Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 498/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64 c
journal: Dz.U. 2017 poz 1201
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska,, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 września 2018 r. sprawy ze skargi A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 15 maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. Z. K. S. S. z ograniczoną odpowiedzialnością

z siedzibą w S. (zwana dalej: "zobowiązaną", "skarżącą") w dniu 5 marca

2018 r. złożyła do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. (zwanego dalej: "organem egzekucyjnym") wniosek o doręczenie zawiadomienia oraz postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych powstałych w związku

z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym na podstawie tytułów wykonawczych

o numerach: [...] i [...]

Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2018 r. nr [...] organ egzekucyjny odmówił wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku

o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych

w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym z majątku spółki, na podstawie

ww. tytułów wykonawczych wystawionych przez P. F. R. O. N. w W., obejmujących zaległość z tytułu obowiązkowej wpłaty na rzecz PFRON za okres od lipca do grudnia 2015 r., styczeń, luty, październik, listopad i grudzień 2016 r. oraz styczeń, luty i marzec 2017 r. W uzasadnieniu postanowienia organ powołał się na treść art. 64c § 6a i § 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r., poz. 1201,

ze zm. – zwanej dalej: "u.p.e.a.") oraz art. 68 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r.

o administracji podatkowej (Dz. U. poz. 1269, ze zm.). Następnie wskazał,

że zobowiązanie wynikające z tytułów wykonawczych o ww. numerach zostało wykonane odpowiednio: 4 lipca 2016 r. oraz 6 lipca 2017 r. W związku z powyższym zobowiązanej przysługiwało prawo wystąpienia do organu egzekucyjnego z wnioskiem o wydanie zawiadomienia w sprawie wysokości kosztów egzekucyjnych odpowiednio do: 3 stycznia 2017 r. oraz 5 stycznia 2018 r. Organ uznał, że biorąc pod uwagę regulacje prawne oraz datę złożenia wniosku, tj. 5 marca 2018 r. brak było możliwości wszczęcia postępowania w sprawie wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych w prowadzonych postępowaniach egzekucyjnych.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (zwany dalej: organem odwoławczym") po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z dnia 15 maja 2018 r.

nr [...], [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, wskazał,

że w obowiązującym stanie prawnym prawo wystąpienia z wnioskiem do organu egzekucyjnego o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych przysługuje zobowiązanemu w okresie 6 miesięcy od zakończenia postępowania. Zobowiązanie wynikające z tytułów wykonawczych o ww. numerach zostało wykonane odpowiednio w dniu 4 lipca 2016 r. i w dniu 6 lipca 2017 r., zobowiązana złożyła wniosek o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych w dniu 5 marca 2018 r., a zatem po terminie określonym w przepisie art. 64 c § 6a pkt 1 lit. a u.p.e.a.

Organ odwoławczy odniósł się również do podniesionych w zażaleniu poszczególnych zarzutów, uznając je za nieuzasadnione.

Na koniec organ odwoławczy stwierdził, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy z powodu złożenia wniosku o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych po terminie postępowanie nie może być wszczęte, co oznacza,

że zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm. – zwanej dalej: "K.p.a.") organ egzekucyjny zobowiązany był wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżąca zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:

1) art. 64 c § 8 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym w dacie prowadzenia postępowania egzekucyjnego przez jego niezastosowanie;

2) art. 61 a K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie;

3) art. 7 K.p.a. i 77 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. przez zaniechanie przez organ podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia,

w szczególności ustalenia czy organ wydał zawiadomienie o kosztach;

4) art. 8 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. przez prowadzenie postępowania

w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej, w szczególności przez niedokładne zbadanie okoliczności sprawy oraz nieuwzględnienie w decyzji słusznego interesu strony.

Mając na uwadze powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zajęte w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wydane przez organ postanowienie nie narusza prawa.

Kwestie związane z wydaniem zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych oraz postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych ustawodawca uregulował w art. 64c u.p.e.a. Na podstawie art. 64c § 6a pkt 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych

na wniosek złożony w terminie 6 miesięcy od dnia:

a) wyegzekwowania wykonania obowiązku, a w przypadku wyegzekwowania obowiązku w egzekucji z nieruchomości - od dnia, w którym postanowienie

o przyznaniu własności nieruchomości stało się ostateczne,

b) w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne.

Stosownie zaś do brzmienia art. 64c § 7 u.p.e.a. organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na wniosek zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w art. 64c § 6a u.p.e.a. Na postanowienie

to przysługuje zażalenie.

Mając na uwadze powyżej przytoczone uregulowania prawne, stwierdzić należy, że organ prawidłowo uznał, że skoro zobowiązanie wynikające z przedmiotowych tytułów wykonawczych zostało wykonane (odpowiednio) w dniu: 4 lipca 2016 r. i w dniu 6 lipca 2017 r. to termin do złożenia wniosku o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych upłynął (odpowiednio) w dniu 3 stycznia 2017 r. i w dniu

5 stycznia 2018 r. Wobec tego słusznie organ uznał, że wniosek o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych z dnia 5 marca 2018 r. został złożony po upływie 6-miesięcznego terminu, określonego w art. 64c § 6a pkt 1 lit. a u.p.e.a. W konsekwencji powyższego, uprawnione jest twierdzenie organu, że po upływie tego terminu nie przysługuje zobowiązanej prawo do wystąpienia z ww. wnioskiem i z tej przyczyny należało odmówić wszczęcia postępowania stosownie do brzmienia art. 61a § 1 K.p.a., który stanowi, że gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w skardze, w pierwszej kolejności należy odnieść się do kwestii mocy obowiązującej art. 64c § 6a pkt 1 lit. a,

§ 7 oraz § 8 u.p.e.a. Mianowicie stwierdzić należy, że skarżąca powołuje się

na brzmienie nieobowiązujących przepisów. Jej zdaniem w sprawie należy stosować art. 64c § 8 u.p.e.a., który stanowił, że żądanie, o którym mowa w § 7, nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli zostało wniesione po upływie 14 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego,

a w przypadku zakończenia postępowania egzekucyjnego wskutek wyegzekwowania wykonania obowiązku - od dnia powiadomienia zobowiązanego o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych. Natomiast art. 64c § 7 u.p.e.a. stanowił, że organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na żądanie zobowiązanego albo z urzędu, jeżeli koszty te obciążają wierzyciela. Na postanowienie to przysługiwało zażalenie.

Wobec powyższego wskazać należy, że na podstawie art. 39 pkt 14 lit. b ww. ustawy o administracji podatkowej w art. 64c u.p.e.a. po § 6 dodano § 6a w brzmieniu przytoczonym na wstępie rozważań. Stosownie do postanowień art. 39 pkt 14 lit.c ustawy o administracji podatkowej zmieniono brzmienie art. 64c § 7 u.p.e.a. (otrzymał brzmienie takie jak podane na wstępie). Natomiast na mocy art. 39 pkt 14 lit. d uchylono § 8. Zgodnie z art. 77 pkt 2a ustawy o administracji podatkowej ustawa weszła w życie

z dniem 1 marca 2017 r., z wyjątkiem m.in. art. 39 pkt 2-14, które weszły w życie

z dniem 1 stycznia 2016 r.

Jak wynika z powyższego art. 64c § 8 u.p.e.a., na który powołuje się skarżąca, nie obowiązywał już w dniu złożenia wniosku, tj. w dniu 5 marca 2018 r. Przepis ten nie obowiązywał również w dniu wszczęcia i zakończenia postępowania egzekucyjnego, gdyż postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego

nr [...] zostało wszczęte w dniu 30 czerwca 2016 r.,

a zobowiązanie wykonane w dniu 4 lipca 2016 r., natomiast postępowanie prowadzone

na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] zostało wszczęte w dniu 5 lipca 2017 r., a zobowiązanie wykonane w dniu 6 lipca 2017 r. Wobec tego zarzut niezastosowania ww. przepisu należy uznać za nieuzasadniony.

W ocenie Sądu, organ prawidłowo zastosował przepisy art. 64c § 6a pkt 1 lit. a i art. 64c § 7 u.p.e.a., obowiązujące w dniu złożenia wniosku.

Za bezpodstawny należy także uznać zarzut dotyczący zobowiązania organu prowadzącego postępowanie do powiadomienia zobowiązanego z urzędu o wysokości kosztów egzekucyjnych. Nie można zgodzić się ze skarżącą również co do tego,

że dopiero od tego momentu rozpoczynał bieg termin do złożenia wniosku

o sporządzenie i doręczenie postanowienia o wysokości kosztów w postępowaniu egzekucyjnym. Z brzmienia art. 64c § 6a pkt 1 lit. a u.p.e.a. wynika, że organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych

na wniosek. W zaskarżonym postanowieniu organ wprost wskazał, że postanowienie

w sprawie kosztów egzekucyjnych organ egzekucyjny wydaje z urzędu jedynie

w przypadku, gdy koszty te obciążają wierzyciela.

Na uwzględnienie nie zasługuje także zarzut naruszenia art. 61a K.p.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu postanowienia słusznie organ zauważył, że po zakończeniu postępowania egzekucyjnego, o ile koszty egzekucyjne nie obciążają wierzyciela, organ egzekucyjny pozbawiony jest prawa orzekania

w sprawie kosztów egzekucyjnych, chyba że w odpowiednim czasie żądanie wydania takiego postanowienia wniesie zobowiązany. Jednakże swoje żądanie zobowiązany może zgłosić jedynie w terminie 6 miesięcy od dnia wyegzekwowania wykonania obowiązku, natomiast w terminie 14 dni od dnia doręczenia ww. zawiadomienia zobowiązanemu służy prawo złożenia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Z upływem wskazanych terminów przestaje istnieć (wygasa) uprawnienie do żądania wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych oraz obowiązek rozpatrzenia takiego żądania, co rodzi po stronie organu obowiązek odmowy wszczęcia postępowania w tej sprawie.

W ocenie Sądu, nie można zgodzić się ze skarżąca także co do tego, że organy naruszyły zasady postępowania wyrażone w art. 7, art. 77 i art. 8 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. Według Sądu, organ nie zaniechał żadnej czynności procesowej zmierzającej do zebrania pełnego materiału dowodowego i wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. Organ zastosował właściwe i obowiązujące przepisy prawne, jak również przeprowadził prawidłową ocenę zebranego materiału dowodowego, dając w ten sposób wyraz zasadzie prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej. Wyrażona w art. 77 K.p.a. zasada prawdy obiektywnej oznacza dla organu obowiązek ustalenia stanu faktycznego zgodnie

ze stanem rzeczywistym, co bez wątpienia miało miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Wobec powyższych rozważań Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2018r., poz. 1302), orzekł jak w sentencji wyroku.