Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 359/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 pkt 11, art. 26 ust. 1-3, art. 30c ust. 1, art. 30e, art. 37
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 210 poz 25 art. 60 lit.a
law: ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu  Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Stażysta Aleksandra Frączkiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 24 lipca 2012 r. sprawy ze skargi M. S. na rozstrzygnięcie protestu L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości (dalej LAWP albo Agencja) poinformowała M. S. o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie projektu pt. "[...]". Agencja odrzuciła wniosek ponieważ uznała, że projekt nie spełnia kryteriów merytorycznych oceny techniczno-ekonomicznej: "Projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach w sposób umożliwiający identyfikację jego zgodności z zasadami pomocy publicznej" oraz "Projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz w załącznikach w sposób umożliwiający jego szczegółową ocenę". LAWP w uzasadnieniu negatywnej oceny wniosku zwróciła uwagę na zasady udzielania pomocy publicznej, wskazując jaki podmiot może być uznany za beneficjenta oraz odwołała się do zasady trwałości projektu. Ponadto Agencja wskazała na zasadę kwalifikowalności geograficznej projektu.

Wnioskodawca złożył protest od powyższej negatywnej oceny wniosku, kwestionując w całości argumentację LAWP podaną w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. Podniósł, iż projekt przeszedł pozytywnie ocenę formalną w zakresie zgodności z kryterium "Czy projekt dotyczy wykluczonych rodzajów działalności w ramach danego Działania RPO WL 2007-2013". Ponadto wskazał, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem specjalistów Komisji Oceny Projektów twierdzących, iż wynajem przez wnioskodawcę rusztowań, nabytych w ramach projektu, przyczyni się do udzielenia pomocy publicznej nieuprawniony podmiotom. Stwierdzenie przez specjalistów LAWP, iż lokalizacja projektu będzie miała miejsce poza województwem jest zdaniem wnioskodawcy również niezrozumiałe. Wnioskodawca podniósł, iż zgodnie z regułami konkursu ustalonymi przez LAWP, nie ma przeszkód, aby przedsiębiorca mający siedzibę poza województwem l. mógł skorzystać z dofinansowania pod warunkiem, że poda adres filii przedsiębiorstwa znajdującej się na terenie województwa l. Ponadto wnioskodawca uważa, że jego projekt jest zgodny z celami RPO WL na lata 2007-2013, ponieważ zakłada utworzenie dwóch miejsc pracy w oddziale przedsiębiorstwa w C. oraz realizowanie dużej ilości zleceń od klientów z regionu.

Pismem z dnia [...] maja 2012 r. Agencja uznała wniesiony przez wnioskodawcę protest za niezasadny, podkreślając, że celem Działania 1.3 RPO WL jest poprawa konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw realizujących innowacyjne projekty inwestycyjne na terenie województwa l. Agencja wskazała, że istotą projektu jest zaoferowanie dwóch usług wynajmu rusztowań budowlanych oraz usługi wypożyczania osuszaczy mikrofalowych. Z treści przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów wynika, że rusztowania i osuszacze wynajmowane będą na rzecz klientów na terenie całego kraju. Realizacja projektu nie ogranicza się zatem do województwa l. Ponadto sprzedaż tych usług będzie się odbywać pomocniczo w głównej siedzibie firmy w W. Podniesiono również, że pomoc publiczna udzielana jest na realizację określonego celu i nie mogą z niej korzystać podmioty inne niż te, które o tę pomoc wystąpiły. W związku z tym zakupione urządzenia, które sfinansowane zostały ze środków programu operacyjnego nie mogą być przekazywane podmiotom trzecim. Podmioty odpowiedzialne za administrowanie środkami publicznymi zobowiązane są do weryfikacji wniosków z uwzględnieniem celów danego programu. W związku z tym Agencja wskazała, że wyzbycie się przez beneficjenta posiadania urządzeń na rzecz podmiotów, które nie aplikowały o udzielenie pomocy publicznej i osiąganie przez takie podmioty swoich celów gospodarczych za pomocą elementów projektu wyłonionego do dofinansowania może naruszać zasady udzielania pomocy publicznej.

W rozstrzygnięciu protestu podkreślono, że w każdym przypadku udzielania pomocy publicznej konieczne jest zbilansowanie skutków pozytywnych pomocy (stopień realizacji celu leżącego we wspólnym interesie) ze skutkami negatywnymi (zakłócenie konkurencji). Agencja stwierdziła, że w świetle przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów projekt nie będzie przyczyniał się do rozwoju regionu, co jest celem pomocy w ramach Programu województwa L., nie można więc uznać, że korzyści z udzielenia pomocy przeważałyby nad negatywnymi skutkami pomocy, wyrażającymi się w ryzyku zakłócenia konkurencji.

Od powyższego rozstrzygnięcia M. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. skarżący zarzucił naruszenie art. 6,7,77 k.p.a. w zw. z art. 28 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez nieprecyzyjne ustalenie kryteriów konkursowych i nierzetelną analizę treści złożonego wniosku. Zarzucono również naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji i brak wyczerpującego ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji organu II instancji do zarzutów zawartych w proteście.

Skarżący w uzasadnieniu skargi stwierdził, iż LAWP dokonała błędnej i krzywdzącej oceny złożonego wniosku. Podniósł, że zgodnie z regułami postępowania konkursowego przedsiębiorstwo mające siedzibę poza województwem l. może skorzystać z dofinansowania pod warunkiem wskazania w dokumencie rejestrowym adresu filii przedsiębiorstwa znajdującej się na terenie województwa l. Powyższe wynikało chociażby ze "slajdu", który LAWP przygotowała dla beneficjentów startujących w niniejszym konkursie. W związku z tym nie można uznać jak argumentuje LAWP, że "slajd" ten stanowił jedynie pomoc dla wnioskodawców w wypełnieniu formularza wniosku o dofinansowanie. Skarżący podał we wniosku o dofinansowanie, iż główna siedziba przedsiębiorstwa mieści się w W., jednak projekt zlokalizowany jest w C., gdzie mieści się oddział przedsiębiorstwa. Mając na uwadze powyższe skarżący uważa, iż spełnia kryterium "geograficzne" warunkujące przyznanie dofinansowania. Ponadto skarżący podkreślił, iż projekt pozytywnie przeszedł ocenę formalną, gdzie jedno z kryteriów brzmi: "Czy projekt jest realizowany na terenie województwa l.". Wniosek nie został na tym etapie odrzucony ponieważ wnioskodawca prowadzi oddział na terenie województwa l. Skarżący uważa zatem, że LAWP dokonała oceny wniosku niezgodnie z przyjętymi i wskazanymi powyżej kryteriami, a co za tym idzie niesłusznie odrzuciła projekt. Zgodnie z projektem istotą usług świadczonych przez skarżącego ma być wynajmowanie urządzeń dla klientów z całego kraju. Agencja natomiast błędnie utożsamia miejsce realizacji projektu z miejscami sprzedaży usług, co zdaniem skarżącego jest nieuprawnione i przeczy celom RPO WL 2007-2013, którymi są chociażby podniesienie konkurencyjności L. i szybszy rozwój gospodarczy regionu. Zdaniem skarżącego projekt jest zgodny z celami Programu Operacyjnego także dlatego, iż zakłada utworzenie dwóch nowych miejsc pracy, a także zakłada realizację dużej ilości zleceń od klientów regionalnych. Dalej wskazuje skarżący, iż w przypadku zaistniałych wątpliwości dotyczących dokumentacji przedłożonej przez wnioskodawcę Agencja powinna zwrócić się o dodatkowe informacje lub złożenie wyjaśnień, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Agencja bez wezwania wnioskodawcy do dostarczenia informacji czy wyjaśnień w zakresie kwestii budzących wątpliwości odrzuciła wniosek, co zdaniem skarżącego jest niezgodne z zasadą obiektywnej i rzeczowej oceny wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (dalej: u.z.p.p.r.), po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej jako: p.p.s.a.).

Stosownie natomiast do art. 30 e u.z.p.p.r., w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy.

Mając na uwadze przepisy wskazanej powyżej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie kontroli sądu podlega negatywna ocena wniosku o dofinansowanie projektu, a obowiązkiem sądu jest dokonanie ustaleń w zakresie zgodności z prawem zaskarżonej oceny, niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze i wskazanych tam podstaw prawnych.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie ocena projektu, o dofinansowanie którego wnioskował skarżący, została przeprowadzona przez Agencję w sposób zgodny z prawem.

W myśl art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r., instytucja zarządzająca dokonując wyboru projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów.

Równy dostęp do pomocy oraz transparentność reguł oceny wniosków mogą być zapewnione tylko wtedy, gdy zostały opracowane i upublicznione przejrzyste kryteria wyboru projektów, a oceny instytucji zarządzającej opierać się będą na stosowaniu tych właśnie kryteriów (art. 26 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 pkt 2, art. 29 u.z.p.p.r.). Należy również mieć na uwadze art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U.UE.L. z 2006 r., Nr 210, s. 25) zgodnie, z którym instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, a w szczególności za zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji (art. 60 lit. a rozporządzenia).

Z przedstawionych regulacji wynika konieczność oparcia oceny projektów na dokumentacji konkursowej udostępnianej na stronach internetowych instytucji zarządzającej, która to dokumentacja stanowi element tzw. systemu realizacji w rozumieniu art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r. W związku z tym dokumenty, określające m.in. cele danego działania w ramach osi priorytetowej, zasady i kryteria ocen projektów, a także wytyczne dla wnioskodawców powinny stanowić podstawę sądowej kontroli zgodności z prawem dokonanej przez LAWP oceny projektu.

Upublicznione dokumenty konkursowe stanowią nie tylko kierunkową dyrektywę działania dla Agencji, ale również dla podmiotów ubiegających się o dofinansowanie projektów. Wnioskodawca chcąc uzyskać środki musi podjąć wszelkie kroki, aby jego aplikacja odpowiadała wszystkim wymogom określonym w jawnej dokumentacji konkursowej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 stycznia 2011 r. (II GSK 1423/10; LEX nr 952800), na osobie występującej z wnioskiem o dofinansowanie spoczywa obowiązek starannego przygotowania dokumentacji konkursowej.

Na dokumentację konkursową w sprawie niniejszej składają się między innymi: Instrukcja wypełniania wniosku, Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie, Wytyczne dla Wnioskodawców ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013, aktualne Wytyczne dla beneficjentów w zakresie informacji i promocji RPO WL 2007-2013, Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007-2013; Uszczegółowienie Programu (dalej: Uszczegółowienie RPO WL), Kryteria wyboru projektów w ramach I i II Osi Priorytetowej (Załącznik nr 2 do Uchwały nr [...] Komitetu Monitorującego RPO WL z dnia [...] września 2010 r.) oraz Informacja o środkach odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w ramach systemu realizacji programu operacyjnego.

Z Uszczegółowienia RPO WL w zakresie dotyczącym Działania 1.3 "Dotacje inwestycyjne dla małych i średnich przedsiębiorstw" wynika, że celem tego Działania jest poprawa konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw realizujących innowacyjne projekty inwestycyjne na terenie województwa l. Cel ma być realizowany poprzez wsparcie przedsięwzięć inwestycyjnych związanych z unowocześnieniem oferty produktowej i technologicznej małych i średnich przedsiębiorstw. Analiza sektora tych przedsiębiorstw działających w województwie l. wykazuje bowiem niski poziom nakładów inwestycyjnych w zakresie przedsięwzięć innowacyjnych. Wsparcie udzielone w ramach Działania ma zatem służyć dokapitalizowaniu projektów inwestycyjnych mających na celu wprowadzenie innowacji procesowej, produktowej, organizacyjnej i marketingowej w małych i średnich przedsiębiorstwach (pkt 12 – Cel i uzasadnienie działania – str. 28 Uszczegółowienia).

Z Uszczegółowienia RPO WL wynika również, że w ramach działania wspierane będą inwestycje związane z przygotowaniem i uruchomieniem wytwarzania, a także przygotowaniem do sprzedaży nowych lub udoskonalonych produktów i usług przeznaczonych do wprowadzenia na rynek lub innego praktycznego wykorzystania lub wprowadzenie unowocześnionego procesu dystrybucji.

Stosownie natomiast do Kryteriów wyboru projektów w ramach I Osi Priorytetowej "Przedsiębiorczość i innowacje" oraz II Osi Priorytetowej "Infrastruktura ekonomiczna" RPO WL na lata 2007-2013 (dalej: Kryteria wyboru) wniosek podlega ocenie formalnej i merytorycznej. Ocenie merytorycznej poddawane są wnioski poprawne pod względem formalnym. Na ocenę merytoryczną składa się ocena techniczno-ekonomiczna oraz ocena strategiczna. W pierwszej kolejności dokonywana jest ocena techniczno-ekonomiczna według siedmiu kryteriów wskazanych na str. 6 i 7 Kryteriów wyboru dla Działania 1.1-1.7. Niespełnienie któregokolwiek z wymaganych kryteriów (po ewentualnych dodatkowych wyjaśnieniach) powoduje odrzucenie wniosku. Ocena strategiczna nie jest wtedy przeprowadzana.

W związku z zarzutami skargi akcentującymi spełnienie przez skarżącego kryteriów formalnych należy w tym miejscu wyjaśnić, że wniosek skarżącego poddany został ocenie formalnej i został uznany za poprawny pod względem formalnym. Oznacza to, że LAWP nie kwestionuje spełnienia przez skarżącego formalnych kryteriów wyboru, w szczególności gdy chodzi o kryterium lokalizacji projektu, typ beneficjenta oraz rodzaj projektu. Wniosek skarżącego odrzucony został już na etapie oceny merytorycznej, która nawiązuje wprawdzie do lokalizacji projektu, określenia potencjalnego beneficjenta oraz charakteru projektu, ale kryteria tej oceny są inne.

Pierwsze kryterium merytoryczne to: "Projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach w sposób umożliwiający identyfikację jego zgodności z zasadami pomocy publicznej". W opisie tego kryterium wyjaśniono, że kryterium ocenia, czy projekt jest zgodny z regulacjami dotyczącymi pomocy publicznej w ramach danego Działania RPO WL 2007-2013. Oceniający weryfikuje czy projekt uwzględniając unijne oraz polskie regulacje prawne (w tym: czy projekt nie ma negatywnego oddziaływania na polityki horyzontalne wspólnoty).

Drugie kryterium to: "Projekt został scharakteryzowany we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach w sposób umożliwiający jego szczegółową ocenę". W opisie tego kryterium wyjaśniono, że kryterium ocenia, czy opisy zawarte w projekcie przedłożonym przez Wnioskodawcę pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie co jest jego przedmiotem. W szczególności kryterium ocenia, czy projekt został opisany w sposób umożliwiający identyfikację zgodności celów projektu z celami danego Działania RPO WL 2007-2013. Dodatkowo oceniający weryfikuje, czy w sposób prawidłowy (tzn. realny i możliwy do weryfikacji) przedstawiono skwantyfikowane wskaźniki produktu i rezultatu.

Sąd podziela stanowisko Agencji, że wniosek nie spełnia opisanych wyżej kryteriów merytorycznych.

Z treści wniosku wynika, że realizacja projektu będzie polegała na zakupie środków trwałych (m.in. zestawów rusztowań o określonych parametrach oraz osuszaczy mikrofalowych), które pozwolą na wprowadzenie trzech nowych usług: wynajmu rusztowań budowlanych niezbędnych przy wznoszeniu dużych obiektów budowlanych, wynajmu rusztowań budowlanych niezbędnych przy renowacji obiektów zabytkowych i sakralnych oraz wypożyczania osuszaczy mikrofalowych. Zarówno we wniosku, jak i w Biznes Planie skarżący wskazał, że jego działalność dotyczy całego kraju, podkreślając, że sprzedaż nowych usług będzie ukierunkowana na rynek krajowy, ponieważ popyt na tego rodzaju usługi koncentruje się w wielu polskich lokalizacjach, tam gdzie wznoszone są wysokie obiekty lub prowadzone są prace na obiektach kościelno-zabytkowych. Z Biznes Planu (pkt D 2) oraz załączników do wniosku wynika następnie, że sprzedaż nowych usług odbywać się będzie głównie w miejscu realizacji projektu, czyli w C. przy ul. C., gdzie wnioskodawca zamierza zatrudnić dwie osoby w biurze lub oddziale (wnioskodawca używa tych pojęć zamiennie) i wynajął w tym celu lokal o pow. 14,5 m kw oraz plac o pow. 400 m kw przeznaczony na magazyn składowy (załącznik nr 18e). W pkt C 4 Biznes Planu wskazano jednak, że miejscem świadczenia pracy obu nowo zatrudnionych osób będzie nie tylko C., ale także w zasadzie cały kraj: miejsca świadczenia usług oraz siedziby klientów, a w pkt D 2a) wskazano, że sprzedaż usług odbywać się będzie nie tylko w C., ale także pomocniczo w głównej siedzibie firmy, czyli w W.

W świetle przytoczonych danych wskazanych przez samego wnioskodawcę należy zgodzić się z argumentacją Agencji, nawiązującą do celów pomocy publicznej, w szczególności do celów pomocy udzielanej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007-2013, że projekt, realizowany przez wnioskodawcę nie spełnia celów tego programu.

Trafnie podnosi Agencja, że pomoc regionalna została tak skonstruowana, by wspomóc regiony najmniej uprzywilejowane. Pomoc ma być przy tym udzielana w taki sposób, by nie prowadziło to zakłócenia konkurencji. Co do zasady bowiem wszelka pomoc publiczna jest zakazana, a warunki jej dopuszczenia zostały bardzo precyzyjnie określone (por. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) – Dz. U. UE. L. 2008.214.3).

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 2006.210.25). Przepis ten nakłada na instytucje zarządzającą obowiązek zapewnienia, że operacje wybierane są do dofinansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one zasady wspólnotowe i krajowe przez okres ich realizacji.

Obowiązkiem Agencji jako instytucji pośredniczącej jest zatem ocena, czy udzielenie pomocy konkretnemu przedsiębiorcy zgodne jest z zasadami wspólnego rynku i celami pomocy publicznej, dopuszczonej z uwagi na konieczność osiągnięcia takich celów jak wspieranie rozwoju regionów najmniej uprzywilejowanych. W tym przypadku pomoc miałaby być udzielona w ramach regionalnego programu operacyjnego, którego celem głównym jest podniesienie konkurencyjności L., prowadzące do szybszego wzrostu gospodarczego regionu.

Zgodzić się należy z Agencją, że projekt skarżącego nie służy zwiększeniu konkurencyjności regionu L., nie zmierza do poprawy warunków inwestowania w tym regionie, ani nie zwiększa atrakcyjności L. Realizacja projektu tylko częściowo na terenie L., brak danych co do zakresu usług świadczonych na L., przyjęcie zasady, że nowe usługi świadczone będą zarówno w C. jak i w głównej siedzibie firmy w województwie m., a nowo zatrudnieni pracownicy wykonywać będą swoją pracę na terenie całego kraju, a także stosunkowo niewielki rozmiar części przedsiębiorstwa ulokowanej w C. pozwalały Agencji na ocenę, że przedstawiony przez wnioskodawcę projekt nie spełnia przestawionych wyżej kryteriów oceny merytorycznej, w szczególności kryterium zgodności z regulacjami dotyczącymi pomocy publicznej w ramach danego Działania RPO WL 2007-2013.

Trafnie zwraca również Agencja uwagę, że charakter nowych usług przewidzianych w projekcie – wynajem rusztowań i osuszaczy może prowadzić w określonych sytuacjach do "przeniesienia" korzyści uzyskanych przez wnioskodawcę na inny podmiot, niebędący beneficjentem danego programu pomocy. Nie można bowiem wykluczyć zawierania przez wnioskodawcę długoterminowych umów najmu urządzeń nabytych za środki uzyskane w ramach dofinansowania projektu, na korzystnych dla najemcy warunkach. Wprawdzie projekty polegające na wykonywaniu usług tego typu (wynajmowanie maszyn czy urządzeń) nie są wykluczone z konkursu, co podnosi skarżący, jednak oceniając zgodność projektu z zasadami udzielania pomocy publicznej oraz celami Działania 1.3, w ramach którego konkurs został ogłoszony, miała Agencja prawo odwołać się także do tego argumentu. Sposób realizacji projektu ma bowiem niewątpliwie wpływ na ocenę zgodności projektu z celami danego działania RPO WL.

Ponadto należy pamiętać o tym, że dofinansowanie jest przyznawane w ramach procedury konkursowej, w warunkach ograniczonej liczby środków, które mogą być rozdysponowane, w sytuacji gdy zazwyczaj liczba chętnych i wielkość wnioskowanych kwot przekracza globalną kwotę pozostającą do rozdysponowania w ramach danego konkursu. Oznacza to, że wnioskodawca powinien tak przygotować swoją aplikację, aby przekonać oceniających, w granicach wyznaczonych obowiązującymi procedurami, że jego projekt bardziej niż inne zasługuje na wsparcie finansowe.

Podsumowując stwierdzić należy, że dokonana przez Agencję ocena nie jest dowolna, oparta została bowiem o znane skarżącemu kryteria, szczegółowo w rozstrzygnięciu protestu omówione. Nie ma zatem podstaw, aby zakwestionować zgodność z prawem oceny projektu.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących świadczenia usług na terenie całego kraju, w szczególności do powołanego przez skarżącego kryterium "Wzmocnienie lub osiągnięcie konkurencyjności na poziomie krajowym", wyraźnie przewidującego maksymalną liczbę punktów za konkurencyjność na poziomie krajowym wyjaśnić należy, że kryterium to dotyczy oceny strategicznej, która w przypadku skarżącego nie była przeprowadzana. Ponownie należy podkreślić, że ocena projektu w sprawie niniejszej ograniczona została do dwóch pierwszych kryteriów oceny techniczno-ekonomicznej. Stwierdzenie, że kryteria nie zostały spełnione dawało LAWP podstawę do odrzucenia wniosku bez przeprowadzania oceny strategicznej, zgodnie z omawianym wcześniej dokumentem Kryteria wyboru.

Nie jest również uzasadniony zarzut, że LAWP powinien był wezwać skarżącego do złożenia dodatkowych wyjaśnień, a nie odrzucać wniosek. Zgodnie z Wytycznymi dla wnioskodawców, na które w tym zakresie powołuje się skarżący, wezwanie do złożenia dodatkowych wyjaśnień lub informacji następuje wówczas, gdy, specjalista KOP stwierdzi, że projekt jest wykonalny, ale wymaga dodatkowych informacji lub wyjaśnień. Wykonalność projektu pod względem technicznymi i organizacyjnym jest kolejnym, trzecim kryterium oceny techniczno ekonomicznej. W rozpoznawanej sprawie projekt nie był w ogóle oceniany według tego kryterium, ponieważ stwierdzono, że nie spełnia dwóch pierwszych kryteriów ogólnych, omówionych wyżej (ubocznie zauważyć należy, że dla odrzucenia wniosku na tym etapie oceny wystarczyłoby stwierdzenie niespełnienia jednego tylko kryterium). Dodać należy, że w tym zakresie, tj. w zakresie oceny zgodności z zasadami pomocy publicznej i celami Działania 1.3, projekt żadnych wątpliwości, w szczególności wymagających jakichkolwiek wyjaśnień nie budził.

Bez znaczenia jest również podnoszona przez skarżącego okoliczność, że wynajem rusztowań i osuszaczy przypisanych do PKD 77.39.Z nie jest wykluczony ze wsparcia oraz że na etapie oceny formalnej uznano, iż projekt nie dotyczy żadnego z rodzajów działalności wykluczonych w ramach danego Działania RPO WL 2007-2013. Jak już wyjaśniono, pozytywna ocena formalna to pierwszy etap oceny wniosku i nie przesądza automatycznie o pozytywnej ocenie merytorycznej, dokonywanej według innych kryteriów.

Bezpodstawne i niepoparte dowodami są zarzuty dotyczące naruszenia zasady oceny wniosków przez niezależnych specjalistów. Należy zauważyć, że używanie takich samych czy podobnych sformułowań nie świadczy o dokonywaniu oceny wspólnie lub przez jedną tylko osobę.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów art. 6,7, 77, 107 § 3 w zw. z art. 140 oraz art. 138 § 1 k.p.a. wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 37 u.z.p.p.r do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy - kodeks postępowania administracyjnego. Nie zostały także naruszone zasady równości postępowania konkursowego. Agencja zastosowała do oceny wniosku skarżącego kryteria obowiązujące wszystkich beneficjentów ubiegających się o dofinansowanie w Konkursie nr [...].

Niezależnie od argumentów podniesionych w skardze, Sąd nie znalazł innych uchybień, które nakazywałyby uznanie oceny spornego projektu za dokonaną w sposób naruszający prawo.

Sąd uznaje również za celowe odniesienie się w kontekście badanej sprawy do skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2011 r. (sygn. akt: P 1/11; OTK-A 2011/10/115). Należy przypomnieć, że wyrokiem tym Trybunał zakwestionował jako niezgodne z Konstytucją niektóre przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, stanowiące podstawę do opracowania całej dokumentacji programu operacyjnego, w oparciu o którą przygotowywane są i oceniane wnioski o dofinansowanie projektów. Ponadto zakwestionowane zostały podstawy prawne, na jakich opiera się system środków odwoławczych przewidzianych w programach operacyjnych.

W ocenie Sądu wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 grudnia 2011 r. nie może powodować automatycznie uznania, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo tylko dlatego, że zakwestionowano ustawowe podstawy tworzenia dokumentacji programów operacyjnych, dotyczącej przeprowadzania konkursów i środków odwoławczych od rozstrzygnięć w nich podjętych. Po pierwsze należy zwrócić uwagę, że Trybunał Konstytucyjny stwierdzając niekonstytucyjność powołanych wyżej przepisów jednocześnie odroczył termin utraty ich mocy obowiązującej o maksymalny, 18-miesięczny okres, wskazując, iż jest to okres konieczny dla stworzenia nowych regulacji, które uregulują sytuację uczestników konkursów w programach operacyjnych na kolejne okresy programowania. Po drugie dość oczywistym jest, że natychmiastowe odrzucenie wszystkich regulacji, które opierają się na niekonstytucyjnych przepisach ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju doprowadziłoby do swoistej anarchii prawnej i niemożności przeprowadzania żadnych procedur konkursowych w ramach programów operacyjnych. Efekty takiego kierunku interpretacji skutków wyroku TK dotknęłyby w największym stopniu właśnie potencjalnych beneficjentów, zamknęłyby im bowiem drogę do ubiegania się o środki z funduszy unijnych aż do czasu zmiany przepisów przez ustawodawcę.

Z tych względów sąd prezentuje stanowisko, że pomimo wyroku TK z 12 grudnia 2011 r., niekonstytucyjne przepisy ustawy i oparte na nich regulacje poszczególnych programów operacyjnych powinny być stosowane do upływu okresu odroczenia terminu utraty mocy obowiązującej lub do czasu ich zmiany przez ustawodawcę.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.