Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 600/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia : przyznać M. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

W złożonej skardze skarżąca zwróciła się jednocześnie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wezwana do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu, w terminie nadesłała wypełniony urzędowy formularz zaznaczając w nim, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z unormowaniem art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

W oparciu o przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną strony skarżącej, uznać należy, że żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy, skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą rozwiedzioną, zamieszkuje w mieszkaniu [...] byłego męża (w jednym pokoju przyznanym jej przez sąd do zamieszkania). W skład jej majątku wchodzi udział w [...] części współwłasności garażu, zajęty przez komornika oraz objęty zastawem bankowym ok. [...] samochód marki [...]. Poza tym majątkiem, skarżąca nie posiada innych nieruchomości, ani żadnych zasobów finansowych. Obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Skarżąca poszukuje pracy, jednakże mimo podjętych starań, nie udało jej się uzyskać zatrudnienia nawet w ramach prac interwencyjnych. Utrzymuje się z pomocy córki, która przekazuje jej ok. [...] zł miesięcznie, ponadto skarżąca pracuje dorywczo u znajomych na wsi w zamian za produkty spożywcze. W sierpniu bieżącego roku, w czasie pobytu w szpitalu, skarżąca korzystała z pomocy opieki społecznej.

Biorąc powyższe pod uwagę (bezrobocie skarżącej, brak stałych dochodów, brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków na sfinansowanie kosztów postępowania), stwierdzić należy, że strona nie jest w stanie wygospodarować środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy. Spełniona zatem została przesłanka przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie, bowiem strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.