Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 22/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2021-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2020 poz 1427
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirella Łent (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska - Wasilewicz sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 lutego 2021 r. sprawy ze skargi D. K. – P. O. W. N. F. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kosztów egzekucyjnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. prowadził postępowanie egzekucyjne na wniosek wierzyciela - Dyrektora [...] w B. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego na A. S., obejmującego należności z tytułu kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej w kwocie należności głównej [...] zł. Celem wyegzekwowania należności, organ egzekucyjny dokonał zajęcia wynagrodzenia za pracę w Zakładzie Karnym w B.-F. oraz wierzytelności z rachunku bankowego w Banku [...] S.A. we W. (obecnie [...] Bank S.A.) i wierzytelności z rachunku bankowego w [...] Bank S.A. (obecnie Bank [...] S.A.). Z powodu bezskuteczności egzekucji, postanowieniem z dnia [...] listopada 2019r. organ umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku A. S..

P. z dnia [...] listopada 2019r. organ egzekucyjny zawiadomił wierzyciela o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego, a następnie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019r. obciążył wierzyciela kosztami egzekucyjnymi w wysokości [...] zł z powodu braku możliwości wyegzekwowania ich od zobowiązanego.

Na powyższe rozstrzygnięcie wierzyciel pismem z dnia [...] stycznia 2020r. złożył zażalenie, wnioskując o zmianę zaskarżonego postanowienia i nieobciążanie kosztami umorzonego postępowania egzekucyjnego. Wierzyciel zakwestionował naliczenie kosztów za zajęcie pustego rachunku bankowego.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2020r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 8 czerwca 2020r., sygn. akt I SA/Bd 206/20. Orzeczenie stało się prawomocne z dniem 30 lipca 2020r.

Ponownie rozpatrując sprawę, postanowieniem z dnia [...] listopada 2020r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uchylił zaskarżone postanowienie w całości i orzekł o obciążeniu wierzyciela kosztami egzekucyjnymi w kwocie [...]zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie w wyniku podjętych czynności egzekucyjnych powstały koszty egzekucyjne, na które składa się opłata manipulacyjna wynosząca 1% kwoty egzekwowanych należności, wraz z odsetkami za zwłokę, przypadającymi na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] zostało wszczęte w dniu [...] kwietnia 2018r. (data wpływu tytułu do organu egzekucyjnego). Odsetki na ten dzień od należności głównej w kwocie [...]zł wynosiły [...] zł. Opłata manipulacyjna stanowiąca 1% egzekwowanej należności, tj. [...] zł, (należności głównej i odsetek za zwłokę), wyniosła [...] zł. Opłata za zajęcie wynagrodzenia za pracę w Zakładzie Karnym w B.-F. wyniosła 4% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż [...] zł. W związku z tym opłata została naliczona następująco: należność główna [...] zł, odsetki na dzień dokonania zajęcia (tj. na dzień [...] kwietnia 2018r.) wyniosły [...] zł. Łącznie należność główna wraz z odsetkami wyniosła [...] zł. Opłata za zajęcie wynagrodzenia za pracę liczona w wysokości 4% od należności głównej wraz z odsetkami za zwłokę to [...] zł. Opłata za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego stanowiąca 5% kwoty egzekwowanej należności, na dzień dokonania zajęcia, w Banku [...] S.A., tj. na dzień [...] maja 2018 r. wyniosła [...] zł. Z uwagi na przypisanie do tytułu wykonawczego opłaty za zajęcie wynagrodzenia za pracę kwoty [...]zł, za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego mogła być dopisana tylko kwota [...]zł. Łącznie koszty egzekucyjne wyniosły [...] zł. Z uwagi na okoliczność, iż tytułem realizacji zajęcia wynagrodzenia za pracę w dniu [...] stycznia 2019r. wyegzekwowano kwotę [...]zł, którą rozliczono na koszty egzekucyjne, do uiszczenia pozostała kwota kosztów egzekucyjnych w wysokości [...] zł.

Dyrektor zaznaczył, że w przedmiotowej sprawie organ egzekucyjny nie wyegzekwował całych kosztów egzekucyjnych od zobowiązanego z uwagi na umorzenie postępowania egzekucyjnego postanowieniem z dnia [...] listopada 2019r. z powodu bezskuteczności egzekucji. W związku z tym, koszty egzekucyjne winien pokryć wierzyciel, którym jest Dyrektor [...] w B..

Odnosząc się do istoty sporu, jaką jest zasadność obciążenia wierzyciela opłatą za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego w wysokości [...] zł organ wskazał, że w wydanym w niniejszej sprawi wyroku z dnia 8 czerwca 2020r. sygn. akt I SA/Bd 206/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wskazał na bezpodstawne obciążenie wierzyciela opłatą z tytułu zajęcia rachunku bankowego w Banku [...] S.A. albowiem na zajętym rachunku bankowym nie było żadnych środków. Skoro przepisy ustawy egzekucyjnej nie przewidują opłaty za zajęcie samego rachunku bankowego, a jedynie za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego, to dopóki nie dojdzie do zajęcia wierzytelności, nie ma podstaw do naliczenia opłaty w wysokości określonej w art. 64 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020r., poz. 1427 ze zm., dalej: "u.p.e.a."). Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że brak jest podstaw do obciążenia wierzyciela opłatą w wysokości [...] zł ustaloną na podstawie powyższego przepisu z uwagi na brak zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w Banku [...] S.A. Natomiast za prawidłowe organ uznał naliczenie opłaty za zajęcie wynagrodzenia za pracę, w efekcie czego uzyskano kwotę [...]zł. Opłaty tej wierzyciel nie kwestionował.

W skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej opłaty związanej z postępowaniem egzekucyjnym w kwocie [...]zł. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. polegającą na uznaniu, iż w przypadku dokonania zajęcia rachunku bankowego, z którego nie uzyskano żadnych środków na poczet prowadzonego postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny ma prawo obciążyć wierzyciela opłatą egzekucyjną, podczas gdy prawidłowa wykładnia wymienionego przepisu prowadzi do wniosku, że opłata egzekucyjna w wysokości określonej w art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. może być nałożona wyłącznie wtedy, gdy nastąpi faktyczne zajęcie wierzytelności pieniężnych, nie ma natomiast podstaw do obciążania opłatą wierzyciela, gdy na zajętym rachunku bankowym brak jest środków pieniężnych niezbędnych do realizacji zajęcia. Skarżący podkreślił, że podjęta czynność egzekucyjna zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego nie doprowadziła do faktycznego zajęcia jakichkolwiek środków pieniężnych, nie doszło do zaspokojenia wierzyciela nawet w najmniejszej części. Z tego względu, obciążenie wierzyciela kwotą [...]zł na podstawie art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. jest niezasadne. Ponadto strona zarzuciła nieuwzględnienie wiążących wskazań zwartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 czerwca 2020r. sygn. akt I SA/Bd 206/20.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021r., poz. 137, t.j.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi postanowień ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Postanowienie podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r. poz. 2325 dalej jako "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Wskazać też należy, że rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17).

Badając przedmiotową sprawę według przedstawionych kryteriów Sąd nie dopatrzył się takiego naruszenia prawa.

W sprawie podstawowe znaczenie ma zapis art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Tut. Sąd w wyroku z dnia 8 czerwca 2020r., I SA/Bd 206/20, odnosząc się do spornej w sprawie kwestii zasadności naliczenia i obciążenia wierzyciela opłatą za zajęcie wierzytelności z podanych w postanowieniu organu egzekucyjnego rachunków bankowych wskazał, że w myśl art. 64 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny, w egzekucji należności pieniężnych, pobiera określone w tym przepisie opłaty za dokonane czynności egzekucyjne. Organ egzekucyjny pobiera opłatę m.in. za zajęcie innych niż wymienione w pkt 2 i 3 tego przepisu wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych w wysokości 5% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż [...] zł 20 gr (art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a.) oraz opłatę manipulacyjną z tytułu zwrotu wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne związane ze stosowaniem środków egzekucyjnych, która wynosi 1% kwoty egzekwowanych należności objętych każdym tytułem wykonawczym, nie mniej jednak niż [...] zł (art. 64 § 6 u.p.e.a.). Ustalając wysokość opłaty należy wykazać, jakie konkretne czynności organu egzekucyjnego w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym, miały wpływ na powstanie kosztów egzekucyjnych w ustalonej wysokości. Natomiast zgodnie z art. 64c § 1 ustawy egzekucyjnej, opłaty, o których mowa w art. 64 § 1 i 6 oraz w art. 64a, wraz z wydatkami poniesionymi przez organ egzekucyjny stanowią koszty egzekucyjne. Koszty egzekucyjne, z zastrzeżeniem § 2-4, obciążają zobowiązanego. Co do zasady zatem, to zobowiązany ponosi koszty prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Wyjątek od zasady obciążenia zobowiązanego kosztami postępowania egzekucyjnego w administracji został przewidziany w art. 64c § 4 u.p.e.a., zgodnie z którym wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte od zobowiązanego. W takiej sytuacji, wierzyciel nie tylko nie odzyskuje od zobowiązanego dochodzonej należności, ale jest obciążany kosztami bezskutecznej egzekucji. Dlatego też, oprócz wskazania podstawy prawnej obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi, organ egzekucyjny winien wziąć pod uwagę, czy rozstrzygnięcie o kosztach będzie zgodne z zasadami ogólnymi postępowania egzekucyjnego zawartymi w ustawie, w szczególności zasadą celowości postępowania, tj. czy nie obciąża się wierzyciela opłatami za czynności, co do których już przed ich podjęciem wiadomo, że nie doprowadzą do pokrycia kosztów egzekucyjnych. Zatem, zasady ogólne postępowania egzekucyjnego muszą być brane pod uwagę przy wydaniu orzeczenia w zakresie obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 687/12 celem postępowania egzekucyjnego jest doprowadzenie do przymusowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego. W przypadku egzekwowania należności pieniężnych postępowanie egzekucyjne powinno doprowadzić co do zasady do odzyskania należności od zobowiązanego, zatem majątek wierzyciela powinien ulec powiększeniu, a nie uszczupleniu.

Sąd w składzie orzekającym podzielił pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 06 kwietnia 2017 r., o sygn. akt II FSK 693/15, iż opłata egzekucyjna w wysokości określonej w art. 64 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, może być pobrana wyłącznie wówczas, gdy nastąpi faktyczne zajęcie wierzytelności pieniężnych. Stosownie bowiem do treści art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny, z zastrzeżeniem § 2 tegoż artykułu, w egzekucji należności pieniężnych pobiera za dokonane czynności egzekucyjne opłaty za zajęcie innych niż wymienione w pkt 2 i 3 wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych – w wysokości 5% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż [...] zł 20 gr. We właściwym odczytaniu wyżej przywołanego przepisu wystarczającym jest zastosowanie wykładni językowej. Zasadniczy prymat tego rodzaju wykładni prawa wynika z faktu, że prawo dociera do adresatów w postaci konkretnych przepisów prawnych i mogą oni oczekiwać, że ich obowiązki, czy uprawnienia są kształtowane treścią tekstu prawnego (zob. B. Brzeziński, Wykładnia prawa podatkowego, Gdańsk 2013, s. 24). Treść cytowanego wyżej tekstu prawnego, nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości, że opłata egzekucyjna w wysokości wyżej określonej, może być pobrana wyłącznie wówczas, gdy nastąpi faktyczne zajęcie wierzytelności pieniężnych. Jednocześnie w cytowanym przepisie ustawodawca nie zawarł jakiegokolwiek przyzwolenia do pobierania stosownych opłat egzekucyjnych także wówczas, gdy dojdzie do zajęcia rachunku bankowego, na którym nie było jakichkolwiek środków finansowych. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że także w doktrynie prawa od dawna podnosi się, że podstawową wadą konstrukcyjną omawianych regulacji jest brak jakiejkolwiek zależności pomiędzy poborem opłat a skutecznością prowadzonej egzekucji, co prowadzi w niektórych sytuacjach do generowania wysokich kosztów egzekucyjnych, przy jednoczesnym braku realizacji, chociażby w części, dochodzonego obowiązku pieniężnego (zob. R. Hauser, W. Piątek w: R. Hauser, A. Skoczylas (red.), Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Warszawa 2016, s. 327). Podobne stanowisko NSA zaprezentował w wyrokach z dnia 19 lutego 2019 r., II FSK 589/17; z dnia 20 marca 2018 r., II FSK 778/16; z dnia 6 kwietnia 2017 r., II FSK 778/16 i II FSK 693/15.

W ocenie Sądu, uwzględniając powyższe, organ egzekucyjny bezpodstawnie obciążył wierzyciela opłatą wyliczoną na podstawie art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. z tytułu zajęcia rachunków bankowych. Zgodnie z informacją udzieloną przez Banki, na zajętym rachunkach nie było żadnych środków. Nie można zatem uznać, że w toku egzekucji doszło do zajęcia wierzytelności, ponieważ w istocie zajęcie rachunku bankowego okazało się nieskuteczne. W aktach sprawy brak jest informacji, aby od momentu wszczęcia egzekucji do jej zakończenia poprzez umorzenie postępowania egzekucyjnego na zajęte rachunki bankowe wpłynęły środki pieniężne, umożliwiające chociażby częściowe zaspokojenie wierzyciela. Wprawdzie Bank [...] poinformował o zbiegu egzekucji, jednak także w tym przypadku, brak jest w aktach sprawy informacji o pozostawaniu bądź wpływie w toku egzekucji środków na zajęty rachunek bankowy. Skoro przepisy ustawy egzekucyjnej nie przewidują opłaty za zajęcie samego rachunku bankowego, a jedynie za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego, to dopóki nie dojdzie do zajęcia wierzytelności, nie ma podstaw do naliczenia opłaty w wysokości określonej w art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a.

Oceny tej nie zmienia nawiązanie przez organ odwoławczy do treści art. 80 § 1 u.p.e.a. Przepis ten wskazuje bowiem, w jaki sposób dokonuje się czynności zajęcia rachunku bankowego i w żaden sposób nie potwierdza stanowiska, że zajęcie wierzytelności można utożsamiać z zajęciem samego rachunku bankowego. Przeciwnie, w art. 80 § 2 u.p.e.a. mowa jest o "zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego", co dowodzi, że warunkiem zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego jest istnienie na zajętym rachunku bankowym środków pieniężnych.

W sprawie w skardze kwestionowane było wyłącznie naliczenie opłaty z tytułu zajęcia rachunku bankowego, na którym nie było środków (w pozostałym zakresie wierzyciel nie kwestionował kosztów naliczonych przez organ) i skargę tę Sąd uznał za uzasadnioną. Zasadnie natomiast organ naliczył i obciążył wierzyciela na podstawie art. 64 ust. 6 u.p.e.a. opłatą manipulacyjną w wysokości. Ta kwestia nie była w sprawie sporna. Sąd uznał, iż opłata manipulacyjna jest odrębną opłatą, naliczaną obok innych opłat za dokonanie poszczególnych czynności egzekucyjnych i jest ona należna organowi egzekucyjnemu nawet wówczas, gdyby po doręczeniu zobowiązanemu tytułu wykonawczego okazało się, że egzekucja jest bezskuteczna z uwagi na brak majątku zobowiązanego. Jest ona niezależna od zastosowanych środków egzekucyjnych i wyegzekwowania jakichkolwiek kwot na poczet dochodzonej wierzytelności. Z przepisu art. 64 § 10 u.p.e.a. wynika, że obowiązek uiszczenia opłaty manipulacyjnej powstaje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Opłata manipulacyjna stanowi swego rodzaju zwrot wydatków poniesionych przez organ egzekucyjny za wszelkie podejmowane czynności manipulacyjne (np. wystawienie i doręczenie tytułu wykonawczego) dokonane w toku prowadzonej egzekucji, a obowiązek jej zapłaty, nie zależy od efektów tych czynności i całego postępowania egzekucyjnego.

Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie naliczenie opłaty manipulacyjnej było zasadne, bowiem organ egzekucyjny wystawił i przesłał zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego wraz z zawiadomieniem o zajęciu wierzytelności z rachunków bankowych. Nadto, zważywszy na przeprowadzone w toku egzekucji czynności, naliczenie opłaty uznał za zgodne ze standardami wynikającymi z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016r. w sprawie SK 31/14.

Jak wskazano, ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni dokonaną powyżej wykładnię prawa oraz stanowisko Sądu, odnośnie zasadności naliczenia opłat egzekucyjnych, związanych z zajęciem rachunków bankowych.

Obecnie WSA nie stwierdził takiej zmiany stanu faktycznego czy prawnego, która spowodowałaby zwolnienie organu z obowiązków, jakie nałożył na niego powyższy wyrok w świetle art. 153 p.p.s.a.

W zaskarżonym postanowieniu organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie w wyniku podjętych czynności egzekucyjnych powstały koszty egzekucyjne, na które składa się opłata manipulacyjna oraz opłata za zajęcie wynagrodzenia.

Postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] zostało wszczęte w dniu [...] kwietnia 2018r. (data wpływu tytułu do organu egzekucyjnego). Odsetki na ten dzień od należności głównej w kwocie [...]zł wynosiły [...] zł. Opłata manipulacyjna stanowiąca 1 % egzekwowanej należności, tj. [...] (należności głównej i odsetek za zwłokę) wyniosła [...] zł

Opłata za zajęcie wynagrodzenia za pracę w Zakładzie Karnym w B.-F. wyniosła 4% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż [...] zł (o czym mowa w art. 64 § 1 pkt 3 ustawy). W związku z tym opłata została naliczona następująco: należność główna [...] zł, odsetki na dzień dokonania zajęcia (tj. na dzień [...] kwietnia 2018r.) wyniosły [...] zł. Łącznie należność główna wraz z odsetkami wyniosła [...] zł. Opłata za zajęcie wynagrodzenia za pracę liczona w wysokości 4% od należności głównej wraz z odsetkami za zwłokę to [...] zł.

W uchylonym przez tut. Sąd postanowieniu ponadto przyjęto jako koszt opłatę za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego stanowiąca 5% kwoty egzekwowanej należności, na dzień dokonania zajęcia, w Banku [...] S.A., tj. na dzień [...] maja 2018 r. wyniosła [...] zł. Jednakże jeżeli w celu wyegzekwowania tej samej należności pieniężnej dokonano czynności egzekucyjnych, o których mowa w art. 64 § 1 pkt 2-6 ustawy to, za dokonanie kolejnej czynności egzekucyjnej pobiera się opłatę egzekucyjną pomniejszoną o opłatę za wcześniej dokonaną czynność egzekucyjną, nie mniej jednak niż [...] zł 80 gr (art. 64 § 5 ustawy). Z uwagi na przypisanie do tytułu wykonawczego opłaty za zajęcie wynagrodzenia za pracę kwoty [...]zł, za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego dopisano tylko kwotę [...]zł.

Istotę sporu stanowi zasadność obciążenia wierzyciela opłatą za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego w wysokości [...] zł.

Organ przyjął, że w toku egzekucji nie doszło do zajęcia wierzytelności, ponieważ w istocie zajęcie rachunku bankowego okazało się nieskuteczne. Z kolei od momentu wszczęcia egzekucji do jej zakończenia poprzez umorzenie postępowania egzekucyjnego na zajęty rachunek bankowy nie wpłynęły środki pieniężne, umożliwiające chociażby częściowe zaspokojenie wierzyciela. Jak przyjęto za Sądem, skoro przepisy ustawy egzekucyjnej nie przewidują opłaty za zajęcie samego rachunku bankowego, a jedynie za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego, to dopóki nie dojdzie do zajęcia wierzytelności, nie ma podstaw do naliczenia opłaty w wysokości określonej w art. 64 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W zaskarżonym postanowieniu przyjęto, iż brak jest podstaw do obciążenia wierzyciela opłatą w wysokości [...] zł ustaloną na podstawie art. 64 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z uwagi na brak zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w Banku [...] S.A. - to stanowisko pokrywa się ze stanowiskiem Skarżącego. Natomiast prawidłowe było naliczenie opłaty za zajęcie wynagrodzenia za pracę, w efekcie czego uzyskano kwotę [...]zł. Opłaty tej wierzyciel nie kwestionował.

Nie ma racji Skarżący zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. polegającą na uznaniu, iż w przypadku dokonania zajęcia rachunku bankowego, z którego nie uzyskano żadnych środków na poczet prowadzonego postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny ma prawo obciążyć wierzyciela opłatą egzekucyjną; gdyż organ nie przyjął takiej wykładni.

Stanowisko organu oraz Skarżącego zgadza się z oceną, jakiej dokonał Sąd w wyroku z 2020r., gdzie oceniając sprawę w jej granicach uznał, iż organ egzekucyjny bezpodstawnie obciążył wierzyciela opłatą wyliczoną na podstawie art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. z tytułu zajęcia rachunków bankowych. Obecnie rozpoznając sprawę organ zrezygnował z obciążenia Skarżącego tą opłatą. Była to kwota [...]zł, o którą pomniejszono pierwotnie wyliczone koszty egzekucyjne.

Takie wyliczenie wypełnia wymogi prawa, w tym art. 153 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie oraz art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.