Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 241/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1i  par. 3,  art. 3 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 6 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1383
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych - tekst jednolity.
article: art. 11a  ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na polecenie Komendanta Straży Miejskiej z dnia 10 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie powołania Komisji ds. naboru do pracy na stanowisko urzędnicze w Straży Miejskiej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na polecenie nr [...] Komendanta Straży Miejskiej z dnia 10 grudnia 2014 r., w przedmiocie powołania Komisji ds. naboru do pracy na stanowisko urzędnicze w Straży Miejskiej.

W odpowiedzi na skargę Komendant Straży Miejskiej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).

W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądownictwa administracyjnego jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot po wyczerpaniu środków zaskarżenia oraz, gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie.

W niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna.

W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.

Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest polecenie nr [...] Komendanta Straży Miejskiej z dnia 10 grudnia 2014 r. w sprawie powołania Komisji ds. naboru do pracy na stanowisko urzędnicze w Straży Miejskiej. Jako prawną podstawę wydania tego zarządzenia podano §19 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Regulaminu Straży Miejskiej. Zaskarżone "polecenie" nie stanowi decyzji ani postanowienia, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Nie jest także aktem lub czynnością, określoną w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy podjęty jest on w sprawie indywidualnej, skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Zaskarżone polecenie powyższych cech niewątpliwie nie posiada.

Nie jest ono niewątpliwie także aktem nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.

Rozważenia wymaga zatem to, czy zaskarżone polecenie Komendanta Straży Miejskiej należy do aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej lub innych aktów organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. ).

Zgodnie z art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 594 ze zm.) organami gminy są rada gminy oraz wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Według art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o strażach gminnych (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 1383 ze zm.) straż jest jednostką organizacyjną gminy. Szczegółową strukturę organizacyjną straży określa regulamin straży nadawany przez radę gminy lub w niektórych przypadkach przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta).

W myśl art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o strażach gminnych strażą kieruje komendant, zatrudniany na podstawie umowy o pracę przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta), który jest także jego przełożonym.

Niewątpliwie zatem Komendantowi Straży Miejskiej nie przysługuje status organu jednostki samorządu gminnego. Jest on natomiast pracownikiem, stojącym na czele szczególnej jednostki organizacyjnej gminy, którą jest straż miejska. Skoro zaś przepisy art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. przewidują zaskarżalność do sądu administracyjnego określonych aktów, z tym zastrzeżeniem, że akty te pochodzą od organów samorządu terytorialnego lub terenowych organów administracji rządowej - to aktu wydanego przez komendanta straży miejskiej, nie będącego takim organem, do kategorii tej zaliczyć nie można.

Żaden przepis szczególny (w tym żaden z przepisów ustawy z 21 listopada 2008r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr z 2014r., poz. 1202 ) nie poddaje kontroli sądów administracyjnych aktu komendanta straży miejskiej, którym powołuje on Komisję do spraw naboru do pracy na stanowisko urzędnicze w Straży Miejskiej.

Zatem zaskarżone polecenie Komendanta Straży Miejskiej nie jest aktem administracyjnym podlegającym kognicji sądów administracyjnych. Polecenie to nie należy bowiem do żadnej z kategorii aktów, czynności, o których mowa w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a.

W tym stanie sprawy, uznając, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.