Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 975/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie -art. 260 §1 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art 260
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu R. P. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 listopada 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 975/16 w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: utrzymać w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 10 listopada 2017r. sygn. akt IV SA/Wa 975/16.


UZASADNIENIE

R. P., działający w przedmiotowej sprawie jako pełnomocnik skarżącego (M. P.), w zażaleniu z dnia 28 kwietnia 2017 r. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 2 marca 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie starszego referendarza sądowego, zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

W piśmie z dnia 13 lipca 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 28 kwietnia 2017 r. poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF, który dołączono do wezwania.

W dniu 28 lipca 2017 r. R. P. złożył do akt sprawy wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W rubryce nr 2.1. formularza wniosku wskazał, że wnosi go we własnym imieniu.

W piśmie z dnia 12 września 2017 r. wyjaśniono R. P., że w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 975/16 skarżącym jest M. P., a on jest w tej sprawie pełnomocnikiem skarżącego. Pouczono, że prawo pomocy może być przyznane stronie postępowania. Wezwano do nadesłania w terminie 14 dni oświadczenia jednoznacznie wskazującego, czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata złożył we własnym imieniu, czy w imieniu skarżącego (M. P.). Poinformowano, że jeżeli nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to zgodnie z tym, co wpisał w rubryce nr 2.1 formularza PPF, wniosek zostanie rozpoznany, jako złożony we własnym imieniu. Ponadto poinformowano R. P., że jeśli wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył w imieniu M. P., to oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach powinno zwierać dane dotyczące skarżącego, a nie R. P.. Do wezwania dołączono dodatkowy formularz PPF dla złożenia oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach M. P.

Pismo z dnia 12 września 2017 r. doręczono R. P. w dniu 27 września 2017 r.

W dniu 10 października 2017 r. do akt sprawy sygn. IV SA/Wa 975/16 wpłynął wypełniony i podpisany przez R. P. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z treści rubryki nr 2.1 formularza, R. P. złożył wniosek we własnym imieniu.

Postanowieniem z dnia 10 listopada 2017 r. referendarz sądowy po rozpatrzeniu wniosku R. P., odmówił przyznania mu prawa pomocy, wskazując, że prawo pomocy przysługuje jedynie stronie postępowania. R. P. jest pełnomocnikiem skarżącego M. P., nie jest zaś ani stroną postępowania, ani uczestnikiem postępowania na prawach strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: "ppsa", rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 ppsa).

Jak wynika z przepisu art. 243 § 1 zd. 1 ppsa, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Z powyższego przepisu wynika, że podmiotami, które mogą ubiegać się przyznanie prawa pomocy są strony postępowania. W świetle art. 32 ppsa w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Stosownie do treści art. 33 § 1 ppsa prawa strony przysługują również osobie, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. Osoba taka jest uczestnikiem postępowania na prawach strony i również może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy. W świetle art. 33 § 2 ppsa udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.

W ocenie sądu referendarz sądowy prawidłowo uznał, że R. P., działający w przedmiotowej sprawie, jako pełnomocnik skarżącego (M. P.), który złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy we własnym imieniu, nie jest stroną w postępowaniu wszczętym skargą na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżącym jest M. P., zaś organem administracji Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad. Wnioskujący o przyznanie prawa pomocy nie jest również uczestnikiem postępowania na prawach strony (wynik postepowania sądowego nie dotyczy jego interesu prawnego).

Zatem, zdaniem sądu, referendarz sądowy zasadnie uznał, że R. P. w niniejszym postępowaniu nie może być przyznane prawo pomocy.

Podsumowując należy stwierdzić, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 10 listopada 2017 r. jest prawidłowe, a w sprzeciwie nie przedstawiono okoliczności, uzasadniających jego zmianę.

Z przytoczonych wyżej względów na podstawie art. 260 § 1 ppsa w związku z art. 246 § 1 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.