Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 50/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-09-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
659
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. sygn. akt II SAB/Bk 50/13 w sprawie ze skargi E. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. p o s t a n a w i a: przywrócić termin.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Białymstoku odrzucił skargę E. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.

Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu

9 czerwca 2014 r.

Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie

od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Pismem z dnia 30 czerwca 2014 r. Dziekan Rady OIRP w B. poinformował, że pełnomocnikiem w tej sprawie wyznaczona została radca prawny R. R.

W dniu 31 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 6 maja 2014 r. Wskazała, że w maju 2014 r. zmieniła siedzibę kancelarii na adres w B. Wcześniej prowadziła działalność w W. O zmianie poinformowała OIRP w B., jednakże zawiadomienie o ustanowieniu pełnomocnikiem omyłkowo wysłane zostało na stary adres. Właściciel poprzedniego lokalu nie poinformował o awizo. Na poczcie w W. poinformowano ją o braku jakiejkolwiek korespondencji. Dodała, że na pocztę nie mogła pojechać, gdyż syn był chory na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i leżał w szpitalu. List informujący o ustanowieniu pełnomocnikiem był dwukrotnie awizowany i 19 lipca 2014 r. zwrócony do OIRP. Po telefonie z OIRP w dniu 24 lipca 2014 r. udała się po odbiór listu. W dniu 28 lipca 2014 r. zapoznała się z aktami sprawy. Podniosła, że do momentu odbioru listu w OIRP nie wiedziała o fakcie ustanowienia pełnomocnikiem z urzędu w tej sprawie. Zdaniem pełnomocnik, uchybienie terminu nastąpiło zatem nie z jej winy. Do akt dołączono kserokopię karty informacyjnej z leczenia szpitalnego syna w dniach 15-17 lipca 2014 r., kserokopie pisma ORIP i koperty oraz skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - w dalszej części powoływanej w skrócie "u.p.p.s.a." - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem

o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy

w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 u.p.p.s.a.).

Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość jej wniesienia, nie później jednak niż w dniu upływu trzydziestu dni

od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do postępowania w sprawie. Przyjęta

w orzecznictwie koncepcja, zaakceptowana przez orzekający w tej sprawie Sąd,

z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny

do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 u.p.p.s.a. (zob. np. postanowienia NSA: z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II FZ 125/09, LEX nr 564223; z dnia 15 czerwca 2012 r. sygn. akt I OZ 426/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych; z dnia 19 lipca 2012 r. sygn. akt II OZ 612/12, LEX nr 1225743).

W rozpatrywanej sprawie r. pr. R. R. została co prawda wyznaczona jako pełnomocnik skarżącego w tej sprawie 30 czerwca 2014 r. Jak jednak wynika z twierdzeń pełnomocnik, pismo OIRP informujące o tym fakcie zostało zaadresowane na nieaktualny adres kancelarii. W efekcie o wyznaczeniu pełnomocnikiem skarżącego R. R. dowiedziała się dopiero w rozmowie telefonicznej z OIRP, po tym jak 19 lipca 2014 r. przesyłka skierowana na stary adres w W. została zwrócona przez pocztę do nadawcy. Po telefonie z OIRP w dniu 24 lipca 2014 r. udała się po odbiór listu, a w dniu 28 lipca 2014 r. zapoznała się z aktami sprawy. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony 31 lipca 2014 r. tym samym, zdaniem Sądu dochowany został termin na jego złożenie. Dokonano również czynności, której terminowi uchybiono - wraz z wnioskiem przedłożono skargę kasacyjną. Wniosek podlega zatem merytorycznemu rozpatrzeniu.

W ocenie Sądu okoliczności wskazane we wniosku dają podstawę

do przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej, albowiem termin ten upłynął przed dniem, kiedy ustanowiony z urzędu pełnomocnik dowiedziała się

o wyznaczeniu jej osoby do reprezentowania skarżącego. W związku

z przedstawionymi okolicznościami, popartymi stosowną dokumentacją Sąd uznał, że pełnomocnik nie miała realnej możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w terminie i co oczywiste nie ponosi winy w uchybieniu temu terminowi. Czyni to wniosek uzasadnionym.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia

w oparciu o przepis art. 86 § 1 u.p.p.s.a.