Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 1756/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c)
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa /spr./ Sędziowie NSA Marian Ekiert AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. i B. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych prac budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r., Nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. na rzecz skarżących H. i B. B. solidarnie kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

do wyroku z dnia 11 maja 2005 r.

Decyzją z dnia [...] października 2003 r., Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 KPA oraz art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7.07.1994 r Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania H. i B. B. oraz D. A. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].08.2003 r., Nr [...] nakazującej H. i B. B. dokonać wypełnienia szkłem zbrojonym w ramach metalowych otworu okiennego o wym. 60 x 45 cm w ścianie murowanej ganku przy budynku mieszkalnym od strony zachodniej na działce nr 809 w K. w terminie do 30.12.2003 r uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nakazał H. i B. B. zamurowania pustakami szklanymi tzw. luksferami otworu okiennego o wym. 60 x 45 cm w ścianie murowanej ganku przy budynku mieszkalnym od strony zachodniej na działce nr ewid. 809 w K. w terminie do 28.02.2004 r.

W uzasadnieniu podano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] stwierdził, że na działce nr 809 należącej do państwa B. w ścianie istniejącego ganku murowanego, dobudowanego do budynku mieszkalnego usytuowanego w odległości 2,50 m od granicy z działką D. A. jest otwór okienny o wym. 60 x 45 cm. Budynek mieszkalny wraz z gankiem jest użytkowany od kilkudziesięciu lat. Państwo B. budynek mieszkalny wraz z murowanym gankiem i budynkiem gospodarczym nabyli w roku 1979 i od tego czasu obrys budynku nie uległ zmianie, tylko w ścianie ganku murowanego od strony zachodniej obecni właściciele wykonali okno, lecz nie pamiętają, w którym roku. Ponadto poza remontem bieżącym nie były prowadzone żadne prace budowlane.

Działając na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7.07.1994 r Prawo budowlane oraz art. art. 40 i 54 ustawy z dnia 24.10.1974 Prawo budowlane Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...].08.2003 r. nakazał H. i B. B. dokonać wypełnienia szkłem zbrojonym w ramach metalowych otworu okiennego o wym. 60 x 45 om w ścianie murowanej ganku przy budynku mieszkalnym od strony zachodniej na działce nr 809 w K. w terminie do 30.12.2003 r. Odwołanie od w/w decyzji wnieśli H. i B. B. oraz D. A. Rozpatrując odwołania organ II instancji stwierdził, że zarzuty w nich zawarte nie zasługują na uwzględnienie, lecz decyzja musi ulec uchyleniu z innych względów.

H. i B. B. wykonując otwór okienny (po roku 1979) w ścianie istniejącego ganku, usytuowanej w odległości 2,50 m od granicy z działką D. A. naruszyli warunki ówcześnie obowiązujących przepisów określonych w § 12 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Zgodnie z art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane, w przypadku wykonania robót budowlanych niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 48 ustawy, właściwy organ nadzoru budowlanego nakłada w formie decyzji obowiązek wykonania w oznaczonym terminie zmian łub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami. Organ I-ej instancji przyjął, że wypełnienie szkłem zbrojonym w ramach metalowych otworu okiennego odpowiada warunkom określonym w § 12 ust. 1 i ust. 2 w/w rozporządzenia dla ścian z materiałów niepalnych bez otworów okiennych lub drzwiowych. Warunkom tym odpowiada zamurowanie przedmiotowego otworu okiennego materiałami ściennymi niepalnymi lub luksferami zgodnie z § 203 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki.

Powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżyli H. i B. B. domagając się "cofnięcia i umorzenia".

W uzasadnieniu skargi podali, że swój dom położony na działce nr 809 nabyli w 1979 r. Poprzednim sąsiadom usytuowanie ich budynku nie przeszkadzało. Nowa właścicielka sąsiedniej działki nr 808 w 1992 r. wybudowała na niej dom w odległości 1 m od granicy umieszczając w ścianie otwory okienne.

Objęte postępowaniem okno zostało przez skarżących jedynie wymienione na nowe zaraz po zakupie działki, jeszcze za życia poprzednich sąsiadów. Tymczasem dom na działce nr 808 został wykonany z naruszeniem przepisów prawa budowlanego.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że z mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tak więc niniejsza sprawa, mimo złożenia jej do Naczelnego Sądu Administracyjnego zostanie rozpoznana w trybie wskazanej ustawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.

Kontrola zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny sprowadza się do badania go pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269) przy czym sąd - z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli zaskarżonego aktu we wskazanym wyżej zakresie stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie zostało przeprowadzone z naruszeniem przepisów art. 7, 77 KPA, a uzasadnienie decyzji nie spełnia wymogów przewidzianych przez przepis art. 107 § 3 KPA.

Rozstrzygając sprawę organy obu instancji przyjmują, że H. i B. B. w budynku mieszkalnym położonym na działce nr 809 w K. po roku 1979 wykonali otwór okienny w ścianie istniejącego budynku. Ściana z otworem jest usytuowana w odległości 2,5 m od granicy z działką nr 808. W związku z taką sytuacją organy stosują w sprawie rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego nic wynika, by przedmiotowy otwór okienny został wykonany pod rządami przepisów wskazanego wyżej rozporządzenia. Do protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 10 lipca 2003 r. skarżący podali, że nabyli budynek w którym znajduje się przedmiotowy otwór okienny w dniu 18.01.1979 r. Podali, że obrys budynku nie uległ zmianie, a wykonali oni jedynie od strony zachodniej okno ale nie pamiętają w którym to było roku. W odwołaniu datowanym na dzień 2.09.2003 r. skarżący podali, że wszelkie prace remontowe przy ganku zostały wykonane przed około 25 laty. W skardze z kolei H. i B. B. podają, że dokonali oni jedynie wymiany spróchniałego okna na nowe "w początkowych latach zakupu".

Przy tak zmiennych twierdzeniach skarżących obowiązkiem organów było przesłuchanie stron w celu wyjaśnienia rysujących się wątpliwości, co do terminu i zakresu wykonanych przy otworze okiennym robót. Zebrany materiał dowodowy wcale nie wyklucza, że roboty przy oknie mogły zostać wykonane w 1979 r. lub w 1980 r.

Poczynienie ustaleń w tym zakresie pozwoli na ustalenie czy w sprawie mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Bo przecież zgodnie z § 286 rozporządzenie to weszło w życie z dniem 1 stycznia 1981 r., a w świetle § 3 pkt 1 przepisy jego nie dotyczą budynków istniejących w dniu wejścia w życie rozporządzenia, nie odpowiadających jego przepisom, jeżeli zostały zbudowane zgodnie z przepisami obowiązującymi w czasie ich wznoszenia i nie zagrażają bezpieczeństwu ludzi i mienia z uwzględnieniem § 2.

Ponownie prowadząc postępowanie należy w sposób możliwie precyzyjny zbadać termin i zakres wykonanych przy otworze okiennym robót, następnie ustalić, przepisy, które będą miały w sprawie zastosowanie. Dopiero po poczynieniu takich ustaleń należy wydać stosowną decyzję.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.