Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 291/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 59 ust 1, art. 60 ust. 1, art. 54 art. 61 ust. 1 pkt 1-5
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: § 3
journal: Dz.U. 2003 nr 164 poz 1588
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska (spr.) Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska WSA Danuta Starosta Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi H.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

A. i P.M. złożyli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla rozbudowy budynku mieszkalnego położonego na nieruchomości gruntowej w K.ul. D. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...]. Wnioskodawcy usytuowanie obiektu określili w granicy z sąsiednią działką nr [...]

W związku z brakiem planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego na terenie objętym wnioskiem, Wójt Gminy K. przeprowadził analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków koniecznych do wydania decyzji. Organ prowadzący postępowanie ustalił, że w obszarze analizowanym znajdują się budynki mieszkalne, budynki gospodarcze i budynki o innym przeznaczeniu. Działka objęta wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy znajduje się na terenie zabudowy zagrodowej i mieszkaniowej jednorodzinnej, terenie komunikacji oraz upraw rolnych. W stanie istniejącym działka, posiadając dostęp do ul. D., zabudowana jest bliźniaczym budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym

Mając powyższe na uwadze, Wójt Gminy K. decyzją z [...] grudnia 2009r. nr [...], działając na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 i 4, art. 61 ust. 1, art. 63 ust. 2 i 4 oraz art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm. – dalej upzp), ustalił na rzecz A. i P.M. warunki zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem. Organ orzekający nie stwierdził, aby przewidywana inwestycja była nie zgodna z przepisami prawa i naruszała interes osób trzecich. Co do zakresu ochrony środowiska organ ustalił, iż realizacja zamierzenia nie będzie miała negatywnego wpływu na stan środowiska i nie należy do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł H.T. powołując się na prowadzone wcześniej postępowania co do zniesienia współwłasności, które jego zdaniem zostało dokonane niezgodnie z prawem. Wskazano przy tym na fakt, iż stan użytkowania nie może być podstawą prawną wymuszenia zniesienia współwłasności. Ponadto skarżący wskazał, iż jego matka J.P. figurowała od 1935r. na nieruchomości o powierzchni 0.511 m , na podstawie kontraktu kupna - sprzedaży z 1934r. do księgi wieczystej KW Tom [...] wykaz [...].

A. i P.M. w odpowiedzi na odwołanie H.T. podnieśli, iż nie zgadzają się z jego stanowiskiem. Wskazali, iż są prawowitymi właścicielami przedmiotowej działki. Do swego pisma dołączyli dokumenty w postaci aktu notarialnego Repertorium A nr [...], potwierdzające nabycie przez nich niniejszej nieruchomości oraz zawiadomienie z Sądu Rejonowego w K. Wydział Ksiąg Wieczystych o wpisaniu A. i P.M. jako właścicieli działki nr [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie, po rozpatrzeniu odwołania w dniu [...] lutego 2010r. wydało decyzję nr [...], w której utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że dla przedmiotowej nieruchomości nie został dotąd uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a zatem sposób zagospodarowania terenu i warunków zabudowy mogło nastąpić w drodze decyzji o warunkach zabudowy (art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 2 pkt 2 upzp). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie stwierdziło, iż decyzja organu I instancji została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Organ odwoławczy potwierdził, że przedmiotowa działka nr [...], podobnie jak sąsiednia działka nr [...], ma dostęp do drogi - ulicy D. W obszarze wokół działki nr [...], obręb K., znajdują się budynki mieszkalne oraz budynki gospodarcze i o innym przeznaczeniu. Jest to teren zabudowy zagrodowej i mieszkaniowej jednorodzinnej. Zdaniem organu II instancji, analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu dokonana na użytek niniejszego postępowania jest rzetelna i daje pełen obraz charakterystyki sąsiedniego terenu. Odnosząc się do argumentacji podniesionej w odwołaniu wskazano, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy nie rozstrzyga bowiem sporów w przedmiocie podziału danej nieruchomości. Wszelkie zaś spory dotyczące prawidłowości wpisów do księgi wieczystej, czy też prawidłowości zniesienia współwłasności danej nieruchomości należą do kognicji sądów powszechnych.

H.T. kwestionując powyższą decyzję, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Przedstawił w niej przebieg nabycia przedmiotowej nieruchomości przez jego spadkobierców, a następnie przebieg postępowania dotyczącego zniesienia współwłasności, w wyniku którego powstała m.in. działka nr [...], dla której ustalane były warunki zabudowy. H.T., podobnie jak w odwołaniu, nie wyraził zgody na ustalenie warunków zabudowy ze względu na rzekome nieprawidłowości przy zniesieniu współwłasności przedmiotowej działki, które miałyby podważyć prawo A. i P.M. do przedmiotowej działki.

Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasową argumentację.

Pełnomocnik skarżącego adwokat G.R. w piśmie procesowym z dnia 2 sierpnia 2010r. wskazał, że decyzja Wójta Gminy K. nie jest opatrzona datą, co stanowi naruszenie art. 107 §1 kpa. Dodatkowo pełnomocnik skarżącego wskazał, iż organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, co stanowi naruszenie art. 7, art. 9 oraz art. 11 kpa.

W odpowiedzi na powyższe pismo A. i P.M. wyjaśnili, iż wysłana do nich jako do strony postępowania decyzja zawiera datę jej wydania (na potwierdzenie czego przesłano kserokopie decyzji). W piśmie tym podniesiono również, że decyzja jest zewnętrznym aktem władczym i jej materialny egzemplarz powinien być oceniany w formie wysłanej do stron, a nie w formie pozostawionej w aktach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie jest ocena decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji ustalającej na rzecz A. i P.M. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego położonego na nieruchomości gruntowej w K.ul. D. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...].

Podstawą materialnoprawną kwestionowanego rozstrzygnięcia są przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z art. 59 ust. 1 upzp, zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych a także zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków wymienionych w art. 61 ust. 1 upzp. Jednym z warunków jest zasada dobrego sąsiedztwa określona w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy. Przepis ten stanowi, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jeżeli co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników ukształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu.

Ocenę spełnienia tego warunku organ dokonuje poprzez analizę funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588), które w § 3 ust. 1 przewiduje, że w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek inwestora, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 – 5 upzp.

Jak wynika z akt sprawy, wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla rozbudowy budynku mieszkalnego poprzedzone było analizą funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, z której wynika, że w obszarze analizowanym znajdują się budynki mieszkalne, budynki gospodarcze i budynki o innym przeznaczeniu. Przedmiotowa działka, posiadając dostęp do ul. D. i zabudowana bliźniaczym budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym znajduje się na terenie zabudowy zagrodowej, mieszkaniowej jednorodzinnej, terenie komunikacji oraz upraw rolnych.

W ocenie Sądu organy prawidłowo przyjęły, iż powyższa analiza spełnia wymogi rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wnioski analizy pozwoliły zaś na przyjęcie, iż rozbudowa nie będzie kolidowała ze stanem zainwestowania sąsiednich działek oraz istniejącymi funkcjami.

Odnosząc się do zawartej w skardze argumentacji podważającej - w ocenie skarżącego - prawo A. i P.M. do nieruchomości objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla rozbudowy budynku mieszkalnego położonego na nieruchomości gruntowej w K. ul. D. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] stwierdzić należy, na co zwróciły również uwagę organy I i Ii instancji, iż postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy nie rozstrzyga sporów w przedmiocie podziału danej nieruchomości i prawidłowości wpisów do księgi wieczystej. Spory w tym zakresie należą do kognicji sądów powszechnych. Mając więc na uwadze fakt, iż ze zgromadzonych w trakcie postępowania administracyjnego dokumentów (wniosek o ustalenie warunków zabudowy, wyciąg z rejestru gruntów oraz akt notarialny Repertorium A nr [...]) wynika, że A. i P.M. są właścicielami działki nr [...], zasadnym było przeprowadzenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy terenu.

Odnosząc się do argumentacji pełnomocnika skarżącego podniesionej w piśmie procesowym z dnia 2 sierpnia 2010r. stwierdzić należy, iż jest ona bezzasadne. Wbrew stanowisku wyrażonemu w w/w piśmie procesowym, decyzja Wójta Gminy K. nr [...] (k. 4- 6 akt) oznaczona jest datą jej wydania w dniu [...] grudnia 2009r. Natomiast na karcie wskazanej przez pełnomocnika strony znajduje się projekt przedmiotowej decyzji. Stwierdzić należy także, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie odniosło się do zarzutów skarżącego podniesionych w odwołaniu, skupiających się wokół kwestionowanego przez skarżącego nabycia prawa własności nieruchomości przez A. i P.M. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał bowiem, że postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy nie rozstrzyga sporów w przedmiocie podziału danej nieruchomości, zaś wszelkie spory dotyczące prawidłowości wpisów do księgi wieczystej, czy też prawidłowości zniesienia współwłasności danej nieruchomości należą do kognicji sądów powszechnych.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ppsa, oddalił skargę.

jh