Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 798/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-12-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. , Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania M.K. od decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] Prezydenta Miasta w sprawie cofnięcia M.K. uprawnień do kierowania pojazdami kat. B oraz nałożenia obowiązku zwrotu prawa jazdy, orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniesionej przez M.K.. W treści skargi skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, nie odnosząc się do złożonego przez skarżącego wniosku o wstrzymanie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 października 2009 r. skarżący wezwany został do wykazania w terminie 7 dni, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., pod rygorem rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o okoliczności wynikające z akt sprawy.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący podał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, iż nie będzie mógł on między innymi odwiedzić babci i dziadka, którzy z uwagi na wiek i stan zdrowia wymagają takich odwiedzin przynajmniej raz w tygodniu. Z uwagi na powyższe zdaniem skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w sytuacji osobistej jego dziadków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadniczo zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątek od tej reguły przewiduje art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienieo wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiona została skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jak podkreśla orzecznictwo sądów administracyjnych, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonaniu mogą podlegać akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54). W przedmiotowej sprawie decyzja, w stosunku do której skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania, dotyczy cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, a zatem niewątpliwie jest aktem podlegającym wykonaniu.

Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący nie wykazał aby wykonanie przedmiotowej decyzji wiązało się z wyrządzeniem znacznej szkody, bądź powodowało trudne do odwrócenia skutki. Należy zauważyć, iż skarżący nie wykazał aby był jedyną osobą, która wyłącznie sprawuje opiekę nad dziadkami, nie wskazał też na konieczność sprawowania nad nimi stałej opieki, wymagającej codziennego bywania w ich mieszkaniu, a wspomniał o odwiedzinach minimum raz w tygodniu. Ponadto nie wykazał, aby odwiedziny krewnych były niemożliwie bez użycia pojazdu samochodowego, którym dodatkowo musiałby on sam kierować.

Nie bez znaczenia dla oceny zasadności wniosku jest konstatacja, iż zasadniczym celem cofnięcia skarżącemu uprawnień ze względu na wyrok sądu powszechnego jest wyeliminowanie go jako uczestnika ruchu drogowego stwarzającego zagrożenia w ruchu, a tym samym ochrona pozostałych uczestników ruchu drogowego. Wstrzymanie wykonania decyzji, przy braku szczególnych przesłanek wprost godzi w przedmiot ochrony.

Wyjaśnić należy, że wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy i upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W niniejszej sprawie wyznaczony został już termin rozprawy, na której sprawa będąca przedmiotem skargi zostanie rozpoznana - 13 stycznia 2010 r., o czym strony postępowania zostały już zawiadomione.

Z uwagi na powyższe zgodnie z treścią art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.