Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 343/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-02-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie

SENTENCJA

Dnia 8 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. i A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...] w sprawie ze skargi J. M. i A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 rok p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

W dniu 5 marca 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J. i A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. nr [...] z dnia [...] określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r.

Wyrokiem wydanym w dniu 2 sierpnia 2007 roku w przedmiotowej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję dyrektora Izby Skarbowej w Ł. i zasądził od organu administracji na rzecz J. i A. M. zwrot kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.

Odpis niniejszego wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości złożenia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącym w dniach 28 i 29 września 2007 r.

W dniu 4 kwietnia 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek J. i A. M. o uzupełnienie uzasadnienia wyroku z dnia 2 sierpnia 2007 r. Jako podstawę prawną wniosku skarżący podali przepis art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 152, poz. 1270 ze zm.), zwaną w dalszym tekście p.p.s.a.

Postanowieniem z dnia 24 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. odmówił uzupełnienia uzasadnienia wyroku. Odpis postanowienia został doręczony skarżącym w dniu 7 listopada 2007 roku.

W dniu 13 grudnia 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło zażalenie J. i A. M. na postanowienie Sądu z dnia 24 października 2007 r. W uzasadnieniu zażalenia skarżący stwierdzili, że art. 157 § 1 p.p.s.a. nie jest podstawą do wydania przedmiotowego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią przepisu art. 194 § 1 cytowanej ustawy zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;

3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

10) ukaranie grzywną.

Stosownie natomiast do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Nie ulega wątpliwości, że ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia uzasadnienia wyroku. Powyższe wynika zarówno z enumeratywnego wyliczenia zawartego w przepisie art. 194 § 1, jak i z treści przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a., stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia Sądu w przedmiocie odmowy uzupełnienia uzasadnienia wyroku z dnia 2 sierpnia 2007 r.

Zauważyć należy, że przepis ten nawet termin do złożenia wniosku nakazuje liczyć od ogłoszenia wyroku (czyli odczytania sentencji i podania ustnych motywów rozstrzygnięcia – art. 139 § 3 p.p.s.a.).

Wniesienie takiego środka zaskarżenia jest zatem niedopuszczalne, i środek taki podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

A. B.