Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2396/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6552
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Dariusz Zalewski (spr.), , Protokolant ref. staż. - Julia Murawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2015 r. sprawy ze skargi P.G. Sp. jawnej w W. na decyzje Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty pomocy na zalesianie oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia ... października 2011 r. nr ... anulował z ewidencji producentów nr identyfikacyjny nr ... nadany spółce P. G. sp. j. z siedzibą w W..

2. Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR, po rozpatrzeniu odwołania A. G., reprezentującego P. G. Sp. j. z siedzibą w W., decyzją z dnia ...listopada 2011 r. nr ... utrzymał w mocy decyzję z dnia ...października 2011 r.

3. Spółka wniosła do WSA w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR, który wyrokiem z dnia 7 maja 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 299/12 ją oddalił. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 1508/12 oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie.

4. W dniu ... maja 2014 r. spółka P. G. Sp. j. z siedzibą w W. złożyła wniosek o wypłatę pomocy na zalesianie (PROW 2007-2013) na rok 2014.

5. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. decyzją z dnia ...stycznia 2015 r. Nr ..., na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r., poz. 173), § 10 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. Nr 48, poz. 390 z późn. zm.), art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, nazywanego dalej: "K.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku o wypłatę pomocy na zalesianie z dnia ...maja 2014 r. złożonego przez P. G. Spółka Jawna (Numer identyfikacyjny: ...) odmówił przyznania pomocy na zalesianie ze względu na niespełnienie niezbędnych warunków we wniosku o przyznanie pomocy na zalesianie w postaci posiadania numeru identyfikacyjnego oraz oddaleniem w dniu ... lutego 2014 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej przez A. G. w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego dla P. G. Sp. j.

Zgodnie z § 10 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, kierownik biura powiatowego Agencji, w drodze decyzji, odmawia przyznania pomocy na zalesianie, jeżeli w wyniku weryfikacji wniosku o pomoc zostanie ustalone, że wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w § 4 ust. 1 pkt 1.

Zgodnie z art. 4 ust 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesienie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, pomoc na zalesianie gruntów jest przyznawana rolnikowi w rozumieniu przepisów art.2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009 z wyłączeniem jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, zarządzających mieniem skarbu Państwa na podstawie przepisów o lasach, zwanemu dalej "rolnikiem" jeżeli: rolnik został wpisany do ewidencji producentów (posiada nadany numer identyfikacyjny).

6. Pismem z dnia ... lutego 2015 r. spółka P. G. Sp. j. z siedzibą w W. wniosła odwołanie od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. z dnia ... stycznia 2015 r. nr ..., wnosząc o jej uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy.

Zaskarżonej decyzji spółka P. G. Sp. j. z siedzibą w W. zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego: Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesienie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 poprzez jego błędną wykładnię i pominięcie przy wydawaniu postanowienia nr ... z dnia ... września 2010 r. o spełnieniu warunków do otrzymania pomocy na zalesienie oraz poprzez bezprawne dopisanie w cyt. części rozporządzenia treści, której nie ma i nie było w obowiązującym akcie prawnym.

W uzasadnieniu odwołania Strona podniosła, że art. 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków

i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesienie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 nie posiada warunku, że rolnik (tak jak błędnie cytuje Kierownik Biura Powiatowego W. Z.) posiada nadany numer identyfikacyjny. Cyt. przepis stanowi jedynie, że rolnik został wpisany do ewidencji producentów.

Skarżąca zauważyła, że spełnia kryteria z art. 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, gdyż została wpisana do ewidencji producentów ... stycznia 2010 r. Sprawa wpisu do ewidencji producentów ma niską istotność merytoryczną dla postępowania. Rozporządzenie nie definiuje żadnego obowiązku posiadania numeru ewidencyjnego, wskazując tym samym na ewidencyjno-statystyczny charakter wpisu. Istotne dla sprawy jest postanowienie nr ... z dnia ... września 2010 r. o spełnianiu warunków do otrzymania pomocy na zalesienie, na bazie którego Spółka dokonała zalesienia, wyłączyła ziemię z produkcji rolnej i powinna w ciągu 60 dni otrzymać refundację części kosztów w postaci dotacji określonej w Rozporządzeniu.

Skarżąca wskazała na nieprawidłowości przy wydawaniu decyzji, z uwagi na to, że ci sami prawnicy zatrudnieni przez Oddział Regionalny ARiMR tworzą i konsultują treść decyzji wydawanych przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. Z.

Skarżąca podkreśliła, że w przypadku podtrzymania przez Mazowiecki Oddział Regionalny błędnego stanowiska Kierownika Biura Powiatowego W. Z. Spółka będzie zmuszona wszcząć proces cywilny w celu uzyskania odszkodowania za pomyłkowe/błędne decyzje Kierownika BP ARiMR oraz Dyrektora Oddziału Regionalnego co narazi Skarb Państwa na dodatkowe koszty.

7. Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Warszawie decyzją z dnia ... kwietnia 2015 r. Nr ..., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. po rozpatrzeniu odwołania A. G. działającego w imieniu P. G. Sp. j. z siedzibą w W. w sprawie wypłaty pomocy na zalesianie na rok 2014, utrzymał w mocy decyzję z dnia ... stycznia 2014 r. ... o odmowie wypłaty pomocy na zalesianie na rok 2014.

Zdaniem Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR spółka P. G. Sp. j. bezspornie nie była wpisana do ewidencji producentów i nie posiadała numeru identyfikacyjnego, tym samym nie spełniała wymagań określonych w § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, zgodnie z którym pomoc na zalesienie gruntów rolnych jest przyznawana rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, z wyłączeniem jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, zarządzających mieniem skarbu Państwa na podstawie przepisów o lasach, jeżeli został wpisany do ewidencji producentów stanowiącej część krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Zgodnie bowiem z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2007 r., Nr 64 poz. 427 ze zm.) pomoc jest przyznawana:

na wniosek osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej;

jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1.

Zgodnie zaś z ustawą z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2012 r. poz. 86 ze zm.) wpisu producenta do ewidencji producentów dokonuje się na jego, w drodze decyzji administracyjnej, na jego wniosek złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy miejscowo, na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję (art. 11 ust. 1). W decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1, producentowi nadaje się numer identyfikacyjny (art. 12 ust. 1). Numer ten jest nadawany jednocześnie, a więc w tej samej chwili, w jednym czasie, co wpis do ewidencji producentów.

W ocenie Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR zestawienie przez organ pierwszej instancji wpisu do ewidencji producentów z nadaniem numeru identyfikacyjnego należało uznać za uprawnione. Tym bardziej, że Kierownik Biura Powiatowego W. Z. z/s W. decyzją z dnia ...maja 2011 r. nr ... odmówił wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego dla P. G. Sp. j., utrzymaną w mocy przez organ odwoławczy a skarga spółki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (wyrok z dnia 7 maja 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 299/12) jak i skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 1508/12) zostały oddalone.

Odnośnie zarzutu naruszenia Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 poprzez pominięcie przy wydawaniu decyzji postanowienia nr ... z dnia ... września 2010 r. o spełnieniu warunków do otrzymania pomocy na zalesienie organ odwoławczy zauważył, że wydanie postanowienia o spełnieniu tych warunków stanowi jeden z etapów rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy. Wydanie samego postanowienia o spełnieniu warunków nałożonych na wnioskodawcę nie determinuje automatycznie konieczności wydania w sprawie decyzji o przyznaniu płatności, w szczególności w sytuacji stwierdzenia błędnego nadania spółce numeru identyfikacyjnego w związku z ustaleniem, że dokonano sztucznego podziału gospodarstwa na mniejsze jednostki w celu ominięcia limitu zalesionych gruntów w programie zalesieniowym, tj. 20 ha (o którym mówi rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r.), tj. w celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami danego systemu wsparcia.

Zgodnie z § 13 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. pomoc na zalesianie wypłaca się w terminie 30 dni od dnia, w którymdecyzja o przyznaniu pomocy na zalesianie stała się ostateczna. Premia pielęgnacyjna i premia zalesieniowa, począwszy od drugiego roku realizacji planu zalesienia, jest wypłacana na wniosek o wypłatę pomocy na zalesianie, w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego po roku, w którym został złożony ten wniosek (ust. 13 ust. 4).

Biorąc pod uwagę fakt, że pomoc na zalesienie nie została Spółce przyznana (decyzja o nr ... z dnia ...stycznia 2015 r. o odmowie przyznania pomocy na zalesianie) brak było podstaw do jej wypłaty. Rozstrzygnięcie w zakresie przyznania pomocy na zalesianie determinuje bowiem dalsze postępowanie w sprawie, tj. rozpoznanie wniosków o wypłatę płatności na zalesianie gruntów rolnych. Skoro nie doszło do przyznania pomocy na zalesianie zasadnym była odmowa wypłaty płatności na zalesianie.

Odnosząc się do zarzutu iluzorycznej dwuinstancyjności w przypadku organu pierwszej instancji i organu odwoławczego ARiMR, jak i włączenia do akt sprawy zapytań i opinii prawnych, Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. stwierdził, że opinie prawne formułowane w roku 2010 znajdujące się w treści tych dokumentów nie były wiążące i nie przesądzały o rozstrzygnięciu sprawy. Organ odwoławczy jak i organ I instancji działają na podstawie przepisów prawa i w oparciu o przepisy mające zastosowanie w sprawie wydają stosowne rozstrzygnięcia, a udzielenie pomocy prawnej przez pracownika organu wyższego stopnia (radcy prawnego) nie stanowi naruszenia zasady dwuinstancyjności, ponieważ radca prawny nie jest organem administracji publicznej.

8. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia ... kwietnia 2015 r. ... spółka P. G. sp. j. z siedzibą W. (nazywana dalej: "skarżącą") wniosła o jej uchylenie w całości oraz z decyzją ją poprzedzającą.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego, tj. art. 3 a ust. 2 pkt 2 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności w zw. z art. 77 § 1 K.p.a., poprzez ich niezastosowanie skutkujące odmową wypłaty pomocy na zalesianie, co nie było działaniem zgodnym z prawem z uwagi na brak uwzględnienia przez organ postanowienia Kierownika BP ARiMR z dnia ... września 2010 r. o spełnieniu wymagań do przyznania pomocy na zalesienie na rzecz skarżącej w toku postępowania o przyznanie na rzecz skarżącej płatności na zalesianie;

2) przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a., polegające na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez nieuzasadnione uznanie organu, że anulowanie numeru producenta rolnego nadanego skarżącej w 2010 roku związane było ze stwierdzeniem dokonania przez skarżącą sztucznego podziału gospodarstwa rolnego na mniejsze jednostki w celu ominięcia limitu zalesionych gruntów w programie zalesieniowym, co w konsekwencji skutkowało nieuprawnioną odmową przyznania i wypłaty skarżącej pomocy na zalesianie;

3) przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. przepisów art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. w zw. z art. 100 § 1 K.p.a., art. 12 ust. 4 pkt 2 oraz art. 12 ust. 4a ustawy o ewidencji producentów, poprzez ich niezastosowanie skutkujące odmową zawieszenia postępowania o przyznanie skarżącej pomocy na zalesianie, pomimo że rozpatrzenie sprawy zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, które powstało w toku postępowania, a zatem zależało od rozstrzygnięcia sprawy zakończonej wydaniem wyroku z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt: V SA/Wa 1983/14, wskazującego, że odmowa wpisu skarżącej do ewidencji producentów oraz odmowa nadania jej numeru producenta rolnego były nieuprawnione, co w konsekwencji doprowadziło do odmowy wypłaty pomocy na zalesianie za 2014 rok i skutkowało znaczącą stratą finansową dla skarżącej spółki;

4) Przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6 K.p.a., art. 7 K.p.a. oraz art. 8 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie skutkujące odmową przyznania i wypłaty na rzecz Skarżącej pomocy na zalesienie pomimo, że P. G. Sp. j., dokonując fizycznego zalesienia gruntów rolnych, działała w uzasadnionym zaufaniu do organów administracji publicznej wynikającym z uprzedniego wydania przez Kierownika BP ARiMR postanowienia z dnia ... września 2010 r. o spełnieniu przez Skarżącą warunków do przyznania pomocy na zalesienie.

Wobec nieuwzględnienia argumentacji skarżącej przez organy administracji publicznej w kwestii bezprawności pozbawienia jej numeru ewidencyjnego EP (wskutek nieuprawnionego uchylenia numeru EP oraz orzeczenia o odmowie wpisu do ewidencji producentów), ARiMR wydała decyzję odmowną w przedmiocie przyznania na rzecz skarżącej pomocy na zalesianie. Konsekwencją powyższego orzeczenia administracyjnego była odmowa wypłaty Spółce pomocy finansowej przeznaczonej na zalesianie gruntów rolnych m. in. na 2014 rok oraz poprzednie lata.

W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że w sprawie uległ zmianie stan faktyczny dotyczący spółki P. G. Sp. j. z siedzibą w W. i okoliczności posiadania przez nią własnego gospodarstwa rolnego, gdyż w dniu ...marca 2014 r. doszło do skutecznego zniesienia współwłasności gospodarstwa rolnego pomiędzy dotychczasowych współwłaścicieli, tj. P. G. Sp. j., W. G. Sp. j.,

T. G. Sp. j. oraz F. G. Sp. j. Do wskazanej daty, Spółki były współwłaścicielami nieruchomości rolnych. Zgodnie z umową quoad usum, wydzieliły następnie poszczególne działki ewidencyjne do wyłącznego korzystania i faktycznie podzieliły je pomiędzy siebie (zgodnie z istotą umowy quoad usum). Na tej podstawie wnioskowały o nadanie im odrębnych numerów producenta rolnego, co pozostawało w zgodności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, a także przyjętą praktyką i obowiązującą linią orzecznictwa sądów administracyjnych w tym zakresie, i jednocześnie umożliwiało Spółce uzyskanie wsparcia zalesieniowego.

Od momentu zniesienia współwłasności w dniu ... marca 2014 r. do dnia wydania negatywnych "decyzji płatnościowych" w 2015 r., skarżąca nadal jest wyłącznym właścicielem gruntów rolnych, z których część została zalesiona i obecnie stanowi przedmiot wniosku o przyznanie i wypłatę płatności. Gospodarstwo rolne P. G. Sp. j., również przed zniesieniem współwłasności, prowadzone było przez skarżącą we własnym imieniu i na własny rachunek. Powyższe okoliczności definitywnie przesądzają o braku zasadności prezentowanego przez lata stanowiska organów administracji publicznej w przedmiocie odmowy wpisania skarżącej do ewidencji producentów rolnych. Co więcej, wskazuje także na brak prawidłowości odmowy w zakresie przyznania Spółce (obecnie jak i uprzednio) zarówno pomocy na zalesianie oraz wydanej decyzji o odmowie wypłaty pomocy na zalesianie za 2014 rok. Powyższe postępowanie organów rozpoznających wnioski skarżącej na skutek wskazanego uchybienia jako błędu fundamentalnego (pierwotnego) uniemożliwiły przez lata wdrożenie zaplanowanej strategii rozwoju w tym procesu wsparcia pomocy dla danego rolnika, który w przypadku skarżącej nie mógł zostać skutecznie wprowadzony, mimo stworzonej prawnie możliwości.

W wyniku zmiany obowiązującej regulacji prawnej, od dnia ... stycznia 2015 r. możliwym jest nadawanie współwłaścicielom gospodarstwa rolnego oraz małżonkom oddzielnych numerów producenta rolnego, o ile prowadzą samodzielnie oddzielne gospodarstwa rolne stanowiące zorganizowaną całość gospodarczą. Powyższa nowelizacja Ustawy o ewidencji producentów uprawniała by zatem skarżącą do posiadania własnego, odrębnego numeru producenta rolnego nawet w przypadku dalszego pozostawania we współwłasności gruntów rolnych. Powyższych zmian w zakresie stanu faktycznego (związanych ze zniesieniem współwłasności w dniu ...marca 2014 r.) oraz stanu prawnego nie wzięły jednak pod uwagę organy administracji publicznej rozpoznające wniosek Skarżącej o przyznanie pomocy na zalesianie, chociaż w dacie orzekania wskazana regulacja (art. 12 ust. 4 i 4a ustawy o ewidencji producentów) już obowiązywała.

Jako konsekwencję przedstawionych ustaleń należy uznać, że organ, bez żadnego faktycznego uzasadnienia, a tym bardziej prawnego, przedwcześnie odmówił skarżącej spółce przyznania i wypłaty dofinansowania na zalesianie. Przede wszystkim należy podkreślić, iż w dacie orzekania przez organ II instancji nie zostało jeszcze prawomocnie rozstrzygnięte postępowanie prowadzone przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (sygn. akt: V SA/Wa 1983/14), które dotyczyło kwestii podstawowej dla niniejszej sprawy, tj. wpisu P. G. Sp. j. do ewidencji producentów rolnych.

Skarżąca zauważyła, że WSA w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt: V SA/Wa 3007/14 oraz z dnia 27 lutego 2015 r., sygn. akt: V SA/Wa 2287/14 w sposób jednoznaczny rozstrzygnął kwestię nadawania numeru ewidencyjnego i wpisu do ewidencji producentów rolnych w sprawie innego wcześniejszego współwłaściciela tego samego gospodarstwa rolnego, tj. T. G. Sp. j. Ustalenia zawarte w uzasadnieniu wyroków WSA w Warszawie w sposób oczywisty mają wpływ na wykazanie braku prawidłowości w procedowaniu organów i jednoznacznym zanegowaniu sprzecznego z przepisami prawa stanowiska prezentowanego przez organy administracji publicznej.

Przedmiotem rozpoznania w sprawie była weryfikacja przesłanek wskazujących na spełnienie przez skarżącą warunków umożliwiających wypłatę pomocy na zalesienie za 2014 rok. Organy obu instancji zakwestionowały możliwość wypłaty wsparcia unijnego na rzecz skarżącej za 2014 rok z uwagi na brak wydania pozytywnej decyzji płatnościowej wynikający z braku posiadania przez nią numeru producenta rolnego (EP)

- co z kolei jest konsekwencją wykreślenia skarżącej z ewidencji producentów rolnych w 2011 roku. Skarżąca przyznała, że czynność skutkująca wykreśleniem rzeczywiście miała miejsce, jednakże była ona konsekwencją nieuprawnionego działania organów administracji publicznej, a w świetle znanego już aktualnego orzecznictwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pozbawiona była zasadności. Tym samym, doszło do sytuacji, gdzie skarżąca pozbawiana jest jakiejkolwiek możliwości wystąpienia o należne jej dofinansowanie za ubiegłe lata, chociaż wnioskowała o taką pomoc i w dobrej wierze wypełniła wszelki warunki uzasadniające przyznanie jej wsparcia finansowego. Odmowa przyznania pomocy na zalesianie wynikała jedynie z błędów organów administracji publicznej, które negatywnie oddziałują na meritum postępowania.

9. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.).

2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

3. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że jej zarzuty nie są zasadne.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie dotyczące odmowy przyznania środków na zalesianie gruntów rolnych na 2014 r. Z uwagi na datę złożenia wniosku o przyznanie pomocy, właściwych uregulowań dotyczących zasad jej przyznawania należy szukać w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz gruntów innych niż rolne objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013" (Dz. U. 2009 Nr 48 poz. 390).

W paragrafie 4 oraz 5 ww. rozporządzenia zostały określone warunki, jakie musi spełniać podmiot ubiegający się o pomoc. Natomiast zgodnie z § 10 ust. 4 rozporządzenia, Kierownik biura powiatowego Agencji wydaje postanowienie o spełnieniu przez wnioskodawcę:

1) warunków określonych w § 4 ust. 1 pkt 1-3 albo § 5 ust. 1 oraz

2) wymagań dotyczących gruntów przeznaczonych do zalesienia, określonych w § 4 ust. 2 lub 3 albo § 5 ust. 2

- w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku o pomoc, jeżeli w wyniku weryfikacji wniosku zostanie ustalone, że te warunki i wymagania zostały spełnione.

4. Rozpatrując stan faktyczny w sprawie, należy zauważyć, że takie postanowienie z dnia ...września 2010 r. o nr ..., w istocie zostało wydane przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. w dniu ... września 2010 r. Stwierdzono w nim, że P. G. Sp. j. spełnia warunki i wymogi do przyznania pomocy na zalesianie. Jednakże, co Sąd ocenia jako błędne, skarżąca wnioskuje, że z samego tego faktu należy się jej wypłata pomocy na zalesienie. Sąd stwierdza, że powyższe postanowienie potwierdzało jedynie spełnienie wymogów, bez których nie byłoby w ogóle możliwe ubieganie się o środki finansowe. Wydanie postanowienia o spełnieniu tych warunków stanowi jeden z etapów rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy. Wydanie samego postanowienia o spełnieniu warunków nałożonych na wnioskodawcę nie determinuje automatycznie konieczności wydania w sprawie decyzji o przyznaniu płatności. Zarzut skargi w przedmiotowym zakresie jest więc niezasadny.

5. Rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania bądź odmowy przyznania środków na zalesianie następuje w drodze odrębnego postępowania administracyjnego, na co wskazuje treść art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U z 2013 poz. 173), wedle którego pomoc w ramach działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, 3, 6, 7 oraz 9-15, w tym zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne, jest przyznawana w drodze decyzji administracyjnej.

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. pomoc na zalesienie gruntów rolnych jest przyznawana rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, z wyłączeniem jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, zarządzających mieniem Skarbu Państwa na podstawie przepisów o lasach, jeżeli:

1) został wpisany do ewidencji producentów stanowiącej część krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

2) zobowiązał się do:

a. wykonania zalesienia gruntów, na których do dnia złożenia wniosku o pomoc była prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzeniem 73/2009,

zgodnie z normami określonymi w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego,

b. pielęgnacji założonej uprawy leśnej przez 5 lat od dnia wykonania zalesienia - zgodnie z planem zalesienia, o którym mowa w przepisach o lasach,

3) zobowiązał się do prowadzenia założonej uprawy leśnej, o której mowa w pkt 2 lit. b, przez 15 lat od dnia uzyskania pierwszej płatności na zalesianie;

4) są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z uwzględnieniem przepisów art. 50a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z poźń. zm.).

6. Zatem wpis do ewidencji producentów i nadanie numeru identyfikacyjnego nie są dwiema niezależnymi, odrębnymi czynnościami. Numer ten jest nadawany jednocześnie, a więc w tej samej chwili, w jednym czasie, co wpis do ewidencji producentów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2014r. o sygn. akt II GSK 2431/13). Zatem zestawienie przez Organ I instancji wpisu do ewidencji producentów z nadaniem numeru identyfikacyjnego nie sposób uznać za działanie niezgodne z prawem. Skarżąca nie była wpisana do ewidencji producentów i nie posiada numeru identyfikacyjnego w dacie złożenia wniosku o wypłatę pomocy na zalesiania na 2014 rok, tj. w dniu ... maja 2014 r. Oznacza to, że skarżąca nie spełniała wymagań, o których mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca P. G. Sp. j. z siedzibą w W. (dalej także: skarżąca) w 2010 r. złożyła wniosek o wpis do ewidencji producentów i Kierownik Biura Powiatowego ARiMR W. Z. z/s w W. (dalej także: organ I instancji) wydał zaświadczenie o nadanym numerze identyfikacyjnym dla skarżącej.

Niemniej dnia ...marca 2011 r. organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie uchylenia wydanego w 2010 r. zaświadczenia o nadaniu numeru ewidencyjnego producenta spółce P. G. Sp. j., wykreślenia tego zaświadczenia z rejestru i ponownego rozpatrzenia wniosku o nadanie numeru identyfikacyjnego producenta a w dniu ... maja 2011 r. organ I instancji wydał decyzję nr ..., w której odmówił wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego skarżącej. Jako powód odmowy wskazano na naruszenie dyspozycji art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zgodnie z którym w przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny; numer identyfikacyjny nadaje się temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę. W decyzji stwierdzono, iż numer identyfikacyjny ... dla P. G. Sp. j. został nadany nieprawidłowo i odmówiono wpisu do ewidencji producentów.

Skarżąca złożyła odwołanie od decyzji. Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie (dalej także: organ odwoławczy) uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Nie mniej w dniu ... października 2011 r. organ I instancji wydał ponownie decyzję nr ..., dla P. G. Sp. j. z siedzibą w W.. Skarżąca znów złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Organ odwoławczy decyzją nr ... z ... listopada 2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Skarga skarżącej spółki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (wyrok z dnia 07.05.2012r., sygn. akt V SA/Wa 299/12) jak i skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 26.02.2014 r., sygn. akt II GSK 1508/12) zostały oddalone, oznacza to, że decyzja organu odwoławczego nr ... z ... listopada 2011 r. jest ostateczna i prawomocna.

7. Wniosek o ponowny wpis został złożony przez skarżącą w 2014 r. W dniu ... marca 2014 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek A. G. działającego w imieniu P. G. Sp. j. o wpis do ewidencji producentów wraz z załącznikami: informacją z KRS, aktem notarialnym Rep. A nr ..., wypisem z rejestru gruntów oraz wyrysem z mapy ewidencyjnej. Dołączono również pismo A. G., z którego wynika, że zaistniały nowe okoliczności prawne tj. podział działek będących przedmiotem współwłasności oraz zniesienie współwłasności. Jednak w dniu ... czerwca 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR W. Z. decyzją o nr ... w dniu ... czerwca 2014 r. odmówił stronie wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego.

Z powyższego wynika, że bezspornie skarżąca nie była wpisana do ewidencji producentów i nie posiada numeru identyfikacyjnego w dacie złożenia wniosku o wypłatę pomocy na zalesiania na 2014 rok, tj. w dniu ...maja 2014 r. Oznacza to, że skarżąca nie spełniała wymagań, o których mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ...marca 2009 r. Późniejsze uchylenia przedmiotowej decyzji prawomocnym wyrokiem w Warszawie z dnia ... marca 2015 roku (sygn. akt: V SA/Wa 1983/14), który potwierdził bezpodstawną odmowę wpisu P. G. Sp. j. do ewidencji producentów rolnych i nadania jej numeru ewidencyjnego (EP), nie zmienia jednak faktu, że w momencie ubiegania się o dopłatę na zalesianie skarżąca nie była wpisana do ewidencji producentów i nie posiada numeru identyfikacyjnego. Oznacza to, że skarżąca nie spełniała wymagań, o których mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... marca 2009 r.

W kontekście powyższego Sąd podkreśla, że późniejsze uchylenie decyzji nie wpływa na brak spełniania przez skarżącą wymagań uzyskania dofinansowania w momencie złożenia wniosku. Rozpatrywana tu kwestia była już w przeszłości wielokrotnie przedmiotem wyroków sądów administracyjnych obu instancji, które w sposób jednoznaczny rozstrzygnęły sporne zagadnienia, wyrażając poglądy, z którymi skład sądu orzekający w niniejszej sprawie w pełni się zgadza.

Mianowicie, należy przyjąć, iż tylko wyrok sądu stwierdzający nieważność zaskarżonego aktu eliminuje ten akt ze skutkiem ex tunc z obrotu prawnego. Uchylenie zaś decyzji wyrokiem sądowym nie oznacza takiego samego skutku, a wskazuje na działanie wyroku do przodu, czyli ex nunc. Oznacza to, że wadliwa decyzja usunięta zostaje z obrotu prawnego z dniem uprawomocnienia się wyroku uchylającego decyzję i od tej daty najwcześniej należy rozpatrywać skutki wyroku uchylającego (zob. wyrok NSA z dnia 2 marca 2010r., sygn. akt I OSK 1245/09, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przekładając powyższe na realia przedmiotowej sprawy raz jeszcze należy podkreślić, że decyzja z dnia ... czerwca 2014 r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. Z. decyzją o nr ... w dniu ... czerwca 2014 r., którą odmówił stronie wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego, uchylona później wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2015 r., V SA/Wa 1983/14, nie uchyliła ex tunc skutków tego, że skarżąca nie była wpisana do ewidencji producentów i nie posiadała numeru identyfikacyjnego w dacie złożenia wniosku o wypłatę pomocy na zalesiania na 2014 rok, tj. w dniu ...maja 2014 r. Oznacza to, że skarżąca nie spełniała wówczas wymagań, o których mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r.

8. Zgodnie z § 10 ust 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. Organ I instancji prawidłowo odmówił spółce przyznania pomocy na zalesianie ze względu na niespełnienie warunków określonych w § 4 ust. 1 pkt 1-3 tj. ze względu na brak wpisu do ewidencji producentów i brak nadanego numeru identyfikacyjnego.

Ponadto zgodnie z § 13 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. pomoc na zalesianie wypłaca się w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o przyznaniu pomocy na zalesianie stała się ostateczna. Premia pielęgnacyjna i premia zalesieniowa, począwszy od drugiego roku realizacji planu zalesienia, jest wypłacana na wniosek o wypłatę pomocy na zalesianie, zwany dalej "wnioskiem o wypłatę", w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego po roku, w którym został złożony ten wniosek (ust. 13 ust. 4). Skoro więc pomoc na zalesienie nie została spółce przyznana (decyzja o nr ... z dnia ...stycznia 2015 r. o odmowie przyznania pomocy na zalesianie) brak było podstaw do jej wypłaty. Organ słusznie podnosi, że rozstrzygnięcie w zakresie przyznania pomocy na zalesianie determinuje bowiem dalsze postępowanie w sprawie tj. rozpoznanie wniosków o wypłatę płatności na zalesianie gruntów rolnych. Skoro nie doszło do przyznania pomocy na zalesianie zasadnym była odmowa wypłaty płatności na zalesianie.

9. W ocenie Sądu także zarzut naruszenia art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 K.p.a. uznać należy za chybiony. Zarzut naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. jak i ww. przepisów K.p.a. jest bardzo ogólny i nie zawiera uzasadnienia. W ocenie Sądu uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymaganiom o których mowa w art. 107 § 3 K.p.a., nie doszło też do naruszenia ww. przepisów postępowania.

Rację ma organ wywodząc, że zgodnie z art. 21 ust. 3 Ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Z przepisu tego wynika wprost, że ustawodawca w postępowaniu w przedmiocie przyznania płatności zdecydował się na odejście od zasady prawdy obiektywnej wyrażonej art. 7 K.p.a., nakazującej organom administracji publicznej podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Konsekwencją odejścia od zasady prawdy obiektywnej jest również rezygnacja z zasady postępowania dowodowego, wyrażonej w art. 77 K.p.a. Obowiązek wynikający z art. 77 K.p.a. w postępowaniu w przedmiocie przyznania płatności został ograniczony jedynie do rozpatrzenia materiału dowodowego przedłożonego przez wnioskodawcę, na którym, stosownie do art. 21 ust. 3 komentowanej ustawy, ciąży wykazanie przesłanek, od których uzależnione jest uprawnienie do płatności. W ocenie Sądu z akt sprawy nie wynika, by skarżąca udowodniła nie zasadność decyzji wydanej w przedmiotowej sprawie.

Zdaniem Sądu orzekającego, organy zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy przedstawiony przez skarżącą. Dokonana przez organy ocena materiału dowodowego była logiczna i zgodna z przepisami prawa i doświadczenia życiowego. Zawarte w decyzji ustalenia dowodzą, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Inna ocena dowodów w sprawie przez stronę skarżącą nie przesądza, że oceny organów są błędne.

10. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. w zw. z art. 100 § 1 K.p.a., art. 12 ust. 4 pkt 2 oraz art. 12 ust. 4a ustawy o ewidencji producentów to zauważyć należy, że Organ I instancji dokonał prawidłowej oceny że nie zachodziły przesłanki do zawieszenia postępowania zgodnie z wnioskiem strony, pomimo twierdzeń skarżącej, iż rozpatrzenie sprawy zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez WSA w Warszawie, które powstało w toku postępowania, a zatem zależało od rozstrzygnięcia sprawy zakończonej wydaniem wyroku z 18 marca 2015 r., V SA/Wa 1983/14, wskazującego, że odmowa wpisu skarżącej do ewidencji producentów oraz odmowa nadania jej numeru producenta rolnego były nieuprawnione, co w konsekwencji doprowadziło do odmowy wypłaty pomocy na zalesianie za 2014 rok i skutkowało znaczącą stratą finansową dla skarżącej spółki.

W kontekście powyższego zarzutu raz jeszcze należy podkreślić, że decyzja z dnia ...czerwca 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR W. Z. decyzją o nr ... w dniu ... czerwca 2014 r. odmówił stronie wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego uchylona później wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2015 r., V SA/Wa 1983/14, nie uchyliła ex tunc skutków tego, że skarżąca nie była wpisana do ewidencji producentów i nie posiadała numeru identyfikacyjnego w dacie złożenia wniosku o wypłatę pomocy na zalesiania na 2014 rok, tj. w dniu ... maja 2014 r. Oznacza to, że skarżąca na dzień złożenia wniosku o wypłatę pomocy za zalesienia w 2014 r., nie spełniała wymagań, o których mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r.

11. Odnośnie zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez organ swobodnej oceny dowodów poprzez nieuzasadnione uznanie organu, iż anulowanie numeru producenta rolnego nadanego skarżącej w 2010 roku związane było ze stwierdzeniem dokonania przez skarżącą sztucznego podziału gospodarstwa rolnego na mniejsze jednostki w celu ominięcia limitu zalesionych gruntów w programie zalesieniowym, co w konsekwencji skutkowało nieuprawnioną odmową przyznania i wypłaty skarżącej pomocy na zalesianie.

Powyższa kwestia wykracza, w ocenie Sądu, poza zakres sprawy, ponieważ sprawa dotyczy jedynie nie spełniania w 2014 r. przez skarżącą warunków przyznania i wypłaty pomocy na zalesianie. W 2014 roku skarżąca nie była wpisana do ewidencji producentów i nie posiadała numeru identyfikacyjnego, tym samym nie spełniała wymagań określonych w § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

12. Odnośnie naruszenia przez organy art. 6, 7, 8 K.p.a. to Sąd nie dopatrzył się naruszenia w sprawie zasady praworządności ani zasady działania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, bowiem realizacja tych zasad ogólnych nie może sprowadzać się do wydania każdorazowo decyzji zgodnej z żądaniem strony.

13. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.