Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 846/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6334 Stypendia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 4 pkt 1, art. 76 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 674
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant St. sekretarz sąd. Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Wojewody z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Prezydenta Miasta K. decyzją z dnia (...) września 2009 r. orzekł o zarejestrowaniu A. J. w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoby bezrobotnej, wraz z prawem do zasiłki od dnia (...) września 2009 r.

Decyzją z dnia (...) kwietnia 2010 r. Prezydent Miasta K. orzekł o utracie przez A. J. prawa do zasiłku z dniem (...) marca 2010 r., z uwagi na upływ maksymalnego terminu jego pobierania. Status osoby bezrobotnej A. J. utraciła na podstawie decyzji Prezydenta z dnia (...) marca 2011 r., z uwagi na podjęcie zatrudnienia.

Będąc zarejestrowana jako osoba bezrobotna, A. J., w okresie od dnia (...) listopada 2010 r. do dnia (...) grudnia 2010 r., uczestniczyła w kursie doskonalenia zawodowego, przy czym na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia (...) listopada 2010 r., wydanej w oparciu o przepis art. 41 ust. 3 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 674 ze zm.), przyznano jej stypendium. Prawo do stypendium A. J. utraciła w dniu (...) grudnia 2010 r., co zostało stwierdzone decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia (...) grudnia 2010 r.

Podczas ponownej rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu (...) września 2013 r., skarżąca przedstawiła zaświadczenie, z którego wynikało że pracowała w okresie od (...) maja 2010 r. do (...) maja 2010 r., a więc w okresie, kiedy była zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku.

Mając powyższe na względzie Prezydenta Miasta K. postanowieniem z dnia (...) listopada 2013 r. orzekł o wznowieniu w trybie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa postępowania dotyczącego decyzji ostatecznych:

- Nr (...) z dnia (...).11.2010 r. orzekającej o przyznaniu skarżącej prawo do stypendium w związku z rozpoczęciem przez nią w dniu (...).11.2010 r. szkolenia.

- Nr (...) z dnia (...).12.2010 r. orzekającej o utracie przez skarżącą prawa do stypendium w związku z zakończeniem w dniu (...).12. 2010 r. szkolenia.

- Nr (...) z dnia (...).03.2011 r. orzekającej o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dnia (...).03.2011 r. z powodu podjęcia zatrudnienia.

Decyzją z dnia (...) grudnia 2013 r. Prezydent Miasta K., działając w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 5 oraz art. 151 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "K.p.a." oraz 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy uchylił ostateczne decyzje Prezydenta Miasta K.: z dnia (...) listopada 2010 r. w przedmiocie przyznania A. J. prawa do stypendium w związku z rozpoczęciem przez nią z dniem (...) listopada 2010 r. szkolenia; z dnia (...) grudnia 2010 r. o utracie przez A. J. prawa do stypendium w związku z zakończeniem w dniu (...) grudnia 2010 r. odbywania przez nią szkolenia; z dnia (...) marca 2011 r. o utracie przez nią statusu osoby bezrobotnej z dniem (...) marca 2011 r. z powodu podjęcia zatrudnienia oraz orzekł o utracie przez A. J. statusu osoby bezrobotnej z dniem (...) maja 2010 r. Jak wyjaśniono w uzasadnieniu powyższej decyzji, fakt zatrudnienie A. J. w okresie od (...) maja 2010 r. do (...) maja 2010 r. spowodował konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego powyższych decyzji, jak również stwierdzenia utraty przez nią statusu osoby bezrobotnej z dniem (...) maja 2010 r.

Następnie decyzją z dnia (...) stycznia 2014 r. Prezydent Miasta K. orzekł o zwrocie przez A. J. nienależnie pobranego stypendium. Na skutek wniesionego przez skarżącą odwołania decyzja powyższa została uchylona przez Wojewodę decyzją z dnia (...) kwietnia 2014 r., w celu ustalenia, czy roszczenie organu o zwrot świadczenia nie uległo przedawnieniu.

Decyzją z dnia 29 kwietnia 2014 r., nr (...), Prezydent Miasta K. (dalej również jako "decyzja organu I instancji") działając na podstawie art. 76 ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy orzekł o obowiązku zwrotu przez A. J. nienależnie pobranego świadczenia w kwocie (...) zł.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia powtórzono dotychczasowy przebieg postępowania, wyjaśniając, że wobec utraty przez A. J. statutu osoby bezrobotnej z dniem (...) maja 2010 r. pobrane przez nią stypendium stanowiło świadczenie nienależnie pobrane. Odnosząc się do zarzutu przedawnienia wskazano, że świadczenie podlegające zwrotowi wypłacono w dniu (...) stycznia 2011 r., co powoduje, że ulegało ono przedawnieniu w dniu (...) stycznia 2014 r. Ponieważ pierwsza decyzja o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia została wydana w dniu (...) stycznia 2014 r. nie doszło w przedmiotowej sprawie przedawnienia.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A. J. podnosząc, że w kresie, w którym posiadała status bezrobotnej faktycznie pracowała jedynie dwa dni i orzeczenie o obowiązku zwrotu stypendium stanowi działanie nieproporcjonalne do jej zawinienia, powołała się również na swoją trudną sytuację życiową i materialną skarżącej.

Wojewoda decyzją z dnia (...) czerwca 2014 r., nr (...), działając w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. orzekał o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji z dnia 29 kwietnia 2014 r., podtrzymując stanowisko organu I instancji, iż wobec utraty przez skarżącą statutu osoby bezrobotnej niezbędne stało się stwierdzenie, że pobrane przez nią stypendium stanowiło świadczenie nienależnie pobrane. Odnosząc się do kwestii przedawnienia organ odwoławczy zwrócił uwagę, że zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że stypendium zostało wypłacone skarżącej w dniach (...) grudnia 2010 r. (w wysokości (...) zł) oraz w dniu (...) stycznia 2011 r. (w wysokości (...) zł). a więc przed upływem trzech lat od dnia wznowienia postępowania w sprawie uchylenia decyzji opisanych w postanowieniu z dnia (...).11.2013 r. Przytoczył treść przepisu art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r. poz. 674 ze zm.) zgodnie z którymi "Osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne jest obowiązana do zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Wskazał również – iż na mocy art. 76 ust. 3 ustawy roszczenia z tytułu zasiłków, stypendiów i innych świadczeń pieniężnych finansowanych z Funduszu Pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia spełnienia warunków do ich nabycia przez uprawnioną osobę, a roszczenia powiatowego urzędu pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia ich wypłaty.

Ponieważ A. J. zostało wypłacone stypendium w dwóch transzach tj, w dniu (...).12.2010 r. w wysokości (...) zł oraz w dniu (...).01.2011 r. w wysokości (...) zł w dacie wznowienia postępowania w przedmiocie uchylenia decyzji określonych w postanowieniu z dnia (...).11.2013 r. roszczenia powiatowego urzędu pracy o zwrot nienależnie wypłaconego stypendium nie były przedawnione.

To właśnie data (...).11.2013 r., kiedy to wszczęto postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem ostatecznych decyzji orzekających o przyznaniu stypendium, o utracie prawa do stypendium w związku z zakończeniem szkolenia przez skarżącą i wreszcie o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem (...).03.2011 r. z powodu podjęcia zatrudnienia ma przesądzające znaczenie dla oceny czy doszło do przedawnienia roszczenia powiatowego urzędu pracy.

Do tej bowiem daty należy , zdaniem organu odwoławczego, liczyć 3 – letni termin przedawnienia roszczenia organu zatrudnienia o zwrot nienależnie wypłaconego świadczenia.

Organ odwoławczy wskazał również, iż nie ma znaczenia fakt, iż w okresie pobierania stypendium tj. (...).11.2010 r. do (...).12.2010. skarżąca nie pracowała skoro powinna utracić status bezrobotnego z dniem (...).05.2010 r. tj. od pierwszego dnia zatrudnienia trwającego od dnia (...).05.2010 r. do dnia (...).05.2010 r. i nie ma przy tym znaczenia iż było to zatrudnienie krótkotrwałe.

Skarżąca została w dniu rejestracji tj. (...).09.2009 r. poinformowana o konieczności poinformowania PUP w ciągu 7 dni o podjęciu zatrudnienia innej działalności zarobkowej lub działalności gospodarczej oraz o obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń dla bezrobotnych wypłacanych pomimo wystąpienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania. A. J. została także pouczona o zasadach zwrotu nienależnie pobranego świadczenia także o sytuacjach w jakich zwrot świadczenia następuje. W niniejszej sprawie skarżąca powinna była poinformować PUP o podjęciu zatrudnienia oraz dokonać ponownej rejestracji jako osoba bezrobotna w momencie zakończenia umowy o pracę. Wskazał, że art. 76 ust. 1 i 2 ustawy nakłada na organ obowiązek bezwzględnego żądania zwrotu świadczenia nienależnie pobranego za który należy uznać

- świadczenie przyznane mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach.

- świadczenie przyznane i wypłacane na podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub sfałszowanych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy przez osobę pobierającą to świadczenie.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu A. J. podtrzymując zarzuty zawarte w odwołaniu. Skarżąca zakwestionowała również datę wypłaty stypendium, zarzucając, iż wypłacono jej jednorazowo w dniu (...).11.2010 r. kwotę (...) zł., zarzuciła równie iż była zatrudniona w "A" z o.o. w K. tylko przez 2 dni tj. od (...).05.2010 r. do (...).05.2010 r. praca ta nie pokrywała się z okresem pobierania stypendium i praktycznie miała charakter pozorny. W rezultacie skarżąca nie była zobowiązana do zawiadamiania urzędu pracy o podjętym zatrudnieniu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Materialnoprawną podstawę kontrolowanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. O promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj, D. U. z 2013 r. poz. 674 z pózn. zm. zwanej dalej ustawą).

Przepis art. 76 ust. 1 i 2 ustawy stanowi, że osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się:

1. świadczenia pieniężne wypłacane mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach;

2. zasiłek, stypendium lub inne świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu Pracy wypłacane osobie za okres, za który nabyła prawo do emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty rodzinnej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli organ rentowy, który przyznał świadczenie nie dokonał jego pomniejszenia na zasadach określonych w art. 78 ustawy.

Kwestię przedawnienia roszczenia organu z powyższego tytułu reguluje przepis art. 76 ust. 3 oraz ust. 5 ustawy, zgodnie z którymi roszczenie z tytułu zasiłków, stypendiów i innych świadczeń pieniężnych finansowanych z Funduszu Pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia spełnienia warunków do ich nabycia przez uprawnioną osobę, a roszczenia powiatowego urzędu pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia ich wypłaty.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 2 – 4 stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny dotyczące przerwania biegu terminu przedawnienia .

Kontrolowane rozstrzygnięcia zapadły na gruncie art. 76 ust. 1 i 2 ustawy – organ doszedł bowiem do wniosku iż skarżąca utraciła status bezrobotnej w związku z podjęciem krótkotrwałego zatrudnienia w spółce "A" o czym nie poinformowała Urzędu Pracy w K. mimo podpisanego w dniu (...).02.2013 r. oświadczenia

Równocześnie organ przyjął, iż data wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa postępowania w sprawie decyzji wydanych w przedmiocie:

- przyznania skarżącej prawa do stypendium w związku z rozpoczęciem z dniem (...).11.2010 r. szkolenia;

- orzeczenia o utracie przez skarżącą prawa do stypendium w związku z zakończeniem w dniu (...).12.2010 r. szkolenia;

- orzeczenia o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem (...).03.2011 r. z powodu podjęcia zatrudnienia;

jest dniem, w którym nastąpiła przerwa w biegu przedawnienia roszczenia organu o zwrot nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego.

W tym miejscu należy wskazać, iż postępowanie w sprawie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, stanowi odrębną sprawę administracyjną od prowadzonych uprzednio postępowań administracyjnych w sprawie wznowienia postępowań zakończonych ostatecznymi decyzjami, o przyznaniu skarżącej przedmiotowych świadczeń, utracie do nich prawa w związku z zakończeniem szkolenia oraz utracie statusu bezrobotnego z dniem (...).03.2011r.

Powyższe postępowania zmierzające do wyeliminowania w trybie nadzwyczajnym ostatecznych decyzji administracyjnych miały charakter porządkowy i były konsekwencją nowych okoliczności nie znanych organowi w dniu wydania powyższych decyzji.

Tą nowa okolicznością było natomiast ustalenie, iż skarżąca podjęła pracę w dniu (...).05.2010 r. i nie powiadomiła o tym organu. Pozbawienie skarżącej statusu osoby bezrobotnej nie następowało jednakże na postawie rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu wznowieniowym, lecz na mocy decyzji wydanej przez starostę w odrębnym postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z tym przepisem Starosta z zastosowaniem art. 45 ust. 3 pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy. Dopiero wydana w tym trybie ostateczna decyzja, otwiera możliwość wszczęcia postepowania o jakim mowa w art. 76 ust. 1 i ust 2 pkt 1 ustawy, czyli wydania decyzji nakładającej na świadczeniobiorcę obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.

Zgodnie z treścią art. 123 § 1 ust 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, do której to ustawy w kwestii przerwy biegu przedawnienia odsyła przepis art. 76 ust 5 ustawy, bieg terminu przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju, albo przed sądem polubownym przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia.

Zgodzić się można w świetle tego przepisu, iż już samo wszczęcie postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania decyzji w trybie art. 76 ustawy nakładającej na świadczeniobiorcę obowiązek zwrotu świadczenia nienależnie pobranego przerywa bieg terminu przedawnienia roszczenia powiatowego urzędu pracy o zwrot świadczeń nienależnie pobranych.

W żadnym jednak razie w ocenie Sądu wydanie postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowań zakończonych ostatecznymi decyzjami o przyznaniu skarżącej przedmiotowych świadczeń i utracie do nich prawa w związku z upływem okresu pobierania, czy utraty statusu bezrobotnego (ale w innej dacie i innych okolicznościach niż objęte kontrolowaną decyzją), ponieważ, o czym była mowa wyżej, postępowanie wznowieniowe stanowi odrębną sprawę administracyjną niż postępowanie w przedmiocie zwrotu świadczeń nienależnie pobranych.

Przerwy biegu przedawnienia roszczeń powiatowego urzędu pracy, o których mowa w art 76 ust. 3 ustawy, nie można również upatrywać we wszczęciu postępowania w przedmiocie wydania przez Starostę decyzji na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy pracy, pozbawiającej skarżącą statusu bezrobotnego. Jest to wprawdzie decyzja konieczna do wszczęcia postępowania z art. 76 ust. 1 ustawy O promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w warunkach o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2 tego artykułu, nie jest ona jednak decyzją zmierzającą bezpośrednio (a więc zgodnie z wymogami zakreślonymi w art. 123 § 1 ust. 1 Kodeksu cywilnego do dochodzenia, ustalenia, zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczeń powiatowego urzędu pracy o zwrot nienależnie pobranych świadczeń.

W literaturze przedmiotu wskazuje się, iż czynność procesowa jest podjęta bezpośredni w celu dochodzenia, ustalenia, zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia wówczas, gdy skutkiem tej czynności jest prowadzenie przez organ jakiegoś wyodrębnionego zespołu działań (postępowania w szerokim znaczeniu), które mogą zakończyć się wydaniem orzeczenia zasądzającego (bądź zawarciem ugody sądowej), wydaniem orzeczenia ustalającego czy zabezpieczającego lub też zaspokojeniem roszczenia (uzyskaniem świadczenia od zobowiązanego). Nie zmierza natomiast bezpośrednio do wymienionych celów czynność wszczynająca wyodrębniony zespół działań organu, zmierzający do innego skutku, choćby skutek ten był koniecznym warunkiem wszczęcia następnego zespołu działań, prowadzącego już do dochodzenia, ustalenia, zabezpieczenia czy zaspokojenia roszczenia (tak Kodeks cywilny – Komentarz pod redakcją Edwarda Gniewka, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2008 r., str. 282)

Stanowisko to Sąd w niniejszym składzie podziela.

Przenosząc zaś powyższe rozważania na grunt niniejszej kontrolowanej sprawy administracyjnej należy dojść do wniosku, że sprawę biegu przedawnienia roszczeń powiatowego urzędu pracy o zwrot świadczenia nienależnie pobranego przez skarżącą należy wiązać nie ze wszczęciem postępowania wznowieniowego, ani nawet nie ze wszczęciem postępowania w przedmiocie wydania przez starostę decyzji w trybie art. 33 ust. 4 ustawy O promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, o pozbawieniu skarżącej statusu osoby bezrobotnej, lecz z wszczęciem postępowania , w którego wyniku została wydana decyzja prezydenta Miasta K. z dnia (...) kwietnia 2014 r. znak (...), orzekająca na postawie art. 76 ust.1 i 2 ustawy o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. W aktach sprawy brak jest jednak dowodu czy i w jakiej dacie skarżąca została zawiadamiana przez organ o wszczęciu z urzędu postępowania o nałożeniu na nią obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, podobnie brak jest dowodu wskazującego czy i w jakiej dacie zawiadomiono skarżącą o wszczęciu postępowania w przedmiocie pozbawienia jej statusu bezrobotnego na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia (...).12.2013 r. (...), wydanej z art. 33 ust.4 pkt 1 ustawy O promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

W tych warunkach należy dojść do wniosku na podstawie materiału zgromadzonego w aktach administracyjnych, iż pierwszą czynnością dokonaną przez organ w sprawie administracyjnej prowadzonej w przedmiocie nałożenia na skarżącą obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, było doręczenie skarżącej w dniu (...) stycznia 2014 r. decyzji Prezydenta Miasta K. Nr (...) z dnia (...).01.2014 r. (k. 151 a.a.) orzekającej o obowiązku zwrotu przez skarżącą pobranego stypendium, uchylonej następnie w całości decyzją Wojewody z dnia (...).04.2014 r. (...) (k. 173). Z tą też datą ((...) stycznia 2014 r.)należy wiązać, wobec braku jakichkolwiek informacji o wcześniejszych czynnościach organu, wszczęcie postępowania w sprawie administracyjnej prowadzonej na postawie art. 76 ust. 2 pkt 1 i 2 w przedmiocie zwrotu świadczenia nienależnie pobranego (art. 61 § 4 Kpa).

W tej zaś dacie roszczenie powiatowego urzędu pracy było przedawnione zgodnie z treścią art. 46 ust. 3 in fine ustawy, skoro jak sam organ wskazuje, wypłata stypendium na rzecz skarżącej nastąpiła w dniach (...).12.2010 – kwota (...) i (...).01.2011 – kwota (...) – k. 178i 179 a.a.

Na marginesie rozpatrywanej sprawy Sąd pragnie zauważyć iż będąc zobowiązany na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z pózn. zm.) do rozstrzygania w granicach danej sprawy, nie mógł uczynić przedmiotem swojej kontroli wydanej w odrębnym postępowaniu decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia (...).12.2013 r.

Niemniej jednak pragnie zauważyć, iż wydane w postępowaniu wznowieniowym decyzje na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 Kpa nie mogą ograniczać się do uchylenia dotychczasowych decyzji i brak orzeczenia o istocie sprawy (choćby w niektórych przypadkach poprzez umorzenie postepowania) stanowi rażące naruszenie art. 151 § 1 ust.2 Kpa (por. wyrok NSA z 7.04.2010 r. II OSK 722/09, Lex 597809).

Budzi równie zastrzeżenia Sądu, prowadzenie w ramach jednego postępowania, zakończonego jedną decyzją, dwóch zupełnie odrębnych postępowań administracyjnych, a mianowicie postępowania nadzwyczajnego w sprawie wznowienia postępowań zakończonych ostatecznymi decyzjami o przyznaniu skarżącej przedmiotowych świadczeń, utracie do nich prawa w związku z zakończeniem szkolenia i utratą statusu bezrobotnej z dniem (...).3.2011 r. oraz postępowania w przedmiocie orzeczenia o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem (...).05.2010 r.w trybie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy O promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Dopiero bowiem kiedy uprawomocni się decyzja o utracie statusu osoby bezrobotnej przez skarżącą, istnieją podstawy do wszczęcia postępowań wznowieniowych, a także w razie zaistnienia odrębnych ustawowych przesłanek wdrożenia postępowania o zwrot nienależnie pobranych świadczeń.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. uchylił zaskarżona decyzję.

Ponownie rozpatrując organ winien uwzględnić ocenę prawna wyrażoną w uzasadnieniu niniejszego wyroku.