Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1327/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie NSA Gabriela Gorzan NSA Maria Skwierzyńska(spr) Protokolant sekr.sąd. Magdalena Rossa po rozpoznaniu w dniu 08 marca 2005 r. sprawy ze skargi "V"-NIK sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zwrotu nadpłaty podatku od nieruchomości za 1997 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta z dnia [...]. nr [...] 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę [...]zł ([...]złotych i [...]groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/G.Gorzan /-/Wł.Zygmont /-/M.Skwierzyńska


UZASADNIENIE

Prezydent decyzją z dnia [...] -na podstawie art. 207, art. 208 § 1 i art. 72 Ordynacji podatkowej odmówił spółce z o.o. "A" stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 1997 w kwocie [...] -zł.

W uzasadnieniu decyzji w/w organ stwierdził, że strona w dniu [...] nabyła nieruchomość o powierzchni [...]m2 położoną przy [...]zabudowaną budynkiem hotelowym o powierzchni użytkowej [...]m2.

W złożonej deklaracji podatkowej Spółka zadeklarowała do opodatkowania wg stawki [...]zł za [...]m2 jedynie grunty związane z działalnością gospodarczą. Budynku nie zadeklarowała, stając na stanowisku, że rozpoczęcie jego remontu kapitalnego na podstawie decyzji Prezydenta w sprawie pozwolenia na budowę powoduje, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, że obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia następnego roku po roku, w którym budowa została zakończona, albo rozpoczęto użytkowanie budynku lub jego części. W związku z tym zadeklarowała podatek od nieruchomości w kwocie [...]zł za miesiące od lipca do grudnia 1997 r.

Zdaniem organu podatkowego podatek od nieruchomości za rok 1997 winien obejmować także budynek o powierzchni [...]m2 wg stawki [...]zł. za m2, wobec czego wymiar podatku od nieruchomości jaki spółka winna uregulować za rok 1997 wynosi [...]zł.

Spółka mimo wezwań Urzędu nie dokonała korekty deklaracji, wobec czego Prezydent decyzją z dnia [...] określił jej podatek w kwocie [...]zł wraz z odsetkami, który został przez nią zapłacony.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]uchyliło zaskarżoną odwołaniem decyzję z dnia [...].

Następnie pismem z dnia [...] Spółka "A" wniosła o zwrot zapłaconego podatku.

Prezydent decyzją z dnia [...] stwierdził, że nadpłata w podatku od nieruchomości za rok 1997 nie istnieje.

Decyzję tę Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzją z dnia [...]

W związku z tym, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...]Prezydent, podtrzymał swoje poprzednie stanowisko, co do braku podstaw do stwierdzenia nadpłaty. Zgodnie bowiem z art. 2 § 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9, z 1991 r. poz. 31 ze zm.) obowiązek podatkowy ciąży m.inn. na osobach prawnych, które są właścicielami nieruchomości. Opodatkowaniu podlegają oprócz gruntu także budynki trwale związane z gruntem, bez względu na ich stan techniczny. Fakt nabycia przez Spółkę nieruchomości zabudowanej jest bezsporny. Budynek znajdujący się na nieruchomości nie został rozebrany. Bez względu na to, że Spółka uzyskała pozwolenie na jego przebudowę i remont kapitalny, okoliczność ta nie zwalniała strony od obowiązku uregulowania od niego podatku od nieruchomości, skoro budynek istniał. W związku z tym wymiar podatku od nieruchomości za 1997 r. wyniósł [...]zł. Kwotę tę Spółka uregulowała, wobec czego należało odmówić stwierdzenia nadpłaty.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania Spółki "A", decyzją z dnia [...]utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając stanowisko organu I instancji co do niezasadności stwierdzenia nadpłaty.

Organ odwoławczy nie podzielił natomiast argumentu odwołania, co do konieczności istnienia prawomocnej decyzji ustalającej inne zobowiązanie podatkowe niż deklarowane przez podatnika. Zdaniem w/w Kolegium przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie przewidują wydawania decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości w odniesieniu do osób prawnych.

Wobec zapłacenia przez podatnika należnego podatku brak bowiem podstaw do wydania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej zgodnie z art. 21 Ordynacji podatkowej.

Decyzję tę Spółka "A" zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się "zwrotu na jej rzecz przez Prezydenta kwoty bezpodstawnie pobranego podatku w kwocie [...] zł wraz z odsetkami".

W uzasadnieniu skargi Spółka w szczególności podnosi, że organ I instancji, po wyroku NSA stwierdzającym nieważność wcześniej wydanej w sprawie decyzji dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za rok 1997, wydał dwie sprzeczne z sobą decyzje, a mianowicie decyzję z dnia [...]. umarzającą postępowanie w sprawie podatku od nieruchomości za rok 1997 i decyzję z dnia [...]. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za tenże tok.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuca m.inn. nie wzięcie pod uwagę wyroku z dnia [...]., sygn. akt [...].

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrując sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje:

Organ I instancji trzykrotnie wydawał decyzje w sprawie określenia Spółce "A" podatku od nieruchomości za rok 1997, które trzykrotnie były uchylane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Następnie decyzją z dnia [...] Prezydent umorzył postępowanie "w sprawie podatku od nieruchomości za rok 1997", którą organ odwoławczy decyzją z dnia [...]. utrzymał w mocy.

Z kolei w decyzji z dnia [...]. Prezydent stwierdził, "iż nie istnieje nadpłata w podatku od nieruchomości za 1997 r.". Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]. uchyliło tę decyzje i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Decyzję organów obu instancji w sprawie umorzenia postępowania w sprawie określenia podatku od nieruchomości za rok 1997 zostały wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...]sygn. akt [...]uznane za nieważne. Tym samym przed wydaniem decyzji Prezydenta z dnia [...]. umarzającej postępowanie w sprawie określenia zaległości podatkowej za 1997 r. w obrocie prawnym nie istniała decyzja określająca Spółce "A" podatek od nieruchomości za rok 1997.

W myśl postanowień art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Art. 6 ust. 8 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9, poz. 31 ze zm.) nakłada na osoby prawne, a do nich zalicza się skarżąca, obowiązek składania deklaracji na podatek od nieruchomości za dany rok i wpłacenia wykazanego w nich podatku – za poszczególne miesiące. Wobec tego zaistnienie okoliczności uzasadniających powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym nastąpiło nabycie nieruchomości (art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12.I.1991r. o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz.U. Nr 9, poz. 31) pozwala na stwierdzenie, że w przypadku Spółki "A" zastosowanie ma w/w przepis art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej i co za tym idzie § 2 art. 21 O.p., który jednoznacznie stanowi, że w określonym w art. 21 § 1 pkt 1 przypadku podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, o ile organ podatkowy nie wydał decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego ( art. 21 § 3 O.p.)

W rozpatrywanej sprawie w obrocie prawnym nie istnieje decyzja określająca skarżącej podatek od nieruchomości za rok 1997, wobec czego uznać należy, że podatkiem należnym z tytułu podatku od nieruchomości od Spółki "A" za rok 1997 jest podatek przez tę Spółkę zadeklarowany w deklaracji. Zauważyć także należy, że organ I instancji bezzasadnie stwierdził w uzasadnieniu swej decyzji, że "wymiar podatku od nieruchomości za okres od lipca do grudnia 1997 r. wyniósł [...]zł (str. [...]decyzji z dnia [...].), skoro wymiaru podatku nie dokonano.

Niekwestionowany w sprawie jest także fakt, że w/w Spółka zapłaciła na żądanie organu podatkowego podatek od nieruchomości za rok 1997 w kwocie [...]zł.

W tym stanie rzeczy, skoro zgodnie z powołanym art. 21 § 2 Ordynacji podatkowej, podatek wskazany przez Spółkę w deklaracji, czyli w wysokości [...]zł., jest podatkiem do zapłaty (a nie [...]zł) ze względów formalnych niezasadne było w świetle art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej uznanie nieistnienia nadpłaty po stronie Spółki "A" i to bez względu na to, że zapłaciła ona żądany od niej podatek.

Zauważyć także należy, że organy podatkowe nie odniosły się w swoich decyzjach w sposób wyczerpujący do argumentów Spółki dotyczących zastosowania w sprawie przepisu art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

W świetle powyższego, uznając skargę za uzasadnioną na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.

Mając na względzie przedmiot zaskarżonej decyzji Sąd nie zastosował przepisu art. 152 powołanej ustawy.

/-/G.Gorzan /-/Wł.Zygmont /-/M.Skwierzyńska

LF