Wyrok NSA oz. we Wrocławiu, sygn. akt SA/Wr 935/92
NSA oz. we Wrocławiu
Data orzeczenia: 1992-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Powołane przepisy: article: art. 47 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174
law: Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 15 czerwca 1984 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
article: par. 7, par. 7 ust. 1 pkt 14 i 15
journal: Dz.U. 1984 nr 32 poz. 176
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 czerwca 1984 r. w sprawie wykonywania obowiązku meldunkowego i prowadzenia ewidencji ludności.
Teza: 1. Dokonanie materialno-technicznej czynności zameldowania na pobyt stały "przez zarejestrowanie danych dotyczących osoby i miejsca pobytu" /art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/ może nastąpić jedynie na "podstawie zgłoszenia", a więc wniosku osoby wykonującej swój obowiązek meldunkowy. Nie może to być jakikolwiek wniosek, lecz tylko taki, który odpowiada prawnym wymogom określonym w par. 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 czerwca 1984 r. w sprawie wykonywania obowiązku meldunkowego i prowadzenia ewidencji ludności /Dz.U. nr 32 poz. 176/.

2. Brak należycie wypełnionego i podpisanego formularza "zgłoszenie pobytu stałego" wyklucza możliwość zameldowania na pobyt stały w drodze czynności rejestracyjnej /art. 47 ust. 1 ustawy/. Jeżeli niektóre pozycje złożonego formularza pozostały niewypełnione bądź z innych powodów budzą wątpliwości, to zameldowanie może wprawdzie nastąpić ale dopiero na podstawie decyzji rozstrzygającej owe wątpliwości w oparciu o art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

3. Potwierdzenie faktu uprawnienia przewidziane w par. 7 ust. 1 pkt 14 i par. 7 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 czerwca 1984 r. w sprawie wykonywania obowiązku meldunkowego i prowadzenia ewidencji ludności /Dz.U. nr 32 poz. 176/ dokonane przez osobę nieuprawnioną zwłaszcza w postaci złożonego sfałszowanego podpisu osoby uprawnionej musi być traktowane co najmniej jak brak takiego potwierdzenia wyłączający dopuszczalność zameldowania w drodze czynności rejestracyjnej.

4. Przewidzianego w par. 7 ust. 1 pkt 14 cytowanego rozporządzenia potwierdzenia faktu przebywania może dokonać wynajmujący, ale tylko wobec najemcy lokalu, w pozostałych przypadkach podmiotem uprawnionym do potwierdzenia faktu przebywania jest wyłącznie osoba bezpośrednio zajmująca lokal, a więc najemca lub właściciel lokalu. W wykonywaniu tej kompetencji nie może on być zastępowany przez właściciela lub zarządcę budynku, którego zadania ograniczają się do potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu.

5. Wadliwość zgłoszenia nie jest jednoznaczna z dopuszczalnością anulowania czynności materialno-technicznej dokonanej na jego podstawie.

6. Rzeczą organu prowadzącego postępowanie przewidziane art. 47 ust. 2 ustawy jest nie tyle zbadanie prawidłowości "zgłoszenia meldunkowego", ile porównanie zawartych w nim danych ze stanem rzeczywistym. Tylko w przypadku ujawnienia, że wbrew owym danym nie zachodziły konstytutywne przesłanki zameldowania /albo wymeldowania/ organ wydaje decyzję o anulowaniu wpisu meldunkowego na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy.

7. Działając na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy - organy właściwe w sprawach ewidencji są uprawnione jedynie do rozstrzygania wątpliwości co do danych zamieszczonych w zgłoszeniu meldunkowym i podjęcia ewentualnej decyzji o anulowaniu czynności meldunkowych jeżeli w rezultacie takiego badania zostanie ujawniony rzeczywisty brak przesłanek dokonania owej czynności.

TEZY

1. Dokonanie materialno-technicznej czynności zameldowania na pobyt stały "przez zarejestrowanie danych dotyczących osoby i miejsca pobytu" /art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/ może nastąpić jedynie na "podstawie zgłoszenia", a więc wniosku osoby wykonującej swój obowiązek meldunkowy. Nie może to być jakikolwiek wniosek, lecz tylko taki, który odpowiada prawnym wymogom określonym w par. 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 czerwca 1984 r. w sprawie wykonywania obowiązku meldunkowego i prowadzenia ewidencji ludności /Dz.U. nr 32 poz. 176/.

2. Brak należycie wypełnionego i podpisanego formularza "zgłoszenie pobytu stałego" wyklucza możliwość zameldowania na pobyt stały w drodze czynności rejestracyjnej /art. 47 ust. 1 ustawy/. Jeżeli niektóre pozycje złożonego formularza pozostały niewypełnione bądź z innych powodów budzą wątpliwości, to zameldowanie może wprawdzie nastąpić ale dopiero na podstawie decyzji rozstrzygającej owe wątpliwości w oparciu o art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

3. Potwierdzenie faktu uprawnienia przewidziane w par. 7 ust. 1 pkt 14 i par. 7 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 czerwca 1984 r. w sprawie wykonywania obowiązku meldunkowego i prowadzenia ewidencji ludności /Dz.U. nr 32 poz. 176/ dokonane przez osobę nieuprawnioną zwłaszcza w postaci złożonego sfałszowanego podpisu osoby uprawnionej musi być traktowane co najmniej jak brak takiego potwierdzenia wyłączający dopuszczalność zameldowania w drodze czynności rejestracyjnej.

4. Przewidzianego w par. 7 ust. 1 pkt 14 cytowanego rozporządzenia potwierdzenia faktu przebywania może dokonać wynajmujący, ale tylko wobec najemcy lokalu, w pozostałych przypadkach podmiotem uprawnionym do potwierdzenia faktu przebywania jest wyłącznie osoba bezpośrednio zajmująca lokal, a więc najemca lub właściciel lokalu. W wykonywaniu tej kompetencji nie może on być zastępowany przez właściciela lub zarządcę budynku, którego zadania ograniczają się do potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu.

5. Wadliwość zgłoszenia nie jest jednoznaczna z dopuszczalnością anulowania czynności materialno-technicznej dokonanej na jego podstawie.

6. Rzeczą organu prowadzącego postępowanie przewidziane art. 47 ust. 2 ustawy jest nie tyle zbadanie prawidłowości "zgłoszenia meldunkowego", ile porównanie zawartych w nim danych ze stanem rzeczywistym. Tylko w przypadku ujawnienia, że wbrew owym danym nie zachodziły konstytutywne przesłanki zameldowania /albo wymeldowania/ organ wydaje decyzję o anulowaniu wpisu meldunkowego na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy.

7. Działając na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy - organy właściwe w sprawach ewidencji są uprawnione jedynie do rozstrzygania wątpliwości co do danych zamieszczonych w zgłoszeniu meldunkowym i podjęcia ewentualnej decyzji o anulowaniu czynności meldunkowych jeżeli w rezultacie takiego badania zostanie ujawniony rzeczywisty brak przesłanek dokonania owej czynności.