Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2532/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i zasiłku celowego specjalnego postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego J. N. kwotę 180,00 zł. (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 zł. (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej łącznie kwotę 221,40 zł. (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy).


UZASADNIENIE

Po rozpoznaniu skargi w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym

w dniu 10 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok, którym oddalił skargę H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...].

Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny – J. N.

W dniu 23 lutego 2015 r. (data stempla biura podawczego) pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu

z dnia 10 października 2014 r. wraz ze skargą kasacyjną. W skardze pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej

z urzędu oraz oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani

w żadnej części.

Postanowieniem z dnia 2 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r. sygn. akt

I OSK 1442/15 wydanym na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu.

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach

o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).

W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści stawka minimalna za sporządzenie

i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw

do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1,

a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt c wynosi 240,00 zł.

W myśl zaś § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien ponadto zawierać oświadczenie, stosownie do § 16 rozporządzenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Jak wynika z akt sprawy ustanowiony z urzędu pełnomocnik nie reprezentował skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji. Pełnomocnik został ustanowiony już po wydaniu wyroku Sądu z dnia 10 października 2014 r. oddalającego skargę. Pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu wraz

z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wniosek pełnomocnika

o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu zawiera oświadczenie o którym mowa w § 16 ww. Rozporządzenia.

Z tego względu, należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych (75 % stawki minimalnej) powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych.

O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b wyżej powołanego Rozporządzenia.