Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1974/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dniu 7 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1974/16 w sprawie ze skargi W. L. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia - przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku -


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1974/16, wydanym w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. L. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.

Odpis sentencji powyższego wyroku został przesłany skarżącemu przy piśmie Sądu z dnia 8 lutego 2017 r. Przesyłka zawierająca pismo Sądu wraz z odpisem sentencji przedmiotowego wyroku została zwrócona do Sądu z informacją o jej dwukrotnym awizowaniu i zwrocie z uwagi na niepodjęcie w terminie. Przesyłka ta, na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", została uznana za doręczoną z dniem 2 marca 2017 r.

W dniu 10 marca 2017 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, wskazując, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia złożony został z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 9 marca 2017 r.

W dniu 22 maja 2017 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem

o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że z "Zawiadomienia powtórnego" (awiza), które otrzymał w związku z przesyłką Sądu zawierającą odpis sentencji powyższego wyroku, wynikało, że może tę przesyłkę odebrać do dnia 3 marca

2017 r. W tej sytuacji, mając zaufanie do urzędu pocztowego, skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w dniu 10 marca 2017 r. Skarżący wyjaśnił, ze pozostawał w przekonaniu, że zachował termin do złożenia przedmiotowego wniosku. Podniósł, że uchybił terminowi z przyczyn niezależnych od niego i w związku z tym nie ponosi winy w tym zakresie. Do wniosku skarżący dołączył kopie "Zawiadomienia" oraz "Zawiadomienia powtórnego", jakie otrzymał z urzędu pocztowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd postanowi o przywróceniu terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym w ustawie terminie.

Przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustała w dniu 15 maja 2017 r., tj. w dniu, w którym skarżący otrzymał postanowienie Sądu z dnia 24 kwietnia 2017 r. Z postanowienia tego skarżący dowiedział się, że przesyłka zawierająca odpis sentencji wyroku wydanego w niniejszej sprawie została uznana za doręczoną z dniem 2 marca 2017 r. oraz że w związku z tym uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Odnosząc się do podniesionych we wniosku o przywrócenie terminu argumentów wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu należy stwierdzić, iż zasługują one na uwzględnienie.

Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się

z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przez stronę przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć.

Przyczyną uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie było błędne przekonanie skarżącego, że do dnia 3 marca 2017 r. może podjąć z urzędu pocztowego przesyłkę zawierającą odpis sentencji wyroku wydanego w niniejszej sprawie. Taka informacja wynikała

z "Zawiadomienia powtórnego", jakie skarżący otrzymał z urzędu pocztowego. Skarżący zatem mógł istotnie pozostawać w przekonaniu, że ostatnim dniem terminu do złożenia przedmiotowego wniosku jest 10 marca 2017 r. Mając taką informację skarżący mógł nie mieć świadomości tego, że w związku z tym, iż pierwsze awizo nastąpiło w dniu 16 lutego 2017 r. przedmiotowa przesyłka zostanie uznana za doręczoną z dniem 2 marca 2017 r., stosownie do treści art. 73 § 4 P.p.s.a. Zaznaczyć przy tym należy, że na tym etapie postępowania skarżący działał

w sprawie bez profesjonalnego pełnomocnika.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności stwierdzić należy, że strona skarżąca uprawdopodobniła, że nie ponosi winy w uchybieniu termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.