Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 700/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.3 ust. 1 pkt 13, art. 63 ust. 1 pkt 1, art. 66 ust. 1 pkt 1, art. 72 ust. 5 i art. 73 ust. 1 i art. 74
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: § 3 ust. 1 pkt 52 b
journal: Dz.U. 2004 nr 257 poz 2573
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r.w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na  środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na  środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Biura "A" sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że decyzja wskazana w punkcie I wyroku nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego Biura "A" sp. z o.o. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. ( znak sprawy: [...]) - po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] października 2010 r. Biura "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - Burmistrz, powołując się na dyspozycję przepisów art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80, art. 82, art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199 poz. 1227 ze zm. ) oraz § 3 ust. 1 pkt 52 b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257 poz. 2573 ze zm.), określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch pawilonów handlowych wraz z parkingiem i infrastrukturą techniczną na działce nr [...] o powierzchni 5, 1655 ha, w [...].

W sentencji decyzji organ określił warunki związane z rodzajem i miejscem realizacji przedsięwzięcia. Sprecyzował warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, wskazał wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 i 10 ustawy, wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008r., Nr 25, póz. 150 z późn. zm.), wymogi co do zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Nałożył też na inwestora obowiązek przedłożenia analizy porealizacyjnej w zakresie pomiaru hałasu w terminie 30 dni od zakończenia budowy ze wskazaniem, iż należy go wykonać wzdłuż granicy z nieruchomością stanowiącą zabudowę mieszkaniową i ogrodniczą, oznaczoną ewidencyjnie nr [...] - w godzinach od 6 do 22 i od 22 do 6 podczas pracy wszystkich źródeł hałasu w tym wszystkich maszyn, urządzeń pracujących oraz największego natężenia ruchu na placu przed pawilonami.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż w dniu [...] października 2010 r. Biuro "A" – spółka z o.o. zwróciło się do Burmistrza z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch pawilonów handlowych wraz z parkingiem i infrastrukturą techniczną na działce nr [...]. Organ stwierdził, iż stosownie do przepisu § 3 ust. 1 pkt 52b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. (Dz. U. Nr 257, póz. 2573 ze zm.) w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, przedmiotowe przedsięwzięcie zalicza się do grupy przedsięwzięć, mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, które mogą wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Zarówno Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska pismem znak: [...] z dnia [...] listopada 2010r. jak i Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny pismem znak: [...] z dnia [...] listopada 2010r. uznali, że dla planowanej inwestycji powinna zostać przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz powinien być sporządzony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010r. organ nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Wnioskodawca przedłożył w dniu 9 grudnia 2010r. raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko z października 2010r. W dniu 21 grudnia 2010 r. organ wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o uzgodnienia warunków realizacji planowanej inwestycji. Jednocześnie powiadomił strony postępowania pismem z dnia [...] grudnia 2010r. o udziale społeczeństwa w toczącym się postępowaniu. Zamieścił ogłoszenie na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego, na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu oraz w pobliżu miejsca inwestycji na okres 21 dni.

Odnosząc się do uwag wniesionych przez, będących stroną postępowania, A. i A. małżonków B.,wyrażających obawę co do negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji na należącą do nich nieruchomość znajdującą się w sąsiedztwie, a w tym na prowadzoną przez nich działalność rolniczą, organ wskazał, iż podczas budowy poszczególnych obiektów emisja ścieków socjalnych będzie ograniczona do ścieków gromadzonych w obiektach typu toi-toi, skąd będą one zabierane przez odpowiednie firmy usługowe, celem utylizacji. Natomiast ścieki opadowe wytwarzane podczas budowy będą pozbawione zanieczyszczeń substancjami niebezpiecznymi i dlatego będą mogły przedostawać się bezpośrednio do gruntu (str. 11 raportu). Ścieki sanitarne odprowadzane będą do kanalizacji sanitarnej, natomiast deszczowe poprzez separatory i piaskowniki do skrzynek rozsączających (str. 12,13,18 raportu). Z powołaniem się na ustalenia raportu stwierdził, że w rejonie projektowanych przedsięwzięć dopuszczalne godzinne wartości zanieczyszczeń mogą być przekraczane jedynie w przypadku węglowodorów alifatycznych i aromatycznych, ale z częstotliwością niższą do obowiązujących norm. Natomiast wartości stężeń średniorocznych nie przekroczą wartości dyspozycyjnych dla każdego z analizowanych zanieczyszczeń. Stwierdził również, że zostaną dotrzymane wymogi prawa chroniące powietrze przed nadmiernymi zanieczyszczeniami, w związku z powyższym nie ma przeszkód aby takie obiekty nie mogły powstać w omawianym miejscu i kształcie (str. 30 raportu). Z dokonanej w raporcie analizy źródeł hałasu emitowanego przez przedmiotową inwestycję wynika, że spośród wszystkich zidentyfikowanych źródeł hałasu największy udział w łącznej emisji hałasu ma hałas pochodzący od poruszających się pojazdów. Zasięg hałasu dopuszczalnego w porze dnia (55dB) i w porze nocy (45dB) będzie nieznacznie wykraczał poza granice działki inwestora w kierunku północnym (droga krajowa nr [...]) oraz południowo wschodnim (ul. [...]) (str. 23 raportu). Generalnie, nie spowoduje to pogorszenia klimatu akustycznego istniejącego poza granicami inwestycji, z uwagi na aktualne natężenie hałasu wynikające z użytkowania drogi krajowej nr [...]. Na tej podstawie organ uznał, że projektowane obiekty tylko w minimalnym stopniu wpływać będą na pogorszenie aktualnego klimatu akustycznego (str. 23 raportu). W celu przeciwdziałania ewentualnemu skażeniu gruntu substancjami ropopochodnymi - czego obawiają się A. i A.B. - teren wokół budynków zostanie utwardzony (str. 40 raportu). Dodatkowo w projekcie uwzględniono budowę separatora zabezpieczającego środowisko naturalne przed skutkami awarii związanej z wyciekami olejów lub paliwa (str. 46 raportu). Starosta uznał, iż charakter projektowanych obiektów i przeanalizowany ich wpływ na poszczególne elementy środowiska wskazują, że projektowane przedsięwzięcie nie będzie wpływać niekorzystnie na uprawy sadownicze występujące na działce nr [...], graniczącej od południa z terenem inwestycji (str. 48 raportu) a wariant polegający na realizacji planowanej inwestycji jest bardziej korzystny dla środowiska niż pozostawienie go w dotychczasowym stanie (str. 43, 44 raportu). Burmistrz podkreślił, iż zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego działka oznaczona ewidencyjnie nr [...] w planie oznaczona została symbolem "U" jako teren usług komercyjnych w związku z powyższym nie ma podstaw aby kolejne pawilony handlowe nie mogły powstać. Eksploatacja planowanych obiektów nie spowoduje przekroczenia standardów emisyjnych i jakości środowiska poza granicami działki inwestora. Przy zastosowaniu planowanych rozwiązań organizacyjno-technicznych wynikających z wniosku inwestora i raportu oraz przy spełnieniu warunków określonych w sentencji decyzji, planowana inwestycja nie będzie znacząco oddziaływać na właściwy stan środowiska naturalnego.

W odwołaniu małżonkowie A. i A.B. zarzucili decyzji Starosty naruszenie art. 75 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji i środowisku i jego ocenie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia obejmującego budowę dwóch pawilonów handlowych wraz z parkingiem i infrastrukturą techniczną na działce nr [...], bez rozważenia i odniesienia tej inwestycji do dwóch innych toczących się równolegle postępowań obejmujących swoim zakresem przedmiotową działkę, tj. budowy stacji benzynowej z myjnią dla samochodów osobowych oraz myjnią dla tirów i autobusów ( znak: [...]), jak również budowy trzech pawilonów handlowych wraz ze stacją paliw i z myjnią dla samochodów osobowych oraz myjnią dla tirów i autobusów ( znak: [...]) . Nadto zarzucili oni naruszenie art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o udostępnianiu (...) w zw. z art. 97 pkt 4 kpa poprzez brak wykazania przez organ faktu powiązania przedsięwzięcia objętego zaskarżoną decyzją z dwoma innymi przedsięwzięciami obejmującymi swoim zakresem przedmiotową działkę, a także naruszenie art. 37 w zw. z art. 85 ust. 2 pkt 1 lit a ustawy o udostępnianiu (...) poprzez brak zawarcia po raz kolejny w uzasadnieniu decyzji informacji w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa, w tym w szczególności w zakresie wniesionych uwag i zastrzeżeń skarżących. Odwołujący się zarzucili także naruszenie przepisów ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, w tym art. 7, art. 8, art. 10 i art. 77 oraz art. 107 § 3, poprzez niedokładne rozpatrzenie i wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i pominięcie słusznego interesu prawnego obywateli, a także poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji. Odwołujący w odwołaniu wskazali na negatywny wpływ planowanej inwestycji na prowadzoną przez nich działalność sadowniczą.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] uchyliło decyzję Burmistrza w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Zdaniem organu odwoławczego, zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. SKO wskazało, iż wnioskodawca złożył wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch pawilonów handlowych wraz z parkingiem i infrastrukturą techniczną na działce nr [...], o powierzchni 51655 m2, stanowiącej własność spółki z o.o. pod nazwą "K", kwalifikując je wedle przesłanek z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, ze zm.); tj. jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być stwierdzony. Organ II instancji wskazał, że w. w. rozporządzenie z dnia 9 listopada 2004 r., które mimo, że już nie obowiązuje, gdyż od 15 listopada 2010 r. zastąpione zostało rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, póz. 1397), ma nadal zastosowanie do postępowań wszczętych przed dniem jego wejścia w życie, co wynika z treści przepisu (a contrario) § 4 tego rozporządzenia.

Kolegium wyjaśniło, że inwestor do wniosku dołączył m.in. wymaganą ustawą (art. 74 ust. 1 pkt 2) kartę informacyjną przedsięwzięcia (załącznik nr 5) z zawartą tam informacją (pkt 1), iż "zespół dwóch pawilonów handlowych zlokalizowano na działce nr [...] (...). Podstawową część działki zajmuje planowana budowa dwóch pawilonów handlowych wraz z parkingiem i infrastrukturą. Na terenie wyznaczono również rezerwy na lokalizację innych obiektów będących "przedmiotem odrębnego opracowania i postępowania administracyjnego". Kolegium wskazało nadto, że również na dołączonym do wniosku projekcie zagospodarowania działki nr [...] (mapa sytuacyjno-wysokościowa w skali 1:500) przedstawiono bilans terenu w granicach całej działki (A-F), z zaznaczoną powierzchnią terenu (16155,76 m2 ) "według odrębnego opracowania". W ocenie organu wskazane zapisy i oznaczenia wprost potwierdzają, iż określony we wniosku z dnia [...] października 2010r. przedmiot inwestycji planowanej na działce nr [...] nie obejmuje całego zamierzenia budowlanego. Zdaniem Kolegium, wniosek z dnia [...] października 2010r. w powiązaniu z opisem przedsięwzięcia w karcie informacyjnej, zilustrowanym na projekcie zagospodarowania działki, nie uprawnia wnioskodawcy do formułowania żądania wydania odrębnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla budowy przewidzianej na "podstawowej" części działki i odrębnej decyzji dla zagospodarowania tzw. części rezerwowej działki. W tym zakresie Kolegium wskazało, iż analogiczne stanowisko przedstawione już zostało w jego wcześniejszych decyzjach Nr [...] z dnia [...] listopada 2010r. i Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011r., skutkując uchyleniem kasacyjnym rozstrzygnięć Burmistrza, tj. decyzji Nr [...] z dnia [...] października 2010r., wydanej na wniosek z dnia [...] sierpnia 2009r. Spółki z o.o. "K", w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji benzynowej z myjnią dla samochodów osobowych oraz myjnią dla tirów i autobusów na w.w. działce Nr [...], a także decyzji Nr [...] z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie odmowy określenia, także na wniosek spółki "K", środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie trzech pawilonów handlowych wraz z parkingiem i infrastrukturą techniczną na wyżej wymienionej działce Nr [...].

Kolegium zarzuciło, iż organ I instancji przy rozstrzyganiu wniosku pominął wskazaną okoliczność. Z akt niniejszej sprawy nie wynika, by wnioskodawca cofnął wcześniejsze wnioski, co skutkowałoby umorzeniem wskazanych postępowań, z powodu ich bezprzedmiotowości. Podkreślił, iż organ I instancji, przekazując odwołanie z aktami sprawy, w piśmie przewodnim z dnia [...] czerwca 2011 r. ([...]) podał, że przed tym organem obecnie toczy się jedno postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji zlokalizowanej na działce nr [...], polegającej na budowie trzech pawilonów handlowych wraz ze stacją paliw i myjnią dla samochodów osobowych oraz myjnią dla tirów i autobusów (znak: [...]), a przedsięwzięcia te połączone zostały jako jedno postępowanie zgodnie z zaleceniami w powołanych wyżej decyzjach organu odwoławczego. Uwzględniając powyższe organ II instancji uznał, iż dokładnego wyjaśnienia i ustalenia wymaga przedmiot postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji zamierzenia budowlanego na terenie działki nr [...], by sprawa mogła być rozpatrzona i załatwiona zgodnie z prawem. Wiąże się to z koniecznością wezwania inwestora do sprecyzowania treści żądania poprzez prawidłowy, wymagany ustawą, opis przedsięwzięcia we wniosku jak i karcie informacyjnej oraz pozostałych dołączonych załącznikach, co determinować będzie sposób i zakres dalszego procedowania w kierunku przesłanek materialnoprawnych orzekania, a w konsekwencji wpłynie istotnie na wynik sprawy. Zdaniem organu odwoławczego, w zaistniałej sytuacji zachodzi konieczność przeprowadzenia w sprawie postępowania wyjaśniającego w całości (od samego początku) co skutkuje uznaniem, iż zaszły prawne przesłanki do wydania decyzji odwoławczej na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 136 i art. 15 Kpa.

W skardze na decyzję organu odwoławczego Biuro "A" spółka z o.o., zarzuciło jej naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 13 i art. 72 ust. 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - poprzez błędną wykładnię.

Zdaniem strony skarżącej, okoliczność istnienia na działce nr [...] rezerwy terenu na lokalizację innych obiektów będących przedmiotem odrębnego opracowania i postępowania administracyjnego nie zmienia zakresu przedsięwzięcia będącego przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu. Strona skarżaca wywodziła, iż każda inwestycja może być rozbudowana w pewnej perspektywie czasowej, natomiast istotne jest to, aby przedmiotem oceny oddziaływania na środowisko objąć całe przedsięwzięcie. W sytuacji zatem, gdy inwestor zdecyduje się rozbudować inwestycję stosownie do informacji zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, to wówczas powinien przeprowadzić ocenę oddziaływania na środowisko całego przedsięwzięcia. Tymczasem ocenie oddziaływania zostało poddane całe przedsięwzięcie. Ewentualna rozbudowa nie będzie technologicznie powiązana ze spornym przedsięwzięciem. Nie stanowi ono etapowo realizowanego przedsięwzięcia. We wniosku opisano pełen zakres inwestycji, nie wymaga ona etapowania i nie można jej takiego charaktery przypisać. Stąd organ błędnie zastosował w sprawie przepis art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu (...). Skarżąca wskazywał, że ustawa nie ogranicza w żaden sposób możliwości przeprowadzenia kilku postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko różnych inwestycji ( przedsięwzięć) w odniesieniu do tej samej działki. Inwestor może bowiem wystąpić o ustalenie warunków dla różnych inwestycji, kierując się troską o efektywność ekonomiczną poczynań w czasie. Konkludując wywodziła, iż organ błędnie przyjął, iż przedmiotem wniosku jest jedynie część inwestycji, co z kolei doprowadziło go do wniosku o naruszeniu art. 63 ust. 1 pkt 1 ustawy. Ponieważ jednak dla spornego przedsięwzięcia została przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko, nie doszło zatem do naruszenia wskazanego przepisu. Raport oddziaływania obejmuje całe przedsięwzięcie i nie został zakwestionowany.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

O oddalenie skargi wnieśli też uczestnicy postępowania – A. i A. małż. B., podtrzymując w piśmie procesowym z dnia [...] października 2011 r. swe stanowisko wyrażane w toku postępowania administracyjnego. Wskazali również na fakt, iż decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2011r. (znak [...]) Burmistrz odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia w postaci budowy trzech pawilonów handlowych wraz ze stacją paliw i myjnia dla samochodów osobowych oraz tirów i autobusów na działce nr [...]. Ich zdaniem, istnienie różnych rozstrzygnięć dotyczących tej samej działki nr [...] powoduje konieczność wyjaśnienia i ponownego przeanalizowania postępowań prowadzonych przed organem I instancji.

Na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 r. prezes skarżącej spółki podtrzymał stanowisko wyrażone w skardze. Wyjaśnił, iż dla działki nr [...] rozważane są różne alternatywne warianty inwestycyjne. Oświadczył, iż nie ma żadnych związków między wnioskiem skarżącej złożonym w niniejszej sprawie a dwoma wnioskami spółki "K". Wniosek skarżącej dotyczy bowiem innego, alternatywnego wariantu inwestycji w stosunku do tych, będących przedmiotem wniosków spółki "K".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:

1. Na wstępie zauważyć należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy te sprawują kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem (legalności). Usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego w wyniku orzeczenia sądu administracyjnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jej wydawaniu organy naruszyły prawo materialne lub przepisy postępowania w zakresie określonym w art. 145 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – powoływanej dalej jako: ppsa). Powołana regulacja oznacza, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o wnioskowanych przez stronę prawach czy ciążących na niej obowiązkach, a jedynie bada czy organy administracji publicznej, orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym (w odniesieniu do naruszenia prawa materialnego) czy mogącym mieć (w odniesieniu do naruszenia prawa procesowego) wpływ na wynik (sposób załatwienia) sprawy administracyjnej. Nadto wskazania wymaga, iż zgodnie z art. 133 § 1 ppsa sąd administracyjny orzeka na podstawie akt administracyjnych sprawy. Wyjaśnienia wymaga też, że w myśl przepisu art. 134 § 1 ppsa sąd administracyjny, rozpoznając zasadność skargi, nie jest związany zarzutami i wnioskami w niej zawartymi oraz powołaną podstawą prawną. Spoczywa na nim obowiązek kontroli całokształtu sprawy administracyjnej i uwzględniania dostrzeżonych uchybień organu, a nie tylko tych podnoszonych przez stronę w skardze.

2. Rozpoznając sprawę w granicach określonej powyżej kognicji, Sąd uznał iż skarga okazała się zasadna bowiem zaskarżona nią decyzja SKO zapadła z obrazą przepisów prawa procesowego i materialnego, mającą wpływ na wynik sprawy administracyjnej. Jak wynika z treści uzasadnienia decyzji organu odwoławczego, przyczynę uchylenia decyzji organu I instancji stanowiło niewyjaśnienie zakresu planowanego przedsięwzięcia. Organ powołał się na okoliczność, iż w załączonej do wniosku o wydanie decyzji środowiskowej, karcie informacyjnej inwestycji wskazano na inne postępowanie dotyczące przedsięwzięcia, które miałoby zostać zrealizowane w części rezerwy działki nr [...]. Jednocześnie organ powołał się na swoje wcześniejsze stanowisko, wyrażone w decyzjach z dnia: [...] listopada 2010r. i z [...] stycznia 2011r. dotyczących dwóch innych postępowaniach zakończonych orzeczeniami Burmistrza w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań (decyzja z dnia [...] października 2010r. znak sprawy: [...] oraz decyzja z dnia [...] października 2010r. [...]), zgodnie z którymi oceną oddziaływania na środowisko powinno zostać objęte całe przedsięwzięcie, nawet w sytuacji, gdy inwestor wnioskuje odrębnie dla poszczególnych etapów realizacji przedsięwzięcia. Organ odwoławczy wskazał, iż dokładnego wyjaśnienia i ustalenia wymaga przedmiot postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji zamierzenia budowlanego na działce nr [...] aby sprawa mogła zostać rozpatrzona i załatwiona zgodnie z prawem.

3. W związku ze stanowiskiem SKO zaprezentowanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazać należy, iż co do zasady dla danego przedsięwzięcia wydaje się jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji. Ma to miejsce także wówczas, gdy dla danego przedsięwzięcia wymagane jest uzyskanie więcej niż jednej decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. nr 199 poz. 1227 ze zm. – powoływanej jako : ustawa o udostępnianiu ), lub gdy wnioskodawca uzyskuje odrębne decyzje dla poszczególnych etapów realizacji przedsięwzięcia. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu, przez przedsięwzięcie rozumie się "zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty". Przytoczona definicja zbieżna jest z regulacją dyrektywy 85/337/EWG, zgodnie z którą przez przedsięwzięcie rozumie się wykonanie prac budowlanych lub innych instalacji lub systemów, a także inne ingerencje w środowisko przyrodnicze i krajobraz, łącznie z wydobywaniem zasobów mineralnych. W piśmiennictwie wyrażany jest pogląd ( vide: K. Gruszecki, Komentarz do Komentarz do art. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, Wyd. Presscom, wydanie 2, Wrocław 2009r. ), że jednym przedsięwzięciem są również przedsięwzięcia wzajemnie powiązane ze sobą, nawet realizowane przez różne podmioty. Przy czym ustawa wskazuje na powiązanie technologiczne jako warunek kwalifikowania jako jedno przedsięwzięcie ( wymagające jednej decyzji środowiskowej ) przedsięwzięć realizowanych przez rożne podmioty. Niewątpliwie ustawa w takim przypadku nakłada obowiązek całościowego spojrzenia na ewentualne zmiany zachodzące w środowisku, wynikające z realizacji konkretnego przedsięwzięcia oraz wzajemnych powiązań pomiędzy poszczególnymi zamierzeniami inwestycyjnymi, nawet realizowanymi przez rożne podmioty ( tak też K. Gruszewski w powołanym Komentarzu).

4. Podkreślenia wymaga, iż ustawa nie ogranicza w żaden sposób możliwości wielokrotnego występowania o ustalenie środowiskowych warunków dla różnych przedsięwzięć w odniesieniu do tej samej działki przez różnych inwestorów. Wydaje się uzasadnione, iż także jeden inwestor może skierować do organu kilka takich wniosków, w odniesieniu do tej samej działki. Na etapie wystąpienia do właściwego organu o pozwolenie na realizację danego przedsięwzięcia, korzystać będzie z jednej z takich decyzji. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia jest bowiem aktem wydawanym na początku procesu inwestycyjnego. Poprzedza ona zatem decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ( decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego ) jak też decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Jej prawny charakter pozostaje zatem zbliżony do decyzji o warunkach zabudowy. Stanowi ona zatem informację prawną dla potencjalnego inwestora o tym jakie zamierzenie inwestycyjne – z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego – może być realizowane na terenie działki objętej wnioskiem. Tak jak w przypadku decyzji o warunkach zabudowy, potencjalny inwestor nie musi na etapie ubiegania się o wydanie decyzji środowiskowej wykazywać się prawem do gruntu objętego wnioskiem.

5. Zgodnie z art. 72 ust. 5 w okresie, o którym mowa w ust. 3, 4 i 4b, dla danego przedsięwzięcia wydaje się jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się także w przypadku, gdy dla danego przedsięwzięcia jest wymagane uzyskanie więcej niż jednej z decyzji, o których mowa w ust. 1, lub gdy wnioskodawca uzyskuje odrębnie decyzje dla poszczególnych etapów realizacji przedsięwzięcia. Decyzja wydawana jest na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia (art. 73 ust. 1).

6. Łączna interpretacja wyżej wskazanych przepisów prowadzić musi do wniosku, iż zmiana zagospodarowania czy też przeznaczenia gruntu, wynikająca bądź to z jednego zamierzenia budowlanego, bądź z kilku takich zamierzeń może być traktowana jako jedno przedsięwzięcie wnioskodawcy i wymaga uzyskania jednej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację danego zamierzenia. Jednakże w odniesieniu do różnych podmiotów podejmujących się realizacji kilku przedsięwzięć, mogą być one potraktowane jako jedno przedsięwzięcie jedynie w przypadku wykazania istnienia powiązania technologicznego między tymi przedsięwzięciami.

7. W ocenie Sądu organ odwoławczy nie powołał żadnych okoliczności mogących wskazywać, iż w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją konieczności wydania jednej decyzji środowiskowej wobec wniosków pochodzących od różnych podmiotów, planujących realizację przedsięwzięć powiązanych ze sobą technologicznie.

Kolegium, rozstrzygając w zaskarżonej decyzji o uchyleniu aktu organu I instancji, skojarzyło kilka postępowań, w których wnioskodawcami są różne podmioty – rożne spółki. Prócz wszczętego w niniejszej sprawie, wnioskiem skarżącego Biura, postępowania dotyczącego realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch pawilonów handlowych wraz z parkingiem i infrastrukturą techniczną na działce nr [...], chodzi o dwa postępowania zainicjowane wnioskami spółki "K" z dnia [...] lipca 2009r. oraz z dnia [...] sierpnia 2009 r. Wniosek z dnia [...] lipca 2009r. dotyczył przedsięwzięcia polegającego na budowie trzech pawilonów wraz z parkingiem i infrastrukturą techniczną na działce nr [...]. i załatwiony został decyzją Burmistrza z dnia [...] października 2010r. ([...]) odmawiającą ustalenia środowiskowych uwarunkowań ze względu na sprzeczność z planem miejscowym (uchyloną przez SKO). Datowany na [...] sierpnia 2010r. wniosek tego samego podmiotu miał zaś za przedmiot przedsięwzięcie obejmujące budowę stacji benzynowej z myjnią dla samochodów osobowych oraz myjnią dla tirów i autobusów na tejże działce i załatwiony został decyzją Burmistrza z dnia [...] października 2010 r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dl wnioskowanej inwestycji (znak sprawy: [...]). Jak przy tym wynika z akt administracyjnych, postępowania wywołane wskazanymi wnioskami, po decyzjach kasacyjnych SKO z dnia [...] listopada 2010r. ([...]) oraz z dnia [...] stycznia 2011r. ([...]), zostały połączone do wspólnego rozpoznania w wyniku uznania, że w istocie chodzi o jedno przedsięwzięcie inwestycyjne.

8. Natomiast w odniesieniu do przedsięwzięć wskazanych w powyższych wnioskach spółki "K" oraz przedsięwzięcia opisanego we wniosku i karcie informacyjnej złożonych przez stronę skarżącą, organ odwoławczy nie wskazał na czym ma polegać potencjalne powiązanie technologiczne ani inny rodzaj powiązań, który pozwalałby na uznanie tych inwestycji za jedno przedsięwzięcie podlegające wspólnemu rozpatrzeniu. Nie uzasadnił w tym zakresie zajętego stanowiska.

9. Nawiązując do wskazanego powyżej charakteru decyzji środowiskowej zaznaczyć należy, iż potencjalny inwestor ( inwestorzy ) może rozważać dla danego terenu zamierzenia inwestycyjne o różnej skali, a tym samym i o różnym wpływie na środowisko. Tym samym przedmiotem składanych wniosków mogą być zamierzenia inwestycyjne o mniejszej lub większej skali czyli o charakterze alternatywnym, a nawet wzajemnie się wykluczającym. W niniejszej sprawie organ nie rozważył, czy wskazane przedsięwzięcia planowane przez spółkę "K" i skarżącą w zakresie ich realizacji wzajemnie się nie wykluczają, co czyniłoby bezzasadnym uchylenie zaskarżonej decyzji organu I instancji i przekazywanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Szczególnego zaś podkreślenia wymaga niedostrzeżony przez SKO fakt, iż wnioski pochodzą od różnych podmiotów. Bez znaczenia, w kontekście regulacji art. 33 § 1 Kpa (nie przewidującego ograniczeń dla ustanowienia pełnomocnikiem strony osoby fizycznej), dla takiego uznania pozostaje okoliczność, że pełnomocnikami spółki "K" w postępowaniach wywołanych jej wnioskami z dnia [...] lipca i [...] sierpnia 2010 r. pozostawali J.K. i R.S., członkowie zarządu spółki "A", będącej stroną postępowania wywołanego wnioskiem z dnia [...] października 2010 r. Także okoliczność, iż wnioski obu spółek dotyczą tej samej działki nie stanowi podstawy do łączenia planowanych przez nie inwestycji w jedno przedsięwzięcie, a to zważywszy na wskazany już uprzednio charakter decyzji środowiskowej.

10. W ocenie Sądu, kontrolowane orzeczenie organu odwoławczego należy uznać za przedwczesne i wydane z naruszeniem art. 138 § 2 Kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Skoro Kolegium powzięło wątpliwość, co do zakresu przedsięwzięcia lub jego powiązań technologicznych z innym przedsięwzięciem powinno, działając w oparciu o przepis art. 136 Kpa, zwrócić się do wnioskodawcy o sprecyzowanie zakresu i charakteru przedsięwzięcia oraz o wyjaśnienie kwestii powiązania go z inwestycjami planowanymi przez spółkę "K", które były już przecież przedmiotem analizy organu. Dopiero ustalenia poczynione w tym zakresie dawałyby organowi podstawy do ustalenia i oceny, czy w sprawie zachodzi konieczność rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] października 2011 r. łącznie z wnioskiem ( tj. połączonymi już wnioskami) spółki "K" i zakończenia go jedną decyzją środowiskową. Tym samym dopiero wykazanie takiej konieczności uzasadniałoby podjęcie przez SKO rozstrzygnięcia o charakterze kasacyjnym. W stanie faktycznym sprawy ustalonym na dzień wydania zaskarżonej decyzji Kolegium nie wykazało, aby istotnie doszło do naruszenia przez organ I instancji przepisów postępowania, a także powołanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przepisów art. 3 ust. 1 pkt 13, art. 63 ust. 1 pkt 1, art. 66 ust. 1 pkt 1, art. 72 ust. 5 i art. 73 ust. 1 i art. 74 ustawy o udostępnianiu informacji (...). W zasadzie stanowisko Kolegium opiera się jedynie na wywiedzionym z karty informacyjnej przedsięwzięcia zwrocie: "na terenie wyznaczono również rezerwy na lokalizację innych obiektów będących przedmiotem odrębnego opracowania i postępowania administracyjnego" w oparciu o który skonstruowana została konkluzja, że Burmistrz nie objął postępowaniem całego planowanego przedsięwzięcia.

11. Mając zatem na uwadze przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ppsa, uznać należało, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania i prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Konsekwencją wyniku sporu jest rozstrzygnięcie o kosztach podjęte na podstawie przepisu art. 200 § 1 ppsa.

12. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Kolegium zobligowane będzie do poczynienia ustaleń nakierowanych na wyjaśnienie kwestii, czy inwestycje objęte wnioskami skarżącej i spółki "K" stanowią jedno przedsięwzięcie w rozumieniu przepisów ustawy o udostępnianiu informacji (...) z uwzględnieniem faktu prowadzenia odrębnego postępowania z wniosku tejże spółki. Negatywna odpowiedź na wskazane pytanie obligować zaś będzie organ odwoławczy do merytorycznego rozpoznania sprawy, co stanowi istotę postępowania odwoławczego.