Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 706/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par.1,art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o przywrócenie terminu.


UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2010 r. K. S. złożył do tut. Sądu skargę

(sporządzoną w dniu 18 września 2010 r.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]

w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że skargę wysłał z Luksemburga listem poleconym dnia 20 września 2010 r., jednak list pomimo prawidłowego adresu nie został przyjęty. Podał, iż omyłkowo na kopercie nie dopisał "za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w B." Zwrot listu nastąpił w dniu 7 października 2010 r. "w stanie otwartym" (nie mógł stwierdzić, kto go otworzył), co uniemożliwiło mu ponowne jego dostarczenie w terminie. W związku z tym, że okoliczności nieprzyjęcia listu nie zostały – zdaniem skarżącego - przez niego zawinione wniósł on o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W ocenie Sądu wniosek nie jest zasadny i nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej

dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie

z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie

(art. 87 p.p.s.a).

W niniejszej sprawie do uchybienia terminu doszło na skutek błędu przy nadaniu skargi przez wpisanie na przesyłce niewłaściwego adresata. Zamiast wpisać Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. skarżący wpisał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (k.12). Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Ze względu na ww. błąd przesyłka wróciła do nadawcy w dniu 7 października 2010 r. (k.11). Ostatecznie skarga i wniosek

o przywrócenie terminu została złożona w dniu 12 października 2010 r. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż zostały spełnione warunki formalne wniosku, albowiem pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało wniesione do sądu, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Niemniej jednak, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu było przez niego niezawinione.

Zdaniem Sądu błędne zaadresowanie koperty ze skargą nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki do przywrócenia terminu. Błąd taki należy uznać bowiem za brak należytej staranności. Błędu skarżącego polegającego na nieprawidłowym zaadresowaniu przesyłki nie można zaliczyć do przeszkód, których nie można przewidzieć i przezwyciężyć. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Nieznajomość prawa nie stanowi podstawy przywrócenia terminu (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt I OZ 861/08, opubl. LEX nr 564260).

Ponadto w postanowieniu z dnia 17 października 2008r. WSA w Kielcach, stwierdził, że fakt nadania skargi na błędny adres, pomimo prawidłowego pouczenia o terminie i sposobie jej wniesienia, świadczy o nienależytej staranności strony. Do obowiązków urzędów pocztowych nie należy "pilnowanie" upływu terminów, których uchybienie łączy się z negatywnymi skutkami procesowymi dla strony (sygn. akt II SA/Ke 420/08, opubl. LEX 504544).

Należy również podkreślić, że zgodnie z art. 26 ust. 1 Prawa pocztowego ( t.j. w Dz.U. z 2008 r., Nr 189, poz. 1159) przesyłkę lub kwotę pieniężną określoną

w przekazie pocztowym doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce, przekazie pocztowym lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej. Zatem podmiot świadczący usługi pocztowe nie może dowolnie doręczać przesyłki, nawet gdy prawidłowy adres jest mu znany. W związku z powyższym operator pocztowy w sposób prawidłowy zastosował art. 27 ust. 1 Prawa pocztowego zwracając przesyłkę nadawcy z powodu niemożliwości jej doręczenia.

Mając powyższe na względzie oraz fakt, że zaskarżona decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w terminie 30 dni od doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu było przez niego niezawinione. Z tego też względu orzeczono jak w sentencji postanowienia

w oparciu o art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a.