Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 72/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. D. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący M. D. w piśmie z dnia 26 marca 2013 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z wniosku, złożonego na urzędowym formularzu PPF z dnia 10 lipca 2013 r., wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samotnie. Krajem zamieszkania skarżącego pozostają [...]. Skarżący podał, że posiadała nieruchomość o powierzchni [...] ha. Posiada środki pieniężne (oszczędności) w wysokości [...] (brak wskazania waluty). Otrzymywane świadczenie emerytalne, które pozostaje jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy, wynosi [...] [...].

W związku z tym, że oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy było niewystarczające do oceny aktualnego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, został on zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2013 r. wezwany do uzupełnienia złożonego wniosku, stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., poprzez przedstawienie szczegółowych wyjaśnień oraz dokumentów wyjaśnienia te potwierdzających odnoszących się do sytuacji materialnej składającego wniosek.

W wyznaczonym terminie skarżący nie odpowiedział na wskazane wezwanie doręczone mu w dniu 25 września 2013 r. (k. 27 akt), wykonał jednak zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2013 r., uiszczając wpis sądowy w kwocie 100 zł.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Przedstawiony wniosek wraz z informacjami w nim przedstawionymi, odnoszącymi się do sytuacji materialnej skarżącego, były niewystarczające, by za ich pośrednictwem dokonana mogła zostać ocena zdolności skarżącego do ponoszenia we własnym zakresie kosztów postępowania ze skargi na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2012 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie dotyczące przedstawienia szczegółowych informacji odnoszących się do posiadanych środków finansowych, źródeł bieżącego utrzymania oraz ponoszonych wydatków, nie wyjaśnił również przyczyn, z powodu których odstąpił od wykazania w toku postępowania sądowego powyższych kwestii. Wskazana bezczynność prowadzi do braku możliwości ocenienia zasadniczych okoliczności faktycznych sprawy, stanowiących podstawę orzeczenia w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Niewyjaśnione pozostały bowiem okoliczności wpływające w sposób bezpośredni na ocenę rozważanej niemożności poniesienia przez składającego wniosek kosztów postępowania. Sposób odniesienia się przez skarżącego do nałożonych na niego obowiązków procesowych w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego jest o tyle istotny, że w sprawie zachodzi uzasadnione przypuszczenie, iż deklarowana przez wnioskodawcę sytuacja materialna może odbiegać od sytuacji finansowej, w której się on w rzeczywistości znajduje. Samodzielne uiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego, co, jak wynika z akt sprawy, nastąpiło po doręczeniu stronie wezwania określonego przez art. 255 p.p.s.a., stanowi bowiem przeciwdowód dla akcentowanego we wniosku o przyznanie prawa pomocy stanowiska odwołującego się do braku możliwości ponoszenia we własnym zakresie przez skarżącego kosztów postępowania ze względu na stan ubóstwa w jakim ma się on znajdować w kraju aktualnego zamieszkania.

W tych warunkach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.