Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1992/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
6561
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: *Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego
Powołane przepisy: article: art. 7  ust. 3
journal: Dz.U. 2014 poz 849
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Ciołek (sprawozdawca), Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, Protokolant: Specjalista Edyta Luniak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 lutego 2016 r. sprawy ze skargi A na interpretację indywidualną Burmistrza Miasta Ż. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia od podatku od nieruchomości I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Burmistrza Miasta Ż. na rzecz A kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi "A" Spółka z o.o. z/s w Z. (dalej: strona, spółka, skarżąca) jest interpretacja indywidualna Burmistrza Miasta Z. (dalej: organ podatkowy) z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia od podatku od nieruchomości stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną.

Strona we wniosku o udzielenie interpretacji wystąpiła o potwierdzenie prawidłowości stanowiska, że:

i) inwestycja polegająca na budowie hali stanowi nową inwestycję w rozumieniu § 5 ust. 1 Uchwały Nr XIV/76/2007 Rady Miejskiej w Z. z dnia 27 września 2007 r. w sprawie udzielania przez Gminę Z. zwolnień od podatku od nieruchomości stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną (dalej: Uchwała) i tym samym jej zrealizowanie daje podstawę do zwolnienia tej hali z opodatkowania podatkiem od nieruchomości;

(ii) spółka jest uprawniona na podstawie uchwały do korzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania wchodzących w zakres zrealizowanej inwestycji przez okres 10 lat począwszy od dnia powstania obowiązku podatkowego od tych przedmiotów, z zastrzeżeniem, że wartość otrzymanej pomocy w formie zwolnienia z podatku od nieruchomości nie przekroczy maksymalnej intensywności pomocy, określonej zgodnie z przepisami Uchwały.

Strona przedstawiła następujący stan faktyczny zdarzenia:

- 17 lutego 2005 r. zakupiła grunty na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej w podstrefie Z. (dalej: "B"); - 30 listopada 2010 roku spółka dokonała zgłoszenia zamiaru korzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie Uchwały, które zostało przyjęte przez Burmistrza Miasta Z. w dniu 16 czerwca 2011 r.; - w toku realizacji działań inwestycyjnych spółka zleciła budowę nowej hali produkcyjnej, parkingu, dróg dojazdowych oraz wytworzyła/nabyła maszyny i urządzenia składające się na linię do produkcji folii, która znajduje zastosowanie głównie w procesie wytwarzania paneli fotowoltaicznych; - w związku z wybudowaniem hali, parkingu oraz dróg dojazdowych w dniu 20 marca 2013 r. spółka złożyła korektę deklaracji na podatek od nieruchomości, w której wykazała, że od 2013 r. korzysta ze zwolnienia z podatku od nieruchomości od nowej inwestycji; - w dniu 28 listopada 2013 r. (na wezwanie organu) przedłożyła informację dotyczącą wysokości kosztów kwalifikowanych poniesionych w związku z realizacją inwestycji na kwotę 176.503.168,91 zł; - następnie okazało się, że zmianie uległy uwarunkowania biznesowe i ekonomiczne, co doprowadziło do rezygnacji z uruchomienia produkcji tegoż wyrobu; - w okresie do lipca 2014 r. maszyny i urządzenia nabyte w celu rozszerzenia działalności spółki zostały zlikwidowane lub odsprzedane; - w związku z powyższym spółka w dniu 25 lutego 2015 r. poinformowała organ podatkowy o zmniejszeniu wartości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą do wysokości 74.819.265, 45 zł; - rezygnacja z produkcji folii pozostała bez wpływu na istnienie i przydatności hali. Obecnie spółka wykorzystuje ten obiekt dla celów administracyjnych, a w przyszłości na uruchomienie nowego procesu produkcyjnego; - nakłady inwestycyjne w wysokości 74.819.265,45 zł stanowią koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą w rozumieniu § 7 Uchwały.

Strona wyraziła pogląd, że wybudowanie hali stanowiło nową inwestycję w rozumieniu § 5 ust. 1 Uchwały oraz, że przysługuje jej prawo korzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania wchodzących w zakres zrealizowanej inwestycji przez okres 10 lat począwszy od dnia powstania obowiązku podatkowego od tych przedmiotów tj. w okresie od 2013 r. do 2022 r. z zastrzeżeniem, że pomoc przysługuje do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym przekroczona zostanie maksymalna intensywność pomocy.

Organ podatkowy w opisanej na wstępie interpretacji uznał stanowisko strony za prawidłowe co do pkt (i) i za nieprawidłowe co do pkt (ii).

Odnośnie pkt (i) stwierdził organ podatkowy, że nie ma żadnych wątpliwości, że wybudowanie hali stanowiło nową inwestycję w rozumieniu § 5 ust. 1 Uchwały. Nowa inwestycja polegała na rozbudowie istniejącego przedsiębiorstwa o halę produkcyjną, parking i drogę dojazdową. Organ przyznając podatnikowi zwolnienie z podatku od nieruchomości od nowo wybudowanych przedmiotów opodatkowania, nie miał wątpliwości, że podatnik dokonując rozbudowy przedsiębiorstwa dokonał nowej inwestycji. Podatnik spełnił warunki zawarte w § 10 Uchwały i korzystał ze zwolnienia z podatku od nieruchomości, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną.

Odnośnie natomiast pkt (ii) uznał organ podatkowy, że nie można się zgodzić ze stanowiskiem podatnika, iż ma on prawo do korzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania wchodzących w zakres zrealizowanej inwestycji przez okres 10 lat począwszy od dnia powstania obowiązku podatkowego od tych przedmiotów, z zastrzeżeniem, że wartość otrzymanej pomocy w formie zwolnienia z podatku od nieruchomości nie przekroczy maksymalnej intensywności pomocy, określonej zgodnie z przepisami Uchwały. Zdaniem organu podatkowego z § 10 Uchwały jednoznacznie wynika, zwolnienie z podatku od nieruchomości nowo nabytych gruntów, budynków, budowli na terenie "B" obowiązuje maksymalnie przez okres 10 lat prowadzenia działalności gospodarczej, a nie przez okres 10 lat od nabycia lub wytworzenia przedmiotu w ramach nowej inwestycji. Zauważył organ, że gdyby intencją organu udzielającego zwolnienia, był taki zapis, jak sugeruje podatnik, to taki zapis byłby zawarty w Uchwale.

Według organu podatkowego organ udzielający pomocy wprowadzając zapis w § 10 Uchwały, zamierzał promować nowe inwestycje na terenie Gminy, ale przede wszystkim zamierzał ułatwić start nowym podmiotom w momencie rozpoczęcia ich działalności gospodarczej na terenie "B" przez okres 10 lat. Zaznaczył organ podatkowy, że podmioty, które prowadziły działalność gospodarczą na terenie "B" wcześniej i tak korzystały lub nadal korzystają ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie wcześniejszych uchwał, w który nie został określony maksymalny okres zwolnienia. Stwierdził organ podatkowy, że nie ma żadnych podstaw prawnych, aby rozszerzająco interpretować zapisy Uchwały.

Dalej argumentował organ podatkowy powołując się na stanowisko doktryny, że rada gminy ma kompetencje, aby w uchwale modyfikować warunki stosowania zwolnienia wynikające z rozporządzenia poprzez ich ograniczenie i konkretyzowanie, jak również poprzez warunki dodatkowe, których rozporządzenie nie przewiduje, może również skrócić w uchwale okres zwolnienia, nie wolno jej natomiast przekraczać wartości granicznych wynikających z rozporządzenia.

Zakwestionował organ podatkowy stanowisko strony, że możliwość korzystania ze zwolnienia nie może być uzależniona od okresu prowadzenia działalności gospodarczej przez danego podatnika na terenie "B", co prowadziłoby do wniosku, że mocą Uchwały wprowadzono zwolnienie o charakterze przedmiotowo-podmiotowym. Powołał się przy tym organ na komentarz specjalistów. Wskazał organ podatkowy, że zwolnienie z Uchwały dotyczy wyraźnie określonych przedmiotów – budynku, budowli, gruntów, o określonych cechach – "znajdujących się we władaniu prowadzących działalność gospodarczą na terenie "B" maksymalnie przez okres 10 lat prowadzenia działalności gospodarczej. Aby zachować przedmiotowy charakter zwolnienia organ podatkowy nie wydawał decyzji określającej okres lub wysokość zwolnienia, a podatnik, który korzystał ze zwolnienia sam wykazywał te zwolnienia w deklaracjach podatkowych.

Wskazał organ podatkowy, że moment od którego przedsiębiorca jest uprawniony do korzystania z pomocy, jest ściśle związany z momentem powstania obowiązku podatkowego od przedmiotów opodatkowania bezpośrednio związanych z tą inwestycją. W deklaracji podatkowej podatnik wykazuje podstawy opodatkowania – przedmioty podlegające opodatkowaniu, a w załączniku nr ZN-1/B dane o zwolnieniach.

Następnie omówił organ podatkowy zagadnienie prowadzenia działalności gospodarczej. Odwołał się organ podatkowy do ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 672 ze zm.) - art. 2, art. 14 ust. 1 oraz do definicji słownikowej. Potwierdził organ podatkowy, że nie można utożsamiać prowadzenia działalności ze sformułowaniami "od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej", ale w przypadku spółki nie ma wątpliwości, że w dniu 31 stycznia 2005 r. uzyskała od WSSE zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej, a nie na "rozpoczęcie działalności gospodarczej".

Reasumując wskazał organ podatkowy, że spółka uzyskała wpis na prowadzenie działalności gospodarczej do KRS w dniu 23.12.2004 r., w dniu 31 stycznia 2005 r. uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie "B", a aktem notarialnym z dnia 17 lutego 2005 r. nabyła nieruchomości tj. grunty położone na terenie Gminy. W § 6 aktu notarialnego spółka oświadcza i gwarantuje wobec WSSE i Gminy, że jest spółką należycie zawiązaną, istniejącą i będącą w dobrej kondycji, zgodnie z prawem polskim. Stwierdził organ podatkowy, że nie ma żadnej wątpliwości, że w momencie nabycia nieruchomości przedsiębiorca prowadził działalność gospodarczą na terenie podstrefy, ale dopiero po nabyciu nieruchomości na terenie Gminy powstał obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości od gruntów (od dnia 01 marca 2005 r.) i od tego momentu należy liczyć 10 letni okres zwolnienia z podatku od nieruchomości. Ponadto strona nie jest spółką, która dopiero rozpoczęła działalność lecz, zgodnie z zapisem we wniosku, "Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej (..)". W deklaracji na rok 2005 spółka wykazała podatek od nieruchomości wg stawek ustalonych dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zdaniem organu podatkowego od tego momentu liczy się okres prowadzenia działalności gospodarczej na terenie "B". Zaznaczył organ podatkowy, że Uchwała podlegała kontroli Regionalnej Izby Obrachunkowej i jej zapisy były również konsultowane z Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów i nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości.

Wskazał organ podatkowy, że w chwili obecnej w obrocie prawnym znajduje się Uchwała Nr VI/43/2015 Rady Miejskiej w Z. z dnia 12 marca 2015 roku w sprawie przyjęcia programu regionalnej pomocy inwestycyjnej dla przedsiębiorców na terenie Gminy Z. . Szczegółowe warunki udzielania pomocy regionalnej na wsparcie inwestycji początkowych zapisane w § 12 ust. 1 określają iż zwolnienie przysługuje na okres nie dłuższy niż 2, 4 lub 5 lat w zależności od wysokości zainwestowanej kwoty.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) we Wrocławiu (wniesionej po uprzednim wezwaniu organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa) strona wniosła o uchylenie interpretacji podatkowej i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła strona, że interpretacja w części, w której uznano stanowisko strony za nieprawidłowe narusza przepisy prawa materialnego tj. - § 10 ust.1, § 12 ust. 1 Uchwały w zw. z § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 lipca 2007 r. w sprawie udzielania przez gminy zwolnień od podatku od nieruchomości stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną (Dz.U. nr 138, poz. 969, dalej: rozporządzenie RM z 2007 r.); - § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień od podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną (Dz.U. nr 146, poz. 927, dalej: rozporządzenie RM z 2008 r.); - art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 849 ze zm., dalej: upol) - przez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że spółka nie jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania wchodzących w zakres zrealizowanej inwestycji przez okres 10 lat począwszy od dnia powstania obowiązku podatkowego od tych przedmiotów, z zastrzeżeniem, że wartość otrzymanej pomocy w formie zwolnienia z podatku od nieruchomości nie przekroczy maksymalnej intensywności pomocy, określonej zgodnie z Uchwałą.

W uzasadnieniu skargi strona podtrzymała stanowisko wyrażone we wniosku o interpretację. Argumentowała strona, że literalna wykładnia § 10 uchwały potwierdza jej stanowisko, natomiast powoływanie się przez organ podatkowy na rzekomy cel regulacji jakim miał kierować się organ gminy jest nieuzasadnione, skoro treść uchwały tego nie potwierdza. Wskazała strona, że skoro zwolnienie udzielane jest w wyniku realizacji inwestycji, to moment od którego przedsiębiorca staje się uprawniony do korzystania z pomocy musi być ściśle związany z momentem powstania obowiązku podatkowego od przedmiotów opodatkowania bezpośrednio związanych z tą inwestycją. Zdaniem strony moment rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia na podstawie Uchwały nie może być ustalany w oparciu o datę powstania obowiązku podatkowego od przedmiotów opodatkowania innych niż bezpośrednio związane z inwestycją. W sprawie przedmiotem opodatkowania bezpośrednio związanym z inwestycją jest hala, a nie uprzednio nabyte grunty, na których posadowione są nieruchomości powstałe w toku inwestycji. Stwierdziła strona, że zestawienie § 10 i § 12 ust. 1 Uchwały prowadzi do jednoznacznej konkluzji, że zwolnienie z podatku przysługuje przez okres 10 lat prowadzenia działalności gospodarczej począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano zgłoszenia (w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania objętych obowiązkiem podatkowym w dniu zgłoszenia) albo począwszy id dnia powstania obowiązku podatkowego zgodnie z przepisami upol (w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania, od których obowiązek powstał po dniu dokonania zgłoszenia).

Dalej strona wskazała, że powiązanie okresu zwolnienia z działalnością wykonywaną przez przedsiębiorcę w przeszłości i z zastosowaniem przedmiotów opodatkowania innych, niż podlegające zwolnieniu podatkowemu, nadawałoby zwolnieniu cechy niedopuszczalnego zwolnienia podmiotowego. Zdaniem strony prawo do zwolnienia nie byłoby wówczas zależne od przedmiotu opodatkowania (w sprawie hali) tylko od cech charakterystycznych podatnika. Zaznaczyła przy tym strona, że sama Uchwała nie nadaje zwolnieniu cech podmiotowo-przedmiotowych, a jedynie wadliwa jej interpretacja poczyniona przez organ podatkowy.

Odnośnie argumentacji dotyczącej badania i konsultacji zapisów Uchwały z innymi organami, wskazała strona, że nie podważa zapisów Uchwały, ale jej wykładnię dokonaną przez organ podatkowy. Jako nie wnoszące nic do sprawy oceniała strona argumenty dotyczące aktualnie obowiązującej uchwały z 2015 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skargę jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m. in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Natomiast według art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

Spór w sprawie powstał na tle wykładni zapisów Uchwały Nr XIV/76/2007 Rady Miejskiej w Z. z dnia 27 września 2007 r. w sprawie udzielania przez Gminę Z. zwolnień od podatku od nieruchomości stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną (dalej: Uchwała), a dokładnie zapisów § 10 ust. 1 i dotyczy czasu trwania - okresu zwolnienia z podatku od nieruchomości.

Według organu podatkowego zwolnienie z podatku od nieruchomości nowo nabytych gruntów, budynków, budowli na terenie "B" obowiązuje maksymalnie przez okres 10 lat prowadzenia działalności gospodarczej przez dany podmiot na terenie strefy.

Natomiast zdaniem strony z przepisów Uchwały wynika, że jest ona uprawniona do korzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania wchodzących w zakres zrealizowanej inwestycji przez okres 10 lat począwszy od dnia powstania obowiązku podatkowego od tych przedmiotów, z zastrzeżeniem, że wartość otrzymanej pomocy w formie zwolnienia z podatku od nieruchomości nie przekroczy maksymalnej intensywności pomocy, określonej zgodnie z przepisami Uchwały.

W ocenie Sądu organ podatkowy dokonał nieprawidłowej interpretacji zapisów uchwały Rady Miejskiej w Z. , tj. § 10 ust. 1.

Zgodnie z art. 7 ust. 3 upol rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw. W ww. przepisie nie ma żadnych kryteriów ani ograniczeń dotyczących wprowadzania przez rady gmin zwolnień z podatku od nieruchomości, z wyjątkiem uwzględnienia przepisów regulujących zasady udzielania pomocy publicznej. Pozostawienie radzie gminy dużej swobody przy określaniu zwolnień jest uzasadnione tym, że wpływy z podatku od nieruchomości w całości stanowią dochód budżetu gminy, a rada gminy - jako organ władzy lokalnej - jest organem najbardziej właściwym do decydowania o potrzebie stosowania i rodzajach zwolnień podatkowych na danym terenie.

W sprawie Rada Miejska w Z. skorzystała z przyznanych uprawnień podejmując Uchwałę, której zapisy są przedmiotem sporu między stronami.

Uchwała zgodnie z § 1 wprowadza pomoc regionalną na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy dla przedsiębiorców, którzy zainwestują w gminie Z. nabywając grunty położone na terenie "B" w celu wybudowania nowych zakładów produkcyjnych lub usługowych. W efekcie działania takie przyczynią się do wzrostu gospodarczego Gminy oraz zmniejszenia bezrobocia.

W § 5 Uchwały zdefiniowano pojęcia m.in. nowej inwestycji i tworzenia miejsc pracy. Z kolei w § 10 Uchwały określono szereg warunków, od spełnienia których uzależnione jest udzielenie pomocy w postaci zwolnienia z podatku od nieruchomości.

Natomiast w § 12 ust. 1 Uchwały uregulowano m.in. od kiedy zwolnienie przysługuje.

W sprawie bezspornym jest, że spółka poczyniła nową inwestycję w rozumieniu § 5 pkt 1 Uchwały. Powyższe potwierdził organ podatkowy wskazując, że u podatnika nowa inwestycja polegała na rozbudowie istniejącego przedsiębiorstwa o halę produkcyjną, parking i drogę dojazdową.

Spór, jak już wcześniej sygnalizowano dotyczy zapisów § 10 ust. 1 Uchwały, a dokładnie zdania wstępnego, które stanowi, że: "Warunkiem udzielenia pomocy w postaci zwolnienia z podatku od nieruchomości nowo nabytych gruntów, budynków i budowli na terenie "B" podstrefa Z. maksymalnie przez okres 10 lat prowadzenia działalności gospodarczej jest: (...)".

W ocenie Sądu z cytowanego § 10 ust. 1 Uchwały, wbrew twierdzeniu organu podatkowego, nie wynika, że Rada Miejska wprowadzając zwolnienie z podatku od nieruchomości ograniczyła czas, w którym podmiot działające w "B" może ze swojego prawa do zwolnienia z podatku od nieruchomości skorzystać, tj. że niezależnie od ilości realizowanych nowych inwestycji (i związanych z nimi gruntów, budynków i budowli), ze zwolnienia z podatku od nieruchomości dany podmiot może korzystać maksymalnie w okresie/przez okres 10 lat prowadzenia działalności na terenie strefy.

Zauważa przy tym Sąd, że w udzielonej interpretacji - co słusznie akcentuje w skardze strona - organ podatkowy w sposób bardzo niejasny wyjaśnia użyte w Uchwale (w § 10 ust. 1) sformułowanie "maksymalnie przez okres 10 lat prowadzenia działalności gospodarczej". Organ podatkowy dla zdefiniowania "prowadzenia działalności gospodarczej" i w rezultacie wskazania momentu od którego należy liczyć ww. 10 lat, przywołuje bowiem przepisy ustawy o swobodzie działalności, definicję słownikową, podkreśla że "prowadzenia działalności.." nie można utożsamiać z "momentem rozpoczęcia działalności", dalej odwołuje się organ do rejestru przedsiębiorców KRS, aby ostatecznie stwierdzić, że "w przypadku spółki nie ma wątpliwości, że 31 stycznia 2005 r. uzyskała od WSSE zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej.

Innymi słowy, mając na uwadze przywołaną wyżej argumentację organu podatkowego przyjąć trzeba, że według organu podatkowego okres, w którym dany podmiot może skorzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie Uchwały ustalany jest raz - tzn. rozpoczyna się z momentem uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w strefie i co do zasady kończy się (z zastrzeżeniem innych warunków Uchwały - § 12 ust. 2) dla wszystkich ewentualnych zwolnień, z których strona może korzystać (w związku z podejmowanymi inwestycjami) w tym samym czasie, tj. po 10 latach prowadzenia działalności gospodarczej w "B". Czyli od momentu otrzymania zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w "B" zaczyna biec 10 letni okres, w którym dany podmiot może korzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości, niezależnie od ilości nowych inwestycji czy tworzenia miejsc pracy, jakie podejmie w tym czasie w strefie.

Organ podatkowy zajmując powyższe stanowisko odwołuje się przy tym do wykładni historycznej, twierdząc, że zamiarem udzielającego zwolnienie obok promowania nowych inwestycji na terenie Gminy, było przede wszystkim ułatwienie startu nowym podmiotom w momencie rozpoczęcia ich działalności gospodarczej na terenie podstrefy Z. przez okres 10 lat.

Sąd analizując zapisy § 10 oraz całej Uchwały uznał, że taka wykładnia, jaką poczynił organ podatkowy nie znajduje uzasadnienia. Nie znajduje Sąd w treści Uchwały zapisów, które ograniczałyby prawo do korzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości do 10 lat prowadzenia działalności gospodarczej w strefie, liczonych od momentu uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności w strefie.

Nie znajduje również Sąd podstaw do dokonywania wykładni historycznej, zwłaszcza wobec wskazywanego przez organ podatkowy obok wspierania podmiotów na starcie, również zamiaru promowania nowych inwestycji.

Przede wszystkim odwołać należy się do literalnego brzmienia § 10 ust. 1 Uchwały. Przepis ten wprowadza warunki dla skorzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości odnośnie nowo nabytych gruntów, budynków, budowli. Przepis wskazuje wprost, że "warunkiem udzielenia (...) zwolnienia z podatku od nieruchomości nowo nabytych gruntów, budynków, budowli (...) maksymalnie przez okres 10 lat prowadzenia działalności gospodarczej jest: (...)". Dalej przepis § 10 ust. 1 w pkt od 1 do 3 zawiera warunki, jakie trzeba spełnić, aby korzystać ze zwolnienia, które to warunki dotyczą nowych inwestycji czy nowych miejsc pracy.

A zatem § 10 ust. 1 Uchwały przewiduje, jakie warunki musi spełniać każda inwestycja realizowana przez stronę, aby strona mogła skorzystać ze zwolnienia i zdaniem Sądu także maksymalny czas trwania zwolnienia należy odnosić do każdej inwestycji i liczyć dla każdej inwestycji (nowo nabytych gruntów, budynków i budowli) odrębnie.

W ocenie Sądu z treści § 10 ust. 1 Uchwały wynika, że zwolnienie jest ograniczone maksymalnie do 10 lat prowadzenia działalności gospodarczej w ramach każdej inwestycji, z którą wiążą się nowo nabyte grunty, budynki, budowle korzystające ze zwolnienia. Z zastrzeżeniem, wynikającym z § 12 ust. 2 Uchwały, że pomoc przysługuje do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym przekroczono maksymalną intensywność pomocy określoną w § 9.

Powołany § 12 w ust. 1 Uchwały normuje z kolei kwestię od kiedy zwolnienie z podatku od nieruchomości przysługuje, i tak wg pkt 1) od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano zgłoszenia - w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania objętych obowiązkiem podatkowym w dniu dokonania zgłoszenia; w pkt 2) od dnia powstania obowiązku podatkowego, zgodnie z przepisami upol - w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania, od których obowiązek podatkowy powstał po dniu dokonania zgłoszenia. Od ww. momentów należy zatem liczyć maksymalny 10 letni czas korzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości dla gruntów, budynków, budowli należących do nowej inwestycji.

Reasumując, w ocenie Sądu, zwolnienie z podatku od nieruchomości zgodnie z § 10 ust. 1 Uchwały przysługuje w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania wchodzących w zakres danej inwestycji, przez okres 10 lat począwszy od momentu wskazanego w § 12 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2 Uchwały, z zastrzeżeniem § 12 ust. 2 Uchwały.

W świetle powyższego w zaskarżonej interpretacji indywidualnej organ podatkowy dokonał błędnej wykładni przepisów Uchwały - § 10 ust. 1.

Stwierdzenie dokonania błędnej wykładni zapisów Uchwały czyni bezprzedmiotowymi rozważania o ewentualnym nadaniu w ten sposób Uchwale charakteru podmiotowo-przedmiotowego.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy będzie zobowiązany uwzględnić stanowisko Sądu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.