Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2178/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 1 w zw. z art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Dargas WSA Iwona Kosińska Protokolant referent stażysta Andżelika Abramowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2016 r. sprawy ze skargi I. C., M. P., J. C., J. C., M. M., A. M., A. M., M. M., I.G., E. J., J.J., A. J., T. S., C. S., P. S., J.S., J. S., Z. S., A. S., A. S. i C. S. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11.07.2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 124/13 1. wymierza Prezydentowi Miasta W. grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. oddala skargę w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz I.C., M. P., J.C., J. C., M.M., A. M., A. M., M. M., I.G., E. J., J. J., A. J., T. S., C. S., P. S., J.S., J. S., Z. S., A. S., A. S. i C. S. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I. C., M.P., J. C., J. C., M. M., A. M., A. M., M. M., I. G., E. J., J.J., A.J., T. S., C. Stadnicki, P. S., J. S., J. S., Z. S., A. S., A.S. i C. S. (Skarżący) pismem z dnia [...] listopada 2015 r, uzupełnionym pismem z dnia [...] listopada 2015 r.. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 124/13 wnosząc o wymierzenie organowi grzywny w stosownej wysokości, przyznanie Skarżącym na podstawie art. 156 § 7 p.p.s.a. połowy nałożonej na organ grzywny, rozstrzygnięcie o kosztach postępowania według norm przepisanych.

Powyższym wyrokiem Sąd, po uwzględnieniu skargi Skarżących, zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2008 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] hip. "[...]" nr [...]- w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały zaś organowi [...] września 2013r.

Wobec braku podejmowania rozstrzygnięcia w sprawie, pismem z dnia 2 listopada 2015 r. Skarżący wezwali Prezydenta [...] do wykonania powyższego wyroku. Wezwanie to okazał się bezskuteczne, czego konsekwencją było wniesienie wskazanej na wstępie skargi.

W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc, że w celu zakończenia sprawy zlecone zostanie wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, który stanowić będzie podstawę do określenia wysokości należnego odszkodowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [...] określonej w sentencji grzywny.

Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów.

W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 11 lipca 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 124/13 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku Skarżących z dnia [...] kwietnia 2008 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] hip. "[...]" nr [...]- w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy- w terminie dwóch miesięcy od zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły zaś do organu w dniu [...] września 2013 r. Od tej daty, zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., rozpoczął zatem swój bieg dwumiesięczny termin wyznaczony wyrokiem w jakim sprawa, w której organ pozostawał bezczyny, winna być rozpoznana. W konsekwencji upłynął on [...] grudnia 2013 r.

W tym miejscu wskazać należy, że wyrokiem z dnia 3 listopada 2014 r. I SA/WA 96/14 tutejszy sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych z tytułu niewykonania wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 124/13

Niekwestionowaną okolicznością jest przy tym, że do dnia podjęcia niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania przez stronę do wykonania powyższego wyroku, Prezydent [...] zawisłej przed nim sprawy administracyjnej nie rozstrzygnął.

Skoro zatem Prezydent [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do jej rozstrzygnięcia, ale także do dokonania tego w określonym terminie - to wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów godzi w samą istotę zasady praworządności, którą organy administracji publicznej są bezwzględnie związane (art. 7 Konstytucji RP, art. 6 k.p.a.) i w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane.

W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 2000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonym w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia skali przekroczenia terminu załatwienia sprawy.

W dacie wnoszenie skargi w niniejszej sprawie termin załatwienia sprawy przekroczony został bowiem o przeszło dwa lata, a aktualnie zwłoka ta wynosi dwa lata i sześć miesięcy.

Sąd uwzględnił również fakt, że wyrokiem z dnia 3 listopada 2014 r. I SA/WA 96/14 tutejszy sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych z tytułu niewykonania wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 124/13.

Wymierzając grzywnę w powyższej wysokości uwzględniono także kontekst sprawy w jakiej organ pozostaje w zwłoce. Ta zaś dotyczyła ustalenia odszkodowania w trybie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.) za utraconą nieruchomość warszawską. Sądowi natomiast z urzędu znana jest okoliczność znacznej ilości tego typu spraw zawisłych przed organem, ich stopień skomplikowania spowodowany przede wszystkim historycznym charakterem, a także obiektywne trudności Miasta [...] związane z zabezpieczeniem środków finansowych umożliwiających realizację zgłaszanych z tego tytułu roszczeń, co przede wszystkim jest podstawowym czynnikiem determinującym zwłokę (niekiedy wręcz wieloletnią) w ich załatwianiu. Oczywiście te okoliczności nie uwalniają organu od odpowiedzialności za niewykonywanie prawomocnego orzeczenia sądu, niemniej muszą być uwzględniane przy gradacji nakładanej z tego tytułu sankcji, jak też oceny charakteru zaistniałej zwłoki, do której to oceny Sąd zobligowany jest z mocy art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, zważywszy zatem na skalę przekroczenia wyznaczonego wyrokiem terminu i wspomniane wyżej okoliczności, które stanowiły zasadniczy czynnik rzutujący na przedłużanie postępowania, nie ma w ocenie Sądu wystarczająco uzasadnionych podstaw by zwłokę tę kwalifikować jako przejaw rażącego naruszania przez organ prawa, będącego wynikiem przede wszystkim lekceważącego stosunku do obowiązujących organ norm postępowania, czy też stron, które postępowanie to zainicjowały, bądź Sądu.

Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd uznał, że brak jest podstaw do zasądzenia na rzecz Skarżących sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej wysokości połowy grzywny zasądzonej od organu, co skutkowało oddaleniem skargi w tym zakresie.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie z punktu 2 wyroku wydane zostało na podstawie art. 151 p.p.s.a. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i art. 202 § 2 powołanej ustawy.