Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1315/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, art. 185 par. 1, art. 209, art. 201, art. 203 i art. 204, art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 815/07 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił – jako wniesioną po upływie ustawowego terminu -skargę M. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że termin do złożenia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 22 marca 2007 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 23 kwietnia 2007 r. Skarżący wniósł natomiast skargę w dniu 24 kwietnia 2007 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jej złożenia. W związku z tym Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył M. K., reprezentowany przez radcę prawnego, zarzucając naruszenie art. 83 § 3 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie przez Sąd, że skarga został wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej złożenia, podczas gdy wskazany środek zaskarżenia został nadany w Urzędzie Pocztowym w G. w dniu 21 kwietnia 2007 r., a zatem z zachowaniem ustawowego terminu. Do skargi kasacyjnej załączono kopię potwierdzenia nadania skargi. Powołując się na powyższe okoliczności skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest zasadna. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 22 marca 2007 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął 21 kwietnia 2007 r. – w sobotę, wobec czego ostatnim dniem do złożenia wspomnianego środka zaskarżenia był poniedziałek 23 kwietnia 2007 r. Wskazać należy, że przedstawiona przez stronę skarżącą kopia dokumentu nadania skargi w Urzędzie Pocztowym w G. w dniu 21 kwietnia 2007 r. (k-21) potwierdza, że skarga została złożona z zachowaniem ustawowego terminu do jej wniesienia, a nie jak błędnie przyjął Sąd I instancji po jego upływie, tj. w dniu 24 kwietnia 2007 r. Podkreślenia wymaga, że ze stempla pocztowego widniejącego na kopercie, w której przesłana została skarga nie wynika jednoznacznie, kiedy strona nadała przedmiotową przesyłkę. W związku z tym Sąd winien wyjaśnić wątpliwości dotyczące terminu oddania skargi w urzędzie pocztowym.

W opisanych okolicznościach należy uznać, że skarżący wniósł skargę w ustawowym terminie. Z tego względu zaskarżone postanowienie jako oparte na błędnych ustaleniach faktycznych należało uchylić.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie została rozpoznana skarga kasacyjna od postanowienia o odrzuceniu skargi. W związku z tym stwierdzić należy, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania winien rozpoznać Wojewódzki Sąd Administracyjny w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.