Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 260/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Protokolant Aneta Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2004r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Wydziału Mieszkalnictwa Urzędu Miejskiego w [...], działając z upoważnienia Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]r. [...] decyzją z dnia [...]r. wydaną na podstawie art. 7 ust.1 ustawy z dnia 21 czerwca 200r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U/ Nr 71, poz. 734/, po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...]r. przyznał Z. S. dodatek mieszkaniowy na okres [...] miesięcy od [...]r. do [...]r. w wysokości [...]zł miesięcznie, w tym [...]zł ryczałtu na zakup opału.

W odwołaniu od tej decyzji Z. S. zakwestionował wysokość przyznanego dodatku mieszkaniowego podnosząc, że jedynym dochodem w jego gospodarstwie domowym jest jego renta w kwocie [...]zł netto w tym [...]zł dodatku pielęgnacyjnego.

Zdaniem strony, dodatek pielęgnacyjny nie powinien być brany pod uwagę jako dochód gospodarstwa domowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 6 ust.1 pkt 2 i art. 17 ust.1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. Nr 71, poz. 734/ po rozpatrzeniu odwołania - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy, powołując się na szczegółowe wyliczenie, stanowiące załącznik do decyzji stwierdził, że Z. S. spełnia warunki do przyznania dodatku mieszkaniowego, ale nie dopatrzył się błędu w dokonanym przez organ I instancji obliczeniu dochodu strony.

Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 3 ust.2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych, za dochód uważa się wszystkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dodatku nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych zasiłków okresowych z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego. W przypadku gospodarstwa Z. S. dochodem, w rozumieniu ustawy, jest suma otrzymywanego przezeń świadczenia rentowego netto, którego częścią składową jest dodatek pielęgnacyjny, zaliczki na podatek dochodowy oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Organ stwierdził dalej, że suma dochodu brutto w [...]r. wynosi łącznie [...]zł i w takiej wysokości wpisana jest w deklaracji o dochodach, którą Z. S. potwierdził własnoręcznym podpisem.

Z tego względu Kolegium opierając się na danych o dochodach zawartych w aktach sprawy oraz uwzględniając art. 6 ust.1 pkt 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych – uznało, że "nie ma podstaw prawnych do przyznania Z. S. dodatku mieszkaniowego".

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Z. S. podniósł, że:

- "w trakcie rozpatrywania sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze /.../ zmieniła się podstawa naliczania" dodatku mieszkaniowego, otrzymał bowiem pismem z dnia [...]r. zawiadomienie o zmianie wysokości czynszu,

- decyzja zawiera wewnętrznie sprzeczne pouczenie, że jest ostateczna, a jednocześnie informuje o prawie wniesienia skargi,

- na początku uzasadnienia decyzji napisano, że strona spełnia wszystkie warunki do przyznania dodatku mieszkaniowego, a na końcu stwierdzono, że nie ma podstaw prawnych do przyznania tego świadczenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sady administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez /między innymi/ kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem /jeżeli ustawy nie stanowią inaczej/.

W przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja jest dotknięta istotnymi wadami prawnymi, tj. narusza przepisy prawa materialnego lub procesowego w sposób określony w art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/, Sąd w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia – odpowiednio uchyla taką wadliwą decyzję lub stwierdza jej nieważność. W przeciwnym wypadku Sąd skargę oddala.

Sądowa kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji dokonana w granicach orzekania Sądu zakreślonych w art. 134 wyżej wskazanego Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określonego w dalszej części uzasadnienia jako P.p.s.a. nie dostarczyła podstaw do stwierdzenia , że akt ten narusza prawo w stopniu /o jakim była mowa wyżej/ uzasadniającym uwzględnienie skargi.

Wprawdzie rację ma skarżący podnosząc, że organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji zawarł dwa przeczące sobie ustalenia co do spełniania przezeń warunków do przyznania prawa do dodatku mieszkaniowego, sprzeczność ta jednak stanowi wyłącznie lapsus językowy i nie ma żadnego ujemnego wpływu na wynik sprawy. Pamiętać bowiem należy, że organ I instancji przyznał Z. S. dodatek mieszkaniowy, a organ II instancji decyzję tę utrzymał w mocy.

Z kontekstu uzasadnienia decyzji drugoinstancyjnej, w powiązaniu z treścią odwołania, w którym strona wyraźnie zmierzała do uzyskania wyższego świadczenia wynika jednoznacznie, iż organ odwoławczy, w końcowym fragmencie uzasadnienia decyzji zmierzał do wykazania braku podstaw faktycznych i prawnych do orzeczenia przyznającego stronie wyższy dodatek mieszkaniowy, lecz nietrafnie stanowisko swoje umotywował.

Sugestia skarżącego jakoby pouczenie o środku zaskarżenia, zawarte w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, było wadliwe jest chybiona..

Postępowanie w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych unormowane jest przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i zgodnie z art. 1 pkt 1 tego Kodeksu toczy się ono przed organami administracji publicznej. Jest to postępowanie dwuinstancyjne /art. 15 kpa/, a decyzje od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji są ostateczne /art. 16 § 1 kpa/, co oznacza, że jeśli organ odwoławczy rozpatrzył sprawę w wyniku wniesionego przez stronę odwołania, to jego decyzja jest decyzją ostateczną. Taka decyzja ostateczna może być zaskarżona do sądu administracyjnego /art. 16 § 2 Kpa w związku z art. 52 § 1 i 2 Ppsa/.

Bezprzedmiotowa dla sądowej oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji jest podnoszona skargą okoliczność podwyższenia wysokości opłat za lokal mieszkalny stanowiący własność skarżącego. Dołączone do skargi pismo Administratora Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...]r. informuje – jak trafnie wskazał to organ w odpowiedzi na skargę - o zmianie opłat od dnia [...]r.. Przy ustalaniu wysokości należnego dodatku mieszankowego bierze się pod uwagę wydatki gospodarstwa domowego wnioskodawcy za ostatni miesiąc /a więc miesiąc poprzedzający złożenie wniosku/. Wynika to z pkt 12 załącznika Nr 1 /Wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego/ do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych /Dz.U. Nr 156 poz. 1817/ wydanego na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 9 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych.

Z akt sprawy wynika, że skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie dodatku mieszkaniowego w dniu [...]r. , a zatem organy orzekające nie były uprawnione do uwzględnienia przy ustalaniu wysokości wydatków na lokal według stawek opłat przewidzianych od [...]r.

W ocenie Sądu, zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustalając dochód gospodarstwa domowego wnioskodawcy nie odliczyło dodatku pielęgnacyjnego czego domagał się Z. S. w odwołaniu.

Definicja dochodu, zawarta w art. 3 ust.3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych przewiduje, że do dochodu /w rozumieniu tej ustawy/ "nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego.

Z materiałów sprawy nie wynika aby skarżący pobierał zasiłek pielęgnacyjny.

Z decyzji ZUS-u z dnia [...]r. znajdującej się w aktach administracyjnych wynika, że Z. S. do renty wynoszącej [...]zł przysługuje dodatek pielęgnacyjny w kwocie [...]zł. Zasiłek pielęgnacyjny i dodatek pielęgnacyjny są to świadczenia wypłacane na podstawie odrębnych ustaw i nie można pomiędzy nimi stawiać znaku równości.

Przepis art. 3 ust.3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych w zakresie nakazującym wliczenie dodatków pielęgnacyjnych do dochodu przy ubieganiu się o dodatek mieszkaniowy, został uznany wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 lipca 2004r. /K.16/03, OTK-A 204/7/68/ - za zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Z tych wszystkich względów należało skargę jako niezasadną oddalić na podstawie art. 151 P.p.s.a.