Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3502/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.J. [...] "S" na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dotacji przypadającej do zwrotu; postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] lipca 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. powiadomił Firmę Ochrona Osób i Mienia " S." we W. o zamiarze wszczęcia kontroli wskazując na jej zakres.

W dniu [...] lipca 2012 r. ZUS poprzez uprawnionego Inspektora Kontroli wydał upoważnienie dla inspektora kontroli w osobie K.T. do przeprowadzenia kontroli w siedzibie płatnika składek S.J. -Ochrona Mienia i Osób we W. wskazując zakres przedmiotowy kontroli oraz datę jej rozpoczęcia i przewidywany okres jej zakończenia czyli 12 dni roboczych od daty doręczenia kontrolowanemu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.

W dniu [...] sierpnia 2012 r. została wszczęta kontrola w ramach, której sprawdzono umowy o dzieło zawarte w 2009 r., ich księgowanie oraz poproszono kontrolowanego o dostarczenie kserokopii wspomnianych umów.

W dniu [...] sierpnia 2012 r. inspektor kontroli sporządziła notatkę służbową, z której wynika, że kontrolowany podmiot upoważnił doradcę podatkowego do reprezentowania go w toku kontroli oraz, że odmówił dostarczenia żądanych kserokopii umów o dzieło żądając pisemnego wniosku oraz odmówił złożenia wyjaśnień na temat ww. umów.

Pismem z [...] sierpnia 2012 r. inspektor kontroli wezwała kontrolowanego do wydania w dniu [...] września 2012 r. uwierzytelnionych kserokopii żądanych uprzednio umów o dzieło oraz w notatce służbowej z tego samego dnia zawarła informację, że: kontrolowany odmówił przyjęcia wezwania do wydania dokumentów, zakwestionował wraz ze swoim pełnomocnikiem prawidłowość wystawienia upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oraz, że zażądano od niego przedstawienia pełnej dokumentacji za lata 2009 – 2011.

W dniu [...] września 2012 r. inspektor kontroli sporządziła wezwanie do płatnika składek (przyjęte przez niego) do przedstawienia w dniu [...] września 2012 r. żądanych uprzednio umów o dzieło i dotyczących ich rachunków. Jednocześnie tego samego dnia inspektor kontroli zwróciła się do ZUS O/W. Wydział Kontroli Płatników Składek o wyrażenie zgody na zmianę terminu zakończenia kontroli do 24 dni roboczych wskazując, że firma jest średnim przedsiębiorcą. Zgoda ta została wyrażona pisemnie tego samego dnia przez uprawnionego Inspektora Kontroli ZUS . W tym stanie rzeczy w dniu [...] września 2012 r. kontrolująca w osobie K.T., pisemnie poinformowała o przedłużeniu kontroli kontrolowany podmiot doręczając mu jednocześnie tego samego dnia stosowne upoważnienie w tym zakresie.

W dniu [...] września 2012 r. pełnomocnik płatnika składek złożył sprzeciw w związku z prowadzeniem kontroli wskazując, że odbywa się ona z naruszeniem przepisów art. 79a ust. 6 pkt 6 i 7 oraz w związku z art. 83 ust. 1, 2 i 3 ustawy o swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej ponieważ termin prowadzenia kontroli nie został skutecznie przedłużony w związku z czym minął, co nakazuje umorzenie postępowania kontrolnego.

Postanowieniem z [...] września 2012 r. ZUS Oddział we W. na podstawie art. 68 ust. 1 pkt 6 oraz art. 92a ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 84c ust. 9 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej oraz art. 124 i 125 k.p.a. postanowił kontynuować prowadzenie kontroli.

Od postanowienia kontrolowany podmiot złożył zażalenie.

Postanowieniem z [...] października 2012 r. Prezes ZUS utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Od postanowienia tego kontrolowany przedsiębiorca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 2579/12 uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] października 2012 r. oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] września 2012 r.

Następnie postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. znak [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych postanowił unieważnić kontrolę realizowaną na podstawie upoważnienia nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r.

Od postanowienia kontrolowany podmiot złożył zażalenie.

Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] na podstawie art. 156 1 pkt 2 w związku z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.) oraz w związku z 83a ust. 2 i art. 83 b ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1442, z późn. zm) Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził nieważność postanowienia z dnia [...] listopada 2013 r. (znak: [...]) o unieważnieniu kontroli realizowanej na podstawie upoważnienia nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. W niniejszej decyzji zawarto pouczenie, że przysługuje od niej, zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, odwołanie do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W..

[...] czerwca 2014 r. S.J. zgodnie z ww. pouczeniem wniósł odwołanie do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W..

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. sygn. akt [...] Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W. uznał się niewłaściwym rzeczowo i sprawę przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jako właściwemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Z wymienionego unormowania prawnego wynika więc jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wyczerpanie środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] wydana na podstawie art. 156 1 pkt 2 w związku z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.) oraz w związku z 83a ust. 2 i art. 83 b ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1442, z późn. zm), w której Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził nieważność postanowienia z dnia [...] listopada 2013 r. (znak:[...]) o unieważnieniu kontroli realizowanej na podstawie upoważnienia nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. W niniejszej decyzji zawarto pouczenie, że przysługuje od niej, zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, odwołanie do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W..

[...] czerwca 2014 r. S.J. zgodnie z ww. pouczeniem wniósł odwołanie do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W..

Z kolei Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. sygn. akt [...] uznał się niewłaściwym rzeczowo i sprawę przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jako właściwemu.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że decyzja z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] została wydana w I instancji w trybie nadzwyczajnym i przysługiwał od niej środek zaskarżenia. Bez znaczenia przy tym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje fakt, że zaskarżona decyzja zawierała błędne pouczenie. Wprawdzie takie błędne pouczenie nie może szkodzić stronie (art. 112 k.p.a.) jednakże okoliczność ta nie może skutkować dopuszczalnością skargi. Byłoby to sprzeczne z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Błędne pouczenie stanowi jedynie okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia od decyzji z dnia [...] maja 2014r.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny, skargę wniesioną na orzeczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wydane w I instancji, uznał za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.