Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 1031/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 83 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 14 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 1593/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1593/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę G. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, a także zwrócił wpis od skargi w wysokości 400 zł

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, uiściła wpis z jednodniowym uchybieniem terminu. Sąd uznał uiszczenia wpisu za czynność bezskuteczną i skargę – jako nieopłaconą – odrzucił.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 85 w zw. z art. 86 § 1 oraz art. 230 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez dokonanie przez Sąd nieprawidłowego obliczenia terminu i bezzasadne uznanie, że skarżąca nie dotrzymała terminu do uiszczenia wpisu. W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o jego zmianę i przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.

Zdaniem skarżącej, Sąd I instancji przyjął zbyt arbitralnie, że termin do uiszczenia wpisu, rozpoczynający się w dniu 29 stycznia 2016 r., kiedy doręczono jej wezwanie, definitywnie kończy się 5 lutego 2016 r. Wskazała, że funkcjonują różne sposoby liczenia terminów, według których można określić ich bieg. Zgodnie z metodą inkluzyjną w dany okres wlicza się także pierwszą i ostatnią jednostkę czasu (gdzie dzień następujący bezpośrednio po ostatnim dniu danego okresu jest włączany do tego okresu). Zasadne jest więc przyjęcie, że termin do uiszczenia wpisu w jej sprawie upływał w dniu 6 lutego 2016 r., a więc został zachowany przez skarżącą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak słusznie zauważył Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, warunkiem wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności, dlatego też – w oparciu o art. 220 § 1 p.p.s.a. – Sąd I instancji wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu, wskazując, że nieziszczenie tej opłaty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Jest to termin prawa procesowego, z którego wynika, że strona ma siedem dni na zastosowanie się do wezwania do uiszczenia wpisu. Ma ona prawo do dokonania czynności procesowej w ostatnim dniu terminu.

Zasady obliczania terminu uregulowane są w rozdziale 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 82 ustawy, bieg terminu wyznaczonego przez sąd lub przewodniczącego (termin sądowy) rozpoczyna się od ogłoszenia w tym przedmiocie postanowienia lub zarządzenia, a gdy ustawa przewiduje doręczenie z urzędu - od jego doręczenia. Natomiast w myśl art. 83 § 1 p.p.s.a. do jego obliczania stosuje się przepisy prawa cywilnego.

Stosownie do treści art. 111 § 1 kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednocześnie § 2 ww. przepisu stanowi, że jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem, wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu zażalenia, Sąd I instancji prawidłowo obliczył bieg terminu do uiszczenia wpisu. Skoro odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został doręczony dorosłemu domownikowi w dniu 29 stycznia 2016 r., to – nie uwzględniając tego dnia – 7 dniowy termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 5 lutego 2016 r., a zatem dokonanie opłaty z dniem 6 lutego 2016 r. nastąpiło z uchybieniem terminowi, co z kolei uzasadniało odrzucenie skargi. Na marginesie należy jedynie zwrócić uwagę, że Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podał rok 2014, a nie 2016, jednakże błąd ten należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską, która nie miała wpływu na prawidłowe rozstrzygnięcie w sprawie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji