Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 666/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 września 2015 r. sprawy ze skargi ,,A" S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 27 października 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał postanowienie, którym określił "B" S.A. wysokość nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu kwoty w związku z brakiem realizacji zajęcia egzekucyjnego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 30 października 2014 r.

Pismem z dnia 14 listopada 2014 r. "A" S.A. z siedzibą w W. (dalej "A") wniósł zażalenie na wydane postanowienie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 lutego 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia i pozostawił je bez rozpatrzenia.

Odwołując się do treści art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) organ odwoławczy wyjaśnił, że termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, upłynął zatem w dniu 6 listopada 2014 r.

Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że postanowieniem z dnia 13 lutego 2015r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 27 października 2014r.

Należało zatem uznać, że zostało ono wniesione po upływie 7 dniowego terminu do jego złożenia, co skutkuje wydaniem postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku "A" S.A. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 134 k.p.a., 71a § 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy mających istotny wpływ na treść wydanego postanowienia.

W uzasadnieniu strona skarżąca poniosła, że okoliczności dotyczące opóźnienia, a także powołane w zażaleniu dowody, uzasadniały przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżąca, co prawda przyznaje, że uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia, jednak pozostawiając bez rozpoznania złożone przez stronę zażalenie organ nie wziął pod uwagę, jakie skutki wywołał fakt, że postanowienie stało się ostateczne.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych decyzji i postanowień z prawem. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., określanej dalej jako p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Jego wykładnia wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony granicą praw i obowiązków Sądu wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami mianowicie: legalnością działań organu podatkowego oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Powyższe oznacza, że Sąd naruszyłby ten przepis jedynie wówczas, gdyby przekroczył określone wyżej granice danej sprawy albo gdyby ograniczył się w ocenie legalności tylko do zarzutów i wniosków skargi.

Tak rozumiejąc swoją rolę Sąd uznał, że w ustalonym stanie faktycznym skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

W myśl art. 17. § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (...) zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.

Treść art. 134 k.p.a., odnoszącego się na mocy art. 144 k.p.a. także do zażaleń, wskazuje wyraźnie, że organ odwoławczy, w przypadku przekroczenia terminu do wniesienia odwołania, stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do jego wniesienia.

Rozstrzygnięcie polegające na stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia zamyka stronie drogę do merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy.

W rozpoznawanej sprawie nie może ujść uwadze, że "A" wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

W tym miejscu zauważyć należy, że w przedmiocie przywrócenia terminu toczyło się odrębne postępowanie podatkowe zakończone postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 lutego 2015 r., którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie to zostało poddane kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który wyrokiem z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 665/15 oddalił skargę "A".

W uzasadnieniu wyroku o sygn. akt I SA/Gd 665/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał dlaczego postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu odpowiada prawu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzygający w tym samym składzie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, przyjmuje również do tej sprawy argumenty wynikające z uzasadnienia wyroku o sygn. akt I SA/Gd 665/15.

Z okoliczności rozpoznawanej sprawy wynika, że w dniu 27 października 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał postanowienie, którym określił "B" S.A. wysokość nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu kwoty w związku z brakiem realizacji zajęcia egzekucyjnego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 30 października 2014 r.

"B" S.A. (poprzednik "A") pozyskał skutecznie wiedzę o wydanym postanowieniu w dniu jego odbioru przez pracownika banku i przy zachowaniu odpowiedniej staranności mógł złożyć zażalenie w terminie zakreślonym w ustawie. Zwrócić bowiem należy uwagę, że do fuzji banków doszło wskutek świadomych decyzji podjętych przez podmioty zarządzające bankami. Proces ten winien być zatem przeprowadzony w sposób zapewniający ciągłość wykonywanych zadań oraz dopełnienie ciążących na obu podmiotach obowiązków. Trwające procesy integracyjne nie stanowią zatem przeszkody nie do przezwyciężenia, która uniemożliwiałaby złożenie zażalenia w terminie. Przeciwnie, przy zachowaniu odpowiedniej staranności podczas realizacji fuzji banków, termin do wniesienia odwołania mógł być dochowany.

Podkreślić przy tym trzeba, że skutki jakie wywołał fakt, że postanowienie określające wysokość nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu kwoty w związku z brakiem realizacji zajęcia egzekucyjnego stało się ostateczne, jak również przekonanie strony skarżącej o jego wadliwości pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie wniosku o przywrócenie terminu i w konsekwencji stwierdzenie uchybienia terminu i pozostawienia zażalenia bez rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.