Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 478/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6312 Odmowa   wydania       pozwolenia    na       broń
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Protokolant specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2019 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celu sportowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, 2. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz R. W. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji decyzją z [...] stycznia 2019 r. (nr [...]), zaskarżoną przez R. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z [...] września 2018 r. (nr [...]) o cofnięciu skarżącemu pozwolenia na palną do celów sportowych.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że w dniu [...] lutego 2018 r. organ I instancji, w związku z uzyskaniem informacji o prowadzeniu przez Wydział Kryminalny KP P.pod nadzorem Prokuratury Rejonowej P. śledztwa w sprawie kierowania przez skarżącego gróźb karalnych przeciwko S. N. (z użyciem broni palnej), zobowiązał R. W. (posiadającego pozwolenie na posiadanie siedmiu egzemplarzy broni palnej do celów sportowych - decyzja KWP w P. z [...] listopada 2015 r.) do niezwłocznego poddania się badaniom lekarskiemu i psychologicznemu, potwierdzających zdolność do dysponowania bronią palną i przedstawienia i wydanych orzeczeń, na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. z 2017 r., poz. 1839).

R. W. realizując to zobowiązanie przedłożył organowi: orzeczenie psychologiczne nr [...] z [...] marca 2018 r. wydane przez upoważnionego psychologa J. P., z którego wynika, że nie należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy (nie wykazuje istotnych zaburzeń funkcjonowania psychologicznego) oraz orzeczenie lekarskie nr [...] (z tego samego dnia) podpisane przez lekarza uprawnionego do badań lekarskich Z. O., potwierdzające, że R. W. nie należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 2 pkt 2 i pkt 4 ustawy.

Komendant Wojewódzki Policji w P. wniósł odwołania od tych orzeczeń.

Lekarz psycholog M. P. badająca skarżącego w trybie odwołania (art. 15 h ustawy) w orzeczeniu psychologicznym nr [...] z [...] maja 2018 r. stwierdziła, że R. W. nie należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy. Lekarz uprawniony do badań lekarskich osób występujących (posiadających) pozwolenie na broń R. T. badająca skarżącego w [...] Centrum Medycyny Pracy w P., w orzeczeniu lekarskim nr [...] z [...] maja 2018 r. stwierdziła natomiast, że skarżący należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2 (z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, lub znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej) i pkt 4 (uzależnionymi od alkoholu lub substancji psychoaktywnych) ustawy.

Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] maja 2018 r. R. T., poinformowała KWP w P., że w związku "ze zmianą w stanie zdrowia" R. W. "anulowano" orzeczenie lekarskie nr [...] z [...] maja 2018 r. i że wystawiła kolejne (drugie) orzeczenie lekarskie (nr [...]), w którym stwierdziła, że na podstawie badania R. W. przeprowadzonego zgodnie z art. 15a ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 15f ust. 1 ustawy o broni i amunicji, brak jest przeciwskazań zdrowotnych, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i pkt 4 ustawy do dysponowania przez niego bronią.

W tych okolicznościach faktycznych i prawnych Komendant Wojewódzki Policji w P. w piśmie z [...] czerwca 2018 r. na podstawie art. 61 § 4 k.p.a. zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celów sportowych.

W piśmie z [...] czerwca 2018 r. skarżący poinformował Komendanta Wojewódzkiego Policji w P., że złożył do Zarządu Województwa [...] skargę dotyczącą przeprowadzonego w [...] Centrum Medycyny Pracy w P. badania i wydanego orzeczenia lekarskiego nr [...] z [...] maja 2018 r. R. W. podniósł, że "pani pielęgniarka nie potrafiła (mu) wytłumaczyć", na czym polega badanie perymetrii wzroku, "wprowadziła (...) w błąd co do sposobu i przebiegu samego badania", co doprowadziło do tego że uzyskany wynik został "zafałszowany". Skarżący wyjaśnił, że po uzyskaniu na własną rękę informacji o przebiegu tego badania (konieczności współpracy z badającym), udał się ponownie do Wojewódzkiego Centrum Medycyny Pracy na kolejne badanie, które potwierdziło że ma bardzo dobry wzrok (w aktach sprawy znajduje się pismo Marszałka Województwa [...] z [...] lipca 2018 r., z którego wynika, że taka skarga rzeczywiście została złożona).

Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] lipca 2018 r. wpłynęła do Wojewody [...] skarga R. W. w tej sprawie. Wojewoda w dniu [...] sierpnia 2018 r. na podstawie art. 15i ust. 1 ustawy, przeprowadził w [...] Centrum Medycyny Pracy w P. kontrolę prawidłowości wykonywania i dokumentowania badań lekarskich oraz wydanych orzeczeń lekarskich nr [...] i nr [...]. Z protokołu kontroli (k. 109-111 akt administracyjnych) wynika, że zarówno pierwsze orzeczenie (nr [...]) jak i drugie (nr [...]) zostały wystawione prawidłowo, w oparciu o wyniki perymetrii. Poprawa wyniku badania świadczy o niedokładnie wykonanym badaniu przez wnioskującego podczas pierwszego podejścia. Poprawa wyniku może świadczyć o poprawie koncentracji i skupieniu uwagi tylko na badaniu i lepszym zrozumieniu wskazówek przez Wnioskującego. Nie można tu mówić o błędzie pracowników [...]CMP, gdyż podczas kontroli w dniu [...] sierpnia 2018 r. nie stwierdzono nieprawidłowości. Podsumowując powyższe dane, w związku z prawidłowym wynikiem perymetrii wzroku (badanie pola widzenia) z dnia [...] maja 2018 r. należy uznać, że R.W. nie jest osobą wymienioną w art. 15 ust, 1 pkt 2 i pkt 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji i może dysponować bronią (...)".

W tych okolicznościach faktycznych i prawnych Komendant Wojewódzki Policji w P. decyzją z [...] września 2018 r. (nr [...]) na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 i pkt 4 ustawy o broni i amunicji, cofnął skarżącemu pozwolenie na broń palną do celów sportowych.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił przebieg postępowania w niniejszej sprawie, podkreślił, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednolicie, że posiadanie i używanie broni palnej podlega daleko idącej reglamentacji administracyjnoprawnej w celu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego i nie może być zaliczone do zakresu swobód i wolności obywatelskich.

Komendant Wojewódzki Policji w P. podniósł, że zgodnie z art. 15 h ust. 7 ustawy o broni i amunicji, orzeczenie lekarskie lub psychologiczne wydane w trybie odwołania jest ostateczne. W rozpatrywanej sprawie takim ostatecznym orzeczeniem lekarskim jest "negatywne" orzeczenie z [...] maja 2018 r. (orzeczenie z [...] maja 2018 r. zostało wystawione "po zakończeniu procedury odwoławczej"). Organ I instancji dodał, że kontrola przeprowadzona przez Wojewodę w [...]CMP w P. "nie wykazała nieprawidłowości", co oznacza, że nie ma podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego orzeczenia lekarskiego z [...] maja 2018 r. Ze spornego badania wynika, że skarżący należy do osób o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i pkt 4 ustawy o broni i amunicji, co zobowiązuje właściwy organ Policji do wydania decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń w oparciu o art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy.

R. W. w odwołaniu od tej decyzji wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń. Odwołujący się zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem art. 7 k.p.a. oraz naruszeniem art. 7a § 1, art. 11 oraz art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. przez oparcie decyzji na nieprawidłowo ustalonym stanie faktycznym, pominiecie słusznego interesu obywatela, rozstrzygniecie "ewentualnych wątpliwości interpretacyjnych" w zakresie kwalifikacji orzeczenia nr [...] jako ostatecznego w rozumieniu art. 15h ust, 7 ustawy na niekorzyść strony bez jakichkolwiek ku temu przesłanek, niedostateczne wyjaśnienie podstaw wydania decyzji, w szczególności niewyjaśnienie, dlaczego organ nie uznał orzeczenia nr [...] za ostateczne. Skarżący zarzucił ponadto naruszenie art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 i pkt 4 ustawy o broni i amunicji przez nieuzasadnione przyjęcie, że nie może dysponować bronią oraz art. 15 h ust. 7 tej ustawy przez błędną jego wykładnię i uznanie, że orzeczenie [...]CMP nr [...] jest orzeczeniem ostatecznym.

W uzasadnieniu skarżący podkreślił m. in., że podczas badania w dniu [...] marca 2018 r. (przeprowadzonego w toku postępowania przed organem I instancji) nie został poddany badaniu perymetrii wzroku, a badanie to zostało wykonane po raz pierwszy dopiero na skutek odwołania złożonego przez Wojewódzkiego Komendanta Policji, zakończonego orzeczeniem z [...] maja 2018 r. (i wniósł o przeprowadzenie dowodów z dokumentów dotyczących przebiegu tych badań). R. W. podkreślił, że z jednej strony organ przyznaje, że jest związany orzeczeniem lekarskim i nie posiada kompetencji do weryfikowania jego poprawności, z drugiej jednak pomija całkowicie, że [...]CMP anulowało swoje "wcześniejsze orzeczenie", a ten "ponowny" wynik badania wzroku skarżącego został "zaaprobowany" przez Wojewodę [...] w toku przeprowadzonej kontroli. Skarżący stwierdził, że gdyby do wydanego zaświadczenia nr [...] nie było jakichkolwiek zastrzeżeń czy wątpliwości, [...]CMP nie skierowałaby go do ponownego badania, a Wojewoda w protokole pokontrolnym wskazałby, że wykonanie ponownych badań i anulowanie zaświadczenia (nr [...]) było zbędne i nieuprawnione, czego jednak nie uczynił.

Po rozpoznaniu odwołania skarżącego, Komendant Główny Policji decyzją z [...] stycznia 2019 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję KWP w P. z [...] września 2018 r.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że z przepisu art. 15 ust. 7 ustawy o broni i amunicji wynika jednoznacznie, że orzeczenie lekarskie lub psychologiczne wydane w trybie odwołania jest ostateczne. W rozpatrywanej sprawie takim ostatecznym orzeczeniem lekarskim jest orzeczenie nr [...]. Organ II instancji podzielił w całości stanowisko Komendanta Wojewódzkiego Policji, że "późniejsze" orzeczenie (nr [...]), z którego wynika, że R. W. może dysponować bronią palną do celów sportowych zostało wydane po zakończeniu procedury odwoławczej (i na koszt badanego, a nie odwołującego się organu - art. 15 h ust.6) i w związku z tym nie może być uwzględnione w niniejszej sprawie. To kolejne badanie trzeba uznać za badanie "nowe", a orzeczenie, wydane po jego przeprowadzeniu za orzeczenie w trybie pierwszoinstancyjnym. Komendant Główny Policji dodał, że zarówno przepisy ustawy o broni i amunicji jak i rozporządzenia Ministra Zdrowia z 17 grudnia 2015 r. w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób występujących o wydanie pozwolenia na broń lub zgłaszających do rejestru broń pneumatyczną oraz posiadających pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną (Dz.U. z 2015 r., poz. 2210) nie przewidują możliwości zmiany lub anulowania wydanego orzeczenia przez lekarza np. ze względu na zmianę stanu zdrowia. Takiej możliwości nie dopuszcza również k.p.a., gdyż jego przepisy nie mają zastosowania w sprawach dotyczących wydawania orzeczeń lekarskich i psychologicznych.

Organ II instancji podkreślił, że lekarz przeprowadzający z upoważnienia wojewody kontrolę w [...] Centrum Medycyny Pracy w P. w protokole pokontrolnym nie stwierdziła nieprawidłowości w badaniu skarżącego w dniu [...] maja 2018 r., uznała natomiast, że "poprawa wyniku badania perymetrii wzroku świadczy o poprawie koncentracji i skupieniu uwagi tylko na badaniu i lepszym zrozumieniu wskazówek przez Wnioskującego".

W konkluzji Komendant Główny Policji stwierdził, że organy policji nie mają prawa wglądu do dokumentacji z badań i nie są uprawnione do oceny przyczyn dla których lekarz lub psycholog orzekł o braku zdolności do dysponowania przez badanego bronią. Z tego powodu nie jest istotne dlaczego wynik badania perymetrii wzorku z [...] maja 2018 r. jest "całkowicie odmienny" od wyniku badania przeprowadzonego w dniu [...] maja 2018 r., tzn. czy miało na to wpływ niezrozumienie zasad badania przez skarżącego czy niewłaściwe wyjaśnienie tych kwestii przez personel przeprowadzający badanie, czy też czasowe odchylenia w stanie zdrowia. Zdaniem organu nie ma więc podstaw do przeprowadzenia dowodów z dokumentów wskazanych w odwołaniu na okoliczność, ze badanie parymetrii wzorku zostało przeprowadzone u skarżącego po raz pierwszy w dniu [...] maja 2018 r. Zgodnie z art. 15a ust. 2 ustawy, to lekarz przeprowadzający badanie kieruje osobę na badania psychiatryczne i okulistyczne, a jeśli uzna to za niezbędne, na inne badania specjalistyczne lub pomocnicze. Ponadto organ Policji nie ma obowiązku wykazywania bezpośredniego związku miedzy stwierdzonym u posiadacza broni schorzeniem lub zaburzeniem a jego wpływem na możliwość prawidłowego i bezpiecznego użytkowania broni palnej - o zdolności do posługiwania się bronią decyzją bowiem wyłącznie uprawnieni lekarze i psychologowie.

R. W. zaskarżył decyzję Komendanta Głównego Policji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił organowi :

naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj:

rażące naruszenie art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. przez wydanie decyzji, stojącej w jawnej w sprzeczności ze stanem faktycznym, pominięcie słusznego interesu obywatela oraz nieprzeprowadzenie dowodu z dokumentacji medycznej obydwu badań (w Wojskowej Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej oraz [...] Centrum Medycyny Pracy) na okoliczność, że badanie perymetrii wzroku było wykonywanie po raz pierwszy dopiero w ramach badań wykonywanych w trybie odwołania i w Wojskowej Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej takie badanie nie było wykonywane;

art. 7a § 1 k.p.a. przez rozstrzygnięcie ewentualnych wątpliwości interpretacyjnych w zakresie kwalifikacji orzeczenia [...] Centrum Medycyny Pracy nr [...] jako ostatecznego w rozumieniu art. 15h ust.7 ustawy o broni i amunicji, na niekorzyść strony bez jakichkolwiek ku temu przesłanek określonych w art. 7a § 1 in fine oraz art. 7a § 2 k.p.a.;

art. 11 oraz art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. przez niedostateczne wyjaśnienie podstaw wydania decyzji, w szczególności niepodania podstawy prawnej wykluczającej uprawnienie jednostki wykonującej badania - [...] Centrum Medycyny Pracy w P. - do weryfikacji własnych zaświadczeń oraz braku przedstawienia wystarczającego uzasadnienia dlaczego organ wydając decyzję oparł się na zaświadczeniu nr [...] z [...] maja 2018 r., tj. uzasadnienia dlaczego organ uznał to zaświadczenie lekarskiego za ostateczne w rozumieniu art. 15h ust. 7 ustawy;

naruszenie prawa materialnego, który miało wpływ na wynik sprawy:

a) art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o broni i amunicji przez rażące naruszenie prawa materialnego i wydanie decyzji zgodnie z którą odwołujący na dzień wydania decyzji należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt. 2 i 4 ustawy, gdy tymczasem odwołujący nie należy do osób wymienionych w tym przepisie, co wynika z zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 15h ust. 7 ustawy;

b) art. 15h ust. 7 ustawy o broni i amunicji przez błędną wykładnię i przyjęcie, że zaświadczenie lekarskie nr [...] wydane przez [...] Centrum Medycyny Pracy jest ostatecznego w rozumieniu tego przepisu, gdy tymczasem zaświadczenie nr [...] również zostało wydane w trybie odwołania i jako ostateczne przedstawione Wojewódzkiemu Komendantowi Policji.

Skarżący wniósł o dopuszczenie dowodów z dokumentów wskazanych w treści pisma oraz dokumentacji przebiegu badań przeprowadzonych przez Wojskową Specjalistyczną Przychodnię Lekarską SP ZOZ w P., na podstawie których wydano orzeczenie lekarskie nr [...] z [...] marca 2018 r. oraz badań przeprowadzonych w [...] Centrum Medycyny Pracy w P., na podstawie których wydano orzeczenia lekarskie nr [...] z [...] maja 2018 r. i [...]

z [...] maja 2018 r. na okoliczność, że badanie perymetrii wzroku zostało wykonane po

raz pierwszy przez [...] Centrum Medycyny Pracy w P., dopiero na

skutek odwołania złożonego przez [...]KP oraz, że odwołujący nie był poddany badaniu perymetrii wzroku przez Wojskową Specjalistyczną Przychodnię Lekarską i SP ZOZ w P.

Z tych powodów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął powyższe zarzuty. R. W. podał, że był przekonany, że podczas spornego badania za poruszającymi się punktami świetlnymi powinien wodzić wzrokiem, a nie jak się okazało, utrzymywać wzrok w centralnym punkcie. Z tego też powodu, wyniki badań wykonanych [...] maja 2018 r. wyszły jako nieprawidłowe. R. W. dodał, że wprawdzie Wojewoda w toku kontroli nie był w stanie stwierdzić, czy przed badaniem w, dniu [...] maja 2018 r. został prawidłowo poinformowany o przebiegu badania oraz poinstruowany jak należy się w trakcie badania zachować, to jednak Wojewoda wyraźnie wskazał, że "nie można tu mówić o "wyleczeniu", ale raczej o poprawie koncentracji pacjenta i dokładniej wykonanym badaniu" - wobec czego zaświadczenie lekarskie nr [...] z dnia [...].05.2018 r. uznać wypada za ostateczne, a stwierdzenie zawarte w piśmie [...]CMP z dnia [...].05.2018 r., iż nastąpiła "zmiana w stanie zdrowia" za co najmniej nieprecyzyjne. W konkluzji skarżący podkreślił, że Wojewoda stwierdził, że w związku z prawidłowym wynikiem perymetrii z dnia [...] maja 2018 r. należy uznać, że nie jest osobą wymienioną w art 15 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o broni i amunicji i może dysponować bronią. R. W. dodał, że Wojewoda [...] nie dopatrzył się nieprawidłowości w anulowaniu orzeczenia lekarskiego nr [...] (co wynika zarówno z pisma przewodniego jak i protokołu pokontrolnego).

W dalszej części skargi skarżący podał, że organy prawidłowo stwierdzają, że nie posiadają kompetencji do kontroli orzeczeń lekarskich, jednakże następnie popadają w sprzeczność dokonując jednak oceny zaświadczeń - wydanych przez tę samą jednostkę - uznając jedno z nich za ostateczne, bez wskazania ku temu podstaw. Zdaniem skarżącego, jeżeli jednostka wykonująca badania - stwierdza, niezależnie od przyczyn - że wiążące jest konkretne zaświadczenie, to w kompetencji organu nie leży ocena, "prawidłowości" zaświadczeń, tym bardziej, że zaświadczenie nr [...] zostało wydane w trybie odwołania. Skoro zatem Wojewódzkie Centrum Medycyny Pracy wydało zaświadczanie nr [...] z dnia [...].05.2018 anulując zaświadczenie nr [...] z dnia [...].5.2018 r. organ winien być związany treścią zaświadczania nr [...].

Skarżący zarzucił, że w rozpatrywanej sprawie organy lakonicznie wyjaśniają, że orzeczenie nr [...] zostało wydane po zakończeniu postępowania odwoławczego. Nie odnoszą się natomiast do konkluzji protokołu pokontrolnego Wojewody [...] oraz nie wskazują jakiejkolwiek podstawy prawnej odmawiającej jednostce medycznej - [...]CMP w P. - prawa do anulowania badania, co do którego zaistniały poważane wątpliwości - bez względu na przyczyny tychże wątpliwości. Gdyby do wydanego zaświadczenia nr [...]nie było jakichkolwiek zastrzeżeń lub wątpliwości, [...]CMP nie skierowałoby skarżącego do ponownego badania, a Wojewoda [...] w protokole pokontrolnym wskazałby, że wykonanie ponownych badań oraz anulowanie zaświadczania nr [...]. i wydanie zaświadczenia nr [...] było zbędne i nieuprawnione. Takiego stanowiska Wojewoda jednak nie zajął.

Skarżący dodał, że organ pomija całkowicie, że sporne badanie perymetrii wzorku nie zostało wykonane w postępowaniu przed organem I instancji.

Z daleko posuniętej ostrożności procesowej, gdyby uznać, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie zostało wydane w wyniku naruszenia przez organy prowadzące sprawę przepisów prawa procesowego lub materialnego, to w ocenie wnioskodawcy, norma prawna, uniemożliwiająca jednostce, która wydała zaświadczenie lekarskie lub psychologiczne jego zmiany (w przypadku błędu, czy zmiany stanu zdrowia) przed wydaniem ostatecznej decyzji dotyczącej wydania lub cofnięcia pozwolenia na broń, a tym samym umożliwiająca, a wręcz nakazująca, wydanie organowi decyzji, która w dacie jej wydania, nie posiada jakiegokolwiek umocowania w stanie rzeczywistym, tworząc najdalej idącą fikcję prawną, która ingeruje w prawa nabyte obywatela i naraża go na dodatkowe koszty ponownego uzyskania pozwolenia na broń, nie może być zgodna z podstawowymi zasadami, jakimi kierować powinno się demokratyczne państwo prawne, nawet mając na uwadze, że prawo do posiadania broni nie jest prawem powszechnym, a stanowi przedmiot reglamentacji . Reglamentacja ta jednak winna odbywać się na zasadzie norm prawnych spełniających podstawowe wymogi państwa prawnego, a nie konstytuujących dowolność organów orzekających lub daleko idący stan niepewności prawnej, a nawet tworzenie za pomocą aktów administracyjnej całkowitej fikcji, w postaci alternatywnego stanu rzeczywistości. Takimi działaniami nie można budować autorytetu Państwa i działających w jego imieniu organów, przeciwnie zaś - normy tego rodzaju oraz podejmowanych na ich podstawie działania organów - prowadzą do ośmieszenia tych instytucji w oczach obywateli, nie osiągnąwszy przy tym jakiekolwiek celu. Tym samym przepisy, które taką normę do obiegu prawnego wprowadzają, wypada uznać za sprzeczne z art. 2 Konstytucji RP.

W związku z powyższym, skarżący zwrócił się z wnioskiem o rozważenie złożenia przez Sąd, na podstawie art. 193 Konstytucji pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu, czy art. 15h ust 7 Ustawy o broni i amunicji z 21 maja 1999 r. stanowiący, że "Orzeczenie lekarskie lub psychologiczne wydane w trybie odwołania jest ostateczne", w zakresie, w jakim wyłącza możliwość autokorekty, przez jednostkę wydającą zaświadczenie lekarskie lub psychologiczne w trybie odwołania, wydanego zaświadczenia do czasu ostatecznego załatwienia sprawy oraz obliguje organ do wydania decyzji, która w momencie jej wydania, opiera się w całości na nierzeczywistym stanie faktycznym - za pełną świadomością organu, jest zgodny z art. 2 Konstytucji RP.

Jednocześnie - w razie złożenia pytania prawnego wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Trybunał Konstytucyjny.

Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

W zaskarżonej decyzji o cofnięciu skarżącemu pozwolenia na broń organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że skarżący nie może dysponować bronią, ponieważ z orzeczenia lekarskiego nr [...]z [...] maja 2018 r. wynika, że należy do osób o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i pkt 4 ustawy. Orzeczenie to, wydane w trybie odwoławczym uważa się w świetle art. 15 h ust. 7 ustawy za ostateczne, wiążące organy Policji w zakresie ustalania przesłanek faktycznych i prawnych odmowy wydania lub cofnięcia pozwolenia.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że orzeczenia lekarskie nie podlegają dalszej weryfikacji w toku postępowania administracyjnego przed organami Policji. W rozpatrywanej sprawie istotne jest jednak to, że na wniosek skarżącego Wojewoda w dniu [...] sierpnia 2018 r. przeprowadził w [...] Centrum Medycyny Pracy w P. kontrolę wykonywania i dokumentowania badań lekarskich i psychologicznych oraz wydanych orzeczeń lekarskich nr [...] i nr [...] dotyczących stanu zdrowia skarżącego (art. 15i ustawy o broni i amunicji). Z protokołu z kontroli z [...] sierpnia 2018 r. wynika, że orzeczenie nr [...], jak i orzeczenie nr [...] zostały wystawione prawidłowo (nie stwierdzono nieprawidłowości). Prawidłowy wynik drugiego badania może świadczyć o poprawie koncentracji badanego i lepszym zrozumieniu wskazówek co do przebiegu badania. W protokole stwierdzono ponadto, że w związku z prawidłowym wynikiem perymetrii wzroku (z [...] maja 2018 r.), należy uznać, że R. W. nie jest osobą wymienioną w art. 15 ust. 2 pkt 2 i pkt 4 ustawy o broni i amunicji i może dysponować bronią. To stanowisko powtórzył Wojewoda [...] w piśmie z [...] sierpnia 2018 r. wraz z którym przesłał organowi protokół kontroli.

Zdaniem Sądu, w okolicznościach rozpatrywanej sprawy zapatrywanie organu wyrażone w zaskarżonej decyzji, że orzeczenie nr [...] jest orzeczeniem ostatecznym, zaś orzeczenie nr [...] zostało wydane "poza trybem odwoławczym" i w związku z tym nie może być uwzględnione w postępowaniu dotyczącym cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń, nie jest prawidłowe. Ostateczność orzeczenia lekarskiego wydanego w trybie postępowania odwoławczego należy rozumieć, zdaniem Sądu, jako niedopuszczalność dalszego jego kwestionowania w postepowaniu odwoławczym (niedopuszczalność kolejnego zaskarżenia). Ta ostateczność nie oznacza jednak niewzruszalności zawartych w nim ustaleń. Po pierwsze dlatego, że zaświadczenie lekarskie jest jedynie oświadczeniem wiedzy, a nie oświadczeniem woli. Nie można mu zatem przypisać skutków ostatecznego rozstrzygnięcia administracyjnego. Po drugie zaś ustawa przyznaje wojewodzie kompetencje kontrolne w zakresie wydawania orzeczeń lekarskich i psychologicznych (art. 15 i ust. 1 ustawy). Nie obejmują one możliwości podważania tych orzeczeń lekarskich i psychologicznych. Niemniej jednak wojewoda na podstawie ustaleń kontroli może przedstawić odpowiednio lekarzowi upoważnionemu lub psychologowi upoważnionemu, których czynności były przedmiotem kontroli, a jeżeli badania były wykonywane w podmiocie leczniczym - również kierownikowi tego podmiotu, w wystąpieniu pokontrolnym, zalecenia pokontrolne nakazujące usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości i określa termin ich wykonania.

Niewątpliwie charakter takich zaleceń pokontrolnych mają stwierdzenia Wojewody zawarte w protokole pokontrolnym, że "poprawa wyniku badania świadczy o niedokładnie wykonanym badaniu przez wnioskującego podczas pierwszego podejścia. Poprawa wyniku może świadczyć o poprawie koncentracji i skupieniu uwagi tylko na badaniu i lepszym zrozumieniu wskazówek przez Wnioskującego. Podsumowując powyższe dane, w związku z prawidłowym wynikiem perymetrii wzroku z dnia [...] maja 2018 r. należy uznać, że R. W. nie jest osobą wymienioną w art. 15 ust, 1 pkt 2 i pkt 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji i może dysponować bronią (...)". Te zalecenia należy uznać za wiążące dla organu wydającego zaskarżoną decyzję, wymagające uwzględnienia, co prowadzi do wniosku, że organ administracyjny zobowiązany m. in. do podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na uwadze ważny interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.), w okolicznościach tej sprawy nie powinien poprzestać na orzeczeniu lekarskim nr [...] z [...] maja 2018 r. powołując się na jego ostateczność. Takie orzeczenie stanowi podstawę ustaleń faktycznych w sprawie i jako oświadczenie wiedzy podlega ocenie według kryterium prawdy i fałszu, a nie jest wiążące wyłącznie ze względu na jego ostateczność.

Organ nie może, jak słusznie zauważa skarżący, "lekceważyć" tego zalecenia Wojewody i lakonicznie stwierdzać, że to "nowe" orzeczenie lekarskie zostało wydane "poza trybem odwoławczym". Takie stanowisko organu byłoby uprawnione wówczas, gdyby nie przeprowadzono kontroli wykonywania i dokumentowania badań lekarskich, a z taką sytuacją nie mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. W skardze do Sądu skarżący podniósł, że badanie perymetrii wzroku było wykonywanie po raz pierwszy dopiero na etapie odwołania (w [...]CMP w P.) i ta okoliczność stanowi dostateczną podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do tego zarzutu należy przypomnieć, że według art. 15 a ust. 2 ustawy o broni i amunicji, badanie lekarskie obejmuje ogólną ocenę stanu zdrowia, ze szczególnym uwzględnieniem układu nerwowego, stanu psychicznego, stanu narządu wzroku, słuchu i równowagi oraz sprawności układu ruchu. Lekarz przeprowadzający to badanie kieruje osobę ubiegającą się na badania psychiatryczne i okulistyczne, a jeżeli uzna to za niezbędne - na inne badania specjalistyczne lub pomocnicze. Sposób oceny stanu narządu wzroku badanego został określony w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób występujących o wydanie pozwolenia na broń lub zgłaszających do rejestru broń pneumatyczną oraz posiadających pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną (Dz.U. , uchylone z dniem 2 lipca 2019 r.)

W związku z tym, co wyżej powiedziano, Sąd nie znajduje podstaw do zwrócenia się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego o treści zaproponowanej przez skarżącego. Pytanie zostało bowiem oparte na tezie o niedopuszczalności autokorekty czy zmiany orzeczenia lekarskiego, którą Sąd nie podziela.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 oraz art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w sentencji.