Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 832/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-06-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: zmieniono postanowienie referendarza i przyznano koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250 par 1 w zw art. 260 par 1, par 2, par 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokat J. K. - A. od postanowienia Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 maja 2018r., sygn. akt I SA/Kr 832/17 o przyznaniu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 27 lutego 2017r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: I. zmienić postanowienie Starszego Referendarza Sądowego z dnia 11 maja 2018r., sygn. akt I SA/Kr 832/17 w części, zwiększając wynagrodzenie adwokata J. K. – A. z tytułu zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków o kwotę wnioskowaną w sprzeciwie, według złożonego spisu kosztów, tj. 125,55 zł, (sto dwadzieścia pięć złotych pięćdziesiąt pięć groszy), zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 28,87 zł (dwadzieścia osiem złotych osiemdziesiąt siedem groszy); II. w pozostałym zakresie utrzymać w mocy ww. postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 maja 2017r. sygn. akt I SO/Kr 3/17 przyznane zostało Z. D. prawo pomocy, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. w dniu 13 czerwca 2017r. wyznaczył dla skarżącego, pełnomocnika z urzędu w osobie adw. J. K. - A., wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [...]. Akta sprawy o sygn. I SO/Kr 3/17 zostały włączone do akt postępowania głównego, prowadzonego pod sygn. I SA/Kr 832/17.

Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę Z. D., oddalił, a wyznaczony adwokat nadał do tut. Sądu w dniu 11 kwietnia 2018r. "opinię prawną pełnomocnika z urzędu o niezasadności skargi kasacyjnej". Przedmiotowa opinia zawierała oświadczenie, że koszty zastępstwa prawnego oraz pomocy prawnej, a także poczynione wydatki nie zostały przez skarżącego opłacone ani w całości ani w części. W związku z tym pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia odpowiednio według norm przepisanych, w tym również za postępowanie przed WSA w Krakowie.

Postanowieniem z dnia 11 maja 2018r., Starszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie przyznał adwokatowi J. K. - A., wykonującemu zawód w ramach Kancelarii Adwokackiej, znajdującej się w K. przy ul. [...], wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy).

W sprzeciwie od ww. postanowienia zarzucono mu naruszenie art. 250 § 1 p.p.s.a. i wniesiono o przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 442,80 zł oraz kwotę 125,55 zł tytułem zwrotu poniesionych wydatków, na które składają się: 11,70 zł w dniu 7 lipca 2017r., stanowiące koszt dojazdu do Dyrektora Izby Skarbowej w K. przy ul. [...], celem zapoznania się z aktami sprawy; Przejazd na trasie ul. [...] w K. - ul. [...] w K. - ul. [...] w K.. Koszt dojazdu obliczono następująco: 7 km x 2 x 0,8358 zł (stawka za 1 km przebiegu samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3). Podróż odbywała się samochodem osobowym m-ki [...], poj. 1,6 l, nr rej. [...]; a także 108,65 zł w dniu 18 lipca 2017r., stanowiące koszt dojazdu do Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. oraz do [...] Sądowego przy SR w L. S. M. (w Izbie Skarbowej w K. uzyskano informację, iż akta zostały zwrócone do Urzędu Skarbowego w L., tam zaś ustalono, że z uwagi na zbieg egzekucji część akt, w tym tytuł wykonawczy znajduje się u Komornika Sądowego). Przejazd na trasie ul. [...] w K. - ul. [...] w L. - [...] S. S. M. , ul. [...] w L. - ul. [...] w K.. Koszt dojazdu obliczono następująco: 130 km x 0,8358 zł (stawka za 1 km przebiegu samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3). Podróż odbywała się samochodem osobowym m-ki [...], poj. 1,6 l, nr rej. [...] oraz 5,20 zł - znaczek pocztowy za nadanie listu poleconego zawierającego niniejszą skargę. Łącznie w kwocie 125,55 zł.

Na potwierdzenie powyższego, do skargi skierowanej do WSA w Krakowie z dnia 20 lipca 2017r. dołączone zostały kopie dwóch faktur VAT za paliwo z dnia 5 lipca 2017r. oraz dnia 18 lipca 2017r. W ocenie pełnomocnika, brak jest wątpliwości, że koszty podróży w celu zbadania akt sprawy należą do wydatków niezbędnych, bowiem czynność ta była konieczna dla profesjonalnego sporządzenia skargi w przedmiotowej sprawie. Wskazała ponadto, że wydatek ten został należycie udokumentowany. Wobec powyższego, a przede wszystkim ze względu na okoliczność spełnienia przesłanek do zasądzenia zwrotu poniesionych przez pełnomocnika wydatków, jego zdaniem, koniecznym stało się zaskarżenie ww. postanowienia, zwłaszcza z uwagi na fakt, że wniosek pełnomocnika w tym zakresie nie został w ogóle w zaskarżonym orzeczeniu rozpoznany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka, jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Natomiast w świetle art. 250 § 1 p.p.s.a. wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W tym miejscu podać należy, że szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1714, dalej: rozporządzenie).

Nie budzi wątpliwości Sądu, że w przedmiotowej sprawie adwokat J. K. - A. została wyznaczona przez organ samorządu adwokackiego, pełnomocnikiem skarżącego, po wydaniu postanowienia przez Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 maja 2017r. sygn. akt I SO/Kr 3/17, którym przyznane zostało Z. D. prawo pomocy, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

Na gruncie przedmiotowej sprawy, pełnomocnik skarżącego reprezentował go w postępowaniu I-instancyjnym i sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne i w tym zakresie racje miał referendarz sądowy tut. Sądu – przyznając wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie za I instancję w wysokości 240 zł, na podstawie § 21 ust. 1 pkt. 1) lit. c w zw. z art. § 4 ust. 1. oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł na podstawie § 21 ust. 1 pkt. 2) lit. b w zw. z § 21 ust. 1 pkt. 1) lit. c oraz w zw. z art. § 4 ust. 1 rozporządzenia. Zasadnie także, przedmiotowe wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1221 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. i wynoszącą w tym wypadku 82,80 zł.

Jednakże w świetle powyższego należy mieć na uwadze, że na aprobatę zasługuje sprzeciw pełnomocnika w zakresie zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zauważyć bowiem należy, że celem należytego świadczenia pomocy prawnej, poniósł on dodatkowe wydatki w następujących kwotach, tj.:

- 11,70 zł w dniu 7 lipca 2017r., stanowiące koszt dojazdu do Dyrektora Izby Skarbowej w K. przy ul. [...], celem zapoznania się z aktami sprawy; Przejazd na trasie ul. [...] w K. - ul. [...] w K. - ul. [...] w K.. Koszt dojazdu obliczono następująco: 7 km x 2 x 0,8358 zł (stawka za 1 km przebiegu samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3). Podróż odbywała się samochodem osobowym m-ki [...], poj. 1,6 l, nr rej. [...]

- 108,65 zł w dniu 18 lipca 2017r., stanowiące koszt dojazdu do Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. oraz do Komornika Sądowego przy SR w L. S. M. (w Izbie Skarbowej w K. uzyskano informację, iż akta zostały zwrócone do Urzędu Skarbowego w L., tam zaś ustalono, że z uwagi na zbieg egzekucji część akt, w tym tytuł wykonawczy znajduje się u Komornika Sądowego). Przejazd na trasie ul. [...] w K. - ul. [...] w L. - [...] S. S. M. , ul. [...] w L. - ul. [...] w K.. Koszt dojazdu obliczono następująco: 130 km x 0,8358 zł (stawka za 1 km przebiegu samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3). Podróż odbywała się samochodem osobowym m-ki [...] 116, poj. 1,6 l, nr rej. KR [...]

- 5,20 zł - znaczek pocztowy za nadanie listu poleconego zawierającego niniejszą skargę.

- Łączna kwota, to 125,55 zł.

Ww. wydatki należy uznać, jako niezbędne, bowiem nie budzi wątpliwości, że ww. koszty podróży w celu zbadania akt sprawy, należą do takich wydatków, bowiem czynność ta była konieczna dla profesjonalnego wykonania czynności procesowych, w tym m.in. do sporządzenia skargi w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota, którą zawarł on w spisie kosztów jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.

Nie można także tracić z pola widzenia, że wydatki te zostały należycie udokumentowane, bowiem do skargi skierowanej do WSA w Krakowie z dnia 20 lipca 2017r. dołączone zostały kopie dwóch faktur VAT za paliwo z dnia 5 lipca 2017r. oraz dnia 18 lipca 2017r., potwierdzające powyższe okoliczności.

W świetle powyższego, argumentacja pełnomocnika skarżącego jest słuszna i przyczyniła się do oceny, aby przedmiotowy wniosek uznać za zasadny, a w konsekwencji należało zmienić postanowienie wydane przez referendarza sądowego w części, zwiększając wynagrodzenie adwokata J. K. –. z tytułu zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków o kwotę wnioskowaną w sprzeciwie, według złożonego spisu kosztów, tj. 125,55 zł. (125,55+23%=154,42; 154,42-125,55=28,87). W pozostałym zakresie postanowienie Starszego Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z dnia 11 maja 2018r., sygn. akt I SA/Kr 832/17, utrzymano w mocy.

W związku z powyższym, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 260 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.