Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 293/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-06-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. wniosku J. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i podpisania skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn - p o s t a n a w i a - I. odmówić przywrócenia terminu. II. zwrócić J. K. kwotę 400 zł (czterysta złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 293/18

Uzasadnienie

J. K., reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego D. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...], w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.

Postanowieniem z dnia 25 maja 2018 r. WSA odrzucił skargę J. K. z uwagi na nie uiszczenie wpisu sądowego od skargi i nie podpisanie skargi przez przedstawiciela skarżącej. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone D. K. – przedstawicielowi ustawowemu J. K. w dniu 29 maja 2018 r.

W dniu 5 czerwca 2018 r. D. K. przedstawiciel J. K. nadała w urzędzie pocztowym do Sądu zażalenie na ww. postanowienie WSA oraz wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i podpisania skargi. W treści wniosku wskazała, że o przesyłce zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie o podpisanie skargi - dowiedziała się dopiero z treści postanowienia WSA z dnia 25 maja 2018 r. o odrzuceniu skargi, otrzymanego w dniu 29 maja 2018 r.

Podniosła, że nie otrzymała przesyłek sądowych zawierających ww. wezwania o uzupełnienie braku fiskalnego i braku formalnego, nie otrzymała też powiadomienia z poczty o nadejściu takich przesyłek. Nadto nie pozostawiono awiza w sytuacji jej nieobecności w mieszkaniu ani w skrzynce pocztowej ani nie włożono do drzwi mieszkania ani także nie zostawiono w sklepie, który mieści się na dole w tym samym budynku.

Po powzięciu wiadomości z treści postanowienia WSA o fakcie nieodebrania przesyłek, przedstawiciel skarżącej zgłosiła powyższe listonoszowi i na poczcie głównej w P. Z informacji listonosza obsługującego rejon dowiedziała się, że takich przesyłek nie nosił pod wskazany adres, ale także, że oprócz niego rejon obsługiwali dwaj inni doręczyciele, których nazwisk nie zna. Natomiast próba złożenia na poczcie głównej reklamacji w sprawie zakończyła się fiaskiem, albowiem nie tylko nie została przyjęta, ale odmówiono jej przyjęcia z uwagi na to, że z taką reklamacją może wystąpić wyłącznie nadawca przesyłki. W sklepie też awiza nie zostawiono. Przedstawiciel skarżącej nie mogła zatem poczynić żadnych kroków celem ustalenia co stało się z przesyłkami i dlaczego ich nie otrzymała, jak też dlaczego nie została powiadomiona o nadejściu przesyłek, miejscu i terminie ich odbioru. W ocenie przedstawiciela ta niezawiniona nieświadomość o nadejściu przesyłek, następnie o ich zwróceniu spowodowała uniemożliwienie jej i to bez jej winy - uzupełnienia ww. braków w wyznaczonym terminie. W jej ocenie, niedochowanie terminu nastąpiło w okolicznościach, na które nie miała żadnego wpływu. Nawet przy dołożeniu należytej staranności nie mogła ona dochować terminu, bowiem nie miała prawa złożyć reklamacji, co jej zdaniem uprawdopodabnia brak winy w uchybieniu terminu.

Wraz z wnioskiem przedłożono dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi na konto Sądu w wysokości 400 zł, a także skargę podpisaną przez D. K. – przedstawiciela J. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.).

Sąd stwierdził, że mimo zachowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz dokonania czynności, których wniosek ten dotyczy (tj. uiszczenie wpisu sądowego od skargi i podpisanie skargi) - przedstawiciel małoletniej skarżącej J. K. nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.

Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu tego terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku. Ponadto wyjaśnienia wymaga, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (patrz. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2009 r., II GZ 47/2009, Lex Polonica nr 2016205).

Nie budzi wątpliwości Sądu, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 kwietnia 2018 r. skarżąca reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego D. K. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł. Natomiast w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału - pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r. przedstawiciel małoletniej została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego oryginału skargi - wezwania należało wykonać w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania zostały skierowane do przedstawiciela skarżącej na wskazany przez nią adres zamieszkania i na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłek widnieją adnotacje: "Awizowano 30.04.2018." (zwrócone do Sądu przesyłki zawierające wezwania k. 17 akt sądowych).

Ponieważ przesyłki zawierające ww. wezwania nie zostały odebrane przez D. K. – przedstawiciela skarżącej z uwagi na jej nieobecność w miejscu zamieszkania, dlatego zostały one awizowane i złożone w dniu 30 kwietnia 2018 r. we właściwej placówce pocztowej - Urzędzie Pocztowym P. [...], o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Mimo ich ponownego awizowania w dniu 8 maja 2018 r., przesyłki nie zostały także podjęte w terminie 14 dniowym, liczonym od dnia pierwszego zawiadomienia, co wywołało zastępczy skutek doręczenia z upływem ostatniego dnia tego okresu tj. 14 maja 2018 r. (zwrócone do tutejszego sądu wezwania).

Wezwania zostały zatem doręczone w trybie zastępczym, określonym w art. 73 P.p.s.a., w dniu 14 maja 2018 r. Termin do uzupełnienia braku fiskalnego i formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 21 maja 2018 r. Przedstawiciel skarżącej nie uzupełniła ww. braków, dlatego WSA postanowieniem z dnia 25 maja 2018 r. odrzucił skargę J. K.

Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a., Art. 73. § 1. _@KON@_w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2.

_@POCZ@__@KON@_Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.).

_@POCZ@__@KON@_W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.).

_@KON@_Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.).

Z powyższego wynika, że wezwanie o uiszczenie wpisu sądowego od skargi i wezwanie o podpisanie skargi zostały w sposób prawidłowy doręczone przedstawicielowi skarżącej.

W związku powyższym nie może zyskać akceptacji Sądu argumentacja przedstawiciela skarżącej zawarta we wniosku o tym, że nie otrzymała ona przesyłek sądowych zawierających ww. wezwania, ani nie otrzymała powiadomienia z poczty o awizowaniu przesyłek. Ww. miała bowiem możliwość odbioru awizowanych do niej przesyłek sądowych w określonym terminie.

Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru ww. pism wynika, że adres, na który skierowano ww. korespondencje, jest prawidłowy, natomiast awiza doręczyciel pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej. Brak zatem podstaw do podważenia skuteczności doręczenia zastępczego ww. pism.

W konsekwencji stwierdzić należy, że D. K. działając jako przedstawiciel ustawowy skarżącej nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego i podpisania skargi. W ocenie Sądu wyjaśnienia o błędnym awizowaniu ww. przesyłek - nie mogą świadczyć o braku winy jako koniecznej przesłanki przywrócenia terminu.

Z przedstawionych względów na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.