Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3466/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 153; art. 190
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7; art. 77 par 1; art. 80; art. 107 par 3;
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 9 ust. 1 pkt 1;
journal: Dz.U. 1985 nr 5 poz 17
law: Ustawa z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant ref. staż. Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2010 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej Urząd Patentowy RP) unieważnił prawo ochronne na znak towarowy BOSS INTERNATIONAL o numerze [...]. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. nr 5, poz. 17 ze zm.), dalej u.z.t. w zw. z art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117 ze zm.), dalej p.w.p.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W kwietniu 2007 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek H. GmbH & Co. KG z siedzibą M., N. (skarżący) o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny BOSS INTERNATIONAL [...], udzielonego na rzecz firmy R. GmbH z siedzibą w H., N. (dalej uprawniony), z pierwszeństwem od dnia 28 czerwca 2001 r. oraz przeznaczony do oznaczania towarów w klasach 14 i 34: przybory dla palaczy z metali szlachetnych i ich stopów; tytoń, wyroby tytoniowe, papierosy, przybory dla palaczy, zapałki.

Wykazując swój interes prawny wnioskodawca podał, że jest uprawniony z rejestracji czterech znaków towarowych: BOSS nr [...], HUGO BOSS nr [...], BOSS HUGO BOSS nr [...] oraz BOSS HUGO BOSS nr [...]. I tak znak towarowy:

• BOSS przeznaczony jest do oznaczania m.in. towarów w klasie 14 tj.: artykuły wytworzone z metali szlachetnych lub nimi platerowane oraz stopy metali szlachetnych (słowny nr [...]);

• HUGO BOSS przeznaczony jest do oznaczania m.in. towarów w klasach 14 i 34; artykuły wytworzone z metali szlachetnych lub nimi platerowane oraz stopy metali szlachetnych, zapalniczki (słowny nr [...]);

• BOSS HUGO BOSS [...] przeznaczony jest do oznaczania m.in. towarów w klasach 14 i 34; wyroby z metali szlachetnych i ich stopów takie jak popielniczki, etui na cygara i papierosy oraz zapalniczki (słowno-graficzny);

• BOSS HUGO BOSS [...] przeznaczony jest do oznaczania towarów w klasach 14 i 34 jak m.in.: metale szlachetne i ich stopy oraz wyroby z tych materiałów lub nimi pokryte nie ujęte w innych klasach oraz zapalniczki (słowno-graficzny).

Zdaniem wnioskodawcy zarówno firma, jak i jego produkty oznaczane powyższymi znakami cieszą się powszechną znajomością i renomą wśród odbiorców, na potwierdzenie czego przedłożył: zestawienie dochodów ze sprzedaży towarów ze znakiem BOSS w Polsce w latach 1995-2001; wykaz sklepów w Polsce; kopie faktur za reklamę i sprzedaż towarów z 2000 r. i 2002 r.; wyniki badania opinii publicznej w Czechach z 2001 r. oraz w Niemczech z lat: 1986, 1994, 1996, 1997 i 2001; kopie umowy licencyjnej z przedsiębiorstwem ze Szwajcarii oraz badanie opinii publicznej z 2002 r. przeprowadzone przez Pracownię Badań Społecznych dotyczące znajomości marki BOSS HUGO BOSS z 2002 r.

Wnioskodawca podniósł, że sporny znak został zgłoszony przed upływem trzech lat od daty częściowego wygaszenia praw z rejestracji jego trzech znaków towarowych: HUGO BOSS, BOSS HUGO BOSS oraz BOSS HUGO BOSS [...] w zakresie następujących towarów w klasie 34: wyroby tytoniowe, bibułki papierosowe, cygarniczki, artykuły dla palących oraz zapałki, a tym samym prawo ochronne na sporny znak towarowy zostało udzielone z naruszeniem art. 9 ust. 1 pkt 3 u.z.t. Jego zdaniem rzeczone prawo narusza również art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. oraz art. 8 pkt 1 i 2 u.z.t. bowiem sporny znak towarowy BOSS INTERNATIONAL jest niemal identyczny z jego znakami pod względem wizualnym, fonetycznym i znaczeniowym, w odniesieniu do podstawowego elementu wyróżniającego w tych znakach, jakim jest słowo BOSS. Ponadto przeznaczony on jest do oznaczania podobnych towarów do tych, które objęte są ochroną znaków wnioskodawcy. Wnioskodawca stwierdził, że zgłoszenie do ochrony spornego znaku towarowego miało, w jego odczuciu, na celu nieuczciwe wykorzystanie przez uprawnionego, renomy jego znaków towarowych i jego firmy, jak również jest szkodliwe dla renomy jego znaków i firmy. Natomiast zgłoszenie znaku towarowego, który jest identyczny względem wcześniej zarejestrowanych jego znaków towarowych i zawiera jednocześnie nazwę przedsiębiorstwa wnioskodawcy, narusza jego dobra osobiste i prawa majątkowe.

Uprawniony w odpowiedzi wniósł o oddalenie wniosku, kwestionując interes prawny wnioskodawcy i podnosząc, że sporny znak towarowy różni się od przeciwstawionych mu czterech znaków towarowych wnioskodawcy. W jego przekonaniu sporny znak towarowy BOSS INTERNATIONAL i znaki towarowe wnioskodawcy, oceniane w całości, pomimo wspólnego członu BOSS, nie są do siebie podobne, a nadto przeznaczone są do oznaczania innego rodzaju towarów. Podkreślił, że wspólny element BOSS, jako element 37 innych znaków towarowych zarejestrowanych przez Urząd Patentowy RP, ma słabą moc wyróżniającą. Uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza powszechnej znajomości i renomy wnioskodawcy oraz jego znaków towarowych. Stwierdził również, że w sprawie brak jest także dowodów na potwierdzenie uzyskania przez niego nieuczciwej korzyści z faktu rejestracji spornego znaku.

Uprawniony stwierdził, że w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy Prawo własności przemysłowej, a w szczególności art. 132 ust. 1 pkt 3 i art. 133, jako że prawo ochronne na sporny znak towarowy zostało udzielone dnia 9 listopada 2004 r., a więc pod rządami ustawy Prawo własności przemysłowej. Podkreślił także, że wcześniejsze znaki towarowe wnioskodawcy zostały wygaszone z powodu ich nieużywania dla towarów w klasie 34, co jego zdaniem oznacza, że znaki te nigdy nie były używane na polskim rynku w odniesieniu do tych towarów, wobec tego eliminuje to ryzyko kontuzji wśród odbiorców.

Na dowód swoich racji uprawniony powołał się na decyzje Urzędu Patentowego RP w sprawach [...] oraz [...].

I.

Urząd Patentowy RP decyzją z [...] kwietnia 2008 r. unieważnił sporne prawo ochronne wskazując, że porównywane znaki są podobne i istnieje ryzyko pomyłki przeciętnego odbiorcy co do pochodzenia towarów nimi oznaczonych. Organ uznał zarzut naruszenia art. 8 pkt 1 u.z.t. za uzasadniony, ponieważ wnioskodawca udowodnił, że jego wcześniejsze znaki towarowe cieszyły się renomą w dacie zgłoszenia spornego znaku, którego rejestracja wpływa na nią negatywie.

Na powyższą decyzję uprawniony złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, który wyrokiem z 3 marca 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2117/08) uchylił ją wskazując, że Urząd Patentowy RP dopuścił się w sprawie naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy. Nadto Sąd wskazał, że Urząd Patentowy RP nie dokonał całościowej oceny elementów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, które mogły mieć znaczenie dla końcowej oceny legalności zastosowania przepisów prawa materialnego. Sąd stwierdził, że uzasadnienie nie zawiera pełnej analizy dowodów zgromadzonych w sprawie i wyjaśnienia okoliczności, które powinny być wzięte przez niego pod uwagę przy wydawaniu decyzji o unieważnieniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy.

Sąd wskazał, że w toku ponownego rozpoznania sprawy Urząd Patentowy RP powinien dokonać wszechstronnej oceny przedstawionego materiału dowodowego, ustosunkowując się w tym kontekście do zarzutów uprawnionego, dokonując analizy okoliczności istotnych w sprawie, a następnie swoje stanowisko uzasadnić w ten sposób, aby możliwe było pełne skontrolowanie legalności wydanej decyzji, co nie jest możliwe w sytuacji, gdy organ ogranicza się tylko do stwierdzenia, że dana okoliczność występuje.

II.

W toku ponownego rozpoznania sprawy wnioskodawca w piśmie z [...] lipca 2009 r. podkreślił, że jego znaki tworzą "rodzinę/serię" znaków towarowych, wykorzystujących w różnej konfiguracji ten sam element słowny BOSS. Wobec powyższego odbiorcy mogą błędnie ocenić pochodzenie towarów i niesłusznie założyć, że sporny znak stanowi część należącej do wnioskodawcy rodziny znaków BOSS. Wnioskodawca przedstawił artykuły prasowe i materiały reklamowe na potwierdzenie renomy należących do niego znaków towarowych podkreślając, że renoma znaku nie jest zależna od przebiegu granic poszczególnych państw, czy regionów. Nadto zaznaczył, że Urząd Patentowy RP potwierdził w innych postępowaniach renomę znaku BOSS.

Uprawniony w piśmie z [...] grudnia 2009 r. zakwestionował podobieństwo towarów oznaczonych przeciwstawionymi znakami. Podkreślił, że wnioskodawca nigdy nie produkował zapalniczek, papierosów czy też artykułów dla palących, wobec czego rejestracja przeciwstawionych znaków nastąpiła z naruszeniem art. 6 ust. 1 u.z.t. Zdaniem uprawnionego wnioskodawca sprowadził w 2000 r. z C. 60 sztuk zapalniczek, które oferuje w swoich sklepach, aby uniknąć wygaszenia ochrony swoich znaków dla zapalniczek. Powołał się na decyzję Urzędu Patentowego RP w sprawie [...] dotyczącej znaku towarowego BOSS LIGHT, w której to organ stwierdził, że papierosy i zapalniczki nie są towarami jednorodzajowymi oraz na decyzję [...], w której oddalono wniosek o unieważnienie znaku HUGO BOSS [...] stwierdzając, że jest on niepodobny do należących do uprawnionego znaków BOSS [...], BOSS LIGHT [...] oraz BOSS INTERNATIONAL [...]. Nadto w decyzji Urząd Patentowy RP wskazał, że trzy ostatnie oznaczenia są znakami seryjnymi i należą do pewnej rodziny znaków.

Uprawniony stwierdził, że wnioskodawca nie przedstawił dowodów na renomę jego znaków lub nazwy firmy wskazując nadto, że renoma znaków powinna być rozpatrywana w okresie do daty zgłoszenia spornego znaku, czyli do 28 czerwca 2001 r. Wniósł o uznanie badania opinii publicznej przeprowadzonej przez Pracownię Badań Społecznych za dokument niewiarygodny, bowiem badania zostały przeprowadzone po upływie ponad roku od zgłoszenia spornego znaku a przedstawiony raport jest nierzetelny i niemiarodajny.

Wnioskodawca przy piśmie z [...] stycznia 2010 r. przedstawił kolejne dowody na potwierdzenie renomy należących do niego znaków. Stwierdził, że uprawniony analizując podobieństwo znaków niesłusznie koncentruje się na formach ich używania w obrocie. Podkreślił, że przedmiotowe oznaczenia należy porównywać w formie, w jakiej zostały one zarejestrowane i w odniesieniu nie do towarów, które są oferowane w obrocie handlowym, lecz do wszystkich towarów figurujących w wykazach tych znaków. Nie ma znaczenia, w jakiej postaci porównywane znaki są w rzeczywistości używane na rynku, ponieważ rejestracja znaku słownego daje uprawnionemu do niego możliwość stosowania tego znaczenia w rozmaitych formach graficznych, które w różnym czasie mogą przybierać różny wygląd. Wnioskodawca ponownie podkreślił, że większość materiałów przedstawionych przez uprawnionego na okoliczność powszechnego używania w obrocie słowa BOSS odnosi się do okresu kilki lat następujących po zgłoszeniu spornego znaku. Podkreślił, że wbrew twierdzeniom uprawnionego towary sygnowane znakami renomowanymi nie muszą być powszechnie dostępne, ważniejszy jest w tym przypadku właściwy krąg odbiorców towarów luksusowych. Wnioskodawca powołał się na artykuł z "B." z 1998 r. pt. "Wizerunek polskiego biznesmena", z którego wynika, że 39% pytanych biznesmenów nosi garnitury marki BOSS, natomiast wielokrotnie tańsze ubrania polskich producentów, kupuje tylko 22% badanych.

Uprawniony w pismach z [...] stycznia 2010r. oraz z [...] czerwca 2010 r. dla potwierdzenia swoich twierdzeń, powołał się na wyrok NSA w sprawie o sygn. akt II GSK 506/07 oraz wyroki WSA w sprawach o sygn. akt VI SA/Wa 2117/08 i o sygn. akt VI SA/Wa 1678/06. Nadto w piśmie z [...] października 2010 r. podniósł, że należy do koncernu I., który jest pod względem wielkości czwartym na świecie koncernem tytoniowym. Wskazał, że pięcioletnia obecność papierosów BOSS na polskim rynku jest wystarczająca, aby nabyły one ochronę oraz dostateczne znamiona odróżniające. Uprawniony podkreślił, że firmy należące do wspomnianego koncernu mają ok. 100 zgłoszonych i zarejestrowanych na całym świecie znaków towarowych BOSS, najstarszy został zgłoszony w 1987 r. w Jugosławii.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z [...] grudnia 2010 r. Urząd Patentowy RP wskazał, że w jego ocenie wnioskodawca legitymuje się interesem prawnym w domaganiu się unieważnienia spornego prawa ochronnego, bowiem powołuje się on na przysługujące mu, z wcześniejszym pierwszeństwem, prawa z rejestracji czterech znaków towarowych, zawierających słowo BOSS, a także na prawo do swojej firmy, które to prawa, w jego ocenie zostały naruszone poprzez rejestrację spornego znaku.

Organ podał, że sporny znak towarowy został zgłoszony do ochrony dnia 28 czerwca 2001 r., czyli w czasie obowiązywania ustawy o znakach towarowych, zatem przepisy tej ustawy mają zastosowanie w niniejszej sprawie.

Urząd Patentowy RP uznał, że towary ujęte w klasie 14 porównywanych znaków są bardzo podobne. Objęte ochroną spornego znaku przybory dla palaczy z metali szlachetnych i ich stopów (klasa 14) mieszczą się bowiem w bardzo szerokim pojęciu "artykułów wytworzonych z metali szlachetnych lub nimi platerowanych oraz stopów metali szlachetnych", do sygnowania których przeznaczone są z kolei towary wnioskodawcy. Ta ostatnia grupa towarów obejmuje bowiem wszelkie wyroby z metali szlachetnych oraz produkty pokrywane takimi metalami. Organ podkreślił, iż wszystkie towary wytwarzane z metali szlachetnych klasyfikowane są wyłącznie w klasie 14, wobec czego obejmuje ona również przybory dla palaczy. Konkretne rodzaje takich przyborów wskazane są w wykazie znaku BOSS HUGO BOSS, a mianowicie są to popielniczki oraz etui na cygara i papierosy. W ocenie organu również towary z klasy 34 znaku spornego: tytoń, wyroby tytoniowe, papierosy, przybory dla palaczy i zapałki są podobne bądź komplementarne w stosunku do zapalniczek objętych ochroną znaków [...],[...], oraz [...]. Pomiędzy wskazanymi towarami występuję związek polegający na tym, że jeden towar jest konieczny lub istotny do użycia drugiego.

Wobec stwierdzenia podobieństwa towarów organ przeprowadził analizę porównawczą znaków towarowych, mając na uwadze, że ocena taka powinna być dokonana na różnych płaszczyznach postrzegania tzn. wizualnej, fonetycznej, znaczeniowej. Organ uwzględnił również, iż decydujące znaczenie dla oceny podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń ma kryterium ogólnego wrażenia, jakie dane znaki wywierają na przeciętnym odbiorcy. Wyjaśnił, że oceniając podobieństwo znaków należy mieć na uwadze również proporcje w sile odróżniającej poszczególnych elementów, a także stopień ich oryginalności, miejsce w znaku i kontekst w jakim poszczególne elementy zostały użyte. Organ stwierdził, iż sporny znak pod względem wizualnym jest w znacznym stopniu podobny do słowno-graficznych znaków BOSS HUGO BOSS o numerach [...] i [...]. Wynika to z użycia identycznego słowa BOSS, które zostało zapisane takimi samymi literami przy użyciu identycznej czcionki. W znakach tych słowo BOSS ma charakter dominujący pod względem wizualnym. Zapisane ono zostało wielkimi literami, pod którymi umieszczone są znacznie mniejsze słowa INTERNATIONAL oraz HUGO BOSS. Wielkość słowa BOSS w przeciwstawionych znakach, powoduje, że jest to element dominujący i wyróżniający w tych znakach, który odbiorca zachowa w pamięci. Organ zauważył, że występuje w znaku spornym słowo INTERNATIONAL posiada wyłącznie walor informacyjny, ponieważ wskazuje na międzynarodowy aspekt oznaczonego produktu. Ze względu na wyróżniający charakter słowa BOSS w analizowanych oznaczeniach, organ stwierdził, że znak sporny jest również podobny do słownego znaku BOSS. W znaku BOSS INTERNATIONAL zostało bowiem wykorzystane w całości wcześniejsze oznaczenie, które poza wskazanym słowem nie posiada jakichkolwiek elementów słownych lub graficznych. Organ stwierdził, iż przeciwstawione znaki towarowe BOSS INTERNATIONAL, BOSS oraz BOSS HUGO BOSS o numerach [...] oraz [...] wykazują bardzo duże podobieństwo pod względem wizualnym w zakresie elementów dominujących i wyróżniających. Organ wykluczył istnienie podobieństwa w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. pomiędzy znakiem spornym i znakiem HUGO BOSS, bowiem obydwa elementy słowne mają równorzędne znaczenie, co eliminuje możliwość ich pomylenia przez odbiorców. Organ stwierdził, iż wobec dominującego charakteru słowa BOSS oznaczenia są podobne pod względem fonetycznym. Znaki towarowe BOSS INTERNATIONAL, BOSS, oraz BOSS HUGO BOSS zawierają to samo słowo, które jest wymieniane na początku. Zdaniem Urzędu Patentowego znak sporny jest w bardzo wysokim stopniu podobny do przeciwstawionego mu znaku. Zawiera on identyczny element słowny, który ma charakter dominujący i wyróżniający. W przypadku istnienia znaku towarowego zarejestrowanego z wcześniejszym pierwszeństwem pojawienie się na rynku podobnego oznaczenia zawierającego identyczne elementy słowne może spowodować, że pomimo różnej szaty graficznej odbiorcy stwierdzą, iż oznaczenie to jest zmodyfikowaną wersją znaków wcześniejszych i pochodzi z jednej grupy znaków tego samego przedsiębiorcy. Podobieństwa wizualnego pomiędzy znakami nie eliminują pozostałe elementy spornego znaku w postaci słowa INTERNATIONAL oraz stanowiącego tło niebieskiego prostokąta. Mają one drugoplanowe znaczenie w stosunku do wyróżniającego się pod względem wizualnym słowa BOSS.

Organ wskazał, że przeciętny odbiorca patrząc na produkt opatrzony spornym znakiem skupi się przede wszystkim na wskazanym elemencie słownym i z nim będzie identyfikował dany towar. W ocenie organu istnieje znaczne niebezpieczeństwo, że przeciętny konsument (osoba właściwie poinformowana, wystarczająco uważna i ostrożna) może pomylić przedmiotowe znaki towarowe. Towary, które zostały uznane za podobne, są artykułami, przy zakupie których nabywcy nie kierują się zazwyczaj szczególną uwaga i ostrożnością. Zdaniem organu podobieństwo pomiędzy przeciwstawionymi znakami jest tak znaczące, że charakter tych towarów nie eliminuje ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców. Decyduje o tym występowanie w porównywanych znakach tych samych słów, które mają pierwszoplanowe znaczenie w stosunku do pozostałych elementów graficznych. Podobieństwo pomiędzy przeciwstawionymi znakami jest tak znaczne, że odbiorcy mogą je pomyłkowo kojarzyć. Występowanie w porównywanych znakach identycznego słowa BOSS przesądza o istnieniu ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców i wyklucza możliwość udzielenia prawa ochronnego na sporne oznaczenie.

Urząd Patentowy RP wskazał, iż unieważnienie prawa ochronnego na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. powoduje, że bez znaczenia pozostaje zasadność pozostałych zarzutów sformułowanych przez wnioskodawcę na podstawie art. 8 pkt 1, art. 8 pkt 2 oraz art. 9 ust. 1 pkt 3 u.z.t.

Od powyższej decyzji uprawniony – R. GmbH z siedzibą w H., N. (dalej skarżąca) w terminie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, wnosząc o uchylenie decyzji w całości i zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania wg. norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 32 Konstytucji RP (ze względu na dwa różne stanowiska dotyczące podobieństwa znaków w sprawie [...] oraz [...]), a także art. 77, art. 80, art. 107 k.p.a. poprzez nieprzeanalizowanie materiałów dowodowych złożonych przez skarżącą oraz niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy co miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1. niedokonanie całościowej oceny podobieństwa znaków towarowych:

a. poprzez nie uwzględnienie m. in. faktu używania tych samych i podobnych znaków przez inne firmy do oznaczenia nazwy firm oraz różnych towarów i usług;

b. poprzez pominięcie przy ocenie podobieństwa znaków w trzech płaszczyznach – wizualnej, znaczeniowej i fonetycznej;

c. wskutek nie dokonania faktycznego bilansu cech wspólnych oraz różnic, które determinują ryzyko pomyłki;

2. niedokonanie całościowej oceny podobieństwa znaków w klasie 34 objętych ochroną porównywalnych znaków towarowych poprzez nieudokumentowane przyjęcie, iż są to towary podobne;

3. niedokonanie właściwej oceny podobieństwa towarów objętych ochroną porównywalnych znaków towarowych, poprzez nieudokumentowane przyjęcie, że towary wymienione w klasie 14: "przybory dla palaczy z metali szlachetnych i ich stopów", w znaku skarżącego są tożsame z towarami w klasie 14: "artykuły wytworzone z metali szlachetnych lub nimi platerowane oraz stopy metali szlachetnych, biżuteria, zegary i zegarki" w znakach uczestnika;

4. niedokonanie oceny podobieństwa towarów objętych ochroną porównywanych znaków towarowych w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., wskutek pominięcia zwykłych warunków obrotu towarowego i oceny możliwości wprowadzenia w błąd odbiorców, a zwłaszcza w klasie 34 dla zapalniczek uczestnika sprzedawanych w cenie 750 złotych za sztukę tylko w firmowych salonach HUGO BOSS;

5. nieustalenie kręgu odbiorców towarów klasy 14 i 34 objętych ochroną znaków BOSS, HUGO BOSS oraz BOSS HUGO BOSS nr [...] i [...], tj. oceny czy towary te kierowane są do tych samych odbiorców;

6. niedokonanie właściwej oceny niebezpieczeństwa wprowadzenia odbiorców w błąd, w zwykłych (istniejących) warunkach obrotu gospodarczego.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła także naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię art. 9 ust 1 pkt 1 u.z.t., a to przez przyjęcie, że porównywane znaki towarowe są podobne w rozumieniu tego przepisu.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że jest producentem papierosów i innych wyrobów tytoniowych i wchodzi w skład koncernu I., będącego pod względem wielkości pierwszym albo drugim producentem papierosów na świcie. Papierosy BOSS INTERNATIONAL były produkowane w P. Natomiast wnioskodawca jest jedną z odzieżowo-konfekcyjnych firm i w rejestrze handlowym prowadzonej działalności nie ma wyrobów tytoniowych - praktycznie nimi się nie zajmuje. Firma ta w sygnowanych sklepach prowadzi sprzedaż gadżetów reklamowych oznaczonych znakiem towarowym HUGO BOSS, które zamawia u producenta. W 2003 r. firma sprowadziła z C. do swoich sklepów 60 sztuk zapalniczek oznaczonych znakiem BOSS, które sprzedaje w cenie 760 złotych za sztukę. W ocenie skarżącej zapalniczki te nie zostały prawdopodobnie sprzedane.

Skarżąca wskazała, że znak towarowy BOSS INTERNATIONAL nawiązuje do znanego i powszechnie używanego - również w Polsce, angielskiego słowa boss, oznaczającego szefa. W Urzędzie Patentowym RP zgłoszonych jest ok. 88 znaków BOSS oraz w Biurze OHIM około 111 znaków ze słowem BOSS, w samym województwie mazowieckim istnieją 24 firmy, które mają w swojej nazwie słowo BOSS. Zdaniem skarżącej nie można zawłaszczyć sobie słowa BOSS, gdyż jest to działanie w złej wierze, blokujące dostęp do rynku innym firmom, które produkują papierosy oraz inne towary z klasy 14 i 34.

W ocenie skarżącej Urząd Patentowy RP ograniczył się jedynie do porównania słowa BOSS w znaku skarżącej BOSS INTERNATIONAL do słowa BOSS występującego w znakach uczestnika HUGO BOSS, BOSS HUGO BOSS, w płaszczyźnie wizualnej i fonetycznej, pomijając dodatkowe słowo INTERNATIONAL w jej znaku oraz słowo HUGO w znakach przeciwstawionych, nie analizując kolorów, grafiki oraz tego, że jej znak jest etykietą, która nakłada się na papierosy. Skarżąca wskazała, iż na podobieństwo wizualne znaków duży wpływ ma grafika, bądź jej brak, kolorystyka znaku, dodatkowe słowa.

Odnośnie płaszczyzny fonetycznej BOSS INTERNATIONAL , która brzmi inaczej niż np. HUGO BOSS oraz BOSS HUGO BOSS podkreśliła, że diametralnie odmienne stanowisko prezentuje Urząd Patentowy RP w przypadku podobnego znaku skarżącego BOSS LIGHT w decyzji z [...] listopada 2010 r., którą to decyzję załączyła do skargi. Skarżąca wskazała, że organ w owej decyzji powołał tę samą podstawę prawną tj. art. 9 ust 1 pkt 1 u.z.t. i te same prawa wcześniejsze (znaki oraz firmę) i poczynił przeciwstawne ustalenia faktyczne, dotyczące podobieństwa porównywanych znaków, niż w decyzji skarżonej w niniejszej sprawie [...]. W jej ocenie nieuzasadniona zmienność poglądów organu stanowi naruszenie art. 8 k.p.a. oraz art. 32 Konstytucji RP.

Skarżąca wywodzi, że bezpodstawnie organ uznał za dominujący element słowo BOSS, a pominął i nie odniósł się w żaden sposób do słowno-graficznego znaku BOSS INTERNATIONAL oraz pominął dodatkowe słowo HUGO występujące w znakach uczestnika. Teza, że w znakach kombinowanych słowa zawsze mają charakter decydujący, skarżący uznał za nieusprawiedliwione. Grafika znaku nie jest wyłącznie dodatkiem bez znaczenia w znaku słowno-graficznym, dlatego znak mieszany należy oceniać w całości, a nie wyłącznie przez jeden z jego elementów, którym jest słowo, gdyż o podobieństwie znaków decydują ustalenia faktyczne. W ocenie skarżącej, w przypadku nałożenia kolorowego znaku słowno-graficznego BOSS INTERNATIONAL na papierosy, na których oprócz ww. znaku znajduje się dodatkowo charakterystyczne logo producenta oraz znaki wodne – wyklucza ryzyko pomyłki ze znakami BOSS HUGO BOSS. Zapaliczki występujące w znakach wnioskodawcy HUGO BOSS oraz BOSS HUGO BOSS [...] i [...] nie są podobne do papierosów i wyrobów tytoniowych występujących w jej znaku. Do produkcji zapalniczek używa się innych materiałów, technologii niż do produkcji papierosów. Skarżąca nie jest producentem zapalniczek, producenci zapałek nie produkują zapalniczek. Hipotetycznie można założyć, że zapalniczki i zapałki służą m. in. do zapalania papierosów, ale nie oznacza to, że są do nich podobne. Podniosła, że wnioskodawca nie ma w wykazie działalności produkcji towarów z klasy 14 i 34, wobec czego rejestracja znaków towarowych w tych klasach i wprowadzenie na rynek małych partii towarów jest działaniem w złej wierze, gdyż blokuje dostęp do rynku papierosów BOSS INTERNATIONAL, co narusza art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji Towary "przybory dla palaczy z metali szlachetnych i ich stopów" wymienione w klasie 14 znaku BOSS INTERNATIONAL nie są tożsame z towarami wymienionymi w klasie 14 w przeciwstawionych znakach (artykuły wytworzone z metali szlachetnych lub nimi platerowane oraz stopy metali szlachetnych; biżuteria; zegary i zegarki) w stopniu zagrażającym wprowadzeniem odbiorcy w błąd, co do pochodzenia towaru. Porównywane znaki przeznaczone są do oznaczania innego rodzaju towarów przeznaczonych dla innych klientów. W przypadku skarżącej jako firmy produkującej papierosy – przybory dla palaczy w klasie 14 odnoszą się konkretnie do profilu jego działalności. Natomiast firma wnioskodawcy produkuje głównie odzież i nie ma w wykazie przeciwstawionych znaków przyborów dla palaczy z klasy 14, ma natomiast artykuły wytworzone z metali szlachetnych lub nimi platerowane oraz stopy metali szlachetnych; biżuterię; zegary i zegarki. Występowanie towarów w ramach jednej klasy nie przesądza o ich podobieństwie, choćby z racji szerokiego zakresu tej klasy Klasyfikacji Nicejskiej ( w wykazie szczegółowym wymieniono 176 towarów).

Skarżąca zaznaczyła, że Urząd Patentowy RP powołuje się na znak BOSS HUGO BOSS nr [...] jako dowód, iż pozostałe znaki uczestnika mają w klasie 14 przybory dla palaczy, natomiast znak BOSS HUGO BOSS nr [...] został wygaszony na "popielniczki, etui na cygara i cygaretki" z powodu nieużywania w dniu [...] listopada 2004 r., czyli ponad 3 lata później niż data zgłoszenia spornego znaku. Wskazała, że Urząd Patentowy RP w zaskarżonej decyzji nie analizuje pojęcia "przybory dla palaczy" w klasie 14 w znaku BOSS INTERNATIONAL i utożsamia je z artykułami wytworzonymi z metali szlachetnych występującymi w klasie 14 w znakach BOSS HUGO BOSS. Organ pomija fakt, że wnioskodawca nigdy nie używał znaku nr [...] na towary w klasie 14 dot. artykułów dla palaczy, który jako jedyny z przeciwstawionych znaków ma wymienione przybory dla palaczy w klasie 14. Skarżąca stwierdziła, iż organ nie określił precyzyjnie właściwego kręgu odbiorców, w stosunku do którego należy dokonać oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Papierosy oznaczone spornym znakiem były sprzedawane w kioskach "R.", sklepach tytoniowych i marketach, natomiast artykuły uczestnika są sprzedawane tylko w jego sklepach firmowych, jedynym artykułem w klasie towarowej 34 są zapalniczki BOSS. Skarżąca wskazała, iż organ nie uwzględnił okoliczności, że grupa docelowa, do której kierowane są towary z klas 14 i 34 w przeciwstawionych znakach, to wąska grupa klientów, którzy kupując zapalniczkę w cenie 750 złotych za sztukę lub zegarek muszą udać się do firmowego salonu HUGO BOSS. Natomiast papierosy i artykuły dla palaczy z klas 14 i 34 występujące w znakach skarżącej kierowane są do przeciętnego odbiorcy, kupującego np. papierosy w cenie ok. 9 złotych w kioskach "R.", supermarketach, na dworcach, w barach. Wobec powyższego nie ma możliwości pomylenia papierosów skarżącej z zapalniczkami wnioskodawcy. Skarżąca wskazała, że pobieżne potraktowanie kwestii warunków obrotu stanowi istotny błąd (wyrok ETS C-342/97, wyrok ETS C-425).

Urząd Patentowy RP w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej, podtrzymując w całości swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, iż zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione i bezpodstawne. Następnie pismem z [...] maja 2012 r. zwrócił się z prośbą o uwzględnienie w powyższej sprawie argumentacji zawartej w odpowiedzi na skargę w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 915/12.

Skarżąca w replice podtrzymała wszystkie swoje dotychczasowe stanowisko.

Wnioskodawca – H. GmbH & Co. KG z siedzibą M., N. (dalej uczestnik) pismem z 19 listopada 2012 r. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 27 listopada 2012 r. (VISA/Wa 583/12) uchylił zaskarżoną decyzję z [...] grudnia 2010 r. i stwierdził, że narusza ono przepisy prawa - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu ocena podobieństwa znaków dokonana przez Urząd Patentowy RP była skrótowa oraz pobieżna, wobec czego nie było możliwe ustalenie niebezpieczeństwa wprowadzania w błąd odbiorców, co do pochodzenia towarów. Sąd polecił organowi, aby ten - przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, dokonał analizy porównawczej przeciwstawionych znaków w oparciu o wszystkie elementy znaku towarowego.

Od tego wyroku uczestnik – H. GmbH & Co. KG wniósł skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 20 maja 2014 r. ( sygn. akt II GSK 487/13) uchylił rozstrzygnięcie Sądu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Aktualne rozpoznanie sprawy jest związane z uchyleniem przez NSA wyroku WSA z 27 listopada 2012 r. (sygn. akt VI SA/Wa 583/12) i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji (sygn. akt II GSK 487/13).

Zgodnie z art. 153 i art. 190 p.p.s.a., rozpoznając sprawę ponownie po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku sądu pierwszej instancji - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Przyjmuje się, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wiążąca w sprawie dla sądu pierwszej instancji zarówno wówczas, gdy dotyczy zastosowania przepisów prawa materialnego, jak również przepisów postępowania administracyjnego. Oznacza to, że wojewódzki sąd administracyjny jest obowiązany rozpatrzyć sprawę ponownie, stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach.

Przez ocenę prawną rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie, zaś wskazania, co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych.

Niewątpliwie ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa, jako podstawy do wydania właśnie takiej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego ciążący na wojewódzkim sądzie administracyjnym, może być wyłączony tylko w wyjątkowych sytuacjach, w szczególności w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego (tak również: m.in. H. Knysiak-Molczyk /w: / T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 2, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008, s. 681-682 i powołane tam orzecznictwo). Pamiętać należy przy tym, iż ocena prawna, w rozumieniu art. 190 p.p.s.a., to wyjaśnienie przez NSA istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku, a więc nie tylko sama wykładnia w ścisłym tego słowa znaczeniu.

W konsekwencji należy uznać, że związanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w rozumieniu art. 190 p.p.s.a., oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego wyroku.

Natomiast w pojęciu "ocena prawna" w rozumieniu art. 153 p.ps.a. mieści się, przede wszystkim, wykładnia przepisów prawa materialnego i prawa procesowego, a także sposobu ich zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Determinuje ona zatem wskazania co do dalszego postępowania, działania każdego organu w postępowaniu administracyjnym podejmowane w sprawie, której dotyczyło postępowanie sądowoadministracyjne, aż do czasu jej rozstrzygnięcia. Naruszenie przez organ administracji publicznej art. 153 p.p.s.a. w razie złożenia skargi powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu (czynności). Związanie oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania samego sądu oznacza natomiast, że sąd zobowiązany jest do podporządkowania się w pełnym zakresie poglądowi wyrażonemu we wcześniejszym orzeczeniu.( por. II SA/Kr 959/13 wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 października 2013 r. LEX nr 1384916).

Rozpatrując ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku wskazał, że kontrola legalności zaskarżonej decyzji przez Sąd I instancji była dokonana nieprawidłowo, gdyż Urząd Patentowy RP wyczerpująco rozpatrzył i ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy, a zatem - wbrew stanowisku Sądu I instancji - nie doszło do naruszenia przez niego art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja jest prawidłowa i nie narusza przepisów prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd kasacyjny przypomniał, w jakich przypadkach zastosowanie ma art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. i stwierdził, że nie każde podobieństwo znaków towarowych powoduje niedopuszczalność rejestracji. Wskazał, że niedopuszczalność tą rodzi tylko takie, które mogłoby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Skojarzenie przeciwstawionych znaków musi powodować poważną wątpliwość odbiorcy co do pochodzenia towaru, który wskutek dezorientacji może uznać produkt oznaczony znakiem podobnym za pochodzący od innego przedsiębiorcy, korzystającego z wcześniejszego prawa ochronnego.

Za całkowicie niezasadne NSA przyjął także zarzuty Sądu I instancji kierowane pod adresem organu w zakresie naruszenia przepisów postępowania, a dotyczące dokonania niewystarczającej oceny podobieństwa towarów. Zdaniem Sądu kasacyjnego organ dokonał bowiem oceny podobieństwa towarów i zasadnie stwierdził, że towary objęte klasą 14, dotyczące spornego znaku oraz przeciwstawionych znaków, są do siebie bardzo podobne. Natomiast towary z klasy 34 znaku spornego, tj. tytoń, wyroby tytoniowe, papierosy, przybory dla palaczy i zapałki, są podobne, bądź komplementarne w stosunku do zapalniczek objętych ochroną znaków HUGO BOSS, BOSS HUGO BOSS o nr [...] oraz BOSS HUGO BOSS o nr [...]. Pomiędzy tymi towarami występuje związek polegający na tym, że jeden towar jest konieczny lub istotny do użycia drugiego, gdyż do użycia takich towarów, jak: tytoń, wyroby tytoniowe, czy papierosy - potrzebne jest zastosowanie zapalniczki. Zatem należy uznać te towary za komplementarne.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zasadnie organ stwierdził, iż towary ujęte w klasie 14 porównywanych znaków towarowych są bardzo podobne. Bowiem objęte ochroną spornego znaku właśnie w klasie 14 przybory dla palaczy z metali szlachetnych i ich stopów, co wynika z decyzji o udzieleniu prawa ochronnego z 9 listopada 2004 r. - mieszczą się w szerokim pojęciu objętym klasą 14 "artykułów wytworzonych z metali szlachetnych lub nimi platerowanych oraz stopów metali szlachetnych", do sygnowania których przeznaczone są towary uczestnika. Wszystkie bowiem cztery przeciwstawione znaki towarowe uczestnika dotyczą towarów z klasy 14, tj. artykułów wytworzonych z metali szlachetnych lub nimi platerowane oraz stopy metali szlachetnych, przy czym klasa 14 towarów obejmuje również przybory dla palaczy. Zdaniem Sądu kasacyjnego - wbrew zarzutom Sądu I instancji, organ wskazał co rozumie pod pojęciem "przybory dla palaczy" i stwierdził, że konkretne rodzaje przyborów dla palaczy są m. in. wskazane w wykazie przeciwstawionego znaku BOSS HUGO BOSS [...], a mianowicie są to m. in. popielniczki oraz etui na cygara i papierosy (s. 12 uzasadnienia zaskarżonej decyzji). Zdaniem NSA prawidłowej oceny dokonanej przez organ nie zmienia fakt, iż – jak podniósł Sąd I instancji, w klasyfikacji nicejskiej w klasie 14 występują także figurki z metali szlachetnych, kapelusze z metali szlachetnych, nici z metali szlachetnych, obuwie z metali szlachetnych, posągi z metali szlachetnych, pudełka z metali szlachetnych.

Sąd kasacyjny stwierdził, że nie zgadza się także z zarzutem Sądu I instancji dotyczącym nieodniesienia się przez organ do faktu wygaszenia prawa ochronnego na znak towarowy BOSS HUGO BOSS o nr [...] dla towarów w klasie 14, tzn.: popielniczki, etui na cygara i cygaretki. Urząd Patentowy RP prawidłowo bowiem ustalił, że ww. towary stanowiły przeszkodę rejestracji w dniu zgłoszenia spornego znaku towarowego, tj. 28 czerwca 2001 r. Ze znajdującej się w aktach sprawy i stanowiącej załącznik do pisma skarżącej z [...] grudnia 2009 r. decyzji organu z [...] stycznia 2007 r. ([...]) wynika, że prawo ochronne na znak towarowy BOSS HUGO BOSS o nr [...] dla towarów w klasie 14, tzn.: popielniczki, etui na cygara i cygaretki, wygasło z dniem 5 listopada 2004 r., a więc ochrona tego znaku wygasła po ponad 3 latach od daty zgłoszenia spornego znaku do rejestracji. Zaś w postępowaniu o unieważnienie prawa dotyczy stanu z dnia zgłoszenia spornego znaku towarowego, natomiast brak jest podstaw do uwzględniania przez organ zdarzeń późniejszych.

Zdaniem NSA organ dokonał oceny oznaczeń, tj. ocena ta została dokonana na różnych płaszczyznach postrzegania, tzn. wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, przy czym decydujące znaczenie dla oceny podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń miało kryterium ogólnego wrażenia, jakie dane znaki wywierają na przeciętnym odbiorcy. Organ stwierdził, że zachodzi podobieństwo w zakresie oznaczeń pomiędzy spornym znakiem a przeciwstawionymi znakami BOSS oraz BOSS HUGO BOSS.

Zdaniem NSA Sąd I instancji niezasadnie zarzucił organowi, że nie dokonał obiektywnego bilansu podobieństw i różnic znaku spornego i znaków przeciwstawionych, lecz skupił się wyłącznie na wspólnym słowie BOSS. Sąd I instancji nie wziął bowiem w ogóle pod uwagę, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, stanowiska Sądu wyrażonego we wcześniejszym wyroku z 3 marca 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2117/08), pomimo związania oceną prawną i wskazaniami zawartymi w tym wyroku. Sąd kasacyjny podkreślił, że w owym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko organu, iż w zakresie analizy podobieństwa oznaczeń słowo BOSS jest elementem wspólnym dominującym i wyróżniającym w ocenianych znakach towarowych. Ponadto, co wyraźnie podkreślił Sąd w uzasadnieniu wcześniejszego wyroku - słowo BOSS w znaku spornym i przeciwstawionych znakach BOSS HUGO BOSS, zostało wkomponowane w taki sam sposób (s. 10 uzasadnienia wyroku).

Za nietrafny NSA uznał także zarzut postawiony organowi, że nie dokonał całościowego porównania oznaczeń, pomijając słowo INTERNATIONAL oraz grafikę spornego znaku. Sąd I instancji pierwotnie rozpoznając sprawę zauważył, że organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się - co najmniej dwukrotnie, do słowa INTERNATIONAL (s. 14 i s. 15 uzasadnienia decyzji). Organ zasadnie uznał, iż posiada ono walor wyłącznie informacyjny, wskazując na międzynarodowy aspekt oznaczanego towaru. Ponadto, organ odniósł się również do elementów graficznych, wielkości i kształtu czcionki oraz struktury i układu słów w znakach. Organ stwierdził podobieństwo spornego znaku pod względem wizualnym, fonetycznym i znaczeniowym do przeciwstawionych znaków BOSS oraz obu BOSS HUGO BOSS. Urząd Patentowy RP uznał, że w porównywanych znakach słowo BOSS ma charakter dominujący pod względem wizualnym. Zapisane zostało ono wielkimi literami, pod którymi umieszczone są znacznie mniejsze słowa INTERNATIONAL oraz HUGO BOSS. Dlatego też, przeciętny odbiorca patrząc na produkt opatrzony spornym znakiem skupi się przede wszystkim na wskazanym elemencie słownym BOSS i z nim będzie identyfikował dany towar.

Dalej Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organ zasadnie przyjął, iż w przypadku istnienia znaków towarowych zarejestrowanych na rzecz wnioskodawcy z wcześniejszym pierwszeństwem pojawienie się na rynku podobnego oznaczenia zawierającego identyczny, dominujący element słowny BOSS może spowodować, że pomimo odmiennej szaty graficznej odbiorcy stwierdzą, iż oznaczenie to jest zmodyfikowaną wersją znaków wcześniejszych i pochodzi z jednej grupy znaków tego samego przedsiębiorcy. Organ zasadnie odwołał się do stopnia rozpoznawalności dominującego elementu słownego BOSS w znakach wnioskodawcy.

Reasumując Sąd kasacyjny stwierdził, że Sąd I instancji niezasadnie uchylił zaskarżoną decyzję w sytuacji, gdy Urząd Patentowy RP nie dopuścił się naruszeń przepisów postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy, i które w konsekwencji uzasadniałyby uchylenie owej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił przy tym jednolite stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że artykuł 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), cytowana dalej jako p.p.s.a. dopuszcza uchylenie zaskarżonej decyzji organu, jednakże tylko w przypadku, gdy naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy (por. m.in. wyrok NSA z 6 lipca 2011 r., sygn. akt IOSK 283/11, LEX nr 1082714).

Wobec tak szczegółowo sformułowanej oceny prawnej dokonanej przez Sąd kasacyjny Wojewódzki Sąd Administracyjny oceną tą jest związany i przyjmuje ją jako własną.

Jednocześnie Sąd zauważa, że wbrew zarzutom skargi Urząd Patentowy ponownie rozpatrując sprawę zastosował się do zaleceń wskazanych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 2117/08 , co zostało potwierdzone przez Sąd kasacyjny.

W konsekwencji zdaniem Sądu należy uznać, że organy administracji w toku postępowania nie naruszyły art. 153 p.p.s.a., wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 k.p.a), oparły swoje rozstrzygnięcia na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny oraz uzasadniły swoje stanowisko wyrażone w spornych decyzjach, w sposób wymagany przez normę prawa zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.