Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 765/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 14 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Asesor WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: odrzucić skargę. e.o.


UZASADNIENIE

L. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 25 sierpnia 2021 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania w tym zakresie doręczono skarżącemu w trybie zastępczym z dniem 14 września 2021 r.

W przewidzianym prawem terminie wskazany brak skargi nie został uzupełnione, a w aktach administracyjnych sprawy przesłanych przez organ do sądu wraz ze skargą, brak jest numeru PESEL skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", skarga jako pierwsze pismo w sprawie powinna zawierać numer PESEL strony skarżącej, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Brak numeru PESEL stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL. Z adnotacji zawartej na przesyłce zawierającej wezwanie do uzupełnienia powyższego braku skargi wynika, że przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w trybie zastępczym określonym w art. 73 p.p.s.a. Wezwanie zostało wysłane na adres podany przez skarżącego w skardze. Przedmiotowa przesyłka była dwukrotnie awizowana - pierwsze awizo miało miejsce w dniu 31 sierpnia 2021 r., zaś awizo powtórne - w dniu 8 września 2021 r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia, przesyłka została zwrócona do nadawcy. Powyższe oznacza, że spełnione zostały wszystkie wymogi doręczenia zastępczego przewidziane w art. 73 p.p.s.a., a zatem wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało prawidłowo doręczone stronie postępowania w tym trybie, z dniem 14 września 2021 r., tj. z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu przechowywania pisma przez placówkę pocztową. Skarżący nie uzupełnił braku skargi w ustawowym siedmiodniowym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 21 września 2021 r. Także w aktach administracyjnych sprawy przesłanych przez organ do sądu, brak jest numeru PESEL skarżącego. Powyższe zaś uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje do jej odrzucenia.

Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia

e.o.