Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1264/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2149/10 w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia wstrzymać wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 czerwca 2010 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 30 września 2009 r., nr [...].


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2149/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. P. (dalej również jako: Strona lub Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 czerwca 2010 r., którą wymieniony organ utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W.z dnia 30 września 2009 r., określającą Skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r.

Powyższe orzeczenie Sądu pierwszej instancji, stało się przedmiotem skargi kasacyjnej Strony z dnia 5 lipca 2011 r.

Z kolei, wnioskiem z dnia 27 września 2011 r., skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej również jako P.p.s.a.), o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz – z uwagi na to, że pozostaje ona w granicach tej samej sprawy – decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż pismem z dnia 14 września 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wezwał Skarżącego do uiszczenia zaległych zobowiązań. Tymczasem, zdaniem autora wniosku, wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. A to dlatego, że Skarżący jest osobą w podeszłym wieku oraz znajduje się trudnej sytuacji zdrowotnej. Jedynym źródłem utrzymania Skarżącego jest emerytura w wysokości 2.530,38 zł netto, która wraz z emeryturą małżonki Skarżącego, w wysokości 966.30 zł netto, stanowi całość comiesięcznego dochodu. Skarżący ponosi comiesięczne koszty stałe, związane z opłatą za zużycie mediów (energii elektrycznej, gazu, wody oraz innych mediów) - miesięcznie ok. 500 - 800 zł. Dodatkowo, Skarżący ponosi koszty comiesięcznego utrzymania, na które składają się koszty ponoszone m.in. na zakup żywności, środków higieny, środków lekarskich. W sumie koszty utrzymania wynoszą miesięcznie ok. 1.400 zł na osobę. Dalej, w związku z przedstawionymi wyliczeniami, reprezentujący Stronę adwokat, argumentując zasadność wniosku, ocenił, że zajęcie w ramach postępowania egzekucyjnego, nawet części środków pieniężnych, które Skarżący przeznacza na utrzymanie, tj. na wyżywienie, lekarstwa oraz na koszty związane ze zużyciem mediów grozi wyrządzeniem znaczącej szkody oraz wystąpieniem trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku bowiem, kiedy Skarżący straci możliwość dysponowania choćby częścią dochodów, będzie zmuszony do rezygnacji z korzystania ze środków, które zapewniają mu zaspokajanie elementarnych potrzeb, tj. potrzeb żywieniowych, mieszkaniowych czy potrzeb zdrowotnych.

W końcowej części uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jego autor zwrócił uwagę, że Skarżący w okresie ostatnich 6 lat zmagał się z poważnymi dolegliwościami zdrowotnymi. A mianowicie zdiagnozowano u niego nowotwór jelita grubego, co wymagało zabiegu operacyjnego. Skarżący przeszedł również zabieg usunięcia tętniaka na tętnicy piszczelowej. Ponadto, u Strony zdiagnozowano migotanie przedsionkowe utrwalone oraz wykonano zabieg endoprotezy stawu kolanowego. Mając na uwadze powyższe – zdaniem autora wniosku - niezażywanie zalecanych środków medycznych, dzięki którym możliwe jest utrzymanie stanu zdrowia Skarżącego w stanie niepogorszonym, oraz niekorzystanie z zalecanej rehabilitacji może, z uwagi na podeszły wiek Skarżącego, grozić nie tylko trudnymi, ale i wręcz niemożliwymi do odwrócenia skutkami.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zauważyć, iż w myśl art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast art. 61 § 3 P.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z treścią zdania trzeciego ostatnio wymienionego przepisu, wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem regulacją z art. 61 § 3 P.p.s.a., objęte będą także akty wydane w pierwszej instancji.

Ponadto z przyjętej wykładni powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 Nr 4, poz. 77).

Zgodnie z utrwalonym poglądem, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym w wymienionym art. 61 § 3 P.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe (bądź istotnie utrudnione) przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Z kolei uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Ponadto wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, że analiza okoliczności powołanych przez Skarżącego we wniosku oraz załączonej na ich poparcie dokumentacji, odnoszącej się przede wszystkim do stanu zdrowia Strony, daje podstawę do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a., dające podstawę do wstrzymania wykonania decyzji organów obu instancji wydanych wobec Skarżącego. Trafnie bowiem, reprezentujący Stronę pełnomocnik, zwrócił uwagę, że wobec przedstawionej we wniosku sytuacji majątkowej Skarżącego oraz poważnych dolegliwości, z którymi zmaga się on od 6 lat zajęcie, w ramach postępowania egzekucyjnego choćby części jego dochodu będzie wiązało się z koniecznością rezygnacji z zakupu, niezbędnych dla jego zdrowia środków lekarskich. A to z kolei zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego może doprowadzić do znacznego uszczerbku na zdrowiu Skarżącego, którego skutki, będą trudne albo nawet niemożliwe do odwrócenia.

Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.