Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 977/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II FZ 977/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stefan Babiarz, , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 sierpnia 2013 r., I SA/Kr 215/13 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi D. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 14 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2013 r., II FZ 688/13, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie D. P. (zwanego dalej skarżącym) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 czerwca 2013 r., I SA/Kr 215/13, w przedmiocie częściowego oddalenia wniosku

o przyznanie prawa pomocy.

2. Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że ciężar dowodu wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie (tu- skarżącym). Sąd zwrócił uwagę, że skarżący podniósł nową okoliczność (tj. nieprzedłużenie umowy zlecenia jego małżonce, co zmniejszyło dochód rodziny skarżącego) dopiero przed sądem drugiej instancji- w związku z powyższym ta okoliczność nie mogła zostać wzięta pod uwagę przy rozstrzyganiu.

3. Po oddaleniu zażalenia skarżącego przez sąd drugiej instancji w dniu 8 sierpnia 2013 r., II FZ 688/13 – odpis postanowienia został przesłany do sądu pierwszej instancji wraz z aktami sprawy. Na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a. Zastępca Przewodniczącego wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 50 zł.

4. Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wskazując, że jego sytuacja majątkowa uzasadnia niepobieranie wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.

5. Na wstępie należy wyjaśnić, że Naczelny Sąd Administracyjny – jako sąd drugiej instancji - rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. Kontrola sprawowana przez Naczelny Sąd Administracyjny polega na dokonaniu oceny, czy sąd pierwszej instancji orzekał na podstawie prawa, czy zastosował odpowiedni przepis, czy dokonał prawidłowej jego wykładni. Co należy wyraźnie podkreślić-Naczelny Sąd Administracyjny nie prowadzi postępowania dowodowego, nie ocenia raz jeszcze ustalonego stanu faktycznego. Ustawodawca, wybierając model kasacyjny - mimo wprowadzenia dwuinstancyjnego postępowania - nie wprowadził możliwości ponownego rozpatrzenia sprawy w pełnym zakresie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Powyższe uwagi mają o tyle znaczenie, że oczekiwania stron sprowadzają się niejednokrotnie do tego, iż Naczelny Sąd Administracyjny, przekonany nowymi dowodami, inną argumentacją - uchyli orzeczenie sądu pierwszej instancji i skłoni się ku rozstrzygnięciu, jaki postuluje strona.

6. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny nie widzi podstaw do uchylenia lub zmiany zarządzenia, wzywającego skarżącego do uiszczenia należnej opłaty sądowej. Skoro prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (całkowite zwolnienie z ponoszenia kosztów) nie zostało skarżącemu przyznane to trafnie sąd wezwał skarżącego do uiszczenia należnej opłaty.

Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego było poprawne, wskazało w swojej treści podstawę prawną, osobę zobowiązaną, numer konta

i termin do dokonania czynności. Skoro zarządzenie to było poprawne- zażalenie na nie musiało zostać potraktowane jako bezzasadne. Wspomniane zarządzenie wzywało do wykonania obowiązku, który został skonkretyzowany na wcześniejszym etapie postępowania- w fazie orzekania o przyznaniu prawa pomocy. Jeżeli zaistniały nowe okoliczności istotne dla sprawy (nieprzedłużenie umowy wobec małżonki skarżącego, co wiązało się z mniejszymi zasobami finansowymi dla całej rodziny skarżącego) to skarżący powinien wskazać tę okoliczność ponownie przez sądem pierwszej instancji. Sąd drugiej instancji, czyli Naczelny Sąd Administracyjny, nie może rozpatrzyć sprawy w oparciu o nowe okoliczności z pominięciem sądu pierwszej instancji. W takim bowiem przypadku sprawa w swoim kształcie byłaby rozpatrywana tylko przez jedną instancję- drugą- z całkowitym pominięciem pierwszej. Ustawa zasadnicza jaką jest Konstytucja RP przyznaje prawo do postępowania dwuinstancyjnego- to znaczy, że sprawa musi zostać rozpatrzona przez sąd dwóch instancji. Nowe okoliczności sprawy nie mogą być rozpatrzone jedynie przez jedną instancję- drugą.

7. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.