Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1338/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185, art. 219 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Wacława C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 kwietnia 2006 r. sygn. akt I SA/Kr 167/06 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Wacława C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 listopada 2005 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2000 r. postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 kwietnia 2006 r. sygn. akt I SA/Kr 167/06.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19.04.2006 r., I SA/Kr 167/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Wacława C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30.11.2005 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2000 r.

W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że skarżąca pismem z dnia 06.03.2006 r. została wezwana pod rygorem odrzucenia skargi do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 307,44 zł. Wezwanie to skutecznie doręczono w dniu 09.03.2006 r. Natomiast skarżący uiścił żądany wpis w dniu 17.03.2006 r., a więc dzień po upływie zakreślonego terminu. Okoliczność ta uzasadniała więc odrzucenie skargi w oparciu o art. 220 par. 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ - zwaną dalej "p.p.s.a.".

Powyższe postanowienie zaskarżono skargą kasacyjną Wacława C., w której wniesiono o jego uchylenie w całości, zarzucając:

- naruszenie art. 219 par. 2 p.p.s.a. przez przyjęcie, że opłata sądowa została uiszczona po upływie wyznaczonego terminu,

- niewłaściwe zastosowanie art. 220 par. 3 oraz art. 58 par. 3 p.p.s.a. i odrzucenie skargi mimo że podlegać ona winna rozpoznaniu.

W uzasadnieniu do tak sformułowanych zarzutów stwierdzono, że złożona skarga została należycie opłacona w zakreślonym terminie. Strona załączyła kopie potwierdzoną za zgodność "potwierdzenia przelewu" dokonanego w placówce pocztowej w dniu 16.03.2006 r. Podniosła przy tym, że zgodnie z przyjętym orzecznictwem i praktyką sądów za dzień wniesienia pisma lub otrzymania opłaty uznaje się dzień nadania ich na w placówce Poczty Polskiej. W związku z tym strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji przekroczenia terminu, gdy w zakreślonym przez Sąd okresie powierza dostarczenia przesyłki profesjonalnemu operatorowi publicznemu, a doręczenie następuje faktycznie po upływie tego terminu. W świetle powyższych okoliczności skarżący złożył na Poczcie przelew w ostatnim dniu terminu uznać należy, że termin do uiszczenia wpisu został zachowany, a więc odrzucenie skargi było niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje:

Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy.

Strona skarżąca oparła badaną skargę na podstawie opisanej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. wskazała na naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W tych ramach wywiedziono, że Sąd pierwszej instancji, wydając kwestionowane postanowienie, naruszył art. 219 par. 2 p.p.s.a., ponieważ błędnie przyjął, że wpis sądowy nie został uiszczony w zakreślonym terminie. W konsekwencji błędnych ustaleń faktycznych Sąd w sposób nieuzasadniony odrzucił złożoną skargę.

W świetle tak sformułowanego zarzutu istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy Sąd zasadnie przyjął, że strona nie uiściła należnego wpisu sądowego w zakreślonym terminie?

Analizując powyższą kwestię przede wszystkim przypomnieć należy, że w orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym jeżeli opłata sądowa uiszczona została przez wpłatę w jednostce organizacyjnej "Poczty Polskiej", to decydujące znaczenie dla oceny zachowania siedmiodniowego terminu będzie miała data odnotowania na dowodzie potwierdzenia nadania wpłaty /por. postanowienie SN z dnia 13.02.1998 r., III RN 118/97 - OSNAPU 1998 nr 24 poz. 699; postanowienie NSA z dnia 30.11.2005 r., I FZ 617/05 - nie publ./

Przyjmując powyższy pogląd za punkt wyjścia stwierdzić należy, że do skargi kasacyjnej strona załączyła kopię potwierdzenia przelewu żądanej kwoty /potwierdzoną za zgodność z oryginałem/ dokonanego w placówce Poczty Polskiej z którego wynika, że wpłata należnego wpisu sądowego nastąpiła w dniu 16.03.2006 r., a więc w ostatnim dniu zakreślonego przez Sąd terminu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca spółka zdołała w ten sposób skutecznie podważyć okoliczność faktyczną stanowiącą podstawę zastosowania w sprawie art. 219 par. 2 p.p.s.a. Ujawniona w tym piśmie data i miejsce dokonania wpisu sądowego przynajmniej uprawdopodabniają tezę, że rzeczywiście pełnomocnik skarżącej spółki w sposób prawidłowy dopełnił obowiązku opłacenia wniesionej do Sądu skargi. Przy tym podkreślić należy, że okoliczność ta z pewnością ma istotny wpływ na wynik sprawy. Gdyby Sąd pierwszej instancji nie przyjął, że uiszczenie wpisu sądowego nastąpiło po upływie terminu, to nie mógłby z tego powodu skargi odrzucić. Oznacza to, że pogląd Sądu pierwszej instancji o przekroczeniu terminu przez pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu sądowego był co najmniej przedwczesny. W sprawie zachodziła bowiem konieczność dokładnego zbadania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w świetle przytoczonych przez stronę dowodów, okoliczności dokonania przez pełnomocnikowi skarżącej spółki tej czynności. Tymczasem oceny tej nie dokonano.

Stąd też Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w zw. z art. 182 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.