Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 700/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za szkody powstałe wskutek założenia i przeprowadzenia linii elektroenergetycznej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz K. S. odszkodowania za szkody powstałe wskutek założenia i przeprowadzenia przez jego nieruchomość dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej.

K. S. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W piśmie z dnia 19 listopada 2018 r. Skarżący zwrócił się też z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, podkreślając jednocześnie, że wykonawca inwestycji w dniu [...] października 2018 r. wypłacił całą kwotę odszkodowania ustaloną w zaskarżonej decyzji. Powyższe działania w ocenie Skarżącego zmierzają do zablokowania mu drogi przed sądami administracyjnymi w sytuacji, gdy wypłacona suma stanowi mniej niż 10 % spornej kwoty odszkodowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Cytowany przepis zawiera co prawda zamknięty katalog przesłanek, których wystąpienie warunkuje możliwość wydania orzeczenia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co powoduje związanie Sądu tymi granicami, tym niemniej użycie w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej (por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2004 r., sygn. akt: FZ 86/04, postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2013 r., sygn. akt: II OSK 856/13 - oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ocena tych przesłanek jest więc pozostawiona każdorazowo sądowi, który bierze pod uwagę nie tylko okoliczności wskazane we wniosku, ale także wszelkie okoliczności i dokumenty znane sądowi z urzędu, mając także na względzie interesy prawne i stanowiska wszystkich uczestników postępowania. Sąd rozpatrując argumentację wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma obowiązek uwzględniać z urzędu fakty przemawiające za uwzględnieniem lub odmową wstrzymania wykonania aktu lub czynności (tak: NSA w postanowieniach z dnia 23 czerwca 2017 r. I OSK 1101/17 raz z dnia 6 grudnia 2006 r., II OZ 1352/06, CBOSA).

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej odszkodowanie nie został uzasadniony w sposób wymagany przez przepis art. 61 §3 p.p.s.a. tzn. ze wskazaniem na okoliczności wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku zawiera wyłącznie zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji, zaś nie odwołuje się do okoliczności przemawiających za udzieleniem ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem sąd w postępowaniu wpadkowym dotyczącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może rozważać okoliczności stanowiących de facto zarzuty skargi, a wyłącznie okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazania tych ostatnich zabrakło, co zobowiązywało sąd do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zwłaszcza że zarzuty podważające wysokość ustalonego odszkodowania (w ocenie Skarżącego zaniżonego i ustalonego w postępowaniu obarczonym błędami proceduralnymi) zostaną rozpatrzone we właściwym postępowaniu zakończonym wyrokiem.

Za odmową uwzględnienia wniosku Skarżącego w przedmiotowej sprawie przemawiało również to, że "wstrzymać" można jedynie coś co jest "w toku", ewentualnie coś, co będzie się toczyć. Niezgodne z potocznym rozumieniem słowa "wstrzymać" jest twierdzenie, że można wstrzymać czynność, która już się zakończyła. Podkreślić też trzeba, iż przepis mówi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, a nie wstrzymaniu skutków wykonania aktu lub czynności. Wobec zatem wypłaty odszkodowania na rzecz Skarżącego na obecnym etapie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wywołałoby żadnych skutków prawnych, bowiem brak byłoby czynności nadających się do wykonania, a zatem takich, które można byłoby wstrzymać (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2004r., OZ 26/04, postanowienie NSA z 21 listopada 2008r., I FZ 405/08 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Okoliczność, iż zaskarżona decyzja została już wykonana sama w sobie uniemożliwia bowiem uwzględnienie wniosku strony.

Na marginesie należy również wskazać, że wbrew przekonaniu Skarżącego, w sprawie niniejszej nie ma zastosowania art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z tym przepisem w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Tymczasem zaskarżona w sprawie niniejszej decyzja została wydana na podstawie m.in. art. 128 ust. 4 tej ustawy i z powołaniem się na przepis art. 132 ust. 1a. Jest zatem objęta wyłączeniem ze wstrzymania jej wykonania z urzędu przez organ, wskazanym w art. 9 u.g.n.

Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.