Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 770/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-10-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 4, art. 54 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Skarga Gminy na opisane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wniesiona w następujących okolicznościach:

Burmistrz Miasta decyzją z 15 września 2010 r. po rozpoznaniu wniosku A. ustalił warunki zabudowy dla działki nr [[...]] położonej w S. przy ul. O. dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego dwunastokondygnacyjnego.

Odwołanie od tej decyzji wniosła Gmina Miasta, która kwestionując prawidłowość decyzji organu I instancji powoływała się na prawo własności działek położonych w bezpośrednim sąsiedztwie terenu objętego wnioskiem.

Jak wynika z akt sprawy administracyjnej rozstrzygnięcie Burmistrza Miasta poprzedzały dwa postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jedno – z 10 marca 2010 r. podjęte na podstawie art. 24 § 3 kpa wyłączające Prezydenta Miasta od udziału w postępowaniu i drugie – z 11 marca 2010 r. podjęte z powołaniem na art. 26 § 3 i § 2 w zw. z art. 24 § 3 kpa wyznaczające Burmistrza Miasta do załatwienia sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 11 lipca 2011 r. stwierdziło niedopuszczalność odwołania Gminy Miasta od decyzji Burmistrza Miasta. Jak wynika z uzasadnienia powodem wydania takiego rozstrzygnięcia było uznanie, że Gminie tej nie przysługuje w sprawie status strony postępowania administracyjnego.

Postanowienie Kolegium doręczono skarżącej w dniu 18 lipca 2011 r.

W dniu 16 sierpnia 2011 r. Gmina Miasta reprezentowana przez radcę prawnego K. S. – N. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na w/w postanowienie nadając ją przesyłką pocztową bezpośrednio na adres sądu z pominięciem organu.

Skarga wpłynęła do tut. Sądu 19 sierpnia 2011 r. i stosownie do zarządzenia Przewodniczącej Wydziału została w dniu 26 sierpnia 2011 r. przekazana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Informację o przekazaniu skargi organowi Sąd przesłał pełnomocnikowi skarżącej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze otrzymaną z sądu skargę zwróciło sądowi celem jej odrzucenia z powodu naruszenia trybu jej wniesienia. Kolegium stwierdziło, że nie ma obowiązku ani przekazywania sądowi akt administracyjnych, ani udzielania odpowiedzi na skargę. Powołując się na pogląd z piśmiennictwa oraz uchwałę Sądu Najwyższego z 28.11 1987 r. w sprawie III AZP 8/87 opubl. OSNC z 1988, nr 6, poz. 72 organ wywiódł, iż wadliwy tryb wniesienia przez stronę skargi do sądu (z pominięciem organu) powinien skutkować nie przekazywaniem skargi organowi, jak uczynił to sąd w przypadku skargi Gminy Miasta, lecz jej odrzuceniem.

Otrzymaną wraz z powyższym stanowiskiem skargę tut. Sąd zarejestrował w odpowiednim repertorium pod sygnaturą II SA/Gd 770/11.

W czasie trwania wymiany korespondencji pomiędzy sądem, a organem pełnomocnik skarżącej powziąwszy z pisma Sądu informację o niewłaściwym wniesieniu skargi, a tym samym i uchybieniu 30-dniowemu terminowi do jej wniesienia, o którym mowa w art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wystąpiła w dniu 31 sierpnia 2011 r. -za pośrednictwem organu – z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku tym wskazała, że omyłkowo błędnie zaadresowała kopertę ze skargą bezpośrednio do sądu z pominięciem organu oraz że omyłka ta zdarzyła się wyjątkowo, gdyż znany jest jej sposób wnoszenia skarg wynikający z przepisów prawa. Pełnomocnik wyjaśniła, że o fakcie wadliwego zaadresowania koperty powzięła wiadomość dopiero z pisma sądu otrzymanego w dniu 25 sierpnia 2011 r. W ostatnim punkcie uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazała, iż do wniosku dołącza ponownie skargę na dowód spełnienia przesłanek z art. 87 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze powyższy wniosek o przywrócenie terminu przekazało sądowi w dniu 5 października 2011 r. Jednocześnie organ przedstawił swoje stanowisko w kwestii wniosku o przywrócenie terminu oraz przedstawił akta administracyjne wraz z trzema odpowiedziami na skargę (vide: k. 61-66). Jak wynika z treści udzielonych odpowiedzi Kolegium uznało, iż oprócz wniosku o przywrócenie terminu strona wniosła ponownie skargę oraz że skarga ta dotyczy trzech różnych postanowień: o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania Gminy Miasta od decyzji Burmistrza o ustaleniu warunków zabudowy oraz poprzedzających tą decyzję postanowień: o wyłączeniu Prezydenta Miasta od rozpatrywania wniosku i o wyznaczeniu do tej czynności Burmistrza Miasta.

Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić jaki akt jest przedmiotem skargi oraz w jakiej dacie wedle przepisów prawa skarga została rzeczywiście wniesiona w sprawie. Przedmiotem skargi jest bowiem wyłącznie postanowienie Kolegium z 11 lipca 2011 r. nr [[...]] stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Burmistrza Miasta ustalającej warunki zabudowy. Jak wynika z treści skargi, a zwłaszcza ze wskazanej przez pełnomocnika skarżącej podstawy prawnej żądania wyeliminowania postanowień o wyłączeniu Prezydenta Miasta i wyznaczeniu do rozpoznania sprawy Burmistrza Miasta (vide: str. 7 skargi), akty te miałyby podlegać uchyleniu w ramach sądowej kontroli wszystkich postępowań prowadzonych w granicach sprawy przy zastosowaniu art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem w rozpatrywanej sprawie nie zachodziła potrzeba tzw. rozdzielenia skarg w trybie art. 57 § 3 w/w ustawy, a organ nie miał podstaw do traktowania skargi jako skargi wniesionej na trzy odrębne akty i udzielania trzech odpowiedzi na skargę.

W okolicznościach sprawy Sąd uznał, iż skarga została wniesiona w dniu 26 sierpnia 2011 r. to jest w dacie przekazania jej przez sąd (do którego została niewłaściwie wniesiona) organowi. Sąd nie podziela stanowiska organu zaprezentowanego w piśmie przewodnim zwracającym skargę z 26 września 2011 r. Sądy administracyjne, w tym i tutejszy Sąd, prezentują w tej kwestii jednoznaczny pogląd prawny i przyjmują, że wniesienie skargi przez stronę bezpośrednio do sądu, czy też do niewłaściwego organu obliguje sąd i niewłaściwy organ do przekazania jej właściwemu organowi celem nadania jej biegu ( np. postanowienie NSA z 25 stycznia 2011 r. II FSK 2554/10 Lex nr 742361, postanowienie WSA w Łodzi z 3 sierpnia 2010 r. I SA/Łd 834/10 Lex nr 784370). Wobec tego, iż w rozpatrywanej sprawie skarga już w dacie przekazania organowi (26.09.2011 r.), a nawet w dacie jej wpłynięcia do sądu ( 19.08.2011 z pominięciem organu) była spóźniona Sąd uznał, iż polemika ze stanowiskiem Kolegium co do tego czy powodem odrzucenia skargi powinno być naruszenie trybu wniesienia skargi, czy też uchybienie terminowi do jej wniesienia nie powinna wstrzymywać zarejestrowania wpływu skargi. Zatem zarejestrowana w sądzie została skarga, którą organ zwrócił sądowi nie wykonując swoich obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd nie rejestrował natomiast odrębnie skargi przekazanej przez organ 5 października 2011 r. wraz z aktami administracyjnymi i trzema odrębnymi odpowiedziami na skargi. Organ wadliwie bowiem uznał, iż jest to odrębna skarga i że jej przedmiotem są trzy różne postanowienia. Z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, że dodatkowe egzemplarze skargi zostały załączone do wniosku jedynie jako "dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie" (art. 87 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Z okoliczności sprawy wynika, że skarżąca faktycznie uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Skoro zaskarżone postanowienie doręczone zostało w dniu 18 lipca 2011 r. to 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 17 sierpnia 2011 r. Wniesienie skargi w dniu 26 sierpnia 2011 r. nastąpiło więc po terminie.

Zdaniem Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Gdyby w rozpatrywanej sprawie uznać rację wnioskodawcy oznaczałoby to względność wszystkich terminów ustawowych przewidzianych przez ustawodawcę. Przywrócenie terminu do dokonania czynności możliwie jest jedynie w sytuacji gdy strona uprawdopodobni, że uchybiła terminowi bez swojej winy (art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Omyłkowe zaadresowanie przesyłki pocztowej jednoznacznie potwierdza winę strony. Świadczy bowiem o niezachowaniu przez pełnomocnika należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.