Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 151/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. O. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 151/17 w sprawie ze skargi H. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 151/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę H. O. (zwanej dalej stroną, wnioskodawczynią lub skarżącą) na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.

W dniu 23 czerwca 2017 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powołanego na wstępie wyroku.

W uzasadnieniu wnioskodawczyni wskazała, że jest osobą chorą, niedyspozycyjną i nękaną niesprawiedliwymi wyrokami. Dodała również, że przedstawi stosowną dokumentację medyczną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Z powyższych przepisów wynika, że aby można było orzec o przywróceniu terminu do dokonania czynności procesowej strona powinna:

– uchybić terminowi dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym;

– złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie czynność tę dokonując;

– uprawdopodobnić okoliczność wskazującą, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że powyższe warunki związane ze złożeniem wniosku zostały przez stronę zachowane.

Niewątpliwie bowiem skarżąca uchybiła terminowi na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z akt sprawy wyrok oddalający wniesioną skargę zapadł w dniu 6 czerwca 2017 r., a więc siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia upływał z dniem 13 czerwca 2017 r. Żądanie skarżącej w tym zakresie wpłynęło zaś dopiero w dniu 23 czerwca 2017 r., zatem już po upływie ustawowego terminu.

Skarżąca spełniła również pozostałe wymagania wynikające z art. 87 p.p.s.a., gdyż dopełniła uchybionej czynności procesowej oraz wskazała okoliczności, które jej zdaniem uprawdopodabniały brak jej winy w przekroczeniu terminu na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Należy przy tym podkreślić, że choć strona skarżąca nie sprecyzowała kiedy dokładnie ustała przyczyna uchybienia terminu, niemniej jednak w sytuacji, gdy nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie, czy termin ten został zachowany, wskazany brak nie może zostać potraktowany w sposób formalny, zaś obowiązkiem Sądu jest wówczas wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego w przedmiocie uchybienia terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt II OZ 947/13 i powołane tam orzecznictwo).

Przechodząc zatem do oceny zasadności przedmiotowego wniosku w pierwszej kolejności należy podkreślić, że w orzecznictwie sądowym jako kryterium istnienia winy w uchybieniu terminu przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Podkreśla się przy tym, że przywrócenie terminu pełni funkcję instytucji wyjątkowej, której zastosowanie jest wyłączone nawet w sytuacji najmniejszego niedbalstwa po stronie skarżącego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 11 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 418/10, 29 września 2011 r., sygn. akt II GZ 441/11).

Analizując stopień przyczynienia się strony do powstania uchybienia, należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły jej dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu działań i starań mających na celu dotrzymanie terminu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 701/14 oraz z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1112/11).

Zdaniem Sądu, powołana przez stronę skarżącą okoliczność choroby i niedyspozycyjności – same w sobie – nie mogły stanowić wystarczającej przesłanki do uznania, że strona nie ponosi odpowiedzialności za powstałe uchybienie terminu. Nawet bowiem najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2009 r., sygn. akt I OZ 1006/09).

Skarżąca zaś poza powołaniem się na swój zły stan zdrowia oraz zapowiedzią przedstawienia stosownej dokumentacji medycznej, nie podała żadnych faktów świadczących o tym, że choroba miała nagły charakter oraz uniemożliwiła dokonanie czynności procesowej osobiście bądź przez inną osobę, ani nie przedłożyła również jakichkolwiek dokumentów o tym świadczących.

Z opisanych względów wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie mógł zostać uwzględniony, albowiem wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.