Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 457/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-12-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, § 2 ust. 3,
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
article: art. 41 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku adwokata A. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 7 października 2008 r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać adwokatowi A. K. wynagrodzenie brutto w kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych 40 groszy) za sporządzenie skargi kasacyjnej w ramach zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy na rzecz skarżącego B. S.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 lutego 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy m. in. przez ustanowienie adwokata.

Wyrokiem z dnia 28 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B. S. Jednocześnie, w punkcie 2 wyroku Sąd zasądził od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – na rzecz adwokata A. K. kwotę 292,80 zł brutto tytułem udzielonej skarżącemu z urzędu pomocy prawnej.

W dniu 17 lipca 2009 r. pełnomocnik skarżącego wywiódł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, która z kolei wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2010 r. w sprawie II OSK 1385/09 została oddalona. W treści skargi kasacyjnej pełnomocnik zwrócił się o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej oraz oświadczył, że koszty zastępstwa nie zostały w żadnej części opłacone. Z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku przez sąd odwoławczy z dnia 8 września 2010 r. wynika, że skarżący na tymże posiedzeniu nie stawił się, będąc zawiadomiony prawidłowo o terminie rozprawy.

Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do brzmienia § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) i b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą w II instancji za: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, zaś za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Nadto, zgodnie z treścią § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Z uwagi na fakt, że pełnomocnik skarżącego nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jego wynagrodzenie należało ustalić na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b), tj. w wysokości 50 % stawki minimalnej.

Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w zw. z art. 5 oraz art. 8 tej ustawy stawka podatku dla tego rodzaju usług wynosi 22 %. Z uwagi na fakt, że ten sam pełnomocnik prowadził sprawę w pierwszej i drugiej instancji, należne mu wynagrodzenie wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w w/w rozporządzeniu. Zatem, opłatę za sporządzenie skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł (240 zł x 50 %) należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22% (26,40 zł), co daje kwotę wynagrodzenia brutto - 146,40 zł.

Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych wyżej przepisów, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.