Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1563/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt 1563/08 w zakresie wniosku P. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów udostępnienia informacji publicznej postanawia - odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1563/08 pozostawiono bez rozpoznania wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy.

Na powyższe zarządzenie P. B. wniósł w terminie zażalenie.

Pismem z dnia 9 listopada 2009 r. Sąd wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych zażalenia, poprzez jego podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia, a następnie postanowieniem z dnia 3 lutego 2010 r. odrzucił powyższe zażalenie, z uwagi na niewykonanie wezwania.

P. B. w niniejszej sprawie składał kolejne zażalenia od postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu wnoszonych zażaleń z powodu braku wykonania wezwań o ich uzupełnienie, nie respektując stanowiska zarówno Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zakresie dopuszczalności podpisu elektronicznego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

P. B. nie uzupełnił również braków zażalenia z dnia 7 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450 ze zm.), bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. Artykuł ten w ust. 2 odsyła do ustaw szczególnych, które dopuszczają możliwość posługiwania się podpisem elektronicznym w określonych sytuacjach, bowiem w polskim systemie prawa nie ma żadnego przepisu, który generalnie zrównywałby podpis elektroniczny z podpisem własnoręcznym. Wśród ustaw dopuszczających stosowanie podpisu elektronicznego można przykładowo wskazać Kodeks cywilny (art. 60 i art. 78 § 2), Ordynację podatkową (art. 1 pkt 13) oraz Kodeks postępowania administracyjnego (art. 57 § 5 pkt 1 i przede wszystkim art. 63 § 1).

W związku z powyższym należy stwierdzić, że gdy ustawodawca chce by przed sądem lub organem administracji publicznej można było posługiwać się podpisem elektronicznym, to w stosownych regulacjach normujących zasady postępowania przed tymi organami wprowadza odpowiednie normy prawne, zezwalające na posługiwanie się takim rodzajem podpisu (por. postanowienie NSA z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 380/11). Natomiast w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma odpowiednika wyżej wskazanych przepisów Kodeksu cywilnego, Ordynacji podatkowej, czy Kodeksu postępowania administracyjnego, a pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje. Zatem nie można przyjąć, iż posługiwanie się podpisem elektronicznym przez stronę postępowania sądowego w korespondencji z sądem administracyjnym jest dopuszczalne, skoro ustawodawca tego wprost nie dopuścił. Gdyby ustawa o podpisie elektronicznym miała zastosowanie wprost do wszystkich aktów prawnych regulujących wnoszenie pism, zażaleń itp., to wówczas niepotrzebne byłyby zmiany w innych ustawach, wprost wprowadzające taką możliwość. Z samego faktu obowiązywania ustawy o podpisie elektronicznym nie można wywodzić, iż sposób podpisywania pism podpisem elektronicznym jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczalny, bowiem czyniłoby to zbędnym wprowadzanie odpowiednich regulacji w ustawach szczególnych.

Stosownie do postanowień art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Wskazać należy, iż w rozpoznawanej sprawie P. B. po raz kolejny nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków zażalenia – tym razem z dnia 7 listopada 2011 r. - pomimo zakreślonego w wezwaniu terminu oraz wskazanego rygoru niewykonania tego wezwania.

Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.