Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 376/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i  par. 3  oraz art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. - B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. S. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą

w B. - B. (zwana dalej: "Spółką") w piśmie z dnia 25 marca 2019 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej

z dnia 15 lutego 2019 r., znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach. Skarga została sporządzona i podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 18 kwietnia 2019 r. wezwano pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie:

- pełnomocnictwa (lub jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu strony skarżącej przed sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi,

- nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.

Drugim zarządzeniem z tego samego dnia, tj. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, wezwano Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego

od wniesionej skargi w kwocie [...]zł. Oba wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 maja 2019 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302

- zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono

w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w art. 57 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Na podstawie

art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo

jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zauważyć należy, że zgodnie

z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne (...) mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania

w ich imieniu. Stosownie do postanowień art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący

jest uprawniony do wezwania strony do jej uzupełnienia lub poprawienia,

pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi

- pod rygorem jej odrzucenia. Jedynie spełnienie wszystkich wymogów formalnych stawianych przez ustawodawcę skardze, gwarantuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem tylko prawidłowa pod względem formy i treści skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. W przypadku,

gdy skarżącym jest osoba prawna (tak jak w rozpatrywanej sprawie) skarga musi być podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione

do reprezentowania takich osób.

W art. 29 p.p.s.a. ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać

przy pierwszej czynności swoje umocowanie stosownym dokumentem. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się

na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i sposób prowadzenia działalności. Wykazanie umocowania wymaga zatem stosownego dokumentu

(np. odpisu Krajowego Rejestru Sądowego, uchwały).

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej został wezwany

do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa oraz aktualnego odpisu z KRS. Jednakże w zakreślonym terminie nie uzupełnił

ww. braków formalnych skargi.

Ponadto, skarżący – reprezentowany przez pełnomocnika - został wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd

nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata (...). W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do brzmienia art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że skuteczne wniesienie skargi

do sądu administracyjnego wymaga m.in. uiszczenia stosownej opłaty. Jeśli strona skarżąca nie uiści wpisu od skargi, wówczas jest zobowiązana to uczynić

na wezwanie przewodniczącego, w wyznaczonym przez niego terminie. W razie

niewykonania wezwania przez stronę skarżącą, skarga zostanie odrzucona przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostały prawidłowo doręczone osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 9 maja 2019 r. Wobec tego termin do uzupełnienia braków formalnych skargi

i do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 16 maja 2019 r. Skoro w wyznaczonym terminie strona skarżąca nie wykonała ww. wezwań, to skargę należało odrzucić.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.