Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 311/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-10-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie i zwrot wydatków
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. K. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu bezzwrotnego zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi A. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 225,15 (dwieście dwadzieścia pięć 15/100) złotych, na którą składa się wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwota 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych oraz kwota 3,75 (trzy 75/100) złotych podlegająca zwrotowi tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków.


UZASADNIENIE

Adwokat A. K. wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości ani w części. Do wniosku dołączono potwierdzenie nadania przesyłki na adres skarżącej oraz Dziekania Okręgowej Rady Adwokackiej w L. i pismo z dnia 1 października 2012 r. informujące skarżącą o tym, że wnioskodawczyni nie widzi podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z pisma tego wynika, że dołączono do niego opinię.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 zwanej dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem".

W myśl § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie zaś z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie, treść § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 75% stawki minimalnej określonej w §18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli opinię sporządził adwokat, który nie prowadził sprawy przed sądem pierwszej instancji jak i to, że wnioskodawczyni nie prowadziła niniejszej sprawy skarżącej w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to ona w toku postępowania w drugiej instancji sporządziła opinię stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawczyni powinna otrzymać za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 75% z kwoty 240 złotych powiększone stosownie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23% (art. 146a pkt. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Wynagrodzenie to wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług 221,40 złotych.

Tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków zwrotowi podlega kwota 3,75 złotych opłaty pocztowej poniesionej w związku z przesłaniem skarżącej opinii. Wnioskodawczyni udokumentowała fakt poniesienia tej opłaty oraz jej wysokość. Porównanie daty widniejącej na potwierdzeniu nadania z datą widniejącą na piśmie, do którego dołączono opinię wskazuje, że jest to potwierdzenie nadania przesyłki zawierającej opinię. Nie podlega natomiast zwrotowi kwota opłaty pocztowej poniesionej w związku z przesłaniem Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w L. opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie można jej bowiem zaliczyć do wydatków, których poniesienie było niezbędne dla należytego reprezentowania w niniejszym postępowaniu interesów skarżącej.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.