Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 152/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 2 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na przewlekłość Prezydenta [...] w przedmiocie wydania decyzji w sprawie przywrócenia tytułu prawnego do lokalu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na "przewlekłe 10-cio letnie na przestrzeni 2009-2019 - biurokratyczne rozpoznawanie i brak jej pozytywnego rozstrzygnięcia - wg. domniemania, iż jest ocierające się o permanentne jej torpedowanie - pomimo przedstawionej kompleksowej argumentacji, dotyczącej złożonego już w 1990 r. wniosku o wydanie merytorycznej opinii - a co za tym idzie - wydanie decyzji o charakterze administracyjnym - a następnie związane z wydaną w 2010 r. decyzją Prezydenta [...] – co wydaje się swego rodzaju bezprawną formą nacisku - mającą na celu pozbawienia najemcy praw obywatelskich - gwarantowanych w Konstytucji RP - m.in. w art. 32 i innych".

W związku z powyższym skarżący wniósł o - wydanie pozytywnej decyzji administracyjnej w sprawie przywrócenia tytułu prawnego do lokalu, uznanie zawartych w ww. pismach wniosków, dotyczących zmiany statusu najmowanego lokalu, uznania działań i zabiegów najemcy dotyczących przekształcenia najmowanego od 27 lat lokalu dla wieloletnich najemców - gwarantujących im prawo pierwokupu, uznanie, iż wypowiedzenie umowy najmu i pozbawienia tytułu prawnego do ww. lokalu było bezprawne i uznaniowe przez pracowników [...], uznanie, iż tzw. przeciąganie sprawy przez 10 letni okres braku wydania przez ww. organ decyzji o charakterze administracyjnym miał na celu urzędnicze oczekiwanie na zmianę, czy też ich nowelizację – a tym samym na nadinterpretację jednoznacznych przepisów i artykułów zawartych w Konstytucji RP, nasilające się we okresie ostatnich 10 lat, uznanie, iż interpretacja dostarczanych przez najemcę dokumentów jednoznacznie wskazywała, iż uznanie na przestrzeni najmu ww. lokalu najemca praw nabył prawa, których urzędnicy [...] pragnęli go pozbawić.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie w całości.

Organ uzasadnił, że Sąd Rejonowy [...] w [...] wyrokiem z [...] maja 2016 r., sygn. akt [...] oddalił powództwo [...] o eksmisję z lokalu użytkowego nr [...], położonego w budynku przy [...] nr [...] w [...]. Wyrok ten utrzymał w mocy Sąd Okręgowy. Podniósł ponadto, iż Zarząd [...] w uchwale z [...] stycznia 2012 r., nr [...] nie wyraził zgody na zmianę przeznaczenia lokalu, zajmowanego przez skarżącego, z usługowego na mieszkalny. Poza tym zmiana przeznaczenia tego lokalu na mieszkalny spowoduje wypowiedzenie umowy i wynajęcie lokalu mieszkalnego, zgodnie z odpowiednią procedurą.

Zarządzeniem z dnia [...] maja 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzeczenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa) przez sprecyzowanie skargi i wskazanie w rozpoznaniu jakiego wniosku wniósł skargę na bezczynność, tj. konkretne wskazanie przedmiotu wniosku i jego daty oraz został wezwany do wskazania, czy przed złożeniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania występował do organu wyższego stopnia z ponagleniem, w trybie art. 37 kpa.

W odpowiedzi na powyższe wystapienie skarżący wskazał, że wnosi skargę na Prezydenta [...], na podstawie art. 227 kpa, powtórzył powołane uprzednio stwierdzenia zawarte w skardze oraz swoje wnioski.

W związku z powyższą odpowiedzią Sąd ponownie wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa) przez sprecyzowanie skargi i dokładne wskazanie wniosku, w rozpoznaniu jakiego wniósł skargę na przewlekłość, tj. konkretne wskazanie przedmiotu tego wniosku i jego daty oraz do wskazania daty ponaglenia, złożonego w trybie art. 37 kpa, jak też nadesłanie poświadczenia złożenia go w organie.

Odpowiadając na kolejne wezwanie skarżący wskazał, że skarga dotyczy "tzw. bezczynności urzędniczej, która pomimo wielokrotnych pism i zaleceń dających podstawy do zamknięcia sprawy, zgodnie z oczekiwaniami wnioskodawcy do dnia dzisiejszego nie jest rozwiązana – co rodzi skojarzenia o partykularnym podejściu do sprawy.".

Ponadto wniósł o ponowne rozpoznanie sprawy zawartej w piśmie z [...] października 2018 r. i wskazał, że od [...] lat nie może wykupić lokalu i nie ma możliwości uporządkowania swoich podstawowych problemów mieszkaniowych. Do nadesłanej odpowiedzi załączył wystąpienia z [...] października 2018 r. Pierwsze, skierowane do Biura Polityki Lokalowej [...], z którego wynika, że powstało ono w nawiązaniu do odpowiedzi udzielonej przez zastępcę Burmistrza Urzędu [...] – z którą to odpowiedzią nie zgadza się skarżący. Ponadto wskazał w tym piśmie, że analizując ww. odpowiedz wyodrębnił w niej zagadnienia dotyczące: wynajmu i przeznaczenia lokalu i sposobu jego użytkowania, możliwości ubiegania się o prawo pierwokupu, procedury sprzedaży i trybów oraz nieprecyzyjnego stanowiska [...]. Drugie natomiast skierowane zostało do Biura Polityki Lokalowej Urzędu [...], a skarżący stwierdził w nim, iż dopełniając wszelkich formalności, nabył prawo do ubiegania się o wydanie pozytywnej decyzji w ww. sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Zarządzeniem z [...] maja 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzeczenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa), przez sprecyzowanie skargi i wskazanie w rozpoznaniu jakiego wniosku skarżący złożył skargę na bezczynność, tj. konkretne wskazanie przedmiotu wniosku i jego daty oraz do wskazania, czy przed złożeniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania występował do organu wyższego stopnia z ponagleniem, w trybie art. 37 kpa. i jego daty.

Odpowiadając na wskazane wezwanie skarżący, w przewidzianym przez sąd terminie, nie sprecyzował skargi, tj. nie wskazał wniosku w rozpoznaniu którego organ był bezczynny, ani jego daty. Nie wskazał ponadto daty, w jakiej występował z ponagleniem w rozpoznaniu wniosku. Strona powtórzyła jedynie uprzednie sformułowania zawarte we wniesionej skardze.

Z uwagi na powyższe Sąd ponownie zwrócił się do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa) przez sprecyzowanie skargi i dokładne wskazanie wniosku, w rozpoznaniu jakiego wniósł skargę na przewlekłość, tj. konkretne wskazanie przedmiotu tego wniosku i jego daty oraz wskazanie daty ponaglenia, złożonego w trybie art. 37 kpa, jak też nadesłanie poświadczenia złożenia go w organie.

Odpowiadając na kolejne wezwanie skarżący ponownie powtórzył sformułowania znajdujące się we wniesionej skardze i ponadto wskazał, że skarga dotyczy "tzw. bezczynności urzędniczej, która pomimo wielokrotnych pism i zaleceń dających podstawy do zamknięcia sprawy, zgodnie z oczekiwaniami wnioskodawcy do dnia dzisiejszego nie jest rozwiązana". Wniósł też o ponowne rozpoznanie sprawy zawartej w piśmie z [...] października 2018 r. i wskazał, że od [...] lat nie może wykupić lokalu i nie ma możliwości uporządkowania swoich podstawowych problemów mieszkaniowych.

W nadesłanych odpowiedziach na wezwania A. Z. nie dokonał sprecyzowania przedmiotu skargi. Skarżący w istocie kwestionuje liczne działania Prezydenta [...], związane z zajmowanym przez niego lokalem użytkowym. Skarżący jak się zdaje chciałby bowiem go wykupić, zmienić jego przeznaczenie (z lokalu użytkowego na mieszkalny) lub ewentualnie - jak wynika z jego pism - nadal wynajmować ten lokal jako mieszkalny. Należy jednak również zwrócić uwagę, że działania dotyczące tego lokalu podejmowane były uprzednio na płaszczyźnie sporu przed sądem cywilnym, który dotyczył najmu.

W tych okolicznościach żądanie wydania rozstrzygnięcia administracyjnego w przedmiocie samego lokalu nie precyzuje dostatecznie, w rozpoznaniu którego konkretnie wniosku, A. Z. zarzuca organowi przewlekłość – tj, czy twierdzi, że organ nie rozpoznał jego wniosku o wykup lokalu, zmianę jego przeznaczenia użytkowego, czy też nie przedłużył umowy najmu tej nieruchomości.

Sąd nie może jednak podjąć takich ustaleń za skarżącego, co związane jest z przestrzeganiem zasady skargowości. To wnoszący skargę jest dysponentem składanej skargi i on decyduje o jej przedmiocie.

W tych okolicznościach jedynie na marginesie należy wskazać, że skarżący nie wykazał, mimo dwukrotnego wezwania, czy wyczerpał tryb przewidziany do wniesienia skargi na przewlekłość, tj. czy wystąpił do organu z ponagleniem w trybie art. 37 kpa. Nie wykonał on więc wezwania Sądu.

Ponadto Sąd zauważa, że skarżący zdaje się utożsamiać załatwienie sprawy administracyjnej tylko z podjęciem pozytywnego dla niego rozstrzygnięcia,.

W tych okolicznościach wobec niewykonania zarządzeń Sądu i niesprecyzowania skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.