Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 123/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48, art. 49
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2014 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 6 listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., znak [...], M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. 2013 r., poz. 267) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm., dalej w skrócie u.p.b.), utrzymał w mocy decyzję nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Limanowej nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...], którą nakazano J. P. rozbiórkę na własny koszt samowolnie wybudowanego tarasu od strony wschodniej i południowej budynku górnej stacji narciarskiej na działce ewidencyjnej numer [...], położnej w miejscowości P.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W związku ze skargą G. Parku Narodowego z dnia [...] grudnia 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. przeprowadził w dniu [...] marca 2012 r. kontrolę na działce nr [...], na której prowadzona jest przez J. P. działalność gospodarcza polegająca na eksploatacji nartostrady. W jej trakcie ustalono, że na działce przy istniejącym budynku górnej stacji wykonano podest o konstrukcji drewnianej o zróżnicowanej długości i szerokości na dwóch różnych poziomach. Podest ten częściowo posadowiono na gruncie, a częściowo - z uwagi na konfigurację terenu - na słupach drewnianych.

Z protokołu kontroli wynikało, że inwestorem wykonanych robót jest J. P. oraz, że do robót budowlanych przystąpiono ok. drugiej połowy 2011 r.

W dniu [...] maja 2012 r. w siedzibie PINB stawił się J. P., który dla celu złożenia wyjaśnień w niniejszej sprawie podał, że "budynek zlokalizowany na działce [...] w P. przy którym wykonane zostały roboty budowlane objęte kontrolą z dnia[...] marca 2012 r. użytkowany jest jako bar oraz budynek górnej stacji. (...) podest (podłoga) wykonany na w/w działce nie jest połączony konstrukcyjnie z budynkiem. Natomiast słupy, na których częściowo posadowiony został podest nie są połączone z gruntem - posadowione zostały na klockach betonowych, do których zostały przykręcone".

Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...] organ I instancji wstrzymał roboty budowlane "prowadzone przy budowie tarasu od strony wschodniej i południowej istniejącego budynku górnej stacji narciarskiej na działce ewidencyjnej numer [...], położonej w miejscowości P.; o konstrukcji drewnianej posadowionej częściowo na gruncie oraz ma słupkach drewnianych; o wymiarach w rzucie poziomym (w największym rozstawie) 14,60 x 7,35m" oraz nałożył obowiązek przedłożenia w terminie do dnia [...] sierpnia 2012 r. następujących dokumentów:

1. zaświadczenie Wójta Gminy o zgodności w/w budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

2. cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi,

3. zaświadczenie o wpisie osoby sporządzającej w/w projekt budowlany, w drodze decyzji do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane oraz zaświadczenie o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualne na dzień opracowania projektu,

4. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W dniu [...] sierpnia 2012 r. J. P. przedłożył w PINB pismo z prośbą o zmianę terminu przedłożenia dokumentów i opracowań związanych z budową tarasu.

W związku z powyższym, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. znak: [...] zmienił postanowienie własne z [...] maja 2012 r. znak j.w. i wyznaczył nowy termin przedłożenia dokumentów wskazanych w w/w postanowieniu, do dnia [...] grudnia 2012 r.

W dniu [...] grudnia 2012 r. inwestor przedłożył następujące dokumenty:

1. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

2. kopię pisma Dyrektora G. Parku Narodowego z dnia [...] grudnia 2012 r. dotyczącą pozytywnej opinii "koncepcji architektonicznej przebudowy, rozbudowy i nadbudowy o część gastronomiczną wraz z węzłem sanitarnym istniejącego budynku górnej stacji kolei linowej T. na działce ewidencyjnej [...] obręb ewidencyjny P." wraz z załącznikiem w postaci kopii "Koncepcji architektonicznej" z października 2012 r.,

3. projekt budowlany z lipca 2012 r. dla inwestycji pn. "Taras od strony wschodniej i południowej istniejącego budynku górnej stacji narciarskiej o konstrukcji drewnianej, posadowionej częściowo na gruncie oraz na słupach drewnianych na dz. ewid. nr [...] P." autorstwa mgr inż. arch. S. B. (nr upr. [...]).

W dniu [...] grudnia 2012 r. organ I instancji wydał postanowienie znak: [...], którym nałożył na J. P. obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym w terminie do [...] maja 2013 r.

Decyzją z [...] czerwca 2013 r. znak: [...] organ I instancji, działając na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z art. 49 ust. 3 ustawy Prawo budowlane nakazał J. P. rozbiórkę na własny koszt samowolnie wybudowanego tarasu od strony wschodniej i południowej budynku górnej stacji narciarskiej na działce ewidencyjnej numer [...], położnej w miejscowości P.; o konstrukcji drewnianej posadowionej częściowo na gruncie oraz na słupach drewnianych; o wymiarach w rzucie poziomym (w największym rozstawie 14,60 x 7, 35m).

Organ wskazał, że w wyniku uchybienia terminu do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym, strona utraciła przyznane jej prawo do legalizacji samowoli budowlanej.

Odwołanie od w/w decyzji złożył J. P., wnosząc o uchylenie skarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu podniósł, że organ I instancji dokonał błędnych ustaleń faktycznych, tj. nieprawidłowo przyjął, iż przedmiotowy taras jest budowlą, wobec czego zastosowano w sprawie niewłaściwe przepisy prawa.

Zaskarżoną w sprawie decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. znak [...] M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie inwestor wykonał na działce nr [...] w P. przy istniejącym budynku górnej stacji, taras zewnętrzny, konstrukcji drewnianej, o zróżnicowanej długości i szerokości, na dwóch poziomach, częściowo posadowiony na gruncie, a częściowo na słupach drewnianych, niepowiązany trwale z gruntem, ani niepowiązany konstrukcyjnie z istniejącym budynkiem.

Dalej podniósł, że prawo budowlane nie zawiera definicji legalnej "tarasu", nie wskazuje też wprost, jaki charakter ma tego rodzaju obiekt. Bazując na potocznym rozumieniu słowa taras, przyjął, iż jest to określona cześć budynku, zwykle funkcjonalnie i konstrukcyjnie połączona z tym budynkiem, z przeznaczeniem na cele wypoczynkowe i rekreacyjne, w przypadku obiektów użyteczności publicznej, np. na cele gastronomiczne. W takim przypadku budowa tarasu stanowi równocześnie rozbudowę istniejącego budynku. W niniejszej sprawie przedmiotowy taras nie jest powiązany konstrukcyjnie z istniejącym budynkiem, stanowi samodzielną konstrukcję.

W ocenie organu odwoławczego, przedmiotowy taras stanowi budowlę, w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 3 u.p.b. Obiekt ten nie jest ani budynkiem (art. 3 pkt 2 u.p.b,), ani obiektem małej architektury (art. 3 pkt 4 u.p.b.), a powstał w wyniku robót budowlanych (art. 3 pkt 7 u.p.b.). Biorąc pod uwagę wielkość przedmiotowego tarasu, jego funkcję, usytuowanie, konstrukcję, organ II instancji stwierdził, iż stanowi on obiekt budowlany, a z racji tego, że nie mieści się w wyłączeniach, o których mowa w art. 29-31 u.p.b., zatem jego budowa wymaga pozwolenia, o którym mowa w art. 28 u.p.b. Bezspornym jest, że inwestor nie posiada pozwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji. W przypadku budowy obiektu lub jego części bez pozwolenia na budowę zastosowanie ma art. 48 u.p.b.

Zdaniem [...] WINB, w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki do wdrożenia procedury legalizacyjnej, prawidłowo zatem organ I instancji wydał w dniu [...] maja 2012 r. postanowienie znak: [...] w oparciu o przepis art. 48 ust 2 u.p.b.

Inwestor w dniu [...] grudnia 2012 r. przedłożył niekompletną dokumentację budowy, w związku z czym, postanowieniem PINB w L. z dnia [...] grudnia 2012 r. został zobowiązany do usunięcia wskazanych nieprawidłowości stwierdzonych w przedłożonym projekcie budowlanym w terminie do [...] maja 2013 r.

We wskazanym terminie inwestor nie uzupełnił braków w przedłożonej w dniu [...] grudnia 2012 r. dokumentacji, wobec czego organ I instancji zobligowany był do zastosowania w sprawie normy prawnej wyrażonej w art. 49 ust. 3 u.p.b., w świetle której, po bezskutecznym upływie terminu określonego w postanowieniu w sprawie usunięcia nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji, organ wydaje decyzję, o której mowa w art. 48 ust. 1 u.p.b. tj. decyzję nakazującą rozbiórkę.

Organ odwoławczy wskazał ponadto, że nie dopatrzył się naruszenia art. 10 k.p.a. przez uniemożliwienie aktywnego udziału strony w toku postępowania. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. znak: [...] organ I instancji zawiadomił o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia co do zebranych dowodów w terminie 7 dni od daty doręczenia w/w zawiadomienia, informując, iż po upływie tego terminu zostanie wydana decyzja kończąca postępowania. Organ odwoławczy nie dopatrzył się także naruszenia przepisów w zakresie wyznaczenia terminów do przedłożenia dokumentacji.

J.P. wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. P. podniósł zarzuty naruszenia:

- art. 28 ust. 2 u.p.b. poprzez błędne ustalenie kręgu stron postępowania administracyjnego i nieuznanie ze strony postępowania właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu,

- art. 48 ust. 3 polegające na nałożeniu na inwestora obowiązku uzyskania jednoznacznie pozytywnej opinii Dyrektora G. Parku Narodowego w sytuacji, gdy w przedmiotowym przepisie enumeratywnie wymieniono dokumenty, których przedłożenie jest wymagane w celu zatwierdzenia projektu budowlanego,

- art. 7 i 77 k.p.a. przez błędne ustalenie, że taras będący przedmiotem postępowania jest obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 ust. 1 u.p.b. i w konsekwencji uznanie, że jego budowa wymaga pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu skarżący podniósł m.in., że właścicielami nieruchomości sąsiednich do nieruchomości objętej postępowaniem administracyjnym, są osoby fizyczne, które ze względu na możliwość oddziaływania obiektu na ich nieruchomości, powinny zostać uczestnikami w sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W dniu 24 marca 2014 r. na rozprawie w WSA w Krakowie, aplikant radcowski K.T. osobiście przedłożył wniosek S. S. zaadresowany do WSA w Krakowie, w którym stwierdza, że w przypadku postępowań administracyjnych dotyczących działki nr [...] powinien być ich stroną jako właściciel nieruchomości znajdującej się w sferze oddziaływania budynków zlokalizowanych na tej nieruchomości. To co się dzieje na sąsiednich nieruchomościach wpływa bowiem, jego zdaniem, pośrednio na wartość nieruchomości, której jest właścicielem. Nie dopuszczenie go do udziału w takich postępowaniach np. do postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego w L. o sygn. [...] naruszało, zdaniem wnioskującego, jego interes prawny. Wnioskujący jest właścicielem działki nr [...] położonej w P. gm. N. na szczycie góry T. Jego działka, jak podaje, graniczy bezpośrednio z terenem górnej stacji kolejki linowej oraz zlokalizowanych wokół budynków i budowli (budynku baru i tarasu), w tym zlokalizowanych na działce nr [...]. Jego zdaniem stan zagospodarowania, w tym zabudowy, sąsiedniej działki nr [...] wpływa bezpośrednio na stan jego działki nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późniejszymi zmianami ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Jednocześnie Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Natomiast obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, w czym sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jednolity z dnia 26 stycznia 2012 r. Dz. U . z 2012 r. poz.1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a), zaś w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy p.p.s.a. ( tj. w razie stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy) uchyla go lub stwierdza jego nieważność.

Sąd poddawszy kontroli zaskarżoną decyzję a także decyzję oraz postanowienia ją poprzedzające - stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Dla kontrolowanej sprawy znaczenie posiadają przepisy art. 48 i odpowiednio art. 49 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (u.p.b).

Zgodnie z art. 48 u.p.b.1:

"1. Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1:

1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności:

a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo

b) ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem

- właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych.

3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:

1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;

2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2.

4. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1.

5. Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona.

Z powyższego między innymi wynika (art. 48 ust. 3 pkt 2), co ma szczególnie duże znaczenie dla kontrolowanej sprawy, że w przypadku postępowania naprawczego nie obowiązuje przepis art. 20 ust. 3 pkt 2 u.p.b., zgodnie z którym " Do podstawowych obowiązków projektanta należy:

1) opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 i 238), lub w pozwoleniu, o którym mowa w art. 23 i 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2013 r. poz. 934 i 1014), wymaganiami ustawy, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej;

1a) zapewnienie, w razie potrzeby, udziału w opracowaniu projektu osób posiadających uprawnienia budowlane do projektowania w odpowiedniej specjalności oraz wzajemne skoordynowanie techniczne wykonanych przez te osoby opracowań projektowych, zapewniające uwzględnienie zawartych w przepisach zasad bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w procesie budowy, z uwzględnieniem specyfiki projektowanego obiektu budowlanego;

1b) sporządzenie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia ze względu na specyfikę projektowanego obiektu budowlanego, uwzględnianej w planie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia;

2) uzyskanie wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie wynikającym z przepisów;

3) wyjaśnianie wątpliwości dotyczących projektu i zawartych w nim rozwiązań;

3a) sporządzanie lub uzgadnianie indywidualnej dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. Nr 92, poz. 881, z późn. zm.);

4) sprawowanie nadzoru autorskiego na żądanie inwestora lub właściwego organu w zakresie:

a) stwierdzania w toku wykonywania robót budowlanych zgodności realizacji z projektem,

b) uzgadniania możliwości wprowadzenia rozwiązań zamiennych w stosunku do przewidzianych w projekcie, zgłoszonych przez kierownika budowy lub inspektora nadzoru inwestorskiego.

2. Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności.

3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy:

1) zakresu objętego sprawdzaniem i opiniowaniem na podstawie przepisów szczególnych;

2) projektów obiektów budowlanych o prostej konstrukcji, jak: budynki mieszkalne jednorodzinne, niewielkie obiekty gospodarcze, inwentarskie i składowe.

4. Projektant, a także sprawdzający, o którym mowa w ust. 2, do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej".

Z kolei w myśl art. 49 u.p.b. " 1. Właściwy organ, przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, bada:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

3) wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane

- oraz, w drodze postanowienia, ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

2. Do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu.

3. W przypadku stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, w określonym terminie, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję, o której mowa w art. 48 ust. 1. Decyzję tę wydaje się również w przypadku nieuiszczenia w terminie opłaty legalizacyjnej.

4. W razie spełnienia wymagań, określonych w ust. 1, właściwy organ wydaje decyzję:

1) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wznowienie robót;

2) o zatwierdzeniu projektu budowlanego, jeżeli budowa została zakończona.

4a. Decyzje, o których mowa w ust. 4, mogą być wydane po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

5. W decyzji, o której mowa w ust. 4, nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie".

Punktem wyjścia dla stwierdzenia zasadności stosowania w/w przepisów art. 48 i art. 49 u.p.b. u.p.b. jest ustalenie, że w danym stanie faktycznym zaistniały okoliczności, o których stanowią zacytowane przepisy prawne. Zasadniczą okolicznością jest w tym zakresie kontrola, czy działające w sprawie właściwe organy administracyjne prawidłowo ustaliły, że przedmiotowy dla sprawy taras (podest) spełnia przesłanki obiektu budowlanego.

Zgodnie z postanowieniami art. 3 u.p.b. "ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:

a) budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,

b) budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,

c) obiekt małej architektury;

2) budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;

2a) budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku;

3) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową".

W tym miejscu trzeba także zauważyć, że prawo budowlane posługuje się także pojęciem tymczasowego obiektu budowlanego, który w przepisach u.p.b. jest definiowany jako "obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe". W nawiązaniu do pojęcia tymczasowego obiektu budowlanego, art. 29. ust. 1 pkt 12 u.p.b. stanowi, że "Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu".

Sąd zwraca uwagę, że w sprawie nie była przez skarżącego podnoszona okoliczność, że przedmiotowy taras stanowi tymczasowy obiekt budowlany.

Zarazem trzeba wskazać, że przez pojęcie budowy w myśl art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego - należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Z kolei, zgodnie z art. 3 pkt 7 u.p.b. przez pojęcie "robót budowlanych - należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Sposób stosowania i wykładni w/w przepisów art. 3 pkt 1 w zw. z art. 3 pkt 3 u.p.b. i art. 48 i art. 49 u.p.b. przez organy administracji publicznej - opiera się na założeniu, podnoszącym, że przedmiotowy taras stanowi budowlę, w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 3 u.p.b., gdyż 1) obiekt ten nie jest ani budynkiem (art. 3 pkt 2 u.p.b,); 2) ani obiektem małej architektury (art. 3 pkt 4 u.p.b.), 3) a powstał w wyniku robót budowlanych (art. 3 pkt 7 u.p.b.).

W przekonaniu Sądu ustalenie przepisów mających zastosowanie w sprawie, wykładnia prawa i następnie jego zastosowanie w przedmiotowym stanie faktycznym, dokonane przez organy administracji publicznej - są zgodne z powszechnie obowiązującym prawem.

W ramach kontroli przeprowadzonej w dniu [...] marca 2012 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. na działce nr [...], na której prowadzona jest przez J. P. działalność gospodarcza polegająca na eksploatacji nartostrady - ustalono, że na działce przy istniejącym budynku górnej stacji wykonano podest o konstrukcji drewnianej o zróżnicowanej długości i szerokości na dwóch różnych poziomach. Podest ten częściowo posadowiono na gruncie, a częściowo - z uwagi na konfigurację terenu - na słupach drewnianych.

W odniesieniu do tak ustalonego stanu faktycznego, w dniu [...] maja 2012 r. w siedzibie PINB J. P. złożył osobiście wyjaśnienia w tej sprawie i podał, że "budynek zlokalizowany na działce [...] w P. przy którym wykonane zostały roboty budowlane objęte kontrolą z dnia [...] marca 2012 r. użytkowany jest jako bar oraz budynek górnej stacji. (...) podest (podłoga) wykonany na w/w działce nie jest połączony konstrukcyjnie z budynkiem. Natomiast słupy, na których częściowo posadowiony został podest nie są połączone z gruntem - posadowione zostały na klockach betonowych, do których zostały przykręcone" (karta nr [...] akt administracyjnych PINB). Zakres kwalifikacji przedmiotowego zamierzenia budowlanego został szczegółowo wyjaśniony w postanowienia PINB z dnia [...] maja 2012 r.(s. [...] uzasadnienie decyzji PINB).

W myśl utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, zaliczenie konkretnego obiektu do budowli, wymaga stwierdzenia, czy został wymieniony w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, a jeżeli nie, to czy jest on podobny do obiektów w nim wymienionych i jednocześnie nie ma cech pozwalających na zaliczenie go do budynków lub obiektów małej architektury (zob. wyrok NSA z dnia 27 maja 2010 r., II FSK 2049/09 LEX nr 590575) oraz wyrok WSA w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2009 r., ISA/GI 1097/08, LEX nr 511284). Nie budzi wątpliwości, że przedmiotowy taras nie stanowi budynku ani obiektu małej architektury.

Taras może stanowić element budynku. Jednak, aby był częścią budynku powinien być konstrukcyjnie powiązany z tym budynkiem. Przeprowadzone w terenie czynności kontrolne oraz oświadczenie inwestora wskazują, że taras nie jest połączony konstrukcyjnie z budynkiem. W związku z tym jego budowa nie może być traktowana jako rozbudowa lub przebudowa istniejącego budynku.

Odrębność konstrukcyjna budynku górnej stacji i omawianego tarasu wskazuje jednoznacznie na powinność zdefiniowania go jako odrębnego obiektu budowlanego typu budowla w rozumieniu u.p.b..

W świetle powyższych ustaleń odnoszących się do stanu faktycznego, a także dokumentacji fotograficznej znajdującej się w aktach administracyjnych PINB (k. [...]administracyjnych akt PINB), Sąd podziela stanowisko [...]WINB, zgodnie z którym, biorąc pod uwagę wielkość przedmiotowego tarasu, jego funkcję wypoczynkowo-gastronomiczną, wynikającą stąd, że taras zajęty jest stolikami i krzesłami; usytuowanie; konstrukcję - stwierdził, iż stanowi on obiekt budowlany, a z uwagi na fakt, że nie mieści się w wyłączeniach, o których mowa w art. 29-31 u.p.b., jego budowa wymaga pozwolenia, o którym mowa w art. 28 u.p.b.

W sprawie jest bezsprzeczne, że inwestor nie posiada pozwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji.

W związku z tym PINB, zgodnie z zasadami u.p.b. odnoszącymi się do samowoli budowlanej wszczął postępowanie naprawcze, którego celem było doprowadzenie stanu faktycznego polegającego na budowie przedmiotowego tarasu do stanu zgodnego z powszechnie obowiązującym prawem. Postępowanie to okazało się nieskuteczne w związku z czym została wydana kontrolowana decyzja przez [...]WINB.

W tym miejscu należy zauważyć, że pierwsze postanowienie w sprawie zostało wydane w dniu [...] maja 2012 r.

W dniu [...] sierpnia 2012 r. J. P. przedłożył w PINB pismo z prośbą o zmianę terminu przedłożenia dokumentów i opracowań związanych z budową tarasu.

W związku z powyższym, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. zmienił postanowienie własne z [...] maja 2012 r. i wyznaczył nowy termin przedłożenia dokumentów wskazanych w w/w postanowieniu, do dnia [...] grudnia 2012 r.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...] organ I instancji wstrzymał roboty budowlane "prowadzone przy budowie tarasu od strony wschodniej i południowej istniejącego budynku górnej stacji narciarskiej na działce ewidencyjnej numer [...], położonej w miejscowości P.; o konstrukcji drewnianej posadowionej częściowo na gruncie oraz ma słupkach drewnianych; o wymiarach w rzucie poziomym (w największym rozstawie) 14,60 x 7,35m" oraz nałożył obowiązek przedłożenia w terminie do dnia [...] sierpnia 2012 r. następujących dokumentów:

1. zaświadczenie Wójta Gminy o zgodności w/w budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

2. cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi,

3. zaświadczenie o wpisie osoby sporządzającej w/w projekt budowlany, w drodze decyzji do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane oraz zaświadczenie o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualne na dzień opracowania projektu

4. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W dniu [...] grudnia 2012 r. inwestor przedłożył następujące dokumenty:

1. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

2. kopię pisma Dyrektora G. Parku Narodowego z dnia [...] grudnia 2012 r. dotyczącą pozytywnej opinii "koncepcji architektonicznej przebudowy, rozbudowy i nadbudowy o część gastronomiczną wraz z węzłem sanitarnym istniejącego budynku górnej stacji kolei linowej T. na działce ewidencyjnej [...] obręb ewidencyjny P. " wraz z załącznikiem w postaci kopii "Koncepcji architektonicznej" z października 2012 r.,

3. projekt budowlany z lipca 2012 r. dla inwestycji pn. "Taras od strony wschodniej i południowej istniejącego budynku górnej stacji narciarskiej o konstrukcji drewnianej, posadowionej częściowo na gruncie oraz na słupach drewnianych na dz. ewid. nr [...] P." autorstwa mgr inż. arch. S. B. (nr upr. [...]).

W dniu [...] grudnia 2012 r. organ I instancji wydał postanowienie, którym nałożył na J. P. obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym w terminie do dnia [...] maja 2013 r. Między innymi w pkt [...] postanowienia zażądał: "Jednoznacznego pozytywnego uzgodnienia z Dyrektorem G. Parku Narodowego w zakresie wykonywanych robót budowlanych objętych niniejszym postępowaniem administracyjnym - przedłożone pisemne stanowisko Dyrektora G. Parku Narodowego dotyczy koncepcji architektonicznej przebudowy, rozbudowy i nadbudowy o część gastronomiczną wraz z węzłem sanitarnym istniejącego budynku górnej stacji kolei liniowej T".

Decyzją z [...] czerwca 2013 r. organ I instancji, działając na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z art. 49 ust. 3 ustawy Prawo budowlane nakazał J. P. rozbiórkę na własny koszt samowolnie wybudowanego tarasu od strony wschodniej i południowej budynku górnej stacji narciarskiej na działce ewidencyjnej numer [...], położnej w miejscowości P.; o konstrukcji drewnianej posadowionej częściowo na gruncie oraz na słupach drewnianych; o wymiarach w rzucie poziomym (w największym rozstawie 14,60 x 7, 35m).

W sprawie nie budzi wątpliwości, że inwestor J. P. nie zastosował się do treści postanowienia PINB z dnia [...] grudnia 2012 r. a w skardze do WSA w Krakowie zakwestionował nałożenie na inwestora obowiązku uzyskania jednoznacznie pozytywnej opinii Dyrektora G. Parku Narodowego w sytuacji, w sytuacji kiedy w art. 48 ust. 3 u.p.b. enumeratywnie wymieniono dokumenty, których przedłożenie jest niezbędne w celu zatwierdzenia projektu budowlanego.

Ustosunkowując się do tego zarzutu Sąd stwierdza, że w sprawie bezsprzeczne jest iż obiekt, czyli przedmiotowy taras znajduje się na terenie chronionym w granicach G. Parku Narodowego oraz obszarów Natura 2000 – "Ostoja Gorczańska" i "Gorce".

Zgodnie z zaświadczeniem wydanym z upow. Wójta Gminy N. z dnia [...].06. 2012 , na wniosek O. K. Pana J. P. budowa tarasu od strony wschodniej i południowej istniejącego budynku górnej stacji narciarskiej o konstrukcji drewnianej - jest zgodna z zgodna z uchwałą Rady Gminy w Niedźwiedziu Nr XVIII/142/2004 z dnia 30 czerwca 2004 (Dz. U. Woj. Mał, Nr 251 z dnia 28 sierpnia 2004 r.) z zastrzeżeniem, że zasady użytkowania i wszelkie działania inwestycyjne muszą być prowadzone w uzgodnieniu z Dyrektorem [....] Parku Narodowego (karta 79 akt administracyjnych PINB).

Dziaka nr [...] położona w P.leży na terenach [...] – polany śródleśnie T., S. i G. przeznaczone dla obsługi sportów zimowych/trasy zjazdowe. Zasady użytkowania i wszelkie działania w uzgodnieniu z Dyrektorem G. Parku Narodowego.

Obecnie obowiązująca ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody weszła w życie z dniem 1 maja 2004 r. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jak wyżej, został uchwalony pod rządami poprzedniej ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody. Zgodnie z art. 14 ust. 11 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody " Zmiana sposobu wykorzystania gruntu lub nieruchomości położonej w granicach parku narodowego wymaga zgody dyrektora parku narodowego".

Sąd zauważa, że w postanowieniu z dnia [...] maja 2012 r. PINB nałożył ma inwestora obowiązek dostarczenia czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Co prawda, PINB nie określił jakie opinie, uzgodnienia, stanowiska i inne dokumenty są wymagane przepisami prawa, ale z drugiej strony trzeba wskazać, że istnieje domniemanie powszechnej znajomości przepisów prawa a nadto inwestor w sprawie działa przy pomocy pełnomocnika zawodowego.

Sąd zauważa także, że przedmiotem postanowienia PINB z dnia [...] maja 2012 r. były roboty budowlane polegające na budowie przedmiotowego tarasu i taki jest zakres przedmiotowy jego postanowień wiążących dla inwestora. Tymczasem inwestor w wykonaniu zaleceń w/w postanowienia PINB dostarczył wstępną opinię Dyrektora G. Parku Narodowego dotyczącą koncepcji architektonicznej p.n. "Przebudowa, rozbudowa i nadbudowa o część gastronomiczną wraz z węzłem sanitarnym istniejącego budynku górnej stacji kolei liniowej T. z tarasem od strony wschodniej i południowej o konstrukcji drewnianej, posadowionej częściowo na gruncie oraz na słupach drewnianych wraz z ekologiczną oczyszczalnią ścieków na dz. ewid. [...] P.".

Jak wynika z akt sprawy, Dyrektor G. Parku Narodowego w sprawie powyższej koncepcji wypowiedział się pozytywnie, ale z jego wypowiedzi wynika, że: "2 na obecnym etapie wydaje się jedynie opinię dotyczącą koncepcji. Uzgodnieniu podlegał będzie pełen projekt koncepcji, oparty na przedłożonej koncepcji. 3. Uzgodnienie projektu będzie równoznaczne ze zgodą Dyrektora Parku na przeprowadzenie inwestycji pod warunkiem, iż inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy N.".

Ta opinia nie skupia się na tarasie jako budowli, lecz wypowiada się o nim pośrednio jako elemencie budynku stacji. Skoro przedmiotem postępowania legalizacyjnego jest doprowadzenie faktu budowy przedmiotowego tarasu do stanu zgodnego z prawem - to przedłożona do uzgodnienia przez inwestora, zdaniem PINB, dokumentacja projektowo-budowlana powinna koncentrować się na tym obiekcie i ewentualnie proponować rozwiązania legalizujące budowę jako budowlę albo jako rozbudowę i przebudowę budynku stacji o przedmiotowy taras. W projekcie jest mowa nie tylko o tarasie, ale o sanitariatach, części gastronomicznej, ekologicznej oczyszczalni ścieków.

W tej sytuacji PINB, będąc związany postanowieniami miejscowego planu, słusznie z punktu widzenia organu administracyjnego m.in. wezwał do usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowalnym w przedmiocie: "jednoznacznego wskazania zakresu robot budowalnych pozostających do wykonania przy przedmiotowej inwestycji" (pkt 7); "Jednoznacznego pozytywnego uzgodnienia z Dyrektorem G. Parku Narodowego w zakresie wykonywanych robót budowlanych objętych niniejszym postępowaniem administracyjnym - przedłożone pisemne stanowisko Dyrektora G. Parku Narodowego dotyczy koncepcji architektonicznej przebudowy, rozbudowy i nadbudowy o część gastronomiczną wraz z węzłem sanitarnym istniejącego budynku górnej stacji kolei liniowej T."(pkt 8); sposobu powiązania tarasu z istniejącym budynkiem górnej stacji narciarskiej (pkt 11).

Trzeba zarazem zwrócić uwagę, że postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r. ustaliło inwestorowi bardzo realistyczny termin uzupełnienia i dostarczenia projektu budowlanego zamiennego do dnia [...] maja 2013 r.

Zdecydowanego podkreślenia wymaga, że kontrolowane w tej sprawie organy administracji publicznej - w przedmiocie żądania uzgodnienia przedsięwzięcia inwestycyjnego ze strony dyrektora parku narodowego - działały na podstawie postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organy administracji publicznej nie mają kompetencji do oceny zgodności z prawem powszechnie obowiązującym aktów prawa miejscowego i stąd wprost wynika żądanie PINB do dostarczenia przedmiotowego uzgodnienia. Uzgodnienie dyrektora parku narodowego, o którym jest mowa w miejscowym planie wychodzi poza granice upoważnienia ustawowego do uchwalania planów miejscowych, ale do sformułowania takiego wniosku uprawniony jest Sąd a nie działający w sprawie organ administracyjny, gdyż on jest związany całością obowiązującego porządku prawnego, w tym aktami podustawowymi, i postanowieniami planu miejscowego.

A zatem wymóg kwestionowanego uzgodnienia wynika z obowiązującego planu miejscowego, z tym, że dla potrzeb niniejszej konkretnej sprawy Sąd stwierdza, że wymóg ten przekracza zakres władztwa planistycznego gminy. Brak tego uzgodnienia nie determinuje zatem nakazu rozbiórki. Nakaz rozbiórki determinuje nie zachowanie pozostałych wymogów zgodnych z powszechnie obowiązującym prawem, o których jest mowa w postanowieniu PINB z dnia [...] grudnia 2012. Między innymi inwestor przykładowo nie uzupełnił projektu budowlanego w zakresie wymogów związanych z powinnością sprawdzenia projektu przez osobę posiadająca uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego (pkt 1-4). Między innymi, z uwagi na charakter użyteczności publicznej/dostępu publicznego tarasu, sprzeczny z prawem jest brak wykazania sposobu korzystania z obiektu przez osoby niepełnosprawne. Nawet jeżeli pewne wymogi zostały sformułowane w postanowieniu PINB z dnia [...] grudnia 2012 r. z pominięciem danych zawartych w dokumentacji projektowo-budowlanej, czego przykładem są ustalenia w zakresie części opisowej projektu zagospodarowania działki (pkt 5.1.1), 5.1.3), to pozostałe żądania PINB o uzupełnienie dokumentacji projektowej mają oparcie w obowiązującym prawie. Sąd oddalając skargę ma na uwadze, że inwestor w żaden sposób nie podjął działań mających na celu uczynić zadość treści postanowienia z dnia [...] grudnia 2012 r.

Trzeba jednak podkreślić, że opinia Dyrektora G. Parku Narodowego (ale nie uzgodnienie) w tej sprawie posiada umocowanie w ustawie, w jej brzmieniu na czas wydania kontrolowanych postanowień PINB i kontrolowanej decyzji [...]WINB.

W art. 15 ustawy o ochronie przyrody w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania kontrolowanej decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. przez [...]WINB stanowi, że " 1. W parkach narodowych oraz w rezerwatach przyrody zabrania się:

1) budowy lub przebudowy obiektów budowlanych i urządzeń technicznych, z wyjątkiem obiektów i urządzeń służących celom parku narodowego albo rezerwatu przyrody;

2) (uchylony);

3) chwytania lub zabijania dziko występujących zwierząt, zbierania lub niszczenia jaj, postaci młodocianych i form rozwojowych zwierząt, umyślnego płoszenia zwierząt kręgowych, zbierania poroży, niszczenia nor, gniazd, legowisk i innych schronień zwierząt oraz ich miejsc rozrodu;

4) polowania, z wyjątkiem obszarów wyznaczonych w planie ochrony lub zadaniach ochronnych ustanowionych dla rezerwatu przyrody;

5) pozyskiwania, niszczenia lub umyślnego uszkadzania roślin oraz grzybów;

6) użytkowania, niszczenia, umyślnego uszkadzania, zanieczyszczania i dokonywania zmian obiektów przyrodniczych, obszarów oraz zasobów, tworów i składników przyrody;

7) zmiany stosunków wodnych, regulacji rzek i potoków, jeżeli zmiany te nie służą ochronie przyrody;

8) pozyskiwania skał, w tym torfu, oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, minerałów i bursztynu;

9) niszczenia gleby lub zmiany przeznaczenia i użytkowania gruntów;

10) palenia ognisk i wyrobów tytoniowych oraz używania źródeł światła o otwartym płomieniu, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska;

11) prowadzenia działalności wytwórczej, handlowej i rolniczej, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych w planie ochrony;

12) stosowania chemicznych i biologicznych środków ochrony roślin i nawozów;

13) zbioru dziko występujących roślin i grzybów oraz ich części, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska;

14) połowu ryb i innych organizmów wodnych, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych w planie ochrony lub zadaniach ochronnych;

15) ruchu pieszego, rowerowego, narciarskiego i jazdy konnej wierzchem, z wyjątkiem szlaków i tras narciarskich wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska;

16) wprowadzania psów na obszary objęte ochroną ścisłą i czynną, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych w planie ochrony, psów pasterskich wprowadzanych na obszary objęte ochroną czynną, na których plan ochrony albo zadania ochronne dopuszczają wypas oraz psów asystujących w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, z późn. zm.);

17) wspinaczki, eksploracji jaskiń lub zbiorników wodnych, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska;

18) ruchu pojazdów poza drogami publicznymi oraz poza drogami położonymi na nieruchomościach stanowiących własność parków narodowych lub będących w użytkowaniu wieczystym parków narodowych, wskazanymi przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska;

19) umieszczania tablic, napisów, ogłoszeń reklamowych i innych znaków niezwiązanych z ochroną przyrody, udostępnianiem parku albo rezerwatu przyrody, edukacją ekologiczną, z wyjątkiem znaków drogowych i innych znaków związanych z ochroną bezpieczeństwa i porządku powszechnego;

20) zakłócania ciszy;

21) używania łodzi motorowych i innego sprzętu motorowego, uprawiania sportów wodnych i motorowych, pływania i żeglowania, z wyjątkiem akwenów lub szlaków wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska;

22) wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu;

23) biwakowania, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska;

24) prowadzenia badań naukowych - w parku narodowym bez zgody dyrektora parku, a w rezerwacie przyrody - bez zgody regionalnego dyrektora ochrony środowiska;

25) wprowadzania gatunków roślin, zwierząt lub grzybów, bez zgody ministra właściwego do spraw środowiska;

26) wprowadzania organizmów genetycznie zmodyfikowanych;

27) organizacji imprez rekreacyjno-sportowych - w parku narodowym bez zgody dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody bez zgody regionalnego dyrektora ochrony środowiska.

2. Zakazy, o których mowa w ust. 1, nie dotyczą:

1) wykonywania zadań wynikających z planu ochrony lub zadań ochronnych;

2) (uchylony);

3) prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym;

4) wykonywania zadań z zakresu obronności kraju w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa państwa;

5) obszarów objętych ochroną krajobrazową w trakcie ich gospodarczego wykorzystywania przez jednostki organizacyjne, osoby prawne lub fizyczne oraz wykonywania prawa własności, zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.

3. Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii dyrektora parku narodowego, może zezwolić na obszarze parku narodowego na odstępstwa od zakazów, o których mowa w ust. 1, jeżeli jest to uzasadnione:

1) potrzebą ochrony przyrody, wykonywaniem badań naukowych, celami edukacyjnymi, kulturowymi, turystycznymi, rekreacyjnymi lub sportowymi lub celami kultu religijnego i nie spowoduje to negatywnego oddziaływania na przyrodę parku narodowego lub

2) potrzebą realizacji inwestycji liniowych celu publicznego, w przypadku braku rozwiązań alternatywnych i po zagwarantowaniu kompensacji przyrodniczej w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.).

4a. Przy zasięganiu opinii, o których mowa w ust. 3 i 4, nie stosuje się art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267).

4b. Właściwe organy wydają opinię, o której mowa w ust. 3 i 4, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku o jej wydanie. Opinia jest wydawana w formie pisemnego stanowiska organu zawierającego ocenę planowanych czynności w odniesieniu do wpływu przedsięwzięcia na przyrodę parku narodowego.

Akta sprawy nie wskazują, aby inwestor wystąpił do Ministra właściwego do spraw ochrony środowiska o zezwolenie o jakim jest mowa w art. 15 ust. 3 w/w ustawy i aby je dostarczył właściwym organom administracji publicznej. Sąd zauważa, że w postanowieniu z dnia [...] maja 2012 r. PINB nałożył na inwestora obowiązek dostarczenia czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Co prawda, PINB nie określił jakie opinie, uzgodnienia, stanowiska i inne dokumenty są wymagane przepisami prawa, ale z drugiej strony trzeba wskazać, że istnieje domniemanie powszechnej znajomości przepisów prawa a nadto inwestor w sprawie działał przy pomocy pełnomocnika zawodowego.

Konieczność opiniowania zezwoleń na odstępstwo od zakazów na obszarze parku narodowego przez dyrektora tego parku wprowadzona została do art. 15 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody nowelą wynikającą z ustawy z dnia 3 października 2008 r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 201, poz. 1237) - art. 1 pkt 5 lit. c. Uprzednio opinia taka nie była wymagana. Ustawodawca uznał jednak, że skoro udzielenie zezwolenia na odstępstwa dotyczy parków narodowych zasadne jest, by ich dyrektorzy mogli wyrazić opinie w tym przedmiocie. Nie założono, że ma to następować w formie postanowienia z zachowaniem trybu z art. 106 k.p.a., Stanowisko to ma stanowić dodatkowy materiał dowodowy o charakterze niewiążącym w sprawie o wydanie ewentualnego zezwolenia dla ministra właściwego do spraw środowiska. Z tej przyczyny Minister może więc co najwyżej występować o uzupełnienie - we wskazanym przez siebie zakresie, mającym ścisły związek z wnioskowanym zezwoleniem - przedłożonej mu opinii. Nie zakłada się zatem, że opinia ta wydawana będzie w formie postanowienia, na które służyłoby zażalenie kierowane do organu właściwego do wydania przedmiotowej decyzji zezwalającej na odstępstwa od zakazów ustanowionych w parku narodowym. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje sytuacji, w których w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym) dopuszczalne stawałoby się wyłączenie jednej z możliwości rozstrzygnięcia, przewidzianych w tym Kodeksie. Odnośnie opinii z art. 15 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody - w razie przyjęcia, iż zastosowanie znajduje art. 106 k.p.a. - do takiej sytuacji dochodziłoby. Wyłączona musiałaby bowiem zostać możliwość zastosowania przez Ministra art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., w części pozwalającej na uchylenie postanowienia w całości lub w części i w tym zakresie orzeczenia co do istoty sprawy. W przeciwnym razie Minister Środowiska występowałby w świetle art. 15 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody zarówno jako organ zezwalający na odstępstwo od zakazu, jak i jako organ odwoławczy w zakresie sporządzanej opinii.

Mając na uwadze powyżej wskazany przepis prawny i zarazem fakt, że uchwała Rady Gminy z dnia 30 czerwca 2004 w Niedźwiedziu Nr XVIII/142/2004 (Dz. U. Woj. Mał, Nr 251 z dnia 28 sierpnia 2004 r.) została uchwalona pod rządami poprzedniej ustawy i przed wyżej wskazaną zmianą prawną w obecnej ustawie o ochronie przyrody - trzeba stwierdzić, w świetle przepisów prawnych obowiązujących w czasie wydania kontrolowanej decyzji, że Dyrektor G. Paku Narodowego ma podstawy prawne zawarte w ustawie do opiniowania wniosku o uchylenie zakazu zabudowy i w związku z tym do opiniowania dokumentacji projektowo-budowlanej, która jest nieodzowna dla fachowego podjęcia przez uprawniony organ zezwolenia na odstępstwo od zakazu budowy na terenie parku narodowego. Oczywiście ta opinia nie ma charakteru samodzielnego i jest wydawana dla potrzeb uzyskania przez inwestora zezwolenia (uchylenia zakazu) od Ministra Środowiska na budowę na terenie parku narodowego.

Podsumowując powyższe uwagi trzeba stwierdzić, że bezsprzecznie inwestor nie dostarczył PINB w wyznaczonym terminie uzupełnionej dokumentacji w związku z czym w sprawie, przy spełnieniu przesłanek ustawowych, została wydana - zgodnie z prawem - kontrolowana decyzja [...]WINB utrzymująca w mocy decyzję PINB o nakazie rozbiórki przedmiotowego tarasu. Brak kwestionowanego w skardze uzgodnienia dyrektora parku narodowego w sprawie nie jest brany przez Sąd pod uwagę przy kontroli przedmiotowej sprawy.

Ustosunkowując się do zarzutu, że w sprawie został nieprawidłowo ustalony krąg stron przedmiotowego postępowania Sąd stwierdza, że nie dopatrzył się w tym zakresie nieprawidłowości ze strony organów administracji publicznej w związku ze stosowaniem art. 28 k.p.a. Z akt kontrolowanej sprawy nie wynika, aby usytuowanie i indywidualne cechy legalizowanego obiektu jakim jest taras, a także jego funkcja, w jakikolwiek sposób oddziaływały na sposób zagospodarowania sąsiednich działek i interesy prawne ich właścicieli.

Zauważa zarazem, że w dniu 24 marca 2014 r. na rozprawie w WSA w Krakowie, aplikant radcowski K. T. osobiście przedłożył wniosek S. S. zaadresowany do WSA w Krakowie, w którym stwierdza, że w przypadku postępowań administracyjnych dotyczących działki nr [...] powinien być ich stroną jako właściciel nieruchomości znajdującej się w sferze oddziaływania budynków zlokalizowanych na tej nieruchomości. To co się dzieje na sąsiednich nieruchomościach wpływa bowiem, jego zdaniem, pośrednio na wartość nieruchomości, której jest właścicielem. Prawomocnym postanowieniem z dnia 24 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 123/14, WSA w Krakowie oddalił wniosek S S.

Mając na uwadze powyższe okoliczności prawne i faktyczne kontrolowanej sprawy - Sąd postanowił, na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a., jak w sentencji.