Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 557/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 21 ust. 1 pkt 46
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2009 r. sprawy ze skargi E. M. i T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. i odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. – po rozpatrzeniu odwołania E. M. i T. M. (zwanych dalej "Skarżącymi"), od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] października 2008 r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie 28.415,00 zł i odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie 24.954,00 zł – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Z akt sprawy wynika, że skarżący złożyli zeznanie podatkowe PIT-37 za 2006 r. w ustawowym terminie.

W dniu 18 lipca 2008 r. Skarżący złożyli wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2004-2007 w związku z wykazaniem w zeznaniach podatkowych złożonych w tych latach dochodów, zdaniem Skarżących, zwolnionych z opodatkowania na mocy przepisu art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) zwaną dalej "u.p.d.o.f.".

Do wniosku Skarżący dołączyli korektę zeznania podatkowego za 2006 r., w której nie zaliczyli do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych wynagrodzenia otrzymanego przez T. M. przy realizacji projektu finansowanego w części z funduszy Unii Europejskiej. Wraz z korektą zeznania podatkowego Skarżący złożyli wyjaśnienie oraz zaświadczenie z zakładu pracy T. M., z którego wynika, iż na podstawie umowy o pracę T. M. wykonywał zadania w ramach realizacji kontraktu "Renowacja poprzemysłowej strefy [...] G." na stanowisku kosztorysanta oraz "Modernizacja gospodarki ściekowej w G." na stanowisku specjalisty w zakresie kosztorysowania i obmiarów robót, bezpośrednio realizując cel programu finansowanego ze środków pochodzących z funduszy pomocowych. Przedstawiono wyliczenie, z którego wynika, iż wynagrodzenie finansowane ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, wykazane w pierwotnej wersji zeznania podatkowego za 2006 r., wynosi 75.346,79 zł i zostało poddane opodatkowaniu mimo, iż zdaniem Skarżących, dochody te korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f.

Postanowieniami z dnia [...] lipca 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wszczął postępowanie podatkowe w celu określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. Następnie decyzją z dnia [...] października 2008 r. określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 w kwocie 28.415,00 zł, włączając do podstawy opodatkowania w pełnej wysokości dochód otrzymany od firmy S. S.A. Oddział w Polsce uzyskany z tytułu wynagrodzenia ze stosunku pracy oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie 24.954,00 zł.

W odwołaniu złożonym od powyższej decyzji Skarżący podnieśli, że cześć wynagrodzenia finansowana z Funduszu Spójności Unii Europejskiej korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Są to bowiem środki celowe przeznaczone na realizację zadań, którymi nie może zasilać się budżet państwa. Strona powołała się na korzystne stanowiska organów podatkowych w podobnych sprawach.

Dyrektor Izby Skarbowej nie podzielił stanowiska wnioskodawców, iż otrzymywane przez T. M. wynagrodzenie korzysta ze zwolnienia. Stwierdził, iż z art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. wynika, że zwolnione od opodatkowania tym podatkiem są dochody podatników bezpośrednio realizujących program finansowany z funduszy Unii Europejskiej. Warunkiem uprawniającym podatnika do skorzystania z powyższego zwolnienia jest to, aby podatnik bezpośrednio realizował cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy. Zwolnienie nie ma natomiast zastosowania do wynagrodzeń osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu powierzył wykonanie określonych czynności związanych z realizacją programu.

Organ odwoławczy zaznaczył, że T. M. w 2006 r. uzyskiwał przychody ze stosunku pracy na podstawie umowy o pracę zawartej z firmą J. S.A. oddział w P., która była wykonawcą kontraktu "Renowacja poprzemysłowej strefy [...] G.". Kontrakt ten był finansowany w 70 % ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej ze środków pochodzących z SSG Phare 2003. Beneficjentem końcowym pomocy unijnej było Miasto G..

Wykonawcą kontraktu "Modernizacja gospodarki ściekowej w G." była firma S. S.A. Oddział w Polsce, a Skarżący w ramach umowy o pracę zawartej z tą firmą, wykonywał zadania dotyczące realizacji tego kontraktu, będąc zatrudnionym na stanowisku kosztorysanta. Powyższy kontrakt był finansowany w 53% ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej pochodzących z Funduszu Spójności. Beneficjentem końcowym pomocy unijnej było Miasto G..

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej przychody otrzymane przez podatnika ze środków pomocowych korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, jeżeli podatnik otrzymał je bezpośrednio z takich funduszy lub gdy przekazanie tych kwot odbywa się za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do ich rozdzielania. Ustawodawca wyraźnie zastrzegł, iż zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f., zgodnie z lit. b) w/w przepisu, nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący program zleca, bez względu na rodzaj umowy, wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem. Wskazany przepis nie zwalnia zatem dochodów pochodzących z wynagrodzeń otrzymywanych przez pracowników zatrudnionych przez bezpośrednich wykonawców zadań finansowanych przez rządy państw obcych lub zagraniczne instytucje finansowe. O tym, iż do dochodów uzyskanych przez Skarżącego w ramach zawartej umowy o pracę nie ma zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f., świadczy wykładnia językowa części b) omawianego przepisu, zgodnie z którą osoba fizyczna działająca na zlecenie podmiotu bezpośrednio realizującego program zalicza się do kręgu podmiotów wyłączonych tym przepisem ze zwolnienia. W/w przepis wyłączył możliwość zastosowania zwolnienia od podatku w stosunku do będących osobami fizycznymi podwykonawców podmiotów realizujących bezpośrednio programy finansowane ze środków pochodzących od podmiotów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) u.p.d.o.f., bez względu na rodzaj zawartej umowy. Pracownicy, którzy jedynie wykonują zadania określone w programie finansowanym z funduszy strukturalnych, nie są bezpośrednim beneficjentem środków z bezzwrotnej pomocy. Umowa o pracę na podstawie, której Skarżący otrzymywał wynagrodzenie, została zawarta z firmami J. S.A. oddział w Polsce oraz S. S.A. Oddział w Polsce. Firmy te realizowały kontrakt w oparciu o umowę zawartą z beneficjentem pomocy, którym było Miasto G.. Wypłata wynagrodzenia przez te firmy nie była uzależniona od otrzymania środków pomocowych. Zatem wynagrodzenie otrzymane przez Skarżącego, z tytułu stosunku pracy nie pochodzi ze środków pomocowych, lecz ze środków pracodawcy, który zlecił swojemu pracownikowi wykonywanie czynności w ramach umowy o pracę. Podatnik będąc pracownikiem firmy realizującej projekt unijny otrzymywał wynagrodzenie od swojego pracodawcy, nie zaś środki pomocowe od organu rozdzielającego te środki.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako rażąco naruszającej prawo oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucili:

- naruszenie przepisów procedury tj. art. 21 § 3, art. 72 § 1, art. 75 § 1, § 2 i § 3, art. 120 oraz art.123 § 1 i art. 210 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja Podatkowa ( t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zwaną dalej "O.p." poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, w której określono wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 w kwocie 28.415,00zł i odmówiono stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 w kwocie 24.954,00 zł;

- naruszenie przepisów prawa materialnego, t.j. art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że skarżący nie spełniają warunków objęcia opisanym w nim zwolnieniem oraz utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, w której określono wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 w kwocie 28.415,00 zł i odmówiono stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 w kwocie 24.954,00 zł;

- naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 26 ust. 1 pkt 6a, art. 27a, art. 45 ust. 6 u.p.d.o.f. poprzez jego niezastosowanie i określanie wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 w kwocie 28.415,00 zł i odmowę stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 w kwocie 24.954,00 zł jak też nie przytoczenie ich w podstawie prawnej rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał argumentację zawartą z zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Sąd administracyjny kontroluje działania organu podatkowego pod względem ich zgodności z prawem. Stosownie do postanowień art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej zwana "P.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania, albo inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a. Wyeliminowaniu z obrotu prawnego podlegają ponadto decyzje wydane z naruszeniem prawa stanowiącym podstawę stwierdzenia ich nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a).

Kontrola zaskarżonej decyzji w wyżej przedstawionym zakresie nie ujawniła wad prawnych, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest w istocie wykładnia art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Mimo podniesienia w skardze także zarzutów naruszenia prawa procesowego, spór nie dotyczy ustaleń faktycznych. Strony nie zakwestionują bowiem danych dotyczących miejsca i czasu zatrudnienia, wysokości wynagrodzenia, rodzaju wykonywanej pracy. Bezsporne także jest, że: a) Skarżący wykonywał jako pracownik – J. S.A. oddział w Polsce oraz S. S.A. Oddział w Polsce - czynności przy realizacji przez jego pracodawców kontraktów: "Renowacja poprzemysłowej strefy [...] G." oraz "Modernizacja gospodarki ściekowej w G.", b) kontrakty te były finansowane odpowiednio w 70 % i w 53% ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej (tj. ze środków pochodzących z SSG Phare 2003 i z Funduszu Spójności), c) beneficjentem końcowym pomocy unijnej było Miasto G..

Rozstrzygając spór o właściwą wykładnię art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. przypomnieć należy na wstępie brzmienie tego przepisu. Stanowi on, iż wolne od podatku dochodowego są "dochody otrzymane przez podatnika, jeżeli:

a) pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe, w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy oraz

b) podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy; zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem."

Przepis ten zbudowany jest jako koniunkcja (spójnik "oraz"). Oznacza to, że dla możliwości skorzystania ze zwolnienia konieczne jest jednoczesne spełnienie przesłanek określonych w lit.a) i pozytywnej przesłanki z lit. b). Zwolnienie wyklucza zaistnienie okoliczności wyłączającej wymienionej w lit. b) cześć ostatnia zdania po średniku.

Przesłanki zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) u.p.d.o.f. dotyczą:

• podmiotów, od których otrzymany dochód podlega zwolnieniu (rządy państw obcych, organizacje międzynarodowe lub międzynarodowe instytucje finansowe; a także podmioty upoważnione do rozdzielania w/w środków bezzwrotnej pomocy),

• rodzaju środków, z których wypłacony dochód podlega zwolnieniu (środki bezzwrotnej pomocy, w tym środki programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i programów NATO),

• podstaw przyznania środków pomocowych (jednostronne deklaracje rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych lub umowy zawarte z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe).

Ustawa w tym artykule zwalnia zatem wyłącznie dochody pochodzące od w/w podmiotów międzynarodowych ze środków bezzwrotnej pomocy, (albo podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy), przyznanych bądź jednostronnie przez te podmioty, bądź na podstawie umowy, ale zawartej z wymienionymi w tym przepisie podmiotami polskimi.

W przesłance określonej w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b) u.p.d.o.f., która musi być spełniona łącznie z warunkami określonymi w lit. a), ustawa stawia ponadto wymagania, by podatnik, który otrzymał środki z bezzwrotnej pomocy (czyli beneficjent pomocy) bezpośrednio realizował cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy. Wymóg ten ustawodawca doprecyzowuje w ostatniej części zdania stanowiąc, że zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem.

Odnosząc okoliczności faktyczne ustalone w rozpoznawanej sprawie do tak rozumianych postanowień art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) i b) u.p.d.o.f. stwierdzić należy, że zasadnie organy podatkowe odmówiły uznania, że wynagrodzenie otrzymane przez Skarżącego wolne jest od podatku dochodowego.

Po pierwsze - o ile środki służące realizacji programów "Renowacja poprzemysłowej strefy [...] G." oraz "Modernizacja gospodarki ściekowej w G." rzeczywiście pochodziły w części ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej (tj. z SSG Phare 2003 i z Funduszu Spójności), o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) u.p.d.o.f., to już nie można uznać, by dochód Skarżącego z tytułu zatrudnienia pochodził "od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych"; a taki jest wymóg ustawy; przecież przepis stanowiący powyższe zwolnienie wymaga nie tylko, by dochód ten pochodził ze środków bezzwrotnej pomocy międzynarodowej, ale także by dochód ten pochodził od wskazanych tam podmiotów międzynarodowych lub podmiotu rozdzielającego środki pomocowe. Obowiązkiem interpretatora jest założenie racjonalności ustawodawcy. W akcie normatywnym nie ma słów zbędnych. Nie można zatem zaakceptować, prezentowanej przez Skarżącego, wykładni art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) u.p.d.o.f. pomijającej pierwszą cześć zdania w tym przepisie. Na wadliwość przyjętej przez Skarżącego interpretacji wskazuje także zastrzeżenie zamieszczone w końcowej części cyt. przepisu o brzmieniu "w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy". Gdyby jak chce Strona skarżąca okoliczność, kto przekazuje środki pomocy zagranicznej nie miała żadnego znaczenia, zapis ten byłby całkowicie zbędny.

Art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f nie zwalnia od podatku zarówno dochodu pochodzącego od wymienionych w nim podmiotów międzynarodowych, jeżeli nie pochodzi on ze środków bezzwrotnej pomocy, jak i dochodu finansowanego ze środków pomocy zagranicznej, o ile dochód ten nie pochodzi od podmiotów międzynarodowych lub podmiotu rozdzielającego pomoc.

Zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f dotyczy wyłącznie dochodów osób, do których pomoc bezpośrednio lub pośrednio jest skierowana – beneficjentów pomocy. Nie ulega wątpliwości, że to nie Skarżący był beneficjentem w/w funduszy unijnych. Dochód przez niego otrzymany pochodził od pracodawców, wynikał ze stosunku pracy, a nie postanowień jednostronnej deklaracji złożonej przez w/w podmiot międzynarodowy, czy umowy zawartej przez ten podmiot ze wskazanymi organami rządu polskiego, ani z upoważnień zawartych w tych dokumentach dla podmiotów rozdzielających środki bezzwrotnej pomocy.

Po drugie – jak słusznie zauważa organ podatkowy, Skarżący nie spełnia również przesłanki określonej w lit. b) w/w przepisu. Wykonawcami obu projektów były firmy zatrudniające Skarżącego. T. M. w ramach umów o pracę pełnił w jednej firmie obowiązki kosztorysanta, a w drugiej specjalisty w zakresie kosztorysowania i obmiaru robót. Nie można zatem uznać, by to Skarżący bezpośrednio realizował cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy. Skarżący wykonywał jedynie określone czynności w związku z programem realizowanym przez kogo innego. Taka zaś sytuacja jest wprost wyłączona ze zwolnienia - " zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem."

Przychody skarżącego uzyskane w ramach stosunku pracy nie podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Skarżący nie spełnił bowiem żadnej pozytywnej przesłanki z tego artykułu - nie uzyskał żadnej bezzwrotnej pomocy od odpowiednich podmiotów na podstawie jednostronnej deklaracji czy też umowy. Wyczerpał ponadto negatywną przesłankę - dochód uzyskał na podstawie umowy o pracę zawartej z podmiotem bezpośrednio realizującym zadanie. Do podmiotów objętych zwolnieniem określonym w tym przepisie nie zaliczają się osoby będące pracownikami bezpośredniego wykonawcy. Podatnik nie był wykonawcą inwestycji, na realizację której zostały przyznane środki pomocowe, a jedynie był zatrudniony u jej wykonawcy na podstawie umowy o pracę. Przyznane mu wynagrodzenie pochodziło zatem ze środków pracodawcy, a nie ze środków o jakich mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. (por. wyrok NSA z dnia 24 lutego 2006 r., sygn. akt II FSK 397/05, dostępny w Internecie i wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 58/08 opubl. LEX nr 496225).

Krąg podmiotów mogących udzielić bezzwrotnej pomocy jest ściśle określony. Brak jest zatem podstaw prawnych do obejmowania zwolnieniem dochodów tych podatników, do których środki te trafiają w inny sposób. Ważne jest aby dochody te zostały uzyskane w określony w przepisie sposób, a nie tylko pochodziły od podmiotu, który otrzymuje bezzwrotna pomoc. Inny pogląd doprowadziłby do sytuacji nieuprawnionego poszerzania kręgu osób podlegających zwolnieniu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f.

Odnosząc się do zarzutów proceduralnych zaznaczyć należy, że tego rodzaju wady decyzji tylko wtedy mogłyby się stać podstawą uwzględnienia skargi, gdyby naruszenia procedury były na tyle istotne, że mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tego rodzaju naruszeń przepisów postępowania Sąd nie stwierdził.

Wobec nieuwzględnienia zarzutów odnoszących się do błędnej interpretacji art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) i b) u.p.d.o.f. bezzasadny jest zarzut naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej stanowiących podstawę prawną orzekania w przedmiocie nadpłaty. Dochody Skarżącego prawidłowo zostały wskazane w pierwotnym zeznaniu jako podlegające opodatkowaniu, dlatego dokonanie wymiaru podatku z uwzględnieniem całości wynagrodzeń o pracę Skarżącego i odmowa stwierdzenia nadpłaty, w sytuacji gdy nie wystąpiła nadpłata, nie narusza art. 72 i 75 § 1,2,3 Ordynacji podatkowej, ani art. 26 ust. 1 pkt 6a, art. 27a, art. 45 ust. 6 u.p.d.o.f.

Strona została zapoznana z materiałami zebranymi w sprawie stosownie do postanowień art. 123 § 1 O.p. Obowiązek nałożony tym przepisem nie oznacza jednakże, że organ obowiązany jest zastosować się do sposobu rozstrzygnięcia podjętego w innej sprawie.

Zaskarżona decyzja zawiera elementy wymienione w art. 210 § 1 O.p. Jej uzasadnienie faktyczne zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Zaznaczyć należy, że uzasadnienie decyzji nie jest rozprawą polemiczną. Jeżeli zatem zawiera ono wyczerpujące wyjaśnienie podstaw faktycznych i prawnych rozstrzygnięcia, to nie odniesienie się do niektórych tez i orzeczeń przedstawionych przez Stronę nie stanowi o wadliwości decyzji uzasadniającej jej uchylenie przez Sąd. To samo odnosi się do niewymienienia wszystkich przepisów stanowiących podstawę orzekania.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a oddalił skargę.