Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2405/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 1, art. 61 par 3, art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku "R. I." Sp. z o.o. w G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej "R. I." Sp. z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Bd 109/13 w sprawie ze skargi R. I." Sp. z o.o. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 17 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Skarżąca – "R. I." Sp. z o.o. w G.– w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn.akt I SA/Bd 109/13, oddalającym skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 17 grudnia 2012 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia 26 września 2012 r.

W uzasadnieniu wskazała, że inwestuje znaczne środki w produkcję rolną przy stosunkowo niewielkim zysku, a wykonanie decyzji może spowodować utratę płynności finansowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, jest formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, i stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania. Z uwagi na powyższe, na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi poprzeć go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd musi dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji. Orzecznictwo sądowoadministracyjne odnośnie spoczywającym na wnioskodawcy ciężarze wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, jest utrwalone i jednoznaczne (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06 opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń i Mając na uwadze powyższe poglądy należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zawarty w skardze nie został dostatecznie uzasadniony. Strona oprócz stwierdzeń o inwestowaniu znacznych środków w produkcję rolną przy stosunkowo niewielkim zysku, oraz o możliwości utraty płynności finansowej spowodowanej wykonaniem decyzji, nie przedstawiła żadnych dokumentów mogących posłużyć chociażby uprawdopodobnieniu jej sytuacji finansowej. Uniemożliwiła tym samym Sądowi merytoryczną ocenę wniosku, pozostawiając swoje twierdzenia gołosłownymi.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia