Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1166/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 sierpnia 2020 r. sygn. akt III SA/Kr 772/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia

25 sierpnia 2020 r. odrzucił skargę W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że ww. decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] marca 2020 r., znak: [...], o odmowie przyznania skarżącemu świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad K. S..

Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2020 r.

Skarga na powyższą decyzję została zaś nadana przez skarżącego

w urzędzie pocztowym operatora publicznego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 23 czerwca 2020 r.

Powołując się na treść art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020, poz. 374) oraz art. 46 pkt 20 i art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875 z późn. zm.), Sąd wskazał, że z uwagi na wprowadzony w kraju stan epidemii, termin do wniesienia skargi w niniejszym przypadku zaczął biec skarżącemu od dnia 24 maja 2020 r., zaś jego koniec upływał w dniu 22 czerwca 2020 r.

W związku z powyższym Sąd stwierdził, że skoro w niniejszym przypadku skarga została nadana w urzędzie pocztowym operatora publicznego w dniu 23 czerwca 2020 r., to uznać należało, iż została ona wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. do jej wniesienia, co skutkowało jej odrzuceniem wobec postanowień art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. S., domagając się jego uchylenia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Powołując się na treść art. 57 § 1 k.p.a., skarżący wskazał, że ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był dla niego dzień 23 czerwca 2020 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Stosownie do treści z art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 374), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Jak wynika z treści cytowanego przepisu, dotyczy on wyłączenie terminów, które biegły w chwili jego wejścia w życie (skutek zawieszający bieg terminu) oraz terminów, których bieg miał się dopiero rozpocząć (skutek wstrzymujący rozpoczęcie biegu terminu). Przepis ten został dodany do w/w ustawy przez art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, zmieniającej wskazaną ustawę z dniem 31 marca 2020 r. Stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 został wprowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez Ministra Zdrowia w rozporządzeniu z 13 marca 2020r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 433) i obowiązywał od dnia 14 marca 2020 r. Odwołano go rozporządzeniem z dnia 20 marca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 490). Natomiast stan epidemii ogłoszono w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 491).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż skoro zaskarżona przez W. S. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...] kwietnia 2020 r. została doręczona stronie w dniu 27 kwietnia 2020 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi nie rozpoczął swojego biegu (skutek wstrzymujący rozpoczęcie biegu terminu). Co jednak istotne, na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875) – z dniem 16 maja 2020 r. został uchylony w całości art. 15 zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, a zatem przepis art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 tej ustawy, stanowiący że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres – utracił moc. W świetle art. 68 ust. 6 w/w ustawy z dnia 14 maja 2020 r., terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Z kolei według art. 76 ustawy zmieniającej w zakresie art. 68 weszła ona w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. Ogłoszenie miało miejsce 15 maja 2020 r.

W związku z powyższym, prawidłowo Sąd Wojewódzki przyjął, iż trzydziestodniowy termin dla W. S. do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. rozpoczął swój bieg w dniu 24 maja 2020 r., a upłynął w dniu 22 czerwca 2020 r. (art. 53 § 1 p.p.s.a.).

Skarga została złożona do Sądu w dniu 23 czerwca 2020 r. (data nadania w placówce pocztowej). Termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. nie został zatem przez skarżącego zachowany. Odrzucenie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. było więc prawidłowe.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie, odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.