Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 892/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1, art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Halina Chitrosz (spr.),, WSA Małgorzata Fita, Protokolant Asystent sędziego Monika Bartmińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi S. C. na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Agencja Wspierania Przedsiębiorczości, pismem z dnia 14 września 2010 r. (znak: [...]) poinformowała Wnioskodawcę, że w trakcie oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie pt. Rozwój firmy A. poprzez wdrożenie innowacyjnych w skali świata rozwiązań technologicznych i produktowych w zakresie cięcia kamienia" zarejestrowanego pod nr ewidencyjnym [...], został on skierowany do ponownej oceny formalnej i w jej trakcie - odrzucony. W uzasadnieniu pisma wskazano, że na podstawie oświadczeń Wnioskodawcy, objętych treścią aplikacji stwierdzono, iż inwestycja przedłożona do dofinansowania jest bezpośrednio powiązana z uprzednio zrealizowaną, co oznacza, że pomoc udzielona na jej realizację nie wywoła efektu zachęty (kryterium formalne dopuszczające "Czy projekt spełnia kryteria określone w odpowiednich rozporządzeniach w sprawie udzielania pomocy publicznej (jeśli dotyczy)?"

W treści złożonego protestu, Wnioskodawca podnosił, że w pkt. E4 formularza wniosku oświadczył, iż "Projekt jest odrębną kluczową inwestycją realizowaną samodzielnie i nie jest strategicznie powiązany z innymi działaniami inwestycyjnymi" oraz, że w aplikacji oświadczał o wyeksploatowaniu maszyn i potrzebie zakupu innowacyjnych maszyn produkcyjnych. Wnioskodawca zakwestionował stanowisko AWP w odniesieniu do kwalifikacji jego projektu oraz wskazywał na potrzeby gospodarcze swojego przedsiębiorstwa.

Agencja Wspierania Przedsiębiorczości, na podstawie art. 30 b w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j. t. Dz. U. z 2009 r., Nr 157, poz. 1241 z późn. zm. zwanej dalej - u.z.p.p.r.) – wniesiony protest uznała za niezasadny.

W jego rozstrzygnięciu podała, iż ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju definiuje projekt jako przedsięwzięcie realizowane w ramach programu operacyjnego na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie, zawieranej między beneficjentem a instytucją zarządzającą instytucją pośredniczącą lub instytucją wdrażającą. Z kolei w myśl art. 2 pkt. 3 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające Rozporządzenie (WE) Nr 1260/1999 (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, p. 25-78), operacja (wyłoniona do dofinansowania w ramach danego programu operacyjnego) to "projekt lub grupa projektów wybranych przez instytucję zarządzającą danym programem operacyjnym lub na jej odpowiedzialność, zgodnie z kryteriami ustanowionymi przez komitet monitorujący i realizowanych przez jednego lub więcej beneficjentów, pozwalające na osiągnięcie celów osi priorytetowej, do której odnosi się ta operacja", co oznacza, że wspólnotowa definicja operacji wyłonionej do dofinansowania odwołuje się do projektu lub grupy projektów, realizowanych przez tego samego beneficjenta. Konsekwentnie, biorąc pod uwagę treść art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) oraz pkt. 26 preambuły do tego Rozporządzenia, podmiot udzielający pomocy jest zobligowany do oceny faktycznego zakresu operacji oraz daty jej rozpoczęcia.

Projekt - w rozumieniu art. 2 pkt. 3 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006, przedkładany jest do dofinansowania poprzez złożenie wniosku - zgodnie z art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) oraz § 11 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz.U. Nr 193, poz. 1399, z późn. zm.). Zgodnie z art. 60 lit. a) Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 wybór operacji (projektów) do dofinansowania odbywa się na podstawie kryteriów, przyjętych na podstawie art. 65 lit. a) przywoływanego Rozporządzenia przez dany Komitet Monitorujący. W świetle art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 oraz art. 2 pkt. 3, art. 60 i art. 65 lit. a) Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedłożenia aplikacji, poddawanej ocenie na podstawie kryteriów ustalonych przez właściwy komitet monitorujący.

Odnosząc powyższe regulacje do przedmiotowej sprawy, AWP podała, że Wnioskodawca w pkt. BI Biznes Planu opisał funkcję budynku hali produkcyjnej, akcentując zagadnienia związane z jej konstrukcją, umożliwiającą prowadzenie działalności na rynku wielkogabarytowych wyrobów z kamienia. Oświadczenia powyższe znajdują swoje potwierdzenie w treści pkt. E4 i E5 formularza wniosku, gdzie opisano urządzenia do cięcia i obróbki wielkogabarytowych bloków kamiennych. Ponadto sam Wnioskodawca - co prawidłowo stwierdziła ocena - w pkt. Cla Biznes Planu oświadczył, że potrzeby gospodarcze zostały zdiagnozowane na przełomie 2006 i 2007 r., a zgodnie z opracowanym harmonogramem jako pierwsza inwestycja miała zostać wystawiona hala, a następnie zaplanowano wyposażenie jej w infrastrukturę do cięcia wielkogabarytowych bloków oraz zakup automatycznej wielofunkcyjnej linii polerskiej. Wnioskodawca oświadczył także o powodach braku realizacji tak określonego zamierzenia inwestycyjnego, potwierdzając ustalenia oceny. W świetle powyższego, ocena prawidłowo przywołała treść pkt. 28 preambuły do Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008.

AWP wskazała, że treść art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 nie kwalifikuje powodów, dla których dany wnioskodawca rozpoczął określone działanie objęte zamierzeniem inwestycyjnym przed złożeniem wniosku, ograniczając się do regulacji, iż pomoc dla takiej operacji nie wywoła efektu zachęty. Kontrola powiązań między projektami na poziomie Unii nakierowana jest na zapewnienie, że pomoc jest udzielana w sposób zgodny z tak ustalonymi zasadami. Tytułem przykładu podała, że Komisja Europejska w decyzji z dnia z dnia 11 grudnia 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 12/07 (ex N 799/06) planowanej przez Republikę Słowacką na rzecz przedsiębiorcy uznała - wbrew zgodnym twierdzeniom państwa członkowskiego i podmiotu aplikującego o pomoc - że planowany projekt inwestycyjny nie jest samodzielny, ale stanowi naturalną kontynuację projektu rozpoczętego wcześniej. Ze względu na to Komisja stwierdziła, że wnioskowana pomoc nie spełni efektu zachęty oraz zakazała jej udzielenia.

AWP wyraziła pogląd, iż oświadczenia wiedzy złożone przez Wnioskodawcę, a odwołujące się do konieczności zastąpienia wyeksploatowanych urządzeń nowymi należało poddać kwalifikacji w świetle § 5 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz.U. Nr 193, poz. 1399, z późn. zm.), zgodnie z którym, nową inwestycją nie jest inwestycja prowadząca wyłącznie do odtworzenia zdolności produkcyjnych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu o nr [...] została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a nadto o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie:

- art. 2 pkt 3, art. 60 lit. a) i art. 65 lit. a) Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego Rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 - poprzez błędne przyjęcie, iż skarżący nie przedłożył do dofinansowania projektu odpowiadającego kryteriom formalnym i że jego inwestycja nie jest nowa;

- pkt 28 Preambuły Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu, art. 8 ust. 2 tego Rozporządzenia, § 5 ust. 3 i ust. 4 oraz § 11 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193, poz. 1399 ze zm.) - poprzez błędne przyjęcie, iż skarżący złożył projekt niezgodny z wymogami programu i, że opisana we wniosku inwestycja nie jest nowa, gdyż ma charakter odtworzeniowy.

W uzasadnieniu skargi, skarżący wywodził, że AWP nie odniosła się do argumentów zaprezentowanych w proteście, a ograniczyła się jedynie do przytoczenia obszernych fragmentów wspólnotowych i krajowych przepisów regulujących problematykę dofinansowania projektów i lakonicznego stwierdzenia, że "nową inwestycją nie jest inwestycja prowadząca wyłącznie do odtworzenia zdolności produkcyjnych", co nie pozwala na poznanie motywów, dla których jego argumenty zostały uznane za niezasadne.

Powołanie się przez AWP na decyzję Komisji Europejskiej z dnia 11 grudnia 2007 r. zostało ocenione jako niezasadne, gdyż akty takie mają charakter indywidualny, konkretny, dotyczą tylko określonego adresata i określonego stanu faktycznego i nie mogą być podstawą rozstrzygnięć podejmowanych wobec innych podmiotów.

Powołując się na art. 8 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008, zgodnie z którym pomoc przyznana MŚP objęta rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty, jeżeli beneficjent przed rozpoczęciem prac nad projektem lub działaniem, złożył do danego państwa członkowskiego wniosek o przyznanie pomocy, skarżący wyraził pogląd, iż z punktu widzenia przedmiotu i celu projektu, skoro przed złożeniem wniosku nie dokonał tzw. pierwszego zobowiązania się do zamówienia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (okoliczność bezsporna), to instytucja pośrednicząca nie może arbitralnie pozbawiać inwestycji przymiotu nowości.

W punkcie E.4 i E.5 wniosku oraz w punkcie B.1, C.1 i C.5 biznes planu wnioskodawca wskazał, jakim potencjałem dysponuje, poinformował iż budowa hali produkcyjnej zakończyła się w roku 2007. Jednak inwestycja objęta projektem i budowa hali, choć są powiązane strategicznie, pozostają całkowicie niezależne. Aktualnie w hali trwa produkcja wyrobów kamieniarskich, zaś jej budowa została zakończona ponad dwa lata przed złożeniem wniosku o dofinansowanie.

Skarżący podkreślił, że żaden dokument programowy, ani żaden przepis prawa nie zabrania takich funkcjonalnych powiązań. Co więcej, jeżeli przedsiębiorca jest rozwojowy, działa na rynku od kilku lat, każda jego inwestycja będzie powiązana z wcześniejszą, jeżeli przedmiot działalności pozostaje niezmieniony. AWP swoją interpretacją "karze" przedsiębiorców za ich aktywność i strategiczne myślenie, odbierając bezzasadnie prawo do ubiegania się o dotację.

Wyraził nadto stanowisko, iż stosowanie do oceny projektów już ocenionych, wytycznych i instrukcji wydanych po przeprowadzonej ocenie stanowi złamanie zasady lex retro non agit, stanowiącej fundament demokratycznego państwa prawnego. Odwołał się nadto do pkt. C.1a biznes planu (s. 9), w którym wskazał, że nie posiada aktualnie maszyn, które pozwalałyby na wytwarzanie wielkogabarytowych wyrobów z kamienia i dlatego zamierza dopiero wdrożyć linię technologiczną do cięcia i obróbki płyt wielkogabarytowych oraz zakupić automatyczną wielofunkcyjną linię polerską. Nie może być więc mowy o jakimkolwiek zastępowaniu wyeksploatowanych urządzeń nowymi z powołaniem się na przepis § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych. W świetle tego przepisu wymagane jest ponadto, aby inwestycja prowadziła wyłącznie do odtworzenia zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa (§ 5 ust. 4 pkt 1), co wyklucza zastosowanie tej regulacji do oceny stanu faktycznego sprawy. Planowana inwestycja nie polega więc na zastąpieniu aktualnego parku maszynowego, którego gospodarcza przydatność zakończy się w przeciągu 2-3 lat, czego AWP zdaje się zupełnie nie dostrzegać.

Zdaniem skarżącego, nie może budzić najmniejszej wątpliwości, że uzyskanie przez niego dotacji wywołałoby zgodny z Rozporządzeniem Nr 800/2008 tzw. efekt zachęty i podziałało stymulująco na prowadzoną działalność gospodarczą z korzyścią co najmniej dla gospodarki regionalnej i krajowej (choć projekt jest innowacyjny w skali świata).

W odpowiedzi na skargę, Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.

Rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w przepisie art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / oraz art. 3 ( 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U.Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), w związku z art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity - Dz.U. z 2009r., Nr 84, poz. 712 ) – zwanej dalej: "ustawą o z.p.p.r.", podkreślenia wymaga na wstępie, że wyłanianie projektów do dofinansowania w ramach RPO WL2007-2013, zgodnie z art.29 ust.1 ustawy, następuje w drodze konkursu. Reguły tego konkursu, w tym szczegółowe wymagania i procedury dotyczące wniosków o dofinansowanie, jak i ich oceny przez właściwą instytucję, zawarte są w dokumentacji danego konkursu, na którą w stanie sprawy niniejszej składają się, w szczególności, RPO WL 2007-2013, Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych RPO WL 2007-2013 – Uszczegółowienie Programu /URPO/, Wytyczne dla wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013, Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie dla wnioskodawców ubiegających się o wsparcie w ramach RPO WL 2007-2013, I i II Oś Priorytetowa, Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013.

Podstawowe zasady oraz procedury systemu operacyjnego określone zostały nie tylko przez ustawę o z.p.p.r., ale również przez inne akty prawa krajowego, między innymi, wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz.U. Nr 193, poz. 1399, z późn. zm.), a także akty prawa wspólnotowego pierwotnego - Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską (z art. 21 ust. 1 ustawy wynika, że w zakresie, w jakim finansowanie projektów w ramach programów stanowi pomoc spełniającą przesłanki określone w art. 87 ust. 1 Traktatu albo pomoc de minimis, do tego finansowania mają zastosowanie szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy) - oraz wtórnego - rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z 11 lipca 2006r., które ustanawia przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchyla rozporządzenie (WE) nr 1260.1999; rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r., w zakresie, w jakim uznaje niektóre rodzaje i formy pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem (art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy). Na wskazany system składają się również akty wewnętrzne, co jest konsekwencją faktu, że postępowanie w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie prowadzone było w związku z jego złożeniem w odpowiedzi na konkurs konkursu nr [...] zarejestrowany pod nr ewidencyjnym [...] w ramach Osi Priorytetowej I Przedsiębiorczość i Innowacje, Działania 1.2 RPO WL 2007-2013.

Podkreślając w tym kontekście złożony (wieloskładnikowy) charakter źródeł prawa konstytuujących zasady i procedury systemu operacyjnego, ponownie zaakcentować należy fakt funkcjonalnego powiązania poszczególnych z nich oraz komplementarnego ich stosowania. Istotne jest przy tym, że przywołany element związania instytucji uczestniczących w realizacji strategii rozwoju oraz programów zasadami i procedurami, które system operacyjny tworzą zdeterminowany jest obowiązkiem uwzględniania zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz obowiązkiem zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2 ustawy). W tym względzie poza sporem jest, że jak wynika z akt sprawy - i czego skarżący nie kwestionuje - wskazane zasady i procedury, zgodnie z nakazem realizacji zasady równego traktowania oraz transparencji działań Agencji, były zachowane, o czym świadczy fakt notyfikowania zasad przedmiotowego konkursu wszystkim zainteresowanym poprzez zamieszczenie wszystkich niezbędnych i szczegółowych informacji na stronie internetowej Agencji.

W związku z powyższym, rozważenia wymaga, czy zaskarżona ocena przedmiotowego projektu podjęta została z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa.

Zgodnie z dokumentacją konkursu nr [...], przez wniosek należy rozumieć formularz wniosku, wymagane załączniki oraz płytę CD/DVD obejmującą elektroniczną wersję formularza. Przyjęty wzór formularza wniosku oraz Biznes Planu, jak również zakres wymaganych załączników mają pozwolić nie tylko na ocenę wykonalności projektu, ale przede wszystkim - i w pierwszej kolejności - na ocenę jego kwalifikowalności, a mianowicie, czy projekt kwalifikuje się do wsparcia.

Odnosząc się do sformułowanego na wstępie skargi, zarzutu naruszenia pkt. 28 preambuły oraz art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych), podkreślenia, wymaga, iż skarżący nie wskazał, na czym naruszenie to miałoby polegać. Punkt 28 preambuły stanowi: "Aby mieć pewność, że pomoc jest niezbędna i zachęca do rozwoju dalszej działalności lub projektów, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy dla działalności, którą beneficjent mógłby prowadzić w istniejących warunkach rynkowych." W myśl z kolei przepisu art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008, pomoc przyznana MŚP i objęta tym rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty, jeśli beneficjent przed rozpoczęciem prac nad projektem lub działaniem złożył do danego państwa członkowskiego wniosek o przyznanie pomocy.

W tym kontekście nie budzi wątpliwości, że pojęcie "efektu zachęty" stanowi podstawowe kryterium przyznawania pomocy, a chodzi w nim o to, żeby beneficjent wystąpił z wnioskiem o jej przyznanie przed rozpoczęciem prac nad projektem lub działaniem. Zasadność tego stanowiska potwierdza również analiza przepisów wydanego na podstawie i w celu wykonania ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2009 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych. Przepisy te, ponad wszelką wątpliwość korespondują z przywołanymi regulacjami unijnymi, skoro na ich gruncie prawodawca krajowy również wprost odwołuje się kryterium "efektu zachęty", jako podstawowego z punktu widzenia zasad udzielania pomocy. "Zachęta" ta, ze swej istoty odnosi się bowiem do nowych inwestycji, skoro pomoc może być udzielna beneficjentom na realizację nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy w województwie objętym danym regionalnym programem operacyjnym (§ 5 ust. 2 w/w rozporządzenia ). Oczywiste jest zatem, że dofinansowane mogą być tylko i wyłącznie projekty, których realizacja nie rozpoczyna się przed datą złożenia wniosku.

Jak wynika z pkt. E5 formularza wniosku (str. 10) oraz Cla Biznes Planu, budowa hali oraz wyposażenie jej w urządzenia zostały zaplanowane jako jedno zamierzenie gospodarcze. W pkt. E5 formularza (str. 9) wskazano: "Wnioskodawca przygotowywał się do inwestycji w innowacyjny park maszynowy. W tym celu została zbudowana hala produkcyjna o powierzchni 1992 m2 i zmodernizowana mniejsza hala o powierzchni 800 m2". Dodatkowo w pkt. C5a Biznes Planu, skarżący odwołał się do "nowo wybudowanej" hali, przy której obecnie (tak pkt. BI Biznes Planu) trwają prace dociepleniowe.

Brak jest według Sądu podstaw, aby stanowisko AWP, w myśl którego wnioskodawca przed datą złożenia wniosku nr [...] rozpoczął i realizuje nadal (por. prowadzone są prace dociepleniowe) budowę hali, której wyposażenie zamierzał sfinansować w ramach projektu przedłożonego do dofinansowania uznać za wadliwe i niezgodne z prawem. Trafny jest także pogląd, iż w konsekwencji działania objęte przedmiotowym projektem oraz budowę hali należało potraktować jako część tego samego zamierzenia inwestycyjnego, rozpoczętego przed datą złożenia wniosku.

Przesłanką oceny AWP było zatem słuszne stwierdzenie, że przedłożony projekt inwestycyjny nie jest samodzielny, ale stanowi naturalną kontynuację projektu rozpoczętego wcześniej.

Nie ma podstaw do przyznania racji skarżącemu, który wyraźnie rozdziela budowę hali i jej wyposażenie, twierdząc, że są to całkowicie niezależne działania. Oczywiste jest bowiem, że żadne z nich nie mogłoby funkcjonować samodzielnie, a przez to nie byłaby w ogóle możliwa realizacja celów projektu. Skarżący jednoznacznie oświadczył we wniosku (pkt. E5 formularza), że "w celu inwestycji w innowacyjny park maszynowy zbudowana została hala, przystosowana do wyposażenia w urządzenia, objęte wnioskiem nr [...]".

Nie można czynić AWP skutecznego zarzutu, że przedmiotowy wniosek został oceniony poprzez przepis § 5 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z którym "nową inwestycją nie jest inwestycja prowadząca wyłącznie do odtworzenia zdolności produkcyjnych", gdy zważyć, iż to sam skarżący w treści protestu podkreślał, że jego wniosek obejmuje oświadczenia o konieczności zastąpienia obecnych, wyeksploatowanych urządzeń.

Wnioskodawca w pkt. BI Biznes Planu opisując funkcję budynku hali produkcyjnej, akcentował zagadnienia związane z jej konstrukcją, umożliwiającą prowadzenie działalności na rynku wielkogabarytowych wyrobów z kamienia. Oświadczenia powyższe znajdują swoje potwierdzenie w treści pkt. E4 i E5 formularza wniosku, gdzie opisano urządzenia do cięcia i obróbki wielkogabarytowych bloków kamiennych. Ponadto, w pkt. Cla Biznes Planu oświadczył, że potrzeby gospodarcze zostały zdiagnozowane na przełomie 2006 i 2007 r., a zgodnie z opracowanym harmonogramem jako pierwsza inwestycja miała zostać wystawiona hala, a następnie zaplanowano wyposażenie jej w infrastrukturę do cięcia wielkogabarytowych bloków oraz zakup automatycznej wielofunkcyjnej linii polerskiej.

Za niezasadny należy uznać zarzut, iż AWP nie odniosła się do argumentów zaprezentowanych w proteście, w sytuacji, gdy – niezależnie od subiektywnego przekonania autora skargi – z rozstrzygnięcia protestu wprost wynika, iż podstawą negatywnego rozstrzygnięcia była ocena, że inwestycja przedłożona do dofinansowania jako powiązana bezpośrednio z uprzednio zrealizowaną nie wywoła efektu zachęty.

Z punku widzenia przepisu art. 8 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008, nie jest istotne, że "skarżący przed złożeniem wniosku nie dokonał tzw. pierwszego zobowiązania się do zamówienia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych", skoro jak już wyżej wskazano, przedłożony do dofinansowania projekt był naturalną kontynuacją uprzednio (przed datą złożenia przedmiotowej aplikacji) rozpoczętego zamierzenia inwestycyjnego (wybudowanie hali).

Niezrozumiały jest zarzut złamania zasady lex retro non agit.

Jeśli jednak odnieść go do kwestii związanej ze skierowaniem wniosku do ponownej oceny formalnej, należy podkreślić, iż Wytycznych dla wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013 w zakresie Kryteriów merytorycznych oceny wniosków o dofinansowanie (...) wynika, że w przypadku stwierdzenia przez oceniających, że wniosek nie spełnia kryteriów formalnych, zostaje on zwrócony przez Przewodniczącego KOP do Kierownika/Z-cy Kierownika OOP w celu przeprowadzenia ponownej oceny formalnej.

Jeszcze raz trzeba podkreślić, iż twierdzenie strony skarżącej, że jej zamierzenie jest nową inwestycją jest niczym innym, jak tylko wyrazem subiektywnego zapatrywania.

Analiza pkt. E5 formularza wniosku (str. 10) oraz Cla Biznes Planu, wskazuje, że budowa hali oraz jej wyposażenie w urządzenia zostały zaplanowane jako jedno zamierzenie gospodarcze. Skarżący jednoznacznie wskazał na zaplanowanie "harmonogramu realizacji inwestycji" obejmującej takie działania. Ponadto w pkt. E5 formularza (str. 9) podał: "Wnioskodawca przygotowywał się do inwestycji w innowacyjny park maszynowy. W tym celu została zbudowana hala produkcyjna o powierzchni 1992 m2 i zmodernizowana mniejsza hala o powierzchni 800 m2". Wobec takich zapisów, nie ma podstaw do podważenia stanowiska AWP, że wybudowanie hali i jej wyposażenie stanowi jedno przedsięwzięcie inwestycyjne, a skarżący w ramach projektu przedłożonego do dofinansowania zamierzał sfinansować jedynie jej wyposażenie.

Powyższe prowadzi do wniosku, że ocena projektu strony skarżącej przeprowadzona została bez naruszenia prawa.

Zwrócenia uwagi wymaga, że AWP jedynie na poparcie swojego stanowiska powołała się na decyzję Komisji Europejskiej z dnia 11 grudnia 2007 r., w sprawie C 12/07 (ex N 799/06), nie stanowiła ona natomiast podstawy rozstrzygnięcia, jak to zadaje się sugerować skarżący. Decyzja ta została wydana w sprawie pomocy państwa planowanej przez Republikę Słowacką na rzecz Glunz&Jensen s.r.o. (opublikowana Dz.U.L 178/38). Komisja stwierdziła, iż w sytuacji, w której:

- (pkt.15) pierwszy etap fazy inwestycji realizowanej w latach 2004–2006 polegał na zakupie hali produkcyjnej i niezagospodarowanej działki przeznaczonej pod przyszłą rozbudowę. Drugi etap polegał na remoncie obiektów i zakupie urządzeń (nie był bezpośrednio związany z produkcją)....

- (pkt.16) Druga faza inwestycji, przewidziana do realizacji w latach 2007–2009, to projekt zgłoszony przez władze słowackie w dniu 29 listopada 2006 r. Ta część obejmuje kontynuację wcześniejszego projektu, w tym budowę dalszych budynków i zakup kolejnych urządzeń (wyposażenia informatycznego, pojazdów ciężarowych i urządzeń biurowych) - obydwie fazy inwestycji należą do tego samego projektu inwestycyjnego, ponieważ są częścią ogólnego planu oraz, że zgłoszony projekt dotyczył drugiej fazy jednego kompleksowego projektu inwestycyjnego, którego realizację rozpoczęto .....(wcześniej – dopisek Sądu). Ostatecznie stwierdziła, iż w takim przypadku pomoc przyznana być nie może.

Powołanie się przez AWP na ten akt było nie tylko prawidłowe, ale – w ocenie Sądu – nawet pożądane. Komisja zawarła w nim bowiem kierunkowe dyrektywy interpretacyjne przepisów wspólnotowych w oparciu, o które państwa członkowskie przyznają pomoc beneficjentom, także z punktu widzenia kryterium zachęty (pkt.18).

W związku z powyższym, Sąd na podstawie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł, jak w sentencji wyroku.