Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 315/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 4, art. 149 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 7 października 2009 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania o ustalenie warunków zabudowy oddala skargę /-/ I.Kucznerowicz /-/ M.Dybowski /-/ B.Popowska


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2008 r. A. M. zwrócił się do Prezydenta Miasta P. o wznowienie postępowań zakończonych decyzją nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania z dnia [...] lutego 1998 r. oraz decyzją nr [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] sierpnia 1998 r. wskazując, iż nie miał możliwości uczestniczenia w tych postępowaniach jako strona.

W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, iż jest właścicielem nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] oraz że jego działka graniczy z działkami nr [...], [...] oraz [...], które to działki wraz z działkami nr [...], [...] raz [...] są własnością P. P.. Ponadto Skarżący wyjaśnił, iż z Urzędu Miasta uzyskał informację, iż w dniu [...]lutego 1998 r. wydano decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie czterech domów mieszkalnych na działkach [...], [...] oraz [...] oraz że w dniu [...]sierpnia 1998 r. wydano decyzję o pozwoleniu na budowę dla terenu inwestycji znajdującej się na działkach [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...] zmienionej następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2000 r. oraz z dnia [...] lipca 2006 r. Skarżący podniósł, iż o żadnej z wyżej wskazanych spraw nie został powiadomiony.

Zdaniem Skarżącego organy administracji publicznej dopuściły się naruszenia art. 6, 8, 9, 10 oraz 15 Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie Skarżącego Prezydent Miasta P. w ogóle powyższych przepisów nie zastosował, co powoduje naruszenie zasady działania organów administracji publicznej na podstawie przepisów prawa.

Skarżący podniósł również, iż organy nie doręczając mu ww. decyzji dopuściły się naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego - zasady dwuinstancyjności, zasady czynnego udziału stron w postępowaniu oraz zasady informowania stron.

Ponadto Skarżący wskazał, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dnia [...] lutego 1998 r., decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] sierpnia 1998 r. wydane zostały z rażącym naruszeniem obowiązujących przepisów prawa, ponieważ w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] sierpnia 1998 r., której załącznikiem był projekt budowlany. W decyzji nie podano jednak jakich działek decyzja dotyczy.

Strona wyjaśniła, iż zgodnie z art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) inwestor, spełniający warunki do uzyskania pozwolenia na budowę, może żądać wydania odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, poprzedzającej wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja jest ważna przez czas w niej oznaczony, jednak nie dłużej niż rok. Powyższe przepisy wskazują, że organ administracji miał jeden rok na zmianę pozwolenia na budowę. Wobec braku zmiany decyzji w tym terminie pozwolenie traciło ważność, a jego realizacja w obecnym zakresie jest niezgodna obowiązującymi przepisami prawa.

W odpowiedzi na wezwanie Prezydenta Miasta strona oświadczyła, iż właścicielem nieruchomości jest od dnia [...] grudnia 2005 r. Natomiast uzasadniając swój interes prawny Skarżący wskazał, iż jego działka bezpośrednio graniczy z działkami nr [...], [...], [...].

Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. [...] Prezydent Miasta P. odmówił A. M. wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] lutego 1998 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z art. 145 ust. 1 pkt 4 Kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Natomiast zgodnie z art. 28 Kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Organ wyjaśnił, iż skoro wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości położonej przy ul. [...] w P. od [...]grudnia 2005r. to nie mógł być stroną postępowania zakończonego decyzją wydaną w dniu [...] lutego 1998r.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł A. M. zarzucając jej:

1. naruszenie przepisów postępowania poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 145 Kpa poprzez niezastosowanie, w sytuacji gdy okoliczności nieniejszej sprawy wskazują, że postępowanie zakończone decyzją ostateczną nr [...] wydaną przez Prezydenta Miasta P. w dniu [...] lutego 1998 r. winno zostać wznowione, gdyż w postępowaniu naruszono jego interesy i pominięto go jako stronę postępowania,

2. naruszenie przepisów prawa postępowania administracyjnego poprzez błędne zastosowanie art. 8, 10, 77, 80, 81 Kpa poprzez błędne ustalenie, że w niniejszej sprawie brak jest okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania, podczas gdy z zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika wniosek przeciwny.

3. naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez błędne zastosowanie

art. 8, 10, 76 77, 78, 80, 81 Kpa poprzez nie przeprowadzenie pełnego i wyczerpującego postępowania dowodowego skutkującym brakiem rozpoznania sprawy co do istoty.

W uzasadnieniu Skarżący wskazał, iż zgodnie z art. 145 § 1 Kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

- strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,

- wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

W ślad za wnioskiem o wznowienie postępowania Skarżący powtórzył, iż dopiero z informacji Urzędu Miasta dowiedział się o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy i o decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zdaniem skarżącego Prezydent Miasta P. w decyzji o odmowie wznowienia postępowania w całości pominął fakt, że w żadnej ze spraw zakończonych wskazanymi przez Wydział Urbanistyki i Architektury decyzjami nie został on powiadomiony o fakcie prowadzenia postępowania, ani o jego zakresie oraz wydanych w sprawie decyzjach.

Skarżący wskazał, iż organ uznając że nie mógł być on stroną postępowania, ponieważ w 1998 r. nie był właścicielem nieruchomości, której dotyczyło postępowanie nie zwrócił uwagi na fakt, że Skarżący stał się właścicielem nieruchomości od dnia [...] grudnia 2005 r. Powyższe zdaniem Skarżącego oznacza, że powinien on zostać uznany za stronę co najmniej przy wydawaniu decyzji z dnia [...] lipca 2006 r.

Ponadto Skarżący zauważył, iż decyzja o pozwoleniu na budowę do dnia dzisiejszego tj. od ponad 10 lat nie została zrealizowana.

Skarżący ponownie powtórzył zarzut naruszenia przez organy art. 6,8,9, 10 oraz 15 Kpa.

Skarżący podniósł również, iż wznowienie postępowania w niniejszej sprawie uzasadniają także istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydawania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Uzasadniając powyższe Skarżący wskazał, iż pozwolenie na budowę dotyczyło czterech małych domów mieszkalnych z garażami i innymi pomieszczeniami podziemnymi. Natomiast z dokumentów wynika, że inwestor planował budowę kompleksu mieszkalno-usługowego obejmującego szereg budynków wielorodzinnych i uzyskał w tym zakresie stosowne decyzje budowlane.

Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, iż przesłanki wznowienia postępowania wymienione zostały w sposób wyczerpujący w art. 145 § 1 Kpa. Jedną z nich jest okoliczność, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Organ wyjaśnił, że wnioskodawca podniósł, iż będąc właścicielem sąsiedniej nieruchomości, a takiemu przysługuje przymiot strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, nie brał w nim udziału. Organ stwierdził, że postępowanie to zakończyło się decyzją, która nabyła walor ostateczności [...] stycznia 1999 roku, natomiast A. M. stał się właścicielem sąsiedniej nieruchomości [...] grudnia 2005 roku, a więc w dniu kiedy zapadła decyzja w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie był stroną niniejszego postępowania.

Zdaniem organu odwoławczego w niniejszym przypadku z przyczyn podmiotowych, gdyż z żądaniem wznowienia postępowania wystąpiła osoba nie będąca stroną w sprawie, wznowienie byłoby niedopuszczalne.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą decyzję zarzucając jej naruszenie prawa procesowego, tj.:

- naruszenie przepisów postępowania poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 145 Kpa poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że postępowanie zakończone decyzją ostateczną nr [...] wydaną przez Prezydenta Miasta P. w dniu [...] lutego 1998 r. winno zostać wznowione, gdyż w postępowaniu naruszono moje interesy i pominięto mnie jako stronę postępowania,

- naruszenie przepisów prawa postępowania administracyjnego poprzez błędne zastosowanie art. 8, 10, 77, 80, 81 Kpa poprzez błędne ustalenie, że w niniejszej sprawie brak jest okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania, podczas gdy z zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika wniosek przeciwny.

- naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez błędne zastosowanie art. 8, 10, 76 77, 78, 80, 81 Kpa poprzez nie przeprowadzenie pełnego i wyczerpującego postępowania dowodowego skutkującym brakiem rozpoznania sprawy co do istoty.

Wskazując na powyższe Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zwrot kosztów postępowania.

W uzasadnieniu Skarżący wskazał, iż w dniu [...] października 2008 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta P.:

- nr [...] z dnia [...] lutego 1998 r., oraz

- nr [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r., zmienioną decyzjami z dnia [...]

kwietnia 2000 r. oraz z dnia [...] lipca 2006 r.

Skarżący wyjaśnił, iż pomimo jego wniosku Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. odmówił wznowienia postępowania w zakresie jego wniosku dotyczącego wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] lutego 1998 r. wskazując, że nie mógł być stroną postępowania z uwagi na fakt, że w 1998 r. nie był właścicielem nieruchomości, której dotyczyło przedmiotowe postępowanie.

Skarżący podniósł, iż Prezydent Miasta P. w ogóle nie rozpoznał jego wniosku w kwestii wznowienia postępowania zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r., zmienioną decyzjami z dnia [...] kwietnia 2000 r. oraz z dnia [...] lipca 2006 r.

Zdaniem Skarżącego organy orzekające w niniejszej sprawie w swoich decyzjach w całości pominęły fakt, że w żadnej ze spraw zakończonych wskazanymi decyzjami nie został powiadomiony o fakcie prowadzenia postępowania, ani o jego zakresie oraz wydanych w sprawie decyzjach.

Zgodne z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

W ocenie skarżącego z uwagi na fakt, iż bezpośrednio graniczy z działkami objętymi inwestycją, to jako strona postępowania powinien zostać powiadomiony o wszelkich czynnościach prowadzonych na tych działkach, w szczególności, że planowana inwestycja będzie w znacznym stopniu oddziaływać na jego nieruchomość.

Skarżący w ślad za odwołaniem powtórzył, iż organy nie zwróciły uwagi na okoliczność, że właścicielem nieruchomości Skarżący jest od dnia [...] grudnia 2005 r. Oznacza to, w ocenie Skarżącego, że powinien zostać uwzględniony jako strona postępowania co najmniej przy wydawaniu decyzji z dnia [...] lipca 2006 r.

Ponadto Skarżący powtórzył zarzut niezrealizowania przez 10 lat inwestycji jak również powołał się ponownie na nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż nie zasługuje na uwzględnienie. Organ podał, iż najistotniejsze znaczenie dla sprawy ma określenie od kiedy Skarżący był właścicielem nieruchomości, a także czy mógł być stroną postępowania, a więc czy faktycznie wystąpiła przesłanka wznowieniowa. Organ podniósł, iż w niniejszej sprawie Skarżący w dniu wydawania decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie był stroną postępowania. Ponadto organ zauważył, iż wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzja nr [...] o pozwoleniu na budowę został objęty odrębnym postępowaniem.

Na rozprawie w dniu [...] października 2009 r. pełnomocnik Skarżącego podtrzymał skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

W niniejszej sprawie organy odmówiły wznowienia postępowania wskazując, iż Skarżący nie był i nie mógł być stroną postępowania zakończonego decyzją ostateczną co oznacza, iż nie ma interesu prawnego w złożeniu wniosku o wznowienie postępowania. Zatem w ocenie organu w niniejszej sprawie zachodzi negatywna przesłanka do wszczęcia postępowania wznowieniowego tj. wniesienie podania przez podmiot nie będący stroną.

Złożenie przez określony podmiot wniosku o wznowienie postępowania powoduje wszczęcie tzw. postępowania wstępnego, które winno zakończyć się załatwieniem sprawy w trybie przewidzianym w art. 149 Kpa. Na tym etapie czynności organu administracyjnego ograniczają się wyłącznie do zbadania, czy wskazana w podaniu przyczyna wznowienia mieści się w kategorii przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 i art. 145a § 1 Kpa i czy zachowany został termin do złożenia podania o wznowienie określony w art. 148 § 1 i 2 oraz art. 145a § 2 Kpa. Ponadto organ obowiązany jest zbadać, czy podanie złożone zostało przez podmiot, któremu przysługują prawa strony. W przypadku zaistnienia ww. przesłanek, na podstawie art. 149 § 1 Kpa, organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania, natomiast brak którejkolwiek z przesłanek stanowi podstawę do odmowy wznowienia postępowania w oparciu o art. 149 § 3 Kpa.

Zatem organy orzekające w przedmiotowej sprawie w pierwszej kolejności zobowiązane były do zbadania podmiotowości wnioskodawcy tzn. obowiązane były do ustalenia czy Skarżący legitymuje się interesem prawnym czy też nie, a tym samym czy winien być stroną postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Zgodnie, bowiem z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie tylko wówczas, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Powyższe oznacza, iż tylko i wyłącznie podmiot legitymujący się przymiotem strony uprawniony jest do wniesienia żądania wznowienia postępowania w sprawie.

Wobec powyższego rozstrzygnięcie niniejszej sprawy sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 1998 r., nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie czterech małych domów mieszkalnych przysługiwał skarżącemu przymiot strony.

W tym miejscu należy zauważyć, iż przy braku przepisów szczególnych zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717z późn. zm. ) krąg stron postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy ustala się na zasadach przewidzianych w art. 28 Kpa.

Zgodnie z treścią tego przepisu stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o posiadaniu przez dany podmiot interesu prawnego we wzięciu udziału w postępowaniu administracyjnym decyduje norma prawa materialnego, na której opiera się zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny. Źródeł interesu prawnego należy poszukiwać zatem w przepisach prawa materialnego, przy czym interes prawny może być wywodzony także spoza materialnego prawa administracyjnego, np. z przepisów normujących stosunki cywilnoprawne (por. J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1996, s. 199). Interes prawny musi być rozumiany jako obiektywna, czyli realnie istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Musi być to interes, który wynika z określonego przepisu prawa odnoszącego się wprost do podmiotu zgłaszającego zastrzeżenia i musi dotyczyć bezpośrednio tego podmiotu. Stronami postępowania w sprawach o ustalenia warunków zabudowy są zatem - poza inwestorem, właściciele albo użytkownicy wieczyści nieruchomości stanowiącej teren inwestycji oraz nieruchomości z nim sąsiadujących, na które inwestycja może oddziaływać, a także w niektórych sytuacjach również inne osoby mające prawa rzeczowe do gruntów.

Wobec powyższego uznać należy, iż stronami postępowania zakończonego ostateczną decyzją o warunkach zabudowy byli m.in. właściciele nieruchomości sąsiadujących, na które inwestycja może oddziaływać. Przy czym zauważyć należy, iż chodzi tu o podmioty, którym przysługiwało prawo własności do tych nieruchomości w trakcie postępowania administracyjnego dotyczącego ustalenia warunków zabudowy. Nabycie nieruchomości po ostatecznym zakończeniu postępowania nie ma wpływu na ustalenie kręgu podmiotów uprawnionych do brania udziału w postępowaniu, a tym samym do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

W niniejszej sprawie, jak słusznie zauważył organ, Skarżący nie mógł być stroną postępowania o ustalenie warunków zabudowy, ponieważ nieruchomość nabył dopiero w dniu [...] grudnia 2005 r. tj. po wydaniu w dniu [...] lutego 1998 r. decyzji warunkach zabudowy.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania poprzez nie przeprowadzenie pełnego i wyczerpującego postępowania dowodowego skutkującym brakiem rozpoznania sprawy co do istoty wskazać należy, iż postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną można podzielić na dwie fazy. Pierwsza z nich polega na badaniu formalnych podstaw wznowienia. Dopiero w toku drugiej fazy postępowania, prowadzonej po wydaniu postanowienia o jego wznowieniu, zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 149 par. 2 Kpa, prowadzone jest postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy i tylko na tym etapie możliwy jest wgląd w materialnoprawny przedmiot sprawy, której wznowienie dotyczy (vide: wyrok NSA z dnia 30 września 1999 r. .sygn. akt IV SA 2564/98, LEX nr 47856). Tak więc mając na uwadze, iż pierwszy z etapów postępowania wznowieniowego wobec ustalenia, iż wniosek nie pochodzi od strony postępowania, zakończył się dla Skarżącego niepomyślnie, a więc wydaniem decyzji o odmowie wznowienia postępowania, niemożliwa była merytoryczna ocena decyzji, a tym samym rozstrzygnięcie sprawy co do istoty.

Również wszelkie argumenty dotyczące niezrealizowania inwestycji przez 10 lat, czy też sprzeczności między pozwoleniem na budowę, a dokumentami dotyczącymi planowanej inwestycji, w świetle ustalenia, iż skarżący nie jest uprawniony do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, nie mają znaczenia w sprawie.

Natomiast odnosząc się do zarzutu Skarżącego dotyczącego nie rozpoznania jego wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...]sierpnia 1998 r. wskazać należy, iż przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie decyzja o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 1998 r. Jak wynika z odpowiedzi na skargę wniosek Skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. objęty jest odrębnym postępowaniem. W razie nie podjęcia przez organ czynności w tym zakresie skarżącemu przysługuje prawo zwalczania bezczynności organu poprzez złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, a następie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność.

Reasumując należy stwierdzić, że analiza akt doprowadziły Sąd do przekonania, iż przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania uzasadniających uchylenie zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji

/-/B. Popowska /-/M. Dybowski /-/ I. Kucznerowicz

ja