Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 410/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędziowie: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska (spr.) Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant: Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 października 2010 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej M. T. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 500 zł (pięćset złotych).


UZASADNIENIE

M. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 29 października 2010 r. uchylającą rozstrzygnięcie organu I instancji w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego (boiska) i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Z przekazanych przez organ akt sprawy administracyjnej wynika, że skarżąca nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, a zaskarżona decyzja nie została jej doręczona. Organy prowadziły postępowanie z udziałem A. oraz zarządcą Wspólnoty Mieszkaniowej. Podmiotom tym organ odwoławczy doręczył zaskarżoną decyzję w dniu 2 listopada 2010 r.

We wniesionej w dniu 18 kwietnia 2011 r. skardze M. T. zakwestionowała prawidłowość i zgodność z prawem rozstrzygnięcia organu odwoławczego, wywodziła istnienie jej interesu prawnego do uczestnictwa w prowadzonym przez organy postępowaniu administracyjnym oraz do wniesienia skargi. Wyjaśniła, że o wydaniu przedmiotowej decyzji dowiedziała się dopiero na zebraniu członków wspólnoty zorganizowanym przez zarządcę nieruchomości, zaś z jej treścią zapoznała się w dniu 25 marca 2011 r., kiedy to na jej prośbę zarządca udostępnił jej odpis decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie twierdząc, iż skarżąca nie ma interesu prawnego do udziału w postępowaniu administracyjnym, a tym samym nie jest też uprawniona do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, ca następuje:

Skargę należało odrzucić, ale nie z powodu wskazanego przez organ. Istnienia legitymacji skarżącej do wniesienia skargi w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd nie badał w sprawie. Dodatkowo należy wyjaśnić, iż w przypadku braku uprawnienia strony do wniesienia skargi orzeka się o jej oddaleniu, a nie o odrzuceniu. W rozpatrywanej sprawie skarga podlegała odrzuceniu z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 w/w ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Oczywiście Sąd dostrzega, iż skarżącej organ decyzji nie doręczył. Nie oznacza to jednak, że termin do wniesienia skargi przez podmiot, któremu organ nie doręczył decyzji biegnie od daty w jakiej strona powzięła wiadomość o treści decyzji, albo weszła w jej posiadanie. Nie oznacza to również, że strona której organ nie doręczył decyzji jest uprawniona w każdym czasie wnieść skargę do sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie tego postępowania. Jeżeli natomiast z tego uprawnienia nie skorzysta nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej. Bez znaczenia zatem pozostaje moment, w którym strona dowiedziała się o treści rozstrzygnięcia, które zaskarżyła do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 543/10, LEX nr 667869; postanowienie NSA z dnia 22 marca 2007 r. sygn. akt II OSK 48/06 (niepublikowane); postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 2 czerwca 2009, sygn. akt II SA/Ol 490/09, LEX nr 517520; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 lipca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 853/07, LEX nr 437727; postanowienie WSA w Opolu z dnia 15 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Op 65/06, Lex nr 244337).

W rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 2 grudnia 2010 r. Wniesienie zaś skargi po terminie obligowało Sąd do jej odrzucenia stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Nie przesądzając w sprawie legitymacji skarżącej do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy oraz jej legitymacji do wniesienia skargi należy wyjaśnić, że podmiot, którego organ nie uznał za stronę ma kilka możliwości wykazania swojego uprawnienia. Może wnieść skargę na ostateczną decyzję, jednak musi to uczynić w terminie 30 dni od dnia doręczenia jej innym stronom. Może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przy czym złożenie takiego wniosku również jest ograniczone terminem - tygodniowym liczonym od dnia kiedy ustała przyczyna uchybienia (art. 87 § 1 w/w ustawy); w tym przypadku od dnia kiedy strona dowiedziała się, że organ wydał decyzję i jej nie doręczył. Zaznaczyć należy, że niekiedy w ogóle podważa się uprawnienie takiego skarżącego do złożenia wniosku o przywrócenie terminu twierdząc, iż strona której organ nie doręczył decyzji żadnemu terminowi nie uchybia. Wreszcie strona może wystąpić do organu z podaniem o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Ostatnie z tych uprawnień jest również ograniczone terminem jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 kpa). Z akt sprawy wynika, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi i nie skorzystała również w terminie z dwóch pozostałych środków. Wobec tego, iż zaskarżona decyzja nie rozstrzyga merytorycznie sprawy, lecz przekazuje ją do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji w oparciu o art. 138 § 2 kpa zatem organ ten w następstwie prowadzonego postępowania ponownie rozstrzygnie kwestię legalności boiska. W takiej sytuacji skarżąca ma jeszcze możliwość w przyszłości skorzystania z uprawnienia do wniesienia odwołania od nowo wydanej decyzji organu I instancji (co również powinno się uczynić w terminie do wniesienia odwołania wynoszącym 14 dni i liczonym od doręczenia decyzji stronom). Skorzystanie z tego środka lub któregoś z wyżej opisanych od dalszych rozstrzygnięć organów podejmowanych w sprawie administracyjnej (w zależności od etapu postępowania administracyjnego) umożliwi skarżącej zweryfikowanie jej stanowiska w kwestii jej uprawnienia do uczestnictwa w postępowaniu.

O zwrocie skarżącej kwoty uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.