Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 532/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Dudra Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Mirella Łent (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 09 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia 1. oddala skargę 2. przyznaje adwokatowi S. M. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

I SA/Bd 532/11

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej

w B. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...].

nr [...] wzywającego do usunięcia braków w zażaleniu.

Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem J. S. w dniu 21 marca 2011 r. złożył od niego zażalenie. Uzasadniając złożony środek odwoławczy strona zarzuciła, że organ błędnie przyjął, iż wnioskiem z dnia 14 lutego 2011 r. (w zażaleniu podano datę 9 lutego 2011 r.) nie występowała o wszczęcie postępowania w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia, ale wnosiła o jego wstrzymanie. Ponadto J. S. zarzucił naruszenie art. 165a Ordynacji podatkowej poprzez błędne jego zastosowanie, nie zgadzając się, że w niniejszej sprawie nie zachodzi podstawa do wszczęcia postępowania, ponieważ nie jest on stroną, a przymiot ten posiada Spółka "J.". Skarżący wyjaśnił, że jest pełnomocnikiem ww. spółki.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B., stwierdził niedopuszczalność zażalenia J.S. z dnia 21 marca 2011 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] odmawiające wszczęcia postępowania

w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej

w B. z dnia [...] wzywającego do usunięcia braków

w zażaleniu.

W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że postanowieniem

z dnia [...] wezwano J.S. do usunięcia braków zażalenia, tj. przedłożenia oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa. Jednak w wyznaczonym przez organ odwoławczy terminie nie przedłożył on żądanego pełnomocnictwa. Składając zażalenie z dnia 21 marca

2011 r. J. S. ponownie występuje w imieniu spółki jako osoba upoważniona przez prezesa.

Organ podniósł, że pismo z dnia 21 marca 2011 r. J. S.zatytułował "Zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydane w sprawie znak: [...]". Dyrektor wyjaśnił, że postanowienie

o znaku sprawy [...] zostało wydane dnia [...], a nie [...] Natomiast z treści zażalenia, pomimo że skarżący przywołuje sygnaturę postanowienia [...]wynika, iż jest to zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B.z dnia [...]nr [...].

Jednocześnie organ wyjaśnił, że postanowienie z dnia [...]

nr [...], na które J. S. wniósł zażalenie w imieniu Spółki dotyczyło odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia z dnia [...] wzywającego do usunięcia braków

w zażaleniu z dnia 22 grudnia 2010 r. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] pozostawiające bez rozpatrzenia podanie z dnia 02 listopada 2010 r. spółki z o.o. "J."

w likwidacji z siedzibą w B. w sprawie wydania zaświadczenia

o wysokości dochodów za okres ostatnich trzech miesięcy 2010 roku. W toku postępowania J. S. nie przedstawił jednak stosownego upoważnienia do występowania w imieniu spółki. W konsekwencji w ocenie organu adresatem postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] był wyłącznie J.S. jako osoba fizyczna, a nie ww. spółka.

Konkludując Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że w toku postępowania skarżący nie przedstawił pełnomocnictwa i nie załączył go także do ww. zażalenia,

a ponadto wniesienie zażalenia przez J.S. w imieniu Spółki

z o. o. "J." w likwidacji z siedzibą w B. jest bezzasadne, ponieważ spółka w przedmiotowej sprawie, nie jest stroną postępowania

w rozumieniu art. 133 Ordynacji podatkowej, albowiem postanowienie nie dotyczyło spółki. W konsekwencji organ stwierdził o niedopuszczalności zażalenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł

o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia organu II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi. Skarżący zarzucił organowi,

że błędnie nie uwzględnił zażalenia z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie [...], w której odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia

[...] nr [...] wzywającego do usunięcia braków

w zażaleniu z dnia 22 grudnia 2011 r. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] pozostawiające bez rozpatrzenia podanie z dnia 2 listopada 2010 r. spółki "J." w likwidacji z siedzibą w B. w sprawie wydania zaświadczenia o wysokości dochodów za okres ostatnich trzech miesięcy 2010 roku i zawartych w nich zarzutów, które dotyczyły błędnego przyjęcia, iż w niniejszej sprawie we wniosku z dnia 9 lutego 2011r. skarżący wnosił o wszczęcie postępowania w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia. Niewłaściwe odczytanie wniosku z dnia 09 lutego 2011 r. wynika zdaniem skarżącego z faktu, że organ egzekucyjny doszedł do błędnego przekonania, że strona postępowania – J.S. nie zastosował się do wezwania organu I instancji - Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. zawartego w postanowieniu tego organu z dnia [...] nr [...] i nie usunął braków formalnych swojego wniosku z dnia 02listopada 2010 r. i nie uzupełnił swojego wniosku.

Skarżący ponadto zarzucił naruszenie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne jego zastosowanie, nie zgadzając się, że w niniejszej sprawie nie zachodzi podstawa do wszczęcia postępowania, ponieważ skarżący nie jest stroną, a przymiot ten posiada Spółka "J.". Skarżący wyjaśnił, że jest pełnomocnikiem ww. spółki.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

W piśmie procesowym z dnia 12 października 2011r., ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz powtórzył zarzuty sformułowane przez skarżącego w skardze.

W odpowiedzi na ww. pismo organ stwierdził, że podtrzymuje swoje wcześniejsze stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

W wyniku takiej kontroli orzeczenie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania

(art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.).

Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 228 § 1pkt 1) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. t.j. z 2005r., Nr 8, poz.60 ze zm.), zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania.

WSA stwierdza, że niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą stroną postępowania podatkowego.

Organ ustalił, że adresatem postanowienia, na które zostało złożone zażalenie była osoba fizyczna: J. S.. Tymczasem w zażaleniu jako jego autora oznaczono: osobę prawną J. sp. z o.o. w B..

Taki stan faktyczny nie został zakwestionowany przez skarżącego – J. S.. Wręcz podkreślił w skardze, że według niego to spółka jest stroną, a on jedynie jej pełnomocnikiem.

Sąd przyjął ten stan faktyczny.

WSA stwierdził, że niedopuszczalnym jest zażalenie wniesione przez osobę nie będącą stroną postępowania. W sprawie zażalenie złożyła inna osoba (spółka) niż adresat (osoba fizyczna) postanowienia pierwszej instancji. W ocenie WSA, Spółka nie posiadała żadnego interesu w sprawie z wniosku osoby fizycznej

o wstrzymanie wykonania postanowienia wzywającego do usunięcia braków wcześniejszego pisma. Nie wiadomo też w czym upatruje taki interes sam autor zażalenia. Z pism wnoszonych w sprawie wynika, że sam skarżący nie rozróżnia swoich spraw od spraw spółki. Zatem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Niedopuszczalność zażalenia oznacza, że nie została otwarta droga do kontroli instancyjnej postanowienia, jakiego to zażalenie dotyczy, dlatego też za całkowicie bezzasadne należy uznać zarzuty skargi oparte na argumentach zwalczających postanowienie organu pierwszej instancji.

Na koniec Sąd stwierdza, że jakkolwiek Sąd nie wymaga od skarżącego znajomości prawa, to jednak dziwi, że takimi samymi argumentami jak skarżący podpiera się występujący w sprawie adwokat S. M. powołany z urzędu nie tylko w tej sprawie, ale i w kilkudziesięciu innych sprawach sądowo administracyjnych skarżącego, o podobnym charakterze. Zarzuty postawione przez adwokata S.M. w ogóle nie obejmują skarżonego postanowienia.

Mając na względzie powyższe okoliczności oraz art. 151 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1348 ze zm.), czyli 240 zł plus 55,20zł podatku VAT, obliczonego wg. stawki 23%.

L. Kleczkowski D. Dudra M. Łent