Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 573/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 2 sierpnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 02 sierpnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę /-/B.Koś J.P .WSA/post.1 – sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Skarżący Miasto L., reprezentowane przez swojego Prezydenta, wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uchylającą decyzję Prezydenta Miasta L. w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej małżonkom I. i R. S. i umarzającą postępowanie przed organem pierwszej instancji.

W ocenie skarżącego organ drugiej instancji z naruszeniem art. 145 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) uznał, że skoro na etapie orzekania przez Kolegium upłynął już 3-letni termin przedawnienia to nie jest możliwe obciążanie państwa S. opłatą adiacencką.

W ocenie skarżącego powyższy termin dotyczy wydania decyzji przez organ pierwszej instancji i został on zachowany.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na brak po stronie skarżącej legitymacji procesowej, jak też wskazywało, że skarga jest merytorycznie nieuzasadniona.

Sąd zważył co następuje.

Zgodnie z treścią art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi ( ust.2).

Kwestia, czy jednostka samorządu terytorialnego ma legitymację do wniesienia skargi, budziła liczne wątpliwości zarówno w orzecznictwie jak i w doktrynie. W uchwale 7 sędziów NSA z 19 maja 2003 r. ( OPS 1/03), opublikowanej w ONSA z 2003 r. Nr 4, poz. 115), sąd stwierdził, że "rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa materialnego. Może być ona – jako osoba prawna – stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 §2 pkt 3 k.p.a. Wtedy będzie on "bronił" interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Przyznanie zatem organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego ani też legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego.

Mając zatem na względzie powyższe stanowisko, jak i fakt, że decyzję dotyczącą ustalenia opłaty adiacenckiej wydał Prezydent Miasta L. w ramach kompetencji przyznanych mu przez art. 145 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wyłączona jest możliwość uznania Miasta L. za stronę postępowania w rozumieniu art. 50 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/B.Koś

J.P.