Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 95/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. M.o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi N. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... września 2009r. nr ... w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na czas oznaczony postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W dniu ... grudnia 2009r. (data nadania) N. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z... września 2009r. nr ..., w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na czas oznaczony, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że uchybienie ustawowemu terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy, jak podał wnioskodawca zaskarżona decyzja została odebrana przez pełnomocnika A. O. Jednak po otrzymaniu decyzji skarżący wypowiedział pełnomocnictwo, ustanawiając nowego pełnomocnika H. V., który odebrał decyzję, a także zobowiązał się do wniesienia skargi w imieniu mocodawcy. Pełnomocnik ten, nie podjął jednak czynności do których był zobowiązany, nie poinformował także skarżącego o bezskutecznym upływie 30-dniowego terminu do wniesienia skargi.

Wnioskodawca podał także, iż o tym fakcie dowiedział się w dniu 6 grudnia 2009r., gdy pełnomocnik na jego prośbę o przedstawienie na jakim etapie jest jego sprawa oświadczył, że nie wniósł od niej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwana dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są:

- uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu;

- spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego;

- złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu;

- równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej.

W tym miejscu należy wskazać, iż Sąd uznał datę ... grudnia 2009 r. wskazaną przez stronę, jako datę w której ustała przyczyna uchybienia terminu. Ponieważ pomiędzy tą datą, czyli ... grudnia 2009r., a datą złożenia wniosku, czyli ... grudnia 2009r., nie upłynął siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. to nie ma podstaw do odrzucenia wniosku N. M. o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. To ustalenie otwiera drogę do merytorycznej oceny podstaw uchybienia terminu do wniesienia skargi.

Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 86 § 1 p.p.s.a oraz jednolitą linią orzecznictwa, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Jak to zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (Sygn. akt GZ 139/04), chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przy zachowaniu tego miernika, przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, zaś brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.

Okolicznością podaną przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu był fakt, iż pełnomocnik ustawiony przez skarżącego nie wniósł skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z ... września 2009r. w ustawowym 30 dniowym terminie. W tej sytuacji nie można przyjąć, iż skarżący uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi było przez niego niezawinione.

Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych zawinienie pełnomocnika w uchybieniu terminu stanowi spełnienie negatywnej przesłanki, przewidzianej w art. 58 § 1 K.p.a. i wyłączającej dopuszczalność przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia skargi. Prowadzi to do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2003 r., sygn. akt II SA/Kr 3122/02, nie publik.). Powyższy pogląd, wyrażony na gruncie art. 58 § 1 k.p.a., znajduje zastosowanie również w warunkach obowiązującego obecnie art. 86 § 1 p.p.s.a., albowiem treść obu wskazanych przepisów jest zbieżna.

Również w orzecznictwie wydanym na gruncie obecnie obowiązującej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje się, że wszelkie czynności prawne dokonywane przez pełnomocnika strony w granicach udzielonego mu umocowania pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego, a tym samym działania te należy traktować tak, jakby były podejmowane przez samego mocodawcę. Wobec czego zaniedbania osób, którymi posłużyła się strona w pełni ją obciążają, a to z kolei oznacza, że niezachowanie terminu przez jej pełnomocnika równoznaczne jest z zaniechaniem samej strony, która nie może twierdzić, że za jego działania nie ponosi odpowiedzialności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 386/06, Baza Orzeczeń Lex Polonica nr 418132; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt OZ 569/04, Baza Orzeczeń Lex Polonica nr 375748).

W konkluzji stwierdzić trzeba, że przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy skarżący nie mógł dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Z przytoczonych przez stronę skarżącą okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.