Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 769/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda po rozpoznaniu w dniu 11 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2010 rok wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: 1/ przyznać skarżącej – A. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie doradcy podatkowego oraz zwolnienie od wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł; 2/ odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2010 rok wraz z odsetkami za zwłokę.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 500 zł podatniczka złożyła na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem E., 22-letnim synem K. i 21-letnią córką P.. Oświadczyła przy tym, że oboje z mężem osiągają dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w łącznej kwocie 2.350 zł brutto. Jednocześnie skarżąca podała, że majątek rodziny stanowią: dom o pow. 110 m2 wraz z działką o pow. 700 m2, oszczędności w kwocie 200 zł oraz trzy samochody osobowe marki: Ford Fiesta (1991 r.), Mitsubishi Carisma (1997 r.) oraz Volvo (1995 r.). Skarżąca wskazała także, że dzieci nie osiągają żadnych dochodów i pozostają na utrzymaniu rodziców. Oświadczyła ponadto, że utrzymują wraz z mężem rodziców, których jedynym dochodem jest emerytura. We wniosku skarżąca zawarła również oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 21 lipca 2014 r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w do podania miesięcznej kwoty dochodu osiąganego przez rodziców skarżącego i rodziców jego żony z tytułu emerytury, wyjaśnienia przyczyny braku zatrudnienia i osiągania dochodów przez pełnoletnie dzieci, nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy i określenia miesięcznej kwoty wydatków przeznaczanych na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty eksploatacyjne - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi z dnia 30 lipca 2014 r. skarżąca złożyła dodatkowe oświadczenie dotyczące jej sytuacji majątkowej i rodzinnej, z którego wynika, że córka skarżącej jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1.680 zł. Syn skarżącego nie ma stałego zatrudnienia, pracuje dorywczo na podstawie umów zlecenia i otrzymuje przeciętnie 220 zł. Miesięczne wydatki rodziny wynoszą 2.684 zł. Ponadto małżonkowie spłacają kredyt, przeznaczając miesięcznie na ten cel kwotę 600 zł.

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2014 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie doradcy podatkowego oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia, w którym podniosła, iż fakt posiadania trzech starych samochodów i domu w żaden sposób nie wpływa na możliwość uiszczenia opłaty sądowej. Samochody są w stanie nie dającym najmniejszych szans na ich sprzedaż. Skarżąca nie jest także w stanie natychmiast sprzedać domu, na który zaciągnął kredyt. Stwierdziła, że fakt zgromadzenia oszczędności w wysokości 200 zł obrazuje jak trudna jest sytuacja rodziny. Podniosła również że jego córka jest w ciąży.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Z treści art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a." wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z pisma z dnia 30 lipca 2014 r. wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem, synem i córką. Małżonkowie osiągają dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w łącznej kwocie 2.400 zł brutto. Ich córka osiąga dochód także z wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.680 zł brutto. Syn pracuje dorywczo osiągając przeciętnie w miesiącu dochód w kwocie 220 zł brutto. Zatem łączny dochód 4-osobowej rodziny wynosi 4.300 zł miesięcznie, tj. około 1.000 zł brutto na osobę.

Wydatki rodziny na utrzymanie domu i na nabycie żywności wynoszą 2.684 zł. Ponadto małżonkowie spłacają kredyt, przeznaczając miesięcznie na ten cel kwotę 600 zł. Saldo rachunku skarżącego w analizowanym okresie oscylowało zaś w granicach kwoty 163 zł–52,60 zł. Żona skarżącego nie posiada rachunku bankowego. Ponadto majątek rodziny stanowią: dom o pow. 110 m2 wraz z działką o pow. 700 m2, oszczędności w kwocie 200 zł oraz trzy samochody osobowe marki: Ford Fiesta (1991 r.), Mitsubishi Carisma (1997 r.) oraz Volvo (1995 r.).

Skarżąca została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Do uiszczenia wpisu w tej samej wysokości został zobligowany mąż skarżącej w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 770/14.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, sąd uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego oraz częściowego zwolnienia od wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł.

Porównując wysokość dochodów (4.300 zł) i wydatków (przeszło 3.200 zł) rodziny skarżącej z wysokością wpisów od skarg skarżącej i jej męża (łącznie 1.000 zł), sąd doszedł do przekonania, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

mko