Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 75/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Z. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

L.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 11 września 2020 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz do udzielenia informacji czy i kiedy skarżąca składała wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy z dnia 10 lutego 2015 r., nr [..], w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, a nadto do wskazania, czy przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie wystąpiła do właściwego organu z ponagleniem. W wezwaniu wyznaczono termin 7 dni od dnia otrzymania wezwania na udzielenie odpowiedzi, pod rygorem odrzucenia skargi.

Doręczenie powyższych wezwań nastąpiło skarżącej w dniu 23 września 2020 r. Termin na ich wykonanie upływał zatem w dniu 30 września 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi bowiem, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie zaś do treści art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei, art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W przypadku skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, od dnia 1 czerwca 2017 r., wyczerpanie środków zaskarżenia następuje więc poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Z treści powołanych przepisów wynika więc, że jednym z warunków formalnych, który musi zostać spełniony przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, tj. wniesienie ponaglenia do właściwego organu. Dopiero wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed właściwymi organami administracji publicznej) otwiera skarżącym drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego. Co więcej, skarżący powinien wykazać, że wyczerpał tryb przewidziany dla skargi na bezczynność, tj. że wystąpił do organu z ponagleniem w trybie art. 37 k.p.a. Ponaglenie jest więc warunkiem formalnym skargi a jego brak powoduje konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 33/20, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto, przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Przy tym podpis na piśmie strony powinien być własnoręczny. Zgodnie zaś z treścią art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Z akt sprawy wynika, że w wyznaczonym terminie tym jak i do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca nie wykonała wystosowanych do niej wezwań. W szczególności zaś skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem skargi spełniła formalny wymóg wniesienia ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a., co nie wynika również z akt sprawy.

Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł jak w postanowieniu.