Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 584/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 i art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 14 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 584/09 w sprawie ze skarg M. G. na postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], [...], [...] w przedmiocie przekazania pism według właściwości p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 maja 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 584/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił M. G. sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2010 roku.

Powyższe postanowienie zostało doręczone ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego - adwokat J. Z. w dniu 21 maja 2010 roku.

W dniu 31 maja 2010 roku M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku.

Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 584/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił zażalenie.

Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi w dniu 8 lipca 2010 roku.

W dniu 14 lipca 2010 roku M. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż "pisma zostały wniesione w terminie, jednakże poczta zwróciła przesyłki ze względu na niedokładny adres".

W nawiązaniu do pisma skarżącego z dnia 14 lipca 2010 roku, w wykonaniu zarządzenia z dnia 4 sierpnia 2010 roku, poinformowano skarżącego, że przyczyną odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku nie był fakt niedoręczenia przez skarżącego we wskazanym terminie odpisu zażalenia, który to dokument został skarżącemu zwrócony przez pocztę z uwagi na podanie błędnego adresu. Przyczyną odrzucenia zażalenia był fakt wniesienia zażalenia po terminie, a wyczerpującą argumentację w tym zakresie zawiera uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 czerwca 2010 roku. Pouczając skarżącego o treści art. 67 § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd jednocześnie wezwał skarżącego do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy popiera wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku, czy też ten wniosek cofa.

Pomimo doręczonego w dniu 13 sierpnia 2010 roku wezwania, skarżący nie ustosunkował się do jego treści.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wypada wyjaśnić, że pismo skarżącego z dnia 14 lipca 2010 roku było zatytułowane jednoznacznie jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Z treści bardzo lakonicznego uzasadnienia oraz załączników wynikało, że skarżący upatruje uchybienia terminu w niezłożeniu odpisu zażalenia wniesionego w dniu 31 maja 2010 roku. Wyjaśnia, że "pisma zostały wniesione w terminie, jednakże poczta zwróciła przesyłki ze względu na niedokładny adres". Z uwagi więc na wątpliwości Sądu co do charakteru wniesionego pisma skarżący został poinformowany w piśmie z dnia 4 sierpnia 2010 roku o dotychczasowym stanie sprawy i wydanych orzeczeniach i wezwany do wypowiedzenia się czy podtrzymuje swój wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, czy też go cofa. Z uwagi na brak stanowiska skarżącego Sąd rozpoznał wniosek kierując się jego literalnym brzmieniem tj. traktując wniosek jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku.

Kwestię przywrócenia uchybionego terminu regulują przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 87 § 1, 2 i 4 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonanie równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu uchybionej czynności i brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.

Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona (lub jej pełnomocnik) w sposób przekonywujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.

Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy obywatela. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić zaś jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Oceniając powołane przez skarżącego powody, to jest nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia poprzez niedoręczenie we wskazanym terminie odpisu zażalenia, z uwagi na zwrot tego dokumentu skarżącemu wobec podania błędnego adresu sądu, należy wskazać, iż w wykonaniu zarządzenia z dnia 4 sierpnia 2010 roku , poinformowano skarżącego, że przyczyną odrzucenia zażalenia (złożonego przez skarżącego) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku nie było niedoręczenie odpisu zażalenia wniesionego w dniu 31 maja 2010 roku, lecz niezachowanie terminu do wniesienia zażalenia - postanowienie z dnia 13 maja 2010 roku doręczono bowiem pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 maja 2010 roku, zaś zażalenie skarżący wniósł osobiście w dniu 31 maja 2010 roku, a więc po upływie 7 dniowego terminu ustalonego na wniesienie zażalenia. W tym miejscu wypada podkreślić, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w sprawie ze skarg na postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], [...], [...] w przedmiocie przekazania pism według właściwości, skarżący był reprezentowany przez adwokata. Gdy strona działa przez pełnomocnika - brak jest podstaw prawnych do doręczania pism, bezpośrednio stronie. Doręczenie dokonane w takiej sytuacji pod adresem strony byłoby bowiem bezskuteczne w stosunku do jej pełnomocnika, a zatem bezskuteczne również procesowo. Osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy, co w zasadzie powinno służyć wzmocnieniu jej pozycji i realizacji praw w postępowaniu. Jednocześnie jednak, co należy podkreślić, odpowiedzialność związana z działaniem pełnomocnika oraz skutki jego działań i zaniechań obciążają mocodawcę. Relacje pomiędzy pełnomocnikiem, a mocodawcą, a także przyjęty sposób porozumiewania się i zakres przekazywanych informacji nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia żądania stron. Postanowieniem z dnia 13 maja 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 584/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił M. G. sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2010 roku. Powyższe postanowienie zostało doręczone, zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego - adwokat J. Z. w dniu 21 maja 2010 roku. W dniu 31 maja 2010 roku M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 584/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił zażalenie, z uwagi na jego wniesienie po terminie, uwzględniając jako procesowo skuteczną datę doręczenia postanowienia z dnia 13 maja 2010 roku pełnomocnikowi skarżącego. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi w dniu 8 lipca 2010 roku.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy złożony przez skarżącego (reprezentowanego przez adwokata) osobiście wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienia WSA w Łodzi z dnia 13 maja 2010 roku z powołaniem się na przedstawione w nim okoliczności nie uzasadniają w ocenie sądu spełnienia przesłanek z art. 87 § 2 p.p.s.a. nie stanowią bowiem nadzwyczajnych okoliczności, które uniemożliwiałyby zachowanie terminu do wniesienia zażalenia i wyłączałyby winę skarżącego, reprezentowanego przez adwokata w uchybieniu terminu. W sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, kryterium braku winy w uchybieniu terminu Sąd ocenia bowiem z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowych przez tego pełnomocnika.

W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawniony był orzec, jak w postanowieniu.

a.ł.