Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 40/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6061 Projektowanie i wykonywanie prac geologicznych oraz zagospodarowywanie złoża
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6; art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 28 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant sekr. sąd. Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2013 roku sprawy ze skargi Z. G. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu prac geologicznych dla ujęcia wód podziemnych na działce nr [...] dla A. M. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Z. G. z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi zaksięgowaną pod pozycją [...].


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...]. Starosta Ł., na podstawie art.33 ust.1,2,3 i art.103 ust.1 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. nr 228 z 2005r. poz.1947 z późn. zm.) oraz art.104 kpa, po rozpatrzeniu wniosku A. M., zatwierdził projekt prac geologicznych dla ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych o głębokości 30 m i średnicy końcowej 113/4, zlokalizowanego w miejscowości T. – działka nr [...], gmina G.

Decyzją nr [...] z dnia [...]., Starosta Ł., po rozpatrzeniu wniosku J. i Z. G. odmówił zatwierdzenia projektu prac geologicznych na wykonanie otworu w celu ujęcia wody podziemnej z utworów jurajskich o głębokości 100 m i średnicy końcowej 143 mm, zlokalizowanego w miejscowości T. – działka nr [...] gmina G. oraz zatwierdził projekt prac geologicznych na wykonanie otworu w celu ujęcia wody podziemnej z utworów jurajskich o głębokości 100 m i średnicy końcowej 143 mm, zlokalizowanego w miejscowości T. – działka nr [...] gmina G..

J. i Z. G. złożyli odwołanie od decyzji z [...] W odwołaniu podnieśli między innymi, iż wnoszą o zamknięcie studni A. M. i uznanie decyzji Starosty [...] z [...]. za bezpodstawną z powodu podania fałszywych danych przez A. M..

Na rozprawie wodno-prawnej w dniu 19 stycznia 2011r. przeprowadzonej w Starostwie Powiatowym w Ł. Z. G. wniósł między innymi o unieważnienie decyzji Starosty [...] z [...] o zatwierdzeniu projektu prac geologicznych gdyż została ona wydana niezgodnie z prawem a mianowicie z pominięciem jego i jego żony oraz K. S..

W dniu 20 czerwca 2012r. Z. G. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...]. nr [...].

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...]. nr [...]

Z. G. złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...]. nr [...].

Na wymienione postanowienie Z. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2013r. w sprawie III SA/Łd 299/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...]. oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...]

W dniu 8 sierpnia 2012r. Z. G. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. pismo zatytułowane "skarga na przewlekłość postępowania" w którym zarzucił Staroście [...] niezałatwienie sprawy jego żądania unieważnienia decyzji wydanych A. M..

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uznało zażalenie za nieuzasadnione.

W dniu 7 grudnia 2012r. Z. G. złożył do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Starosty [...].

Na rozprawie w dniu 9 maja 2013r. Z. G. sprecyzował skargę w ten sposób, że skarży bezczynność Starosty [...] w dwóch następujących sprawach:

- w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu prac geologicznych dla ujęcia wód podziemnych na działce nr [...] dla A. M.

- w postępowaniu o stwierdzenie nieważności zawiadomienia Starosty [...] z dnia [...] nr [...] o przyjęciu dokumentacji hydrogeologicznej złożonej przez A. M..

Starosta [...] wnosił o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga Z. G. jest niedopuszczalna.

Właściwość sądów administracyjnych została określona w art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. z 2012r. poz.270) zwana dalej p.p.s.a. Zgodnie z treścią art.3 § 1 wymienionej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art.3 § 2 cytowanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie

4. inne niż określone w pkt.1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa

4a.) pisemne interpretacje przepisów wprawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt.5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt.1-4a

Z wymienionego przepisu wynika, iż wniesienie skargi na bezczynność organu administracji jest możliwe tylko w przypadkach przewidzianych w punktach 1-4a artykułu 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przypadki te dotyczą spraw, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają je co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym na które służy zażalenie oraz wydaniem innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarga na bezczynność nie jest natomiast dopuszczalna w innych sprawach niż wymienione w punktach 1-4a artykułu 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.

Należy zaznaczyć, iż bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo lecz tego nie czyni. Dotyczy to zatem sytuacji gdy przepis prawa przewiduje działanie organu zaś organ jest w zwłoce gdyż w wymaganym terminie nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadzi postępowanie i nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku w sprawie I SAB 90/98 z dnia 5 lutego 1999r./Lex nr 48016/, w wyroku w sprawie IV S.A. 961/99 z dnia 13 czerwca 2001r./Lex nr 78938/ oraz postanowieniu w sprawie IV SAB 166/97 z dnia 2 czerwca 1998r./Lex nr 43260/.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi, sprecyzowanym na rozprawie w dniu 9 maja 2013r., jest bezczynność Starosty [...] w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z [...]. nr [...] o zatwierdzeniu prac geologicznych dla ujęcia wód podziemnych na działce nr [...] dla A. M.. Z. G. w odwołaniu od decyzji Starosty [...] z dnia [...]. nr [...] ( dotyczącej postępowania w innej sprawie) zażądał unieważnienia decyzji z [...] nr [...]. Również na rozprawie wodno-prawnej przeprowadzonej w dniu 19 stycznia 2011r. w Starostwie Powiatowym w Ł. (dotyczącej wznowienia postępowania o wydanie pozwolenia wodno-prawnego A. M.) skarżący zażądał unieważnienia decyzji z [...] o zatwierdzeniu prac geologicznych.

Żądanie skarżącego dotyczyło zatem stwierdzenia przez Starostę [...] nieważności jego własnej decyzji z [...]. W ocenie Sądu załatwienie tego żądania przez Starostę [...] nie jest żadną ze spraw wymienionych w punktach 1-4a artykułu 3 § 2 p.p.s.a. Starosta [...] nie jest bowiem uprawniony do stwierdzenia nieważności własnej decyzji z [...]

Zgodnie z treścią art.157 § 1 kpa właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ.

Z wymienionego przepisu wynika, że organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia. W rozpoznawanej sprawie organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji z [...] jest zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. jako organ wyższego stopnia w stosunku do Starosty [...]. Starosta [...] nie był więc uprawnionym organem do stwierdzenia nieważności własnej decyzji z [...] W sytuacji gdy Starosta [...] nie był właściwym organem do załatwienia żądania skarżącego to oznacza, że nie był uprawniony do załatwienie tego żądania decyzją administracyjną, postanowieniem, o którym mowa w punktach 2-3 artykułu 3 § 2 p.p.s.a. bądź "innym aktem lub czynnością" w rozumieniu art.3 § 2 pkt 4 wymienionej ustawy.

Skoro skarga na bezczynność Starosty [...] w stwierdzeniu nieważności własnej decyzji z [...]. nie jest żadną ze spraw wymienionych w art.3 § 2 p.p.s.a., która winna zostać załatwiona przez Starostę, to skarga na bezczynność tego organu jest niedopuszczalna.

Jak już wcześniej zaznaczono właściwym organem do stwierdzenia nieważności decyzji z [...]. jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego w dniu 22 czerwca 2012r. Z. G. złożył do SKO w Ł. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z [...]. Postanowieniem z dnia [...]. nr [...] SKO w Ł. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wymienionej decyzji. Po złożeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy postanowieniem z dnia [...] nr [...] SKO w Ł. utrzymało w mocy własne postanowienie z [...]. Wskutek złożenia skargi przez Z. G. nieprawomocnym wyrokiem z dnia 20 czerwca 2013r. w spr. III SA/Łd 299/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżone postanowienie z [...]. oraz poprzedzające je postanowienie z [...].

Po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie III SA/Łd 299/13 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. ponownie będzie rozpoznawało wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z [...]. W tym też postępowaniu skarżący będzie mógł dochodzić stwierdzenia nieważności wymienionej decyzji i wyeliminowania jej z obrotu prawnego nie zaś w ramach skargi na bezczynność Starosty [...] w stwierdzeniu nieważności własnej decyzji z [...]. Starosta [...] nie jest bowiem właściwym organem do stwierdzenia nieważności tej decyzji.

W ocenie Sądu Z. G. przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb postępowania określony w art.52 § 1 p.p.s.a W dniu 8 sierpnia 2012r. Z. G. złożył do SKO w Ł. pismo zatytułowane "skarga na przewlekłość postępowania" Wprawdzie w tytule pisma użyto sformułowania "przewlekłość" lecz jak wynika z zebranego materiału dowodowego skarżący używa zamiennie pojęć "bezczynność" i "przewlekłość" traktując je jako równoznaczne. Wobec tego, że z treści tego pisma wynika, że skarżącemu chodzi o to, żeby Starosta [...] załatwił jego żądanie to pismo to należało uznać jako zażalenie na bezczynność w rozumieniu art.37 § 1 kpa. Postanowieniem z dnia [...]. nr [...] SKO w Ł. uznał zażalenie za nieuzasadnione. Należało zatem przyjąć, że wyczerpany został tryb postępowania określony w art.52 § 1 p.p.s.a.

Reasumując Sąd uznał, że skarga Z. G. jest niedopuszczalna. Starosta [...] nie jest organem właściwym do załatwienia żądania skarżącego przez stwierdzenie nieważności własnej decyzji z 29 maja 2006r. Żądanie skarżącego nie jest sprawą, którą Starosta [...] winien załatwić przez wydanie aktu lub czynności, o których mowa w art.3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Skoro nie jest to sprawa wymieniona w art.3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. to skarga na bezczynność Starosty [...] jest niedopuszczalna. Organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji z [...]. jest SKO w Ł. i, po uprawomocnieniu się wyroku w spr. III SA/Łd 299/13, postępowanie w tym przedmiocie będzie się toczyło w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Ł.. Mając to na uwadze, na podstawie art.58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzucił jako niedopuszczalną skargę Z. G. na bezczynność Starosty [...] w stwierdzeniu nieważności decyzji z [...]

Na podstawie art.232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącemu kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego.

e.o.