Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 222/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1 i art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 10 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku C. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi C. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. k.o.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę C. B. na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Jak wynika z treści uzasadnienia tegoż postanowienia skarżący wniósł skargę w dniu 18 listopada 2010 roku, gdy tymczasem termin do jej wniesienia ekspirował z dniem 17 listopada 2010 roku. Na tej podstawie Sad przyjął, że skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.

W dniu 24 lutego 2011 roku wpłynęło do Sądu pismo strony skarżącej stanowiące wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu skarżący napisał, iż od dnia 31 października do dnia 12 listopada 2010 roku przebywał w szpitalu, a do dnia 21 listopada 2010 roku dochodził do zdrowia.

W dniu 8 marca 2011 roku skarżący złożył oświadczenie, iż cofa skargę z uwagi na pogorszenie jego stanu zdrowia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodabniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu i stanowiących ważny powód zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek, a więc w szczególności brak winy w niedochowaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2001 roku, I SA 1735/00, Lex Nr 54157, postanowienie NSA z dnia 15 marca 2001 roku, I SA 2637/00, Lex Nr 54513, postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2000 roku, I SA 743/00, Lex Nr 54515). O braku winy można zatem mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Brak uprawdopodobnienia przez stronę przyczyny uniemożliwiającej dokonanie czynności w terminie powoduje brak podstaw do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 3 marca 2005 roku, II OZ 42/05, nie publ.).

Konstatując, przywrócenie terminu m. in. do wniesienia skargi, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu.

W stanie faktycznym sprawy, strona skarżąca w treści wniosku wskazała, że powodem uchybienia terminu była choroba skarżącego. Na dowód strona załączyła kserokopię karty informacyjnej potwierdzającej pobyt w szpitalu od dnia 31 października do dnia 12 listopada 2010 roku w związku z zapaleniem płuc, nieżytem żołądkowo – jelitowym i nadciśnieniem tętniczym. Z dołączonego przez skarżącego zaświadczenia lekarskiego wynika, że dopiero w dniu 21 listopada 2010 roku stan zdrowia skarżącego pozwalał na zgłoszenie się do lekarza.

Ustosunkowując się do podniesionych argumentów w pierwszej kolejności zwrócić uwagę należy na okoliczność, iż skarga została złożona w organie w dniu 18 listopada 2010 roku, zatem w okresie kiedy skarżący, według jego twierdzeń, dochodził do zdrowia. W tej sytuacji twierdzenie skarżącego, iż jego stan zdrowia wykluczał dokonanie czynności w terminie, nie jest uzasadnione.

W świetle utrwalonego orzecznictwa choroba, czy ogólniej trudna sytuacja zdrowotna strony co do zasady, nie jest uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminu. Przyjmuje się, że zaniedbanie w dokonaniu określonej czynności nie jest zawinione tylko w przypadku choroby, zdarzenia, które wyłączyło umysłową kontrolę danej osoby nad jej sprawami. Przewlekła choroba, czy też długotrwała niedyspozycja nie wyklucza dokonania konkretnej czynności procesowej osobiście lub przez inną osobę (por np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 września 2007 roku, VIII SA/Wa 408/07, Lex Nr 383769; wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 1998 roku, SA/Sz 1435/97, Lex Nr 34150).

W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

k.o.