Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 589/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 80  ust. 1,  art. 78  ust. 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1405
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Anna Klotz Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2015 r. sprawy ze skargi Ł. K., K. P., S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy[...], na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 80, art. 82 i 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235, zwanej dalej w skrócie "u.i.ś") po rozpatrzeniu wniosku R. N. – określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia "Budowa składu materiałów budowlanych i opału" na działkach nr 127/14, 127/35, 128/6 obręb geodezyjny[...].

W decyzji organ wskazał, że w ramach inwestycji planowane jest posadowienie blaszanego kontenera, wagi najazdowej, 5-ciu boksów składowych na surowce podlegające dystrybucji (dwóch na opał – groszek i ekogroszek oraz trzech na materiały budowlane – kostkę granitową i łupek granitowy), parkingu i placu manewrowego. Planowana łączna ilość zmagazynowanych na terenie zakładu materiałów budowlanych i paliw nie będzie większa niż 125 ton, przy rocznym obrocie do 1500 ton.

Teren na którym będzie prowadzona inwestycja nie jest objęty obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Objęty jest natomiast aktualnym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...] (uchwała nr XXVI/184/05 Rady Gminy [...] z dnia 7 grudnia 2005 r.). Obszar C24 obejmujący część wsi [...], w której leży ww. nieruchomość, posiada m.in. ustalenia: zamiar sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów zainwestowanych, w celu określenia i uporządkowania zasad zagospodarowania terenu; - potencjalne tereny rozwojowe pod zabudowę usługową i mieszkaniową przy drodze krajowej z preferencją funkcji związanych z obsługą komunikacji i ruchu turystycznego – zamiar sporządzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z równoczesnym zabezpieczeniem potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej (łącznie 10 ha).

W decyzji określono warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów wiejskich (pkt 2 decyzji), a także wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym (pkt 3) decyzji).

W punkcie 2 organ wskazał m.in. wymagania:

– obsługa transportowa pojazdów winna odbywać się na terenie działek objętych inwestycją,

– od strony najbliższej zabudowy chronionej akustycznie wykonać nasadzenia piętrowe zieleni izolacyjnej, stosując całoroczne rodzime gatunki drzew lub krzewów iglastych lub liściastych nieowocujących, materiał wykorzystany do nasadzeń powinien posiadać dobrze wykształconą bryłę korzeniową,

– w terminie po upływie 6 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania wykonać analizę porealizacyjną w zakresie badań rozprzestrzeniania się hałasu w środowisku w porze dnia w godzinach pracy składu materiałów budowlanych i opału, w rejonie najbliższych terenów objętych ochroną przed hałasem (zabudowa mieszkaniowa zlokalizowana w odległości 15 m).

W punkcie 3 organ wskazał następujące wymagania:

– podłoże utwardzić płytami betonowymi i kruszywem granitowym lub betonowym,

– w kontenerze socjalno – bytowym zastosować ogrzewania elektryczne,

– ścieki deszczowe kierować na własne tereny zielone i do gruntu w obrębie nieruchomości,

– projekt budowlany winien uwzględniać wykonanie przyłącza wody do kontenera socjalno – bytowego z wyprowadzeniem zaworu zewnętrznego wody do obsługi składu,

– projekt budowlany winien uwzględniać umiejscowienie i wykonanie zewnętrznego zagłębionego, szczelnego, wybieralnego zbiornika na nieczystości ciekłe,

– projekt budowlany winien uwzględniać lokalizację miejsc przeznaczonych do magazynowania odpadów (szczególnie niebezpiecznych) – przewidzianych do wytwarzania w fazie eksploatacji przedsięwzięcia. Projekt ten winien przewidywać również wykonanie i zabezpieczenie tych miejsc w sposób wykluczający negatywne oddziaływanie magazynowanych odpadów na środowisko,

– ze względu na bliskie sąsiedztwo istniejącej bądź planowanej zabudowy mieszkaniowej należy zastosować, w ramach planowanego przedsięwzięcia, rozwiązania techniczne gwarantujące, że uciążliwości wynikające z funkcjonowania tej inwestycji nie będą powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem do którego prowadzący inwestycję posiada tytuł prawny,

– zaprojektować i wykonać od strony najbliższej zabudowy chronionej akustycznie nasadzenia piętrowe zieleni izolacyjnej, stosując całoroczne rodzime gatunki drzew i krzewów iglastych lub liściastych nieowocujących,

– w obrębie działek objętych inwestycją zaprojektować miejsca parkingowe,

– zaprojektować obsługę komunikacyjną planowanego przedsięwzięcia od strony drogi gminnej zgodnie z posiadanymi uzgodnieniami z zarządcą drogi.

W uzasadnieniu decyzji organ odniósł się do uwag zgłoszonych w toku postępowania i jak też do raportu oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji.

Odnosząc się do uwag zgłaszanych przez L. i S. K. organ stwierdził:

- odnośnie zgłoszonej uwagi, że plan zagospodarowania przestrzennego na działkach nr 127/14, 127/35 128/6 nie przewiduje lokalizacji zakładu handlu węglem i materiałami budowlanymi – organ podniósł, że ww. działki nie są objęte obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego i wskazał odnoszące się do przedmiotowego terenu zapisy Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Wskazał ponadto, że w obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r. planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] (uchwała nr XXIV/138 Rady Gminy [...] z dnia 25 marca 1993 r.) nieruchomości objęte planowaną inwestycją znajdowały się w obrębie jednostki bilansowej H5 UR opisanej jako: tereny usług rzemiosła – w części zachodniej dz. Nr 128/9, 128/7/128/10, 128/13 projektowany zespół gastronomiczny ze stacją diagnostyczną i stacją paliw. Adaptacja istniejących podziałów geodezyjnych wraz z komunikacją wewnątrzosiedlową;

- odnośnie uwagi, że działka nr 127/35 przeznaczona jest na poszerzenie drogi, a tym samym nie można uznać jej za pas zieleni wchodzący w zakres inwestycji – organ ponownie wskazał, że przedmiotowy teren nie jest objęty planem zagospodarowania przestrzennego, a w Studium nie ma wzmianki o wydzieleniu nieruchomości pod poszerzenie drogi;

- odnośnie uwagi, że planowana działalność będzie uciążliwa ze względu na pył węglowy unoszący się w czasie rozładunku i załadunku pojazdów – organ przyznał, że pył węglowy jest prawdopodobnym źródłem emisji niezorganizowanych występujących podczas działalności składu węgla. W raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zostały omówione zagadnienia emisji do powietrza; nie wykazano możliwego negatywnego oddziaływania, które wymagałoby zastosowania, poza projektowanymi zabezpieczeniami, innych specjalnych zabezpieczeń. Na inwestora nałożono obowiązek wprowadzenia piętrowej zieleni izolacyjnej od strony zabudowy mieszkaniowej, boksy zostaną zlokalizowane od strony sąsiadującej ze stacją paliw, a wysokość ścian boksów – 1,6 m, powinna zapewnić ochronę terenów zamieszkałych przed ewentualnymi emisjami. Dodatkowo nałożono obowiązek doprowadzenia bieżącej wody z wodociągu i wyprowadzenia zaworu zewnętrznego w celu dokonywania zraszania rozładowywanego węgla i pryzm. Na terenie składu nie planuje się kruszenia ani sortowania węgla, więc jedynym źródłem emisji może być rozładunek węgla do boksów i załadunek odbiorcom indywidualnym;

- odnośnie wskazania na uciążliwy hałas występujący podczas rozładunku i załadunku pojazdów – organ wskazał na ujęcie tego zagadnienia w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W raporcie nie wykazano takiego możliwego negatywnego oddziaływania, które wymagałoby zastosowania innych – poza projektowanymi – zabezpieczeń czy warunków. Organ wskazał, że poza planowaną zielenią izolacyjną, zabezpieczeniem w postaci pełnych ścian boksów o wysokości 1,6 m dodatkowym zabezpieczeniem jest lokalizacja wjazdu na teren - w pobliżu drogi wojewódzkiej nr 551. Ponadto naturalnym ekranem zabezpieczającym przed hałasem będzie kontener socjalno – bytowy, zlokalizowany od strony zabudowy i miejsca wjazdu na posesję. Organ wskazał także na nałożony na inwestora obowiązek wykonania badań hałasu w terminie 6 miesięcy od oddania obiektu do użytkowania. Organ zwrócił także uwagę na tło akustyczne obszaru wokół inwestycji: na działce nr 127/28 L. i S. K. prowadzą budowę budynku mieszkalno – handlowego, nieruchomość ta nie posiada jeszcze urządzonego wjazdu ani części frontalnej, nie jest ogrodzona; wykorzystanie tej nieruchomości zgodnie z planowanym przeznaczeniem handlowym będzie generowało również pewne emisje i będzie źródłem ruchu pojazdów korzystających z usług planowanych przez właścicieli. Z kolei działka L. i S. K. graniczy bezpośrednio z działkami nr 124/4 i 124/8, gdzie zlokalizowany jest kilkustanowiskowy warsztat naprawy samochodów; w promieniu 100 m znajdują się: droga wojewódzka, stacja paliw, stacja serwisowa [...], stolarnia oraz planowana budowa zakładu stolarki aluminiowej. Tak więc sposób planowanego zagospodarowania działek pod skład materiałów budowlanych i opału wpisuje się w tło akustyczne i charakter zagospodarowania działek sąsiednich;

- odnośnie uwagi, że w ramach planowanej inwestycji prowadzony będzie rozładunek i załadunek materiałów budowlanych z chemią budowlaną – organ wskazał, że w ramach planowanej inwestycji nie będzie prowadzona działalność handlu chemią budowlaną; inwestor jako główną działalność wskazuje obrót kostką granitową, łupkiem granitowym i węglem w asortymencie ekogroszek i orzech;

- odnośnie uwagi, że wjazd i wyjazd z terenu planowanej inwestycji będzie zlokalizowana naprzeciwko budynku skarżących, z drogi gruntowej, a nie utwardzonej, jak wskazano w raporcie – organ podniósł, że inwestor posiada ważne uzgodnienie z zarządcą drogi: nr [...] łącznie z uzgodnieniem [...]r. na wykonanie zjazdu na drogę gminną. Szerokość drogi gminnej kategorii lokalnej/osiedlowej, dzielącej działki nr 127/28 i 127/14 wynosi 8 m, nawierzchnia utwardzona nieulepszona. Zaproponowane przez inwestora usytuowanie miejsca wykonania wjazdu na nieruchomość jest najbardziej optymalne i najmniej uciążliwe dla nieruchomości sąsiednich: znajduje się w części frontalnej działki, wykonane będzie lekko pod skosem we wnęce w kształcie trapezu do głębokości min. 4 m w obszar działki, aby zmniejszyć kąt wjazdu/wyjazdu na drogę gminną. Zjazd ten będzie znajdował się na wysokości działki L. i S. K., gdyż obie działki położone są równolegle po obu stronach drogi i nie ma innej możliwości lokalizacji zjazdu;

– odnośnie uwagi, że ze względu na przepuszczalne grunty, wody gruntowe (od 0,6 do 1,0 m w zależności od poziomu Wisły), połączenie wód gruntowych z ciekami i rowami prowadzącymi do Wisły istnieje zagrożenie studni i ujęć wody oraz skażenie Wisły – organ wskazał, że warunki posadowienia planowanego przedsięwzięcia zaliczają się do pierwszej kategorii geotechnicznej tzn. obiektów, dla których wystarcza jakościowe określenie wartości gruntów. Na omawianym terenie poziom wód podziemnych może oscylować w granicach ok. 1,0 m p.p.t. w związku z czym projektowane płyty żelbetowe będą posadowione na podsypce z piasku grubości 30-40 cm, zagęszczonego równomiernie. Planowane do składowania materiały są substancjami naturalnymi, obojętnymi dla środowiska, nie są rozpuszczalne w wodzie i nie zawierają substancji szkodliwych dla środowiska – nie stanowią bezpośredniego zagrożenia dla gruntu i wód podziemnych. Po opisaniu stanu wód powierzchniowych organ wskazał, że z uwagi na rodzaj, zakres i lokalizację oraz przyjęte rozwiązania techniczne i technologiczne, zarówno w wyniku realizacji jak i eksploatacji przedmiotowe zamierzenie nie wpłynie na ryzyko nieosiągnięcia celów środowiskowych zawartych w Planie gospodarowania wodami w obszarze dorzecza Wisły. Organ stwierdził, że obszar planowanego przedsięwzięcia nie mieści się ani w zakresie prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi raz na 10 lat, ani raz na 100 lat, mieści się natomiast fragmentarycznie w zakresie prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi raz na 500 lat. W tym ostatnim przypadku zostanie podtopiona część działki nr 127/14 na poziomie 0,5 m wody w obszarze projektowanej zieleni oraz usytuowania kontenera socjalno – bytowego i wagi. Niskie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi oraz sposób zagospodarowania terenu nie kwalifikują inwestycji do nałożenia szczególnych uwarunkowań w tym względzie;

– odnośnie do skażenia studni i ujęć wody organ wskazał, że osiedle, na którym ma być przeprowadzona inwestycja jest zwodociągowane i wszystkie zamieszkałe i zainwestowane budynki posiadają przyłącza wodociągowe. Organ przyznał, że na przedmiotowym obszarze (także na posesji skarżących) istnieją zinwentaryzowane studnie, nie są one jednak użytkowane;

– odnośnie propozycji, aby inwestor wybudował skład budowlany na posiadanej przez niego działce w odległości 100 m od planowanej inwestycji - organ wskazał, że B. i R. N. na terenie gminy [...] posiadają jedynie działki nr 127/14, 127/35 i 128/6. Działka nr 127/5 stanowi odrębną własność I. i S. N.

Organ wskazał ponadto w uzasadnieniu, że w toku postępowania wystąpił o wydanie opinii do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Inspektor w terminie 30 dni (wskazanych w art. 77 ust. 6 u.i.ś.) nie wydał stosownej opinii, wobec czego organ zastosował art. 78 ust. 4 u.i.ś., o czym Inspektor został powiadomiony pismem z dnia 2 stycznia 2014 r. . Po upływie ww. terminu do organu wpłynęło pismo Inspektora informujące, że opinia zostanie wydana po udzieleniu dodatkowych wyjaśnień. Odnosząc się do zgłoszonych w tym piśmie uwag Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego organ wskazał:

– odnośnie podania opisów racjonalnych wariantów alternatywnych, które w raporcie są wymienione w punktach – organ wskazał, że opis i przewidywane oddziaływanie wariantów przedsięwzięcia zostały przedstawione na str. 59 – 64 raportu. Na podstawie przedstawionych analiz wykluczono inne warianty realizacji przedsięwzięcia niż proponowany przez inwestora, uznając, że jest on najkorzystniejszy dla środowiska, spełnia względu funkcjonalne, logistyczne, estetyczne, ekonomiczne i ekologiczne. Organ nie widział konieczności dodatkowego uszczegółowiania przedstawionych wariantów;

– odnośnie wskazania, jaki obiekt znajdujący się na działce będzie wymagał uzyskania pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania – organ wskazał, że jak wynika z dokumentacji na przedmiotowym terenie nie ma w tej chwili żadnych obiektów. Zapis który pojawił się na str. 25 raportu organ uznał za oczywisty błąd pisarski powstały przy posiłkowaniu się przy sporządzaniu raportu tekstem raportu innej inwestycji;

– odnośnie sprostowania stwierdzenia, że w rejonie zakładu "brak jest cieków powierzchniowych i ujęć wód powierzchniowych i podziemnych" w związku z faktem uwidocznienia na mapie indywidualnych ujęć wody – organ wyjaśnił, że brak jest ujęć wód powierzchniowych i podziemnych, a jak wcześniej wskazał, realizacja przedsięwzięcia nie będzie miała wpływu na jakość i poziom ww. wód;

– odnośnie wskazania w jaki sposób będzie wykonane odwodnienie powierzchni terenu w sytuacji, gdy przewidzianym do utwardzenia materiałem jest tłuczeń granitowy – organ wskazał, że na str. 7, 8, 38 i 47 raportu szczegółowo omówiono wielkość powierzchni przewidzianej do utwardzenia, dobową i roczną ilość wody opadowej i roztopowej do odprowadzenia z terenów utwardzonych oraz powierzchnię biologicznie czynną. Założenia projektowe wskazują odprowadzenie wód deszczowych do gruntu w obrębie inwestowanej nieruchomości;

– odnośnie podania prawdziwych informacji dotyczących konfliktów społecznych oraz propozycji ich rozwiązania (dotyczy działki nr 127/18) – organ wskazał, że działka nr 127/28 jest własnością L. i S. K., którzy podczas prowadzonego postępowania złożyli 3 wnioski wnoszące sprzeciw co do lokalizacji planowanego przedsięwzięcia; pomimo prób nie udało się wypracować żadnych rozwiązań, które satysfakcjonowałyby skarżących. Mieszkańcy ani organizacje ekologiczne nie wnieśli uwag ani zastrzeżeń do planowanej inwestycji.

W wyniku rozpatrzenia odwołania L. i S. K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta.

Organ odwoławczy, podzielając stanowisko organu I instancji podkreślił wiążący charakter uzgodnienia [...] Dyrektora Ochrony Środowiska, które w przedmiotowej sprawie było pozytywne oraz brak możliwości wskazania szczególnych okoliczności zezwalających, pomimo pozytywnego uzgodnienia, na wydanie decyzji negatywnej.

W skardze do sądu administracyjnego L. i S. K., podnieśli, że realizacja planowanej inwestycji będzie wiązała się ze znaczną uciążliwością i dużą emisją hałasu, pyłu, kurzu oraz zanieczyszczeniem wód gruntowych. Zwrócili uwagę, że są osobami schorowanymi a planowana inwestycja może wpłynąć negatywnie na ich stan zdrowia.

Zdaniem skarżących inwestycja nie powinna powstać, ponieważ:

– znajduje się 10 m od ich domu,

– w czasie rozładunku i załadunku pojazdów będzie panował nadmierny hałas i unosił się pył węglowy,

– pojazdy przywożące i wywożące towar będą emitowały spaliny i dym,

– nastąpi skażenie terenu ze względu na grunt piaszczysty, przepuszczalny i wody gruntowe na głębokości od 0,6 do 0,9 m.,

– nastąpi skażenie istniejących wód i ujęć w studni,

– nastąpi skażenie wód często wylewającej Wisły,

– wyjazd i wjazd będzie odbywał się na wąską drogę o szerokości 5 m, będącą drogą osiedlową,

– działka nr 127/35 nie jest działką budowlaną, gdyż ma służyć na poszerzenie drogi wojewódzkiej.

Ponadto skarżący podnieśli, że w piśmie z dnia 18 listopada 2013 Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny w [...] wstrzymał się od wydania opinii opiniując negatywnie wniosek Wójta pytaniami dotyczącymi podania racjonalnych wariantów alternatywnych; wyjaśnienia jaki obiekt będzie wymagał uzyskania pozwolenia; sprostowania stwierdzenia odnośnie braku cieków powierzchniowych i ujęć podziemnych, które są widoczne; kwestii odwodnienia terenu, podania prawdziwych informacji dotyczących konfliktów społecznych oraz propozycji ich rozwiązania.

Skarżący podnieśli również, że inwestor posiada wraz z synem oddaloną o 100 m zabudowana działkę i na niej powinien wybudować skład węgła i materiałów budowlanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.

W toku postępowania, w miejsce zmarłej L. K. wstąpili jej spadkobiercy K. P. i Ł. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślić należało, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., zwanej w skrócie jako: "p.p.s.a."), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Na samym początku wyjaśnienia wymaga, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją odnosi się do planowanego dopiero przedsięwzięcia i sprowadza się do ustalenia, czy inwestycja w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku zagraża środowisku oraz czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska. Jak wynika z art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ("u.i.ś") postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia stanowi etap poprzedzający postępowanie w przedmiocie udzielania decyzji o warunkach zabudowy albo pozwolenia na budowę.

Rozpatrując wniosek inwestora w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegające na budowie składu materiałów budowlanych i opału, Wójta Gminy[...], uznając, iż to przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem wymienionym w § 3 ust. 1 pkt 37 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397), postanowieniem z dnia 11 lipca 2013 r. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oddziaływania na środowisko ww. przedsięwzięcia i określił zakres raportu oddziaływania na środowisko (k. 21 akt organu I instancji).

Przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko według art. 3 ust. 1 pkt 8 u.i.ś. rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności:

– weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,

– uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień,

– zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

W myśl art. 62 ust. 1 u.i.ś. w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu. Ocena oddziaływania na środowisko jest etapem prowadzącym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i pozwala organowi zorientować się, jakie ewentualnie zagrożenia dla środowiska mogą wystąpić. Powinno to pomóc organowi właściwie określić uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Ustalenie w decyzji środowiskowej warunków, pod którymi może zostać zrealizowana planowana inwestycja, nie przesądza jeszcze o jej faktycznej realizacji. Określa jedynie kształt inwestycji z punktu widzenia wymogów ochrony środowiska, dopuszcza jej realizację w wariancie dla środowiska najkorzystniejszym. Dopiero na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego, tj. w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i o udzielenie pozwolenia na budowę następuje konkretyzacja i materializacja warunków określonych w decyzji środowiskowej. Innymi słowy, decyzja środowiskowa określa ograniczenia realizacji przedsięwzięcia konieczne ze względu na wymogi ochrony środowiska w różnych jego aspektach.

Zgodnie z art. 77 ust. 1 u.i.ś. jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz zasięga opinii właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Nadto, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1 u.i.ś.).

Na mocy art. 80 ust. 1 u.i.ś. jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.

Z powyższych regulacji oraz z dyspozycji przepisów art. 81 ustawy wynika, że ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia. Wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić jedynie w razie:

1) niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2),

2) odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska w trybie art. 77 ust. 1 ustawy,

3) braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 ustawy),

4) gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 ustawy),

5) jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 ustawy).

Odnosząc powyższe regulacje do ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych należy stwierdzić, że organ prawidłowo ocenił, że nie zaistniały warunki do odmowy wydania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia.

Na terenie objętym planowaną inwestycją nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, wobec powyższego nie istniała potrzeba badania zgodności planowanego przedsięwzięcia z jego postanowieniami. Uwagi organu co do treści Studium oraz nieobowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego należy ocenić jako mające co najwyżej charakter informacyjny, wskazujący na istniejący w uprzednich latach sposób wykorzystania terenu w miejscu i wokół planowanej inwestycji, zgodny z obecnie planowanym przez inwestora przedsięwzięciem.

W ocenie Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie procedując w zgodzie z art. 80 ust. 1 u.i.ś. ustaliły środowiskowe uwarunkowania biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień z [...] Dyrektorem Ochrony Środowiska (k. 56 akt administracyjnych).

Odnośnie zarzucanego przez skarżących braku wzięcia pod uwagę opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] zasadnie organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie znalazł zastosowanie art. 78 ust. 4 u.i.ś., zgodnie z którym niewydanie przez właściwe organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej opinii, o której mowa m.in. w art. 77 ust. 1 pkt 2 ustawy w terminie, o którym mowa w art. 77 ust. 6 ustawy (tj. w terminie 30 dni od otrzymania przez organ Inspekcji stosownych dokumentów) – traktuje się jako brak zastrzeżeń. Zgłoszenie negatywnej opinii po ww. terminie nie jest zatem wiążące dla organu prowadzącego postępowanie w sprawie wydania decyzji środowiskowej. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z pisma Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]r. (k. 57 akt administracyjnych), stosowny wniosek o wydanie opinii Inspektor Sanitarny otrzymał w dniu 21 października 2013 r. Termin na wydanie opinii upłynął zatem 20 listopada 2013r. W tak zakreślonym terminie Inspektor nie wydał opinii, a jedynie przesłał Wójtowi pismo informujące, że "wstrzymuje się z wydaniem opinii" do czasu uzyskania wskazanych w piśmie wyjaśnień i informacji. Tego rodzaju pismo nie może być uznane za wiążącą opinię, zasadnie zatem Wójt uznał, że ma do czynienia z sytuacją przewidzianą przez ustawodawcę w art. 78 ust. 4 ustawy tj. brakiem zastrzeżeń ze strony Powiatowego Inspektora Sanitarnego.

W ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w oparciu o zapisy raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Należy podkreślić, że raport jest jednym z elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Raport w postępowaniu o środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia jest dowodem prywatnym, lecz o szczególnej mocy dowodowej. Jego szczególny charakter wynika w szczególności z kompleksowej oceny przedsięwzięcia i analizy aspektów technologicznych, prawnych, organizacyjnych i logistycznych jego funkcjonowania w powiązaniu ze sobą. Zadaniem organu jest ocena tego dowodu co do jego kompletności i merytorycznej poprawności. Organ nie jest zobowiązany do samodzielnego badania i ustalania parametrów w oparciu o wiedzę specjalistyczną, w sytuacji gdy dysponuje opinią, którą uznaje za wiarygodną i zupełną. Ewentualny zarzut ogólnikowości oceny takiego dowodu mógłby być skuteczny jedynie wówczas, gdyby w toku postępowania stawiane były konkretne zarzuty, co do twierdzeń zawartych w raporcie, a organ administracji publicznej opierając się na takim raporcie nie odniósłby się do podnoszonych kwestii.

W przedmiotowej sprawie organ odniósł się do wszystkich kwestii podnoszonych konsekwentnie przez stronę skarżąca w toku postępowania (pisma z dnia 12 czerwca 2013 r. - k. 17, z dnia 7 listopada 2013 r. k. 55) powtórzonych w odwołaniu, a także w skardze do sądu administracyjnego, które w większości miały charakter uwag do sporządzonego w sprawie raportu. Organ odniósł się do każdej z podnoszonych kwestii tj. do kwestii odległości planowanej inwestycji od budynku skarżących, emisji w postaci pyłu węglowego, hałasu, dymu i spalin, ewentualnego niebezpieczeństwa skażenia terenu, wód gruntowych i wód Wisły, usytuowania wjazdu na posesję inwestora i statusu prawnego działki nr 127/35. Podnoszone przez stronę skarżącą kwestie znalazły wyjaśnienie w treści raportu, co zostało wskazane w decyzji organu.

Na uwagę zasługuje także to, iż w wydanej decyzji środowiskowej organ szczegółowo odniósł się do również do kwestii podniesionych w ww. piśmie Inspektora Sanitarnego z dnia [...]r.

Należy przy tym zauważyć, że jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 marca 2014 r. (sygn. akt II OSK 2564/12) zastrzeżenia wobec przedłożonego raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, aby nie były uznane za gołosłowne powinny zostać poparte na przykład ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskazuje na wady raportu. Raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przysługuje szczególna wartość dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Podważenie jego ustaleń mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań przyrodniczych (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujący równie fachową wiedzą jak autorzy raportu, której wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności do tych zawartych w raporcie przedłożonym przez inwestora.

Tego rodzaju kontrraportu w sprawie nie przedstawiono.

Ze względu na powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.