Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 485/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt6, art. 52
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 485/11

UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 25 lutego 2011r. M. W. sformułował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. w przedmiocie zasiłku stałego.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. wyjaśnił, iż w dniu 25 lutego 2011 skarżący M. W. złożył odwołanie od decyzji z dnia [...]r., które w dniu 3 marca 2011r. zostało przekazane do rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do przepisu art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Istotne jest, iż samo wniesienia środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 w/w ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl., dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, iż wniesienie skargi do sądu winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem odwołania od decyzji organu I instancji, lecz również zakończeniem postępowania drugoinstancyjnego, poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu.

Analizując akta administracyjne niniejszej sprawy nie sposób nie dostrzec, iż decyzja, która jest przedmiotem skargi do Sądu jest rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Niewątpliwie zatem jest aktem, od którego strona może się odwołać w trybie postępowania administracyjnego do organu drugiej instancji, co też strona uczyniła. Jak wskazał Prezydent Miasta B. w odpowiedzi na skargę skarżący złożył odwołanie od decyzji z dnia [...]r., jednakże w dacie wniesienia skargi do Sądu postępowanie odwoławcze przed organem II instancji tj. przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w P. nie zostało jeszcze zakończone.

Wobec powyższego złożenie skargi do Sądu było przedwczesne i nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji pierwszej instancji.

Zaskarżenie decyzji organu I instancji jest niedopuszczalne z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia (postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 12 lipca 2004r., sygn.akt III SA/Gd 377/04, dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 220387).

W świetle tak ustalonego stanu faktycznego i prawnego Sąd uprawniony był na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.

ar