Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 836/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 143, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 6 ust. 1 i ust 3 pkt 6
journal: Dz.U. 2001 nr 71 poz 734
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.
article: par. 2 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 156 poz 1817
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 marca 2011 r. sprawy ze skargi K.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2010r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego; oddala skargę. /-/J. Zieliński /-/B. Drzazga /-/E. Podrazik


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta O. W. decyzją z dnia 12 sierpnia 2010 r. znak: MOPS 71433-2/1698/3593/10 wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust 2, art. 3 ust. 1-3, art. 4, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1-10, art. 7 ust. 1, ust. 1a i ust. 5, art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.) oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.) tj. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) przyznał K. H. dodatek mieszkaniowy w wysokości 107,80 zł. na okres od 1 sierpnia 2010 r. do 31 stycznia 2011 r.

Uzasadniając decyzję organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, iż wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada tytuł prawny do lokalu o pow. 32,7 m2 i w okresie ostatnich trzech miesięcy osiągnęła dochód w wysokości 3,129,66 zł ( 1043,22 zł na miesięcznie). Organ ustali poddano, iż wydatki wnioskodawczyni na utrzymanie lokalu w miesiącu lipcu 2010 r. tj. w miesiącu złożenia wniosku o przyznanie dodatku, wynosiły 264,28 zł. Do tych wydatków Prezydent Miasta nie zaliczył kwoty 44,76 zł tytułem niedopłaty za rozliczenie ciepła, gdyż niedopłata ta nie wystąpiła w miesiącu składania wniosku. Z uwagi, iż K. H. spełnia warunki określane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, do przyznania dodatku, organ ustalił na jej rzecz, na podstawie art. 6 ust. 1-10 powołanej ustawy, dodatek w wysokości 107,8 zł.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła K. H. podnosząc, iż Prezydent Miasta O. W. w swojej decyzji nie w uwzględnił pełnych kosztów centralnego ogrzewania i ciepłej wody. Odwołująca wniosła o zmianę tej decyzji, przy uwzględnieniu stanowiska wyrażonego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2004r o sygn. akt 4/II SA/Po 1108/02.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu decyzją z dnia 29 września 2010 r. znak: SKO-4200/41/10 utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium wskazało, iż organ I instancji prawidłowo ustalił kwotę wydatków ponoszonych przez wnioskodawczynię na mieszkanie w kwocie 264,28 zł.

We wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego K. H. swoje miesięczne wydatki na mieszkanie określiła na kwotę 309,04 zł. Kwota ta została poświadczona przez zarządcę budynku – O. Spółdzielnię Mieszkaniową. Zdaniem Kolegium od powyższej kwoty należało odjąć wydatki, które zgodnie z art. 6 ust. 4 i ust. 4a ustawy o dodatkach mieszkaniowych nie należą do wydatków poniesionych przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, związane z zajmowaniem lokalu mieszkalnego. Od podanej przez K. H. należało zatem odjąć kwotę 7,56zł tytułem zaliczki na legalizację wodomierzy oraz tytułem podatku i ubezpieczeń a także kwotę 44,76 zł stanowiącą 1/12 rozliczenia centralnego ogrzewania za okres od 1 października 2008 r. do 30 września 2009 r. Kolegium wyjaśniło, iż z uzyskanych z spółdzielni mieszkaniowej informacji wynika, iż w okresie od 1 października 2008 r. do 30 września 2009 r. nastąpiła niedopłata z tytułu rozliczenia centralnego ogrzewania mieszkania K. H. w wysokości 537,13 zł. Kwota ta została zapłacona w dwóch ratach 4 stycznia 2010 r. i 25 stycznia 2010 r. Tym samym skoro niedopłata została uregulowana w styczniu 2010 r. a wniosek o przyznanie dodatku miesięcznego złożono w dniu 19 lipca 2010 r. to brak jest podstaw do doliczenia kwoty 44,76 zł. z tytułu dopłaty za centralne ogrzewanie, do wydatków stanowiących podstawę do wyliczenia dodatku mieszkaniowego.

Kolegium wskazało, iż zgodnie z załączonym do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. nr 156, poz. 1817 ze zm.) wzorem wniosku o przyznanie tego dodatku (załącznik nr 1 tego rozporządzenia) osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy winna wskazać łączną kwotę wydatków na mieszkanie z ostatniego miesiąca co, potwierdzonych przez zarządcę budynku. Tym samym nie ma podstaw do uwzględnienia wydatków ponoszonych na mieszkanie we wcześniejszym okresie.

Organ odwoławczy uznał, iż Prezydent Miasta O. W. dokonał prawidłowego obliczenia przysługującego K. H. dodatku mieszkaniowego w wysokości 107,80 zł zaznaczając, iż dodatek ten nie jest świadczeniem uznaniowym, a możliwość jego przyznania oraz wysokość uzależnione są od spełnienia ściśle określonych ustawowych przesłanek.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję wywiodła K. H.. Podniosła, iż w styczniu 2010 r. został jej przyznany na okres 6 miesięcy dodatek mieszkaniowy w wysokości 147, 48 zł miesięcznie, w którym uwzględniono 1/12 kwoty końcowego rozliczenia kosztów zużytego ciepła na centralne ogrzewanie i ciepłą wodę za okres od 1 października 2008 r. do 30 września 2009 r. Skarżąca potwierdziła, iż należność z tytułu tego rozliczenia uregulowała w styczniu 2010 r. Zdaniem skarżącej dodatek mieszkaniowy przyznany od sierpnia 2010 r. do stycznia 2011 r. również powinien uwzględnić 1/12 kwoty z końcowego rozliczenia za ogrzewanie i ciepła wodę.

K. H. wskazała ponadto, iż orzekający w identycznym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydał w dniu 30 listopada 2004 r. korzystny dla niej wyrok (sygn. akt 4/II SA/Po 1108/02).

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) oraz art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta polega na badaniu czy w toku rozpoznawania sprawy, organy administracji nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 143 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 §1 P.p.s.a., sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i orzeka o ich uchyleniu w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznając skargę w niniejszej sprawie, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, ponieważ organy orzekające w sprawie nie naruszyły przepisów postępowania administracyjnego i prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego.

Istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest niezaliczenie przez organy administracji wydatków poniesionych przez skarżącą w związku z rozliczeniem kosztów centralnego ogrzewania i ciepłej wody za okres od 1 października 2008 r. do końca września 2009 r. do wydatków stanowiących podstawę obliczenia należnego dodatku mieszkaniowego.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych wysokość dodatku zależy m.in. od wysokości dochodów gospodarstwa domowego osoby ubiegającej się o to świadczenie oraz wysokości wydatków poniesionymi przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego. Do tego rodzaju wydatków zalicza się m.in. opłaty za energię cieplną i wodę (art. 6 ust. 3 pkt 6 powoływanej ustawy oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych).

Trzeba podkreślić, iż istotą dodatku mieszkaniowego jest wspieranie przez gminę osób o niskich dochodach w ponoszeniu przez nie kosztów związanych z zajmowanym lokalem mieszkalnym. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w powołanym w skardze orzeczeniu z dnia 30 listopada 2004r . (sygn. akt 4/II SA/Po 1108/02) przyznawany dodatek mieszkaniowy powinien dotyczyć kosztów bieżących, które obciążają osobę ubiegającą się w dniu złożenia wniosku oraz w okresie wypłacania tego dodatku.

Świadczy o tym m.in. treść wzoru wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego stanowiącego załącznik nr 1 do powoływanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. Zgodnie z punktem 12 tego wzoru wnioskodawca wskazuje łączną kwotę wydatków ponoszonych na mieszkanie w ostatnim miesiącu przy czym w objaśnieniu wskazano, iż chodzi tu o miesiąc w którym składany jest wniosek. Z regulacji tej wynika, iż przy obliczaniu wysokości dodatku mieszkaniowego nie uwzględnia się wydatków ponoszonych na mieszkanie w miesiącach poprzedzających złożenie wniosku, a jedynie, jak już o tym wspomniano, wydatki bieżące na miesiąc złożenia wniosku.

W powołanym wyroku z dnia 30 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, iż do wydatków o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych należy również zaliczyć udokumentowane wydatki na mieszkanie, które będą faktycznie ponoszone w miesiącach następujących po przyznaniu dodatku. W tym także związane z rozliczeniem za centralne ogrzewanie za okres poprzedzający złożenie wniosku o dodatek mieszkaniowy, o ile spłata zaległości związana z tym rozliczeniem będzie następować w okresie na który przyznawany jest dodatek.

Sąd rozpatrujący przedmiotową sprawę podziela powyższe stanowisko lecz jednocześnie zwraca uwagę, iż stan faktyczny w rozpatrywanej sprawie różni się znacząco od stanu faktycznego w sprawie w której wydano wyrok z dnia 30 listopada 2004 r.

Przede wszystkim należy zauważyć, iż skarżąca już uregulowała w styczniu 2010 r. rozliczenie kosztów centralnego ogrzewanie i ciepłej wody za okres od 1 października 2008 r. do 30 września 2009 r. Tym samym w miesiącu złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego (lipiec 2010 r.) na okres od sierpnia 2010 r. do stycznia 2011 r. skarżąca nie była zobowiązana do ponoszenia jakichkolwiek wydatków związanych z tym rozliczeniem. Ciążyły na niej wyłącznie bieżące wydatki na mieszkanie wynikające z przedłożonego do akt sprawy "miesięcznego wymiaru opłat" za mieszkanie od dnia 1 stycznia 2010 r. w którym uwzględniono także bieżące koszty centralnego ogrzewana oraz dostarczania ciepłej wody.

Zdaniem Sądu ustalenia poczynione przez organy administracji w zakresie rzeczywistej wysokości wydatków ponoszonych przez K. H. w związku z zajmowanym lokalem mieszkaniowym są prawidłowe, a domaganie się przez skarżącą uwzględnienia wydatków poniesionych w styczniu 2010 r. z tytułu rozliczenia za ogrzewanie centralne i dostarczoną ciepła wodę, nie znajduje uzasadnienia w świetle obowiązującej regulacji prawnej.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a skargę oddalił.

/-/ J. Zieliński /-/ B. Drzazga /-/ E. Podrazik