Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 566/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-02-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 22 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o wyłączenie sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego od orzekania w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej oraz pozbawienia prawa do zasiłku postanawia: wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 sierpnia 2010 r. skarżący wniósł skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Wojewody [...]. Pismem z dnia 27 września 2011 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego "z podstawy art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. Zwanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a."), gdyż zaistniały wątpliwości tego rodzaju, że wywołują wątpliwości co do bezstronności sędziego".

Postanowieniem z dnia 17 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wyłączenie sędziego, wyjaśniając w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia, że brak jest w sprawie podstaw do wyłączenia. Zażalenie skarżącego na opisane postanowienie Sądu zostało oddalone prez. Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie NSA z dnia 7 grudnia 2011 r. I OZ 971/11).

Pismem z dnia 21 stycznia 2012 r. skarżący ponownie wniósł o wyłączenie Sędziego Tadeusza Kuczyńskiego od orzekania w sprawie, podnosząc w uzasadnieniu wniosku, że do rozpoznania wcześniej złożonego wniosku o jego wyłączenie, skład sędziowski losowano spośród innych sędziów tego samego Sądu (WSA we Wrocławiu), a nie spośród sędziów innego Sądu, co w ocenie strony powinno mieć miejsce.

W dniu 31 stycznia 2012 r. sędzia NSA Tadeusz Kuczyński złożył oświadczenie, z którego wynika, że w stosunku do jego osoby nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., które dawałyby podstawy do wyłączenia od rozpoznania niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Po myśli art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Stosownie do przepisu art. 19 powyższej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Zgodnie z art. 22 § 1 cytowanej ustawy, o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy - § 2.

W aktach rozpatrywanej sprawy znajduje się oświadczenie złożone przez sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, w którym sędzia ten oświadczył, że nie zna skarżącego S. K., nie istnieje w niniejszej sprawie okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności oraz że nie występują w sprawie żadne okoliczności określone w art. 18 p.p.s.a., które dawałyby podstawę do wyłączenia go od rozpoznawania niniejszej sprawy.

Wskazać również należy, że wbrew zarzutom wniosku o wyłączenie, skład sędziowski do orzekania w przedmiocie złożonego wniosku o wyłączenie sędziego, wyłoniono prawidłowo spośród sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu bowiem, jak wyżej wskazano, właściwym do orzekania w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego jest Sąd, przed którym sprawa się toczy, z wyłączeniem jedynie sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy. W rozpoznawanej sprawie skład do rozpoznania wniosku wylosowano spośród sędziów WSA we Wrocławiu, wyłączając z losowania Sędziego Tadeusza Kuczyńskiego, o wyłączenie którego wnosił skarżący.

Z akt sprawy wynika, że skarżący w istocie nie podał żadnych okoliczności świadczących o zachodzeniu po stronie tego sędziego jakichkolwiek podstaw do jego wyłączenia od udziału w sprawie. Okoliczności przedstawione przez skarżącego w pierwszym wniosku o wyłączenie sędziego Tadeusza Kuczyńskiego (z dnia 27 września 2011 r.) zostały poddane przez Sąd szczegółowej ocenie w postanowieniach z dnia 17 października 2011 r. i 7 grudnia 2011 r. Od daty zaś wydania tych orzeczeń, w sprawie nie zaistniały żadne nowe okoliczności powodujące konieczność wyłączenia Sędziego ze składu rozpoznającego sprawę.

Przyczynami wyłączenia sędziego z orzekania w konkretnej sprawie są okoliczności określone w art. 18 § 1 i art. 19 powoływanej ustawy. W rozpatrywanej sprawie żadna z tych okoliczności jednak nie wystąpiła.

Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.