Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 271/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Czystość i porządek
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2020 r. w Radomiu sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w P. na uchwałę Rady Gminy w G. z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty na terenie Gminy G. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.


UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w [...] złożył skargę na uchwałę Rady Gminy G. (dalej: Rada Gminy, organ) z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...]

w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty (dalej: uchwała, regulamin).

Uchwale tej zarzucił istotne naruszenie:

1) art. 6j ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości

i porządku w gminach (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 250, dalej: u.c.p.g.) poprzez zaniechanie w § 4 uchwały wskazania metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne oraz

2) art. 6k ust. 2a pkt 5 i art. 6k ust. 3 u.c.p.g. poprzez uchwalenie w § 4 i § 3 uchwały w zawyżonych kwotach stawki opłat za pojemniki w zależności od ich pojemności w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy,

a powstają odpady komunalne, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane

w sposób selektywny i nieselektywny.

W uzasadnieniu skargi Prokurator wskazał, że w § 4 uchwały - wbrew dyspozycji przepisu art.6j ust. 3 u.c.p.g. – Rada Gminy zaniechała wskazania metody opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku nieruchomości niezamieszkałych, ograniczając się jedynie do wskazania stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zależności od pojemności pojemnika na odpady. Zgodnie bowiem z tym przepisem w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników lub worków, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art.6j ust. 1 pkt 2 u.c.p.g.

Ponadto w § 3 uchwały, wbrew art. 6k ust. 2a pkt 5 u.c.p.g., Rada Gminy określiła w zawyżonej wysokości stawki opłaty za poszczególne pojemności pojemników dla nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne.

Wskazując na powyższe Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi w części nieobjętej zarzutami, natomiast nie oponowała co do zarzutów Prokuratora wobec zaskarżonych przepisów regulaminu.

W piśmie procesowym z 30 czerwca 2020 r. Prokurator cofnął skargę, podtrzymując również takie stanowisko na rozprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Z treści art. 60 p.p.s.a. wynika, że skarżący może cofnąć skargę, a to cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Cofnięcie skargi jest więc rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, a zarazem czynnością procesową strony, która podlega kontroli sądu administracyjnego; skarżący ma zatem ograniczoną możliwość rozporządzania skargą. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne,

w sytuacji gdy ocena całokształtu okoliczności sprawy sądowoadministracyjnej będzie prowadziła do sformułowania konkluzji, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa albo spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (R.Hauser, M.Wierzbowski Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 60, 5.wydanie, postanowienie NSA z 20.12.2013 r., I OSK 1689/13).

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że Prokurator skutecznie cofnął skargę. W świetle okoliczności rozpoznawanej sprawy Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do uznania, iż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne.

Z powyższych względów Sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

-----------------------

2