Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1298/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), asesor WSA Mariola Kowalska, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2004 r. sprawy ze skargi E.R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala.


UZASADNIENIE

IV S.A. 1298/03

U Z A S A D N I E N I E

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2002r znak [...] na

podstawie art. 156§1 pkt 2 kpa stwierdził nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego

w [...] z dnia [...] kwietnia 1997r udzielającej E.R. pozwolenia na modernizację z

rozbudową budynku letniskowego położonego w K. przy ul. [...].

Od powyższej decyzji E.R. wniosła odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru

Budowlanego, który decyzją z dnia [...] lutego 2003r znak [...] utrzymał

w mocy zaskarżoną decyzję.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego decyzja o pozwoleniu na budowę

rażąco narusza art. 35 ust 1 pkt lc ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane oraz §12 ust 6

rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r w

sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W zatwierdzonym przedmiotową decyzją projekcie budowlanym budynek został zlokalizowany

w odległości poniżej 1,5 m od granicy działki ( północno-wschodni narożnik budynku

zaprojektowano w odległości 50cm od granicy działki).

Stanowi to rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji o

pozwoleniu na budowę .

E.R. wystąpiła ze skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie

decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz decyzji ja poprzedzającej.

W uzasadnieniu skargi przyznaje, że budynek objęty decyzją o pozwoleniu na budowę jest

zlokalizowany w sposób ,który narusza powołane wyżej przepisy lecz brak jest przesłanek do

zakwalifikowania tego naruszenia jako rażącego.

Zdaniem skarżącej w niniejszej sprawie doszło jedynie do naruszenia prawa bowiem decyzja ,

którą zatwierdzono plan modernizacji i rozbudowy budynku, którego jeden z narożników

znajduje się w odległości mniejszej niż l,5metra od granicy działki nie może być

zakwalifikowana jako przypadek rażącego naruszenia prawa, skutkującego stwierdzeniem

nieważności decyzji.

Skarżąca zarzuca ponadto niedostateczne wyjaśnienie przesłanki którymi kierował się organ

odwoławczy przy załatwianiu sprawy.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Na podstawie art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Przepisy wprowadzające ustawę-

Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sadami

administracyjnymi niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd

Administracyjny.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stan faktyczny sprawy nie jest przez skarżącą kwestionowany bowiem przyznaje ona w

uzasadnieniu skargi iż budynek letniskowy znajdujący się na działce nr [...] położonej w

K.przy ul [...] został zlokalizowany w odległości mniejszej niż

l,5metra od granicy działki.

Jak wynika z załączonego planu zagospodarowania działki, stanowiącego integralną część wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę oraz ze szkicu sytuacyjnego wytyczenia rozbudowy przedmiotowego budynku znajdującego się w zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę projekcie budowlanym ściana północna modernizowanego i rozbudowywanego budynku letniskowego została usytuowana w odległości 0,50-l,90m od granicy działki. Wobec powyższego decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana wbrew przepisom zawartym w §12 ust 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz art. 35 ust 1 pkt 1 c Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994r.

Takie naruszenie prawa gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią prawa stanowi "rażącą" kwalifikowaną formę naruszenia prawa.

Nie można zgodzić się z poglądem przedstawionym w skardze iż doszło wyłącznie do naruszenia prawa które nie ma charakteru rażącego.

Naruszenie prawa z reguły polega na błędnej wykładni lub nienależytym zastosowaniu prawa lecz tam gdzie istnieje niewątpliwy stan prawny i gdy dochodzi do przekroczenia prawa w sposób jasny i niedwuznaczny mamy do czynienia z rażącym naruszeniem .

Wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę jest ewidentnie sprzeczne z wyraźnym i nie budzącym wątpliwości przepisem §12 ust 6 w/w rozporządzenia oraz z art. 35 ust 1 pkt lc Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994r .

Organy obu instancji w sposób wyczerpujący uzasadniły swoje stanowisko wykazując na czym polega rażące naruszenie prawa dlatego zarzut skargi dotyczący niedostatecznego wyjaśnienia przesłanki którymi organ odwoławczy kierował się przy załatwieniu sprawy jest nieuzasadniony.

Decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156§1 kpa wobec czego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.