Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1474/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ NSA Małgorzata Wolska Protokolant sekretarz sądowy Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2015 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Podaniem z dnia 24 sierpnia 2014 r. MG zwróciła się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w o ustalenie prawa do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka AG.

Decyzją z dnia [.] sierpnia 2014 r. nr [.], Wójt Gminy [.] odmówił wnioskodawczyni przyznania żądanego świadczenia z uwagi na to, że nie pozostawała ona pod opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu, czym nie spełniła wymagania określonego w art. 15b ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1456 z późn. zm.). Pomimo spełnienia kryterium dochodowego pod opieką taką pozostawała dopiero od tygodnia 19.

W odwołaniu od powyższej decyzji MG zarzuciła, że nie mogła wcześniej zgłosić się do lekarza, ponieważ sama nie wiedziała, że jest w ciąży. W tym okresie miała problemy rodzinne związane m.in. z ciężką chorobą i śmiercią ojca. Karmiła również piersią inne dziecko i nie miała owulacji.

Po rozpatrzeniu ww. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [.] decyzją z dnia [.] września 2014 r. nr [.], utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając ustalenia organu I instancji.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie MG zarzuciła organom niedostateczne wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, nieuwzględnienie trudnej sytuacji, w której się znajdowała, które uniemożliwiły spełnienie wymagania pozostawania pod opieką od 10 tygodnia ciąży. W jej ocenie przepisy ustawy określające takie wymagania naruszają zasadę równości wobec prawa kobiet w ciąży, ponieważ kwestia pozostawania pod opieką medyczną ma znaczenie drugorzędne wobec kwestii pomocy materialnej dla matki i narodzonego dziecka. Poza przedstawieniem argumentacji zawartej w odwołaniu dodała, że w dniu przyjazdu do Polski z Włoch, gdzie przebywała, była w ciąży dłużej niż 10 tygodni, więc i tak nie mogłaby spełnić ustawowego wymagania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [.] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U z 2014, poz. 1647). Zakres kontroli wyznacza art. 134 p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 p.p.s.a Sąd oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w czasie pobytu we Włoszech skarżąca MG 1 października 2012 r. zawarła związek małżeński z BM. Skarząca we Wąłszech w dniu 16 stycznia 2013 r. urodziła syna BS, a 15 marca 2014 r. w [.] również syna AOG. W aktach znajduje sie zaświadczenie położnej KW z dnia [.] sierpnia 2014r. potwierdzające zostawania kobiety pod opieką medyczną, z treści którego wynika, że w pierwszym trymeście ciąży skarżąca nie pozostawała pod opieką lekarską. W odwołaniu do Samorządowego Kolegium odwoławczego skarżąca sam przyznała, że do lekarza zgłosiła się w 19 tygodniu ciąży. W skardze wyjaśniła, że do Polski przyjechała początkiem sierpnia 2013 r. z powodu choroby ojca, który zmarł 19 sierpnia 2013 r.

Podstawa prawną zaskarżonej decyzji jest art. 15b ustawy z dnia 28 listopada 2013 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 ze zm.) zwana dalej ustawą. Zgodnie z ust. 5 tej ustawy jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenie dziecka, o której mowa w ust. 1 to jest w wysokości 1000 zł na każde, przysługuje, jeżeli kobieta pozostawała pod opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu. Minister Zdrowia w rozporządzeniu z dnia 14 września 2010 r. w sprawie formy opieki medycznej nad kobietą w ciąży, uprawniającej do dodatku z tytułu urodzenia dziecka oraz wzoru zaświadczenia potwierdzającego pozostawanie pod tą opieką (Dz. U. nr 183, poz. 1234) określa formę pozostawania pod opieką medyczną kobiety nie później niż od 10 tygodnia ciąży, przez którą należy rozumieć świadczenia zdrowotne udzielone w związku z ciążą w ramach; podstawowej opieki zdrowotnej; ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych, leczenia szpitalnego, a wymienione świadczenia są udzielane przynajmniej raz w każdym trymestrze ciąży (§ 1 i § 2 ust. 2).

Z materiału dowodowego wynika, że skarżąca nie korzystała w okresie od 10 tygodnia ciąży z opieki medycznej w formach wyżej opisanych.

Przepis art. 15 b ustawy, jak słusznie zauważyło Kolegium nie jest przepisem uznaniowym i nie wprowadza żadnych wyjątków w zakresie wydłużenia terminu poza 10 tydzień ciąży dla objęcia opieką medyczną kobiety, skutkujące przyznaniem jednorazowej zapomogi z tytułu rodzenia dziecka. W rozpoznawanej sprawie organy orzekające prawidłowo uznały, że nie został spełniony warunek określony w art. 15b ust. 5 ustawy. Data pierwszej wizyty lekarskiej miała miejsce po 10 tygodniu ciąży. Bez wpływu na wynik sprawy jest data wyjazdu z Woch jak i sytuacja rodzinna skarżącej.

Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.