Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 472/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Oświata
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 190
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska, Sędziowie Sędzia WSA Władysław Kulon, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Protokolant Paulina Szpakowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 5 lutego 2015 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Rektora W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej we W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dziekan W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej we W. decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. na podstawie art. 190 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) – dalej ustawa i Regulaminu W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej we W. – dalej Regulamin Studiów – skreślił z listy studentów Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej we W. S. P..

W uzasadnieniu podano, że decyzja o skreśleniu została podjęta przez Dziekana w dniu 26 lutego 2014 r. z powodu niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów (§ 23 ust. 2 pkt 2 Regulaminu Studiów).

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł S. P.. Zaskarżonej decyzji zarzucił błędne ustalenie daty skreślenia z listy studentów, bowiem w jej świetle ponosiłby odpowiedzialność finansową "za okres kształcenia do momentu jej ostateczności". Poniósł, że fakt braku uczestnictwa w jakichkolwiek zajęciach od miesiąca maja 2013 r., jak również brak złożenia wymaganych planem studiów egzaminów, a nade wszystko nie uiszczenia opłat związanych z odbywaniem studiów powinien prowadzić do wydania przedmiotowej decyzji najpóźniej z upływem wymagalności finansowej z zaległych rat. Wydanie decyzji po upływie 9 miesięcy od faktycznego uczestnictwa w zajęciach prowadzi do wniosku, iż został wezwany do zapłaty opłaty z tytułu faktycznego pobierania nauki i uczestnictwa w zajęciach.

Rektor W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej we W. decyzją z dnia 9 kwietnia 2014 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 23 ust. 3 Regulaminu Studiów zmienił zaskarżoną decyzję ustanawiając datę skreślenia z listy studentów S. P. na

1 października 2013 r.

W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z art. 190 ust. 2 pkt 3 ustawy o szkolnictwie wyższym oraz § 23 ust. 2 pkt 2 Regulaminu Dziekan może skreślić studenta z listy studentów w przypadku nieuiszczenia opłat związanych z odbywaniem studiów.

Z uwagi na niezaliczenie przez skarżącego semestru letniego 2012/2013 należało ustalić faktyczną datę skreślenia na dzień 1 października 2013 r.

Skargę na powyższą decyzję wniósł S. P.. Zarzucił jej wybiórcze stosowanie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym dające postawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

W związku z powyższym wniósł o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji i zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

Podał, że decyzja Rektora jest dla niego krzywdząca, dlatego powinna być uchylona.

Wskazał, że do decyzji zostało dołączone wezwanie do zapłaty opiewające na kwotę 1640 zł. Wyjaśnił, że obecnie odbywa staż, na który został skierowany przez PUP i otrzymuje stypendium w kwocie 955,40 zł brutto miesięcznie. Aby uregulować zadłużenie musi się zadłużyć w związku z tym miałby długotrwały problem z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych. Organy powołały się na art. 190 ust. 2 pkt 3 ustawy, ale w niniejszej sprawie zaistniała sytuacja określona w art. 190 ust. 2 pkt 2 cytowanej ustawy. Podał, że skoro nie zaliczył semestru zimowego, co potwierdza brak podpisu na karcie okresowych osiągnięć studenta oraz brak wpisu w indeksie, nie mógł zostać studentem semestru letniego. W tym przypadku został zakwalifikowany jako student, który zaliczył poprzedni semestr. Nie został o tym fakcie poinformowany, jednak należności wobec uczelni narastały.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Podał, że zmienił datę skreślenia z listy studentów z uwagi na to, że skarżący faktycznie nie zaliczył semestru letniego 2012/2013. Mógł kontynuować studia w ramach warunkowego wpisu na kolejny semestr, jednak powinien złożyć stosowne podanie do Dziekania. Z uwagi na nieuczestniczenie w zajęciach oraz nieuiszczenie opłat Rektor zmienił datę skreślenia skarżącego z listy studentów na 1 października 2013 r. Niewnoszenie opłat, nieuczestniczenie w zajęciach nie jest okolicznością, która nakazuje skreślenie z listy studentów.

Skarżący podpisując umowę o studia zobowiązał się ponosić odpłatność za studia na warunkach określonych umową. Przewiduje ona możliwość rezygnacji ze studiów w każdym czasie (§ 5 ust. 3 Regulaminu), ale skarżący nie złożył rezygnacji, wobec czego Dziekan nie miał obowiązku skreślenia skarżącego z listy studentów.

Dopiero z odwołania wniesionego w dniu 18 marca 2014 r. organ wywnioskował, że nie chce kontynuować nauki. Odnosząc się do twierdzeń skarżącego, że nie zaliczył on również semestru zimowego 2012/2013 organ zaprzeczył twierdzeniom skarżącego. Podał, że jak wynika z karty okresowych osiągnięć, zainteresowany zaliczył wszystkie egzaminy przewidziane planem studiów. Brak podpisu Dziekana wynika z faktu, iż skarżący po zaliczeniu semestru zimowego 2012/2013 nie przedłożył indeksu ani karty okresowych osiągnięć studenta do Dziekana. Powyższe braki nie są jednoznacznie z niezaliczeniem semestru, warunkiem zaliczenia semestru jest zgodnie z § 15 ust. 3 Regulaminu uzyskanie odpowiednich zaliczeń w ramach danego kierunku i uzyskanie minimum 30 punktów ECTS w semestrze. Powyższy warunek został spełniony, a niezłożenie karty oraz indeksu jest niedopełnieniem przez skarżącego czynności o charakterze technicznym, co nie przesądza o niezaliczeniu przez niego semestru. Wobec tego, że skarżący uzyskał wszystkie zaliczenia został wpisany na następny semestr studiów – letni 2012/2013. Ponadto kontynuował studia, uiszczał również opłaty – co pozwalało przypuszczać, że zamierza pobierać naukę.

Brak opłat za studia oraz niekontynuowanie nauki dało podstawę do skreślenia skarżącego z listy studentów.

Podkreślono, że zgodnie z regulaminem student w każdym czasie mógł zrezygnować ze studiów. Nie uczynił tego, wobec tego wskazane zaniedbanie nie może powodować ujemnych skutków dla uczelni. Szczególnie jest to istotne w przypadku studentów studiów zaocznych tak jak w niniejszej sprawie, gdzie zjazdy odbywają się z górą dwa razy w miesiącu, nie jest możliwe ustalenie w krótkim okresie czasu, czy dana osoba zrezygnowała ze studiów, jeżeli nie złoży pisemnej rezygnacji. Dodał też, że nie wnoszenie przez studentów opłaty za studia, nie jest obligatoryjną podstawą do skreślenia studenta ze studiów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej (§1), przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§2). Sądy administracyjne kierując się kryterium legalności, dokonują oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Na podstawie art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. - Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną i rozstrzyga w granicach danej sprawy.

Oznacza to, że może wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszelkie przepisy, które winny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie.

Przeprowadzona w powyższym zakresie kontrola wykazała, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa.

Przedmiotem kontroli jest decyzja Rektora W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej z dnia 9 kwietnia 2014 r. zmieniająca decyzję Dziekana tejże szkoły z dnia 26 lutego 2014 r. o skreśleniu z listy studentów w ten sposób, że określono datę skreślania na dzień 1 października 2013 r.

Materialnoprawną podstawę prawną decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.) oraz przepisy Regulaminu Studiów W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej we W..

Zgodnie z art. 190 ust. 2 pkt 3 ustawy o szkolnictwie wyższym, a także § 23 ust. 2 pkt 2 Regulaminu, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów w przypadku między innymi nieuiszczenia opłat związanych z odbywaniem studiów.

Organy powołały niniejsze przepisy, a w okolicznościach sprawy uczyniły to w sposób prawidłowy. Niesporna była bowiem okoliczność, że skarżący nie wniósł opłat z tytułu studiów, co wynika choćby ze skargi, już od maja 2013 r. i jak twierdzi od tego czasu nie uczestniczył w zajęciach.

Ze skargi i odwołania nie wynika aby zainteresowany kwestionował prawidłowość decyzji w przedmiocie wykreślenia. Strona podkreśla, że nie jest w stanie uiścić kwoty żądanej przez uczelnię tytułem opłat za studia za okres przed wykreśleniem w związku z sytuacją zawodową i majątkową.

Sąd nie ma podstaw do orzekania w tej kwestii. Przedmiotem bowiem skargi jest wykreślenie skarżącego z listy studentów.

Ewentualne wezwanie do zapłaty zaległych opłat za naukę jest konsekwencją wydanych decyzji.

Skarżący zarzucił też organowi II instancji wybiórcze stosowanie przepisów ustawy o szkolnictwie wyższym "dając podstawę do wznowienia postępowania".

Sąd odnosząc się do powyższego zarzutu stwierdza, że jest on w niespornych okolicznościach sprawy niezrozumiały, w uzasadnieniu skargi zainteresowany nie rozwija powyższego twierdzenia.

Sąd mając na uwadze uprawnienia wynikające z art. 134 p.p.s.a. stwierdza, iż nie znajduje podstawy do uznania, że jest to zarzut trafny. Brzmienie art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy o szkolnictwie wyższym i niesporny stan faktyczny dał, co już wcześniej stwierdzono, podstawę do powołania w/w podstawy prawnej.

W skardze strona nie podnosi wprawdzie kwestii daty wykreślenia jej przez organ II instancji z listy studentów, ale w istocie ta okoliczność ma dla niego istotne znaczenie.

Organ w tej kwestii nie wypowiada się mimo takiego obowiązku (art. 107 § 3 k.p.a.) w decyzji, ale czyni to dopiero w odpowiedzi na skargę.

Wywody znajdujące się w powyższym piśmie Sąd akceptuje w całości. Przepisy ustawy o szkolnictwie wyższym jak również Regulamin W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej we W. nie zawiera w tym przedmiocie uregulowań. Wymienione na wstępie rozważań przepisy (art. 190 ust. 2 ustawy i § 23 ust. 2 ) nie stanowią o obligatoryjnym wykreśleniu studenta z listy studentów w związku z niewypełnieniem obowiązku wniesienia opłaty.

Obowiązek wnoszenia opłat i ich wysokość określa umowa Nr [...] podpisana przez skarżącego. Zgodnie z § 5 ust. 3 tej ustawy skarżący miał uprawnienia do rezygnacji ze studiów, rozwiązania problemu opłat i bycia studentem organu.

Mając na uwadze powyższe jak również fakt, że skarżący ostatnią wpłatę dokonał w maju lub kwietniu 2013 r. i czas jaki niezbędny jest do ustalenia faktów uzasadniających wykreślenie studenta z listy studentów – należy uznać, że data

1 października 2013 r. wykreślenia skarżącego z listy studentów jest datą właściwą.

Dodać też należy, że nie można się zgodzić ze skarżącym, że powinien być wykreślony wcześniej i niedopuszczony do uczestnictwa w zajęcia semestru letniego roku 2012/2013; dołączona do akt karta ocen (semestru zimowego) wskazuje, że skarżący zdał wszystkie wymagane egzaminy. Zgodzić się należy, że podpisy, które na niej powinny się znajdować, rektora i dziekana, mają tylko charakter czynności technicznej.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa – tym samym na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.

PM 27.02.2015 r.