Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 70/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6174 Sędziowie i asesorzy sądowi
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ministra Sprawiedliwości na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 261/20 w zakresie wstrzymania wykonania czynności w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2019 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej klauzuli tajności w odniesieniu do oświadczenia majątkowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

I

Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 261/20 wstrzymał wykonanie czynności Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2019 r., znak [...] w sprawie ze skargi P. K. (dalej jako: "skarżący") na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd przyjął następujące ustalenia.

Pismem z dnia 30 grudnia 2019 r. skarżący wniósł skargę na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której zawarł wniosek o wydanie przez Sąd postanowienia na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (tj. decyzji podpisanej przez Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2019 r. utrzymującą de facto w mocy decyzję podpisaną przez Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości o zniesieniu klauzuli tajności "zastrzeżone" odnośnie do informacji zawartych w jego oświadczeniu o stanie majątkowym za 2018 rok w całości. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podniósł również, że argumentację, że pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej, a o istocie aktu prawnego przesądza jego treść, a nie forma lub nazwa. Dalej skarżący wskazał, że ujawnienie informacji zawartych w jego oświadczeniu majątkowym rodzi obawy o bezpieczeństwo jego oraz jego rodziny. Skarżący wskazał także na okoliczności zawodowe oraz ich związek z bezpieczeństwem swoim oraz najbliższych mu osób.

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2019 r. oraz odmówił wstrzymania wykonania czynności Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2019 r.

We wniesionym zażaleniu na powyższe postanowienie, skarżący wskazał, że zachodzi konieczność uchylenia postanowienia w kontekście dokumentów do niego załączonych, tj. pisma Prezesa Sądu Apelacyjnego w G. z dnia [...] listopada 2018 r., oraz pisma Prezesa Sądu Apelacyjnego w G. z [...] grudnia 2018 r., w treści których wskazano, że "oświadczenie majątkowe jest aktualnie umieszczone na stronie BIP Sądu Apelacyjnego w G.. Skarżący podniósł, że pomimo zaskarżenia przez niego "decyzji" znoszących klauzulę tajności "zastrzeżone", odnośnie do informacji zawartych w oświadczeniu o stanie majątkowym, - celem pełnego honorowania decyzji Prezesa Sądu Apelacyjnego w G. o objęciu informacji klauzulą tajności "zastrzeżone", jego oświadczenie majątkowe zostało uwidocznione. Skarżący załączył także kserokopię zarządzenia Prezesa Sądu Apelacyjnego w G. z dnia [...] czerwca 2020 r. o objęciu informacji zawartych w oświadczeniu o stanie majątkowym złożonym przez skarżącego za rok 2019 klauzulą tajności "zastrzeżone", wskazując, że nie tylko w jego ocenie zachodzi potrzeba ochrony informacji tam zawartych. Konkludując skarżący wyraził nadzieję, że Sąd dostrzeże jego obawy o bezpieczeństwo swoje jak i rodziny.

Postanowieniem z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt II GZ 311/20, Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie skarżącego uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2020 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu podniesiono, że rzeczą sądu rozpoznającego ponownie wniosek będzie wzięcie pod uwagę dokumentów wniesionych przez skarżącego wraz z zażaleniem, a także argumentacji przedstawionej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wskazano ponadto, że art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje wstrzymanie wykonania także aktów wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymując postanowieniem z dnia 22 grudnia 2020 r. wykonanie czynności Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2019 r. wskazał, że mając na względzie ocenę prawną wyrażoną w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2020 r., wykonanie zaskarżonej czynności może rodzić niebezpieczeństwo spowodowania szkody materialnej jak i niematerialnej, a także trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności takie jak narażenie na potencjalne niebezpieczeństwo siebie oraz najbliższej rodziny wyczerpują dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a. i przemawiają za koniecznością udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej.

Minister Sprawiedliwości złożył zażalenie na wyżej wymienione postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Minister Sprawiedliwości zarzucił:

I. wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. błędną wykładnię, a w rezultacie niewłaściwe zastosowanie tego przepisu poprzez wadliwe przyjęcie, że okoliczności sprawy w sposób wystarczający uprawdopodobniają, iż wystąpiła określona w tym przepisie przesłanka niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, warunkująca wstrzymanie wykonania zaskarżonego pisma;

II. wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a., tj. niewłaściwe zastosowanie tej normy poprzez wadliwe ograniczenie się do przywołania w uzasadnieniu przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. jako podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia, bez wyjaśnienia, jakie konkretnie okoliczności sprawy wskazują na potrzebę zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. i wstrzymania wykonania czynności Ministra Sprawiedliwości z [...] września 2019 r.

II

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają lub nie za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku. Sąd orzeka, bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. W niniejszej sprawie przemawiała za tym zarówno argumentacja zawarta w skardze, jak również we wniesionym w dniu 30 lipca 2020 r. zażaleniu, a także dołączone do tego zażalenia dokumenty (pismo Prezesa Sądu Apelacyjnego w G. z dnia [...] listopada 2018 r., pismo Prezesa Sądu Apelacyjnego w G. z [...] grudnia 2018 r., w treści których wskazano, że "oświadczenie majątkowe jest aktualnie umieszczone na stronie BIP Sądu Apelacyjnego w G." oraz kserokopię zarządzenia Prezesa Sądu Apelacyjnego w G. z dnia [...] czerwca 2020 r. o objęciu informacji zawartych w oświadczeniu o stanie majątkowym złożonym przez skarżącego za rok 2019 klauzulą tajności "zastrzeżone", wskazując, że nie tylko w jego ocenie zachodzi potrzeba ochrony informacji tam zawartych).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podzielić stanowisko Sądu, że skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej czynności polegającej na zniesieniu klauzuli tajności "zastrzeżone" odnośnie do informacji zawartych w jego oświadczeniu o stanie majątkowym za 2018 rok, spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody materialnej jak i niematerialnej zarówno jemu, jak i jego rodzinie, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej ochrony tymczasowej. Nie ulega wątpliwości, że okoliczności takie jak narażenie na potencjalne niebezpieczeństwo siebie oraz najbliższej rodziny wyczerpują dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a.

Nie jest przy tym zasadny również zarzut naruszenia przez Sąd art. 141 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. jest bowiem przepisem proceduralnym, regulującym wymogi uzasadnienia. W ramach rozpatrywania zarzutu naruszenia tego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest jedynie do kontroli zgodności uzasadnienia zaskarżonego wyroku z wymogami wynikającymi z powyższej normy prawnej. Naruszenie tego przepisu przez sąd tylko wówczas może zostać uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny, jeśli zawarta w uzasadnieniu relacja jest niepełna, niejasna, niespójna lub zawierająca innego rodzaju wadę, która nie pozwala na dokonanie kontroli kasacyjnej (por. wyroki NSA z dnia 13 stycznia 2012 r., I FSK 1696/11; z dnia 16 sierpnia 2012 r., II GSK 285/12; z dnia 19 grudnia 2013 r., II GSK 2321/13). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienie Sądu w niniejszej sprawia odpowiada natomiast wymogom zawartym w art. 141 § 4 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.