Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 266/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 9
journal: Dz.U. 2008 nr 209 poz 1318
law: Ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw.
article: art. 239a, art. 239b
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zajda Sędzia NSA Marzenna Zielińska (spr.) Sędzia del. WSA Barbara Stukan-Pytlowany Protokolant Dorota Gaj - Mizerska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 12 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Gl 770/10 w sprawie ze skargi K. P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od K. P. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w K. kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z 12 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 770/10, oddalił skargę K. P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.

Sąd pierwszej instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.

Zaskarżonym postanowieniem z [...] stycznia 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z [...] października 2009 r., którym organ ten nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji tego organu z [...] października 2009 r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za październik 2004 r. na kwotę 66.759 zł.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ pierwszej instancji stwierdził, że z posiadanych przez niego informacji wynika, że podatnik posiada zaległości podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych jako płatnik za okres od marca do grudnia 2008 r. w kwocie 3.150 zł, jako podatnik w kwocie 14.330 zł oraz odsetki od niezapłaconej zaliczki na ten podatek za grudzień 2008 r. w kwocie 547 zł, a także w podatku od towarów i usług za kwiecień, listopad i grudzień 2008 r. oraz styczeń i marzec 2009 r. w łącznej kwocie 45.268,86 zł. Organ zauważył także, że podatnik posiada zaległości w składkach ZUS oraz że wobec podatnika toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie powyższych zobowiązań. Wobec powyższego Organ pierwszej instancji uznał, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności było konieczne z tej przyczyny, że istnieje w sprawie prawdopodobieństwo, że zobowiązanie wynikające z decyzji wymiarowej nie zostanie wykonane.

Naczelnik Urzędu Celnego w K. w piśmie z [...] grudnia 2009 r., przekazującym zażalenie do organu odwoławczego i zawierającym stanowisko co do zgłoszonych zarzutów, zaznaczył, że uzyskał od Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. pismo z [...] grudnia 2009 r. informujące, że podatnik posiada zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za kwiecień 2004 r. w wysokości 8.998,96 zł, w stosunku do których toczy się postępowanie egzekucyjne w oparciu o tytuł wykonawczy z [...] lutego 2008 r.

Postanowieniem z [...] stycznia 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. po rozpoznaniu skargi na powyższe postanowienie stwierdził, że z przepisu art. 239b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60, dalej: o.p.), mającego zastosowanie w niniejszej sprawie, wynika, że aby organ mógł wydać postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, musi spełnić łącznie dwa warunki:

1. wykazać wystąpienie co najmniej jednej z czterech przesłanek określonych w § 1 art. 239 b) o.p.,

2. uprawdopodobnić, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

W ocenie Sądu organ odwoławczy, wydając zaskarżone postanowienie, nie naruszył ani prawa materialnego, ani przepisów procesowych, gdyż prawidłowo przyjął, że w przedmiotowej sprawie wystąpiły oba powyższe warunki do wydania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności z uwzględnieniem przesłanek określonych w art. 239b § 1 pkt 1 i 4 o.p.

W dniu wydania zaskarżonego postanowienie organ odwoławczy był w posiadaniu informacji wynikającej z pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z [...] grudnia 2009 r., że wobec strony skarżącej od 2008 r. toczy się postępowanie egzekucyjne w oparciu o wystawiony tytuł wykonawczy z [...] lutego 2008 r., mające na celu przymusowe ściągnięcie należności z tytułu zaległości w podatku od towarów i usług za kwiecień 2003 r. w kwocie 8.998,96 zł. Warunek uprawdopodobnienia, że zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji wymiarowej nie zostanie wykonane został spełniony poprzez użyte w uzasadnieniu postanowienia organu pierwszej instancji stwierdzenie, że w sprawie "istnieje prawdopodobieństwo, że zobowiązanie wynikające z ww. decyzji nie zostanie wykonane" oraz zestawienie okoliczności świadczących o tym, że strona posiadała zaległości z innych tytułów, tzn. w podatku dochodowym i składek społecznych z dodatkową znaczną kwotą nowych zaległości podatkowych wynoszącą 66.759 zł. Informacje o innych zaległościach podatnika organ uzyskał z pism właściwych organów z [...] i [...] września 2009 r., które zostały dołączone do akt sprawy. Organ odwoławczy, utrzymując w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, ze względu na nieznalezienie podstaw do jego uchylenia, poprzez to uznał też, jakby za własne, powyższe ustalenia organu pierwszej instancji.

Strona zaskarżyła powyższy wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie, tj. nieuwzględnienie intertemporalnego przepisu art. 6 ustawy z 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 209, poz. 1318) i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie art. 239a i 239b o.p. w brzmieniu nadanym ustawą z 7 listopada 2008 r. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. oraz o orzeczenie na podstawie art. 203 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej: p.p.s.a.) zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz skarżącego od Dyrektora Izby Celnej w K.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona podniosła, że do postępowania podatkowego, w którym zostały wydane zaskarżone postanowienia przez organ I i II instancji, nie mogły zostać zastosowane przepisy art. 239a i 239b o.p., gdyż zostały one wprowadzone na mocy ustawy z 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1318), która weszła w życie 1 stycznia 2009 r. Artykuł 6 powyższej ustawy stanowi, że do postępowania podatkowego w sprawie, która była przedmiotem kontroli podatkowej zakończonej przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Kontrola podatkowa u skarżącego została zakończona [...] października 2006 r. (tj. w dniu doręczenia protokołu kontroli), w związku z czym kwestia wykonalności decyzji winna być oceniana na podstawie stanu prawnego obowiązującego przed 1 stycznia 2009 r., tj. gdy brak było w ogóle przepisów dotyczących nadawania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzjom podatkowym.

Dyrektor Izby Celnej w K. złożył odpowiedź na skargę kasacyjną, w której wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W postępowaniu kasacyjnym obowiązuje wynikająca z art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zasada związania Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazanymi w skardze kasacyjnej podstawami i granicami zaskarżenia. Przytoczone w tym środku prawnym przyczyny wadliwości kwestionowanego orzeczenia determinują zakres jego kontroli przez Sąd drugiej instancji. Do podjęcia działań z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest jedynie w sytuacjach określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a., które w sprawie nie występują.

Rozpoznając sprawę w granicach określonych skargą kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie ma ona usprawiedliwionych podstaw.

Wniesiony środek prawny został oparty wyłącznie na zarzucie naruszenia prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.). Brak zarzutów naruszenia przepisów postępowania należy rozumieć w ten sposób, że zdaniem strony skarżącej Sąd pierwszej instancji ocenił postępowanie administracyjne jako poprawne, prawidłowo przeprowadzone.

K. P. zarzucił Sądowi pierwszej instancji wydanie wyroku z naruszeniem przepisów prawa materialnego, to jest pominięcie treści przepisu art. 6 ustawy z 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, stanowiącego, że do postępowania podatkowego w sprawie, która była przedmiotem kontroli podatkowej zakończonej przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Począwszy od 1 stycznia 2009 r. zostały zmienione zasady wykonywania rozstrzygnięć podatkowych. W myśl bowiem art. 239a i 239b o.p. decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Jak zauważył skarżący, przepis art. 6 powołanej ustawy z 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, mający zastosowanie do postępowań podatkowych w sprawach, która były przedmiotem kontroli podatkowej zakończonej przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, przewidywał stosowanie przepisów dotychczasowych, wśród których nie było regulacji dotyczącej nadawania decyzjom podatkowym rygoru natychmiastowej wykonalności.

Uwadze skarżącego uszła jednak treść art. 9 ustawy nowelizującej, zgodnie z którym do wykonywania decyzji doręczonych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej stosuje się przepisy znowelizowane (w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej), a którego ratio legis, jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy nowelizującej (nr druku Sejmu RP VI kadencji: 951), jest "kontynuowanie, na dotychczasowych zasadach, rozpoczętego przed wejściem w życie ustawy procesu wykonywania decyzji podatkowych".

Decyzja określająca zobowiązanie K. P. w podatku akcyzowym oraz postanowienie o nadaniu decyzji w odrębnym postępowaniu rygoru natychmiastowej wykonalności zostały wydane 30 października 2009 r., a następnie doręczone stronie, czyli już po wejściu w życie ustawy nowelizującej (1 stycznia 2009 r.). Tak więc (a contrario) do wykonania konkretnej decyzji podatkowej zastosowanie mają przepisy ustaw zmienianych w nowym brzmieniu, obowiązującym po wejściu w życie znowelizowanej ustawy - Ordynacja podatkowa (przewidującym możliwość nadania rozstrzygnięciu rygoru natychmiastowej wykonalności).

Zarzut skarżącego nie jest w tej sytuacji zasadny.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 i art. 204 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.