Wyrok NSA oz. w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 578/96
NSA oz. w Łodzi
Data orzeczenia: 1997-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: par. 12 ust. 2
journal: Dz.U. 1995 nr 35 poz. 173
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Teza: Jeżeli organy podatkowe nie ustalą organu powołanego do wydawania skierowań, o których mowa w par. 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 35 poz. 173/, a w razie pozytywnego wyniku tych poszukiwań dowodowych nie ocenią, że podatnik oraz uczniowie - pracownicy ubiegający się o skierowanie mogli o takiej właściwości tegoż organu uzyskać informację, oznaczać to będzie, że przepis par. 12 ust. 2 cyt. rozporządzenia w części odnoszącej się do wymogu skierowania przez organ właściwy w sprawach podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników do dokończenia nauki zawodu u innego podatnika, został derogowany przez desuetudo bądź ustanowiony w sposób nie zapewniający wykonania przez właściwe organy państwa lub samorządu zawodowego. Tak w jednym jak i w drugim przypadku obywatel - podatnik nie może ponosić negatywnych skutków niedoskonałości tekstu prawnego - w szczególności faktycznej niemożliwości wykonania jego dyspozycji.

TEZY

Jeżeli organy podatkowe nie ustalą organu powołanego do wydawania skierowań, o których mowa w par. 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 35 poz. 173/, a w razie pozytywnego wyniku tych poszukiwań dowodowych nie ocenią, że podatnik oraz uczniowie - pracownicy ubiegający się o skierowanie mogli o takiej właściwości tegoż organu uzyskać informację, oznaczać to będzie, że przepis par. 12 ust. 2 cyt. rozporządzenia w części odnoszącej się do wymogu skierowania przez organ właściwy w sprawach podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników do dokończenia nauki zawodu u innego podatnika, został derogowany przez desuetudo bądź ustanowiony w sposób nie zapewniający wykonania przez właściwe organy państwa lub samorządu zawodowego. Tak w jednym jak i w drugim przypadku obywatel - podatnik nie może ponosić negatywnych skutków niedoskonałości tekstu prawnego - w szczególności faktycznej niemożliwości wykonania jego dyspozycji.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Jeżeli organy podatkowe nie ustalą organu powołanego do wydawania skierowań o których mowa w analizowanym w sprawie par. 12 ust. 2, a w razie pozytywnego wyniku tych poszukiwań dowodowych nie ocenią, że podatnik oraz uczniowie-pracownicy ubiegający się o skierowanie mogli o takiej właściwości tegoż organu uzyskać informację, oznaczać to będzie, że przepis par. 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 35 poz. 173/, w części odnoszącej się do wymogu skierowania przez organ właściwy w sprawach podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników do dokończenia nauki zawodu u innego podatnika, został derogowany przez desuetudo bądź ustanowiony w sposób nie zapewniający wykonania przez właściwe organy państwa lub samorządu zawodowego.

Tak w jednym jak i w drugim wypadku obywatel-podatnik nie może ponosić negatywnych skutków niedoskonałości tekstu prawnego - w szczególności faktycznej niemożliwości wykonania jego dyspozycji.

Nie ustalenie organu właściwego do wydawania skierowań w trybie przywoływanego par. 12 ust. 2 oznaczać więc może uchybienia postępowania dowodowego w sprawie /art. 22 ust. 1 pkt 1 i art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym/, bądź też w razie ustalenia nieistnienia organu o analizowanej właściwości rzeczowej - naruszenie prawa materialnego to jest cyt. par. 12 ust. 2 w kontekście konstytucyjnych zasad: państwa prawa i praworządności, przez nałożenie na obywateli obowiązku, którego za przyczyną niedoskonałości systemu prawnego bądź zaniechań właściwych organów, nie mogą oni obiektywnie rzecz biorąc wykonać /art. 22 ust. 1 pkt 1 i art. 22 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy o NSA/.

Z powyższych przyczyn Sąd uprawniony i obowiązany był orzec jak w sentencji uznając, że czynności uzupełniające na etapie postępowania odwoławczego mogą doprowadzić sprawę do stanu zgodnego z prawem.