Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 250/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: ART. 61 PAR. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. Spółka z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 966/16 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi B. Spółka z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] października 2016 r., w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji powołując się na przepisy art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) wskazał, że sąd może wstrzymać wykonanie w całości lub w części dany akt administracyjny, jeżeli strona udowodni, że z wykonaniem tym wiąże się ryzyko wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez wnioskodawcę, pozbawione szerszego uzasadnienie, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Sąd wyjaśnił, że w niniejszej sprawie skarżąca Spółka nie wykazała , że realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, może zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Sąd podkreślił, że skutki wykonania przez skarżącą nałożonego na nią obowiązku należy rozpatrywać oceniając z jednej strony koszt koniecznych wydatków, z drugiej strony możliwości finansowe strony zobowiązanej do ich poniesienia. W ocenie Sądu skarżąca zaniechała wyczerpującego uzasadnienia wniosku w tym zakresie, nie przedstawiając przede wszystkim swojej kondycji finansowej.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła B. Spółka z o.o. z siedzibą w Łodzi, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i wstrzymania wykonania postanowienia Łódzkiego WINB z dnia [...] października 2016 r. Ponadto spółka wniosła o przeprowadzenie dowodu z załączonej do zażalenia wyceny ofertowej na wykonania opracowania zawierającego ekspertyzę techniczna i projekt remontu budynku mieszkalnego oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że spółka zarządza niedochodowymi nieruchomościami, których mieszkańcy bardzo często zalegają z opłatami za korzystanie z lokali, a spółka jako zarządca ponosi ogromne koszty związane z utrzymaniem kamienic. Budynek nie stwarza zagrożenia dla mieszkańców pod względem stanu technicznego, a zatem, w ocenie spółki, ekspertyza jest zbędna i prowadzi jedynie do obciążenia skarżącej kosztami, których pokrycie będzie ciężkie do odwrócenia o ile nie doprowadzi nawet do utraty płynności finansowej spółki, biorąc pod uwagę, że spółka bierze udział nie w jednym, a w większej liczbie tego rodzaju postępowań.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie może dotyczyć także wszystkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na skarżącym ciąży obowiązek udowodnienia, że w sprawie, w której domaga się wstrzymania wykonania danego aktu występują przesłanki wynikające z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a.

Na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny zaznacza, że podziela stanowisko zawarte w uzasadnieniach innych orzeczeń dot. skarżącej spółki, w których już zapadło rozstrzygnięcie kwestii odmowy wstrzymania postanowień w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej (zob. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt II OZ 147/17 czy postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2017 r. sygn. akt II OZ 17/17).

Sąd w pełni rozumie argumentację, że ekspertyza techniczna budynku wiąże się ze znacznymi kosztami i potencjalnie może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., ale nie zgadza się z zarzutem spółki, iż uprawdopodobniła ona okoliczności uzasadniające wniosek o wstrzymanie, gdyż spółka skupia się jedynie na potencjalnych kosztach nie zestawiając tych kwot z własną sytuacją finansową.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu postanowienia z dnia 26 stycznia 2017 r. II OZ 17/17, że skoro skarżąca mając na uwadze, jak sama twierdzi, możliwość wystąpienia po jej stronie niewypłacalności, narażenie prawidłowego funkcjonowania podlegających jej zarządowi nieruchomości, w szczególności zdrowie i życie mieszkańców korzystających z tych nieruchomości w związku z wykonaniem przedmiotowej ekspertyzy, powinna wiarygodnie przedstawić swoją aktualną sytuację majątkową. W tym celu powinna przedłożyć stosowne dokumenty źródłowe, na podstawie których będzie możliwe porównanie jej obecnej sytuacji finansowej z prawdopodobnym kosztem ekspertyzy. Dopiero wówczas Sąd będzie mógł ocenić czy realne jest w sytuacji skarżącej, ustalonej przez pryzmat przedłożonych dokumentów finansowych lub innych, wystąpienie po jej stronie znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Wbrew twierdzeniom skarżącej na złą kondycję finansową Spółki nie wskazują żadne dokumenty zgromadzone w aktach sprawy. Także w oparciu o dane z tych akt nie można poczynić ustaleń co do jej obecnej sytuacji finansowej.

Na marginesie należy dodać, że aby ocenić czy w danej sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. spółka powinna wykazać, że koszt nawet jednej ekspertyzy technicznej (porównywalny z przedstawionym w załączonej do zażalenia wycenie ofertowej) stanowił będzie znaczne obciążenie dla jej sytuacji finansowej. Samo wskazanie jaki może być koszt pojedynczej ekspertyzy technicznej nie daje podstaw do zastosowania ochrony tymczasowej.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia