Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 778/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6052 Akty stanu cywilnego
Hasła tematyczne: Akta stanu cywilnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4, 31, 33
journal: Dz.U. 1986 nr 36 poz 180
law: Ustawa z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2012 r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia aktu zgonu - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 778/12

UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].02.2012 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W. z dnia [...].11.2011 r., odmawiającą uzupełnienia aktu zgonu nr [..] na nazwisko B. M. poprzez wpisanie alternatywnie imienia kobiety S. vel M., nazwiska i nazwiska rodowego małżonka zmarłej B. oraz małżonka zmarłej S..

Organ odwoławczy mając na uwadze treść żądania wyjaśnił, że uzupełnieniu mogą podlegać tylko te dane, które powinny być w akcie zamieszczone, a akt ich nie zawiera. Przedłożone w tej sprawie dokumenty nie wskazywały jednoznacznie, iż imię to winno być zapisane jako S. vel M.. Nie można było też zastosować ustawy o zmianie imienia i nazwiska, bowiem nie znajduje ona zastosowania do osób zmarłych. Udowodnienie zatem w akcie zgonu niezgodności z prawdą umieszczonych tam danych nastąpić może, jak podkreśliły organy obu instancji, tylko w postępowaniu sądowym (art. 4, 31, 33 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, zwanej dalej p.a.s.c.). Nie podlegają natomiast uzupełnieniu w trybie art. 36 p.a.s.c. We wniesionej skardze pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie art. 66 § 4 K.p.a. w zw. z art. 36 i art. 7 ust. 1 pkt 2 p.a.s.c. wskazując na prawomocne orzeczenie Sądu Powszechnego w tym przedmiocie. Podniósł naruszenie art. 36 p.a.s.c. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. przez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, art. 16 § 1 Kpa w zw. z art. 129 § 2 K.p.a. poprzez ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej już ostateczną decyzją, a także art. 8 K.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, bowiem organy obu instancji nie naruszyły przepisów obowiązującego prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie dalszych rozważań należy zauważyć, iż skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika żądała przed Sądem Rejonowym dla W. Wydział II Cywilny zarówno sprostowania wskazanego aktu zgonu, jak i jego uzupełnienia wskazując dane, których miałyby te żądania dotyczyć. Sąd ten postanowieniem z dnia [..].03.2009 r., sygn. akt [...] oczekiwanych sprostowań dokonał, a odnośnie uzupełnień wniosek odrzucił wskazując, iż w zakresie uzupełnień właściwy pozostaje organ administracji publicznej. Należy mieć na uwadze, że wnioskodawczyni wniosła o uzupełnienie przez Sąd tego aktu stanu cywilnego (aktu zgonu) m. in. przez wpisanie alternatywnie imienia kobiety S. vel M.. Sąd powszechny więc wniosek w tym zakresie odrzucił. Gdyby natomiast wnioskodawczyni w tym samym wniosku zwróciła się o sprostowanie aktu małżeństwa nr [...] w żądanym zakresie (przez wpisanie alternatywnie imienia kobiety S. vel M.) - Sąd sprostowania tego by dokonał. Wynika z tego jednoznacznie, że Sąd Powszechny kierował się treścią żądania wniosku skierowanego wobec aktu stanu cywilnego w kontekście procedury, której uruchomienia wnioskodawczyni się domagała. Z tego względu przyjął zasadę sprostowanie tak, wznowienie nie, bo brak kognicji.

W następstwie przytoczonego wyroku, kierując swe żądanie do organu administracji publicznej, wnioskodawczyni domagała się uzupełnienia w żądanym zakresie wskazanego aktu stanu cywilnego. Należy mieć jednak na uwadze, że uzupełnienie aktu stanu cywilnego dotyczy takich sytuacji, w których w sporządzonym akcie brak jest koniecznych elementów. Nie zawiera więc wszystkich danych, które powinny być w nim zamieszczone. Przedmiotowy akt zgonu zawierał już imię kobiety – M., a więc jeden z niezbędnych elementów takiego aktu. Wykluczało to więc możliwość uwzględnienia przez organ tak sformułowanego żądania skarżącej, reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika - a więc uzupełnienia aktu zgonu w tym zakresie. Wobec tego kwestionowane rozstrzygnięcie odmowne należało uznać za trafne.

W ocenie Sądu Administracyjnego, prawidłowe sformułowanie żądania skierowanego do Sądu Powszechnego w tym przedmiocie pozwoliłoby na osiągniecie zamierzonego celu - oczekiwanego wpisu w akcie stanu cywilnego (akcie zgonu). Nie będzie stało temu na przeszkodzie wskazane prawomocne postanowienie Sądu Rejonowym dla W. Wydział II Cywilny z dnia [...].03.2009 r., sygn. akt [...], jako odrzucające wniosek w tym zakresie z przyczyn formalnych (ewidentnie błędne sformułowanie żądania wniosku). Mając zatem na uwadze tę przyczynę odrzucenia żądania wnioskodawczyni przez Sąd powszechny, stwierdzić należy, iż nie zamyka to wnioskodawczyni drogi do wystąpienia do Sądu Powszechnego z prawidłowo sformułowanym żądaniem. Wobec tego kwestionowane rozstrzygnięcia obu instancji w tym przedmiocie należało uznać za trafne. Z tej też przyczyny Sąd w niniejszym postępowaniu nie sięgał w swej ocenie do wskazanego w skardze postanowienia Wojewody [...], uchylającego w całości uprzednią decyzję odmowną Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W.. Z decyzji tej wynika, że wyeliminowania decyzji odmownej żądała odwołująca się. Nawet jeśli kwestionowała decyzję odmowną w części (co do odmowy alternatywnego wpisania imienia kobiety S. vel M.) jak utrzymuje jej pełnomocnik, to decyzję Wojewody [...] z [...].08. 2011 r., uchylającą w całości decyzję odmowną-jeśli ta nie odpowiadała żądaniu - pełnomocnik skarżącej mógł zaskarżyć do Sądu. Wobec faktu, iż tego nie uczynił decyzja ta stała się ostateczna, co z kolei zobligowało Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W. do wydania ponownego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie decyzją z [...].11.2011 r., w zakresie całości pierwotnego żądania wnioskodawczyni, a więc uzupełnienia aktu zgonu nr [...] na nazwisko B. M. poprzez wpisanie alternatywnie imienia kobiety S. vel M., nazwiska i nazwiska rodowego małżonka zmarłej B. oraz małżonka zmarłej S.. Organy obu instancji uzasadniając swe stanowisko skoncentrowały się głównie na podtrzymanym ostatecznie przez wnioskodawczynię żądaniu - wpisania w tym akcie zgonu alternatywnie imienia kobiety S. vel M.. Brak więc uzasadnienia nieuwzględnienia reszty żądania wniosku, której to części skarżąca obecnie jak oświadczył jej pełnomocnik nie podtrzymuje, nie stanowiło uchybienia mającego wpływ na wynik sprawy. Pełnomocnik skarżącej stwierdziła bowiem wyraźnie w skardze, iż jej mocodawczym w pozostałym zakresie nie popiera żądania i odmownej decyzji w tym zakresie od początku nie kwestionowała.

Z przytoczonych przyczyn, wobec braku wad stwarzających konieczność wyeliminowania kwestionowanych decyzji obu instancji z obrotu prawnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - orzekł jak w sentencji.