Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1383/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-01-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 17 stycznia 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. O. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości własnej decyzji w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za październik 2002 r. oraz umorzenia postępowania w sprawie p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – W. O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W. O., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie uchylenia własnej decyzji w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za październik 2002 r. oraz umorzenia postępowania w sprawie, wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł podatniczka wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem G.. Uzyskuje rentę w wysokości 452,60 zł netto. Jej mąż natomiast osiąga dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.386 zł brutto. Podała przy tym, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 80 m2 oraz stacji paliw w G, a ponadto samochód osobowy (rok produkcji 1997). Jednocześnie skarżąca wskazała, że posiadany przez małżonków majątek został w całości zabezpieczony w związku z decyzjami podatkowymi. Poza zaległościami podatkowymi oboje z mężem posiadają także zadłużenie wynikające z braku możliwości bieżącego regulowania płatności. Dotychczas jedyne źródło utrzymania rodziny stanowiła jej renta, obniżona obecnie do kwoty 452,60 zł z tytułu jej częściowego zajęcia przez komornika. Ponadto oboje z mężem korzystali z pomocy najbliższej rodziny. Skarżąca podkreśliła także, iż małżonkowie nie posiadają żadnych oszczędności, kosztowności, czy też lokat bankowych. Oświadczyła przy tym, że nie posiadają też innych dochodów poza wykazaną rentą i pierwszą wypłatą męża. Z uwagi na posiadane zaległości podatkowe z powyższej kwoty dochodu nie są w stanie wygospodarować środków na uiszczenie wpisu od skargi. Dodała, że ostatnie zeznanie podatkowe złożyła za 2008 rok, a jej mąż zeznanie to złożył za 2009 rok i dotyczyło ono dochodów związanych z istniejącą wówczas dzierżawą.

Zarządzeniem z dnia 29 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącej został zobowiązany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie przez skarżącą wyciągów z ewentualnie posiadanych przez nią oraz jej męża rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, a także wskazania kwoty środków przeznaczanych miesięcznie na podstawowe opłaty eksploatacyjne i utrzymanie rodziny oraz kwoty innych obciążeń - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w drodze pisma z dnia 12 grudnia 2011 r. wskazała, że oboje z mężem nie posiadają rachunków bankowych. Koszty utrzymania rodziny i zakupu leków wynoszą łącznie ok. 460 zł. Dodała, że małżonkowie zalegają ze spłatą pożyczki, której miesięczna rata wynosi 1.500 zł.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem G.. Uzyskuje rentę w wysokości 452,60 zł netto. Jej mąż natomiast osiąga dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.386 zł brutto. Rodzina ponosi wydatki z tytułu utrzymania oraz zakupu lekarstw w łącznej kwocie 460 zł. Małżonkowie posiadają zaległości podatkowe, ponadto zalegają ze spłatą pożyczki, której miesięczna rata wynosi 1.500 zł. Majątek rodziny stanowią przy tym nieruchomości w postaci domu o pow. 80 m2 oraz stacji paliw w G., a ponadto samochód osobowy (rok produkcji 1997). Majątek ten podlega zabezpieczeniu. Jednocześnie małżonkowie nie posiadają innych dochodów ani oszczędności.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków rodziny, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie w jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

P.Z-C.