Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 589/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66  ust. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: 155
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Justyna Mazur (spr.), Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi A. M. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją numer [...] z dnia [...] stycznia

2012 roku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1

Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity ustawy z dnia 14 czerwca

1960 roku - Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania

A. S. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru

Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 roku znak: [...],

odmawiającej zmiany ostatecznej decyzji [...] WINB z dnia [...] października

2010 roku znak [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Podstawą wydania decyzji były następujące ustalenia faktyczne i ocena

prawna.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...]

sierpnia 2010 roku znak [...] nakazał A. S. z domu

P. w terminie 12 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna

usunięcie nieprawidłowości w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na terenie

działki nr [...] położonej w miejscowości [...] [...] gmina [...]

polegających na udrożnieniu instalacji kanalizacyjnej, osuszeniu i odgrzybieniu ścian

budynku, przemurowaniu pękniętej ściany zewnętrznej od strony południowej,

uszczelnieniu pokrycia dachowego, przemurowaniu korony komina. A. S.

złożyła odwołanie od tej decyzji, podnosząc, iż nakładanie obowiązku remontowania

budynku w sytuacji gdy od 2002 roku nie ma możliwości wejścia na posesję wobec

zamieszkiwania tam A. S. z domu K., która nie wpuszcza żadnych

osób, jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Podniosła jednocześnie, iż

toczy się postępowanie przed Sądem Rejonowym w [...]

o odebranie tej posesji. Do czasu usunięcia bezprawnego użytkownika nie jest

możliwe wykonanie jakichkolwiek prac remontowych.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] października 2010 roku znak [...]

po rozpatrzeniu odwołania, o którym mowa uchylił zaskarżoną decyzję w części

dotyczącej obowiązku wyznaczenia terminu wykonania określonego w decyzji

obowiązku i orzekł w tym zakresie o wyznaczeniu terminu wykonania obowiązku na

12 miesięcy od dnia doręczenia niniejszej decyzji, a w pozostałej części utrzymał

zaskarżoną decyzję w mocy.

Pismem z dnia 19 września 2011 roku A. S. z domu P.

złożyła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wniosek o przedłużenie terminu wykonania prac remontowych w budynku położonym

w miejscowości [...]. W piśmie tym skarżąca podniosła, iż wobec A.

S. z domu K. orzeczono prawomocnie przez Sąd Rejonowy w [...] eksmisję. W związku z oczekiwaniem na decyzję Burmistrza [...] o przyznaniu lokalu socjalnego wniosła o przedłużenie terminu wykonania remontu do 30 czerwca 2012 roku. Dodała, iż A. S. z domu K. uniemożliwia wejście do budynku i wykonanie prac remontowych.

Po przekazaniu pisma z dnia 19 września 2011 roku według

właściwości – [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2011 roku na podstawie art. 155 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst

jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku A.

S. z domu P. z dnia 19 września 2011 roku zawierającego żądanie

zmiany decyzji ostatecznej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru

Budowlanego z dnia [...] października 2010 roku znak [...]

w zakresie wyznaczonego terminu wykonania obowiązku nałożonego decyzją

Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia

2010 roku znak [...] odmówił zmiany własnej decyzji z dnia [...]

października 2010 roku znak: [...]. W ocenie [...]

Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego żądana we wniosku z dnia 19

września 2011 roku zmiana w trybie art. 155 k.p.a. w zakresie wyznaczenia terminu

wykonania robót naprawczych, własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] października

2010 roku znak: [...] nie jest podyktowana ani słusznym

interesem strony, ani też interesem społecznym. Podnoszone we wniosku

okoliczności nie świadczą o istnieniu słusznego, kwalifikowanego interesu strony,

który jest godny ochrony i nie stoi w sprzeczności z prawem w przedmiotowym stanie

faktycznym. Orzeczony w sprawie nakaz został wydany na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że

obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ

w drodze decyzji nakazuje usunięcie nieprawidłowości, określając termin wykonania

tego obowiązku. Nakaz orzeczony w decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 roku dotyczy

usunięcia nieprawidłowości występujących w budynku mieszkalnym zlokalizowanym

na terenie działki nr [...] położonej w miejscowości [...] gmina [...], poprzez wykonanie określonych tą decyzją robót budowlanych

w wyznaczonym terminie. Problem braku dostępu do lokalu mieszkalnego

należącego do skarżącej, lecz bezprawnie zajmowanego przez lokatorkę, w ocenie

organu nie zasługuje na uwzględnienie i uznanie za słuszny interes strony.

Wnioskodawczyni nie wykazała, iż podejmowała kroki zmierzające do wykonania

nałożonego obowiązku. Organ określając w trybie zwyczajnym termin wykonania

prac wziął pod uwagę ich zakres i niezbędny czas do wykonania. W ocenie organu

brak jest także podstaw do przyjęcia, iż we wskazanym przez skarżącą we wniosku

terminie ulegnie zmianie obecny stan, w którym jak podaje skarżąca nie ma

możliwości wykonania obowiązku nałożonego decyzją. Zmiana terminu wykonania

robót remontowych pozostawałaby w sprzeczności z zasadami współżycia

społecznego. Z tego też względu interes wykazany w przedmiotowym wniosku nie

może być uznany za słuszny. Decyzja została bowiem wydana po przeprowadzeniu

postępowania wszczętego z urzędu w związku z wystąpieniem A.

W., właściciela sąsiedniej (w zabudowie bliźniaczej) nieruchomości.

Zmiana terminu wykonania prac może mieć niekorzystny wpływ na sąsiedni budynek.

Wobec tego, iż A. W. kilkakrotnie zgłaszał sprawę złego stanu

technicznego budynku w miejscowości [...], położonego na działce nr [...], który

jest dla niego i współlokatorów uciążliwy, w interesie społecznym leży jak najszybsze

usunięcie nieprawidłowości występujących w budynku w miejscowości [...].

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2012 roku

znak [...] zaskarżoną w niniejszej sprawie, po rozpatrzeniu

odwołania A. S. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora

Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 roku znak: [...],

odmawiającej zmiany ostatecznej decyzji [...] WINB z dnia [...] października

2010 roku znak [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ ten podzielił wywody organu wojewódzkiego, co do oceny, że nie zachodzą

przesłanki do zmiany terminu wykonania obowiązków. Ostateczna decyzja

w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości zapadła w dniu [...]

października 2010 roku i od tej daty skarżąca powinna przystąpić do wykonania

nakazanych robót. Przedłożony wyrok Sądu Rejonowego w [...]

z dnia [...] września 2010 roku w sprawie sygn. akt I C [...] był opatrzony rygorem

natychmiastowej wykonalności i A. S. z domu K. nie przyznał prawa do

lokalu socjalnego. Z tego względu trudności w opróżnieniu obiektu nie mogą

skutkować zmianą terminu wykonania obowiązków. Organ podniósł jednocześnie, iż

zarówno od daty ich nakazania, jak i od daty wydania wyroku, o którym mowa minął

rok. Organ ten podniósł jednocześnie, iż z art. 66 Prawa budowlanego, przepisu o charakterze restrykcyjnym, może być wyprowadzony zakaz wzruszenia decyzji

ostatecznej na podstawie art. 155 k.p.a. Tym samym nie ma znaczenia przy

orzekaniu na podstawie art. 66 Prawa budowlanego, czy w sprawie występuje

słuszny interes stron lub interes społeczny w rozumieniu art. 155 k.p.a.

Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie

z dnia [...] stycznia 2012 roku wniosła A. M. S. z domu P..

Skarżąca podniosła, iż decyzja jest sprzeczna z zasadami kodeksu

postępowania administracyjnego. Wskazała, iż od wielu lat usiłuje odzyskać

władztwo nad swoją nieruchomością od A. S. z domu K.. Nie była w

stanie wyrzucić bezumownego posiadacza nieruchomości posadowionej na działce

nr [...] w obrębie [...] gm. [...] na bruk gdyż jest to osoba chora

psychicznie. Nie były podejmowane próby wejścia na posesję w celu wykonania prac

remontowych z obawy o własne życie i innych osób. Wykonanie prac wymaga

opuszczenia budynku. Ponadto przeszkodą w wykonaniu prac jest okres zimowy i występujące kilkunastostopniowe mrozy. Wnioskodany letni termin wykonania prac

pozwoli na realizację wymaganego zakresu remontu budynku, zaś podejście nadzoru

budowlanego jest biurokratyczne i niezgodne z duchem kodeksu postępowania

administracyjnego i zasadami współżycia społecznego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej

oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska powołał się na wywody zawarte

w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia 21 czerwca 2012 roku A. S. z domu P.

oświadczyła, iż A. S. z domu K. została przeniesiona przez MGOPS

w [...] do lokalu zastępczego w lutym 2012 roku, po czym zmarła

w dniu 21 marca 2012 roku. W związku z tym budynek w sprawie którego toczy się

postępowanie nie jest eksploatowany i tym samym ustało jakiekolwiek zagrożenie

eksploatacyjne dla współwłaściciela nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Niniejsza sprawa zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) podlega

rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zgodnie

z art. 1 § 2 tej ustawy dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności

z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270) Sąd

rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania

administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) decyzja ostateczna, na

mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony

uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli

przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji

i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Z brzmienia

powyższego przepisu wynika, iż uchylenie lub zmiana decyzji na podstawie art. 155

k.p.a. są dopuszczalne w przypadku spełnienia określonych w tym przepisie

warunków. Jednym z nich i jak wynika z konstrukcji przepisu podstawowym jest brak

sprzeczności w uchyleniu lub zmianie decyzji z przepisami szczególnymi. Przepisem

szczególnym w niniejszej sprawie jest art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo

budowlane (Dz.U.2010.243.1623 j. t. ze zm.). Z art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo

budowlane wynika, iż w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest

w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji,

usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego

obowiązku. Przepis ten był podstawą do wydania przez Powiatowego Inspektora

Nadzoru Budowlanego w [...] decyzji dnia [...] sierpnia 2010 roku. Obliguje on

organ do wydania decyzji w przypadku stwierdzenia okoliczności w nim wskazanych

i zgodzić się należy w twierdzeniem organu, iż w tej sytuacji art. 155 k.p.a. nie ma

w niniejszej sprawie zastosowania. Pogląd Sądu jest w tej mierze zgodny

z wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 maja 2011

roku sygn. akt II OSK 916/10 (LEX nr 992666). W tej sytuacji istotnie badanie

istnienia słusznego interesu strony lub interesu społecznego w niniejszej sprawie nie

ma znaczenia dla rozstrzygnięcia. Na marginesie jedynie zauważyć należy, iż

podnoszone przez skarżącą okoliczności nie świadczą o istnieniu po jej stronie

słusznego interesu, jak również interesu społecznego. Zmiana - przedłużenie

terminu na wykonanie prac określonych w decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 roku

spowodowałoby przedłużanie stanu pozostawania budynku w złym stanie

technicznym. Zauważyć trzeba, iż jak wynika z pisma A. W.

budynek ten pozostaje w zabudowie bliźniaczej z jego budynkiem i opóźnianie

wykonania remontu budynku wskazanego w decyzji nie stanowi także o istnieniu

interesu społecznego. W tych okolicznościach zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją

poprzedzająca nie stanowią przejawu biurokratycznego podejścia do sprawy przez

organy administracji publicznej, ale prawidłowego stosowania przez nie przepisów

prawa.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie

art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270) oddalił skargę orzekając jak w wyroku.