Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1548/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-12-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 1548/04 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 grudnia 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka (spr), Sędziowie: WSA Urszula Zięba, Asesor: WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2006r., sprawy ze skargi Z. L., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 15 września 2004r. nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r., skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].2004r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 207 oraz 21 § 1 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 44 ust 2 i 3 w zw. z art. 24,26 i 27 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. nr 14, poz. 176 ze zm.) po wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego określił zobowiązanie w podatku dochodowych za rok 2003 podatniczce Z. L. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej - Kawiarni w łącznej kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji podano, że w trakcie kontroli przeprowadzonej u skarżącej w 2003 roku stwierdzono, że produkcja i sprzedaż lodów do dnia [...].2003 roku prowadzona była w formie spółki cywilnej - na ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych, natomiast po tym dniu działalność tą skarżąca prowadziła jednoosobowo. Tym samym organ I instancji zakwestionował zasadność opodatkowania przychodów z produkcji i sprzedaż w formie ryczałtu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne i wymierzył skarżącej zaliczki na zasadach ogólnych.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Z. L. podnosząc, iż umowa spółki cywilnej została zawarta na czas nieokreślony, a wspólniczki nie podjęły decyzji o jej rozwiązania. Tym samym twierdzenia Naczelnika Urzędu Skarbowego, jakoby przedmiotowa spółka przestała istnieć, a podatniczka prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą są nietrafne, a wydana decyzja jest nieprawidłowa.

Decyzją z dnia 15 września 2004 roku Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa ( Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonej decyzji. Stosownie bowiem do przepisu art. 45 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy wynikający z zeznania podatkowego jest podatkiem należnym za dany rok, chyba że Urząd Skarbowy wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku. W zeznaniu złożonym przez Z. L. za 2003 rok, wykazała ona przychody z działalności gospodarczej w zakresie produkcji lodów prowadzonej w formie spółki cywilnej. W toku przeprowadzonej kontroli stwierdzono nieznaczne nieprawidłowości w ewidencjonowaniu przychodów i kosztów w efekcie czego stwierdzono, że Z. L. zadeklarowała podatek wyższy od należnego o [...] zł. Organ II instancji podkreślił, iż przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie nie jest forma opodatkowania działalności gospodarczej w zakresie produkcji i sprzedaży lodów w 2003 roku. Zaskarżona decyzja organu I instancji z dnia [...].2004 roku jest wynikiem weryfikacji zeznania podatkowego za rok 2003 rok. W zeznaniu tym podatniczka zadeklarowała do opodatkowania 100 % przychodów ze sprzedaży lodów, przyznając jednocześnie że działalność w tym zakresie prowadzi samodzielnie a nie w formie spółki cywilnej. Tym samym w ocenie organu odwoławczego zasadnie organ I instancji uznał, iż dochód ten nie podlega opodatkowaniu w formie ryczałtu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Dodatkowo organ odwoławczy podniósł, że ani K. S. ani M. K. nie zadeklarowały za 2003 rok żadnych dochodów ze spółki, co potwierdza stanowisko, iż przedmiotowa spółka przestała istnieć.

Ustosunkowując się do zgłoszonego w odwołaniu żądania stwierdzenia nadpłaty organ odwoławczy stwierdził, iż jest on bezzasadny. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie było bowiem określenie podatku dochodowego za 2003 rok. Organ I instancji nie rozstrzygał w postępowaniu tym formy opodatkowania działalności gospodarczej w zakresie produkcji lodów albowiem sama podatniczka zadeklarowała ją do opodatkowania na zasadach ogólnych, co w świetle zgromadzonego materiału dowodowego organ odwoławczy uznał za prawidłowe. Wniesione odwołanie nie mogło zostać uznane za wniosek o stwierdzenie nadpłaty gdyż wniosek taki należy złożyć do Naczelnika Urzędu Skarbowego a sprawa w tym przedmiocie obejmuje odrębne postępowanie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca Z. L. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności:

- przepisu art. 6 ust 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy w sytuacji kiedy spełnione zostały warunki wymienione w tym przepisie do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym przychodów, jakie skarżąca osiągała z działalności prowadzonej w formie spółki,

- przepisu art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji kiedy przepis ten w swojej treści stanowi że: "przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (...)" wprowadzając tym samym zasadę, zgodnie z którą wielkość przychodu przypadająca na każdego ze wspólników określana jest w oparciu o przyjęte przez wspólników zasady podziału zysku osiągniętego przez działalność prowadzoną w formie spółki,

- przepisu art. 9 ust 1 i ust 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez jego zastosowanie i określenie na jego podstawie dochodu za rok 2003 z uwzględnieniem całości osiągniętego przez Skarżącą przychodu w sytuacji, kiedy większa część osiągniętego przez Skarżącą przychodu podlegała opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym i tym samym przychód ten nie mógł służyć do obliczenia dochodu za rok 2003 według zasad określonych w tym przepisie,

- przepisu art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji kiedy zaistniały okoliczności wymienione w tym przepisie, tj. kiedy przychód osiągany z działalności prowadzonej w formie spółki podlegał opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym,

- przepisów art. 24, 26, 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez ich zastosowanie i obliczenie w oparciu o nie dochodu za rok 2003 z pominięciem okoliczności, że część osiągniętego przychodu stanowiącego parametr obliczenia tego dochodu podlegała opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym,

- przepisu art. 65 kodeksu cywilnego, poprzez jego niezastosowanie i w wyniku tego wadliwe ustalenie znaczenia oświadczeń woli złożonych w postępowaniu, które to oświadczenia mają doniosłą rolę w rozstrzygnięciu sprawy, gdyż skoro istnieje spór co do znaczenia złożonych oświadczeń należy stosując powyższy przepis tak je tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje, a przypadku umów (w niniejsze sprawie mamy do czynienia z umową spółki) należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu, czego organy podatkowe zaniechały,

- przepisu art. 869 kodeksu cywilnego, poprzez jego zastosowanie i przyjęcie na potrzeby postępowania podatkowego że spółka została rozwiązana w przypadku, gdy z treści oświadczeń wsporników wynika, że wolą wspólniczek nie było rozwiązanie spółki a jedynie określenie sposobu świadczenia pracy na rzecz spółki i tym samym sposobu rozliczania dochodu osiąganego przez spółkę,

- przepisu art. 871, art. 875 kodeksu cywilnego, poprzez pominięcie w rozstrzygnięciu organów faktu, że gdyby słuszne było ich stanowisko, co do faktu rozwiązania spółki, to okoliczności przewidziane w tych przepisach (tj. m.in.: rozliczenie z występującym wspólnikiem, zmiana rodzaju własności, podział majątku), musiałyby wystąpić w sytuacji, kiedy faktycznie nie miały one miejsca,

- przepisu art. 365 kodeksu postępowania cywilnego, poprzez jego niezastosowanie i w wyniku tego nie uwzględnienie w przyjętym rozstrzygnięciu organów podatkowych obligatoryjnie wiążących te organy postanowień i skutków wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...].2004 r. (sygn. akt [...]), do których to przyjęcia organy były bezwzględnie zobowiązane, a który to wyrok przesądzała o istnieniu spółki.

Skarżąca zarzuciła także zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa procesowego a to: przepisu art. 120 ustawy ordynacja podatkowa nakładającego na organy podatkowe obowiązek działania na podstawie przepisów prawa, poprzez jego niezastosowanie w wyniku pominięcia w prowadzonej sprawie bezwzględnie wiążącego organ podatkowy na mocy przepisu art. 365 kodeksu postępowania cywilnego wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...].2004 r. (sygn. akt [...]), a także naruszenie:

- przepisu art. 121 § 1 ustawy ordynacja podatkowa, poprzez jego niezastosowanie i prowadzenie postępowania jedynie na podstawie dowodów powołanych przez organ podatkowy przy nieuwzględnieniu dowodów powoływanych przez Skarżącą - w tym wniosku o przesłuchanie świadków na okoliczność ustalenia znaczenia i skutków złożonych oświadczeń - co pozwala stwierdzić, że postępowanie prowadzone jest w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych,

- przepisu art. 122 ustawy ordynacja podatkowa, poprzez jego niezastosowanie i niepodjęcie wszelkich działań w celu zebrania i rozpatrzenia stanu faktycznego w wyniku bezpodstawnego odrzucenia wniosków dowodowych,

- przepisów art. 180 § l, 188 w związku z art. 229 ustawy ordynacja podatkowa poprzez ich niezastosowanie i w wyniku tego nie uzupełnienie materiału dowodowego o wnioskowany przez Skarżącą środek dowodowy w postaci przesłuchania świadków na okoliczności mające zasadnicze znaczenie dla wyjaśnienia sprawy i tym samym rozstrzygnięcie w oparciu o niekompletny materiał dowodowy,

- przepisu art. 187 § 1 ustawy ordynacja podatkowa poprzez jego niezastosowanie i w wyniku tego naruszenie zasady prawdy materialnej, zgodnie z którą organ jest zobowiązany a nie tylko uprawniony prowadzić postępowanie dowodowe (zbierać dowody) w taki sposób aby wszystkie okoliczności sprawy zostały wyjaśnione.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, uchylenie decyzji I instancji oraz zasądzenie od Izby Skarbowej, na rzecz Skarżącej, zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych. Uzasadniając skargę skarżąca podkreśliła, iż w przedmiotowej sprawie bezspornym był fakt, że w roku 2003 prowadziła ona działalność gospodarczą w dwóch formach jako: samodzielnie prowadzona działalność gospodarcza oraz wspólnik spółki cywilnej. Każda z tych działalności była odrębnie opodatkowana. Taki stan prawny i faktyczny obowiązywał przez cały rok 2003 (ponadto trwa on do dzisiaj). Skarżąca wbrew twierdzeniom organów podatkowych nie podjęła żadnych czynności faktycznych ani prawnych, aby sytuację tą zmienić. Prowadziła działalność gospodarczą i nie zmieniła zasad jej opodatkowania a ponadto nie doszło do likwidacji spółki czy też wypowiedzenia przez skarżąca udziału w tej spółce. Skarżąca podkreśliła, iż przedmiotem trwającego sporu jest właśnie forma opodatkowania prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, a jeżeli okoliczność ta nie jest przedmiotem rozstrzygnięcia, a taki wniosek wypływa z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, to oznacza to tyle, że podstawowy element stanu podatkowoprawnego nie został w żaden sposób w rozstrzyganej sprawie ustalony. Zdaniem skarżącej oczywistym jest, że jeżeli dla określenia wysokości zobowiązania podatkowego kluczowe znaczenie ma to, na jakich zasadach opodatkowana jest określona część jej dochodu (przychodu) tzn. czy jest to zryczałtowany podatek od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, czy jest to podatek dochodowy według zasad ogólnych określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wybór formy opodatkowania determinuje skutki w zakresie prawa podatkowego. Nadto, skarżąca podniosła, iż przyjęcie przez organy podatkowe, że spółka cywilna, której była (i jest) wspólniczką została zlikwidowana nie znajduje uzasadnia w faktach ani też w stanie prawnym. Przede wszystkim umowa spółki cywilnej zawarta w dniu [...].1995 wraz z aneksem z dnia [...].1996 r. przewidywały trzyosobowy skład spółki i w przypadku wspólniczek innych niż Skarżąca przedmiotem wkładu, co do zasady był wkład pracy własnej, jaką te wspólniczki miały świadczyć na rzecz spółki. W tak ukształtowanej sytuacji wspólniczkom tym, zdaniem powódki dochód ze spółki należał się jedynie w przypadku faktycznego realizowania zobowiązań podjętych wobec spółki, czyli świadczenia na jej rzecz pracy. Inaczej mówiąc, z uwagi na brak wkładu kapitałowego (z pominięciem w rozważaniach bardzo niskiego wkładu jednej ze wspólniczek w wysokości 100,00 zł), wspólniczkom - poza Skarżącą - w przypadku nie świadczenia pracy nie przysługiwało prawo do wypłaty zysku wypracowanego przez spółkę. Jest to okoliczność bezsporna i niekwestionowana do tej pory przez organy podatkowe. Tak ukształtowane stosunki są zgodne z doświadczeniem życiowym a także zasadami prowadzenia działalności gospodarczej w tej formie, gdyż brak świadczenia przez wspólniczki pracy na rzecz spółki wiązał się z koniecznością poniesienia kosztów zatrudnienia pracowników, którzy będą świadczyć pracę w miejsce wspólniczek.

Skoro takie zasady zostały przyjęte przez wspólniczki, to w związku tym brak faktycznego świadczenia pracy na rzecz spółki z powodów obiektywnych, (którym było urodzenie dziecka i pozostawanie na urlopie macierzyńskim), powodowało brak możliwości czerpania dochodów ze spółki. Warunek taki (lub też tak ukształtowany podział dochodu spółki) wynikał wprost z postanowień umowy spółki i w zasadzie zawarte aneksy nie wprowadzały nowych uregulowań a jedynie służyć miały celom dowodowym i doprecyzowaniu niektórych elementów, np. terminów.

Za przyjęciem, że spółka cywilna, której Skarżąca była (i jest) wspólniczką nie została zlikwidowana świadczy fakt, że nawet dla samego Urzędu Skarbowego wciąż ona istniała i dlatego pismem z dnia [...].2004 r. urząd ten wzywa wspólniczki do złożenia deklaracji VAT-7 za miesiąc maj 2004 r.

Także wyroki Sądu Rejonowego z dnia [...].2004 r. (sygn. akt [...]) orzekający obowiązek wypłaty na rzecz K. S. należnej kwoty tytułem zysku z wkładu kapitałowego za lata 2000, 2001, 2002, 2003, przesądza w ocenie skarżącej o uczestnictwie K. S. w spółce po zawarciu aneksu, którym jedynie określiła sposób udziału w zysku spółki w sytuacji, kiedy nie świadczyła pracy na rzecz spółki. Podkreślono również, iż wspólniczki nie podjęły żadnych działań określonych w przepisach art. 871, 875 kodeksu cywilnego, zgodnie z którymi skutkiem faktycznego rozwiązania spółki wino być m.in.: rozliczenie z występującym wspólnikiem, zmiana rodzaju własności, podział majątku. Skarżąca twierdzi, iż nie doszło do rozwiązania umowy spółki cywilnej a tym samym dochody ze spółki pozostawały zgodnie z przepisem art. 6 ust pkt 1 i 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne opodatkowane tym podatkiem.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia legalności tj. z punktu widzenia zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa.

W toku prowadzonego postępowania podatkowego ograny podatkowe prawidłowo ustaliły, iż w dniu [...].1995 roku została zawarta umowa spółki cywilnej na czas nieokreślony pomiędzy Z. L. a K. L. Spółka ta miała zajmować się produkcją lodów. K. L. wniosła do spółki kwotę 100,00 zł oraz wartość swojej pracy. Natomiast Z. L. jako kapitał spółki wniosła wartość towarów do produkcji, wartość pomieszczenia produkcyjnego o powierzchni 40 m2, magazyn oraz urządzenia, a także kwotę 500 zł. Łączny wkład kapitału wynosił [...] zł. Wspólnicy ustalili podział w zyskach i stratach w wysokości 1/3 dla K. L. i 2/3 dla Z. L. oraz zastrzegli, że zmiana warunków umowy spółki wymaga formy pisemnej.

W dniu [...].1996 roku wspólniczki zawarły aneks "Nr 1" do umowy spółki, zgodnie, z którym do spółki od [...].1996 roku przystąpiła M. L. Wniosła ona do spółki wkład własnej pracy.

Kolejny aneks "Nr 2" do umowy spółki został zawarty przez Z. L., K. S. (zd. L.) oraz M. K. (zd. L.) zgodnie, z którym w związku z urodzeniem dziecka i przejściem na zasiłek macierzyński K. S. z dniem [...].2000 roku oświadczyła, że "nie bierze udziału w działalności gospodarczej i nie osiąga dochodów w spółce". Jednocześnie zaznaczono w umowie udziały: Z. L. 67%, M. K. 33%. Następnie, w dniu [...].2003 roku wspólniczki zawarły aneks "Nr 3" do umowy spółki cywilnej, w którym ustaliły, że M. K. "nie bierze udziału w działalności gospodarczej i nie osiąga dochodów oraz, że "udziały w spółce od [...].2003 roku Z. L." .Na podstawie tych dokumentów organy podatkowe słusznie ustaliły, iż po wystąpieniu ze spółki K. S., do dnia [...].2003 roku działalność gospodarcza prowadzona była przez Z. L. i M. K. w formie dwuosobowej spółki cywilnej. Z dniem [...].2003 roku, po wystąpieniu przez M. K. ze spółki cywilna przestała istnieć, bowiem spółka cywilna z istoty swojej nie może być jednoosobowa i może być ona utworzona, przez co najmniej przez dwóch kontrahentów. Jednocześnie należy podkreślić, że byt, co najmniej dwóch wspólników jest warunkiem istnienia spółki. Umowa spółki, zgodnie z art. 860 § 2 k.c. winna być stwierdzona pismem. Oznacza to, że umowa spółki dla celów dowodowych powinna być sporządzona na piśmie. Również zmiany umowy spółki powinny być sporządzane na piśmie, w tym wstąpienie lub wystąpienie któregokolwiek ze wspólników.

Z przedstawionych powyżej dokumentów: umowy spółki i sporządzonych do niej aneksów, wynika jednoznacznie, że wspólniczki przestrzegały tego wymogu. Stąd też z treści tych dokumentów należy wnioskować, iż najpierw od [...].1996 roku do spółki przystąpiła M. K. Następnie w dniu [...].2000 roku wystąpiła ze spółki K. S., a od dnia [...].2003 roku wystąpiła ze spółki także M. K. i wówczas wszystkie udziały w spółce przejęła Z. L.

Wbrew twierdzeniom skarżącej, także wyrok Sądu Rejonowego z dnia [...].2004 roku sygn. akt [...] orzekający obowiązek wypłaty na rzecz byłego wspólnika K. S. kwoty należnej tytułem zysku z wkładu kapitałowego za okres od 2000 do 2003 roku nie przesądza jej uczestnictwa w Spółce po zawarciu aneksu Nr 2 i Nr 3. Przede wszystkim podkreślić należy, iż Z. L. i M. K. uznały powództwo K. S. do określonej kwoty, na co wyraziła zgodę K. S. Przede wszystkim jednak podkreślić należy, iż ani skarżąca, ani też żadna ze wspólniczek nie przedłożyły Sądowi Rejonowemu zawartych do umowy spółki aneksów Nr 2 i Nr 3. Zatem Sąd, nie dysponując tymi aneksami, a także wobec uznania przez wspólniczki roszczenia przez pozwane nie badał (bo nie mógł tego zrobić) faktu istnienia spółki. Powołany powyżej wyrok Sądu nie przesądza zatem faktu istnienia Spółki pomimo, pozostania w niej od dnia [...]2003 roku, tylko jednego wspólnika - Z. L.

W konsekwencji słusznie organy podatkowe przyjęły, iż od dnia [...].2003 roku działalność gospodarcza w zakresie produkcji lodów była przez skarżącą prowadzona jednoosobowo, a nie w formie spółki. Zatem dochody skarżącej z działalności gospodarczej w tym zakresie słusznie zostały opodatkowane, a na zasadach ogólnych, łącznie z dochodami uzyskanymi z działalności gospodarczej prowadzonej w N. w zakresie kawiarni "[...]". Brak jest zatem podstaw do zastosowania wobec skarżącej przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku, skoro skarżąca nie osiągała dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki.

W świetle powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego wskazanych w skardze, gdyż organy podatkowe w rozpoznawanej sprawie podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, a także dokonały prawidłowej wykładni przepisów prawa podatkowego, a w toku postępowania w sposób prawidłowy zebrały w sprawie materiał dowodowy (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej) oraz zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 Ordynacji podatkowej) dokonały jego analizy, a także wyczerpująco uzasadniły swoje rozstrzygnięcie. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącej w przedmiocie naruszenia przepisu 121 § oraz art. 180 § 1 i art. 188 w zw. z art. 229 Ordynacji podatkowej, poprzez nieuwzględnienie wniosku skarżącej o przesłuchanie świadków na okoliczność ustalenia znaczenia i skutków złożonych oświadczeń przez wspólniczki M. K. oraz K. S., bowiem treść zawartych aneksów jest jednoznaczna i nie wymagała prowadzenia dodatkowo dowodu z przesłuchania świadków na ta okoliczność.

Z powyższych względów Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.