Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1905/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jadwiga Smołucha, sędzia WSA Mirosława Kowalska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 maja 2018 r. sprawy ze skargi H. M. i M. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku przedstawienia projektu budowlanego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2017r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia [...] na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...].04.2017r. wstrzymujące roboty budowlane prowadzone przy budowie budynku [...], znajdującego się na działce oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...], położonej w miejscowości [...] oraz nakładające na właścicieli działki [...] obowiązek przedstawienia, w terminie dziewięciu miesięcy od dnia doręczenia postanowienia:

- czterech egzemplarzy projektu budowlanego budynku [...] znajdującego się na działce oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...] położonej w miejscowości [...] wraz z opiniami, uzgodnieniami wymagającymi przepisami szczególnymi i zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego aktualnym na dzień opracowania projektu,

- oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

- zaświadczenia Burmistrza Miasta [...] o zgodności obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie

Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu [...].05.2014r. z urzędu wszczął postępowanie administracyjne w sprawie budynku [...], znajdującego się na działce oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...], położonej w miejscowości [...].

W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 29.05.2014 r. ustalił, że na działce oznaczonej nr ewid. [...] znajduje się m. in. budynek konstrukcji murowanej o wymiarze rzutu 23,82 m x 29,60 m z przeznaczeniem domu [...]. Budynek w całości podpiwniczony bez części południowej (parterowej) o czterech kondygnacjach naziemnych tj. parter, II piętro, III piętro oraz poddasze użytkowe. Budynek z częścią parterową od strony południowej o wymiarze rzutu 7,92 m x 12,60 m. Całość budynku kryta dachem wielospadowym z blachodachówką. Do protokołu czynności kontrolnych [...] oświadczył, że "przedmiotowy budynek wraz z nieruchomością zakupił od banku około 1996r bez żadnej dokumentacji. Od daty zakupu budynek nie był rozbudowywany i nadbudowywany, a daty budowy nie jestem w stanie podać. Od daty zakupu przy budynku zostały wykonane roboty remontowe polegające m.in. na zmianie pokrycia dachowego, ociepleniu, zainstalowaniu windy i ogólny remont wewnątrz, wymiana stolarki okiennej i drzwiowej. W/w. roboty zostały wykonane w latach 1996-1998. Od stycznia br. najemca [...] - właściciele firmy [...] Sp. z o. o. zmienili sposób użytkowania budynku mieszkalnego na Placówkę [...] bez żadnej dokumentacji."

PINB w [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...].04.2015 r. z urzędu zawiesił postępowanie w sprawie przedmiotowego budynku [...] z uwagi na złożone odwołania od decyzji organu powiatowego Nr [...] z dnia [...] marca 2015r umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie przystąpienia do użytkowania budynku [...] znajdujących się na działce oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...], położonej w miejscowości [...].

[...]WINB decyzją Nr [...] z dnia [...].05.2015r utrzymał w mocy decyzję organu powiatowego Nr [...]. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 08.06.2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1625/15 uchylił decyzję organu wojewódzkiego Nr [...]. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ II instancji decyzją Nr [...] z dnia [...].10.2016 r., znak: utrzymał w mocy decyzję organu powiatowego Nr [...].

PINB w [...] postanowieniem Nr [...] z dnia[...] grudnia 2016r. podjął zawieszone postępowanie administracyjne w sprawie spornego budynku, a następnie postanowieniem Nr [...] z dnia [...].04.2017 r. wydanym na podstawie art. 48 ust 2 i 3 Prawa budowlanego wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy budowie budynku [...] oraz nałożył na właścicieli - [...] obowiązek przedstawienia w zakreślonym terminie wskazanych dokumentów.

Zażalenie na w/w rozstrzygnięcie w ustawowym terminie złożyli [...].

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po analizie zgromadzonego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie uznał, że zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] winno zostać utrzymane w mocy jako odpowiadające prawu.

W ocenie organu odwoławczego za udowodnione należy uznać, że przedmiotowy obiekt jako budynek mieszkalny wzniesiony został ok. 1987 r., a następnie po tej dacie przebudowany, rozbudowany, nadbudowany i użytkowany na cele usługowe - "domu [...]". Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie potwierdza, że inwestor na prowadzenie w/w robót budowlanych nie uzyskał stosownych decyzji o pozwoleniu na budowę.

Jak wynika z akt sprawy decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].03.1980 r., znak: [...] zatwierdzała plan realizacyjny i udzielała inwestorowi [...] pozwolenia na budowę budynku socjalno - mieszkalnego z magazynem i budynku inwentarsko - gospodarczego. Plan zagospodarowania jako załącznik do powyższej decyzji, lokalizację projektowanych budynków wskazuje na działce nr ewid. [...]. Porównując treść w/w załącznika graficznego z treścią załącznika graficznego stanowiącego załącznik do decyzji Naczelnika Miasta [...] z dnia [...].09.1989r., znak: [...] stwierdzić należy, że budynki wybudowane na podstawie w/w decyzji z dnia [...].03.1980r. to budynki znajdujące się na działce oznaczonej nr ewid. [...] - obecnie działki m. in. nr [...],[...] obr. [...] położone w [...]. W/w pozwolenie nie stanowi pozwolenia na budowę budynku będącego przedmiotem niniejszego postępowania czyli budynku [...], znajdującego się na działce oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...], położonej w miejscowości [...].

Zdaniem organu odwoławczego organ powiatowy zasadnie uznał, że w sprawie doszło do ciągu samowoli budowlanej dotyczącego spornego obiektu budowlanego i trafnie zastosował procedurę legalizacyjną przewidzianą w art. 48 Prawa budowlanego.

Z materiału dowodowego wynika bowiem, że przedmiotowy obiekt jako budynek mieszkalny wzniesiony został w ok. 1987r., a następnie po tej dacie przebudowany, rozbudowany, nadbudowany i użytkowany na cele usługowe - "domu [...]". Przy budynku mieszkalnym wykonane zostały roboty budowlane polegające na nadbudowie części budynku od strony północnej, co wpłynęło na powstanie dodatkowej czwartej kondygnacji bryły głównej oraz rozbiórki jednej kondygnacji od strony południowej, w konsekwencji czego część budynku od strony południowej o wymiarze rzutu 7,92 m x 12,60 m, jest parterowa. Powyższe świadczy o ciągu samowoli budowlanej, zapoczątkowanej przed dniem 1.01.1995r., a zakończonej po tym dniu. W związku z powyższym nie jest możliwe prowadzenie dwóch postępowań legalizacyjnych dotyczących budynku powstałego ok. 1987 r. oraz części nadbudowanej, powstałej po dniu 1.01.1995r.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu [...]WINB wskazał, że zgodnie z art. 52 Prawa budowlanego "Inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51". Kryterium wyboru spośród trzech wymienionych w w/w przepisie podmiotów jest posiadanie tytułu prawnego do nieruchomości umożliwiające wykonanie decyzji lub postanowienia. Zdaniem organu II instancji adresatem obowiązków w tym przypadku zawartych w art. 48 Prawa budowlanego winni być [...] posiadający aktualnie tytuł prawny do omawianej działki.

Odpierając zarzut dotyczący braku dokumentacji [...]WINB wskazał, że co prawda zgodnie z obowiązującymi w chwili budowy części budynku powstałego w ok. 1987r. przepisami ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane w rozdziale 8 o utrzymaniu obiektów budowlanych właściciel nie był zobligowany do przechowywania przez okres istnienia obiektu dokumentów związanych z jego realizacją, to nie wyklucza, że organ nadzoru budowlanego został zwolniony z obowiązku badania legalności budynku. Ustalenia dokonane przez PINB w [...] nie potwierdziły, że sporny budynek został wybudowany legalnie, co potwierdza treść pism: Archiwum Państwowego w [...], Oddział w [...] z dnia 10.03.2015 r. i z dnia 27.01.2017 r. oraz Urzędu Miasta [...] z dnia 6.03.2015 r. Z pisma Archiwum Państwowego w [...], Oddział w [...] z dnia 27.01.2017 r. wynika, że nie odnaleziono dokumentacji dotyczącej budynku mieszkalnego znajdującego się na działce oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...], położonej w miejscowości [...] przy ul. [...]. Natomiast w piśmie Urzędu Miasta [...] z dnia 6.03.2015 r. wskazano, że nie odnaleziono dokumentacji dotyczącej w/w budynku. Organ wojewódzki wskazał przy tym, że skoro odnaleziono dokumentację dot. decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].03.1980 r., znak: [...], to tym bardziej odnaleziono by dokumentację dla budynku, którego budowę rozpoczęto w 1987r. Brak jakiejkolwiek wzmianki na temat wydania decyzji o pozwoleniu na budowę/użytkowania świadczy o samowoli budowlanej

W ocenie [...] WINB organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Zdaniem [...]WINB organ powiatowy dokonał oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami zawartymi w Kpa.

W świetle powyższych rozważań należy utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...].04.2017 r.

Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli [...] reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie:

art. 48 ustawy z 7.7.1994r., Prawo budowlane (dalej: Pb z 1994r.) poprzez błędną wykładnię i zastosowanie do rzeczonej sprawy, polegające na przyjęciu samowoli w myśl tego przepisu w sytuacji gdy braki dokumentów archiwalnych przemawiają przeciwko uznaniu samowoli (której nie można domniemywać),

1. naruszenie art. 103 ust 2 Pb z 1994r., poprzez jego błędną wykładnię i niezastosowanie do rzeczonej sprawy, w sytuacji gdy budowę zakończono przed 01.1.1995r.;

2. naruszenie art. 153 i 170 ppsa poprzez działanie niezgodne z wiążącą oceną Prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z

3. naruszenie art. 52 Pb z 1994r., poprzez skierowanie postanowienia do właścicieli obiektu, zamiast ustalenia kto był inwestorem i w pierwszej kolejności zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa nałożenie na niego ewentualnych obowiązków;

4. naruszenie art. 7, 8, 8a, 10, 11, 77, 80, 8la, 107 § 3, 124 w zw. z art. 126 Kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy poprzez nierozważenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz błędną ocenę dowodów, a w szczególności poprzez:

a) niedopuszczalne - w świetle ugruntowanej linii orzecznictwa - przyjęcie domniemania samowoli budowlanej, gdy nie odnaleziono dokumentacji archiwalnej;

b) dowolną, a nie swobodną ocenę materiału i to wbrew przyjętej linii orzecznictwa, a polegającą na ocenie, że braki dokumentacji świadczą o samowoli budowlanej;

c) zastosowanie art. 48 Pb z 1994r., w sytuacji gdy obiektu powstał i jego budowa została zakończona przed wejściem w życie tegoż Prawa, a w związku z jego przeznaczeniem dla osób starszych nie wykonano robót polegających na jego rozbudowie czy nadbudowie;

d) absurdalne przyjęcie rzekomego zaistnienia wielu samowoli i to trwających przez kilkadziesiąt lat, przy braku dowodów, w tym co do zakresu i daty rzekomych samowoli;

e) przyjęcie, że po 1987r. obiekt zmieniał parametry, gdy brak dowodów na tę okoliczność, w tym co do konkretnego zakresu, daty i inwestora;

f) przyjęcie, że wobec całego obiektu stosuje się art. 48 Pb z 1994r., w sytuacji, gdyby nawet hipotetycznie przyjąć, że w zasadniczej części powstał w 1987r., a później jego część dobudowano, miałby on zastosowanie tylko do dobudowanej części;

g) pominięcie słusznego interesu właścicieli i faktu poszanowania interesu osób trzecich, zwłaszcza mieszkańców domu [...];

h) niewskazanie jakież to konkretnie roboty prowadzono po wejściu w życie Prawa budowlanego z 1994r., w tym dokładnie kiedy i kto je prowadził i dowodów na tę okoliczność, w sytuacji gdy na szereg zapytań organu poinformowano o braku dokumentacji archiwalnej;

i) nieuznanie za dowody legalności budynku decyzji z [...].05.1980r., i z [...].09.1989r. gdy były podstawą ustaleń wyroku WSA w Warszawie z 8.06.2016r., VII SA/Wa 1625/15,

j) nieuznanie za dowód co do zakończenia budowy wypisu z rejestru gruntów budynku;

k) powołanie wyroku WSA we Wrocławiu II SA/Wr 20/13 i II SA/Wr 734/15 czy NSA II OSK 782/06, gdy zapadły w innym stanie faktycznym i prawnym, a zwłaszcza gdy odmiennie niż w stanie faktycznym w nich wskazanych, w niniejszym stanie nieodnaleziono dokumentacji archiwalnej, a samowoli nie można domniemywać;

l) zakwalifikowanie budynku do kategorii XI, gdy w obiekcie funkcja mieszkalna nie uległa zmianie i zorganizowanie domu [...] w świetle ugruntowanej linii orzecznictwa nie stanowi zmiany sposobu użytkowaniu w myśl Pb z 1994r i nie zmienia funkcji mieszkalnej;

m) odstąpienie od utrwalonej praktyki bez uzasadnienia i nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść strony, zwłaszcza w zakresie podnoszonych w toku sprawy przez Skarżących braku podstaw kwalifikowania niniejszego stanu faktycznego jako samowoli budowlanej,

5. naruszenie art. 138 § 1 pkt. 1 i art. 10 Kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, mimo brak ku temu podstaw, jak również, w sytuacji, gdy nie upłynął termin zakreślony w zawiadomieniu PlNB z 27.3.2017r., a organ II instancji po uzupełnieniu materiału dowodowego nie umożliwił Skarżącym zapoznania się z uzupełnionym materiałem i zajęcia stanowiska.

Mając na względzie powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonych postanowień organów obu instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga została oddalona.

Przedmiotem skargi wniesionej do tutejszego Sądu jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2017r., Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...].04.2017r, którym wstrzymano roboty budowlane prowadzone przy budowie budynku [...] oraz nałożono na skarżących jako właścicieli nieruchomości obowiązek przedstawienia w zakreślonym terminie wymienionych dokumentów.

Podstawę materialno prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, który określa dokumenty wymagane do legalizacji przedmiotowego obiektu.

Wbrew zarzutom skarżących organy nadzoru budowlanego prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i zastosowały w sprawie właściwy tryb postępowania przewidziany w art. 48 Prawa budowlanego.

Jak wynika z aktu notarialnego ( Rep. Nr A [...] ) z dnia [...] listopada 1997r umowy sprzedaży skarżącym nieruchomości oznaczonej nr ewid. [...] cyt. (...) opisana nieruchomość zabudowana jest budynkami; w stanie surowym częściowo zamkniętym murowanym, piętrowym mieszkalnym z częścią gospodarczą i w stanie surowym parterowym murowanym mieszkalnym, których budowę rozpoczęto ok 1987r".

W aktach sprawy znajduje się szkic polowy Nr [...] ( aktualizacja ) zarejestrowany pod numerem [...] z którego wynika, że na przedmiotowej działce znajduje się budynek składający się z dwóch części tj. części o trzech kondygnacjach i części o dwóch kondygnacjach, którego rzut wpisuje się w prostokąt o wymiarach boków 23,67m x 23,49m.

Akta sprawy zawierają również operat pomiaru z dnia 14 czerwca 2012r do mapy do celów projektowych dz. nr [...], który przedstawia budynek mieszkalny o nieregularnym kształcie rzutu dającym się wpisać w prostokąt o wymiarach boków 23,75m x 23,36m. Budynek składa się z dwóch części tj. części o czterech kondygnacjach ( ozn. " m4" ) o wymiarze rzutu wpisującym się w prostokąt o wymiarach boków23,75x11m oraz od strony południowej ( ozn. " m" ) części parterowej o wymiarze rzutu 12,55m x 7,95m.

Porównując dane budynku mieszkalnego przedstawione na szkicu polowym Nr 3 (aktualizacja) zarejestrowanym pod numerem [...] w operacie pomiaru z dnia 14 czerwca 2012r. mapy do celów projektowych Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w [...] trafnie wskazał, że od daty zakupu budynku przez skarżących w 1997r. do 2012r. budynek zmieniał swoje parametry techniczne w zakresie ilości kondygnacji.

Przy budynku mieszkalnym zostały wykonane roboty budowlane polegające na nadbudowie części budynku od strony północnej, co wpłynęło na powstanie dodatkowej czwartej kondygnacji bryły głównej oraz rozbiórki jednej kondygnacji od strony południowej, w konsekwencji czego część budynku od strony południowej jest parterowa.

Oświadczenie skarżącego złożone do protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 29.05.2014 r, iż od daty zakupu budynek nie był rozbudowywany i nadbudowywany stoi w sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

Poszukiwania dokumentacji świadczącej o legalności budowy budynku [...], który wcześniej pełnił funkcję budynku mieszkalnego nie przyniosły potwierdzenia w postaci dokumentu uprawniającego inwestora do budowy. Z pisma Archiwum Państwowego w [...], Oddział w [...] z dnia 10.03.2015r. i z dnia 27.01.2017r. wynika, że nie odnaleziono dokumentacji dotyczącej budynku mieszkalnego znajdującego się na działce oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...], położonej w miejscowości [...] przy ul. [...]. Natomiast w piśmie Urzędu Miasta [...] z dnia 6.03.2015r. wskazano, że nie odnaleziono dokumentacji dotyczącej w/w budynku. Burmistrz Miasta [...] pismem z dnia 3 lutego 2015r. przesłał do organu nadzoru budowlanego decyzję Urzędu Miejskiego w [...] z dnia [...].03.1980r., znak: [...], która zatwierdzała plan realizacyjny i udzielała [...] pozwolenia na budowę budynku socjalno-mieszkalnego z magazynem i budynku inwentarsko – gospodarczego na działce nr [...] w [...].

Zgodzić należy się z organem odwoławczym, że skoro odnaleziono dokumentację dotyczącą decyzji Urzędu Miejskiego w [...] z dnia [...].03.1980r. to tym bardziej odnaleziono by dokumentację dla budynku stanowiącego własność skarżących, którego budowę rozpoczęto w 1987r. Brak jakiejkolwiek wzmianki na temat wydania decyzji o pozwoleniu na budowę świadczy o samowoli budowlanej. Przedmiotowy obiekt jako budynek mieszkalny wzniesiony został około 1987r., a następnie po tej dacie przebudowany, rozbudowany, nadbudowany i użytkowany na cele usługowe - "domu [...]". Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie potwierdza, że inwestor na prowadzenie w/w robót budowlanych nie uzyskał stosownych decyzji o pozwoleniu na budowę. Potwierdzenie tego znajduje się też w piśmie Starosty [...] z dnia 12 września 2014r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w którym poinformowano, iż w wyniku sprawdzenia rejestru pozwoleń na budowę dla inwestycji związanych z przedmiotowym budynkiem mieszkalnym znajdującym się na działce oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...] zarejestrowano pod sygnaturą :

1) [...] - wniosek o pozwolenie na budowę dla inwestycji; rozbudowa i zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego na dom [...]. Wniosek ten pozostał bez rozpatrzenia z uwagi na stwierdzone braki formalne.

2) [...] - wniosek o pozwolenie na budowę dla inwestycji; rozbudowa i zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego na dom [...]; postępowanie zakończone decyzją o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2016r., sygn. akt. VII SA/Wa 1625/15 także przywołana jest decyzja Starosty [...] z dnia [...] września 2013r znak: [...] odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji " rozbudowa budynku mieszkalnego i zmiana sposobu użytkowania [...]".

Wykonany już po 1 stycznia 1995r zakres robót budowlanych polegających na rozbudowie, nadbudowie i zmianie funkcji samowolnie wzniesionego budynku podlega ocenie organów nadzoru budowlanego według aktualnie obowiązujących przepisów prawa budowlanego.

Efekt końcowy samowolnie wykonanych robót budowlanych kształtował się etapami i zakończył pod rządami ustawy z 7 lipca 1994r – Prawo budowlane dlatego trafnie organy nadzoru budowlanego zastosowała procedurę legalizacyjną przewidzianą w art. 48 ust 2 i 3 ww. ustawy. W ocenie Sądu zarzuty skargi są niezasadne i stanowią polemikę z prawidłowo ustalonym stanem faktycznym i prawnym sprawy.

Wbrew zarzutom nie doszło do naruszenia wiążącej oceny prawnej zawartej w wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2016r, sygn. akt. VII SA/Wa 1625/15. Wskazanym wyrokiem uchylono decyzję [...] WINB z dnia [...] maja 2015r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego przystąpienia do użytkowania budynku [...]. Organ nadzoru budowlanego uznał, że nie ma podstaw do wymierzenia kary z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania w sytuacji gdy budynek powstał w warunkach samowoli budowlanej. Natomiast WSA w Warszawie nie zgodził się z organem wojewódzkim, który w motywach rozstrzygnięcia wskazał na konieczność rozważenia możliwości wszczęcia postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania spornego budynku. Sąd zarzucił organowi odwoławczemu, iż w uzasadnieniu swojej decyzji całkowicie pominął kwestię zbadania legalności spornego budynku.

Sąd wskazał na znajdujące się w aktach sprawy dokumenty w postaci decyzji z dnia [...] marca 1980r. udzielającej pozwolenia na budowę budynku socjalno - mieszkalnego z magazynem i budynku inwentarsko – gospodarczego przy ul. [...] w [...], decyzji z dnia [...] września 1989r. udzielającej zgody na zmianę sposobu użytkowania całości budynku socjalno-administracyjnego z częścią produkcyjną na warsztat wytwarzania tworzyw sztucznych na nieruchomości przy ul. [...] w [...] i decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lutego 2013r ustalającej warunki zabudowy dla rozbudowy budynku mieszkalnego ze zmianą sposobu użytkowania na dom [...].

Organ nadzoru budowlanego ocenił wskazane przez Sąd dokumenty stwierdzając, że decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].03.1980 r., znak: [...] zatwierdzała plan realizacyjny i udzielała inwestorowi [...] pozwolenia na budowę budynku socjalno - mieszkalnego z magazynem i budynku inwentarsko - gospodarczego. Plan zagospodarowania jako załącznik do powyższej decyzji, lokalizację projektowanych budynków wskazuje na działce nr ewid. [...]. Porównując treść w/w załącznika graficznego z treścią załącznika graficznego stanowiącego załącznik do decyzji Naczelnika Miasta [...] z dnia [...].09.1989r., znak: [...] stwierdzić należy, że budynki wybudowane na podstawie w/w decyzji z dnia [...].03.1980r. to budynki znajdujące się na działce oznaczonej nr ewid. [...] - obecnie działki m. in. nr [...] obr. [...] położone w [...]. W/w pozwolenie nie stanowi pozwolenia na budowę budynku będącego przedmiotem niniejszego postępowania czyli budynku [...], znajdującego się na działce oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...], położonej w miejscowości [...]. W uzasadnieniu decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] odniósł się do decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lutego 2013r. ustalającej warunki zabudowy dla rozbudowy budynku mieszkalnego ze zmianą sposobu użytkowania na [...] wskazując, że decyzja ta określa jedynie jakie warunki należy spełnić w celu uzyskania pozwolenia na budowę natomiast nie zastępuje samego pozwolenia na budowę.

W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.