Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 85/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.O. na czynność Starosty Powiatu Ł. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia do centralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu dokumentu prawa jazdy - postanawia - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 20184 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga T.O. na czynność Starosty Powiatu Ł. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia do centralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu dokumentu prawa jazdy.

Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zarzucił niezgodność z prawem zaskarżonej czynności, a w szczególności naruszenie art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej "k.p.a.") w zw. z art. 102 ust. 1 e ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r. poz. 978 ze zm., dalej "U.k.p." oraz art. 100 b ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm., dalej "P.r.d.") poprzez wprowadzenie do centralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu dokumentu prawa jazdy T.O. w sytuacji, gdy Starosta nie otrzymał informacji o zatrzymaniu w trybie art. 135 ust. 1 a P.r.d. a także w sytuacji, gdy dokument prawa jazdy skarżącego do tej pory nie został zwrócony do organu. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że decyzja nr [...] w przedmiocie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy na okres 3 miesięcy została wydana przez Starostę Powiatu Ł. w dniu [...] listopada 2016 r. Brak fizycznego zwrotu dokumentu prawa jazdy wyłączał wprowadzenie takowej informacji do centralnej ewidencji pojazdów, bowiem taki wpis był niezgodny ze stanem rzeczywistym.

W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu Ł. wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że do centralnej ewidencji pojazdów przekazana została informacja o wydaniu decyzji w przedmiocie zatrzymaniu prawa jazdy, natomiast po zwrocie dokumentu prawa jazdy, co miało miejsce dopiero w dniu 26 stycznia 2018 r. także uwidoczniono ten fakt w centralnej ewidencji kierowców. Do tego dnia w systemie teleinformatycznym widniał jedynie wpis informacji o wydaniu decyzji w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy i obowiązku jego zwrotu. Informacja o zwrocie dokumentu prawa jazdy ta będzie automatycznie usunięta po dniu 26 kwietnia 2018 r. i wówczas strona może odebrać zatrzymany dokument. W chwili obecnej usunięcie tej informacji skutkowałoby naruszeniem prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga T.O. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2188 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie P.p.s.a. Warunkiem merytorycznego rozpoznania sprawy jest uprzednie zbadanie dopuszczalności skargi. Dopiero stwierdzenie, że dana sprawa podlega właściwości sadów administracyjnych otwiera drogę do oceny kwestionowanego skargą aktu lub czynności.

Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest objęcie nią aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art.

3 § 2 P.p.s.a. Zatem obejmuje orzekanie w sprawach skarg na enumeratywnie wyliczone w tym przepisie akty i czynności organów administracji publicznej, a także na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postepowania przez te podmioty.

Skarga do sądu administracyjnego przysługuje m. in. na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.) oraz na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935) postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Zdaniem Sądu przedmiot skargi nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Zaskarżona czynność nie należy bowiem do katalogu prawnych from działania administracji publicznej podlegających kognicji sądów administracyjnych, a w szczególności nie kwalifikuje się do aktów lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Wyjaśnienia wymaga, że akty lub czynności podlegające kontroli sądu administracyjnego muszą spełniać następujące warunki: nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym; winny mieć charakter publicznoprawny, o którego istnieniu przesądza takie ukształtowanie aktu lub czynności, że o treści uprawnienia lub obowiązku nim ukształtowanych przesądza wiążąco i jednostronnie organ administracji publicznej; winny być skierowane do podmiotu zewnętrznego a zatem niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi oraz dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co oznacza wystąpienie ścisłego związku między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku.

Zaskarżona czynność nie spełnia wszystkich wyszczególnionych wyżej kryteriów kwalifikujących ją jako akt polegający kontroli sądowoadministracyjnej. Wpis do centralnej ewidencji kierowców bezpośrednio nie kształtował w sposób jednostronny praw i obowiązków skarżącego, a wiążąco w tym zakresie ukształtowała sytuację prawną skarżącego decyzja z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] wydana przez Starostę Powiatu Ł.. Decyzją tą Starosta zatrzymał T.O. prawo jazdy kat. B na okres 3 miesięcy i zobowiązał do jego zwrotu do Wydziału Komunikacji wskazując, że termin zwrotu będzie liczony od dnia zwrotu prawa jazdy do depozytu. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 102 ust. 1 pkt 4 ust. 1 c i 1 e U.k.p. w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1a lit. a P.r.d. Po myśli art. 102 ust. 1 pkt 4 i ust. 1 c U.k.p. Starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowania tramwajem, w przypadku gdy kierujący pojazdem przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym, na okres 3 miesięcy, nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności oraz zobowiązując kierującego do zwrotu prawa jazdy, jeżeli dokument ten nie został zatrzymany w trybie art. 135 ust. 1 P.r.d. Natomiast art. 135 ust. 1 pkt 1a ppkt a P.r.d. przyznaje policjantowi uprawnienie do zatrzyma prawo jazdy za pokwitowaniem w przypadku ujawnienia czynu polegającego na kierowaniu pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym.

Czynność Starosty Powiatu Ł. w zakresie wprowadzenia do centralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu prawa jazdy nie stanowi aktu podjętego w ramach tzw. władztwa administracyjnego organu administracji publicznej. Strona skarżąca w niniejszej sprawie nie pozostaje w typowej dla stosunku administracyjnego sytuacji charakteryzującej się brakiem równorzędnej pozycji podmiotów, z których jeden (administrujący) w sposób jednostronny podejmuje względem drugiego (administrowanego) władcze rozstrzygnięcie, drugi zaś zobowiązany jest się mu podporządkować pod rygorem przymusowej egzekucji. Władczo sytuację prawną skarżącego w zakresie zatrzymania prawa ukształtowała decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, a wpis miał wobec niej charakter wtórny. Stanowił jedynie czynność techniczną służącą zaewidencjonowaniu sytuacji prawnej skarżącego ukształtowanej ww. decyzją w centralnej ewidencji kierowców prowadzonej po myśli art. 100a P.r.d. w systemie teleinformatycznym przez ministra właściwego do spraw informatyzacji i służącej do gromadzenia danych o osobach posiadających lub którym cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi lub tramwajami, oraz danych o osobach nieposiadających uprawnień, w stosunku do których orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, w tym danych dotyczących zatrzymania dokumentu stwierdzającego uprawnienie oraz jego zwrócenia (art. 100b ust. 1 pkt 10 a P.r.d.). Tryb przekazywania danych do centralnej ewidencji kierowców został określony w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 3 sierpnia 2001 r. w sprawie centralnej ewidencji kierowców (Dz. U. Nr 92, poz. 1028 ze zm., dalej "rozporządzenie"). Dane o zatrzymaniu dokumentu stwierdzającego uprawnienie do kierowania pojazdami oraz o jego zwróceniu przekazują do ewidencji: 1) właściwa jednostka organizacyjna Policji za pośrednictwem jednostki organizacyjnej Komendy Głównej Policji właściwej do spraw informatyki poprzez teletransmisję - niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 12 godzin od chwili ich uzyskania, 2) Komenda Główna Żandarmerii Wojskowej poprzez teletransmisję - niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 12 godzin od chwili ich uzyskania, 3) prokurator, sąd, do organu, który wydał ten dokument - niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 3 dni od chwili wydania postanowienia, 4) organy właściwe w sprawach wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, poprzez teletransmisję - niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 8 godzin od ich uzyskania (§ 4 ust. 2 rozporządzenia).

Tym samym czynność Starosty Powiatu Ł. w przedmiocie wprowadzenia do centralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu dokumentu prawa jazdy nie stanowi aktu ani czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., ani też żadnej innej prawnej formy działania organu administracji publicznej, która podlegałaby kognicji sądu administracyjnego. Zatem skarga złożona w przedmiotowej sprawie jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.