Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 709/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art 250 § 1, 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 5 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. P. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz o zwrot kosztów korespondencji w sprawie ze skargi D. W., J. W., M. W. i M. W. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1. przyznać r.pr. P. W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, 2. oddalić wniosek w zakresie zwrotu kosztów korespondencji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 października 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 709/15 oddalił skargę D. W., J. Wnuka, M. W. i M. W. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]. W toku postępowania skarżących reprezentował pełnomocnik z urzędu - r. pr. P. W.

Wyznaczony pełnomocnik na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu w postępowaniu przed WSA. Jednocześnie złożył wniosek o zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków w wysokości 8,40 zł. Pełnomocnik oświadczył, że na kwotę niezbędnych, udokumentowanych wydatków składają się opłaty pocztowe (2 x 4,20 zł) i przedstawił dwa pocztowe potwierdzania nadania przesyłki poleconej do Sądu z odpłatnością 4,20 zł każde. Jedno z nich potwierdza nadanie przesyłki w dniu 30 kwietnia 2015 r., a drugie w dniu 14 maja 2015 r. Radca prawny P. W. oświadczył, że koszty udzielonej skarżącemu pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części.

Stwierdzono, co następuje:

Ustanowionemu w ramach instytucji prawa pomocy radcy prawnemu przysługuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)

Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Referendarz sądowy nie podzielił stanowiska pełnomocnika, zaprezentowanego w piśmie z 28 kwietnia 2015 r., że pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie za świadczoną przez niego z urzędu pomoc prawną, odrębnie w stosunku do każdego z reprezentowanych przez niego, w tym samym postępowaniu sądowym, skarżących. W takiej sytuacji referendarz (sąd) przyznaje zwrot kosztów w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu jednego pełnomocnika (por. np. uchwala SN z dnia 30 stycznia 2007r III CZP 130/06, publ. OSNC 2008/1/1, Biul.SN 2007/1/15, OSP 2007/12/140, postanowienia SN z dnia 7 kwietnia 2011 r., IV CZ 142/10, LEX nr 785282; postanowienie SN z dnia 16 listopada 2011 r., V CZ 83/11, niepubl.)

W kwestii sposobu dokonania obliczenia samej wysokości wynagrodzenia miał zastosowanie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Ustalona w powyższy sposób opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia (55,20 zł).

Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika o zwrot wydatków tytułem kosztów korespondencji w wysokości 8,40 zł stwierdzić należy, że zakres wydatków profesjonalnego pełnomocnika nie może być rozszerzany na wydatki drobne i zwykle występujące przy okazji prowadzenia procesu sądowego, jak wydatki na korespondencję. Skoro bowiem sporządzanie i wnoszenie przez pełnomocnika pism procesowych w imieniu strony dokonywane jest w ramach pełnomocnictwa do prowadzenia danej sprawy, to wynagrodzenie, które jest mu należne za prowadzenie tej sprawy, obejmuje również wynagrodzenie za czynności polegające na sporządzaniu i składaniu pism procesowych (postanowienie WSA w Lublinie z dnia 10 marca 2005 r., sygn. akt I SA/Lu 611/04, Lex nr 154458, postanowienie NSA z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 31/12).

W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że wniosek pełnomocnika o zwrot kosztów korespondencji jest nieuzasadniony. W ocenie referendarza sądowego przyznane wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji obejmuje również koszty doręczenia wskazanego we wniosku pisma z 28 kwietnia 2015 r. w którym pełnomocnik przedstawił swoje stanowisko w sprawie.

Odnosząc się do wniosku o zwrot kosztów opłaty pocztowej od pisma z dnia14 maja 2015 r. – wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, trzeba zauważyć, że pismo to nie stanowiło rzeczywistej pomocy dla strony, ponieważ było zupełnie nieadekwatne do istniejącego w sprawie stanu rzeczy (tzn. toku postępowania). W związku z tym należało odmówić przyznania wynagrodzenia za tę czynność procesową.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.