Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1423/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1  pkt 6 oraz  art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy dotyczącej odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 123 w zw. z art. 37 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej w skrócie Kpa, po rozpatrzeniu zażalenia "A" S.A. w W. na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta S. sprawy dotyczącej ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w J., działka nr 1, obręb 1, przejętą z mocy prawa na rzecz Miasta J. pod inwestycję drogową, wyznaczył Prezydentowi Miasta S. dodatkowy 60 dniowy termin załatwienia tej sprawy.

Pismem z dnia [...] r. Miasto J. reprezentowane przez Prezydenta Miasta złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższe postanowienie Wojewody [...], wnosząc o jego uchylenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 tej ustawy. W indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej kontrola działalności organów obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

- decyzje administracyjne,

- niektóre postanowienia (wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty, ponadto wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie),

- inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

- pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

- akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

- inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

- akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania, w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 a P.p.s.a.

Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlega zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzuceniu.

Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że stosownie do treści art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania skutkuje uruchomieniem działania nadzorczego organu wyższego stopnia. W razie uznania zasadności zażalenia organ ten wyznacza organowi niższego stopnia dodatkowy termin załatwienia sprawy, zarządza wyjaśnienie przyczyn zwłoki oraz w razie potrzeby zarządza podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwienia spraw w przyszłości. Wprawdzie Kodeks nie normuje w jakiej formie organ wyższego stopnia rozstrzyga, jednakże w orzecznictwie administracyjnym utrwalił się pogląd, że organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 Kpa wydaje w celu jego załatwienia postanowienie. Postanowienie to wydawane jest w toku postępowania administracyjnego, lecz nie rozstrzyga o istocie sprawy, ani nie kończy postępowania. Złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 Kpa stanowi wyłącznie warunek formalny poprzedzający wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego (art. 52 P.p.s.a.). Zatem postępowanie uruchamiane wniesieniem takiego zażalenia nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 872/12, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak jest także szczególnych unormowań Kodeksu postępowania administracyjnego wskazujących na możliwość zaskarżenia tego postanowienia, a jak wynika z art. 141 § 1 Kpa zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w ustawie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności uznać należy, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Wojewody [...] nie należy do katalogu postanowień wskazanych w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., nie jest to również inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Skarga Miasta J. wniesiona na to postanowienie jest wobec tego niedopuszczalna i na tej podstawie podlega odrzuceniu, w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Na marginesie wskazać natomiast należy, że Sąd dostrzegł okoliczność, że strona skarżąca przy wnoszeniu skargi zachowała tryb wskazany w pouczeniu postanowienia Wojewody [...]. Pouczenie to było jednak błędne, gdyż wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego, niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska organu wyższego stopnia w zakresie rozpoznania zażalenia, warunkuje możliwość wniesienia skargi do sądu, jednakże wyłącznie na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta S. Ewentualnie w skardze takiej strona skarżąca może podważać stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 Kpa.