Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1169/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-03-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

S.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]r. nr [...], w której ustalono, że zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 16 875 zł uznany za świadczenie nienależnie pobrane podlega zwrotowi wraz z odsetkami.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania, uzasadniony trudną sytuacją finansową skarżącego, którego dochód łącznie z dochodem małżonki wynosi 2000 zł miesięcznie i jest wydatkowany w znacznej części na koszty utrzymania oraz leki. Ponadto skarżący oświadczył, że jest osobą z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarówno w całości, jak i w części stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje jej wykonania. Sąd może jednak na wniosek stron postępowania sądowoadministracyjnego wydać postanowienie w tej kwestii, zwłaszcza, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Nadto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi.

W niniejszej sprawie skarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta S. z dnia [...]r. nr [...], ustalającą, że zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 16 875 zł uznany za świadczenie nienależnie pobrane podlega zwrotowi wraz z odsetkami.

W rozpoznawanej sprawie skarżący dostatecznie uprawdopodobnił istnienie przyczyn uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi. W szczególności nie można odeprzeć twierdzeń, że wykonanie zaskarżonej decyzji stanowiłoby znaczną dolegliwość dla skarżącego i zachwiałoby jego kondycją finansową. Tym samym nie można wykluczyć, że mogłoby to spowodować trudne do odwrócenia skutki poprzez pozbawienie rodziny skarżącego środków do życia. Sąd zważył przede wszystkim, że skarżący jest osobą utrzymującą się z renty rodzinnej i zasiłku pielęgnacyjnego, a jego dochód wraz z dochodem małżonki wynosi łącznie 2000 zł miesięcznie, która to kwota niewątpliwie umożliwia zaspokojenie jedynie potrzeb związanych z bieżącym utrzymaniem oraz zakupem niezbędnych leków. Dodatkowo skarżący jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do pracy i samodzielnej egzystencji.

Mając to powyższe na uwadze Sąd uwzględnił wniosek i orzekł jak w sentencji, stosownie do treści art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a.