Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 215/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2016-09-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 29 a ust 6 pkt 1
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi P.Z. na indywidualną interpretację Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r. poz. 718) zawiesić postępowanie w sprawie.


UZASADNIENIE

Skarżący P.Z. wniósł skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr. [...] dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania opłat egzekucyjnych.

Zaskarżona indywidualna interpretacja została wydana na tle następującego stanu faktycznego.

W dniu 7 stycznia 2016 r. skarżący złożył wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podstawy opodatkowania opłat egzekucyjnych. Wskazał między innymi, że jest komornikiem sądowym. Działalność komorników sądowych reguluje m.in. ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych

i egzekucji (Dz. U. z 2015 r., poz. 790).

Stosownie do treści art. 2 ust. 3 tej ustawy, komornikom powierza się

w szczególności następujące zadania:

1. wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach o roszczenia pieniężne

i niepieniężne oraz o zabezpieczenie roszczeń;

2. wykonywanie innych tytułów wykonawczych wydanych na podstawie odrębnych przepisów oraz tytułów egzekucyjnych, które zgodnie z odrębnymi przepisami podlegają wykonaniu w drodze egzekucji sądowej bez zaopatrywania ich w klauzulę wykonalności;

3. sporządzanie protokołu stanu faktycznego przed wszczęciem procesu sądowego lub przed wydaniem orzeczenia na zarządzenie sądu lub prokuratora.

Czynności określone w ustawie o komornikach, komornik wykonuje na własny rachunek (art. 3a ww. ustawy). Zgodnie z art. 43 ustawy o komornikach, komornik pobiera opłaty egzekucyjne za prowadzenie egzekucji i za inne czynności, do których ma umocowanie. Wysokość opłat za czynności wykonywane przez komorników określa ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2011 r., Nr 231, poz. 1376, z późn. zm.) oraz Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 marca 2006 r. w sprawie wysokości opłat za czynności komorników niebędące czynnościami egzekucyjnymi (Dz. U. Nr 42, poz. 289). Uiszczenie tych opłat uzależnia podjęcie czynności egzekucyjnych przez komornika sądowego, a ich wysokość nie może być w żaden sposób kwestionowana przez uczestników postępowania egzekucyjnego, gdyż są one określone normami bezwzględnie obowiązującymi.

Podstawą opodatkowania, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jest kwota opłaty pobieranej przez komornika od kwoty wyegzekwowanego roszczenia pieniężnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy komornik sądowy pobierając opłaty egzekucyjne za prowadzenie egzekucji i innych czynności egzekucyjnych wymienionych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji winien do kwot pobranych opłat doliczać właściwe stawki podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wysokość opłat za czynności wykonywane przez komorników określa ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sadowych i egzekucji oraz rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 marca 2006 r. w sprawie wysokości opłat za czynności komorników niebędące czynnościami egzekucyjnymi. Wyżej wymieniona ustawa określa procentowo stawki wynagrodzenia komorników z tytułu pobieranych opłat egzekucyjnych, które mogą być obniżane przez sąd na podstawie przepisu art. 49 ust. 10 ustawy o komornikach i egzekucji. Ustalone przez ustawodawcę w treści ustawy o komornikach sądowych i egzekucji opłaty egzekucyjne nie zawierają w sobie żadnych składników, a w szczególności kwot podatku od towarów i usług. Wyliczając z nich kwoty VAT metodą "w stu" powodowałoby obniżenie bez udziału ustawodawcy, ustawowych kwot opłat egzekucyjnych.

W wydanej w dniu [...] kwietnia 2016 r. interpretacji indywidualnej znak [...] Dyrektor Izby Skarbowej uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe, stwierdzając, że podstawą opodatkowania podatkiem VAT będzie opłata egzekucyjna pobierana przez Komornika - w związku z realizacją czynności służbowych na rzecz Wierzyciela - stanowiąca wynagrodzenie Komornika. Jednakże w opłacie tej, stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy oraz art. 3 ustawy o cenach, będzie zawierać się kwota podatku VAT. Kwota otrzymanego przez Komornika wynagrodzenia za wyświadczone usługi zawiera już podatek należny. Aby zatem ustalić podstawę opodatkowania należy odjąć od otrzymanej należnej Komornikowi kwoty wartość podatku należnego, obliczonego metodą "w stu". Interpretację doręczono skutecznie w dniu 7 kwietnia 2016 r.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z [...] maja 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie.

Skarżący we wniesionej do sądu skardze, zarzucił wydanej interpretacji naruszenie:

1). art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej przez naruszenia zasady państwa prawa i zasady zaufania obywateli do państwa przez nałożenie na skarżącego obowiązku podatkowego aktem w postaci interpretacji Ministra Finansów, wskazując zawieranie się kwoty podatku od towaru i usług w opłatach egzekucyjnych ustalonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji, w sytuacji gdy ustalenie wysokości tych opłat nastąpiło przed wydaniem interpretacji Ministra Finansów w przedmiocie uznania komorników sądowych za podatników VAT,

2). przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 29a ust. 1 w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT, poprzez uznanie, że opłaty egzekucyjne ustalone ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. zawierają podatek VAT, podczas gdy przedmiotowe opłaty stanowią podstawę do których należy doliczyć podatek VAT,

3). przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług poprzez jego zastosowanie w niniejszej interpretacji, podczas gdy opłaty egzekucyjne pobierane przez komornika sądowego na podstawie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji nie są cenami, a opłatami ustalonymi aktem prawnym,

4). przepisów postępowania, a mianowicie art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa polegającej w szczególności na przedstawieniu ogólnikowego i uzasadnienia stanowiska przedstawionego w interpretacji bez należytego uzasadnienia prawnego.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Na rozprawie w dniu 15 września 2016r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o zawieszenie postępowania do czasu podjęcia przez Sąd Najwyższy uchwały w sprawie III CZP 55/16, pełnomocnik organ wniosku tego nie poparł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W rozpoznawanej sprawie zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") do czasu pojęcia uchwały przez Sąd Najwyższy w składzie 7-osobowym w sprawie rozpoznawanej pod sygn. akt. III CZP 55/16, dotyczącej zagadnienia prawnego "Czy opłata egzekucyjna ustalona przez komornika sądowego na podstawie art.49 ust.1 u.k.s.e. winna być powiększona o należność z tytułu podatku od towarów i usług, czy też zawiera w sobie kwotę podatku VAT ?".

Uchwała Sądu Najwyższego ma znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy, gdyż w skardze podkreślono "że nie ma jakichkolwiek podstaw do tego, by wobec interpretacji Ministra Finansów odnoszącej się do przepisów prawa podatkowego, zmianie ulec miały przepisy rozdziału 7 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, poprzez pomniejszenie należnych komornikowi opłat egzekucyjnych, służących pokryciu działalności egzekucyjnej. Wprowadzenie podatku VAT, który jest podatkiem od wartości dodanej, nie może mieć wpływu na wysokość opłaty należnej organowi egzekucyjnemu, a skutkuje jedynie tym, że opłata ustalona w art. 49 i następnych ustawy winna być opodatkowana podatkiem VAT, który to podatek, jako podatek konsumpcyjny, obciążać winien finalnie dłużnika".

Ponadto nie można pominąć, że nowa uchwała ma być podjęta pomimo uchwały podjętej przez Sąd Najwyższy w składzie 3-osobowym 7 lipca 2016r., w sprawie III CZP 34/16, o treści " Komornik sądowy, określając wysokość kosztów postępowania egzekucyjnego nie może podwyższyć opłaty egzekucyjnej, ustalonej na podstawie art.49 ust.1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o komornikach sądowych i egzekucji ( jedn. teks Dz. U. z 2015r., poz.790 ze zm.), o stawkę podatku od towarów i usług". W tym miejscu należy podkreślić, że rozpoznawana przez sąd sprawa dotyczy skargi wniesionej na indywidualną interpretację, w której zadane pytanie, nie dotyczyło, czy komornik jest podatnikiem podatku od towarów i usług lub czy pobierana przez niego opłata podlega opodatkowaniu tym podatkiem ale, czy komornik winien do kwot pobranych opłat doliczać właściwe stawki podatku od towarów i usług. Takie stanowisko zaprezentowała strona skarżąca, natomiast zdaniem organu dokonującego interpretacji w opłacie tej będzie zawierać się kwota podatku VAT. Stanowisko organu opierało się także na analizie regulacji zawartej w art.43-60 ustawy o komornikach oraz ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Powyższe oznacza, że stanowisko Sądu Najwyższego w podjętej uchwale, będzie miało wpływ dla rozpoznawanej sprawy. Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.