Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 752/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-07-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 28 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2017 roku nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku - postanawia – Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Opisaną w sentencji decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] orzekającą o obowiązku zwrotu przez K. K. (dalej w skrócie: "skarżąca") nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych.

W skardze na w/w decyzję, skarżąca zawarła również wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek ten nie został uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej w skrócie: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 Ppsa. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku strony skarżącej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Odnosząc powyższe rozważania na stan niniejszej sprawy należy podkreślić, że skarżąca poza złożeniem wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej w żaden sposób nie wykazała na czym konkretnie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków miałoby polegać.

Skoro zatem nie zostały wykazane ustawowe przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.