Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2429/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ubezpieczenia
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154 ust. 6
journal: Dz.U. 2015 poz 581
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r.o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2016 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. (dalej także Prezes NFZ) działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2015 r. nr 581), zwanej dalej "ustawą o świadczeniach" w zw. z art. 5 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. p. 1290) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt VISA/Wa 989/12 z dnia 23 stycznia 2013 r. uchylającym zaskarżoną przez J. S. prowadzącego działalność leczniczą jako N. ul. [...],[...] (dalej także jako "świadczeniobiorca" lub "skarżący"), decyzję nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2012 r. po powtórnym rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez świadczeniobiorcę od decyzji nr [...] Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia znak: [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. oddalającej odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne dla dzieci i młodzieży do 18 roku życia o kodzie postępowania numer [...] na obszarze: [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] października 2011 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił postępowanie konkursowe w rodzaju leczenie stomatologiczne w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne dla dzieci i młodzieży do 18 roku życia, o kodzie postępowania nr [...] na okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2014 r., na terenie [...].

Do postępowania zostało złożonych [...] ofert.

Zgodnie z ogłoszeniem przedmiotowego postępowania, ofertę należało złożyć Dyrektorowi Oddziału Wojewódzkiemu NFZ pod rygorem odrzucenia w formie pisemnej z podpisanymi wszystkimi stronami dokumentów należących do oferty oraz w formie elektronicznej, w zamkniętych kopertach lub paczkach z pieczątką oferenta, w terminie do dnia [...] listopada 2011 r.

W części jawnej konkursu ofert komisja konkursowa zgodnie z art. 142 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach stwierdziła prawidłowość ogłoszenia konkursu oraz liczbę złożonych ofert. Po wezwaniu do usunięcia braków formalnych [...] oferentów i odrzuceniu w całości [...] oferty, komisja konkursowa przyjęła w dniu [...] listopada 2011 r. co do dalszego postępowania [...] oferty. W rankingu otwarcia oferta skarżącego została sklasyfikowana na 32 pozycji z łączną liczbą 38,333 punktów w tym za:

• ofertę cenową – 20 000 punktów,

• jakość – 7 500 punktów,

• dostępność 10 833 punktów.

Następnie, komisja konkursowa, na podstawie art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach, w celu ustalenia liczby i ceny planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej przeprowadziła negocjacje z oferentami zakwalifikowanymi do części niejawnej. W wyniku negocjacji, w dniu [...] grudnia 2011 r., ustalono cenę jednostkową ([...] zł/pkt) oraz liczbę (72 000 pkt) planowanych świadczeń.

Ostatecznie, w rankingu końcowym po negocjacjach, oferta skarżącego została sklasyfikowana na 34 pozycji. W wyniku uszeregowania ofert w kolejności wynikającej z łącznej liczby punktów oceny i przy uwzględnieniu wyników negocjacji, komisja konkursowa dokonała wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym, aż do wyczerpania wartości zamówienia określonej w ogłoszeniu.

Komisja konkursowa dokonując rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania w dniu [...] grudnia 2011 r. nie wybrała oferty skarżącego, ze względu na wyczerpanie środków finansowych, które przeznaczył zamawiający m świadczenia zdrowotne, będące przedmiotem zamówienia oraz ze względu NA uzyskaną w postępowaniu przez ww. podmiot liczbę 38,333 punktów.

W wyniku przeprowadzenia przedmiotowego konkursu wybrano 25 ofert, które w rankingu końcowym uzyskały co najmniej 53,333 punktów. Najwyżej oceniona oferta uzyskała 91,000 punktów.

W dniu [...] grudnia 2011 r. skarżący złożył w siedzibie Oddziału Wojewódzkiego NFZ odwołanie od rozstrzygnięcia powyższego postępowania. W uzasadnieniu odwołania skarżący podał, że od dziesiątek lat wykonujemy świadczenia dla Gminy [...] rejonu [...] okolicznych podmiejskich wsi i byłej wsi [...] włączonej do miasta [...] w 1988 r. Siedziba placówki medycznej od lat [...] ubiegłego wieku mieściła się we wsi [...] i obejmuje obszar w promieniu 15 km i w zakresie opieki stomatologicznej przez cały czas placówka wykonywała świadczenia stomatologiczne zatrudniając w pełnym wymiarze dwóch stomatologów. Jak wskazał skarżący, zmieniony system składania ofert terytorialnie dla gmin uniemożliwiał wygenerowanie ofert dla Gminy [...]. Skarżący dodał, liczby progowej nie może w tym wypadku przesądzać o pozbawieniu placówki kontraktu, a tym samym podopiecznych. O pomyłce, jak podał skarżący, informował Komisję w dniu [...] listopada 2011 r. Skarżący dodał, że placówka powstała w wyniku doprowadzenia do upadłości ZOZ [...] i od kilku lat boryka się z zaszłościami.

Po przeprowadzeniu analizy akt sprawy, Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] oddalił w całości ww. odwołanie skarżącego.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ szczegółowo przedstawił przebieg przedmiotowego postępowania konkursowego oraz przepisy prawa, które je regulują. Stwierdził, że w postępowaniu tym nie naruszono zasad jego przeprowadzania wynikających z ustawy o świadczeniach, aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie oraz zarządzeń wydanych przez Prezesa Funduszu, w szczególności nie zostały naruszone podstawowe zasady takie jak równe traktowanie świadczeniodawców, niezmienność warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania oraz przestrzeganie określonych w ogłoszeniu procedur. W podsumowaniu swojego stanowiska stwierdził, że nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącego i nie ma podstaw do uwzględnienia odwołania w całości.

Od powyższej decyzji skarżący złożył w dniu [...] stycznia 2012 r. odwołanie do Prezesa Funduszu. Skarżący, odnosząc się do postępowań konkursowych o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne dla dzieci i młodzieży do 18 roku życia na terenie miasta [...] wnioskował o umożliwienie kontynuacji ww. kontraktów, gdyż został pozbawiony takiej możliwości z powodu błędów elektronicznych. Nadto, jak podał, oferty dla Gminy [...] nie mógł wygenerować z racji blokady elektronicznej dla tego terenu. Skarżący zwrócił również uwagę na zjawisko składania nieuczciwych ofert i wynikający stąd fakt braku konkurencyjności jego oferty. Podniósł także kwestię historycznych uwarunkowań obecnej sytuacji na rynku zdrowotnym w [...].

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] marca 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ. Prezes NFZ wskazał między innymi, że stosownie do art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Narodowy Fundusz Zdrowia zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych wart. 153 i 154. Zgodnie z art. 154 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może złożyć w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania do Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję. Od decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu w przedmiocie odwołania od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu. Prezes Funduszu rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie.

Prowadząc postępowanie w II instancji, Prezes Funduszu ma za zadanie ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę administracyjną oraz ocenić prawidłowość decyzji wydanej w I instancji. Z powołanych powyżej przepisów art. 1 i 4 ust. 1 i art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach wynika, że przedmiotem rozstrzygania przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu oraz Prezesa Funduszu jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego się, wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Stąd Prezes Funduszu badając prawidłowość decyzji wydanej w I instancji ma na względzie również kontrolę prawidłowości postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Przedmiot badania organów obu instancji jest zatem skonkretyzowany do określonego podmiotu i do określonych czynności komisji, podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Oznacza to, jak podał Prezes NFZ, że organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Nie powielają zatem czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji powoływanej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Organy obu instancji zobowiązane są zbadać, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego.

Prezes NFZ podkreślił, że zasadami przeprowadzenia postępowania, które określa ustawa o świadczeniach są w szczególności: równe traktowanie świadczeniodawców, niezmienność warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania oraz przestrzeganie określonych w ogłoszeniu procedur.

Mając powyższe na uwadze, Prezes NFZ wskazał, że skarżący nie przedstawił w ww. odwołaniu żadnych zarzutów dotyczących sposobu przeprowadzenia przedmiotowego postępowania konkursowego.

Odnosząc się do kwestii pomyłki popełnionej przez skarżącego Prezes NFZ stwierdził, że okoliczność ta nie odnosi się do ww. postępowania konkursowego, ale wynika z faktu sporządzenia przez skarżącego jednego odwołania odnoszącego się do dwóch konkursów ofert na udzielanie od dnia 1 stycznia 2012 r. świadczeń opieki zdrowotnej. Nadto Prezes NFZ, odnosząc się do uwagi dotyczącej dotychczasowej współpracy skarżącego z NFZ podkreślił, że wśród kryteriów ocenianych w ww. postępowaniu konkursowym, na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawnych i zarządzeń Prezesa Funduszu, nie ma kryterium oceniającego fakt ww. współpracy oraz długości jej trwania. Wobec uwagi o podziale na obszary kontraktowania Prezes NFZ zauważył, że zgodnie z art. 107 ust. 5 ustawy o świadczeniach do zadań Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego należy przeprowadzanie postępowań o zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz zawieranie umów. Konsekwencją wypełnienia tak określonych obowiązków dyrektora oddziału jest również określenie obszarów kontraktowania, celem zapewnienia dostępności, czyli właściwego dostępu świadczeniobiorcom do świadczeń w danym rodzaju. Jak podkreślił Prezes NFZ, szczegółowa analiza wykazała, iż wszystkie oferty zostały poddane jednolitej ocenie poprzez sprawdzenie warunków niezbędnych do realizacji świadczeń, określonych w warunkach zawierania umów oraz pod kątem kryteriów oceny ofert, obowiązujących w przedmiotowym postępowaniu.

Prezes NFZ wskazał, że Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ jako jednostka sektora finansów publicznych musi uwzględniać podczas zawierania umów rachunek ekonomiczny. Ponadto na podstawie ustawy o świadczeniach, rola Funduszu sprowadza się do zbierania ofert świadczeniodawców, a następnie wynegocjowania z nimi odpowiedniej ceny i ilości świadczeń, aby osiągnąć najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Jeśli natomiast część oferentów spełnia oczekiwane warunki cenowo-ilościowe i warunki te mieszczą się w przedmiocie zamówienia, to wybór ofert odbywa się na zasadach konkurencyjnych, a oferty z niewystarczającą ilością punktów oceny nie zostają zakwalifikowane do zawarcia umowy.

Jak podkreślił Prezes NFZ, analiza postępowania konkursowego potwierdza jego przeprowadzenie zgodnie z przepisami prawa oraz przestrzeganiem zasad w nich zawartych jednakowo w stosunku do wszystkich oferentów biorących udział w tym postępowaniu. Nie miało miejsca naruszenie art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, bowiem Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ zachował zasady równego traktowania oferentów zarówno w zakresie ogłoszenia, jak również przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne.

Prezes NFZ podał, że podstawą do oceny oferty skarżącego były określone w odpowiednich zarządzeniach Prezesa Funduszu warunki wymagane i dodatkowe do udzielania świadczeń w poszczególnych rodzajach, natomiast o ostatecznej ocenie decydowały warunki, jakimi rzeczywiście dysponował starający się o zawarcie umowy świadczeniodawca, oceniane według kryteriów ustalonych przez Prezesa Funduszu. W związku z tym, zgodnie z ideą konkursu ofert, zadaniem komisji konkursowej jest wybór ofert najkorzystniejszych. Oferta skarżącego nie została wybrana. W przedmiotowym konkursie złożono oferty, które uzyskały wyższą ocenę punktową i te oferty, jako najkorzystniejsze zostały wybrane w celu zawarcia umowy.

W skardze wniesionej na powyższą decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia skarżący powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ, wnosząc o uznanie jej za nieskuteczną i szkodliwą w pojęciu również dobra publicznego.

Jak podał skarżący, sytuacja pozbawienia go możliwości podpisania kontraktu powstała w wyniku nieuznania pomyłki elektronicznej.

Skarżący przypomniał, że przychodnia, w której miały być udzielane świadczenia, ma siedzibę na terenie byłej wsi [...], niedawno włączonej do miasta [...]. Od zawsze, jak podał skarżący, placówka ta była przychodnią dla Gminy [...], tj. dla okolicznych [...] wsi Gminy [...] Powiatu [...] oraz szkół i przedszkola. Podkreślił, że Gmina [...] nie ma żadnej innej placówki medycznej. Zdaniem skarżącego, elektroniczny program ofertowy NFZ nie jest w stanie rozróżnić takiego stanu i z tego powodu, mógł on składać jedynie ofertę z terenu [...].

Jak podał skarżący, skoro zgłoszony błąd został uznany za istotny, to tym bardziej liczne błędy w wydanych decyzjach winny stanowić podstawę do uznanie ich za nieważne. Skarżący przywołując błąd w wypełnieniu przez organ szablonu odpowiedzi, sprowadzający się do określenia rodzaju świadczeń, tj. świadczeń w zakresie fizjoterapii, stwierdził, że winien on stanowić podstawę do uznania wydanych decyzji za błędne. Skarżący zwrócił uwagę, że Prezes NFZ podpisał i wydał dwie decyzje z błędami dotyczące stomatologii o numerach [...] i [...], określając kody postępowań na [...] i [...], dokonując w obu decyzjach wpisu "świadczenia ogólnostomatologiczne dla dzieci i młodzieży do 18 roku życia".

Zdaniem skarżącego, błędnie i różnie podane zostały w obu decyzjach numery obszarów rozpisanych ofert, tj. [...] i [...] [...] [...] dla tej samej przychodni. Nadto skarżący zwrócił uwagę na błędne posłużenie się przez Prezesa NFZ w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. nazwą organu prowadzącego postępowanie.

Nadto wskazano, że obecnie rejestruje się bez opamiętania setki nowych palcówek medycznych, po kilka na jednej ulicy i toleruje się w tym procesie rażąco nieuczciwą konkurencję. Jednocześnie, co podkreślił skarżący w związku z podjętym rozstrzygnięciem konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, pozbawia się całe gminy i populacje podstawowego zabezpieczenia medycznego dla ludzi biednych.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt VISA/Wa 989/12 uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu.

Sąd uznał skargę za zasadną aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazano. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał na wstępie jaki charakter posiada postępowanie prowadzone przed organami Narodowego Funduszu Zdrowia (Dyrektorem Oddziału Wojewódzkiego NFZ i Prezesem NFZ), wszczęte w wyniku odwołania od rozstrzygnięcia postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń z opieki zdrowotnej.

Wojewódzki Sad Administracyjny, podkreślił że istotne w tym zakresie znaczenie mają dwa artykuły ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych: art. 152 i art. 154. Według art. 152 ust. 1 u.s.o.z. świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Przepis art. 154 ust. 1 zdanie pierwsze u.s.o.z. stanowi, że świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie (zd. pierwsze ust. 3 art. 154).

Postępowanie zainicjowane odwołaniem jest więc w istocie postępowaniem administracyjnym (dwuinstancyjnym), kończącym się wydaniem w każdej instancji decyzji administracyjnej, pełniącym funkcję postępowania kontrolnego w stosunku do postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (postępowania konkursowego lub postępowania w trybie rokowań). Odwołanie jako środek zaskarżenia służy, co do zasady, weryfikacji zaskarżonego rozstrzygnięcia, umożliwiającej jego wzruszenie. Można nawet powiedzieć, że cechą charakterystyczną instytucji odwołania jest dążenie do wyeliminowania tą drogą z obrotu prawnego określonego rozstrzygnięcia.

Z art. 154 ust. 1 u.s.o.z. wynika, że przedmiotem kontroli w postępowaniu administracyjnym, wszczętym odwołaniem jest rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy (z uwzględnieniem wyłączeń określonych w art. 152 ust. 2 ustawy), polegające na dokonaniu wyboru świadczeniodawców, z którymi zostaną zawarte umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, i - siłą rzeczy wskazujące świadczeniodawców, którzy nie zostali zakwalifikowani do zawarcia takich umów. Na tej podstawie należy stwierdzić, że odwołanie dotyczy całego rozstrzygnięcia o wyborze świadczeniodawcy (świadczeniodawców) i co do zasady nie ma podstaw do ograniczenia tego środka zaskarżenia wyłącznie do "sprawy" wnoszącego odwołanie, rozumianej jako rozpatrzenie okoliczności dotyczących oceny jego tylko oferty z punktu widzenia zgodności z regułami przeprowadzania postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń. Przemawia za tym przede wszystkim charakter tego postępowania. Zarówno bowiem postępowanie w formie konkursu, jak i postępowanie w trybie rokowań, jest postępowaniem opartym na zasadzie konkurencji (o ograniczoną ilość dóbr może się ubiegać nieograniczona liczba świadczeniodawców). Ustalenie wyniku tego konkurowania w postaci rankingu - klasyfikacji wartościującej poszczególne oferty mieści w sobie implicite porównywanie ofert świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu, czego w niniejszej sprawie zabrakło.

Organ II instancji nie zawarł w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, żadnych rozważań dotyczących analizy porównawczej ofert biorących udział w konkursie. Innymi słowy nie wyjaśniał dlaczego oferta skarżącego znalazła się poza linią odcięcia i w zw. z czym w tym zakresie zaskarżona decyzja nie poddaje się kontroli Sądu.

Ustawa nakłada na Fundusz obowiązek równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1 u.s.o.z.). Równe traktowanie w zakresie ocen ofert jest kwestią pewnych relacji pomiędzy tymi ocenami. Nie jest więc możliwe skontrolowanie respektowania zasady równego traktowania przy ustalaniu rankingu świadczeniodawców wyłącznie na podstawie weryfikacji oceny oferty odwołującego się dokonanej pod względem zgodności z wymaganiami stawianymi świadczeniodawcom. Narusza bowiem tę zasadę również prawidłowa ocena oferty odwołującego się w sytuacji, gdy ocena któregokolwiek z jego konkurentów wyżej uplasowanego w rankingu została bezpodstawnie zawyżona. Teza, że odwołanie wszczynające kontrolne postępowanie administracyjne zmierza do weryfikacji i wzruszenia całego wyniku postępowania znajduje potwierdzenie w przepisie art. 154 ust. 2 zd. drugie u.s.o.z., który stanowi, że wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy o udzielanie świadczeń do czasu jego rozpatrzenia. Należy dodać, że to wstrzymanie obowiązuje, ze względu na niewykonalność decyzji administracyjnej organu pierwszej instancji, do czasu ostatecznego rozpatrzenia odwołania, czyli w razie wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 154 ust. 4 u.s.o.z., do czasu wydania w tej sprawie decyzji przez organ drugiej instancji - Prezesa Funduszu.

Przepisy omawianej ustawy nie zawierają, poza uregulowaniem określonych kwestii dotyczących tego postępowania, odesłania do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ani też zastosowania przepisów k.p.a. w takich sprawach wprost nie wyłączają.

Narodowy Fundusz Zdrowia jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną (art. 96 ust. 1 u.s.o.z.), wykonującą określone zadania publiczne w zakresie ochrony zdrowia, wyposażoną m. in. w kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych, o których mowa w art. 154 ust. 3 i ust. 6 u.s.o.z. Znajduje tu więc zastosowanie art. 1 pkt 2 k.p.a., z którego wynika, że przepisy Kodeksu mają zastosowanie do postępowania przed organami Funduszu (Dyrektorem Oddziału Wojewódzkiego Funduszu i Prezesem Funduszu), zmierzającego do rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej w drodze decyzji administracyjnej. Nie ulega zatem kwestii, że k.p.a. ma zastosowanie w omawianych sprawach, z wyłączeniem tych jego przepisów, które dotyczą kwestii odmiennie uregulowanych w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Z wyżej przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podzielił poglądu organów, że przedmiotem badania przez organy jest "naruszenie interesu prawnego odwołującego się w skutek naruszenia zasad postępowania" - str. 5 decyzji Prezesa, co za tym idzie, że przedmiot badania organów obu instancji jest zatem skonkretyzowany do określonego podmiotu i do określonych czynności komisji, podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Oznacza to, iż organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Nie powielają zatem czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji powoływanej przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu. Organy obu instancji zobowiązane są zbadać, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego. W takim też zakresie sprawę rozpoznawał Prezes przy wydaniu zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu, przepisy art. 152 ust. 1 i 154 u.s.o.z. nie uzasadniają tego stanowiska, a taka ich interpretacja stawia pod znakiem zapytania możliwość przeprowadzenia rzeczywistej, a nie pozorowanej kontroli rozstrzygnięć podejmowanych w postępowaniach o zawarcie umów o udzielanie świadczeń i tym samym uniemożliwia wywiązanie się przez organy Funduszu z obowiązków określonych w art. 134 ust. 1 u.s.o.z.

Dokonując kontroli powyższego rozstrzygnięcia organ nie może jedynie ograniczyć się do oceny naruszenie interesu prawnego odwołującego, gdyż jak wyżej wskazano w takim wypadku organ nie dokona pełnej weryfikacji zaskarżonego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że oferta innego świadczeniodawcy biorącego udział w postępowaniu konkursowym musi stanowić materiał dowodowy w sprawie (por. m.in. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z 26 lutego 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1640/08; z 10 września 2008 r. sygn. akt VIISA/Wa 821/08; z 7 maja 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 262/08 z 4 października 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1083/11), gdyż dopiero w oparciu o pełen materiał można dokonać weryfikacji rozstrzygnięcia.

Sąd powtórzył, że według art. 152 ust. 1 u.s.o.z. środki odwoławcze przewidziane w ustawie przysługują na zasadach określonych w art. 153 i 154 tej ustawy. W treści art. 154 dotyczącego odwołania nie ma, zdaniem NSA, jakichkolwiek przesłanek uzasadniających stwierdzenie, że mamy w tym przypadku do czynienia z odstępstwami od ogólnych zasad k.p.a. określających granice rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracyjny, zwłaszcza pozwalających przyjąć, że organ administracyjny zajmuje się sprawą jedynie w granicach określonych w odwołaniu - wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego i co za tym idzie - nie dotyczą go obowiązki (zasady postępowania administracyjnego) sformułowane np. w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.

O istnieniu takich odstępstw nie świadczy z pewnością sformułowanie użyte w art. 154 ust. 3 u.s.o.z., mówiące że "po rozpatrzeniu odwołania" (nie zaś sprawy) Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną. Jest to konwencja językowa spotykana również w przepisach k.p.a. (art. 127 § 2). Nie ulega wątpliwości, że Kodeks nakłada na organ administracyjny obowiązek rozpatrzenia sprawy w pełnym jej zakresie, według reguł określonych w tej ustawie, nie zaś w zakresie wyznaczonym odwołaniem. Akta postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie są, nie stają się automatycznie z chwilą wniesienia odwołania aktami sprawy administracyjnej. Mogą, a nawet powinny być przez organ do postępowania administracyjnego włączone, stosownie do potrzeb tego postępowania. Jeżeli zatem np. organ ma za zadanie skontrolować zgodność rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, to musi nie tylko porównać oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców, ale również skonfrontować te oceny z samymi ofertami. W takim przypadku zarówno oceny poszczególnych ofert, jak i oferty powinny być włączone do akt kontrolnego postępowania administracyjnego.

Organy Funduszu kontrolując wynik postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie mogą się ograniczyć do przedstawienia zasad punktacji (oceny) i przedstawienia jedynie ostatecznej liczby punktów uzyskanych przez skarżącego. Mają również obowiązek swoją ocenę zindywidualizować i wyjaśnić, dlaczego w tym konkretnym przypadku skarżący i inni oferenci zostali ocenieni przyznaniem takiej, a nie innej liczby punktów. Inaczej mówiąc, nie można tą drogą sprowadzać roli organów kontrolnych i w konsekwencji sądów administracyjnych do zadania polegającego na odpowiedzi na pytanie, czy ocena wyrażająca się przyznaniem np.

Organy co prawda, zdaniem Sądu, odniosły się do konkretnych zarzutów podnoszonych w odwołaniach, jednak był to ogólnikowe rozważania .Podstawowym jednak błędem niniejszego postępowania było ograniczenie się organów do badania jedynie sprawy skarżącego z pominięciem pozostałych oferentów. W postępowaniu w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert organ musi wykazać, że usytuowanie skarżącego na odpowiednim miejscu w rankingu jest zgodne z prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem konkursowym a więc musi wyjaśnić, dlaczego w tym konkretnym przypadku poszczególni oferenci zostali ocenieni przyznaniem takiej, a nie innej liczby punktów co skutkowało między innymi umieszczeniem ich na liście rankingowej przed skarżącym. W przedmiotowej decyzji nie było takich rozważań, gdyż organ ograniczył się jedynie do badania oferty skarżącego, co w ocenie Sądu stanowiło naruszenie art. 7, 77, i 107 § 3 k.p.a., gdyż ustalenie wyniku tego konkurowania w postaci rankingu - klasyfikacji wartościującej poszczególne oferty mieści w sobie implicite porównywanie ofert świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu.

Przystępując do ponownego rozpoznania sprawy Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. poinformował stronę skarżącą, że zgodnie z art. 10 k.p.a. przysługuje jej prawo do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa.

Wobec powyższego organ II instancji mając na uwadze ocenę prawną i ustalenia zawarte w uzasadnieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt VISA/Wa 989/12 po ponownym rozpoznaniu odwołania skarżącego decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r., wydaną przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w przedmiotowym postępowaniu konkursowym oferty świadczeniobiorców były oceniane według kryteriów: jakość, dostępność oraz na podstawie wynegocjowanej ceny i ilości udzielanych świadczeń.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia zaznaczył, że ocenie kryterium jakości brane były pod uwagę oceny cząstkowe z modułów ankiety: personel, sprzęt i aparatura medyczna (w zakresie spełnienia warunków dodatkowych określonych w załączniku nr 3a i 4 zarządzenia 55/2010/DSOZ), zewnętrzna ocena jakości oraz wyniki kontroli, przeprowadzonych przez NFZ.

Na ocenę personelu składały się punkty za odpowiedzi na pytania ankietowe: "Jaki udział w czasie pracy wszystkich lekarzy stanom czas pracy lekarzy dentystów specjalistów w dziedzinie stomatologii zachowawczej z endodoncją lub stomatologii dziecięcej?" oraz "Czy w realizacji świadczeń uczestniczy personel pomocniczy - w wymiarze czasu pracy odpowiadającym, co najmniej 50% czasu pracy poradni?".

Przy ocenie warunku rankingującego sprzęt i aparaturę, punktowane były odpowiedzi na pytania "Czy oferent zapewnia endometr w miejscu?", "Czy oferent zapewnia aparat RTG lub radiowizjograf w lokalizacji?''.

Zewnętrzna ocena jakości była przeprowadzona na podstawie odpowiedzi na dwa pytania ankietowe: "Czy oferent posiada certyfikat Centrum Monitorowania Jakości, ważny w dniu zawarcia umowy?" oraz "Czy oferent posiada certyfikat ISO w zakresie usług medycznych, ważny w dniu zawarcia umowy?".

Punktacja wyników kontroli rozpoczętych po dniu 1 stycznia poprzedniego dotyczyła kwestii: obniżenia jakości świadczeń, ograniczenia dostępności do świadczeń, nieprawidłowej realizacji świadczeń, nieuprawnionych zmian warunków umów i innych naruszeń umowy.

W ocenie kryterium dostępności, brane były pod uwagę odpowiedzi na pytanie ankietowe dotyczące harmonogramu pracy oraz zapewnienia dostępu dla osób niepełnosprawnych.

Na punktację dotyczącą harmonogramu pracy składały się punkty za odpowiedzi na pytania ankietowe: "Czy liczba dni pracy przynajmniej jednego lekarza w poradni do godziny IX wynosi powyżej jednego dnia na każde 0,5 etatu przeliczeniowego?" i "Czy praca przynajmniej jednego lekarza w poradni w sobotę trwa co najmniej 6 godzin? ".

Na punktację dotyczącą dostępu dla osób niepełnosprawnych składały się odpowiedzi na pytania: "Czy oferent zapewnia, co najmniej jedno pomieszczenie sanitarne przystosowane dla osób niepełnosprawnych", "Czy oferent zapewnia podjazdy oraz dojścia o nachyleniu nie większym niż 5%" oraz "Czy oferent zapewnia przy lokalizacji miejsc udzielania świadczeń powyżej pierwszej kondygnacji: dźwig umożliwiający transport chorych na wózkach, a w budynkach do dwóch kondygnacji możliwe inne urządzenie techniczne umożliwiające wjazd niepełnosprawnych albo lokalizacja na parterze".

W dalszej części uzasadnienia decyzji, organ II instancji przedstawił zestawienie punktacji ofert świadczeniobiorców, w tym Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...], [...] ul. [...], wskazując, że łączna ilość punktów, które uzyskał ten podmiot wynosiła 38 333 i oferta ta nie została wybrana. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wskazał, że z rankingu końcowego wynika, iż ostatnią ofertą, która mogła być wybrana w niniejszym postępowaniu konkursowym była sklasyfikowana na pozycji 25-ej oferta N. z siedzibą w [...] przy ul. [...]. Powyższe sprawiło, że wartość zamówienia zamknęła się kwotą 2 360 880 zł. Wybranie oferty kolejnego świadczeniodawcy tj. W. Sp. z o.o, [...], ul. [...] spowodowałoby konieczność wydatkowania przez OW NFZ kwoty 2 502 000 zł, a więc przekroczenie planu sprzedaży o 141 120 zł.

Organ podniósł, że komisja konkursowa w ramach przedmiotowego postępowania konkursowego stosowała te same zasady i przepisy prawa wobec wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu. Ponadto, kryteria oceny ofert, zasady punktowania i warunki wymagane od oferentów były jawne i nie podlegały zmianie w toku przedmiotowego postępowania. Ocena ofert, w tym oferty skarżącego, odbyła się z uwzględnieniem określonych kryteriów, które jak wskazano, były jednakowe dla wszystkich oferentów.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia podkreślił, iż na podstawie art. 146 ust. 1 pkt. 2 i 3 ustawy o świadczeniach określił kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców.

Odnosząc się do kwestii pomyłki popełnionej przez skarżącego stwierdził każdy oferent zobowiązany był do należytego i starannego wypełnienia formularza ofertowego a skarżący składając podpis uwiarygodnił przedstawione dane jednocześnie biorąc odpowiedzialność za ich prawdziwość. Ponadto zgodnie z § 17 ust. 4 zarządzenia 46/2011/DSOZ ze zm. po upływie terminu składania ofert, oferent związany jest ofertą do czasu rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania konkursowego.

Organ wyjaśnił, że Skarżący złożył ofertę na pół etatu przeliczeniowego (minimalny czas pracy lekarza w tygodniu powinien wówczas wynosić 15 godzin). Oferent zadeklarował, w części VI formularza ofertowego, w każdym tygodniu 30 godzin pracy dwóch lekarzy. Jednocześnie wskazał w planie rzeczowo-finansowym (część VI formularza ofertowego: oferta ilościowo - cenowa) proponowaną liczbę jednostek rozliczeniowych na okres styczeń - grudzień 2012 w ilości 60 000.

Zgodnie z treścią załącznika nr 4 do zarządzenia Nr 55/2010/DSOZ kalkulacyjna wysokość etatu przeliczeniowego wynosi 15 tys. punktów. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia działając na podstawie § 8 ust. 3 z treścią § 8 ww. zarządzenia ustalił, że ilość punktów na jeden etat przeliczeniowy dla zakresów: 07.0000.218.02 (świadczenia ogólnostomatologiczne) oraz 07.0000.221.02 (świadczenia ogólnostomatologiczne dla dzieci i młodzieży do 18 roku życia) wynosi 12 tys. punktów. Powyższa informacja została zamieszczona na stronie internetowej Oddziału w drodze komunikatu z dnia 02.11.2011 r. W związku z powyższym ustaleniem prawidłowa oferta rzeczowo - finansowa dotycząca liczby jednostek rozliczeniowych składana na cały etat na okres rozliczeniowy na 2012 r. winna wynosić 144 000 punktów, zaś dla pół etatu winna wynosić 72 000 pkt. Biorąc powyższe pod uwagę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdził, że świadczeniodawca złożył ofertę na mniejszą ilość punktów rozliczeniowych, niż liczba minimalna określona w ww. zarządzeniu.

Odnosząc się do uwagi dotyczącej dotychczasowej współpracy skarżącego z NFZ, organ podkreślił, że wśród kryteriów ocenianych w ww. postępowaniu konkursowym, na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawnych i zarządzeń Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, nie ma kryterium oceniającego fakt ww. współpracy oraz długości jej trwania.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących rzekomych błędów w odnośnej decyzji Prezesa NFZ, tzn., że na stronie pierwszej - błędnie i różnie podane są numery obszarów rozpisanych ofert [...] i [...] [...] [...] dla tej samej przychodni organ II instancji wyjaśnił, co następuje:

W treści "Ogłoszenia Nr [...] konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej", które Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia przedstawił w dniu [...] października 2011 r. przedstawiono obszar udzielania przedmiotowych świadczeń opieki zdrowotnej tj. [...] [...]-[...] (dzielnica [...]).

Natomiast w treści "Ogłoszenia Nr [...] konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej", które organ I instancji przedstawił w dniu [...] października 201 1 r., a dotyczącego innego konkursu ofert, przedstawiono inny obszar udzielania przedmiotowych świadczeń opieki zdrowotnej tj. [...] (miasto [...]).

Organ II instancji stwierdził, że skarżący błędnie odniósł podane wyżej obszary do miejsca udzielania świadczeń przez skarżącego.

Odnośnie uwag skarżącego dotyczących błędów stwierdzonych we wskazanej decyzji organ I instancji tj. .świadczeń z zakresu fizjoterapii oraz w pismach informujących skarżącego o przesunięciu terminu rozpatrzenia sprawy, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdził, że miały one charakter oczywistych omyłek pisarskich i nie miały żadnego wpływu na przebieg badanej sprawy.

Odnośnie uwagi o podziale na obszary kontraktowania zauważył że zgodnie z art. 107 ust. 5 ustawy oświadczeniach do zadań dyrektora oddziału wojewódzkiego należy przeprowadzanie postępowań o zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz zawieranie umów. Konsekwencją wypełnienia tak określonych obowiązków dyrektora oddziału jest również określenie obszarów kontraktowania, celem zapewnienia dostępności, czyli właściwego dostępu świadczeniobiorcom do świadczeń w danym rodzaju.

Analiza postępowania konkursowego zdaniem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia potwierdza jego przeprowadzenie zgodnie z przepisami prawa oraz przestrzeganiem zasad w nich zawartych jednakowo w stosunku do wszystkich oferentów biorących w postępowaniu konkursowym. Nie miało miejsca naruszenie art. bowiem zachowane zostały zasady równego traktowania oferentów zarówno w zakresie ogłoszenia jak również przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne.

Podstawą do oceny oferty skarżącego były określone w odpowiednich zarządzeniach Prezesa warunki wymagane i dodatkowe do udzielania świadczeń w poszczególnych rodzajach, natomiast o ostatecznej ocenie decydowały warunki, jakimi rzeczywiście dysponował starający się o zawarcie umowy -świadczeniodawca, oceniane według kryteriów ustalonych przez Prezesa.

Mając na względzie powyższe Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.

Na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się wydania dla niej przychylnego wyroku. Podniosła, że w sytuacji, w jakiej się znalazła decydujące znaczenie miało to, że znalazła się ona na terytorium miasta [...] po włączeniu centralnej wsi [...] do obszaru miasta [...]. Uprzednio strona była placówką medyczną dla wiejskiej Gminy [...] jako Gminy Ośrodek Zdrowia dla [...] jej wsi. Urząd Gminy znajduję się również na terenie dzielnicy miasta [...] [...], będąc w strukturze powiatu [...]. Na skutek negatywnych dla strony decyzji, wydanych w niniejszej sprawie pozbawiono opieki stomatologicznej populację [...] osób, w tym dzieci z [...] szkół terenowych.

Dla strony niezrozumiałe jest, dlaczego zgłoszony przez nią błąd elektroniczny nie został uwzględniony podczas gdy Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia przyznał się sam do błędu. Według jej oceny błędem jest rankingowe zrównanie placówki wiejskiej i miasta wojewódzkiego lub powiatowego [...], [...]. Ranking nie był miarą doskonałą albowiem w przypadku strony nie uwzględnił zatrudnienia lekarza wyznania mojżeszowego i islamu. Przyznanie 7.5 pkt jest za pracę w sobotę w tym przypadku było niemożliwe. Nosi to również cechy dyskryminacji religijnej i wymuszania pracy w dni wolne co jest niezgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. W tym miejscu należy przypomnieć, że Sąd kontroluje zaskarżone decyzje, postanowienia jak również inne akty administracyjne pod kątem ich legalności i przy orzekaniu nie kieruje się względami słusznościowymi.

W niniejszej sprawie kontroli Sądu poddana została decyzja, która została wydana w następstwie uchylenia przez Sąd poprzedniej decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą ten Sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Z uwagi na powyższe orzekając w niniejszej sprawie Sąd w pierwszym rzędzie był zobowiązany skontrolować, czy organ ponownie rozpoznając sprawę zastosował się do wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt VISA/Wa 989/12. Dokonana przez Sąd ocena zaskarżonej decyzji dowiodła, iż Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia przedstawił zestawienie punktacji ofert świadczeniobiorców. Z zestawienia tego wynika, że skarżący uplasował się na 34 miejscu z ilością punktów 38,333. Jego oferta nie została wybrana, albowiem przekroczone zostały wartości zamówienia. Sąd nie stwierdził, aby przy wyłanianiu poszczególnych świadczeniobiorców oraz przyznawaniu im punktacji doszło do naruszenia prawa. Skarga J. S. nie wskazuje konkretnych wad postępowania konkursowego, przedstawia natomiast argumentację słusznościową, a te przez Sąd nie mogą zostać uwzględnione. Brak jest podstaw do zanegowania stanowiska organu, że komisja konkursowa w ramach postępowania konkursowego stosowała te same zasady i przepisy prawa wobec wszystkich oferentów, biorących udział w postępowaniu. Kryteria oceny ofert, zasady punktowania i warunki wymagane od oferentów były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania. Oceniając oferty świadczeniobiorców, w tym ofertę strony zastosowano jednakowe kryteria, wynikające z zarządzenia, wydanego przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, które jest wiążące w danej sprawie. Uwagi dotyczące warunków wymaganych od świadczeniobiorców np.: czasu dostępności gabinetu mogą być zgłaszane jedynie na etapie konsultacji, a nie w trakcie postępowania odwoławczego po przeprowadzonym konkursie.

Według oceny Sądu Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia ponownie rozpoznając odwołanie skarżącego zastosował się do oceny prawnej, zawartej w uzasadnieniu wyroku tut. Sądu z dnia 23 stycznia 2013 r. Nie doszło zatem do naruszenia art. 153 p.p.s.a.

Organ ponadto rozważył zarzuty strony, zawarte w odwołaniu i ustosunkował się do nich w uzasadnieniu decyzji. Stąd brak jest możliwości postawienia zarzutu naruszenia przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia art. 7, 77 § 1, 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Reasumując Sąd nie dopatrzył się, aby organy Funduszu naruszyły zasady przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzieleniu świadczeń opieki zdrowotnej, stąd też nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącej, dlatego też skargę należało oddalić w całości na podstawie art. 151 p.p.s.a.