Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 195/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2012 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] I. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do rozpoznania wniosku A. S. z dnia 2.08.2011r. o stwierdzenie wadliwości zaświadczenia znak: [...] w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, II. stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 maja 2011 r. A. S. wystąpiła do Wojewody [...] o wszczęcie postępowania wyjaśniającego w sprawie braku dokumentacji, na podstawie której wystawiono zaświadczenie Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., znak[...]. Wojewoda [...] powyższe pismo przekazał zgodnie z właściwością do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [....].

Następnie w dniu 2 sierpnia 2011 r. A. S. wniosła o stwierdzenie wadliwości zaświadczenia [....] w zakresie odnoszącym się do lokalu nr [....] oraz sprostowanie wydanego zaświadczenia poprzez stwierdzenie braku możliwości wyodrębnienia lokalu nr [...].

Kolejne pismo w sprawie zostało złożone w dniu 25 września 2011 r., które w związku z jego treścią zostało potraktowane przez organ jako skarga na bezczynność i przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który zarejestrował sprawę pod sygnaturą I SAB/Wa 424/11. W związku z pismem z dnia 10 stycznia 2012 r., precyzującym pismo z dnia 25 września 2011 r. jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesione w trybie art. 37 § 1 kpa, Sąd zwrócił do organu akta administracyjne oraz pisma z dnia 25 września 2011 r. i kserokopie pisma z dnia 10 stycznia 2012 r.

Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [....] pismem z dnia 7 listopada 2011 r. zwróciło się do A. S. z wezwaniem do sprecyzowania żądania oraz wskazanie, czy jej podania z maja i sierpnia 2011 r. należy traktować łącznie.

W dniu 24 kwietnia 2012 r. A. S. złożyła pismo z dnia 26 marca 2012 r. zatytułowane skarga/wezwanie do zaprzestania naruszenia prawa, w którym wezwała do zaprzestania naruszania prawa poprzez bezczynność w rozpatrzeniu sprawy [...].

Pismem z dnia 20 lipca 2012 r. A. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w związku z brakiem odpowiedzi na złożone w dniu 24 kwietnia 2012 r. wezwanie do zaprzestania naruszania prawa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [....] wniosło o jej oddalenie. Organ wskazał, że skarżąca nie odniosła się do wezwania z dnia 7 listopada 2011 r. w sposób pozwalający SKO na rzetelne zajęcie się sprawą i podjęcie rozstrzygnięcia zgodnego z żądaniem strony. Kolegium nie może domniemywać rzeczywistej treści tego żądania.

W dniu 24 września 2012 r. organ przekazał w ślad za odpowiedzią na skargę pismo skarżącej z dnia 3 grudnia 2011 r. złożone w odpowiedzi na pismo SKO z dnia 7 listopada 2011 r. Z tego pisma wynika, że skarżąca nie wyraża zgody na cofnięcie skargi złożonej na bezczynność SKO. Zdaniem skarżącej jej żądanie zostało sprecyzowane w piśmie z dnia 2 sierpnia 2011 r., z którego wynika, że wnosi o stwierdzenie wadliwości zaświadczenia [....] w zakresie odnoszącym się do lokalu nr [...] oraz sprostowanie wydanego zaświadczenia poprzez stwierdzenie braku możliwości wyodrębnienia lokalu nr [....].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [....] pozostaje w bezczynności.

Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Skarżąca powyższy wymóg wyczerpała, składając w trybie art. 37 kpa wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Dodatkowo należy wskazać, że terminy do wniesienia skargi do Sądu przewidziane w przepisie art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dotyczą skargi na bezczynność. Skargę taką można zatem wnieść, aż do czasu załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy.

W konsekwencji zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania np. decyzji lub innego aktu administracyjnego, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej.

Strona wnosząca do organu administracji publicznej żądanie określonej treści ma prawo domagać się rozstrzygnięcia o jej prawach i obowiązkach na podstawie i w granicach zakreślonych obowiązującymi przepisami prawa, w tym regułami proceduralnymi oraz normami kompetencyjnymi wyznaczającymi zakres właściwości tego organu. To rozstrzygnięcie natomiast powinno nastąpić niezwłocznie. W szczególności niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 1 kpa ). Niezależnie od powyższego sprawa administracyjna powinna być załatwiona najpóźniej w granicach terminów zakreślonych w art. 35 § 3 kpa (o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej np. w przypadku informacji publicznej), zgodnie z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Ustawodawca przewidział jednocześnie, iż do terminów określonych w powołanych wyżej przepisach nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

W związku z powyższym o bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić, gdy organ w ustalonym terminie nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w prawem przewidzianej formie, ale także wtedy, gdy nie dokonuje czynności, które warunkują merytoryczne rozpatrzenie sprawy.

Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [....] w niniejszej sprawie pozostaje w bezczynności.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca pismem z dnia 2 sierpnia 2011 r., złożonym osobiście w dniu 3 sierpnia 2012 r. wniosła o stwierdzenie wadliwości zaświadczenia [...] w zakresie odnoszącym się do lokalu nr [....] oraz sprostowanie wydanego zaświadczenia poprzez stwierdzenie braku możliwości wyodrębnienia lokalu nr [...]. W związku ze wcześniejszymi pismami skarżącej o wszczęcie postępowania wyjaśniającego w sprawie braku dokumentacji na podstawie, której wystawiono zaświadczenie [...], SKO w dniu 18 lipca 2011 r. otrzymało akta sprawy, dotyczące zaświadczenia [...], o które się zwracało pismem z dnia 27 czerwca 2011 r. Kolejną czynnością podjętą przez organ było w dniu 7 listopada 2011 r. dzielenie odpowiedzi na skargę A. S. z dnia 25 września 2011 r. oraz przekazanie jej wraz ze skargą i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który zarejestrował ją pod sygn. akt I SAB/Wa 424/11. Również w dniu 7 listopada 2011 r. organ zwrócił się do A. S. z wezwaniem do sprecyzowania pisma z dnia 3 sierpnia 2012 r. oraz wskazanie, czy jej podania z maja i sierpnia 2011 r. należy traktować łącznie, w terminie 7dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania. W związku z pismem skarżącej z dnia 10 stycznia 2012 r., precyzującym, że pismo z dnia 25 września 2011 r. potraktowane przez organ i Sąd jako skarga w istocie stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesione w trybie art. 37 kpa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy piśmie z dnia 1 lutego 2012 r. zwrócił akta administracyjne do organu. Następną czynnością podjętą przez organ było udzielenie odpowiedzi z dnia 22 sierpnia 2012 r. i przekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi w niniejszej sprawie.

Z akt administracyjnych nie wynika, żeby organ w sprawie, po wpłynięciu do niego wniosku z dnia 2 sierpnia 2011 r. podejmował jakiekolwiek czynności zmierzające do rozpoznania sprawy poza wystosowaniem do skarżącej wezwania do sprecyzowania z dnia 7 listopada 2011 r. i udzieleniem odpowiedzi na skargi oraz ich przekazaniem do Sądu. W szczególności organ nie podjął żadnych czynności w związku ze zwróconymi przy piśmie Sądu z dnia 1 lutego 2012 r. aktami sprawy oraz po złożeniu przez skarżąca w dniu 24 kwietnia 2012 r., pisma z dnia 26 marca 2012 r., a co najważniejsze po udzieleniu przez skarżącą pismem z dnia 3 grudnia 2011 r. odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 7 listopada 2011 r.

W związku z powyższym bezspornie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pozostaje w niniejszej sprawie w bezczynność.

Sąd, stwierdzając bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [....], zatem uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, zobowiązał - zgodnie z przepisem art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - organ do rozpoznania wniosku A. S. z dnia 2 sierpnia 2012 r. o stwierdzenie wadliwości zaświadczenia [....] w terminie 1 miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.

Sąd uznał, że zaistniała w niniejszej sprawie bezczynność, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

W doktrynie rażące naruszenie prawa określa się jako oczywiste naruszenie przepisu prawa, a przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawnym urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.

Chociaż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie rozpoznało wniosku skarżącej z dnia 2 sierpnia 2012 r., to jednak postępowanie organu, w ocenie Sądu, każe przyjąć, że oczywista w sprawie bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym, zatem kwalifikowanym naruszeniem prawa.

Dodatkowo Sąd poucza skarżącą, w trybie art. 6 w zw. z art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że w razie niewykonania niniejszego wyroku, po uprzednim pisemnym wezwaniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, skarżąca może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.