Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 57/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2019-12-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 52 par. 1-2, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. G. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę (wniosek nr 23/17) z dnia 24 września 2019 r., w której domaga się stwierdzenia, że przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zobowiązania tego organu do załatwienia jego wniosku z dnia 6 marca 2017 r. o przyznanie jednorazowej i bezzwrotnej zapomogi finansowej na marzec 2017 r.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 25 października 2019 r. skarżący został wezwany do złożenia dowodu, że wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ponaglenie w sprawie przewlekłego prowadzenia przez Prezydenta Miasta postępowania w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na marzec 2017 r. Wezwanie doręczono stronie w dniu 19 listopada 2019 r.

W odpowiedzi udzielonej w piśmie z dnia 26 listopada 2019 r. skarżący wskazał, że w żadnej ze skarg, ani we wniosku, który składał do tut. Sądu, nie skarżył przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ I instancji w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na marzec 2017 r., gdyż nigdy nie występował o przyznanie takiego zasiłku, natomiast występował o przyznanie zapomogi na marzec 2017 r. Jednocześnie skarżący zaznaczył, że nie może z całą pewnością wykluczyć, że nigdy nie składał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ponaglenia w sprawie rozpatrzenia przez Prezydenta Miasta jego wniosku o przyznanie zapomogi finansowej na marzec 2017 r., jednak ze względu na wielość składanych wniosków do Kolegium nie jest w stanie tego sprawdzić w ciągu kilku dni. Skarżący wniósł o wydłużenie do miesiąca terminu na przeprowadzenie żądanej kwerendy posiadanych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ,

jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

Po pierwsze, skarżący w wyznaczonym terminie 7 dni, który upłynął z dniem 26 listopada 2019 r., nie przedstawił dowodu złożenia ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , którego dotyczyło wezwanie Sądu.

Po drugie, termin, o którego przedłużenie skarżący wniósł w piśmie z dnia

26 listopada 2019 r. jest terminem ustawowym, którego długość została wskazana

i określona przez prawodawcę w treści ustawy i nie może być przez sąd administracyjny skrócony, ani też wydłużony (art. 49 § 1 p.p.s.a.).

Po trzecie, analiza akt sprawy tut. Sądu o sygnaturze II SA/Ke 519/19 - w której A. G. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania pomocy społecznej w formie jednorazowej i bezzwrotnej zapomogi w postaci zasiłku celowego na marzec 2017 r. - pokazała, że również w tych aktach nie znajduje się ponaglenie, którego dotyczyło wezwanie skierowane do skarżącego w sprawie niniejszej.

Okoliczność, że przed wydaniem niniejszego postanowienia skarżący nie przedstawił dowodu, by przed wniesieniem skargi do Sądu złożył ponaglenie w zakresie przewlekłości postępowania Prezydenta Miasta , o którym mowa wyżej, oznacza, że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia nie został w sprawie spełniony.

Ubocznie należy podnieść, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sad Administracyjny w Kielcach orzekł jak w postanowieniu.