Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 560/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Energii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 41 ust. 1 i 2; art. 37 ust. 1; art. 61 ust. 8 pkt 1a
journal: Dz.U. 2017 poz 1460
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych  w perspektywie finansowej 2014- 2020  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2018 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w T. na rozstrzygnięcie Ministerstwa Energii - Departament Funduszy Europejskich z dnia [...] lutego 2018 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi [...] Sp. z .o.o. z siedzibą w [...] (dalej także: "Spółka", "Skarżąca", "Strona" lub "Wnioskodawca") jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Energii [...] z [...] lutego 2018 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu Skarżącej od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu.

Kontrolowane rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych:

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej także: "NFOŚiGW" lub "Instytucja Wdrażająca"), jako Instytucja Wdrażająca Osi priorytetowej I Zmniejszenie emisyjności gospodarki, współfinansowanej ze środków Funduszu Spójności w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020, działając na podstawie Porozumienia z Ministrem Energii z 30 czerwca 2017 r., ogłosił konkurs projektów w ramach Działania 1.1. Wspieranie wytwarzania i dystrybucji energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych, Poddziałania 1.1.1. Wspieranie inwestycji dotyczących wytwarzania energii z odnawialnych źródeł wraz z podłączeniem tych źródeł do sieci dystrybucyjnej/przesyłowej, o nr POIS.01.01.01-IW.03-00-002/17.

Skarżąca złożyła w ramach ogłoszonego konkursu wniosek o dofinansowanie projektu pt.: "[...]".

Pismem z [...] listopada 2017 r., znak N[...], NFOŚiGW wezwał Spółkę do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie w zakresie następujących kryteriów formalnych:

1) kompletność dokumentacji aplikacyjnej: wniosku i załączników (kryterium nr 5) poprzez przedłożenie statutu Spółki; aktualnych warunków przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzenia energii do KSE (o ile dotyczy) lub ważnej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE; załącznika 4 wzór 4 do wniosku o dofinansowanie (zbiór oświadczenia); umów, porozumień i innych dokumentów podpisanych w ramach klastra i poza nim regulujących prawa i obowiązki wnioskodawcy, w tym wpływających na dostępność i ceny energii, wolumen sprzedaży, koszty operacyjne, ryzyka itp. (o ile zostały zawarte);

2) gwarantowany poziom produktywności (kryterium nr 15) poprzez uzupełnienie brakujących dokumentów w związku z brakiem przedstawienia uwiarygodnionego stopnia planowanego wykorzystania mocy zainstalowanej energii elektrycznej dla źródeł będących przedmiotem projektu i innych źródeł OZE już działających w ramach klastra przekraczającego, w okresie trwałości projektu, produktywności 3504 MWh/MW/rok.

NFOŚiGW wskazał, że nieuzupełnienie wniosku o dofinansowanie w wyznaczonym terminie skutkować będzie pozostawieniem wniosku o dofinansowanie bez rozpatrzenia i w konsekwencji niedopuszczeniem projektu do oceny (również bez możliwości wniesienia protestu).

W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca uzupełniła część z wyszczególnionych braków wniosku o dofinansowanie, polemizując jednocześnie z zasadnością stanowiska NFOŚiGW w zakresie zobowiązania do przedstawienia aktualnych warunków przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE lub ważnej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE (kryterium nr 5), a także wykazania gwarantowanego poziomu produktywności (kryterium nr 15).

Pismem Instytucji Wdrażającej z [...] grudnia 2017 r., znak [...], Strona została poinformowana, że złożony przez nią wniosek o dofinansowanie został oceniony negatywnie z powodu niedopełnienia kryteriów formalnych, tj. kryterium nr 5 Kompletność dokumentacji aplikacyjnej: wniosków i załączników oraz dodatkowego kryterium formalnego nr 15 Gwarantowany poziom produktywności. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie NFOŚiGW wskazał, że Strona nie dostarczyła aktualnych warunków przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE (o ile dotyczy) lub ważnej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE (w odniesieniu do kryterium nr 5), a także określiła jedynie przewidywany poziom pokrycia zapotrzebowania członków klastra energii oraz planowane do realizacji inwestycji wytwarzającej energie (w odniesieniu do kryterium nr 15). Tym samym nie zostały spełnione wymogi wskazane w § 10 pkt 21 Regulaminu konkursu zamkniętego nr nr POIS.01.01.01-IW.03-00-002/17Wspieranie wytwarzania i dystrybucji energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych, Poddziałania 1.1.1. Wspieranie inwestycji dotyczących wytwarzania energii z odnawialnych źródeł wraz z podłączeniem tych źródeł do sieci dystrybucyjnej/przesyłowej, zgodnie z którymi warunkiem pozytywnej oceny w oparciu o kryteria formalne jest spełnienie przez projekt wszystkich kryteriów formalnych.

Pismem z [...] stycznia 2018 r. Skarżąca złożyła protest na negatywną ocenę formalną wniosku o dofinansowanie projektu, zarzucając wadliwą ocenę wskazanych kryteriów formalnych.

W pierwszej kolejności Skarżąca wskazała, że brak aktualnych warunków przyłączenia do sieci energetycznej wynika z tego, że procedura uzyskiwania warunków przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzenia energii do KSE wymaga wcześniejszego złożenia wniosku, którego obowiązkowymi załącznikami są: decyzja środowiskowa i decyzja o warunkach zabudowy. Na uzyskanie takich decyzji potrzebny jest czas wynoszący łącznie co najmniej 120 dni. Z kolei okres oczekiwania w [...] Sp. z o.o. na wydanie warunków przyłączenia do sieci wynosi 150 dni. Oznacza to, że przyłączenie do sieci energetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE nie było możliwe w związku z datą ogłoszenia naboru wniosków, gdyż dopiero w momencie ogłoszenia konkursu ogłoszono warunki formalne dla składanych projektów. Od daty ogłoszenia konkursu (tj. od 30 czerwca 2017 r.) do otrzymania pisma informującego o negatywnej ocenie projektu ze względu na niespełnienie kryteriów formalnych (początek stycznia 2018 r.) upłynęło 6 miesięcy, a proces uzyskiwania warunków przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzenia energii do KSE obejmuje okres przynajmniej 270 dni, czyli 9 miesięcy. Oznacza to, że wnioskodawcy, którzy nie rozpoczęli procedury przed dniem ogłoszenia konkursu, nie mieli szans na uzyskanie w wymaganym terminie aktualnych warunków przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzenia energii do KSE lub ważnej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej w zakresie wprowadzenia energii do KSE. Powyższe wskazuje na nierówne traktowanie potencjalnych wnioskodawców. Ponadto, jeśliby przyjąć, że wnioskodawca winien już na etapie oceny formalnej wniosku dysponować warunkami przyłączeniowymi do sieci energetycznej, to musiałby uprzednio z tego tytułu ponieść określone wydatki, które nie mogłyby być uznane za wydatki kwalifikowane.

W odniesieniu do dodatkowego kryterium formalnego nr 15 Gwarantowany poziom produktywności Skarżąca wskazała, że - wbrew stanowisku Instytucji Wdrażającej - przedstawiła uwiarygodniony stopień planowanego wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej dla źródeł będących przedmiotem projektu i innych źródeł OZE już działających w ramach klastra przekraczający, w okresie trwałości projektu, 3504 MWh/MW/rok, co zostało zaprezentowane w Załączniku nr 31 Formularz strategii rozwoju klastra, w tym w szczególności p. 4.2, 7.1. przedmiotowego dokumenty oraz Załączniku nr 1 do przedmiotowej strategii rozwoju klastra. Ponadto Skarżąca wskazała, że opis dodatkowego kryterium formalnego nr 15 należy bowiem rozumieć w ten sposób, że podczas oceny spełnienia tego kryterium uwzględnieniu podlegają zarówno źródła OZE planowane, jak i – o ile takowe występują- dotychczas funkcjonujące.

Zaskarżonym obecnie rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z [...] lutego 2018 r., [...] Minister Energii (dalej także: "Instytucja Pośrednicząca"), działając jako Instytucja Pośrednicząca, ustosunkowując się do protestu stwierdził jego niezasadność.

Minister Energii wskazał, że wnioskodawca zobligowany był do przedstawienia aktualnych warunków przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzenia energii do KSE lub ważnej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej w zakresie wprowadzenia energii do KSE na podstawie Załącznika nr 4 do Regulaminu konkursu. Wprowadzenie przedmiotowego obowiązku miało na celu wyselekcjonowanie do wsparcia projektów dojrzałych, gotowych do realizacji inwestycji. Warunki ogłoszonego konkursu były obiektywne, jawne, powszechnienie znane i obowiązujące wszystkich potencjalnych wnioskodawców, którzy aplikując o środki świadomie akceptują obowiązujące w nim zasady. W ocenie Ministra Energii nieuprawnionym działaniem Wnioskodawcy było arbitralne stwierdzenie, że obowiązek przedłożenia wskazanych wyżej dokumentów go nie dotyczy. Minister Energii nie zgodził się również ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że za posiadanie umowy o przyłączenie do sieci przyznawane są dodatkowe punkty, co mogłoby uzasadniać fakultatywność złożenia dokumentów, o których mowa w poz. 22 Załącznika nr 4 do Regulaminu konkursu. Zwrócił ponadto uwagę na fakt, że katalog kosztów kwalifikowanych stanowi integralną część dokumentacji konkursowej i to, że wnioskodawcy muszą ponieść część wydatków ze środków własnych w celu przygotowania projektu przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, nie narusza zasady równego traktowania wszystkich uczestników postępowania konkursowego.

Odnosząc się do drugiego zarzutu Instytucja Pośrednicząca wskazała, że poziom produktywności instalacji zaplanowanej przez Wnioskodawcę jest niższy od wymaganej, tj. 3 504 Mwh/MW/rok. Instytucja Pośrednicząca wskazała, że ocenie produktywności podlega tylko inwestycja będąca bezpośrednio przedmiotem wniosku, natomiast możliwe jest wykorzystanie parametrów działających już źródeł, o ile faktycznie istnieją i pozostają do dyspozycji na potrzeby produkcji energii elektrycznej na rzecz klastra. Skoro farma fotowoltaiczna, będąca przedmiotem projektu, nie zapewnia produktywności na poziomie 3 504 Mwh/MW/rok, to kryterium nr 15 nie zostało spełnione, ocena Instytucji Wdrażającej została przeprowadzona prawidłowo, a protest jest bezzasadny.

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]– wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na nieuwzględnienie rozstrzygnięcia protestu. W skardze podniesiono zarzuty:

1) naruszenia art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 z późn. zm.) - dalej także: "ustawa wdrożeniowa", poprzez uznanie, że brak załączenia umowy przyłączeniowej, względnie warunków przyłączenia do sieci, na etapie składania wniosku jest niezgodny z postanowieniami regulaminu konkursu, i pominięcie faktu, iż obiektywnie uzyskanie przedmiotowych dokumentów w momencie składania wniosku nie było możliwe;

2) naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku, polegający na błędnym przyjęciu, że nie spełniono kryterium formalnych nr 5 i nr 15;

3) brak rzetelności, przejrzystości i prawidłowości rozpoznania protestu polegający na powieleniu argumentów Instytucji Wdrażającej i niedostrzeżeniu ewidentnych uchybień merytorycznych poczynionych w ramach formułowania regulaminu konkursu oraz oceny wniosku.

Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi w całości i stwierdzenie, że ocena formalna projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz jednoczesne przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz o zasądzenie od na rzecz Skarżącej kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W dniu [...] maja 2018 r. Minister Energii wniósł odpowiedź na skargę, w której zawarł wniosek o jej oddalenie. Minister Energii podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i uzasadniającą je argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do postanowień art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), - dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Do takich ustaw szczególnych zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm.) - dalej "ustawa wdrożeniowa". Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W myśl postanowień art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo w art. 39 ust. 1 (pkt 1b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Wynikające z art. 37 ustawy zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczą każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie postępowania konkursowego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy wywodzącej się z traktatowej zasady równości (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II GSK 641/17, dostępny na stronie internetowe Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd rozstrzygający sprawę stoi przy tym na stanowisku, że zarzut naruszenia zasad z art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru, jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadniania. Wadliwość prawna lub faktyczna przyjętych reguł wyboru, która pozwala na dowolność i nieweryfikowalność oceny projektów, może być natomiast utożsamiana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1a ustawy. Każdorazowo jednak należy tę kwestie rozpatrywać indywidualnie, badając nie tylko sam fakt wystąpienia uchybień w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalny wpływ ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę.

Zauważyć w tym miejscu należy, że instytucja przeprowadza konkurs na podstawie regulaminu, w którym określa między innymi przedmiot konkursu, w tym typy projektów podlegających dofinansowaniu (art. 41 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) oraz kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej). Regulamin konkursu oraz jego zmiany właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu (art. 41 ust. 5 ustawy wdrożeniowej). W niniejszej sprawie zastosowanie miał, opracowany zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, Regulamin Konkursu w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014 - 2020 Oś priorytetowa I, Zmniejszenie emisyjności gospodarki; Działanie 1.1. Wspieranie wytwarzania i dystrybucji energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych; Poddziałanie 1.1.1. Wspieranie inwestycji dotyczących wytwarzania energii z odnawialnych źródeł wraz z podłączeniem tych źródeł do sieci dystrybucyjnej/przesyłowej, konkurs zamknięty nr POIS/1.1.1/2/2017.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie złożonego przez Skarżącą, dokonanej zarówno przez Instytucję Wdrażającą, jak i Instytucję Pośredniczącą, z uwagi na niespełnienie dwóch kryteriów formalnych, tj. kryterium nr 5 (kompletność dokumentacji aplikacyjnego) oraz kryterium nr 15 (gwarantowany poziom produktywności).

Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów wywiedzionych przez Skarżącą względem kryterium nr 5, Sąd wskazuje, iż stosownie do § 2 ust. 10 Regulaminu konkursu ocena projektów wybieranych w trybie konkursowym przeprowadzana jest w oparciu o dokumentację, złożoną zgodnie z wykazem, stanowiącym załącznik nr 4 do Regulaminu. Załącznik nr 4 określa zatem dokumenty, których złożenie wraz z wnioskiem o dofinansowanie jest wymagalne i niezbędne do dokonania jego rzetelnej oceny na podstawie kryteriów formalnych i merytorycznych I i II stopnia. Jednym z takich dokumentów, wymienionych w pozycji 22 Załącznika nr 4 do Regulaminu konkursu, są aktualne warunki przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE lub obowiązująca umowa o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE (o ile dotyczy). Wprowadzenie tego rozwiązania jest konsekwencją zapisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne ( Dz. U. z 2018 r. poz. 755 z późn. zm.), które - w szczególności w art. 5 i 7- reguluje kwestie związane z procedurą przyłączenia do sieci elektroenergetycznej. Procedury te winny być znane profesjonalnym podmiotom działającym na rynku energetycznym i ubiegającym się o dofinansowanie w ramach programów dotyczących produkcji energii elektrycznej. Weryfikacja załączników do wniosku o dofinansowanie i zakresu informacji wymaganych w dokumentacji aplikacyjnej dokonywana jest w oparciu o kryterium formalne nr 5 Kompletność dokumentacji aplikacyjnej: wniosku i załączników.

Skarżąca podnosi, iż posłużenie się w opisie kryterium formalnego nr 5 (kompletność dokumentacji aplikacyjnej) sformułowaniem "o ile dotyczy" doprowadziło ją do wniosku, że załącznik w postaci dokument w postaci aktualnych warunków przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE lub obowiązującej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE na etapie formalnej oceny projektu się do niej nie odnosi, a załącznik ten powinien być wymagany dopiero w terminie 6 miesięcy od podpisania umowy o dofinansowanie. Na poparcie swojej tezy Skarżąca powołuje się na okoliczność, iż z warunkami konkursu mogła zapoznać się dopiero z dniem jego ogłoszenia, natomiast proces uzyskiwania warunków przyłączenia do KSE obejmuje okres przynajmniej 9 miesięcy. Oznacza to, że wnioskodawcy, którzy nie rozpoczęli stosownej procedury przed dniem ogłoszenia konkursu, nie mieli możliwości uzyskania aktualnych warunków przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzenia energii do KSE lub obowiązującej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE do upływu terminu składania wniosku o dofinansowanie. Z powyższych przyczyn - w ocenie Skarżącej- wymóg opisany w pozycji 22 Załącznika nr 4 do Regulaminu konkursu jej nie dotyczył, bowiem obiektywnie uzyskanie przedmiotowych dokumentów w momencie składania wniosku nie było możliwe.

Sąd stoi na stanowisku, iż interpretacja dokonana przez Skarżącą jest wadliwa. W ocenie Sądu obowiązek przedłożenia aktualnych warunków przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE lub obowiązującej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE "o ile dotyczy" należy utożsamiać z właściwością danego projektu, a nie etapem, na jakim realizacja projektu się znajduje w chwili ogłoszenia konkursu. Stanowisko Skarżącej mogłoby być trafne, jeśli w Załączniku nr 4, stanowiącym integralną część konkursu, w odniesieniu do poz. 22 użyte zostałobu stwierdzenie "o ile warunki przyłączenia zostały wydane bądź umowa o przyłączenie została zawarta". Powyższe bowiem wskazywałoby na fakultatywność przedłożenia aktualnych warunków przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE lub obowiązującej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE w zależności od tego, na jakim poziomie przygotowania znajdował się dany projekt w dniu ogłoszenia konkursu. W omawianej dokumentacji konkursowej zostało jednakże użyte sformułowanie odmienne, niepozostawiające - w ocenie Sądu - wątpliwości interpretacyjnych co do obowiązku przedstawienia spornych dokumentów. Tym samym niezrozumiałe i bezpodstawne są twierdzenia Skarżącej, iż wymóg przedłożenia dokumentów określonych w poz. 22 Załącznika nr 4 do Regulaminu konkursu jej nie dotyczył.

Sąd nie podziela również stanowiska Skarżącej, że fakultatywność złożenia aktualnych warunków przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE lub obowiązującej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE na etapie oceny formalnej wynika z tego, że za posiadanie umowy o przyłączenie do sieci przyznawane są dodatkowe punkty na etapie oceny merytorycznej. Nielogiczne i pozbawione uzasadnienia prakseologicznego byłoby zaś przyznawanie punktów za załączniki obowiązkowe. Należy zauważyć, że oprócz sformułowania powyższego twierdzenia, Skarżąca nie przywołała żadnego zapisu zawartego w dokumentacji konkursowej, które by je uzasadniało. Z kolei analiza Kryteriów wyboru projektów, wersja obowiązująca od 4 kwietnia 2017 r., nie pozwala na zaaprobowanie powyższego poglądu, co słusznie zauważył Minister Energii.

Odnosząc się z kolei do zarzutu nierównego traktowania potencjalnych wykonawców Sąd wskazuje, iż w ramach procedur konkursowych poprzez kryteria wyboru zakłada się z góry pewne ograniczenia podmiotowe i przedmiotowe, a więc określa, jakie rodzaje projektów i kategorie beneficjentów będą podlegać dofinansowaniu. Takie ukształtowanie systemu realizacji programu operacyjnego eliminuje ab initio z konkursu projekty i/lub beneficjentów, które nie spełniają wymagań określonych w kryteriach wyboru (R. Poździk, Charakter prawny kryteriów wyboru projektów unijnych, Ius Novum 2016/3/109-120). Finansowanie projektów ograniczone jest bowiem poprzez cele, jakie ma osiągnąć dane działanie. Wybór projektów odbywa się w oparciu o kryteria opracowane dla osiągnięcia określonych priorytetów programów operacyjnych. Określenie rodzaju projektów podlegających dofinansowaniu eliminuje z konkursu projekty, które nie spełniają kryterium danego programu operacyjnego. Pozostawienie poza możliwością finansowania projektów niespełniających określonych warunków programu nie stanowi naruszenia zasady równości ani też nie jest przejawem dyskryminacji. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2010 r., II GSK 250/10, dostępny na stronie internetowe Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przekładając powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd doszedł do wniosku, że za dopuszczalne i niemające charakteru dyskryminującego należy uznać kryterium, którego skutkiem jest zakwalifikowanie do uzyskania pomocy projektów, które deklarują gotowość do realizacji na pewnym poziomie przygotowania już przed ogłoszeniem konkursu i gwarantują osiągnięcie założonych celów programu operacyjnego w okresie jego obowiązywania. Naruszenia zasady równości nie można doszukiwać się również w takim ukształtowaniu warunków konkursu, gdzie część wydatków niezbędnych do przygotowania projektu wnioskodawcy muszą ponieść ze środków własnych przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, co skutkuje możliwości uznania ich za wydatki kwalifikowane. Zasady przeprowadzania konkursu nr POIS.01.01.01-IW.03-00-002/17 zostały opublikowane i udostępnione dla wszystkich potencjalnych uczestników konkursu w jednakowy sposób. Przystępując do konkursu, wnioskodawca wyraża akceptację dla zasad określonych w regulaminie i chcąc uzyskać pomoc unijną musi się do nich precyzyjnie stosować (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie II GSK 1305/10, dostępny na stronie internetowe Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Uczestnictwo w konkursie o dofinansowanie jest bowiem dobrowolne. W konsekwencji postępowanie wnioskodawcy wbrew zasadom wyznaczonym w regulaminie konkursu prowadzić będzie do negatywnej oceny projektu, chyba że w tym zakresie regulamin konkursu narusza przepisy powszechnie obowiązujące, czego Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie stwierdził. Dlatego na wnioskodawcy ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami programu operacyjnego i regulaminem konkursu, a następnie na jego podstawie starannego przygotowania aplikacji konkursowej (zob. wyrok NSA z dnia 30 marca 2010 r. w sprawie II GSK 309/10, dostępny na stronie internetowe Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy pamiętać, że organ związany jest treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego dokumentacją. Nie jest zobowiązany do dokonywania ustaleń czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru do dofinansowania.

Z powyższych przyczyn Sąd nie podziela przyjętej przez Stronę skarżącą interpretacji regulaminu, zgodnie z którą warunek przedłożenia aktualnych warunków przyłączenia do sieci energetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE lub obowiązującej umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej w zakresie wprowadzania energii do KSE należy spełnić już po uzyskaniu przez projekt rekomendacji do otrzymania dofinansowania. Instytucja oceniająca projekt i decydująca o jego dofinansowaniu w ramach danego programu operacyjnego jest bowiem bezwzględnie zobowiązana do stosowania kryteriów wyboru projektów, ustalonych dla poszczególnych działań i typów projektów. Kryteria te są obowiązkowe dla wszystkich projektodawców i podlegają weryfikacji podczas oceny formalnej wniosku. Zatem zmiana zasad oceny wniosków z pominięciem postanowień Regulaminu konkursu, co postuluje Skarżąca, stanowiłoby naruszenie zasady równego traktowania, zwłaszcza w stosunku do potencjalnych beneficjentów, którzy dokument wymieniony w poz. 22 Załącznika nr 4 do Regulamin konkursu przedstawili, a przecież dostęp do dokumentacji konkursowej umożliwiony w tej samej chwili, co Skarżącej (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie V SA/Wa 2899/10, dostępny na stronie internetowe Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze przedstawione uwagi, Sąd jako nietrafny ocenia sformułowane w skardze zarzuty naruszenia art. 41 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, a także art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w odniesieniu do kryterium formalnego nr 5.

Odnosząc się w dalszej kolejności do zarzutów skargi dotyczących kryterium nr 15, Sąd wskazuje, iż stosownie do § 10 ust. 7 Regulaminu konkursu projekty oceniane są w oparciu o Kryteria wyboru projektów zatwierdzone przez Komitet Monitorujący POIiŚ 2014-2020, obowiązujące w dniu ogłoszenia konkursu. Przedmiotowe kryteria stanowią załącznik nr 3 do Regulaminu konkursu. Wśród kryteriów dla projektów dotyczących inwestycji w instalacje OZE, realizowanych w ramach porozumień klastrowych, znajduje się m.in. dodatkowe kryterium nr 15 Gwarantowany poziom produktywności, którego opis brzmi następująco: "Wnioskodawca przedstawił uwiarygodniony stopień planowanego wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej dla źródeł będących przedmiotem projektu i innych źródeł OZE już działających w ramach klastra przekraczający, w okresie trwałości projektu, 3 504 MWh/MW/rok (dotyczy tylko projektów w zakresie produkcji energii elektrycznej, w tym kogeneracji)".

Skarżąca stoi na stanowisku, iż przedstawiła wiarygodny stopień planowanego wykorzystania mocy zainstalowanej energii elektrycznej, co zostało zaprezentowane w Załączniku nr 31 Formularz strategii rozwoju klastra, w tym w szczególności p. 4.2, 7.1. przedmiotowego dokumenty oraz Załączniku nr 1 do przedmiotowej strategii rozwoju klastra, a zatem ocena dokonana w zaskarżonym rozstrzygnięciu jest błędna. Zdaniem Skarżącej opis dodatkowego kryterium formalnego nr 15 należy bowiem rozumieć w ten sposób, że podczas oceny spełnienia tegoż kryterium uwzględnieniu podlegają zarówno źródła OZE planowane, jak i – o ile takowe występują- dotychczas funkcjonujące.

W ocenie Sądu stanowisko takie jest w sposób oczywisty sprzeczne z literalnym brzmieniem kryterium nr 15 zawartego w Załączniku nr 3 do Regulaminu konkursu, które wprost stanowi, że wnioskodawca zobowiązany jest przedstawić uwiarygodniony stopień planowanego wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej dla (1) źródeł będących przedmiotem projektu i (2) innych źródeł OZE już działających w ramach klastra. Oznacza to, że ocenie produktywności podlega tylko inwestycja będąca przedmiotem wniosku o dofinansowanie, natomiast wykorzystanie innych źródeł OZE jest możliwe, o ile faktycznie istnieją i funkcjonują w chwili składania wniosku o dofinansowanie. Przypomnieć natomiast należy, że przedmiotem projektu zgłoszonego przez Skarżącą do konkursu jest "Budowa farmy fotowoltaicznej o mocy do 2,5 MW na terenie gminy Płoty, obręb ewidencyjny Darszyce, powiat gryficki, województwo zachodniopomorskie". Jak wskazał Minister Energii, dane, na podstawie których można określić gwarantowany poziom produktywności instalacji zaplanowanej przez Stronę, zostały zawarte w Załączniku nr 4 wzór 1b do wniosku: "Część ekologiczno- techniczna dla projektów z zakresu produkcji energii elektrycznej lub energii elektrycznej i cieplnej łącznie" (w pkt 5 wiersz 2 tabeli oraz pkt 7 wiersz 1 tabeli). Z analizy ww. danych wynika, że wartość gwarantowanego poziomu produktywności przedmiotu projektu jest niższa od wymaganej. Powyższych ustaleń Skarżąca co do zasady nie kwestionuje. Dokonana przez Skarżącą odmienna ocena w zakresie spełnienia kryterium nr 15 wiąże się bowiem, co zostało wyżej wskazane, z uwzględnieniem przy obliczaniu parametru gwarantowanego poziomu produktywności źródeł energii OZE w ramach klastra, który faktycznie w chwili składania wniosku nie funkcjonuje. Z tej przyczyny na uzasadnienie spełnienia kryterium nr 15 Skarżąca powołuje się na załączniki dotyczące strategii rozwoju klastra, co z przyczyn podniesionych wyżej Sąd uznaje za niezasadne. Sąd zgadza się bowiem ze stanowiskiem Ministra Energii, zawartym w zaskarżonej informacji o nieuznaniu argumentów protestu, że ocenie produktywności podlega tylko inwestycja będąca przedmiotem wniosku o dofinansowanie, chyba że istnieją inne źródła już działające, które pozostają w dyspozycji wnioskodawcy na potrzeby produkcji energii elektrycznej w ramach klastra.

Z powyższych przyczyn Sąd nie podziela również zarzutu naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w odniesieniu do kryterium formalnego nr 15.

Dokonując oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Jej zarzuty nie podważyły skutecznie twierdzenia, że właściwe organy przeprowadziły ocenę przedmiotowego wniosku o dofinansowanie zgodnie z ustawą wdrożeniową i dokumentacją konkursową, w tym Regulaminem konkursu. Skarżąca nie wykazała również, by organy dokonując oceny wniosku nie działały w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz by nie zapewniły wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Sąd nie stwierdza z urzędu takiego wadliwego postepowania instytucji, które miałoby wpływ na przeprowadzoną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu.

Ocena wniosku dokonana przez organ nie była dowolna. Uzasadnienie oceny kryterium nr 5 i 15, zdaniem Sądu, było czytelne, jasne i konkretne, oparte na analizie dokumentacji dołączonej wniosku o dofinansowanie Skarżącej, a także poddające się weryfikacji sądowej. Wątpliwości i zarzuty Strony wobec dokonanej oceny projektu pod kątem spełnienia kryterium nr 5 i 15 są wyrazem jej subiektywnej interpretacji treści dokumentacji konkursowej. Jednocześnie Sąd nie podziela argumentacji Skarżącej jakoby treść Regulaminu konkursu i jego integralnych załączników obarczona była wskazywanymi w skardze błędami merytorycznymi. Skarżąca miała możliwość uzupełnienia wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej, z czego skorzystała, ale w sposób niekompletny i niewystarczający, co uniemożliwiło dopuszczenie wniosku do dalszej oceny. Z tych przyczyn za nieuzasadniony Sąd uznał również zarzut dotyczący braku rzetelności, przejrzystości i prawidłowości rozpoznania protestu polegający na powieleniu argumentów Instytucji Wdrażającej i niedostrzeżeniu ewidentnych uchybień merytorycznych poczynionych w ramach formułowania regulaminu konkursu oraz oceny wniosku.

Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa procesowego lub materialnego, które mogło mieć wpływ na kontrolowany wynik oceny. Tym samym podzielił trafność dokonanej przez Instytucję Pośredniczącą oceny złożonego przez Skarżącą protestu, a w konsekwencji oceny projektu w toku niniejszego postępowania konkursowego.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej Sąd orzekł jak w sentencji.