Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1039/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust. 1, § 6 ust. 1 pkt 3 i pkt 5 lit. a
journal: Dz.U. 2013 poz 361
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013.

SENTENCJA

Dnia 24 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Mirella Ławniczak WSA Marek Sachajko (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2018 roku przy udziale sprawy ze skargi A.Z. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014 w pomniejszonej wysokości I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] roku A. Z. wystąpił o przyznanie kontynuacyjnej płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014, załączając deklarację pakietów rolnośrodowiskowych w ramach PROW 2007-2013 oraz 1 załącznik graficzny.

Na podstawie wniosku ustalono, iż A. Z. deklaruje realizację:

> pakietu [...]- rolnictwo ekologiczne w wariancie 2.1 - uprawy rolnicze (da których zakończono okres przestawiania) na powierzchni [...] ha. Do płatności zadeklarowano działki rolne oznaczone jako [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...].

> pakietu [...] - rolnictwo ekologiczne w wariancie [...] - Trwałe użytki zielone (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni [...] ha; Do płatności zadeklarowano działki rolne oznaczone jako [...] i [...]

> pakietu [...] - ekstensywne trwałe użytki zielone w wariancie [...] - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na obszarach Natura 2000 na powierzchni [...] ha; Do płatności zadeklarowano działki rolne oznaczone jako [...] i [...].

> pakietu [...] - zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie w wariancie [...] - Produkcja towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych na powierzchni [...] ha; Do płatności zadeklarowano działkę rolną oznaczoną jako [...].

> pakietu [...] - zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie w wariancie [...] - Produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych na powierzchni [...] ha. Do płatności zadeklarowano działki rolne oznaczone jako [...], [...], [...], [...], [...]

Producent zadeklarował do płatności działkę ewidencyjną położoną w województwie z. powiecie d., gminie [...]., obrębie [...].

Kontrola w ramach programu rolnośrodowiskowego została przeprowadzona w gospodarstwie rolnym A. Z. w dniach [...] i [...], podczas której sporządzono raport z czynności kontrolnych nr [...]. Inspektorzy terenowi po przeprowadzeniu pomiarów stwierdzili w przypadku działek rolnych [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] większą powierzchnię użytkowaną rolniczo, tym samym zastosowano dla działek rolnych kod błędu [...] tj. że zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej.

W dniu 26 października 2014 roku (data stempla pocztowego) A. Z. przesłał do Biura Powiatowego w P. informację o wynikach badania prosa z dnia [...].

Decyzją z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. nr [...] przyznał A. Z. płatności rolnośrodowiskowe w pomniejszonej wysokości.

W odwołaniu z dnia 4 maja 2015 roku, A. Z. zaskarżył decyzję w zakresie wyłącznie punktu [...] decyzji, w zakresie wariantu [...] – produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych z powodu zaniechania przyznania płatności w ramach tego wariantu do powierzchni działki rolnej [...]. W pozostałym zakresie skarżący nie wniósł zastrzeżeń do decyzji. Odwołujący argumentował, że decyzja ta jest konsekwencją wydanych wcześniej przez ARiMR wadliwych decyzji w sprawie płatności rolnośrodowiskowej za 2013 rok: pierwszej nr [...] z dnia [...], wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji drugiej instancji - Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. nr [...] z dnia [...], które zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Decyzją z dnia [...] roku, nr [...], Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ potwierdził, że w sprawie płatności na rok 2013 Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego w dniu [...] wydał decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego w P. nr [...] z dnia [...], która została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. A. Z. podjął bowiem zobowiązanie rolnośrodowiskowe w 2012 roku, a Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. decyzją Nr [...] z dnia [...] r. przyznał mu płatność rolnośrodowiskową w ramach wariantu [....] - Produkcja towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych do powierzchni [...] ha (działka rolna A, położona na działce ewidencyjnej [...], znajdującej się w województwie z., powiat d., gmina [...], obręb [...]). Organ wskazał, że w roku 2013 A. Z. we wniosku o przyznanie kolejnej płatności rolnośrodowiskowej zadeklarował kontynuację realizacji wariantu [...] - Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie na działce rolnej J o powierzchni [...] ha, położonej na działce ewidencyjnej [...]. Jednocześnie A. Z. zadeklarował realizację wariantu [...] - Produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych na działkach rolnych położonych na działce ewidencyjnej [...]: A – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...] - proso). Organ wskazał, że zmiana miejsca uprawy rośliny w ramach danego wariantu pakietu [...] zachodzi w sytuacji, gdy przynajmniej na części obszaru przestaje być uprawiana roślina dotychczas uprawiana, a w zamian w innym miejscu położonym na obszarze gruntów rolnych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej, na którym w poprzednim roku realizacji danego wariantu ta roślina nie była uprawiana, rolnik rozpoczyna jej uprawę. Organ stwierdził, że A. Z. w sposób prawidłowy dokonał w 2013 r. zmiany miejsca uprawy rośliny w ramach wariantu [...], tj. z działki rolnej [...] (2012 rok) na działkę rolną [...] (2013 rok) i zobowiązanie w ramach wariantu [...] zostało dochowane. Wariant [...] został zadeklarowany przez rolnika na działkach rolnych [...], [...], [...], [...] oraz działce rolnej [...], na której wcześniej był realizowany wariant [...] (ta sama roślina, ta sama powierzchnia, to samo miejsce uprawy).

W ocenie organów ARiMR deklaracja realizacji wariantu [...] - Produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych na działce rolnej [...] w 2013 r. była nieprawidłowa, ponieważ A. Z. dokonał zamiany wariantów w ramach pakietu [...] z wariantu [...] realizowanego w 2012 r. na wariant [...] realizowany w 2013 r. Przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013, poz. 361 z późn. zm.) nie dopuszczały dokonania zamiany wariantów w ramach pakietu [...]. Zdaniem organu w związku z powyższym płatność rolnośrodowiskowa w ramach wariantu [...] - Produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych dla działki rolnej A nie mogła zostać przyznana. Nie było bowiem możliwości w kolejnych latach realizacji zobowiązania zamiany realizowanych wariantów na inne np. zamiana wariantu [...] na wariant [...].

Organ odwoławczy zaznaczył, że w ramach płatności rolnośrodowiskowych na 2014 r. A. Z. zadeklarował taką jak wcześniej realizację wariantu [...] - Produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych na działkach rolnych położonych na działce ewidencyjnej [...]: A – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...]- proso), J – [...] ha ([...] - proso). Poziom zobowiązania w zakresie pakietu [...] ustalany jest i weryfikowany pod względem możliwości dokonywania corocznych zmian, jednak płatność może być przyznana tylko i wyłącznie do działek rolnych położonych na gruntach/działkach ewidencyjnych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. Zmiana zobowiązania w zakresie pakietu [...] w przypadku A. Z. weryfikowana była przez organ I instancji w stosunku do roku 2013, w którym odwołujący dokonał zmiany zobowiązania.

W ocenie organu przepis § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 nie mógł już mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż w roku 2013 A. Z. dokonał jednorazowego dodania wariantu [...] i zmiana zobowiązania w tym zakresie została uznana w decyzji rozstrzygającej o płatności na rok 2013 w przypadku działek rolnych [...], [...] i [...]. Uwzględniając rozstrzygnięcie w sprawie płatności na rok 2013 organ uznał, że A. Z. zwiększył powierzchnię realizacji wariantu [...] w roku 2014 niezgodnie z przepisem ustanowionym w § 6 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia rolnośrodowiskowego. A. Z. zwiększył powierzchnię realizacji wariantu [...] względem roku ubiegłego o [...] ha na działce rolnej [...] nie dokonując przy tym zmiany miejsca uprawy lub zmiany rośliny uprawianej w ramach tego wariantu na działkach rolnych [...], [...], i [...] objętych zobowiązaniem w ramach wariantu [...].

Od ww. decyzji skarżący złożył do WSA w Poznaniu skargę.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że zaskarżył decyzję w zakresie wyłącznie punktu [...] decyzji, w zakresie wariantu [...] – produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych z powodu zaniechania przyznania płatności w ramach tego wariantu do powierzchni działki rolnej [...]. W pozostałym zakresie skarżący nie wniósł zastrzeżeń do decyzji. Skarżący powtórzył argumenty zawarte uprzednio w odwołaniu wskazując, że obie decyzje organów są konsekwencją wydanych wcześniej przez organy błędnych decyzji w sprawie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej do działki [...] za poprzedni rok – tj. 2013. Skarżący wskazał, że w sprawie dotyczącej tożsamej płatności ale obejmującej rok 2013 WSA w Poznaniu wyrokiem z [...] oddalił skargę. Od wyroku tego skarżący wniósł skargę kasacyjną. Wskazał, że wyrok NSA będzie miał zasadnicze znaczenie w zakresie przyznania płatności rolnośrodowiskowej do działki [...] za 2013, a także wyrok ten będzie miał znaczenie, z uwagi na jego kontynuację, w zakresie płatności za 2014 r.

Skarżący wniósł o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej do zadeklarowanej powierzchni w ramach wariantu [...].

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Przy piśmie z [...] (k. [...] i nast.) skarżący przedłożył stanowisko Dyrektora Departamentu Płatności Bezpośrednich z [...] potwierdzające stanowisko skarżącego.

W związku z toczącym się postępowaniem przed NSA w ww. sprawie tutejszy Sąd zwiesił postępowanie postanowieniem z dnia 17 marca 2016 r., które podjął po wydaniu przez NSA wyroku w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej za 2013 r. w pomniejszonej wysokości.

Naczelny Sąd Administracyjny ww. wyrokiem z 12 grudnia 2017 r. uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania (II GSK 936/16).

W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd pierwszej instancji nie spełnił wymogów wynikających z art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a." NSA wskazał, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest lakoniczne, ogranicza się do przytoczenia treści przepisów i powtórzenia konkluzji organu o braku możliwości zmiany wariantów w ramach pakietu 6, a w konsekwencji - braku podstaw do przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach wariantu [...] do działki rolnej [...] na 2013 r. NSA wskazał, że w uzasadnieniu wyroku nie wyjaśniono, jaki stan faktyczny uznano za podstawę oceny prawnej, a w szczególności - czy doszło do zmiany miejsca uprawy, zmiany wariantu czy dodania nowej uprawy.

NSA stwierdził, że Sąd I instancji nie odniósł się do zawartych w skardze argumentów i kwestionowanego w skardze naruszenia prawa materialnego (a dotyczących błędnej interpretacji przepisów rozporządzenia). NSA stwierdził, że z treści uzasadnienia wyroku nie wynika, które konkretnie normy wynikające z tych przepisów skutkowały zmniejszeniem płatności do działki [...]. NSA wskazał, że nie ma też w treści uzasadnienia wyroku uzasadnienia prawnego przez wskazanie przyczyn, z powodu których uznał on argumenty organu za zasługujące na uwzględnienie, natomiast argumenty skarżącego za nietrafne. NSA wskazał, że Sąd I instancji nie odniósł się do argumentacji skarżącego, że dokonał on dopuszczalnej w świetle przywoływanych przepisów zmiany miejsca realizacji wariantu [...] z działki [...] na działkę [...] i dokonał dopuszczalnego dodania pakietu [...] na działkach [...], [...], [...], [...] i [...] w drugim roku realizacji programu.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd, któremu sprawa została przekazana, będąc związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny (art. 190 p.p.s.a.) wyrokiem z dnia 22 marca 2018 r. (III SA/Po 122/18) uwzględnił skargę.

WSA wskazał, że w sprawie niesporna jest dopuszczalność zmiany - na podstawie § 6 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia - miejsca uprawy rośliny w ramach wariantu pierwszego pakietu [...] - z działki [...] w 2012 r. na działkę [...] w roku 2013. Sąd podzielił stanowisko w tym zakresie.

WSA wskazał, że sporna między stronami jest dopuszczalność dodatkowego (poza powyższą zmianą dokonaną na podstawie na podstawie § 6 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia), jednorazowego dodania - na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia - w drugim roku realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego (tj. w 2013 r.) poszczególnych wariantów pakietu [...] (tu: pakietu [...]). Zdaniem Sądu organ odwoławczy nie wyjaśnił, dlaczego powyższą czynność dokonaną na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia (po dokonaniu czynności na podstawie § 6 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia) utożsamił ze zmianą wariantu na działce [...] (z [...] na [...]). Przytoczenie treści przepisów rozporządzenia nie spełnia – zdaniem WSA - wymogów uzasadnienia decyzji, o których mowa w art. 107 § 3 K.p.a. W powyższym kontekście organ odwoławczy nie odniósł się do podniesionych w odwołaniu argumentów, że strona dokonała dopuszczalnej w świetle przywoływanych przepisów zmiany miejsca realizacji wariantu [...] z działki [...] na działkę [...] i jednocześnie w drugim roku realizacji programu dokonała dopuszczalnego dodania pakietu [...] m. in. na działce [...]. WSA wskazał, że organ odwoławczy nie wyjaśnił, dlaczego i na podstawie jakich przepisów uznał dokonane przez skarżącego czynności za niedopuszczalną zmianę wariantu z 6.1 na [...] na działce [...] w 2013 r. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji – zdaniem WSA - nie wynika, które konkretnie przepisy skutkowały zmniejszeniem płatności do działki [...]. OWSA wskazał, że organ powinien należycie uzasadnić, jak rozumie przepisy mające zastosowanie w sprawie i dlaczego należy je zastosować do konkretnego stanu faktycznego. WSA wskazał, że ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy odniesie się także do wydania decyzji organu pierwszej instancji z [...] o przyznaniu skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2016, w tym za wariant [...] w wysokości [...] zł, czyli zgodnie z zawartym w skardze wnioskiem.

WSA wskazał też, że przedwczesne byłoby odnoszenie się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa materialnego (tj. błędnej interpretacji przepisów rozporządzenia). Dlatego też uchylił zaskarżoną decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.); natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.).

Rozpoznając przedmiotową sprawę administracyjną należy wskazać, że tutejszy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja organu administracji drugiej instancji narusza prawo. W konsekwencji powyższego skarga okazała się zasadna i podlegała uwzględnieniu z uwagi na fakt, iż zarzuty wskazane w skardze, podważających brak zgodności działania organów administracji publicznej z prawem w postępowaniu wywołanym wnioskiem skarżącego, jest zasadna.

Sąd dokonując analizy niniejszej sprawy wskazuje, że przedmiotem niniejszej sprawy jest naruszenie normatywnych reguł w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej za rok 2014.

Przedmiotem kontroli dokonywanej przez tutejszy Sąd są kwestie zarówno proceduralne, jak i materialnoprawne, które podlegają, zgodnie z dyspozycją art. 134 p.p.s.a., badaniu przez sąd administracyjny.

Na podstawie § 2. 1. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361 ze zm.), dalej "rozporządzenie", płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.), zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli:

1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym";

2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha;

3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej;

4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

Należy wskazać, że istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy posiada ww. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 22 marca 2018 r., a to z uwagi na zakres kontroli działalności organów administracji publicznej dokonywanej przez tutejszy Sąd w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że obie sprawy (tj. III SA/Po 122/18 i III SA/Po 1039/15) dotyczą tożsamej przedmiotowo problematyki, tj. przyznania płatności rolnośrodowiskowej; różnią się okresem za który płatność ta powinna nastąpić (tj. 2013 i 2014 r.). Niniejsza sprawa dotyczy 2014 r., a określone płatności, których domaga się A. Z. wynikają z programu, który jest programem wieloletnim i płatność dotyczy roku 2014 r., następuje więc kontynuacja tego programu.

W związku z powyższym powiązaniem fundamentalne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy będzie posiadało rozstrzygnięcie wniosku skarżącego w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2013. Ustalenia dokonane w sprawie płatności rolnośrodowiskowej za 2013r. wpływały będą więc zarówno na zasadność wniosku A.Z. – w zakresie wniosku obejmującego 2014 r. - jak też na wysokość tychże płatności. Przypomnieć należy dyrektywy postępowania wskazane w uzasadnieniu wyroku WSA w Poznaniu z dnia 22 marca 2018 r., które będą musiały być wzięte pod uwagę przez organ odwoławczy także w aspekcie rozpoznawania sprawy z wniosku skarżącego dotyczącego płatności rolnośrodowiskowej za 2014r.

Należy podkreślić, że zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia, zobowiązanie rolnośrodowiskowe nie podlega zmianie w trakcie jego realizacji, chyba że przepisy rozporządzenia dopuszczają dokonanie takiej zmiany, w szczególności gdy zmiana ta polega na:

- (pkt 3) - jednorazowym dodaniu w drugim albo trzecim roku realizacji tego zobowiązania poszczególnych wariantów pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 6, czyli pakietu [...] - zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie;

- (pkt 5 lit. a) - zmianie miejsca uprawy roślin lub zmianie uprawianej rośliny w ramach wariantu pierwszego, drugiego lub trzeciego pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 6 (czyli pakietu [...]), jeżeli rośliny te będą uprawiane na gruntach rolnych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej i bez względu na zmianę wielkości obszaru, na którym to zobowiązanie jest realizowane.

Organ zobowiązany będzie ustalić sporną pomiędzy stronami okoliczność dotyczącą dopuszczalności (poza zmianą dokonaną na podstawie na podstawie § 6 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia), jednorazowego dodania - na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia - w kolejnym roku realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego ( tj. w 2013 r.) poszczególnych wariantów pakietu [...] (pakietu [...]). Te ustalenia będą miały istotny wpływ w zakresie płatności na rok 2014.

Organ będzie zobowiązany wyjaśnić, dlaczego powyższą czynność dokonaną na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia (po dokonaniu czynności na podstawie § 6 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia) utożsamił ze zmianą wariantu na działce [...] (z [...] na [...]). Organ zobowiązany będzie wskazać sposób interpretacji przepisów mających zastosowanie w sprawie oraz uzasadnić dlaczego należy je zastosować do konkretnego stanu faktycznego, a to w ramach spełnia normatywnych wymogów uzasadnienia decyzji, o których mowa w art. 107 § 3 K.p.a.

Aktualne i zasadne także w niniejszej sprawie - w aspekcie konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego – są dyrektywy WSA w Poznaniu, wskazane w uzasadnieniu ww. wyroku z dnia 22 marca 2018 r., zobowiązujące organ odwoławczy do odniesienia się także do wydania decyzji organu pierwszej instancji z [...] o przyznaniu skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2016, w tym za wariant [...] w wysokości [...] zł, czyli zgodnie z zawartym w skardze wnioskiem.

W tym stanie rzeczy obecnie przedwczesne byłoby odnoszenie się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa materialnego tj. w zakresie błędnej interpretacji przepisów rozporządzenia.

Wobec tego Sąd orzekł, jak w pkt I sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.), na które składają się: kwota 200 zł uiszczona tytułem wpisu od skargi, kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 240 zł tytułem wynagrodzenia radcowskiego.