Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 4/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2013 r., doręczonym 12 czerwca 2013 r., Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej, do przedłożenia pełnomocnictwa w terminie siedmiu dni procesowego do działania w imieniu strony, pod rygorem odrzucenia skargi. W związku z nieprzedłożeniem wymaganego pełnomocnictwa, Sąd zarządzeniem z dnia 22 lipca 2013 r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) w dniu 8 sierpnia

2013 r. Stwierdzony brak formalny skargi nie został uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga czynić powinna zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Każde pismo strony winno nadto zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników (art. 46 § p.p.s.a.). Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa ( art. 46 § 3 p.p.s.a ). W sprawie, po stwierdzeniu braków pełnomocnictwa, które nie zostały uzupełnione na wezwanie Sądu i ujawnieniu wtórnego innego braku skargi, a mianowicie braku podpisu strony pod skargą, Sąd wezwał skarżącą - jako osobę uprawnioną do osobistego sporządzenia i wniesienia skargi - do jej podpisania (art. 46 § pkt 4 p.p.s.a.), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania wraz z jednoczesnym pouczeniem o procesowych skutkach wynikających z nie uzupełnienia braku formalnego skargi. Wezwanie do uzupełnienia zostało prawidłowo doręczone skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. na adres wskazany w skardze. Z treści tego przepisu wynika, że w przypadku braku możliwości doręczenia pisma adresatowi, składa się je na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy zawiadamiając o tym adresata. Jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie odbierze przesyłki przyjmuje się, że pismo zostało jej doręczone z upływem ostatniego czternastego dnia. Przesyłkę zawierającą zarządzenie Sądu z dnia 22 lipca 2013 r., z powodu nieobecności adresata, pozostawiono w placówce pocztowej, a dwukrotne zawiadomienia o niej (25 lipca i 2 sierpnia 2013 r. ) umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Wobec tego, na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a., uznać należało, że wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 8 sierpnia 2013 r., a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał z dniem 16 sierpnia 2013 r. Dodatkowo wskazać należy, że stosownie do art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Pomimo zatem prawidłowo doręczonego wezwania w dniu 8 sierpnia 2012 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 26 akt ) i upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu. Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, Sąd skargę odrzucił,

o czym orzekł w pkt I sentencji. O zwrocie całego uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a., w pkt II sentencji.