Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SAB/Wr 3152/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Kuczyńska - Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z 13 sierpnia 2021 r., nadanym w tym samym dniu w urzędzie pocztowym, M. S. (dalej: skarżący, strona skarżąca) - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – złożył skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy.

W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z 4 listopada 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia w sprawie oraz złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto odrębnym zarządzeniem wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te doręczono na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 28 grudnia 2021 r.

W wyznaczonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącego złożył pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego przed Sądem oraz uiścił wpis sądowy od skargi. Ponadto celem wykazania wniesienia ponaglenia przedłożył – jak wskazał - dowód wniesienia ponaglenia, z którego wynika, że przesyłka zaadresowana do Wojewody Dolnośląskiego w sprawie skarżącego została nadana listem poleconym w dniu 22 września 2021 r.

Do akt sprawy dołączono wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej "śledzenie przesyłek", z którego wynika, ze przesyłka o numerze wskazanym w przesłanym dowodzie wniesienia ponaglenia została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 22 września 2021 r.

W aktach administracyjnych sprawy znajduje się notatka z 6 września 2021 r., z której wynika, że do dnia sporządzenia notatki nie wpłynęło ponaglenie skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.

- dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, tj. określenie, od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, tj. określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do uznania, że skarga jest niedopuszczalna, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto, na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. - dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi

na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarga strony skarżącej, w sprawie bezczynności Wojewody w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy, nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia w tym zakresie, zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.

Pełnomocnik strony skarżącej wezwany do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia, wykazał, że ponaglenie zostało złożone w dniu 22 września 2021 r. Skarga na bezczynność została natomiast nadana w urzędzie pocztowym w dniu 13 sierpnia 2021 r. Ponaglenie zostało zatem złożone już po wniesieniu skargi.

Skoro w sprawie ustalono, że skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia, skarga podległa odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. (pkt I sentencji postanowienia). W punkcie II sentencji postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.