Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 265/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

|POSTANOWIENIE | , Dnia 14 października 2021 r., , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym:, Przewodniczący, Sędzia WSA Przemysław Żmich, , , , po rozpoznaniu w dniu 14 października 2021 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A. K., na bezczynność Prezydenta [...], w przedmiocie rozpoznania wniosku o zwrot nieruchomości, , postanawia:, , odrzucić skargę;, zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz A. K. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem, wpisu sądowego.,


UZASADNIENIE

Pismem z 11 sierpnia 2021 r. A. K. (powoływany dalej również jako: "skarżący", "strona skarżąca"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zwrot nieruchomości położonej w [...], przy ul. [...].

Wyrokiem z 24 lipca 2020 r., w sprawie sygn. akt I SAB/Wa 106/20 wydanym w sprawie ze skargi A. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zwrot nieruchomości, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o zwrot nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], w terminie trzech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku. W pkt 2 wyroku Sąd stwierdził, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W pkt 3 sentencji wyroku Sąd zasądził od Prezydenta [...] na rzecz A. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – powoływanej dalej jako "ppsa"), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie, zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Przy ustalaniu tożsamości sprawy należy brać pod uwagę element podmiotowy i przedmiotowy, przy czym tożsamość podmiotowa, to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Stąd badając, czy wskazana zasada została naruszona, sąd administracyjny analizuje: co jest przedmiotem sprawy i jakie występują strony. Jeżeli dojdzie do przekonania, że sprawa "o to samo" między tymi samymi stronami została już rozstrzygnięta, zobowiązany jest do odrzucenia skargi (por. postanowienie NSA z 3 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 387/11 oraz postanowienie NSA z 28 lipca 2017 r. sygn. akt I OZ 1133/17).

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 lipca 2020 r., sygn. akt I SAB/Wa 106/20 po rozpoznaniu skargi A. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zwrot nieruchomości zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o zwrot nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], w terminie trzech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Powołany wyrok z 24 lipca 2020 r. stał się prawomocny z dniem 24 października 2020 r., zaś akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku, zostały zwrócone organowi w dniu 23 grudnia 2020 r.

Z treści powołanego wyroku wynika, że przedmiotem kontroli Sądu była bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zwrot nieruchomości, w wyniku której Prezydent [...] zobowiązany został do rozpoznania wniosku o zwrot nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...]. Natomiast przedmiotem skargi A. K. z 11 sierpnia 2021 r. jest bezczynność tożsamego organu w przedmiocie nierozpoznania tego samego wniosku, dotyczącego tej samej nieruchomości i złożonego przez tą samą stronę skarżącą. Stwierdzić zatem należy, że zarówno w sprawie niniejszej, jak i w zakończonej wyrokiem z 24 lipca 2020 r. przedmiot sprawy jest tożsamy.

Ponadto zauważyć należy, że zarówno w sprawie I SAB/Wa 106/20, jak i w niniejszej sprawie zachodzi tożsamość podmiotowa. Podmiotem praw i obowiązków w powołanej sprawie był organ – Prezydent [...] oraz skarżący A. K. Przy czym określenie zawarte w art. 58 § 1 pkt 4 ppsa "pomiędzy tymi samymi stronami", należy rozumieć w ten sposób, że występuje ona nie tylko w odniesieniu do skarżącego i strony przeciwnej (art. 32 ppsa), ale także w stosunku do innych uczestników postępowania. Pominąć też nie można, że skarga z 11 sierpnia 2021 r. również pod względem zakresu przedmiotowego jest tożsama ze sprawą I SAB/Wa 106/20 - dotyczy bowiem zwrotu nieruchomości położonej w [...], przy ul. [...]

Powyższe dowodzi, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność jest tożsama zarówno pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym ze skargą rozpoznaną powyżej wskazanym, prawomocnym wyrokiem. Stwierdzić zatem należy, że sprawa objęta środkiem zaskarżenia z [...] sierpnia 2021 r. została już prawomocnie osądzona.

Na marginesie Sąd wskazuje skarżącemu, że pomimo odrzucenia jego skargi w zakresie bezczynności Prezydenta [...], ma on możliwość złożenia skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku z 24 lipca 2020 r., zapadłego w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 106/20.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ppsa, należało skargę odrzucić (pkt 1). O zwrocie uiszczonej kwoty wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa (pkt 2).