Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 20/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 lipca 2009r. sprawy ze skargi R. Ł. na bezczynność Starosty B. w przedmiocie wniosku z [...]maja 2008r. o wydanie dokumentów postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SAB/Bd 20/09

UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2008 r. R. Ł. złożyła do Starosty B. wniosek z żądaniem wydania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów dla celów sądowych określających m.in. wysokość dodatku mieszkaniowego dla rodziny nauczycielskiej i wysokość dodatku motywacyjnego dla nauczyciela oraz arkuszy organizacyjnych.

Starosta B. postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] przekazał pismo z [...] maja 2008 r. według właściwości do Zespołu Szkół [...] w K.

Jednocześnie pismem z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] Starosta B. poinformował R. Ł., że dokumenty o które wnioskowała w piśmie z dnia [...] maja 2008 r. są w dyspozycji szkoły w związku z czym wniosek w tej sprawie winien złożony być do Dyrektora Zespołu Szkół [...] w K.

Na powyższe postanowienie R. Ł. wniosła zażalenie zarzucając Staroście błędne uznanie, że stroną właściwą do rozpoznania jej wniosku jest Zespół Szkół oraz zażądała niezwłocznego wydania wskazanych we wniosku kserokopii dokumentów dla celów sądowych.

Dyrektor Szkoły pismem z dnia [...] czerwca 2008 r., Nr [...] w odpowiedzi na pismo z dnia [...] maja 2008 r. poinformował R. Ł., że kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje formuły przekazania wymienionych dokumentów na żądanie powoda (skarżąca pozostawała w sporze cywilnoprawnym), a jedynie takowe przekazanie może nastąpić na zarządzenie sędziego orzekającego w sprawie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r., Nr [...] uchyliło zaskarżone postanowienie Starosty B. z dnia [...] maja 2008 r., Nr [...] i umorzyło postępowanie w sprawie uznając, że przekazanie pisma w rozumieniu art. 65 § 1 kpa może nastąpić tylko w stosunku do spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej i tylko między organami administracji publicznej. Natomiast, jak podkreśliło Kolegium, Zespół Szkół [...] w K. nie jest organem administracji publicznej, bowiem żaden przepis ustawy nie daje temu podmiotowi uprawnień do orzekania w drodze decyzji w indywidualnych sprawach.

Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. R. Ł. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, która postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 694/08 została odrzucona z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.

Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. zainteresowana ponowiła wniosek z [...] maja 2009 r. W odpowiedzi na pismo R. Ł. z dnia [...] stycznia 2009 r. (pisma brak w przekazanych aktach administracyjnych skarżąca złożyła kserokopię na rozprawie) w sprawie przekazania dokumentacji organizacji pracy Zespołu Szkół [...] w K. za okres ostatnich 18 lat tj. od roku 1990 r., pismem z dnia [...] lutego 2009 r. Starosta Powiatowy poinformował wnioskodawcę, że w pełni podziela stanowisko, jakie w tej sprawie zajął Zespół Szkół [...] w piśmie z dnia [...] czerwca 2008 r., a mianowicie, że przekazanie dokumentów może nastąpić wyłącznie na zarządzenie sędziego orzekającego w sprawie.

Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. R. Ł. wystąpiła ponownie jednocześnie do Starosty B. i Dyrektora Zespołu Szkół [...] w K. z wnioskiem o wydanie z akt szkoły dla celów sądowych następujących dokumentów: kart pracy od 1 września 1990 r. do końca zatrudnienia, kserokopii o uzyskanych dochodach od 1992 r. do końca zatrudnienia, wydruku komputerowego wszystkich kartotek zbiorczych wynagrodzenia od 1 września 1990 r. za każdy rok pracy w szkole.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. R. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Starosty B. w sprawie odmowy wydania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów wskazanych we wniosku z [...] maja 2008 r. ponowionego wnioskiem z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz również pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. wniosła skargę do Sądu na bezczynność Zespołu Szkół [...] w K. w sprawie wniosku z [...] stycznia 2009 r. o wydanie skarżącej dokumentów dla celów postępowania przed sądem powszechnym.

W odpowiedzi na skargę w przedmiocie wydania dokumentów przez dyrektora szkoły Starosta B. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie podzielając stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] czerwca 2008 r. i [...] stycznia 2009 r., a mianowicie, że przekazanie żądanej dokumentacji może nastąpić wyłącznie na zarządzenie sędziego orzekającego w sprawie.

Na rozprawie skarżąca sprecyzowała, że pomimo umorzenia postępowania w sprawie z wniosku z [...] maja 2008 r. podtrzymuje skargę na bezczynność starosty. Jednocześnie wyjaśniła, że pismo z [...] stycznia 2009 dotyczy wniosku z [...] maja 2008 r. i nie jest odrębnym wnioskiem. Skarżąca ponadto wskazała, że wnosi też o rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie bezczynność w związku z pismem z [...] stycznia 2009 r. Skargę na bezczynność dotyczącą załatwienia wniosku z [...] stycznia 2009 r. wyłączono do odrębnego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi jest bezczynność organu w załatwieniu wniosku z [...] maja 2008 r. ponowionego wnioskiem z [...] stycznia 2009 r.

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

W przypadku bezczynności, polegającej na nieuzasadnionej zwłoce w załatwieniu przez organ sprawy w prawem przewidzianym terminie, zastosowanie znajduje art. 37 ust. 1 kpa stanowiący, że w takiej sytuacji, celem zdyscyplinowania organu, strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Organ taki, w uznaniu zasadności zażalenia, w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin do jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych nie załatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby - zgodnie z art.37 § 2 kpa - podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.

Wyczerpanie wyżej opisanego trybu postępowania w przypadku bezczynności organu zobowiązanego do załatwienia sprawy, daje stronie uprawnienie do wystąpienia do sądu ze skargą na bezczynność. Zażalenie przewidziane w art. 37 kpa jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Bezspornie tryb taki nie został przez skarżącą wyczerpany. Skarżąca wyraźnie oświadczyła, że nie składała zażalenia w trybie art. 37 kpa. Wnosiła jedynie skargi na zasadach określonych w trybie skargowym (v. oświadczenie złożone do protokołu na rozprawie).

Mając na uwadze, że skarga wniesiona została z pominięciem wyczerpania trybu postępowania przewidzianego w art. 52 § 1 ustawy, to podlegała ona odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.