Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 15/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 74a par. 10, art. 74a par. 11
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 2618/20 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 22 października 2020 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 października 2021 r., III SA/Wa 2618/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: DIAS) w sprawie ze skargi E. L. na postanowienie DIAS z dnia 22 października 2020 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że wniesiony przez organ środek zaskarżenia nie został opłacony w terminie (tj. do dnia 20 lipca 2021 r.), mimo doręczenia pełnomocnikowi DIAS wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 13 lipca 2021 r. W konsekwencji skarga kasacyjna organu podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: Ppsa).

W zażaleniu DIAS wniósł o uchylenie powyższego postanowienia zarzucając naruszenie:

- art. 220 § 1 i 3 w związku z art. 178 Ppsa poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej pełnomocnika organu z powodu nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego pomimo braku skutecznego doręczenia wezwania do jego uiszczenia na adres organu;

- art. 74a § 5 Ppsa w związku z art. 77 § 1a Ppsa oraz w związku z art. 3 ust. 2 pkt 20 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2021 r., poz. 670; dalej: ustawa o informatyzacji) poprzez przyjęcie, że uzyskanie Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (UPP) jest wystarczające do uznania, że doszło do skutecznego doręczenia zaskarżonego postanowienia, podczas gdy to Urzędowe Poświadczenie Odbioru jest dokumentem, który potwierdza skuteczne doręczenia organowi w postaci elektronicznej.

Organ argumentował, że w Kancelarii Izby Administracji Skarbowej w W. nie odnotowano wpływu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, zaś ze znajdującego się w aktach sprawy UPP nie wynika możliwość powiązania tego dokumentu z wezwaniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska prezentowanego przez DIAS zmierzającego do zakwestionowania Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (UPP) jako dowodu doręczenia korespondencji sądowej. W rozpatrywanej sprawie należy mieć bowiem na względzie unormowania dotyczące zasad dokonywania doręczeń przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej w przypadku, gdy ich adresatem pozostaje organ administracji publicznej, którego rozstrzygnięcie zostało poddane kontroli sądowoadministracyjnej. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odnosi się wprost do opisanej sytuacji w art. 74a § 10 i 11. W myśl powołanych przepisów, w przypadku pism doręczanych uczestniczącym w postępowaniu przed sądem prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, sąd przesyła pismo bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za urzędowym poświadczeniem odbioru (§ 10). Datą doręczenia pism jest wówczas data określona w urzędowym poświadczeniu odbioru (§ 11).

W świetle cytowanych unormowań ustalenie daty doręczenia przesyłki drogą elektroniczną następuje na podstawie Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia, które stanowi jednocześnie Urzędowe Poświadczenie Odbioru (zob. art. 3 pkt 20 lit. b ustawy o informatyzacji) i jest generowane automatycznie po przekazaniu przez sąd korespondencji na elektroniczną skrzynkę podawczą organu (co do zasad tworzenia UPP zob. § 13 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych - Dz. U. z 2018 r., poz. 180 ze zm.). Na marginesie jedynie zwrócenia uwagi wymaga, że w orzecznictwie kwestionuje się możliwość dokonywania takiego zabiegu (określenia daty doręczenia) w oparciu o UPP wówczas, gdy podmiot publiczny występuje w roli skarżącego, a zatem nie jest organem, o jakim mowa w art. 74a § 10 Ppsa (tj. "organem, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono" - zob. np. postanowienie NSA z 16.01.2018 r., II OZ 1649/17 - treść orzeczenia dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).

Uwzględniając powyższe uwagi, za prawidłowe należy uznać ustalenie przez Sąd pierwszej instancji, że doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej nastąpiło w dniu 13 lipca 2021 r. W aktach niniejszej sprawy znajduje się bowiem UPP, będące Urzędowym Poświadczeniem Odbioru, które wskazuje jako datę doręczenia korespondencji DIAS: "2021-07-13T 12:46:41.701" (k. 76 akt sąd.). Brak przy tym podstaw do uwzględnienia zastrzeżeń organu co do braku związku między UPP a przedmiotowym wezwaniem. W treści UPP w części zatytułowanej Dane dotyczące podpisu uwidoczniono informację: Dor%C4%99czenie%20odpisu%20zarz%C4%85dzenia%20o%20wezwaniu%20do%20uiszczenia%20wpisu%20s%C4%85dowego%20od%20skargi%20kasacyjnej.%20Wezwanie%%20Dzier%C5%BCanowski%20r.pr.%20Grzegorz.xml. Co istotne, dokument UPP poprzedzono wydrukiem maila z dnia 13 lipca 2021 z godz. 12.46 wygenerowanego przez system EZD (system Elektronicznego Zarządzania Dokumentacją w danym sądzie), z którego wynika, że w sprawie III SA/Wa 2618/20 prawidłowo wysłano na adres Izby Administracji Skarbowej w W. korespondencję elektroniczną dotyczącą dokumentu o nazwie "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. - Dzierżanowski r.pr. Grzegorz.xml" i wystawiono UPP (k. 75 akt sąd.). Biorąc zatem pod uwagę korelację daty, czasu oraz nazwy wysyłanego dokumentu, jakie zostały uwidocznione w powyższym mailu oraz dołączonym do akt UPP, nie sposób podzielić sugestii organu jakoby Urzędowe Poświadczenie Odbioru mogło dotyczyć innej korespondencji niż wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, oceniając jako prawidłowe rozstrzygnięcie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej DIAS z powodu jej nieopłacenia.