Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 408/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt.1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 1 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. na czynność Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] w przedmiocie przeprowadzenia kontroli w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automatach o niskich wygranych postanawia odrzucić skargę /-/ Walentyna Długaszewska


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] E. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na czynność Naczelnika Urzędu Celnego [...] r. w przedmiocie przeprowadzenia kontroli w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automatach o niskich wygranych stwierdzoną protokołem nr [...]

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając swoje stanowisko podniósł, że czynność Naczelnika Urzędu Celnego nie jest decyzją administracyjną, czy też postanowieniem wydanym w toku postępowania administracyjnego, egzekucyjnego lub zabezpieczającego. Nie mieści się również w pojęciu czynności organów administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 4 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. wyznacza zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Wynikające z kolei z art. 3 § 3 p.p.s.a. odesłanie do ustaw szczególnych obejmuje sytuacje, w których ustawodawca na mocy uregulowań szczegółowych przekazał – w sposób wyraźny – określone kategorie spraw, kontroli sądów administracyjnych.

Właściwość sądów administracyjnych została określona w art. 3 cytowanej ustawy, który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne ;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt.1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w

indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt.5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt.1 – 4.

Przytoczony przepis zawiera zamknięty katalog aktów i czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego, co oznacza, że skarga na inne niż wymienione w tym przepisie akty, czy czynności jest niedopuszczalna.

W rozpatrywanej sprawie żadna z czynności będąca przedmiotem skargi, jak również protokół kontroli nie mieszczą się w zakresie przytoczonego wyżej art. 3 § 2 cytowanej ustawy, a w szczególności nie ma do nich zastosowania wskazywany przez skarżącą pkt. 4 tego przepisu.

Art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że dany akt lub czynność powinna ustalać, stwierdzać, potwierdzać lub odmawiać ustalenia, stwierdzenia lub potwierdzenia określonych obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa.

Przeprowadzenie kontroli, a w jej ramach – przeprowadzenie eksperymentu, a następnie udokumentowanie tych czynności w protokole kontroli, w ocenie Sądu, nie ustala, nie stwierdza i nie potwierdza uprawnień lub obowiązków strony skarżącej. Zaskarżone w niniejszej sprawie czynności faktyczne, a następnie opisane w protokole kontroli dotyczą stanu faktycznego, z którego dla skarżącej nie wynikają żadne obowiązki i uprawnienia, jak również poprzez te czynności skarżąca spółka nie została pozbawiona posiadanych uprawnień, ani nie nałożono na nią nowych obowiązków. Obowiązki takie mogą być określone w rozstrzygnięciach wydanych w postępowaniach wszczętych w związku z przeprowadzoną kontrolą. Zakwestionowanie tych czynności będzie zatem możliwe w odrębnym postępowaniu.

Z tych względów zaskarżone czynności nie podlegają kognicji sądów administracyjnych (zob. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. III SA/Wr 253/10; postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. I SA/Bd 330/10; www.nsa.gov.pl).

Stosownie do art. 58 § 1 pkt.1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie wyżej przytoczonych przepisów postanowił jak w sentencji.

/-/ Walentyna Długaszewska