Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 860/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 28 września 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.L., W.L. i L.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2011 roku, sygn. akt I SA/Wa 886/11 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] sierpnia 2010 roku Nr [...] w sprawie ze skargi T.L., W.L, L.L. i T.L. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2011 roku, Nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek T.L., W.L., L.L. i T.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2011 r. oraz decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie nakazania doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie przedstawili argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania wskazanych wyżej decyzji. W uzasadnieniu skargi, w której zawarty został wniosek, skarżący przedstawili liczne zarzuty odnoszące się do zaskarżonej decyzji oraz wskazali szereg nieprawidłowości, które ich zdaniem miały miejsce w prowadzonym przez organy postępowaniu. Nie wykazano w niej jednakże okoliczności określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący. Wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, a także o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania. Wskazali, że w przedmiotowym budynku zamontowane zostały zabezpieczenia mające przeciwdziałać włamaniom i zniszczeniom i usunięcia tych zabezpieczeń domagają się organy administracji.

Postanowieniem z dnia 26 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie T.L.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia.

W ocenie Sądu rozpoznającego zażalenie, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnili zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny. Takie okoliczności nie zostały w skardze wskazane, a więc Sąd I instancji nie miał innej możliwości jak tylko odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje oceny legalności zaskarżonego postanowienia uwzględniając stan faktyczny i prawny z daty jego wydania, a więc argumenty podniesione w zażaleniu należy ocenić jako spóźnione.

Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.