Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 73/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 107 ust. 1, 3 i 4
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.
article: art. 169 par 1 i art. 168 par 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 18 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2013 roku sprawy ze skargi A. z siedzibą w W. Niemcy na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o zwrot akcyzy bez rozpatrzenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego w P. postanowieniem z dnia [...] nr [...] pozostawił bez rozpatrzenia wniosek "A" GmbH z siedzibą w W. Niemcy, dotyczący zwrotu akcyzy od samochodów osobowych.

Spółka "A" GmbH wniosła zażalenie na postanowienie organu I instancji do Dyrektora Izby Celnej w [...], zarzucając naruszenie:

- art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak zebrania całego materiału dowodowego niezbędnego do merytorycznego rozpatrzenia sprawy oraz poprzez brak zastosowania tego przepisu w sytuacji, gdy fakt zapłaty akcyzy od przedmiotowych samochodów winien być znany organowi celnemu,

- art. 168 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, iż wniosek złożony przez Spółkę nie spełniał wymagań dla wniosku o zwrot akcyzy ustalonych w art. 107 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

Orzeczenie organu odwoławczego zapadło w oparciu o następujące ustalenia faktyczne:

W dniu [...] Spółka "A" GmbH z siedzibą w W. Niemcy ( dalej: Spółka) wystąpiła z wnioskiem o zwrot akcyzy w kwocie 109.868 zł od siedmiu samochodów osobowych marki Kia Sorento zakupionych w Polsce i następnie dostarczonych wewnątrzwspólnotowo do Spółki. Do wniosku nie dołączono dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju za samochody, których wniosek dotyczył ani dokumentów potwierdzających dostawę wewnątrzwspólnotową tych samochodów. W polu 6 wniosku podano, że zapłata akcyzy dokonana została przez "B" Sp. z o.o. oraz, że dokumenty potwierdzające dostawę wewnątrzwspólnotową to dokumenty przewozowe CMR. W związku z brakiem wymaganych dokumentów organ I instancji pismem z dnia 3 października 2012 r. wezwał stronę do złożenia dowodu zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub faktur z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumentów potwierdzających dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej, którymi mogły być dokumenty przewozowe, celne faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową lub innych dokumentów wskazujących na dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej, w szczególności: korespondencji handlowej, dokumentu dotyczącego ubezpieczenia, dokumentu potwierdzającego zapłatę za dokonany wywóz. W wymienionym wyżej piśmie wezwano także Spółkę do przedłożenia dokumentów potwierdzających nabycie przez nią prawa rozporządzania samochodem wymienionym we wniosku jak właściciel ( np. faktur zakupu) oraz złożenia pisemnego oświadczenia o terminie i sposobie wywozu oraz miejscu dostarczenia samochodów osobowych poza terytorium kraju ( tylko w przypadku, gdy wywóz samochodu zrealizowano własnym środkiem transportu, bez udziału przewoźnika).

Spółka złożyła kserokopie zgłoszeń celnych SAD z wykazaną kwotą akcyzy od samochodów będących przedmiotem wniosku, duplikaty faktur VAT UE oraz kserokopie listów przewozowych na potwierdzenie wywozu w/w samochodów do odbiorcy w Niemczech. Wyjaśniła, że oryginały żądanych dokumentów były w posiadaniu innego podmiotu – "C" sp. z o.o., który jako pierwszy złożył je wraz z wnioskami o zwrot akcyzy od przedmiotowych samochodów do Naczelnika Urzędu Celnego w P. Zdaniem Spółki dokumenty te powinny zostać włączone do niniejszego postępowania bez konieczności ponownego obciążania ciężarem dowodu Spółki.

Złożone przez Spółkę kserokopie dokumentów wraz z wyjaśnieniami nie zostały uznane przez organ I instancji za dokumenty, które usuwały braki formalne wniosku o zwrot akcyzy.

Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 107 ust. 1, 3 i 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym ( tekst jedn. Dz.U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626 ze zm.) podmiotowi, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, i który dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu niezrejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, przysługuje zwrot akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego. Do wniosku o zwrot akcyzy załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnatrzwspólnitowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem. Wzór wniosku o zwrot akcyzy znajduje się w załączniku do rozporządzenia ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego ( Dz.U. Nr 32, poz. 246). Zgodnie z § 3 i 4 w/w rozporządzenia, właściwy naczelnik urzędu celnego, uwzględniając wniosek o zwrot akcyzy, obowiązany jest ostemplować pieczęcią urzędu celnego oraz przedziurkować każdy element dołączony do wniosku o zwrot akcyzy w celu uniknięcia ponownego ich użycia. Po dokonaniu zwrotu akcyzy właściwy naczelnik urzędu celnego niezwłocznie zwraca podmiotowi dokumenty dołączone do wniosku o zwrot akcyzy. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 168 § 2 i § 3 Ordynacji podatkowej podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu ( miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych oraz podpis. Od spełnienia tych wymagań uzależnione jest uznanie skuteczności prawnej podania. Jednym z wymagań jest uczynienie zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych, w zakresie którego mieści się miedzy innymi wymóg złożenia załączników, jeżeli przepis szczególny nakłada taki obowiązek na wnioskodawcę. Wymagane przepisami załączniki są nierozłącznym elementem wniosku i ich dołączenie jest wymogiem formalnym warunkującym skuteczne wszczęcie postępowania w sprawie. W przypadku ich niezłożenia przez wnioskodawcę rozpoznanie merytoryczne sprawy nie jest możliwe a podanie pozostawia się bez rozpatrzenia w trybie art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej. Wszczęcie postępowania w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego następuje na wniosek strony złożony na odpowiednim formularzu określonym w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. Do wniosku należy dołączyć niezbędne dokumenty w postaci dowodu zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub faktury z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnatrzwspólnotowej lub eksportu. Z przepisów tych wynika również obowiązek złożenia tych dokumentów w oryginałach, które w przypadku uwzględnienia wniosku strony należy ostemplować pieczęcią urzędu celnego i przedziurkować w celu uniknięcia ponownego ich użycia oraz zwrócić stronie.

W rozpoznawanej sprawie Spółka złożyła wniosek o zwrot akcyzy zgodnie z wymogami określonymi w przepisach, ale do wniosku nie dołączyła wymaganych prawem dokumentów. Przedstawiła kserokopie zgłoszeń celnych SAD z wykazaną kwotą akcyzy od samochodów będących przedmiotem wniosku, duplikaty faktur VAT UE – 7 sztuk ( ze wskazanym numerem SAD), potwierdzenie przelewu należności wynikających z deklaracji SAD oraz kserokopie listu przewozowego CMR. Ponadto wyjaśniła, że oryginały większości żądanych dokumentów były w posiadaniu innego podmiotu – "C" sp. z o.o., który jako pierwszy złożył je wraz z wnioskami o zwrot akcyzy od przedmiotowych samochodów do organu celnego.

Dyrektor Izby Celnej w [...] stwierdził, że kserokopie zgłoszeń celnych z wykazaną akcyzą nie stanowią dowodu zapłaty akcyzy na terytorium kraju, bowiem dokument ten nie spełnia wymagań określonych w art. 61 Ordynacji podatkowej regulującym formy rozliczeń pieniężnych z tytułu należności podatkowych. Zgodnie z tym przepisem dowodem zapłaty podatków przez podatników prowadzących działalność gospodarczą i obowiązanych do prowadzenia księgi rachunkowej lub podatkowej księgi przychodów i rozchodów jest polecenie przelewu na rachunek organu podatkowego, a dowodem zapłaty podatków w formie gotówkowej przewidzianej w innych przypadkach może być dowód wpłaty gotówkowej. Wzory formularzy tych dokumentów określone zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie wzoru formularza wpłaty gotówkowej oraz polecenia przelewu na rachunek organu podatkowego ( Dz.U. z 2008 r. Nr 236, poz. 1636). W przypadku zlecenia płatniczego na rzecz organów podatkowych w formie dokumentu elektronicznego dowodem zapłaty podatków jest potwierdzenie banku obciążenia rachunku podatnika określoną kwotą i uznania nią rachunku organu podatkowego. W ocenie organu odwoławczego załączone duplikaty faktur VAT UE, nie wykazujące kwoty akcyzy nie mogą być uznane za dowód, o którym mowa w w/w przepisach. Ponadto złożonej kserokopii listu przewozowego CMR nie można uznać za dokument wypełniający dyspozycję zawartą w przepisach szczególnych w zakresie wymagań dotyczących wniosków o zwrot akcyzy od samochodu osobowego, ponieważ dokument potwierdzający dokonanie dostawy wewnatrzwspólnotowej winien być złożony w oryginale. Uzupełnienie braków formalnych wniosku jest obowiązkiem wnioskodawcy. Obowiązkiem organu jest jedynie sprawdzenie, czy wniosek złożony przez stronę spełnia wymogi formalne określone przepisami prawa, aby postępowanie w sprawie mogło być skutecznie wszczęte. W razie stwierdzenia braków formalnych obowiązkiem organu jest wezwanie wnioskodawcy do usunięcia tych braków pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Dopiero po skutecznym wszczęciu postępowania, na etapie postępowania dowodowego, organ może włączać do akt tego postępowania wszelkie inne dokumenty w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia.

Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie organu odwoławczego, żądając jego uchylenia a także uchylenia postanowienia je poprzedzającego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie:

- art. 168 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, że dokumenty wskazane w art. 107 ustawy akcyzowej stanowią element wniosku o zwrot podatku akcyzowego,

- art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak zebrania całego materiału dowodowego niezbędnego do merytorycznego rozpoznania sprawy oraz poprzez brak zastosowania w sytuacji, gdy fakt zapłaty akcyzy od samochodów osobowych oraz moment przeniesienia prawa własności do samochodów osobowych, których dotyczył wniosek Spółki winien być znany naczelnikowi z urzędu,

- art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez żądanie przedstawienia dokumentów, które w momencie wezwania do przedstawienia były w posiadaniu organu podatkowego sporządzającego wezwanie.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że złożenie wniosku nawet bez wymaganych dokumentów inicjuje powstanie w sprawie zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu osobowego. Warunkiem uzyskania zwrotu akcyzy jest spełnienie przesłanek materialnoprawnych wskazanych w ustawie, to jest : nabycie przez podatnika prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, dokonanie przez podatnika lub inny podmiot działający w jego imieniu dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodów, samochody osobowe nie zostały zarejestrowane na terytorium Polski zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od samochodów zapłacona została akcyza na terytorium Polski. Żadna z powyższych przesłanek nie wskazuje na konieczność przedstawienia dokumentów jako warunku uzyskania zwrotu. Załączenie dokumentów ma na celu jedynie potwierdzenie spełnienia przesłanek materialno prawnych. Jednakże fakt spełnienia, bądź nie przesłanek uprawniających do zwrotu odbywać się musi w normalnym trybie postępowania podatkowego, w tym postępowania dowodowego. Przyjmując argumentację Dyrektora Izby Celnej w [...] postępowanie w sprawie zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu osobowego sprowadzałoby się do formalnej oceny wstępnej wniosku, bez konieczności prowadzenia postępowania podatkowego na zasadach określonych w Ordynacji podatkowej. W takim przypadku bowiem fakt załączenia właściwych dokumentów skutkowałby koniecznością zwrotu akcyzy, a jedynym przypadkiem braku zwrotu byłaby sytuacja, w której wnioskodawca nie przedstawił wymienionych w art. 107 ustawy akcyzowej dokumentów. Przyjęcie takiej koncepcji postępowania w sprawie o zwrot podatku akcyzowego prowadziłoby do pominięcia całkowicie konieczności prowadzenia postępowania dowodowego, czemu sprzeciwia się brzmienie § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego, które wskazuje na możliwość przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Użycie przymiotnika " dodatkowy" wskazuje na istnienie podstawowego postępowania wyjaśniającego, które zdaniem skarżącej Spółki sprowadza się do postępowania dowodowego, służącego merytorycznej ocenie wniosku o zwrot akcyzy wraz z załączonymi dowodami, na zasadach określonych w Ordynacji podatkowej. Skarżąca wyjaśniła, iż w trakcie postępowania nie była bierna. Pozostałe dokumenty, których z przyczyn obiektywnych nie mogła złożyć ( istnieje tylko jeden oryginalny dowód zapłaty i list przewozowy CMR) znajdują się w materiałach postępowania o zwrot akcyzy wszczętego na wniosek "C" sp. z o.o. Nałożenie na skarżącą obowiązku przedłożenia oryginałów dokumentów znajdujących się w posiadaniu innego podmiotu, o czym organ celny miał wiedzę, stanowiło nałożenie obowiązku niemożliwego do spełnienia. Takie postępowanie organu I instancji nie zasługuje na aprobatę, gdyż stanowi istotne uchybienie zasadom praworządności oraz zasady zaufania do organów podatkowych. Naczelnik urzędu celnego powinien zastosować dyspozycje art. 187 § 3 Ordynacji podatkowej uznając, iż jest mu znana z urzędu treść dokumentów złożonych przez "C" sp. z o.o. i na mocy postanowienia włączyć te dokumenty do akt postępowania wszczętego na wniosek skarżącej Spółki.

Dyrektor Izby Celnej w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012.270)- dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie lub inny akt z zakresu administracji publicznej wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.

Ponadto, co należy podkreślić, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną -art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.

Rozpoznając skargę, w tak zakreślonej kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 107 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym ( tekst jedn. Dz.U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626 ze zm.) podmiot, o którym mowa w ust. 1 jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnatrzwspólnotową albo eksportem. Warunkiem zwrotu akcyzy jest zatem złożenie wniosku i dysponowanie przez wnioskodawcę dokumentami. Wnioskodawca żądając zwrotu akcyzy nie może odstąpić od złożenia dokumentów określonych w art. 107 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym i powoływać się na okoliczność dysponowania tymi dokumentami przez inny podmiot, a w konsekwencji żądać by organ załączał te dokumenty z akt innych spraw podatkowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w tym składzie, podziela stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 października sprawie sygn. akt III SA/Gl 2846/10 ( v. orzeczenie zamieszczone w bazie orzeczeń NSA https://cbois.) , iż art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej przewiduje wyjątek od ogólnej zasady oficjalności przewidzianej w Ordynacji podatkowej. Zgodnie z zasadą oficjalności organ administracyjny jest zobowiązany z urzędu wyjaśnić wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, niezależnie od tego, czy służy on udowodnieniu tez korzystnych dla strony postępowania, czy pozwala na podjęcie rozstrzygnięcia dla niej niekorzystnego. Powołany art. 169 § 1 O.p. stanowi, że jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nie wypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Oznacza to, że obowiązek złożenia kompletnego i formalnie poprawnego podania obciąża stronę. Sprawę może zainicjować jedynie wniosek kompletny. Jeżeli braki formalne wniosku nie zostaną w wyznaczonym terminie uzupełnione, to nie dochodzi do wszczęcia postępowania podatkowego. Stosownie do art. 168 § 2 O.p. podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu ( miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. Zgodnie z art. 107 ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, podmiotowi, który nabył prawo do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, i który dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, przysługuje zwrot akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnatrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego. Do wniosku o zwrot załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w ust. 3. Z powyższego wynika, że dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub faktura z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnatrzwspoónotowej albo eksportu stanowią wskazane wymogi ustalone w przepisach szczególnych w rozumieniu art. 168 § 2 O.p., których niespełnienie przez wnoszącego podanie obliguje organ podatkowy do wezwania wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, ze stosownym pouczeniem, a w razie jego nieuzupełnienia do pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Oznacza to, ze w sytuacji nieuzupełnienia braków formalnych podania organ nie może prowadzić postępowania, w tym także gromadzić materiału dowodowego, gdyż postępowanie może wszcząć jedynie wniosek kompletny i formalnie poprawny.

Analogiczne stanowisko w zakresie obowiązków ciążących na wnioskodawcy przedstawił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt I GSK 813/11 (( v. orzeczenie zamieszczone w bazie orzeczeń NSA https://cbois.), stwierdzając że stroną inicjującą postępowanie nie jest organ lecz podmiot ubiegający się o zwrot akcyzy; stąd też nieco inaczej regulowane jest postępowanie dowodowe w tych sprawach i inaczej też rozkłada się " ciężar dowodów", gdyż poza zasadami ogólnymi postępowania, regulowanymi przepisami Ordynacji podatkowej, w postępowaniu o zwrot akcyzy pierwszorzędne znaczenie mają przepisy ustawy o podatku akcyzowym, a także przepisy rozporządzeń Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, oraz z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego. Z przepisów tych jednoznacznie wynika, że obowiązek załączenia do wniosku wymaganych prawem dokumentów spoczywa na podatniku ubiegającym się o zwrot akcyzy, który żądając zwrotu akcyzy, nie może powoływać się jedynie na to, że dokumenty istnieją i wymagać od organów podatkowych, aby to one, a nie podatnik, miały poszukiwać dowodów ( dokumentów).

W ocenie Sądu, rozpoznającego niniejszą sprawę, organ odwoławczy prawidłowo przyjął, iż wobec niezłożenia przez Spółkę dokumentów wymienionych w przepisie art. 107 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym należało pozostawić wniosek bez rozpatrzenia. Bezsporne w sprawie pozostaje, iż Spółka nie przedstawiła żądanych przez organ oryginałów dokumentów, wyjaśniając, że posiadał je inny podmiot, który wcześniej złożył wniosek o zwrot akcyzy od przedmiotowych samochodów osobowych. Do wniosku załączył oryginały dokumentów. Dyrektor Izby Celnej w [...] po analizie przepisów § 4 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego, trafnie wywiódł, iż na wnioskodawcy spoczywał obowiązek złożenia oryginałów dokumentów. W myśl powołanych przepisów organ celny zobowiązany jest ostemplować swoją pieczęcią i przedziurkować każdy dokument dołączony do wniosku o zwrot akcyzy w celu uniknięcia ponownego ich użycia. Po dokonaniu zwrotu akcyzy organ celny niezwłocznie zwraca podmiotowi dokumenty dołączone do wniosku o zwrot akcyzy. Ostemplowaniu i przedziurkowaniu podlegać mogą jedynie oryginały dokumentów. Zbędne byłoby bowiem ostemplowanie i przedziurkowanie kopii dokumentów, gdyż w obrocie prawnym pozostawałyby oryginały i inne kopie tych dokumentów. W takim przypadku nie osiągnięto by celu jakim jest uniknięcie ponownego ich użycia. Zwrot akcyzy przysługuje tylko jednemu podmiotowi, który spełnia warunki określone w art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, a ponadto dołączy do wniosku oryginały dokumentów wymienionych w ust. 3 tego artykułu ustawy.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi naruszenia art. 168 § 2 O.p. poprzez uznanie, iż dokumenty wskazane w art. 107 ustawy akcyzowej stanowią element wniosku o zwrot podatku akcyzowego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 495/11 ( v. System Informacji Prawnej Lex nr 1148384) stwierdził, że w sytuacji gdy przepisy prawa wymagają dołączenia do wniosku ściśle określonych w formie i treści załączników, które mają na celu potwierdzenie zasadności tego wniosku, wówczas braki tych załączników – co do formy lub co do treści- należy traktować na równi z brakami formalnymi samego wniosku. Stanowisko przyjęte przez organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu jest zgodne z powołanym poglądem NSA. Pogląd ten podziela także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznający niniejszą sprawę.

Nie są uzasadnione także zarzuty skargi naruszenia art. 121 i 187 Ordynacji podatkowej. Skoro organ celny prawidłowo pozostawił bez rozpatrzenia wniosek strony, to nie mógł naruszyć przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących prowadzenia postępowania dowodowego. Postępowanie na mocy art. 169 § 1 O.p. nie toczy się, gdyż nie zostało skutecznie wszczęte ze względu na niespełnienie przez wniosek wymogów określonych przepisami prawa.

W ocenie Sądu Dyrektor Izby Celnej w [...], wbrew zarzutom Spółki, nie naruszył przepisu § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego. Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia w przypadku gdy zasadność zwrotu akcyzy wymaga przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, zwrot akcyzy następuje w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku wraz z oświadczeniami, o których mowa w § 2 ust. 1, lub dokumentami wymienionymi w art. 107 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym. Postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w tym przepisie nie oznacza, że organ sam ma pozyskiwać dokumenty wymagane do zwrotu akcyzy. Oznacza natomiast, że organ zobowiązany jest sprawdzić autentyczność dokumentów złożonych przez stronę, a tym samym i zasadność wniosku. Wynika to wyraźnie z treści przepisu, który stanowi, że postępowanie wyjaśniające może być oprowadzone od dnia złożenia wniosku wraz z oświadczeniami, o których mowa w § 2 ust. 1, lub dokumentami wymienionymi w art. 107 ust. 3 ustawy. Warunkiem wszczęcia postępowania jest zatem złożenie przez stronę określonych dokumentów.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

b.a.