Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 241/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 1,2,5 pkt 2 lit.b
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 992
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.
article: par. 7 ust. 1,2 pkt1,2,3,4
journal: Dz.U. 2005 nr 105 poz 881
law: Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne
article: art. 104,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.),, Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

M. D. wnioskiem z dnia [...] r. wystąpiła do Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem – synem M, który orzeczeniem z dnia [...] r. został zaliczony do osób niepełnosprawnych.

Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej działający na podstawie upoważnienia nr [...] Burmistrza Gminy i Miasta z dnia [...] r. do postępowania w sprawie zaświadczeń rodzinnych, a także do wydawania w tych sprawach decyzji administracyjnych na podstawie art. 17 ust. 1, 2 i 5 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r.

o świadczeniach rodzinnych (t. jedn. Dz. U. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.), art. 104 Kpa oraz § 7 ust. 1, 2 pkt 1, 2, 3, 4 Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej

z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach

o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 991 z późn. zm.) odmówił M. D. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad dzieckiem M. D.

Z ustaleń organu I instancji wynika, iż M. D. wymaga stałej

i długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

Na wniosek M. D. jej syn M. został skierowany przez Starostę do Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w [...] na podstawie orzeczenia nr [...] z dnia [...] r. wydanego przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną o potrzebie kształcenia specjalnego.

Z zaświadczenia wystawionego przez powyższy Ośrodek wynika, że M. ma zapewnioną całodobową opiekę, z której korzysta przez 3 dni w tygodniu.

W ocenie organu I instancji, jeżeli Ośrodek Szkolno-Wychowawczy zapewnia wychowankom całodobową opiekę zgodnie z § 12 ust. 3 i 5 Statutu Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego i wychowanek ma możliwość skorzystania z niej przez 5 dni w tygodniu, to nie należy się osobie ubiegającej się świadczenie pielęgnacyjne, chyba, że przedstawi zaświadczenie ośrodka, o którym mowa w § 7 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia

2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach

o zaświadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881 ze zm.) o nieskorzystaniu w nim

z całodobowej opieki. Organ I instancji powołując się na treść art. 17 ust. 5 lit. b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o zaświadczeniach rodzinnych uznał, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba wymagająca opieki została umieszczona w rodzinie zastępczej, w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym i korzysta w nim z całodobowej opieki albo w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji w placówce zapewniającej całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu z wyjątkiem zakładów opieki zdrowotnej.

Na powyższą decyzję M. D. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , w którym podniosła, że syn ze względu na dysfunkcje i ograniczenia wynikające z choroby nie może korzystać

z tej formy kształcenia, jaką proponuje Ośrodek Szkolno-Wychowawczy

w pełnym zakresie, co oznacza, że nadal na niej spoczywa obowiązek bezpośredniej opieki przez pozostałe cztery dni w tygodniu. Opieka nad synem uniemożliwia skarżącej podjęcie pracy zawodowej.

Według M. D. organ wydając decyzje kierował się zbyt literalnym brzmieniem przepisów i niedokładnie przeanalizował wszystkie aspekty sprawy, pozbawiając skarżącą prawa do świadczenia. Nikt nie wziął pod uwagę rzeczywistego czasu pobytu jej syna w placówce tak jakby to nie miało żadnego znaczenia.

W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze

nie kwestionując ustaleń faktycznych poczynionych przez organ I instancji decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Według Samorządowego Kolegium Odwoławczego w myśl przepisów art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, świadczenie pielęgnacyjne

z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku

z koniecznością opieki nad dzieckiem przysługuje matce lub ojcu dziecka, jeżeli

nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej

w celu sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem

o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współdziałania na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Jak wynika z akt sprawy syn strony urodzony dnia [...] r. posiada orzeczenie o niepełnosprawności ze wskazaniami, o których wyżej mowa.

W myśl przepisów art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. b cyt. ustawy świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba wymagająca opieki została umieszczona w rodzinie zastępczej, w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym i korzysta

w nim z całodobowej opieki albo w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji w placówce zapewniającej całodobową opiekę co najmniej 5 dni

w tygodniu, z wyjątkiem zakładów opieki zdrowotnej.

Odmowa przyznania świadczenia została uzasadniona faktem umieszczenia syna strony w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym , do którego został skierowany decyzją Starosty wydanej na podstawie orzeczenia

o potrzebie kształcenia specjalnego, który to Ośrodek zapewnia całodobową opiekę co najmniej 5 dni w tygodniu.

Zdaniem organu odwoławczego z wyżej wymienionych przepisów wynika,

że w przypadku umieszczenia dziecka w placówce decydujący o przyznaniu świadczenia jest fakt czy ośrodek taki zapewnia całodobową opiekę co najmniej przez 5 dni w tygodniu a nie faktyczny czas przebywania w niej dziecka. Ze Statutu Ośrodka, w którym przebywa syn strony wyraźnie wynika, że grupy wychowawcze Ośrodka funkcjonują całodobowo zapewniając całkowitą opiekę przez co najmniej

5 dni w tygodniu (§ 12 ust. 3 Statutu).

Według o ceny Samorządowego Kolegium Odwoławczego, organ I instancji, zgodnie z przepisami, zbadał cel umieszczenia dziecka w placówce oraz to, czy zapewnia ona całodobową opiekę nie ma zaś obowiązku badania, czy dziecko faktycznie korzysta z takiej opieki i jak długo tam przebywa.

Na decyzje organu II instancji M. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego .

W skardze tej podniosła te same argumenty co w odwołaniu od decyzji organu I instancji nadto podkreśliła, iż musi być gotowa do przyjęcia opieki nad synem

w każdej chwili bowiem Ośrodek opieki tej nie zapewnia kiedy dziecko choruje.

Gdyby dziecko skarżącej było zdrowe lub przynajmniej na tyle sprawne, aby mogło przebywać w placówce przez założone przez ustawodawcę 5 dni w tygodniu, skorzystałaby z możliwości usamodzielnienia się przez podjęcie pracy zawodowej.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie.

W świetle ustalonego stanu faktycznego Wojewódzki Sąd Administracyjny

z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r.

o świadczeniach rodzinnych świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje jeżeli osoba wymagająca opieki została umieszczona w rodzinie zastępczej, w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym i korzysta w nim z całodobowej opieki albo

w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji w placówce zapewniającej całodobową opiekę co najmniej 5 dni w tygodniu z wyjątkiem zakładów opieki zdrowotnej.

W ocenie Sądu przyznanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego uzależnione jest wyłącznie od tego czy placówka, w której przebywa dziecko zapewnia całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu, nie jest natomiast istotny wymiar czasu, w jakim dziecko przebywa w danej placówce.

Statut Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w § 12 pkt 3 przewiduje całodobowe funkcjonowanie grup wychowawczych Ośrodka zapewniając wychowankom opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu zaś pkt 7

tego paragrafu stanowi, iż wychowanek Ośrodka ma zapewnioną opiekę całodobowo, wyżywienie i możliwość korzystania z gabinetów, świetlic, sypialni, sali gimnastycznej, placu zabaw.

Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy jest fakt, iż skarżąca zabiera dziecko z Ośrodka na pozostałe dni tygodnia i wówczas, gdy jest chore, istotnym jest to, że placówka, w której przebywa dziecko zapewnia całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 P.p.s.a. należało orzec jak

w wyroku.