Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 415/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2009-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Określono, że zaskarżony akt nie może być wykonany
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 122, art. 187 par. 1, art 191
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 3
journal: Dz.U. 2008 nr 118 poz 745
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu  samochodu osobowego
article: art. 4 ust. 1  pkt. 5, art. 75 ust. 1 i 3, art. 80 ust 3 pkt 3, art. 82 ust 3
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
article: art. 23, art. 25, art. 90
journal: Dz.U. 2004 nr 90 poz 864
law: Traktat Ustanawiający Wspólnotę Europejską

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w Wydziale I w dniu 23 lutego 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Opolu na rzecz W. K. kwotę 177,00 złotych (słownie: sto siedemdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Opolu, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z [...] odmawiającą W. K. stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 256 zł zapłaconego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki Renault Megane Scenic rok produkcji 1998 o pojemności skokowej silnika 1598 cm3.

Przedmiotową decyzję wydano w oparciu o następujący stan faktyczny.

W dniu 6.04.2006 r. W. K. złożył w Urzędzie Celnym w Opolu deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego, dotyczącą samochodu osobowego marki Renault Megane oraz wpłacił kwotę podatku w wysokości 256 zł na konto Izby Celnej w Opolu.

W dniu 02.10.2006 r. złożony został przez pełnomocnika strony wniosek o stwierdzenie i zwrot nadpłaty uiszczonego podatku akcyzowego.

Decyzją z [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego.

Decyzją z dnia [...] nr [...], Dyrektor Izby Celnej w Opolu, po rozpatrzeniu odwołania podatnika, uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez tenże organ.

Naczelnik Urzędu celnego w Opolu, po przeprowadzeniu postępowania uzupełniającego we wskazanym przez organ drugiej instancji zakresie wydał [...] decyzję, nr [...], w której ponownie odmówił stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym. W uzasadnieniu decyzji Naczelnik Urzędu Celnego wskazał między innymi na treść wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18.01.2007 r. (w sprawie C-313/05 Maciej Brzeziński przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie), w którym to orzeczeniu Trybunał stwierdził, że podatek akcyzowy nakładany na samochody osobowe zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym nie stanowi cła sensu stricto ani opłaty o skutku równoważnym, a zatem nie można w jego przypadku mówić o naruszeniu norm prawa wspólnotowego, zawartych w art. 23 i art. 25 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Interpretując art. 90 wspomnianego Traktatu w kontekście opodatkowania samochodów osobowych nabywanych w innych niż Polska krajach Wspólnoty, Europejski Trybunał Sprawiedliwości wskazał, iż polskie przepisy podatkowe naruszają normę tego artykułu, jeżeli kwota podatku nakładana na pojazdy używane starsze niż dwa lata, nabyte w innym państwie członkowskim, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek. Analizując treść tegoż wyroku, Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że zwrot nadpłaconego podatku akcyzowego należy się w takiej wysokości, w jakiej akcyza zapłacona za zagraniczne auto, przewyższy akcyzę rezydualną zawartą w wartości podobnego samochodu nabytego w kraju. Przy czym podstawą ustalenia kwoty podatku rezydualnego zawartego w cenie podobnego pojazdu krajowego stanowić będzie jego wartość rynkowa. Organ pierwszej instancji ustalił wartość rynkową pojazdu podobnego korzystając z wersji elektronicznej katalogu "Komputerowy System Info-Ekspert Pojazdy Samochodowe Wartości Rynkowe" Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych oraz Spółki Akcyjnej Eksperci Techniczno-Motoryzacyjni "Rzeczoznawcy PZM". Ponieważ w rozpatrywanym przypadku akcyza za samochód nabyty wewnątrzwspólnotowo nie przewyższyła akcyzy rezydualnej nie miała miejsca nadpłata podatku.

Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, pełnomocnik podatnika złożył odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w Opolu, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, stwierdzenie nadpłaty podatku akcyzowego i jego zwrot wraz z należnymi odsetkami. Zaskarżonej decyzji pełnomocnik zarzucał naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz art. 91 Konstytucji RP.

W uzasadnieniu wskazał na treść cyt. wyżej art. 90 TWE , który ustanawia jasny, bezwarunkowy i zupełny zakaz dyskryminacyjnego opodatkowania produktów innych państw członkowskich.

W wyniku wniesionego odwołania, Dyrektor Izby Celnej w Opolu dokonał ponownej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, podzielił stanowisko organu pierwszej instancji w kwestii braku podstawy do stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Uzasadniając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy, powołując się na wyrok ETS wydany w sprawie C-313/05 wskazał, iż pobieranie podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych oraz nałożony obowiązek składania deklaracji nie naruszają przepisów prawa wspólnotowego. Jednakże, istotne jest ustalenie wartości rynkowej samochodu, w której to podatek akcyzowy stanowi "część składową" wartości pojazdu. Ustalenie wartości rynkowej samochodu jest konieczne wyłącznie dla porównania kwoty zapłaconego podatku z "rezydualną kwotą podatku" zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów. Kwota podatku akcyzowego przewyższająca kwotę rezydualną akcyzy zawartą w wartości rynkowej podobnego pojazdu sprzedawanego na terytorium kraju będzie nadpłatą w rozumieniu art. 72 ust. 1 Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy wskazał też na uregulowania zawarte w obowiązującej od dnia 19.07.2008 r. ustawie z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego /Dz. U. Nr 118, poz. 74/ , którym to aktem prawnym ustawodawca krajowy uregulował zasady zwrotu ewentualnej nadpłaty w podatku akcyzowym, uwzględniając tym samym tezy w/w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Zauważył, iż ustawa ta określa zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od dnia 1.05.2004 r. do dnia 30.11.2006 r., a zatem znajduje zastosowanie do przedmiotowej sprawy. Zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym określone zostały w art. 3 ust. 1-3 przywołanej ustawy, według których nadpłatę stanowi różnica pomiędzy podatkiem zapłaconym w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem samochodu a podatkiem zawartym w średniorynkowej cenie samochodu zarejestrowanego na terytorium kraju, ustalona według wskazanego w ustawie wzoru. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. -średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w miesiącu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, a jeżeli miesiąc powstania obowiązku podatkowego nie jest możliwy do ustalenia - w miesiącu zapłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, roku produkcji oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo albo importowany samochód osobowy, od którego zapłacono podatek akcyzowy z tytułu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu. Miarodajnym źródłem ustalenia wartości rynkowej podobnego pojazdu sprzedawanego na terytorium kraju mogą być katalogi lub informatory rynkowe, zawierające średnie ceny rynkowe samochodów osobowych według stanu na dzień dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego przez podatnika. W ocenie organu odwoławczego, przyjęte przez organ I instancji rozwiązanie przy ustalaniu wartości rynkowej podobnego samochodu zarejestrowanego w kraju było prawidłowe. Wykorzystując dane zawarte w systemie komputerowym INFO EKSPERT organy ustaliły wartość podobnego samochodu na kwotę 17.250 zł, przyjmując przy tym najniższe notowanie występujące w katalogu, gdyż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do ustalenia pełnej wersji wyposażeniowej samochodu. Dokonując obliczenia kwoty nadpłaty według wzoru zawartego w art. 3 ust 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r., organ odwoławczy stwierdził, iż nadpłata nie przysługuje, bowiem kwota podatku akcyzowego zapłacona przez stronę z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu nie przewyższa kwoty podatku akcyzowego zawartego w cenie samochodu osobowego zarejestrowanego w kraju.

Decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji, rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 75 ust. 1 i 3 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23.01.2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) w związku z art. 9, art. 83, art. 87 i art. 91 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 90 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE) oraz ogłoszenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 maja 2004 r. w sprawie stosowania prawa Unii Europejskiej (M.P. nr 20, poz. 359) poprzez ich błędną wykładnię prowadzącą do uznania, iż przepisy umów międzynarodowych w szczególności postanowienia TWE zakazujące dyskryminującego opodatkowywania towarów pochodzących z innych państw członkowskich, nie mają w sprawie zastosowania a także naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej .

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Opolu podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji , wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu stwierdził co następuje:

Zgodnie art. 119 pkt 2 oraz art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /D.Uz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Ponieważ pełnomocnik skarżącego zgłosił w skardze wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym a organ w terminie czternastu dni nie zażądał przeprowadzenia rozprawy, Sąd rozpoznał sprawę zgodnie z wnioskiem tj. w trybie uproszczonym.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z powodu zarzutów w niej podniesionych.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów administracyjnych sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W wyniku takiej kontroli zaskarżona decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm)- dalej zwanej p.p.s.a.).

Jak stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.

Istota sporu sprowadza się do oceny czy podatek akcyzowy zapłacony przez skarżącego w związku z dokonaniem przez niego wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego pojazdu stanowi nadpłatę, a jeśli tak to, w jakiej wysokości.

W myśl art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Zatem, aby stwierdzić, czy i w jakiej wysokości istnieje nadpłata, porównać należy kwotę podatku obciążającego podatnika z kwotą faktycznie przez niego uiszczoną.

Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) opodatkowaniu akcyzą podlega m. in. nabycie wewnątrzwspólnotowe. Na podstawie art. 80 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 tejże ustawy akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, a podatnikami akcyzy od samochodów są m. in. podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów powstaje z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 80 ust. 3 pkt 3 ustawy).

Stawki podatku akcyzowego zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825). Z § 7 ust. 2 tego rozporządzenia wynika, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego dokonanego po upływie dwóch lat od daty jego produkcji, wliczając w to rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy, stosuje się procentowe stawki akcyzy, obliczone wg specjalnego wzoru, przy czym w każdym kolejnym roku akcyza zwiększa się o 12 %, ale nie może być wyższa niż 65 % kwoty, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić za wyroby akcyzowe, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Dla rozstrzygnięcia sporu w tej kwestii należało sięgnąć do regulacji zawartych w prawie krajowym jak i do dorobku prawa wspólnotowego, ze szczególnym uwzględnieniem orzeczenia ETS z dnia 18 stycznia 2007 r. wydanego w sprawie C-313/05. Należy zaznaczyć, iż z dniem przystąpienia Polski do Unii Europejskiej tj. od 1 maja 2004 r. cały dorobek prawny Wspólnot, tzw. acquis communautaire obejmujący prawo pierwotne, w tym podstawowe zasady prawne sformułowane przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS) oraz prawo pochodne tworzone przez organy Wspólnoty został inkorporowany do wewnętrznego porządku prawnego i stał się prawem obowiązującym na terytorium Polski. Jedną z podstawowych zasad wspólnotowego prawa pierwotnego jest zasada pierwszeństwa, zgodnie z którą, w przypadku sprzeczności norm krajowych i wspólnotowych, należy bezwzględnie stosować normę wspólnotową z pominięciem, normy krajowej (orzeczenie ETS z 1964 r. w sprawie C 6/64 Flaminio Costa v. Enel). Zgodnie z tą zasadą, na każdym organie państwa członkowskiego, w tym również na organach administracyjnych i podatkowych, spoczywa obowiązek stosowania przepisu wspólnotowego, jako elementu krajowego porządku prawnego. Państwa członkowskie mogą regulować kwestie związane z opodatkowanie podatkiem akcyzowym w taki sposób, aby nie naruszało to fundamentalnych swobód rynku wewnętrznego, w szczególności swobodnego przepływu towarów. Regulacje związane ze swobodą przepływu towarów zawierają m. in. art. 25, art. 28 i art. 90 TWE.

Kwestia zgodności przepisów ustawy o podatku akcyzowym z prawem wspólnotowym była przedmiotem postępowania prowadzonego przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości w sprawie C-313/05 - Maciej Brzeziński przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie. W wyniku jego rozpoznania ETS w wyroku C-313/05 z dnia 18 stycznia 2007r. stwierdził, że podatek akcyzowy, uregulowany ustawą z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, nie stanowi cła sensu stricto ani opłaty o skutku równoważnym, nie jest bowiem nakładany na towary w związku z przekroczeniem przez nie granicy (pkt 21-23 i 25 wyroku). W wyroku tym ETS orzekł równocześnie, że przepis art. 90 akapit 1 TWE sprzeciwia się podatkowi akcyzowemu w zakresie, w jakim kwota podatku nakładana na pojazdy używane starsze niż dwa lata, nabyte w państwie członkowskim innym niż to, które wprowadziło taki podatek, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek.

Podkreślić zatem należy, iż wbrew zarzutom skargi ETS nie zakwestionował co do zasady podatku akcyzowego nakładanego na samochody. Stwierdził natomiast, że jeżeli w konkretnym przypadku podatek został pobrany w wysokości wyższej od dozwolonej przez art. 90 TWE zwrotowi podlegają jedynie kwoty podatku akcyzowego przewyższające to, co odpowiada rezydualnemu podatkowi zawartemu w cenie krajowego, podobnego używanego samochodu osobowego.

Trybunał użył pojęcia "rezydualna kwota podatku", które oznacza krajowy (miejscowy) podatek obciążający pojazdy krajowe (tak ETS w wyroku z dnia 19 września 2002 r. w sprawie C-1 01/00 Tulliasiamies, Anty Siilin v. Finlandia). Podatek rezydualny wyrażony jest stałą stawką procentową i ulega zmianie wraz z wiekiem pojazdu oraz zmianą jego wartości. Podatek taki powinien być uwzględniony w cenie auta. Podanym wyżej terminem posłużył się również rzecznik generalny w opinii w sprawie C-313/05, stwierdzając w pkt 41, że "( ... ) wartość rynkowa pojazdów samochodowych zmniejsza się z upływem czasu. Orzecznictwo Trybunału opiera się konsekwentnie na stwierdzeniu, że jeśli podatek od pojazdu nowego równy jest pewnemu ułamkowi jego ceny, to rezydualny podatek zawarty w cenie późniejszej odsprzedaży uwzględniającej deprecjację wartości pojazdu jest równy temu samemu ułamkowi. Podatek taki staje się częścią składową wartości pojazdu. Stanowi on nadal, po deprecjacji, ten sam ułamek wartości pojazdu".

Stosownie do wytycznych sformułowanych przez ETS w analizowanym wyroku, na organie podatkowym spoczywał zatem obowiązek zbadania, czy kwota podatku nałożonego z tytułu nabycia przez skarżącą spółkę samochodu osobowego w innym państwie członkowskim UE przewyższała kwotę podatku akcyzowego zawartego w cenie podobnego pojazdu używanego zarejestrowanego wcześniej jako nowy w Polsce.

W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji przyjął zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym, tak co do wartości podstawy opodatkowania akcyzą samochodów podobnych, sprzedawanych w Polsce, jak i wyliczenia kwoty rezydualnej podatku zawartej w cenie takich samochodów stosownie do wskazań ETS zawartych w wyroku z dnia 18 stycznia 2007r. sygn.akt C 313/05 oraz orzecznictwem ETS. Natomiast w dacie orzekania przez organ drugiej instancji zmienił się stan prawny, bowiem w dniu 19 lipca 2008 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego. Organ odwoławczy stosując nowe regulacje prawne i dokonując obliczenia kwoty zwrotu nadpłaty według ustalonego w art. 3 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. wzoru stwierdził, iż nadpłata nie przysługuje, gdyż kwota podatku akcyzowego zapłacona przez stronę z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu nie przewyższa kwoty podatku akcyzowego zawartego w cenie samochodu osobowego zarejestrowanego w kraju. Jednocześnie stwierdził, iż zastosowanie przepisów nowej ustawy w żaden sposób nie wpłynęło na sposób obliczenia nadpłaty, gdyż rozstrzygnięcie organu I instancji było zbieżne z trybem określonym w nowej ustawie.

Ustalając wartość rynkową podobnego samochodu używanego, zarejestrowanego w Polsce, do samochodu sprowadzonego przez skarżącego, organy podatkowe oparły się na danych zawartych w katalogu "Komputerowy System Info-Ekspert Pojazdy Samochodowe Wartości Rynkowe" Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych oraz Spółki Akcyjnej Eksperci Techniczno-Motoryzacyjni "Rzeczoznawcy PZM". Dane te pozwalały określić wartość auta w zależności od marki, typu, modelu, rocznika produkcji, rodzaju nadwozia, pojemności i mocy silnika, rodzaju używanego paliwa oraz przebiegu. Przyjęta przez organ metoda wyceny nie uwzględniała jednak indywidualnych cech pojazdu, głównie stanu technicznego, jak również ewentualnych uszkodzeń. Natomiast, jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy umowy kupna sprzedaży samochodu osobowego z dnia 3 kwietnia 2006 r., nabyty przez skarżącego samochód nie był w pełni sprawny technicznie. W umowie obok ceny nabycia (100 Euro) widnieje bowiem zapis "uszkodzony silnik i elektryka". Okoliczność ta została całkowicie pominięta przez organy celne przy ustalaniu wartości rynkowej. Wskazane uszkodzenia niewątpliwie mają wpływ na wartość nabytego pojazdu i powinny zostać uwzględnione przy ustalaniu wartości podobnego pojazdu zarejestrowanego w Polsce. Nie tylko marka, model i wiek wpływają na wartość pojazdu, ale również ogólny stan techniczny w tym ewentualne uszkodzenia. Organy podatkowe - mimo upływu czasu od momentu nabycia przedmiotowego samochodu - powinny za pomocą dostępnych środków dowodowych (np. wyjaśnienia skarżącego, przesłuchanie świadków, opinia biegłego) w sposób jak najbardziej zbliżony do rzeczywistości ustalić stan pojazdu w momencie powstania obowiązku podatkowego. Tego jednak w przedmiotowej sprawie organy nie uczyniły.

Stwierdzić zatem należy, iż dokonana przez organ podatkowy wycena nie uwzględnia rzeczywistego stanu technicznego pojazdu w momencie nabycia a tym samym obowiązku każdego organu administracyjnego polegającego na wszechstronnym wyjaśnieniu sprawy. W świetle przepisów Ordynacji podatkowej nakładających na organ obowiązki w zakresie gromadzenia dowodów, celem późniejszego ustalenia stanu faktycznego sprawy (art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p.), niewystarczające okazuje się odwołanie jedynie do danych zawartych w ogólnodostępnych cennikach. W tym zakresie organ powinien czynić dodatkowe ustalenia przy pomocy takich środków dowodowych, jak zeznania podatnika, czy opinia biegłego.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ uchylił zaskarżoną decyzję. Rozpoznając sprawę ponownie organ winien mieć na uwadze dokonaną przez Sąd ocenę prawną.

Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego oparte zostało na treści art. 200 p.p.s.a.