Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 970/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. Z. Ś. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Należy zatem zauważyć, że przedmiotem rozpoznawanej skargi jest postanowienie organu wyższego stopnia, wydane na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.), nieuwzględniające zażalenia skarżącego na bezczynność organu gminy.

Sąd wskazuje, że zażalenie wnoszone przez stronę w trybie art. 37 k.p.a. nie ma charakteru środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, lecz służy jedynie zakwestionowaniu przekroczenia ustawowego maksymalnego terminu załatwienia sprawy (art. 35 i art. 36 k.p.a.). Wydane w tym względzie postanowienie ma charakter incydentalny, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a także nie kończy postępowania w sprawie. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie, co wynika z art. 141 § 1 w zw. z art. 37 k.p.a. Strona nie ma uprawnień do podważenia tego postanowienia w trybie procesowym. Nie podlega ono także zaskarżeniu do sądu administracyjnego, bowiem taki przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowej (zob. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 145/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Na marginesie wypada w tym miejscu jedynie podnieść, że złożenie zażalenia na bezczynność organu gminy stanowi przesłankę wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność tego organu.

Wobec powyższego Sąd postanowił o odrzuceniu skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.