Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 185/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, art. 3, art. 4
journal: Dz.U. 2001 nr 71 poz 734
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.
article: art. 145 par. 1 pkt 1  lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA Joanna Kube (spraw.), Protokolant Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2009 r. sprawy ze skargi L.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania L.M., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] wydaną na mocy art. 2 ust. 1, art. 3, art. 5, art. 6, art. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) oraz wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 r. (Dz. U. Nr 84, poz. 587) o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego.

Organ odwoławczy uzasadniając stwierdził, że w przedmiotowej sprawie do wyliczenia dodatku mieszkaniowego przyjęto prawidłowe dane i zastosowano właściwe przepisy. Wnioskodawczyni nie przysługuje dodatek mieszkaniowy stosownie do treści art. 7 ust. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, ponieważ wysokość dodatku mieszkaniowego, który mógłby być jej przyznany wynosi [...] zł [...] gr i nie przekracza [...] najniższej emerytury z daty wydania decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie L.M. zakwestionowała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. Wskazała, że organ przy jej wydaniu nie uwzględnił faktu, że w dniu [...] grudnia 2008 r. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z wnioskiem o ponowne przyznanie jej dodatku mieszkaniowego w związku z tym, że od [...] października 2008 r. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Podała, że znajduje się w niedostatku, brakuje jej na podstawowe opłaty, w tym na czynsz i jedzenie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, że fakt, o którym dowiedział się organ w dniu [...] grudnia 2008 r., iż skarżąca jest bezrobotną bez prawa do zasiłku od [...] października 2008 r. nie ma w sprawie znaczenia, gdyż okoliczność ta zaistniała po wydaniu orzeczenia przez organ I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do art. 1 § 2 tej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z powodów odmiennych, aniżeli podnosi skarżąca. Zezwala na to treść art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie nie został prawidłowo ustalony stan faktyczny, ponieważ nie wyjaśniono kto jest wnioskodawcą w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego oraz ile osób w rzeczywistości pozostaje w gospodarstwie domowym osób ubiegających się o przedmiotowy dodatek, a także kto ponosi wydatki związane z jego zajmowaniem, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Jak wynika z akt sprawy, wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego z dnia [...] października 2008 r. został podpisany przez L.M.. Jednocześnie w jego treści wskazano, że wnioskują o przyznanie tego dodatku małżonkowie L. i D.M., którzy są właścicielami lokalu nr [...] przy ul. [...] na zasadzie ustawowej małżeńskiej wspólności majątkowej, co wynika z załączonego do akt sprawy zawiadomienia z dnia [...] września 2007 r. Sądu Rejonowego dla [...] (k. 10 akt administracyjnych). Ze złożonego w sprawie wniosku nie wynika ile osób pozostaje w gospodarstwie domowym wnioskujących. Informacja ta powinna być umieszczona we wniosku w punkcie 10. Brak jest również danych co do dochodów ich gospodarstwa domowego, co przewiduje punkt 11 wniosku. Braków przedłożonego wniosku, skutkujących jego niejednoznacznością, nie da się uzupełnić załączoną przez L.M. do wniosku deklaracją o jej dochodach.

Dodatek mieszkaniowy, stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, z zastrzeżeniem ust. 2, przysługuje:

1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,

2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,

3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,

4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,

5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

Dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8 (art. 3 ust. 1 tej ustawy).

Gospodarstwo domowe jest to gospodarstwo prowadzone przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, samodzielnie zajmującą lokal albo gospodarstwo prowadzone przez tę osobę wspólnie z małżonkiem i innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tej osoby (art. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych).

Jak wynika z wyżej przytoczonych przepisów, przyznanie dodatku mieszkaniowego zależy m.in. od liczby osób w gospodarstwie domowym wnioskodawcy i jest to okoliczność istotna w sprawie, co oznacza, iż nie może być co do niej żadnych wątpliwości.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na mocy art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.