Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1220/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6560
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, § 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej interpretacji indywidualnej w sprawie ze skargi K. Z. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. skarżąca K. Z. wniosła skargę na wskazaną w sentencji indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego.

Pismem procesowym z dnia [...] lutego 2017 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej interpretacji poprzez wstrzymanie wykonania obowiązku zapłaty podatku od sprzedaży nieruchomości wraz z odsetkami wynikającego z wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. interpretacji indywidualnej z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej interpretacji nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wskazać należy, że powołane wyżej okoliczności nie zachodzą w rozpoznawanej sprawie z uwagi na charakter zaskarżonego aktu – indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Podkreślenia wymaga, że zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jak i w doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2010, s. 204). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (red. T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2016, s. 557).

W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona interpretacja jest rodzajem aktu prawnego, który nie posiada znamion wykonalności. Wynika to już z samej tylko istoty tego rozstrzygnięcia, które ma charakter informacyjny i na jego podstawie nie można nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze materialno-prawnym. Ponadto podnieść trzeba, że formalny charakter ma również zaskarżone rozstrzygnięcie, w którym Minister Finansów - działający przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P., nie uznał stanowiska skarżącej za prawidłowe oraz przedstawił swoją interpretację przepisów prawa podatkowego w tym zakresie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.