Wyrok NSA, sygn. akt OSK 721/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 185 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Antosiewicz, Sędziowie NSA Joanna Runge-Lissowska /spr./, Jerzy Sulimierski, Protokolant Agnieszka Majewska, po rozpoznaniu w dniu 23 września 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "A." Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2004 r. sygn. akt IV SA 2701/02 w sprawie ze skargi "A." Sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie kar pieniężnych za usunięcie drzew i krzewów 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz "A." Sp. z o.o. w W. 340 zł (słownie: trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17.02.2004 r. sygn. akt IV SA 2701/02 oddalił skargę "A." Sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...].04.2002 r. nr [...] w przedmiocie kar pieniężnych za usunięcie drzew i krzewów stwierdzając, że nie odpowiadała ona wymaganiom określonym w art. 37 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) (zwaną dalej "NSA") obowiązującym w dacie jej wniesienia, ani art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) (zwaną dalej – "ppsa"), obowiązującym w dacie orzekania, bowiem nie zawierała określenia naruszenia prawa, a choć przepisy nie precyzują w jaki sposób należy wskazać to naruszenie, to nie może to polegać na ogólnikowym stwierdzeniu, że decyzja jest nieprawidłowa – jak to uczyniono w skardze - bez wyjaśnienia, na czym ta nieprawidłowość ma polegać.

W skardze kasacyjnej "A." Sp. z o.o. domagała się uchylenia wyroku w całości, zarzucając naruszenie prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 37 ustawy o NSA w zw. z art. 59 tej ustawy i art. 130 kpc, art. 57 w zw. z art. 49 ppsa – poprzez nie wezwanie do usunięcia braków pisma procesowego, co uniemożliwiło przedstawienie racji skarżącej i spowodowało oddalenie skargi, art. 59 ustawy o NSA w zw. z art. 9 kpa i art. 6 ppsa – poprzez zaniechania informowania o brakach skargi i konsekwencjach z tego wynikających, a także naruszenie prawa materialnego, tj. art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na błędnym i niewłaściwym przyjęciu przez Sąd, że w tej sprawie oddalenie skargi bez uprzedniego wezwania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych narusza prawo do Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie.

Art. 37 pkt 4 ustawy o NSA, jak i obecnie obowiązujący art. 57 § 1 pkt 3 ppsa stanowi, iż skarga powinna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, jednakże nawet ogólnikowe wskazanie w niej na wadliwość czy nieprawidłowość decyzji nie uwalniało Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1. 01.2004 r., a obecnie wojewódzkich sądów administracyjnych od rozpoznania takiej skargi. W przeciwieństwie bowiem do skargi kasacyjnej, której zarzutami Naczelny Sąd Administracyjny jest związany na mocy art. 183 § 1 ppsa, zarzutami i wnioskami skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest związany, jak wynika z art. 134 § 1 tej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny bierze zatem pod uwagę wszystkie okoliczności mające znaczenie w sprawie i wszelkie naruszenia prawa, jakimi dotknięta być może zaskarżona doń decyzja i niewskazanie lub tylko ogólnikowe powołanie się na wadliwość decyzji nie jest naruszeniem art. 57 § 2 pkt 3 ppsa, jak to uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie, które miałoby pociągać za sobą oddalenie skargi bez merytorycznego odniesienia do sprawy będącej przedmiotem zaskarżenia.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 i art. 203 § 1 ppsa.