Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 439/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz Sędziowie sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz sędzia del. NSA Janusz Furmanek (spr.) Protokolant Agnieszka Kuberska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2011r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 897/09 w sprawie ze skargi E. Z. i S. Z. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2. zasadza od E. Z. i S. Z. solidarnie na rzecz Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska kwotę 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

WYROKIEM Z DNIA 27 PAŹDZIERNIKA 2009 R. SYGN. AKT IV SA/WA 897/09, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE UCHYLIŁ POSTANOWIENIE GENERALNEGO DYREKTORA OCHRONY ŚRODOWISKA Z DNIA [...] KWIETNIA 2009 R. NR [...] ORAZ UTRZYMANE NIM W MOCY POSTANOWIENIE WOJEWODY PODLASKIEGO Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2007 R. ZNAK [...] W PRZEDMIOCIE UZGODNIENIA PROJEKTU DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY W SPRAWIE ZE SKARGI E. Z. I S. Z..

POWYŻSZE ROZSTRZYGNIĘCIE WYDANE ZOSTAŁO W OPARCIU O NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY:

POSTANOWIENIEM Z DNIA [...] KWIETNIA 2009 R. GENERALNY DYREKTOR OCHRONY ŚRODOWISKA UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE WOJEWODY PODLASKIEGO Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2007 R., KTÓRYM UZGODNIONO W ZAKRESIE OCHRONY ŚRODOWISKA WARUNKI ZABUDOWY DLA INWESTYCJI POLEGAJĄCEJ NA BUDOWIE PIĘCIU STAWÓW HODOWLANYCH WRAZ WYKONANIEM URZĄDZEŃ MELIORACJI WODNYCH SZCZEGÓŁOWYCH, NA DZIAŁKACH NR EW. [...] I [...] POŁOŻONYCH W MIEJSCOWOŚCI F., GM. FILIPÓW.

NA WNIOSEK WÓJTA GMINY FILIPÓW Z DNIA 19 WRZEŚNIA 2007 R., W SPRAWIE UZGODNIENIA PROJEKTU DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY, WOJEWODA PODLASKI POSTANOWIENIEM Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2007 R., UZGODNIŁ W ZAKRESIE OCHRONY PRZYRODY WARUNKI ZABUDOWY DLA TEJ INWESTYCJI.

NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE S. Z. WNIÓSŁ ZAŻALENIE PODNOSZĄC, ŻE W WYNIKU ROBÓT BUDOWLANYCH PRZEDMIOTOWEGO PROJEKTU, ZALEWANIU ULEGA JEGO DZIAŁKA, PRZEZ CO NIEMOŻLIWE JEST WYKONYWANIE PRAC POLOWYCH.

GENERALNY DYREKTOR OCHRONY ŚRODOWISKA UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE ORGANU I INSTANCJI, WSKAZUJĄC, IŻ ZARZUT PODNIESIONY PRZEZ SKARŻĄCEGO NIE JEST ZASADNY, PONIEWAŻ PRZEDSTAWIONE FAKTY NIE NALEŻĄ DO ZAKRESU PRZEDMIOTOWEGO POSTĘPOWANIA PROWADZONEGO PRZED WOJEWODĄ PODLASKIM, KTÓRY ZOBOWIĄZANY BYŁ DO PRZEPROWADZENIA ANALIZY WPŁYWU PLANOWANEGO ZAMIERZENIA INWESTYCYJNEGO NA OBSZAR CHRONIONEGO KRAJOBRAZU "DOLINA ROSPUDY". A ZATEM PORUSZONA W ZAŻALENIU PROBLEMATYKA POZOSTAJE POZA KOMPETENCJAMI ORGANU DOKONUJĄCEGO UZGODNIENIA NA PODSTAWIE ART. 53, UST. 4, PKT 8 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM (DZ. U. NR 80, POZ. 717, ZE ZM.).

ORGAN WSKAZAŁ, IŻ DZIAŁKI ZNAJDUJĄ SIĘ W GRANICACH OBSZARU CHRONIONEGO KRAJOBRAZU "DOLINA ROSPUDY", KTÓRY ZOSTAŁ POWOŁANY NA PODSTAWIE ROZPORZĄDZENIA NR 17/05 WOJEWODY PODLASKIEGO Z DNIA 25 LUTEGO 2005 R. W SPRAWIE OBSZARU CHRONIONEGO KRAJOBRAZU "DOLINA ROSPUDY". W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ISTOTNE BYŁO WYJAŚNIENIE PRZEZ ORGAN UZGADNIAJĄCY I WYRAŻENIE STANOWISKA, CZY W KONTEKŚCIE OBOWIĄZUJĄCYCH NA TERENIE OBSZARU CHRONIONEGO KRAJOBRAZU "DOLINA ROSPUDY" ZAKAZÓW I WYMAGAŃ ZWIĄZANYCH Z OCHRONĄ PRZYRODY (OKREŚLONYCH W AKCIE POWOŁUJĄCYM OBSZAR CHRONIONEGO KRAJOBRAZU) DOPUSZCZALNA JEST LOKALIZACJA UZGADNIANEJ INWESTYCJI. WEDŁUG ORGANU ODWOŁAWCZEGO (JAK I ORGANU I INSTANCJI) NIE ZOSTAŁY NARUSZONE ZAKAZY WPROWADZONE POWYŻSZYM ROZPORZĄDZENIEM.

NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE E. I S. Z. WNIEŚLI SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE PODNOSZĄC, IŻ NIE ZOSTAŁY WYJAŚNIONE WSZYSTKIE ISTOTNE OKOLICZNOŚCI SPRAWY, CO POWODUJE NARUSZENIE ART. 7-9 I 77 § 1 K.P.A. ZDANIEM SKARŻĄCYCH ZANIECHANO OCENY, CZY PROJEKTOWANA BUDOWA NIE SPOWODUJE TRWAŁEGO ZNIEKSZTAŁCENIA RZEŹBY TERENU ORAZ ZMIANY STANU WODY NA GRUNCIE, A ZWŁASZCZA KIERUNKU ODPŁYWU ZNAJDUJĄCEGO SIĘ NA JEGO GRUNCIE WODY OPADOWEJ ZE SZKODĄ DLA GRUNTÓW SĄSIEDNICH - ART. 29 UST. 1 PKT 1 USTAWY Z DNIA 18 LIPCA 2001 R. PRAWO WODNE (DZ. U. NR 239, POZ. 2019 Z 2005 R.). ZARZUCONO PONADTO NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO § 4 UST 1 PKT 4 I 5 ROZPORZĄDZENIA NR 17/05 WOJEWODY PODLASKIEGO Z DNIA 25 LUTEGO 2005R. W SPRAWIE OBSZARU CHRONIONEGO KRAJOBRAZU "DOLINA ROSPUDY" W ZWIĄZKU Z ART. 23 UST. 2 USTAWY Z DNIA 16 KWIETNIA 2004R. O OCHRONIE PRZYRODY (DZ. U. NR 92, POZ. 880, ZE ZM.) PRZEZ UZNANIE, ŻE PROJEKTOWANA PRZEZ S. MALINOWSKIEGO INWESTYCJA NIE NARUSZA ZAKAZÓW I WYMAGAŃ ZWIĄZANYCH Z OCHRONĄ PRZYRODY WYNIKAJĄCYCH Z AKTU USTANAWIAJĄCEGO OBSZAR CHRONIONY ORAZ NARUSZENIE PRZEPISÓW ART. 29 UST. 1 PKT 1 I ART. 70 UST. 1 USTAWY Z DNIA 18 LIPCA 2001 R. PRAWO WODNE (DZ. U. NR 239, POZ. 2019 Z 2005 R.) WSKUTEK NIEZASTOSOWANIA TYCH PRZEPISÓW.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ GENERALNY DYREKTOR OCHRONY ŚRODOWISKA WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE.

W UZASADNIENIU WYROKU Z DNIA 27 PAŹDZIERNIKA 2009 R. UCHYLAJĄCEGO POSTANOWIENIA ORGANÓW OBYDWU INSTANCJI WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE POWOŁAŁ BRZMIENIE ART. 53 UST. 4 PKT 7 I 8, ART. 53 UST. 5 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM (DZ. U. NR 80 POZ. 717 Z PÓŹN. ZM.) ORAZ ART. 6 UST 1 PKT 4 USTAWY Z DNIA 16 KWIETNIA 2004 R. O OCHRONIE PRZYRODY (DZ. U. NR 92, POZ. 880).

WSKAZAŁ, IŻ W PRZYPADKU OBSZARU CHRONIONEGO KRAJOBRAZU "DOLINA ROSPUDY" OGRANICZENIA W ZAKRESIE MOŻLIWOŚCI REALIZACJI INWESTYCJI WPROWADZA ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY PODLASKIEGO Z DNIA 25 LUTEGO 2005 R. W SPRAWIE UTWORZENIA TEGO OBSZARU I WYNIKAJĄ ONE Z POTRZEB OCHRONY TEGO OBSZARU. SĄ ONE WYBRANE SPOŚRÓD ZAKAZÓW WYMIENIONYCH W ART. 24 UST. 1 USTAWY O OCHRONIE PRZYRODY. WSKAZAŁ, IŻ PRZEPIS TEN WPROWADZA OKREŚLONE WARUNKI REALIZACJI OKREŚLONYCH INWESTYCJI, POWOŁUJĄC JEGO § 4 UST. 1 PKT 7 ORAZ § 4 UST. PKT 4.

W OCENIE SĄDU ANALIZA TREŚCI ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA, JAK I UTRZYMANEGO NIM W MOCY POSTANOWIENIA ORGANU I INSTANCJI PROWADZI DO WNIOSKU, IŻ ORGANY OBU INSTANCJI NIE DOKONAŁY ŻADNYCH USTALEŃ, CZY PLANOWANA INWESTYCJA NIE NARUSZY WSKAZANYCH WYŻEJ ZAKAZÓW. W ROZSTRZYGNIĘCIACH ORGANY OGRANICZYŁY SIĘ JEDYNIE DO WSKAZANIA, IŻ PLANOWANA INWESTYCJA NIE KOLIDUJE Z USTALENIAMI OCHRONNYMI DLA TEGO OBSZARU. TAKA KONKLUZJA NIE ZOSTAŁA POPRZEDZONA JAKIMIKOLWIEK ROZWAŻANIAMI CZY ANALIZĄ W KONTEKŚCIE OCHRONY PRZYRODY. SPECYFIKA PLANOWANEJ INWESTYCJI MOŻE PROWADZIĆ DO WYKONANIA PRAC ZIEMNYCH TRWALE ZNIEKSZTAŁCAJĄCYCH RZEŹBĘ TERENU CZY NARUSZYĆ STOSUNKI WODNE NA GRUNCIE (CHOĆ NIE MUSI).

OGRANICZENIE SIĘ JEDYNIE DO STWIERDZENIA, IŻ REALIZACJA PRZEDSIĘWZIĘCIA POLEGAJĄCEGO NA BUDOWIE PIĘCIU STAWÓW HODOWLANYCH WRAZ WYKONANIEM URZĄDZEŃ MELIORACJI WODNYCH SZCZEGÓŁOWYCH, NIE NARUSZY ZAKAZÓW OKREŚLONYCH W ROZPORZĄDZENIU WOJEWODY PODLASKIEGO Z DNIA 25 LUTEGO 2005 R., BEZ DOKONANIA NALEŻYTEGO UZASADNIENIA TEGO STANOWISKA, NIE STANOWI, W OCENIE SĄDU, WYPEŁNIENIA DYSPOZYCJI ART. 7, 77 § 1 I 107 § 3 KPA. SĄD PODZIELIŁ POGLĄD WYRAŻONY PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE W WYROKU Z DNIA 10 CZERWCA 2008R. (V SA/WA 247/08), IŻ "PRÓBA UZASADNIENIA WYDANEJ DECYZJI W PIŚMIE PROCESOWYM, JAKIM JEST ODPOWIEDŹ NA SKARGĘ, ZŁOŻONYM PO ZAKOŃCZENIU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, NIE MOŻE ZASTĄPIĆ UZASADNIENIA ROZSTRZYGNIĘCIA OKREŚLONEGO W ART. 107 § 3 KPA. PISMO PROCESOWE NIE MOŻE "UZUPEŁNIAĆ" ZASKARŻONEJ DECYZJI PRZEZ ZAMIESZCZENIE NIM ROZWAŻAŃ I OCEN, KTÓRE WINNY ZOSTAĆ ZAWARTE W UZASADNIENIU FAKTYCZNYM I PRAWNYM TEJ DECYZJI."

OD POWYŻSZEGO WYROKU GENERALNY DYREKTOR OCHRONY ŚRODOWISKA ZŁOŻYŁ SKARGĘ KASACYJNĄ, WNOSZĄC O JEGO UCHYLENIE W CAŁOŚCI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA WOJEWÓDZKIEMU SĄDOWI ADMINISTRACYJNEMU W WARSZAWIE ORAZ ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA. ZASKARŻONEMU WYROKOWI ZARZUCIŁ NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, KTÓRE MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY TJ. NARUSZENIE ART. 50 § 1 P.P.S.A. POPRZEZ ROZPATRZENIE SKARGI Z DNIA 14 MAJA 2009 R., NA POSTANOWIENIE GENERALNEGO DYREKTORA OCHRONY ŚRODOWISKA Z DNIA [...] KWIETNIA 2009 R., ZNAK: [...], ZŁOŻONEJ PRZEZ OSOBY, KTÓRE W MOMENCIE SKŁADANIA PRZEDMIOTOWEJ SKARGI NIE BYŁY JUŻ STRONAMI SĄDOWOADMINISTRACYJNEGO POSTĘPOWANIA I NIE MIAŁY W TYM POSTĘPOWANIU INTERESU PRAWNEGO.

W UZASADNIENIU PODNIESIONO, IŻ W DNIU 4 MAJA 2009 R., UMOWĄ DAROWIZNY SPORZĄDZONĄ W FORMIE AKTU NOTARIALNEGO ([...]) E. I S. Z. PRZEKAZALI PRZEDMIOTOWĄ DZIAŁKĘ NR [...] K. Z. I M. Z., CO WYNIKA Ż TREŚCI POSTANOWIENIA SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO W SUWAŁKACH Z DNIA [...] LISTOPADA 2009 R., ZNAK: [...]. Z UWAGI NA POWYŻSZE E. I S. Z. BYLI STRONAMI POSTĘPOWANIA O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY DLA INWESTYCJI POLEGAJĄCEJ NA BUDOWIE PIĘCIU STAWÓW HODOWLANYCH WRAZ Z WYKONANIEM URZĄDZEŃ MELIORACJI WODNYCH SZCZEGÓŁOWYCH NA W. W. DZIAŁKACH, GDYŻ W DNIU WSZCZĘCIA TEGO POSTĘPOWANIA PRZEZ INWESTORA TJ. W DNIU 17 SIERPNIA 2007 R. POSIADALI TYTUŁ WŁASNOŚCI DZIAŁKI SĄSIEDNIEJ NR [...]. JEDNAK W MOMENCIE ZAWARCIA UMOWY DAROWIZNY, TJ. W DNIU 4 MAJA 2009 R. PRZESTALI BYĆ WŁAŚCICIELAMI OMAWIANEJ DZIAŁKI I W ZWIĄZKU Z TYM UTRACILI STATUS STRON NINIEJSZEGO POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. KONSEKWENCJĄ PRZENIESIENIA WŁASNOŚCI DZIAŁKI NR [...] JEST STANIE SIĘ STRONAMI NINIEJSZEGO POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO NOWYCH WŁAŚCICIELI NIERUCHOMOŚCI W OSOBACH K. I M. Z..

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM SĄ ONE RÓWNIEŻ OSOBAMI POSIADAJĄCYMI LEGITYMACJĘ SKARGOWĄ W ROZUMIENIU ART. 50 § 1 P.P.S.A. JEDNAK SKARGA DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE OPATRZONA DATĄ 14 MAJA 2009 R. PODPISANA ZOSTAŁA PRZEZ E. I S. Z., CZYLI PRZEZ OSOBY KTÓRE JUŻ W DNIU 14 MAJA 2009 R. NIE BYŁY WŁAŚCICIELAMI OMAWIANEJ DZIAŁKI, A CO ZA TYM IDZIE NIE BYŁY STRONAMI POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, I NIE POSIADAŁY INTERESU PRAWNEGO W ROZSTRZYGNIĘCIU TEJ SPRAWY I W KONSEKWENCJI NIE MIAŁY LEGITYMACJI SKARGOWEJ W MYŚL WSKAZANEGO PRZEPISU. SKARŻĄCY POWOŁAŁ SIĘ NA ORZECZNICTWO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO DOTYCZĄCE POWYŻSZEJ KWESTII.

W JEGO OCENIE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE ROZPATRUJĄC WNIESIONĄ SKARGĘ POWINIEN BYŁ STWIERDZIĆ BRAK PO STRONIE SKARŻĄCYCH LEGITYMACJI SKARGOWEJ I BEZ WDAWANIA SIĘ W ANALIZĘ MERYTORYCZNYCH ZARZUTÓW PODNIESIONYCH W SKARDZE, ODDALIĆ SKARGĘ W WYROKU.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ KASACYJNĄ E. I S. Z. WNIEŚLI O JEJ ODDALENIE. W ICH OCENIE DOWODU NA OKOLICZNOŚĆ PRZENIESIENIA WŁASNOŚCI NIERUCHOMOŚCI NIE MOŻE STANOWIĆ TREŚĆ POSTANOWIENIA ORGANU ORZEKAJĄCEGO W INNEJ SPRAWIE. DOWODEM UTRATY LEGITYMACJI SKARGOWEJ MOŻE BYĆ ODPIS AKTU NOTARIALNEGO PRZENOSZĄCEGO WŁASNOŚĆ NIERUCHOMOŚCI. ORGAN ADMINISTRACJI W POSTĘPOWANIU PRZED WSA NIE PODNOSIŁ ZARZUTU BRAKU LEGITYMACJI CZYNNEJ SKARŻĄCEGO. UCZESTNICY SĄ ADRESATAMI DECYZJI ZASKARŻONEJ DO WSA I Z TEGO WZGLĘDU POSIADAJĄ LEGITYMACJĘ CZYNNĄ DO WNIESIENIA SKARGI I UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU SĄDOWO ADMINISTRACYJNYM.

TREŚĆ WYROKU WSA NIE ROZSTRZYGA CO DO ISTOTY SPRAWY I Z TEGO WZGLĘDU ORGAN ADMINISTRACYJNY W PONOWNYM POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM MOŻE BADAĆ LEGITYMACJE PRAWNĄ STRON W ROZUMIENIU ART. 28 K.P.A.

SKORO UCZESTNICY BYLI STRONĄ W POSTĘPOWANIU PRZED WSA I W TYM POSTĘPOWANIU SKARŻĄCY NIE PODNOSIŁ ZARZUTU BRAKU ICH LEGITYMACJI SKARGOWEJ TO ZARZUT BRAKU LEGITYMACJI SKARGOWEJ W SKARDZE KASACYJNEJ JEST NIEUZASADNIONY.

NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

STOSOWNIE DO REGULACJI ART. 183 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ROZPOZNAJE SPRAWĘ W GRANICACH SKARGI KASACYJNEJ, Z URZĘDU BIORĄC POD UWAGĘ JEDYNIE TE OKOLICZNOŚCI, KTÓRE PRZESĄDZAJĄ O NIEWAŻNOŚCI POSTĘPOWANIA. STWIERDZIWSZY, IŻ W NINIEJSZEJ SPRAWIE OKOLICZNOŚCI TE, OKREŚLONE W ART. 183 § 2 WW. USTAWY, NIE WYSTĘPUJĄ, SĄD PRZESZEDŁ DO OCENY ZARZUTÓW SKARGI KASACYJNEJ UZNAJĄC, IŻ MAJĄ ONE USPRAWIEDLIWIONE PODSTAWY.

PODNIESIONY W SKARDZE KASACYJNEJ ZARZUT NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, KTÓRE MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TJ. ART. 50 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153 POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.) ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE.

W OCENIE ORGANU ADMINISTRACJI WNOSZĄCEGO SKARGĘ KASACYJNĄ W MOMENCIE SKŁADANIA SKARGI NA POSTANOWIENIE GENERALNEGO DYREKTORA OCHRONY ŚRODOWISKA Z DNIA [...] KWIETNIA 2009 R. ZNAK: [...], E. I S. Z. NIE BYLI JUŻ STRONAMI TOCZĄCEGO SIĘ POSTĘPOWANIA SĄDOWOADMINISTRACYJNEGO I NIE MIELI W TYM POSTĘPOWANIU INTERESU PRAWNEGO.

BRAK INTERESU PRAWNEGO PO STRONIE SKARŻĄCYCH W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM (JURYSDYKCYJNYM) OZNACZA BRAK PRZYMIOTU STRONY W ROZUMIENIU ART. 28 K.P.A.

NATOMIAST POJĘCIE INTERESU PRAWNEGO W ROZUMIENIU PRZEPISU ART. 50 § 1 P.P.S.A. MA NIECO SZERSZE ZNACZENIE, NIŻ W ROZUMIENIU ART. 28 K.P.A., GDYŻ OZNACZA INTERES PRAWNY DO WNIESIENIA SKARGI DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, CO W ISTOCIE STANOWI ŻĄDANIE OCENY PRZEZ SĄD ADMINISTRACYJNY ZGODNOŚCI ZASKARŻONEGO AKTU LUB CZYNNOŚCI Z OBIEKTYWNYM PORZĄDKIEM PRAWNYM ( T. WOŚ [W:] T. WOŚ, H. KNYSIAK - MOLCZYK, M. ROMAŃSKA, PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI. KOMENTARZ, WARSZAWA 2005, S. 213; J. ZIMMERMANN W GLOSIE DO POSTANOWIENIA NSA Z 19.08.2004 R., OZ 340/04, OSP 2005, NR 4, S. 21). POJĘCIE "STRONY" JEST KATEGORIĄ PRAWA MATERIALNEGO I DLATEGO INTERES PRAWNY W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM MUSI WYNIKAĆ Z PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO. NATOMIAST W POSTĘPOWANIU SĄDOWOADMINISTRACYJNYM (ART. 50 § 1 P.P.S.A.) INTERES PRAWNY MOŻE BYĆ TAKŻE OPARTY NA PRZEPISACH PRAWA PROCESOWEGO LUB USTROJOWEGO (J. P. TARNO, PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI. KOMENTARZ, WYD. 2, WARSZAWA 2006, S. 135). INACZEJ MÓWIĄC W POJĘCIU INTERESU PRAWNEGO UŻYTYM W PRZEPISIE ART. 50 § 1 P.P.S.A. MIEŚCI SIĘ JEDNOCZEŚNIE MATERIALNA I FORMALNA LEGITYMACJA SKARGOWA.

W ORZECZNICTWIE I DOKTRYNIE ZWRACA SIĘ UWAGĘ, ŻE INTERES PRAWNY NALEŻY ODRÓŻNIĆ OD INTERESU FAKTYCZNEGO, JAKI MOŻE MIEĆ SKARŻĄCY W WYELIMINOWANIU Z OBROTU PRAWNEGO OKREŚLONEGO AKTU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ. INTERES FAKTYCZNY W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM MOŻE MIEĆ BOWIEM KAŻDY, KTO ZE WZGLĘDU NA SWOJĄ RZECZYWISTĄ SYTUACJĘ LUB SUBIEKTYWNE PRZEKONANIE JEST ZAINTERESOWANY ROZSTRZYGNIĘCIEM DANEJ SPRAWY ADMINISTRACYJNEJ. POJĘCIE "INTERESU PRAWNEGO" TRZEBA NATOMIAST WIĄZAĆ ZE SFERĄ INDYWIDUALNYCH PRAW I OBOWIĄZKÓW, WYNIKAJĄCYCH Z OKREŚLONYCH NORM PRAWA MATERIALNEGO, W KTÓREJ ZASKARŻONY AKT WYWIERA SKUTKI. JAK PODKREŚLA SIĘ, INTERES PRAWNY POWINIEN MIEĆ ZATEM CHARAKTER BEZPOŚREDNI, KONKRETNY I INDYWIDUALNY - A WIĘC JEST UWARUNKOWANY ISTNIENIEM NORMY PRAWNEJ, NAKŁADAJĄCEJ NA DANY PODMIOT OBOWIĄZKI LUB OKREŚLAJĄCEJ PRAWA (UPRAWNIENIA), KTÓRYCH DOTYCZY ZASKARŻONY AKT.

USTALENIE ZATEM INTERESU PRAWNEGO SPROWADZA SIĘ DO WYKAZANIA ZWIĄZKU O CHARAKTERZE MATERIALNOPRAWNYM MIĘDZY OBOWIĄZUJĄCĄ NORMĄ PRAWA MATERIALNEGO A SYTUACJĄ PRAWNĄ KONKRETNEGO PODMIOTU POLEGAJĄCĄ NA TYM, ŻE AKT STOSOWANIA TEJ NORMY MOŻE MIEĆ WPŁYW NA SYTUACJĘ PRAWNĄ TEGO PODMIOTU W ZAKRESIE JEGO POZYCJI MATERIALNOPRAWNEJ. JEŻELI NATOMIAST AKT STOSOWANIA DANEJ NORMY PRAWNEJ NIE WYWIERA BEZPOŚREDNIEGO WPŁYWU NA SFERĘ SYTUACJI PRAWNEJ DANEGO PODMIOTU, TO NIE MOŻNA MÓWIĆ O INTERESIE PRAWNYM STRONY, A CO ZA TYM IDZIE O STATUSIE STRONY W POSTĘPOWANIU, W KTÓRYM DOCHODZI DO KONKRETYZACJI DANEJ NORMY PRAWNEJ (POR. WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 14 KWIETNIA 2000R. SYGN. AKT III SA 1876/99, LEX NR 47938).

NINIEJSZA SPRAWA DOTYCZY UZGODNIENIA PROJEKTU DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE WYROKIEM Z DNIA 27 PAŹDZIERNIKA 2009 R. SYGN. AKT IV SA/WA 897/09 UCHYLIŁ ZASKARŻONE PRZEZ E. I S. Z. POSTANOWIENIE GENERALNEGO DYREKTORA OCHRONY ŚRODOWISKA Z DNIA [...] KWIETNIA 2009 R. ZNAK: [...] ORAZ UTRZYMANE NIM W MOCY POSTANOWIENIE ORGANU I INSTANCJI UZNAJĄC, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE DOSZŁO DO NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, KTÓRE MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA JEJ WYNIK – ART. 7, 77 § 1 I 107 K.P.A.

TYMCZASEM SĄD NIE ROZWAŻYŁ KLUCZOWEJ DLA ROZSTRZYGNIĘCIA KWESTII, CZY SKARŻĄCY W NINIEJSZEJ SPRAWIE MAJĄ LEGITYMACJĘ SKARGOWĄ W ZNACZENIU MATERIALNYM.

W AKTACH SPRAWY SĄDU I INSTANCJI ZNAJDUJE SIĘ WYPIS Z EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW, Z KTÓREGO WYNIKA, ŻE WŁAŚCICIELEM DZIAŁKI [...] JEST K. Z. (K. 52).

Z UWAGI NA POWYŻSZE E. I S. Z. BYLI STRONAMI POSTĘPOWANIA O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY DLA INWESTYCJI POLEGAJĄCEJ NA BUDOWIE PIĘCIU STAWÓW HODOWLANYCH WRAZ Z WYKONANIEM URZĄDZEŃ MELIORACJI WODNYCH SZCZEGÓŁOWYCH NA SPORNYCH DZIAŁKACH, JESZCZE W DNIU 17 SIERPNIA 2007 R. POSIADALI ONI BOWIEM WÓWCZAS TYTUŁ WŁASNOŚCI DZIAŁKI SĄSIEDNIEJ NR [...]. JEDNAK W MOMENCIE WNIESIENIA SKARGI MOGLI UTRACIĆ STATUS STRON POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. KONSEKWENCJĄ PRZENIESIENIA WŁASNOŚCI DZIAŁKI NR [...] JEST STANIE SIĘ STRONAMI NINIEJSZEGO POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO NOWEJ WŁAŚCICIELKI NIERUCHOMOŚCI W OSOBIE K. Z..

NIE ULEGA WĄTPLIWOŚCI, ŻE SĄD I INSTANCJI WINIEN BYŁ ZBADAĆ INTERES PRAWNY SKARŻĄCYCH (LEGITYMACJĘ SKARGOWĄ, MATERIALNĄ), POMIMO ŻE BYLI ONI UZNANI ZA STRONĘ POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. KWESTIA UZGODNIENIA PROJEKTU DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY PRZESTAŁA BOWIEM WYWIERAĆ BEZPOŚREDNI WPŁYW NA SFERĘ SYTUACJI PRAWNEJ SKARŻĄCYCH, JAKO ŻE PRZESTALI ONI BYĆ WŁAŚCICIELAMI DZIAŁKI NR [...]. TYM SAMYM MÓGŁ NIE ISTNIEĆ ICH INTERES PRAWNY.

OSOBA ZAŚ NIE MAJĄCA INTERESU PRAWNEGO NIE MOŻE POSZUKIWAĆ OCHRONY NA GRUNCIE POSTĘPOWANIA SĄDOWOADMINISTRACYJNEGO. W REZULTACIE SKARGA WNIESIONA PRZEZ PODMIOT, KTÓRY A LIMINE NIE MOŻE MIEĆ LEGITYMACJI SKARGOWEJ (NP. ORGAN, KTÓRY WYDAŁ DECYZJĘ W PIERWSZEJ INSTANCJI) PODLEGA ODRZUCENIU, NATOMIAST STWIERDZENIE W TOKU POSTĘPOWANIA, ŻE WNOSZĄCY SKARGĘ NIE LEGITYMUJE SIĘ INTERESEM PRAWNYM POWODUJE ODDALENIE SKARGI. (UCHWAŁA NSA Z 11 KWIETNIA 2005 R., OPS 1/04, ONSAIWSA 2005, NR 4, POZ. 62).

BADANIE INTERESU PRAWNEGO NA KAŻDYM ETAPIE POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO I SĄDOWOADMINISTRACYJNEGO, JEST PODSTAWOWĄ CZYNNOŚCIĄ, OD WYNIKU KTÓREJ ZALEŻY DALSZY BIEG POSTĘPOWANIA. USTALENIE PRZEZ SĄD I INSTANCJI, ŻE SKARGA DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO ZOSTAŁA WNIESIONA PRZEZ PODMIOTY NIEPOSIADAJĄCE MATERIALNEJ LEGITYMACJI SKARGOWEJ, MOGŁO JEDYNIE SKUTKOWAĆ ODDALENIEM SKARGI, BEZ MERYTORYCZNEJ KONTROLI ZASKARŻONEJ DECYZJI (POR. WYROK NSA Z DNIA 16 WRZEŚNIA 2010 R. SYGN. AKT II OSK 1397/09, OPUBL. W CBOIS).

SĄD I INSTANCJI POWINIEN RÓWNIEŻ DOKONAĆ OCENY INTERESU PRAWNEGO SKARŻĄCYCH W ŚWIETLE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO – USTAWY Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2008 R. O UDOSTĘPNIANIU INFORMACJI O ŚRODOWISKU I JEGO OCHRONIE, UDZIALE SPOŁECZEŃSTWA W OCHRONIE ŚRODOWISKA ORAZ O OCENACH ODDZIAŁYWANIA NA ŚRODOWISKO (DZ. U. NR 201, POZ. 1227) ORAZ USTAWY Z DNIA 16 KWIETNIA 2004 R. O OCHRONIE PRZYRODY (DZ. U. NR 92, POZ. 880 ZE ZM.).

REASUMUJĄC, JEŻELI SĄD I INSTANCJI PRZESZEDŁ DO ROZPOZNAWANIA NINIEJSZEJ SPRAWY NIE USTALIWSZY ISTOTNEJ DLA SPRAWY OKOLICZNOŚCI - PRZYMIOTU STRONY WNOSZĄCYCH SKARGĘ KASACYJNĄ - TO ZASKARŻONY WYROK NIE MOŻE SIĘ OSTAĆ W OBROCIE PRAWNYM I DLATEGO NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ORZEKŁ JAK W SENTENCJI, NA PODSTAWIE ART. 185 § 1 P.P.S.A. W PRZEDMIOCIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA SĄD ORZEKŁ NA PODSTAWIE ART. 203 PKT 2 P.P.S.A.