Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 400/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] na punkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 października 2017 r. o odrzuceniu skargi w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 16/17 ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w punkcie 2, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) - P.p.s.a., odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w[...] z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżące stowarzyszenie nie uzupełniło braku fiskalnego skargi, tj. nie uiściło wpisu sądowego, stąd konieczne było odrzucenie skargi.

Skarżące stowarzyszenie wniosło zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast norma art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Należy wskazać, że możliwość odrzucenia skargi na podstawie wyżej powołanego przepisu zaistnieje dopiero wtedy, gdy skarżący nie zastosuje się do wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, pod warunkiem że takie wezwanie zostanie do niego skierowane. Stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.).

Skarżące stowarzyszenie wraz ze skargą złożyło również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów wpisu sądowego. Postanowieniem z 18 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Rozpoznawszy sprzeciw stowarzyszenia, WSA w Poznaniu postanowieniem z 23 maja 2017 r. zmienił zaskarżone postanowienie referendarza sądowego i odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów wpisu sądowego. Stowarzyszenie wniosło zażalenie na powyższe postanowienie, które zostało odrzucone postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 4 lipca 2017 r. Postanowienie to stało się prawomocne na skutek oddalenia zażalenia postanowieniem NSA z dnia 7 marca 2018 r. sygn. akt II OZ 202/18. Zatem skarżącemu stowarzyszeniu prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi.

Zarządzeniem z 23 maja 2017 r. Przewodniczącego Wydziału IV WSA w Poznaniu wezwano Stowarzyszenie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wysokość wpisu ustalono na kwotę 200 zł (k. 57). Postanowieniem z 25 sierpnia 2017 r., sygn. akt II OZ 809/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Stowarzyszenia na ww. zarządzenie z 23 maja 2017 r., a zatem stało się ono prawomocne.

Pismem z 7 września 2017 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, które nie podlega zaskarżeniu, skarżące stowarzyszenie zostało wezwane do wykonania prawomocnego zarządzenia z 23 maja 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu, z pouczeniem, iż nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Stowarzyszenie wniosło zażalenie na ww. zarządzenie z 7 września 2017 r., które zostało odrzucone postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 17 października 2017 r. (punkt 1). Na powyższe postanowienie skarżące wniosło zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 28 marca 2018 r.

Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowego wezwania skarżącego, Sąd pierwszej instancji zasadnie zastosował art. 220 § 3 P.p.s.a. i odrzucił skargę. Zasadnie wskazał przy tym, że ze skutku prawnego, jakim jest prawomocność zarządzenia Przewodniczącego IV Wydziału z 23 maja 2017 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego wynika obowiązek zapłaty przez stronę wymaganego wpisu od skargi. Wniesienie zażalenia na niezaskarżalne zarządzenie wzywające do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pozostaje bez wpływu na obowiązek uiszczenia wpisu, a w razie nieuzupełnienia tego braku, nie stanowi przeszkody do odrzucenia skargi.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.