Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 2462/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 140ac ust. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 12 czerwca 2015 r. sygn. akt III SA/Wr 193/15 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z 12 czerwca 2015 r. (sygn. akt III SA/Wr 193/15) oddalił skargę J. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: GITD) z [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

W skardze kasacyjnej od tego wyroku J. K. zawarła również wniosek o wstrzymaniu wykonania decyzji GITD z [...] stycznia 2015 r. Skarżąca wyjaśniła, że zapłata kary pieniężnej w wysokości 15.000 złotych może wpłynąć na jej możliwości finansowe i zdolność do pokrycia bieżącej działalności firmy, co nie tylko może mieć wymiar finansowy, ale wpłynąć na pozytywne relacje z kontrahentami budowane od wielu lat. Dlatego wstrzymanie wykonania decyzji jest zdaniem skarżącej zasadne, zwłaszcza, że decyzja została skierowana do osoby, która nie jest stroną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 140ac ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.; dalej: p.r.d.) decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. W razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, organ, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Z powołanego przepisu nie wynika jednak jak długo trwa taka ochrona. Rozważając tę kwestię warto odwołać się do rozwiązań przyjętych na gruncie innych ustaw, które przewidują nakładanie kar pieniężnych w związku z wykonywaniem transportu drogowego.

W związku z tym należy zauważyć, że z art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.; dalej: u.t.d.), wynika, że decyzja ostateczna staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. Natomiast w przypadku wniesienia skargi, decyzja staje się wykonalna z chwilą: 1. odrzucenia skargi; 2. cofnięcia skargi lub 3. wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Oznacza to, że gdy złożona została skarga do sądu administracyjnego, to z mocy art. 93 ust. 2 u.t.d. decyzja nie posiada przymiotu wykonalności, między innymi do momentu prawomocnego oddalenia skargi.

Mając na uwadze, zbliżony charakter rozwiązań przyjętych w art. 140ac ust. 2 p.r.d. i art. 93 ust 2 u.t.d. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pierwszy z powołanych przepisów należy rozumieć w ten sposób, ze udzielona na jego podstawie ochrona tymczasowa trwa do czasu prawomocnego oddalenia skargi.

Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu znany jest pogląd przedstawiony w postanowieniu NSA z 26 maja 2015 r. (sygn. akt II GSK 939/15), zgodnie z którym dobrodziejstwo ochrony tymczasowej przewidziane art. 140ac p.r.d. nie rozciąga się na postępowanie przed NSA wywołane skargą kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego skargę, jednak z podanej przyczyny NSA w obecnym składzie nie podziela tego stanowiska. Podkreślenia wymaga, że art. 140ac ust. 2 p.r.d. na podstawie którego następuje wstrzymanie niewykonania decyzji, jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 61 § 2 p.p.s.a. W związku z tym, zdaniem NSA, brak jest uzasadnionych podstaw do stosowania art. 61 § 6 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego wyroku tj. 12 czerwca 2015 r., w przypadku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na mocy art. 140ac ust. 2 p.r.d.

W konsekwencji należało uznać, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym staje się bezprzedmiotowy, gdyż obowiązuje postanowienie organu z 2 kwietnia 2015 r. Podobny pogląd został wyrażony na gruncie art. 93 ust. 2 u.t.d. w postanowieniu NSA z 19 marca 2015 r. (sygn. akt II GZ 63/15).

Dodać trzeba, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wszczyna postępowania, w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. i dlatego nie mają do niego zastosowane przepisy o skargach (art. 64 § 3 p.p.s.a.). W związku z tym brak było podstaw do umorzenia postępowania wszczętego wnioskiem skarżącej

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek.