Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 779/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58   par. 1  pkt 3 i  par. 3,  art. 34,  art. 46  par. 1  pkt 4 w zw. z  art. 57  par. 1,  art. 85 oraz  art. 232  par. 1  pkt 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I. J. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 200 (słownie: dwieście 00/100) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

W sprawie skarga na oznaczoną wyżej decyzję, której adresatem jest I. J., została przesłana do Sądu w egzemplarzu nie noszącym podpisu skarżącej. W treści odpowiedzi Dyrektora Izby Skarbowej we W. na skargę podatnika organ zawarł oświadczenie, że ten środek zaskarżenia nie zawiera podpisu skarżącej.

W dniu 2 lipca 2012 r. doręczono skarżącej wezwanie do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania braku formalnego skargi (adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki), pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi w sekretariacie Wydziału I Sądu lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi.

Listem poleconym nadanym na adres Sądu w dniu 12 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego Urzędu Pocztowego) strona skarżąca przesłała podpisany egzemplarz skargi wraz z pismem przewodnim, w którym sformułowała wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi.

Postanowieniem z dnia 18 lipca 2012 r., doręczonym skarżącej w dniu 26 lipca 2012 r. (adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki), odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia wyżej wskazanego braku formalnego skargi. Wraz z powyższym orzeczeniem I. J. otrzymała pouczenie o prawie, trybie i terminie wniesienia zażalenia.

Z akt sprawy wynika, iż postanowienie Sądu z dnia 18 lipca 2012 r. nie stało się przedmiotem środka odwoławczego.

W dniu 4 lipca 2012 r. skarżąca dokonała wpłaty na rachunek bankowy Sądu kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Termin do wniesienia środka odwoławczego od postanowienia z dnia 18 lipca 2012 r. rozpoczynał bieg w dniu 27 lipca 2012 r. i kończył się z upływem dnia 2 sierpnia 2012 r.

Z uwagi na fakt, iż postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie stało się, mimo prawidłowego pouczenia, przedmiotem zażalenia, zyskało ono walor prawomocności.

Mocą art. 83 § 3 ustawy procesowej oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

W konsekwencji należało przyjąć, iż datę skutecznego wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pisma usuwającego brak formalny skargi wskazany w wezwaniu wyznacza moment nadania przesyłki przez skarżącą, zawierającej podpisaną skargę, na adres Sądu, tj. dzień 12 lipca 2012 r.

Stosownie do art. 34 powołanej ustawy strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.

Na podstawie art. 46 § 1 tej samej ustawy każde pismo strony powinno zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich

przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2) oznaczenie rodzaju pisma;

3) osnowę wniosku lub oświadczenia;

4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;

5) wymienienie załączników.

Z akt sprawy wynika, iż wniesiona do Sądu skarga nie nosiła podpisu strony skarżącej.

Brak podpisu strony wymaganego przez art. art. 46 § 1 pkt 4) w zw. z art. 57 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec którego niemożliwe było stwierdzenie, czy skargę wniosła wskazana w jej nagłówku I. J., adresat zaskarżonej decyzji, jako brak formalny skargi podlegał usunięciu w trybie art. 49 § 1 tej ustawy.

W oparciu o uregulowanie wynikające z art. 85 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, Sąd zobligowany był przyjąć, iż brak formalny skargi dotyczący podpisu I. J. pod skargą nie został uzupełniony, gdyż podpisany egzemplarz tego środka zaskarżenia został dostarczony do Sądu po upływie wskazanego w wezwaniu terminu.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) oraz § 3 ustawy procesowej skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd, natomiast postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak pkt 1. w sentencji postanowienia.

Orzeczenie zawarte w pkt 2. sentencji znajduje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1) i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.