Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1197/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 113  par. 2,  art. 138  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 5  ust. 7, par. 9  ust. 1
journal: Dz.U. 1995 nr 8 poz 38
law: Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.
article: art. 12  ust. 1 i 2, art. 14  ust. 3  pkt 5
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2007 r. sprawy ze skargi A. J. na postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...], działając na podstawie art. 13 i 14 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126) oraz § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 1995 r. Nr 8, poz. 38) stwierdził, że A. J. - mistrz w zawodzie monter sieci i instalacji gazowniczej, instalacji i urządzeń sanitarnych otrzymuje uprawnienia budowlane do wykonywania pracy na stanowisku majstra budowlanego w zawodzie monter sieci i instalacji gazowej, instalacji i urządzeń sanitarnych, kierowania w powierzonym zakresie robotami budowlanymi, z wyłączeniem robót budowlanych przy obiektach zabytkowych.

Pismem z dnia 5 października 2006 r. A. J. zwrócił się do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o wyjaśnienie, czy może prowadzić roboty budowlane na stanowisku kierownika robót jako samodzielnej funkcji technicznej.

Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. znak [...], działając na podstawie art. 113 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zw. dalej k.p.a. - po rozpatrzeniu wniosku A. J. w sprawie wyjaśnienia zakresu uprawnień do kierowania robotami budowlanymi, wynikającego z w/w decyzji Wojewody [...] - wyjaśniła, że A. J. posiada uprawnienia budowlane do wykonywania pracy na stanowisku majstra budowlanego w zawodzie monter sieci i instalacji gazowych oraz instalacji i urządzeń sanitarnych, a także do kierowania w powierzonym zakresie robotami budowlanymi, polegającymi na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce w zakresie sieci i instalacji gazowych oraz instalacji i urządzeń sanitarnych, z wyłączeniem robót budowlanych przy obiektach zabytkowych. Stwierdzono również, że przedmiotowa decyzja nie upoważnia A. J. do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, tj. do kierowania budową lub innymi robotami.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przepis art. 14 ust. 3 pkt 5 Prawa budowlanego, umożliwiający uzyskanie uprawnień w zakresie określonym w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...], został uchylony z dniem 31 maja 2004 r., jednak nowy stan prawny nie może mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem decyzji, na mocy której A. J. uzyskał uprawnienia budowlane, gdyż podstawę oceny jej legalności stanowi stan faktyczny i prawny obowiązujący w momencie rozstrzygnięcia. Organ wyjaśnił, iż uprawnienia budowlane A. J. zostały uzyskane przed dniem wejścia w życie nowelizacji Prawa budowlanego, zatem zachowują one swoją ważność oraz stwierdził, że A. J. nadal posiada uprawnienia do wykonywania pracy na stanowisku majstra budowlanego oraz do kierowania w powierzonym zakresie robotami budowlanymi, z wyłączeniem robót budowlanych przy obiektach zabytkowych. Zdaniem Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, zakres robót budowlanych powierzony do kierowania przez A. J. odnosi się do posiadanych przez niego kwalifikacji, które wynikają z tytułu mistrza w zawodzie monter sieci i instalacji gazowniczej, instalacji i urządzeń sanitarnych. Wskazano, że zakres uprawnień majstra nie upoważnia do pełnienia samodzielnych funkcji kierownika budowy, ani do kierowania całością robót budowlanych w ramach posiadanej specjalności techniczno-budowlanej uprawnień budowlanych, w związku z tym osoby posiadające uprawnienia uzyskane na podstawie dyplomu mistrza w odpowiednim zawodzie budowlanym nie mają prawa do podpisywania jakichkolwiek protokołów. W ocenie organu, A. J. jest uprawniony do wykonywania pracy na stanowisku majstra budowlanego oraz do kierowania robotami budowlanymi, polegającymi na montażu, remoncie lub rozbiórce w zakresie objętym rzemiosłem określonym w dyplomie mistrza, tj. w zakresie sieci i instalacji gazowych oraz instalacji i urządzeń sanitarnych, z wyłączeniem robót budowlanych przy obiektach zabytkowych.

Na powyższe postanowienie wniósł zażalenie A. J., nie zgadzając się ze stanowiskiem organu, zgodnie z którym nie posiada on uprawnień do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa postanowieniem dnia [...] maja 2007 r. znak [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia A. J., utrzymała w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, iż organ pierwszej instancji uwzględnił zarówno treść decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych do wykonywania pracy na stanowisku majstra budowlanego, jak i przepisów będących podstawą jej wydania. Wskazano, iż zgodnie z § 5 ust. 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 1995 r. Nr 8, poz. 38 ze, zm.), uprawnienia budowlane do wykonywania pracy na stanowisku majstra budowlanego i kierowania w powierzonym zakresie robotami budowlanymi stanowią podstawę do wykonywania tych czynności w zakresie objętym rzemiosłem określonym w dyplomie mistrza, z wyłączeniem robót budowlanych przy obiektach zabytkowych.

W ocenie organu odwoławczego, zakres uprawnień majstra budowlanego nie uprawnia do kierowania budową nawet najprostszych obiektów, ani do kierowania całością robót w ramach danej specjalności techniczno - budowlanej posiadanych uprawnień budowlanych. Majster budowlany może bowiem kierować jedynie powierzonymi robotami budowlanymi w ramach budowy kierowanej przez osobę posiadającą uprawnienia bez ograniczeń lub w ograniczonym zakresie. Organ zauważył, iż uprawnienia budowlane do wykonywania pracy na stanowisku majstra nie upoważniały i nie upoważniają obecnie do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Osoby posiadające uprawnienia budowlane do wykonywania pracy na budowie na stanowisku majstra mogą kierować powierzonymi im robotami w zakresie objętym rzemiosłem określonym w dyplomie mistrza, z wyłączeniem robót budowlanych przy obiektach zabytkowych, nie mogą jednak wykonywać samodzielnej funkcji technicznej kierownika budowy lub robót.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. J. Zarzucił, iż stwierdzenie organu, zgodnie z którym zakres uprawnień skarżącego nie upoważnia go do pełnienia samodzielnych funkcji, w tym kierowania robotami, nie jest poparty żadnym przepisem Prawa budowlanego.

W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa podtrzymała stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 2169, ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o przepis art. 113 § 2 k.p.a., zgodnie z którym organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie strony wątpliwości co do treści decyzji. Celem instytucji uregulowanej w cytowanym przepisie jest usunięcie niejasności decyzji, zwłaszcza gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością, utrudniającą zrozumienie sensu rozstrzygnięcia. Postanowienie wyjaśniające wątpliwości decyzji jest powiązane z tą decyzją (postanowienie NSA - Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 25 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Ka 2160/2000).

Konieczność wyjaśnienia wątpliwości co do treści rozstrzygnięcia ma miejsce wówczas, gdy jest ona niejednoznaczna lub tak zawiła, że utrudnia ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy, czy też pozostaje w sprzeczności z samym rozstrzygnięciem. Wyjaśnienie wątpliwości, jak wielokrotnie wskazywano w doktrynie, nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Nie może również pozostawać w sprzeczności z treścią rozstrzygnięcia (B.Adamiak/J.Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 2000, s. 473).

Prawidłowo zatem organ wyjaśnił, że skarżący nabył uprawnienia na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 1995 r. Nr 8, poz. 38, ze zm.). Stosownie do § 5 ust. 7 cytowanego rozporządzenia, uprawnienia budowlane do wykonywania pracy na stanowisku majstra budowlanego i kierowania w powierzonym zakresie robotami budowlanymi stanowią podstawę do wykonywania tych czynności w zakresie objętym rzemiosłem określonym w dyplomie mistrza, z wyłączeniem robót budowlanych przy obiektach zabytkowych.

Wskazany również jako podstawa prawna decyzji nadającej skarżącemu uprawnienie budowlane przepis art. 14 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126), w brzmieniu obowiązującym w dacie jej wydania, określający w ust. 3 wymagania dotyczące uzyskania uprawnień budowlanych w poszczególnych specjalnościach, stanowił w pkt 5, iż do wykonywania pracy na stanowisku majstra budowlanego i kierowania w powierzonym zakresie robotami budowlanymi wymagane jest posiadanie co najmniej wykształcenia zasadniczego i dyplomu mistrza w odpowiednim zawodzie budowlanym. Czym innym jest jednak zachowanie nabytych wówczas uprawnień (tylko w takim zakresie w jakim zostały nabyte), a czym innym jest wykonywanie samodzielnej funkcji technicznej

Definicja pojęcia "samodzielna funkcja techniczna w budownictwie" zawarta jest w art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy Prawo budowlane. W odniesieniu do zarzutów sformułowanych w skardze należy wyjaśnić, iż zgodnie z treścią w/w przepisu, w jego brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji nadającej skarżącemu uprawnienia budowlane, za samodzielną funkcję techniczną w budownictwie uważa się działalność związaną z koniecznością fachowej oceny zjawisk technicznych lub samodzielnego rozwiązania zagadnień architektonicznych i technicznych oraz techniczno - organizacyjnych, a w szczególności działalność obejmującą:

1. projektowanie, sprawdzanie projektów architektoniczno - budowlanych i sprawowanie nadzoru autorskiego,

2. kierowanie budową lub innymi robotami budowlanymi,

3. kierowanie wytwarzaniem konstrukcyjnych elementów budowlanych oraz nadzór i kontrolę techniczną wytwarzania tych elementów,

4. wykonywanie nadzoru inwestorskiego,

5. sprawowanie kontroli technicznej utrzymania obiektów budowlanych,

6. wykonywanie nadzoru budowlanego,

7. rzeczoznawstwo budowlane.

Stosownie zaś do art. 12 ust. 2 cytowanej ustawy, samodzielne funkcje techniczne, określone w ust. 1 pkt 1-6, mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją, stwierdzone przez wojewodę decyzją, zwaną "uprawnieniami budowlanymi".

Organy orzekające w przedmiotowej sprawie zasadnie wyjaśniły, że zakres posiadanych przez skarżącego uprawnień należy odczytywać zgodnie z treścią decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych oraz w oparciu o przepisy będące podstawą jej wydania. Należy podzielić stanowisko przedstawione przez organy obu instancji, zgodnie z którym zakres uprawnień nadanych skarżącemu decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...] - a zatem uprawnień budowlanych do wykonywania pracy na stanowisku majstra budowlanego w zawodzie monter sieci i instalacji gazowej, instalacji i urządzeń sanitarnych oraz kierowania w powierzonym zakresie robotami budowlanymi, z wyłączeniem robót budowlanych przy obiektach zabytkowych - nie upoważnia go do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, tj. do kierowania budową lub innymi robotami budowlanymi. Bez znaczenia w tym przypadku pozostaje fakt przynależności do korporacji zawodowej czy zapłaty ubezpieczenia.

Zakres uprawnień majstra budowlanego nie jest obecnie wystarczający do kierowania budową, w rozumieniu art. 13 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, ani do kierowania całością robót w ramach danej specjalności techniczno - budowlanej posiadanych uprawnień budowlanych. Majster budowlany może obecnie kierować jedynie powierzonymi robotami w ramach budowy kierowanej przez osobę posiadającą uprawnienia bez ograniczeń lub w ograniczonym zakresie. Osoby posiadające uprawnienia budowlane do wykonywania pracy na budowie na stanowisku majstra mogą zatem kierować powierzonymi im robotami budowlanymi w zakresie objętym rzemiosłem określonym w dyplomie mistrza, z wyłączeniem robót budowlanych przy obiektach zabytkowych, a nie mogą jednak wykonywać samodzielnej funkcji technicznej kierownika budowy lub robót.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.