Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SAB/Wr 24/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-12-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
658
Hasła tematyczne: Uzasadnienie
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 157  par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 14 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania sprawy o umorzenie składek wniosku o uzupełnienie uzasadnienia wyroku z 4 października 2017 r. postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Wyrokiem z 4 października 2017 r., Sąd oddalił skargę w całości.

Pismem z 30 października 2017 r. (uzupełnionym na wezwanie Sądu pismem z 1 grudnia 2017 r.), skarżący wniósł o uzupełnienie uzasadnienia wyroku. Podniósł, że interesuje go "wyjaśnienie w uzasadnieniu wyroku, również tych okoliczności,

o których pisze w piśmie z dnia 30 października 2017 r. i w piśmie niniejszym (...)".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu

- a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek

o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił

w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien był zamieścić

z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest więc pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które sąd powinien był zamieścić z urzędu. Możliwość uzupełnienia orzeczenia jest tym samym konsekwencją zasady, zgodnie z którą, sąd ma obowiązek objąć jednym rozstrzygnięciem całość sprawy.

W oparciu o art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można zatem jedynie wyrok (jego sentencję) a nie jego uzasadnienie, jak domaga się tego skarżący (postanowienie NSA z 6 czerwca 2012 r., I FSK 676/11, LEX nr 1334535).

Nie jest dopuszczalne uzupełnienie uzasadnienia wyroku po jego podpisaniu

i po wysłaniu odpisów wyroku stronom. Nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania - kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (postanowienia NSA: z 2 października 2014 r., I OZ 634/14, LEX nr 1529076, z 24 października 2013 r., II GZ 476/13, LEX nr 1399304, z 30 sierpnia 2012 r., II GSK 465/11, LEX nr 1223946). Ewentualne braki takiego uzasadnienia mogą być kwestionowane wyłącznie w postępowaniu odwoławczym (postanowienie SN z 4 kwietnia 1974 r., I PZ 16/74, LEX nr 14250; postanowienie NSA z 13 czerwca 2011 r., II FSK 2344/10, LEX nr 821399; B. Dauter (w:) B. Dauter i in., Komentarz..., s. 489).

W konsekwencji, wniosek skarżącego o uzupełnienie uzasadnienia wyroku należało - jako niedopuszczalny - odrzucić na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58

§ 1 pkt 6 p.p.s.a.