Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1505/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Mirosław Bator (spr.) po rozpoznaniu w dniu'27 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2019 r. nr [...] [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji 2/ zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] – ziemskiego decyzja z dnia 27 marca 2018 r. nr [...] działając na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 K.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych prowadzonych na działce nr [...] i [...] w miejscowości K. gm. C.. W uzasadnieniu organ wskazał, że w trakcie oględzin inwestorzy robót okazali zaświadczenie z dnia 19 czerwca 2017 r., którym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] -ziemskiego w K. poinformował o nie wniesieniu sprzeciwu w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy ww. inwestycji z dn. 31 maja 2017 r. Inspektorom PINB okazana została mapa inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej inwestycji z przestrzennym rozmieszczeniem elementów zagospodarowania sporządzona przez uprawnionego geodetę mgr inż. J. M. zawierająca oświadczenie, iż "obiekty budowlane zostały usytuowane zgodnie z projektem zagospodarowania działki. Przeprowadzone oględziny potwierdziły również, iż roboty budowlane przy obiektach zostały zakończone, a budynki nadają się do użytkowania. Pomiędzy działkami nr [...] i [...] a działkami [...] i [...] stwierdzono istnienie skarpy ziemnej przewidzianej projektem zagospodarowania zatwierdzonym ww. decyzją pozwolenia na budowę. Stwierdzono, iż wody opadowe z obiektów na przedmiotowej działce odprowadzane są na własny teren nieutwardzony. Obecna podczas oględzin właścicielka dz. nr [...] w K. - H. B., oświadczyła, iż nie stwierdziła, aby wody opadowe z dz. nr [...] i [...] przedostawały się na teren jej nieruchomości. W trakcie ponownych oględzin przeprowadzonych w dniu [...] 2017 r. ustalono, że G. i D. M. zostali właścicielami działki nr [...] i [...] w K. na podstawie aktu darowizny, rozpoczęli oni prowadzenie robót budowalnych na podstawie pozwolenia z dnia 11 grudnia 2013 r. Działki w zastanym stanie nie były ogrodzone. W trakcie oględzin sporządzono szkic sytuacyjny wykonanych obiektów budowlanych (k-89). Ponadto akta sprawy zostały uzupełnione o: kserokopię inwentaryzacji powykonawczej budynków wraz z przestrzennym rozmieszczeniem elementów zagospodarowania (k-92), kserokopię dziennika budowy (k-93 do k-102), kserokopię pozwolenia na budowę z dnia 11 grudnia 2013 r., znak: [...] wraz z kserokopią fragmentu projektu budowlanego (k-103 do k-117). Organ I instancji uznał, iż brak jest podstaw do merytorycznego rozpatrzenia sprawy w oparciu o konkretny przepis ustawy Prawo budowlane. W przypadku, gdy zachodzą przeszkody do tego, aby określić prawa i obowiązki w odniesieniu do konkretnego podmiotu i w oparciu o konkretny przepis prawa materialnego, dochodzi do bezprzedmiotowości postępowania, a w konsekwencji braku możliwości wydania merytorycznej decyzji.

Od tej decyzji odwołanie wniósł W. G. domagając się jej uchylenia.

Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 27 września 2019 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że niniejsza sprawa, zgodnie z zawiadomieniem organu I instancji z dnia 13 czerwca 2017 r. dotyczy robót budowlanych prowadzonych na dz. nr [...] i [...] w miejscowości K., gmina C.. W pierwszej kolejności należy wskazać, że inwestorzy (D. M. oraz G. M.) zrealizowali roboty budowlane na podstawie pozwolenia na budowę, wydanego przez Starostę K. w dniu 11 grudnia 2013 r., którą organ administracji architektoniczno-budowlanej zatwierdził projekt budowlany dla zamierzenia budowlanego pn. "Budynek mieszkalny jednorodzinny (z wewnętrznymi instalacjami: wod-kan., c.o., elektryczną, budynek garażowy z wewnętrzną instalacją elektryczną, wiz od skrzynki pomiarowej do budynku mieszkalnego oraz od budynku mieszkalnego do garażu, zbiornik na nieczystości ciekłe z instalacją przyłączeniową, teren utwardzony pod dojazd z dojściem, zjazd indywidualny z drogi powiatowej nr 2187K (działka drogowa nr [...] w C. ), na działkach nr [...], [...] w m. K. , gm. C." (k-117). Po przedłożeniu w dniu 31 maja 2017 r. przez inwestora zawiadomienia o zakończeniu prowadzenia robót budowlanych wraz z niezbędnymi załącznikami, PINB w K. nie wniósł sprzeciwu w stosunku do dokonanego zawiadomienia, co zostało potwierdzone wydaniem zaświadczenia z dnia 19 czerwca 2017 r. Dodatkowo, po wniesieniu skargi przez W. G., organ I instancji przeprowadził oględziny na działkach nr [...] i [...] w K. w dniu 11 lipca 2017 r. (k-38) oraz w dniu 8 grudnia 2017 r. (k-88 do k-89), podczas których potwierdzono, że budynki zostały wykonane w oparciu o wydane pozwolenie na budowę z dnia 11 grudnia 2013 r., ponieważ ich lokalizacja jest zgodna z zatwierdzonym decyzją pozwolenia na budowę projektem zagospodarowania terenu, a ponadto parametry wykonanych obiektów budowlanych odpowiadają dokumentacji projektowej w zakresie niestanowiącym istotnego naruszenia warunków pozwolenia na budowę, o którym mowa w art. 36a ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Wykonane roboty budowlane zostały zrealizowane z nieistotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie z art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie: 1) projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury; 2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji obiektu budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 5a; 3) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. l Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia J3 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze; 4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części; 5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; 6) wymagającym uzyskania lub zmiany uzgodnień lub pozwoleń, które są wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia: a) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, lub b) przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt Ib. Natomiast w art. 36a ust. 5a ustawy Prawo budowlane wskazano, że nie jest istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę zmiana wysokości, szerokości lub długości obiektu budowlanego niebędącego obiektem liniowym, jeżeli odstąpienie łącznie spełnia następujące warunki: 1) nie przekracza 2% wysokości, szerokości lub długości obiektu budowlanego określonych w projekcie budowlanym; 2) nie zwiększa obszaru oddziaływania obiektu; 3) nie mieści się w zakresie odstępstw, o których mowa w ust. 5 pkt 3-6, z wyjątkiem odstępstwa od projektowanych warunków ochrony przeciwpożarowej, jeżeli odstępstwo zostało uzgodnione z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych; 4) nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. Ustalone przez organ I instancji podczas przeprowadzonych oględzin zmiany w długości budynku mieszkalnego o 5 cm, czy też zmiany w długości i szerokości budynku garażowego o 10 cm (k-90), nie przekraczają wielkości 2 % parametrów określonych w zatwierdzonym decyzją z dnia 11 grudnia 2013 r. projekcie budowlanym (por. np. k-124). Z uwagi na powyższe, nie można ich uznać za istotne odstępstwo od warunków określonych w zatwierdzonym projekcie budowlanym.

W ocenie Inspektor Nadzoru Budowlanego, roboty budowlane wykonane na działkach nr [...] i [...] w K. nie zostały wykonane w sposób wskazany w art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, ponieważ były realizowane w oparciu o pozwolenie na budowę z dnia 11 grudnia 2013 r. (czyli nie zachodzą przesłanki, które wskazano w art. 50 ust. 1 pkt 1 albo pkt 3 ustawy), a inwestorzy nie odstąpili w sposób istotny od warunków udzielonego pozwolenia na budowę (czyli nie zachodzi przesłanki, którą wskazano w art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy). Roboty budowlane zostały także wykonane w sposób niezagrażający bezpieczeństwu ludzi, mienia bądź środowiska, w oparciu o zatwierdzony projekt budowlany, sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, co potwierdza oświadczenie kierownika budowy o zakończeniu budowy (k-115), czyli nie zachodzi przesłanka, którą wskazano w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. W związku z powyższym, skoro nie zaistniały przesłanki naruszenia przepisów budowlanych, o których mowa w art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, to w konsekwencji brak było podstaw do zastosowania art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Dlatego w ocenie Inspektor Nadzoru Budowlanego, PINB w K. decyzją z dnia 27 marca 2018 r. prawidłowo umorzył postępowanie w sprawie robót budowlanych. Zgodnie z art. 105 § 1 Kodeks postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Przepis powyższy oznacza, że (...) o bezprzedmiotowości postępowania można mówić wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Wydanie decyzji o umorzeniu postępowania wiąże się z koniecznością uprzedniego zebrania kompletnego materiału dowodowego i poprawnego ustalenia na jego podstawie stanu faktycznego sprawy, który będzie wykluczał prawną możliwość merytorycznego jej rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie PINB w K. prawidłowo ustalił, że w przypadku robót budowlanych wykonanych na działkach nr [...] i [...] w K. brak było naruszenia przepisów budowlanych na etapie wykonywania robót budowlanych, które skutkowałoby koniecznością podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia przez organy nadzoru budowlanego. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez stronę w odwołaniu należy wskazać, że przed rozpoczęciem robót budowlanych (k-100), teren działek nr [...] i [...] został nadsypany masami ziemnymi i innymi materiałami nieznanego pochodzenia. Okoliczność tę potwierdzają zdjęcia dołączone do akt postępowania przez W. G. (k-16a, k-16b, k-16e, k-16f i inne). Materiał fotograficzny znajduje potwierdzenie w innych dokumentach, zgromadzonych w aktach postępowania, ponieważ na mapie, stanowiącej załącznik do decyzji o warunkach zabudowy, określającej parametry zabudowy dla inwestycji na sąsiedniej działce nr [...] w Kłokoczynie, rzędne terenu na działkach nr [...] i [...] wynoszą od 214,6 m do 214,7-214,9 m przy granicy działki nr [...] z działką nr [...] (k-1). [...] w zatwierdzonym decyzją pozwolenia na budowę z dnia 11 grudnia 2013 r. projekcie budowlanym, rzędna terenu inwestycji (czyli dla działek nr [...] i [...] w K. ) wynosiła w rejonie budynku mieszkalnego 215,4 m oraz 215,9 m w rejonie budynku garażowego (k-86, zdjęcie 11). Takie wielkości widnieją na kopii mapy zasadniczej, na której został sporządzony projekt zagospodarowania terenu, zatwierdzony decyzją pozwolenia na budowę z dnia 11 grudnia 2013 r. (k-87, zdjęcia 2-4). Zatem podniesienie terenu działek nr [...] i nr [...] nastąpiło przed rozpoczęciem wykonywania robót budowlanych. Należy wyjaśnić, że PINB w K. wszczął z urzędu postępowanie w konkretnej sprawie, tj. w sprawie robót budowlanych prowadzonych na dz. nr [...] i [...] w miejscowości K., gmina C. (k-31). I w związku z tym, zakres orzekania przez organ I instancji był ograniczony do tej sprawy, tj. sprawy oceny zgodności z prawem wykonywanych na działkach nr [...] i [...] robót budowlanych. Organ I instancji w ramach tego postępowania nie był uprawniony do badania, czy budynki na ww. działkach są prawidłowo użytkowane, jak również nie posiadał kompetencji do oceny działalności właścicieli nieruchomości przed rozpoczęciem przez nich wykonywania robót budowlanych.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł W. G. zarzucając:

1/ wadliwe i bezpodstawne ustalenie, że nawiezienie ziemi na teren objętym sporną budową nastąpiło przed uzyskaniem pozwolenia na budowę i rozpoczęciem robót, podczas gdy nawiezienie nastąpiło w trakcie budowy,

2/ rażącą obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 7 w zw. 77 § 1 K.p.a., poprzez brak całościowego i rzetelnego wyjaśnienia okoliczności niniejszej sprawy, a w szczególności w zakresie braku wyjaśnienia czasu, w którym dokonano nawiezienia mas ziemnych na działki [...] i [...] położone w miejscowości K. oraz określenia, o ile skutkiem tego podniósł się poziom gruntu, na którym prowadzone były roboty budowlane, jak również nieuwzględnienia tego, że inwestor samodzielnie stworzył rów melioracyjny, przez co zalewane są działki sąsiadujące, a w tym, działka nr [...], co pozostawało w sprzeczności z warunkami na jakich inwestorzy uzyskali decyzję pozwolenie na budowę znak:[...], wskutek czego, bez zbadania powyższych okoliczności, uznano że roboty budowlane przeprowadzone zostały w sposób prawidłowy, i nie doszło do istotnych zmian projektu budowlanego w zakresie zagospodarowania terenu, podczas gdy obowiązkiem organu było dokładne wyjaśnienie powyższych okoliczności;

3/ naruszenie prawa materialnego, tj. art. 50 ust. 1 w zw. z art. 36a ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, poprzez ich niezastosowanie, w sytuacji dokonania przez inwestora zmiany rzędnych terenu oraz wykonania rowu melioracyjnego, których realizacja pozostaje w sprzeczności z projektem zagospodarowanie terenu, na którym zlokalizowana została inwestycja, przez co stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego.

W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia.

Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności decyzji umarzającej postępowanie prowadzone w przedmiocie oceny legalności prac budowlanych przy realizacji budynku mieszkalnego oraz garażowego na działkach [...] i [...] w miejscowości K.. W ocenie organu, budynki te zostały wykonane w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę a nieistotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego nie uzasadniają prowadzenia postępowania naprawczego. Postępowanie w sprawie jest zatem bezprzedmiotowe. Skarżący zarzuca organowi braki w ustaleniach stanu faktycznego, poprzez zaniechanie ustalenia czasu, w którym nawieziono ziemię na przedmiotowe działki (podniesiono teren) oraz, że inwestor wykonał niezgodnie z projektem budowlanym rów melioracyjny, co prowadzi do zalewania działek sąsiednich. W ocenie sądu skarga ma usprawiedliwione podstawy.

Zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Przyjmuje się powszechnie w orzecznictwie, iż postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpi brak chociażby jednego z podstawowych elementów stosunku administracyjnoprawnego (podmiotu, przedmiotu, podstawy prawnej) będącego przedmiotem postępowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2018 I OSK 2579/17, z dnia 6 lutego 2018 II FSK 2113/16, z dnia 28 lutego 2018 r. II GSK 1567/16, z dnia 11 października 2017 I OSK 893/17). Jak zasadnie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 kwietnia 2019 II OSK 1242/17 bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a., to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Sprawa administracyjna jest więc konsekwencją istnienia stosunku administracyjnego - takiej sytuacji prawnej, w której strona ma prawo żądać od organu administracyjnego skonkretyzowania jej indywidualnych uprawnień wynikających z prawa materialnego.

Postępowaniem naprawczym objęte są te stany faktyczne, w których organ nadzoru budowlanego stwierdza, że prowadzone roboty budowlane w innych sprawach niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 sprawach (nie dotyczą realizacji obiektu budowlanego lub jego części) są prowadzone bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach (art. 50 ust 1 ustawy Prawo budowlane). Bezprzedmiotowość postępowania, a co za tym idzie podstawa jego umorzenia zachodzi zatem, jeżeli organ ustali, że żaden z wyżej opisanych stanów nie zaistniał we wszczętym postępowaniu dotyczącym oceny legalności robót budowlanych.

Niniejsze postępowanie prowadzone było w kierunku ustalenia czy roboty budowlane na działkach [...] i [...] w miejscowości K. przy realizacji budynku mieszkalnego oraz garażu zostały wykonane z istotnym, lub bez istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie z art. 36a ustawy Prawo budowlane istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Z kolei przepis art. 36a ust 5 pkt 1 w/w/ ustawy stanowi, iż istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury. Przepis art. 34 ust 3 pkt 1 w/w ustawy przesądza z kolei, iż projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Z kolei § 8 ust 3 pkt 3 Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1935) stanowi, iż część rysunkowa, sporządzona na mapie, z uwzględnieniem § 7, powinna określać ukształtowanie terenu, z oznaczeniem zmian w stosunku do stanu istniejącego, a w razie potrzeby charakterystyczne rzędne i przekroje pionowe teren. Część rysunkowa, o którym mowa w tym przepisie to część rysunkowa projektu zagospodarowania działki lub terenu.

Przytoczone wyżej regulacje kwestie rzędnych terenu inwestycyjnego, jednoznacznie traktują, jako istotny element projektu zagospodarowania działki lub terenu objętego projektem budowlanym. Rzędne terenu, którego dotyczy projekt budowlany mogą pozostawać w stanie niezmiennym do stanu aktualnego (z czasu poprzedzającego zatwierdzenie projektu budowlanego) mogą też w oparciu o ten projekt ulec zmianie np. teren przyszłej inwestycji – co przewiduje projekt budowlany, może być podniesiony lub obniżony. Inwestor jednakże nie ma w tej kwestii możliwości dowolnego działania tj. podwyższania czy obniżenia terenu objętego projektem budowlanym, jeżeli projekt takiej zmiany nie przewiduje. Działanie takie należało by traktować, jako odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego a ponieważ dotyczy ono projektu zagospodarowania działki lub terenu, nienależnie od stopnia tych zmian byłoby to odstępstwo istotne. Organ nadzoru budowlanego, prowadząc postępowania w tym kierunku nie może uchylić się od ustaleń, jakie rzędne miała działka, której pozwolenie budowane dotyczy przed uzyskaniem przez inwestora tego pozwolenia, a jakie po realizacji zamierzenia i czy ewentualna zmiana wynikała z projektu budowlanego a ściślej projektu zagospodarowania działki lub terenu.

Ustaleń takich nie dokonały organy obu instancji. Organ odwoławczy praktycznie w żadnym stopniu kwestii tych nie podnosi, organ I instancji podnosi natomiast, że cyt. "ani organ administracji architektoniczno-budowlanej na etapie zatwierdzania projektu budowlanego, ani organ nadzoru budowlanego, nie są zobowiązani, ani nie posiadają stosownych narzędzi do badania zgodności sporządzonych opracowań kartograficznych ze stanem faktycznym na gruncie" (str. 2-3 uzasadnienia decyzji). Brak ustaleń w tym przedmiocie stanowi naruszenie przepisu art. 7 K.p.a. który stanowi, iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organy naruszyły także art. 77 § 1 K.p.a.- organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W postępowaniu nie został bowiem zgromadzony materiał dowodowy wystarczający, by uznać go za wyczerpujący. Tego typu postępowanie narusza zasadę praworządnością – nie można bowiem uznać, że organy podjęły wystarczające czynności niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Jak wskazuje art. 80 K.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Reguła ta została także naruszona. Organ orzekł bowiem na podstawie materiału dowodowego niewystarczającego do wydania tego typu rozstrzygnięcia tj. uznania, że sprawa jest bezprzedmiotowa.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na w oparciu o zarządzenia przewodniczącego wydziału wydane na podstawie art. 15zzs4 ust 3 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV (Dz.U. 2020.875).