Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 243/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 180, art.197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy Głubczyce na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 listopada 2008 r. sygn. akt II SAB/Op 14/08 o umorzeniu postępowania w sprawie i zasądzeniu od Gminy Głubczyce na rzecz W. A. zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi W.A. na bezczynność Burmistrza Głubczyc w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. akt II SAB/Op 14/08 umorzył postępowanie w sprawie bezczynności Burmistrza Głubczyc i zasądził od Gminy Głubczyce na rzecz wnoszącego skargę W. A. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Na podstawie akt sprawy Sąd I instancji ustalił bezsporny fakt, iż w trakcie postępowania skarżący otrzymał żądany dokument, opisany w jego wniosku z dnia 8 lipca 2008r. Zauważył również, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Spełnienie tych przesłanek czyni skargę zasadną, gdy w dniu wniesienia skargi, jak i w dniu orzekania w zakresie bezczynności organ w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności. Natomiast w sytuacji, gdy decyzja, bądź inny akt organu, jak również podjęcie innej oczekiwanej przez stronę czynności zostało dokonane przez organ po wniesieniu skargi lecz przed jej rozpoznaniem przez Sąd, postępowanie sądowe winno podlegać umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem skarżący domagał się wydania określonej informacji publicznej w postaci dokumentu o sprawach publicznych, a organ w dniu 5 września 2008r., t.j. przed rozpoznaniem sprawy, które miało miejsce 27 listopada 2008 r., ale po wniesieniu skargi, doręczył mu wnioskowany protokół kontroli, i dlatego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe i zasądził odpowiednie koszty sądowe na mocy art. 201 § 1 P.p.s.a.

Na powyższe postanowienie "skargę kasacyjną" wniosła Gmina Głubczyce, zaskarżając tylko część postanowienia w zakresie zasądzenia od Gminy Głubczyce na rzecz skarżącego W. A. zwrotu kosztów postępowania sądowego w wysokości 100 zł.

Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.2002.153.1270 ze zm.) zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe zastosowanie art. 201 § 1 P.p.s.a. poprzez uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż organ, któremu zarzucono bezczynność, w ramach swej właściwości w całości uwzględnił skargę.

Wniesiono o zmianę zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej zwrotu kosztów postępowania sądowego poprzez uchylenie obowiązku zwrotu kosztów przez Gminę Głubczyce i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego.

W uzasadnieniu "skargi kasacyjnej", po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy, opierając się na stosownych przepisach, organ stwierdził, iż nie pozostawał on w bezczynności, a udostępnienie informacji publicznej w formie określonej przez wnioskodawcę nastąpiło w ustawowym terminie określonym w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jak wynika z całego toku postępowania, organ nie uznał zarzutów skargi, gdyż są niezasadne. Dla organu udostępnienie informacji publicznej w okolicznościach określonych w art. 54 ust. 3 P.p.s.a. nie stanowiło uznania zarzutu bezczynności, a jedynie dopełnienie zobowiązań przyjętych w piśmie o wydłużeniu terminu udzielenia odpowiedzi. Ponadto zarzucono, iż Sąd I instancji wbrew przepisowi art. 141 § 2 P.p.s.a. nie odniósł się do kwestii mających istotne znaczenie dla takiego, a nie innego rozstrzygnięcia. Wskazano na brak poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych i prawnych, które legły u podstaw zastosowania art. 201 § 1 P.p.s.a., co uniemożliwiło stronie poznanie okoliczności i argumentów jakie przyjął Sąd orzekając o kosztach poprzez zastosowanie powyższego przepisu.

W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i jako takie podlega odrzuceniu.

Przede wszystkim, należy wskazać, iż zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W "skardze kasacyjnej" Gminy Głubczyce na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 listopada 2008 r. wniesiono o zmianę zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej zasądzenia kosztów postępowania, z kolei część merytoryczna orzeczenia w przedmiocie umorzenia postępowania sądowego nie została przez organ zaskarżona.

Dlatego też, w myśl powołanego wyżej art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a. pismo procesowe pełnomocnika organu stanowi w istocie nie "skargę kasacyjną" – choć zostało tak nazwane, ale zażalenie na postanowienie dotyczące zwrotu kosztów postępowania. Idąc dalej, biorąc pod uwagę treść art. 194 § 2 P.p.s.a, w świetle którego zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia, należy uznać, iż omawiane pismo – zażalenie (skarga kasacyjna) zostało wniesione po upływie wskazanego terminu. Odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2008 r. został doręczony organowi w dniu 12 grudnia 2008 r. czyli siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na postanowienie upłynął w dniu 19 grudnia 2008 r. Natomiast omawiane pismo - zażalenie (skarga kasacyjna) zostało nadane w placówce pocztowej dniu 6 stycznia 2009 r.

Dodać należy, iż przyjęcie stanowiska przeciwnego tj. potraktowania przedmiotowego pisma jako skargi kasacyjnej (tak jak zostało zatytułowane) spowodowałoby obejście przepisu art. 194 § 2 w zw. z art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a., bowiem skargę kasacyjną wnosi się w terminie 30 dni - zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. Strona miałaby więc możliwość zaskarżenia orzeczenia w części dotyczącej kosztów w terminie 30 dni, a nie jak przewiduje przepis art. 194 § 1 pkt 9 w zw. z art. 194 § 2 w ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia. Strona mogłaby złożyć skargę kasacyjną w przedmiocie zasądzenia kosztów jedynie w przypadku gdy zaskarżona zostałaby całość orzeczenia (rozstrzygnięcie merytoryczne) a nie tylko jego część w przedmiocie kosztów postępowania. Pozostałe okoliczności podnoszone przez organ pozostają bez rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, gdyż odrzucenie pisma – zażalenia (skargi kasacyjnej) następuje z przyczyn formalnych - jako złożone z przekroczeniem ustawowego siedmiodniowego terminu.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.