Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 883/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 lutego 2022 r. sprawy ze skargi "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 czerwca 2021 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2021 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania złożonego przez "A" Spółkę Akcyjną z siedzibą we W. (dalej jako: "spółka", "A" S.A." albo "skarżąca") od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 23 lutego 2021 r. nr (...) o uchyleniu decyzji własnej organu pierwszej instancji z dnia 24 maja 2019 r. w sprawie rejestracji pojazdu zarejestrowanego na spółkę oraz o odmowie rejestracji tego pojazdu.

W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Wnioskiem z dnia 25 kwietnia 2019 r. "A" Spółka Akcyjna, reprezentowana przez pełnomocnika I.K., zwróciła się do Prezydenta Miasta o rejestrację pojazdu. We wniosku wskazała jako adres (...)

W dniu 24 maja 2019 r. Prezydent Miasta wydał decyzję o rejestracji pojazdu. Odbiór decyzji potwierdziła osobiście pełnomocnik I.K..

W następstwie wniesienia przez prokuratora sprzeciwu od ww. decyzji ostatecznej w przedmiocie rejestracji pojazdu, Prezydent Miasta postanowieniem z dnia 26 stycznia 2021 r. nr (...) wznowił postępowanie administracyjne w sprawie rejestracji pojazdu, zakończone decyzją ostateczną z dnia 24 maja 2019 r. Postanowienie to doręczono "A" S.A. na adres wskazany we wniosku o rejestrację pojazdu, to jest "A".

Decyzją z dnia 23 lutego 2021 r. (...) Prezydent Miasta uchylił decyzję własną z dnia 24 maja 2019 r. oraz odmówił rejestracji wnioskowanego pojazdu. Decyzję tę doręczono ponownie "A" S.A., w dniu 2 marca 2021 r., na adres wskazany we wniosku o rejestrację.

"A" S.A. z siedzibą we W. reprezentowana przez pełnomocnika, w dniu 18 marca 2021 r. wniosła odwołanie od powyższej decyzji.

W treści odwołania podniesiono m.in., że doręczenie w dniu 2 marca 2021 r. decyzji Prezydenta Miasta wydanej dnia 23 lutego 2021 r. było nieskuteczne, gdyż zostało dokonane na adres oddziału spółki zamiast na adres siedziby spółki wynikający z Krajowego Rejestru Sądowego. Podniesiono ponadto, że decyzja wpłynęła na właściwy adres w dniu 4 marca 2021 r. i od tego dnia należy liczyć termin do wniesienia odwołania.

Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2021 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu wydanego postanowienia Kolegium podkreśliło, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona stronie w dniu 2 marca 2021 r., a strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. Kolegium nie zgodziło się ze stroną, jakoby doręczenie decyzji z dnia 23 lutego 2021 r. od której strona wniosła odwołanie było nieskuteczne. W ocenie Kolegium doręczenie decyzji na adres oddziału spółki było prawidłowe, bowiem na ten sam adres były doręczane wcześniejsze decyzje dotyczące rejestracji pojazdu. Tych doręczeń strona nie kwestionowała.

W skardze na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 czerwca 2021 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W skardze wskazano błąd w uzasadnieniu postanowienia polegający na stwierdzeniach, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie postępowania tj. "A" S.A. we W. reprezentowanej przez pełnomocnika I.K. na wskazany przez nią adres tj. ul. (...) w dniu 2 marca 2021 r. a odwołanie zostało wniesione w dniu 22 marca 2021 r. podczas gdy:

- spółka "C" S.A. KRS (...) została wykreślona z rejestru przedsiębiorców w dniu 12 kwietnia 2018 r. (majątek spółki został w całości przejęty przez "B" S.A.. obecnie działającą pod firmą "A" S.A. KRS (...));

- spółka "C" S.A. nie mogła być reprezentowana przez pełnomocnika I.K., gdyż jej pełnomocnictwo wygasło;

- następca prawny spółki "B" S.A. tj. spółka "A" S.A. ma siedzibę we W. ul. (...)), a zatem doręczenie zaskarżonej decyzji na adres ul. (...) nie może być uznane za skuteczne, gdyż nie jest to adres wynikający z KRS;

- odwołanie zostało złożone w dniu 18 marca 2021 r., a nie jak twierdzi organ odwoławczy w dniu 22 marca 2021 r.

W ocenie skarżącej organ błędnie uznał, iż odwołanie zostało wniesione po terminie, a skarżąca nie złożyła wniosku o jego przywrócenie. Skarżąca podniosła, że nieprawidłowo doręczono decyzję z dnia 23 lutego 2021 r. na niewłaściwy adres (ul. (...)) i niewłaściwe nazwisko (I.K.), a zatem bieg terminu do wniesienia odwołania nie rozpoczął się. W konsekwencji nie można - jak to uczyniło Kolegium - twierdzić o potrzebie przywrócenia terminu, gdyż zgodnie z art. 58 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego instytucja ta ma zastosowanie w przypadku, gdy termin rozpoczął swój bieg i bezskutecznie upłynął.

W ocenie skarżącej w zaistniałej sytuacji, to jest nieskutecznego doręczenia decyzji na adres oddziału spółki, za datę doręczenia uznać należy dzień, w którym skarżąca faktycznie otrzymała decyzję, co miało miejsce w dniu 4 marca 2021 r. W związku z tym odwołanie wniesione w dniu 18 marca 2021 r. jest odwołaniem wniesionym z zachowaniem ustawowego terminu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżone postanowienie w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "k.p.a.") odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Nawet nieznaczne uchybienie powyższego terminu determinuje uznanie, że czynność wniesienia odwołania jest bezskuteczna, zaś organ odwoławczy obowiązany jest wówczas, zgodnie z treścią art. 134 k.p.a. stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Z art. 40 § 1 k.p.a. wynika, że pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika (§ 2). Natomiast w myśl art. 45 k.p.a. jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism.

Przenosząc powyższe w realia rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że skarżąca zakwestionowała wydane postanowienie podnosząc, że odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji nie zostało wniesione po upływie terminu, gdyż doręczenie przez organ decyzji w dniu 2 marca 2021 r. było nieskuteczne z powodu doręczenia decyzji na niewłaściwy adres. W ocenie skarżącej skuteczne doręczenie decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji nastąpiło dopiero w dniu 4 marca 2021 r. Nadanie odwołania w dniu 18 marca 2021 r. oznacza, że odwołanie wniesiono w terminie i w tej sytuacji złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie było konieczne.

W ocenie Sądu analiza przedstawionych akt administracyjnych nie pozwala na akceptację stanowiska skarżącej, że doręczenie decyzji organu pierwszej instancji z dnia 23 lutego 2021 r. było nieskuteczne z uwagi na doręczenie jej na adres oddziału spółki. Należy zwrócić uwagę, że decyzja Prezydenta Miasta z dnia 23 lutego 2021 r. została doręczona skarżącej na adres (...), to jest adres wskazany wprost we wniosku o rejestrację pojazdu. Wartym podkreślenia jest to, że we wniosku o rejestrację pojazdu nie wskazano, że podany adres jest adresem oddziału. Taki adres spółka podała jako "adres własny". Ponadto należy wskazać, że na ten sam adres doręczono skarżącej postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie rejestracji pojazdu z dnia 23 stycznia 2021 r., którego to doręczenia skarżąca nie kwestionowała.

Sąd w składzie orzekającym podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 października 2010 r. (sygn. akt II OSK 1650/09; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym wskazano, że treść art. 45 k.p.a. nie oznacza, że jednostka organizacyjna jest pozbawiona możliwości korzystania z doręczenia jej pism urzędowych także pod innym, wskazanym przez nią adresem. Jeżeli bowiem strona wskaże adres, pod jaki ma być kierowana do niej korespondencja, to zrozumiałe jest, iż pod tym adresem właśnie czynności odbioru będzie dokonywać upoważniony przez stronę do jej dokonania pełnomocnik. Tak wskazany "adres do doręczeń", a w istocie pełnomocnik do odbioru pism powoduje, że stosuje się art. 40 § 2 k.p.a., co oznacza że pisma doręcza się upoważnionemu do dokonania tej czynności pełnomocnikowi pod wskazanym przez stronę adresem.

Skoro skarżąca we wniosku o rejestrację pojazdu wskazała wprost adres ul. (...) bez zastrzeżenia, że to jedynie adres oddziału, a po wznowieniu postępowania administracyjnego w przedmiocie rejestracji pojazdu nie zakwestionowała tego adresu, to nie sposób uznać, że doręczenie decyzji z dnia 23 lutego 2021 r. nastąpiło na niewłaściwy adres. Należy stwierdzić, że adres wskazany we wniosku o rejestrację pojazdu był dla organu wiążący i doręczenie stronie decyzji z dnia 23 lutego 2021 r. na ten właśnie adres uznać należy za w pełni skuteczne. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru postanowienia o wznowieniu postępowania jak i decyzji organu pierwszej instancji wynika, że korespondencję w imieniu spółki odebrała E.L. opisana na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przez doręczyciela jako "pełnomocnik adresata". Należy mieć na uwadze, że obowiązkiem jednostki organizacyjnej, a w szczególności spółki prowadzącej działalność gospodarczą, jest takie zorganizowanie odbioru pism kierowanych do tej spółki, aby pisma były kierowane na adres wskazany a sam odbiór dokonywany był wyłącznie przez osoby upoważnione. Organ oceniający skuteczność doręczenia pisma może oprzeć się na domniemaniu, że adres, którym dysponuje jest właściwy, a osoba odbierająca pismo skierowane do spółki jest uprawniona do wykonania tej czynności. Nieuwzględnienie takiego domniemania pozostawałoby w sprzeczności z realiami obrotu gospodarczego jak i funkcjonowania osób prawnych. Wobec tego nie można zasadnie oczekiwać od organu administracji publicznej, aby prowadził czynności wyjaśniające w celu każdorazowego ustalenia adresu jak i ustalenia czy osoba odbierająca pismo działa na podstawie stosownego upoważnienia, a w szczególności czy upoważnienie to nie zostało ograniczone, cofnięte lub wygasło.

W realiach rozpatrywanej sprawy uznanie doręczenia decyzji organu pierwszej instancji z dnia 23 lutego 2021 r. za skuteczne determinowało zatem zasadne stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zestawienie daty doręczenia decyzji - 2 marca 2021 r. - z datą wniesienia odwołania - 18 marca 2021 r. - wynikającą z umieszczonego na kopercie datownika placówki pocztowej, jednoznacznie wskazują na uchybienie terminu ustawowego zakreślonego w art. 129 § 2 k.p.a. Zapatrywania powyższego w żaden sposób nie zmienia argumentacja skarżącej, że decyzja organu pierwszej instancji została jej w istocie doręczona w dniu 4 marca 2021 r. Podkreślić bowiem należy, że wskazana data (4 marca 2021 r.) wynika, jak należy przypuszczać, wyłącznie z przekazania korespondencji z G do W. W przekazanych Sądowi aktach administracyjnych brak jest zaś zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji z dnia 23 lutego 2021 r. opatrzonego datą "4 marca 2021 r." wskazywaną przez skarżącą.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie naruszało prawa w stopniu uzasadniającym jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Błędne sformułowania zawarte w uzasadnieniu wydanego postanowienia, w tym te sprostowane postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 września 2021 r. nr (...) jak i przywołanie przez Kolegium wadliwej podstawy prawnej (art. 58, art. 43 i art. 44 k.p.a. zamiast art. 134 k.p.a.) nie stanowiły w świetle art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. dostatecznej podstawy do jego uchylenia. Trudno bowiem uznać, że były to naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W związku z powyższym Sąd skargę oddalił, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia została dokonana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.