Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 153/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Inspekcja weterynaryjna
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.44 ust.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2008 nr 213 poz 1342
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt - tekst jednolity
article: par. 2 ust.6 pkt 1 i ust.8
journal: Dz.U. 2005 nr 13 poz 103
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 stycznia 2005 r. w sprawie zwalczania wścieklizny

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant st. sekretarz sądowy Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2011 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie weterynarii i ochrony zwierząt oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z daty [...] r. Komendant Komisariatu Policji [...] w S. poinformował Powiatowego Inspektora Weterynarii w B. o pogryzieniu w dniu [...] r. około g. 1700 w S. przy ul. [...], A. P. przez psa koloru czarnego, małego mieszańca, którego właścicielem jest K. P. Poinformowano, że pies nie posiada aktualnych szczepień, lecz właścicielka pouczona o konsekwencjach, odmówiła współpracy, oddalając się do domu.

Powołując się na powyższe pismo, nadesłane faxem w dniu [...] r., Powiatowy Lekarz Weterynarii w B. decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 3 ust. 1 i 2 pkt 1 i 2, art. 16 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej ( Dz. U. z 2007 r. nr 121, poz. 842), art. 41 ust. 1 i art. 44 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt ( Dz. U. z 2008 r. nr 213, poz. 1342), § 2 ust. 2 i 6 rozp. Min. Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 stycznia 2005 r. w sprawie zwalczania wścieklizny ( Dz. U. nr 13, poz. 103), nakazał K. P. poddanie psa 15 – dniowej obserwacji we wskazanej w decyzji przychodni weterynaryjnej w terminach [...],[...],[...] i [...] r., nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności w trybie art. 108 § 1 kpa.

W uzasadnieniu organ administracji wskazał, że w związku z faktem pogryzienia – podrapania przez psa w dniu [...] r. A. P., należy wykluczyć wściekliznę w momencie zdarzenia, zaś nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności jest niezbędne ze względu na ochronę życia ludzkiego.

W odwołaniu od decyzji, doręczonej w dniu [...] r. K. P. wyjaśniła, że rzekome pogryzienie miało miejsce w dniu [...], a nie – [...], jak A. P. poinformowała Policję. Odwołująca się podała, że w dniu [...] była w K., a pies pozostał zamknięty w domu. W tym też dniu pokrzywdzona nie poinformowała jej o pogryzieniu, co wzbudza jej podejrzenie, czy to był w ogóle jej pies. Oświadczyła nadto, że pies został zaszczepiony w dniu [...]r., nie wykazuje objawów wścieklizny, jest spokojny. Do odwołania dołączono kserokopię zaświadczenia o szczepieniu psa przeciw wściekliźnie nr [...] z dnia [...] r.

Z kolei faxem z dnia [...] r. Dyżurny Komisariatu Policji [...] w S. poinformował organ administracji, że zdarzenie miało miejsce w dniu [...] r., a nie w dniu [...] r. jak podano w piśmie z dnia [...] r.

Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji jako zgodnej z prawem, uznając wyjaśnienia odwołującej się, zawarte w odwołaniu, za niewiarygodne z uwagi na fakt, że bezpośrednio po zdarzeniu nie kwestionowała ona pogryzienia A. P. i przyznała, że pies nie ma aktualnych szczepień, po czym oddaliła się do domu, nie składając żadnych dodatkowych wyjaśnień. Ponadto, organ odwoławczy podniósł, że odwołująca się w dniu [...], czyli 3 dni po zdarzeniu zgłosiła się w Przychodni Weterynaryjnej celem zaszczepienia psa przeciw wściekliźnie i jak zeznał lekarz przeprowadzający szczepienie, w trakcie wywiadu nie poinformowała o zdarzeniu. Stąd organ II instancji wydanie nakazu obserwacji psa uznał za zasadne w świetle art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt, który to przepis uszczegółowiony jest zapisem § 2 ust. 6 pkt 1 lit. a i b powołanego wyżej rozp.

W skardze do sądu administracyjnego K. P. ponowiła argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji, kwestionując stanowisko organu odwoławczego, że nie podważała faktu pogryzienia przez jej psa A. P., bowiem wąŧpliwości budzi powiadomienie Policji dopiero w dniu [...], podczas gdy rzekome pogryzienie miało miejsce w dniu [...], kiedy to pies był zamknięty w domu pod jej nieobecność i nie mógł jej pogryźć, a przy tym brak jest obdukcji lekarskiej. Skarżąca podniosła, że Policja uniemożliwiła jej rozmowę z A. P. w dniu [...]r., szarpiąc ją, zaś lekarz przeprowadzający szczepienie w dniu [...], nie miał żadnych wątpliwości, a napewno zauważyłby objawy wskazujące na wściekliznę i złe zachowanie psa.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, akcentując, że w odwołaniu skarżąca wskazywała jedynie na wątpliwość, czy to jej pies dokonał pogryzienia A. P., czemu kategorycznie zaprzeczyła dopiero w skardze.

W toku rozprawy sądowej skarżąca okazała odpis wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S. z dnia [...]r. sygn. akt [...], mocą którego została uznana za winną wykroczeń z art. 65 § 2 kw, art. 77 kw i art. 85 ust. 1 a ustawy o ochronie zdrowia zwierząt, polegających na tym, że w dniu [...]r. ok. godz. 17-tej przy ul. [...] w S. nie zachowała zwykłych środków ostrożności przy trzymaniu psa i uchyliła się od obowiązku ochronnego szczepienia psa przeciw wściekliźnie i w tym samym miejscu i czasie odmówiła podania danych personalnych interweniującemu patrolowi policji. Nadto, skarżąca okazała wezwanie do zapłaty należności wynikających z powyższego wyroku z daty [...] r. w trybie art. 44 § 1 i art. 206 § 1 kkw oraz odpis wyroku SR w S. z dnia [...]r. sygn. akt [...]w przedmiocie warunkowego umorzenia przeciwko niej postępowania karnego o czym z art. 78 pkt 2 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt..., popełniony w dniu [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

W niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zwierząt, powołanej przez organy obydwu instancji. Na tej podstawie prawnej, powiatowy lekarz weterynarii może nakazać – w drodze decyzji obserwację zwierząt chorych lub zakażonych albo podejrzanych o zakażenie lub chorobę. Jest zaś poza sporem, że pies, którego skarżąca jest właścicielką, mimo ukończenia 3 – go miesiąca życia został zaszczepiony przeciwko wściekliźnie dopiero w dniu [...] r., co zresztą wynika jednoznacznie z przedłożonego zaświadczenia, dołączonego do odwołania. Sporna była natomiast kwestia, czy pies skarżącej ugryzł bądź podrapał – w okolice łydki A. P. w dniu [...] r., o czym powiadomił organ I instancji – Komendant Komisariatu Policji [...] w S. w dniu [...] r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w B. po otrzymaniu powyższej informacji niezwłocznie, bo w tym samym dniu wydał decyzję o nakazie poddania psa 15 – dniowej obserwacji, odstępując od zasady czynnego udziału stron na podstawie art. 10 § 2 kpa, gdyż załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego, co udokumentowano notatką służbową z tej samej doby, dołączoną do akt sprawy. Te same względy stanowiły też podstawę do nadania decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności w trybie art. 108 § 1 kpa.

Zdaniem sądu administracyjnego, treść pisma Komendanta Komisariatu Policji [...] w S., nie budziła żadnych wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy i obligowała Powiatowego Lekarza Weterynarii do podjęcia niezwłocznych działań na podstawie powołanej ustawy celem wykluczenia przypadku wścieklizny u psa, który nie został poddany obowiązkowemu szczepieniu przeciw tej chorobie i dokonał pogryzienia ( podrapania ) A. P. Pilność załatwienia takiej sprawy wynika chociażby z regulacji, zawartej w § 2 ust. 1, ust. 6 pkt 1 i ust. 8 rozp. w sprawie zwalczania wścieklizny, wyżej powołanego, wydanego na podstawie delegacji z art. 61 pkt 1 ustawy.

Mianowicie, powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu zawiadomienia o podejrzeniu wystąpienia choroby, jest zobowiązany do podjęcia niezwłocznie czynności mających na celu wykrycie lub wykluczenie tej choroby, a w przypadku zwierzęcia podejrzanego o chorobę lub zakażenie, które mogło zakazić wirusem choroby człowieka, obserwację zwierzęcia trwającą 15 dni ( z możliwością jej przedłużenia do 21 dni ), wyznaczając w tym przedziale czasowym badania w pierwszym, piątym, dziesiątym i piętnastym dniu od dnia prawdopodobnego zakażenia człowieka wirusem choroby lub pogryzienia człowieka. Nadto, zgodnie z

§ 3 ust. 1 cyt. rozp., dopiero na podstawie obserwacji, właściwy lekarz weterynarii stwierdza wystąpienie choroby albo ją wyklucza, oraz ustala, czy nie doszło do zakażenia człowieka wirusem choroby.

W świetle powyższej regulacji prawnej, działania Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. były uzasadnione i konieczne w związku z wiarygodnym i nie budzącym wątpliwości co do przebiegu zdarzenia w dniu [...] r. zawiadomieniem Policji, z którego wynikał fakt pogryzienia człowieka przez psa skarżącej, który nie został poddany w tej dacie szczepieniom przeciwko wściekliźnie.

Oczywiście, bezcelowe było wyznaczenie pierwszego terminu obserwacji na dzień [...] r. jako dzień zdarzenia, a to w sytuacji, gdy sama decyzja została podjęta w dniu [...] r. Inną sprawą jest też sposób i data doręczenia samej decyzji organu I instancji w świetle podanej w niej daty kolejnych obserwacji, wyznaczonych zgodnie z § 2 ust. 8 cyt. rozp. Uchybienie organu I instancji w zakresie niezwłocznego doręczenia decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, nie mogło bowiem dyskwalifikować rozstrzygnięcia, mającego umocowanie w ustawie i przepisach wykonawczych wobec ustalonego stanu faktycznego, który skarżąca mogła w tej sytuacji zanegować dopiero w odwołaniu od decyzji.

Stąd też rozstrzygnięcie sprawy wymagało stwierdzenia, czy poczynione przez organy administracji ustalenia co do faktu pogryzienia ( podrapania ) A. P. przez psa skarżącej były zgodnie z prawdą obiektywną.

W toku postępowania odwoławczego organ policji poinformował też, że zdarzenie miało miejsce w dniu [...] r., zaś z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że przyjęto taką właśnie datę pogryzienia przez psa skarżącej. Jednakże mając na uwadze treść pisma Policji, organ odwoławczy nie dał wiary twierdzeniom podniesionym w odwołaniu, bowiem uznał, że są one sprzeczne z przebiegiem zdarzenia, opisanym w piśmie Policji z dnia [...] r. ( poza mylną datą, co uznano za nieistotne).

W postępowaniu odwoławczym uzupełniono zatem jedynie materiał dowodowy w drodze wywiadu w Przychodni Weterynaryjnej, w której skarżąca wykonała szczepienie psa i do której równocześnie skierowano go na obserwację.

Tymczasem w skardze do sądu administracyjnego K. P. zaprzeczyła, aby w ogóle doszło do pogryzienia A. P. w dniu [...] r. przez jej psa, utrzymując że w tym dniu była w K., a pies pozostał w zamkniętym domu. Podniosła też, że nie okazano jej obdukcji lekarskiej, a wobec powiadomienia policji o rzekomym pogryzieniu dopiero następnego dnia, rodzą się w niej kolejne podejrzenia, zaś sprawy nie mogła wyjaśnić w dniu [...] r., gdyż wówczas policjanci uniemożliwili jej rozmowę z A. P.

Jednakże zdaniem sądu administracyjnego, zarzuty skargi w zakresie wadliwych ustaleń faktycznych nie są uzasadnione. W szczególności, prawidłowość poczynionych przez organy administracji ustaleń co do faktu pogryzienia A. P. przez psa skarżącej w dniu [...] r. potwierdza treść wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia [...]r. sygn. akt [...], z którego dowód przeprowadzono w toku rozprawy sądowej w trybie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Powyższym wyrokiem uznano bowiem skarżącą winną m.in. wykroczeń z art. 65 § 2 kw i art. 77 kw, polegających na niedochowaniu w dniu [...] r. około godz. 17 – tej przy ul. [...] w S. zwykłych środków ostrożności przy trzymaniu psa, który nie został poddany obowiązkowemu ochronnemu szczepieniu przeciw wściekliźnie i w tym samym miejscu i czasie odmówiła podania danych personalnych interweniującemu patrolowi policji.

Powyższy wyrok dowodzi zatem, że zarówno zdarzenie, jak i interwencja funkcjonariuszy Policji miały miejsce w dniu [...] r. i w tym dniu pies skarżącej pogryzł ( podrapał ) A. P..

Zatem treść wyroku sądu powszechnego potwierdza prawidłowość ustaleń faktycznych organów obydwu instancji, opartych na zawiadomieniu Policji z dnia [...] r., sprostowanym jedynie co do daty, a nie przebiegu samego zdarzenia.

Wyrok Sądu Rejonowego w S. w sprawie [...] ma też przymiot prawomocności, co wynika z faktu wezwania skarżącej do zapłaty wynikających z niego należności pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego i wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności. Wezwanie z daty [...] r. skarżąca okazała w toku rozprawy sądowej.

Wyjaśnić też przyjdzie, że przeprowadzony w postępowaniu sądowoadministracyjnym dowód z powyższych dokumentów miał jedynie charakter uzupełniający celem potwierdzenia stanu faktycznego, ustalonego przez organy administracji.

Z tych też względów twierdzenia i zarzuty skarżącej należy uznać za całkowicie gołosłowne, zaś ustalenia organów obydwu instancji co do faktu pogryzienia A. P. przez psa skarżącej nie budzą wątpliwości z uwagi na dopełnienie wymogów procedury z art. 7, art. 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa – przy zaistnieniu przesłanki z art. 10 § 2 kpa w postępowaniu przed organem I instancji.

W szczególności też, organ odwoławczy wskazał w motywach decyzji przyczyny, dla których odmówił wiarygodności twierdzeniom skarżącej, że jej pies nie pogryzł A. P.

Poczynione przez organy administracji ustalenia faktyczne uzasadniały zatem wydanie decyzji na podstawie art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt..., zaopatrzonej w rygor natychmiastowej wykonalności w trybie art. 108 § 1 kpa.

Z tych wszystkich względów nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego, ani też uchybienia przez organy administracji regułom procedury w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkujących wznowieniem tego postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

su.