Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1624/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 107 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Andrzej Góraj (sprawozdawca), Sędziowie WSA Janusz Walawski, Olga Żurawska-Matusiak, Protokolant, referent stażysta Katarzyna Skurzyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi B. N. na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny; 2. stwierdza, że zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Komendant Rejonowy Policji W. [...], działając na podstawie art. 101, art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. nr 287, poz. 1687 z późn. zm.) oraz § 3, § 4, § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 06 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. nr 152, poz. 1732 z późn. zm.), rozkazem personalnym z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] ustalił B. N. – policjantowi Komisariatu Policji W. [...], wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] marca 2012 r. w wysokości 14%.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r., sprecyzowanym pismem z [...] maja 2012 r., wymieniony złożył odwołanie od ww. rozkazu personalnego z dnia [...] marca

2012 r.

B. N. nie zgodził się z określonym w decyzji Komendanta Rejonowego Policji W. [...] terminem ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Zdaniem wnoszącego odwołanie, właściwym terminem wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi jest dzień [...] grudnia 2009 r., tj. dzień złożenia przez niego do Komendanta Rejonowego Policji W. [...] kompletnego wniosku w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym wniósł o zmianę decyzji z [...] marca 2012 r. w tym zakresie lub jej uchylenie w całości.

Komendant [...] Policji, działając na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – dalej: K.p.a., po rozpatrzeniu odwołania B. N. od decyzji – pisma I. dz. [...] Komendanta Rejonowego Policji W. [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie odmowy ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, rozkazem personalnym z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji

W uzasadnieniu wymienionego rozkazu organ odwoławczy wyjaśnił, że [...] B. N. raportem z [...] grudnia 2009 r. zwrócił się do Komendanta Rejonowego Policji W. [...] z prośbą o zaliczenie do pracowniczego stażu pracy okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od dnia [...] maja 1996 r. do dnia [...] czerwca 2001 r. W odpowiedzi Komendant Rejonowy Policji W. [...] pismem l. dz. [...] z [...] kwietnia 2010 r. poinformował stronę, że wskazany w raporcie okres pracy nie został zaliczony do wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego z uwagi na fakt, że nie było podstaw do uznania wskazanego okresu pracy za równoznaczny z pracą w indywidualnym gospodarstwie rolnym w charakterze domownika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników i ich rodzin, a tym samym okres ten nie podlega zaliczeniu do okresu służby, od którego uzależniony jest wzrost uposażenia.

Komendant wskazał, że B. N. w dniu 28 czerwca 2010 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Rejonowego Policji W. [...], a Sąd postanowieniem z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 233/10 skargę odrzucił. Następnie postanowieniem o sygn. akt I OSK 365/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie WSA w Warszawie. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 109/11 oddalił skargę na bezczynność KRP W. [...], albowiem uznał, że pismo I. dz. [...] z [...] kwietnia 2010 r. stanowi decyzję administracyjną. W związku z powyższym B. N. pismem z dnia [...] października 2011 r. wniósł do K[...]P prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji KRP W. [...] z [...] kwietnia 2010 r. I. dz. [...], załączając do niej odwołanie z [...] października 2011 r. Komendant [...] Policji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] przywrócił termin do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. Rozpoznając w postępowaniu odwoławczym przedmiotową sprawę Komendant [...] Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. uchylił zaskarżoną decyzję – pismo z dnia [...] kwietnia 2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Komendant Rejonowy Policji W. [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. ustalił [...] B. N. wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] marca 2012 r. w wysokości 14%. B. N. od ww. rozkazu personalnego wniósł odwołanie.

Komendant [...] Policji wyjaśnił, że w myśl art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczeniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz. U. nr 54, poz. 310), ilekroć przepisy prawa lub postanowienia układu zbiorowego pracy albo porozumienia w sprawie zakładowego systemu wynagrodzenia przewidują wliczanie do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownika wynikające ze stosunku pracy, okresów zatrudnienia w innych zakładach pracy, do stażu tego wlicza się pracownikowi także przypadające po dniu 31 grudnia 1982 r. okresy pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w charakterze domownika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 powołanej ustawy, na wniosek zainteresowanej osoby właściwy urząd gminy jest obowiązany stwierdzić, zgodnie z art. 1, okresy pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym wydając stosowne zaświadczenie w celu przedłożenia w zakładzie pracy, a jeżeli organ ten nie dysponuje dokumentami uzasadniającymi wydanie zaświadczenia o pracy zainteresowanej osoby w indywidualnym gospodarstwie rolnym, zawiadamia ją o tej okoliczności na piśmie (ust. 2). Natomiast w przypadku, o którym mowa w ust. 2, okresy pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym mogą być udowodnione zeznaniami co najmniej dwóch świadków zamieszkujących w tym czasie na terenie, na którym jest położone to gospodarstwo rolne (ust. 3).

Komendant [...] Policji wskazał, że pojęcie "domownik" nie zostało zdefiniowane w powołanej wyżej ustawie o wliczeniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy. Podniósł, że zgodnie z powołanym przepisem ilekroć w ustawie jest mowa o "domowniku" rozumie się przez to osobę bliską rolnikowi, która ukończyła 16 lat, pozostaje z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym lub zamieszkuje na terenie jego gospodarstwa rolnego albo w bliskim sąsiedztwie, stale pracuje w tym gospodarstwie rolnym i nie jest związana z rolnikiem stosunkiem pracy. Komendant dodał, że ustawa w art. 3 ust. 3 wskazuje jako środek dowodowy zeznania co najmniej dwóch świadków zamieszkujących w tym czasie na terenie, na którym jest położone gospodarstwo rolne.

Organ II instancji podniósł, że za przedwczesne uznać należy przyjęcie przez Komendanta Rejonowego Policji W. [...], iż z przedstawionych przez stronę dokumentów wynika, że spełnia ona warunki do uznania ją za domownika, w myśl art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, a tym samym do zaliczenia jej okresu pracy w gospodarstwie rolnym matki H. N., położonym w miejscowości L. od dnia [...] maja 1996 r. do dnia [...] czerwca 2001 r. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika bowiem, aby organ prowadził dogłębną analizę dowodów zgromadzonych w sprawie pod kątem ustalenia, czy [...] B. N. faktycznie pracował w gospodarstwie rolnym w charakterze domownika. Zdaniem Komendanta [...] Policji, organ nie skorzystał z możliwości wezwania świadków o przedstawienie stanowiska na piśmie. Nie udowodniono bowiem zeznaniami świadków m.in. w jakim charakterze wnioskodawca pracował w gospodarstwie rolnym, jakie konkretnie czynności wykonywał, czy była to praca słała i w jakim wymiarze była świadczona. Samo oświadczenie strony w tym zakresie nie zostało w żaden sposób zweryfikowane i uprawdopodobnione. Nie zweryfikowano również oświadczenia strony co do ewentualnego pobytu w internacie szkolnym przez załączenie stosownego zaświadczenia z placówki szkolnej, do której uczęszczał wymieniony w okresie objętym wnioskiem, czy też kwestii dojazdów do szkoły.

W ocenie Komendanta [...] Policji, organ I instancji nie przeprowadził postępowania w sposób wyczerpujący i wszechstronny w zakresie tego, czy [...] B. N. pracował w gospodarstwie rolnym rodziców w charakterze domownika od dnia [...] maja 1996 r. do dnia [...] czerwca 2001 r. Tym samym organ I instancji nie zgromadził materiału dowodowego umożliwiającego podjęcie rozstrzygnięcia, czym naruszył obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz wszechstronnej jego oceny.

Zdaniem organu II instancji, skoro organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, zaś organ odwoławczy, aby dokonać oceny prawidłowości ustalenia stanu faktycznego, musiałby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające albo w całości albo w znacznej części, a do tego nie jest uprawniony, zaskarżoną decyzję należało uchylić w całości, zaś sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy podkreślił, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien przeprowadzić postępowanie administracyjne ustalając, czy [...] B. N. pracował w gospodarstwie rolnym rodziców w charakterze domownika od dnia [...] maja 1996 r. do dnia [...] czerwca 2001 r.

Pismem z dnia 07 lipca 2012 r. B. N. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o zmianę lub uchylenie w całości decyzji organu I instancji z dnia [...] marca 2012 r., jako naruszających liczne przepisy prawa materialnego oraz prawa procesowego – K.p.a.

Skarżący wniósł o zmianę rozstrzygnięcia organu I instancji poprzez ustalenie wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w wysokości 14% na dzień [...] grudnia 2009 r., tj. dzień złożenia przez niego kompletu dokumentów wystarczających do wydania decyzji, ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, ze wskazówkami co do sposobu załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Oceniając przedmiotowy rozkaz personalny według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinien zostać wyeliminowany z obrotu prawnego jako wadliwy.

Jedną z podstawowych kwestii podlegających badaniu przez sąd administracyjny jest ustalenie, czy skarżone rozstrzygnięcie zawiera wszystkie niezbędne formalne elementy wymagane prawem. Jednym z takich koniecznych składników decyzji administracyjnej – zgodnie z treścią art. 107 § 1 K.p.a. – jest uzasadnienie. Paragraf 3 ww. przepisu precyzuje zaś dodatkowo, iż uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie prawne winno zaś zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

Z treści wyżej powołanego aktu prawnego wynika więc, w sposób niebudzący wątpliwości, iż uzasadnienie faktyczne i prawne musi odnosić się do konkretnej decyzji, której przedmiot i podmiot jest szczegółowo określony. Winno więc stanowić wyjaśnienie przyczyn zastosowania przez organ konkretnego przepisu prawa wskazanego w decyzji.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż treść uzasadnienia skarżonego rozkazu personalnego dotyczy rozpoznania odwołania od innej decyzji niż ta, która została uwidoczniona w sentencji skarżonego rozstrzygnięcia.

Z sentencji omawianego rozstrzygnięcia wynika, że przedmiotem rozpoznawania i w efekcie uchylenia, była decyzja Komendanta Rejonowego Policji W. [...] z [...] kwietnia 2010 r. Treść uzasadnienia prowadzi zaś do domniemania, że organ w niniejszym postępowaniu rozpoznawał odwołanie od decyzji z [...] marca 2012 r. Powyższe sprawia więc, iż nie sposób ustalić tego, do jakiego rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji odnoszono się oraz, czy omawiane uzasadnienie rzeczywiście zawiera wskazanie motywów, jakimi kierował się organ przy wydawaniu skarżonego rozkazu personalnego, czy też zawiera w swej treści argumentację niezwiązaną ze sprawą skarżącego. Stąd też niemożliwym jawi się ocena przez Sąd skarżonego rozkazu personalnego. W realiach niniejszej sprawy nie sposób bowiem stwierdzić ponad wszelką wątpliwość tego, czy w uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia organ odniósł się rzeczywiście do sprawy skarżącego, czy też odnosił się do sprawy innej. Tym samym, tutejszy Sąd pozbawiony był możliwości merytorycznego badania stanowiska organu.

W świetle powyższych rozważań, uznając iż skarżony rozkaz personalny narusza prawo i winien zostać wyeliminowany z obrotu prawnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku zostało wydane w myśl art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

-----------------------

2