Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1156/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2014 r. S. D., dalej skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [....] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 czerwca 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie uiścił wpis od skargi w kwocie 200 zł.

Z uwagi na to, że skarżący pod skargą z dnia 12 maja 2014 r. nie złożył podpisu, ponownie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lipca 2014 r. skarżący został wezwany do podpisania skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 22).

Jak wynika z akt sprawy wezwanie zostało wysłane na adres skarżącego. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniu 24 lipca i 1 sierpnia 2014 r.) i nie została przez skarżącego podjęta w terminie. Zatem dniem doręczenia tego wezwania był dzień 7 sierpnia 2014 r. Natomiast termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 14 sierpnia 2014 r.

Skarżący nie wykonał ww. wezwania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył, co następuje:

W punkcie wyjścia wskazać należy, że każde pismo strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym powinno zawierać podpis strony, albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stanowi o tym wprost art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Obowiązek podpisania pisma dotyczy w szczególności skargi skierowanej do sądu (art. 57 § 1 p.p.s.a.).

Niedochowanie powyższych wymogów (podpisanie skargi) oznacza, że skarga dotknięta jest brakami formalnymi. Braki te mogą być przez stronę uzupełnione do czego wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie przesyłka, zawierająca wezwanie do podpisania skargi, została wysłana na adres skarżącego podany w skardze. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, tj. w dniu 24 lipca i 1 sierpnia 2014 r. i nie została przez skarżącego podjęta w terminie. Zatem dniem doręczenia tego wezwania był dzień 7 sierpnia 2014 r. Wyznaczony 7 dniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął więc z dniem 14 sierpnia 2014 r. W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w tym przepisie daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki.

Powyższe skutkowało stwierdzeniem, że skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu, bowiem nie podpisał skargi ani nie nadesłał podpisanego egzemplarza skargi. W konsekwencji uznać należało, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, co uniemożliwia nadanie skardze biegu i powoduje jej odrzucenie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.