Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SAB/Sz 10/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1  pkt 1 w zw. z art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 3 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w Ł. w przedmiocie nierozpoznania wniosków p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. C. w piśmie z dnia 15 kwietnia 2014 r. wniósł skargę

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w Ł. w przedmiocie nierozpoznania wniosków z dnia 5, 6, 19 i 28 marca 2014 r. oraz z dnia 7 kwietnia 2014 r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w piśmie z dnia

17 kwietnia 2014 r. skarżący został pouczony o treści art. 3 § 2 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", a następnie wezwany do sprecyzowania treści żądania zawartego w jego piśmie z dnia 15 kwietnia 2014 r. poprzez podanie daty, numeru zaskarżonej decyzji lub aktu oraz organu, którego działanie lub bezczynność skarży. Odpowiadając na wezwanie, skarżący w piśmie

z dnia 30 kwietnia 2014 r. wskazał, że pismo sądu nie jest dla niego zrozumiałe

w sensie prawno-merytorycznym. Następnie dodał, że: "Mimo to pokrzywdzony wskazuje że pozostaje tu bez biegu i rozpoznania Jego skarga z 15.04.14".

Wobec powyższego sąd w piśmie z dnia 7 maja 2014 r. zobowiązał skarżącego do wskazania czy jego pismo z dnia 15 kwietnia 2014 r. jest skargą na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w Ł. czy też samej Rady Miejskiej w Ł. jak również do doprecyzowania czego bezczynność ta dotyczy,

w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że jest to skarga na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w zakresie nierozpoznania wniosków z dnia

5, 6, 19 i 28 marca 2014 r. oraz z dnia 7 kwietnia 2014 r., skierowanych

do Przewodniczącego Rady Miejskiej w Ł.

W terminie zakreślonym do udzielenia odpowiedzi na ostanie ww. wezwanie sądu, skarżący wniósł pismo, w którym wskazał, że dotyczy ono pism sądu z dnia

17 kwietnia i 7 maja 2014 r. Jednocześnie złożył wniosek o pilne rozpoznanie skargi z dnia 15 kwietnia 2014 r., a także o sprostowanie pisma sądu z dnia 7 maja 2014 r., tj. skarżący wskazał, że sprawa ta dotyczy zorganizowanego przestępstwa rozboju mafijnego Burmistrza Ł. i Przewodniczącego Rady oraz innych gdzie Przewodniczący Rady działa celowo na szkodę pokrzywdzonego i znęca się oraz represjonuje. W ocenie skarżącego wskazują na to dowody, tj.:

• pozostawienie przez przewodniczącego bez biegu pisma strony z dnia

5 marca 2014 r. jako zawiadomienia o zbrodni skierowanego do prokuratora generalnego. Skarżący zarzucił również, że przewodniczący nie zwrócił tegoż pisma wraz z innymi wnioskami z dnia 6 i 19 marca 2014 r.;

• pominięcie przez przewodniczącego rozpoznania wniosku z dnia 7 kwietnia 2014 r. i brak ustosunkowania się do wskazanych w tym piśmie zarzutów;

• niedopuszczenie do rozpoznania pisma pokrzywdzonego z dnia 28 marca 20104 r. adresowanego do Rady Miejskiej.

Natomiast w kolejnym piśmie (z dnia 10 maja 2014 r.) skarżący wniósł m.in.

o rozpoznanie jego skargi z dnia 15 kwietnia 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.

Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne

niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Na podstawie zaś art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także

w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę

i stosują środki określone w tych przepisach.

Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie skarżący wezwany do wskazania czy jego pismo z dnia 15 kwietnia 2014 r. jest skargą

na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w Ł. czy też samej Rady Miejskiej w Ł., jak również do doprecyzowania czego bezczynność ta dotyczy, nie udzielił jednoznacznej i wyczerpującej odpowiedzi, wobec czego sąd – stosownie do wskazanego we wezwaniu rygoru – uznał, że skarżący w piśmie z dnia

15 kwietnia 2014 r. wniósł skargę na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w zakresie nierozpoznania wniosków z dnia 5, 6, 19 i 28 marca 2014 r. oraz

z dnia 7 kwietnia 2014 r.

Odnosząc powyższe ustalenia do brzmienia wyżej przytoczonych przepisów, wskazać należy, że ww. wnioski nie należą do katalogu aktów lub czynności podlagających zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Wpisu od skargi nie pobierano na podstawie art. 222 p.p.s.a., zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.