Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 1932/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Maria Jagielska Sędziowie del. NSA - Anna Robotowska WSA - Magdalena Bosakirska (spr.) Protokolant - Aleksandra Macewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi B.C. i .C. wspólników spółki cywilnej "B." z siedzibą w B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz skarżących kwotę 10 zł (dziesięć zł) tytułem zwrotu wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Generalny Dyrektor Dróg Publicznych postanowieniem z dnia [...] maja 2002r. na podstawie art. 134 KPA nr [...] stwierdził, że wniosek B.C. wspólnika spółki cywilnej "B." o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. w sprawie obciążenia przewoźnika opłatą drogową za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, został wniesiony z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia.

Generalny Dyrektor Dróg Publicznych uzasadnił, że zgodnie z art. 129 § 2 KPA w związku z 127 § 3 KPA termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja została doręczona skarżącemu [...] grudnia 2001 r., termin upływał więc [...] stycznia 2002r. a wniosek został złożony przez skarżącego [...] stycznia 2002 r. to jest z dwudniowym opóźnieniem. Ponieważ strona nie wniosła jednocześnie o przywrócenie uchybionego terminu i nie uprawdopodobniła braku winy, organ orzekł wskazanym wyżej postanowieniem, że wniosek został złożony z uchybieniem terminu.

Skarżący B.C., działający na mocy postanowienia umowy spółki, w imieniu obu wspólników "B." spółki cywilnej, w terminie wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego i wywiódł, że 14 dzień terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przypadł na sobotę, zaś sobota zgodnie z uchwałą 7 sędziów NSA z dnia 25 czerwca 2001 r. sygn.akt FPS 7/00 /ONSA 2001/4/149/ jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy. W przypadku firmy skarżących sobota [...] stycznia 2002r. był to dzień ustawowo wolny od pracy, w związku z czym wniosek złożony [...] stycznia 2002 r., w poniedziałek, był złożony w terminie.

W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wnosił o jej oddalenie i wywodził, że wskazana w skardze uchwała 7 sędziów NSA dotyczy tylko terminu do wniesienia skargi do NSA, zaś w świetle art. 57 § 4 KPA, sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy.

Z mocy art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 153 p.1271/ sprawa podlega obecnie rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna. W postanowieniu z dnia 22 lutego 2001 r. /sygn. III RN 78/2000/ Sąd Najwyższy wyjaśnił, że sobota jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 KPA. W powołanej przez obie strony uchwale 7 sędziów NSA z 25 czerwca 2001 r. /sygn. FPS 7/2000/ NSA przypomniał, że ustawą z dnia 1 marca 2001 r. o zmianie ustawy Kodeks Pracy /Dz.U. nr 28 z 2001 r. poz. 301/, która weszła w życie 1 maja 2001 r., wprowadzony został powszechny pięciodniowy tydzień pracy. Powszechną praktyką życia publicznego jest, że pięciodniowy tydzień pracy trwa od poniedziałku do piątku, a dniem wolnym jest sobota. Istnieją więc obecnie dwie kategorie dni wolnych od pracy : te które wymienione są w ustawie z dnia 18 stycznia 1951r. o dniach wolnych od pracy /Dz.U. nr 4 z 1951 r. poz. 28 z późn. zmianami/ i te, które wynikają z ustawowej zasady pięciodniowego tygodnia pracy. Fakt, że przewidzianym Kodeksem Pracy dniem wolnym od pracy jest z reguły sobota sprawia, że strona ma w tym dniu ograniczony dostęp do urzędu pocztowego i co za tym idzie ograniczone możliwości działania. NSA wskazał, że wykładnia funkcjonalna art. 57 § 4 KPA nakazuje przyjęcie zasady, że w postępowaniu przed NSA strona powinna mieć zapewnione normalne warunki do skorzystania z prawa wniesienia skargi i wobec tego jeżeli dzień wolny od pracy w pięciodniowym tygodniu pracy przypada w sobotę, to dzień ten należy traktować tak, jak ustawowo wolny od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 KPA.

Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela w pełni poglądy Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w cytowanych orzeczeniach i uznaje, że wobec ustawowego wprowadzenia pięciodniowego tygodnia pracy i faktycznych znacznych utrudnień wniesienia jakichkolwiek środków zaskarżenia w soboty, konieczna jest taka wykładnia art. 57 § 4 KPA, która zapewnia stronie możliwość skorzystania z przyznanych jej uprawnień. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia dla uznania, że inna powinna być wykładnia art. 57 § 4 KPA w postępowaniu przed NSA, a inna w postępowaniu przed organami administracyjnymi. Stąd Wojewódzki Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że w świetle art. 57 § 4 KPA sobota jest dniem ustawowo wolnym od pracy, a w związku z tym, gdy ostatni dzień terminu przypada w sobotę, dokonanie czynności w poniedziałek następuje z zachowaniem terminu. Wobec tego uznanie, że

wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w poniedziałek, nastąpiło z uchybieniem terminu stanowi naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy. Mając to wszystko na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 p.1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji.