Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 391/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-08-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.R.-P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.R.-P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie uznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego za świadczenie nienależnie pobrane i zobowiązania do jego zwrotu wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

E.R.-P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych i Funduszu Alimentacyjnego Centrum Pomocy Rodzinie z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie uznania, że świadczenie rodzinne wypłacane E.R.-P. w okresie od dnia [...].06.2016 r. do dnia [...].09.2016 r. w łącznej kwocie 1.600,00 zł jest świadczeniem nienależnie pobranym i zobowiązania zwrotu tego świadczenia wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia zapłaty.

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 10 lipca 2018 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka na pełnomocnika skarżącej wyznaczyła adwokata D.D.-M..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.

O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

W ocenie Sądu wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.

Z informacji zawartych w formularzu PPF, wynika, że E.R.-P. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z małżonkiem oraz małoletnim synem. Nadto jest w ciąży bliźniaczej wysokiego ryzyka (w dacie wypełniania wniosku – 22 tydzień), przez co obecnie nie jest w stanie podjąć pracy zarobkowej. Biologiczny ojciec 11-letniego niepełnosprawnego syna skarżącej nie płaci alimentów. Według oświadczenia skarżącej jej małżonek z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia i zleceń dodatkowych uzyskuje miesięczny dochód netto od ok. 3.300 do 3.900 zł, dodatkowo otrzymuje od pracodawcy od 1.400 do 2.000 zł netto na utrzymanie i eksploatację samochodu prywatnego do celów służbowych. Skarżąca pobierała świadczenie pielęgnacyjne na niepełnosprawnego syna, jednak od dwóch miesięcy nie otrzymuje tego świadczenia. Skarżąca i jej małżonek są właścicielami lokalu mieszkalnego o powierzchni 73,54 m², wartości ok. 167.500 zł oraz gruntu rolnego o powierzchni ok. 0,3014 ha, mającego stanowić w przyszłości działkę budowlaną, a nadto samochodów osobowych [...] z 2002 r. (użytkowanego przez małżonka skarżącej głównie do celów służbowych) oraz [...] z 1998 r. (użytkowanego na co dzień przez skarżącą, m.in. do przewożenia niepełnosprawnego dziecka). Strona wymieniła również miesięczne wydatki swojej rodziny, m.in. spłatę kredytów (900 zł), utrzymanie mieszkania i fundusz remontowy (łącznie ponad 1.000 zł), koszty leczenia i rehabilitacji syna legitymującego się orzeczeniem o niepełnosprawności (łącznie 750-800 zł), a nadto koszty wizyt u lekarza specjalisty oraz leków przyjmowanych w związku ze swoją ciążą wysokiego ryzyka (łącznie ok. 350-500 zł). Z dokumentów nadesłanych do Sądu wynika również, że skarżąca wraz z mężem w 2017 r. osiągnęła dochód w wysokości 63.431,24 zł.

Co prawda kwota 1.600 zł nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych powiększona o ustawowe odsetki, które na dzień wydania decyzji organu I instancji z dnia [...] lutego 2018 r. wyniosły 163,97 zł nie jest wysoka, to należy wziąć pod uwagę całość wydatków ponoszonych przez skarżącą, a to na regularne wizyty u lekarza specjalisty spowodowane ciążą mnogą skarżącej oraz koszt zakupu niezbędnych leków, a także koszty rehabilitacji małoletniego niepełnosprawnego syna skarżącej, które pochłaniają kwoty rzędu kilkuset złotych miesięcznie.

Zauważyć także należy, iż skutki zapłaty (egzekucji) świadczenia pieniężnego są co do zasady odwracalne, niemniej biorąc pod uwagę okoliczności wskazane przez skarżącą w oświadczeniu o stanie rodziny, majątku, dochodach i źródłach utrzymania należy stwierdzić, że ewentualna egzekucja przedmiotowego świadczenia może w istocie spowodować skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez zagrożenie dla bieżącej egzystencji jej rodziny.

Jednocześnie podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest formą ochrony tymczasowej dla strony. Strona powinna liczyć się z tym, że w razie prawomocnego oddalenia skargi, będzie zobowiązana uiścić ustaloną zaskarżoną decyzją kwotę.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.