Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 767/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie : WSA Małgorzata Brachel - Ziaja AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Agata Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2005r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzory Budowlanego w K. z dnia [...] 2001r. Nr [...] w przedmiocie nakazu zamurowania okien skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20.12.2000r. znak: [...] nakazano J. W. demontaż dwóch okien i zamurowanie powstałych po tych oknach otworów w zachodniej ścianie budynku mieszkalnego, położonego w F. przy ulicy [...]. Decyzja ta wydana została na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24. 10. 1974r. - Prawo budowlane / Dz. U. nr 38, poz. 229 / i art. 103 ust. 2 oraz art. 81 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 7. 07. 1994r.- Prawo budowlane / Dz. U. nr 89, poz. 414 z późn. zm. / i art. 104 kpa. Wydanie tej decyzji poprzedzone było ustaleniem następujących faktów : parterowy budynek mieszkalny, położony przy ulicy [...] w F. stanowi współwłasność M. Z. i J. W. Wschodnia połowa budynku zajmowana jest przez M. Z. zaś zachodnia część tego obiektu użytkowana jest przez J. W.. W zachodniej ścianie tego budynku, usytuowanej bezpośrednio w granicy z sąsiednią nieruchomością znajduje się dwudzielne okno w pomieszczeniu pokoju oraz okno na poddaszu. Roboty budowlane związane z montażem tych okien wykonane zostały w 1986r. Mając na uwadze powyższe fakty organ administracji l instancji uznał, że okna te wykonane zostały niezgodnie z przepisami prawa, które obowiązywały w chwili przeprowadzenia robót związanych z montażem okien. W szczególności obowiązujący wówczas przepis § 12 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3. 07. 1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki przewidywał, że odległość ściany posiadającej otwory okienne lub drzwiowe od granicy działki nie może być mniejsza niż 3 m. Również i obecnie obowiązujące przepisy przewidują w tym zakresie podobne ograniczenia. Nie jest dopuszczalne sytuowanie w granicy nieruchomości obiektu budowlanego/ którego ściana przylegająca do granicy miałaby otwory okienne lub drzwiowe. Z uwagi na powyższe regulacje prawne konieczne - podkreślono w uzasadnieniu decyzji organu l instancji - stało się nałożenie obowiązku zamurowania otworów okiennych istniejących w ścianie usytuowanej w granicy działki.

Po rozpatrzeniu odwołania J. W. od powyższej decyzji, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie zawarł w decyzji z dnia 7. 02. 2001 r. znak : [...], wydanej na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Organ odwoławczy uznał, że wydany nakaz zamurowania otworów okiennych nie jest bezpodstawny i odpowiada prawu. Nie uwzględnił przy tym organ odwoławczy zarzutów odwołania twierdzących, że jedno okno wykonane zostało w latach pięćdziesiątych, zgodnie z projektem i pozwoleniem na budowę , zaś drugie - na wysokości parteru -zamontowane zostało za zgodą właściciela sąsiedniej działki. Uznając te zarzuty za nieuzasadnione organ odwoławczy podkreślił, że odwołujący się J. W., mimo wezwania, nie przedstawił dokumentacji przewidującej okno w zachodniej ścianie budynku zaś zgoda sąsiada nie może mieć znaczenia dla dopuszczalności takich rozwiązań budowlanych. Podkreślił przy tym organ odwoławczy nadto, że także przepisy obowiązujące w latach pięćdziesiątych nie zezwalały na usytuowanie ściany budynku z otworami okiennymi w granicy działki.

Powyższa decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 7. 02. 2001 r. zaskarżona została przez J. W. skargą do sądu administracyjnego. Skarżący powtórzył swe zarzuty zgłoszone wcześniej w postępowaniu przed organami administracji. W szczególności podkreślił, że okno w parterze budynku wstawione zostało w 1986r. za pisemną zgodą właściciela sąsiedniej działki. Okno zaś na poddaszu przewidziane było w projekcie budynku i umieszczone tam zostało zgodnie z dokumentacją budowlaną. Dokumentacji tej skarżący nie posiada. Istniejące okna są konieczne dla zapewnienia należytego dopływu światła do pomieszczeń zajmowanych przez skarżącego. Wydany nakaz zamurowania okien jest według skarżącego niesłuszny i niesprawiedliwy. Przy tych zarzutach skarżący wnosił o uwzględnienie skargi.

Strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi. Podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację powoływaną w jego uzasadnieniu.

Rozpoznając skargę, sąd zważył, co następuje : skarga nie jest uzasadniona.

Organy administracji nie bez podstaw przyjęły, że sporne okna zamontowane zostały samowolnie i bez zezwolenia koniecznego dla tego rodzaju robót. Skarżący, co jest niesporne, mimo wezwania nie przedłożył stosownego zezwolenia na wybicie otworów okiennych i montaż okien w zachodniej ścianie budynku, usytuowanej w granicy z sąsiednią działką. Zgoda właściciela tej działki na wykonanie tego rodzaju robót nie może zastąpić koniecznego zezwolenia właściwego organu administracji ani nie może uchylać powszechnie obowiązujących w tym zakazie regulacji prawnych. Regulacje te zaś, jak wyszczególniono w zaskarżonej decyzji, nie zezwalały na sytuowanie w granicy działki ściany budynku posiadającej otwory okienne lub drzwiowe. Zakazy takie przewidywały przepisy :

- art. 277 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

16. 02. 1928r. o prawie budowlanym i zabudowie osiedli

/ jedn. tekst Dz. U. nr 34 z 1939r. poz. 216 z późn. zm. /

obowiązującego w latach pięćdziesiątych

-§12 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3. 07. 1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki / Dz. U. nr 17, póz. 62 z późn. zm. / obowiązującego w 1986r.

Zakaz taki istniał również w chwili wydawania zaskarżonej decyzji a wynikał z § 14 ust. 4 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14. 12. 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania / Dz. U. nr 15 z 1999r., poz. 140 z późn. zm. /.

W tym stanie rzeczy, zaskarżona decyzja nie może być uznana za niezgodną z prawem. Skargę zatem należało ocenić jako nieuzasadnioną i oddalić ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30. 08. 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. / w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30. 08. 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. u. nr 153, poz. 1271 z późn. zm. /.