Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 15/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-02-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 w związku z  art. 135
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpatrzeniu w dniu 7 lutego 2013 r. wniosku E. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. numer: [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 grudnia 2012 r. E. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. numer: [...] określającej skarżącej zobowiązanie w podatku akcyzowym.

W skardze, E. D. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji organu I instancji - Naczelnika Urzędu Celnego - powołując się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku i jej rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje:

Wniosek wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zasadą jest, iż wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Podkreślenia wymaga fakt, iż prawodawca w art. 61 § 3 p.p.s.a. przewidział rozszerzenie możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów na akty wydawane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy". Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. będą objęte akty administracyjne wydane w pierwszej instancji oraz akty administracyjne w stosunku, do których toczy się postępowanie w trybie zwyczajnym albo w trybie nadzwyczajnym, które to akty zostały wydane w postępowaniach administracyjnych i których przedmiotem była sprawa wskazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (vide: R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 340). Regulacja taka pozostaje w związku z treścią art. 135 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

W okolicznościach niniejszej sprawy, skarżąca w treści samej skargi wnosiła o "wstrzymanie wykonania w całości decyzji Naczelnika Urzędu Celnego numer [...] z dnia [...] r. (...)". Sytuacja ta jest przy tym o tyle specyficzna, iż skutki prawne wobec nadania rygoru natychmiastowej wykonalności wywołuje przede wszystkim ten akt, który nie jest przedmiotem zaskarżenia do sądu w "granicach tej samej sprawy".

Użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym, a jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej.

Rozpoznając złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, Sąd miał na uwadze, że art. 135 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania, gdy aktem zaskarżonym, jak w niniejszej sprawie, jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia ogranicza się zatem wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów dotyczących podstaw odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, której wstrzymania domaga się strona skarżąca. Postanowienie tego typu nie rozstrzyga o prawidłowości decyzji objętej odwołaniem, zamykając jednocześnie drogę do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co uzasadnia stwierdzenie, że decyzja organu I instancji nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu.

Brak jest zatem, co do zasady, podstaw do wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia organu I instancji w sytuacji, gdy przedmiotem decyzji wydanej przez organ odwoławczy jest odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. II OZ 685/11, LexPolonica nr 2806020, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 988/10, LexPolonica nr 2363913).

Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznał wniosek strony skarżącej za bezzasadny i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 135 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji.