Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 495/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 162  par. 1 i 2
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi R. R. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r., znak; [...] , Dyrektor Izby Celnej w S. po rozpatrzeniu wniosku R. R., odmówił mu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...] określającej spółce cywilnej pod nazwą "P. –[...] " R. R., J. W. z siedzibą [...] , ul.[...] , zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za kwiecień 2009 r. w wysokości [...] zł.

Przedstawiając stan faktyczny sprawy, w uzasadnieniu tego postanowienia Dyrektor Izby Celnej podał, że wyżej wymieniona decyzja, została doręczona w dniu [...] r. osobie upoważnionej do odbioru korespondencji, pod wskazanym adresem siedziby Spółki.

Następnie, w dniu [...] r. R. R. złożył w organie I instancji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wyżej wskazanej decyzji wskazując, że przez oczywistą pomyłkę pominął jej numer w piśmie wniesionym w dniu [...] r., a stanowiącym odwołanie od pozostałych decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. o numerach: [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , określających Spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym. Wyjaśnił, że przyczyną takiego stanu był fakt, iż numery decyzji, od których złożył odwołania, były kolejnymi po sobie numerami, natomiast numer decyzji o sygnaturze [...] , znacznie różnił się od pozostałych. Wskazał, że jego intencją było wniesienie odwołania również od decyzji pominiętej w odwołaniu, tym bardziej, że opiewa ona na najwyższą kwotę. Do wniosku strona dołączyła odwołanie od decyzji [...] .

W uzupełnieniu wskazanego powyżej wniosku, R. R. dodał, że o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania dowiedział się w dniu [...] r., w związku z doręczeniem mu w tej dacie odpisu tytułu wykonawczego, w którym jako podstawę prawną wskazano decyzję, omyłkowo pominiętą przez niego w odwołaniu.

Podejmując rozstrzygnięcie w sprawie, Dyrektor Izby Celnej w S., powołując się na art. 162 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej w skrócie "O.p.", wskazał, że w sprawie co prawda spełnione zostały trzy z czterech przesłanek do przywrócenia terminu, a mianowicie: złożono wniosek o przywrócenie terminu, dochowano 7-dniowego terminu do złożenia wniosku, licząc od ustania przyczyny uchybienia terminu, a także dopełniono czynności, dla której określony był termin, jednakże zdaniem organu nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu. Organ wskazał, że przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu procesowego przyjęto obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Zdaniem organu, wskazana przez stronę okoliczność omyłkowego pominięcia numeru decyzji, od której strona zamierzała się odwołać świadczy, że strona nie dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw. W ocenie organu nie była to przeszkoda niezależna od strony, ani też niezawiniona. Brak było zatem podstaw do uwzględnienia prośby strony i przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ostateczne postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia[...] ., R.R. wniósł o uchylenie postanowienia, ponawiając argumenty wskazane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Strona wskazała, że całą kontrolę traktowała jako jedno postępowanie i że w natłoku korespondencji od organu, nie trudno o pomyłkę, którą to zresztą organ sam popełnił w postanowieniu z dnia [...] r. numer [...] pomijając numer jednej z decyzji. Nie zgodził się z twierdzeniem organu, że nie dochował należytej staranności i dbałości w sprawie, a powstałej omyłce zaistniałej w wyniku niewpisania numeru decyzji w odwołaniu wniesionym w terminie od pozostałych decyzji organu, przypisał brak dostatecznego obycia z korespondencją urzędniczą (strona wskazała, że nie jest ani urzędnikiem, ani prawnikiem).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w S. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonego postanowienia za niezgodnego z prawem.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. numer[...] , a w konsekwencji do uznania, czy organ odwoławczy zasadnie odmówił stronie przywrócenia terminu do jego wniesienia.

Zgodnie z art. 162 § 1 i 2 O.p. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.

Z przytoczonego powyżej przepisu wynika, że dla przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie czterech przesłanek: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi, złożenie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin.

Jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy. Zgodnie z utrwalonym w judykaturze poglądem o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (wyrok NSA z 21 grudnia 2006r. sygn. akt: I FSK 374/2006 - Lex nr 262725, wyrok NSA z 14 stycznia 2000r. sygn. akt: I SA/Gd 794/99 - Lex nr 40381, wyrok NSA z 2 lutego 2000r. sygn. akt: SA/Sz 2125/98 lex nr 39797). Art. 162 §1 O.p. nie uzależnia zasadności przywrócenia terminu od stopnia gradacji zawinienia, co oznacza, że każdy rodzaj zawinienia, a więc od winy umyślnej (celowej) do winy nieumyślnej w postaci niedbalstwa i lekkomyślności, nie uzasadnia przywrócenia terminu.

Oceniając działanie strony skarżącej w rozpoznawanej sprawie, nie można przyjąć, że było ono niezawinione. Okoliczności faktyczne powołane we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie wskazują na to, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek zdarzeń wyjątkowych czy szczególnych, których nie można było uniknąć. Zdaniem Sądu, organ zasadnie uznał, że kierując się obiektywnym miernikiem staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, wskazana przez stronę okoliczność omyłkowego pominięcia w odwołaniu numeru jednej z decyzji doręczonych stronie, z uwagi na ich liczbę oraz podobieństwo w sygnaturach, świadczy o braku staranności strony we wnoszeniu środka zaskarżenia. Nie usprawiedliwia tego faktu również przeświadczenie strony, że załatwia kompleksowo wszystkie sprawy podatkowe, czy natłok korespondencji urzędowej.

Podkreślić należy, że w każdej z decyzji dotyczących określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i trybie wniesienia odwołania. Strona w stosunku do pozostałych decyzji, w terminie, a zatem skutecznie, wniosła odwołanie. Z treści znajdującego się w aktach sprawy odwołania z dnia [...] r. wynika, że strona wymieniła w nim numery pięciu decyzji, z których dwie o numerach: [...] i [...] zostały doręczone w tej samej dacie, w tej samej przesyłce, co decyzja o numerze[...] , w stosunku do której strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Jeśli zatem nie zaistniały żadne okoliczności faktyczne uniemożliwiające skuteczne wniesienie odwołania, a tylko pomyłka, czy wręcz przeoczenie strony spowodowało o jego niewniesienie w terminie od decyzji o numerze[...] , to w ocenie Sądu organ zasadnie przyjął, że wina strony w zaniedbaniu złożenia tego odwołania w terminie jest oczywista, a Dyrektor Izby Celnej nie miał podstaw prawnych do uwzględnienia prośby skarżącego o przywrócenie terminu.

W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie należało uznać za zgodne z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.