Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1429/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-01-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej nabywcy przedsiębiorstwa za zaległości podatkowe zbywcy do wysokości wartości nabytego majątku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. /-/ Włodzimierz Zygmont


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w P. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. orzekającą o solidarnej odpowiedzialności podatkowej A. R. jako nabywcy przedsiębiorstwa za zaległości podatkowe zbywcy do wysokości wartości nabytego majątku, z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień, lipiec, wrzesień - grudzień 2003r., styczeń - grudzień 2004r. oraz za styczeń 2005r., a także z tytułu kosztów postępowania egzekucyjnego.

W skardze pełnomocnik podatniczki zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, wskazując na "istotne i rażące" uchybienia przepisów przez organy podatkowe oraz niemożność uiszczenia w całości przedmiotowej kwoty zaległości. Ponadto stwierdził, iż nieuwzględnienie wniosku narazi skarżącą na znaczną szkodę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3).

Orzekając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005). Potwierdza to również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04, w świetle którego brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Należy podkreślić, iż okoliczność, że w ocenie skarżącej skarga jest zasadna (decyzja została wydana z naruszeniem prawa) nie jest przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji. Niezgodność decyzji z prawem, podlegająca ocenie sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy, to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji (por. postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005r. sygn. II OZ 184/05, niepubl.).

Skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powołała się jedynie na okoliczność "istotnych i rażących uchybień" przepisów przez organy podatkowe oraz niemożność uiszczenia przedmiotowej zaległości. Skarżąca podniosła wprawdzie iż nieuwzględnienie wniosku narazi ją na znaczną szkodę, nie wskazała jednak, na czym ta znaczna szkoda miałaby polegać. Nie podała żadnych konkretnych zdarzeń pozwalających na uznanie, iż przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody występuje.

Z uwagi na powyższe, Sąd postanowił, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji.

/-/ Włodzimierz Zygmont