Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1164/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2, art. 58 par 1 pkt 1, par 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 7 września 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. B. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo (nazywane w skardze postanowieniem) Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. (dalej: DIAS) z dnia 7 września 2017 r. nr [...], [...].

W piśmie tym DIAS poinformował Skarżącego, w odpowiedzi na jego pismo z dnia 18 sierpnia 2017 r., w którym wnosił o zawieszenie postępowania i przedłużenie terminu do wniesienia skargi do sądu w sprawie postanowienia DIAS z dnia 19 czerwca 2017 r. nr [...], że w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego zostało już podjęte rozstrzygnięcie postanowieniem z dnia 19 lipca 2017 r. nr [...], którym podjęto postępowanie zawieszone postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. nr [...] Co więcej, podjęte postępowanie zostało już zakończone postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2017 r. nr [...] DIAS wskazał też, że właściwy do rozpoznania wniosku o "przedłużenie terminu" jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej skargi na pismo. Podniósł też, że Skarżący złożył odrębną skargę na postanowienie DIAS z dnia 19 czerwca 2017 r. nr [...], która została przekazana do WSA w Krakowie.

Pismem z 9 października 2017 r. Skarżący wniósł do Sądu o zawieszenie postępowania administracyjnego.

Postanowieniem referendarza WSA w Krakowie z dnia 20 grudnia 2017 r. przyznano Skarżącemu prawo pomocy, w tym ustanowiono adwokata z urzędu.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 29 stycznia 2017 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego, w terminie 7 dni, o jednoznaczne sprecyzowanie, jaki jest przedmiot skargi, pod rygorem uznania, że jest to pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 7 września 2017 r. nr [...], [...]

Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi dnia 6 lutego 2018 r. Pełnomocnik nie przesłał żadnej odpowiedzi.

Skarżący wniósł osobiście do Sądu pismo z dnia 9 marca 2018 r. załączając kopię swojego pisma skierowanego do pełnomocnika z 5 marca 2018 r., zawierającego polemikę z działaniem organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu,

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw,

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4 a,

9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W myśl art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Z powyższego wynika, że skarga w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Pismo, które uczyniono przedmiotem skargi, nie należy bowiem do żadnej z ww. kategorii. Niewątpliwie nie jest decyzją ani postanowieniem, nie należy również do kategorii aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Akt lub czynność, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. podejmowane są w sprawach indywidualnych, są kierowane do oznaczonych podmiotów, dotyczą ich uprawnienia lub obowiązku określonych w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Stanowią formę działania administracji publicznej w ramach określonego i zindywidualizowanego stosunku administracyjnoprawnego. Czynności te i akty muszą mieć charakter prawnie wiążący. Takiego charakteru nie posiada pismo informacyjne.

Pismo z dnia 7 września 2017 r. nie zawiera rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy administracyjnej i nie kształtuje sytuacji prawnej Skarżącego. Pismo informujące o tym, że w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego zostało już podjęte rozstrzygnięcie, a także, że właściwy do rozpoznania wniosku o "przedłużenie terminu" jest WSA w Krakowie, nie mieści się bowiem w zakresie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Z uwagi na powyższe, w ocenie Sądu, pismo DIAS z dnia 7 września 2017 r. nr [...], [...], jako pismo jedynie informujące Skarżącego o stanie postępowania i uprawnieniach procesowych, w odpowiedzi na jego pismo z dnia 18 sierpnia 2017 r., nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Wobec przedstawionych powyżej regulacji prawnych i poczynionych na ich tle rozważań, Sąd uznał za zasadne odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd czyni to, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Na marginesie warto wskazać, że skarga na postanowienie DIAS z dnia 19 czerwca 2017 r. nr [...] została zarejestrowana pod sygnaturą I SA/Kr 977/17. Sprawa ta oczekuje na rozstrzygnięcie, a postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 977/17 Sąd odrzucił wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.