Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1163/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski, Sędziowie : WSA Jolanta Rosińska (spr.), p.o. Sędziego WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 2 września 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. R. i A. M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a 1.umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić skarżącym: J. R. i A. R. solidarnie wpis sądowy w kwocie 300 (trzysta) zł, zaksięgowany w dniu 6.08.2002 r. pod poz. 1244.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] ustalająca opłatę adiacencką w kwocie 13 980 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej we wsi R. o pow. 1,6060 ha w wyniku jej podziału, a stanowiącej współwłasność J. R. i A. R.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi na powyższą decyzję wniosły współwłaścicielki nieruchomości podnosząc, że gmina nie przyczyniła się do wzrostu wartości działek, gdyż ich cena wzrosła wyłącznie na skutek zjawisk rynkowych i ogólnego wzrostu cen nieruchomości. W tej sytuacji nie powinny być obciążane opłatą adiacencką.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie wskazując, że podstawą ustalenia wzrostu wartości nieruchomości była opinia rzeczoznawcy majątkowego, która była szczegółowo analizowana w toku postępowania odwoławczego. Zarzut zaś skarżących, iż wzrost wartości nieruchomości nie jest związany z jej podziałem na mniejsze działki nie odpowiada rzeczywistości na rynku nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był przeto rozpoznać sprawę w oparciu o przepisy nowej ustawy.

Piśmie procesowym z dnia 30 sierpnia 2004r. skarżące cofnęły skargę i wniosły o zwrot wpisu sądowego.

Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że czynność cofnięcia skargi nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością.

Z powyższych względów, na podstawie art. 161 par. 1 pkt 1 powołanej ustawy postępowanie zostało umorzone.

O zwrocie wpłaconego przez skarżące wpisu sądowego orzeczono zgodnie z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w związku z art. 97 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustrojów sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami).