Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 433/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 22 kwietnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Anna Stępień, Sędziowie Sędzia NSA: Grzegorz Szkudlarek, Asesor WSA: Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska, Po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi A. J. i J. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wentylacji grawitacyjnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Łd 433/04 Uzasadnienie

Decyzją Nr [...] z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.) umorzył postępowanie, w sprawie wszczętej na wniosek A. J., dotyczącej naprawy wadliwie działającej wentylacji grawitacyjnej w lokalu nr 38, przy ul. A 2, będącego własnością Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej "A" w K.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż A. J. zwrócił się pismem z dnia 21.04.2000r. o wyegzekwowanie od Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej "A" w K. - jako właściciela budynku wielorodzinnego przy ul. A 2, prawidłowego działania wentylacji grawitacyjnej w lokalu nr 38. Do wspomnianego pisma A. J. załączył kopię notatki

służbowej, z treści której wynikało, że wentylacja w lokalu nr 38 działa poprawnie, z

wyjątkiem wietrznych dni. W związku z powyższym organ pisemnie zawiadomił

RSM "A" w K. o planowanych oględzinach lokalu nr 38 przy ul.

A 2. W dniu 18.05.2001 r. w obecności strony postępowania tj.

przedstawiciela Spółdzielni i przy udziale lokatora, A. J.

przeprowadzone zostały oględziny, w toku których ustalono konieczność

sprawdzenia aktualnych, obowiązkowych przeglądów okresowych przewodów

kominowych, oraz protokółów szczelności instalacji gazowej (zgodnie z treścią

art. 62 "ustawy Prawo budowlane"). Ponadto stwierdzono konieczność

przeprowadzenia kontroli wykonania kanałów kominowych w stosunku do projektu

budowlanego. W dniu 19.05.2000r, dokonano przeglądu projektu budowlanego

w zakresie prawidłowości przebiegu przewodów wentylacyjnych w budynku

położonym przy ul. A 2, oraz sprawdzono posiadane przez

Spółdzielnię aktualne protokóły przeglądów. W efekcie podjętych działań, organ I

instancji zobowiązał Spółdzielnię, postanowieniem Nr [...] z dnia [..] do

opracowania ekspertyzy technicznej w zakresie szczelności i drożności przewodów

kominowych oraz prawidłowości podłączeń poszczególnych kondygnacji. Na podstawie wykonanej ekspertyzy, Spółdzielnia wykonała indywidualną wentylację

dla kuchni i łazienki do mieszkania nr 38 przez zastosowanie "rękawów" z folii typu

Alufol, zapewniając tym samym prawidłowe działanie wentylacji. Prace powyższe

wykonano pod nadzorem rzeczoznawcy z listy Wojewody [...] w

specjalności budowlanej i instalacyjnej.

Wskazane wyżej czynności zakwestionował w skardze do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.- A. J., podważając wiarygodność i prawidłowość wykonania ekspertyzy, kompetencje uprawnionej osoby oraz rodzaj wykonanych prac. Po zapoznaniu się z w/w ekspertyzą oraz sprawozdaniem z wykonania zaleceń ekspertyzy technicznej z dnia 10.11.2000r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. stwierdził, że wszystkie zalecone prace zostały wykonane prawidłowo.

Na skutek kolejnej skargi A. J. do organu II instancji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., postanowieniem z dnia [...] zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do podjęcia stosownego działania w sprawie wentylacji lokalu mieszkalnego nr 38 przy ul. A 2.

Działając zgodnie z wytycznymi, organ I instancji zobowiązał Spółdzielnię do przedstawienia protokółów okresowej kontroli (rocznej) szczelności instalacji gazowej w budynku wielorodzinnym przy ul. A 2 i dodatkowej kontroli przewodów kominowych w lokalu nr 38 w przedmiotowym budynku. W dniu 14.stycznia.2004r. Spółdzielnia przekazała protokół z przeglądu szczelności instalacji gazowej budynku nr 2 na Os. A, wykonanej przez A s.c. w K., stwierdzający dobry stan techniczny urządzeń i połączeń gazowych, zaś w dniu 2.lutego 2004r. protokół nr 26/K/2004 z kontroli przewodów kominowych w przedmiotowym budynku, wykonany przez Spółdzielnię Usług Kominiarskich w P., Rejonowy Zakład w K., który stwierdza, że ciąg kominowy zarówno w kuchni, jak i w łazience, w lokalu nr 38 mieści się w normie, natomiast objęte kontrolą przewody kominowe odpowiadają przepisom Prawa budowlanego, są drożne i nadają się do eksploatacji. W protokole 26/K/2004, spisanym przez uprawnionego mistrza kominiarskiego, w obecności przedstawiciela Spółdzielni, znajduje się uwaga że, "lokal nr 38 posiada podwójne drzwi wejściowe oraz dodatkowe doszczelnienie stolarki okiennej w kuchni. Powyższe powoduje brak jakiejkolwiek infiltracji powietrza w mieszkaniu, a nawet jego zastój, co uniemożliwia prawidłowe działanie wentylacji. Zaleca się rozszczelnienie stolarki okiennej".

Uwzględniając powyższe, organ I instancji uznał za wypełnione przez Spółdzielnię Mieszkaniową "A" w K. nałożone obowiązki, wynikające z art.62 "ustawy Prawo budowlane" i umorzył postępowanie.

Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożyli A. J. i J. J., podnosząc, iż jest ono "oparte na fałszu i obłudzie, krętactwie, mataczeniu w tej sprawie przez PINB".

W obszernym uzasadnieniu wskazali, iż w 1992r. nie podpisał "protokołu zdawczo-odbiorczego na wadliwą wentylację (korzystanie z komina zbiorczego)". Zdaniem odwołujących, zarówno władze Spółdzielni Mieszkaniowej, jak i mistrzowie kominiarscy, rzeczoznawcy dokonujący kontroli "działają fikcyjnie, aby zatuszować przestępstwo". Komin, z którego korzystają odwołujący jest obudowany wspólnym zadaszeniem, fartuch ochronny w kominie jest pozaginany do wewnątrz komina od 2 do 4 cm, a na nim kurz grubości 2 cm, pajęczyna na całej długości komina, przez co średnica komina nie ma więcej niż 10 cm". Zakwestionowali również przeprowadzoną w dniu 2 lutego 2004r. kontrolę kominiarską, uznając ją za fikcyjną.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity "Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z 2000r."), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W motywach rozstrzygnięcia wskazał, iż przesłanką umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jest jego bezprzedmiotowość, z jakiejkolwiek przyczyny powodującej brak jednego z elementów materialnego stosunku prawnego w odniesieniu do jego strony podmiotowej lub przedmiotowej. Umorzenie postępowania oznacza, że w danej sprawie nie będzie kontynuowane wszczęte uprzednio postępowanie.

Z akt rozpatrywanej sprawy wynika, że organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wentylacji w lokalu nr 38 i w wyniku postępowania wyjaśniającego stwierdził, że stało się ono bezprzedmiotowe. Robotnicza Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" w K. przedłożyła ekspertyzę techniczną, nakazaną postanowieniem dowodowym z dnia[....], a także wykonała zalecenia zawarte w tej ekspertyzie, na potwierdzenie czego przedłożyła stosowne dokumenty. W tej sytuacji organ nadzoru budowlanego, nie miał już podstaw do podejmowania rozstrzygnięć w tym przedmiocie w świetle przepisów Prawa budowlanego. Jednak zgodnie z nakazem zawartym w art. 104 k.p.a., organ winien zakończyć wszczęte postępowanie wydaniem stosownej decyzji, w zależności od stanu faktycznego i prawnego sprawy. Zdaniem organu odwoławczego, przedstawione powyżej okoliczności, uzasadniały wydanie przez organ I instancji decyzji umarzającej, na podstawie art. 105 § l k.p.a., postępowanie administracyjne w sprawie wentylacji w lokalu nr 38, gdyż dalsze prowadzenie tego postępowania byłoby bezprzedmiotowe.

Zatem, postępowanie organu I instancji w omawianej sprawie było, w ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., poprawne pod względem merytorycznym i prawnym, a zaskarżona decyzja nie mogła być uchylona. Wprawdzie w sentencji zaskarżonej decyzji nieprawidłowo wskazano jako właściciela lokalu nr 38 - RSM "A", podczas, gdy właścicielami tego lokalu są J. i A. J., jednak nie ma to wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Odnosząc się do treści odwołania organ odwoławczy stwierdził natomiast, iż większość zarzutów pokrywa się w zasadzie z zarzutami rozpatrywanymi w postępowaniu prowadzonym w trybie skargowym. Odwołujący ponownie podważają, nie przedstawiając wiarygodnych dowodów na poparcie swojego stanowiska, wszystkie zebrane w toku postępowania dokumenty, tj. ekspertyzę techniczną, opinie i protokoły, wykonane przez osoby lub firmy mające odpowiednie uprawnienia. W załączonym do odwołania protokole Powiatowego Inspektora Sanitarnego stwierdzono wprawdzie, jak podnosi skarżący, iż "wentylacja (w kuchni) nie spełnia swego zadania", jednak zaznaczono, że jest to oświadczenie użytkownika lokalu. W tej sytuacji zarzuty odwołania nie mogły być uwzględnione.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie, nazwane odwołaniem, złożyli A. J. i J. J. W obszernym uzasadnieniu przedstawiali swe "wieloletnie batalie" ze Spółdzielnią Mieszkaniową "A" w K. z powodu nieszczelnych okien, niedziałającej wentylacji. Wskazali, w jakich okolicznościach Spółdzielnia realizowała ich postulaty, jakich zaś zrealizować nie chciała. Skarżący, uznając działania Spółdzielni za przejaw "szykany, fałszerstwa i korupcji", wnieśli w konkluzji o "przełożenie otworu wentylacyjnego bezpośrednio na łazienkę, a także oddzielenie od wspólnego zadaszenia - od kominów zbiorczych o szerokości 35 x 35 cm, przez co wytwarza się korek i następuje nawiew do mieszkania (...)"

Do skargi dołączyli kasetę magnetowidową, wskazując, iż obrazuje ona wnętrze ich domu o różnych porach dnia, w różnych temperaturach otoczenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż ocena działania układu wentylacji grawitacyjnej w bloku nr 2 na Osiedlu A w K. dokonana została w sposób prawidłowy przez osoby uprawnione, brak jest zatem podstaw do jej kwestionowania. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, iż stanowią one powtórzenie argumentów, zgłaszanych przez A. J. wielokrotnie na przestrzeni toczącego się postępowania administracyjnego.

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 sierpnia 2004 r. przyznano A. i J. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od skargi, w pozostałej części natomiast odmówiono skarżącym przyznania prawa pomocy.

Na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2005r. oddalono wniosek dowodowy skarżących o dopuszczenia dowodu z zapisu na taśmie magnetowidowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie bowiem z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach – stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.s.a. Po myśli art. 134 § 1 p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.s.a.).

Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji, Sąd nie stwierdził, by zaskarżone orzeczenie naruszało przepisy prawa materialnego bądź też normy procedury administracyjnej, w stopniu określonym w cytowanym przepisie.

W szczególności zaś brak jest podstaw do zakwestionowania tak wykładni (a w konsekwencji zastosowania) przepisów art. 62 ust. 1 pkt 1 lit c, art. 62 ust. 3 ustawy dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. Nr 207 z 2003r., poz. 2016) oraz art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r, Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.) jak i sposobu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przez organy.

Przede wszystkim wszakże wskazać należy, iż sąd administracyjny, rozpoznając skargę, nie jest władny przeprowadzać postępowanie dowodowe w sprawie. Wyjątek stanowi jedynie przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów, o ile jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie (art. 106 § 3 p.s.a.). Oznacza to, iż dowód z zapisu na taśmie wideo, zgłoszony przez skarżących, nie mógł zostać dopuszczony.

Jeżeli zaś chodzi o formalną i merytoryczną poprawność zaskarżonej decyzji podnieść należy, iż organy w sposób prawidłowy uznały toczące się postępowania za bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy sporządzona została ekspertyza, do której przedłożenia zobowiązano, postanowieniem z dnia 5 października 2000r., wydanym na podstawie art. 81 c ust. 2 oraz art. 62 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ("Dz.U. Nr 89, póz, 414"), Robotniczą Spółdzielnię Mieszkaniową oraz gdy zalecenia tejże ekspertyzy zostały przez tęże Spółdzielnię w całości wykonane, pod nadzorem uprawnionego rzeczoznawcy budowlanego.

W dniu 10.listopada 2000r. rzeczoznawca budowlany Urzędu Wojewódzkiego w Ł. przedłożył bowiem opinię (ekspertyzę), pozwalającą na ocenę technicznej poprawności wykonania i funkcjonowania kanałów wentylacyjnych w bloku nr 2, której wnioski sprowadzały się do konieczności zakrycia przewodów kuchni mieszkania nr 40 poniżej kratki, zakrycia wlotu do kanału zbiorczego kratki w łazience mieszkania nr 36, zakrycia przewodów poniżej kratki w kuchni mieszkania nr 32, wykonania otworów rewizyjnych do kanałów zbiorczych w piwnicy, zakrycia otworu w ścianie kanału wprost kratki w pionie kuchni, uszczelnienia styków elementów, szczególnie od strony szachtów instalacyjnych, odłączenia okapu i wentylatorów w kuchni i łazience mieszkania nr 34, zakrycia otworu po wentylatorze w łazience, powiększenia kratek wentylacyjnych w mieszkaniu nr 34, rozszczelnienia okna w mieszkaniu nr 38, gdyż niedostateczna ich infiltracja uniemożliwia prawidłową wentylację mieszkania, usunięcia szmat zmniejszających przekrój kanału oraz ( w razie dalszych zastrzeżeń A. J. ) zamontowania w kanałach wentylacyjnych tego mieszkania rękawa z folii - ochronnej wkładki przelotowej Alufol do przewodów kominowych; podniesienia przykrywy bloku kominowego na minimum 20 cm. Zalecenia powyższe opracowane zostały w oparciu o wyniki oględzin, przeprowadzonych przez mistrza Kominiarskiego - rzeczoznawcę Izby Rzemieślniczej w Ł., przeprowadzonych w dniu 2 lipca 2000r. (oględziny pionu kuchennego przewodu zbiorczego, przewodów dosyłowych oraz podłączeń urządzeń wentylacyjnych do przewodów) nadto w oparciu o mierzoną ananometrem prędkość przepływu powietrza przy wlotach do przewodów w bloku nr 2.

Robotnicza Spółdzielnia Mieszkalna "A" w K. wykonała zalecania wynikające z ekspertyzy, sporządzanej przez rzeczoznawcę budowlanego. Dodatkowo zaś, rzeczoznawca sprawdził prawidłowość wykonania tychże zaleceń (orzeczenie techniczne z dnia 2 października 2001r.).

Jedyne dalsze zalecenia, jakie wówczas sformułował, dotyczyły usunięcia szmat, zakrywających kratkę wentylacyjną w mieszkaniu skarżących, z tym zastrzeżeniem, iż nie zagrażały one bezpieczeństwu użytkowników mieszkania.

Oznacza to, iż już w tej dacie brak było podstaw do dalszego prowadzenia postępowania, ponieważ stan techniczny obiektu, poddanego kontroli w trybie art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, był należyty.

Po upływie blisko 2 lat, skarżący A. J. ponownie zwrócił się do organów nadzoru budowlanego o podjecie działań, podnosząc, iż wentylacja w jego lokalu nie działa należycie.

Organy, po analizie protokołów obowiązkowych kontroli instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych), przedłożonych przez zarządcę obiektu (RSM A w K.), w trybie art. 62 ust. 1 pkt 1 lit c ustawy Prawo budowlane nie znalazły wszakże podstaw do twierdzenia, iż stan techniczny obiektu (względnie jego części składowych) jest nieodpowiedni. Tylko zaś taka konstatacja pozwoliłaby na prowadzenie dalszego postępowania w sprawie.

Skoro zaś brak było podstaw do dalszego prowadzenia postępowania, trafnie

orzeczono o jego umorzeniu w oparciu o treść art. 105 §1 k.p.a. jako

bezprzedmiotowego. Przesłanka bezprzedmiotowości występuje bowiem wówczas,

gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w

ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania

administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z

elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić

sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące

postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. *

Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu.

Odniesienie się merytoryczne do zarzutów skargi jest natomiast o tyle utrudnione, że skarżący, poza historią wieloletnich zmagań z różnymi instytucjami i urzędami oraz artykułowaniem poczucia krzywdy i zagrożenia z powodu, ich zdaniem, nieprawidłowo funkcjonującej wentylacji grawitacyjnej w bloku, w którym zamieszkują, nie przedstawiają argumentów, które wiązałyby się z treścią zaskarżonej decyzji.

Podzielić należy stanowisko organów, iż prosta negacja każdego dowodu, opinii czy protokołu, przedłożonego w toku postępowania, nie wystarczy dla ich skutecznego obalenia. Zarzuty o charakterze korupcyjnym czy spiskowym (sfałszowanie opinii, podporządkowanie władzom Spółdzielni etc.), nie mogą zaś zostać zweryfikowane w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co nie oznacza, iż uzyskanie orzeczenia potwierdzającego ich fałszywość w postępowaniu karnym, nie będzie mogło w przyszłości spowodować wznowienia postępowania, tak administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.), jak i sądowoadministracyjnym (art. 273 § 1 p.s.a.).

Jeżeli zaś chodzi o żądania zawarte w skardze (nałożenie obowiązku przełożenia otworu wentylacyjnego itp.), ich merytoryczne rozpoznanie wykraczało poza przytoczony na wstępie rozważań zakres kognicji sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę, wobec tego, iż zaskarżona decyzja prawa obowiązującego nie narusza, na podstawie art. 151 p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi, wobec braku podstaw do jej uwzględnienia.