Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 715/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargi
Powołane przepisy: article: art. 106 § 1-3, art. 145 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 41 ust. 3, art. 41 ust. 6a, art. 41 ust. 6b
journal: Dz.U. 2022 poz 699
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j.)
article: art. 119 pkt 2, art. 120, art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2023 r. sprawy ze skarg D. sp. z o.o. z siedzibą w L. i E. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 sierpnia 2022r. nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów oddala skargi


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2022 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej "Kolegium"), po rozpatrzeniu zażalenia D. sp. z o.o. z siedzibą w L. oraz E. O., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza K. (zwanego dalej "Burmistrzem") z dnia 4 lipca 2022 r., [...], w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy.

Pismem z dnia 23 czerwca 2022 r. Starosta K. (zwany dalej "Starostą"), działając na podstawie art. 106 § 1-3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 z późn. zm., dalej "K.p.a.") w związku z art. 41 ust. 6a i 6b ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 699 z późn. zm., dalej "u.o."), zwrócił się do Burmistrza [...] o zaopiniowanie wniosku D. sp. z o.o. z siedzibą w L. w sprawie wydania zezwolenia na zbieranie odpadów (gleby i ziemi, w tym kamieni) na działkach nr [...] i [...], położonych w K. pomiędzy ul. [...], [...], [...] i [...] (k. [...] akt administracyjnych). Starosta podkreślił, że na powyższym terenie są liczne protesty mieszkańców pobliskich osiedli mieszkaniowych ze względu na uciążliwe warunki życia związane z prowadzoną tam działalnością gospodarczą (stacja paliw, hale magazynowe, parking).

Postanowieniem z dnia 4 lipca 2022 r., [...], Burmistrz negatywnie zaopiniował wniosek D. sp. z o.o. z siedzibą w L. w sprawie wydania zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie działek nr [...] i [...] w K. (k. [...]-[...] akt administracyjnych).

W uzasadnieniu organ wskazał, że dla działek wskazanych w przedmiotowym wniosku został przyjęty miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą nr XV/111/2015 Rady Miejskiej w Krotoszynie z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Krotoszyna w rejonie ulic Mickiewicza, Kobylińskiej, Dworcowej, Klemczaka i Benickiej (Dz. Urz. Woj. Wielk. z 2015 r. poz. 7872, dalej "uchwała nr XV/111/2015"). Burmistrz zaznaczył, że przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 503) oraz ogólne zasady wykładni prawa, nie nakładają na organy gminy obowiązku wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości co do interpretacji uchwalonych postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wykładni aktu normatywnego dokonuje w sposób wiążący organ stosujący dany akt, a prawidłowość dokonanej wykładni podlega kontroli właściwych organów. Burmistrz podkreślił, że ma on obowiązek ocenić – jako organ stosujący dany akt – czy dane zamierzenie inwestycyjne nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze powyższe ustalił, że działki nr [...] i [...] znajdują się na terenie oznaczonym w uchwale nr XV/111/2015 symbolem [...], dla którego przeznaczenie określono jako:

1) usługi: handlu detalicznego w tym obiekty handlowe o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2, gastronomii i rozrywki, turystki, sportu i wypoczynku, kultury, rzemiosła oraz usługi typu biurowego;

2) obsługa komunikacji samochodowej: parkingi terenowe i piętrowe, stacje paliw płynnych, dworzec autobusowy wraz z niezbędną infrastrukturą typu: myjnie, stacje obsługi i remontów oraz kontroli pojazdów;

3) dodatkowo dla terenu [...] handel hurtowy, bazy, składy i magazyny.

Ponadto niewielka część działki nr [...] znajduje się również na terenach przeznaczonych pod drogi. Zdaniem Burmistrza, takie inwestycje jak składy są dopuszczone na przedmiotowym terenie, jednakże dodatkowo, czyli jako uzupełnienie przeznaczenia tego terenu określonego jako "usługi centrotwórcze". Analizując zatem sposób zagospodarowania omawianego terenu można stwierdzić, że prowadzenie działalności związanej ze zbieraniem odpadów (gleby i ziemi, w tym kamieni) nie jest funkcjonalnie połączone z istniejącym zagospodarowaniem tego obszaru miasta (parking, hale magazynowe, stacja paliw). Ponadto obszar ten znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie terenów zabudowy mieszkaniowej i zamieszkania zbiorowego, które należy chronić przed ewentualnymi uciążliwościami. Zgodnie z § 6 pkt 5 uchwały nr XV/111/2015 "w przypadku przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu, dla terenów wymagających ochrony akustycznej należy stosować środki ochrony akustycznej w celu odpowiedniego klimatu akustycznego", a takimi obszarami są niewątpliwie tereny zabudowy mieszkaniowej.

Pismem z dnia 11 lipca 2022 r. D. sp. z o.o. z siedzibą w L. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie (k. [...] akt administracyjnych).

W uzasadnieniu spółka wskazała, że stwierdzenie Burmistrza, iż "takie inwestycje jak składy są dopuszczone na przedmiotowym terenie" powinno skutkować pozytywną opinią. Planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – stanowi funkcję dodatkową (uzupełniającą), przez jaką należy rozumieć inne funkcje i formy zagospodarowania, które wzbogacają lub uzupełniają funkcję wiodącą. Zaznaczono również, że w uchwale nr XV/111/2015 nie znajduje się przepis wskazujący na możliwość realizacji inwestycji należącej do kategorii uzupełniających jedynie w powiązaniu z funkcją podstawową. Zatem inwestycja o funkcji dodatkowej nie musi współistnieć z zabudową o funkcji wiodącej.

Pismem z dnia 11 lipca 2022 r. zażalenie na powyższe postanowienie Burmistrza złożył także E. O. – użytkownik wieczysty działek nr [...] i [...] – wnosząc o jego uchylenie (k. [...] akt administracyjnych).

W uzasadnieniu została powielona argumentacja przedstawiona przez D. sp. z o.o. z siedzibą w L. . Ponownie wskazano na fakt, że z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie można jednoznacznie wyprowadzić normy, która nakazywałaby realizację zabudowy uzupełniającej (dodatkowej) wyłącznie na działce, na której zrealizowana jest funkcja wiodąca.

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2022 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Burmistrza [...].

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że formułowane przez Burmistrza stanowisko opiniujące w przedmiocie zgodności planowanego przedsięwzięcia z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego powinno być oparte o porządek prawny i nawiązywać do kompetencji i zadań publicznych organu zbieżnych z istotą sprawy, w której ma być wydana decyzja. W art. 41 ust. 6a u.o. nie wskazano, jakie są wymogi dotyczące opinii organu wykonawczego gminy. Zasadne wydaje się przyjęcie, że taka opinia powinna zawierać stanowisko organu w aspekcie zadań gminy, wiążących się z przedmiotem rozstrzygnięcia. Do zadań gminy należą m.in. sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej. W ocenie Kolegium, z uwagi na treść uchwały nr XV/111/2015 oraz bliską lokalizację zabudowy wielorodzinnej, Burmistrz miał prawo negatywnie zaopiniować przedłożony wniosek. Organ wyjaśnił powody swojej negatywnej opinii. W ocenie Kolegium w niniejszej sprawie zasadne jest uznanie, że zabudowa uzupełniająca powinna być zlokalizowana na działce, na której zrealizowana jest funkcja wiodąca. Kolegium zaznaczyło również, że przedmiotowa opinia nie ma wiążącego charakteru dla organu administracji wydającego zezwolenie (starosty). W przypadku wydania negatywnej opinii przez organ wykonawczy gminy, starosta może nadal wydać decyzję udzielającą zezwolenia. Obowiązki organu współdziałającego w zakresie postępowania wyjaśniającego i obowiązki organu prowadzącego postępowanie administracyjne, zmierzające do wydania merytorycznej decyzji kończącej to postępowanie, nie są tożsame. To na organie prowadzącym postępowanie główne spoczywa obowiązek poczynienia ustaleń faktycznych w zakresie niezbędnym do zastosowania określonego przepisu materialnoprawnego i tym samym merytorycznego załatwienia sprawy. Niewątpliwie organ współdziałający powinien zbadać sprawę pod określonym kątem. Nie znaczy to jednak, że zobligowany jest do ustalenia okoliczności uzasadniających merytoryczne rozstrzygnięcie w takim zakresie jak ma to uczynić organ załatwiający sprawę.

Pismem z dnia 15 września 2022 r. D. sp. z o.o. z siedzibą w L. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu opisane wyżej postanowienie Kolegium wnosząc o:

1) uwzględnienie skargi przez Kolegium w trybie autokontroli poprzez uchylenie własnego postanowienia z dnia 26 sierpnia 2022 r., [...] oraz poprzedzającego go postanowienia Burmistrza z dnia 4 lipca 2022 r., [...] i wydanie nowego rozstrzygnięcia;

2) uchylenie zaskarżonego postanowienia Kolegium oraz poprzedzającego go postanowienia Burmistrza w przypadku nieuwzględnienia skargi przez Kolegium w trybie autokontroli;

3) zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżąca Spółka wskazała, że podtrzymuje zarzuty podniesione w zażaleniu. Ponadto zwróciła uwagę, że zbieranie odpadów (gleby i ziemi, w tym kamieni) nie jest bardziej uciążliwe niż istniejące na tym terenie, ale zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, takie obiekty jak: duży parking (głównie dla samochodów ciężarowych) o powierzchni ponad 12,8 tys. m2, dwie hale magazynowe o łącznej powierzchni ponad 5,4 tys. m2 czy stacja paliw. Przedmiotowy teren był w przeszłości terenem przemysłowym – dużym tartakiem i takie jest też jego obecne przeznaczenie (tereny przemysłowe o symbolu Ba). Nie jest prawdą, że w bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się zabudowa mieszkaniowa. W bezpośrednim sąsiedztwie istnieją natomiast obiekty przemysłowe o charakterze bardzo uciążliwym, takie jak: bocznice i stacja dworca kolejowego, teren dworca autobusowego, hurtownie itp. Przedmiotowe działki nr [...] i [...] są oddzielone od terenów mieszkalnych (bloków przy ul. [...]) dużymi halami magazynowymi, które stanowią w istocie szczelną "barierę dźwiękową". Mając na uwadze powyższe nie powinno ulegać wątpliwości, że planowana inwestycja jest zgodna z uchwałą nr XV/111/2015. Skarżąca dodatkowo załączyła także pozytywną opinię W. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 26 sierpnia 2022 r. w sprawie wydania zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie działek nr [...] i [...] w K..

Skarga została zarejestrowana pod sygn. II SA/Po [...].

Pismem z dnia 2 września 2022 r. E. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na opisane wyżej postanowienie Kolegium o treści identycznej – zarówno co do zarzutów jak i argumentacji – jak skarga D. sp. z o.o. z siedzibą w L. .

Skarga została zarejestrowana pod sygn. II SA/Po [...].

W odpowiedzi na obie skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko.

Postanowieniem z dnia 3 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 111 § 1 P.p.s.a. połączył sprawę II SA/Po [...] do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą II SA/Po [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skargi okazały się niezasadne.

Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy ustalenia, czy Burmistrz – jako organ opiniujący wniosek D. sp. z o.o. z siedzibą w L. w sprawie wydania zezwolenia na zbieranie odpadów – mógł zasadnie wydać negatywną opinię w tym zakresie.

Zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 699 z późn. zm., dalej "u.o.") "organ właściwy wydaje zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na miejsce prowadzenia zbierania odpadów lub przetwarzania odpadów. Wymóg zasięgania opinii prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu, jeżeli jest on organem właściwym do wydania zezwolenia". Organem właściwym, wskazanym w przywołanym przepisie, zgodnie z art. 41 ust. 3 u.o. jest:

1) marszałek województwa:

a) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

b) dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w procesie odzysku polegającym na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w wyrobisku lub zapadlisku odpadów jest nie mniejsza niż 10 Mg na dobę lub całkowita pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 25 000 Mg,

c) dla instalacji komunalnych,

d) do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg;

2) starosta – w pozostałych przypadkach.

Powyższa regulacja zobowiązuje organ właściwy do wydania zezwolenia na zbieranie lub zezwolenia na przetwarzanie albo łącznego na zbieranie lub przetwarzanie odpadów – w niniejszej sprawie Starostę [...] – do zasięgnięcia (przed wydaniem zezwolenia) opinii organu wykonawczego gminy.

Do opinii wymaganej przez art. 41 ust. 6a u.o. stosuje się art. 106 K.p.a., co oznacza, że właściwy organ zwraca się do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o wydanie opinii, zawiadamiając o tym stronę, czyli wnioskującego o wydanie zezwolenia. Organ wykonawczy gminy ma dwa tygodnie na wydanie opinii, a sama opinia przyjmuje postać postanowienia, na które stronie, tj. wnioskującemu o wydanie zezwolenia, przysługuje zażalenie. Jeżeli wójt, burmistrz lub prezydent miasta nie wydał postanowienia we wskazanym terminie, to zgodnie z art. 41 ust. 6b u.o. przyjmuje się, że wydał opinię pozytywną.

Należy szczególnie podkreślić, że opinia przewidziana w art. 41 ust. 6a u.o. nie wiąże organu właściwego do wydania zezwolenia (żadna opinia ze swej istoty nie jest wiążąca), a zatem organ ten może wydać zezwolenie mimo negatywnej opinii oraz może odmówić wydania zezwolenia mimo pozytywnej opinii (tak też: D. Danecka, W. Radecki, Komentarz do art. 41, [w:] D. Danecka, W. Radecki, Ustawa o odpadach. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2022, LEX/el.). Jedynie wydanie zezwolenia bez uprzedniego zasięgnięcia opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta pociąga za sobą wadę decyzji o zezwoleniu uzasadniającą wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a.

Dodatkowo należy wskazać, że ustawodawca nie sprecyzował zakresu opinii wydawanej w trybie art. 41 ust. 6a u.o., co oznacza, że w ogóle nie normuje on zakresu kognicji organu opiniującego wniosek o wydanie pozwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów, w tym w szczególności nie ogranicza zakresu przedmiotowego takiej opinii (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 września 2021 r., II SA/Lu 275/21, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, co następuje. Burmistrz [...] postanowieniem z dnia 4 lipca 2022 r., [...], negatywnie zaopiniował wniosek D. sp. z o.o. z siedzibą w L. w sprawie wydania zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie działek nr [...] i [...] w K.. W uzasadnieniu powyższego postanowienia powołał kilka argumentów przemawiających za negatywnym zaopiniowaniem przedmiotowego wniosku. Po pierwsze, wskazał, że takie inwestycje jak składy są dopuszczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obejmującym przedmiotowy teren, dodatkowo, czyli jako uzupełnienie przeznaczenia tego terenu określonego jako "usługi centrotwórcze". Po drugie, zdaniem Burmistrza prowadzenie działalności związanej ze zbieraniem odpadów (gleby i ziemi, w tym kamieni) nie jest funkcjonalnie połączone z istniejącym zagospodarowaniem tego obszaru miasta (parking, hale magazynowe, stacja paliw). Po trzecie, wskazał, że niewielka część działki nr [...] znajduje się na terenach przeznaczonych pod drogi. Po czwarte, organ podkreślił, że analizowany obszar znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie terenów zabudowy mieszkaniowej i zamieszkania zbiorowego, które należy chronić przed ewentualnymi uciążliwościami (zgodnie z § 6 pkt 5 uchwały nr XV/111/2015).

Powyższe argumenty, zawarte w postanowieniu Burmistrza, niewątpliwie mają charakter argumentów prawnych i dotyczą zgodności opiniowanego wniosku z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, zwłaszcza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Należy podzielić stanowisko przedstawione w orzecznictwie wskazujące, że opinia w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów powinna być oparta o porządek prawny i powinna zasadniczo nawiązywać do kompetencji i zadań publicznych organu opiniującego zbieżnych z istotą sprawy, w której ma być wydana decyzja (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 listopada 2019 r., II SA/Kr 1117/19, orzeczenia.nsa.gov.pl). W przywołanym wyroku wskazano również, że przedmiotowa opinia może nawet formułować pewne uwagi, zastrzeżenia, postulaty, a także warunki, które mogą dotyczyć oceny stanu faktycznego i nie korespondować wprost z przepisem prawa materialnego, a być czynione np. z perspektywy oceny sprawy pod kątem dobra gminy – jednakże nie powinny one przeważać w sentencji postanowienia o negatywnej opinii współdziałającego.

W niniejszej sprawie Burmistrz jako organ opiniujący – jak już podkreślono – powołał w uzasadnieniu postanowienia argumentację prawną, z której poprawnością polemizują skarżący. Należy jednak podkreślić, że organ miał prawo wyrazić własne stanowisko interpretacyjne. Poprawność tego stanowiska oceni organ właściwy w sprawie, czyli Starosta [...], który wydając decyzję uwzględni albo nie uwzględni stanowisko organu opiniującego. Należy również podzielić stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny wskazujące, że obowiązki organu współdziałającego w zakresie postępowania wyjaśniającego i obowiązki organu prowadzącego postępowanie administracyjne, zmierzając do wydania merytorycznej decyzji, kończącej to postępowanie nie są tożsame. To na organie prowadzącym postępowanie główne spoczywa obowiązek poczynienia ustaleń faktycznych w zakresie niezbędnym do zastosowania określonego przepisu materialnoprawnego i tym samym merytorycznego załatwienia sprawy. Organ współdziałający nie jest zobligowany do ustalenia okoliczności uzasadniających merytoryczne rozstrzygnięcie w takim zakresie jak ma to uczynić organ załatwiający sprawę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2016 r., II GSK 847/15, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Dodatkowo Sąd orzekający w niniejszym sprawie pragnie zaznaczyć, że istotne jest, aby organ właściwy w sprawie wydania zezwolenia miał możliwość zapoznania się z różnymi stanowiskami interpretacyjnymi co do obowiązujących przepisów prawnych. Powyższe pozwoli na bardziej wnikliwą analizę obowiązujących regulacji, a tym samym dokładniejszą wykładnię przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia. Należy podkreślić, że organ opiniujący ma możliwość wyrażenia własnego stanowiska interpretacyjnego, także mając na względzie ocenę sprawy z perspektywy pozaprawnej – tzn. takiej, która nie będzie korespondować wprost z przepisem prawa materialnego – np. dobra gminy. Powyższe jest w stanie dokonać jedynie organ opiniujący, którym jest organ wykonawczy gminy, gdyż działa on na poziomie lokalnym. Marszałek województwa albo starosta może uwzględnić tę perspektywę albo ją odrzucić, gdyż przedmiotowa opinia nie jest dla niego wiążąca.

Podsumowując, skargi w niniejszej sprawie nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie Kolegium i poprzedzające je postanowienie Burmistrza odpowiadają prawu – przy ich wydawaniu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego czy przepisów postępowania, które miały lub mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm., dalej "P.p.s.a.").

Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 P.p.s.a.