Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 442/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6552
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 76 par. 1, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - specjalista Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności na zalesienie gruntów rolnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] grudnia 2011r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z [...] lipca 2011r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej i przyznaniu płatności na zalesienie gruntów rolnych.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:

S. M. złożył w dniu [...].12.2004r. wniosek o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych w Biurze Powiatowym ARiMR w P. Na podstawie ww. wniosku wszczęto postępowanie administracyjne, zakończone wydaniem w dniu [...].11.2005 r. decyzji w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych.

W dniu [...].10.2006 r. oraz w dniu [...].07.2007 r. w sprawie przeprowadzona została kontrola na miejscu. W wyniku stwierdzonych rozbieżności wszczęto postępowanie w sprawie uchylenia decyzji dotychczasowej i wydania nowej decyzji nr [...] w oparciu o nowe dowody. W konsekwencji rolnik złożył odwołanie od decyzji nr [...], a następnie skargę na decyzję nr [...] Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego w W., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 23 października 2008r. sygn. akt: V SA/Wa 1564/08 uchylił zaskarżoną decyzję.

Decyzją nr [...] Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR o uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji nr [...] oraz w oparciu o wyrok WSA sprawa została skierowana do ponownego rozpatrzenia.

W dniu [...].05.2009r. przeprowadzona została III kontrola na miejscu potwierdzająca niezgodność w powierzchni zalesionej oraz dodatkowo stwierdzono brak nachylenia powyżej 12 stopni. Na podstawie posiadanej dokumentacji w tym wyników z kontroli na miejscu, które świadczą, iż beneficjent nie dotrzymał podjętego zobowiązania zgodnie z planem zalesienia oraz uwzględniając stan faktyczny powierzchni zalesionej Kierownik Biura Powiatowego w L. w dniu [...] lipca 2009r. wydał nową decyzję w sprawie nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej i przyznaniu płatności z sankcjami na zalesianie gruntów rolnych.

W dalszym etapie sprawy S. M. w dniu [...].09.2009 r. złożył odwołanie od decyzji nr [...]. W konsekwencji Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu [...].10.2009 r. decyzją nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W dniu [...].01.2010 r. w oparciu o całą zgromadzoną w sprawie dokumentację Kierownik Biura Powiatowego w L. wydał decyzję nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej i przyznaniu płatności z sankcjami na zalesianie gruntów rolnych. W dniu [...].01.2010 r. rolnik złożył odwołanie, w wyniku czego organ II instancji wydał w dniu [...] marca 2010r. decyzję Nr [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W dalszym etapie beneficjent skorzystał z przysługującego mu prawa i złożył skargę do WSA.

Decyzja nr [...] wyrokiem Sądu z 03.12.2010r. sygn. akt V SA/Wa 1040/10 została uchylona. Sprawa została skierowana do ponownej kontroli administracyjnej. W ocenie Sądu organ nie wywiązał się w całości z zaleceń wyroku z dnia 23.10.2008 r. sygn. akt V SA/Wa 1564/08 i nie ustalił powierzchni zajętej pod drogę.

Jednocześnie w gospodarstwie zostały przeprowadzone dwie kontrole na miejscu: w dniu [...].06.2010 r. oraz w dniu [...].05.2011 r., które ponownie potwierdziły mniejszą powierzchnię zalesienia oraz brak nachylenia powyżej 12 st.

Kierownik Biura Powiatowego w L. decyzją z [...] lipca 2011r. uchylił decyzję z [...] listopada 2005r. o przyznaniu płatności na zalesianie gruntów rolnych.

Organ I instancji wskazał, że zgodnie z załącznikiem nr 1 do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11.08.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, wysokość stawek wsparcia na zalesienie oraz premii pielęgnacyjnej uzależniona jest od warunku czy zalesiana powierzchnia znajduje się na terenach o korzystnej konfiguracji czy też na stoku o nachyleniu powyżej 12 stopni. Przeprowadzona, jak podkreślił organ rozpoznający sprawę w dniu [...].05.2011 r. kontrola na miejscu wykazała, iż sporządzony przez Nadleśnictwo D. plan zalesienia nie potwierdza stanu faktycznego dotyczącego nachylenia terenu powyżej 12 stopni. W naliczeniu płatności przyjęto łączną powierzchnię 26,06 ha, stwierdzoną przez inspektorów terenowych zgodnie z raportem z V kontroli na miejscu. Jednakże w sprawie nie zastosowano sankcji z uwagi na poznane nowe fakty dotyczące zajęcia części działki ewidencyjnej nr [...] na drogę.

Po rozpoznaniu odwołania, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. decyzją z [...] grudnia 2011r. utrzymał w mocy decyzję z [...] lipca 2011r.

W treści uzasadnienia organ odwoławczy wskazał, że powierzchnia całkowita deklarowanej dziatki ewidencyjnej [...] w dniu składania wniosku wynosiła 27,53 ha tymczasem beneficjent zadeklarował do płatności powierzchnie 27,00ha. Mając na uwadze jednak wyniki postępowania wyjaśniającego w sprawie stwierdzono brak zaniedbania ze strony Beneficjenta w kwestii dotyczącej zgłoszonej powierzchni do zalesienia, gdyż S. M. do wniosku zalesieniowego w roku 2005 dostarczył dokument potwierdzający własność działki o numer [...] o powierzchni 27,5333 ha (z rejestru gruntów i budynków według stanu na dzień [...]-11-2004r.). W toku postępowania, jak podał organ II instancji wyszły nowe okoliczności w sprawie które jasno wskazują, iż w związku z regulacją stanu prawnego nieruchomości zajętych pod drogę publiczną w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872) działka nr [...] o pow. 0,5333 ha położona w S. uległa podziałowi na działki nr [...] o pow. 0,1907 ha i [...] o pow. 0,2378 ha. Nieruchomości te, co podkreślił Dyrektor ARiMR zostały wyznaczone jako działki ewidencyjne o numerach [...] i [...] w dniu [...] grudnia 1998 r. znajdowały się w władaniu Skarbu Państwa, zajęte pod drogę publiczną tj. drogę wojewódzką.

Dalej w treści uzasadnienia organ odwoławczy podał, że przeprowadzona IV kontrola, na miejscu ustaliła, że powierzchna zalesiona na działce ewidencyjnej nr [...] (wg nowego stanu faktycznego po udokumentowaniu zajęcia części gruntu pod drogę wojewódzką) to 26,06 ha. Powierzchnia stwierdzona grodzenia uprawy siatką 2-metrową wynosi 22,41ha. Powierzchnia stwierdzona na stokach o nachyleniu powyżej 12 st. wynosi 0,60 ha. Podczas V kontroli na miejscu ten stan faktyczny został potwierdzony w odniesieniu do powierzchni zalesionej oraz grodzenia uprawy siatką. Powierzchnia stwierdzona na stokach o nachyleniu powyżej 12 st. wynosi 0,61 ha. W związku z ustaleniem korzystniejszej powierzchni dla beneficjenta do wyliczenia, płatności powierzchni na stokach o nachyleniu powyżej 12 st. zostały zastosowane wyniki pomiarów z V kontroli na miejscu. Organ uznał więc, że wyniki IV kontroli odzwierciedlają stan faktyczny w sprawie. Powyższe wyniki potwierdziła zresztą V kontrola, z korzystniejszą powierzchnią dla Beneficjenta o 0,01 ha na stokach o nachyleniu powyżej 12 st.

Dyrektor ARiMR podkreślił, że strona nie może ponosić sankcji z tytułu stwierdzonej powierzchni zalesienia oraz sankcji z tytułu grodzenia natomiast nie wykazano podstaw do odstąpienia sankcji wynikających z przedeklarowania powierzchnia na stokach o nachyleniu powyżej 12 st.

Decyzja Dyrektora ARiMR z [...] grudnia 2011r., stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Autor skargi wskazał, że odwołuje się od decyzji w części dotyczącej dopłaty za utrudnienia w zalesianiu działki nr [...] o pow. 27,5333 ha w S. na stoku powyżej 12 st. pochylenia wypłaconej za lata 2005-2008. Skarżący wyjaśnia przy tym zarzut o niezgodności powierzchni zalesianej w stosunku do ewidencyjnej poprzez fakt, że na terenie działki znajdowały się rowy, inne miejsca zadrzewione, na które odjęto przy sporządzaniu planu zalesiania 0,5333 ha.

W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, Dyrektor ARiMR podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Pełnomocnik skarżącego w piśmie z [...] czerwca 2012r. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, gdyż jest ona nieprawidłowa oraz została wydana z naruszeniem przepisów prawa krajowego i wspólnotowego, w szczególności poprzez naruszenie:

- przepisu art. 30 pkt 4 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 796/2004 z 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.U. L 141 z 30.4.2004, str. 18)

- przepisu § 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U.2004.187.1929, z późn., zm.)

- przepisu art. 7, art. 8, art. 76 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst pierwotny: Dz. U. 1960 r. Nr 30 poz. 168, z późn. zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

W sprawie wniosku S. M. z [...] grudnia 2004r. o przyznanie płatności z tytułu zalesiania, WSA w Warszawie wypowiadał się dwukrotnie: wyrokiem z 23 października 2008r. sygn. akt: V SA/Wa 1564/08 oraz 3 grudnia 2010r. sygn. akt: V SA/Wa 1040/10. Zgodnie z treścią tego ostatniego orzeczenia, jak wynika ze wskazań Sądu, organ był zobowiązany do sprawdzenia czy podanie określonej powierzchni we wniosku, jest zawinione przez beneficjenta, a więc czy w sytuacji gdy ewentualnie zastosowanie w sprawie mógłby mieć art. 68 ust 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 zasadne jest obciążenie go sankcjami. Dla wyjaśnienia tej sprawy potrzebne było żeby organ rozpoznający sprawę skonfrontował treści planu zalesienia, którego wykonanie na działce ew. [...] zostało potwierdzone przez Nadleśniczego, z tym czy rzeczywiście jest on zgodny z wykonaniem go przez skarżącego i z wynikami protokołu kontroli. Ponadto organ był zobowiązany do ustalenia zmiany kwalifikacji prawnej nieruchomości oznaczonej jako działka [...] zajętej przez [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich pod drogę.

Z zaleceń tych organ przeprowadzając IV i V kontrolę wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków tj. dokonał kolejnego pomiaru powierzchni zalesionej.

Kontrola IV wykazała, że powierzchnia zalesiona to 26,06 ha. Powierzchnia stwierdzona grodzenia uprawy siatką 2-metrową wynosi, 22,41 ha. Powierzchnia stwierdzona na stokach o nachyleniu powyżej 12 st. wynosi 0,60 ha. Podczas V kontroli ten stan faktyczny został potwierdzony w odniesieniu do powierzchni zalesionej oraz grodzenia uprawy siatką. Powierzchnia stwierdzona na stokach o nachyleniu powyżej 12 st. wynosi 0,61 ha. W związku z ustaleniem korzystniejszej powierzchni dla beneficjenta do wyliczenia, płatności powierzchni na stokach o nachyleniu powyżej 12 st. zostały zastosowane wyniki pomiarów z V kontroli, z korzystniejszą powierzchnią dla beneficjenta o 0,01 ha na stokach o nachyleniu powyżej 12 st., pełnomocnik skarżącego zwraca uwagę na fakt, rozbieżności tych wyników kontroli, jednak wskazać należy, że pomimo rozbieżności organ przyjął korzystniejsze dla skarżącego wyniki.

Organ również zastosował się do wskazań Sądu poprzez ustalenie powierzchni zajętej przez [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich oraz uzyskanie informacji o stanie prawnym zajętej pod drogę działki ewidencyjnej. Sprawa zajętej części pod drogę została wyjaśniona w oparciu o korespondencję otrzymaną ze Starostwa Powiatowego w K. z [...] czerwca 2011r. i [...] Zarządu Dróg z [...] lipca 2011r. Działka nr [...] o pow. 0,5333 ha położona w S. uległa podziałowi na działki nr [...] o pow. 0,1907 ha i [...] o pow. 0,2378 ha, zajęte pod drogę wojewódzką.

W związku z powyższymi ustaleniami, z uwagi na różnicę pomiaru powierzchni całkowitej oraz powierzchni grodzenia kwalifikuje się jako błąd niezawiniony przez beneficjenta organ prawidłowo odstąpił od sankcji wymieniowych w art. 51 ust.1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z 21 kwietnia 2004 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników. Zatem Beneficjent otrzymał płatność do faktycznie zalesionej powierzchni.

Przedmiotowa decyzja oparta została m.in. o § 3 ust 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z 11.08.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, z którego wynika że płatność na zalesianie jest udzielana producentowi rolnemu który spełnia warunki powyższego rozporządzenia i wykonał zalesienia zgodnie z planem zalesienia. Dyspozycja tego przepisu nie została naruszona, jak błędnie wywiódł w swoim piśmie pełnomocnik skarżącego.

Zgodnie z załącznikiem nr 1 do w/w rozporządzenia wysokość stawek wsparcia na zalesienie oraz premii pielęgnacyjnej uzależniona jest od warunku czy zalesiana powierzchnia znajduje się na terenach o korzystnej konfiguracji czy też na stoku o nachyleniu powyżej 12 stopni.

Reasumując podkreślić należy, że przeprowadzona V kontrola na miejscu wykazała, iż sporządzony przez Nadleśnictwo D. plan zalesienia nie potwierdza stanu faktycznego dotyczącego nachylenia terenu powyżej 12 stopni. W naliczeniu płatności przyjęto łączną powierzchnię 26,06 ha, stwierdzoną przez inspektorów terenowych zgodnie z raportem ze wskazanej kontroli na miejscu.

Sąd nie dopatrzył się też naruszenia, jak chciałby pełnomocnik skarżącego art. 30 pkt 4 wspominanego wyżej Rozporządzenia Komisji (WE) NR 796/2004 z 21 kwietnia 2004r. Organ przy prowadzeniu postępowania dotyczącego przedmiotowej sprawy zadośćuczynił konieczności korzystania przy wyjaśnieniu spornych kwestii ze wszystkich dostępnych środków dowodowych. Wyjaśnienia dotyczące spornych kwestii wskazują na prawidłowość rozumowania organu, co ma wpływ na podjęte rozstrzygnięcie.

W ocenie Sądu, decyzje w niniejszej sprawie wydane zostały na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekających w sprawie organów. Ocena ta została następnie prawidłowo przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji. Czyni to nietrafnymi zarzuty pełnomocnika skarżącego dotyczące naruszenia art. 7, art. 8, art. 76 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Organ prawidłowo wykonał, co Sąd już wskazał czynności kontrolne do których był zobligowany na mocy art. 153 p.p.s.a. oraz uwzględnił okoliczności dotyczące zmiany stanu prawnego nieruchomości.

Z powyższych względów stwierdzić należy, iż przyznanie płatności na zalesienie gruntów rolnych nastąpiło w sposób prawidłowy, a decyzja administracyjna wydana w tym zakresie odpowiada prawu. Zaś poczyniony przez pełnomocnika zarzut naruszenia przepisów prawa krajowego i wspólnotowego przez organy administracji nie może zostać uwzględniony przez Sąd.

Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.