Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 421/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250,  art. 258 par. 1 i 2  pkt 8,
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 4,  par. 21 ust. 1 pkt 1   lit. c,  par. 21 ust. 1 pkt 2 lit. b,  par. 22
journal: Dz.U. 2015 poz 1801
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Anna Misiak-Janik po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego wniosku pełnomocnika z urzędu adwokata H. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi H. S. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w kwocie 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy).


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 kwietnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2015 r. na wniosek skarżącego zostało mu przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokatem z urzędu H. S. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...].

Pełnomocnik złożył w dniu 5 lutego 2016 r. skargę kasacyjną od wyroku, wraz z zawartym w niej oświadczeniem, że koszty pomocy prawnej z urzędu nie zostały uiszczone przez skarżącego w całości, jak i w części. Pismem z dnia 4 marca 2016 r. pełnomocnik uzupełnił skargę kasacyjną, wnosząc w nim o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

Wyrokiem z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 874/16, NSA, po przeprowadzeniu rozprawy, oddalił skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącego nie był obecny na rozprawie.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z póżn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Pełnomocnikowi należy się wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.

Z treści przepisu § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2015 r., poz. 1801), zwanego dalej "rozporządzeniem", które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2016 r., i obowiązywało do dnia 3 listopada 2016 r., kiedy to weszło w życie nowe rozporządzenie w tym przedmiocie z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U z dnia 18 października 2016 r., poz. 1714), wynika, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Pełnomocnik z urzędu został ustanowiony w sprawie już na etapie postępowania kasacyjnego.

Zastosowanie w niniejszej sprawie będą miały, zatem przepisy powołanego rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. Zgodnie z § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie natomiast do § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 rozporządzenia). Stosownie do treści § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

Wysokość opłaty maksymalnej w postępowaniu w pierwszej instancji przed sądami administracyjnymi w innej sprawie, niż sprawa, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, czy dotycząca decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego, ustala treść § 21 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia na kwotę - 480 zł. Stosownie z kolei do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia postępowanie w drugiej instancji, w tym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.

Z zestawienia tych przepisów wynika, że stawką bazową jest 75 % z kwoty 480 zł, pomniejszoną o połowę. Zdaniem referendarza sądowego, pełnomocnikowi należne jest zatem 180 zł (1/2 z 360 zł) powiększone o kwotę VAT, o której mowa w § 4 ust. 3 rozporządzenia, co daje łącznie kwotę brutto 221,40 zł.

Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty wyższej niż ½ opłaty maksymalnej określonej w wyżej powołanych przepisach. Pełnomocnik z urzędu złożył skargę kasacyjną, jest to czynność typowa będąca prawidłową realizacją obowiązków pełnomocnika z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Orzekający nie znalazł zatem podstaw do zastosowania w sprawie § 4 ust. 2 rozporządzenia i zwiększenia wynagrodzenia.

Wobec powyższego referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c i pkt 2 lit. b rozporządzenia, orzekł, jak w sentencji.