Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 58/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 154 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 889/10 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na niewykonanie wyroku tego Sądu, wskazując na sygnaturę akt II SA/Gd 889/10 i twierdząc, że "organ zobowiązany do wykonania orzeczenia - Samorządowe Kolegium Odwoławcze - wciąż błądzi w sprawie", a nadto w sprawie działa nieprzerwanie sądowy organ egzekucyjny.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Należy podkreślić, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658 – zwana dalej "ustawą nowelizującą"). Zmieniła ona m.in. treść art. 154 § 1 p.p.s.a., który w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. stanowił, że: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny".

Od dnia 15 sierpnia 2015 r. przepis ten - zgodnie z art. 1 pkt 42 lit. a/ ustawy nowelizującej - stanowi natomiast, że: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". W nowym brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. ustawodawca w art. 154 § 1 p.p.s.a. ograniczył zatem możliwość wniesienia skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Jedynym przypadkiem, w którym złożenie takiej skargi jest dopuszczalne w świetle art. 154 § 1 p.p.s.a., jest niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Z dotychczasowego zakresu art. 154 p.p.s.a. wyłączono zatem kwestie dotyczące bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wydanym wyroku, m.in. uchylającym zaskarżony akt. Omawiana zmiana art. 154 § 1 p.p.s.a. podyktowana była równoczesną zmianą art. 149 tej ustawy, obejmującego obecnie kompleksowe uregulowanie kwestii dotyczących rozstrzygania o skargach na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a p.p.s.a. (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz [w:]. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 634). Zmiana art. 154 § 1 p.p.s.a. weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r., co spowodowało, że po tej dacie nierozpoznane skargi na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności stają się niedopuszczalne, co w konsekwencji powinno skutkować ich odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 659).

W tym miejscu należy wyjaśnić, że w wyniku rozpoznania skargi A. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 24 lutego 2011 r. (sygn. akt II SA/Gd 889/10) uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 października 2010 r. (nr [...]) w przedmiocie zwrotu należności z tytułu otrzymanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Następnie – po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego - Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 listopada 2011 r. (sygn. akt I OSK 1064/11) oddalił tę skargę kasacyjną. W toku dalszego postępowania wyrokiem z dnia 29 maja 2013 r. (sygn. akt III SA/Gd 97/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wymierzył Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywnę za niewykonanie prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 889/10.

Mając powyższe na uwadze należy podkreślić, że niniejsza skarga na niewykonanie wyroku została złożona w dniu 2 grudnia 2019 r., a zatem nie ulega wątpliwości, że – w świetle obecnie obowiązującego przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a. - nie mogła skutecznie przysługiwać na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 lutego 2011 r. (sygn. akt II SA/Gd 889/10), gdyż przedmiotem rozstrzygnięcia w tym wyroku nie była bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, lecz kontrola zgodności z prawem decyzji administracyjnej wydanej przez ten organ w dniu 27 października 2010 r. (nr [...]) oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy z dnia 12 lutego 2010 r. (nr [...]).

Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności, skargę – jako niedopuszczalną – należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia,