Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 553/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-08-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61§1 i art 61 §5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 5 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. i J. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego w sprawie z Ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

J. W. oraz J. W. pismem z dnia [...] r. złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie wymierzenia J. W. i J. W. kary pieniężnej w kwocie [...] zł za zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej ul. [...]

o powierzchni większej aniżeli powierzchnia określona w zezwoleniu zarządcy drogi

o [...] m² w terminie od [...] r.

Jednocześnie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., czyli rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wnioskodawcy podnieśli, że spełnienie świadczenia objętego zaskarżoną decyzją spowoduje niepowetowaną szkodę w majątku skarżących, których sytuacja finansowa i rodzinna nie pozwala na jednorazowe i niezwłoczne spełnienie obowiązku wskazanego w rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przewiduje możliwość wydania przez Sąd, na wniosek skarżącego, postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności organu administracji publicznej, objętego kontrolą sądowoadministracyjną w związku ze skargą do tego sądu.

W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do Sądu decyzja, a podstawą wstrzymania jej wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Jednakże art. 61 § 3 w/w ustawy zdanie ostatnie rozszerza możliwość wstrzymania aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W doktrynie pojęcie "granice tej samej sprawy" jest pojęciem spornym, jednakże zdaniem większości komentatorów wnioskiem o wstrzymanie mogą być objęte również akty wydane w pierwszej instancj oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub trybie autokontroli /por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Komentarz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; [w] Zakamycze 2005; s. 169/. Możliwość taka ma miejsce wyłącznie wówczas, gdy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie której została wniesiona skarga do Sądu /por. post. NSA z dnia 13 grudnia 2005r., sygn. akt II OZ 1227/05/.

Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że przedmiotem wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania stanowi decyzja organu pierwszej instancji, jednakże w uzasadnieniu wnioskodawcy zawarli sformułowanie, że "spełnienie świadczenia objętego zaskarżoną decyzją spowoduje niepowetowaną szkodę w majątku skarżących". Wobec powyższej rozbieżności oraz w związku z tym, że zaskarżona do Sądu decyzja Kolegium utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. należało przyjąć, że wniosek o wstrzymanie należy odnieść do decyzji organu drugiej instancji.

W ocenie Sądu, wnioskodawcy w uzasadnieniu wykazali relację między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści przepisu art. 61 § 3 ustawy.

W tej sytuacji, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.