Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 920/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Mirosław Bator SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 listopada 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenie A na niewykonanie przez Stowarzyszenie B wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lipca 2018 roku, sygnatura akt II SAB/Kr 99/18 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skargę oddala


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 21 lipca 2020 r. Stowarzyszenie A złożyło skargę na niewykonanie przez Stowarzyszenie B wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2020 r. sygn. akt I OSK 165/19 oddalającego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lipca 2018 r. sygn. akt II SAB/Kr 99/18 nakazującego organowi rozpoznanie wniosku Skarżącego z dnia 15 lutego 2018 r. w zakresie tożsamości lub nazwy kontrahentów w terminie 14 dni. Skarżące Stowarzyszenie A wniosło o wymierzenie grzywny w wysokości 5000,00 zł, rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podano, iż skarżący otrzymał od pełnomocnika procesowego organu pismo zatytułowane "Decyzja", które należy uznać za tzw. "nieakt", bowiem jest to dokument podpisany przez osobę w oczywisty sposób nieuprawnioną do wydawania decyzji w imieniu Organu. Nadto podano, iż pismem z dnia 5 czerwca 2020 r. Organ przesłał swoją "decyzję" bezpośrednio skarżącemu, to jest z pominięciem ustanowionego w sprawie pełnomocnika w mojej osobie. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że w sytuacji, gdy strona ustanowi pełnomocnika jakiekolwiek doręczenia bezpośrednio do rąk strony mają li tylko walor informacyjny i nie rodzą skutków procesowych. Tym samym uznać pomimo otrzymania wezwania do wykonania wyroku w dalszym ciągu zaskarżony organ go nie wykonuje.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie podając, iż Stowarzyszenie B należy do grupy podmiotów niebędących organami władzy publicznej. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma art. 17 u.d.i.p., zgodnie z którym do rozstrzygnięć takich podmiotów w sprawie o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 u.d.i.p. stosuje się odpowiednio. O niewykonaniu wyroku można zatem mówić wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie – bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego go postępowania - nie zostało wydane bądź nie podjęto innych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. W przedmiotowej sprawie decyzją z dnia 5 maja 2020 r. jak również decyzją z dnia 5 czerwca 2020 r. Stowarzyszenie B " wykonało wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2020 r. sygn. akt I OSK 165/19 oddalający skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lipca 2018 r. sygn. akt II SAB/Kr 99/18 nakazującego Organowi rozpoznanie wniosku Skarżącego z dnia 15 lutego 2018 r. w zakresie tożsamości lub nazwy kontrahentów w terminie 14 dni. Pisma te zostały przesłane do Skarżącego i jednocześnie, jak wynika ze skargi, jest mu znana ich treść. Okoliczność odebrania decyzji nie jest kwestionowana przez Stowarzyszenie A Tym samym Stowarzyszenie w celu zakończenia postępowania podjęło stosowne czynności zmierzające do wykonania wyroku i załatwieniu sprawy. Pisma z dnia 5 maja 2020 r. i 5 czerwca 2020 r. doręczone Skarżącemu w dniu 19 maja 2020 r. zawierały realizację wytycznych Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie jeśli Skarżący nie jest zadowolony ze sposobu rozstrzygnięcia sprawy lub kwestionuje ważność aktu działania Organu, winien w tym zakresie skorzystać z przysługującego mu prawa w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargi bez skorzystania z tego prawa. Jednocześnie, w myśl przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący nie jest uprawniony do stwierdzenia nieważności decyzji. Kompetencja taka przysługuje odpowiednio Organowi albo sądowi administracyjnemu, co w przedmiotowej sprawie nie nastąpiło.

Skarżący skorzystał natomiast z powyższego prawa i w dniu 29 maja 2020 r. wniósł skargę na decyzję z dnia 5 maja 2020 r. Sprawa została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Tym samym, w świetle cytowanych wyżej orzeczeń, skarga na niewykonanie wyroku jawi się jako przedwczesna. Ponadto, w dniu 5 czerwca w odpowiedzi na wezwanie strony skarżącej z dnia 29 maja 2020 r. Stowarzyszenie przesłało decyzję stronie Skarżącej na adres zgodnie z wnioskiem z dnia 15 lutego 2018 r., w którym wskazano elektroniczny lub korespondencyjny adres do doręczeń. Wniosek nie został zmieniony lub zaktualizowany. Pełnomocnictwo procesowe obejmowało postępowanie sądowoadministracyjne, a nie udostępnienie informacji publicznej. Stowarzyszenie B również ma ustalone pełnomocnictwo, a strona Skarżąca całą korespondencję kieruje bezpośrednio do siedziby Stowarzyszenia. Poza tym, pełnomocny wyrok w przedmiotowej sprawie nie został skutecznie dostarczony do pełnomocnika Stowarzyszenie B

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. Art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt. 2 p.p.s.a., na którym w myśl art. 120 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 286 § 1 p.p.s.a., po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji kończącego postępowanie akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. W myśl § 2 powyższego artykułu, termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt.

Jak wynika z akt sądowych o sygnaturze II SAB/Kr 99/18, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej, akta administracyjne wraz z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lipca 2018 r. ze stwierdzeniem jego prawomocności, nakazującym Stowarzyszenie B " rozpoznanie wniosku strony skarżącej z dnia 15 lutego 2018 r. w zakresie tożsamości lub nazwy kontrahentów w terminie 14 dni, zostały organowi doręczone w dniu 29 czerwca 2020 roku (k.192 akt sądowych II SAB/Kr 99/18). Jak wynika z akt administracyjnych, w związku z w/w wyrokiem, Stowarzyszenie B już w dniu 4 maja 2020 roku wydało decyzję, którą odmówiło udostępnienia Stowarzyszenie A danych w zakresie imion i nazwisk osób, które zawarły umowy ze Stowarzyszenie B ". Decyzja ta została zaskarżona do sądu, który wyrokiem z dnia 6 listopada 2020 roku wydanym do sygnatury akt II SA/Kr 711/20 stwierdził jej nieważność. Jednakże niezależnie od w/w decyzji z 4 maja 2020 roku, realizując obowiązek wynikający z prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lipca 2018 r. sygn. akt II SAB/Kr 99/18 nakazującego organowi rozpoznanie wniosku strony skarżącej z dnia 15 lutego 2018 r. w zakresie tożsamości lub nazwy kontrahentów w terminie 14 dni, Stowarzyszenie B " w dniu 5 czerwca 2020 roku, wydało decyzję odmawiającą udostępnienia Stowarzyszenie A danych w zakresie imion i nazwisk osób, które zawarły umowy ze Stowarzyszenie B ". Tym samym wydając tę decyzję zrealizowało w terminie obowiązek wynikający z w/w wyroku, wykonując wyrok jeszcze przed rozpoczęciem biegu terminu.

W uzupełnieniu i niezależnie od powyższego można wskazać, że w związku z art. 15 zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, do 24 maja 2020 roku terminy w postępowaniach administracyjnych i tak nie rozpoczynały się, a rozpoczęte ulegały do tego dnia zawieszeniu.

W zakresie zarzutu, że decyzja ta została doręczona bezpośrednio stronie, a nie jej pełnomocnikowi należy wskazać, że Stowarzyszenie B " przesłało decyzję Stowarzyszenie A na adres zgodnie z wnioskiem z dnia 15 lutego 2018 r., w którym wskazano elektroniczny lub korespondencyjny adres do doręczeń. Wniosek nie został zmieniony lub zaktualizowany. Podzielić należy stanowisko Stowarzyszenie B ", że pełnomocnictwo procesowe obejmowało postępowanie sądowoadministracyjne, a nie udostępnienie informacji publicznej. Dlatego skierowanie decyzji bezpośrednio do strony na wskazany przez nią we wniosku o udostępnienie informacji publicznej adres, należy uznać za prawidłowe i stanowiące wykonanie wyroku, co nastąpiło w wymaganym przez prawo terminie. W tej sytuacji Stowarzyszenie B nie można postawić zarzutu, że nie wykonało prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lipca 2018 r. sygn. akt II SAB/Kr 99/18.

Kończąc należy też zaznaczyć, że skarga błędnie zarzuca, że Stowarzyszenie B nie wykonało wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2020 r. sygn. akt I OSK 165/19. Wyrokiem, który w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a. uwzględniał skargę na bezczynność był wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lipca 2018 r. sygn. akt II SAB/Kr 99/18. W/w wyrok NSA oddalał skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lipca 2018 r. sygn. akt II SAB/Kr 99/18, przy czym w postępowaniu sądowoadministracyjnym wyrok sądu II instancji nie zastępuje wyroku sądu I instancji, jak to ma miejsce w przypadku decyzji organu odwoławczego w postępowaniu administracyjnym. Uwzględniając jednak treść uzasadnienia skargi i okoliczności faktyczne sprawy, sąd rozpoznał skargę jako wniesioną na niewykonanie obowiązku w zakresie rozpoznania wniosku strony skarżącej z dnia 15 lutego 2018 r. w zakresie udostępnienia tożsamości lub nazwy kontrahentów, który to obowiązek wynikał z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lipca 2018 r. sygn. akt II SAB/Kr 99/18.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a., z którego wynika, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.