Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 127/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w przedmiocie udostępnienia akt sprawy dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w sprawie udostępnienia akt sprawy dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie przewrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego.

Art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Art. 37 § 1 kpa wskazuje zaś, że na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z kolei, w myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 469), funkcję organu wyższego stopnia, w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w stosunku do marszałków województw i dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej, pełni Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej.

Z powyższego wynika, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej skarżąca powinna była wystąpić do Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z zażaleniem na niezałatwienie jej sprawy w terminie.

Ponieważ z akt administracyjnych sprawy nie wynikało, aby skarżąca wystosowała takie zażalenie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 25 sierpnia 2016 r., wezwano ją do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi do Sądu zwracała się do Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej.

W odpowiedzi, w piśmie z dnia 20 września 2016 r. (data stempla pocztowego), skarżąca oświadczyła, że: "z dniem 21 września 2016 r. (siódmy dzień od uzyskania informacji zawartej w odpowiedzi na skargę oraz wezwania WSA w Gdańsku, z dnia 25 sierpnia 2016 r. do udzielenia odpowiedzi czy skarżąca przed wniesieniem skargi zwracała się do Prezesa KZGW z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie) zostanie wniesiony do Prezesa KZGW wniosek o przywrócenie terminu na złożenie zażalenia wraz z zażaleniem."

Z uwagi na powyższe uznać należało, że skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej nie wyczerpała trybu zaskarżenia, o jakim mowa w art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z jednoznacznej treści art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem, że wyczerpanie środków zaskarżenia winno poprzedzać wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt lub czynność do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Dla wypełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia bezwzględnie konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt II GSK 947/08, Legalis). Ponadto, tylko wniesienie zażalenia do właściwego organu otwiera stronie drogę do wniesienia skargi sądowej na bezczynność organu I instancji. Złożenie zażalenia do organu nie będącego organem wyższego stopnia względem organu pozostającego w zwłoce nie spełnia warunku złożenia zażalenia, o jakim mowa w art. 37 kpa (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 listopada 2009 r., sygn. akt II SAB/Lu 68/09, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt II GSK 136/07, Legalis).

Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł jak w postanowieniu.