Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 2866/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 157
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marek Stojanowski sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon (spr.) sędzia del. WSA Iwona Kosińska Protokolant starszy asystent sędziego Dorota Kozub-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D. W. i M. W. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2014 r. sygn. akt I OSK 2866/12 w sprawie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 578/09 w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: wniosek oddalić


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2866/12, oddalił skargę kasacyjną D. W. i M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 578/09 w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

Skarżący złożyli w dniu 13 sierpnia 2014 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo z wnioskiem o uzupełnienie i dokonanie wykładni powołanego wyżej wyroku, w którym sformułowali zapytanie "na jakiej podstawie prawnej Naczelny Sąd Administracyjny nie przeprowadził dowodów uzupełniających z dokumentów z art. 106 § 3, § 4 i § 5 u. o. p.p.s.a. mimo, że strona skarżaca miała w tym interes prawny, ... na jakiej podstawie prawnej NSA w Warszawie pominął istotne dokumenty mające zasadnicze znaczenie w sprawie?" Ponadto wyrazili swoje niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia, podnosząc uwagi co do ich dyskryminowania, niewłaściwej oceny materiału dowodowego, tolerowania naruszeń prawa przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i Burmistrza.

Wniosek w przedmiocie wykładni wyroku został rozpoznany na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 1014 r., zgodnie z art. 158 p.p.s.a.

Z kolei wniosek o uzupełnienie wyroku podlegał rozpoznaniu na rozprawie, zgodnie z art. 90 § 1 p.p.s.a. stanowiącym, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, posiedzenia sądowe są jawne, a sąd orzekający rozpoznaje sprawy na rozprawie. Odstępstwo od powyższej zasady przewiduje art. 157 § 2 p.p.s.a., ale dotyczy ono wyłącznie wniosku o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów postępowania. W rezultacie zarówno o uzupełnieniu, jak i odmowie uzupełnienia sąd rozstrzyga na rozprawie po rozpoznaniu wniosku, przy czym orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku - art. 157 § 3 p.p.s.a., a oddalenie wniosku następuje w formie postanowienia - art. 160 p.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2013, s. 427; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Lexis-Nexis 2011, str. 726; Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz pod red. prof. dr hab. Kazimierza Piaseckiego, 2014 wyd. 6, Legalis, komentarz do art. 351 pkt 17.; Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz pod red. Elwiry Marszałkowskiej-Krześ, 2014 wyd. 11, Legalis, komentarz do art. 351 pkt 14.).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a"), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jednocześnie art. 193 p.p.s.a. stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni, co pociąga za sobą w świetle art. 142 § 1 p.p.s.a. obowiązek doręczenia stronom takiego rozstrzygnięcia z urzędu.

Z powyższych unormowań wynika, że termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dla danej strony postępowania rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia jej wyroku wraz z uzasadnieniem. Natomiast skarżący złożyli wniosek przed doręczeniem im wyroku z uzasadnieniem. Ponadto jak wynika z wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną D. W. i M. W. od zaskarżonego wyroku, co oznacza, że orzeczono o całości skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 p.p.s.a. W takiej sytuacji nie zachodziła potrzeba zamieszczenia w wyroku dodatkowego orzeczenia. Z pisma skarżących nie wynika aby domagali się uzupełnienia wyroku o konkretne orzeczenie; cała bowiem jego treść stanowi w istocie krytykę rozstrzygnięcia podjętego przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z kolei według wyjaśnień skarżącej złożonych na rozprawie uzupełnienie wyroku ma polegać na uwzględnieniu złożonych przez nią wniosków dowodowych.

Z przyczyn wyżej wskazanych uzupełnienie wyroku nie może polegać na uzupełnieniu postępowania dowodowego i ponownym rozpatrywaniu sprawy. Dodać ponadto należy, że w uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się do zarzutu dotyczącego wniosków dowodowych składanych przez skarżących w toku całego postępowania. W konsekwencji rozpatrywany wniosek należało uznać za niezasadny w świetle art. 157 § 1 p.p.s.a.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji, zgodnie z art. 157 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.