Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1818/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 252 § 1 i 1a, art. 257, art. 156 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 221/15 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia 1. sprostować oczywistą omyłkę w zarządzeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 221/15 w ten sposób, że na pierwszej stronie w wierszu 2 od dołu zamiast słowa: "postanawia" wpisać prawidłowo: "zarządza"; 2. oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek P. S. o przyznanie prawa pomocy.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 28 sierpnia 2015 r., uzupełnionym w dniu 21 września 2015 r. P. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W złożonym formularzu brak było oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Zarządzeniem z dnia 30 września 2015 r. skarżącemu został przesłany obowiązujący od 29 września 2015 r. urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia, podpisania i odesłania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że P.S. odebrał w/w zarządzenie wraz z formularzem w dniu 9 października 2015 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie złożył wniosku na właściwym formularzu. Z tych względów, w ocenie Sądu I instancji, konieczne było pozostawienie wniosku strony bez rozpoznania z uwagi na treść art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.").

W zażaleniu P. S. domagał się uchylenia zaskarżonego zarządzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 252 § 1 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Zgodnie zaś z § 1a powołanego przepisu w brzmieniu obowiązującym wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie, które składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia."

Z akt sprawy wynika, że wezwany przez Sąd pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wnioskodawca nie wykonał zarządzenia Sądu. Zarządzenie wraz z obowiązującym od 29 września 2015 r. formularzem PPF zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 9 października 2015 r. Siedmiodniowy termin upłynął zaś bezskutecznie, tj. skarżący nie złożył w zakreślonym terminie wniosku na właściwym formularzu. W tej sytuacji Sąd I instancji zobligowany był pozostawić wniosek bez rozpoznania, zgodnie z treścią art. 257 P.p.s.a., w myśl którego pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu, jak również gdy strona nie uzupełniła w zakreślonym przez sąd terminie braków wniosku. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek P. S. bez rozpoznania.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 2 postanowienia. Na podstawie art. 156 § 3 w związku z art. 166 P.p.s.a., NSA orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.