Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 471/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 47k
journal: Dz.U. 2001 nr 99 poz 1079
law: Ustawa z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Asesor WSA Mirella Łent (spr.) Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 19 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Jana K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew oddala skargę


UZASADNIENIE

II SA/Bd 471/04

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] 2004r., Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta T. z [...] 2003r., Nr [...], o ustaleniu dla Jana K. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 747.124,50 zł, za usunięcie bez zezwolenia, drzew z terenu nieruchomości przy ul. [...], w T., i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdyż rozstrzygnięcie wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Drzewa wymieniono w załączniku do decyzji.

U postaw zaskarżonej decyzji legł fakt, iż skarżący otrzymał pismo Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] 2003r., w którym organ wyraził zgodę na usunięcie drzew ujętych jako wycięte bez zezwolenia w decyzji organu pierwszej instancji. Jednocześnie organ wyraził pogląd, że inne pismo Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] 2003r. nie jest decyzją zezwalającą na usunięcie drzew.

W skardze zarzucono decyzji naruszenie prawa poprzez nie uznanie przez organ administracji pisma Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] 2003r. jako decyzji zezwalającej na usunięcie drzew. Wskazano, że decyzją Ministra Kultury z dnia [...] 2004r. uchylono decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, stanowiącą podstawę zaskarżonej decyzji, następnie – decyzję Ministra Kultury z dnia [...] 2004r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] 2003r., gdyż wywołała ona nieodwracalne skutki oraz powołano się na wszczęcie z urzędu w dniu [...] 2004r. przez – jak określił to skarżący - Ministerstwo Kultury – Departament Ochrony Zabytków, postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] 2003r.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, o jakim mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Na początku należy podkreślić, iż przedmiotem oceny Sądu jest decyzja znajdująca swą podstawę procesową w art. 138 § 2 kpa.

Zgodnie z art. 138 § 2 kpa, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Ten sposób rozstrzygnięcia dopuszczalny jest wtenczas, gdy organ odwoławczy stwierdzi istnienie podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy, ale to rozstrzygnięcie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.

Art. 138 § 2 zdanie 2 kpa pozostawia uznaniu organu odwoławczego wskazania, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przez organ pierwszej instancji.

Z powołanego przepisu nie wynika, że organ pierwszej instancji jest związany poglądem prawnym wyrażonym w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej ani też, że organ odwoławczy jest uprawniony do udzielenia wskazówek odnośnie do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przekazanej organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

Określenia faktów mających znaczenie dla sprawy dokonuje organ w oparciu o przepis prawa materialnego.

Stosownie do art. 47k ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U.z 2001r. Nr 99, poz.1079 ze zm.), za zniszczenie terenów zieleni albo drzew lub krzewów, powodowane niewłaściwym wykonywaniem robót ziemnych lub wykorzystaniem sprzętu mechanicznego albo urządzeń technicznych oraz zastosowaniem środków chemicznych w sposób szkodliwy dla roślinności oraz za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia, a także za zniszczenie spowodowane niewłaściwą pielęgnacją terenów zieleni, zadrzewień, drzew lub krzewów wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną.

Taki zapis oznaczał, że faktem mającym istotne znaczenie dla sprawy było to, które z wyciętych drzew były objęte oświadczeniem organu wyrażającym zgodę na jego usunięcie.

W tym względzie Sąd nie stwierdził naruszeń uzasadniających uchylenie zaskarżonej decyzji, albowiem organ odwoławczy zasadnie przyjął, iż postępowanie o ustalenie kary pieniężnej za wycięcie drzew bez zezwolenia przed organem pierwszej instancji posiadało istotne braki – nie przeprowadzono postępowania wyjaśniającego kwestię, które z ujętych w decyzji drzew były tożsamymi z drzewami objętymi treścią zezwolenia z [...] 2004r.

Ocena zarzutów skarżącego na etapie badania poprawności zaskarżonej decyzji, co do meritum rozstrzygnięcia: wymierzenia kary, o jakiej mowa w art. 47k cyt. ustawy o ochronie przyrody, stanowiło nadal kwestię otwartą i nie podlegało na tym etapie ocenie Sądu.

Nie mogło zmienić tego powoływanie się skarżącego na czynności administracyjne dokonane po wydaniu zaskarżonej decyzji.

Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena z punktu widzenia zgodności z prawem zastosowania prawa materialnego w określonej sytuacji faktycznej. Sąd nie może rozważać sprawy innej niż rozstrzygnięta zaskarżonym aktem i nie powinien przeprowadzać środków dowodowych i dokonywać ustaleń, które miałyby służyć merytorycznemu rozstrzyganiu sprawy (T. Woś , H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Postępowanie sądowoadministracyjne. Lexis Nexis™. W-wa 2004r. s. 282 i nast.).

Mając na względzie powyższe okoliczności oraz art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.