Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 174/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art 161 § 1 pkt 1 w zw. z art 64 § 3, art 15 § 2, art 193
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 15 grudnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Bielska-Białej o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Bielska-Białej a Prezydentem Miasta Oświęcim w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku R. P. w sprawie wydania decyzji dotyczącej przyznania pomocy w formie zasiłku okresowego i celowego na zakup żywności postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o rozstrzygniecie sporu o właściwość.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Bielska-Białej wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem Miasta Oświęcim w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku R. P. w sprawie wydania decyzji dotyczącej przyznania pomocy w formie zasiłku okresowego i celowego na zakup żywności.

Następnie pismem z dnia 4 listopada 2021 r. wnioskodawca cofnął, z uwagi na zmianę stanu faktycznego, wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość i wniósł o umorzenie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4, oraz do rozpoznawania innych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie do art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W myśl art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

Z kolegi stosownie do art. 193 P.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

W rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, o których mowa w art. 60 P.p.s.a., a zatem Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie wniosku za skuteczne.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3, art. 15 § 2 i art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.