Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 882/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z art. 197 § 2, art. 165
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "E." Spółki z o.o. w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 2 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Wr 2087/13 w zakresie odmowy zmiany postępowania w sprawie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "E." Spółki z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 listopada 2015 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 2087/13 w pkt I odmówił zmiany postanowienia tego Sądu z dnia [...] r. odmawiającego skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów, a w pkt II odrzucił skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w sprawie ze skargi "E." Sp. z o.o. w M.

W uzasadnieniu Sąd I instancji zauważył, iż rozpoznawany wniosek jest trzecim o przyznanie prawa pomocy, a wskazane w nim okoliczności nie dają podstawy do przyznania skarżącej spółce prawa pomocy, w zakresie przez nią wnioskowanym, co wobec wcześniejszego merytorycznego orzekania w tym przedmiocie przez Sąd, uzasadniło odmowę zmiany tego postanowienia – art. 165 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

Odnośnie zaś pkt II Sąd wskazał, że po uprawomocnieniu się postanowienia z dnia [...]r. o odmowie zmiany postanowienia z dnia [...]r. odmawiającego przyznania prawa pomocy, i ponownym wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu, nie uiściła ona należnej opłaty, lecz złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zatem biorąc pod uwagę, że postępowanie spowodowane kolejnym wnioskiem nie ma wpływu na bieg terminu do opłacenia skargi, a strona pomimo ponownego wezwania, nie uiściła żądanej kwoty, skarga w ocenie Sądu I instancji podlegała odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła "E." Sp. z o.o. w M. zaskarżając powyższe orzeczenie w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 165 p.p.s.a., poprzez błędną wykładnie i niezastosowanie, podczas gdy ujawniły się nowe okoliczności dotyczące sytuacji majątkowej spółki w pełni uzasadniające zmianę uprzedniego postanowienia. Jak wskazała, okolicznością potwierdzającą pogarszającą się sytuację finansową spółki jest fakt, że zostały wydane decyzje określające wysokość zobowiązań podatkowych spółki na łączną kwotę [...] mln zł, co do których nadano rygor natychmiastowej wykonalności, a organy podatkowe umarzają postępowania wobec faktu bezskuteczności egzekucji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Kontroli instancyjnej poddane zostało postanowienie Sądu I instancji odmawiające zmiany postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

Zgodnie z prawidłowo powołanym i zastosowanym przez Sąd I instancji art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczność sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

Stosownie do dyspozycji cytowanego przepisu zmiana takiego postanowienia może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy nastąpi zmiana okoliczności sprawy. Tymczasem skarżąca we wniosku nie powołuje żadnych innych, nowych okoliczności, które mogłyby doprowadzić do zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy. To, że skarżąca ocenia swoją sytuację inaczej niż sąd administracyjny rozpatrujący jej wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie stanowi przesłanki do zmiany rozstrzygnięcia wydanego w tym zakresie. Instytucja przewidziana w art. 165 p.p.s.a. nie służy do ponownego rozpatrzenia argumentów strony przedstawionych w trakcie rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy, lecz do umożliwienia zmiany postanowień niekończących sprawę (w tym postanowień w przedmiocie przyznania prawa pomocy) w przypadku, gdy okoliczności sprawy uległy zmianie, powodując nieadekwatność poprzednio zapadłego postanowienia do zmienionej sytuacji. W przypadku braku wskazania, że okoliczności sprawy uległy zmianie, art. 165 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania, a zatem brak jest przesłanek do zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy.

Wydanie wobec skarżącej spółki kolejnych decyzji wymiarowych i opatrzenie ich klauzulą natychmiastowej wykonalności nie zmienia zasadniczej okoliczności, że spółka jest w stanie ponieść koszty sądowe w tej sprawie, o czym przede wszystkim przesądza fakt, jak trafnie podkreślił Sąd I instancji, prowadzenia przez nią rentownej działalności gospodarczej, która przynosi zyski. Ponadto, spółka nie wykazała, aby wykonanie tych decyzji uniemożliwiło jej opłacenie kosztów sądowych. Odnośnie zaś przedstawionych w zażaleniu zarzutów zauważyć należy, że organy administracyjne mają ograniczone możliwości egzekucji środków pieniężnych, zatem fakt niemożności wyegzekwowania środków z rachunków bankowych, wobec wykazania we wcześniejszych rozstrzygnięciach prowadzenia rentownej działalności przez spółkę nie mógłby mieć znaczenia dla rozpoznawanego wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że choć w zażaleniu skarżąca podniosła, że zaskarża postanowienie w całości, to w treści nie wskazała zarzutu jak również uzasadnienia w zakresie pkt II zaskarżonego postanowienia. Zatem Sąd rozpoznając zażalenie nie odniósł się, co do zasadności wydanego postanowienia w tej części.

Z przyczyn powyższych, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., tut. Sąd postanowił jak w sentencji.