Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 836/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 78 ust. 1 i ust. 3, art. 220 ust. 1, ust. 2 lit. b
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
journal: Dz.U.UE.L 2011 nr 204 poz 1 art. 1 i art. 2
law: Rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE) Nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i  ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien  szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
journal: Dz.U.UE.L 1999 nr 136 poz 1 art. 9
law: Rozporządzenie nr  1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski  Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2015 r. sprawy ze skarg "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą w P. oraz "S" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 sierpnia 2014 r. nr w przedmiocie cła antydumpingowego oddala skargi.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 28 sierpnia 2014 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 28 marca 2014 r. (nr [...]), którą organ orzekł o pochodzeniu towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia 2 sierpnia 2011 r. oraz określił należności celne dotyczące tego towaru.

W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Decyzją z dnia 28 marca 2014 r. (nr [...]) Naczelnik Urzędu Celnego - działając na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 749) - dalej: "o.p.", art. 65 ust. 5, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 727 ze zm.), art. 20 ust. 3 lit. c, art. 27, art. 29 ust. 1 i ust. 3, art. 32 ust. 1 lit. e, art. 78, art. 201 ust. 3, art. 213, art. 220 ust. 1, art. 221 ust. 1, art. 222 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 1992 r. ze zm.) - dalej: "WKC", art. 97f ust. 2 lit. a rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993 r.), art. 1 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 284 z dnia 29.10.2010 r.), art. 1, art. 2 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. UE L 204/1 z dnia 9.08.2011 r.) - orzekł:

1. Dla towaru objętego ww. zgłoszeniem z dnia 2 sierpnia 2011 r. nr [...] ustalił:

- kraj pochodzenia Chiny,

- stawkę celną erga omnes w wysokości 7 % dla poboru cła typu A00,

- stawkę ostatecznego cła antydumpingowego typu A30 w wysokości 62,9 %,

2. Określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych typu A00 w wysokości 3.065 PLN oraz kwotę cła antydumpingowego typu A30 w wysokości 55.082 PLN podlegające retrospektywnemu zaksięgowaniu;

3. Odstąpił od poboru odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne.

Rozstrzygniecie zostało skierowane do "A" Spółka Akcyjna z siedzibą w P. oraz "B" Sp. z o. o. w W.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 2 sierpnia 2011 r. "A" Spółka Akcyjna z siedzibą w P., za pośrednictwem przedstawiciela pośredniego "B" Sp. z o. o. w W., zgłosiła celem dopuszczenia do obrotu towar - siatka budowlana z włókna szklanego; z kodem TARIC 7019 51 00 10. Eksporterem towaru była firma "C" z Malezji. Zgłoszenie zostało przyjęte i zarejestrowane pod nr [...]. Do zgłoszenia załączono fakturę z dnia 13 czerwca 2011 r. nr [...]. Kwotę długu celnego wyliczono w oparciu o zastosowanie preferencyjnej stawki celnej 3,5 % na podstawie świadectwa pochodzenia z Malezji - FORM A nr [...].

Postanowieniem z dnia 5 września 2012 r. wszczęto postępowanie w sprawie kontroli ww. zgłoszenia celnego. Zostało ono zawieszone w dniu 17 października 2012 r. celem weryfikacji świadectwa FORM A nr [...].

W dniu 26 lipca 2013 r. do organu wpłynął raport Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (dalej: "OLAF") z przeprowadzonego przy współpracy malezyjskich władz administracyjnych dochodzenia, które dotyczyło eksportu siatki z włókna szklanego do UE. Dochodzenie przeprowadzone zostało w związku z podejrzeniem, że towar deklarowany w kraju importu jako pochodzący z Malezji, faktycznie pochodzi z Chińskiej Republiki Ludowej. Wyniki oraz wnioski z przeprowadzonej w Malezji przez OLAF misji zawarte zostały w raporcie z misji z dnia 12 kwietnia 2013 r. oraz w raporcie końcowym z dnia 2 maja 2013 r. nr [...] i przekazane wraz z załącznikami zainteresowanym krajom Unii Europejskiej. Zarząd Portu [...] i Malezyjski Urząd Celny udostępnili misji unijnej dane z prowadzonych przez nich elektronicznych rejestrów, wyjaśniając jednocześnie procedury mające zastosowanie do towarów wchodzących i wychodzących zarówno z portu morskiego i Wolnej Strefy Handlowej (dalej również zwana: "FCZ") w Porcie [...] jak i z Głównego Obszaru Celnego Malezji, tzn. z malezyjskiego obszaru celnego.

Z udostępnionych za pośrednictwem Ministerstwa Handlu Zagranicznego ("MITI") przez Zarząd Portu [...] informacji wynika, iż w stosunku do towarów wchodzących lub wychodzących przez FCZ Port [...] - zabronione jest prowadzenie jakiejkolwiek działalności produkcyjnej. W związku z powyższym w obszarze tym nie mogła mieć miejsca jakakolwiek produkcja lub proces nadający towarom pochodzenie. Towary przeładowywane w Wolnej Strefie Handlowej zachowują swoje pochodzenie. W FCZ Porcie [...] obowiązują następujące procedury: ZB1 - wejście towarów do strefy FCZ z zagranicy, ZB2 - wyjście towarów ze strefy FCZ na zagranicę, ZB3 - przeładunek towarów w FCZ (bez przeładowywania towarów z kontenera do kontenera), ZB4 - wnioski o czynności komercyjne, takie jak: dzielenie, pakowanie, przepakowywanie, sortowanie, klasyfikowanie, etykietowanie, ponowne etykietowanie oraz naprawa towarów znajdujących się w przechowywaniu i tranzycie. Deklaracje ZB1 i ZB2 zawierają szereg danych, takich jak kraj pochodzenia/przeznaczenia, nadawca, odbiorcy, ilość kontenerów, statek, morski list przewozowy, itp. Towary eksportowane bezpośrednio z Głównego Obszaru Celnego Malezji przez Wolną Strefę Handlową - zgodnie z deklaracją K2 nie są rejestrowane w rejestrach ZB1, ZB2. Zatem zidentyfikowanie towaru zarejestrowanego w jednym z rejestrów ZB1 (wejście) bądź ZB2 (wyjście) wskazuje, że towar nie pochodził z Głównego Obszaru Celnego Malezji.

Na podstawie ustaleń dokonanych przez OLAF oraz przeprowadzonej weryfikacji świadectwa pochodzenia FORM A nr [...] podjęto zawieszone postępowanie w sprawie kontroli przedmiotowego zgłoszenia celnego.

Organ podkreślił, że przeprowadzone przez OLAF dochodzenie potwierdziło proceder omijania wprowadzonych wobec Chin środków antydumpingowych nałożonych na tkaniny siatkowe z włókna szklanego o otwartych oczkach. OLAF zestawił dane rejestru ZB1 (import), tj. tkaniny siatkowe z włókien szklanych wysłane z Chin do FCZ w Port [...], z danymi ZB2 (eksport), tj. tkaniny siatkowe z włókien szklanych wysłane z FCZ w Port [...] do Unii Europejskiej. Zestawienia dokonano przy użyciu nr referencyjnego ZB1. W trakcie prowadzonej misji przeprowadzona została wizytacja firmy "C", w wyniku której stwierdzono, że nie posiadała ona urządzeń do wytwarzania siatki z włókna szklanego (brak maszyn tkackich) jedynie urządzenia służące do kilku końcowych etapów produkcji (maszyny powlekające). Nawet ewentualna obróbka wykonana takimi maszynami nie była wystarczająca dla przyznania towarom preferencyjnego malezyjskiego pochodzenia.

Z protokołu przesłuchania prezesa zarządu spółki "A" wynika, że dokonując wizytacji fabryki z szyldem "C" widział jedynie siatkę fizycznie schodzącą z maszyny produkcyjnej. Nie potwierdził natomiast jakiego rodzaju była to maszyna choć jako inżynier włókiennik powinien odróżnić maszynę tkacką od maszyny powlekającej.

Z danych zawartych raporcie OLAF wynika, że z wizytacji siedzib firmy wynika, iż nie posiada ona żadnych urządzeń tkackich. Na wniosek funkcjonariuszy biura OLAF – MITI potwierdziła, iż przy ubieganiu się o świadectwa FORM A firma "C" przedstawiała jej fałszywe informacje, które były potwierdzane jako autentyczne w przypadku wniosku o weryfikację FORM A z kraju gdzie dokonywano odprawy w imporcie siatki z włókna szklanego.

Analizując dane z rejestrów ZB1/ZB2 i porównując opis towaru, ilość opakowań i masę brutto, a także numery kontenerów, stwierdzono, że towary które zostały sprowadzone statkiem z Chin do Malezji, a następnie opuścił port w Malezji, są w rzeczywistości tymi samymi towarami, a przeładunek miał na celu ukrycie ich faktycznego pochodzenia i uniknięcie zapłaty cła antydumpingowego. Wg deklaracji importowej [...] do Wolnej Strefy Handlowej w Port [...] zgłoszono kontener z chińską siatką z włókna szklanego o nr [...], który następnie po przeładunku do kontenera o nr [...] wywiezione do UE wg deklaracji eksportowej [...]. Krajem pochodzenia towarów, wskazanym w deklaracjach ZB1/ZB2 - są Chiny. Siatka z włókna szklanego umieszczona w tych kontenerach została objęta procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego SAD nr [...]. Jak wynika z powyższego zestawienia towar objęty ww. zgłoszeniem celnym był poddany na terenie FCZ w Port [...] jedynie czynnościom przeładunkowym – zachowuje on zatem swoje chińskie pochodzenie i w związku z powyższym podlega środkom taryfowym obowiązującym jak dla towarów przywożonych z Chin.

Mając na względzie treść art. 20, art. 67 i art. 214 ust. 1 WKC dla towaru winna być zastosowana obowiązująca w dniu zgłoszenia stawka celna erga omnes w wysokości 7%. Nadto, na podstawie rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych podchodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, nałożono cło antydumpingowe w wysokości 62,9 %.

W niniejszej sprawie zadeklarowanie malezyjskiego preferencyjnego pochodzenia dla towarów faktycznie pochodzących z Chin, spowodowało ominięcie obowiązujących w stosunku do towaru środków taryfowych, a tym samym zaniżenie należności celnych. W związku z tym organ musiał określić stawki celne oraz należności celne i podatkowe związane ze sprowadzonym towarem. Jednocześnie organ uznał, za uzasadnione odstąpienie od poboru odsetek, wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne.

Od tej decyzji odwołała się zarówno spółka "A" jak i spółka "B".

Spółka "A" zarzuciła decyzji naruszenie art. 121, art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i art. 191 o.p. poprzez bezkrytyczną i jednostronną ocenę materiału dowodowego oraz art. 180 § 1 o.p. w zw. z art. 4 pkt 2 i 3, art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim poprzez prowadzenie postępowania w oparciu o nieprzetłumaczone dokumenty sporządzone w języku obcym. Ponadto naruszenie art. 200 § 1 w zw. z art. 121 § 1 o.p. poprzez udostępnienie pełnomocnikowi skarżącej niekompletnych i nieponumerowanych akt sprawy czym skutecznie uniemożliwiono rzetelną analizę podstaw, na których organ oparł decyzję. Natomiast spółka "B" zarzuciła naruszenie art. 178 § 1 i § 3, art. 187 § 1, art. 191 i art. 220 § 4 o.p., a także błędne zastosowanie rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2012 r.

Po rozpatrzeniu odwołań Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 28 sierpnia 2014 r. (nr [...]), na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 o.p. w związku z art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy stwierdził, że strony nie kwestionują tego, iż przedmiotem importu jest siatka z włókna szklanego i została prawidłowo zaklasyfikowany do kodu TARIC. Spór dotyczy kraju pochodzenia, przywiezionego z Malezji towaru i nałożenia na niego cła antydumpingowego z uwagi na wyniki postępowania weryfikacyjnego, przeprowadzonego przez OLAF.

Wprawdzie władze Malezji potwierdziły autentyczność świadectwa pochodzenia Form A oraz prawidłowość danych w nim zawartych, niemniej jednak w wyniku przeprowadzonego przez OLAF dochodzenia, którego wyniki zawarto w raporcie z misji z dnia 12 kwietnia 2013 r. oraz w raporcie końcowym z dnia 2 maja 2013 r. nr [...] ustalono, że towary w rzeczywistości mają niepreferencyjne pochodzenie chińskie oraz doszło do ominięcia uiszczenia płacenia środków antydumpingowych nakładanych na produkty chińskie. Z materiałów zebranych przez OLAF wynika, że towar został wysłany z Chin do Wolnej Strefy Handlu w Port [...] oraz po przeładunku wysłany do Unii Europejskiej. Nie został on poddany żadnemu przetworzeniu lub procesowi produkcyjnemu w Malezji.

Odnośnie dokumentów związanych ze zgłoszeniem celnym nr [...], należy przyjąć, że towar został przywieziony z Malezji w kontenerze o nr [...]. Przy porównaniu danych zawartych w rejestrach ZB1/ZB2, w tym numerów kontenerów oraz masy, wartości towaru i kraju pochodzenia wynika, że zostały zarejestrowane w FCZ jako towar przywieziony z Chin ([...]) a następnie po przeładunku do kontenerów o ww. numerach wywieziony do Polski ([...]). Jako kraj pochodzenia tych towarów w obu rejestrach wskazano Chiny.

W tej sytuacji znalazło zastosowanie rozporządzenie Komisji (UE) Nr 138/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. UE L 2011.43.9) oraz rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) Nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011 r., zgodnie z którym na wymienione towary pochodzące z Chin została utrzymana stawka cła antydumpingowego na poziomie 62,9 %.

W sprawie nie zaistniały przesłanki do odstąpienia przez organ celny od retrospektywnego księgowania należności celnych wynikających z długu celnego, bowiem błąd nie wynikał z aktywnego działania organu celnego. Błędy powstałe poza sferą działania organów obciążają importera, który się nimi posłużył. To zgłaszający powinien podjąć działania zmierzające do zabezpieczenia się przed wszelkimi negatywnymi konsekwencjami, niezależnie od własnego przeświadczenia, że towar spełnia warunki dla zastosowania preferencyjnej stawki celnej.

Powołując się na regulacje wspólnotowe organ odwoławczy stwierdził, że raport OLAF ma charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 o.p. i jako taki, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. W konsekwencji jego treść nie podlega swobodnej ocenie przez organ prowadzący postępowanie; za udowodnione należy przyjąć to, co wynika wprost z tego dokumentu. Strony nie przedstawiły dowodu przeciwko danym zawartym w raporcie. Niezasadny zaś jest zarzut nieprzetłumaczenia dokumentów - zestawień wykonanych w formie tabel. Brak tłumaczenia nagłówków poszczególnych rubryk tabeli nie stanowił uchybienia, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zwłaszcza, że organ odwoławczy uzyskał tłumaczenie tych dokumentów, które następnie zostało udostępnione uczestnikom postępowania.

Odnosząc się do zarzutu nieprzetłumaczenia zestawień wykonanych w formie tabel organ odwoławczy stwierdził, że nie ulega wątpliwości, że na podstawie treści ujętych w poszczególnych rubrykach ich identyfikacja i zrozumienie nie stanowi trudności. Brak ten nie stanowi uchybienia, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto organ odwoławczy uzyskał tłumaczenie tych dokumentów, które następnie zostało przesłane spółce.

Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut dotyczący nie ustalenia rzeczywistego pochodzenia towaru, tj. jego producenta, a tym samym błędne przyjęcie chińskiego pochodzenia towaru, w sytuacji gdy ostateczne cło antydumpingowe uzależnione jest od jakiego podmiotu towar pochodzi. Organ odwoławczy podkreślił, że z raportu OLAF wynika, iż z Chin pochodzą 744 kontenery tkanin siatkowych z włókien szklanych, które nie zostały poddane żadnemu przetworzeniu lub procesowi produkcyjnemu w Malezji i z tego względu zachowały swoje niepreferencyjne pochodzenie. Wśród nich znajdują się kontenery, w których przywieziono towary będące przedmiotem niniejszego postępowania. OLAF zidentyfikował chińskich dostawców (dane w zał. 19 i 2).

Zupełnie nieuprawnione były też twierdzenia spółki - w świetle zebranego materiału dowodowego - że deklaracja ZB1 dotycząca towaru została wystawiona później niż deklaracja ZB2.

Za niezrozumiałe organ odwoławczy uznał stanowisko spółki dotyczące wpływu procesów technologicznych wykonywanych przez firmy "C" i "D" z siedzibami w Malezji na pochodzenie spornych towarów. Towary te nigdy bowiem nie trafiły do Głównego Obszaru Celnego Malezji, wobec czego nie mogły zostać poddane na terenie Malezji jakiejkolwiek obróbce czy procesom technologicznym. Rozważanie wpływu procesów produkcyjnych na pochodzenie importowanych towarów w sytuacji, gdy nie były one im poddane nie może zmienić rozstrzygnięcia w sprawie.

"A" Spółka Akcyjna zaskarżyła powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się jej uchylenia, jak również uchylenia decyzji organu pierwszej instancji.

Skarżąca zarzuciła decyzji:

I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a. art. 121, art. 122 w zw. art. 187 § 1 i art. 191 o.p. poprzez bezkrytyczną i jednostronną ocenę materiału dowodowego i dowolne oparcie poczynionych ustaleń na tej części materiału dowodowego, z której wynikały okoliczności dla skarżącej niekorzystne, przy jednoczesnym pominięciu tej jego części, która jednoznacznie potwierdzała fakt, że sprowadzany towar miał pochodzenie malezyjskie;

art. 180 o.p. polegającego na wydaniu decyzji w oparciu o dokumenty, które nie stanowią dowodów w rozumieniu tego przepisu lecz są jedynie opisem widzianych przez kontrolujących - funkcjonariuszy OLAF, dokumentów źródłowych, przy czym dokumenty te nie zostały włączone do postępowania w sprawie;

art. 121, art. 122 w zw. art. 187 § 1 i art. 191 o.p. poprzez niepodjęcie przez organy obu instancji działań zmierzających do ustalenia rzeczywistych procedur celnych zastosowanych w odniesieniu do kontenerów dostarczonych skarżącej, a tym samym rzeczywistego ich pochodzenia, w sytuacji gdy w materiale dowodowym znajdowały się dokumenty potwierdzające przeprowadzenie dwóch różnych procedur celnych w odniesieniu do tego towaru, tj. eksportu (formularz K2) oraz reeksportu (formularz ZB2);

d. art. 121, art. 122, art. 187 § 1 i art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z art. 210 § 4 o.p. poprzez całkowite pominięcie w toku postępowania oraz w treści zaskarżonej decyzji wyjaśnienia procedur celnych stosowanych w Porcie [...], w szczególności zaś powiązań między rejestrami ZB1 i ZB2, metodologii według której przyporządkowano towar pochodzenia chińskiego wpisany do rejestru ZB1 do kontenerów obejmujących towary zakupione przez skarżącą, możliwości wyprowadzenia towaru poza FCZ Port [...] wyłącznie w oparciu o procedurę ZB2;

e. art. 121, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 o.p. poprzez zaniechanie zbadania przez organy czy w stosunku do spornych towarów była wystawiana deklaracja ZB4 lub inny adekwatny dokument w każdym przypadku przepakowywania kontenerów w FCZ, pozwalająca na powiązanie numerów kontenerów, w których sporny towar wpłynął do Portu [...] z numerami kontenerów, w których został odprawiony do Polski, co miało fundamentalne znaczenie dla zweryfikowania rzetelności zestawień, w oparciu o które wydano decyzje;

f. art. 194 § 1 i 3 w zw. z art. 180 § 1 i art. 188 o.p. polegającego na:

- bezzasadnym oddaleniu przez organ odwoławczy wniosków dowodowych skarżącej zmierzających do wykazania, że okoliczności wskazane w raporcie OLAF nie są prawdziwe a sam raport został napisany nieobiektywnie pod z góry określoną tezę i tym samym na skutecznym uniemożliwieniu podatnikowi zakwestionowania danych zawartych w raporcie;

- przyjęciu, że dokumenty urzędowe jakimi są certyfikaty pochodzenia wydane przez MITI, nie stanowią dowodu na malezyjskie pochodzenie wskazanego w nich towaru, bez wskazania jakiekolwiek dowodu, który zgodnie z treścią art. 194 § 3 o.p. tym faktom by zaprzeczał;

II. naruszenie prawa materialnego, tj.:

art. 220 ust. 1 WKC w zw. z art. 1 i art. 2 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, w której zgłoszone przez podatnika do odprawy celnej towary zostały zgłoszone, zgodnie z certyfikatami pochodzenia wydanymi przez MITI, jako pochodzące z Malezji, a tym samym nie można wobec nich stosować przepisów nakładających cła antydumpingowe na towary chińskie;

art. 220 ust. 2 WKC polegające na jego niezastosowaniu w sytuacji, w której zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym w szczególności certyfikaty MITI i towarzysząca im korespondencja mailowa tajskiego ministerstwa, wyraźnie wskazują na potwierdzanie przez te urzędy malezyjskiego pochodzenia importowanego towaru i wobec czego kwota należności celnych została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów celnych, który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia należności działającą w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego.

W uzasadnieniu skargi kwestionowała twierdzenia organów, iż procedury ZB1 i ZB2 stosowane są wyłącznie w przypadku, gdy dany towar trafia do Portu [...], ale nigdy nie wchodzi do malezyjskiego obszaru celnego, zaś w porcie nie może być poddany obróbce, a jedynie czynnościom logistycznym. Przedstawione przez organ zestawienia sporządzone przez OLAF nie mogą stanowić dowodu zastępującego rzeczywiste formularze czy ewidencje ZB1 i ZB2. Zestawienia te bez materiału źródłowego, jako nieweryfikowalne pod kątem ich zawartości merytorycznej, nie mogą stanowić podstawy ustaleń faktycznych. Powiązanie pomiędzy towarami przypisanymi do ewidencji ZB1 i ZB2 zostało dokonane wyłącznie w oparciu o wagę, ilość opakowań i zadeklarowaną wartość, a tymczasem skarżąca nie była jedynym odbiorcą siatki z włókna szklanego, której transport odbywał się poprzez wskazany port. Ponadto, w świetle obowiązujących tam procedur reeksportowych, każdorazowo w przypadku przepakowania towarów w strefie FCZ w ramach reeksportu, konieczne jest wystawienie deklaracji ZB4 lub innego analogicznego dokumentu, który wskazuje na powiązanie pomiędzy numerami starych i nowych kontenerów. Nadto twierdziła, że zestawienia raportu OLAF stanowić mogą tylko dokumenty pomocnicze, zawierające syntetyczne zestawienie danych wynikających z innych dowodów znajdujących się w aktach. Z ustaleń raportu ponad 1/3 wyeksportowanej przez "C" do Unii Europejskiej siatki z włókna szklanego nie została zarejestrowana w ewidencji ZB1/ZB2, lecz została wyeksportowana z terytorium Malezji. Zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, że to właśnie ta część siatki była przedmiotem dostaw na rzecz skarżącej.

Podanie przez skarżącą Malezji jako kraju pochodzenia sprowadzanego towaru, wynikające z treści dokumentów urzędowych, posiada domniemanie prawdziwości. W jednym z załączników do raportu OLAF widnieje adnotacja pochodząca od władz malezyjskich, że "dokonaliśmy weryfikacji i potwierdziliśmy, że produkt opisany w świadectwie pochodzenia spełnia kryteria pochodzenia wynikające z przepisów unijnych dla wyrobów określanych jako siatka z tworzywa". Zdaniem skarżącej organy celne nie zgromadziły żadnego dowodu, który podważa konsekwentne stanowisko władz malezyjskich.

Osobną skargę złożyła "B" Sp. z o. o. w W. domagając się również uchylenia decyzji organów obu instancji. Ta spółka zarzuciła decyzji:

I. Naruszenie prawa materialnego, tj.:

a. art. 220 ust. 2 lit. b WKC poprzez jego niezastosowanie w całości i przez to błędną subsumpcję oraz naruszenia prawa procesowego, tj. art.191 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne poprzez przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów przez nieprzyjęcie, że organy malezyjskie wydające świadectwo pochodzenia wiedziały lub powinny wiedzieć, że towary nie spełniają warunków wymaganych do korzystania z preferencji oraz art. 187 § 1 o.p. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w tym nie włączenie do materiału dowodowego pisma Wydziału Promocji i Inwestycji Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w K. z dnia 5 maja 2012 r., przez co nie rozpatrzono przesłanki dobrej wiary strony zgłaszającej towary do odprawy celnej oraz pozostałych przesłanek przewidzianych w art. 220 ust. 2 lit. b WKC, co uniemożliwiło zastosowanie przewidzianych w tym artykule przesłanek do odstąpienia od retrospektywnego księgowania długu celnego;

b. błędne zastosowanie art. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, podczas gdy cło antydumpingowe na ww. produkty wysłane z Malezji zostało nałożone rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) Nr 672/2012 z dnia 16 lipca 2012 r. rozszerzającym ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 791/2011 wobec przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji, które weszło w życie po dokonaniu zgłoszenia celnego w niniejszej sprawie.

II. Naruszenie prawa procesowego, tj.:

a. art. 178 § 1 i § 3, art. 187 § 1 o.p. poprzez odmowę udostępnienia spółce załączników do raportu OLAF i nie włączenia części załączników do materiału dowodowego, z których organ wywodzi skutki prawne, co w istotny sposób narusza prawo do obrony swoich praw i zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych;

b. art. 187 § 1 o.p. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego polegający na braku dokumentów źródłowych tzn. deklaracji ZB1/ZB2, i K1/K2, dokumentujących towary wpływające i wypływające z Portu [...] i poprzestaniu na analizie rejestrów ZB1/ZB2 dotyczących wejścia i wyjścia towarów w Wolnej Strefie Handlowej Portu [...], stanowiących załącznik do raportu OLAF i zaniechanie analizy rejestrów K1/K2 dotyczących wejścia i wyjścia towarów na Główny Obszar Celny Malezji, co w świetle informacji zawartej w raporcie OLAF w części dotyczącej importera "C", że część przesyłek znajdowała się w zarówno w rejestrze ZB1/ZB2 jak i K1/K2 mogło prowadzić do błędnego ustalenia, że towary zgłoszone do oclenia przez spółkę nie pochodzą z obszaru celnego Malezji i mają chińskie pochodzenie;

c. art. 191 o.p. poprzez dokonanie takiej oceny dowodów, która wykracza poza standardy oceny swobodnej co prowadziło do oparcia argumentacji organu o nałożeniu cła wyłącznie na tezach zawartych w raporcie OLAF z pominięciem mocy dowodowej świadectwa pochodzenia FORM A nr [...], którego prawdziwość została potwierdzona przez MITI, licencji na produkcję siatki z włókna szklanego uzyskanej przez "C", raportu z wizyty weryfikacyjnej w "C" potwierdzającego malezyjskie pochodzenie produktów tej firmy oraz nie uwzględnienie sprzeczności jaka zachodzi pomiędzy treścią raportu OLAF a treścią załączników do tego raportu;

d. art. 180 § 1 o.p. w zw. z art. 4 pkt 2 i 3 oraz art.5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (t.j.: Dz. U. 2011 r., Nr 43, poz. 224 ze zm.) poprzez prowadzenie postępowania w oparciu o nieprzetłumaczone dokumenty sporządzone w języku obcym.

W odpowiedziach na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Postanowieniem z dnia 5 listopada 2014 r. Sąd postanowił połączyć sprawy ww. skarg na decyzję z dnia 28 sierpnia 2014 r.

W uzupełnieniu skargi z dnia 18 lutego 2015 r. skarżąca podniosła, że dopiero na etapie postępowania przed sądem administracyjnym otrzymała pełny załącznik nr 2 do raportu OLAF zawierający wszystkie dostawy spornej siatki wraz przyporządkowaniem każdej partii towaru (nr SAD) do poszczególnych rejestrów ZB1 i ZB2. Niejasności i błędy w tym zestawieniu wskazują, że nie może ono być wyłącznym dowodem na chińskie pochodzenie towaru. Wskazała też na różnice w masie, ilości i objętości towaru wynikające z ww. zestawienia i dokumentów przewozowych dotyczących przedmiotowego zgłoszenia celnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie są decyzje organów celnych ustalające, że krajem pochodzenia importowanego towaru nie jest Malezja, a Chiny oraz - na skutek tego ustalenia – orzekające o nałożeniu cła antydumpingowego.

Podstawą prawną do dokonania przez organ celny kontroli zgłoszenia celnego jest art. 78 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. UE.L.92.302.1 ze zm.), zwanego dalej "WKC", zgodnie z którym po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia. Zgodnie natomiast z art. 78 ust. 3 WKC, jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują.

Przedmiotem importu w niniejszej sprawie była siatka podtynkowa z włókna szklanego, zaklasyfikowana do kodu TARIC 7019 59 00 10.

Dla towarów zgłaszanych do procedury dopuszczenia do obrotu w dniu przyjęcia przedmiotowego zgłoszenia celnego, tj. w dniu 2 sierpnia 2011 r., pochodzącego z Malezji, zaklasyfikowanego do kodu TARIC 7019 59 00 10, stawka celna erga omnes wynosiła 7 %, a preferencyjna - 3,5 %.

Wobec przedmiotowego towaru zastosowano stawkę preferencyjną w wysokości 3,5 %, na podstawie przedłożonego przez importera świadectwa pochodzenia Form A, potwierdzającego malezyjskie pochodzenie.

W dniu zgłoszenia dla towaru, zaklasyfikowanego do kodu TARIC 7019 59 00 10, pochodzącego z Chin, obowiązywało Rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE) Nr 791/2011r. z dnia 3 sierpnia 2011 r.( Dz.U.UE.L.2011.204.1) w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, na mocy którego na towary pochodzące z Chin została utrzymana stawka na poziomie określonym dla cła tymczasowego – 62,9%.

Z uwagi na otrzymane w 2011 r. informacje o unikaniu ceł antydumpingowych nałożonych na chińskie tkaniny siatkowe o otwartych oczkach z włókien szklanych, Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych przeprowadził wspólne dochodzenie w Malezji z udziałem urzędników Republiki Czeskiej, Niemiec, Rumunii i kompetentnych władz malezyjskich.

Z dochodzenia sporządzono raport końcowy, który przedłożono organom celnym państw Unii Europejskiej, także Polski. Do Urzędu Celnego raport ten wpłynął w dniu 26 lipca 2013 r. Na treści tego raportu oparły się organy celne w niniejszej sprawie ustalając, że przedmiotowe tkaniny siatkowe o otwartych oczkach miały niepreferencyjne pochodzenie chińskie.

Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) ustanowiony został decyzją Komisji z dnia 28 kwietnia 1999 r. (Dz.U.UE.L.1999.136.20), a kwestie dotyczące prowadzonych przezeń dochodzeń normowało Rozporządzenie Nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. (Dz.U.UE.L.1999.136.1).

Artykuł 9. tego Rozporządzenia stanowił, że na zakończenie dochodzenia prowadzonego przez Urząd opracowuje on raport, oraz że raporty stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym Państwa Członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania.

Obecnie Rozporządzenie Nr 1073/1999 zastąpione zostało Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, EURATOM) Nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r., dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999, które weszło w życie w dniu 1 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.248.1).

Także to Rozporządzenie - Nr 883/2013 - stanowi w art. 11 ust. 1, że po zakończeniu dochodzenia przez Urząd, sporządza się raport. W myśl art. 11 ust. 2 Rozporządzenia raporty stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym państwa członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych.

Tak więc z przywołanych przepisów wynika wprost, że raport OLAF stanowi dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym i że posiada taką samą wartość dowodową, jak podobne dokumenty sporządzane w postępowaniach prowadzonych przed organami krajowymi.

Ponadto z art. 11 ust. 4 przywołanego rozporządzenia wynika, że wskazany raport, jak również wszystkie związane z nim dokumenty przekazywane są danej instytucji, organowi, urzędowi lub agencji, które podejmują działania, w szczególności dyscyplinarne lub prawne, uzasadnione wynikami dochodzenia. Normatywna treść przywołanych przepisów musi też uwzględniać cele wyraźnie deklarowane przez prawodawcę unijnego, zwłaszcza w pkt 31, pkt 28 i pkt 49 wprowadzenia do przywołanego rozporządzenia (porównaj też wyrok NSA z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt I GSK 376/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Z przywołanych regulacji wynika więc, że wskazany raport OLAF i we wcześniejszym stanie prawnym i obecnie stanowi dopuszczalny dowód w prowadzonym przez odpowiednie organy postępowaniu celnym, ukierunkowanym na przeprowadzenie kontroli zgłoszenia celnego.

Nie można zgodzić się w tej sytuacji z zarzutami skargi, że raport nie jest dowodem, a jedynie opisem widzianych przez funkcjonariuszy dokumentów źródłowych, które nie zostały włączone do przedmiotowego postępowania. Jest to - jak wyżej wskazano - dowód zrównany z protokołami kontroli.

Raport OLAF opisuje w szczegółowy, jasny i przejrzysty sposób mechanizm przywozu z Chin i przeładowania tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych na terenie Wolnej Strefy Handlu w Port [...], w celu wywiezienia go do Unii Europejskiej jako towaru o pochodzeniu malezyjskim.

W raporcie czytelnie opisano obowiązujące w porcie procedury, powiązano konkretne partie materiałów wysłane w kontenerach o konkretnych numerach z ich przeładunkiem do innych kontenerów, których numery także wskazano. Dokonano przypisania konkretnych towarów numerom w rejestrze ZB1 i następnie w rejestrze ZB2. Deklaracje te - ZB1 i ZB2 - zawierają szereg danych, takich jak kraj pochodzenia czy przeznaczenia, nadawca, odbiorca, ilość kontenerów, statek, itp.

W decyzjach organy wskazały szczegółowo numery kontenerów, w których przywieziono chińską siatkę z włókna szklanego, numer przypisanej im deklaracji importowej ZB1, numery kontenerów, do których towar przeładowano i numer deklaracji importowej ZB2, w której kontenery te zostały ujęte.

W decyzjach przypisano też towary, przywiezione z Chin w kontenerach o konkretnych numerach, do konkretnych zgłoszeń celnych dotyczących towarów wysłanych z Portu [...] jako towary o pochodzeniu malezyjskim.

Dane zawarte w raporcie i w załącznikach do niego pozwalają na prześledzenie drogi konkretnego towaru z Chin do miejsca przeznaczenia w Unii Europejskiej. Towary, które zostały sprowadzone statkiem z Chin do Malezji, a następnie opuściły port w Malezji są w rzeczywistości tymi samymi towarami, a ich przeładunek w Porcie [...] miał na celu ukrycie ich faktycznego chińskiego pochodzenia i uniknięcie zapłaty cła antydumpingowego.

Powiązania między towarami przypisanymi do ZB1 i ZB2, wbrew stanowisku skarżącej, nie dokonano w oparciu o wagę, ilość opakowań i zadeklarowaną wartość, bowiem uczyniono to w oparciu o numer referencyjny ZB1, który ujmowany jest w deklaracji ZB2. Obie deklaracje zawierają dane o numerach kontenerów, wobec czego nie przysparza problemu ustalenie, w których kontenerach towar wprowadzono do Portu [...] i kontenerów, w których miejsce to opuściły.

Niezasadny jest też zarzut skargi o braku ustalenia rzeczywistych procedur celnych zastosowanych w stosunku do kontenerów dostarczonych do skarżącej, bowiem z zebranego w sprawie materiału wynika, że Zarząd Portu [...] sprawdzał fizyczny przepływ towarów i potwierdził, że towary rejestrowane w rejestrze ZB1, a następnie ZB2 nigdy nie trafiły do Głównego Obszaru Celnego Malezji. Towary eksportowane z Głównego Obszaru Celnego Malezji przez Wolną Strefę Handlową zgodnie z deklaracją K2 nie są rejestrowane w rejestrach ZB1 i ZB2. W oparciu o przeprowadzoną kontrolę stwierdzono, że kilka deklaracji K2 nie odzwierciedlało rzeczywistego przepływu towarów, natomiast towary, będące przedmiotem niniejszego postępowania, ujęte w rejestrach ZB1 i ZB2, nie opuściły Wolnej Strefy Handlowej i zachowały chińskie pochodzenie.

Niezasadne są też zarzuty skargi dotyczące wystawiania deklaracji ZB4. Wbrew twierdzeniom skarżącej nie było podstaw do wystawiania takiej deklaracji, bowiem towar nie był poddany czynnościom, których wykonywanie wymagało jej sporządzenia. Deklaracja ZB4 wystawiana jest bowiem wówczas, co wynika z noty wyjaśniającej OLAF-u znajdującej się w aktach administracyjnych, gdy towar był dzielony, pakowany, przepakowywany, sortowany, klasyfikowany, etykietowany, ponownie etykietowany, naprawiany, a przedmiotowy towar nie był, wbrew twierdzeniom skarżącej - przepakowywany, lecz przeładowywany. Ta ostatnia czynność – przeładunku - wymaga wystawienia deklaracji ZB3, ale nie w sytuacji, jaka miała miejsce w sprawie niniejszej - tj. przeładowania z kontenera do kontenera.

W tej sytuacji niezasadne są zarzuty dotyczące braku zwrócenia się o informacje do zarządu Portu [...].

Odnosząc się do zarzutu, że postępowanie prowadzono w oparciu o dokumenty nieprzetłumaczone na język polski stwierdzić należy, że zarzut ten dotyczyć może nieprzetłumaczenia w załączniku do raportu OLAF jedynie nazw (tytułów) rubryk ujętych w formie tabeli - dotyczących dat, numerów, danych liczbowych, nazw własnych, a brak ten uzupełniono w toku postępowania przed organem odwoławczym. Uchybienie organu pierwszej instancji w powyższym zakresie nie miało wpływu na wynik sprawy.

Zarzuty dotyczące braku dokumentów źródłowych – deklaracji ZB1 i ZB2 oraz K1 i K2 nie zasługują na uwzględnienie. Informacje ujęte w Raporcie i załącznikach do niego zostały sporządzone przez OLAF w oparciu o informacje uzyskane od Zarządu Portu [...] oraz od Urzędu Celnego Malezji, wobec czego ustalenia dokonane w oparciu o treść Raportu i załączników są ustaleniami wiarygodnymi, nie wymagającymi weryfikacji przez złożenie do akt sprawy dokumentów źródłowych, stanowiących podstawę sporządzenia Raportu i załączników. Nie było też potrzeby dokonywania analizy rejestrów K1 i K2, bowiem Zarząd Portu [...] potwierdził, że towary rejestrowane w rejestrze ZB1, a następnie w ZB2 nie trafiły nigdy do Głównego Obszaru Malezji, a wystawione w paru wypadkach deklaracje K2 nie odzwierciedlały rzeczywistego przepływu towarów.

Jednym z zarzutów był podnoszony przez skarżącą spółkę "A" fakt, że udostępniono jej treść raportu OLAF z pełną treścią załącznika nr 2 w formie płyty CD dopiero na etapie postępowania przed sądem. Także skarżąca spółka "B" zarzucała brak udostępnienia jej załączników do raportu. Należy wobec tego zauważyć, że obie skarżące spółki miały w toku postępowania przed organami dostęp do całości materiału dowodowego, istotnego z punktu widzenia rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Znajduje się on w aktach administracyjnych w formie papierowych wydruków. Podkreślenia wymaga, że zarzuty, które skarżąca "A" podniosła po otrzymaniu raportu i załączników w formie płyty dotyczą jedynie tych właśnie zapisów raportu i załączników do niego, które znajdują się w aktach administracyjnych w formie papierowych wydruków.

Sąd nie podziela poglądu skarżącej spółki "A", że pewne nieścisłości czy rozbieżności danych zawartych w raporcie OLAF i w dokumentach dołączonych do zgłoszenia celnego dyskredytują raport OLAF (i jego załączniki) jako dokument świadczący o braku malezyjskiego pochodzenia towarów. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego różnicy w masie brutto w sporządzonym zestawieniu i w dokumentach przewozowych stwierdzić należy, że dokumenty przewozowe (packing list, commencial invoice) pochodzą od "C", która – jak wynika z raportu OLAF- była jedną z kilku firm, biorących udział w procederze zamiany kontenerów, w których transportowano z Chin siatkę z włókien szklanych i przesyłano ją na teren Unii. Dlatego jakiekolwiek rozbieżności pomiędzy ustaleniami wynikającymi z raportu OLAF a zgłoszeniem celnym wypełnionym na podstawie dokumentów wystawionych przez "C" nie mogą podważać wartości dowodowej tego raportu. Zaznaczyć przy tym należy, że towar zgłaszany był w ramach procedury uproszczonej, w której organ nie dokonywał jego kontroli. Ponadto, kwestionowana przez skarżącą masa towarów brutto nie stanowi wartości, od których uzależniona jest wysokość należności celnych (czego skarżące spółki nie kwestionowały), a zatem jakiekolwiek rozbieżności (niejasności) w tym zakresie nie mogły mieć jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy w kontekście prawidłowości samego wyliczenia wysokości należnego cła, a w związku ze stwierdzonymi w raporcie nadużyciami eksporterów, nie mogą stanowić dowodu wykazującego nieprawidłowość ustaleń inspektorów OLAF.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zakwestionowania ustaleń dokonanych przez organy w oparciu o raport OLAF. Ustalenia i merytoryczna treść tego raportu, którego rzetelność nie budzi wątpliwości Sądu, nie pozwalają na oparcie ustaleń faktycznych na malezyjskim świadectwie pochodzenia towaru Form A. Świadectwo to wystawiono na skutek przedstawienia przez "C" fałszywych informacji.

Z treści zaskarżonych decyzji wynika, że organy przeciwstawiły świadectwu pochodzenia FORM A raport OLAF, którego treść nie pozwala na przyjęcie, by przedmiotowe świadectwo pochodzenia stanowiło wiarygodny dowód na malezyjskie pochodzenie towaru.

Sąd nie podziela zarzutów skargi dotyczących bezzasadności oddalenia zgłoszonych przez skarżącą wniosków dowodowych. Nie było podstaw do przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego na wskazywane okoliczności, dotyczące procesów technologicznych, jakim importowany towar mógł być poddany, skoro z raportu OLAF wynika w sposób w pełni wiarygodny i przekonujący, że przedmiotowe towary nigdy nie znalazły się na terenie Malezji – poza Wolną Strefą Handlu Portu [...]. Ustalono bowiem w sposób niewątpliwy, że przedmiotowe towary trafiły do Portu [...] z Chin, a po przeładunku wysłane zostały do Unii Europejskiej. Nie zostały one poddane żadnemu przetworzeniu ani procesowi produkcyjnemu w Malezji. Z raportu OLAF wynika, iż w stosunku do towarów wchodzących lub wychodzących przez FCZ Port [...] zabronione jest prowadzenie jakiejkolwiek działalności produkcyjnej czy procesów nadających towarom pochodzenie.

Wobec powyższego Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia naruszenia przez organy przepisów prawa procesowego w sposób mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Zarzuty skargi dotyczyły też naruszenia prawa materialnego – art. 220 ust. 1 WKC w zw. z art. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 791/2011 z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Podnoszono, że skoro towary zostały zgłoszone jako pochodzące z Malezji zgodnie z certyfikatami pochodzenia wydanymi przez MITI, nie można stosować wobec nich przepisów nakładających cła antydumpingowe na towary chińskie.

Zarzucano ponadto, że cło antydumpingowe na produkty wysłane z Malezji zostało nałożone dopiero rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) Nr 672/2012 z dnia 16 lipca 2012 r. rozszerzającym ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 791/2011 wobec przywozu niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji.

Do kwestii tych Sąd w istocie odniósł się już wyżej wskazując, że nie było podstaw do oparcia ustaleń co do pochodzenia importowanych towarów na świadectwie pochodzenia, z uwagi na treść dokumentu urzędowego - Raportu OLAF z załącznikami, z którego wynika, że wbrew temu świadectwu przedmiotowe towary nie pochodzą z Malezji, a z Chin. W niniejszej sprawie organy celne prawidłowo ustaliły, że przedmiotowy towar miał nie malezyjskie, a chińskie pochodzenie, wobec czego zarzuty powyższe są chybione.

Kolejny zarzut skarżących dotyczył naruszenia art. 220 ust. 2 lit. b/ WKC przez jego niezastosowanie. Przepis art. 220 ust. 2 lit. b/ WKC stanowi, że:

"z wyjątkiem przypadków określonych w art. 217 ust. 1 akapit drugi i trzeci zaksięgowania retrospektywnego nie dokonuje się, gdy kwota należności prawnie należnych zgodnie z przepisami prawa nie została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów celnych, który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia należności działającą w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego.

Jeżeli preferencyjny status towaru potwierdzony został w ramach systemu współpracy administracyjnej z udziałem organów państwa trzeciego, wydanie przez te organy świadectwa, o ile stwierdzono jego nieprawidłowość, stanowi błąd, którego w racjonalny sposób nie można było wykryć w rozumieniu pierwszego akapitu.

Jednakże wydanie nieprawidłowego świadectwa nie stanowi błędu, jeżeli świadectwo zostało wystawione na podstawie niewłaściwego przedstawienia faktów przez eksportera, z wyjątkiem przypadku, gdy w szczególności jest oczywiste, że organy wydające świadectwo wiedziały lub powinny były wiedzieć, że towary nie spełniają warunków wymaganych do korzystania z preferencji.

Osoba odpowiedzialna za uiszczenie należności może powołać się na dobrą wiarę, jeżeli może udowodnić, że w okresie przedmiotowych operacji handlowych zachowała należytą staranność, aby upewnić się czy spełnione zostały wszystkie warunki korzystania z preferencji.

Jednakże osoba odpowiedzialna za uiszczenie należności nie może powoływać się na dobrą wiarę, jeżeli Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich opinię wyrażającą uzasadnione wątpliwości w odniesieniu do prawidłowego stosowania uzgodnień preferencyjnych przez kraj korzystający".

Z powyższego przepisu wynika, że wydanie nieprawidłowego świadectwa nie stanowi błędu samych organów celnych, jeżeli zostało ono wystawione na podstawie niewłaściwego przedstawienia faktów przez eksportera z wyjątkiem przypadku, gdy organy wydające świadectwo wiedziały lub powinny były wiedzieć, że towary nie spełniają warunków wymaganych do korzystania z preferencji.

Z raportu OLAF wynika, że organy celne Malezji wystawiając przedmiotowe świadectwo zostały wprowadzone w błąd przez firmę "C", która we wnioskach o wydanie świadectw nie ujawniła chińskiego pochodzenia przedmiotowego towaru.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie można mówić o sytuacji, w której organy wydające świadectwo wiedziały lub powinny były wiedzieć, że towary nie spełniają warunków wymaganych do korzystania z preferencji. Wobec tego wydanie świadectwa pochodzenia FORM A, potwierdzającego malezyjskie pochodzenie towaru nie stanowi błędu organu w rozumieniu przepisu art. 220 ust. 2 lit. b/ WKC.

Zauważyć ponadto trzeba, że działanie w dobrej wierze, które - jak wynika z zarzutów skargi, skarżąca chciałaby wykazać, łączy się ściśle z istnieniem błędu organu celnego i możliwością jego wykrycia przez importera (por. Wspólnotowy Kodeks Celny. Komentarz pod red. Wojciecha Morawskiego, Warszawa 2007 s. 941). W sprawie niniejszej ustalono, że wydanie nieprawidłowego świadectwa nie stanowiło błędu organów celnych z uwagi na niewłaściwe działanie eksportera, wobec czego wykazanie okoliczności przywołanych przez skarżącą w skardze, a dotyczących jej przeświadczenia o malezyjskim pochodzeniu towaru nie mogłoby jej zwolnić z retrospektywnego księgowania należności.

Sąd, nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy uznał, że brak podstaw do uwzględnienia skarg.

Organy celne słusznie uznały bowiem, że importowany, objęty zgłoszeniem celnym towar pochodzi z Chin i zastosowały w tej sytuacji prawidłową stawkę celną erga omnes, jak i stawkę ostatecznego cła antydumpingowego. Prawidłowo wyliczyły też kwoty należności wynikające z długu celnego. Wyliczenia te nie były zresztą kwestionowane przez skarżące spółki.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargi.