Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 42/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 32, art. 33 § 1, art. 47 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 stycznia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 821/15 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 821/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego, wskazując, że skarżący, pomimo wezwania skierowanego do niego o uzupełnienie braków formalnych skargi przez nadesłanie 1 odpisu skargi, nie zastosował się do tego wezwania.

Zażalenie od powyższego postanowienia złożył T. W., podnosząc, że doręczona mu przez Sąd przesyłka zawierała jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi; zaś brak w niej było wezwania do nadesłania jednego odpisu skargi. Ponadto skarżący wskazał na swoje wątpliwości dotyczące w ogóle konieczności wzywania go do nadesłania 1 odpisu skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.

Wobec podnoszonych w zażaleniu wątpliwości związanych z wymogiem doręczenia przez Sąd uczestnikowi postępowania odpisu skargi wskazania wymaga, że stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 32 p.p.s.a.) Natomiast osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony (art. 33 § 1 p.p.s.a.).

Z powyższych przepisów wynika niewątpliwie, że odpisy złożonego do akt spraw pisma doręcza się zarówno stronom w rozumieniu art. 32 p.p.s.a., jak również uczestnikom postępowania w rozumieniu art. 33 p.p.s.a., ponieważ ustawa p.p.s.a. przyznaje uczestnikom postępowania prawa strony. Jednym z zasadniczych praw strony postępowania jest prawo do czynnego udziału w tym postępowaniu, któremu to prawu odpowiada obowiązek sądu do doręczania wszystkim stronom postępowania zarówno pism składanych przez inne strony do akt sprawy w toku tego postępowania, jak również odpisów rozstrzygnięć podejmowanych przez sąd. Prawa uczestnika postępowania nie zostały w art. 33 p.p.s.a. w żaden sposób ograniczone, a w szczególności nie wynika z treści tego przepisu, że uczestnikom postępowania nie doręcza się odpisów pism procesowych składanych przez inne strony toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. W innym wypadku interpretacja ww. przepisów w sposób nieuzasadniony ograniczałaby uprawnienia przysługujące uczestnikom postępowania. Trafnie zatem Sąd I instancji wydał zarządzenie w zakresie wezwania skarżącego do nadesłania jednego odpisu skargi w celu doręczenia go uczestnikowi postępowania, uwzględniając, że jeden odpis skargi złożony przy skardze pozostał w organie, za pośrednictwem którego złożona została skarga.

Zarzuty zażalenia opierają się na tym, że zdaniem skarżącego nie otrzymał on wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu drugiego wezwania do nadesłania 1 odpisu skargi. Wbrew jednak temu stanowisku w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki wskazujące na zawartość doręczonej skarżącemu przesyłki, a mianowicie to, że przesyłka zawierała wezwanie do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi ("wez. o wpis i uzupełń. brak. form. skargi"). Ponadto w aktach znajdują się ww. dwa wezwania opatrzone adnotacją, że przekazano je do biura podawczego w dniu 16 października 2015 r.

Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10, post. SN z 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Potwierdza to także § 33 ust. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. z 2015, poz. 1177), który nawet stawia wymóg, że wezwanie do uiszczenia wpisu należy połączyć z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi. Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru – powinno to nastąpić przez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki. Jak wynika z § 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1222), zwanego dalej "rozporządzeniem", znajdującego zastosowanie w sprawie na mocy art. 65 § 2 p.p.s.a., odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09, postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10). Wymogi te zostały w okolicznościach sprawy spełnione i w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do ich kwestionowania. Zauważyć w związku z tym należy również, że wypełniony prawidłowo, na formularzu stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 § 1 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. post. SN z 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98, OSNC 1998). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić zgodnie z wymaganiami art. 252 K.p.c. Z takim dowodem w okolicznościach sprawy nie mamy do czynienia, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie budzi wątpliwości, że rzeczą odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz niezwłoczne zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi albo Sądowi (takim niezwłocznym zgłoszeniem nie będzie działanie takie, jakie zostało podjęte przez stronę skarżącą w przedmiotowej sprawie dopiero na etapie wniesionego zażalenia). W sytuacji gdy tego nie uczyniono, nie ma podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia 23 października 2015 r. skarżącemu przesyłki zawierającej łącznie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie do nadesłania jednego odpisu skargi. Podkreślić należy, że przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby sensowi potwierdzania odbioru przesyłki, w każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby bowiem podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też, że nie otrzymał żadnego (czyli, że odebrał pustą kopertę).

W niniejszej sprawie przesyłka, która zawierała m.in. wezwanie do nadesłania 1 odpisu skargi, została odebrana w dniu 23 października 2015 r. osobiście przez skarżącego T. W.. Pomimo tego na skierowane do skarżącego wezwania został opłacony wyłącznie wpis sądowy od skargi.

Wobec tego uznać należy, że zaskarżone postanowienie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ponadto zaskarżone postanowienie zasadniczo odpowiada uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2014 r. o sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którą niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Dlatego Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając skargę, w sytuacji gdy na wezwanie Sądu skarżący nie nadesłał 1 odpisu skargi.

Z tych względów, na podstawie 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.