Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 967/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (spr.), Sędziowie NSA Paweł Janicki, Piotr Kiss, Protokolant : asystent sędziego Marek Pilc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2005 roku sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [..] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania w sprawie podatku rolnego za 2004 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Łd 967/04

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. ustalił współwłaścicielom nieruchomości przy ul. A 86 w Ł., działka nr 10/20, wysokość zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za 2004 rok w kwocie 19,70 zł.

Od powyższej decyzji zostało złożone odwołanie przez jednego ze współwłaścicieli wskazanej nieruchomości – S. S. W odwołaniu podatnik wniósł o sprawdzenie przedłożonego spadkobrania w celu stwierdzenia, dlaczego jemu, jako najstarszemu wnukowi przypadło 1/27 części do spłaty, a innej współwłaścicielce więcej. Powołując sygnatury orzeczeń sądu powszechnego odwołujący się zawarł w tym piśmie argumentację kwestionującą prawidłowość postępowania spadkowego. Podobne argumenty zawarł w kolejnych pismach - z dnia 7 maja, 9 maja, 15 maja, 24 maja i 29 maja 2004 roku.

Wobec takiej treści odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wezwało stronę do uzupełnienia braków odwołania, wskazując na wymogi, jakie stawia środkowi zaskarżenia art. 222 Ordynacji podatkowej, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na to wezwanie wpłynęły do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pisma z dnia 31 lipca, 1 sierpnia i 3 sierpnia 2004 roku. W pismach tych odwołujący się nie usunął braków odwołania od decyzji podatkowej, lecz ponownie wywodził o niesprawiedliwości w postępowaniu spadkowym.

Wobec powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., postanowieniem z dnia [..] nr [...] pozostawiło bez rozpatrzenia odwołanie S. S.

Powyższe postanowienie zaskarżył skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi podatnik S. S. Skarżący wyraził w swym środku zaskarżenia swoje niezadowolenie z postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] i wniósł o jego uchylenie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie należy podkreślić, iż zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia pod kątem ich zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego.

Stosownie do art. 168 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, podanie powinno zawierać, co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. Takim przepisem szczególnym jest art. 222 ustawy Ordynacja podatkowa, który stanowi, iż odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. W przypadku, gdy odwołanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia (art. 169 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa). Z kolei stosownie do art. 228 § 1 pkt 3 organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222 ustawy Ordynacja podatkowa.

Uregulowania przewidziane w zacytowanych przepisach określają tryb postępowania organu podatkowego w przypadku stwierdzenia braków formalnych złożonego podania oraz mają na celu ich usunięcie. Ponadto służą one ochronie osoby wnoszącej podanie. Sankcją bowiem nie usunięcia tych braków, jak wynika z powyższych przepisów, jest pozostawienie podania bez rozpatrzenia, a więc bez jego merytorycznej oceny.

Z powyższego wynika, że skoro odwołanie od decyzji podatkowej nie odpowiada wymaganiom formalnym (a te wymagania to zarówno elementarne składniki każdego podania, jak i dodatkowe elementy określone art. 222 ustawy Ordynacja podatkowa), to organ odwoławczy powinien wydać postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

W niniejszej sprawie oczywistym jest, że odwołanie podatnika nie spełniało wymogów określonych w art. 222 Ordynacji podatkowej. Ocena taka dokonana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest prawidłowa, pomimo braku formalizmu w postępowaniu podatkowym. Z treści pisma S. S. nie wynika bowiem, w czym dopatruje się wadliwości zaskarżonej decyzji, w jakim zakresie kwestionuje tą decyzją oraz z jakich powodów. Podnoszenie przez autora odwołania bliżej niesprecyzowanych zastrzeżeń do spraw spadkowych, czy też działowych, nie stanowią w żadnej mierze zarzutów przeciwko decyzji organu pierwszej instancji w rozumieniu przepisu art. 222 Ordynacji podatkowej. Stąd też zasadnie organ odwoławczy wezwał podatnika do uzupełnienia braków formalnych odwołania, precyzyjnie wskazując, jakie braki powinny być uzupełnione. Pomimo prawidłowego wezwania, skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie, braków formalnych odwołania. Kolejne, liczne i obszerne pisma podatnika nie zawierały elementów wymaganych przez przepis art. 222 Ordynacji podatkowej. Również z uważnej lektury tych pism nie można nadal wyciągnąć wniosków w zakresie zarzutów przeciwko decyzji, oraz istoty i zakresu żądania zawartego w odwołaniu. Wobec tego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze - zgodnie z art. 228 § 1 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa - prawidłowo wydało postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 wskazanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

d.j.