Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 539/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.A. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 20.01.2010r. , nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2006r. postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek P. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 23.12.2009r. , nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2006r.

Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia

o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz przesłanego oświadczenia z dnia 30.04.2010r. P.; A. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z konkubiną A. G. ur. w 1983r. Wychowuje wspólnie z nią córkę A. A. A. ur. w 2009r. Głównym źródłem utrzymania P. A. były dochody z pracy wykonywanej w A. Obecnie jednak ma zakaz opuszczania kraju i w związku z tym nie uzyskuje pieniędzy z tego tytułu. Podejmuje się dorywczych prac, z których maksymalnie osiąga kwotę 1000 zł. ,miesięcznie A. G. nie uzyskuje natomiast żadnych dochodów.

P. A. jest praktycznie na utrzymaniu matki G. G. , u której mieszka i która ponosi też "wydatki rodzinne". On sam nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Nie ma konta bankowego, lokat bankowych. W roku 2009r. nie osiągnął żadnego dochodu, stąd też nie złożył zeznania podatkowego.

Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie.

Przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm.) przysługuje osobie fizycznej , gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa

i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Taki wniosek zgodnie z art. 245 §3 w/w ustawy objęty jest definicją prawa pomocy w zakresie częściowym. Przesłanką wymagającą oceny jest więc fakt, czy strona skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Obecna sytuacja P.A. nie daje zdaniem orzekającego możliwości uiszczenia przez niego kosztów sądowych bez pogorszenia warunków bytowych.

W znacznej mierze jest on na utrzymaniu matki, która zapewnia warunki lokalowe

i finansuje bieżące wydatki. Uzyskiwany przez niego dochód w maksymalnej wysokości 1000 zł. miesięcznie nie ma charakteru stałego. Trzeba natomiast pamiętać , że musi on zapewnić egzystencję również A. G. i A. A. A.. Strona skarżąca nie ma też żadnego majątku ani oszczędności.

Ponadto zwrócić należy uwagę, iż w tut. Sądzie wszczęte zostały ze skargi P. A. 32 sprawy o sygn. akt I SA/Kr 398 – 405/10 i I SA/Kr 524 – 547/10 co znacznie zwiększa wysokość obciążeń finansowych wnioskodawcy.

Stąd też konieczność uiszczenia przez niego kosztów sądowych uniemożliwiłaby realizację podstawowych potrzeb życiowych P. A. i jego rodziny.

Mając na względzie powyższe oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej.

W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt.2

w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm. ) orzeczono jak w sentencji.