Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 2835/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 632  Pomoc społeczna
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska /sprawozdawca/, Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant apl. prok. Radosław Żarkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2005r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty socjalnej I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w W. w dniu [...]roku, na podstawie art. 27 a ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 roku o pomocy społecznej /tekst jednolity Dz.U. z 1998 roku Nr 64 poz. 414 z późniejszymi zmianami/ oraz art. 104 kpa, wydał decyzję Nr [...], którą odmówiono Z. S. przyznania renty socjalnej.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu inwalidztwa powstałego przed ukończeniem 18 roku życia.

Ponadto organ wskazał, że Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. w dniu [...]roku zaliczył skarżącego do lekkiego stopnia niepełnosprawności /częściowo niezdolny do pracy/ w związku z tym Ośrodek nie miał podstaw do przyznania renty socjalnej.

Od powyższej decyzji Z. S. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W..

W uzasadnieniu odwołania wskazał, że decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem art. 67 oraz art. 69 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, albowiem posiada on prawo do zabezpieczenia socjalnego w razie niezdolności do pracy na skutek inwalidztwa.

W związku z powyższym organ odwoławczy w dniu [...] roku na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 2a ust. 1 pkt 4 i art. 27 a ustawy z dnia 29 listopada 1990 roku o pomocy społecznej /Dz.U. z 1998 roku Nr 64, poz. 414 z późn. zmianami/ wydał decyzję Nr [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu w/w decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zgodnie z art. 27a ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu inwalidztwa powstałego przed ukończeniem 18 roku życia. Ponadto organ podał, że orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. z dnia [...]roku skarżący został zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności na okres do dnia [...]roku. Zgodnie z treścią art. 2a ust. 1 pkt 4 ustawy o pomocy społecznej, całkowita niezdolność do pracy oznacza między innymi posiadanie znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych. Organ podniósł także, że zaliczenie skarżącego do lekkiego stopnia niepełnosprawności nie oznacza zatem całkowitej niezdolności do pracy, a tylko częściową niezdolność do pracy. Tym samym nie zostały wyczerpane przesłanki art. 27a w/w ustawy o pomocy społecznej.

W skardze na powyższą decyzję Z. S. zarzucił naruszenie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowania nie zostały zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi."

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ "Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach."

Rozpatrując skargę Sąd stwierdził, iż decyzja organu II instancji dotknięta jest sankcją nieważności.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. Nr [...], powołując się na art. 2 a ust. 1 pkt 4 i art. 27 a ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej /Dz.U. z 1998r. Nr 64, poz. 414 z póź. zm./ utrzymało w mocy decyzję Kierownika Działu Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w W. Nr [...]z dnia [...]r. odmawiającą Z. S.przyznania renty socjalnej.

Podejmując wyżej wskazaną decyzję organ odwoławczy pominął fakt, iż w dniu 1 października 2003r. weszła w życie ustawa z dnia 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej /Dz.U. Nr 135, poz. 1268/.

Przepis art. 18 pkt 4 wyżej powołanej ustawy uchylił art. 27 a ustawy o pomocy społecznej.

W świetle tego co wskazano stwierdzić trzeba, iż organ II instancji przyjął za podstawę prawną zaskarżonej decyzji nieobowiązujący przepis prawa materialnego.

Kwestionowane orzeczenie zostało zatem wydane bez podstawy prawnej /art. 156 § 1 pkt 2 kpa/.

Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Sąd nie orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji gdyż jako orzeczenie negatywne nie ma przymiotu wykonalności /art. 152 – Prawo o postępowaniu /.../.