Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3193/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6551
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53§1, art. 54§1, art. 58§1pkt2,art. 83§3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 43 zd. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.F. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

H.F., dalej "skarżąca", reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nr [...] z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej.

Zaskarżona decyzja została doręczona w dniu [...] października 2014 r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych. Pełnomocnik skarżącej wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nadając ją w dniu [...] listopada 2014 r. w Urzędzie Pocztowym [...]. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu [...] listopada 2014 r., natomiast dnia [...] listopada 2014 r. została przekazana do organu (stempel na kopercie, w której Sąd przekazał skargę organowi).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Stosownie do wskazanych przepisów, termin do wniesienia skargi jest zachowany, gdy skarga zostanie złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, że strona ma 30 dni na oddanie skargi w siedzibie organu, bądź nadanie jej na adres organu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, którym w dniu nadania skargi była Poczta Polska S.A. Stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a., data nadanie przesyłki w polskim urzędzie pocztowym jest datą wniesienia skargi do sądu.

Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.

W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja została doręczone skarżącej w dniu [...] października 2014 r. Przesyłka została odebrana przez córkę skarżącej, co jest zgodne z treścią art. 43 zd. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267). Przepis ten stanowi, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Sąd uznał przedmiotowe doręczenie za skuteczne bowiem nie posiada wiedzy o okolicznościach, które wykluczałyby zastosowanie domniemania doręczenia przez dorosłego domownika.

Określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie rozpoczął zatem bieg w dniu [...] października 2014 r., a ostatni jego dzień przypadał na dzień [...] listopada 2014 r.

Ponieważ skarga wniesiona została bezpośrednio do Sądu, za datę jej wniesienia należy uznać dzień [...] listopada 2014 r. – dzień przekazania skargi przez Sąd do organu, ponieważ dopiero data nadania skargi do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, decyduje o zachowaniu wyznaczonego terminu (por. T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2011, s. 360-363). Zatem skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu i podlega odrzuceniu.

Elementem błędu w doręczeniu zaskarżonej decyzji, na który musi zwrócić uwagę Sąd, jest pominięcie w doręczeniu pełnomocnika skarżącej. Z akt administracyjnych wynika, iż wraz z odwołaniem pełnomocnik skarżącej nadesłała pełnomocnictwo ogólne umocowujące ją do reprezentowania H.F. w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Zaskarżona decyzja winna być zatem doręczona pełnomocnikowi skarżącej, jednak wskazany błąd organu nie miał wpływu na nieterminowe wniesienie skargi. Skarga została sporządzona w dniu [...] listopada 2014 r., natomiast nadana w dniu [...] listopada 2014 r., czyli tydzień przed upływem terminu do jej wniesienia. Oznacza to, iż pomimo błędnego doręczenia przez organ, pełnomocnik strony skarżącej znała treść rozstrzygnięcia i dysponowała wystarczającym czasem na sporządzenie i wniesienie skargi. Uchybienie termowi nastąpiło w wyniku błędu pełnomocnika skarżącej, która wniosła skargę bezpośrednio do tut. Sądu, pomimo prawidłowego pouczenia organu o trybie i terminie wnoszenia skargi, zawartego w zaskarżonej decyzji.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.