Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1228/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 105
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Elżbieta Mazur - Selwa Sędziowie WSA Maciej Kobak NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2017 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Z. B. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w całości i jednocześnie umorzono w całości postępowanie pierwszej instancji prowadzone w sprawie legalności trzech okien w ścianie zachodniej budynku mieszkalnego M. G. oraz dachu na tym budynku, usytuowanym na działce nr 1024, położonej w miejscowości Z.

W podstawie prawnej decyzji organ wskazał art. 138 § 1 pkt 2, art. 105 § 1 K.p.a.

Z uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wynika, że PINB

w [...] w dniu [...] sierpnia 2014 r., przeprowadził kontrolę w sprawie legalności budowy budynku mieszkalnego wraz z gankiem, usytuowanego na działce nr 1024, położonej w miejscowości Z., własności M. G. W jej wyniku ustalił, że na w/w działce znajduje się parterowy budynek mieszkalny, częściowo podpiwniczony z dachem czterospadowym pokryty blachą. Usytuowany jest w odległości ok. 1,20 m od granicy z działką sąsiednią po stronie zachodniej. W ścianie budynku od strony zachodniej istnieją 3 okna jedno w poziomie piwnic o wym. 100 x 70 cm oraz dwa w poziomie parteru o wym. 60 x 150 cm. Gzyms żelbetowy wystaje poza lico ściany 25 cm a połać dachowa wyposażona jest w rynny i rury spustowe. Według oświadczenia właścicielki – M. G. budynek mieszkalny został wybudowany w 1982 r. Właścicielka nie okazała pozwolenia na budowę, a jedynie oryginalną umowę sporządzoną w 1981 r. pomiędzy Zakładem [...] w K., a W. G. na wykonanie planu zagospodarowania działki do projektu typowego WB-3431 oraz inwentaryzację przedmiotowego budynku opracowaną w lipcu 1984 r. odzwierciedlającą stan faktyczny budynku. Inwentaryzacja ta opatrzona jest oryginalną pieczęcią Urzędu Miasta i Gminy [...] oraz podpisem imiennym inspektora d/s budownictwa.

W tych okolicznościach zwrócono się do Burmistrza [...] o przesłanie akt wydanego pozwolenia na budowę wraz z dobudowanym gankiem (jego budowa objęta została odrębnym postępowaniem). W odpowiedzi Burmistrz [...] przekazał uwierzytelnioną kserokopię pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działce nr ewid. 1024 w Z., udzielonego W. G. W wyniku analizy zgromadzonych materiałów PINB w [...] stwierdził, że budynek ten został wybudowany niezgodnie z warunkami udzielonego pozwolenia na budowę tj. wykonany został dach czterospadowy zamiast dachu dwuspadowego oraz w ścianie od strony działki Pani B. wykonane zostały 3 okna, a wg pozwolenia ściana ta miała być pełna. Inwentaryzacja opracowana w 1984 r. obejmowała powyższe zmiany. Nadto uzyskano informację, że w Zakładowym Archiwum Urzędu Miejskiego w [...] nie została odnaleziona dokumentacja dotycząca odrębnego postępowania w sprawie budowy budynku niezgodnie z warunkami pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działce nr ewid. 1024 w Z.

W tych okolicznościach PINB w [...] decyzją z dnia [...] grudnia

2014 r. nałożył na M. G. obowiązek wykonania określnych czynności w celu doprowadzenia obiektu do zgodności z warunkami technicznymi i warunkami udzielonego pozwolenia. Po rozpatrzeniu odwołania WINB uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania decyzją z dnia [...] lutego 2015 r.

Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu, w tym przeprowadzeniu

w dniu [...] kwietnia 2015 r. oględzin, PINB w [...] decyzją z dnia [...] marca

2016 r. nr [...], działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane nakazał M. G., w terminie do [...] września 2016 r. dokonać zamurowania materiałem ściennym niepalnym lub luksferami 3 otworów okiennych istniejących w ścianie budynku mieszkalnego od strony zachodniej, usytuowanego na działce nr ewid. 1024, położonej w miejscowości Z. tj. 1 otwór okienny o wym. 100 x 70 cm w poziomie piwnic oraz 2 otwory okienne o wym. 60 x 150 cm w poziomie parteru.

W uzasadnieniu wskazał, że nie można jednoznacznie wykluczyć, że

w odniesieniu do budowy budynku mieszkalnego nie było prowadzone postępowanie naprawcze o czym świadczy opracowana w trakcie budowy inwentaryzacja, opieczętowana przez właściwy organ. Obecnie jednak w żaden sposób nie jest możliwe potwierdzenie tego faktu, z uwagi na brak dokumentów archiwalnych. Przesłuchany na tę okoliczność świadek, który uczestniczył w pracach budowlanych aż do zakończenia budowy budynku zeznał, że ówczesna właścicielka działki 1021/1 wyraziła zgodę na wykonanie okien i dachu. W tym celu W. G. sporządził dokumenty tej budowy, które złożył w Urzędzie Gminy. Podczas trwania robót aż do ich zakończenia nikt nie kwestionował istnienia okien jak i kształtu dachu. Również inny świadek będący podczas budowy potwierdził, że na wykonanie okien jak i całej budowy była zgoda i nie było żadnych nieporozumień. Organ I instancji zaznaczył, że poza w/w wyjaśnieniami i zgromadzonymi dokumentami nie jest możliwe zgromadzenie dodatkowych dowodów przez organ nadzoru budowlanego na tę okoliczność poprzez przesłuchanie inspektora d/s budownictwa w Urzędzie Miasta i Gminy podpisanego pod w/w inwentaryzacją oraz innych, którzy mogliby przyczynić się do wyjaśnienia powyższego. Wykonawca (kierownik budowy) nie żyje, a osoba wówczas zatrudniona na stanowisku inspektora d/s budownictwa od kilku lat nie pracuje — przebywa na emeryturze. Wobec braku kompletnych dokumentów postępowania naprawczego w okresie budowy tego budynku oraz niemożliwości ich zgromadzenia organ jako zasadne uznał prowadzenie oddzielnego postępowania

w celu doprowadzenia ściany budynku od strony zachodniej do zgodności z warunkami technicznymi zawartymi w § 12 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W odniesieniu do wykonanego dachu czterospadowego PINB w [...] uznał natomiast, że zmiana ta nie narusza interesów właścicielki działki sąsiedniej od strony zachodniej. Obecny stan faktyczny uniemożliwia zabudowę sąsiedniej działki zgodnie z § 12 w/w rozporządzenia, tj. w odległości 4 m od granicy działki, co narusza uzasadniony interes właścicieli tej działki. Właściciele działki sąsiedniej od strony zachodniej mogliby sytuować zabudowę w odległości nie mniejszej niż 8,00 m od ściany szczytowej budynku mieszkalnego Pani G. Naruszenie tego interesu nie będzie występowało, jeżeli ściana szczytowa budynku będzie spełniać warunki ściany pełnej zgodnie z § 12 i § 271 ust. 2 w/w rozporządzenia. Organ I instancji uznał, że w chwili obecnej, z uwagi na zbliżenie ściany z oknami przedmiotowego budynku mieszkalnego do granicy działki, nie występuje zagrożenie pod kątem przepisów przeciwpożarowych, gdyż najbliższy budynek na sąsiedniej działce nr 1021/1 usytuowany jest ok. 24 m,

a budynek mieszkalny w odległości ok. 48 m.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Z. B. oraz M. G.

Z. B. nie zgodziła się ze stanowiskiem organu I instancji. W jej ocenie inwentaryzacja przedłożona przez rodzinę G. była ich prywatną sprawą i nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Również pieczęcie na niej zawarte nie mają znaczenia. Według niej ze względu na to, iż inwentaryzacja niedopuszczalnie godziła w interesy właścicieli działki sąsiedniej, nie nadano jej dalszego biegu. W posiadaniu rodziny B. znajdowało się tylko pozwolenie na budowę z dnia [...] kwietnia

1982 r. udzielone W. G. Żadne inne postępowanie w tej sprawie nie było prowadzone. Jej zdaniem świadkowie M. G. są niewiarygodni.

M. G. natomiast wskazała, że nie rozumie dlaczego organ I instancji dokonując rozstrzygnięcia w sprawie okien nie wziął pod uwagę jej oświadczenia jak

i zeznań świadków przez nią przedstawionych. Zaznaczyła, że informowała PINB

w [...], iż nic z mężem przy budowie budynku mieszkalnego nie robili wbrew woli ówczesnej właścicielki przyległej od strony zachodniej działki tj. teściowej obecnej właścicielki Z. B. i jej dzieci. Podała, że mąż postępowanie naprawcze w 1984 r. "robił zgodnie z przepisami".

Po rozpoznaniu ww. odwołań WINB wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie organu I instancji w całości.

Wskazał, że w dniu [...] czerwca 2016 r. przeprowadził rozprawę administracyjną z udziałem stron, na którą wezwał do osobistego stawienia się K. S., inspektora d/s budownictwa w Urzędzie Miasta i Gminy w [...], podpisaną pod dokumentacją zatytułowaną "Inwentaryzacja budynku mieszkalnego ob. G. W. zam. [...]" opracowaną w lipcu 1984 r. K. S. poinformowała organ, że ma 74 lata i nie może wziąć udziału w rozprawie z uwagi na stan zdrowia, ma trudności z poruszaniem się. Ponadto wskazała, że nie pamięta podanych nazwisk i nie wniesie nic do sprawy.

WINB podał, że w trakcie rozprawy właściciele przyległych do siebie działek nr 1024 i 1021/1, położonych w miejscowości Z. zgodnie oświadczyli, że istniejące ogrodzenie pomiędzy tymi działkami znajduje się w granicy działek. Budynek mieszkalny usytuowany na działce nr 1024 będący przedmiotem postępowania usytuowany jest w odległości od 1,27 m do 1,30 m od osi ogrodzenia. Organ odwoławczy ustalił, że wygląd przedmiotowego budynku jest zgodny z ustaleniami dokonanymi przez PINB w [...].

W dalszej części uzasadniania WINB przytaczając szczegółowo wyjaśnienia osób biorących udział w rozprawie podał, że w świetle dokonanych ustaleń i zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie znajduje uzasadnienia wydany przez organ I instancji nakaz na postawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Nie można jednoznacznie wykluczyć, że w odniesieniu do budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego nie było prowadzone postępowanie naprawcze, o czym świadczy inwentaryzacja opracowana w trakcie budowy i opieczętowana przez właściwy organ. Prowadzenie postępowania naprawczego po raz drugi w tej samej sprawie jest nieuprawnione i stanowi naruszenie prawa.

WINB zaznaczył, że nie budzi wątpliwości, że budynek mieszkalny o wym. 10,00 x 9,50 m, usytuowany na działce nr 1024 położonej w miejscowości Z. został wybudowany w latach 1982-1984 oraz że na taki budynek, usytuowany w odległości 1,00 m od zachodniej granicy działki, Urząd Miasta i Gminy w [...] decyzją z dnia [...].04.1982 r. znak: bud.- [...], udzielił W. G. zam. [...], pozwolenia na budowę w/g projektu typowego WB-3431, bez garażu. Zgodnie w w/w pozwoleniem budynek

o wymiarach 9,50 x 10,00 m od granicy działki M. B. miał mieć ścianę pełną bez otworów, a dach budynku miał być dwuspadowy ze spadkami na własną parcelę. Bezsprzecznym jest też, że trzy otwory okienne w ścianie zachodniej budynku oraz dach zostały wykonane nie zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że w/w zmiany zostały dokonane

w trakcie budowy tego obiektu budowlanego. Powyższe potwierdzają oświadczenia właścicielki i świadków oraz dołączona do akt sprawy uwierzytelniona kopia dokumentacji pn. "Inwentaryzacja budynku mieszkalnego ob. G. W. zam. [...]" opracowana w lipcu 1984 r. Inwentaryzacja ta uwzględnia zmiany, stwierdzone przez PINB w [...] podczas oględzin dokonanych w dniu [...] sierpnia 2014 r. Budynek jest użytkowany.

Wskazano, że w toku postępowania organy obu instancji wykorzystały możliwości prawem przewidziane do pozyskania materiału dowodowego niezbędnego do dokonania rozstrzygnięcia. Aktualnie nie ma możliwości uzyskania szczegółowszych danych co do prowadzenia przez właściwy organ w 1984 r. postępowania naprawczego w sprawie trzech okien wykonanych w ścianie zachodniej, jak i dachu na przedmiotowym budynku. Samych dokumentów potwierdzających prowadzenie postępowania naprawczego w 1984 r. przez Urząd Miasta i Gminy w [...] w archiwum gminnym nie udało się odnaleźć. Organ zaznaczył, że brak stosownej dokumentacji w archiwum nie przesądza jeszcze o tym, że postępowanie takie nie miało miejsca. Nie bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie pozostaje fakt istnienia dokumentu w postaci inwentaryzacji przedmiotowego budynku z 1984 r., opatrzonego oryginalnymi pieczęciami przez właściwy organ, na którym zostały naniesione zmiany polegające na wykonaniu w ścianie zachodniej trzech okien o lokalizacji i wymiarach jak obecnie oraz dachu czterospadowego. Organ zauważył, że stosownie do art. 76 § 1 K.p.a. dokumenty urzędowo sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

WINB wskazał, że skoro w sposób jednoznaczny nie można wykazać i wykluczyć, że w sprawie odstępstw istotnych od decyzji Urzędu Miasta

i Gminy w [...] z dnia [...].04.1982 r. znak: bud. [...], udzielającej W. G. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego o wym. 9,50 x 10,00 m, usytuowanego na działce nr 1024 położonej w m. Z. nie było prowadzone postępowanie naprawcze przez właściwy organ, zatem postępowanie w sprawie legalności 3 szt. okien w ścianie zachodniej tego budynku oraz dachu czterospadowego należy umorzyć w całości. Nakładanie obowiązku zamurowania okien na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane przez organ I instancji, w sytuacji gdy okna te właściwy organ zaakceptował w 1984 r. poprzez opieczętowanie jedynego dostępnego oryginalnego dokumentu z tamtego okresu, jest nieuprawione. Z tych przyczyn decyzja podlega uchyleniu w całości. Orzekanie ponownie w tej samej sprawie, bez wskazania nowych okoliczności, nieznanych organowi w dacie orzekania jest bezprzedmiotowe, stąd zasadnym jest umorzenie postępowania w całości.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. B. wniosła o jej uchylenie i rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd.

W uzasadnieniu podtrzymała dotychczasową argumentację podając, że na sąsiedniej działce wybudowany został budynek niezgodnie z warunkami udzielonego decyzją z dnia [...] kwietnia 1982 r. pozwolenia na budowę. Zarówno poprzedni właściciele działki nr 1021/1, jak i obecni nie byli zawiadamiani o prowadzeniu odrębnego postępowania w sprawie przedmiotowego budynku. Tymczasem istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Podała, że zmiany dokonane w budowie przedmiotowego budynku w istotny sposób naruszają interes właścicieli działki nr 1021/1

i uniemożliwiają zabudowanie jej wschodniej części. Za nieuzasadnione

i nieprawidłowe uznała umorzenie postępowania przez organ II instancji. Wobec braku udowodnienia w sposób niebudzący wątpliwości, że postępowanie w sprawie zalegalizowania odstępstw od pozwolenia na budowę było prowadzone, rolą organu było prowadzenie postępowania wobec stwierdzonych odstępstw, tj. zarówno dachu jak i okien w trybie art. 50-51 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że ocenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przez organy administracji przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Sąd przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy nie bada zatem celowości, ani słuszności zaskarżonego rozstrzygnięcia (tu decyzja), a ogranicza się do stwierdzenia, czy w świetle ustalonego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego dopuszczalne było wydanie przedmiotowej decyzji. Przy czym, jak wynika z art. 133 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.". Sąd orzeka na podstawie akt sprawy i w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli miało ono istotny wpływ na wynika sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach.

Przeprowadzona według powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że nie narusza ona prawa i dlatego skarga, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., podlegała oddaleniu.

Zaskarżoną decyzją, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję z dnia [...] marca 2016 r. ([...]) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (sprostowaną postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r.) nakazującą M. G., w terminie do dnia [...] września 2016 r. dokonać zamurowania materiałem ściennym niepalnym lub luksferami 3 otworów okiennych istniejących w ścianie budynku mieszkalnego na działce nr 1024, położonej w miejscowości Z., tj. 1 otwór okienny o wymiarach 100 x 70 cm w poziomie piwnic oraz 2 otwory okienne o wymiarach 60 x 150 cm w poziomie parteru, i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. Zgodzić się należało z organem odwoławczym, że zebrany w postępowaniu pierwszoinstancyjnym materiał dowodowy nie dawał podstawy do ustalania, iż zaistniały przesłanki do zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, co w konsekwencji skutkować musiało umorzeniem postępowania pierwszej instancji w całości.

Otóż przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 wspomnianej ustawy stanowi podstawę do wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia z art. 50 ust. 1, nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Wdrożenie trybu przewidzianego w art. 50 – 51 w związku z art. 51 ust. 7 tej ustawy możliwe jest wówczas, co nie może budzić wątpliwości, gdy już wcześniej postępowanie naprawcze nie było prowadzone.

W warunkach rozpoznawanej sprawy bezsporne jest, że budynek mieszkalny o wymiarach 9,50 x 10 m na działce nr 1024 poł. w miejscowości Z. został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego W. G. (decyzja z dnia [...] kwietnia 1982 r. Urzędu Miasta i Gminy w [...]), niezgodnie z warunkami tego pozwolenia i przepisami. Według pozwolenia na budowę budynek ten od granicy sąsiedniej działki nr 1021/1 M. B. miał mieć ścianę pełną bez otworów i dach dwuspadowy ze spadkiem na własną działkę, natomiast niezgodnie z tym pozwoleniem w ścianie budynku od tej granicy (zachodniej) wykonano 3 otwory okienne i dach czterospadowy.

Wydany w pierwszej instancji nakaz, w myśl art. 51 ust. 1 pkt 2 cyt. wyżej, obejmuje 3 otwory okienne przedmiotowego budynku i jak wynika z lektury uzasadnienia decyzji z dnia [...] marca 2016 r. jego wydanie nastąpiło z zaznaczeniem, że nie można jednoznacznie wykluczyć, iż nie było wcześniej prowadzone postępowanie naprawcze, o czym świadczy inwentaryzacja sporządzona w trakcie budowy i opieczętowania przez właściwy organ.

W aktach sprawy (karta 24 i następne I instancji) znajduje się uwierzytelniona kopia dokumentacji p.n. "Inwentaryzacja budynku mieszkalnego ob. G. W. zam. [...]" sporządzona w lipcu 1984 r., uwzgledniająca zmiany stwierdzone podczas oględzin przeprowadzonych przez organ I instancji w dniu [...] sierpnia 2014 r. Dokumentacja ta, a także oświadczenie M. G. i zeznania powołanych przez nią świadków, złożone podczas rozprawy w dniu [...] czerwca 2016 r. przed organem odwoławczym, potwierdzają dokonanie niezgodnych z pozwoleniem zmian w trakcie budowy budynku mieszkalnego na działce nr 1024. Prawidłowo przy tym organ odwoławczy zaznaczył, że wspomniana wyżej inwentaryzacja budynku z 1984 r., z naniesionymi zmianami polegającymi na wykonaniu w ścianie zachodniej 3 otworów okiennych o lokalizacji i wymiarach jak obecnie oraz dachu czterospadowego, opatrzona jest oryginalnymi pieczęciami właściwego organu który wydał także pozwolenie na budowę M. G.

Nadto z ustaleń organów obu instancji, w sposób wyraźny wynika, że nie udało się im uzyskać (odnaleźć) dokumentacji odrębnego postępowania dotyczącego budowy budynku niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Brak archiwalnej dokumentacji w tym zakresie, w trafnej ocenie organu odwoławczego, nie może przesądzać o tym, że postępowanie naprawcze nie było wcześniej prowadzone. Wbrew zarzutom skarżącej, wspomniana wyżej inwentaryzacja budynku mieszkalnego z 1984 r. z naniesionymi zmianami (identycznymi ze stwierdzonymi w postępowaniu prowadzonym aktualnie przez organ I instancji) i opatrzona oryginalnymi pieczęciami właściwego organu nie była "sprawą prywatną rodziny G." (inwestora) i "nie wywołuje żadnych skutków prawnych". Tego rodzaju dokumentacja opracowywana była, na gruncie przepisów prawa budowlanego z 1974 r. wówczas obowiązujących (czyli w latach 1982 – 1984) w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na użytkowanie (m.in. gdy chodziło o doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem), stroną tego postępowania był wyłącznie inwestor i stąd też to, że "w posiadaniu rodziny B. znajdowało się tylko pozwolenie na budowę z dnia [...] kwietnia 1982 r." nie może służyć interpretacji i wnioskowaniu, że żadne inne postępowanie wobec przedmiotowego budynku nie było prowadzone, a w szczególności nie daje podstawy do uznania, że działania inwestora polegały wyłącznie na odstąpieniu od warunków pozwolenia na budowę. Trzeba też zauważyć i podkreślić, że skarżąca na poparcie swojego stanowiska i zarzutów, generalnie też kwestionując przydatność dowodową powoływanej inwentaryzacji budynku nie przedstawiała, oprócz własnych twierdzeń, żadnych dowodów, a więc czy z dokumentów, czy też chociażby dowodów z zeznań świadków.

W takim stanie rzeczy, stanowisko organu odwoławczego, że skoro nie można wykazać i również wykluczyć, iż w sprawie istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę z dnia [...] kwietnia 1982 r., udzielonego W. G., nie było prowadzone postępowanie w sprawie legalności 3 otworów okiennych w ścianie zachodniej budynku mieszkalnego na działce nr 1024 oraz dachu czterospadowego podlegać musi umorzeniu w całości, zasługuje na akceptację. Konieczne stało się skasowanie nałożonego przez organ I instancji, w myśl art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, obowiązku zamurowania trzech otworów okiennych wobec zaakceptowania ich przez właściwy organ w 1984 r. (poprzez zainwentaryzowanie zmian), czego dowodzi powołana dokumentacja (będąca jedynym w istocie oryginalnym dokumentem z tamtego okresu) z oryginalnymi pieczęciami właściwego organu. W takiej sytuacji prawidłowym jest umorzenie postępowania w myśl art. 105 § 1 K.p.a., czyli bez orzekania co do istoty sprawy. Decyzja taka kończy sprawę pod względem procesowym (nie rozstrzygając o materialnoprawnych uprawnieniach lub obowiązkach) wobec braku przesłanek do orzekania co do istoty sprawy.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.