Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 806/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 10, art. 107 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant: st. sekr. sąd - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2011 r. sprawy ze skargi W.O. "[...]" na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia dotacji; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa na rzecz W.O. "[...]" kwotę 3.617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa, dalej "organ", po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wniesionego przez W.O. [...]", (dalej: "skarżący"), utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2005 r. w sprawie odmowy udzielenia skarżącemu dotacji w kwocie 57.990 zł, na obniżenie ceny za badania opryskiwaczy ciągnikowych.

Decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 7 czerwca 2005 r. skarżący złożył do organu wniosek o udzielenie dotacji na obniżenie ceny za badania opryskiwaczy ciągnikowych polowych eksploatowanych przez posiadaczy, służących do wykonywania zabiegów ochrony roślin rolniczych i ogrodniczych.

Decyzją z [...] lipca 2005 r. organ odmówił udzielenia dotacji. Powołał § 29 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 15 kwietnia 2004 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa (Dz. U. Nr 72, poz. 655 ze zm.) - zgodnie z którym podmiot ubiegający się o dotację do wniosku dołącza kopie faktur albo rachunków lub kserokopie faktur albo rachunków, poświadczone za zgodność z oryginałem przez pracownika wojewódzkiego inspektoratu ochrony roślin i nasiennictwa potwierdzające wykonanie tego zadania - i stwierdził, że dołączone do wniosku faktury VAT dotyczyły tych samych nabywców usługi, dla których zostały już wystawione faktury załączone do wcześniej złożonego wniosku (z 4 kwietnia 2005 r.) wobec czego nie było możliwe ustalenie, czy wnioskodawca istotnie wykonał badania opryskiwaczy.

W dniu 8 sierpnia 2005 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z [...] września 2005 r. organ utrzymał w mocy własną decyzję z [...] lipca 2005 r. Stwierdził, że argumenty przedstawione we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nie mogą wpłynąć na zmianę decyzji wydanej w pierwszej instancji. Wskazał, że nadal nie można ustalić, czy wnioskodawca istotnie wykonał badania opryskiwaczy, których dotyczyły faktury wystawione zarówno przez jeden, jak i drugi podmiot.

Po rozpoznaniu złożonej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 maja 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 3149/05 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji z [...] września 2005 r. z uwagi na to, że decyzja ta została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie. Sąd uznał, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyło Przedsiębiorstwo W. s.c. W.O., A.O., a organ rozpatrując wniosek uznał, że został on złożony przez W.O. Przedsiębiorstwo W. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu złożonej skargi kasacyjnej wyrokiem z 24 maja 2007 r. sygn. akt II GSK 401/06 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, który wyrokiem z 7 stycznia 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 1963/07 uchylił decyzję z [...] września 2005 r. wskazując, że do obowiązku organu administracji należy dokładne określenie osoby, która składa środek odwoławczy.

Wykonując wyrok Sądu organ ustalił, że podmiotem składającym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy był W.O. "Przedsiębiorstwo W.". Ponadto, rozpoznając na nowo wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją z [...] lipca 2005 r. organ stwierdził, że rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 kwietnia 2004 r. stanowiące podstawę prawną do rozpoznania wniosku o przyznanie dotacji zostało uchylone przez rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 maja 2006 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa (Dz. U. 2006 r. Nr 98, poz. 683, ze. zm.), które utraciło moc z dniem 16 kwietnia 2007 r., w związku z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 kwietnia 2007 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa (Dz. U. 2007 r. Nr 67, poz. 446 ze zm.). Organ zauważył, że w powyższym rozporządzeniu brak przepisów umożliwiających wydanie decyzji w sprawie udzielenia dotacji do badań opryskiwaczy. W związku z powyższym decyzją z [...] lipca 2008 r. organ uchylił decyzję z [...] lipca 2005 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji, ze względu na brak podstawy prawnej do wydania decyzji merytorycznej w sprawie udzielenia dotacji do badań opryskiwaczy.

W skardze na decyzję z [...] lipca 2008 r. skarżący argumentował, że przepisy przejściowe zawarte w rozporządzeniach Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 maja 2006 r. i z 13 kwietnia 2007 r. powinny być interpretowane z zastosowaniem wykładni funkcjonalnej, co umożliwiłoby udzielanie w 2008 r. dotacji za zadania wykonane w 2005 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 maja 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 2617 uchylił decyzję organu z dnia [...] lipca 2008 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd podkreślił, że przepis § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 kwietnia 2007 r. nakazuje do wniosków o dotacje należne za zadania wykonane w 2006 r., złożonych i nierozpatrzonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia, tj. przed 16 kwietnia 2007 r., stosowanie przepisów dotychczasowych, a więc przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 maja 2006 r. Natomiast przepis § 31 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30 maja 2006 r., do wniosków o dotacje przedmiotowe należne za zadania wykonane w 2005 r., złożonych i nierozpatrzonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, nakazywał stosowanie przepisów dotychczasowych, a więc przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 kwietnia 2004 r., obowiązującego w dacie złożenia przedmiotowego w sprawie wniosku z 7 czerwca 2005 r. W ocenie Sądu ustawodawca, wprowadzając zmiany przepisów rozporządzenia w sprawie stawek dotacji dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa, przyjmował konsekwentnie w przepisach przejściowych zasadę stosowania poprzednio obowiązującego aktu prawnego. Sąd wskazał, że w sytuacji, gdy rozporządzenie z 13 kwietnia 2007 r. odsyła do przepisów rozporządzenia z 30 maja 2006 r. jedynie w zakresie nierozpatrzonych wniosków o udzielnie dotacji za zadania wykonane w roku 2006, pomijając kwestię nierozpatrzonych wniosków o udzielenie dotacji za zadania wykonane w roku 2005, celowym i uzasadnionym jest przyjęcie wykładni funkcjonalnej przepisu i uznanie, że zawarte w nim odesłanie do rozporządzenia z roku 2006 odnosi się pośrednio do wniosków o dotacje za zadania wykonane w roku 2005. Organ wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Argumentował, że dotacje określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 kwietnia 2004 r. zostały zgłoszone do Komisji Europejskiej jako tzw. pomoc istniejąca i mogły być udzielane w okresie trzech lat od dnia przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Organ stwierdził również, że wydatkowanie środków budżetowych musi być dokonywane zgodnie i w granicach upoważnienia wynikającego z przepisów powszechnie obowiązujących, pod groźbą zarzutu naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Zgodnie z § 19 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 kwietnia 2007 r., dotacje o których mowa w ust. 1 są udzielane i wypłacane ze środków przeznaczonych w ustawie budżetowej na rok 2007 na dotacje przedmiotowe wyłącznie do wysokości kwot ustalonych dla danego rodzaju zadań w 2006 r. Przepis ten koresponduje z normą zawartą w § 19 ust. 1 rozporządzenia i upoważnia do udzielenia i wypłacenia, ze środków przeznaczonych w ustawie budżetowej na 2007 r., dotacji za zadania zrealizowane w 2006 r.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 16 września 2010 r. sygn. akt IIGSK 785/09 oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że brak stosownych przepisów przejściowych pozwala na założenie, że zdarzenia prawne - skutki których trwają, jak i powstałe w związku z nimi stosunki prawne - winny być oceniane na podstawie unormowań obowiązujących w czasie zaistnienia tych zdarzeń. W rozpoznawanej sprawie przyjąć należy, że do wniosków - których zasad rozpoznania nowe regulacje nie wskazują - zastosowanie znajdą unormowania obowiązujące w dacie złożenia wniosku.

NSA zwrócił uwagę, że brak środków na wnioskowane dotacje może skutkować bezprzedmiotowością postępowania z wniosku o przyznanie i wypłacenie tej dotacji, ale prawna i faktyczna możliwość umorzenia postępowania w rozpatrywanej sprawie z uwagi na brak środków nie była poddana kontroli Sądu I instancji.

Decyzją z [...] lutego 2011 r. organ utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2005 r. odmawiającą udzielenia dotacji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 kwietnia 2007 r. uchyliło rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 maja 2006 r. Rozporządzenie z dnia 13 kwietnia 2007 r. nie zawierało przepisów umożliwiających wydanie decyzji w sprawie udzielenia dotacji do badań opryskiwaczy. Również obowiązujące rozporządzenie z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa nie przewiduje możliwości przyznania dotacji na obniżenie ceny za badania opryskiwaczy.

Organ zauważył również, że obowiązujące rozporządzenie z dnia 18 maja 2010 r. zostało wydane na podstawie art. 130 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, zgodnie z którym kwoty i przedmiot dotacji ustalone zostają w ustawie budżetowej na dany rok. Ponieważ ustawa budżetowa na dany rok ustala kwoty na finansowanie lub dofinansowanie zadań na rzecz rolnictwa w zakresie ochrony roślin tylko na bieżący rok oraz nie zapewnia środków finansowych na realizację zadań z lat ubiegłych, brak jest prawnej możliwości udzielenia dotacji na zadania, które zostały zrealizowane w latach ubiegłych.

W skardze na decyzję z [...] lutego 2011 r. skarżący wniósł o jej uchylenie zarzucając niewskazanie w jej rozstrzygnięciu podstawy prawnej umorzenia postępowania pierwszej instancji, brak wskazania osoby podpisującej decyzję oraz wadliwe przyjęcie przez organ, że w sytuacji braku środków budżetowych nie jest możliwe rozpoznanie wniosku skarżącego.

Skarżący zwrócił uwagę, że o konieczności planowania środków na wypłatę dotacji świadczą treści ustaw zawierające delegację do sporządzania rocznych sprawozdań o pomocy publicznej, a ustawa o finansach publicznych powoduje możliwość tworzenia rezerw celowych na obsługę programów współfinansowanych ze środków Unijnych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa utrzymująca w mocy decyzję własną organu, odmawiającą udzielenia skarżącemu dotacji przedmiotowej na wykonane w 2005 roku badania opryskiwaczy ciągnikowych.

Zaskarżona decyzja została wydana na skutek wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt VSA/Wa 2617/08 uchylającego decyzję organu z [...] lipca 2008 r. uchylającą decyzję z [...] lipca 2005 r. i umarzającą postępowanie pierwszej instancji z uwagi na brak możliwości merytorycznej oceny wniosku o przyznanie dotacji. Po rozpoznaniu złożonej przez organ skargi kasacyjnej od powołanego wyroku z 21 maja 2009 r., Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 16 września 2010 r. sygn. akt II GSK 785/09 stwierdził, że zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji odpowiada prawu, mimo błędnych motywów podjętego rozstrzygnięcia.

Podkreślić należy, że Sąd, któremu skarga została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tym wypadku przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w swoim uzasadnieniu wprost wskazał, że organ rozpatrujący sprawę w związku z uchyleniem decyzji z [...] lipca 2008 r. wyrokiem WSA z 21 maja 2009 r. jest obowiązany kierować się wskazaniami NSA – z pominięciem wytycznych WSA. Równocześnie stosownie do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

W związku z powyższym Sąd rozpoznający sprawę w obecnym składzie jest związany oceną prawną wyrażoną w wyroku NSA z 16 września 2010 r. sygn. akt II GSK 785/09, którym NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt VSA/Wa 2617/08.

Mając na uwadze powyższe Sąd w składzie niniejszym ocenił zaskarżoną decyzję z [...] lutego 2011 r. pod względem wykonania przez organ wytycznych NSA wskazanych w wyroku z 16 września 2010 r. sygn. akt II GSK 785/09, zmieniających treść wytycznych WSA zawartych w wyroku z 21 maja 2009 r. Dokonując oceny skarżonej decyzji w powyższym zakresie stwierdzić należy, że organ administracji nie wykonał dyspozycji powołanego przepisu art. 153 p.p.s.a. i nie wypełnił wskazań Sądu w zakresie dalszego postępowania w związku z uchyleniem przez WSA decyzji uchylającej własną decyzję i umarzającą postępowanie w sprawie.

W zaskarżonej decyzji z [...] lutego 2011 r. organ utrzymał w mocy decyzję odmawiającą ze względów merytorycznych przyznanie dotacji za 2005 r. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie stwierdził, że rozpoznanie wniosku o przyznanie dotacji za 2005 r. nie jest możliwe ze względu na brak środków pozwalających na przyznanie dotacji, które to środki nie zostały przewidziane w obowiązujących przepisach prawa.

W rozpoznawanej sprawie materię wnioskowanej przez stronę dotacji regulowało rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 kwietnia 2004 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa. Rozporządzenie to utraciło moc z dniem 9 czerwca 2006 r. - zgodnie z § 33-34 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 maja 2006 r.

Kolejne rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 kwietnia 2007 r. stanowiło o utracie mocy poprzednich regulacji, w tym ww. przepisu przejściowego tj. § 32, a w kwestii wniosków złożonych i nierozpatrzonych przez dniem wejścia w życie nowych unormowań (tzn. przed dniem 16 kwietnia 2007 r.) przewidywało stosowanie przepisów dotychczasowych - ale jedynie co do wniosków o dotacje za zadania wykonane w roku 2006. Z powyższego wywieść zatem należy, że w ostatnim z powołanych rozporządzeń brak było normy intertemporalnej odnośnie złożonych i nierozpatrzonych wniosków o dotacje przedmiotowe należne za zadania wykonane w 2005 r.

Sąd w składzie niniejszym podziela pogląd wyrażony przez NSA, zgodnie z którym w przepisach przejściowych - w razie zmiany stanu prawnego, gdy sprawy były wcześniej regulowane przez prawo - należy określić wpływ nowych unormowań na stosunki powstałe pod działaniem wcześniejszych norm prawnych. Przepisy przejściowe muszą zatem obejmować wszystkie sytuacje, jakie mogą pojawić się na tle wprowadzania nowych uregulowań. Brak stosownych przepisów przejściowych pozwala na założenie, iż zdarzenia prawne - skutki których trwają, jak i powstałe w związku z nimi stosunki prawne - winny być oceniane na podstawie unormowań obowiązujących w czasie zaistnienia tych zdarzeń.

W świetle tego, co zostało wyżej powiedziane odnośnie braku przepisów przejściowych prawidłowo regulujących wszystkie sytuacje, jakie mogą pojawić się w związku z wprowadzeniem w życie nowych uregulowań, opowiedzieć należy się za stanowiskiem, że do wniosków - zasad rozpoznania których nowe regulacje nie wskazują - zastosowanie znajdą unormowania obowiązujące w dacie złożenia wniosku.

Zauważyć jednak należy, że organ rozpoznając ponownie sprawę nie zwrócił uwagi na jeden z motywów podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia. NSA, powołując przepisy obowiązujące w dacie wydania uchylonej przez WSA decyzji umarzającej postępowanie administracyjnego stwierdził, że zgodnie z § 19 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 16 kwietnia 2007 r., dotacje mogły być przyznawane i wypłacane ze środków przeznaczonych w ustawie budżetowej na rok 2007 do wysokości kwot ustalonych dla danego rodzaju zadań w 2006 r.

Sąd zwrócił uwagę, że wobec takiego brzmienia przepisu, organ rozpoznając sprawę, powinien przede wszystkim ocenić dostępność środków finansowych na wypłatę dotacji za 2005 r. Brak środków na wypłatę dotacji za 2005 r. może bowiem skutkować bezprzedmiotowością postępowania w przedmiocie wniosku o jej przyznanie. Prawna i faktyczna możliwość umorzenia postępowania z uwagi na brak środków na wypłatę dotacji nie została zbadana w postępowaniu administracyjnym.

Dlatego rozpoznając ponownie sprawę organ – wykonując wskazówki zawarte w wyroku NSA - powinien ocenić realną możliwość wypłacenia kwoty dotacji i zbadać, czy w obowiązującej w dacie wydania skarżonej decyzji ustawie budżetowej przewidziano środki finansowe na udzielenie i wypłacenie dotacji za 2005 r. Zbadanie tej okoliczności jest niezbędne dla podjęcia w sprawie dalszych działań, ponieważ brak środków pieniężnych na przyznanie dotacji oznaczać będzie brak przedmiotu sprawy, co może stanowić przesłankę umorzenia postępowania administracyjnego i brak możliwości dalszego procesowania – co powinno skutkować wydaniem prawidłowego rozstrzygnięcia – w postaci (ostatecznie) uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania.

Ocenę powyższą organ powinien dokonać mając na uwadze regulacje wspólnotowe dotyczące możliwości udzielenia przez państwo pomocy na działania, których dotyczył wniosek skarżącego o przyznanie dotacji. Organ powinien mieć na uwadze, że dotacje przyznawane na podstawie rozporządzenia z 15 kwietnia 2004 r. stanowiły pomoc państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2004 – 2006 i zbadać, faktyczną możliwość przyznania i wypłaty środków pieniężnych tytułem dotacji za 2005 r. w dniu wydania decyzji z [...] lutego 2011 r.

Przypomnieć należy, na co również zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, że kwestia zasadności umorzenia postępowania ma istotne znaczenie, jeśli wziąć pod uwagę, że zgodnie z art. 287 pkt 1 p.p.s.a. w przypadku, gdy sąd w orzeczeniu uchyli zaskarżoną decyzję, a organ rozpatrując sprawę ponownie umorzy postępowanie, stronie, która poniosła szkodę, służy odszkodowanie od organu, który wydał decyzję.

Tym samym organ w pierwszej kolejności i przed przystąpieniem do zbadania istnienia przesłanek merytorycznych warunkujących przyznanie wnioskowanej dotacji powinien poddać ocenie istnienie przedmiotu postępowania z punktu widzenia dostępności środków na wnioskowaną dotację.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 107 § 1 k.p.a. poprzez niewskazanie osoby podpisującej zaskarżoną decyzje stwierdzić należy, że jest to zarzut bezpodstawny. Zaskarżona decyzja nie jest w tym zakresie wadliwa, bowiem organ został w niej określony imieniem i nazwiskiem w lewym górnym rogu na jej pierwszej stronie. Na ostatniej stronie decyzji znajduje się natomiast okrągła pieczęć identyfikująca organ oraz podpis osoby piastującej funkcję organu.

Za chybiony uznać również należy zarzut niewskazania w rozstrzygnięciu decyzji jej podstawy prawnej bezprzedmiotowości postępowania. Zauważyć należy, że ani zaskarżona decyzja, ani utrzymana w mocy decyzja organu pierwszej instancji, nie są decyzjami umarzającymi postępowanie. Decyzja wydana w pierwszej instancji jest decyzją odmawiającą udzielenia dotacji. Zaskarżoną decyzją, wydaną po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ utrzymał w mocy decyzję merytoryczną wydaną w pierwszej instancji. Wobec powyższego podniesiony w skardze zarzut jest niezasadny.

Sąd nie podziela również podniesionego na rozprawie przez pełnomocnika skarżącego zarzutu naruszenia art. 10 § 2 k.p.a. poprzez jego uwzględnienie przez organy, co spowodowało odstąpienie od zastosowania art. 10 § 1 k.p.a. Zarzut nie jest zasadny, bowiem adwokat skarżącego pismem z dnia 30 grudnia 2010 r. (karta 20 akt administracyjnych) został powiadomiony o prowadzonym na nowo postępowaniu w sprawie wniosku o udzielenie dotacji, w związku z wyrokiem NSA z 16 września 2010 r. W tym samym piśmie strona została powiadomiona o możliwości czynnego udziału w postępowaniu, w tym poprzez złożenie dodatkowych dowodów i wyjaśnień.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.