Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 750/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-08-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 2,  art. 246  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub doradcy podatkowego w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: I. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub doradcy podatkowego uzasadniając, że jest inwalidą wojennym zaliczonym do I grupy inwalidzkiej. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada stary poniemiecki o powierzchni 100 m2, nie dysponuje żadnym zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Jego jedynym dochodem jest emerytura w wysokości 1.218,98 zł, która jest kwotą netto, jak wynika z przedłożonego odcinka emerytalnego.

Na wezwanie do sprecyzowana, czy strona wnosi o ustanowienie adwokata, czy doradcy podatkowego, skarżący wskazał, że za pismem z dnia 22 lipca 2008 r. przekazał wniosek o przyznanie pomocy prawnej. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów przedłożony został odcinek z emerytury, dowody opłat i faktura potwierdzająca zakup 2 ton węgla za 1.210 zł. Wnioskodawca dodał, że z emerytury opłaca zobowiązania publicznoprawne, ubezpieczenie domu, oraz wydatki związane z jego utrzymaniem (remonty, opłaty za media). Ponadto do tych wydatków dochodzą koszty na zakup opału na okres jesienno-zimowy, odzieży i koszty utrzymania. Skarżący oświadczył również, że nie korzysta z Pomocy Społecznej.

Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W ocenie Sądu, skarżący wykazał powyższą okoliczność. Wskazać należy, że Sąd, rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, ma na uwadze nie tylko sytuację finansową i majątkową wnioskodawcy, ale również jego stan rodzinny, który bez wątpienia ma wpływ na możliwości płatnicze osoby fizycznej. Skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, co za tym idzie, z emerytury, która jest jego jedynym dochodem, musi pokrywać pełne koszty utrzymania, z czego niewątpliwie większa część jest przeznaczana na utrzymanie domu. Należało mieć również na uwadze konieczność dokonania zakupu opału, który jest niewątpliwie niezbędny w codziennej egzystencji w okresie jesienno-zimowym. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, wnioskodawca spełnia wymogi przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Niemniej jednak należy zwrócić uwagę, że postępowanie z zakresu prawa pomocy jest postępowaniem wnioskowym, co oznacza, że Sąd nie może przyznać prawa pomocy z urzędu w jakimkolwiek zakresie, nie może też samodzielnie dokonać konkretyzacji żądania strony i dokonać za nią wyboru profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący natomiast, pomimo wezwania do skonkretyzowania zakresu żądania poprzez wskazanie, czy wnioskuje o ustanowienie adwokata, czy też doradcy podatkowego, tej konkretyzacji nie dokonał. Wobec tego Sąd, w świetle wskazanych wyżej uwag, zobligowany był odmówić przyznania prawa pomocy w tym zakresie.

Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.