Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 223/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-04-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6046 Inne koncesje i zezwolenia
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2 art. 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

9.04.2013 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 9.04.2013 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...].01.2013 r., nr [...], wydaną w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką, - postanawia – zwolnić skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł (słownie : dwieście złotych).


UZASADNIENIE

Skarżący R. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych. Jego wniosek dotyczy sprawy kontroli decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego o cofnięciu licencji na wykonywanie transportu drogowego.

Należy zwrócić uwagę, iż sprawa o sygn. II SA/Rz 223/13 nie została zakończona dotychczas przed WSA. Na obecnym etapie postępowania strona skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi sądowoadministracyjnej w kwocie 500 zł. Pozostałe koszty postępowania, jakie ewentualnie może w przyszłości ponieść skarżący, sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej, zażaleń oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie środka odwoławczego od wyroku sądu pierwszej instancji (przymus adwokacko – radcowski).

Kierując się treścią wniosku PPF ustalono, iż wnioskodawca R. M. zamieszkuje wraz z żoną i córką w mieszkaniu o pow. 38 m². W skład majątku wymienionego nie wchodzą nieruchomości, przedmioty wartościowe oraz zasoby pieniężne. Na stałe miesięczne wydatki składa się rata kredytu mieszkaniowego w wysokości 700 zł, utrzymanie mieszkania – 700 zł oraz opłata za studia niestacjonarne 500 zł.

Stwierdzono, co następuje:

Wniosek strony skarżącej zasługuje na częściowe uwzględnienie.

Dokładna analiza znajdującego się w aktach sprawy formularza PPF, pozwala z przekonaniem stwierdzić, że sytuacja majątkowa i osobista skarżącego opowiada pozytywnym przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku na poziomie koniecznego utrzymania. Koszty koniecznego utrzymania dotyczą według treści powołanego przepisu zarówno wnioskującego o prawo pomocy oraz najbliższych członków jego rodziny.

Dla rozpoznającego wniosek o prawo pomocy nie ulega wątpliwości, że obowiązek pokrycia pełnej wysokości kosztów postępowania sądowego przekracza ustalone w możliwości finansowe rodziny M. Skarżący nie jest w stanie z kwoty dochodów netto, bez pogorszenia poziomu koniecznego utrzymania uiścić wpis sądowy w wysokości 500 zł oraz pozostałe finansowe ciężary procesu przed WSA. Rodzina utrzymuje się wyłącznie dzięki pracy R. M. Decyzja która skarży do WSA pozbawia go uprawnień do prowadzenia taksówki a więc pozbawia go źródeł utrzymania. Uzyskiwany przez rodzinę dochód stanowi kwota ok. 3200 zł. Jest to dochodów wystarczający do zaspokojenia zasadniczych potrzeb życiowych trzyosobowej rodziny. Należy przyznać jednocześnie, że nie jest to kwota, która pozwalałaby czynić oszczędności na poczet kosztów procesu sądowego. Nie uzyskuje dochodów żona skarżącego. Wypada nadmienić, że dochód rodziny jest znacząco pomniejszany przez koszty kredytu mieszkaniowego, opłatę za studia. Jest też oczywiste, że wydatnie na ciężary utrzymania wpływa także utrzymanie małoletniego dziecka. Córka skarżącego liczy ok. pół roku.

Przedstawiona we wniosku sytuacja rodzinna i majątkowa uzasadnia zwolnienie strony ponad 200 zł występujących w sprawie kosztów sądowych (opłat i wydatków). Jego sytuacja majątkowa nie jest na tyle ciężka i wyjątkowa, aby istniała konieczność znoszenia pełnego ustawowego przymusu uiszczenia kosztów sądowych. Wykazane we wniosku zasoby majątkowe w pełni wystarczą do uiszczenia mniejszej połowy wpisu sądowego, czyli kwoty 200 zł. Ta postać zwolnienia od kosztów sądowych oznacza, że poza 200 zł wpisu skarżący nie będzie zmuszony wydatkować żadnych innych ciężarów opłat i wydatków w granicach sprawy o sygn. II SA/Rz 223/13. Ponadto, uiszczona kwota kosztów sądowych zostanie stronie zwrócone przez organ w przypadku, gdy skarga zostanie przez Sąd uwzględniona (art. 200 p.p.s.a.).

Spełnienie warunków do uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych nakazuje rozstrzygnąć wniosek strony na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., w sposób określony w treści sentencji niniejszego postanowienia.