Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 118/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2005-05-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 1
journal: Dz.U. 1985 nr 12 poz 49
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Dyrektora Gimnazjum [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie kontroli sanitarnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Na oryginale właściwe podpisy


UZASADNIENIE

II SA/Bd 118/05

UZASADNIENIE

Decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. nr [...] z [...] 2004 r. zarządzono doprowadzenie do właściwego stanu sanitarno-technicznego nawierzchni dróg i przejść na terenie należącym do Gimnazjum im. [...] w R.h do [...] 2005 r. i zobowiązano do uiszczenia 65,10 zł za przeprowadzoną kontrolę w terminie 7 dni od uprawomocnienia decyzji.

W uzasadnieniu stwierdzono, że w wyniku kontroli sanitarnej przeprowadzonej [...] 2004 r. stwierdzono nieprawidłowości w postaci nieutwardzenia i nierówności terenu przed wejściem do placówki, co narusza § 7 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. Nr 6, poz. 69 z 2003 r.). Opłatę ustalono na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity z 1998 r. Dz. U. Nr 90, poz. 575 ze zm.) oraz § 2 Rozporządzenia Ministra zdrowia z 4 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 20, poz. 193 z 2004 r.).

W odwołaniu od decyzji Dyrektor Gimnazjum zarzucił naruszenie § 7 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach przez niewłaściwe przyjęcie, że teren przed placówką jest nieutwardzony i nierówny. Nawierzchnia wysypana jest drobnym żwirem płukanym zapewniającym wymogi bezpieczeństwa i estetyki. Teren jest równy. Powołany przepis stanowi, że na terenie szkoły lub placówki należy zapewnić równą nawierzchnię dróg, przejść i boisk. Wymóg ten został spełniony.

Decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. nr [...] z [...] 2004 r. utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. Organ stwierdził, że przeprowadzona 28 października 2004 r. kontrola sanitarna wykazała uchybienia w zakresie zapewnienia równej nawierzchni dróg i przejść na terenie szkoły, co zostało zawarte w protokole kontroli nr [...].Ustaleń dokonano w obecności dyrektora, który nie wniósł uwag ani zastrzeżeń. Dyrektorowi zapewniono zgodnie z art. 10 kpa możliwość czynnego udziału w postępowaniu, ale nie skorzystał on z przysługującego uprawnienia. Nieprawidłowości stwierdzone w protokole świadczą o tym, że uczniom nie zapewniono bezpiecznych i higienicznych warunków pobytu w placówce. Nawierzchnia wysypana żwirem nie spełnia wymogów bezpieczeństwa, gdyż odkształca się pod naciskiem stóp, co może spowodować wypadki i urazy. Tym samym nawierzchnia nie spełnia wymogu wynikającego z § 7 ust. 2 pkt 2 cyt. Rozporządzenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił naruszenie § 7 ust. 2 pkt 2 cyt. Rozporządzenia MENiS stwierdzając, że teren jest równy. Pomimo wniesionego odwołania organ II instancji nie dokonał stosownych sprawdzeń, co stanowi pominięcie stanowiska w sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, gdyż zebrany materiał wskazuje, że teren przed wejściem do szkoły jest nierówny i nieutwardzony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Wynikające z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej u.p.s.a.) uprawnienie sądu do sprawowania kontroli administracji publicznej obejmuje badanie legalności wydanych decyzji, a także sprawdzanie prawidłowości postępowania poprzedzającego wydanie decyzji.

Organ II instancji wydając zaskarżoną decyzję oparł się na ustaleniach zawartych w protokole kontroli z [...] 2004 r. W pkt 26 stwierdzono, że nawierzchnia dróg i przejść jest nierówna i nieutwardzona. Nie zamieszczono żadnego opisu dotyczącego materiału, którym pokryte są drogi i przejścia, nie wskazano, w jakim stopniu, na jakiej powierzchni stwierdzono nierówności oraz nie udokumentowano w żaden sposób zawartego stwierdzenia. Dopiero odwołanie dyrektora wskazuje na to, że drogi i place wysypane są żwirem. Odwołujący kwestionował stwierdzenia dotyczące nierówności, a także konieczność utwardzenia nawierzchni, gdyż zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia MENiS w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. Nr 6, poz. 69 z 2003 r.) na terenie szkoły należy zapewnić równą powierzchnię bez obowiązku jej utwardzenia.

Organ II instancji powołując się wyłącznie na ustalenia protokołu kontroli utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na to, że organ II instancji jest również organem merytorycznym i nie może ograniczyć się wyłącznie do kontroli formalnej rozstrzygnięcia organu I instancji. Aby w sposób prawidłowy mogło dojść do rozpoznania sprawy, organ ten powinien dysponować takim materiałem dowodowym, który pozwoli na wydanie merytorycznie uzasadnionej decyzji. W aktach sprawy brak materiałów, które pozwoliłyby na weryfikację ustaleń organu I instancji. To nie pozwala również Sądowi na ocenę, czy organ wydając zaskarżoną decyzję oparł się na materiale, który uzasadniał wyciągnięcie odpowiednich wniosków i nałożenie na skarżącego właściwych obowiązków. Za niewystarczające należy uznać odwołanie się wyłącznie do tego, że skarżący nie składał żadnych wniosków i nie kwestionował ustaleń zawartych w protokole. Zawarte w protokole ogólnikowe stwierdzenie o stanie nawierzchni, bez wskazania, że stanowi ono zagrożenie bezpieczeństwa uczniów i brak informacji o skutkach tych ustaleń, uzasadnia przyjęcie, że naruszono art. 9 i 10 kpa. Organy są zobowiązane na podstawie art. 9 kpa wyczerpująco poinformować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania.

Na podstawie zgromadzonego materiału nie można uznać, że strona została prawidłowo poinformowana o skutkach, jakie mogą wynikać z tak ogólnikowych ustaleń.

Z tego względu Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c u.p.s.a. orzekł, jak w sentencji, a na podstawie art. 152 u.p.s.a., jak w pkt 2 wyroku.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ dokona ustaleń, czy doszło do naruszenia § 7 Rozporządzenia MENiS - czy powierzchnia terenu szkoły jest nierówna i zagraża bezpieczeństwu uczniów i pracowników, opierając się na odpowiednim materiale dowodowym pozwalającym na wyciągnięcie stosownych wniosków.