Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 92/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Zdanowicz asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2005 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Starosty [...] polegającą na nie rozpoznaniu jego wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...].

W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], do którego skarżący wniósł zażalenie w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie jest w niniejszej sprawie organem wyższego stopnia w stosunku do Starosty [...]. Zgodnie z art. 17 pkt 1 KPA samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w rozumieniu kodeksu, w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Ustawą szczególną w tym przypadku jest ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Zgodnie z art. 142 ustawy o gospodarce nieruchomościami, o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości, zwrocie odszkodowania, w tym także nieruchomości zamiennej oraz rozliczeniach z tytułu zwrotu i terminach zwrotu orzeka starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej. Jak wynika z art. 9a tej ustawy organem wyższego stopnia w sprawach określonych w ustawie, rozstrzyganych w drodze decyzji przez starostę wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, jest wojewoda.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia ustawa nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Zatem w przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, to wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.

W przedmiotowej sprawie M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Starosty Powiatu [...] polegającą na nie rozpoznaniu jego wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 KPA na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 KPA lub ustalonym w myśl art. 36 KPA, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z treści skargi oraz z akt administracyjnych nadesłanych przez organ jednoznacznie wynika, że skarżący wniósł zażalenie - w trybie art. 37 § 1 kpa - na bezczynność Starosty [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które nie jest organem wyższego stopnia w przedmiotowej sprawie, bowiem na podstawie art. 17 pkt 1 KPA w związku z art. 9a i art. 142 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest nim Wojewoda [...]. Wniesienie zatem zażalenia na podstawie art. 37 KPA do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które nie jest organem właściwym w przedmiotowej sprawie nie wyczerpuje trybu zaskarżenia

w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga wniesiona do sądu z pominięciem administracyjnego toku instancji jest niedopuszczalna.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.