Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3174/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 87 par. 1 i 2 i 4, art 86 par. 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku od spadków i darowizn postanawia przywrócić H. S. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 lutego 2014 r.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 3174/13 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej – H. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym. Okręgowa Rada Adwokacka w W. w dniu 16 kwietnia 2014 r. wyznaczyła skarżącej pełnomocnika z urzędu – adw. M. K. (o powyższym pełnomocnik został poinformowany w dniu 28 kwietnia 2014 r.).

W piśmie z 28 maja 2013 r. (data nadania w UP) pełnomocnik skarżącej zawarł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 5 lutego 2014 r. odrzucającego skargę skarżącej, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Co do zasady, zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej powoływana jako "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie do przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Zatem przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 art. 87 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Podkreślić jednocześnie należy, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem (np. postanowienie NSA z 6 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 159/08, postanowienie NSA z 4 grudnia 2007 r., sygn. akt II FZ 588/07 i inne, dostępne na cbois.nsa.gov.pl), zarówno pełnomocnik ustanowiony z wyboru, jak i ustanowiony z urzędu powinni mieć tyle samo czasu - a więc 30 dni - na sporządzenie skargi kasacyjnej. Powyższe oznacza, że skoro pełnomocnik skarżącej otrzymał informację o wyznaczeniu go z urzędu w dniu 28 kwietnia 2014 r. a skarga kasacyjna została złożona w dniu 28 maja 2014 r., to został zachowany termin wskazany w art. 177 § 1 p.p.s.a. przewidziany dla jej wniesienia. W przypadku bowiem konfliktu terminu 7-dniowego odnoszącego się do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności (w sytuacji gdy strona równocześnie musi dokonać tej czynności) z terminem 30-dniowym do wniesienia skargi kasacyjnej należy uznać, że zastosowanie ma termin 30-dniowy, ze względu na konstytucyjne prawo do sądu i zasadę równości obywateli wobec prawa. Uznać zatem należy, że skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika spełniła przesłanki wynikające z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.