Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 64/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2014-06-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1, art. 166, art. 258 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: sprostować z urzędu postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 kwietnia 2014 r. (sygn. akt II SA/Op 64/14) w ten sposób, że użytą w uzasadnieniu postanowienia, na karcie akt nr 87 w wierszu 3 od góry liczbę:"2.812" zastąpić liczbą: "1.875".


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, odmówił przyznania E. B. prawa pomocy, w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...].

W uzasadnieniu postanowienia, w wierszu 3 od góry, na karcie akt nr 87, nieprawidłowo podał wysokość wymaganego w sprawie wpisu od skargi, tj. 2.812 zł, zamiast 1.875 zł.

Zgodnie z art. 156 § 1 w związku z art. 166 i art. 258 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), referendarz sądowy może z urzędu sprostować w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00, LEX 75522). Za błąd rachunkowy zaś uznaje się błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04, LEX 837885).

W niniejszej sprawie nie podlega wątpliwości, że nieprawidłowe określenie wymaganego wpisu od skargi w orzeczeniu referendarza sądowego z dnia 30 kwietnia 2014 r. ma charakter błędu rachunkowego, podlegającego sprostowaniu w drodze postanowienia. Z akt sądowych, a także z uzasadnienia przywołanego postanowienia (karta nr 3 wers 6 od dołu) jednoznacznie wynika bowiem, że wartość przedmiotu skargi stanowi kwota 93.725,28 zł, będąca równowartością bonifikaty po waloryzacji, udzielonej od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Zatem jako podstawę do określenia wysokości wpisu w sprawie, referendarz prawidłowo zastosował przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), dotyczące wpisu stosunkowego i zgodnie z § 1 pkt 3 ustalił wpis stosunkowy według procentowego wskaźnika, który w niniejszej sprawie wynosi 2 %.

Obliczony na tej podstawie wpis od skargi wynosi jednakże 1.875 zł, a nie 2.812 zł, jak to błędnie podał referendarz.

Jednocześnie podkreślić należy, że sprostowanie w żaden sposób nie wpływa na zmianę rozstrzygnięcia dokonanego postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 r., przedmiotem którego była odmowa przyznania prawa pomocy. Skoro bowiem prostowanym orzeczeniem, referendarz biorąc pod uwagę całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego ocenił, że skarżąca jest w stanie uiścić wpis od skargi w wysokości 2.812 zł, to tym bardziej jest ona w stanie uiścić wpis w mniejszej wysokości, tj. 1.875 zł.

Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 166 i art. 258 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.