Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 663/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 30b ust. 6, art. 22 ust. 1f pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędzia WSA Sławomir Kozik, Protokolant Asystent Sędziego Krzysztof Pobojewski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 maja 2019 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15 października 2015 r. nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 8.717 (osiem tysięcy siedemset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 15 października 2015 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej

określił panu K. S. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. z tytułu uzyskanego dochodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w wysokości 126.526 zł, uznając, że podatnik zawyżył koszty uzyskania przychodów o kwotę 282.989,43 zł.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 14 grudnia 2015 r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r.

z tytułu uzyskanego dochodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych

w wysokości 126.504 zł.

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że w dniu 25 czerwca 1992 r. została zawiązana Spółka z o.o. A. Skarżący objął w tej Spółce 15 udziałów po 500.000 zł (po denominacji 50,00 zł) o łącznej wartości 7.500.000 zł (po denominacji 750,00 zł), które pokrył wkładem pieniężnym. Uchwałą z dnia 7 lutego 1993 r. Zgromadzenie Wspólników Spółki zdecydowało o podwyższeniu kapitału zakładowego o kwotę 1.950.000.000 zł (po denominacji 195.000 zł). W podwyższonym kapitale skarżący objął 3.600 udziałów o łącznej wartości 1.800.000.000 zł (po denominacji 180.000 zł) i pokrył je w całości aportem

w postaci nieruchomości zabudowanej dwiema halami produkcyjnymi. Uchwałą

z dnia 19 października 2000 r. Zgromadzenie Wspólników Spółki zdecydowało

o podwyższeniu kapitału zakładowego o kwotę 790.000 zł. W podwyższonym kapitale podatnik objął 2.370 udziałów o łącznej wartości 118.500 zł i pokrył je

w całości wkładałem niepieniężnym. Nadzwyczajne Zebranie Wspólników Spółki

w dniu 14 grudnia 2000 r. podjęło uchwałę w sprawie przekształcenia Spółki z o.o.

w spółkę akcyjną. Kapitał akcyjny Spółki został objęty w całości przez wspólników przekształconej Spółki oraz pokryty w całości w postaci majątku Spółki. Skarżący objął 144.462 akcje o łącznej wartości 1.444.620 zł. W 2009 r. skarżący sprzedał część posiadanych akcji.

W ocenie Dyrektora obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych powstał z momentem zbycia akcji Spółki przez skarżącego. Kosztami uzyskania przychodów są wydatki (gotówkowe) poniesione na nabycie udziałów

w Spółce z o.o. oraz wydatki poniesione na nabycie nieruchomości wniesionej

przez skarżącego w formie aportu do tej Spółki. Organ odwoławczy zwrócił uwagę

na trudności w ustaleniu wartości nieruchomości wniesionej aportem do Spółki,

ze względu na brak dokumentacji, inflację i zmiany ustrojowe. Uznał, że wartość nieruchomości może zostać przyjęta w kwocie wynikającej z decyzji Ministra Spraw Zagranicznych z 30 września 1992 r., a ponieważ jest to wartość wyższa niż rzeczywiście poniesiona cena zakupu z roku 1981, to takie rozwiązanie jest korzystne dla skarżącego.

Dyrektor dokonał rozliczenia przychodu skarżącego podlegającego opodatkowaniu, przyjmując na potrzeby dokonanej kalkulacji wartość 3.762,

jako ilość udziałów, które skarżący posiadał w momencie przekształcenia Spółki

z o.o. w Spółkę akcyjną. Uwzględniając tę liczbę organ uznał, że sprzedane

przez skarżącego akcje odpowiadały 849 szt. udziałów Spółki.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji DIS, zarzucił naruszenie art. 122, art. 200 w zw. z art. 123, art. 127 w zw. z art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), art. 23 ust. 1 pkt 38 oraz art. 22 ust. 1f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.; dalej jako "u.p.d.o.f.").

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł

o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 11maja 2016 r. wydanym w sprawie sygn. akt I SA/Gd 263/16, uchylił zaskarżoną decyzję uznając, że została wydana z naruszeniem art. 200 § 1 w zw. z art. 123 Ordynacji podatkowej. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że zarówno ze skargi jak i przedłożonych przez skarżącego kserokopii dokumentów wynika, i organ odwoławczy

nie uwzględnił wszystkich dowodów, które mogą być istotne dla rozstrzygnięcia. Powyższe było skutkiem nie wyznaczenia skarżącemu terminu na zapoznanie się

z aktami sprawy przewidzianego w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej. Skarżący

nie mając wiedzy, czy organ zakończył już ten etap postępowania, nie miał możliwości dokonania oceny materiału dowodowego z punktu widzenia jego zupełności, co w konsekwencji wpłynęło na pozbawienie go prawa do przedstawienia dowodów, które mogły mieć wpływ na treść wydanej w sprawie decyzji,

co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia przez organ niepełnego stanu faktycznego, prowadząc tym samym do wydania wadliwej decyzji.

Sąd zauważył także, że w decyzji brak jest odniesienia się do uchwały

z 6 listopada 1993 r. podjętej przez Zgromadzenie Wspólników Spółki, w wyniku której skarżący objął 177 udziałów, pokrytych wkładałem niepieniężnym. Ponadto,

jak wynika z twierdzeń skarżącego popartych dokumentami, listy wspólników Spółki wskazywały na odmienną ilość udziałów, którymi dysponował skarżący,

niż te wartości, które zostały przyjęte przez organ odwoławczy. Brak uwzględnienia

w treści decyzji informacji wynikających z tych dokumentów wpływa na wyliczenie ogólnej liczby udziałów, którymi dysponował skarżący na dzień podjęcia uchwały

o przekształceniu Spółki. W ocenie Sądu, prawidłowe wyjaśnienie kwestii ilości udziałów, którymi dysponował skarżący jest o tyle istotne, że wyliczenie przychodu zawarte w zaskarżonej decyzji opiera się na założeniu, iż w momencie przekształcenia Spółki z o.o. w Spółkę akcyjną, podatnik dysponował 3.762 udziałami. W oparciu o tę wartość organ wyliczył ilość udziałów, która odpowiadała zbytym przez skarżącego akcjom. W ostatecznym rachunku, jeśli przyjąć wartości podawane przez skarżącego, zmieni się wysokość przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f., mającego w niniejszej sprawie kluczowe znaczenie dla ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodu z tytułu zbytych przez skarżącego akcji wynika, że kosztem tym są wydatki poniesione na nabycie udziałów. Zatem prawidłowo uznał organ odwoławczy, że kosztem uzyskania przychodu z tytułu zbycia akcji Spółki, otrzymanych przez skarżącego w wyniku przekształcenia Spółki z o.o. w Spółkę akcyjną, są wydatki poniesione na pokrycie wkładów w Spółce z o.o. Kosztu tego nie stanowi natomiast nominalna wartość akcji z dnia ich objęcia przez skarżącego.

Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że w rozpoznanej sprawie nie znajduje zastosowania art. 22 ust. 1f u.p.d.o.f., ponieważ w momencie obejmowania przez niego udziałów przepis ten jeszcze nie obowiązywał - wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Za niezasadne Sąd uznał zarzuty dotyczące ustalenia kosztów nabycia nieruchomości wniesionej do Spółki. Zauważył, iż brak jest jakiejkolwiek dokumentacji mogącej potwierdzić poniesione przez skarżącego wydatki na nabycie tej nieruchomości oraz że skarżący nie potrafił wykazać kosztów, jakie poniósł na jej zakup. W związku z powyższym organ zasadnie przyjął najkorzystniejszą

dla skarżącego wycenę nieruchomości. Dla potrzeb wyliczenia kosztów uzyskania przychodu uwzględniona została bowiem wartość nieruchomości nie na dzień jej zakupu z 1981 r., lecz na dzień wniesienia jej w formie aportu. Wycena ta nie została dokonana przez organ w sposób dowolny, lecz oparto ją na treści decyzji Ministra Spraw Zagranicznych, a zatem dokumentu o charakterze urzędowym, korzystającym z domniemania prawdziwości.

W związku ze skargami kasacyjnymi złożonymi zarówno przez Dyrektora Izby Skarbowej jak i K. S. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 listopada 2018 r. wydanym w sprawie sygn. akt II FSK 3294/16 uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.

W ocenie Sądu drugiej instancji obie wniesione skargi kasacyjne zasługują

na uwzględnienie.

W uzasadnieniu wyroku NSA za uzasadniony uznał w szczególności zarzut naruszenia art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. Przepis ten w 2009 r., którego dotyczy sporne zobowiązanie podatkowe, stanowił, że za koszty uzyskania przychodów

nie uważa się wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji), wkładów oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych,

a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych, albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa

oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem

ust. 3e. Wskazując wyrok z dnia 17 września 2015 r., II FSK 1682/13 NSA wyjaśnił, że przez wydatki na nabycie udziałów (akcji), innych papierów wartościowych,

o jakich mowa w art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f., należy rozumieć dokonane

przez podatnika wydatki bezpośrednio związane z nabyciem udziałów (akcji), innych papierów wartościowych, w szczególności zaś cenę nabycia, opłaty notarialne, prowizje biura maklerskiego, itp. W warunkach rozpoznanej sprawy kluczowe znaczenie ma okoliczność, że spółka z o.o., do której skarżący wnosił udziały

w formie pieniężnej i niepieniężnej (aport) została przekształcona w spółkę akcyjną. W momencie zbycia akcji Spółki akcyjnej przez skarżącego, Spółka z o.o.

już nie istniała. Zgodnie zaś z art. 552 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.; dalej jako: "K.s.h."), w brzmieniu z daty przekształcenia Spółki z o.o. w Spółkę akcyjną, spółka przekształcana staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru. Znaczenie prawne i faktyczne ma wartość majątku tej Spółki w momencie (na dzień) jej przekształcenia w Spółkę akcyjną. Zarówno na gruncie przepisów ustawy

o podatku dochodowym od osób fizycznych jak i przepisów Kodeksu spółek handlowych ustawodawca nie łączy przedmiotowych wydatków z okresem historycznym (w przedmiotowej sprawie - z dniem poniesienia wydatków na wkłady w Spółce z o.o.)., tylko odnosi do okresu, w którym zbywane akcje zostały objęte

lub nabyte, a więc jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, do momentu przekształcenia Spółki z o.o. w Spółkę akcyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd powinien uwzględnić regulację zawartą w art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f. i wypowiedzieć się odnośnie

do zasadności zastosowania jej w niniejszej sprawie, albowiem błędne było przyjęcie tzw. kosztu historycznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w graniach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych decyzji z prawem.

W rozpoznawanej sprawie Sąd, któremu sprawa została przekazana,

jest związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny

(art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm.; dalej określanej

jako "p.p.s.a.").

W stanie faktycznym sprawy nie jest sporne, że skarżący zbył akcje spółki akcyjnej powstałej po przekształceniu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Naczelny Sąd Administracyjny rozważył treść art. 552 i 555 K.s.h. wskazując, że dezaktualizacji uległa wartość wydatków, jakie skarżący poniósł na wkłady

w nieistniejącej w dacie zbycia akcji spółce z ograniczoną odpowiedzialnością,

a wartość nominalna akcji i ich liczba są ujawniane w statucie spółki akcyjnej

oraz zgłoszeniu spółki akcyjnej do sądu rejestrowego. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wydatki na objęcie lub nabycie papierów wartościowych

nie są odnoszone do okresu historycznego, czyli do dat poniesienia wydatków

na wkłady w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, lecz odnosi się do momentu objęcia zbywanych akcji w związku z przekształceniem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę akcyjną.

Przepisy dotyczące kosztów uzyskania przychodów są zamieszczone

w Rozdziale 4. Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Istota sporu w sprawie dotyczyła możliwości zastosowania art. 22 ust. 1f pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozważając kwestie prawne, odniósł się

do treści art. 23 ust.1 pkt 38 u.p.d.o.f., dotyczącego wydatków, które nie są uważane za koszty uzyskania przychodów. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia akcji nie wprowadza nakazu odniesienia do pierwotnie poniesionych wydatków.

Ostatecznie, jako błędne ocenione zostało stanowisko, że w rozpatrywanej sprawie, w zakresie ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów, powinien być uwzględniony tzw. koszt historyczny nabycia udziałów spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przekształconą następnie w spółkę akcyjną, której udziały były przedmiotem sprzedaży.

Sąd drugiej instancji stwierdził, że ponownie rozpoznając sprawę Sąd powinien uwzględnić regulację zawartą w art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f., prezentując stanowisko dotyczące zasadności zastosowania w niniejszej sprawie.

Należy zauważyć, że przedmiotem postępowania jest podatek dochodowy

od osób fizycznych za 2009 r., podlegający regulacji prawnej obowiązującej

w tym czasie, a spór dotyczy metody ustalenia kosztów uzyskania przychodów

z tytułu zbycia akcji. W rozpoznawanej sprawie stanowisko strony skarżącej,

że kosztem z tytułu zbycia akcji jest wartość akcji z dnia ich objęcia w spółce akcyjnej powstałej z przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest prawidłowe. Przychód skarżący osiągnął w 2009 r., zatem również koszty uzyskania przychodu podlegają ustaleniu na podstawie przepisów obowiązujących w dacie powstania obowiązku podatkowego. Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym w 2009 r. (Dz. U. z 2000 r., Nr 104, poz. 1104 – art. 1) w przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni objętych

w zamian za wkład niepieniężny, na dzień zbycia tych udziałów (akcji) albo wkładów, koszt uzyskania przychodów ustala się w wysokości nominalnej wartości objętych udziałów (akcji) albo wkładów z dnia ich objęcia – jeżeli te udziały (akcje) albo wkłady zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

Skarżący wniósł do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością aport w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, zatem koszt uzyskania przychodu z tytułu zbycia akcji, których wartość nominalna została ustalona w dacie przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę akcyjną, powinien być ustalony na dzień zbycia udziałów w wysokości nominalnej wartości akcji objętych przez skarżącego w spółce akcyjnej. Strona skarżąca zasadnie wywodzi,

że przy ustaleniu kosztów uzyskania przychodów w rozpoznawanej sprawie znaczenie ma objęcie akcji przez skarżącego w zamian za wcześniej wniesiony

do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wkład niepieniężny, nie jest zatem prawidłowe ustalenie kosztów uzyskania przychodów na poziomie odnoszącym

do udziałów spółki przekształcanej, nieistniejącej w dacie zbycia akcji. Normatywna konstrukcja kosztów uzyskania przychodów uzasadnia stwierdzenie, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem taksatywnie wymienionych w ustawach o podatku dochodowym (por. R. Mastalski "Podatek dochodowy od osób fizycznych – zbycie akcji spółki komandytowo – akcyjnej, objętych w zamian za wkład niepieniężny

w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część – koszt uzyskania przychodu" – glosa do wyroku NSA z 14 października 2015 r., II FSK 2661/13, OSP 2017/17).

Przychód osiągnięty przez podatnika z tytułu odpłatnego zbycia akcji powinien być zaliczony do źródła, o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Za przychody

z kapitałów pieniężnych uważa się bowiem m.in. przychody należne, choćby

nie zostały faktycznie otrzymane, z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych. Akcje spółki akcyjnej stanowią papiery wartościowe.

Do zdarzeń zaistniałych w innym czasie można sięgać tylko wtedy,

gdy ustawa tak stanowi, tak jak na przykład w art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f.,

gdzie przepis ten czasowo wyłącza z kosztów uzyskania przychodów określone wydatki, przy czym uznaje je za koszty uzyskania przychodów w okresie późniejszym, tj. w dacie odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych,

a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych. W przypadku art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f. ustawodawca ustalenie kosztu uzyskania przychodu łączy z datą objęcia akcji, a nie datą ich zbycia.

Nie można w związku z tym dowolnie sięgać do nieokreślonego w czasie "kosztu historycznego", jeżeli na taki sposób rozliczenia kosztu podatkowego nie wskazuje sam ustawodawca. Ustawodawca w sposób jednoznaczny nakazał przy określaniu kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych (tutaj akcji), stosować przepisy, określające szczególny sposób ustalania kosztów uzyskania tego rodzaju przychodów. Jest to wartość nominalna objętych udziałów (akcji). Przyjęcie, że mielibyśmy do czynienia z kosztem historycznym,

w niedopuszczalny sposób łamie tę zasadę (por. wyrok NSA z 8 stycznia 2016,

sygn. akt II FSK 2876/13).

Treść art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f. prowadzi do konkluzji, że kosztem uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 30b ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f., w sytuacji uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia akcji spółki akcyjnej, objętych w zamian z wkład niepieniężny w postaci innej

niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, jest wartość nominalna akcji

z dnia ich objęcia (por. wyrok NSA z 14 lutego 2017 r., sygn. akt II FSK 130/15).

Zgodnie z art. 30b ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. dochodem, o którym mowa w ust. 1 tego przepisu (uzyskanym z odpłatnego zbycia papierów wartościowych

lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających

z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część), jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38,

z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14. Tak więc stosownie do zacytowanego wyżej przepisu koszty uzyskania przychodów ze zbycia papierów wartościowych ustala się na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem

art. 24 ust. 13 i 14. Ustawodawca w sposób jednoznaczny nakazał zatem

przy określaniu kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych (tutaj akcji) stosować powołane wyżej przepisy określające szczególny sposób ustalania kosztów uzyskania tego rodzaju przychodów. Jest

to wartość nominalna objętych udziałów (akcji). Przyjęcie, że mielibyśmy

do czynienia z kosztem historycznym, w niedopuszczalny sposób łamie tę zasadę.

Ponownie rozpoznając sprawę organ podatkowy dokona oceny uwzględniając wyżej wskazane stanowisko prawne dotyczące zastosowania w rozliczeniu kosztów uzyskania przychodu art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f.

Ponownie rozpoznając sprawę organ ustali koszty uzyskania przychodu

z tytułu zbycia akcji w 2009 r. na poziomie wartości nominalnej akcji w dacie ich objęcia przez skarżącego w związku z przekształceniem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę akcyjną.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku,

działając na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1. sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 wskazanej ustawy.