Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 198/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97a
journal: Dz.U. 2016 poz 1726
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Stanisław Marek Pietras, Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Wiechowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2018 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie prawa do świadczenia pieniężnego przysługującego przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2017 nr [...] Minister Obrony Narodowej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej: "k.p.a.", utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] nr [...] z dnia [...] października 2017 r. o przyznaniu [...] P. K. prawa do świadczenia pieniężnego przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej w kwocie 5.296 zł miesięcznie od dnia [...] października 2017 r. do dnia [...] września 2018 r.

W uzasadnieniu powyższej decyzji Minister Obrony Narodowej przedstawił dotychczasowy tok postępowania wskazując, co następuje:

P. K. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] września 2017 r. na mocy rozkazu personalnego Dyrektora Departamentu Kadr MON nr [...] z dnia [...] maja 2017 r.

W dniu [...] października 2017 r. zainteresowany przedłożył do wojskowego organu emerytalnego w [...] wniosek o wypłatę (co miesiąc) świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1726 ze zm.), należnego z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.

Dyrektor WBE w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2017 r. przyznał zainteresowanemu prawo do wnioskowanego świadczenia pieniężnego.

Wojskowy organ emerytalny w [...] przy ustalaniu wysokości przedmiotowego świadczenia zastosował regulację zawartą w art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, która stanowi, że w przypadku wypowiedzenia przez żołnierza zawodowego stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej w okresie dwunastu miesięcy od dnia objęcia przez tego żołnierza wyższego stanowiska służbowego lub stanowiska służbowego o tym samym stopniu etatowym, lecz z wyższą grupą uposażenia - do podstawy wymiaru tego świadczenia pieniężnego przyjmuje się uposażenie należne żołnierzowi na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym.

W dniu [...] listopada 2017 r. pełnomocnik zainteresowanego złożył odwołanie do Ministra Obrony Narodowej od powyższej decyzji Dyrektora WBE w [...] (data wpływu: 24 listopada 2017 r.) zarzucając organowi emerytalnemu nieprawidłowe zastosowanie art. 97a wojskowej ustawy pragmatycznej. Pełnomocnik zainteresowanego wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i ustalenie, że podstawą wymiaru spornego świadczenia winno być uposażenie odwołującego się uwzględniające grupę uposażenia U-13A wraz z odpowiednią wysokością dodatku za długoletnią służbę wojskową.

Minister Obrony Narodowej nie stwierdził podstaw do uwzględnienia odwołania.

Motywując powołaną na wstępie decyzję z dnia [...] grudnia 2017 r. wskazał, że na podstawie art. 95 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej niezależnie od odprawy, o której mowa w art. 94 ww. ustawy, przysługuje przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby wypłacane co miesiąc świadczenie pieniężne w wysokości kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby. Powyższe świadczenie pieniężne przysługuje żołnierzowi, z zastrzeżeniem art. 96 ust. 2 - 4 ww. ustawy, który pełnił nieprzerwanie zawodową służbę wojskową przez okres co najmniej 15 lat.

Bezsporne jest, iż zainteresowany spełnia kryteria nabycia prawa do przedmiotowego świadczenia ze względu na posiadanie 15-letniego stażu nieprzerwanej służby wojskowej. Przedmiotem sporu pozostaje kwestia czy wojskowy organ emerytalny w [...] prawidłowo zastosował przepis art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

W myśl art. 97a ww. ustawy, w przypadku wypowiedzenia przez żołnierza zawodowego stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej w okresie dwunastu miesięcy od dnia objęcia przez tego żołnierza zawodowego wyższego stanowiska służbowego albo stanowiska służbowego o tym samym stopniu etatowym, lecz z wyższą grupą uposażenia, podstawę wymiaru należności, o których mowa w art. 94 oraz art. 95 pkt 1 i 2 wojskowej ustawy pragmatycznej, ustala się, przyjmując uposażenie należne żołnierzowi na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym.

Zatem z wykładni językowej powołanego wyżej przepisu wynika, iż przesłanki do jego zastosowania są następujące: (1) złożenie przez żołnierza zawodowego wypowiedzenia stosunku służbowego w myśl art. 111 pkt 9 lit. a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych; (2) objęcie obowiązków przez żołnierza zawodowego na wyższym stanowisku służbowym albo na stanowisku służbowym z tym samym stopniu etatowym, lecz z wyższą grupą uposażenia w okresie dwunastu miesięcy od daty złożenia przedmiotowego wypowiedzenia.

Organ odwoławczy wskazał, że na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych Minister Obrony Narodowej w drodze rozporządzenia wykonawczego ustalił tryb wyznaczenia oficera zawodowego na kolejne wyższe stanowisko służbowe. Natomiast w myśl § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 września 2014 r. w sprawie trybu wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk (Dz. U. z 2014 r. poz. 1292 ze zm.), wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe uważa się za dokonane po spełnieniu łącznie następujących warunków: (1) wydaniu decyzji o wyznaczeniu żołnierza na stanowisko służbowe; (2) stwierdzeniu przez dowódcę jednostki wojskowej, w rozkazie dziennym, daty objęcia przez żołnierza obowiązków na stanowisku służbowym.

Z dokumentacji sprawy wynika, że odwołujący się z dniem [...] kwietnia 2016 r. objął kolejne stanowisko służbowe [...], zaszeregowane do wyższej grupy uposażenia U-13A. Natomiast jego poprzednie stanowisko służbowe - [...] - zajmowane do dnia [...] kwietnia 2016 r. było zaszeregowane do grupy uposażenia U-13. Wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej odwołujący się złożył w dniu [...] marca 2017 r.

Organ odwoławczy zaznaczył, że przedstawiony stan faktyczny jest bezsporny. Zestawiając powyższe ustalenia z wykładnią językową art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, stwierdzić należy, iż w przypadku odwołującego się wojskowy organ emerytalny w [...] zasadnie zastosował normę określoną w wyżej przywołanym art. 97a wojskowej ustawy pragmatycznej, bowiem zainteresowany dokonał wypowiedzenia stosunku służbowego w okresie 12 miesięcy od dnia objęcia obowiązków na stanowisku służbowym zaszeregowanym do wyższej grupy uposażenia.

W świetle powyższego, zdaniem organu odwoławczego, zarzuty odwołania nie znajdują uzasadnienia, bowiem decyzja Dyrektora WBE w [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...], ustalająca uprawnienia odwołującego się do świadczenia pieniężnego z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej w kwocie 5.296,00 zł miesięcznie, jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa.

Pismem z dnia 12 stycznia 2018 r. P. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2017 r. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 95 pkt 1 w zw. z art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych poprzez nieprawidłowe zastosowanie w niniejszej sprawie art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i ustalenie świadczenia pieniężnego, przyjmując uposażenie należne skarżącemu na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym.

W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, a także o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W motywach skargi podniesiono, że P. K. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] września 2017 r. w skutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego przez żołnierza zawodowego. Skarżący pełnił służbę wojskową nieprzerwanie od dnia [...] sierpnia 2000 r. do dnia [...] września 2017 r. Wojskowe Biuro Emerytalne wskazało, że zgodnie z art. 95 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych skarżącemu przysługuje świadczenie pieniężne przez okres jednego roku. Jednakże, zgodnie z art. 97a ww. ustawy, świadczenie to zostało ustalone przy uwzględnieniu uposażenia skarżącego na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym. W uzasadnieniu decyzji podano, że P. K.objął w dniu [...] kwietnia 2016 r. stanowisko [...] z grupą uposażenia U-13A, poprzednio zajmował stanowisko [...] z grupą uposażenia U-13. W dniu [...] marca 2017 r. P. K. złożył wypowiedzenie stosunku służbowego. Ze służby został on zwolniony [...] września 2017 r. Tak więc w ocenie WBE na wyższym stanowisku służbowym, przed złożeniem wypowiedzenia, pracował 10 miesięcy i 14 dni.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest jedynie interpretacja art. 97a ustawy pragmatycznej. W ocenie organu I instancji zastosowanie tegoż przepisu umożliwia już samo złożenie przez żołnierza wypowiedzenia w okresie przed upływem 12 miesięcy od dnia objęcia przez niego wyższego stanowiska służbowego albo stanowiska służbowego o tym samym stopniu etatowym, lecz z wyższą grupą uposażenia.

Zdaniem skarżącego o możliwości zastosowania art. 97a ustawy pragmatycznej w niniejszej sprawie decyduje zupełnie inna okoliczność. Oczywistym jest bowiem, że przepis ten dotyczy sytuacji kiedy zakończenie służby na skutek wypowiedzenia dokonanego przez żołnierza zawodowego następuje przed upływem wskazanych w tym przepisie 12 miesięcy. Nie ma przy tym znaczenia data złożenia wypowiedzenia. Istotna jest bowiem jedynie data zakończenia stosunku służbowego na skutek wypowiedzenia tegoż stosunku przez żołnierza.

W niniejszej sprawie skarżący objął stanowisko [...] z dniem [...] kwietnia 2017 r. Zakończenie stosunku służbowego nastąpiło zaś w dniu [...] września 2017 r. a więc po upływie ponad roku od objęcia przez niego wyższego stanowiska służbowego.

W ocenie skarżącego, dokonując wykładni logicznej przedmiotowego przepisu należy dojść do wniosku, że ustawodawca chciał uzależnić wysokość świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 95 pkt 1 ustawy pragmatycznej, od wysokości uposażenia pobieranego przez żołnierza zawodowego przez okres minimum roku przed zakończeniem służby. Jako błędne należy więc ocenić stanowisko organu emerytalnego, który naliczył skarżącemu przedmiotowe świadczenie uwzględniając wysokość poprzednio pobieranego przez niego uposażenia, mimo że to wyższe uposażenie (U-13A) pobierał on przez okres ponad 17 miesięcy.

W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

Zgodnie z art. 134 § 1 i 2 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, przy czym sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem stan faktyczny sprawy przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wyrażona na jego tle ocena prawna są prawidłowe.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie pozostaje kwestia, czy organy orzekające w sprawie zasadnie zastosowały w prowadzonym postępowaniu administracyjnym normę zawartą w przepisie art. 97a ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1726 ze zm.) i prawidłowo ustaliły wysokość spornego świadczenia pieniężnego w oparciu o kryteria wyszczególnione w tym przepisie.

Na podstawie art. 95 pkt 1 ww. ustawy pragmatycznej - żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej niezależnie od odprawy, o której mowa w art. 94 ww. ustawy, przysługuje przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby wypłacane co miesiąc świadczenie pieniężne w wysokości kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby.

Powyższe świadczenie pieniężne przysługuje żołnierzowi, z zastrzeżeniem art. 96 ust. 2 - 4 ww. ustawy, który pełnił nieprzerwanie zawodową służbę wojskową przez okres co najmniej 15 lat.

Bezsporne jest, że skarżący - P. K. spełnia kryteria nabycia prawa do przedmiotowego świadczenia ze względu na posiadanie 15-letniego stażu nieprzerwanej służby wojskowej.

W myśl art. 97a ww. ustawy pragmatycznej, w przypadku wypowiedzenia przez żołnierza zawodowego stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej w okresie dwunastu miesięcy od dnia objęcia przez tego żołnierza zawodowego wyższego stanowiska służbowego albo stanowiska służbowego o tym samym stopniu etatowym, lecz z wyższą grupą uposażenia, podstawę wymiaru należności, o których mowa w art. 94 oraz art. 95 pkt 1 i 2 wojskowej ustawy pragmatycznej, ustala się, przyjmując uposażenie należne żołnierzowi na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym.

Z wykładni językowej cytowanego wyżej przepisu wynika w sposób jednoznaczny, że przesłanki do jego zastosowania są następujące: objęcie obowiązków przez żołnierza zawodowego na wyższym stanowisku służbowym albo na stanowisku służbowym z tym samym stopniem etatowym, lecz z wyższą grupą uposażenia; złożenie przez żołnierza zawodowego wypowiedzenia stosunku służbowego w myśl art. 111 pkt 9 lit. a ustawy pragmatycznej w okresie dwunastu miesięcy od daty objęcia obowiązków na wyższym stanowisku służbowym albo na stanowisku służbowym z tym samym stopniem etatowym, lecz z wyższą grupą uposażenia.

Należy zauważyć, iż na podstawie przepisu art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych Minister Obrony Narodowej w drodze rozporządzenia wykonawczego ustalił tryb wyznaczenia oficera zawodowego na kolejne wyższe stanowisko służbowe. W myśl § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 września 2014 r. w sprawie trybu wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk (Dz. U. z 2014 r. poz. 1292 ze zm.) wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe uważa się za dokonane po spełnieniu łącznie następujących warunków: (1) wydaniu decyzji o wyznaczeniu żołnierza na stanowisko służbowe; (2) stwierdzeniu przez dowódcę jednostki wojskowej, w rozkazie dziennym, daty objęcia przez żołnierza obowiązków na stanowisku służbowym.

Stan faktyczny niniejszej sprawy potwierdza przesłanki zastosowania przepisu w art. 97a wojskowej ustawy pragmatycznej, o których mowa powyżej. Ze zgromadzonej dokumentacji bezspornie wynika, że skarżący z dniem [...] kwietnia 2016 r. objął kolejne stanowisko służbowe [...], zaszeregowane do wyższej grupy uposażenia U-13A; jego poprzednie stanowisko służbowe - [...] zajmowane do dnia [...] kwietnia 2016 r., było zaszeregowane do grupy uposażenia U-13; wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej skarżący złożył w dniu [...] marca 2017 r.

Zestawiając powyższe okoliczności faktyczne z wykładnią językową art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, stwierdzić należy, iż w przypadku skarżącego organy orzekające zasadnie zastosowały normę określoną w wyżej przywołanym art. 97a wojskowej ustawy pragmatycznej, bowiem zainteresowany dokonał wypowiedzenia stosunku służbowego w okresie 12 miesięcy od dnia objęcia obowiązków na stanowisku służbowym zaszeregowanym do wyższej grupy uposażenia.

Adresatem tego przepisu - jak zasadnie wskazał organ - są bowiem żołnierze zawodowi, którzy zostali wyznaczeni na stanowiska służbowe decyzją (rozkazem personalnym) właściwego organu, a dowódca jednostki wojskowej stwierdził fakt objęcia stanowiska służbowego w swoim rozkazie dziennym. Jedną z przesłanek zastosowania tego przepisu jest bowiem wyznaczenie i objęcie przez żołnierza stanowiska służbowego zaszeregowanego do wyższej grupy uposażenia i dokonanie wypowiedzenia przed upływem okresu 12 miesięcy od dnia objęcia obowiązków na nowym (wyższym) stanowisku służbowym.

Warto przy tym zwrócić uwagę na punkt 23 uzasadnienia ustawy z dnia 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1355), z którego wynika, że wprowadzenie do wojskowej ustawy pragmatycznej przepisu art. 97a miało za zadanie ograniczyć liczbę wypowiedzeń stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej przez żołnierzy wyznaczonych na wyższe stanowiska służbowe, którzy bezpośrednio po takim wyznaczeniu wypowiadają stosunek zawodowej służby wojskowej. Stąd też art. 97a ww. ustawy wprowadza zasadę ograniczającą uprawnienia tych żołnierzy w zakresie ustalenia podstawy wymiaru świadczeń przysługujących z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, uwzględniając uposażenie należne żołnierzowi na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym (stanowisku służbowym zaszeregowanym do wyższej grupy uposażenia).

W świetle powyższego, zarzuty podniesione w skardze nie trafne. Nie można bowiem zgodzić się ze skarżącym, że o możliwości zastosowania art. 97a wojskowej ustawy pragmatycznej decyduje nie data złożenia wypowiedzenia stosunku służbowego przez żołnierza zawodowego, lecz data zakończenia stosunku służbowego na skutek wypowiedzenia tegoż stosunku przez żołnierza zawodowego. Przepis art. 97a ww. ustawy jest jednoznaczny w swej treści i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Przesłanką jego zastosowania jest złożenie wypowiedzenia stosunku służbowego przez żołnierza zawodowego w okresie dwunastu miesięcy od dnia objęcia przez tego żołnierza wyższego stanowiska służbowego albo stanowiska służbowego o tym samym stopniu etatowym, lecz z wyższą grupą uposażenia, nie zaś zaistnienie skutku wypowiedzenia w postaci zakończenia stosunku służbowego.

Reasumując stwierdzić należy, że decyzja Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora WBE w [...] nr [...] z dnia [...] października 2017 r. ustalająca uprawnienia skarżącego do świadczenia pieniężnego z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej w oparciu o art. 97a wojskowej ustawy pragmatycznej jest zgodna z prawem.

Mając na względzie wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.