Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 221/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 27 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 listopada 2016 roku, nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

H. M. wniosła w dniu 22 marca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 listopada 2016 roku, nr [..], Postanowieniem tym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił H. M. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 czerwca 2012 r., nr [..]. W zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy pouczył skarżącą, że służy jej prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na ww. postanowienie w terminie 30 dni.

Do skargi strona załączyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że nie była w stanie złożyć skargi w terminie, gdyż od dnia 5 marca 2016 r. do połowy stycznia 2017 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim z uwagi na chorobę, która uniemożliwiła jej funkcjonowanie. Wyjaśniła też, że obecnie odbywa długą rehabilitację. Ponadto wskazała, że całodobowo zajmuje się chorym, po ciężkim zawale, w stanie terminalnym, który jest wspomagany przez aparaturę i koncentrator tlenu. Z uwagi na opiekę nad chorym jak i swoją własną chorobę, jest bardzo ograniczona w działaniach, a jednocześnie chce podjąć wszelkie możliwe działania w sprawie. Wniosek nie zawierał załączników.

Zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2017 r. zobowiązano skarżącą do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, w szczególności do wyjaśnienia czy w okresie biegu tego terminu – wynoszącego 30 dni od dnia doręczenia jej zaskarżonego postanowienia organu II instancji, które nastąpiło w dniu 22 listopada 2016 r. – wystąpiła przyczyna stanowiąca przeszkodę do wniesienia skargi, a jeśli tak – do wskazania tej przyczyny oraz uprawdopodobnienia jej wystąpienia, np. poprzez przedłożenie zaświadczenia lekarskiego, zakreślając skarżącej termin 7 dni na wykonanie zobowiązania, pod rygorem rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w oparciu o dotychczasowe twierdzenia skarżącej.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżąca – doprecyzowując przyczyny stanowiące przeszkodę do wniesienia skargi w terminie, w piśmie z dnia 28 czerwca 2017 r. wyjaśniła, że przyczynę niedochowania terminu do wniesienia skargi stanowiła jej choroba, trwająca od 3 marca 2016 r. do 5 stycznia 2017 r. i od 23 marca 2017 r. do chwili obecnej. Do pisma strona załączyła kopie wystawionych dla niej zwolnień lekarskich za okres od 15 października 2016 r. do 5 stycznia 2017 r. Podała także, że może przedłożyć również zwolnienia za okres od 3 marca 2016 r. do 15 października 2016 r.

Kolejnym zarządzeniem z 21 sierpnia 2017 r. pouczono skarżącą, że zgodnie z treścią art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej jako "p.p.s.a.", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wskazano też, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został wysłany pocztą w dniu 22 marca 2017 roku (jest to data wniesienia wniosku do sądu) i zobowiązano skarżącą, aby w terminie 7 dni wykazała zachowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu.

Odpis tego zarządzenia został skarżącej doręczony w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 7 września 2017 roku. Skarżąca powyższego zobowiązania nie wykonała.

Rozpatrując wniosek skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie

(art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Oceniając wniosek skarżącej według powyższych kryteriów Sąd uznał, że jest on spóźniony, ponieważ skarżąca nie zachowała terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z wyjaśnień skarżącej zawartych w piśmie z dnia 28 czerwca 2017 roku wynika bowiem, że przyczyną niedochowania terminu była choroba skarżącej, potwierdzona zwolnieniami lekarskimi, na którym skarżąca przebywała do 5 stycznia 2017 r. Skarżąca powinna była zatem złożyć przedmiotowy wniosek w terminie do dnia 12 stycznia 2017 roku, a uczyniła to dopiero w dniu 22 marca 2017 r., a więc znacznie po upływie

7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 88 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.