Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1089/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii sprzeciwu z dnia 17 grudnia 2015 r. na postanowienie z dnia 25 listopada 2015 r. p o s t a n a w i a: ustanowić adwokata dla skarżącego.


UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2015 r. B. K. zwrócił się do tut. Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

W odpowiedzi na wezwanie Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 września 2015 r. nadesłał urzędowy formularz "PPF", w którym wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, córką, zięciem i czwórką wnucząt. Zarazem oświadczył, iż mieszkają w domu z lat 70-tych o powierzchni 110 m2. Ponadto poinformował, że w skład jego majątku wchodzi również nieruchomość rolna 30a z zabudową 18a i działka w górach o powierzchni 8a zabudowana domkiem letniskowym oraz piętnastoletni samochód osobowy. Podał także, że jego żona otrzymuje rentę w wysokości 900 zł netto miesięcznie, a łączny ich dochód kształtuje się na poziomie 1.700 zł miesięcznie.

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2015 r. Starszy referendarz sądowy oddalił wyżej wymieniony wniosek. W uzasadnieniu stwierdził, że według deklaracji skarżącego jego siedmioosobowa rodzina utrzymuje się z dochodu rzędu 1.700 zł brutto miesięcznie jednakże B. K. nie wyjaśnił czyje dochody składają się na tę kwotę poza rentą jego żony w kwocie 900 zł. Ponadto nie wskazał, czy jego córka i zięć są zatrudnieni, czy ewentualnie są zarejestrowani jako osoby bezrobotne bez prawa do zasiłku. Zdaniem referendarza powyższe kwestie mają istotne znaczenie dla oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy, podobnie zresztą jak okoliczności, które sprawiają, że poszczególni członkowie rodziny wnioskodawcy nie uzyskują dochodów. Następnie podkreślił, iż skarżący uchylił się od nadesłania dokumentów obrazujących poziom jego stałych, miesięcznych wydatków przeznaczanych na utrzymanie, co z kolei nie pozwoliło zbadać jaką część miesięcznego dochodu pochłaniają wydatki tego rodzaju. Reasumując w ocenie referendarza skoro skarżący nie wykazał, że nie stać go na samodzielne opłacenie usług fachowego pełnomocnika, nie znaleziono podstaw aby przyznać mu takowego z urzędu.

Pismem z dnia 17 grudnia 2015 r. B. K. wniósł sprzeciw na postanowienie z dnia 25 listopada 2015 r. twierdząc, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi jedynie z żoną, na ich dochód składa się jego renta z ZUS-u w wysokości 800 zł i renta żony z KRUS-u (900 zł), miesięcznie na prąd, gaz, wodę i śmieci wydają 300 zł natomiast na lekarstwa 250 zł. Dodatkowo oświadczył, że jego córka z zięciem i dziećmi prowadzi odrębne gospodarstwo domowe, nie jest zatrudniona, natomiast jej mąż pracuje w gazowni i otrzymuje wynagrodzenie w kwocie około 3.000 zł. Ponadto wskazał, iż rocznie jego rodzina ponosi wydatki w postaci podatku od nieruchomości w wysokości 1.000 zł oraz zakupu węgla na kwotę 3.000 zł do 3.500 zł. Do sprzeciwu skarżący dołączył wydruki bankowe potwierdzające wpływ otrzymywanych świadczeń rentowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Wobec tego podkreślenia wymagało, że zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Według art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Ponadto zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W przedmiotowej sprawie uznano oświadczenia i wyjaśnienia skarżącego oraz przedłożone przez niego dokumenty za wystarczające aby uwzględnić zgłoszony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z akt sprawy wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, posiadają dochód w wysokości 1.700 zł, ponoszą miesięczne wydatki na utrzymanie domu w kwocie 300 zł i 250 zł na lekarstwa. Tym samym zdaniem Sądu skarżący wykazał, że wystąpiły przesłanki uzasadniające uwzględnienie jego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.