Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 75/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Ip. 1.5 z załącznikami nr 3
journal: Dz.U. 2013 poz 1414
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym -  tekst jednolity.
article: art. 82 ust. 1, art. 84 c
journal: Dz.U. 2016 poz 1829
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jedn.
article: art. 13 ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 720
law: Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2017 r. sprawy ze skargi H.K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenie kary pieniężnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] kwietnia 2016r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej: WITD), na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm., dalej: u.t.d.) nałożył na Przedsiębiorstwo "K" H.K. karę pieniężną w kwocie 10 000 zł za niepoddanie się kontroli.

W uzasadnieniu decyzji WITD wyjaśnił, że 7 stycznia 2016 r. wysłano do PPHU "K" H.K. zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli. 22 stycznia 2016 r. do WITD wpłynęło oświadczenie H.K., iż obecnie prowadzona jest w przedsiębiorstwie kontrola na zasadach określonych w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1829, dalej: u.s.d.g.). 28 stycznia 2016r. inspektor WITD przeprowadziła rozmowę telefoniczną z M.K. – żoną właściciela przedsiębiorstwa. Rozmowa dotyczyła przesłanego oświadczenia odnośnie prowadzanej kontroli. Pani K. wskazała, że kontrola jest prowadzona przez Urząd Kontroli Skarbowej. W celu zweryfikowania tej informacji organ zwrócił się do Urzędu Kontroli Skarbowej o udzielenie informacji dotyczącej kontroli przedsiębiorstwa. Ze względu na to, że do 4 lutego 2016 r. nie nadesłano odpowiedzi zespół kontrolny WITD udał się do przedsiębiorstwa celem rozpoczęcia kontroli. Po przybyciu na miejsce M.K. przedłożyła zawiadomienie, że postępowanie kontrolne prowadzone przez Urząd Kontroli Skarbowej nie zostało zakończone w wyznaczonym terminie i zostanie przedłużone do 29 marca 2016 r. Zespół kontrolny pobrał kopie ww. zawiadomień i odstąpił od rozpoczęcia kontroli.

16 lutego 2016 r. wpłynęła do WITD odpowiedź Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej na wniosek organu wysłany 1 lutego 2016 r. W odpowiedzi Dyrektor UKS stwierdził, że postępowanie kontrolne prowadzone przez UKS nie jest kontrolą przedsiębiorcy, do której odnoszą się unormowania zawarte w rozdziale V u.s.d.g. W związku z powyższym brak jest przeszkód prawnych do podjęcia czynności kontrolnych przez ITD.

16 lutego 2016 r. doręczono nowe zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli w przedsiębiorstwie. Zawiadomienie odebrała M.K.. Termin rozpoczęcia kontroli wyznaczono na [...] lutego 2016 r.

18 lutego 2016r. wpłynęła do WITD odpowiedź na zawiadomienie o wszczęciu kontroli. Przedsiębiorca zawiadomił, że w chwili obecnej trwają już u niego kontrole UKS wobec czego wniósł o odstąpienie od czynności kontrolnych.

W dniu wskazanym w zawiadomieniu tj. [...] lutego 2016 r. zespół kontrolny WITD podjął próbę przeprowadzenia kontroli. Inspektorzy stawili się miejscu kontroli zgodnie z zawiadomieniem, czyli [...] lutego 2016 r. o godz. 10:00. O godz. 10:04 z obiektu biurowego wyszła osoba, która przedstawiła się jako Ł.K. (syn właściciela przedsiębiorstwa). Oświadczył on, że właścicieli przedsiębiorstwa nie ma, a on nie jest upoważniony do udzielania informacji. W związku z powyższym zostało wysłane do strony zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie naruszenia wskazanego pod lp. 1.5 załącznika nr 3 do u.t.d.

W ocenie WITD z uwagi na niestawienie się przedsiębiorcy w wyznaczonym terminie w celu umożliwienia podjęcia czynności kontrolnych oraz niewskazanie osoby mogącej umożliwić przeprowadzenie czynności kontrolnych, zasadnym było nałożenie kary w wysokości 10 000 zł, na podstawie lp. 1.5 załącznika nr 3 do u.t.d.

W odwołaniu od ww. decyzji H.K. wskazał, że kontrola w jego przedsiębiorstwie nie powinna się odbyć w świetle przepisów u.s.d.g., ponieważ informował on organ o kontrolach prowadzonych przez Urząd Kontroli Skarbowej.

Decyzją z [...] listopada 2016r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: GITD) – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej: K.p.a.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

GITD podzielił stanowisko WITD co do zasadności nałożenia kary za niepoddanie się kontroli. Wskazał, że Urząd Kontroli Skarbowej nie przeprowadzał w przedsiębiorstwie odwołującego kontroli lecz wykonywał czynności kontrolne, zatem istniały podstawy do przeprowadzenia kontroli przez organ kontroli transportu drogowego. Na potwierdzenie swojego stanowiska GITD powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 16 października 2016 r. sygn. akt VI SA/Łd 870/13.

Odnosząc się do zarzutu strony, iż w trybie art. 84c u.s.d.g. wniosła sprzeciw od kontroli rozpoczętej [...] lutego 2016 r. a organ pierwszej instancji nie wydał postanowienia o kontynuowaniu czynności kontrolnych, GITD wskazał, że mając na uwadze przepis art. 84c u.s.d.g., skoro uniemożliwiono kontrolującym przeprowadzenie jakichkolwiek czynności, to nie zostały one de facto podjęte. W związku z powyższym wniesienie sprzeciwu było niezasadne.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi H.K. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 82 ust. 1 w zw. z art. 84c ust. 9 i ust. 12 u.s.d.g, poprzez przeprowadzenie kontroli w przedsiębiorstwie mimo wniesienia sprzeciwu. Skarżący wniósł o stwierdzenie, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu pierwszej instancji została wydana z rażącym naruszeniem prawa. W przypadku braku podstaw do stwierdzenia nieważności, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że przedmiotowa kontrola nie powinna się odbyć, w świetle przepisów u.s.d.g. Mianowicie skarżący informował organ o kontrolach prowadzonych przez Urząd Kontroli Skarbowej. Mimo to organ pierwszej instancji przystąpił do czynności kontrolnych. Skarżący zaznaczył, że w trybie art. 84c u.s.d.g. wniósł sprzeciw od kontroli w przedsiębiorstwie rozpoczętej [...] lutego 2016r. Podstawę sprzeciwu stanowiła próba podjęcia czynności kontrolnych w sytuacji gdy skarżący był już kontrolowany przez Urząd Kontroli Skarbowej, o czym organ kontrolujący był informowany. Zdaniem skarżącego stanowiło to naruszenie art. 82 ust. 1 u.s.d.g.

Odpowiadając na skargę GITD wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Zgodnie z art. 82 ust. 1 u.s.d.g., nie można równocześnie podejmować i prowadzić więcej niż jednej kontroli działalności przedsiębiorcy. Nie dotyczy to sytuacji opisanych w punktach od 1 do 9 tego przepisu. Celem zatem przepisu art. 82 u.s.d.g. jest ochrona przedsiębiorcy przed równoczesnym prowadzeniem kontroli przez więcej niż jeden organ kontroli, a zatem przed zbiegiem kilku kontroli.

Zdaniem skarżącego organy naruszyły ten przepis albowiem w jego przedsiębiorstwie prowadzona była kontrola przez Urząd Kontroli Skarbowej. Sąd nie podziela tego stanowiska. Należy bowiem wskazać - na co zasadnie zwrócił uwagę organ odwoławczy - że w orzecznictwie sądowadministracyjnym odróżnia się dwa pojęcia, mianowicie "kontrola" oraz "postępowanie kontrolne" (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 330/14, wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu: z 2 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 175/09, z 17 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Wr 301/16, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z art. 13 ust. 3 obowiązującej w dniu wydania zaskarżonej decyzji ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz. 720) wynika, że organ kontroli skarbowej uprawniony jest do przeprowadzenia postępowania kontrolnego bez konieczności wszczynania kontroli podatkowej. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z taką sytuacją, bowiem jak wynika z akt sprawy w odniesieniu do skarżącego prowadzone były przez Urząd Kontroli Skarbowej postępowania kontrolne, nie były natomiast prowadzone kontrole podatkowe (pismo Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...] lutego 2016 r. nr [...]). Skoro zatem ograniczenia jakie wynikają z u.s.d.g. odnoszą się do kontroli podatkowej, a nie do postępowania kontrolnego, ograniczenia w zakresie przeprowadzenia kontroli przez organ transportu drogowego - na podstawie art. 50 pkt 1 u.t.d. - nie obowiązywały w niniejszej sprawie. To zaś oznacza, że zarzut naruszenia art. 82 ust. 1 u.s.d.g. jest nieuzasadniony.

Nieuzasadniony jest także zarzut naruszenia art. 84c ust. 9 i ust. 12 u.s.d.g. Zgodnie bowiem z ust. 3 art. 84c tej ustawy sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania czynności kontrolnych wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli. W rozpoznawanej sprawie skarżący uniemożliwił przeprowadzenia czynności kontrolnych. Czynności te nie zostały przeprowadzone, zatem w ogóle nie było podstaw do rozpatrzenia sprzeciwu, wniesionego przez skarżącego pismem z [...] lutego 2016 r.

Skoro więc u.t.d. przewiduje karę pieniężną za niepoddanie się lub uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli w całości lub części, zasadnym było nałożenie na skarżącego kary w wysokości 10 000 zł, zgodnie z załącznikiem nr 3 lp. 1.5 do u.t.d.

Z powyższych względów, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa mającego lub mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718), oddalił skargę.