Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 957/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 24
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.
article: § 45
journal: Dz.U. 2015 poz 542
law: Rozporzadzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Józef Maleszewski Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2016 r. sprawy ze skargi S.P., B.R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 29 czerwca 2015 r. nr [...] Starosta G. na podstawie art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 zwanej dalej jako "k.p.a.") po rozpatrzeniu wniosku S.P. i B.R. (zwanych dalej jako "Skarżące") o aktualizację danych w ewidencji gruntów i budynków odmówił uwzględnienia wniosku.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że Skarżące powołując się na § 46 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca

2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. 2015 poz. 542 zwanego dalej jako "rozporządzenie") wniosły o aktualizację danych zawartych w operacie ewidencyjnym nr [...], obręb S., poprzez:

1) sprostowanie błędnie wpisanego oznaczenia działki nr [...], która jest oznaczona obecnie jako działka nr [...], poprzez oznaczenie jej jako działka nr [...]

2) oraz sprostowanie błędnie wpisanego oznaczenia działki nr [...], która jest oznaczona obecnie jako działka nr [...], poprzez oznaczenie jej jako działka nr [...], do wniosku Skarżące załączyły mapę wydaną przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia [...] października 1969 r., mapę wydaną przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1970 r., mapę wydaną przez Wojewódzkie Biuro Geodezji i terenów rolnych w P. z 1977 r., plan realizacyjny, zatwierdzony w dniu [...] lutego 1978 r., fotokopie akt KW [...], fotokopie operatu ewidencyjnego, fotokopie akt KW [...].

Organ ustalił, że S.P. i K.K. są współwłaścicielami działki oznaczonej ewidencyjnie nr [...] (dawniej parcela nr [...], matrykuła [...]). Oznaczenie tej działki od założenia ewidencji gruntów i budynków jest takie samo. Ten stan prawny odzwierciedla również księga wieczysta nieruchomości. Podobnie jest w przypadku działki oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...] (dawniej parcela nr [...], matrykuła nr [...]), stanowiącej współwłasność małżonków B. i Z. R..

Starosta stwierdził, że dane ewidencyjne są zgodne ze stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej. Wpis w ewidencji gruntów i budynków jest poprawny. Zaznaczył również, że ewidencyjna zmiana numeracji działek nie powoduje przejścia prawa własności tej konkretnej działki gruntu, stanowiącej własność S.P. na B.R. i odwrotnie. Czynność zamiany działek winna zostać dokonana w formie aktu notarialnego, na podstawie którego organ mógłby dokonać odpowiednich wpisów w ewidencji gruntów i budynków.

W odwołaniu Skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez sprostowanie w operacie ewidencyjnym nr [...] obejmującym obręb Ś. błędnie wpisanego oznaczenia działki nr [...], która jest oznaczona obecnie jako działka nr [...], poprzez oznaczenie jej jako działka nr [...] oraz o sprostowanie w operacie ewidencyjnym nr [...] obejmującym obręb Ś. błędnie wpisanego oznaczenia działki nr [...], która jest oznaczona obecnie jako działka nr [...], poprzez oznaczenie jej jako działka nr [...], ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Ponadto wniosły o przeprowadzenie dowodów z decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. o pozwoleniu na budowę wymagającą zatwierdzenia projektu z dnia [...] października 1969 r. oraz decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w W. z dnia [...] lutego 1978 r.

W ocenie Skarżących Starosta nie zbadał wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych mających wpływ na istotę sprawy, a mianowicie archiwalnych wpisów w operacie ewidencji gruntów i budynków oraz przedłożonych przez Skarżące dokumentów. W ich ocenie na podstawie danych wskazanych w operacie ewidencyjnym nr [...] wyraźnie można dostrzec, iż w arkuszu martykuły nr [...] opisana była działka nr [...]. Numer [...] zaktualizowano i wpisano pierwotnie numer [...] - który ostatecznie skreślono i zastąpiono numerem [...]. Podobnie rzecz ma się w przypadku drugiej z działek. Z danych wskazanych w przywołanym operacie ewidencyjnym wynika, że w arkuszu martykuły nr [...] opisana była działka nr [...]. Numer [...] zaktualizowano i wpisano najpierw numer [...] - który ostatecznie skreślono i zastąpiono numerem [...]. W tym miejscu zatem dokonano omyłki w zakresie numeracji działek. Wbrew stanowisku Starosty informacje te nie mają pokrycia w księgach wieczystych, albowiem w księdze wieczystej nr [...] (aktualny numer [...]; księga opisująca nieruchomość, której właścicielem jest B.R.) ujawniono, że opisano w niej działki zaewidencjonowane w arkuszu martykuły nr [...] nie wskazując przy tym jakie konkretnie działki opisane są w tym arkuszu. Dopiero na skutek nieuzasadnionego "sprostowania z urzędu" dokonanego w dniu [...] marca 1999 r. dopisano numer działki [...].

Skarżące powołały się na decyzje Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. o pozwoleniu na budowę wymagającą zatwierdzenia projektu z dnia [...] października 1969 r. oraz decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w W. z dnia [...] lutego 1978 r. Wyjaśniły, że pierwszą z przywołanych decyzji udzielono pozwolenia na budowę na nieruchomości należącej do państwa K. wskazując, iż integralną częścią decyzji jest dokumentacja projektowa, na której oznaczony jest budynek mieszkalny. Budynek ten został wyraźnie oznaczony na działce nr [...], która stanowi własność państwa K. - nie na działce [...]. Drugą z przywołanych decyzji, wydaną niemalże 9 lat później, udzielono pozwolenia na budowę budynku inwentarsko-składowego oraz szamba w granicach działki oznaczonej kolorem żółtym. Ponownie na załączonym planie realizacyjnym wskazano wyraźnie działkę nr [...] - nie działkę [...]. Organ bazował najwidoczniej na aktualnych wówczas danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków, które zostały następnie - z niewiadomych powodów - skreślone i zamienione.

W konsekwencji w ocenie Skarżących aktualizacja danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków jest konieczna, gdyż dane te nie są zgodne ze stanem faktycznym i prawnym.

Po rozpoznaniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 7b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520 zwanej dalej jako "p.g.k.") utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty, że w przedmiotowej sprawie dane ewidencyjne są zgodne ze stanem prawnym, ujawnionym w księdze wieczystej. W związku z powyższym organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków słusznie uznał, że wpis w ewidencji gruntów budynków jest poprawny. Ponadto ewidencyjna zmiana numeracji działek nie powoduje przejścia prawa własności tej konkretnej działki gruntu, stanowiącej własność S.P. na B.R. i odwrotnie. Czynność zamiany działek winna zostać dokonana w formie aktu notarialnego, na podstawie którego organ mógłby dokonać odpowiednich wpisów w ewidencji gruntów i budynków.

Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ odwoławczy wyjaśnił, że istotą ewidencji gruntów i budynków jest spisywanie istniejącego stanu prawnego gruntu lub budynku. W żadnym razie rolą ewidencji i prowadzących ją organów nie jest rozstrzyganie sporów własnościowych. Organ ewidencyjny może wpisać do ewidencji gruntów i budynków tylko takie prawo do nieruchomości, które jednoznacznie, w sposób niewątpliwy, wynika z dokumentem wskazanych w rozporządzeniu, nie może zaś takiego prawa ani ustanowić, ani wyinterpretować. Zmian w stanie prawnym zapisanym w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych. Dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan późniejszy został stwierdzony kolejnym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu S.P. i B.R. zarzuciły decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego:

1) naruszenie przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art. 7 k.p.a. przez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, w myśl której organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli;

b) art. 8 k.p.a. poprzez działanie, które nie pogłębia zaufania do organów administracji publicznej, w szczególności poprzez nie wyjaśnienie w sposób dokładny stanu faktycznego, nie przestrzeganiu przepisów postępowania administracyjnego oraz polegającego na nieprawidłowym zastosowaniu przepisów prawa materialnego;

2) naruszenie przepisów prawa materialnego mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. "b" w zw. z art. 23 ust. 3 pkt 1 lit. "i" p.g.k. poprzez jego niezastosowanie i nie dokonanie stosownych zmian w ewidencji z urzędu, mimo posiadania przez organ odpowiedniej dokumentacji;

b) § 45 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 w zw. z § 46 rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie i nie dokonania stosownych zmian w ewidencji, mimo skierowania.

Skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty G. z dnia [...] czerwca 2015 r., a także o zobowiązanie organu na podstawie art. 145a § p.p.s.a. do wydania w przewidzianym przez Sąd terminie decyzji lub postanowienia wskazując organowi sposób załatwienia sprawy poprzez orzeczenie co do istoty sprawy, tj.:

a) sprostowanie w operacie ewidencyjnym nr [...] obejmującym obręb Ś. błędnie wpisanego oznaczenia działki nr [...], która jest oznaczona obecnie jako działka nr [...], poprzez oznaczenie jej jako działka nr [...],

b) sprostowanie w operacie ewidencyjnym nr [...] obejmującym obręb Ś. błędnie wpisanego oznaczenia działki nr [...], która jest oznaczona obecnie jako działka nr [...], poprzez oznaczenie jej jako działka nr [...];

Ponadto Skarżące wniosły o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu Skarżące wskazały, że oba numery zostały przekreślone i zamienione - [...] został zamieniony na [...], a [...] został zamieniony na [...]. Dopiero później dane w takiej treści (tj. zamieniona numeracja) zostały wprowadzone do księgi wieczystej. W księgach widnieje bowiem adnotacja, iż dokonano "sprostowania z urzędu" w dniu [...] marca 1999 r. Sprostowanie to nie zostało uzasadnione, wobec czego nie ulega wątpliwości, iż nastąpiło ono na skutek "wykrycia" odmiennych.

Zdaniem Skarżących powinny dokonać stosownego sprostowania w ewidencji na podstawie dostarczonych dokumentów. Po dokonaniu tegoż sprostowania możliwe będzie podjęcie stosownych kroków o zaktualizowanie takiego stanu rzeczy w księgach wieczystych. Rodziny Skarżących wzniosły na określonych działkach różnorodne zabudowania, zgodnie z treścią wydanych przez właściwe organy pozwoleń, z których wprost wynikało na jakim gruncie winny się znajdować dane budynki. Zgodnie z treścią przedmiotowych pozwoleń określone zabudowania zostały wzniesione przez rodzinę B.R. na działce nr [...], zaś przez rodzinę S.P. na działce [...]. Taki stan rzeczy był zgodny zarówno z pozwoleniami na budowę, jak i z danymi ujawnionymi wówczas w ewidencji gruntów. Odpowiadało to także danym zgromadzonym w księgach wieczystych. Przez dziesiątki lat rodziny te władały ww. nieruchomościami, jako ich właściciele. Dopiero niedawna konieczność uzyskania pewnych zaświadczeń z organów ewidencyjnych pozwoliła wykryć nieprawidłowość zarówno w księgach wieczystych, jak i w ewidencji gruntów.

Skarżące zaznaczyły, że nie stanowi sporu w niniejszej sprawie kwestia własności. Sporny jest stan przedstawiony w ewidencji, na podstawie którego dokonano wpisów w księgach wieczystych orz okoliczności, w jakich stan ten został ujawniony w księgach wieczystych, co zostało już wyżej opisane.

Stan prawny odzwierciedlony zgodnie z dokumentami przedłożonymi przez Skarżące powinien być zatem wzięty pod uwagę przez organ, zaś nieścisłości w postaci nieuzasadnionych skreśleń w ewidencji - wyjaśnione.

W odpowiedzi na skargę odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270), zwanej dalej jako p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), kontrola dokonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd od uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 ust. 1 p.p.s.a.). Sąd administracyjny, kontrolując działalność administracji publicznej, pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi.

Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] odmawiającą aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków. Skarżące domagały się od organu sprostowania w ich ocenie błędnie wpisanego oznaczenia działki nr [...], która jest oznaczona obecnie jako działka nr [...], poprzez oznaczenie jej jako działka nr [...] oraz sprostowanie wpisanego oznaczenia działki nr [...], która jest oznaczona obecnie jako działka nr [...], poprzez oznaczenie jej jako działka nr [...].

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 2 pkt 8 p.g.k. przez ewidencję gruntów i budynków rozumie się system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami.

Jak stanowi art. 24 ust. 2a p.g.k. informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji:

1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z:

a) przepisów prawa,

b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4,

c) materiałów zasobu,

d) wykrycia błędnych informacji;

2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania.

2b. Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje:

1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:

a) przepisów prawa,

b) wpisów w księgach wieczystych,

c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu,

d) ostatecznych decyzji administracyjnych,

e) aktów notarialnych,

ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,

f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,

g) wpisów w innych rejestrach publicznych,

h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców;

2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.

Zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków uregulowane zostały w przywołanym już rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z § 45 ust. 1 rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu:

1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi;

2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych;

3) wyeliminowania danych błędnych.

Przy aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 35 i § 36 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie:

1) wpisów dokonanych w księgach wieczystych;

2) prawomocnych orzeczeń sądowych;

3) umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali;

4) ostatecznych decyzji administracyjnych;

5) dyspozycji zawartych w aktach normatywnych;

6) umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2.

Przyjąć więc należy, że skoro więc ujawniony w ewidencji gruntów stan prawny musi być oparty na odpowiednich dokumentach to dokonywane wpisy w ewidencji gruntów mają charakter wyłącznie techniczno-deklaratoryjny, a organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Postępowanie ewidencyjne ma charakter wyłącznie informacyjny, służy bowiem ewidencjonowaniu bezspornych danych o gruntach, budynkach i lokalach (wyrok NSA z 29 września 2011 r., sygn. . akt I OSK 1596/10, wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OSK 2452/12, http://cbois.nsa.gov.pl). Postępowanie takie ma charakter wtórny względem zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w ewidencji. W razie powstania sporu, co do tego czyją własnością jest nieruchomość, ujawniona w operacie gruntów, powinno najpierw dojść do rozstrzygnięcia takiego sporu w drodze odpowiedniego procesu cywilnego, a dopiero potem do ujawnienia zapadłego w takim procesie wyroku w operacie ewidencyjnym. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje bowiem poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (wyrok NSA z dnia 7 maja 2008 r. sygn. akt I OSK 719/07, http://cbois.nsa.gov.pl). Organy ewidencyjne rejestrują, więc stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające.

W ocenie Sądu organy administracji prawidłowo uznały, że brak było w niniejszej sprawie podstaw do dokonania aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków. Przede wszystkim zaznaczyć należy, że jak prawidłowo ustaliły organy stan prawny i faktyczny ujawniony w ewidencji jest zgodny z treścią księgi wieczystej.

Natomiast przedłożone przez Skarżące w toku postępowania administracyjnego dokumenty m.in. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w K. o pozwoleniu na budowę wymagającą zatwierdzenia projektu z dnia [...] października 1969 r. Naczelnika Miasta i Gminy w W. z dnia [...] lutego 1978 r. w tych okolicznościach sprawy nie mogą stanowić w świetle art. 24 ust. 2a p.g.k. podstawy dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Zaznaczyć należy, że dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan późniejszy został stwierdzony kolejnymi dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu ( tak WSA w Warszawie w wyrokach z dnia 4 maja 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 125/09 oraz z dnia 8 listopada 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1558/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie wystąpiły wynikające z § 45 ust. 1 rozporządzenia przesłanki uzasadniające dokonanie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Pamiętać należy, że ewidencja gruntów jest zbiorem informacji stanowiących rejestr danych wynikających z innych dokumentów. Jak trafnie zauważył organ wpis w ewidencji nie ma charakteru konstytutywnego i nie ma on wpływu na przysługujące określonym podmiotom prawo własności. Ewidencja pełni jedynie funkcję informacyjną. Przede wszystkim rolą ewidencji gruntów i budynków nie jest weryfikowanie wpisów ujawnionych w księgach wieczystych.

Reasumując wskazać trzeba, że w ocenie Sądu prawidłowe było zajęte przez organy administracji stanowisko w zakresie braku podstaw do dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Organy w sposób prawidłowy zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy. Wbrew stanowisku Skarżących przedłożone przez nie w toku postępowania dokumenty nie mogły stanowić podstawy dokonania aktualizacji ewidencji. Tym samym niezasadne okazały się podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania jak również przepisów prawa materialnego.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.