Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 762/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 31 par. 1 art. 32 art. 36 par. 1 art. 41 par. 1 art. 43 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 178
law: z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Sławomir Fularski (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie dodatku wyrównawczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...]; 2. zasądza od Prokuratora Generalnego na rzecz skarżącego A. M. kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] marca 2020 r. nr [...] Prokurator Generalny, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej jako "K.p.a." utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z [...] stycznia 2020 r. nr [...]w przedmiocie przyznania A. M. (dalej także jako "skarżący") dodatku wyrównawczego od dnia [...] września 2016 r.

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym

i prawnym:

Decyzją z [...] stycznia 2020 r. Prokurator Generalny, na podstawie art. 80 ust. 2-4 i art 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1414 z późn. zm.) oraz art. 32 i art. 41 § 1 ustawy

z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 178 z późn. zm.) – zwanej dalej Przepisami wprowadzającymi,

w związku ze zmianą kwoty uposażenia z tytułu nabycia prawa do dodatku za długoletnią pracę w wysokości 16% wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, przyznał A. M. od dnia [...] września 2016 r. dodatek wyrównawczy w kwocie 4.274,72 zł miesięcznie brutto.

Na wstępie Prokurator Generalny wyjaśnił, że wobec treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 117/17

w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Prokuratora Generalnego z [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego.

Jako organ właściwy do wydania decyzji w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego podniósł, że wydana decyzja ma charakter deklaratoryjny, działa wstecz (ex tunc), stąd uwzględnia przepisy prawa obowiązujące w dacie wydania pierwotnej zaskarżonej decyzji tj. w chwili zaistnienia zdarzenia prawnego leżącego u podstaw wydania zaskarżonej decyzji oraz zgodnie ze stanem faktycznym obowiązującym w tej dacie, czyli według stanu prawnego i faktycznego na dzień [...] września 2016 r.

Prokurator Generalny wskazał w związku z powyższym, że decyzją z [...] kwietnia 2016 r. nr [...], na podstawie art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających, przeniósł A. M. z dniem [...] kwietnia 2016 r. na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...],

z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Organ zaznaczył, że data początkowa do dodatku za długoletnią pracę liczona jest od dnia [...] września 2000 r.

Na mocy decyzji Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego z [...]kwietnia 2016 r. nr [...] pkt [...] (nr ewid. [...]) ww. został wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w Dziale do spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej [...] w [...], zaszeregowane do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia [...], przy czym data początkowa służby wojskowej do dodatku za długoletnią służbę wojskową ustalona została na dzień [...] lutego 2005 r.

Powołując się na treść art. 78 ust. 1 i art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej

z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2213), § 28 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 listopada 2014 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1618), Prokurator Generalny wyjaśnił, że miesięczna kwota uposażenia należna A. M. na zajmowanym stanowisku służbowym wynosi 6.278,40 zł, a jej składnikami są: stawka uposażenia zasadniczego dla grupy uposażenia [...] tj. 5.760,00 zł oraz dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 9% należnego uposażenia zasadniczego, tj. 518,40 zł.

Przytaczając treść art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych Prokurator Generalny podniósł, że w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem,

a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku służbowym.

Wobec powyższego i w oparciu o § 2 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. z 2010 r., Nr 56, poz. 339), Prokurator Generalny wskazał, że z dniem przeniesienia na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...] skarżący posiadał prawo do wynagrodzenia zasadniczego na stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej w stawce czwartej z zastosowaniem mnożnika 2,36 do podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora. Wynagrodzenie to, na mocy art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających, zostało mu zachowane.

Prokurator Generalny podał nadto, że zgodnie z treścią art. 123 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze i Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 sierpnia 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia

w drugim kwartale 2015 r. (M. P. z 2015 r., poz. 720), podstawą ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w 2016 r. było przeciętne wynagrodzenie

w drugim kwartale 2015 r., które wyniosło 3.854,88 zł.

Wobec powyższego Prokurator Generalny ustalił, że kwota łącznego uposażenia, należna skarżącemu na dzień [...] września 2016 r., jest tożsama kwocie wynagrodzenia prokuratora wynikającej z zachowania prawa do wynagrodzenia na dotychczas zajmowanym stanowisku prokuratora, w skład której wchodzą:

– wynagrodzenie zasadnicze w kwocie wynikającej z ostatnio przysługującej stawki wynagrodzenia zasadniczego na stanowisku prokuratora w zniesionej Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...], tj. czwartej stawki z zastosowaniem mnożnika 2,36 do podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego tj. 9.097,52 zł,

– dodatek za długoletnią pracę w wysokości 16% wynagrodzenia zasadniczego tj. 1.455,60 zł.

Uwzględniając powyższe Prokurator Generalny uznał, że skoro kwota dodatku wyrównawczego przysługująca skarżącemu od dnia [...] września 2016 r. stanowi różnicę pomiędzy kwotami wynagrodzenia 10.553,12 zł, a należnego uposażenia na zajmowanym stanowisku służbowym 6.278,40 zł, to wynosi ona 4.274,72 zł.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy A. M. zarzucił decyzji

z [...] stycznia 2020 r. błąd w ustaleniach faktycznych co do zajmowanego przez niego przed [...] kwietnia 2016 r. stanowiska i przysługującego mu wówczas wynagrodzenia, które w myśl przepisu art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających powinno zostać zachowane. W konsekwencji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 41 § 1, art. 43 § 2 w zw. z art. 41 § 2 Przepisów wprowadzających, poprzez nieuwzględnienie przy wymiarze dodatku wyrównawczego wynagrodzenia nabytego na ostatnio zajmowanym stanowisku, tj. stanowisku "[...]-prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz przyznania prawa do piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego (mnożnik 2,50).

W związku z powyższym wniósł o przeprowadzenie dowodu ze wskazanych we wniosku dokumentów. Wniósł również o wystąpienie do Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego o nadesłanie etatu byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej

w [...] (według stanu na dzień [...] kwietnia 2016 r.) i dopuszczenie dowodu z tego dokumentu na okoliczność tego, że stanowisko zajmowane przez niego w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...] było odrębnym stanowiskiem od stanowiska prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], a tym samym, że każde stanowisko etatowe Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] miało odrębny numer, parametry i w związku z powyższym podstawą do ustalenia uposażenia było

i jest stanowisko etatowe [...] - prokurator wojskowej prokuratury okręgowej ([...]) Wydziału Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] (etat [...]), na którym przysługiwało mu uposażenie składające się z uposażenia zasadniczego według grupy uposażenia [...], dodatku za długoletnią służbę wojskową oraz dodatku wyrównawczego, którego wysokość była ustalana adekwatnie do wysokości wynagrodzenia prokuratora pełniącego funkcję [...] w prokuraturze okręgowej i pobierającego dodatek funkcyjny.

W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości

i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyznanie mu dodatku wyrównawczego we właściwej wysokości, z uwzględnieniem wszystkich norm prawnych dotyczących jego sytuacji faktycznej i prawnej.

Prokurator Generalny, rozpoznając ponownie sprawę, nie zgodził się z zarzutami zawartymi we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i decyzją z [...] marca 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z [...] stycznia 2020 r.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zgadza się z argumentacją przedstawioną we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że z punktu widzenia przepisów wojskowych A. M. zajmował stanowisko służbowe [...] - prokuratora Wydziału Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]. Organ wyjaśnił jednak, że stanowisko to było zaszeregowane do grupy uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych [...]. Natomiast na mocy decyzji Nr [...] pkt [...] Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. A. M. został wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w Dziale do spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej [...]

w [...] zaszeregowane do grupy uposażenia [...]. Zatem zgodnie z art. 79 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych łączna wysokość wojskowego uposażenia skarżącego wynosiła 6.278,40 zł (zachowana stawka dla grupy uposażenia [...] – 5.760,00 zł + dodatek za długoletnią służbę wojskową 9% - 518,40 zł). Organ podkreślił, że należność ta została w pełnej wysokości uwzględniona przy określaniu wynagrodzenia skarżącego jako prokuratora. W tym zakresie miał zastosowanie art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, który stanowi, że

w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku

i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem, a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku służbowym. W ocenie Prokuratora Generalnego dopiero tak ustalone wynagrodzenie podlegało zachowaniu na mocy art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających. Pojęcie

"z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku", zawarte w treści ww. przepisu oznacza bowiem zachowanie przez przenoszonego w tym trybie prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku prokuratorskim

w kwocie wynikającej z przysługującej mu w dniu przeniesienia stawki oraz dodatku za długoletnią pracę. W przypadku A. M. jest to kwota 10.553,12 zł.

Jednocześnie Prokurator Generalny, odnosząc się do podnoszonej przez A. M. kwestii nabycia prawa do wynagrodzenia zasadniczego w stawce piątej, stwierdził, że roszczenie to nie jest zasadne. Organ wyjaśnił, że na mocy art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających, z chwilą przeniesienia do prokuratury rejonowej nastąpiło swoiste "zamrożenie" wynagrodzenia skarżącego na poziomie nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...]. Na podstawie art. 41 § 2 ww. ustawy wynagrodzenie to będzie jedynie waloryzowane

w terminach i w wysokości odpowiadających zmianom wynagrodzenia prokuratora prokuratury okręgowej. Z kolei art. 43 § 2 ww. ustawy będzie miał zastosowanie, gdy skarżący zostanie powołany na stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej, czyli będzie wówczas niejako kontynuował pracę na danym stanowisku prokuratorskim, czego wymaga art. 124 § 5 ustawy - Prawo o prokuraturze. Zdaniem Prokuratora Generalnego oznacza to, że skarżący nabędzie prawo do stawki bezpośrednio wyższej po upływie 5 lat łącznej pracy na stanowisku prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej i prokuratora powszechnej prokuratury okręgowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z [...] marca 2020 r., A. M., reprezentowany przez pełnomocnika, zarzucił zaskarżonej decyzji, że została wydana z naruszeniem przepisów:

I. postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy

1) art. 138 § 1 K.p.a. poprzez wydanie decyzji odwoławczej bez poczynienia ustaleń faktycznych co do zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego przed dniem [...] kwietnia 2016 r.;

2) art. 78 § 1 K.p.a. związku z art. 140 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu

z etatu byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]podczas gdy dowód ten przedstawiał okoliczność mającą znaczenie dla sprawy albowiem wskazywałby wprost jakie stanowisko zajmował skarżący przed dniem [...] kwietnia 2016 r. i że nie było to stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej;

II. prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających, poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że termin "prawo do wynagrodzenia" użyty w tym przepisie nie odnosi się do wszystkich składników uposażenia żołnierza zawodowego - prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, a jedynie tylko do tych jego składników, które wiążą się z zajmowaniem stanowiska prokuratorskiego podczas, gdy skarżący jest żołnierzem zawodowym i składniki jego uposażenia reguluje ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych;

b) art. 43 § 2 Przepisów wprowadzających, poprzez jego niezastosowanie

i niezaliczenie skarżącemu (do okresu od którego zależy prawo do nabycia bezpośrednio wyższej stawki wynagrodzenia zasadniczego) okresu kolejnych 5 lat począwszy od dnia [...] czerwca 2011 r., od kiedy to skarżącemu przyznano -

w związku z wyznaczeniem na stanowisko prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] - prawo do czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego;

c) art. 41 § 2 Przepisów wprowadzających, poprzez jego błędną wykładnię, prowadzącą do jego niezastosowania i w konsekwencji ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego na podstawie wynagrodzenia zasadniczego według czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego, podczas gdy poprawna wykładnia tego przepisu skutkować powinna przyznaniem skarżącemu dodatku wyrównawczego w wysokości uwzględniającej wynagrodzenie zasadnicze według piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego;

d) art. 41 § 2 Przepisów wprowadzających w zw. z art. 124 § 5 ustawy - Prawo

o prokuraturze w zw. z art. 43 § 2 Przepisów wprowadzających, poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji ustalenie wysokości dodatku wyrównawczego na podstawie wynagrodzenia zasadniczego według czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego, podczas gdy zastosowanie ww. przepisów skutkować powinno przyznaniem dodatku wyrównawczego w wysokości uwzględniającej wynagrodzenie zasadnicze według piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego.

Podnosząc ww. zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji, o zobowiązanie - na podstawie art. 145a § 1 P.p.s.a. - Prokuratora Generalnego do wydania decyzji przyznającej skarżącemu dodatek wyrównawczy w kwocie 6.442,75 zł począwszy od dnia [...] września 2016 r., jak również o zasądzenie od Prokuratora Generalnego na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, że z dniem [...] czerwca 2014 r. Naczelny Prokurator Wojskowy powierzył skarżącemu funkcję [...] (co w żaden sposób nie przełożyło się na wynagrodzenie - uposażenie - skarżącego) zatem skarżący od [...] czerwca 2014 r. do [...] lipca 2014 r. pełnił wyłącznie funkcję [...] - prokuratora prokuratury okręgowej Wydziału Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]. Natomiast od dnia [...] sierpnia 2014 r. skarżący zajmował stanowisko [...] - prokuratora prokuratury okręgowej Wydziału Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] (co natychmiast przełożyło się na wysokość jego uposażenia, i co potwierdza treść decyzji Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r.). W ocenie pełnomocnika skarżącego ww. okoliczności wskazują na to, że otrzymywana przed dniem [...] kwietnia 2016 r. przez skarżącego część dodatku wyrównawczego - sporna w niniejszej sprawie - związana była z zajmowaniem przez niego stanowiska, a nie pełnieniem funkcji [...] - prokuratora prokuratury okręgowej Wydziału Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury Okręgowej

w [...].

Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających pełnomocnik skarżącego zauważył, że Prokurator Generalny błędnie utożsamia "prawo do wynagrodzenia na dotychczasowym stanowisku" ze stawką wynagrodzenia zasadniczego i dodatku za długoletnią pracę. Powyższe wskazuje, że skarżący nie jest postrzegany jako żołnierz zawodowy, którego składniki uposażenia reguluje ustawa pragmatyczna. W ocenie pełnomocnika, gdyby ustawodawca chciał powiązać przeniesienie na inne (niższe) stanowisko służbowe

z zachowaniem jedynie stawki wynagrodzenia zasadniczego (oraz dodatku za długoletnią pracę), to wprost by to ujął we wskazanym przepisie. Dalej pełnomocnik skarżącego podkreślił, że przepis mówi wyraźnie o zachowaniu prawa do wynagrodzenia (w przypadku żołnierzy zawodowych - uposażenia), a więc obejmuje wszystkie składniki będące częściami składowymi wynagrodzenia, a nie jedynie stawkę wynagrodzenia zasadniczego. Zdaniem pełnomocnika oczywistym zaś jest, że punkt wyjścia w ustalaniu skarżącemu dodatku wyrównawczego po dniu [...] kwietnia 2016 r. stanowi zajmowane przez niego przed tym dniem stanowisko "[...] - prokurator wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]", ponieważ takie właśnie stanowisko skarżący zajmował. Bez znaczenia przy tym jest to, że w kontekście przepisów ustawy

o prokuraturze skarżący może być traktowany jako prokurator prokuratury okręgowej, ponieważ do skarżącego - jako żołnierza zawodowego - w pierwszej kolejności stosuje się ustawę o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, nie zaś ustawę o prokuraturze. Pełnomocnik skarżącego podkreślił zatem, że podstawę prawną zachowania skarżącemu prawa do wynagrodzenia stanowi ww. przepis art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających. W ocenie pełnomocnika skarżącego błędnie więc Prokurator Generalny uznaje, że przed [...] kwietnia 2016 r. skarżącemu przysługiwał dodatek funkcyjny w związku z pełnieniem funkcji na takich samych zasadach jak dla prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. Wynagrodzenie skarżącego przed dniem [...] kwietnia 2016 r. obejmowało bowiem:

1) uposażenie zasadnicze [...] w kwocie 5.760,00 zł,

2) dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 9% uposażenia zasadniczego - 518,40 zł,

3) dodatek wyrównawczy w kwocie 5.725,75 zł.

Pełnomocnik skarżącego zaakcentował w związku z powyższym, że łączna kwota uposażenia przysługującego skarżącemu do dnia [...] kwietnia 2016 r. wynosiła 12.004,15 zł, a żaden z elementów tego uposażenia nie był dodatkiem funkcyjnym, co

i tak w świetle art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających jest bez znaczenia, gdyż nawet gdyby taki dodatek przysługiwał skarżącemu przed dniem [...] kwietnia 2016 r., to zgodnie z tym przepisem ulegałby on po tym dniu zachowaniu w pełnej wysokości, nawet jeśli po [...] kwietnia 2016 r. skarżący nie pełniłby funkcji w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury. Pełnomocnik skarżącego stwierdził zatem, że jeżeli ustawodawca zagwarantował zachowanie prawa do wynagrodzenia, to nie sposób uznać, że prawo do wynagrodzenia obejmuje jedynie stawkę wynagrodzenia zasadniczego (tu konkretnie stawkę czwartą). Literalna wykładnia przepisu jest jednoznaczna i w przepisie mowa jest o "wynagrodzeniu", a nie o "stawce wynagrodzenia zasadniczego", a Prokurator Generalny uznając, że prawo do wynagrodzenia w istocie dotyczy jedynie prawa do stawki wynagrodzenia zasadniczego dokonał niedopuszczalnej wykładni zwężającej na niekorzyść skarżącego.

Wyjaśniając kolejny zarzut naruszenia prawa materialnego pełnomocnik skarżącego wskazał, że zgodnie z przepisem art. 43 § 2 Przepisów wprowadzających okres pracy lub służby na stanowisku prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury zalicza się do okresu wymaganego do uzyskania wynagrodzenia zasadniczego w stawce wyższej na stanowisku prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury lub odpowiednio do kształtowania składników uposażenia.

W ocenie pełnomocnika skarżącego oznacza to, że skarżącemu powinien zostać zaliczony, jako okres wymagany do uzyskania wyższej stawki, okres służby począwszy od [...] czerwca 2011 r., w którym to dniu objął stanowisko prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej

w [...]. Pełnomocnik skarżącego dodał jednocześnie, że przepis art. 40 § 2 Przepisów wprowadzających nie odnosi się do prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych przeniesionych na niższe stanowiska służbowe tylko do prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych (i garnizonowych), którzy zostali powołani na stanowiska prokuratorów prokuratury okręgowej. W ocenie pełnomocnika skarżącego do sytuacji skarżącego odnosi się natomiast ww. przepis art. 43 § 2 Przepisów wprowadzających, który jednakże nie znalazł zastosowania w zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik podkreślił, że przepis ten znalazł się w jednostce redakcyjnej (artykule), który w swej treści odsyła do przepisu art. 41 § 2 Przepisów wprowadzających, a więc przepisu który stał się podstawą przeniesienia skarżącego na inne (niższe) stanowisko służbowe i dlatego – w razie wątpliwości interpretacyjnych (których zdaniem pełnomocnika skarżącego być nie powinno) – odnosi się on wprost do sytuacji skarżącego i winien on znaleźć zastosowanie poprzez zaliczenie wspomnianego okresu do okresu, od którego zależy prawo do nabycia kolejnej, bezpośrednio wyższej, stawki wynagrodzenia zasadniczego.

Zdaniem pełnomocnika skarżącego z brzmienia art. 41 § 2 Przepisów wprowadzających wynika, że wynagrodzenie skarżącego ma być zmieniane tak, jak byłoby ono zmieniane, gdyby skarżący nadal był prokuratorem prokuratury okręgowej. Służbowo skarżącego wprawdzie zdegradowano (prokuratura rejonowa w hierarchii jest niżej niż prokuratura okręgowa), zaś niejako na pocieszenie zachowano prawo do wynagrodzenia na ostatnio zajmowanym stanowisku, jak i przyznano prawo do zmiany wynagrodzenia w terminach i w wysokości odpowiadających zmianom wynagrodzenia prokuratora prokuratury okręgowej (zmiana stanowiska nie ma więc mieć negatywnego wpływu na sytuację finansową skarżącego, ponieważ z chwilą przeniesienia na niższe stanowisko wynagrodzenie skarżącego ma zostać zachowane w dotychczasowej wysokości, a w przyszłości ma ono ulegać zmianie tak jakby skarżący nadal był prokuratorem prokuratury okręgowej). Skarżącemu – mimo, że obecnie zajmuje stanowisko prokuratora prokuratury rejonowej – przysługuje więc prawo do wynagrodzenia, jakie przysługuje prokuratorowi prokuratury okręgowej.

Pełnomocnik skarżącego podniósł ponadto, że gdyby wykładnia dokonana przez Prokuratora Generalnego była słuszna, wówczas skarżącemu nigdy w przyszłości (mimo upływu kolejnych lat) nie przysługiwałoby prawo do nabycia wyższej stawki wynagrodzenia zasadniczego, co należałoby uznać za swoistą karę (i to karę, która nie ma końca), niemającą oparcia w żadnych przepisach prawa, a przecież żaden przepis ustawy Prawo o prokuraturze nie pozbawia prokuratora prawa do nabycia kolejnej stawki wynagrodzenia zasadniczego, zaś przepis art. 124 § 8 ustawy - Prawo

o prokuraturze, jedynie wydłuża ten okres o 3 lata (ale tylko w przypadku ukarania prokuratora karą dyscyplinarną lub dwukrotnego wytknięcia uchybienia).

Zdaniem pełnomocnika skarżącego nie budzi wątpliwości, że zgodnie

z załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. poz. 271) prokurator prokuratury rejonowej ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego od stawki pierwszej do piątej, zaś prokurator prokuratury okręgowej od czwartej do ósmej. Zgodnie zaś z przepisem art. 124 § 5 ustawy - Prawo o prokuraturze wynagrodzenie zasadnicze prokuratora określa się

w stawce bezpośrednio wyższej po upływie kolejnych 5 lat pracy na danym stanowisku prokuratora. Skoro więc dnia [...] czerwca 2016 r. minęło 5 lat, po upływie których wynagrodzenie zasadnicze skarżącego powinno zostać określone w stawce bezpośrednio wyższej (a okres poprzednio pełnionej służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury powinien zostać zaliczony na podstawie art. 43 § 2 Przepisów wprowadzających), wynagrodzenie zasadnicze skarżącego od dnia [...] czerwca 2016 r. powinno być określone w stawce piątej.

Zdaniem pełnomocnika skarżącego przyjęta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji konstrukcja o "zamrożeniu" skarżącemu wynagrodzenia (zgodnie ze stawką przed dniem [...] kwietnia 2016 r.) nie znajduje żadnego prawnego uzasadnienia i dlatego pozbawiona jest podstaw prawnych.

Pełnomocnik skarżącego podał również sposób obliczenia wysokości dodatku, wskazując, że stanowiące podstawę ustalenia dla skarżącego wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych winno obejmować:

1) wynagrodzenie zasadnicze w stawce piątej, czyli 9.637,20 zł (3.854,88 zł x 2,50);

2) dodatek funkcyjny w kwocie 1542,00 zł (3.854,88 zł x 0,4 z zaokrągleniem do pełnych złotych);

3) dodatek za długoletnią pracę w kwocie 1.541,95 zł (16% wynagrodzenia zasadniczego)

- co skutkowało koniecznością przyznania ww. dodatku wyrównawczego

w wysokości 6.442,75 zł [12.721,15 zł – 6.278,40 zł (kwota uposażenia)].

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prokuratora Generalnego wniósł o jej oddalenie, a odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że w przedmiotowej sprawie istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy użyte przez ustawodawcę w przepisie art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających określenie "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku" obejmuje swym zakresem także równowartość dodatku funkcyjnego, czy też nie. Pełnomocnik organu wyjaśnił, że kwestia określenia, co należy rozumieć pod pojęciem "wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku", była przedmiotem wnikliwej analizy Sądu Najwyższego, który w wyroku z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt II PK 70/12, jednoznacznie stwierdził, że to wyrażenie językowe jest ograniczone wyłącznie do dwóch składników wynagrodzenia, tj. wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatku za wysługę lat bez uwzględnienia dodatku funkcyjnego. Podkreślone zostało przy tym, że wyrok ten bazował na wcześniejszej uchwale Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2010 r. sygn. akt I PZP 3/10, dotyczącej analogicznej kwestii odnoszącej się do stanowisk sędziowskich. W ocenie pełnomocnika organu można więc uznać, że orzecznictwo w tej materii jest ugruntowane i jednoznaczne, gdyż także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt II SA/Po 170/18, jednoznacznie przyjęto, że przez omawiane pojęcie należy rozumieć zachowanie prawa do wynagrodzenia na stanowisku rozumianym jako pełnienie służby na określonym szczeblu w wojskowej prokuraturze (w niniejszej sprawie - wojskowej prokuraturze okręgowej). Ochroną została objęta jedynie ta część wynagrodzenia prokuratora, która posiada cechę trwałości. Podkreślono, że dodatek funkcyjny takiej cechy nie posiada, ponieważ z natury rzeczy jest przypisany do określonej funkcji, która pełniona jest czasowo.

Dodatkowo pełnomocnik organu wskazał, że w skardze podnoszona jest kwestia innego sposobu naliczania uposażenia prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi w porównaniu z prokuratorami będącymi osobami cywilnymi. Podkreślono, że wprawdzie inne są składniki tych należności, ale efekt końcowy jest taki sam. Założenie ustawodawcy było i jest takie, że prokuratorzy będący żołnierzami zawodowymi mają otrzymywać świadczenie z tytułu wykonywania swoich obowiązków prokuratorskich dokładnie takie samo jak ich odpowiednicy cywilni. Takie samo, ale nie wyższe. Pełnomocnik organu podkreślił, że zapisy Przepisów wprowadzających

w odniesieniu do określenia zasad zachowania wynagrodzenia przy przeniesieniu na inne stanowisko (w praktyce niższe - art. 36 § 1 oraz art. 41 § 1) mają walor uniwersalny, dotyczą bowiem zarówno prokuratorów cywilnych, jak też prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi. Pełnomocnik organu podkreślił, że wszystkim prokuratorom cywilnym przeniesionym na niższe stanowiska zachowano prawo do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, czyli bez uwzględnienia dodatku funkcyjnego, zgodnie z ww. orzeczeniami Sądu Najwyższego. Dowodzenie, że prokuratorom będącym żołnierzami zawodowymi należy – wbrew powołanym zapisom ustawowym – zachować w dodatku wyrównawczym także kwotę odpowiadającą dodatkowi funkcyjnemu, jest próbą doprowadzenia do bezprawnego zróżnicowania wynagrodzeń prokuratorów znajdujących się w takiej samej sytuacji prawnej. Pełnomocnik organu zwrócił nadto uwagę, że przeniesionemu prokuratorowi w jego nowej jednostce organizacyjnej może być powierzona określona funkcja (sytuacje takie mają aktualnie miejsce). Przyjmując tok rozumowania skarżącego, oznaczałoby to, że prokurator do spraw wojskowych w ramach dodatku wyrównawczego otrzymywałby równowartość kwoty dwóch dodatków funkcyjnych tzn. zachowanego - traktowanego jako immanentny składnik wynagrodzenia na stanowisku i należnego z tytułu wykonywania obecnie danej funkcji, a taka sytuacja jest prawnie niedopuszczalna.

Wyjaśniając natomiast kwestię wysokości stawki wynagrodzenia pełnomocnik organu stwierdził, że z chwilą przeniesienia A. M. z Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] do Prokuratury Rejonowej [...] w [...] nastąpiło "zamrożenie" jego wynagrodzenia jako prokuratora na poziomie wynagrodzenia prokuratora przysługującego mu w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...] (art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających). W świetle obowiązujących przepisów uposażenie w tej wysokości będzie skarżącemu przysługiwało przez cały okres służby w prokuraturze rejonowej, podlegając stosownej waloryzacji (art. 41 § 2 Przepisów wprowadzających). Natomiast w przypadku powołania skarżącego do prokuratury okręgowej zostanie mu zaliczony okres służby na stanowisku prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] do okresu wymaganego do uzyskania wynagrodzenia zasadniczego w stawce wyższej (art. 43 § 2 Przepisów wprowadzających). Będzie on bowiem wówczas ponownie zajmował dane stanowisko, czyli na równorzędnym szczeblu prokuratury, o czym mowa w art. 124 § 5 Prawa

o prokuraturze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc

o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

W myśl natomiast art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej "P.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżone decyzje w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga A. M. zasługuje częściowo na uwzględnienie, choć nie ze wszystkimi podniesionymi w niej zarzutami można się zgodzić.

Na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178) z dniem 4 kwietnia 2016 r. zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: Naczelna Prokuratura Wojskowa, wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe.

Obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.) przejął, zgodnie z art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, Prokurator Generalny.

A. M., jako prokurator zniesionej Wojskowej Prokuratury Okręgowej

w [...] będący żołnierzem zawodowym, na podstawie art. 30 § 1 i art. 75 ustawy

z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze

w zw. z art. 22 ust 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 1a ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, został z dniem [...] kwietnia 2016 r. zwolniony

z zajmowanego stanowiska służbowego w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury z mocy prawa i pełni zawodową służbę wojskową w instytucjach cywilnych – powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.

Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego, skarżący został wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...] w Dziale do Spraw Wojskowych, zaszeregowane do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia [...] z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku.

Przed dniem [...] kwietnia 2016 r. na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] skarżący zajmował stanowisko służbowe "[...] - prokurator wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]", które objął dnia [...] sierpnia 2014 r.

W związku z przeniesieniem A. M. ze zniesionych wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury do prokuratury powszechnej konieczne było ustalenie wysokości przysługującego skarżącemu, jako żołnierzowi zawodowemu, dodatku wyrównawczego.

Ustalając wysokość dodatku wyrównawczego, o którym mowa w art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, organ przyjął, że równoważnym stanowiskiem dla prokuratura wojskowej prokuratury okręgowej jest stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.

Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że przepis art. 116 ust. 2 nie obowiązującej już ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze ( tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 270 poz. 1599 ze zm.) stanowił, że stanowiskami równorzędnymi prokuratorów

w powszechnych i wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury są odpowiednio stanowiska w:

1) Prokuraturze Generalnej i Naczelnej Prokuraturze Wojskowej;

2) prokuraturze okręgowej i wojskowej prokuraturze okręgowej;

3) prokuraturze rejonowej i wojskowej prokuraturze garnizonowej.

Zgodnie natomiast z art. 116 ust. 4 ww. ustawy, uposażenie prokuratorów

i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami, określały przepisy o uposażeniu żołnierzy. Uposażenie to było równe wynagrodzeniu prokuratorów oraz asesorów w równorzędnych powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury (art. 116 ust. 5 w. ustawy). Ponadto na podstawie art. 116 ust. 6 ww. ustawy o prokuraturze, Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu stanowisk i funkcji prokuratorów

i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów

i asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2012 r., poz. 825) - które zastąpiło wcześniejsze rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2010 r. (Dz. U. Nr 49, poz. 288) regulujące tę kwestię.

W załączniku do tego rozporządzenia, w punkcie [...] wymienione było stanowisko "[...]- prokurator wojskowej prokuratury okręgowej", które na potrzeby wynagrodzenia odpowiadało "prokuratorowi prokuratury okręgowej pełniącemu funkcję: [...] – [...] w prokuraturze okręgowej".

Należy też zwrócić uwagę, że przepis art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze stanowił, że wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów zajmujących równorzędne stanowiska prokuratorskie jest równe; wysokość wynagrodzenia prokuratorów zajmujących równorzędne stanowiska prokuratorskie różnicuje staż pracy lub pełnione funkcje. Podobny zapis znalazł się w art. 124 § 1 obecnie obowiązującej ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 740).

Powyższe prowadzi w ocenie Sądu do konkluzji, że choć wedle nomenklatury służbowej w prokuraturze wojskowej używano pojęcia "[...] – prokurator" na określenie stanowiska w szerszym ujęciu, to jednak w istocie "stanowisko" to w swej treści kryło desygnat stanowiska "wojskowego prokuratora okręgowego", który pełnił funkcję "[...]".

Skarżący zajmując stanowisko służbowe "[...] - prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]" otrzymywał uposażenie wojskowe, na które składało się uposażenie zasadnicze według stawki dla grupy uposażenia [...] plus dodatek za długoletnią służbę wojskową oraz dodatek wyrównawczy. Dodatek wyrównawczy niwelował różnicę między jego uposażeniem żołnierza zawodowego,

a wynagrodzeniem prokuratora w prokuraturze okręgowej pełniącego funkcję [...].

W efekcie, tak ustalone uposażenie równało się wynagrodzeniu prokuratora

w prokuraturze okręgowej pełniącego funkcję [...].

Stosownie do art. 41 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze Prokurator Generalny przenosi prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych, których nie powołał do prokuratur okręgowych, na inne stanowisko służbowe w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, kierując się przy tym ich dotychczasowym miejscem zamieszkania lub miejscem pracy.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy wykładni zwrotu "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku". Organ przyjmuje bowiem, że w pojęciu "wynagrodzenia na dotychczas zajmowanym stanowisku" nie mieści się dodatek funkcyjny za pełnienie funkcji [...], skarżący uważa natomiast, iż – zgodnie z literalnym brzmieniem ustawy – należy dodatek też zaliczyć do spornego pojęcia.

Rozważając tę kwestię, należy zwrócić uwagę, że problem wykładni zwrotu "wynagrodzenie prokuratora na zajmowanym stanowisku" był przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego na tle regulacji związanych z reformą ustrojową powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury w 2010 r., zawartej w art. 19 ust. 4 ustawy z dnia 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o prokuraturze (tj. Dz. U. Nr 178, poz. 1375 ze zm.) który w swej treści zawierał zapis podobny do obecnego art. 41 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze.

Sąd Najwyższy w wyroku z 30 października 2012 r. wydanym w sprawie sygn. akt II PK 70/12 zwrócił uwagę na występujące w ustawie o prokuraturze pojęcia "zajmowanego stanowiska" i "pełnionej funkcji". Katalog stanowisk prokuratorskich wymieniony był w art. 6 ust. 1 ustawy o prokuraturze z 1985 r. Od zajmowania "stanowiska prokuratorskiego" w prokuraturze odpowiedniego szczebla należy jednak odróżnić zdaniem Sądu Najwyższego, pełnienie określonych "funkcji" przez prokuratorów.

Podzielając to rozumowanie Sądu Najwyższego, stwierdzić należy, że dodatek funkcyjny jest składnikiem wynagrodzenia prokuratora, który przysługuje mu "w związku z pełnioną funkcją", a nie "w związku z zajmowanym stanowiskiem". Skoro zatem w art. 36 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze ustawodawca wskazał – jako podstawę odniesienia – wynagrodzenie "na dotychczas zajmowanym stanowisku", to w skład tego wynagrodzenia, jak trafnie przyjęły organy, nie wchodzi dodatek funkcyjny z tytułu sprawowania funkcji [...] - prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej. Dodatek ten przysługiwał bowiem skarżącemu

w związku z pełnioną funkcją, a nie w związku z zajmowanym stanowiskiem prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej.

Z uwagi na powyższe nie do zaakceptowania jest argumentacja skarżącego, że wynagrodzeniem "nabytym" w rozumieniu art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o prokuraturze jest ta jego część, która odpowiadała ekwiwalentowi za pełnione czasowo funkcje. W ten sposób bowiem prokurator wojskowy poprzez regulację z art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających nabywałby trwale prawo do wynagrodzenia, które przysługiwało mu czasowo z tytułu pełnionej funkcji. Nie dość więc, że otrzymywałby zapłatę odpowiadającą funkcjom, których nie pełni, ale nadto znalazłby się w lepszej sytuacji nawet, aniżeli prokuratorzy wojskowych prokuratur okręgowych powołani na stanowiska w prokuraturach okręgowych, w wydziałach do spraw wojskowych, do których nie ma zastosowania art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających.

Sąd za zasadne uznał natomiast zarzuty podniesione w skardze dotyczące naruszenia art. 43 § 2 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo

o prokuraturze w związku z art. 124 § 5 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawa

o prokuraturze. Zarzut ten sprowadza się do przyjęcia, że organ błędnie ustalił wysokość dodatku wyrównawczego przysługującego skarżącemu na podstawie wynagrodzenia zasadniczego według czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego, podczas gdy skarżący powinien był otrzymać wspomniany dodatek obliczony według piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego.

W ocenie Sądu stanowisko to jest uzasadnione, gdyż z art. 43 § 2 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze wynika expressis verbis, że okres pracy lub służby na stanowisku prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury zalicza się do okresu wymaganego do uzyskania wynagrodzenia zasadniczego w stawce wyższej na stanowisku prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury lub odpowiednio do kształtowania składników uposażenia.

Z literalnego brzmienia tego przepisu nie da się wywieść, jak wskazuje organ, że z chwilą przeniesienia A. M. z Wojskowej Prokuratury Okręgowej

w [...] do Prokuratury Rejonowej [...] w [...] nastąpiło swoiste "zamrożenie" jego wynagrodzenia jako prokuratora na poziomie wynagrodzenia prokuratora przysługującego mu w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...],

a dopiero w przypadku powołania skarżącego do prokuratury okręgowej zostanie mu zaliczony okres służby na stanowisku prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej

w [...] do okresu wymaganego do uzyskania wynagrodzenia zasadniczego

w stawce wyższej.

Regulacje zawarte w Przepisach wprowadzających ustawę – Prawo

o prokuraturze, w tym w m. in. w art. 43 § 2, miały niewątpliwie na celu zagwarantowanie, że żaden wojskowy prokurator, który zdecyduje się pełnić służbę

w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury, w zakresie wynagradzania odpowiadającego stanowisku prokuratorskiemu określonego szczebla, nie znajdzie się w gorszej sytuacji, aniżeli był dotychczas, chociażby nawet został przeniesiony na niższe stanowisko prokuratorskie. Na zasady wynagradzania składa się natomiast nie tylko prawo do wynagrodzenia odpowiadającego danemu stanowisku prokuratorskiemu, ale także nabyte na skutek upływu czasu prawo do jego wzrostu według kolejnych stawek awansowych. Dlatego art. 43 § 2 Przepisów wprowadzających zawiera w tym zakresie zapis odnoszący się do prokuratorów wojskowych prokurator okręgowych wymienionych w art. 41 § 1 tej ustawy, podobnie jak art. 40 § 2 Przepisów wprowadzających zawiera zapis odnoszący się do prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych wymienionych w art. 40 § 1 tej ustawy.

W sytuacji zatem, gdy skarżący jako prokurator wojskowej prokuratury okręgowej został przeniesiony na stanowisko służbowe w prokuraturze rejonowej z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, to po upływie pięciu lat od daty powołania na stanowisko prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej nabył prawo do kolejnej stawki awansowej, gdyż okres jego służby na stanowisku prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury zalicza się do okresu wymaganego do uzyskania wynagrodzenia zasadniczego w stawce wyższej na stanowisku prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury.

Należy tym samym uznać, że zapadłe w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 43 § 2 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze w związku z art. 124 § 5 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawa o prokuraturze, które miało wpływ na wynik sprawy.

Rozpatrując ponownie sprawę organ zobowiązany będzie uwzględnić dokonaną powyżej ocenę prawną przy ustalaniu wysokości przysługującego skarżącemu, jako żołnierzowi zawodowemu, dodatku wyrównawczego.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania, obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w wysokości 480 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.