Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1571/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "L.-C’’. s.c. – B. H., K. S., A. S. z siedzibą w [...]. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi ‘’L.-C’’. s.c. – B. H., K. S., A. S. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia zabytku do poprzedniego stanu postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

"L.-.C" s.c. – B. H., K. S., A. S. z siedzibą w [...]., wnieśli w dniu 29 lipca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia zabytku do poprzedniego stanu poprzez demontaż wielkoformatowej reklamy dachu budynku przy ul. [...] w [...].

Jednocześnie w skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że na dzień wniesienia skargi strona ma zawarte umowy na reklamę wyświetlaną na spornym bilbordzie. Demontaż bilbordu spowoduje niemożność wywiązania się z tych umów, co w konsekwencji doprowadzi do konieczności wypłaty odszkodować. Jednocześnie wskazano, że strona skarżąca ponosi dodatkowe koszty związane z ponoszeniem opłat leasingowych za bilbord. W ocenie skarżących zachodzi zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody majątkowej, jak również spowodowania trudnych , a w zasadnie niemożliwych do odwrócenia skutków.

Pismem z dnia 9 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżących uzupełnił wniosek o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji nadsyłając do Sądu dokumenty spółki ‘’L. – C’’., które jego zadniemu obrazują aktualne dochody spółki oraz konsekwencje finansowe jakie mogą spotkać jego mocodawców w przypadku nie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Jak wynika z treści powyższego pisma oraz dołączonych do niego załączników, od sierpnia 2010 r. wynajmowanie powierzchni reklamowej to jedyny przedmiot działalności spółki. Z chwilą wydania przez [...] Konserwatora Zabytków w [...] decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. o demontażu reklamy spółka straciła wiarygodność klientów. Ponadto sami wspólnicy chcąc uchronić się przed koniecznością płacenia kar umownych i odszkodowań, zaczęli nowe umowy zawierać jedynie ustnie i krótkoterminowo, co pociągnęło w konsekwencji spadek przychodów spółki. Demontaż bilbordu jeszcze przed ostatecznym zakończeniem sprawy spowoduje w ocenie skarżących całkowitą utratę przychodu i zwiększenie straty.

Pełnomocnik skarżących wskazał także, że jedynym wspólnikiem posiadającym dodatkowe dochody z innej działalności gospodarczej jest B. H., przychody z dodatkowej działalności są jednak bardzo małe, co potwierdza nadesłane zeznanie podatkowe za 2010 rok.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w

§ 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica).

Podkreślić należy, że strona wnosząca stosowny wniosek może domagać się wstrzymania wykonania aktu lub czynności jeżeli należycie, w sposób niebudzący wątpliwości uprawdopodobni niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W rozpoznawanej sprawie wniosek zawarty w skardze dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego utrzymującej w mocy decyzję [...] Konserwatora Zabytków w [...]., którą zobowiązano skarżących do przywrócenia zabytku do poprzedniego stanu poprzez demontaż wielkoformatowej reklamy w postaci Bilbordu L. z dachu budynku .

Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach przesłanek z art. 61 § 3 ppsa stwierdzić należy, że zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnili istnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji, przedstawiając szczegółowo swoją sytuację finansową oraz stosowne dokumenty na jej poparcie.

Powyższe oznacza, że w ocenie Sądu zasadnym jest zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.