 osób;

Art. 6 ust. 1 pkt 2, 4, 7 i 9 stanowiące, że

Wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3 - 6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek w wysokości 12 % dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowym;

Wydatkami, o których mowa w ust. 3, są:

1) czynsz;

2) opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej;

3) zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną;

4) odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego;

5) inne niż wymienione w pkt 1-4 opłaty za używanie lokalu mieszkalnego;

6) opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych;

7) wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału.

Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego.

Jeżeli powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni, dodatek mieszkaniowy ustala się w wysokości różnicy między wydatkami ponoszonymi za ten lokal a odpowiednią kwotą wymienioną w ust. 1 pkt 1-3 lub w ust. 2 pkt 1-3.

Art. 7 ust. 1 i 5 stanowiące, że

Dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty.

Dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku.

Z powyższych przepisów wynika, że wyznacznikiem prawa do dodatku mieszkaniowego są: dochód przypadający na członka rodziny, powierzchnia zajmowanego lokalu oraz poniesione na ten lokal wydatki.

Orzekający w sprawie organ dokonał prawidłowych w tej mierze ustaleń.

Średni miesięczny dochód członka rodziny skarżącej (zamieszkującej z córką P. P. oraz bratem T. K.) wyniósł w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku 578,66 zł i nie przekroczył 125 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym, która wynosiła na dzień wydania zaskarżonej decyzji 844,45 zł (125 % to kwota 1.055,56 zł). Zajmowana przez skarżącą i jej rodzinę powierzchnia lokalu to 40 m 2 i jest o 5 m 2 niższa od maksymalnie dopuszczalnej powierzchni w przypadku gospodarstwa trzyosobowego. Jeśli chodzi o wydatki – wyliczenie organu uwzględniło w sposób prawidłowy wydatki miesięczne na dostawę wody, odprowadzenie ścieków i wywóz śmieci oraz wymagane przez § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. ryczałty na ogrzewanie wody i ogrzewanie mieszkania. W sumie wydatki wyniosły kwotę 369,23 zł. Ostatecznie wysokość dodatku mieszkaniowego determinowana jest różnicą wynikającą z odjęcia od kwoty wydatków 12 % miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego, co w sprawie dało kwotę 160,91 zł.

Rozstrzygając kwestię wątpliwą, czy orzekający w sprawie organ w sposób prawidłowy dokonał obliczenia wydatku związanego z opłaceniem wody i ścieków należy się odnieść do § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia stanowiącego, że wydatki naliczone i ponoszone za okres dłuższy niż jeden miesiąc przelicza się na okresy miesięczne. Skarżąca przedstawiła korektę faktury [...] z dnia 17 listopada 2014 r. do faktury [...], z której wynika, że naliczona opłata w wysokości 531,04 zł ma dotyczyć okresu nie od dnia 7 sierpnia 2014 r. do dnia 7 listopada 2014 r., ale okresu od dnia 7 sierpnia 2014 r. do dnia 5 listopada 2014 r. Skarżąca uważa, że organ ze względu na objęcie fakturą skorygowaną trzeciego niepełnego miesiąca powinien podzielić tę kwotę na 2,5 miesiąca, a nie jak uczynił na 3 miesiące, co skutkowałoby wyższą kwotą wydatków, a w konsekwencji wyższą kwotą dodatku mieszkaniowego.

Stanowisko to nie znajduje uzasadnienia na gruncie zacytowanych przepisów, gdyż przeliczenie ma nastąpić na okresy miesięczne, a faktura dotyczyła w istocie trzech miesięcy. Nie ma podstaw do uwzględnienia okoliczności, że do pełnych kalendarzowych miesięcy brakowało dwóch dni, gdyż decyzje w przedmiocie dodatku mieszkaniowego są decyzjami związanymi i nie przewidującymi w żadnym zakresie orzekania w ramach uznania administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.