Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 759/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: § 4 ust. 2
journal: Dz.U. 2014 poz 1190
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 września 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem  tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii  Europejskiej do Federacji Rosyjskiej.
article: art. 153, art.151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 2011 nr 157 poz 1 art.84, art. 85, art. 110 ust. 2
law: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) NR 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania  rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw
journal: Dz.U.UE.L 2014 nr 259 poz 2 art. 6 ust. 3, art. 7 ust. 2,
law: Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) NR 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. ustanawiające tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla  producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) nr 913/2014

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego (obecnie: Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa) z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia wsparcia finansowego w sektorze owoców i warzyw; oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi złożonej przez M. M. (dalej: skarżący, strona) jest decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego (zwanego dalej Prezesem ARR, organem odwoławczym lub II instancji) z [...] lutego 2017r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K. (zwanego dalej Dyrektorem Oddziału lub organem I instancji) z [...] października 2016 r. nr [...], którą odmówiono udzielenia wsparcia z tytułu tymczasowego nadzwyczajnego wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.

[...] sierpnia 2014 r. skarżący złożył w OT ARR w K. pisemne powiadomienie, w którym zadeklarował zamiar wycofania ogórka gruntowego uprawianego na łącznej powierzchni 3,6 ha w ilości 144 000 kg, cebuli uprawianej na łącznej powierzchni 5,75 ha w ilości 223 000 kg, ziemniaka uprawianego na łącznej powierzchni 1,36 ha w ilości 58 000 kg oraz czosnku uprawianego na łącznej powierzchni 0,94 ha w ilości 8 000 kg.

[...] sierpnia 2014 r. skarżący złożył do OT ARR w K. korektę powiadomienia, w którym zadeklarował zamiar wycofania ogórka gruntowego uprawianego na łącznej powierzchni 3,60 ha w ilości 144 000 kg, cebuli uprawianej na łącznej powierzchni 5,75 ha w ilości 230 000 kg, ziemniaka uprawianego na powierzchni 1,36 ha w ilości 58 000 kg oraz czosnku uprawianego na łącznej powierzchni 0,94 ha w ilości 8 000 kg,

[...] września 2014 r. skarżący złożył w OT ARR w K. kolejną korektę powiadomienia, w której zadeklarował wycofanie poprzez niezbieranie jedynie ogórka gruntowego uprawianego na łącznej powierzchni 3,60 ha w ilości 145 ton.

[...] września 2014 r skarżący poprzez złożenie korekty powiadomienia, zadeklarował, że dokona działania niezbierania (biodegradacja) ogórka gruntowego uprawianego na łącznej powierzchni 3,60 ha w ilości 144 000 kg w terminie 30 września 2014 r.

W związku z powiadomieniem OT ARR w K., w trybie art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 913/2014 (Dz. Urz. UE L 259 z 30.08.2014, str. 2), w dniu [...] października 2014 r. przeprowadził u producenta kontrolę, z której sporządzono raport. W trakcie kontroli (raport z kontroli nr [...]), ustalono następujące fakty:

- rodzaj działania zgłoszony do kontroli - niezbieranie;

- kontrola dotyczyła - producenta niebędącego członkiem organizacji producentów;

- produkt zgłoszony do kontroli - ogórki o kodzie CN 0707 00 05;

- powierzchnia uprawy produktu objętego kontrolą - 3,60 ha;

- sposób uprawy produktu objętego operacją - uprawa w gruncie;

- przed kontrolą nie był przeprowadzony zbiór produktów z deklarowanej powierzchni;

- z obszaru objętego kontrolą nie pozyskiwano produkcji w celach handlowych;

- plantacja objęta niezbieraniem nie była w dobrym stanie;

- produkt nie był dobrze rozwinięty i nie osiągnął dojrzałości umożliwiającej wprowadzenie do obrotu;

- produkty podlegające kontroli były uszkodzone;

- zaznaczono, że produkt został poddany denaturacji;

- stan faktyczny potwierdziła dokumentacja fotograficzna sporządzona w trakcie kontroli.

Skarżący nie wniósł żadnych uwag do ustaleń zawartych w raporcie z kontroli i potwierdził je podpisem [...] października 2014 r.

W notatce służbowej z [...] października 2014 r. - będącej uzupełnieniem raportu - odnotowano, że w trakcie kontroli stwierdzono, iż ogórki były złej jakości, zgniłe, przejrzałe i poddane naturalnej denaturacji, nienadające się do sprzedaży. Notatka informuje, że błędnie wypełniono część C raportu z kontroli. Notatka została napisana przez kontrolerów, którzy sporządzali raport, lecz nie zawierała podpisu strony,

[...] października 2014 r. M. M. złożył w OT ARR w K. wniosek o udzielenie nadzwyczajnego wsparcia, ubiegając się o udzielenie dopłaty z tytułu działania dotyczącego niezbierania ogórka o kodzie CN 0707 00 05 w ilości 127 000 kg, uprawianego w gruncie na działkach rolnych o powierzchni 3,60 ha.

Dyrektor Oddziału decyzją nr [...] z [...] listopada 2014 r. odmówił stronie nadzwyczajnego wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej w zakresie 127 O00 kg ogórków uprawianych na powierzchni 3,60 ha gruntów rolnych. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor OT ARR w K. podniósł, że przeprowadzona na miejscu kontrola wykazała, ze całość działań na produktach zgłoszonych w powiadomieniu nie została pozytywnie zakwalifikowana i nie spełnia warunków do udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014.

Skarżący wniósł odwołanie od decyzji Dyrektora Oddziału z [...] listopada 2014 r. W odwołaniu wyjaśnił, że złożył powiadomienie niezwłocznie po ogłoszeniu embarga rosyjskiego w sierpniu 2014 r. Wskazał, że stan plantacji opisany w raporcie z kontroli jest wynikiem naturalnego końca okresu wegetacyjnego rośliny, przyspieszonego dodatkowo faktem niezbierania i że późna wizyta kontrolna miała decydujący wpływ na stan plantacji oraz negatywny wynik raportu z kontroli, zaś wydaną decyzję uważa za krzywdzącą i pozbawiającą go możliwości uczestniczenia w mechanizmie pomocowym.

[...] stycznia 2015 r. organ ll instancji wydał decyzję nr [...] w sprawie uchylenia decyzji organu I instancji z [...] listopada 2014 r. o odmowie udzielenia wsparcia. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzja została wydana z naruszeniem art.107 k.p.a., ponieważ nie wskazano w sposób wyczerpujący, logiczny i spójny okoliczności faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ l instancji przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Przedstawiono niepełne lub nieprzekonujące uzasadnienie decyzji, które nie pozwoliło stronie na zrozumienie przesłanek, którymi kierował się organ przy wydawaniu decyzji. Ponadto opisany stan faktyczny był niepełny, gdyż pominięto bardzo istotny fakt sporządzenia po kontroli notatki służbowej, która zmieniała treść raportu, a nie została przedłożona stronie do wglądu. Decyzja została więc wydana na podstawie niepełnej dokumentacji, której strona nie miała możliwości poznać.

Dyrektor Oddziału wszczął ponowne postępowanie administracyjne, o czym poinformował stronę zawiadomieniem dostarczonym 12 lutego 2015 r., a następnie pismem z [...] lutego 2015 r. (znak: [...]) poinformował stronę o zgromadzeniu materiału dowodowego umożliwiającego wydanie decyzji (m.in. materiału dotyczącego rozbieżności w raporcie z kontroli, fakcie sporządzenia notatki służbowej). Jednocześnie Dyrektor Oddziału poinformował skarżącego o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i złożenia dodatkowych wyjaśnień w sprawie. Producent nie wypowiedział się co do zebranego materiału dowodowego, w tym do treści notatki służbowej stanowiącej uzupełnienie raportu z kontroli.

[...] marca 2015 r. Dyrektor Oddziału wydał decyzję nr [...] o odmowie udzielenia wsparcia. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ podtrzymał wszystkie swoje wcześniejsze ustalenia, zawarte w decyzji z [...] listopada 2014 r.

Skarżący złożył odwołanie od decyzji Dyrektora Oddziału z [...] marca 2015 r. Strona zarzuciła decyzji naruszenie art. 12 k.p.a. oraz art. 35 § 3 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób przewlekły, co w konsekwencji doprowadziło do odmowy udzielenia producentowi wsparcia. Zdaniem strony organ powinien załatwić sprawę nie później niż w ciągu miesiąca, a we wskazanym terminie organ nie tylko nie wydał decyzji, ale również nie dokonał czynności niezbędnych do jej wydania. Kontrola została przeprowadzona ponad 40 dni po złożeniu powiadomienia przez producenta, co spowodowało, ze ogórki w dniu kontroli były w stanie ,,naturalnej denaturacji".

Prezes ARR decyzją z [...] maja 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Oddziału z [...] marca 2015 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że kontrola na miejscu przeprowadzona [...] października 2014 r. stwierdziła, że produkty nie były odpowiedniej jakości, zatem nie spełniły warunków do objęcia wsparciem w ramach rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014.

Strona zaskarżyła decyzję Prezesa ARR z [...] maja 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podnosząc iż w dni kontroli ogórki na plantacji były w stanie naturalnej denaturacji, ponieważ kontrola została przeprowadzona ponad 40 dni po zgłoszeniu powiadomienia, a nie było możliwym wstrzymanie procesu wzrostu ogórka, tak by produkt ten przez tak długi okres spełniał wymogi opisane w art. 110 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/11.

Wyrokiem z 27 kwietnia 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 2938/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K. z [...] marca 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, że skarżący nie miał możliwości odniesienia się do ustaleń kontrolerów wynikających z treści notatki z [...] października 2014 r., podjętej po prawie tygodniu od przeprowadzenia rzeczywistej kontroli. Co prawda brak powiadomienia skarżącego odnośnie treści notatki służbowej nie przesądza, iż w sposób wadliwy określono stan produktu zgłoszonego do operacji niezbierania przez skarżącego, ale wątpliwości co do tego dodatkowo wzmacnia fakt, że z treści spornej notatki wynika, że błędne uzupełniono raport z kontroli, który był okazany skarżącemu i przez niego podpisany. Tym samym można zarzucić organowi, że w tej sytuacji mogło dojść do naruszenia zasady ogólnej wynikającej z art, 10 § 1 k.p.a. Po drugie, nie zostało w sposób niezawodny wyjaśnione, czy kontrolerzy terenowi dokonujący czynności kontrolnych w dniu [...] października 2014 r. uwzględnili fakt, że ogórki, które były objęte operacją niezbierania, został zgłoszone przez skarżącego [...] sierpnia 2014 r. Skoro z treści przepisów wynika, że zgłoszenie winno nastąpić najpóźniej dwa dni przed dniem planowanego dokonania tej operacji, a tym samym możliwym czasem dokonania kontroli, to należało przyjąć, że skarżący mógł zaprzestać zbierania produktu 21 sierpnia 2O14 r. i co najmniej od tego dnia należało dokonywać oceny produktu co do jego stanu pod kątem spełniania wymogów określonych cyt. przepisami. Kontrolerzy winni byli zatem ustalić, od którego dnia producent zaprzestał zbiorów, a następnie dokonać oceny produktu, również z uwzględnieniem upływu czasu. Jeżeli bowiem kontrola jak w rozpatrywanej sprawie została przeprowadzona w dużym odstępie czasu od dnia dokonania zgłoszenia (ok, 6 tygodni), obowiązkiem kontrolerów było dokonać oceny produktu z uwzględnieniem upływu czasu, który niewątpliwie miał znaczący wpływ na stan plantacji i produktu, a tym samym mogło dojść do błędu w ustaleniach faktycznych poczynionych przez kontrolujących, przyjętego następnie przez organy w ich decyzjach. Nie można tak samo oceniać stanu produktów zgłoszonych do operacji niezbierania dwa dni po jej zgłoszeniu, jak po upływie dużo większej ilości dni, a nawet tygodni. Tym samym organy uchybiły art.7 i 77 k.p.a. Organy zasadnie przyjęły, że w postępowaniu z wniosku producenta o przyznanie wsparcia istotne znaczenie dla sprawy ma fakt rzeczywistego stanu produktów, których wniosek dotyczy, który z kolei jest wykazywany protokołem z czynności kontrolnych. Niewątpliwie również ustalenia wynikające z protokołu kontroli - nawet jeżeli protokół ten spełnia wszystkie wymogi formalne i jeśli sporządzony został przez osoby posiadające stosowne kwalifikacje - mogą zostać podważone. Fakt, że z czynności kontrolnych sporządzany jest protokół i ze jest on dowodem na okoliczność spełnienia warunków przyznania wsparcia nie wyłącza - na zasadach ogólnych - dopuszczenia innych dowodów, które mogą przyczynić się do wyjaśnienia sprawy (patrz: wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt ll GSK 492/07). Jednakże ustalenia wynikające z przeprowadzonej kontroli muszą być niesporne i pozwalające na obiektywną ocenę materiału dowodowego. Zaniechanie przez organ administracji publicznej podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego skutkującym wadliwością decyzji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt ll OSK 2786/12, LEX nr1575582). Nieustalenie przez organy w ramach toczącego się postępowania lub pominięcie w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, może stanowić przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w z 11 grudnia 2014 r., sygn. akt ll GSK 1942/13, LEX nr 1637117). Wielokrotnie nadto w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazywano, że art. 80 k.p.a. statuuje zasadę swobodnej oceny dowodów, a zatem nie wyznacza on organowi merytorycznych reguł oceny wyników postępowania dowodowego. Oznacza to, że organ prowadzący postępowanie według swojej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych, wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności. Oceniając wyniki postępowania dowodowego (wiarygodność i moc dowodów), organ powinien uwzględnić treść wszystkich przeprowadzonych i rozpatrzonych dowodów, wskazując w uzasadnieniu decyzji fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 marca 2013 r., sygn. akt ll GSK 1940/11, LEX nr 1331838). Uzasadnienie jest bardzo ważnym składnikiem prawidłowo wydanej decyzji, którego wymogi określa art.107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie stanowi integralną część decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Obowiązek jego sporządzenia wiąże się także z wyrażoną w art. 11 k.p.a. zasadą przekonywania, która zobowiązuje organy administracji publicznej do dołożenia szczególnej staranności w uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć tak, aby strony poznały argumenty i przesłanki podejmowanych decyzji. Motywy decyzji winny wyjaśnić tok rozumowania organu prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Ponadto w rozpatrywanej sprawie wydanie decyzji winno poprzedzić prawidłowe i wyczerpujące przeprowadzenie postępowania dowodowego zważywszy na fakt, że decyzja wydana w tym postępowaniu jest decyzją, która przesądza o odmowie przyznania stronie wnioskowanego wsparcia, co wynika zarówno z treści zasad ogólnych postępowania administracyjnego - art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a., jak również z dyspozycji art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania zarówno sposób przeprowadzenia postępowania dowodowego, jak i uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia powyższych przesłanek. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ miał poddać pod rozwagę wszystkie podnoszone przez skarżącego argumenty, łącznie z podniesionymi w skardze do sądu okolicznościami. Organ miał przeanalizować także upływ czasu od chwili złożenia powiadomienia do chwili przeprowadzenia kontroli oraz wpływ tej okoliczności na ocenę stanu produktu objętego wnioskiem i dopiero w oparciu o tak ustalony stan faktyczny miał podjąć decyzję w przedmiocie ewentualnego przyznania lub odmowy skarżącemu wnioskowanego wsparcia.

Po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania wyjaśniającego, obejmującego przesłuchanie w charakterze świadków osób, które przeprowadzały u strony kontrolę oraz zwrócenie się o informacje do urzędu skarbowego i ARiMR, decyzją z [...] października 2016 r. Dyrektor Oddziału odmówił stronie udzielenia wsparcia. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że producent nie spełnił warunków do udzielenia wsparcia określonych w art. 6 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 932/2014 w zw. z art. 84 ust. 1 lit. b rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L157 z dnia 16.06.2011, str. 1), do stosowania którego odpowiednio odsyła art. 6 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 932/2014. Po drugie, producent nie spełnił warunków określonych w art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 93212014. W ocenie organu I instancji zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności raport z kontroli nr [...], notatka służbowa stanowiąca uzupełnienie raportu z kontroli, sporządzona w trakcie kontroli dokumentacja fotograficzna oraz zeznania kontrolerów złożone w trakcie rozprawy administracyjnej [...].10.2016 r., świadczą o niezrealizowaniu przez producenta operacji niezbierania, które to jest jednym z warunków przyznania wsparcia z tytułu tymczasowego nadzwyczajnego wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem przywozu niektórych owoców i warzyw z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej.

W wyniku rozpoznania odwołania skarżącego Prezes ARR [...] lutego 2017 r. wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Oddziału z [...] października 2016 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy zwrócił uwagę, że złożone przez producenta powiadomienie było korygowane [...].08.2014 r., [...].09.2014 r. oraz [...].09.2014 r. Uczestnictwo w mechanizmie ,,Tymczasowe Nadzwyczajne Wsparcie Producentów Owoców i Warzyw (Dze)", co do zasady, dzieli się na dwa etapy - powiadomienia i wniosku. Etap złożenia powiadomienia o zamiarze dokonania operacji, z tytułu której przysługuje wsparcie, zgodnie z §4 ust.3 w zw. z §4 ust.4-6 rozporządzenia RM nie stanowi wszczęcia postępowania administracyjnego, w rozumieniu przepisu art. 61 § 1 k.p.a. Drugi etap, to złożenie wniosku o udzielenie wsparcia, który rozpoczyna się już po wykonaniu operacji wycofania z rynku produktów w celu bezpłatnej dystrybucji. Na tym etapie następuje wszczęcie postępowania administracyjnego na żądanie strony, na podstawie wniosku o udzielenie nadzwyczajnego wsparcia, składanego na formularzu udostępnianym przez Agencję Rynku Rolnego, zgodnie z § 6 rozporządzenia RM. W ramach tego postępowania Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego, działając jako organ administracji w rozumieniu przepisów k.p.a., ustala, czy spełnione zostały warunki do przyznania wsparcia, w tym czy informacje podane w powiadomieniu, a następnie we wniosku, odzwierciedlają stan rzeczywisty. Zgodnie z art.7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r, o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z2016 r. poz.401, ze zm.), zwanej dalej ,,ustawą o ARR", jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81. Wyłączenia te nie oznaczają wprost, że organ prowadzący postępowanie nie jest związany podstawowymi zasadami określonymi w k.p.a., co podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie sygn. akt V SA/Wa 2938/15. Sąd wskazując na możliwość naruszenia ww. przepisów przez organ, jednakże wskazał również iż przepisy te przerzucają na stronę ciężar wykazania okoliczności istotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia, a w przedmiotowej sprawie, są to w szczególności okoliczności wycofania z rynku produktów w celu bezpłatnej dystrybucji, o której mowa w art. 34 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013 str. 671-854), zwanego dalej ,,rozporządzeniem nr 1308/2013", i przekazania tych produktów jednostce organizacyjnej lub osobie fizycznej, których rejestr Prezes ARR prowadzi na podstawie art. 12 ust. 5 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2016 r. poz. 58). Na organ nałożony jest natomiast obowiązek weryfikacji składanych przez stronę oświadczeń oraz czynności przeprowadzanych na podstawie przepisów UE, pod kątem ich zgodności z przepisami prawa, m.in. poprzez przeprowadzenie kontroli. Wyłączenie stosowania szeregu przepisów k.p.a. w sprawach rozstrzyganych przez Dyrektorów Oddziałów Terenowych oraz Prezesa Agencji Rynku Rolnego podyktowane jest faktem, że materia objęta decyzjami w sprawach indywidualnych wydawanych przez te organy w przeważającej mierze dotyczy mechanizmów powstałych na gruncie prawa UE, które cechuje rygoryzm i formalizm. Część z tych mechanizmów, tak jak niniejszy, jest również ściśle ograniczona w czasie i z uwagi na to, a także bardzo dużą liczbę wniosków kierowanych do organów w jednym czasie, prowadzone przez organ postępowanie administracyjne nie jest związane z prowadzeniem pełnego postępowania dowodowego, a wykazanie większości okoliczności istotnych w sprawie obciąża stronę (nie zaś organ). Nie zwalnia to jednak organów z obowiązku oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k p.a.) oraz obszernego uzasadnienia dokonanej oceny w sposób przekonujący dla strony (art. 107 §3 w zw. z art.8 k.p.a.). Organ zwrócił uwagę, że zgodnie z §4 ust.3 i 4 w zw. z §6 ust. 1 i 2 rozporządzenia RM oraz art.61 §1 k.p.a., postępowanie administracyjne wszczynane jest na podstawie wniosku strony o udzielenie wsparcia. Powiadomienie, składane jest wcześniej, gdy podmiot podejmie zamiar dokonania operacji, z tytułu której przysługuje wsparcie, a więc zakreśla ramy późniejszego postępowania i podlega badaniu jako dowód, nie zaś jako czynność strony w postępowaniu administracyjnym. Obowiązkiem Dyrektora OT ARR, do którego zostało złożone powiadomienie, jest przekazanie podmiotowi, który złożył to powiadomienie, informacji określonej w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 932/2014, że przedmiotowe powiadomienie zostało otrzymane przez Komisję oraz że może kwalifikować się do wypłaty pomocy finansowej Unii, zgodnie z art. 11 ww. rozporządzenia. Art. 11 rozporządzenia nr 932/2014 wskazuje, iż wypłata pomocy finansowej Unii następuje na wniosek, do którego dołącza się dokumentację dodatkową, uzasadniającą kwotę pomocy finansowej Unii, której dotyczy wniosek, i pisemne oświadczenie, że w odniesieniu do operacji kwalifikujących się do otrzymania pomocy finansowej Unii na mocy niniejszego rozdziału wnioskodawca nie otrzymał i nie otrzyma żadnego podwójnego finansowania unijnego lub krajowego ani odszkodowania w ramach polisy ubezpieczeniowej. Zarówno przepisy prawa krajowego jak i prawa UE wskazują, iż to na producencie ciąży obowiązek określenia operacji, którą zamierza wykonać (o jakiej uprzednio powiadamia) i która pozwoli na jej właściwe, zgodne z przepisami prawa zrealizowanie i uzyskanie wsparcia. W ostatecznym kształcie powiadomienia strony obejmowały następujące działki: nr [...] - o powierzchni uprawy 0,48 ha, nr [...] - o powierzchni uprawy 0,23 ha, nr [...] - o powierzchni uprawy 1,23 ha, nr 1015 - o powierzchni uprawy 0,70 ha, nr [...] - o powierzchni uprawy 0,96 ha. Razem działki o pow. 3,60 ha, miały zostać poddane operacji niezbierania (biodegradacji), w terminie do dnia 30.09.2014 r, a zadeklarowana ilość produktu to 144 000 kg. Jak wynika z danych ARiMR [...] Oddział Regionalny - Biuro Powiatowe w P. z dnia [...].09.2016 r. zgłoszone uprawy ogórka prowadzone przez M. M. to: działka nr [...] (S.) - 1 ,21 ha ogórka, działka nr [...] (W.) - nie zgłoszona, choć z danych fotograficznych wynika, że na tej uprawie znajdowały się ogórki, działka nr [...] (S.) - 0,38 ha ogórka, działka nr [...] (S.) - 0,23 ha ogórka, działka nr [...] (N.)- 0,60 ha ogórka -razem 2,42ha. Informacje te zostały ujawnione przez stronę na potrzeby ewidencji ARiMR. Z tych działek zatem producent mógł dokonać zbioru na potrzeby handlowe - a zatem - wprowadzić ogórek do obrotu handlowego. Działki powyższe są tożsame ze wskazanymi w powiadomieniu, przy czym na jednej z nich uprawy ogórka nie zgłoszono, a w przypadku pozostałych producent zawyżył powierzchnię uprawy (w przypadku działki nr [...] - o 0,02 ha, w przypadku działki nr [...] - o 0,10 ha i w przypadku działki [...] o 0,10 ha). We wniosku ujęto te same działki, które zostały wskazane w powiadomieniu, ze wskazaniem tych samych obszarów. Razem trzy ww. zestawienia danych o uprawach Pana M. M. prowadzą do wniosku, ze na pewno uprawiał on ogórki na działkach [...]. W trakcie przeprowadzonej [...].10.2014 r. kontroli ustalono, że M. M. oświadczył, ze wykona, jako producent, niebędący członkiem organizacji producentów, działanie niezbierania ogórków z powierzchni 3,60 ha, a także, że przed kontrolą nie był przeprowadzony zbiór produktów z deklarowanej powierzchni oraz że z obszaru objętego kontrolą nie pozyskiwano produkcji w celach handlowych. W raporcie z kontroli wskazano, że plantacja objęta niezbieraniem nie była w dobrym stanie, produkt nie był dobrze rozwinięty i nie osiągnął dojrzałości umożliwiającej wprowadzenie do obrotu; produkty podlegające kontroli były uszkodzone; zaznaczono, że produkt poddany został denaturacji. Do powyższych ustaleń zawartych w przedmiotowym raporcie kontroli M. M. nie wniósł żadnych uwag i potwierdził je podpisem z [...].10.2014 r. W notatce służbowej z [...].10.2014 r., będącej uzupełnieniem raportu kontroli, odnotowano, iż w trakcie kontroli stwierdzono, iż ogórki były złej jakości, zgniłe, przejrzałe i poddane naturalnej denaturacji, nienadające się do sprzedaży. Notatka informuje, że błędnie wypełniono część C raportu z kontroli, została napisana przez kontrolerów, którzy sporządzali raport i nie zawierała podpisu strony. Organ odwoławczy przyjął, że raport z kontroli został wypełniony błędnie w zakresie wskazania, że ,,produkt nie był dobrze rozwinięty i nie osiągnął dojrzałości umożliwiającej wprowadzenie do obrotu" zamiast wskazania, że ogórki były zgniłe i przejrzałe oraz wyliczenia ilości produktu na potrzeby wsparcia. Z uwagi na stwierdzony stan upraw, niespełniający wymogów przyznania wsparcia, nie weryfikowano rzeczywistej ilości poddanych operacji produktów, jak również obszarów upraw zgłoszonych do wsparcia. Kolejne czynności dowodowe przeprowadzono po ponownym podjęciu postępowania administracyjnego, po uprawomocnieniu się wyroku WSA w Warszawie z 26 kwietnia 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 2938/15. Organ pierwszej instancji przeprowadził rozprawę administracyjną, na której przesłuchał dwóch świadków. Organ drugiej instancji, czyniąc swoje własne ustalenia w zakresie pozyskanych dowodów, stwierdził, że kontrolerzy przesłuchani w charakterze świadków zeznali, że nie brali pod uwagę wpływu czasu na stan kontrolowanych upraw. W ocenie organu odwoławczego byłoby to trudne do wykonania z uwagi na fakt, że upływ czasu zamykał się w jednym dniu i w konsekwencji okoliczność ta zasadniczo nie ma i w 2014 roku również nie miała wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia. Organ powołał się na § 4 ust. 4 pkt 3) lit. a) i b) oraz pkt 4) rozporządzenia RM, wskazując że powiadomienie powinno zawierać informacje dotyczące ilości produktów objętych planowaną operacją w podziale na poszczególne rodzaje produktów, rodzaju operacji i sposobu produkcji, w tym prowadzenia upraw w gruncie lub pod osłonami oraz oznaczenie działek ewidencyjnych, na których prowadzona jest uprawa, wraz z podaniem powierzchni uprawy w podziale na poszczególne rodzaje produktów. W myśl art. 78 ust, 2 i 3 oraz 85 ust. 1 rozporządzenia nr 543/2011 państwa członkowskie ustalają szczegółowe zasady, w szczególności dotyczące terminów, według których składane są powiadomienia i w tych ustalonych terminach albo przeprowadzają kontrolę. Regulacje prawa UE w odniesieniu do powiadomień, które stały się bazą dla regulacji krajowych wymagają, aby powiadomienia w zakresie terminów umożliwiały przeprowadzenie kontroli, nakładając na Państwa Członkowskie obowiązek sprawdzenia prawidłowości wykonania powziętych środków oraz - jeżeli stwierdzą nieprawidłowe wykonanie - nie zatwierdzenia stosowania środków. Dane niezbędne do dokonania kontroli dostarcza producent, który określa jakie działanie zamierza wykonać i kiedy. To na producencie, jako znającym charakterystykę swojej uprawy i okresu wegetacyjnego, ciąży obowiązek wskazania realnej daty realizacji operacji. W ocenie organu odwoławczego skarżący, wskazując ostatni dzień września jako datę graniczną dokonania operacji, nie może powołać się na zbyt późne przeprowadzenie kontroli, która odbyła się [...] października. Organ odwoławczy zwrócił ponadto uwagę, że niezależnie od powyższego, całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego - zeznania kontrolerów, oświadczenia złożone przez stronę, zawarte w powiadomieniach, dokumentacja fotograficzna oraz faktury VAT wskazują jednoznacznie na fakt, że produkty uprawiane przez stronę przestały spełniać wymagania jakości handlowej na długo przed upływem terminu zadeklarowanej operacji. Skoro bowiem skarżący na początku sierpnia wprowadził ogórki do obrotu (niezależnie od pozostałych konsekwencji tego faktu), to oznacza, że sam zakreślił termin przeprowadzenia operacji odległy o ponad dwa miesiące od momentu, w którym ogórki te spełniały wymagania jakościowe. Producent powinien był wskazać realny termin wykonania operacji, czego jednak nie uczynił. Organ stwierdził, że kontrola powinna była zostać dokonana niezwłocznie po dacie wykonania operacji, zaś data złożenia powiadomienia (i jego ostatecznego uzupełnienia) pozostawała bez wpływu na, to kiedy miało odbyć się działanie, o którym strona powiadamiała organ pierwszej instancji, a z tytułu którego w późniejszym czasie chciała uzyskać wsparcie. Istotne znaczenie ma data wykonania operacji, gdyż ocena właściwego wykonania operacji, następuje w mordencie przystąpienia do jej wykonania. W przypadku wykonania operacji "niezbierania" produkt powinien być dobrze rozwinięty, solidnej i właściwej jakości handlowej w momencie wykonania tej operacji, a nie w momencie składania powiadomienia. Dlatego też kontrola ocenia jakość produktu w dniu wykonania operacji, co sprawia, iż kontrola powinna zostać przeprowadzona niezwłocznie, w odniesieniu do ustalonego przez producenta terminu przystąpienia do wykonania operacji, a w przedmiotowej sprawie, została przeprowadzona z upływem 1 dnia. Taki upływ czasu od momentu wykonania operacji do dnia kontroli nie miał decydującego wpływu na odmowę przyznania stronie płatności - determinującym czynnikiem było tu działanie samej strony, która tak zakreśliła ramy prowadzonej operacji, że w zasadzie uniemożliwiła sama sobie uzyskanie wsparcia.

Organ odwoławczy wyjaśnił także, że producenci rolni złożyli w 2014 r. ok. 12 400 powiadomień w ramach mechanizmu ,,Tymczasowe nadzwyczajne wsparcie producentów owoców i warzyw" (Dze). Pomoc finansowa została ograniczona do powiadomień złożonych do dnia 3 września 2014 r., co skutkowało przeprowadzeniem ok. 11 100 kontroli. Z liczby 3 965 finalnych wniosków, które wpłynęły w ramach tego mechanizmu, aż 1 725 rozpoznawanych było przez Oddział Terenowy Agencji Rynku Rolnego w K. Z uwagi na to praktycznie wszystkie kontrole odbywały się po upływie pewnego czasu od daty złożenia powiadomień - w zdecydowanej większości przypadków ich wynik był pozytywny. Sytuacja M. M. nie była więc sytuacją wyjątkową, nie wystąpiły żadne szczególne okoliczności, które prowadziłyby do wniosku, ze upływ czasu pomiędzy złożeniem przez niego powiadomienia i zadeklarowanym terminem wykonania operacji, a przeprowadzeniem kontroli, mógł rzutować na stan uprawianych produktów w takim zakresie, że miałoby to wpływ na decyzję organu w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy powołał się na treść art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 932/2014, wskazując że pozyskiwanie produkcji na cele handlowe, w trakcie normalnego cyklu produkcyjnego, wyłącza produkty pozyskane z danego obszaru z możliwości objęcia mechanizmem ,,Tymczasowe nadzwyczajne wsparcie producentów owoców i warzyw" (Dze). Przepis ten, z uwagi na dynamiczny i interwencyjny charakter mechanizmu ,,Tymczasowe nadzwyczajne wsparcie producentów owoców i warzyw", miał na celu wyłączenie sytuacji, w której producenci, którzy bez trudu przeznaczali swoją produkcję na cele handlowe, mogliby dodatkowo pozyskać wsparcie przewidziane dla producentów, których embargo rosyjskie całkowicie pozbawiło rynku zbytu, uniemożliwiając im wprowadzenie swojego towaru do obrotu. Zgodnie z pismem Urzędu Skarbowego w P. o numerze [...], złożonym do akt wraz z kserokopiami faktur VAT nr [...] z [...].08.2014 r. oraz [...] z [...].08.2014 r., strona dokonywała zbycia ogórków w toku normalnego cyklu produkcyjnego. Ponieważ strona zadeklarowała w powiadomieniu i wniosku wszystkie działki, na których prowadziła uprawę ogórków należało ustalić, że to właśnie z tych działek pozyskała ona ogórki na cele handlowe. W ocenie organu odwoławczego adnotacja na fakturach: "zbiór z działki [...]" jest w sposób oczywisty niezgodna z prawdą. W dniu [...].08.2O14 r., składając pierwsze, sporządzone odręcznie powiadomienie, M.M. zadeklarował, że na działce [...] (o powierzchni 0,90 ha, powierzchnia uprawy 0,35 ha) i na działce nr [...] (o powierzchni 0,64 ha - powierzchnia uprawy równa powierzchni działki) prowadzi uprawę czosnku, nie zaś ogórków. Producent nie deklarował również na tych działkach uprawy ogórków. Skoro zatem producent [...].08.2014 r. prowadził na tych działkach uprawę czosnku, a jak twierdzi w odwołaniu - ogórki sadzone tam były po zbiorze czosnku, to oznaczałoby, że producent sprzedał ogórki z tych działek zanim je na nich posadził. W rzeczywistości ogórki sprzedane firmie ,,[...]" R. G. nie pochodziły z tych działek, lecz zostały pozyskane z plantacji na których w sierpniu 2014 r. M. M. prowadził uprawę ogórków, wskazanych w powiadomieniu i wniosku, co potwierdzają dane z ARiMR. Organ odwoławczy wyjaśnił, że rozporządzenie nr 932/2014 z 29 sierpnia 2014 r. stosuje się z datą wsteczną, gdyż w myśl jego art. 15 objęło ono wsparciem także operacje dokonane przed dniem jego uchwalenia. Data ta rozciąga jednak skuteczność przepisów wprowadzających mechanizm wsparcia - a więc konwaliduje operacje wykonane przed wejściem w życie rozporządzenia (np. operacje niezbierania wykonane pomiędzy 11 sierpnia 2014 r. a 29 sierpnia 2014 r.). Nie ma ona jednak wpływu na rozumienie ,,normalnego cyklu produkcyjnego" o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 932/2014. Rozporządzenie RM, przy uwzględnieniu treści art. 1 ust. 3 rozporządzenia nr 932/2014, przewidziało wsparcie dla operacji wykonanych pomiędzy 18 sierpnia a 30 listopada 2014 r. Nieinterwencyjne mechanizmy wsparcia przewidziane są w rozporządzeniu nr 543/2O11 oraz rozporządzeniu nr 1308/2013, do których obszernie odwołuje się rozporządzenie nr 932/2014, Oba powołane akty prawne wprowadzają systemowe instrumenty pozwalające instytucjom UE, za pośrednictwem wyznaczonych organów Państw Członkowskich, na dokonywanie interwencji na rynku owoców i warzyw - w szczególności także poprzez uchwalanie interwencyjnych przepisów o mocy wstecznej. Z art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 932/2014 wynika, iż pozyskiwanie produkcji na cele handlowe, w trakcie normalnego cyklu produkcyjnego, wyłącza produkty pozyskane z danego obszaru z możliwości objęcia mechanizmem ,,Tymczasowe nadzwyczajne wsparcie producentów owoców i warzyw" (Dze). Z literalnej wykładni tego przepisu wynika jednoznacznie, że chodzi o cykl produkcyjny, nie zaś o okres obowiązywania mechanizmu. Z uwagi jednak na charakterystykę prawa unijnego (niejednokrotnie nie poddającego się literalnej wykładni z uwagi na specyfikę gospodarki każdego z Państw Członkowskich) organ drugiej instancji odwołał się także do zasad wykładni celowościowej, systemowej i funkcjonalnej, które jednak doprowadziły do tych samych wniosków, które sugeruje literalne brzmienie przepisu. Jedyną możliwą interpretacją sformułowania ,,w trakcie normalnego cyklu produkcyjnego" jest wyłożenie go zgodnie z jego sensem - tj. odwołując się do art. 6 lit. a) rozporządzenia nr 1308/2013 i wskazując, że cyklem produkcyjnym, w danym roku gospodarczym jest normalny okres produkcji, nie zaś w realiach przytoczonych powyżej ,,okres produkcji od dnia wejścia w życie przepisów rozporządzenia nr 932/2014". Celem rozporządzenia nr 932/2014 było wprowadzenie instrumentów pozwalających Państwom Członkowskim na ograniczenie podaży na towary, których zwykłym rynkiem zbytu był rynek rosyjski, poprzez ich ,,zdjęcie" z rynku - a w ten sposób zachowanie normalnego poziomu cen dla zredukowanego przez embargo rosyjskie popytu. W ocenie organu odwoławczego strona, jako osoba, która nie miała kłopotu ze zbyciem swojego towaru, w myśl powołanych przepisów nie była uprawniona do ubiegania się o wsparcie, ale mimo to złożyła powiadomienie i wniosek, składając w toku kontroli, jak wynika z pozostałych dokumentów zgromadzonych w sprawie, nieprawdziwe oświadczenie o tym, że towaru z tych działek na rynek nie wprowadzała. Wniosek, że M. M. dokonał sprzedaży ogórków z zadeklarowanych działek w toku tego cyklu produkcyjnego, był jedynym racjonalnym wnioskiem, który można było wyciągnąć dokonując analizy całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W ocenie organu odwoławczego fakt, że strona dokonała wprowadzenia na rynek produktów przed wejściem w życie rozporządzenia nr 932/2014, nie ma w niniejszej sprawie żadnej doniosłości prawnej. Przepisy rozporządzenia nr 932/2014, z uwagi na swój interwencyjny charakter, przewidywały retroaktywnie możliwość realizowania operacji na jego podstawie, przewidując dla tych operacji retroaktywne warunki i wymagania, lecz odnosząc się do już obowiązujących aktów prawnych, które obowiązywały przed rokiem 2014. Strona nie może zatem upatrywać korzystnych dla siebie skutków prawnych w tym, że zdążyła część ogórków sprzedać przed wejściem w życie rozporządzenia nr 932/2014, ponieważ z założenia osoby w jej sytuacji, tj. producenci, którzy wprowadzili swój towar na rynek, nie byli objęci nadzwyczajnym wsparciem. Sformułowanie ,,w toku normalnego cyklu produkcyjnego" należy interpretować zgodnie z zasadami wykładni językowej, co umożliwia wyprowadzenie wniosku, iż do sformułowania tego nie znajduje zastosowania okres czasu zakreślony przez datę wejścia w życie aktu prawnego, lecz okres faktycznego cyklu produkcyjnego w rolnictwie. Przedział czasowy od początku sierpnia do października 2014 r. mieści się w ramach jednego cyklu produkcyjnego, zatem strona dokonała sprzedaży ogórków z zadeklarowanych działek w toku tego cyklu produkcyjnego. Organ odwoławczy uznał, że okoliczności sprawy uzasadniają wniosek, iż strona pozostawiła na obszarze przedstawionym do kontroli jedynie część produktów, które nie miały jakości umożliwiającej wprowadzenie ich na rynek, a zatem nie były w ogóle objęte wsparciem, natomiast pozostałe produkty, które posiadały jakość handlową umożliwiającą wprowadzenie do obrotu, zbyła już w pierwszych dniach sierpnia, na długo przed ostatecznym sprecyzowaniem złożonego powiadomienia. Strona uchybiła art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 932/2014, ponieważ zawnioskowała o wsparcie na produkcję pochodzącą z obszaru, z którego w toku normalnego cyklu produkcyjnego pozyskiwała zbiory w celach handlowych. W ocenie organu odwoławczego w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne wyewoluowały w tym stopniu, że, wystąpiły przesłanki do odstępstwa od zawartych w uzasadnieniu wyroku WSA wytycznych - okazało się bowiem, że niezależnie od upływu czasu pomiędzy finalnym sprecyzowaniem powiadomienia, a kontrolą, która odbyła się u skarżącego, zgłoszone przez niego uprawy nie podlegały wsparciu, ponieważ był przeprowadzany przez stronę zbiór w celach handlowych. Ponadto organ odwoławczy wskazał na treść § 10 rozporządzenia RM oraz art.13 rozporządzenia nr 932/2014, z których wynika, że wypłata wsparcia ze środków unijnych zakończyła się 30 czerwca 2015 r., a rozporządzenie RM nie przewiduje możliwości wypłaty wsparcia ze środków krajowych, w związku z czym w chwili obecnej brak jest podstawy prawnej, która umożliwiałaby wypłatę wsparcia.

Skarżący złożył skargę na decyzję Prezesa ARR z [...] lutego 2017 r., w której wniósł o uchylenie w całości decyzji organu II instancji oraz decyzji organu I instancji. Strona zarzuciła zaskarżonej decyzji następujące naruszenia:

1) art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. polegające na błędnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego i przyjęciu, iż:

- upływ czasu pomiędzy operacją niezbierania produktów (ogórków) a datą kontroli wynosił jeden dzień, podczas gdy od daty powiadomienia dotyczącego operacji zaprzestania zbierania produktów do czasu kontroli minęło ponad 6 tygodni;

- skarżący prowadził sprzedaż ogórków w z działek objętych wnioskiem o udzielenie wsparcia, podczas gdy skarżący sprzedawał ogórki pochodzące z innych działek, a sama transakcja sprzedaży miała miejsce przed 18 sierpnia tj. przed okresem o jakim mowa w art. 6 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014;

2) art. 153 p.p.s.a. polegające na niezastosowaniu się przez organ do wytycznych wynikających z wyroku WSA w Warszawie z 10 listopada 2015 r. (sygn.. akt V SA/Wa 2938/15), w którym nałożono na organ obowiązek wyjaśnienia szeregu istotnych okoliczności mających wpływ na wynik postępowania.

Prezes ARR w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zasady wypłacania tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia wypłacanych w związku z zakazem przywozu niektórych owoców i warzyw z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej określają przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 913/2014 (Dz. Urz. UE L 259 z 30.08.2014, str.2, dalej jako: "rozporządzenie nr 932/2014" oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1190, dalej jako: "rozporządzenie RM".

Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia RM w zw. z art. 1 rozporządzenia nr 932/2014, nadzwyczajne unijne środki wsparcia obejmują operacje wycofania z rynku zielonych zbiorów i niezbierania plonów określonych owoców i warzyw, prowadzone w okresie od dnia 18 sierpnia do 30 listopada 2014 r.

Zgodnie z definicją "niezbierania" określoną w art. 84 ust. 1 lit. b rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z dnia 15 czerwca 2011, str. 1, dalej jako: rozporządzenie 543/2011) "niezbieranie" oznacza zakończenie obecnego cyklu produkcyjnego na danym obszarze, w przypadku gdy produkt jest dobrze rozwinięty i jest solidnej jakości handlowej. Zniszczenie produktów w wyniku niekorzystnych zjawisk klimatycznych lub chorób nie jest jednak uważane za niezbieranie.

Ponadto, zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 932/2014, środki w zakresie niezbierania plonów nie są podejmowane w przypadku, gdy z danego obszaru produkcji pozyskiwano produkcje w celach handlowych w trakcie normalnego cyklu produkcyjnego.

Zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia nr 932/2014 producenci, którzy nie są członkami uznanej organizacji producentów, zobowiązani byli dokonać odpowiedniego powiadomienia właściwego organu danego państwa członkowskiego zgodnie z przepisami szczegółowymi, przyjętymi przez dane państwo członkowskie na podstawie art. 85 ust.1 lit. a) rozporządzenia nr 543/2011.

Rozporządzenie RM, które weszło w życie 5 września 2014 r., w § 4 ust. 3-5 wprowadziło obowiązek powiadamiania o zamiarze dokonania operacji na formularzu opracowanym i udostępnionym przez ARR, najpóźniej na 2 dni przed dniem planowanego dokonania tej operacji, stanowiąc jednocześnie w § 11, że powiadomienia o zamiarze dokonania operacji, z tytułu której przysługuje wsparcie, złożone przed dniem wejścia w życie rozporządzenia podlegają rozpatrzeniu.

Obowiązek składania powiadomień jest ściśle powiązany z obowiązkiem przeprowadzenia kontroli. W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 932/2014 operacje niezbierania plonów i zielonych zbiorów, o których mowa w art. 5 i 6 tego rozporządzenia, podlegają co do zasady kontrolom i warunkom określonym w art. 110 rozporządzenia nr 543/2011, przy czym w odniesieniu do operacji niezbierania plonów i zielonych zbiorów, o których mowa w art. 6, kontrole obejmują 100% danych obszarów produkcji.

Art. 110 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011 stanowi, że przed rozpoczęciem operacji niezbierania państwa członkowskie sprawdzają za pomocą kontroli na miejscu, czy dany obszar był utrzymywany w dobrym stanie i nie przeprowadzono już na nim częściowych zbiorów, a produkt jest dobrze rozwinięty i czy ogólnie jest w dobrym stanie, a jego jakość odpowiednia i pozwalająca na wprowadzenie do obrotu. Państwa członkowskie zapewniają poddanie produktu denaturacji, a jeśli nie jest to możliwe, dopilnowują dzięki kontroli lub kontrolom na miejscu w okresie zbiorów, aby zbiory nie odbyły się.

Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, skarżący złożył [...] sierpnia 2014 r. (data wpływu do Agencji) powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia działania polegającego na wycofaniu ogórka gruntowego, czosnku, cebuli, ziemniaka przez biodegradację. Następnie pismami z [...] sierpnia, [...] września i [...] września 2014 r. strona dokonała korekt pierwotnego powiadomienia ostatecznie informując, o zamiarze dokonania niezbierania ogórków uprawianych w gruncie na powierzchni 3,60 ha w ilości 144 000 kg w terminie 30 września 2014 r. [...] października 2014 r. przeprowadzono kontrolę niezbierania produktu z zadeklarowanych działek, której wyniki stanowiły podstawę pierwotniej odmowy udzielenia stronie wsparcia. Nie stanowi przy tym kwestii spornej fakt, iż raport z kontroli w części C został wypełniony błędnie. Wskazano w nim bowiem, że "produkt nie był dobrze rozwinięty i nie osiągnął dojrzałości umożliwiającej wprowadzenie do obrotu" zamiast wskazania, że ogórki były zgniłe i przejrzałe, co korespondowało ze stwierdzeniem w raporcie kontroli, że produkty podlegające kontroli były uszkodzone. Powyższe zostało skorygowane notatką służbową z [...] października 2014 r. Należy w tym miejscu wyjaśnić, iż zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku WSA w Warszawie, z uwagi na brak podpisu strony pod ww. notatką w ramach postępowania administracyjnego przeprowadzonego po wydaniu ww. wyroku stronie umożliwiono wypowiedzenie się co do treści ww. notatki. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa, a ponadto zarówno w odwołaniu jak i skardze do sądu nie kwestionowała poczynionych w niej ustaleń.

Nie zgadzając się z treścią zaskarżonej decyzji w treści skargi strona wskazuje natomiast na naruszenia przez organ II instancji przepisów postępowania, które w jej ocenie mogły mieć wpływ na wynik sprawy, twierdząc, że Prezes ARR nie przeprowadził w sposób należyty postępowania wyjaśniającego i nie ustalił od którego dnia zaprzestano zbiorów ogórka oraz czy w trakcie kontroli uwzględniono upływ czasu od momentu zgłoszenia do daty kontroli, co w ocenie strony miało istotny wpływ na stan produktów w dniu kontroli. Zdaniem strony organ błędnie przyjął datę 11 września 2014 r. jako datę złożenia powiadomienia. Podkreśliła, iż pierwotne zgłoszenie miało miejsce [...] sierpnia 2014 r., zaś wszelkie składane później korekty nie wiązały się z błędnym wypełnieniem wniosków. W jej ocenie powyższe ma zasadnicze znaczenie dla sprawy bowiem za datę powiadomienia należy przyjąć [...] sierpnia 2014 r., co wynika również z treści wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 listopada 2015 r.

Sąd zgadza się z twierdzeniem strony, iż powiadomienie należy uznać za złożone [...] sierpnia 2014 r., a później było ono tylko korygowane pismami z [...] sierpnia, [...] września i [...] września 2014 r. Przesądza o tym okoliczność, że skarżący konsekwentnie we wszystkich tych pismach wskazywał te same działki, o tej samej powierzchni, na których zamierzał przeprowadzić operację wycofania produktu w postaci ogórka. Powyższe nie miało natomiast wpływu na podjęte przez organ rozstrzygnięcie. Wbrew ocenie skarżącego, kontrola operacji niezbierania plonów, o której mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 932/2014 i art. 110 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011 powinna zostać dokonana niezwłocznie po dacie wykonania operacji. Data złożenia powiadomienia (i jego ostatecznego uzupełnienia) pozostaje natomiast bez wpływu na to kiedy miało odbyć się działanie, o którym strona powiadamiała organ I instancji, a na które w późniejszym czasie chciała uzyskać wsparcie. Co istotne w niniejszej sprawie strona sama wskazała termin 30 września 2014 r. jako termin dokonania operacji w postaci niezbierania ogórka gruntowego, co wynika z korekty powiadomienia z [...] września 2014 r. Kontrola operacji miała zaś miejsce [...] października 2014 r., a zatem następnego dnia od daty niezbierania deklarowanej przez skarżącą. Zasady doświadczenia życiowego wskazują, że stan upraw wykazany w czasie kontroli, jak i na zdjęciach załączonych do protokołu nie mógł odbiegać znacznie od stanu istniejącego 30 września 2014 r. Jak wynika zaś z treści notatki służbowej z [...] października 2014 r., której treści strona nie kwestionowała, w toku kontroli przeprowadzonej [...] października 2014 r., stwierdzono produkt złej jakości, zgniły, przejrzały, poddany naturalnej denaturacji, nie nadający się do sprzedaży. Wskazując niewłaściwy termin przeprowadzenia operacji niezbierania strona przyczyniła się do tego, że kontrola wykonania operacji została przeprowadzona w terminie niewłaściwym dla stwierdzenia stanu plantacji, odpowiedniego do uzyskania wsparcia. Należy zwrócić uwagę, że ani w powiadomieniu z [...] sierpnia 2014 r., ani też w pismach korygujących z [...] sierpnia i [...] września strona nie podała daty przeprowadzenia operacji, a uczyniła to dopiero w piśmie z [...] września 2014 r.

Ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji zainicjował przeprowadzenie dodatkowych czynności procesowych zmierzających do ustalenia kwestii, na które zwracała uwagę strona i wykazanie których zlecił sąd. Prezes ARR w trybie art. 136 k.p.a. zlecił bowiem organowi I instancji przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie wzięcia pod uwagę kwestii upływu czasu pomiędzy złożeniem przez stronę powiadomienia a dniem kontroli. Należy jednakże podkreślić, iż strona, pomimo skierowanego do niej zawiadomienia z [...] października 2016 r., nie zajęła żadnego stanowiska w zakresie uzupełnionego materiału dowodowego. Pomimo możliwości wypowiedzenia się co do treści m.in. raportu z kontroli, notatki służbowej do raportu kontroli z [...] października 2014 r., pism US w P. dot. sprzedaży ogórków, czy też protokołów zeznań złożonych przez kontrolerów P. C. i A. O. strona nie podjęła w tym zakresie żadnej aktywności, a swoje zastrzeżenia do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego zawarła dopiero w treści skargi uniemożliwiając tym samym organowi II instancji ustosunkowanie się do nich w treści zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 401 ze zm., dalej jako: "ustawa o ARR") jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81. Tym samym, co do zasady, organ nie mógł dopuścić się w naruszenia wskazanych w skardze przepisów art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a. Niemniej jednak z uwagi na szczególne okoliczności niniejszej sprawy, dotyczące stwierdzonych w toku sprawy braków w materiale dowodowym oraz wytycznych zawartych w wyroku z 27 kwietnia 2016 r., organ słusznie przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe, którego wyniki, uwzględniające zarówno zarzuty podnoszone przez stronę, jak i okoliczności sygnalizowane przez sąd, miały ostatecznie wpływ na wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Powyższe świadczy również o tym, iż organ II instancji nie naruszył wskazywanego przez stronę, a mającego zastosowanie w sprawie, art. 8 k.p.a. Podejmując bowiem m.in. opisane wyżej czynności procesowe przeprowadził przedmiotowe postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się przy tym zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania.

Zdaniem skarżącego organ nieprawidłowo również przyjął za udowodnione, że strona prowadziła sprzedaż ogórków z działek objętych wnioskiem o udzielenie wsparcia. Strona twierdzi bowiem, iż sprzedała ogórki pochodzące z innych działek, a sama transakcja miała miejsce przed 18 sierpnia, tj. przed okresem o jakim mowa w art. 6 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia nr 932/2014. Uzasadniając powyższy zarzut w treści skargi strona sprecyzowała, że ustalenia organu w zakresie przyjęcia, iż transakcje z 1 i 3 sierpnia 2014 roku dotyczyły ogórków pozyskanych z działek wskazanych w powiadomieniu pozostają w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności z treścią informacji uzyskanej z US w P. o tym, że produkty sprzedane przez stronę na podstawie faktur [...] i [...] pochodziły z działek o nr [...]. Zarzuty te są niezasadne.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wyczerpująco wyjaśnił dlaczego w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy uznać należało, że sprzedaż ogórków przez skarżącego w dniach 1 i 3 sierpnia 2014 r. nastąpiła z działek objętych wnioskiem o wparcie, nie zaś z działek wskazanych w adnotacjach na fakturach VAT. Należy zauważyć, iż zarówno z treści pisma Biura Powiatowego ARiMR w P. z [...] września 2016 r. jak również powiadomienia z [...] sierpnia 2014 r. i korekty z [...] sierpnia 2014 r. wprost wynika, że strona na działkach o nr [...] i [...] nie prowadziła w 2014 roku uprawy ogórków. Ponadto w odwołaniu skarżąca wskazała, iż na ww. działkach uprawiała czosnek, który stanowił uprawę główną, natomiast "ogórki sadzone były na nich już po zbiorze czosnku". Organ II instancji słusznie zwrócił w tym względzie uwagę na fakt, iż sprzedaż ogórków przez stronę miała miejsce w dniach 1 i 3 sierpnia 2014 r., zaś z powiadomienia złożonego [...] sierpnia 2014 r. (a zatem złożonego po upływie dwóch tygodni od chwili sprzedaży) wynika, iż na działkach o nr [...] nadal znajdował się czosnek, który miał być poddany biodegradacji. Tym samym sprzedane na początku sierpnia 2014 roku ogórki nie mogły pochodzić z działek wskazywanych przez stronę, co doprowadziło organ do słusznego wniosku, iż sprzedany produkt pochodził ze wskazanych w powiadomieniu działek o nr [...], gdyż tylko na tych działkach strona prowadziła taką produkcję w dacie transakcji. Nie sposób zatem zarzucić organowi II instancji naruszenia art. 80 k.p.a., zgodnie z którym zobowiązany był on do oceny, czy dana okoliczność została udowodniona na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Prezes ARR ustalając powyższe okoliczności wziął bowiem pod uwagę cały materiał dowodowy zebrany w sprawie (w tym kopie faktur udostępnione przez US w P.) i na jego podstawie prawidłowo ustalił, iż strona dokonała sprzedaży ogórka z działek objętych wnioskiem o wsparcie, a zatem wbrew zasadom otrzymania przedmiotowego wsparcia, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 932/2014.

Nietrafna jest również argumentacja strony sprowadzająca się do stwierdzenia, iż powyższe transakcje sprzedaży ogórka nie mogły stanowić podstawy odmowy pomocy, bowiem zostały dokonane poza zakresem działania rozporządzenia nr 932/2014. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 15 rozporządzenia nr 932/2014 postanowienia Rozdziału I i II ww. aktu miały zastosowanie z datą wsteczną. Ponadto w art. 1 ust. 3 rozporządzenia nr 932/2014 wprost wskazano, iż m.in. przedmiotowe wsparcie obejmuje działania prowadzone w okresie od 18 sierpnia do 30 listopada 2014 r. Z powyższego wynika zatem, że wparciem objęto operacje (w tym niezbieranie) wykonane przed jego wejściem w życie, a nawet jego uchwaleniem, z uwagi na interwencyjny charakter ww. rozporządzenia. Jak słusznie zauważył organ II instancji celem powyższej regulacji było wprowadzenie instrumentów pozwalających Państwom Członkowskim na ograniczenie podaży na towary, których zwykłym rynkiem zbytu był rynek rosyjski, poprzez ich "zdjęcie" z rynku - a w ten sposób zachowanie normalnego poziomu cen dla zredukowanego przez embargo rosyjskie popytu. Strona, jako osoba, która nie miała kłopotu ze zbyciem swojego towaru, o czym świadczą faktury sprzedaży ogórków z 1 i 3 sierpnia 2014 r. na rynku krajowym, powinna była zatem zostać wyłączona z możliwości ubiegania się o wsparcie, bowiem jego otrzymanie prowadziłoby do uzyskania korzyści sprzecznych w celami ww. aktu prawa unijnego. Z treści powołanych wyżej przepisów nie można wywieść wniosku o ograniczeniu stosowania retroaktywnych przesłanek warunkujących otrzymanie wsparcia do działań podejmowanych przez podmioty ubiegające się o wsparcie przed dniem 11 czy 18 sierpnia 2014 r. Zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia środki w zakresie niezbierania plonów nie są podejmowane w przypadku, gdy z danego obszaru produkcji pozyskiwano produkcję w celach handlowych w trakcie normalnego cyklu produkcyjnego. Zgodnie z cytowaną już wyżej definicją "niezbierania", określoną w art. 84 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 543/2011, do stosowania którego odpowiednio odsyła art. 6 ust. 5 rozporządzenie nr 932/2014, "niezbieranie" oznacza zakończenie obecnego cyklu produkcyjnego na danym obszarze, w przypadku gdy produkt jest dobrze rozwinięty i jest solidnej i właściwej jakości handlowej. Zniszczenie produktów w wyniku niekorzystnych zjawisk klimatycznych lub chorób nie jest jednak uważane za niezbieranie. Rozporządzenia unijne jak i prawo krajowe nie definiują pojęcia "normalnego cyklu produkcyjnego", natomiast Prezes ARR dokonał prawidłowej wykładni tego pojęcia na potrzeby niniejszej sprawy stwierdzając, iż chodzi nie o okres zakreślony przez akt prawny, a o okres faktycznego cyklu produkcyjnego w rolnictwie. Należało zatem uznać, iż okres od początku sierpnia do końca września 2014 r. mieścił się w ramach jednego normalnego cyklu produkcyjnego. W konsekwencji organ odwoławczy prawidło przyjął, iż strona dokonała sprzedaży ogórków z zadeklarowanych działek w toku normalnego cyklu produkcyjnego, co w skutkowało odmową udzielenia wnioskowanego wsparcia.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ art. 153 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie się do wytycznych wynikających z wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 listopada 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2538/15 należy wyjaśnić, iż zgodnie z ww. przepisem ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba, że przepisy prawa uległy zmianie. Ustanie mocy wiążącej wspomnianej oceny, może spowodować natomiast zmiana - po wydaniu orzeczenia sądowego - istotnych okoliczności faktycznych oraz wzruszenie orzeczenia zawierającego ocenę prawną w przewidzianym do tego trybie (A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Wolters Kluwer, Warszawa 2006, s. 325-326 i B. Adamiak, Glosa do wyroku SN z dnia 25 lutego 1998 r., III RN 130/97, OSP 1999/5/101). Zatem ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 323/17, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt II OSK 2743/13, dostępne w CBOSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie po wydaniu wyroku z dnia 10 listopada 2015 r. uchylającego decyzje organów obu instancji, Dyrektor OT przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe w wyniku którego ustalono (o czym była już mowa wyżej), że strona naruszyła zasady udzielania przedmiotowego wsparcia poprzez zbycie ogórków pochodzących z działek deklarowanych do wsparcia, co stanowiło naruszenie zasady udzielenia wsparcia wskazanej w art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 932/2014 i skutkowało wydaniem decyzji odmownej w zakresie udzielenia wsparcia. Powyższe ustalono w oparciu o dowody nieznane nie tylko sądowi na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, ale i organom, które wydały wcześniej decyzje uchylone wyrokiem WSA w Warszawie z 10 listopada 2015 r. W związku z ujawnieniem istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji, brak pełnego wykonania wskazań sądu co do dalszego postępowania zawartych w ww. wyroku, nie może być zatem traktowany jako naruszenie prawa, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Fakt zaistnienia bądź też nie innych przesłanek warunkujących udzielenie przedmiotowego wsparcia, w tym kwestia wpływu upływu czasu na jakość zadeklarowanego produktu, nie miałyby bowiem wpływu na podjęte przez organy rozstrzygnięcie. Organ II instancji w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie tylko szczegółowo wyjaśnił wpływ ujawnienia nowych okoliczności faktycznych na wynik sprawy, ale co również istotne przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe w celu ustalenia kwestii wskazanych w wytycznych sądu.

Podsumowując stwierdzić należy, że Prezes ARR prawidłowo uznał, iż w związku z naruszeniem zasad udzielenia wsparcia określonych w art. 6 ust. 1 pkt b rozporządzenia nr 932/2014 stronie nie należy się wsparcie z tytułu operacji niezbierania ogórka gruntowego z zadeklarowanych działek. Dodać również należy, że zgodnie z § 10 rozporządzenia RM w zw. z art. 13 rozporządzenia 932/2014 środki z tytułu wsparcia wypłacane były do dnia 30 czerwca 2015 r. Rozporządzenie RM nie przewiduje możliwości wypłaty wsparcia ze środków krajowych, z uwagi zaś na fakt, iż wyekspirował już termin przyznawania przedmiotowego wsparcia ze środków unijnych brak jest obecnie możliwości otrzymania przez stronę przedmiotowego wsparcia w tym trybie. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.