Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 188/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant st.sekr.sąd. Agata Banc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca2006 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

M. K. wniosła skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych wynika, że wydanie decyzji w obu instancjach administracyjnych poprzedziły następujące okoliczności.

M. K. przebywała na rencie z tytułu niezdolności do pracy od [...] do [...].

Decyzją [...] z dnia [...] odmówił M. K. prawo do renty od dnia [...] uznając, że jest zdolna do pracy.

Od decyzji tej M. K. wniosła odwołanie do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych .

Po odmowie prawa do renty M.K. w dniu [...] zarejestrowała się w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna i Starosta decyzją z dnia [...] Nr [...], uznał Ją za osobę bezrobotną z dniem [...] i przyznał prawo do zasiłku od dnia [...].

Decyzją z dnia [...] Starosta orzekł o utracie przez M. K. prawa do zasiłku od dnia [...], z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.

Następnie Zakład Ubezpieczeń Społecznych – pismem z dnia [...]. poinformował Powiatowy Urząd Pracy , że M. K. zgodnie z wyrokiem Sądu ma przyznane prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...] do [...].

Starosta decyzją z dnia [...] orzekł o utracie przez M. K. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...].

W dniu [...] M. K. zarejestrowała się w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna.

Starosta decyzją z dnia [...] Nr [...], na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001) oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego – uznał M. K. za osobę bezrobotną od dnia [...] i odmówił przyznania prawa do zasiłku.

W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że M. K. w dniu rejestracji spełniała warunki do uznania za osobę bezrobotną, natomiast suma okresów, o których mowa w art. 71 ust. 1 i 2 w/w ustawy przypadających w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, jest krótsza niż 365 dni, co stanowi podstawę odmowy przyznania prawa do zasiłku.

W odwołaniu od tej decyzji M. K. wniosła o uchylenie decyzji i o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Odwołująca się wskazała, że w okresie od [...] do [...] miała przyznaną rentę z tytułu niezdolności do pracy. Po odmowie przyznania renty na dalszy okres, wystąpiła z odwołaniem do Sądu. Postępowanie sądowe zakończyło się dopiero [...] przyznaniem prawa do renty w okresie od [...] do [...].

W tym też czasie miała przyznany zasiłek dla bezrobotnych, którego termin pobierania upłynął w dniu [...].

Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwrócił urzędowi pracy kwotę zasiłku jaką odwołująca się otrzymywała w tym okresie.

M. K. podkreśliła, że gdyby nie trwający tak długo proces sądowy na co nie miała wpływu, to po okresie pobierania renty przysługiwałby Jej zasiłek dla bezrobotnych, ale upłynął termin z przyczyn całkowicie niezależnych od strony.

Do odwołania przedłożyła m.in. decyzję ZUS z dnia [...] o potrąceniu z renty nienależnie pobranych świadczeń z Powiatowego Urzędu Pracy, w kwocie [...]zł z tytułu pobranych zasiłków za okres od [...] do [...].

Wojewoda decyzją z dnia [...], [...], na podstawie art. 10 ust. 4 pkt 2 i art. 71 ust. 1 i2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wojewoda w uzasadnieniu decyzji wskazał, że rozpatrując sprawę uprawnień do zasiłku należy mieć na uwadze przepis art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, z którego wynika, iż prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym urzędzie pracy, jeżeli m.in. w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągnął wynagrodzenie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy.

Do tych 365 dni zalicza się również okres pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy (art. 71 ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy).

Zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego stronie przyznano prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy poczynając od dnia [...] na okres jednego roku tj. do [...].

Wojewoda podniósł, że w tych okolicznościach z okresu 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji w dniu [...], a w przypadku strony przypadających od [...] do [...], strona nie udokumentowała okresu pobierania renty w wymiarze 365 dni.

Okres pobierania renty zaliczony w przypadku strony od [...] do [...] stanowi łącznie [...]z 365 wymaganych.

Dlatego, Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję jako zgodną z prawem.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie M. K. wniosła "o przywrócenie terminu rejestracji w celu przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych po przyznanej rencie".

W uzasadnieniu skargi powtórzyła okoliczności faktyczne podane w odwołaniu i podkreśliła, że nie miała możliwości wcześniejszej rejestracji z uwagi na to, że Sąd wydał wyrok dopiero [...], a cały pobrany zasiłek dla bezrobotnych za okres od [...] do [...] został zwrócony.

Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Na wstępie, wobec zawartego w skardze wniosku, niezbędne jest wyjaśnienie skarżącej, że Sąd administracyjny, nie zastępuje właściwych w sprawie organów administracji publicznej w merytorycznym rozstrzyganiu spraw należących do ich właściwości, a zatem nie przywraca terminów do złożenia wniosku, nie przyznaje praw, nie nakłada obowiązków.

Zakres kompetencji Sądów administracyjnych określony został w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W myśl tego przepisu, sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Oznacza to, że tylko w razie stwierdzenia, że zaskarżony akt dotknięty jest istotnymi wadami prawnymi, Sąd – w zależności od rodzaju stwierdzonego naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego – uchyla wadliwą decyzję lub stwierdza jej nieważność, a w przeciwnym wypadku – skargę oddala.

Granice kontroli Sądu zostały określone w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej określonej jako P.p.s.a.

Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. – Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w tym zakresie oraz w granicach rozstrzygania, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Przedmiotem kontroli Sądu jest ostateczna decyzja o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną od dnia [...] i o odmowie przyznania Jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Niesporne jest w sprawie, że skarżąca zarejestrowała się w urzędzie pracy w dniu [...] W związku z tym, obowiązkiem organów było ustalenie czy w tej dacie skarżąca spełniała przesłanki określone w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) do uznania Jej za osobę bezrobotną określone w art. 2 ust. 2 tej ustawy i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych określone w art. 71 tej ustawy.

W ocenie Sądu trafne są ustalenia organów, że skarżąca w dacie tej rejestracji nie spełniała warunku określonego w art. 71 ust. 1 pkt 2 lit."a" i ust. 2 pkt 3 tej ustawy, gdyż w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji nie udokumentowała 365 dni pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy. Okres pobierania renty zaliczony w przypadku skarżącej od [...] do [...], stanowił bowiem łącznie [...] dni z 365 wymaganych dni.

Niesporne jest też w sprawie, że skarżąca decyzją z dnia [...] miała przyznane prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] do [...].

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia [...] w sprawie VU 1749/03 zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] i przyznał M. K. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy poczynając od [...] na okres jednego roku.

Wyrok powyższy uprawomocnił się w dniu [...].

Z powyższego wynika, że w okresie od [...] do [...], skarżąca pobierała zasiłek dla bezrobotnych i z uwagi na treść późniejszego wyroku uzyskała w tym samym okresie prawo do renty.

Wprawdzie ustawodawca przewidział w art. 78 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, taki jak wyżej przedstawiony zbieg uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych i renty, i wskazał sposób rozliczenia pobranego świadczenia tak aby nie doszło do kumulowania świadczeń z tych tytułów, ale przepis ten ani żaden inny przepis ustawy nie stanowi podstawy prawnej do uwzględnienia żądania skarżącej takiego jak sformułowane we wniosku skargi tj. " o przywrócenie terminu rejestracji po przyznanej wyrokiem rencie".

Przepisy tej ustawy nie przepisują rejestracji bezrobotnego z datą wsteczną, jak również instytucji przywracania terminu do rejestracji bezrobotnego.

Z powyższych przyczyn, Sąd nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi.

Dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.