Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 509/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1 pkt 3 lit.g, pkt 29
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Pietrasz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi S. [...] w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej

w B. z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] czerwca 2009 r. Nr [...], w której określono E. B. (dalej powoływany jako "podatnik"), należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 2004 r. w kwocie 7 681,00 zł.

Z akt sprawy wynika, że E. B. w 2004 r. otrzymał odszkodowanie na skutek umów zawartych z P. [...] S.A. w P. oraz z [...] "M." S.A. w W. w oparciu o sporządzone przez rzeczoznawcę majątkowego operaty szacunkowe określające wysokość przewidywanych szkód. Organ pierwszej instancji uznał, że otrzymane odszkodowanie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. określił podatnikowi zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. w innej kwocie, niż wykazał w zeznaniu rocznym.

Postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] maja 2009 r. S. [...] "J." (dalej jako Stowarzyszenie), zostało dopuszczone do udziału na prawach strony w postępowaniu podatkowym dot. określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r., które nie godząc się z decyzją organu pierwszej instancji złożyło odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w B.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, iż otrzymane odszkodowanie związane z budową rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze zm., dalej jako: u.p.d.o.f.) stanowi źródło przychodów podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast kwota wypłacona podatnikowi z tytułu cesji wierzytelności stanowi zgodnie z art.10 ust.1 pkt 7 i art.18 u.p.d.o.f. odrębne źródło przychodów z tytułu praw majątkowych, które również podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W opinii organu odwoławczego z treści umowy z [...] grudnia 2004 r. zawartej pomiędzy E. B., a P. [...] S.A. w P. wynika, że podatnik jako właściciel nieruchomości położonej w K. wyraził zgodę na budowę rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi (§ 2 umowy). Ponadto inwestor zobowiązał się wypłacić podatnikowi odszkodowanie za szkody rzeczywiste i utracone korzyści wyrządzone budową rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi a w szczególności straty

w zasiewach, uprawach i zbiorach za okres faktycznego wyłączenia gruntu, straty

w mieniu ruchomym i nieruchomym w tym drzewa i rośliny, utrudnienia w korzystaniu z nieruchomości spowodowane umieszczeniem na nieruchomości rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi.

Natomiast zgodnie z kolejną umową zawartą w dniu [...] grudnia 2004 r.

z [...] "M." S.A., podatnik w 2004 r. otrzymał odszkodowanie

w kwocie 27 009,00 zł za wyrażenie zgody na zorganizowanie składu rur i bazy sprzętowej, a także za udostępnienie inwestorowi nieruchomości w celu wykonania prac budowlanych. Wysokość odszkodowania ustalono na podstawie operatu szacunkowego, który stanowił załącznik do umowy. Ponadto podatnik

na rzecz [...] "M." S.A. w W. dokonał cesji wierzytelności w kwocie 32.991,00 zł należnych od P. [...] S.A. Cesjonariusz w 2004 r. wypłacił podatnikowi 16.495,00 zł ([...]).

Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Skarbowej w B. stwierdził, że wbrew twierdzeniu Stowarzyszenia E. B. nie został wywłaszczony z nieruchomości, na których prowadzono inwestycję, a przedmiotowego odszkodowania otrzymał na podstawie zawartych umów, a nie na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami. Tym samym do odszkodowania nie będzie miało zastosowania zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f., bowiem zwolnienie wynikające z w/w przepisu obejmuje przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłaconego stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu. W ustalonym przez organy podatkowe stanie faktycznym sytuacja taka nie miała miejsca. Do takiego odszkodowania - w opinii organu - nie ma również zastosowania zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., ponieważ w pkt 3 lit. g) tego artykułu ustawodawca wskazał wprost, że zwolnieniem nie są objęte odszkodowania wynikające z zawartych umów lub ugód. W przepisie ograniczono, więc zakres zwolnień dotyczących otrzymanych odszkodowań wyłączając z katalogu zwolnień, odszkodowania wypłacone na podstawie zawartej ugody lub umowy.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. wskazał ponadto, iż do wypłaconego odszkodowania nie będzie miało zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych przewidziane w rozporządzeniu Ministra Finansów z 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. Nr 82, poz. 752). Zgodnie z powyższym rozporządzeniem zaniechano poboru podatku od dochodów z tytułu odszkodowań wypłaconych

na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu: a) ustanowienia służebności gruntowej, b) rekultywacji gruntów, c) szkód powstałych w uprawach rolnych

i drzewostanie - w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji związanych z budową urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603), rozumianej, jako urządzenie albo modernizację drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, ciepłowniczych, elektrycznych gazowych i telekomunikacyjnych. Organ odwoławczy podniósł,

że wspomniany przepis zawiera zamknięty katalog urządzeń infrastruktury technicznej, w którym nie wymienia się jednak rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi. W związku z tym nie można ich zaliczyć do urządzeń infrastruktury technicznej. Powyższe potwierdziło Ministerstwo Infrastruktury w piśmie z 6 maja 2008 r.

Odnosząc się do zawartego w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji wniosku o przeprowadzenie dowodu w zakresie ustalenia podstawy prawnej na jakiej ustalono odszkodowanie, jak również co kryje się pod słowem odszkodowanie organ odwoławczy wskazał, że postanowieniem Nr [...] odmówiono przeprowadzenia wnioskowanego dowodu z uwagi na to, że powyższe kwestie zostały wyczerpująco ustalone innymi dowodami.

Na decyzję organu odwoławczego Stowarzyszenie [...] z siedzibą w S. wywiodło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 21 ust. 1 pkt 3 lit g) oraz pkt 29 u.p.d.o.f., przepisów art. 124 ust. 1 i ust. 3 i art. 135 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) poprzez nieprawidłowe stosowanie prawa i zakwalifikowanie przedmiotowego odszkodowania wynikającego z umowy do przychodu pochodzącego z innych źródeł oraz art. 4 pkt 11 i pkt 24-26 ustawy z 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1266 ze zm.), a także art. 58 ust.2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 ze zm.) poprzez ich pominięcie.

Zarzucono również nieuwzględnienie treści dokumentów źródłowych tj. umów, operatów szacunkowych, uchwały Rady Gminy S. w zakresie zmiany zagospodarowania przestrzennego i przeznaczeniu gruntu pod wyżej wymienione inwestycje, wyłączenie gruntów spod produkcji rolnej i leśnej, przez co błędnie organy oceniły stan faktyczny sprawy.

W związku z powyższym Stowarzyszenie wniosło o uchylenie w całości wyżej wymienionej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Zdaniem Stowarzyszenia odszkodowanie wypłacone podatnikowi

na podstawie operatów szacunkowych jest wolne od podatku dochodowego

w oparciu o art. 21 ust. 1 pkt 3 oraz art. 21 ust.1 pkt 29 u.p.d.o.f., gdyż wynika

z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu (art. 58 ust. 2).

W piśmie procesowym z 16 czerwca 2010 r., uczestnik postępowania E. B. poparł złożoną przez Stowarzyszenie skargę. Podkreślił, że wypłacone odszkodowanie dotyczyło szkód rzeczywistych, w związku ze stratami w zasiewach, uprawach i zbiorach za okres faktycznego wyłączenia gruntu, a nie jak przyjęły to organy – utraconych korzyści. Jednocześnie odszkodowanie ma za zadanie przywrócenie stanu pierwotnego i może być wypłacone w naturze a jeżeli jest to niemożliwe to może być wypłacone w środkach płatniczych. Zatem, przywrócenie stanu pierwotnego sprzed szkody nie spowodowałoby powstania zobowiązania podatkowego, ponieważ produkty rolne są zwolnione z opodatkowania. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Zarzucił ponadto, iż decyzje podatkowe zostały wydane w oparciu o przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, w wersji obowiązującej w 2005 r. (tj. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.), natomiast przedmiotowe zobowiązanie dotyczy roku 2004.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł

o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego

w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, ani też przepisów postępowania

w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie stwierdzono również naruszenia przepisu prawa, które dawałoby podstawę do wznowienia postępowania, jak również wad skutkujących nieważnością zaskarżonej decyzji.

Spór pomiędzy stronami sprowadza się do odpowiedzi na pytanie,

czy wypłacone w 2004 r. E. B. odszkodowanie z tytułu szkód powstałych w związku z budową rurociągu naftowego "P." oraz umieszczeniem na nieruchomości składu rur oraz bazy sprzętowej stanowi źródło przychodów podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych czy też korzysta ze zwolnienia od tego podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają w roku podatkowym wszelkiego rodzaju dochody rozumiane jako nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania, z wyjątkiem wymienionych w art. 21 (zwolnienia podatkowe), art. 52 (czasowe zwolnienia od podatku) i art. 52a (zwolnienia przedmiotowe dochodów z kapitałów pieniężnych) i art. 52c (świadczenie finansowe wypłacane żołnierzowi na pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego)

oraz dochodów, od których na podstawie przepisów O.p. zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 21 ust.1 pkt 3 u.p.d.o.f. wolne od podatku dochodowego

są otrzymane odszkodowania, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem: a) określonych w prawie pracy odpraw

i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,

b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,

d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,

e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane na zasadach, o których mowa w art. 27 ust. 1,

g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód.

Pamiętając, że dominującą wykładnią norm podatkowych jest wykładnia językowa ze ścisłym rozumieniem tekstu prawnego, zwłaszcza gdy chodzi

o zwolnienia czy też ulgi podatkowe, należy stwierdzić, że organy podatkowe wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły postanowień ww. art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Ustawodawca w omawianym przepisie wyraźnie zastrzegł, że zwolnienie podatkowe nie ma zastosowania w przypadku odszkodowań zawartych na podstawie umów (art. 21 ust. 1 pkt 3 lit g). Wbrew twierdzeniom Stowarzyszenia również wysokość odszkodowania nie została wypłacona w oparciu o przepisy ustawy

o gospodarce nieruchomościami. Powyższego nie zmienia fakt, że wysokość odszkodowania oraz wysokość korekty szkody wyliczono w oparciu o stanowiące załącznik do wspomnianych umów operaty szacunkowe sporządzone przez rzeczoznawcę majątkowego z uwzględnieniem przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Z akt sprawy wynika, bowiem, że podatnik otrzymał odszkodowanie na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z: P. [...] S.A. (k-5/9-10) oraz [...] "M." S.A. (k.5/6-8). Z treści wspomnianych umów wynika, iż zarówno P. [...] S.A., jak [...] "M." S.A. zobowiązały się dokonać zapłaty odszkodowania za szkody wyrządzone budową rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi, a w szczególności straty w zasiewach, uprawach i zbiorach za okres faktycznego wyłączenia gruntu, straty w mieniu ruchomym i nieruchomym w tym drzewach i roślinach, a także za utrudnienia w korzystaniu z nieruchomości spowodowane umieszczeniem na nieruchomości rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi (§ 5 umowy z "P." S.A.) oraz składu i oraz bazy sprzętowej (§ 5 umowy z "M." S.A.). Dodatkowo z umowy z [...] grudnia 2004 r. zawartej pomiędzy podatnikiem a "M." S.A. wynika, że podatnik dokonał cesji odszkodowania przysługującego od P. [...] S.A. na "M." S.A.

Zatem zarówno wysokość, jak zasady ustalania odszkodowania wypłaconego podatnikowi w 2004 r. nie wynikały wprost z przepisów odrębnych ustaw

lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, lecz z zawartych umów cywilnoprawnych. Dlatego też nie może mieć do niego zastosowania zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.

Nie można również zgodzić się z zarzutem naruszenia art. 58 ust. 2 ustawy

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także art. 4 pkt 11 i pkt 24-26 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, poprzez ich pominięcie. Powyższe przepisy nie miały bezpośredniego zastosowania w sprawie. Zgodnie z art. 58 ust. 2 cytowanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jeżeli decyzja

o ustaleniu lokalizacji pożytku publicznego wywołuje zmianę wartości nieruchomości

lub też wyłączenie bądź istotne ograniczenie korzystania z niej w dotychczasowy sposób w związku ustaleniem w drodze decyzji lokalizacji inwestycji celu publicznego (tj. skutki, o których mowa w art.36), przepisy art. 36 i 37 stosuje się odpowiednio. Natomiast w myśl art. 36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może, z zastrzeżeniem ust. 2, żądać od gminy: odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo wykupienia nieruchomości lub jej części (ust.1), a gdy właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i nie skorzystał z praw do odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo wykupienia nieruchomości, może żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości nieruchomości (ust.3). Taka sytuacja

nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie, gdyż właściciel nieruchomości nie żądał od gminy odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę, a sporne odszkodowanie wynikało z umów cywilnoprawnych zawartych z wykonawcami prac związanych z budową rurociągu naftowego wraz z urządzeniami towarzyszącymi.

Ponadto nie można uznać że ww. umowy są konsekwencją decyzji

o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej. Przede wszystkim wniosek taki nie płynie

z treści tych umów.

W przedmiotowej sprawie nie miało również zastosowania zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f. Zgodnie z tym przepisem wolne

od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie

oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy

to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą

o co najmniej 50 % od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu. Bowiem, jak wcześniej wskazano przedmiotowe odszkodowania nie zostały wypłacone stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami,

co oznacza, że podstawa prawna tych świadczeń nie wynikała z tej ustawy.

W przedmiotowej sprawie nie było także mowy o wywłaszczeniu nieruchomości.

Z brzmienia art. 10 ust. 1 pkt 9) u.p.d.o.f. wprost wynika, że źródłami przychodów poza wymienionymi w tym przepisie są także inne źródła

tj. w tym w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny,

w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17

oraz przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach (art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.). Użycie przez ustawodawcę w art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. zwrotu

"w szczególności" wskazuje na to, iż wyliczenie przychodów z innych źródeł

nie ma charakteru wyczerpującego, a katalog zawartych wyliczeń przychodów

jest jedynie przykładowy.

Tym samym organy prawidłowo uznały, że w 2004 r. podatnik – E. B., oprócz przychodów ze stosunku pracy uzyskał również przychód z innych źródeł związany z wypłatą odszkodowania za szkody rzeczywiste i utracone korzyści spowodowane umieszczeniem na nieruchomości składu rur oraz bazy sprzętowej, a także przychód z praw majątkowych w związku z kwotami otrzymanymi od "M." S.A. na podstawie cesji odszkodowania przysługującego od P. [...] S.A.

Niezasadne okazały się również zarzuty naruszenia procedury podatkowej

w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w tym art. 120 O.p. Sprawa została bowiem rozpatrzona na podstawie przepisów prawa i w trybie przewidzianym przez przepisy procedury podatkowej.

Bezzasadny okazał się w szczególności zarzut zgłoszony w piśmie procesowym złożonym przez uczestnika postępowania na rozprawie, wydania decyzji na podstawie przepisów o.p. obowiązującej po 2005 r., mimo,

iż zobowiązanie w podatku dochodowym dotyczy 2004 r. Zarówno decyzja organu

I jak i II instancji zostały wydane w 2009 r., a zatem w sprawie zastosowanie miały przepisy proceduralne, obowiązujące na dzień ich wydania. Z kolei w odniesieniu

do przepisów prawa materialnego, organy obu instancji zastosowały regulacje obowiązujące w 2004 r., a zatem wydane decyzje nie naruszały zasady praworządności, wynikającej z art. 120 o.p.

Należy zauważyć, iż z uwagi na to, że rurociągu naftowego

nie można zaliczyć do urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami, odszkodowanie otrzymane za szkody powstałe w uprawach rolnych i rekultywacji gruntów wyrządzone budową rurociągu naftowego nie korzystało ze zaniechania poboru podatku uregulowanego

w rozporządzeniu Ministra Finansów z 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz.U. Nr 82, poz. 752).

Na marginesie warto nadmienić, iż w obecnym stanie prawnym, odszkodowania wypłacone z tytułu inwestycji dotyczących budowy infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej korzystają

ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wprowadzona nowelizacja art. 21 ust. 1 pkt 120 u.p.d.o.f. stanowi niejako potwierdzenie, iż w stanie prawnym obowiązującym do końca 2008 r., odszkodowania wypłacone na podstawie umów, w związku z budową rurociągów naftowych i infrastruktury towarzyszącej podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wynika powyższe także z uzasadnienia projektu wprowadzonej zmiany, gdzie jednoznacznie autor projektu stwierdził, że w obowiązującym stanie prawnym (do 2008 r.) odszkodowania związane z budową rurociągów naftowych podlegają opodatkowaniu, albowiem tego rodzaju urządzenia nie można zaliczyć do urządzeń infrastruktury technicznej, wymienionego w art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami (druk sejmowy Nr 1075 z 2.10.2008 r., opublikowany w: www.sejm.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. rozstrzygnął jak w sentencji.