Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 363/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 212 § 1, art. 220
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 18 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2010 rok p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P.C., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia [...] marca 2011 roku nr [...]. Wnosząc skargę skarżący nie uiścił wpisu sądowego, złożył jednakże wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Dnia 15 czerwca 2011 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, k. 18 akt sądowych) na adres do doręczeń wskazany w skardze doręczono P.C. formularz PPF celem uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie tego wniosku na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2011 r. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie w ustawowym terminie 7 dni powyższego braku formalnego.

Po uprawomocnieniu się powyższego zarządzenia, zarządzeniem sędziego z dnia 9 września 2011 r. skarżący P.C. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – stosownie do § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia został doręczony na wskazany w skardze adres do doręczeń dnia 15 września 2011 r. (k. 31 akt). Z ustaleń Sądu wynika, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 31 akt) wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony na adres wskazany przez skarżącego dnia 15 września 2011 roku. Siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia rozpoczął swój bieg z dniem 16 września 2011 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 22 września 2011 roku. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, w terminie tym nie został również skutecznie złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2011 r. wniosek ten został bowiem pozostawiony bez rozpoznania.

Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.