Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 415/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-01-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6052 Akty stanu cywilnego
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 3 stycznia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Asesor WSA Ewa Alberciak (spr.), Protokolant Asystent sędziego Tomasz Naraziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006 roku sprawy ze skargi M. N. w przedmiocie niewykonania przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego Ł. – C. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2006 r. sygn. III SA/Łd 76/06 1. oddala skargę, 2. oddala wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 415/06

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 76/06 uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] oraz postanowienie Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego Ł. C. znak [...] z dnia [...] w przedmiocie zwrotu podania dotyczącego aktu urodzenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż organy prowadzące postępowanie, przyjmując, że wniosek z dnia [...] treścią swą obejmował żądanie sprostowania aktu urodzenia, dokonały błędnej kwalifikacji rzeczywistej woli skarżącego. Analiza akt sprawy prowadzi bowiem do konkluzji, iż treścią wniosku skarżącego było żądanie uzupełnienia aktu poprzez dopisanie do nazwiska tytułu "hrabia", zmiana ta polegać więc miała, w zamyśle wnioskodawcy, nie na sprostowaniu nazwiska, lecz na uzupełnieniu aktu urodzenia poprzez dopisanie tytułu "hrabia". Co oznacza, że żądanie skarżącego powinno zostać rozważone w kontekście przesłanek art. 36 ustawy z dnia 29 września 1986 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego (tj. Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688 ). Sąd stwierdził, że nawet gdyby przyjąć, iż wniosek M. N. budził wątpliwości w kwestii treści żądania, to obowiązkiem organów przed wydaniem zaskarżonego postanowienia niewątpliwie było wyjaśnienie treści rzeczywistej woli skarżącego.

Pismem z dnia [...] M. N. wezwał Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego Ł. – C. do wykonania wyroku WSA w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2006 r. w terminie pilnym, czyli siedmiu dni, podnosząc, iż w tym terminie oczekuje na otrzymanie właściwie wypełnionego wypisu jego aktu urodzenia.

W dniu 7 lipca 2006 r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego Ł. – C. poinformował M. N., że postępowanie administracyjne zostanie podjęte niezwłocznie z chwilą przekazania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi kompletu dokumentów dotyczących przedmiotowej sprawy.

W wykonaniu zarządzenia z dnia [...] sekretariat Wydziały III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przesłał Wojewodzie [...] odpis prawomocnego wyroku z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie ze skargi M. N. oraz zwrócił akta administracyjne nr [...]. W dniu 19 lipca 2006 r. Wojewoda [...] przekazał akta do Urzędu Stanu Cywilnego Ł. – C., które wpłynęły do tegoż Urzędu, jak wynika z prezentaty na piśmie, w dniu 21 lipca 2006 r.

Pismem z dnia [...] Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego Ł. – C. wezwał stronę do sprecyzowania swojego żądania.

W dniu 29 lipca 2006 r. M. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę w przedmiocie niewykonania przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego Ł. – C. wyroku Sądu z dnia 27 kwietnia 2006 r., powołując się na swoje wezwanie z dnia [...] oraz skargę z dnia [...]. W załączonym piśmie z dnia [...] skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny w oparciu o art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie dokumentu w postaci aktu jego urodzenia, o którym jest mowa w wyroku Sądu, zwrot kosztów korespondencji i innych w kwocie 500 zł, wyrównanie opieszałości i dyskryminacji w kwocie 25000 zł.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego Ł. – C. wnosił o jej oddalenie. Dodatkowo wyjaśnił, iż dopiero po otrzymaniu akt wraz z prawomocnym wyrokiem i uzasadnieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi mógł podjąć czynności zmierzające do załatwienia sprawy. Obecnie sprawa jest w toku, przy czym nie upłynął jeszcze termin zakreślony w art. 35 k.p.a. na jej załatwienie, w związku z czym nie zachodzi przypadek bezczynności organu. Nie ma też podstaw do przyjęcia, iż bezczynność organu zaistniała wskutek niewykonania wyroku WSA w Łodzi sygn. akt III SA/Łd 76/06 w żądany przez skarżącego sposób.

Na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006 r. pełnomocnik skarżącego popierał skargę i wnosił o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu, który zdaniem skarżącego nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2006 r. sygn. akt III SA/Łd 76/06 i wymierzenie organowi grzywny.

Stosownie do treści art. 154 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 28 czerwca 2006 r. skarżący wezwał Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego Ł. – C. do wykonania wyroku Sądu z dnia 27 kwietnia 2006 r., żądając niezwłocznego wydania aktu stanu cywilnego, a następnie w dniu 29 lipca 2006 r. wniósł skargę do WSA w Łodzi na Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego Ł. – C. w przedmiocie niewykonania wyroku, żądając wymierzenia organowi grzywny.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 286 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi (§ 2 art. 286 ).

Termin określony w przepisach prawa będzie miał miejsce w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję administracyjną czy postanowienie (art. 35 § k.p.a.). Zgodnie z § 3 art. 35 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Organ pozostaje więc w bezczynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, jeżeli nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu, prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo upływu terminu określonego w art. 35 k.p.a. (patrz Jan Paweł Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 2004, str. 226). Niewykonanie orzeczenia sądowego w terminie prowadzi do sytuacji, w której wniesienie skargi do sądu administracyjnego może skutkować ukaraniem organu grzywną.

W niniejszej sprawie termin do załatwienia sprawy biegł od dnia doręczenia akt organowi tj. od dnia 21 lipca 2006 r., natomiast skarżący wezwał organ do wykonania wyroku w dniu 28 czerwca 2006 r., a skargę do Sądu wniósł w dniu 29 lipca 2006 r., a więc przed upływem terminu do załatwienia sprawy przez organ.

Podkreślić należy, że niewykonanie wyroku przez organ stwarza stan, w którym wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie jest ograniczone terminem, a jedynym warunkiem wniesienia skargi na podstawie art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który obowiązana jest spełnić strona, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku. Dodać jednak należy, iż instytucja wezwania ma służyć temu, aby organ administracji wykonał wyrok zanim interwencja sądu będzie konieczna. Wezwanie takie uznać zaś trzeba za zbędne w sytuacji, gdy zostanie skierowane do organu, który nie przekroczył terminu załatwienia sprawy określonego w przepisach prawa. Nie można również zaakceptować poglądu, że skarga, o której mowa w art. 154 § 1 ustawy, wniesiona przed upływem terminu do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa jest zasadna. A z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.

W ocenie Sądu, w świetle przedstawionych materiałów i obowiązujących przepisów, nie można czynić Kierownikowi Urzędu Stanu Cywilnego Ł. – C. zarzutu, iż nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2006 r. uchylającego postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] oraz postanowienie Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego Ł. C. znak [...] z dnia [...] w przedmiocie zwrotu podania dotyczącego aktu urodzenia, skoro nie upłynęły terminy załatwienia sprawy określone w art. 35 k.p.a.

Po dokonanej analizie akt sprawy stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny w oparciu o art. 154 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z uwagi na powyższe, pozostałe żądania skarżącego nie znajdują uzasadnienia.

Z tych wszystkich względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.

Sąd stwierdził, w odniesieniu do wniosku dotyczącego zasądzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, iż zgłaszając ten wniosek pełnomocnik skarżącego nie złożył oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub części. Tymczasem zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) oświadczenie to jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona. Z powyższych względów Sąd oddalił wniosek.