Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 131/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 153, art. 200
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 107 § 3, art. 113 § 2,
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2018 r. sprawy ze skargi Ś. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) listopada 2017 r. nr (...) w przedmiocie przyznania pomocy finansowej 1. uchyla decyzję w zaskarżonej części tj. co do odmowy przyznania pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 227 510, 02 zł (słownie: dwieście dwadzieścia siedem tysięcy pięćset dziesięć złotych dwa grosze); 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie na rzecz Ś. Sp. z o.o. w W. kwotę 13 092 zł (słownie: trzynaście tysięcy dziewięćdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej także "Prezes ARiMR", "organ odwoławczy", "organ II instancji") decyzją Nr [...] z dnia [...] 2017 r., na podstawie art.64 c § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi : (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.: ( dalej p.p.s.a.) oraz art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 kodeks postępowania administracyjnego ( dalej: "k.p.a.") po rozpatrzeniu sprzeciwu Ś. O. Sp. z o. o. z siedzibą w W. (dalej także: "skarżąca", "strona", "spółka", "Grupa") od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej także: "Dyrektor ARiMR", "organ I instancji") z dnia [...] 2017 r. Nr [...] w sprawie uchylenia decyzji przyznającej pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania wydanej przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu [...] 2014 r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Organ I instancji;

- uchylił swoją decyzję nr [...] z dnia [...] 2017 r. o uchyleniu decyzji w zaskarżonej części i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Organ I instancji;

-uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...] z dnia [...] 2014 r. w sprawie przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w zaskarżonej części, t. j. kwocie 425.528,17 zł oraz dokonania obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w tej części;

-przyznał pomoc finansową na pokrycie kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 396. 036,30 zł;

-odmówił przyznania pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 227. 510,02 zł;

- dokonał obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 227. 510,02 zł;

Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] 2014 r. wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw Ś. O. Sp. z o.o. złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej grupie producentów owoców i warzyw wstępnie uznanej do dnia [...] 2012 r. na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od [...] 2013 r. do [...] 2013 r. (II półrocze 5 roku realizacji PDU).

Po przeprowadzeniu postępowania Dyrektor ARiMR w dniu [...] 2014 r. wydał decyzję nr [...], w której przyznał skarżącej pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości 72. 243,71 zł, za II półrocze 2013 roku realizacji planu dochodzenia do uznania, z czego pomoc ze środków UE wynosi: 54.182,78 zł; przyznał pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 7 073.843,43 zł, za II półrocze 2013 roku realizacji planu dochodzenia do uznania, z czego pomoc ze środków UE wynosi: 4 715 .895,62 zł; odmówił pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 1 613. 216,80 zł; dokonał obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 1 613. 216,80 zł. Łączna kwota pomocy finansowej wyniosła 7 146 087,14 zł.

Kwota ostatecznie zakwestionowana przez organ I instancji na podstawie analizy przeprowadzonej przez kosztorysanta weryfikującego złożone kosztorysy wyniosła 171. 883,16 zł netto. Zakwestionowano przyjęte przez Grupę stawki wykonania ścian i sufitów komór obudowy chłodni, wskazując na zbyt wysokie nakłady robocizny w stosunku do cen rynkowych. Wskazano także na dysproporcje cenowe, wynikające ze zbyt wysokiego nakładu robocizny w stosunku do cen rynkowych w odniesieniu do pozycji dotyczącej klejenia połączeń płyt. Wskazano na zastosowanie przez Grupę zbyt wysokiej ceny w pozycji oczyszczania spoin między płytami. W kosztorysie weryfikacyjnym zanegowano również cenę jednostkową posadzki przemysłowej ze zbrojeniem wynoszącą 197,96 zł/m2, ze względu na ujęcie w niej uwzględnionej w oddzielnej pozycji "wykonania dylatacji". Organ I instancji wskazał, iż biegły, sporządzając kosztorys, podobnie jak Grupa, zastosował poziom cen z IV kwartału 2013 r. i podobnie jak Grupa opierał się o bazy Intercenbud, Sekocenbud oraz inne oferty rynkowe. Organ I instancji odmówił również przyznania pomocy do całości inwestycji obejmującej utwardzenie terenu, z uwagi na fakt, iż zgłoszenie utwardzenia terenu do Wydziału Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w G. nastąpiło w dniu [...] 2014 r., a więc po rozpoczęciu prac budowlanych oraz w terminie wykraczającym poza okres od [...] 2013 r. do [...] 2013 r. (II półrocze 5 roku realizacji PDU). Organ I instancji wskazał także, iż przeprowadzona kontrola na miejscu (Protokół z czynności kontrolnych nr [...] z dnia [...] 2014 r.) wykazała nieprawidłowości w postaci niezgodności stanu rzeczywistego z określonym we wniosku o przyznanie pomocy finansowej, min.: zdemontowane (według wyjaśnień Grupy w celu wykonania izolacji komór) urządzenia chłodnicze, które według realizowanego PDU powinny być zmontowane w użyczonym Grupie budynku. Po wezwaniu do wyjaśnień, Spółka przedłożyła protokół demontażu zawierający datę demontażu oraz informację o planowanym ponownym montażu, jednak nie podano konkretnego terminu ponownego montażu. W związku z tym, że realizowana inwestycja zgodnie z wnioskiem oraz realizowanym PDU powinna być zakupiona i zamontowana w okresie wnioskowanym, a w rzeczywistości jest zdemontowana, w wyniku czego nie spełnia swojej roli, organ I instancji postanowił wykluczyć ją w całości z objęcia pomocą.

Organ I instancji wskazał także, iż z uwagi na ustaloną wielkość poniesionych przez Grupę kwalifikowanych kosztów inwestycyjnych wynoszących 11 582. 46,97 zł netto, przyznana pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania stanowi 75% tej kwoty i wynosi 8 687. 060,23 zł.

Łączne koszty niekwalifikowane stwierdzone w trakcie kontroli administracyjnej określono na 2 081. 883,16 zł netto.

Ś. O. Sp. z o. o. z siedzibą w W. wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji w zakresie, w jakim odmówiono Grupie przyznania części pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych

w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, to jest co do kwoty 1 613 .216,80 zł oraz w zakresie obniżki należnej kwoty pomocy finansowej, to jest co do kwoty 1 613 .216,80 zł. Decyzji organu I instancji Spółka zarzuciła:

1. błędne zastosowanie § 2 pkt 1 ust 4 lit. b) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 roku w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2013 r., poz. 872; dalej: "rozporządzenie z 12 lipca 2013 r."), polegające na wyciągnięciu błędnych wniosków jakoby pozwolenie na budowę lub zgłoszenie właściwemu organowi zamiaru wykonania robót budowlanych, zgodnie z przepisami prawa budowlanego należało bezwzględnie pozyskać w okresie wnioskowanym, podczas gdy przepis mówi o pozyskaniu stosownych dokumentów nie precyzując, kiedy i wskazując, że należy je pozyskać zgodnie z przepisami prawa budowlanego;

2. uchybienie przepisom § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 12 lipca 2013 r., poprzez odmowę przyznania należnej Grupie pomocy finansowej dotyczącej, zrealizowanej inwestycji, pomimo spełnienia określonych przywołanymi wyżej przepisami, warunków do uzyskania refundacji kosztów poniesionych na realizacje inwestycji polegającej na zagospodarowaniu terenu;

3. błędne zastosowanie § 4 ust. 1 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 4 lit. a) rozporządzenia

z 12 lipca 2013 r., poprzez przyjęcie, że złożony przez Grupę kosztorys powykonawczy dot. budowy budynku chłodniczo-przechowalniczego określa wysokość kwalifikowanych kosztów inwestycji pomimo, że § 2 ust. 1 pkt 2) stanowi, iż wysokość pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji określa się na podstawie złożonej przez grupę faktury lub dokumentu o równoważnej wartości dowodowej, z czego wynika, że przedkładany kosztorys nie stanowi podstawy określenia wysokości kosztów określonych prac, ponieważ są one badane na podstawie złożonych faktur oraz potwierdzeń przelewów, a celem kosztorysu powykonawczego jest jedynie potwierdzenie zakresu wykonanych prac i ilości zakupionych materiałów;

4. błędne zastosowanie § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 12 lipca 2013 r. w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2009 r., Nr 5, poz. 27) w zw. z art. 111 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z 7 czerwca 2011 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, w odniesieniu do sektora owoców i warzyw, poprzez przyjęcie, że Grupa zawyżyła we wniosku część kwalifikowanych kosztów inwestycji polegającej na budowie budynku przechowalni owoców pomimo, że wysokość tych kosztów została zatwierdzona w planie dochodzenia do uznania decyzją Marszalka Województwa [...] z [...] 2013r. o nr [...], a wcześniej z [...] 2013 o nr [...] i z [...] 2012 nr [...] wszystkie poprzedzone pozytywnymi opiniami Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zaś sama inwestycja (zarówno etap III objęty decyzją której dotyczy odwołanie jak i wcześniejsze dwa etapy) została zrealizowana w kwocie zatwierdzonej w planie; przed ujęciem kosztów budowy w PDU przeprowadzono postępowanie ofertowe, a po uzyskaniu pozytywnej opinii zawarto umowę na realizacje z wykonawcą po cenie uzyskanej w wyniku badania rynku pozytywnie zaopiniowanej przez Dyrektora MOR;

Zarzuciła również naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez:

1. nie rozpoznanie sprawy w terminie określonym art. 9 ust. 7a pkt 1) ustawy

z dnia 19 grudnia 2003 roku o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. U. z 2011 r. Nr 145, poz. 868 ze zm.), co naraziło Grupę na wymierne straty finansowe;

2. nie rozpoznanie istoty sprawy w zakresie wnioskowanej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych

w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, co do kwoty 1 613.216,80 zł;

3. nie rozpoznanie sprawy w zakresie braku odpowiedzialności Grupy za włączenie do wniosku kosztów niesłusznie uznanych przez organ I instancji za niekwalifikowane i niesłuszne nałożenie kary finansowej w wysokości 1 613.216, zł;

4. obrazę przepisów postępowania polegającą na naruszeniu zasady prawdy obiektywnej wynikającej z art. 7 k.p.a., a skonkretyzowanej w art. 77 i 80 k.p.a. - polegającej na subiektywnym ustaleniu przez organ I instancji wartości wykonanych prac budowlanych, gdzie działający na zlecenie organu kosztorysant przyjął do obliczeń niższe stawki dla kwestionowanych pozycji kosztorysowych dot. budowy budynku przechowalni owoców, bez udokumentowania źródeł zastosowanych przez siebie cen, które to stawki bezkrytycznie przyjęte przez organ I instancji, stanowiły podstawę do wyliczenia kwoty pomocy;

5. obrazę art. 107 k.p.a., albowiem organ I instancji nie wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, dlaczego nie uznał za wiarygodny dowodu w postaci przedłożonego kosztorysu oraz nie wskazał przyczyn uznania przedstawionych kosztów za zawyżone, jak również nie wskazał obiektywnych, wynikających ze stosownych przepisów przyczyn, dla których uznał część poniesionych kosztów za koszt niekwalifikowany, w sytuacji nieprzeprowadzenia analizy, o której mowa w § 1 ust. 1 pkt. 1 lit. c) i d) rozporządzenia z 12 lipca 2013 r.

W oparciu o powyższe zarzuty Spółka wniosła o zmianę decyzji i przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych

w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w pełnej kwocie pomocy wnioskowanej wnioskiem za II półrocze 2013 roku realizacji PDU, tj. 10 300. 277, zł.

Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją Nr [...]

z dnia [...] 2015 r., po rozpoznaniu odwołania uchylił w zaskarżonej części decyzję w zakresie dotyczącym odmowy przyznania pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU oraz: - przyznał dodatkową pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 2 375. 357,26 zł (w tym pomoc ze środków UE wynoszącą 1 583. 571,50 zł) ; - odmówił przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 425. 538,17 zł; - dokonał obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 425. 538,17 zł; wskazał, iż łączna kwota pomocy finansowej wynosi 9 521. 444,40 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przypomniał przebieg postępowania w sprawie, po czym przywołał § 1 ust. 1 pkt 1 lit. 1, § 2 ust. 1 pkt 4 lit. a) rozporządzenia z 12 lipca 2013 r. Wskazał także, iż Spółka zaskarżyła decyzję organu I instancji w zakresie odmowy przyznania kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji w wysokości 3 226. 433,60 zł netto, polegającej na: budowie budynku przechowalni (III etap), zagospodarowaniu terenu przy budynku, zakupie skrzyniopalet plastikowych, zakupie wózka widłowego elektrycznego, zakupie urządzenia do klejenia opakowań kartonowych, zakupie i montażu urządzeń chłodniczych w wynajętym obiekcie, zakupie wózków paletowych ręcznych z wagą do wynajętych komór w ilości 9 sztuk, zakupie i montażu płuczki C02 w wynajętych obiektach - 3 zestawy, wykonaniu instalacji chłodniczej w budynku przechowalni, zakupie wózków widłowych - 6 szt., zakupie wózków paletowych elektrycznych - 3 szt., zakupie wózków paletowych elektrycznych - 2 szt., zakupie platform sadowniczych (samojezdnych 4 szt. oraz zaczepianych 5 szt.), zakupie pługotraków - 2 szt., zakupie wózków terenowych, zakupie samochodu ciężarowego chłodni o ładowności powyżej 12 ton, zakupie 2 samochodów ciężarowych chłodni o masie całkowitej powyżej 3,5 tony, zakupie samochodu ciężarowego używanego - łącznie na kwotę w wysokości 13 733.702,71 zł netto. Organ odwoławczy wskazał przy tym, iż Grupa wnioskowała

o przyznanie pomocy finansowej na koszty poniesione na ww. inwestycje w wysokości 10 372. 520,74 zł netto. Prezes ARiMR dokonał weryfikacji kosztorysu powykonawczego, złożonego przez skarżącą, uznając, iż powołanie biegłego do sporządzenia opinii w tym zakresie nie jest wymagane. Podniósł, iż redukcji kosztów kwalifikowanych budowy budynku przechowalni (III etap) dokonano na podstawie opinii kosztorysowej. Sporne pozycje kosztorysu powykonawczego o nazwie inwestycji "Budowa budynku przechowalni owoców", sporządzonego [...] 2013 r. dotyczyły pozycji o lp.: 3 d.1.1; 7 d. 1.2; 10 d.1.2; 11 d 1.2; 13 d. 2.1; 14 d. 2.1; 15 d. 2. 1; 24 d.3; 27 d.3; 28 d. 3. Dodał, iż na etapie odwoławczym oceny kosztów kwalifikowanych dla powyższych pozycji dokonano w oparciu o bazę Intercenbud poziom cen IV kwartał 2013r. tj. tą samą, na którą powołuje się skarżąca w złożonym kosztorysie powykonawczym. Baza ta nie zawiera cen jednostkowych dla powyższych pozycji KNR-owych, dlatego też przeprowadzono kalkulację szczegółową w programie kosztorysowym. Do kalkulacji szczegółowych, jako podstawę przyjęto ceny materiałów i sprzętu z bazy Intercenbud IV kwartał 2013 r. W przypadku zaś braku ceny w bazie Intercenbud, przyjęto ceny z bazy Sekocenbud lub E-bistyp również dla IV kwartału 2013 r. W przypadku, gdy cena nie występowała w żadnej z powyższych baz, cena była wyszukiwana w Internecie. W ramach uzupełnień skarżąca z pozycji o lp. 24 d.3 wydzieliła nową pozycję o lp. 24ʼ d. 3. Dla cen przyjętych przez skarżącą w pozycjach o lp.: 3 d.1.1; 7 d.1.2; 10. d. 1. 2; 11 d 1. 2; 13 d. 2.1; 14 d.2.1; 15 d.2.1; 24ʼ d. 3; 27 d. 3; 28 d. 3 potwierdzono ceny w oparciu o ww. bazy cenowe. Organ odwoławczy wskazał, iż w przypadku pozycji o lp. 24 d. 3 skarżąca powołuje się na Katalog Nakładów Rzeczowych [...], wprowadza zmiany do niego dodając materiał i sprzęt nieprzewidziany przez twórców katalogu, jednocześnie usuwając materiał w nim zawarty. Na rysunku złożonym w ramach uzupełnienia z dnia [...] 2015 r., Grupa wskazała na zastosowanie dodatkowych materiałów niewystępujących w powyższej pozycji katalogowej. Podpisany przez kierownika budowy rysunek o tytule Przekrój poprzeczny posadzka przemysłowa (poz. 24 i 24ʼ) nie jest rysunkiem w skali, ani też nie wskazuje wszystkich wymiarów niezbędnych do wyliczenia powyższej pozycji. W przypadku kątowników, do których Spółka odnosi się w piśmie z dnia [...] 2015 r., na podstawie zebranego w sprawie materiału nie można stwierdzić, z jakiego surowca są wykonane oraz określić ich wymiarów. Biorąc pod uwagę to, iż skarżąca nie wskazała jednoznacznie na zastosowane materiały, jak i nie dokonała analizy nakładów pracy (co było wskazane w wezwaniu z dnia [...] 2015 r.), dostosowano się do żądana Spółki i dokonano obliczenia powyższej pozycji na podstawie zebranego materiału. Organ odwoławczy wskazał, iż zastosowano normy pracy zgodne z katalogiem i systemem wykonania roboty wskazanym w Katalogu Nakładów Rzeczowych, dodając materiały wskazane przez Spółkę. Odniesiono się do opisu i tablic katalogu i nie uznano dodatkowego sprzętu wykazanego przez Grupę tj. zacieraczki mechanicznej i pompy do betonu. Wskazano, iż twórcy Katalogu określili nakłady pracy i sprzętu dla powyższej pozycji przy założeniu wykonania jej z ręcznym podaniem betonu i ręcznym jego zatarciem. Organ odwoławczy wskazał także, iż ogrzewanie robót ujęte jest w kosztach ogólnych. Wobec tego, iż skarżąca nie przedstawiła wyliczenia kosztów ogrzewania robót, do obliczeń przyjęto zgodnie z Polskimi Standardami Kosztorysowania Robót Budowlanych, iż koszt ten zawarty jest w kosztach ogólnych. Cenę jednostkową roboty wyliczono w programie Norma na kwotę 101,36 zł/m2, która to została przyjęta do dalszych obliczeń. Prezes ARiMR stwierdził jednocześnie, iż koszty budowy budynku przechowalni owoców zostały zawyżone o kwotę 60.628,63 zł. Powyższe odnosi się do pozycji 24d3* Dwuwarstwowe posadzki z durobetonu PK zbrojone prętem stalowym o powierzchni 2.633,68 m2. Kwota kosztorysowa wg. skarżącej wyniosła 327.578,43 zł, zaś kwota obliczona na etapie odwołania przez organ odwoławczy wyniosła 266.949,80 zł, zatem różnica stanowi wartość 60.628,63 zł. Uwzględniając ponowną analizę kosztorysową przy obliczonej wyżej wskazanej redukcji kosztów organ odwoławczy uznał za niekwalifikowalne koszty w wysokości 60 628,63 zł oraz ustalił dodatkowe koszty kwalifikowalne na poziomie 1 111. 254,53 zł, co łącznie z kosztami ustalonymi przez organ I instancji 1 428. 116,84 zł dało kwotę 2 539.371,37 zł.

W odniesieniu do redukcji kosztów kwalifikowanych zagospodarowania terenu przy budynku nr 3 - organ odwoławczy podniósł, iż kosztorys powykonawczy o nazwie utwardzenie działki kostką brukową na podbudowie i ogrodzenie terenu - o wartości kosztorysowej 710 .000,12 zł netto nie został zakwestionowany przez organ I instancji co do wartości kosztorysowych. Kosztorys ten wskazuje na wykonanie nawierzchni z kostki brukowej na powierzchni 3 680 m2. Organ odwoławczy wskazał, iż zatwierdzony projekt budowlany decyzją z dnia [...] 2012 r. nr [...] Starosty G., na podstawie której realizowano inwestycję wskazuje na dojścia i dojazdy - 967,00 m2. Zakończenie robót budowlanych dla inwestycji zgłoszono w dniu [...] 2014 r. W dniu [...] 2014 r. Spółka dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na utwardzeniu działki budowlanej o pow. 4 000 m2. Załącznik nr 2 do uzupełnienia z dnia [...] 2014 r.- mapa będąca załącznikiem do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych z dnia [...] 2014 r. wskazuje na planowanie wykonania utwardzenia terenu w miejsce istniejącego utwardzenia tymczasowego. Na mapie zaznaczono utwardzenie terenu objęte pozwoleniem na budowę zrealizowanej inwestycji tj. budowy przechowalni owoców. Prezes ARiMR wskazał, iż powyższe zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych dotyczy również ogrodzenia od strony drogi powiatowej z gotowych elementów o wysokości ok. 160 cm oraz bram wjazdowych 10 m i 8 m. Mapa stanowiąca załącznik do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych posiada opis planowane ogrodzenie, planowana brama. Załącznikiem nr 1 do uzupełnienia z dnia [...] 2014 r. jest: mapa inwentaryzacji powykonawcza budynku położonego we wsi G. na dz. Nr [...] gm. G., województwo [...]. Mapa ta posiada zaznaczony większy zakres utwardzenia, niż wskazano w projekcie budowlanym, jak

i brak jest na niej zaznaczenia krawężników zgodnych z projektem budowlanym. Brak jest również zaznaczenia ogrodzenia i bram. Ogrodzenie i bramy nie są również wskazane w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją nr [...].

Kosztorys powykonawczy o nazwie "Utwardzenie działki kostką brukową na podbudowie i ogrodzenie terenu" zawiera ogrodzenie z siatki wysokości 2 m i długości 115,2 mb i siatki o wysokości 3,5 m i długości 86,4 mb na słupkach stalowych.

W świetle wyjaśnień skarżącej, iż powyższe roboty prowadzone były na podstawie uzyskanego pozwolenia na budowę, organ odwoławczy uznał, iż utwardzenie o powierzchni 967 m2 zostało wykonane zgodnie z decyzją organu administracji architektoniczno-budowlanej nr [...]. Biorąc pod uwagę dokonane zgłoszenie do organu administracji architektoniczno-budowlanej z dnia [...] 2014 r. uznano, iż skarżąca wykazała utwardzenie przekraczające powierzchnię 967 m2, jako utwardzenie tymczasowe, co jest zgodne ze stanowiskiem organu I instancji. Wskazano także, iż w Polskich Standardach Kosztorysowania Robót Budowlanych koszty pośrednie zawierają w sobie: koszty wyposażenia zaplecza tymczasowego w urządzenia placu budowy, obejmujące drogi tymczasowe. Tym samym w wyniku powyższej analizy Prezes ARiMR uznał za koszty kwalifikowane 967 m2 utwardzenia terenu oraz montaż 3 lamp oświetleniowych na budynku zgodnie z wynikiem kontroli przeprowadzonym przez BKM. W obliczeniach nie uwzględnił wykonania krawężników, albowiem zdjęcia z dnia [...] 2014 r. wykonane w trakcie kontroli przeprowadzonej przez BKM (zdjęcia nr [...] i [...]) nie wskazują na istnienie krawężników w zakresie wskazanym na projekcie zagospodarowania terenu zatwierdzonym decyzją Starosty G. o pozwoleniu na budowę nr [...]. W związku z powyższym, dla części inwestycji objętej kosztorysem powykonawczym pn. "Utwardzenie działki kostką brukową na podbudowie i ogrodzenie terenu" z dnia [...] 2013 r. Prezes ARiMR uznał koszt kwalifikowany w kwocie 203 .244, 52 zł, jednocześnie uznał kwotę 506. 755,48 zł, jako koszty, które nie mogą być objęte pomocą finansową.

Prezes ARiMR nie podzielił stanowiska organu I instancji w zakresie nieuznania kosztów kwalifikowanych dokonanych w oparciu o ustalenia z przeprowadzonej w dniach od [...] do [...] 2014 r. zawarte w Protokole z czynności kontrolnych nr [...] z dnia [...] 2014 r. dotyczących zakupu i montażu dwóch urządzeń chłodniczych na podstawie faktury [...] z dnia [...] 2013 r. wystawionej przez A. P. Cz. Powołując się na § 2 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 lipca 2013 r. ocenił rygor określony w tym przepisie za spełniony i uznał kwotę 200. 000,00 zł na zakup i montaż urządzeń chłodniczych, jako koszty kwalifikowane podlegające pomocy finansowej. W tych okolicznościach organ odwoławczy różnicę między wnioskowaną kwotą pomocy, a łączną należną kwotą pomocy finansowej ustalił na wartość 425. 538,17 zł. Różnica pomiędzy łączną wnioskowaną kwotą pomocy, a należną kwotą pomocy stanowi zatem 4,60%.

Przywołał art. 116 ust. 1, w związku art. 117 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. i podniósł, iż brak jest podstaw do uznania braku odpowiedzialności Grupy związanej z zaistnieniem przesłanek do zastosowania rygoru wynikającego z ww. przepisów, albowiem kosztorys powykonawczy z dnia [...] 2013 r. został sporządzony przez osobę profesjonalnie zajmującą się wykonywaniem kosztorysów, a za dane w nim zawarte ostatecznie odpowiada Spółka.

Pismem z dnia [...] 2015 r. Ś. O. Sp. z o. o. z siedzibą

w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa ARiMR Nr [...] z dnia [...] 2015 r., zaskarżając ją w części dotyczącej odmowy przyznania wnioskowanej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 425.538,17 zł oraz dokonania obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 425.538,17 zł.

Powyższej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, polegające na:

1. błędnej wykładni § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r., w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania(Dz.U. z 2013 r. poz. 872) w zw. z pkt 1 i 7 załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 czerwca 2009 r., w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U nr 98, poz. 822) - Wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, poprzez przyjęcie, że kwalifikowanymi kosztami inwestycji polegającej na budowie budynków są koszty do wysokości cen rynkowych określanych przez organ na etapie rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy, pomimo że kwalifikowanymi kosztami inwestycji polegającej na budowie budynków, są wszelkie koszty budowy związane z inwestycją ujętą w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, określone w pkt 1 i 7 ww. załącznika, do wysokości kwoty zatwierdzonej w planie dochodzenia do uznania;

2. błędnego zastosowania § 4 ust. 3 i 6 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r., w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2013 r. poz. 872) poprzez przyjęcie, że składany przez skarżącą kosztorys powykonawczy określa wysokość kwalifikowanych kosztów inwestycji, pomimo że ww. § 4 ust. 3 stanowi, iż wysokość pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji określa się na podstawie złożonej przez skarżącą faktury lub dokumentu o równoważnej wartości dowodowej, z czego wynika, że kosztorys powykonawczy nie stanowi podstawy określenia wysokości kosztów określonych prac, ponieważ są one badane na podstawie złożonych faktur oraz potwierdzeń przelewów, a celem kosztorysu powykonawczego jest jedynie potwierdzenie, zakresu wykonanych prac i ilości zakupionych materiałów, dodatkowo § 4 ust. 6 stanowi, iż wysokość pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji jest przyznawana do wysokości kosztów poniesionych na zrealizowanie inwestycji ujętych w danym okresie rozliczeniowym, nieprzekraczającej kwoty zatwierdzonej w planie dochodzenia do uznania;

3. błędnego zastosowania z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r., w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców

i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2013 r. poz. 872) w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2009 r., Nr 5, poz. 27) w zw. z art. 111 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z 7 czerwca 2011 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, w odniesieniu do sektora owoców i warzyw, poprzez przyjęcie, że skarżąca zawyżyła we wniosku część kwalifikowanych kosztów inwestycji polegającej na budowie budynku, pomimo że wysokość tych kosztów została zatwierdzona w planie dochodzenia do uznania Decyzją Marszałka Województwa [...], poprzedzoną pozytywną opinią Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, do czego zobowiązywały przepisy art. 9 ust. 2 pkt 1) Ustawy z dnia 19 grudnia 2003 roku o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. U. z 2011 r. Nr 145, poz. 868 ze zm.);

4. błędnego zastosowania § 2 ust. 1 pkt 4 lit. b) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r., w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców

i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów Inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz.U. z 2013 r. poz. 872), poprzez przyjęcie, że tylko część kwalifikowanych kosztów inwestycji polegającej na zagospodarowaniu terenu wykonanej zgodnie z decyzją organu administracji architektoniczno - budowlanej nr [...] uznał za koszt kwalifikowany, pomimo że § 2 ust. 1 pkt 4 lit. b) obliguje do dostarczenia pozwolenia na budowę lub zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru wykonania robót budowlanych zgodnie z przepisami prawa budowlanego,

a w zgromadzonym materiale dowodowym jest pismo tego samego organu administracji architektoniczno - budowlanej stwierdzające, iż wykonanie pozostałej części zagospodarowania terenu ze względu na realizowaną do dnia [...] 2013 r. budowę budynku nie wymagało pozwolenia na budowę ani zgłoszenia w tym okresie, a skarżąca wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej złożyła odpowiednie zgłoszenie, co do którego organ administracji architektoniczno - budowlanej nie wniósł sprzeciwu;

5. błędnego zastosowania art. 117 ust. 3 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z 7 czerwca 2011 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, w odniesieniu do sektora owoców i warzyw, poprzez przyjęcie, że skarżąca ponosi odpowiedzialność za włączenie do wniosku niekwalifikowanej kwoty pomocy finansowej i nałożenie na nią kary, w sytuacji gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż skarżąca nie włączyła do wniosku kosztów niekwalifikowanych, czyli takich, które nie dotyczą inwestycji ujętych w planie dochodzenia do uznania i takiej odpowiedzialności nie ponosi.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części, dotyczącej odmowy przyznania wnioskowanej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych

w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 425. 538,17 zł oraz dokonania obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 425 .538,17 zł.

Pismem z dnia [...] 2016 r. skarżąca uzupełniła zarzuty skargi, wskazując na naruszenie następujących przepisów postępowania:

1. błędne zastosowanie art. 80 w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z § 1 ust. 1 pkt 1-4 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 4 lit. b) i c) w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 - 3 rozporządzenia z 12 lipca 2013 r. poprzez:

a) pominięcie dokumentów - kosztorysu powykonawczego z dn. 31.XII.2013 podpisanego przez szczególnie wiarygodne podmioty trzecie, m.in. inspektu nadzoru, generalnego wykonawcę i kierownika budowy, a także protokołu zdawczo-odbiorczego z dnia [...] 2013 r., podpisanego m.in. przez generalnego wykonawcę, z których wynika, że inwestycja polegająca na utwardzeniu, ogrodzeniu terenu, także w części przekraczającej powierzchnię 967 m2, została ukończona w dn. [...] 2013 r.;

b) ocenę dokumentów urzędowych w sposób sprzeczny z zasadami logiki

i art. 76 k.p.a.: pisma Starosty G. z [...] 2014 r., potwierdzającego, że budowa utwardzenia i ogrodzenia działki zrealizowana do [...] 2013 r. została zakończona zgodnie z przepisami, a także pisma PINB w G. z [...] 2014 r.- potwierdzającego, iż inwestycja została zakończona i oddana do użytku zgodnie z przepisami;

c) pominięcie, że decyzja administracyjna powinna zostać wydana w oparciu o stan faktyczny i prawny z chwili jej wydania;

d) pominięcie, że ARiMR nie dysponuje ani właściwością, ani wiedzą do podważania stanowiska właściwych organów (Starosty G. i PINB w G.);

e) pominięcie, iż inwestycja polegająca na zagospodarowaniu terenu: utwardzeniu i ogrodzeniu placu o pow. ok. 2.500 m2 została przewidziana w PDU (str. 116 PDU);

wskutek czego organ II instancji błędnie ustalił, iż koszty utwardzenia

i ogrodzenia terenu są kosztami, które powinny być uwzględnione w kosztorysie wyłącznie w narzucie kosztów pośrednich placu i nie mogą być oddzielnie rozliczone, pomimo, że jednocześnie:

a) kosztorys powykonawczy pt. "Utwardzenie działki kostką brukową na podbudowie i ogrodzenie terenu" nie został zakwestionowany w jakiejkolwiek części przez weryfikującego go biegłego, powołanego przez organ I instancji;

b) organ II instancji nie zakwestionował faktu spełnienia przez skarżącą wszystkich przesłanek przyznania pomocy finansowej enumeratywnie wymienionych

w rozporządzeniu o przyznawaniu pomocy, także w odniesieniu do inwestycji polegającej na utwardzeniu i ogrodzeniu terenu w części ponad 967 m2;

2. błędne zastosowanie art. 80 w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie przyznawania pomocy, poprzez przyjęcie przez organ II instancji, iż koszty utwardzenia i ogrodzenia terenu w części przekraczającej powierzchnię 967m2 mogą być uwzględniane w kosztorysie wyłącznie w narzucie kosztów pośrednich placu i nie mogą być oddzielnie rozliczone, pomimo że:

a) zgodnie z literaturą sztuki kosztorysowania, szczegółowo przytoczoną

w uzasadnieniu niniejszego zarzutu, koszty pośrednie obejmują koszty urządzenia placu budowy w tymczasowe wyposażenie, o ile w założeniach kosztorysowania nie ustalono inaczej, przy czym dopuszczalne jest uwzględnianie "robót tymczasowych" jako odrębnych pozycji w przedmiarze robót i kalkulacji kosztorysowej, a decyzję o tym podejmuje wyłącznie Inwestor, dotyczy to zwłaszcza robót tymczasowych o znacznej wartości i robót tymczasowych, które będą oddzielnie rozliczane;

b) także z przepisów wynika, iż w tabelach przedmiaru robót nie uwzględnia się robót tymczasowych, ale nie dotyczy to przypadków, gdy istnieją uzasadnione podstawy do ich odrębnego rozliczania (§ 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno - użytkowego z dn. [...] 2004 r., tj. z [...] 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 1129);

3. błędne zastosowanie art. 80 w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez:

3.1. przyjęcie, że (rzekomo) czasowy charakter inwestycji polegającej na utwardzeniu i ogrodzeniu terenu wyklucza przyznanie pomocy finansowej także na takie etapy tej inwestycji, jak zakup materiałów na potrzeby utwardzenia i ogrodzenia terenu, pomimo, że zakup materiałów w celu utwardzenia i ogrodzenia terenu, zgodnie z PDU, nie może być kosztem wyposażenia zaplecza tymczasowego wliczanego do kosztów pośrednich, albowiem jest jednym z kosztów kwalifikowanych poniesionych zgodnie z prawem, w związku z realizacją inwestycji zatwierdzonej w PDU;

3.2. zaniechanie przez organ II instancji oceny dokumentów urzędowych,

z których wynika, że m.in. organ I instancji uznał wcześniej za rynkową i kwalifikowalną całość kosztów związanych z utwardzeniem i ogrodzeniem placu, tj.: (1) Opinii z dn. [...] 2009 r. organu I instancji - pozytywnie opiniującej plan skarżącej dochodzenia do uznania; (2) Opinii z dn. [...] 2012 r. organu I instancji – pozytywnie opiniującej o zmianę planu dochodzenia do uznania; (3) prawomocnej decyzji Marszałka Woj. M.o z dn. [...] 2009 r. zatwierdzającej PDU; (4) prawomocnej decyzji Marszałka Województwa M. z dn. [...] 2012 r. zatwierdzającej zmianę planu dochodzenia do uznania, pomimo że dokumenty te, mające walor dokumentów urzędowych, w szczególności prawomocna decyzja administracyjna, powinny stanowić jeden z istotnych dowodów kwalifikowalności cen podanych przez skarżącą w obu kosztorysach powykonawczych (tak też WSA w Warszawie w wyroku z dnia 15 lipca 2015 r., sygn. VIII SA/Wa 917/15):

3.3. pominięcie faktu, iż podpisanie umowy z wykonawcą poprzedzone było postępowaniem ofertowym, którego wyniki - oferty i ich wartość - zostały pozytywnie zweryfikowane przez organ I instancji na etapie opiniowania zmiany PDU, pomimo że przeprowadzenie przez stronę postępowania ofertowego pozytywnie zweryfikowanego przez organ I instancji dowodzi kwalifikowalności całości kosztów inwestycji poniesionych przez skarżącą, w tym całości kosztów związanych z utwardzeniem i ogrodzeniem placu (tak też WSA w Warszawie w wyroku z dnia 15 lipca 2015 r. sygn. VIII SA/Wa 917/15);

3.4. przyjęcie przez organ II instancji, że założenie wykonania posadzki

z ręcznym podaniem betonu i z ręcznym jego zatarciem, poczynione w katalogu nakładów rzeczowych dla posadzek przemysłowych, zastosowanym przez organ

II instancji, wyklucza kwalifikowalność kosztu wykonania posadzki z użyciem pompy do betonu i zacieraczki mechanicznej, pomimo że:

a) w piśmie z dn. [...] 2015 r., (k. 27), skarżąca wyjaśniła, iż bez pompy do betonu nie ma możliwości przetransportowania masy posadzkowej w konkretne miejsce, zaś zacieraczki mechaniczne służą do prac wykończeniowych na wyschniętej posadzce, podkreślając, iż zastosowanie archaicznej technologii wykonania sugerowanej zastosowanego przez organ KNR-u doprowadziłoby do przekłamania

w wycenie faktycznie wykonanych prac;

b) autor zastosowanego przez organ KNR-u założył ręczne wykonanie tych robót i ręczne podanie betonu, bez użycia współczesnej technologii;

c) katalogi nakładów rzeczowych nie mają charakteru normatywnego i są ze swej istoty jedynie przykładowymi bazami nakładów rzeczowych, które nie wykluczają wykonania w konkretnym przypadku wskazanych w nim nakładów rzeczowych za pomocą innych materiałów lub z użyciem innej technologii;

d) w literaturze sztuki kosztorysowania wskazuje się, że duża różnorodność robót budowlanych, jak również postęp techniczny uniemożliwiają skatalogowanie wszystkich rodzajów robót i ich odmian;

4. błędne zastosowanie art. 75 § 1 w zw. z art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., poprzez zaniechanie dołączenia do akt sprawy akt postępowania w przedmiocie wydania przez organ I instancji opinii o planie dochodzenia do uznania i o jego zmianie w zakresie m.in. kosztów inwestycji, w toku których organ I instancji weryfikował postępowanie ofertowe przeprowadzone przez skarżącą, pozyskane oferty i ich wartość i nie wniósł do nich jakichkolwiek zastrzeżeń, pomimo że znajdujące się w nich oferty stanowią dowód rynkowości i kwalifikowalności całości kosztów inwestycji poniesionych (bezsporne) przez skarżącą, w tym kosztów utwardzenia i ogrodzenia placu, a także kosztów mechanicznej pompy do betonu, mechanicznej zacieraczki do betonu;

5. błędne zastosowanie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 117 ust. 3 rozporządzenia Komisji nr 543/2011, poprzez przyjęcie, iż skarżąca ponosi odpowiedzialność za włączenie do wniosku kwoty niekwalifikowanej, pomimo, że:

a) organ II instancji pominął, że skarżąca przeprowadziła postępowanie ofertowe przed zatwierdzeniem przez organ I instancji zmiany PDU;

b) organ II instancji pominął, że cena budowy mieściła się w wartości prac uznanej za kwalifikowaną przez organ I instancji w Opinii z dnia [...] 2009 r. pozytywnie opiniującej plan Strony PDU, w Opinii organu I instancji z dnia [...] 2011. o zmianie PDU, w prawomocnej decyzji Marszałka Woj. [...] zatwierdzającej PDU i w prawomocnej decyzji z dnia [...] 2012 r. Marszałka zatwierdzającej zmianę PDU, wydanych po postępowaniu, w którym organ I instancji potwierdził kwalifikowalność całej kwoty dochodzonej przez skarżącą;

c) nie sposób przyjąć, iż Spółka zawiniła włączenie do wniosku kwoty 60.628,63 zł niekwalifikowanych kosztów budowy budynku (etap III), która wyliczona po prawie półtorarocznym postępowaniu dowodowym, w którym kwotę niekwalifikowaną w ramach rozliczenia budowy budynku biegły kosztorysant pierwotnie oszacował wartość zawyżenia przez Grupę kosztów na kwotę 1 171.883,16 zł, zaś organ II instancji - na kwotę 60.628,63 zł, które to okoliczności, każda z osobna i wszystkie łącznie, wykluczają odpowiedzialność Spółki za włączenie tej kwoty do wniosku, wskutek czego organ II instancji błędnie zastosował art.117 ust. 3 akapit 2 rozporządzenia Komisji nr 543/2011.

Mając na uwadze powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w zaskarżonej części i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

Wyrokiem z dnia 12 października 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 3987/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy przyznania kwoty pomocy oraz obniżki tej pomocy wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie kwalifikowalności kosztów wykonania posadzki z użyciem pompy do betonu i zacieraczki mechanicznej oraz do zagospodarowania terenu.

Decyzją nr [...] z dnia [...] 2017 r. Prezes ARiMR uchylił decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w zaskarżonej części i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Organ I instancji.

W uzasadnieniu decyzji wskazał na konieczność jej uchylenia w celu dokonania ustaleń w przedmiocie zasadności przyznania grupie pomocy finansowej w kontekście art.115 rozporządzenia nr 543/2011.

Pełnomocnik strony skarżącej wniósł sprzeciw od tej decyzji.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj.

1. błędne zastosowanie art.138 § 2 w zw. z art.15 w zw. z niezastosowaniem art. 136 k.p.a. ( w brzmieniu obowiązującym do dnia1 czerwca 2017 r.) w zw. z art.12 k.p.a., poprzez przyjęcie przez organ II instancji, że wszczęcie śledztwa w sprawie oszustwa na szkodę ARiMR rzekomo popełnionego przez 27 różnych , niezwiązanych ze sobą przedmiotów, powoduje konieczność wyjaśnienia przez organ I instancji – przesłanek zawieszenia płatności na rzecz strony na podstawie art.115 ust. 2 rozporządzenia Komisji(WE) nr 543/20011 z 7czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw i wyklucza możliwość wyjaśnienia tej kwestii przez organ II instancji w trybie art.136 k.p.a.(...)

2. błędne zastosowanie art.138 § 2 k.p.a. w zw. z rażącym naruszeniem prawa materialnego, tj. błędnym zastosowaniem art.115 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji ( UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. w zw. z błędnym niezastosowaniem art. 60 w zw. z art.79 pkt 3 w zw. z art. 80 ust.3 w/w rozporządzenia nr 2017/891 dnia 13 listopada 2017 r., poprzez przyjęcie ,że konieczność wyjaśnienia możliwości zastosowania art.115 ust.2 w/w rozporządzenia 543/2011 uzasadnia konieczność zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., pomimo, że z przepisów przejściowych w/w rozporządzenia nr 2017/891 wynika, że od 1 czerwca 2017 r. art.115 ust.2 rozporządzenia nr 543/2011 nie obowiązuje, a zamiast niego zastosowanie winien znaleźć art.60 ust. 1 w/w rozporządzenia nr 2017/891, wskutek czego organ II instancji błędnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a.;

3. błędne zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z błędną wykładnią art.115 ust.2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. poprzez przyjęcie , iż zmiana w postępowaniu odwoławczym stanu faktycznego skutkująca teoretyczną możliwością zawieszenia płatności (tj. wszczęcie śledztwa) skutkuje zmianą przedmiotu postępowania (...) oświadczając , iż z przekazanych przez stronę informacji wynika ,że nie postawiono jakiejkolwiek osobie związanej ze stroną jakichkolwiek zarzutów karnych, w szczególności w odniesieniu do pomocy finansowej ze środków publicznych ,a z treści uzasadnienia postanowienia o wszczęciu śledztwa wynika ,że śledztwo najprawdopodobniej nie dotyczy najprawdopodobniej płatności , której dotyczy niniejsze postępowanie, wskazując , iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji przedstawia wybiórczo dobrane fakty i posługuje się językiem insynuacji celem zmanipulowania czytelnika i wywołania wrażenia, jakoby strona dopuściła się przestępstwa wyłudzenia środków unijnych, pomimo, że brak jest jakichkolwiek podstaw do takich twierdzeń.

Na podstawie art. 106 § 3 w zw. z art.64 § 1 p.p.s.a. wniosła o dopuszczenie dowodu z dokumentów załączonych do sprzeciwu :

1) postanowienia Prokuratury Regionalnej w W. o wszczęciu śledztwa [...] Ds. [...];

2) Decyzji Dyrektora M. Oddziału ARiMR nr [...] z dnia [...] 2016 r.;

3) pisma Prezesa ARiMR z dnia [...] 2017 r. do Strony informujące o dołączeniu do akt sprawy postanowienia Prokuratury Regionalnej w W.;

4) odwołania strony od decyzji Dyrektora M. Oddziału ARiMR nr [...];

5) pisma Prezesa ARiMR z dnia [...] 2017 r. informującego o niezakończeniu postępowania [...] w terminie , wraz z wcześniejszymi zawiadomieniami;

6) decyzji Marszałka Województwa z dnia [...] 2014 r. o uznaniu Strony za organizację producentów (...)

Decyzją nr [...] Prezes ARiMR na podstawie art. 64 c § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 20017 r. poz.1369), oraz art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2017 r. poz.1257) , po rozpatrzeniu sprzeciwu wniesionego przez Ś. O. Sp. z o.o. od decyzji nr [...] w sprawie uchylenia decyzji przyznającej pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, wydanej przez Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu [...] 2014 r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji

- uchylił decyzję Prezesa ARiMR nr [...] z dnia [...] 2017 r. o uchyleniu decyzji w zaskarżonej części i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji i

- uchylił decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...] z dnia [...] 2014 r. w sprawie przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w zaskarżonej części, tj. w kwocie 425 528,17 zł oraz dokonania obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w zaskarżonej części, tj. w kwocie 425. 528,17 zł

- przyznał pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 396 .036,30 zł.;

- odmówił przyznania pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 227. 510,02 zł.;

- dokonał obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 227. 510,02 zł.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż przedmiotem sprzeciwu jest decyzja Prezesa ARiMR nr [...] z dnia [...] 2017 r. w sprawie uchylenia decyzji przyznającej pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, wydanej przez Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu [...] 2014 r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Wyjaśnił, iż w oparciu o art.138 § 1 pkt 2 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części.

Wskazał ,iż w niniejszej sprawie Prezes ARiMR jest zobowiązany działać na podstawie przepisów prawa unijnego, w szczególności:

1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ( UE, EURATOM) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, EURATOM) nr 1605/2002 ( Dz. Urz. UE nr 298 z 26 października 2012 r., str.1) zwanego dalej "rozporządzeniem nr 966/2012",

2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000,(WE)1290/2005 i (WE) 485/2008 ( Dz. Urz. UE L 347/549 z dnia 20 grudnia 2013 r. ) , zwanego dalej " rozporządzeniem nr 1306/2013"

Wyjaśnił, iż Prezes ARiMR ponownie rozpatrując sprawę związany jest wskazaniami zawartymi w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie (sygn. akt

V SA/ Wa 1987/15)

Podniósł , iż zgodnie z art.103 a ust.1rozporządzenia nr 1234/2007oraz art.9 ust.1 pkt 3 ustawy o organizacji rynków , pomoc finansowa jest udzielana wstępnie uznanym grupom producentów owoców i warzyw na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania .

Przepis § ust.1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego , jak wskazał stanowi, iż wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw jest przyznawana pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji związanych ze zbiorem, przechowywaniem , magazynowaniem lub przygotowaniem do sprzedaży owoców i warzyw, ujętych w grupie lub grupach produktów, dla których grupa została wstępnie uznana, jeżeli inwestycja lub jej etap zostały ujęte w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania na dany okres rozliczeniowy.

Ponadto, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 4 lit. a rozporządzenia wykonawczego. potwierdzeniem spełniania przez grupę warunków przyznania pomocy finansowej, o której mowa w § 1 ust. 1 dla inwestycji lub jej etapu dotyczącego prac budowlanych jest złożenie aktualnego kosztorysu sporządzonego, z zastosowaniem cen rynkowych, na podstawie obmiaru zrealizowanej inwestycji, potwierdzonym przez kierownika budowy, a jeżeli jego ustanowienie nie jest wymagane- przez inwestora, zakresem wykonanych robót, potwierdzonego przez inspektora nadzoru budowlanego.

Jednocześnie, stosownie do pkt 1 Załącznika do rozporządzenia wykonawczego Wykaz kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania , kwalifikowanymi kosztami inwestycji są koszty : budowy budynków oraz budowli przeznaczonych do przechowywania, magazynowania lub przygotowania owoców i warzyw do sprzedaży, zgodnie z kosztorysem, z wyłączeniem kosztów rozbiórki i unieszkodliwienia materiałów szkodliwych pochodzących z rozbiórki. Stosownie do pkt 7 ww. załącznika, kwalifikowanymi kosztami inwestycji są koszty zagospodarowania terenu w zakresie niezbędnym do zapewnienia właściwego dojazdu, eksploatacji i zabezpieczenia inwestycji w części uzasadniającej ich wykorzystanie bezpośrednio w procesie technologicznym służącym przechowywaniu, magazynowaniu , sortowaniu lub przygotowaniu owoców i warzyw do sprzedaży, zgodnie z kosztorysem.

Wskazał, iż kosztorys złożony przez stronę w dniu [...] 2017 r. zawiera 16 pozycji, z czego 5 wykazuje inny zakres niż wykazała kontrola ARiMR. W wezwaniu z dnia [...] 2017 r. wykazano to na przykładzie pozycji o lp.16 d, tj. montażu na budynku lamp oświetleniowych do oświetlenia placu. Z dokumentacji zebranej przez organ I instancji ( kosztorys powykonawczy dostarczony przez Stronę w dniu [...] 2014 r. pozycja 16d.4) wynika , iż zostało zamontowanych 8 szt. lamp. Zgodnie z raportem z czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniach [...] 2014 r.- [...] 2014 r. przez pracowników Biura Kontroli na Miejscu M. Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdzono wykonanie 3 szt. lamp. Decyzją Prezesa ARiMR nr [...] z dnia [...] 2015 r. dokonano płatności za faktycznie zrealizowany zakres tj. 3 szt. lamp. Tym samym brak jest podstaw dokonania zwrotu kosztów montażu 5 lamp oświetleniowych na budynku.

Ponadto, w stosunku do 9 pozycji kosztorysu powykonawczego, złożonego do ARiMR w dniu [...] 2017 r. kontrola wykazała realizację innych zakresów niż wskazuje Strona.

Do dalszych obliczeń przyjęto zakres nie większy niż wskazany w kosztorysie złożonym w dniu [...] 2017 r., od którego odjęto zakres zapłacony decyzją drugiej instancji z dnia [...] 2015 r. i nie więcej niż wykazała kontrola Biura Kontroli na Miejscu M. Oddziału Regionalnego ARiMR.

Wyliczenia sumarycznej wartości materiałów dokonano w programie do kosztorysowania Norma PRO. Zastosowano te same podstawy katalogowe, co Grupa. Uzyskano wartość materiałów równą 264.024,20 zł.

Podniesiono, iż wartość kosztorysowa wskazana przez Beneficjenta w kosztorysie powykonawczym , złożonym w dniu [...] 2017r., to 351. 541,82 zł. Związane jest to z uwzględnieniem w wyliczeniach wartości pracy sprzętu. Prawomocny wyrok Sądu w przedmiotowej sprawie tymczasem nie wskazuje na możliwość zapłaty za wykonane roboty, a jedynie na możliwość zapłaty za zakupione materiały. Ponadto wskazano, iż strona wykazuje zawyżony zakres ilości robót. W przypadku zastosowania materiałów o wartościach wskazanych przez Beneficjenta i obmiarze zgodnym ze wskazaniem ARiMR wartość wszystkich materiałów wynosi 270 215,17 zł. Różnica w wycenach materiałów ( przy ww. założeniach ) pomiędzy ARiMR a Beneficjentem wynosi 6 .190,97 zł.

Realizując, jak wskazano, wyrok Sądu w powyższej sprawie podniesiono , iż wartość materiałów podlegająca dofinansowaniu wyniesie 264. 024,20 zł.

Zalecenie Sądu jak wskazano zawarte w wyroku o sygn. akt VSA/Wa 3987 z dnia 12 października 2016 r. dla zadania budowa budynku przechowalni owoców, pozycji o lp. 24d.3, o opisie zastosowanym przez stronę, posadzki przemysłowe ze zbrojeniem rozproszonym - durobet – grubość posadzki 20 cm. nałożyło na ARiMR obowiązek przeprowadzenia wyjaśnienia sposobu realizacji powyższej roboty budowlanej. Organ II instancji uzyskał wyjaśnienia Grupy w przedmiotowym zakresie ( wyjaśnienia złożone w dniu [...] 2017 r.).Wyjaśnienia te, jak wskazano stoją w sprzeczności z wyjaśnieniami złożonymi w dniu [...] 2015 r. W wyjaśnieniach z dnia 24 kwietnia 2017 r. strona wskazuje na rozsypywanie zbrojenia rozproszonego.

Zgodnie z KNR, opisem tablicy 202006-( zastosowanej przez beneficjenta, o opisie dwuwarstwowe posadzki z Durobetonu PK zbrojone prętem stalowym śr. 6 mm, grubości 50 mm) w pozycji uwzględniono roboty:

1.Przygotowanie masy;

2. Przygotowanie zbrojenia;

3.Montaż zbrojenia;

4.Rozprowadzenie masy pierwotnej warstwy posadzki;

5. Zatarcie posadzki;

6. Rozprowadzenie drugiej warstwy posadzki;

7. Zatarcie posadzki;

8. Pielęgnacja posadzki;

Grupa tymczasem, jak wskazano nie wykonywała montażu zbrojenia, gdyż zastosowała zbrojenie rozproszone dodawane do mieszanki betonowej na etapie jej przygotowywania- betoniarnie oferują gotowe betony ze zbrojeniem rozproszonym .

Pozycja [...] została wyliczona przez twórców katalogu w oparciu o ręczne zatarcie betonu, jak i jego dostarczenie w miejsce wbudowania. Dodanie zacieraczki mechanicznej w pozycji skalkulowanej z ręcznym zatarciem betonu, jak i dodanie mechanicznego podania betonu bez zmniejszenia nakładu pracy, stoi w sprzeczności z zasadą, iż mechanizacja robót pociąga za sobą przyśpieszenie prac ( zmniejszenia ilości roboczogodzin ), a nie utrzymanie ich na tym samym poziomie czasowym. Pociąga to za sobą wątpliwość, co do prawidłowości skalkulowania przez stronę ceny jednostkowej pozycji , a to bezpośrednio przekłada się na wartości wypłaty środków publicznych. Uznanie sposobu wyliczenia ceny przez stronę doprowadziłoby do dokonania dwukrotnej zapłaty za wykonanie tej samej czynności. Na powyższe wskazano w wezwaniu z dnia [...] 2017 r. na przykładzie pozycji [...]. Pozycja ta jest wariantowana. Jeden wariant dotyczy ręcznego transportu betonu, drugi transportu betonu za pomocą pompy. Nakład robocizny przy transporcie ręcznym to 5,26 r-g/m3.

Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem organu brak było podstaw do zwiększenia wartości pozycji o lp. 24d.3, opisie posadzki przemysłowe ze zbrojeniem rozproszonym – durobet - grubość posadzki 20 cm. dla zadania budowa budynku przechowalni owoców.

Kosztorys powykonawczy dotyczący zadania Utwardzenie działki kostką brukową na podbudowie oraz ogrodzenie terenu, dostarczony do ARiMR w dniu [...] 2017r. opiewał na kwotę 351. 541,82 zł. Zgodnie z wyliczeniami dokonanymi przez organ II instancji wartość materiałów zakupionych w okresie od [...] 2013 r. do dnia [...] 2013 r., tj. w II półroczu 5 roku realizacji PDU wyniosła 264 024,20 zł.

Wskazano, iż poziom pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU został określony w art.47 rozporządzenia 543/2011 i stanowi 75,00% poniesionych przez grupę producentów kosztów inwestycji, przy czym udział środków Unii Europejskiej wynosi 50,00% zakwalifikowanych kosztów inwestycji, natomiast środki krajowe stanowią 25% tych kosztów ( stosownie do § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 stycznia 2006 r. w sprawie wysokości krajowych środków finansowych przeznaczonych na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania Dz.U.2006r. Nr 16, poz.122)).

Mając na uwadze powyższe, kwota pomocy na pokrycie części kwalifikowanych

kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania wynosi 198 .018,15 zł ( 75% x 264 024,20 zł ).

Grupa wnioskowała o kwotę pomocy 10 372. 520, 74 zł ( dane z wniosku o przyznanie pomocy- sekcja C.8).Na powyższą kwotę składa się pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej, przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania .

Łączna kwota należna, ustalona przez Prezesa ARiMR, to 9 917. 500,07 zł.

Na powyższą kwotę składa się kwota :

• 7 146 .087,14 zł przyznana decyzją nr 9007/6750/149/14 z dnia 14 września 2014 r.;

• 2 375 .357,26 zł dodatkowo przyznanej pomocy przez organ II instancji decyzją nr 40/14/15/ z dnia 23 lipca 2015 r.;

• 396 .036,30 zł dodatkowo przyznanej pomocy niniejszą decyzji , na którą składa się kwota pomocy w wysokości 198. 018,15 zł oraz pomniejszona kwota obniżki w wysokości 198 .018,15 zł.

Wskazano, iż stosownie do art.116 ust.1, w związku z art.117 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 543/2011 w przypadku , gdy wnioskowana kwota pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU, przekracza kwotę należną, ustaloną w trakcie kontroli, o więcej niż 3 % kwotę faktycznie należną beneficjentowi obniża się o stwierdzone zawyżenie. Kwota obniżenia równa jest różnicy pomiędzy wnioskowaną kwotą pomocy finansowej, a kwotą faktycznie należną grupie producentów. Jednak jeżeli organizacja producentów może wykazać, że nie jest odpowiedzialna za włączenia niekwalifikowanej kwoty nie stosuje się żadnej kary.

Po rozpatrzeniu dokumentacji sprawy, w tym oświadczenia z dnia [...] 2014 r. o braku odpowiedzialności strony z art.117 rozporządzenia nr 543/2011, Prezes ARiMR stwierdził, iż nie znajduje podstaw do uznania braku odpowiedzialności Ś. O. Sp. z o.o. związanej z zaistnieniem przesłanek do zastosowania rygoru wynikającego z przepisu art.116 ust.1, w związku art.117 ust.2 i 3 ww. rozporządzenia nr 543/2001, albowiem kosztorys powykonawczy z dnia [...] 2013 r. został sporządzony przez osobę profesjonalnie zajmującą się wykonywaniem kosztorysów, a za dane w nim zawarte ostatecznie odpowiada strona tj. Ś. O. Sp. z o.o.

Wskazanie w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy finansowej niekwalifikowanych kosztów, pomimo działania w zaufaniu do specjalistów, z którymi Grupa zapewniła sobie współpracę w ramach inwestycji budowlanych, w pełni obciąża Grupę. To strona dokonała wyboru specjalistów z zakresu zasad kosztorysowania. Jeżeli zatem konsekwencją działalności ww. specjalistów w ramach umów zawartych z Grupą jest deklaracja zawyżonych kosztów realizacji inwestycji , to nikt inny, tylko strona ponosi winę w ich wyborze zaś względem organów administracji, którym przedłożone zostały niekwalifikowane koszty, również nikt inny tylko Grupa ponosi odpowiedzialność. To strona jest odpowiedzialna za przedstawione dane, a ewentualne błędy popełnione przez osoby wykonujące czynności na zlecenie odnoszą skutek w stosunku do niej.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak również obowiązujące przepisy prawa, organ nie dopatrzył się przesłanek umożliwiających odstąpienie w całości od zastosowania obniżek od płatności należnej.

Prezes ARiMR stwierdził , iż różnica między łączną wnioskowaną kwotą pomocy (10 372. 520,74 zł) a łączną należną kwotą pomocy finansowej ( 9.917. 500,07 zł ) wynosi 455. 020 ,04 zł, co stanowi 4,386 % kwoty pomocy należnej . Stosownie do art. 116 ust. 1, w związku z art.117 ust.2 i 3 ww. rozporządzenia nr 543/2011 organ odwoławczy ustalił łączną kwotą pomocy finansowej na pokrycie części kosztów inwestycji do wypłaty za II półrocze 2013 r., po uwzględnieniu kwoty odmowy w wysokości 227. 510,02 zł oraz obniżenia kwoty pomocy w tej samej wysokości 227.510,02 zł.

Decyzją nr 27-3/17 Prezes ARiMR na podstawie art.155 w zw. z art.154 § 2 kpa. uchylił decyzję nr [...] w zakresie zastosowanej obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów pomocy finansowej ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 227. 510,02 zł; oraz przyznał w tym zakresie pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 227. 510,02 zł. przyznając w zaskarżonej części pomoc na część kwalifikowanych kosztów inwestycji za II półrocze 2013 r. ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 396. 036,30 zł.

Pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę od decyzji nr [...] z dnia [...] 2017 r. w części tj. w zakresie w jakim Prezes ARiMR uchylił decyzję organu I instancji i odmówił przyznania pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 227.510,02 zł.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj.

1.błędne zastosowanie art.107 § 3 w zw. z art. 7 w zw z art.77 § w zw. z art.80 k.p.a. poprzez przyjęcie ,że koszt kwalifikowany inwestycji polegającej na utwardzeniu działki wynosi 264.024,20 zł z wykazanej przez stronę kwoty 351.541,82 zł ( co daje różnicę pomiędzy wyceną przedstawioną przez stronę a wyceną organu o wartości 87.517,62 zł) pomimo, że;

a) z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika ,że organ II instancji zakwestionował wyłącznie niektóre pozycje kosztorysu powykonawczego( obmiar i wartość)- na kwotę 6.190,97 zł oraz wartość sprzętu , przy czym z kosztorysu powykonawczego sporządzonego przez generalnego wykonawcę wynika ,że wartość sprzętu wynosi jedynie 20.178,47 zł netto, co daje łącznie różnicę między wyceną tych kosztów przez stronę a wyceną ich przez organ o wartości 26.369,44 zł ( 6.190,97 + 20.178,47 zł )

b) z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika , na jakiej podstawie za niekwalifikowaną uznano pozostałą część wartości różnicy między wartością inwestycji wykazaną przez stronę a łączną wyceną organu, tj. kwotę 61.148,18 zł

( 87.517,62 - 26.369,44 zł), w szczególności jakie inne pozycje kosztorysu powykonawczego i w jakiej części zostały zakwestionowane przez organ II instancji i dlaczego; wskutek czego organ II instancji przekroczył granice swobodnej oceny dowodów uznając za niekwalifikowaną kwotę 61.148,18 zł bez jakichkolwiek podstaw w materiale dowodowym i w uzasadnieniu decyzji, a w konsekwencji za kwalifikowaną uznał kwotę jedynie 264.024,20 zł zamiast kwoty o 61.148,18 zł wyższej;

2. błędne zastosowanie art. 153.p.p.s.a. poprzez przyjęcie , iż wydany w niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października .2016 r., sygn. VSA/Wa 3987/15 wykluczał możliwość przyznania pomocy finansowej na pokrycie kosztów sprzętu użytego przy wykonywaniu utwardzenia terenu , pomimo że :

a) ze sporządzonego przez generalnego wykonawcę kosztorysu wynika ,że pozycja " Sprzęt" obejmuje wszystkie koszty związane ze sprzętem , a więc nie tylko jego pracy (obsługi ), ale i używania:

b) z uzasadnienia w/w wyroku nie wynika, aby zdaniem WSA okoliczności uniemożliwiające przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów robocizny stanowiących odrębną pozycję kosztorysu odnosiły się także do kosztów sprzętu stanowiących inną , odrębną pozycję kosztorysu; wskutek czego organ II instancji błędnie uznał za niekwalifikowaną kwotę jedynie 264.024,20 zł zamiast kwoty o 20.178.47 zł wyższej; wskutek których to naruszeń ( zarzut nr 1 i zarzut nr 2), organ II instancji błędnie uznał za kwalifikowaną kwotę jedynie 264.024,20 zł zamiast kwoty o 81.326,65 zł wyższej (61.148,18 zł+ 20.178,47 zł) tj. zamiast kwoty 345.350,85 zł:

3. błędne zastosowanie art. 80 i art.84 w zw. z art.7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art.107 § 3 k.p.a. tj. dokonanie oceny dowodów w zakresie inwestycji polegającej na budowie budynku przechowalni owoców w sposób sprzeczny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego , poprzez:

3.1 przyjęcie ,że wyjaśnienia strony z dnia [...] 2017 r. stoją w sprzeczności z wyjaśnieniami strony z dnia [...] 2015 r. i z rysunkami potwierdzonymi przez kierownika budowy, pomimo że:

a) zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocena w/w wyjaśnień strony prowadzi do wniosku ,że nie stoją one w sprzeczności ze sobą, wręcz przeciwnie- są zgodne i uzupełniają się:

b) organ nie wyjaśnił w sposób logiczny i zrozumiały , na czym miałaby polegać rzekoma sprzeczność pomiędzy w/w wyjaśnieniami strony;

c) pracownicy ARiMR nie posiadają wiadomości specjalnych umożliwiających im samodzielną ocenę ,że posadzka "została wykonana nieprawidłowo" bez wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, na czym miałaby polegać owa rzekoma " nieprawidłowość" wykonania posadzki;

3.2 przyjęcie przez organ II instancji , że wykazywanie przez stronę, iż prace przy posadzce były wykonywane zarówno ręcznie ( w zakresie rozsypania zbrojenia rozproszonego, ułożenia folii, pianki dystansującej, montażu listew kątowniczych) , jak i mechanicznie przy użyciu pompy do betonu oraz zacieraczki mechanicznej

( wylewanie betonu , rozcieranie masy betonowej, doprowadzenie posadzki do gładkiej powierzchni) wyklucza uznanie kosztu użycia zacieraczki mechanicznej i pompy do betonu za kwalifikowany, pomimo że:

a) w piśmie z dnia [...] 2015 r. , (k. [...]) strona wyjaśniła , iż bez zastosowania pompy do betonu nie ma możliwości przetransportowania masy posadzkowej w konkretne miejsce, zaś zacieraczki mechaniczne służą do prac wykończeniowych na wyschniętej posadzce;

b) w piśmie z dn. [...] 2017 r. strona wyjaśniła , że także praca maszyn (pompy do betonu oraz zacieraczki mechanicznej ) wymaga pewnej pracy ręcznej (obsługi maszyn ) , co znajduje potwierdzenie w treści przywołanego przez organ KNR-u, w którym zastosowanie pompy do betonu jedynie zmniejsza koszt robocizny, ale go nie eliminuje;

c) argumentacja organu II instancji , zgodnie z zasadami logiki powinna co najwyżej prowadzić do nieuznania za kwalifikowany kosztu robocizny w wymiarze przekraczającym wymiar przyjęty w KNR-ze, skoro bezspornym jest, że strona wykonała prace z użyciem pompy do betonu oraz zacieraczki mechanicznej, wskutek czego organ II instancji błędnie ustalił , iż koszt użycia pomy do betonu oraz zacieraczki mechanicznej w kwocie 60.628,63 zł nie jest kosztem kwalifikowanym i odmówił w tym zakresie przyznania Stronie pomocy finansowej. Mając na uwadze powyższe zarzuty Skarżąca na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania , w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2014 2188 tj. ze zm.) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem ( legalności ) .Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych ( w tym przypadku decyzji ) zarówno z przepisami prawa materialnego , jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania , czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu oraz jak w niniejszej sprawie na podstawie art.153 p.p.s.a.

Toczące się przed orzekającymi w niniejszej sprawie organami postępowanie zostało wszczęte wnioskiem skarżącej o przyznanie pomocy finansowej grupie producentów owoców i warzyw wstępnie uznanej do dnia [...] 2012 r., złożonym w dniu [...] 2014 r. na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od [...] 2013 r. do [...] 2013 r. Inwestycją wskazaną we wniosku jest budowa budynków oraz budowli przeznaczonych do przechowywania, magazynowania lub przygotowania owoców i warzyw do sprzedaży, z wyłączeniem kosztów rozbiórki, unieszkodliwienia materiałów szkodliwych pochodzących z rozbiórki, zagospodarowanie terenu w zakresie niezbędnym do zapewnienia właściwego dojazdu, eksploatacji i zabezpieczenia inwestycji w części uzasadniającej ich wykorzystanie bezpośrednio w procesie technologicznym służącym przechowywaniu, magazynowaniu, sortowaniu lub przygotowaniu owoców i warzyw do sprzedaży, jak również zakup i montaż maszyn, urządzeń, narzędzi, samochodów – opisanych szczegółowo w części E.1 wniosku. Jak wynika z decyzji organu I instancji , organ ten po przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia [...] 2014 r. m.in. odmówił skarżącej pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 1 613. 216,80 zł. Organ odwoławczy zaś, po rozpatrzeniu odwołania nr [...] z dnia [...] 2015 r. uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej odmowy przyznania pomocy , przyznał dodatkową pomoc, odmawiając jednocześnie przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 425 .538 ,17 zł.

Wyrokiem z dnia 12 października 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 3987/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] 2015 roku w części dotyczącej odmowy przyznania wnioskowanej pomocy w wysokości 425. 528,17 zł oraz dokonania obniżki należnej kwoty pomocy finansowej w wysokości 425.528,17 zł. wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie kwalifikowalności kosztów wykonania posadzki z użyciem pompy do betonu i zacieraczki mechanicznej oraz co do zagospodarowania terenu.

Decyzją nr [...] z dnia [...] 2017 roku po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego co do utwardzenia działki kostką brukową i ogrodzenia terenu uznał za kwalifikowane koszty materiałów w kwocie 264.024,20 zł, korygując przy tym wskazany przez Grupę zakres robót; Organ nie uwzględnił wartości pracy sprzętu.

Natomiast po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w pozostałym zakresie organ podtrzymał swoje stanowisko co do braku podstaw do uznania za kwalifikowane kosztów wykonania posadzki, nadto użycia pompy do betonu i zacieraczki mechanicznej.

W konsekwencji organ przyznał stronie pomoc na część kwalifikowanych kosztów inwestycji w kwocie 396.036,30 zł. Łącznie przyznana kwota pomocy wyniosła 9 917. 500,07 zł.

Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania , wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw, jest przyznawana pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji związanych ze zbiorem, przechowywaniem, magazynowaniem, przygotowaniem do sprzedaży owoców i warzyw, ujętych w grupie lub grupach produktów, dla których grupa została wstępnie uzna na, jeżeli inwestycja lub jej etap:

a) zostały ujęte w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania na dany okres rozliczeniowy,

b) zostały zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym,

c) są dostosowane do wielkości produkcji owoców i warzyw członków grupy, z uwzględnieniem ilości owoców i warzyw:

- zakupionych przez grupę od jej członków - w przypadku inwestycji związanych ze zbiorem, przechowywaniem oraz magazynowaniem owoców i warzyw,

- sprzedanych przez grupę odbiorcom zewnętrznym - w przypadku inwestycji związanych z przygotowaniem do sprzedaży owoców i warzyw, nieprzekraczającej wielkości planowanej na ostatni rok realizacji zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania,

d) odpowiadają specyfice zbioru i działań wykonywanych w odniesieniu do owoców i warzyw po jego dokonaniu.

W myśl § 2 ust. 1 pkt 4 lit. a) rozporządzenia z dnia 12 lipca 2013 r. potwierdzeniem spełniania przez grupę warunków przyznania pomocy finansowej,

o której mowa w § 1 ust. 1, jest w przypadku inwestycji lub jej etapu dotyczącego prac budowlanych złożenie potwierdzonego przez inspektora nadzoru budowlanego aktualnego kosztorysu sporządzonego, z zastosowaniem cen rynkowych, na podstawie obmiaru zrealizowanej inwestycji, z potwierdzonym przez kierownika budowy, a jeżeli jego ustanowienie nie jest wymagane - przez inwestora, zakresem wykonanych robót.

W myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia wysokość pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji innych niż wymienione w ust. 1 jest określana na podstawie złożonej przez grupę faktury lub dokumentu o równoważnej wartości dowodowej. Zgodnie zaś z § 4 ust. 6 rozporządzenia z dnia 12 lipca 2013 r. pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji jest przyznawana do wysokości kosztów poniesionych na zrealizowanie inwestycji ujętych w danym okresie rozliczeniowym, nieprzekraczającej kwoty zatwierdzonej w planie dochodzenia do uznania.

Nie ulega wątpliwości, iż dokonując oceny zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, Sąd uznał , iż zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem wskazanych w skardze przepisów regulujących postępowanie administracyjne-w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to uzasadniło jego uchylenie w oparciu o przepis art.145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

Uznając ,że skarga zasługuje na uwzględnienie Sąd stanął na stanowisku, iż skarżąca zasadnie podniosła zarzut naruszenia art. 80 w zw. z art. 7 w zw. art. 77§ 1 w zw. z art.107 § 3 kpa. Tym samym Sąd uznał, iż stan faktyczny sprawy nie został w toku postępowania administracyjnego dostatecznie wyjaśniony.

Zgodnie z treścią art.153 p.p.s.a. organ związany związany jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi i wyroku z dnia 12 października 2016 r. Sąd Administracyjny w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał na zakres przepisu § 2 ust.1 pkt 4 lit. b rozporządzenia z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania .

Należy zgodzić się ze skarżącą, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ II instancji wskazał jedynie na dwie konkretne pozycje ww. kosztorysu, które zakwestionował:

Były to obmiary niektórych pozycji kosztorysu i niektóre wartości niektórych materiałów

( wymienione szczegółowo na stronach [...] i [...] uzasadnienia zaskarżonej decyzji). Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wyraźnie wynika ,że łączna wartość tych różnic wynosi 6.190,97 zł ( uzasadnienie zaskarżonej decyzji , str. 11); oraz

• wartość " pracy sprzętu" , której zdaniem organu II instancji nie można refundować z uwagi na uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2016 r., sygn. V SA/Wa 3987/15. Organ II instancji nie podał wartości " pracy sprzętu", którą uznał za niekwalifikowaną, przy czym z treści kosztorysu powykonawczego przedstawionego przez stronę przy piśmie z dnia [...] 2017 r. wynika ,że jest to kwota 20.178,47 zł netto.

Oznacza to ,iż zaskarżona decyzja w zakresie ustaleń dot. wysokości kosztów kwalifikowanych wskazuje jedynie na dwie konkretne przyczyny obniżenia ich wysokości na łączną kwotę 26.369,44 zł .

Oceniając kosztorys powykonawczy dla inwestycji polegającej na utwardzaniu działki, organ II instancji za niekwalifikowaną uznał kwotę 87.517,62 zł, a zatem organ II instancji powinien w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazać jednoznacznie konkretne przyczyny odmowy uznania za kwalifikowaną także pozostałej kwoty w wysokości 61.148,18 zł.

W szczególności organ II instancji nie wskazał, jakie konkretne pozycje kosztorysu powykonawczego wymagają takiej redukcji kwoty kwalifikowanej, i z jakich przyczyn. Narusza to zdaniem Sądu przepis art.107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik postępowania.

Należy podzielić w tym zakresie zarzuty skargi, iż wskazane uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ, z materiału dowodowego, ani z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika powód, dla którego kwota 61.148,18 zł została uznana za niekwalifikowaną.

Nie można też zgodzić się z organem, jak wskazano to w odpowiedzi na skargę, że wady uzasadnienia, nawet gdyby takie wystąpiły nie mogą przesądzić o wadliwości decyzji a art. 113 § 2 k.p.a. daje stronie możliwość domagania się wyjaśnienia jej treści.

Sąd na tym etapie postępowania nie może samodzielnie ustalać i dokonywać wyliczeń kosztów inwestycji, a następnie ich oceniać.

Uzasadnienie decyzji stanowi jej integralną część, a jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu już tylko te uchybienia pozwalają na stwierdzenie, iż doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu , który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy w zaskarżonej części. Tym samym zastała spełniona przesłanka z art.145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obligująca Sąd do uchylenia decyzji w zaskarżonej części.

W toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ na mocy art.153 p.p.s.a. w uzasadnieniu decyzji odniesie się do wszystkich zakwestionowanych kosztów inwestycji wskazując przyczyny odmowy uznania za kwalifikowane każdego z nich , bo tylko to będzie pozwalało na dokonanie przez Sąd oceny prawidłowości wydanej w tym zakresie decyzji i zgodnie z wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 października 2016 r. sygn. akt V SA/WA 3987/15

O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a.