Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 277/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-07-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
*Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: ART. 178 W ZW. Z ART. 175
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV skargi kasacyjnej Z. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 277/18 postanawia: I. odrzucić skargę kasacyjną; II. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.


UZASADNIENIE

Pismem, złożonym w dniu 17 VII 2018 r., zatytułowanym jako "apelacja" Z. R. (dalej "skarżący") zakwestionował postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 VI 2018 r. (sygn. akt IV SA/Wr 277/18) odrzucające sprzeciw oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, a także odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie ze sprzeciwu od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...], w przedmiocie zasiłku okresowego. Domagał się przy tym zwolnienia "z kosztów sądowych od apelacji".

Pismo zostało sporządzone przez skarżącego i przez niego podpisane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Jak wynika z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej jako "ppsa", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub niektórych postanowień kończących postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, od którego przysługuje skarga kasacyjna jest m.in. postanowienie odrzucające sprzeciw jako niedopuszczalny (art. 173 § 1 i art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 ppsa).

Stosownie do art. 175 § 1 i 2 ppsa, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że sporządza ją sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w art. 175 ppsa ma charakter materialny, a nie formalny, tak więc nie może zostać usunięty (zob. postanowienie NSA z 27 VIII 2010 r., II ONP 1/10, publ. CBOSA).

Pismo skarżącego nie spełnia określonego wyżej wymogu. Nie zostało bowiem sporządzone i podpisane przez żadną z wyżej wymienionych osób.

Zgodnie z art. 178 ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Mając powyższe na względzie Sąd orzekł na zasadzie art. 178 ppsa.

Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia "z kosztów sądowych apelacji" (prawo pomocy w zakresie częściowym) trzeba zauważyć, że w myśl art. 247 ppsa, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.

O oczywistej bezzasadności skargi można mówić natomiast wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienia NSA z 30 I 2013 r., II OZ 37/13 oraz z 5 III 2013 r., I OZ 152/13 – publ. CBOSA).

W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy został zawarty w skardze kasacyjnej, która podlega odrzuceniu z powodu braków o charakterze nieusuwalnym. Stanowiło to więc o oczywistej bezzasadności skargi, co tym samym obligowało Sąd do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, zgodnie z art. 247 ppsa.

Na marginesie trzeba zauważyć, że strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej – na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit.a ppsa – nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.