Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Wr 515/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2004-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędziowie: Sędzia Daria Sachanbińska – spr. asesor sądowy Elżbieta Naumowicz Protokolant: Katarzyna Johan po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi E. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

E. P. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...], nr [...] (doręczona w dniu 14 stycznia 2002 r.), utrzymującą w mocy decyzję Miejskiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...], nr [...], o niestwierdzeniu u E. P. choroby zawodowej narządu słuchu. Skargę przesłano listem poleconym, nadanym w dniu 28 lutego 2002 r. (data stempla pocztowego).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga winna ulec odrzuceniu.

Na zasadzie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z zasady, że prawo nie działa wstecz wynika jednak konieczność zbadania dopuszczalności skargi w świetle przepisów obowiązujących w dacie jej wniesienia, czyli przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.).

Jednym z podstawowych wymogów formalnych, który musi zostać zachowany przy zaskarżeniu decyzji do sądu administracyjnego, to złożenie skargi w ustawowo wyznaczonym terminie.

W poprzednio obowiązującym stanie prawnym, obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, termin do wniesienia skargi wynosił – zgodnie z art. 35 § 1 cyt. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym skargę wnosiło się bezpośrednio do Sądu.

Po wejściu w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej Prawo o postępowaniu, termin do wniesienia skargi określa przepis art. 53 § 1 tej ustawy i wynosi on 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi dla skarżącego według przepisów obowiązujących w 2002 r., jak i według obecnie obowiązujących przepisów, był więc taki sam i wynosił 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z urzędu bada zachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje bez względu na okoliczności sprawy.

W rozpoznawanej sprawie skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 14 stycznia 2002 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru. Decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 13 lutego 2002 r. Skarga została natomiast wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przesyłką poleconą, nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 28 lutego 2002 r. (data stempla pocztowego), czyli po upływie wskazanego wyżej terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu orzeczono, jak na wstępie.