Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 96/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.P. na bezczynność Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w W., ul. [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zasądzić od Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w W., ul. [...] na rzecz skarżącego L.P. kwotę 100 zł (sto zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Stan sprawy przedstawiał się następująco. W dniu 17 marca 2004 r. Pan L.P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Spółdzielni Mieszkaniowej [...]. W skardze wskazał, że w dniu 27 lutego 2004 r. wystąpił z pismem skierowanym do spółdzielni mieszkaniowej [...] zawierającym żądanie udzielenia informacji na podstawie czyjej decyzji członkowie Rady Nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej [...] korzystają z telefonów komórkowych, których koszt używania obciąża "Spółdzielnię". Skarżący wniósł o udzielenie jej tych informacji na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę spółdzielnia wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na brak drogi sądowej w postępowaniu administracyjnym, ewentualnie o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazała, że z unormowań Prawa spółdzielczego wynika, że spółdzielnia mieszkaniowa nie jest organem władzy publicznej ani podmiotem wykonującym zadania publiczne. Nie jest też organem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej. Informacja zaś, której udostępnienia żądał w niniejszej sprawie skarżący nie stanowi informacji o sprawach publicznych w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Pismem z dnia 8 kwietnia 2004 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] udzieliła odpowiedzi na pismo z dnia 26 lutego 2004 r. podając, że Rada Nadzorcza uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2001 r. określiła zasady przydziału i korzystania ze służbowych telefonów komórkowych przez członków Rady Nadzorczej SM [...]. Ponadto poinformowała skarżącego, że sprawa użytkowania telefonów komórkowych przez członków i zastępców członków Rady Nadzorczej SM [...] była przedmiotem głosowania na Zebraniach Przedstawicieli SM [...] w 2002 i 2003 r. Zebranie Przedstawicieli utrzymało w mocy zasady użytkowania telefonów zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Nadzorczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Po pierwsze sąd ustosunkował się do zarzutu braku właściwości w przedmiotowej sprawie. Zarówno na tle art. 16 ust. 2 poprzednio obowiązującej

ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), jak i art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270) nie budziła wątpliwości kompetencja sądu administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Wynika ona bowiem z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198), przy czym nie zachodzi tu przypadek właściwości sądu powszechnego na podstawie art. 22 tej ustawy. Jednocześnie, już Naczelny Sąd Administracyjny w wielu swoich orzeczeniach, m.in. w wyroku z dnia 20 czerwca 2002 r. II SAB 113/02 czy w wyroku z dnia 14 listopada 2003 r. II SAB 119/03 podkreślał, że spółdzielnie mieszkaniowe są podmiotami zobowiązanymi do udzielenia informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jako jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym.

Podkreślił on przy tym, że spółdzielnie nie tylko reprezentują swoich członków i nie stanowią typowych spółdzielni nastawionych wyłącznie na działalność gospodarczą w celu osiągnięcia zysku, ale mają na celu zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych społeczeństwa. Mieści się to w kategorii szeroko pojętych zadań publicznych, gdyż zgodnie z art. 75 konstytucji RP władze publiczne prowadzą politykę sprzyjającą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych obywateli, w szczególności przeciwdziałają bezdomności, wspierają rozwój budownictwa socjalnego oraz popierają działania obywateli zmierzające do uzyskania własnego mieszkania. Z tego też względu spółdzielnie mieszkaniowe korzystają w szerokim stopniu z pomocy państwa i pomocy jednostek samorządu terytorialnego, m.in. w postaci uzyskiwania terenów pod budownictwo.

Państwo udziela też pomocy w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych -na podstawie ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych (Dz. U. 2003 r. Nr 119, poz. 1115), obejmuje poręczeniem niektóre spłaty kredytów - zgodnie z ustawą z 29 listopada 2000 r. o objęciu poręczeniami Skarbu Państwa spłaty niektórych kredytów mieszkaniowych (Dz. U. 2000 r. Nr 122, poz. 1310 ze zm.), a także popiera niektóre formy budownictwa mieszkaniowego - por. ustawa z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz.U. z 2000 r. Nr

98, poz. 1070 ze zm.).

Na podstawie tej ostatniej ustawy utworzono m.in. Krajowy Fundusz Mieszkaniowy służący realizacji zadań wynikających z polityki państwa w zakresie gospodarki mieszkaniowej oraz rozwoju budownictwa mieszkaniowego (art. 16 ustawy). Jego środki mogą być przeznaczone, zgodnie z art. 18 m.in. na pośrednie formy pomocy spółdzielniom mieszkaniowym na przedsięwzięcia inwestycyjno-budowlane mające na celu budowę lokali mieszkalnych na wynajem itp.

Państwo wspiera też budownictwo mieszkaniowe poprzez różnorodne formy kredytowania oraz ulgi podatkowe związane z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych. Z tego względu spółdzielnie mieszkaniowe można uznać za objęte obowiązkiem informacyjnym na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Jednocześnie wniosek skarżącego dotyczył informacji publicznej, którą art. I ust. I ustawy określa bardzo szeroko, jako każdą informację o sprawach publicznych, a precyzując w art. 6 ust. I pkt 2 zalicza do niej w szczególności informacje o podmiotach wymienionych wart. 4 ust. 1, więc m.in. o spółdzielniach, w tym o ich statusie, organizacji, przedmiocie działalności itp.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198) udzielenie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni. W wyjątkowych sytuacjach przewidzianych w przepisach termin ten może być przedłużony, o czym zgodnie z art. 13 ust. 2 należy strony poinformować.

Bezczynność organu ustała w dniu 8 kwietnia 2004 r., a więc już po wniesieniu przez skarżącego skargi do sądu, jednakże jeszcze przed jej rozpoznaniem. Ponieważ celem skargi na bezczynność organu jest zobowiązanie go do wydania określonego aktu, czy dokonania czynności, udzielenie informacji w dniu 8 kwietnia 2004 r. czyniło rozpoznanie sprawy bezprzedmiotowym.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 i 209 powołanej ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.