Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1032/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-10-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2008 rok od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 20 sierpnia 2013 r., W. R. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 28 sierpnia 2013 r. (odpisów: zaświadczenia naczelnika urzędu skarbowego z dnia 19 września 2013 r. o nieskładaniu zeznania podatkowego za rok 2012, tytułu wykonawczego z dnia 3 kwietnia 2012 r. wystawionego na wnioskodawcę wraz z zawiadomieniem o zajęciu z dnia 8 sierpnia 2013 r. skierowanym do ZUS, rocznego obliczenia podatku żony wnioskodawcy przez ZUS za rok 2012, decyzji ZUS z dnia 5 lutego 2013 r. o przeliczeniu emerytury żony wnioskodawcy, zawiadomienia z ZUS z dnia 4 września 2013 r. o zajęciu świadczenia żony wnioskodawcy, umowy majątkowej małżeńskiej z dnia 15 czerwca 2010 r., dodatkowych oświadczeń złożonych przez każdego z małżonków), ustalono, że nie osiąga on stałych dochodów, trudni się zbieraniem złomu, puszek i makulatury, z których sprzedaży uzyskuje kwoty rzędu około 350 zł miesięcznie, nie posiada żadnego majątku. Natomiast żona wnioskodawcy utrzymuje się z emerytury, która – po uwzględnieniu potrąceń egzekucyjnych – wynosi 1.356,99 zł brutto miesięcznie, z kwoty tej ponosi nie tylko wydatki związane z własnym utrzymaniem, w tym eksploatacją mieszkania, ale również wspomaga wnioskodawcę, który cierpi na [...], ponosząc koszty jego wyżywienia w czasie, gdy przebywa on w mieszkaniu.

W tak ustalonym stanie faktycznym Referendarz sądowy, uznał, że wnioskodawca nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Sytuacja finansowa i życiowa, w jakiej znalazł się wnioskodawca jest trudna. Mając zaś na względzie kwotę środków, jakimi aktualnie dysponuje żona wnioskodawcy, okoliczność, że spłaca ona jego zobowiązania i wspomaga go w utrzymaniu, jak również wysokość należnego wpisu sądowego od skargi, przyjąć należało, że uiszczenie przez nią kosztów postępowania sądowego zainicjowanego przez wnioskodawcę spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Z tych względów uznano, że wnioskodawca wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.