Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 494/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 2 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 33 poz 262
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 68 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 368 poz 74 art. 16 ust. 4
law: Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE)  nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów  wiejskich.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości oddala skargę


UZASADNIENIE

M. B. w dniu [...] kwietnia 2009 r. złożył wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2009, w którym zadeklarował pakiet 8. Ochrona gleb i wód, wariant 8.2 międzyplon ozimy o powierzchni 50,17 ha.

W związku z rozbieżnościami pomiędzy danymi posiadanymi przez ARiMR,

a złożonym wnioskiem Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa w B. uzyskał ze Starostwa Powiatowego w S. - pismo z [...] października 2009 r. - informacje dotyczące powierzchni działek ewidencyjnych nr 1, 2 i 3.

Następnie w dniu [...] marca 2010 r. w gospodarstwie M. B. została przeprowadzona kontrola na miejscu, w ramach której stwierdzono zawyżenie powierzchni na zadeklarowanych do płatności działkach A, B i C.

W piśmie z [...] kwietnia 2010 r. stanowiącym zastrzeżenia do ustaleń zawartych w raporcie z czynności kontrolnych M. B. zarzucił niestaranne przeprowadzenie kontroli i przedstawił wyniki własnych pomiarów działek nr 2

i 3. Organ odniósł się do powyższych zastrzeżeń w piśmie z [...] kwietnia 2010 r.

Po przeprowadzeniu postępowania Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B., opierając się na wynikach kontroli na miejscu, decyzją z [...] maja 2010 r. nr [...] przyznał płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości.

W odwołaniu od powyższej decyzji M. B. powołał się na wykonane

na jego zlecenie przez G. pomiary geodezyjne spornych działek.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. decyzją z [...] lipca 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż przy ustaleniu stanu faktycznego sprawy oparto się na wynikach z kontroli na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni przeprowadzonej w dniu [...] marca 2010 r. w gospodarstwie wnioskodawcy zamieszczonych w raporcie z czynności kontrolnych. W trakcie tej kontroli inspektorzy terenowi stwierdzili nieprawidłowości polegające

na zawyżeniu powierzchni deklarowanej w wariancie 8.2 na działkach rolnych A, B

i C. Powierzchnia zadeklarowana we wniosku przez M. B. wynosiła 50,17 ha, zaś powierzchnia stwierdzona podczas kontroli na miejscu to 48,14 ha. Organ stwierdził, że z analizy załączników graficznych dołączonych do wniosku wynika, że M. B. realizował w 2009 r. program rolnośrodowiskowy w zakresie pakietu 8, wariantu 8.2 poza granicami działek ewidencyjnych nr 2 i 3 tj. na innych działkach ewidencyjnych nie deklarowanych we wniosku, co miało wpływ na stwierdzone przez inspektorów terenowych podczas przeprowadzania czynności kontrolnych zawyżenie powierzchni deklarowanej.

Biorąc pod uwagę wykazane zawyżenie powierzchni o 2,03 ha, co stanowi 4,22 % powierzchni stwierdzonej w wariancie 8.2, zdaniem organu odwoławczego, organ pierwszej instancji zasadnie zastosował art. 16 ust. 1 i 4 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 z 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzania procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu

do Środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368 z 23 grudnia 2006, str. 74 ze zm.) w związku z art. 50 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE)

nr 796/2004 z 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności i przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE)

nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004, str. 18, ze zm.). W konsekwencji płatność rolnośrodowiskowa w 2009 r. została pomniejszona o dwukrotną wykrytą różnicę tj. o powierzchnię 4,06 ha.

Organ odwoławczy wskazał, że w prowadzonym postępowaniu nie mogą być uwzględnione wyjaśnienia zawarte w odwołaniu i dołączone karty z wyrysowanymi działkami ewidencyjnymi i zaznaczoną powierzchnią upraw. Ustalając stan faktyczny sprawy przeanalizowano cały materiał dowodowy, w szczególności oparto się

na wynikach z kontroli na miejscu przeprowadzonej przez wykwalifikowany

i doświadczony zespół kontrolny, który jest merytorycznie przygotowany w zakresie kwalifikowania powierzchni działek rolnych. Inspektorzy terenowi Biura Kontroli

na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR dokonali pomiaru przy użyciu wyspecjalizowanego sprzętu i urządzeń odpowiadających normom krajowym

i unijnym. Nadto organ wskazał, że na karcie z wyrysowaną działką ewidencyjną

nr 1 jest wyraźnie widoczne, że powierzchnia uprawy wykracza poza granice działki ewidencyjnej nr 1, co oznacza, że część powierzchni działki rolnej położona jest

na działce ewidencyjnej niezgłoszonej we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r.

Organ odwoławczy podkreślił, iż M. B. składając przedmiotowy wniosek oświadczył, że zna zasady oraz tryb realizacji płatności, jednocześnie zobowiązał się do niezwłocznego informowania na piśmie ARiMR o każdym fakcie, który ma wpływ na przyznawanie, przedłużanie, korzystanie lub dalsze wypłacanie płatności rolnośrodowiskowej, jak również do informowania o każdej zmianie powstałej w okresie trwania złożonych zobowiązań, a w szczególności jeżeli zmiana dotyczy: wykorzystania gruntów rolnych, wielkości powierzchni oraz przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego rolnika.

W skardze do sądu administracyjnego pełnomocnik M. B. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie:

I. Art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego

na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) - poprzez nieuwzględnienie dowodu w postaci przedstawionych przez skarżącego sporządzonych przez uprawnionego geodetę wyrysów działek ewidencyjnych

z zaznaczoną powierzchnią upraw;

II. Art. 21 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego z pominięciem części dowodów dotyczących wielkości obszaru, od którego uzależniona jest wysokość płatności rolnośrodowiskowej;

III. Art. 16 ust. 4 Rozporządzenia nr 1975/2006 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów wiejskich - poprzez niewłaściwe zastosowanie;

IV. Art. 68 ust. 1 Rozporządzenia nr 796/2004 w zw. z art. 2 Rozporządzenia

nr 1975/2006 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów wiejskich - poprzez niezastosowanie;

V. Pkt 5.3.2 Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 w zakresie nieprawidłowego zastosowania kryteriów dostępu do dofinansowania.

Wskazując na powyższe zarzuty autor skargi wniósł o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji i skierowanie sprawy do postępowania przed organem pierwszej instancji, ewentualnie uchylenie w całości decyzji organu drugiej instancji

i skierowanie sprawy do postępowania przed organem drugiej instancji oraz zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków

i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.) płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli:

1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków

o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym";

2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia

nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha;

3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21 października 2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponadpodstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej, na gruntach, na których rolnik zadeklarował realizację tego zobowiązania we wniosku o przyznanie pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych;

4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

Biorąc pod uwagę przepis art. 3 pkt 7 ustawy z 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 ze zm.) pojęcie "działka rolna" oznacza działkę w rozumieniu art. 2 pkt 1a rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 - a zatem zwarty obszar gruntu, na którym jeden rolnik prowadzi jedną grupę upraw; jednak w przypadku gdy w kontekście rozporządzenia wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, działka rolna jest ograniczona na podstawie tego konkretnego użytkowania - o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha. Płatność rolnośrodowiskowa jest zatem przyznawana do posiadanych przez rolnika działek rolnych stanowiących w istocie powierzchnie upraw (oczywiście przy spełnieniu pozostałych warunków).

W opinii Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy w pełni uzasadniał ustalenie przez organy ARiMR, że skarżący we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2009 zadeklarował zawyżoną powierzchnię działek rolnych A, B i C położonych odpowiednio na działkach ewidencyjnych nr 1, 2

i 3. Przeprowadzone w tym zakresie postępowanie odpowiada przepisom prawa.

Zasady procedowania w sprawach dotyczących przyznania pomocy m.in.

w postaci płatności rolnośrodowiskowej zostały w istotny sposób zmodyfikowane stosunku do reguł przewidzianych w k.p.a., czyli w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich - zwanej dalej ustawą, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy

w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Natomiast w myśl postanowień art. 21 ust. 3 ustawy strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie

z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu – co należy podkreślić - spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

W tej sprawie, zdaniem Sądu, organy podjęły wszelkie niezbędne czynności zmierzające do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, w szczególności wypełniły obowiązek wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

I tak, ze względu na stwierdzone rozbieżności pomiędzy danymi pozostającymi w dyspozycji Agencji, a wnioskiem złożonym przez beneficjenta Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wystąpił do Starostwa Powiatowego w S. Wydziału Geodezji o podanie powierzchni całkowitej działek ewidencyjnych wykazanych we wniosku oraz wydanie części mapy tych działek. Dane te zostały przedstawione wraz z pismem z [...] października 2010 r.

Następnie w celu ustalenia rzeczywistej powierzchni rolnych zadeklarowanych w przedmiotowym wniosku gospodarstwo rolne skarżącego zostało skierowane

do kontroli na miejscu. Z przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2010 r. kontroli sporządzono raport z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Kontrola wykazała nieprawidłowości odnośnie działek A/A1, B/B1 i C/C1 – kod DR 13+, który oznacza, że zadeklarowana powierzchnia całkowita działki rolnej jest większa od powierzchni całkowitej stwierdzonej. Jak wyjaśniono w "Raporcie

z weryfikacji w terenie w związku z podtrzymaniem deklaracji złożonej we wniosku" na gruncie stwierdzono znaczne rozbieżności pomiędzy stanem użytkowania

a granicami działek ewidencyjnych nr 1, 2 i 3. Brak jest na gruncie drogi między działkami nr 2 i 3, granicę ewidencyjną między tymi działkami ustalono metodą digitalizacji, nadto działka nr 1 jest położona w lesie. Jeden z załączników do Raportu stanowi płyta CD ze zdjęciami wykonanymi na kontrolowanych działkach, które wskazują, że stan gruntów umożliwiał dokonanie pomiarów. Raport z powyższych czynności wraz z załącznikami w sposób szczegółowy dokumentuje zatem podjęte ustalenia. Sąd podziela ocenę, iż pozwala on na wyciągnięcie wniosku, że kontrola została przeprowadzona w sposób prawidłowy, zaś jej wyniki stanowią wiarygodny dowód pozwalający na określenie powierzchni spornych działek.

Rację ma organ odwoławczy, iż wyników kontroli na miejscu nie podważają dowody przedstawione przez stronę skarżącą. Otóż M. B. w toku postępowania przed organami dwukrotnie przedkładał różniące się od siebie pomiary spornych działek rolnych. Według pomiarów dokonanych przez samego skarżącego przedłożonych wraz z zastrzeżeniami do raportu z czynności kontrolnych powierzchnia użytkowana rolniczo na działce ewidencyjnej nr 3 wynosiła

18,70 ha, natomiast na działce nr 2 - 15,40 ha. Z kolei przedłożone wraz z odwołaniem pomiary dokonane przez geodetę (nie oznaczono daty ich dokonania) określały powierzchnie upraw: na działce ewidencyjnej nr 3 - 18,68 ha, na działce nr 2 -15,76 ha oraz na działce nr 1 - 15,15 ha. Tymczasem deklarowana we wniosku powierzchnia działek rolnych przedstawiała się następująco: na działce ewidencyjnej nr 3 - 18,43 ha, na działce nr 2 - 15,52 ha, na działce nr 1 - 16,22 ha.

Mając na uwadze zarzuty skargi należy stwierdzić, że organ drugiej instancji

w uzasadnieniu decyzji odniósł się do przywołanego powyżej dowodu przedłożonego wraz z odwołaniem w postaci pomiarów dokonanych przez geodetę (został

on włączony do akt sprawy), jednakże nie uznał przedstawionych tam wyników pomiarów powierzchni działek rolnych. Organ, w ocenie Sądu prawidłowo, uwzględnił natomiast wyniki kontroli na miejscu przeprowadzonej przez uprawnione osoby dokonujące w pomiarów w ramach stosownych procedur przy pomocy sprzętu odpowiadającego obowiązującym normom. Rozbieżności w przedstawianych danych, nie określenie daty pomiarów i sposobu określenia powierzchni upraw, brak dowodu legalizacji urządzenia GPS nie pozwalają uznać natomiast za miarodajne wyników przedłożonych przez skarżącego. Ponadto, jak wskazał organ odwoławczy, także z przedstawionego wyrysu działki ewidencyjnej nr 1 wynika, że powierzchnia uprawy wykracza poza granice tej działki, co oznacza, że część powierzchni działki rolnej położona jest na działce ewidencyjnej nie zgłoszonej we wniosku. Trzeba

w tym zakresie wyjaśnić, że jeżeli rolnik deklaruje do płatności działkę rolną (zwarty obszar gruntów, na których prowadzi jedną grupę upraw) na określonej działce ewidencyjnej, pomocą może zostać objęta jedynie powierzchnia znajdująca się

w granicach działki ewidencyjnej. Organ nie może bowiem przyznać płatności

do powierzchni upraw znajdujących się poza granicami ewidencyjnymi, a zatem

w istocie nie deklarowanych we wniosku. Jeżeli uprawa prowadzona jest również

na innych sąsiednich działkach ewidencyjnych dla uzyskania pomocy konieczne jest zgłoszenie we wniosku działek rolnych położonych na tychże działkach ewidencyjnych.

Wbrew zarzutom skargi, organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji nie stwierdził, że płatność rolnośrodowiskowa może być przyznana tylko do gruntów będących przedmiotem własności rolnika.

Odnośnie twierdzenia strony skarżącej, iż istnieje prawdopodobieństwo,

że granice działek ewidencyjnych naniesione na mapie nie odzwierciedlają rzeczywistego stanu granic, należy stwierdzić, że kwestie te nie mogą być rozstrzygane w postępowaniu dotyczącym wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej. Niewątpliwe ARiMR nie jest organem uprawnionym

do wprowadzania zmian w ewidencji gruntów. W sytuacji, gdy zdaniem skarżącego stan ewidencyjny jest niezgodny z granicami działek na gruncie, winien on podjąć

w przewidzianym prawem trybie kroki mające na celu usunięcie tych niezgodności. Do czasu jednak wprowadzenia ewentualnych zmian, nie ma podstaw by podważać dane zawarte w ewidencji gruntów. Powyższe twierdzenia, czynią natomiast niezrozumiałymi dalsze wyjaśnienia skarżącego, iż deklarując działki do płatności opierał się na danych ewidencyjnych.

Ustalenie przez organy zawyżenia powierzchni deklarowanej przez skarżącego w stosunku do stwierdzonej w wyniku kontroli na miejscu o 4,22 % skutkowało przyznaniem płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Niezasadny jest zarzut skargi, iż jako podstawę prawną do zastosowania sankcji

w zaskarżonej decyzji wskazano nieobowiązujący przepis. Otóż w ustalonym stanie faktycznym organ prawidłowo zastosował art. 16 ust. 4 Rozporządzenia

nr 1975/2006. Zgodnie z art. 1 pkt 5 lit. c Rozporządzenia Komisji (WE) nr 484/2009 z dnia 9 czerwca 2009 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1975/2006 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE)

nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U.UE.L.09.145.25) art. 16 ust. 4 Rozporządzenia nr 1975/2006 otrzymał następujące brzmienie: "Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 i ust. 3 akapit pierwszy,

w odniesieniu do beneficjentów w państwach członkowskich korzystających

z systemu jednolitej płatności obszarowej zgodnie z art. 122 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, oraz jeżeli różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym

a obszarem stwierdzonym wynosi ponad 3 %, ale nie więcej niż 30 % obszaru stwierdzonego, kwota przyznawanej pomocy zostaje obniżona, w odniesieniu

do wniosków pomocowych za rok kalendarzowy 2009, o dwukrotność stwierdzonej różnicy. Jeżeli ta różnica przekracza 30 % stwierdzonego obszaru, za rok kalendarzowy 2009 nie przyznaje się żadnej pomocy". Stosownie do art. 2 ww. Rozporządzenia pkt 5 lit. c, którą stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

W ocenie Sądu nie można także skutecznie zarzucać organom, iż nie rozważyły możliwości zastosowania w sprawie art. 68 ust. 1 Rozporządzenia

nr 796/2004, w sytuacji, gdy skarżący w toku postępowania przed organami nie wykazywał, że nie jest winny nieprawidłowości, nie wynikało to również z zebranych dowodów. Zgodnie z przywołanym przepisem obniżki i wyłączenia przewidziane

w rozdziale 1 nie mają zastosowania w odniesieniu do tych części wniosku pomocowego, odnośnie co do których rolnik informował właściwy organ na piśmie, że wniosek pomocowy jest nieprawidłowy lub zdezaktualizował się od czasu złożenia, pod warunkiem że rolnik nie został powiadomiony o zamiarze właściwego organu co do przeprowadzenia kontroli na miejscu, oraz że ten organ nie poinformował rolnika o jakichkolwiek nieprawidłowościach we wniosku. W skardze podniesiono w tym zakresie, że skarżący wskazał obszar działek ewidencyjnych oraz upraw kierując się danymi z ewidencji gruntów. Ewidencja gruntów zawiera jedynie dane dotyczące powierzchni działek ewidencyjnych (których organy nie kwestionowały), skarżący natomiast nie wyjaśnił, w jaki sposób ewentualne oparcie się na tych danych przy określeniu powierzchni działek rolnych miałoby uzasadniać brak jego winy odnośnie stwierdzonych nieprawidłowości.

W tym stanie rzeczy, nie stwierdzając naruszenia prawa, Sąd na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi.