Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1999/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi I. Spółka jawna K. U., K. R. z siedzibą w P. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wydania warunkowego świadectwa zgodności dla oprogramowania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1999/12

U Z A S A D N I E N I E

I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] (dalej "zaskarżoną decyzją") Minister Pracy i Polityki Społecznej (dalej "Minister"), po ponownym rozpatrzeniu na wniosek I. Spółka jawna K. U., K. R. (dalej "skarżąca") sprawy zakończonej decyzją Ministra z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wydania warunkowego świadectwa zgodności, utrzymał własną decyzję w mocy.

II. Zaskarżona decyzja Ministra z dnia [...] czerwca 2012 r. zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy:

1. Wnioskiem z dnia [...] marca 2011 r. skarżąca zgłosiła system informatyczny N. (dalej "oprogramowanie") do procedury zgodności zgodnie z § 8 ust.1 rozporządzenia Ministra z dnia 22 czerwca 2010 r. w sprawie systemów teleinformatycznych stosowanych do realizacji zadań w zakresie świadczeń z funduszu alimentacyjnego w urzędach administracji publicznej (Dz.U. nr 118, poz.798), dalej "rozporządzenia").

2. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., wydaną po przeprowadzeniu procedury zgodności, Minister wydał skarżącej warunkowe świadectwo zgodności na okres 6 miesięcy od dnia wydania decyzji dla oprogramowania N. wersja G. na poziom organizacyjny G. (dalej "świadectwo warunkowe).

3. Skarżąca wniosła do Ministra o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] kwietnia 2012 r.

III. Rozpatrzywszy zaskarżoną obecnie decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. sprawę ponownie, Minister utrzymał własną decyzję w mocy.

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie, Minister wskazał w szczególności, co następuje:

1. Uwzględniając §12 ust.6 rozporządzenia Minister zastosował rozszerzoną procedurę zgodności dla przedmiotowego oprogramowania.

2. Instalacji oprogramowania dokonał Producent oprogramowania.

3. Testy rozpoczęły się 14 marca 2012 r. i trwały do 20 marca 2012 r.

4. Zgodnie z §12 ust.2 rozporządzenia podczas przeprowadzonych testów oprogramowania obecny był przedstawiciel skarżącej, który brał czynny udział w postępowaniu.

5. Przy piśmie z dnia 30 marca 2012 r. przekazano skarżącej raport z przeprowadzonego testu zgodności oprogramowania, w którym zawarto opis ujawnionych błędów. Przy każdym opisie błędu zamieszczono informację, na podstawie którego zapisu z wersji 1.01 opisu systemu dla systemów teleinformatycznych stosowanych do realizacji zadań w zakresie świadczeń z funduszu alimentacyjnego w urzędach administracji publicznej, błąd/problem testowy został zgłoszony.

6. W piśmie z dnia 5 kwietnia 2012 r. skarżąca zgłosiła zastrzeżenia do raportu.

7. Wbrew zarzutom sformułowanym przez skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister nie dokonywał "retestów" zgłoszonych uchybień, a jedynie weryfikował zastrzeżenia skarżącej zgłoszone pismem z dnia 5 kwietnia 2012 r. W sytuacji, w której Minister nie dysponował nową wersją przedmiotowego oprogramowania, nie mógł przeprowadzać retestów zgłoszonych błędów w nowej wersji oprogramowania.

8. Na podstawie raportu z przeprowadzonego testu oprogramowania, jak również po analizie zastrzeżeń zgłoszonych do raportu przez wnioskodawcę Minister przekazał wnioskodawcy w piśmie z dnia 12 kwietnia 2012 r. informację o zakwalifikowaniu oprogramowania do warunkowego świadectwa zgodności oraz informację o tym, iż formalna decyzja w tej sprawie zostanie przesłana do firmy w terminie późniejszym.

9. Wbrew zarzutom sformułowanym przez skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pracownik organu, A. Z. była obecna w pracy podczas testów oprogramowania (tj. w dniach 13-20 marca 2012 r.).

10. W wyniku testowania oprogramowania w ramach procedury zgodności stwierdzono nieznaczne uchybienia pomiędzy funkcjonalnością oprogramowania a obowiązującą wersją 1.01 opisu systemu dla systemów teleinformatycznych stosowanych do realizacji zadań w zakresie świadczeń z funduszu alimentacyjnego w urzędach administracji publicznej, co zgodnie z § 21 ust. 1 rozporządzenia kwalifikuje oprogramowanie do wydania warunkowego świadectwa zgodności.

11. Uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji zawierało wszystkie wymagane elementy. Wobec wykazanych wyżej okoliczności sprawy nie doszło do naruszenia podstawowych zasad postępowania. Organ administracyjny dokonał weryfikacji zastrzeżeń strony. Strona brała czynny udział w postępowaniu, zebrano i rozpatrzono cały materiał dowodowy.

IV. Skarżąca wniosła do Sądu skargę na decyzję Ministra.

W skardze podniesiono przeciwko decyzji następujące zarzuty:

1. naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, mającego istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art.7 i 8 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich czynności, niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, tj. nierozpatrzenie zastrzeżeń i wyjaśnień złożonych przez skarżącą do Raportu z procedury w pełnym zakresie,

b) art.10 k.p.a. poprzez niezapewnienie skarżącej czynnego udziału we wszystkich stadiach postępowania,

c) art.11 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie przesłanek, jakimi kierował się organ przy wydawaniu decyzji, w tym w szczególności niewyjaśnienie dlaczego organ nie przyjął wyjaśnień skarżącej do wskazanych w Raporcie uchybień, innych niż uchybienie o identyfikatorze "738" kategorii "3", które organ przyjął,

d) art.12 k.p.a. poprzez przewlekłe prowadzenie postępowania, trwające ponad rok,

e) art.77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie w sposób wszechstronny całego materiału dowodowego, w tym stanowiska skarżącej co do rzekomych uchybień,

f) art.107 § 3 k.p.a. poprzez brak pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji, w tym w szczególności niewyjaśnienia dlaczego organ nie przyjął wyjaśnień skarżącej do wskazanych w Raporcie uchybień, innych niż uchybienie o identyfikatorze "738" kategorii "3", które organ przyjął.

2. naruszenia przepisów prawa materialnego:

a) §16 ust.2 rozporządzenia w sprawie systemów teleinformatycznych poprzez przeprowadzenie ponownych testów oprogramowania przy braku obligatoryjnej obecności producenta lub jego przedstawiciela oraz braku zawiadomienia skarżącej o przeprowadzaniu ponownych testów oprogramowania,

b) §18 ust.2 w związku z §12 ust.6 rozporządzenia poprzez wydanie decyzji bez uwzględnienia wniesionych przez skarżącą wyjaśnień i zastrzeżeń,

c) §20 ust.1 pkt 1 rozporządzenia poprzez niewydanie świadectwa zgodności na czas nieokreślony pomimo zaistnienia wszelkich przesłanek determinujących jego wydanie na czas nieokreślony,

d) §21 rozporządzenia poprzez wydanie warunkowego świadectwa zgodności pomimo braku uchybień i problemów związanych z funkcjonowaniem oprogramowania.

Uzasadniając podniesione zarzuty, skarżąca podniosła, co następuje:

1. Wydanie skarżącej warunkowego świadectwo zgodności jest równoznaczne z odmówieniem skarżącej wydania świadectwa zgodności na czas nieokreślony. W sprawie bezspornym jest natomiast, że w świetle § 20 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia skarżąca spełniała wszystkie warunki niezbędne do uzyskania świadectwa zgodności na czas nieokreślony.

2. Sprawa została rozstrzygnięta przez organ administracji z naruszeniem zasady szybkości postępowania, przewidzianej w art.12 k.p.a.

Należy bowiem podkreślić, że:

a) Zgodnie z dyspozycją art.12 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.

b) Załatwienie niniejszej sprawy zajęło organowi ponad rok. Wniosek o przeprowadzenie procedury zgodności dla oprogramowania został złożony przez skarżącą w dniu [...] marca 2011 roku, natomiast decyzja w niniejszej sprawie wydana została dopiero dnia [...] kwietnia 2012 roku. W dobie rozwoju systemów teleinformatycznych upływ czasu negatywnie wpływa na ich aktualność i kompatybilność z innymi powszechnie dostępnymi oprogramowaniami. Wobec powyższego zasada szybkości postępowania miała w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym szczególne znaczenie.

c) Niewiarygodnie brzmią twierdzenia Ministra, że czas załatwienia niniejszej sprawy wyniknął z faktu, iż wniosek skarżącej wpłynął do organu w dniu [...] marca 2011 roku, a procedurę zgodności przeprowadza się zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia w kolejności wpływu wniosków do urzędu. Stwierdzić bowiem należy, że przeprowadzenie testów oprogramowania, które było najistotniejszym elementem postępowania, miało miejsce w dniach 13 – 20 marca 2012 roku, a zatem niemal po upływie roku od dnia złożeniu wniosku.

4. Minister rażąco naruszył art. 10 k.p.a., nakładający na organy administracji obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym.

Należy bowiem podkreślić, że:

a) Przepis paragrafu 16 ust.2 rozporządzenia stanowi, iż w czasie trwania testów oprogramowania wymagana jest obecność producenta albo jego przedstawiciela. Przepis przewiduje zatem obowiązkową obecność wymienionych podmiotów w czasie przeprowadzania testów i nie dopuszcza wyjątków w tej materii. Obecność producenta albo jego przedstawiciela ma umożliwić im, zgodnie z regulacją § 16 ust.3 rozporządzenia, udzielanie wszelkich informacji w trakcie przeprowadzania testu oprogramowania w sprawach związanych ze sposobem jego obsługi.

b) W świetle pisma organu z dnia 7 marca 2012 roku, instalacja oprogramowania odbyła się dnia 13 marca 2012 noku, zaś testy oprogramowania rozpoczęły się w dniu 14 marca 2012 roku i trwały przez kolejnych sześć dni. Podczas instalacji oraz testów obecny był przedstawiciel producenta Pan R. K..

c) Raport procedury zgodności skarżąca otrzymała wraz z pismem z dnia 30 marca 2012 roku.

d) Pomimo uzyskania stosownego raportu, przeprowadzone zostały ponownie tzw. "retesty" oprogramowania, która to procedura jest nieznana rozporządzeniu. Przeprowadzenie "retestów" (ponownych testów oprogramowania) odbyło się pod nieobecność producenta albo jego przedstawiciela.

e) Niezapewnienie udziału przedstawicielowi skarżącej przy przeprowadzaniu retestów stoi w sprzeczności z art. 10 k.p.a., zobowiązującym organy administracji publicznej do zapewnienia zapewnić stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

f) Zapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu oznacza, że organ administracji jest zobowiązany do informowania strony z odpowiednim wyprzedzeniem o dokonywanych czynnościach procesowych ( por. wyrok NSA ż 12 września 2000 r., III SA 1082/00 - Lex nr 47981).

g) Skarżąca została poinformowana o przeprowadzeniu retestów post factum, pismem z dnia [...] kwietnia 2012 roku.

h) Naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu stanowi przesłankę wznowienia postępowania, bez względu na to, czy uchybienie to miało, czy też nie miało wpływu na wynik sprawy (zob. np. wyrok NSA z 25 marca 1998 r., IV SA 1040/96 - Lex nr 45177; wyrok NSA z 26 stycznia lim r., III SA 979/98- LexPolonica nr 345072).

i) Nie można podzielić argumentacji organu, iż obecność producenta nie może mieć wpływu na wynik testów.

j) Organ nie dysponuje uprawnieniami do oceny a priori tej okoliczności, czy obecność przedstawiciela skarżącej mogła mieć wpływ na wynik sprawy, czy też nie.

k) Poważne wątpliwości budzi stwierdzenie organu, iż nie przeprowadził on "retestów" zgłoszonych uchybień, a jedynie weryfikował zastrzeżenia producenta zgłoszone pismem nr [...] z dnia 5 kwietnia 2012 roku. Trudno bowiem wyobrazić sobie dokonywanie weryfikacji uchybień oprogramowania komputerowe w innej formie, aniżeli ponowne testy oprogramowania, wobec czego obecność producenta lub jego przedstawiciela przy ich przeprowadzaniu była konieczna.

l) Obligatoryjność udziału strony w postępowaniu nie obejmuje jedynie postępowania głównego, lecz rozciąga się również na wszelkie formy postępowania uzupełniającego. Jak bowiem wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 marca 1989 roku, jeżeli organ odwoławczy przeprowadza w sprawie uzupełniające postępowanie, to zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. w zawiązku z art. 40 k.p.a. przed wydaniem decyzji zobowiązany jest umożliwić stronom wypowiedzenie się co do zebranych dodatkowo dowodów i materiałów (SA/Kr 1 P/89 (niepubl), cyt. za: B. Adamiak; J. Borkowski, kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, s. 88).

ł) W niniejszej sprawie nie zachodziła żadna z okoliczności uzasadniająca zastosowanie wyjątków od zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu. Dopuszczalność prowadzenia postępowania bez czynnego udziału strony w postępowaniu jest wyjątkiem od zasady ogólnej, a zatem jako wyjątek podlega ścisłej wykładni. Podkreślić należy, iż naruszenie zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu jest kwalifikowaną) wadą procesową, co w niniejszej sprawie bez wątpienia miało miejsce.

5. Poważne wątpliwości budzi również treść raportu.

a) Pracownikami organu obecnymi podczas instalacji oprogramowania byli A. G. oraz T. R., podczas gdy osobami zgłaszającymi problemy w raporcie byli T. R. oraz A. Z. Trudno jest uznać, aby osoba nie uczestnicząca faktycznie w badaniu oprogramowania posiadała wiedzę odpowiednią do wydania prawidłowej decyzji.

b) Pismem z dnia 5 kwietnia 2012 roku skarżąca wniosła do raportu zastrzeżenia oraz wyjaśnienia na zasadzie § 12 ust. 3 rozporządzenia. W piśmie tym skarżąca ustosunkowała się do każdego ze wskazanych w raporcie problemów.

c) Minister nie odniósł się w żaden sposób do wskazanych wyżej zastrzeżeń oraz wyjaśnień, wydając warunkowe świadectwo zgodności.

d) W świetle powyższego niewiarygodne jest twierdzenie organu, iż dokonał weryfikacji zastrzeżeń strony, skoro powyższa konstatacja nie znajduje odzwierciedlenia w stosownej dokumentacji.

e) Powyższe należy uznać za niepodjęcie przez organ wszystkich niezbędnych czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (naruszenie art. 7 k.p.a. i art. 8 k.p.a.) oraz nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, w tym stanowiska skarżącej odnośnie zgłoszonych uchybień (naruszenie art.77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a.). Powyższe uchybienia, w powiązaniu z niedopuszczeniem skarżącej do udziału w postępowaniu, doprowadziło do wydania decyzji w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, czego efektem było wydanie warunkowego świadectwa zgodności na czas określony, podczas gdy skarżąca spełniła wszystkie wymagane prawem warunki, upoważniające skarżącą do uzyskania świadectwa zgodności na czas nieokreślony.

f) Stanowisko skarżącej odnośnie spełnienia wymagań do uzyskania świadectwa zgodności na czas nieokreślony potwierdza ekspertyza z dnia 12 lipca 2012 roku, sporządzona przez rzeczoznawcę, członka Izby Rzeczoznawców Polskiego Towarzystwa Informatycznego zawierająca analizę wykazanych przez MPiPS w raporcie błędów; i uchybień dotyczących opracowanego przez skarżącą oprogramowania.

g) Z ekspertyzy wynika, iż usunięcie nieistotnych braków w programie i dokumentacji przyczyni się do podniesienia estetyki programu i komunikatywności dokumentacji, niemniej jednak żaden z podniesionych zarzutów nie dyskwalifikuje omawianego programu jako możliwego już w obecnej postaci do użycia do realizacji przewidzianych zadań. Sama przesłanka o charakterze estetycznym, nie zaś merytorycznym nie może dyskwalifikować oprogramowania.

V. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

VI. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wchodzi więc tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), cytowanej dalej jako “p.p.s.a.", wynika, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Oznacza to, że sąd dokonuje oceny zaskarżonego aktu mając na uwadze wszelkie aspekty sprawy, nie zaś jedynie argumentację podniesioną przez skarżącą stronę.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Ministra decyzja odpowiada prawu.

Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art.145 § 1 p.p.s.a.

W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził.

VII. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji Ministra prowadzi do wniosku, że w sprawie spełnione zostały przesłanki do wydania skarżącej warunkowego świadectwa zgodności, o którym mowa w par.20 ust.1 pkt 2 lit.a rozporządzenia.

VIII. Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie:

1. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut niedostatecznego wyjaśnienia w postępowaniu administracyjnym stanu faktycznego sprawy, który skarga łączy w szczególności z nierozpatrzeniem przez organ zastrzeżeń i wyjaśnień złożonych przez skarżącą do Raportu z procedury w pełnym zakresie. W ocenie skarżącej powyższe jest równoznaczne z naruszeniem przez organ art.7, 8, 11, 77 par.1, 80, 107 par.3 k.p.a. oraz §18 ust.2 w związku z §12 ust.6 rozporządzenia poprzez wydanie decyzji bez uwzględnienia wniesionych przez skarżącą wyjaśnień i zastrzeżeń.

Obowiązki organu, związane z przekazaniem producentowi wyników testu oprogramowania oraz umożliwieniem temu podmiotowi zajęcia w tym przedmiocie stanowiska reguluje § 18 rozporządzenia.

Stosownie do powyższego:

(-) Po zakończeniu testu oprogramowania sporządza się raport z przebiegu testu oprogramowania, który niezwłocznie przekazuje się producentowi (§ 18 ust.1).

(-) Do raportu, o którym mowa w ust. 1, mają odpowiednio zastosowanie przepisy § 12 ust. 3, 4 i 6 (§ 18 ust.2 rozporządzenia).

(-) Producent w terminie 7 dni od dnia otrzymania raportu może złożyć wyjaśnienia lub zgłosić umotywowane zastrzeżenia do wniosków w nim zawartych (§18 ust.2 w związku z §12 ust.3 rozporządzenia).

(-) Niezgłoszenie wyjaśnień lub zastrzeżeń w terminie, o którym mowa w ust. 3, uznaje się za potwierdzenie wniosków zawartych w raporcie (§18 ust.2 w związku z §12 ust.4 rozporządzenia).

(-) W oparciu o wnioski zawarte w raporcie, o którym mowa w ust. 2, a także wniesione wyjaśnienia lub zgłoszone zastrzeżenia producenta, minister wydaje świadectwo zgodności, odmawia wydania świadectwa zgodności albo informuje producenta o zastosowaniu procedury rozszerzonej (§18 ust.2 w związku z §12 ust.6 rozporządzenia).

Obowiązki powyższe zostały przez organ wypełnione.

Z akt kontrolowanego postępowania wynika zatem, co następuje:

(1). Procedurę zgodności oprogramowania przeprowadzono w dniach 13 – 20 marca 2012 r.

(2). Pismem z dnia 30 marca 2012 r., doręczonym skarżącej w dniu 5 kwietnia 2012 r., Minister poinformował skarżącą o zakończeniu procedury zgodności oprogramowania, wskazując że w oprogramowaniu stwierdzono 13 nieprawidłowości. W załączeniu do pisma przekazano skarżącej raport z przeprowadzonej procedury zgodności, informując skarżącą o prawie do złożenia w terminie siedmiu dni od otrzymania raportu wyjaśnień lub umotywowanych zastrzeżeń.

(3). W raporcie zawarto szczegółowy opis wszystkich 13 nieprawidłowości.

(4). Pismem z dnia 5 kwietnia 2012 r. skarżąca wniosła umotywowane zastrzeżenia i wyjaśnienia do raportu, kwestionując prawidłowość stanowiska organu.

(5). Zgłoszone przez skarżącą zastrzeżenia i wyjaśnienia zostały rozpatrzone przez organ. Szczegółowa analiza poszczególnych zarzutów skarżącej została zawarta w dokumencie – notatce służbowej noszącej tytuł "Weryfikacja odpowiedzi firmy I. po przeprowadzonej procedurze zgodności oprogramowania N. wersja G.".

(6). We wnioskach końcowych dokumentu uznano wyjaśnienie skarżącej odnośnie jednego błędu 3 o nr id 738.

(7). O rozstrzygnięciu w powyższy sposób zastrzeżeń i wyjaśnień skarżącej Minister poinformował ten podmiot pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r., stwierdzając że oprogramowanie zakwalifikowało się do warunkowego świadectwa zgodności a decyzja w tej kwestii zostanie wydana w późniejszym terminie. Akceptując wyjaśnienia skarżącej, dotyczące jednego z uchybień, Minister wskazał, że pozostałe, stwierdzone w raporcie uchybienia należy usunąć nie później niż 30 dni przed upływem terminu ważności wyznaczonym w warunkowym świadectwie zgodności i przedstawić oprogramowanie do powtórnej procedury zgodności.

Przedstawiony powyżej przebieg postępowania wyjaśniającego upoważnia zdaniem Sądu do uznania, że stan faktyczny sprawy został przez organ wyjaśniony w sposób wyczerpujący. Organ, dochowując w tym zakresie stosownych przepisów rozporządzenia, wskazał w precyzyjny sposób w raporcie zastrzeżenia do przedstawionego oprogramowania, umożliwił skarżącej odniesienie się do wniosków raportu, a następnie rozważył stanowisko skarżącej, uznając jej racje w odniesieniu do jednego z wymienionych w raporcie uchybień. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, że w kontrolowanym postępowaniu nie dokonano wnikliwej i wszechstronnej oceny przedmiotowego oprogramowania.

Odnośnie zarzutu skargi, kwestionującego dopuszczalność zgłoszenia przez A. Z., pracownika Departamentu Informatyki Ministerstwa, uwag w raporcie, podkreślić należy, że rozporządzenie nie reguluje szczegółowych zasad wyznaczania przedstawicieli organu do przeprowadzenia procedur zgodności oraz pełnienia przez te osoby swoich obowiązków. W świetle powyższego brak podstaw do uznania, że wymieniony w skardze pracownik nie był upoważniony do udziału w sporządzaniu raportu. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, w oparciu o treść zaskarżonej decyzji, że brak jest podstaw do uznania, że wspomniany pracownik nie był obecny podczas testów oprogramowania (zgodnie z twierdzeniem Ministra pracownik ten, w dniach przeprowadzania testów, pełnił swoje obowiązki).

Brak podstaw do uznania, że przedłożona przez stronę ekspertyza z dnia 12 lipca 2012 roku, sporządzona przez rzeczoznawcę, członka Izby Rzeczoznawców Polskiego Towarzystwa Informatycznego, podważa ustalenia organu. Ekspertyza ta nie uwzględnia bowiem raportu ze zgłoszonych problemów testowych po przeprowadzeniu testów w ramach procedury zgodności. Jest ona zatem niepełna.

2. Nie ma podstaw do uznania, że w postępowaniu administracyjnym naruszono art.10 k.p.a., czy też par.16 ust.2 rozporządzenia stanowiący, iż w czasie trwania testów oprogramowania wymagana jest obecność producenta albo jego przedstawiciela.

Z par.16 ust.2 rozporządzenia wynika, że w czasie trwania testów oprogramowania wymagana jest obecność producenta albo jego przedstawiciela. Zgodnie z par.16 ust.3 rozporządzenia producent albo jego przedstawiciel, o których mowa w ust. 2, udzielają wszelkich informacji w trakcie przeprowadzania testu oprogramowania w sprawach związanych ze sposobem obsługi testowanego oprogramowania.

Instalacji przedmiotowego oprogramowania dokonano w dniu 13 marca 2012 r. Testy rozpoczęły się w dniu 14 marca 2012 r. i trwały do 20 marca 2012 r. Niespornym jest, że podczas przeprowadzonych testów oprogramowania obecny był przedstawiciel skarżącej R. K..

Skarga zarzuca organowi, że po sporządzeniu i doręczeniu skarżącej raportu zostały przeprowadzone tak zwane "retesty oprogramowania", która to procedura jest nieznana rozporządzeniu i przy której przeprowadzeniu udziału przedstawicielowi skarżącej nie zapewniono.

Z wyjaśnień organu wynika, że nie dokonywał on retestów oprogramowania, a wyłącznie, w związku ze zgłoszeniem przez skarżącą zastrzeżeń do raportu w piśmie z dnia 5 kwietnia 2012 r., weryfikował te zastrzeżenia.

Organ wyjaśnił również, że w świetle literatury związanej z testowaniem oprogramowania, tj. "Słownika terminów testowych dla poziomu podstawowego i zaawansowanego (v. 2.02)", który jest podstawą dla osób testujących oprogramowanie do zdania egzaminu na certyfikowanego testera (ISTQB) terminem "retesty" określa się testowanie polegające na uruchomieniu przypadków testowych, które podczas ostatniego uruchomienia wykryły błędy, w celu sprawdzenia poprawności naprawy." W świetle powyższej definicji Minister nie mógł przeprowadzić w niniejszej sprawie "retestów" postępowania, albowiem nie dokonywano naprawy błędów wykrytych podczas testów w ramach procedury zgodności. "Retest" oprogramowania może nastąpić wtedy, gdy producent oprogramowania, po przeprowadzeniu testu w ramach procedury zgodności zgłosi się ponownie do procedury zgodności, naprawiając wcześniej wykryte błędy, w której to procedurze organ powinien zapewnić stronie czynny udział.

Z powyższego wynika, że czynnością, którą skarżąca traktuje jako retestowanie przedmiotowego oprogramowania przez organ, było uruchomienie oprogramowania w celu zweryfikowania przez organ zastrzeżeń zgłoszonych przez stronę w piśmie z dnia 5 kwietnia 2012 r.

W związku z powyższym należy stwierdzić, co następuje:

(1). Rozporządzenie reguluje sposób przeprowadzania, w ramach procedury zgodności, testów oprogramowania, zapewniając przy testowaniu oprogramowania udział jego producentowi (art.16 ust.2 rozporządzenia).

(2). Rozporządzenie nie reguluje natomiast tego, w jaki sposób organ rozpatruje wyjaśnienia lub zastrzeżenia zgłoszone przez producenta do raportu na podstawie par.12 ust.3 rozporządzenia, stanowiąc jedynie w par.12 ust.6 rozporządzenia, że w oparciu o wniesione wyjaśnienia lub zgłoszone zastrzeżenia producenta (a także w oparciu o wnioski zawarte w raporcie) minister wydaje świadectwo zgodności, odmawia wydania świadectwa zgodności albo informuje producenta o zastosowaniu procedury rozszerzonej.

(3). W szczególności stwierdzić należy, że rozporządzenie nie przewiduje, aby przy rozpatrywaniu wyjaśnień lub zastrzeżeń producenta do raportu niedopuszczalnym było uruchamianie przez organ oprogramowania, czy też, że przy takim uruchomieniu konieczny jest udział producenta, tak jak miało to miejsce przy testowaniu oprogramowania w ramach procedury zgodności (art.16 ust.2 rozporządzenia) .

(4). W świetle powyższego nie można uznać, że przy rozpatrywaniu wyjaśnień lub zastrzeżeń skarżącej do raportu, zgłoszonych w piśmie z dnia 5 kwietnia 2012 r., doszło do naruszenia przepisów rozporządzenia.

(5). Nie można również przyjąć, że niezapewnienie udziału skarżącej przy rozpatrywaniu wyjaśnień lub zastrzeżeń skarżącej do raportu, naruszało art.10 k.p.a.

(6). Zgodnie z art.10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

(7). Obowiązku zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym nie należy utożsamiać z obowiązkiem zapewnienia tego udziału przy każdej czynności organu, związanej z prowadzeniem postępowania. Nie ulega wątpliwości, że organ jest zobowiązany do poinformowania stron postępowania o każdej podjętej przez siebie czynności procesowej, a do zapewnienia stronom bezpośredniego udziału – przy dokonywaniu czynności dowodowych (w szczególności przy dokonywania oględzin, czy też przesłuchiwaniu świadków). Powyższe jednakże nie rozciąga się na czynności organu, związane z rozpatrywaniem i oceną już zebranego i znanego stronie materiału dowodowego. Oczywiście wynik tych czynności, w postaci oceny organu odnośnie stanu faktycznego sprawy oraz jego kwalifikacji prawnej, musi być stronie zakomunikowany (decyzją administracyjną).

(8). W świetle powyższego uznać należy, że uruchomianie przez organ przedmiotowego oprogramowania w związku z koniecznością odniesienia się do wyjaśnień lub zastrzeżeń skarżącej do raportu, zgłoszonych w piśmie z dnia 5 kwietnia 2012 r., było czynnością podjętą w ramach rozpatrywania i oceny już zebranego i znanego stronie materiału dowodowego, poprzedzającą wydanie decyzji. Czynność ta, nie prowadząca do powstania nowego materiału dowodowego, nie wymagała zapewnienia udziału w niej skarżącej na podstawie art.10 par.1 k.p.a.

3. W odniesieniu do zarzutu naruszenia przez organ art.12 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sprawie w sposób przewlekły, wskazać w pierwszej kolejności należy, że co do zasady, sam fakt ewentualnej zwłoki organu administracji w rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej nie stanowi przesłanki do uchylenia przez sąd administracyjny wydanego ze zwłoką orzeczenia. Podkreślenia wymaga, że środki prawne, przysługujące stronie postępowania administracyjnego wobec bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania wskazuje art.3 par.2 pkt 8 p.p.s.a. (skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania). W tej sytuacji rozpatrywanie zarzutów obecnie rozpatrywanej skargi, nie będącej skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania (a na decyzję Ministra), w zakresie przewlekłości postępowania, jest bezprzedmiotowe.

4. Brak podstaw do podzielenia zarzutów skargi odnośnie:

(-) naruszenia przez Ministra §20 ust.1 pkt 1 rozporządzenia poprzez niewydanie świadectwa zgodności na czas nieokreślony pomimo zaistnienia wszelkich przesłanek determinujących jego wydanie na czas nieokreślony,

(-) naruszenia przez Ministra §21 rozporządzenia poprzez wydanie warunkowego świadectwa zgodności pomimo braku uchybień i problemów związanych z funkcjonowaniem oprogramowania.

W toku postępowania administracyjnego zostało wykazane w sposób nie budzący wątpliwości, że przedmiotowe oprogramowanie spełnia warunki do uzyskania warunkowego świadectwa zgodności, albowiem zawiera ono nieznaczne uchybienia pomiędzy funkcjonalnością oprogramowania a obowiązującą wersją dokumentacji systemu, oznaczające brak wystąpienia błędów kategorii 1 i 2k oraz nieliczne wystąpienie błędów pozostałych kategorii, o których mowa w § 17 ust. 2.

VIII. W świetle powyższych okoliczności uznać należy, że skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, w związku z czym podlega oddaleniu na podstawie art.151 p.p.s.a.