Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 882/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 438/15 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 438/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie R. Z. na postanowienie tego Sądu z dnia 15 października 2015 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Sąd I instancji uzasadniając odrzucenie zażalenia w sprawie wskazał, że skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od tego zażalenia, jednak pomimo osobistego odebrania wezwania, nie uczynił mu zadość.

Zażalenie na postanowienie z dnia 11 stycznia 2016 r. wniósł R. Z., wskazując w nim na brak środków na utrzymanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy uznać za prawidłowe ustalenie Sądu I instancji, zgodnie z którym mimo wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia żądany wpis nie został przez R. Z. uiszczony. Okoliczności te wynikają z akt sprawy, tj. wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu, zwrotnego potwierdzenia odbioru przez skarżącego tego wezwania, a także informacji z Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Warszawie o niezidentyfikowaniu żądanej wpłaty.

W rozpoznawanej sprawie wnoszący zażalenie nie kwestionuje istnienia podstaw prawnych obowiązku uiszczenia wpisu od wniesionego środka zaskarżenia ani też faktu nieuiszczenia tego wpisu mimo wezwania.

W takim stanie sprawy nie można stwierdzić, że Sąd I instancji nie miał podstaw do odrzucenia zażalenia, którego braki fiskalne nie zostały uzupełnione w terminie.

Podkreślić ponadto należy, że sprawa nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 § 1 pkt 1 ppsa, w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 2 i 3 oraz § 2 ppsa. Na etapie orzekania przez Sąd skarżący nie miał również przyznanego prawa pomocy (art. 239 § 1 pkt 4 ppsa).

Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze, że co prawda Sąd I instancji błędnie w podstawie prawnej kontrolowanego postanowienia wskazał art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, zamiast art. 220 § 3 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy, odrzucenie zażalenia skarżącego w stanie faktycznym sprawy było bowiem prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu i dlatego na podstawie art. 184 ppsa w związku z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji.