Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 930/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-04-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. P. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać adwokatowi M. P. kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy), tytułem wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. wydane w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Reprezentujący skarżącego pełnomocnik - adwokat M. P. (ustanowiony z urzędu), w dniu 26 marca 2014 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia w związku z jej sporządzeniem. Złożony wniosek zawierał oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały zapłacone w całości ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: " p.p.s.a.") skuteczne wniesienie sprzeciwu powoduje, że zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z dyspozycją art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa we wskazanej regulacji prawnej, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Stosownie bowiem do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka ta, w myśl powołanego przepisu, wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W ocenie Sądu, mając na względzie fakt, że pełnomocnik skarżącego został ustanowiony do działania już po wydaniu przez Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi uzasadnionym pozostaje przyznanie adwokatowi wynagrodzenia w wysokości 75 % stawki minimalnej (240 zł), czyli kwoty 180 zł.

Powyższa kwota podlega powiększeniu o należny podatek od towarów i usług, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia (przy uwzględnieniu, że zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.).

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w postanowieniu.