Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2354/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] obejmującą poza skarżącym jego małżonkę N. K. oraz małoletnie dziecko M. Z. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy oraz stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany; postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 września 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 2354/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. Z. z uwagi na złożenie jej po terminie. W uzasadnieniu tegoż postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja Rady do Spraw Uchodźców została doręczona skarżącemu w dniu 14 lipca 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych), natomiast skarga została nadana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 13 sierpnia 2008 r. (koperta z pieczęcią Urzędu Pocztowego - karta nr 10 akt sądowych), a następnie przekazana zgodnie z właściwością do Rady do Spraw Uchodźców w dniu 19 sierpnia 2008 r. (data nadania pocztowego), a więc po upływie terminu określonego w art. 53 p.p.s.a.

We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, że skarżący nadając w urzędzie pocztowym w dniu 13 sierpnia 2008 r. skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców bezpośrednio do Sądu, był przekonany, że w ten sposób dochowuje 30-dniowego terminu do wniesienia skargi. Skarżący nie był świadomy, iż skargę winien był wysłać adres Rady do Spraw Uchodźców. Pełnomocnik podkreślił też, że skarżący jest osobą niewykształconą, nie miał też żadnej pomocy prawnej, a jako obcokrajowiec nie zna przepisów prawa polskiego. Ponadto podniósł, że osoba po raz pierwszy mająca do czynienia z procedurą postępowania przed sądami polskimi mogła nie zrozumieć prawidłowo sformułowania "za pośrednictwem" użytego w pouczeniu decyzji Rady do Spraw Uchodźców.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek nie jest zasadny.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.] jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W ocenie Sądu strona skarżący nie wykazał, że uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. [v. wyrok NSA z 13 sierpnia 1998 r., sygn. akt III SA 7432/98]. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. [v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97].

W rozpatrywanej sprawie nie można uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego.

Zaskarżona decyzja została doręczona na adres podany przez cudzoziemca w odwołaniu i została przez niego osobiście odebrana (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 160 akt adm.). W decyzji zawarto pouczenie, że strona "może wnieść na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, jeżeli uzna, że jest ona niezgodna z prawem. Skargę wnosi się za pośrednictwem Rady do Spraw Uchodźców". W ocenie Sądu pouczenie to jest jasne zaś skarżący wnosząc skargę bezpośrednio do Sądu nie wykazał należytej staranności. Dodać przy tym należy, iż przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Na marginesie wskazać również trzeba, że ww. pouczenie z decyzji Rady do Spraw Uchodźców ma podobne brzmienie jak pouczenie zawarte w decyzji organu I instancji tj. Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. W obu przypadkach określona została konieczność wniesienia środka odwoławczego "za pośrednictwem" organu, który wydał skarżone rozstrzygnięcie. Odwołanie skarżącego od decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców zostało prawidłowo wniesione za pośrednictwem tego organu do Rady do Spraw Uchodźców.

Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.