Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 200/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 99 ust. 1 pkt 1 i  ust. 2 pkt 1b
journal: Dz.U. 2014 poz 600
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jednolity.
article: art. 114 ust. 1 pkt 1b
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant sekretarz sądowy Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2015 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 1 oraz art. 99 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (obecnie Dz. U. z 2014 r., poz. 600, zwanej dalej ustawą lub ustawą o kierujących pojazdami) Prezydent Miasta C. orzekł o skierowaniu J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego w zakresie kategorii A i B. W uzasadnieniu podał, że decyzja została wydana w związku z wnioskiem [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji, z którego wynika, że J. K. dopuścił się wielokrotnego naruszenia przepisów ruchu drogowego.

W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik J. K. zarzucił, iż nie zostało ustalone, czy naruszeń przepisów dopuścił się jego mocodawca, czy też inna osoba, która kierowała należącym do niego pojazdem. W tym zakresie organ powinien przeprowadzić stosowne postępowanie dowodowe. Nie jest w tym względzie wystarczające powołanie się jedynie na wniosek "organu kontroli ruchu drogowego".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. odwołania tego nie uwzględniło i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną z powołaniem się na art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 99 ust. 1 pkt 3b ustawy o kierujących pojazdami utrzymało orzeczenie organu pierwszej instancji w mocy.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdziło, że zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 2 ustawy sprawdzeniu kwalifikacji podlega kierujący pojazdem, na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, jeżeli na jego "koncie" liczba punktów otrzymanych za naruszanie przepisów ruchu drogowego przekroczyła 24. W tym przypadku ustawodawca z góry założył, że wielokrotne naruszenia przepisów świadczą o utracie kwalifikacji i w związku z tym taka osoba powinna być poddana ich kontrolnemu sprawdzeniu. Zdaniem Kolegium, również w świetle licznych orzeczeń sądów administracyjnych, wniosek Komendanta Policji, w którym wskazuje się, że dana osoba przekroczyła liczbę 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jest wiążący dla starosty. Organ jest wówczas obowiązany wydać decyzję o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i nie posiada uprawnienia do badania prawidłowości postępowania, w związku z którym naliczone zostały określonemu kierowcy punkty karne Jak wynika zaś z akt sprawy, J. K. w okresie od 4 września 2012 r. do dnia 25 sierpnia 2013 r. popełnił 4 wykroczenia przeciwko przepisom ruchu drogowego, za które zostało mu przypisane z tego tytułu 29 punktów.

Kolegium podkreśliło, że ani organy I instancji, ani samorządowe kolegia odwoławcze jako organy odwoławcze nie posiadają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Organy te związane są treścią wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji o skierowanie danego kierowcy na egzamin sprawdzający jego kwalifikacje. Wniosek taki jest składany, gdy w ewidencji wykazane zostało, że kierowca ten przekroczył limit 24 punktów karnych, a organ I instancji, do którego skierowano taki wniosek może wyłącznie ograniczyć się do badania formalnej poprawności samego wniosku. Natomiast nie posiada jakichkolwiek uprawnień do weryfikowania prawidłowości wpisów zawartych w ewidencji i ilości punktów karnych wskazanych przez organ inicjujący postępowanie.

Oznacza to także, że w przypadku gdy w toku postępowania zainicjowanego wnioskiem właściwego miejscowo Komendanta Wojewódzkiego Policji, a dotyczącego skierowania na sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych, kierowca podnosić będzie zarzuty dotyczące zgromadzonych przez niego punktów karnych uwidocznionych w ewidencji, to organ prowadzący takie postępowanie nie może brać tych zarzutów w ogóle pod uwagę.

W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję SKO pełnomocnik J. K. wniósł o jej uchylenie jako wydanej jego zdaniem z naruszeniem art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami przez błędne przyjęcie, że to skarżący dopuścił się naruszeń przepisów ruchu drogowego, za które zostały mu przypisane punkty karne oraz z naruszeniem art. 7, art. 8, art. 77 i art. 107 § 3 kpa przez niedostateczne wyjaśnienie sprawy i uzasadnienie decyzji.

W uzasadnieniu skargi powtórzono, co do zasady stanowisko przedstawione wcześniej w odwołaniu. Dodatkowo podniesiono, że SKO nie rozpoznało sprawy w jej całokształcie ograniczając się jedynie do rozpoznania zarzutów odwołania. Podkreślono, że organy orzekające nie przeprowadziły postępowania w kierunku ustalenia czy to skarżący dopuścił się naruszeń przepisów ruchu drogowego skutkujących przypisanie mu więcej niż 24 punktów karnych.

W odpowiedzi na skargę SKO w C. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zaakcentowało, że organy orzekające w niniejszej sprawie były związane wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji co do ilości punktów karnych otrzymanych przez skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia obowiązujących przepisów. W świetle treści art. 99 ust. 1 pkt 1 i art. 99 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami oraz art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), zasadnie jest zawarte w zaskarżonej decyzji stanowisko, że Prezydent Miasta C. był w niniejszej sprawie związany wnioskiem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 8 października 2014 r. o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w związku z przekroczeniem przez niego 24 punktów karnych. W świetle jednolitego i utrwalonego orzecznictwa (zobacz m. in. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 1757/12) ani starosta ani Samorządowe Kolegium Odwoławcze prowadząc postępowanie w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji lub badania psychologiczne, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów karnych przypisanych kierowcy ze względu na naruszenia przez niego przepisów ruchu drogowego. Starosta nie może ingerować samodzielnie w rejestr policyjny i nie może arbitralnie decydować o tym, czy punkty są kierowcy przypisane prawidłowo czy nie, czyli m. in. o tym czy to on kierował pojazdem w czasie gdy doszło do naruszenia przepisów ruchu drogowego. To Komendant Wojewódzki Policji jest organem, który dokonuje wpisów do ewidencji, a więc w drodze czynności materialno-technicznych ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń, zaś zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego te czynności. Oznacza to, że kwestia prawidłowości takich wpisów, a co za tym idzie, ilości punktów karnych przyznanych danemu kierowcy może być jedynie rozeznana przez sąd administracyjny w odrębnym postępowaniu ze skargi na czynność materialno-techniczną w postaci wpisu do ewidencji. Uprawnień takich nie mają natomiast organy rozpoznające wniosek Komendanta Policji o skierowaniu kierowcy na badania psychologiczne lub kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w związku z przekroczeniem przez niego 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W konsekwencji skarżący mógł kwestionować prawidłowość wpisów punktów w ewidencji ale w odrębnym postępowaniu, czego nie uczynił.

W świetle treści art. 99 ust. 1 pkt 1 i art. 99 ust. 2 pkt 2 ustawy i art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo o ruchu drogowym, przekroczenie 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego oraz wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji stanowią konieczną i wystarczającą przesłankę wydania przez właściwego starostę decyzji o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Wymogi te zostały przy tym w niniejszej sprawie spełnione.

W konsekwencji, wbrew zarzutom skargi, sprawa została wyjaśniona w postępowaniu administracyjnym w dostateczny sposób dla jej końcowego załatwienia. Tym samym nie doszło również, przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji, do naruszenia powołanych w skardze przepisów postępowania.

Z powyższych względów skarga jako uzasadnione podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012. poz. 270 ze zm.).

mw