Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2115/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 P.p.s.a. , art 197 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, , po rozpoznaniu w dniu 02 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. T. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 2115/14 w przedmiocie odrzucenia wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi kasacyjnej R. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 05 lutego 2014 r. sygn. akt III SA/WA 1793/13 w sprawie ze skargi M. T., R. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wniosek R. T. o wyłączenie od udziału w sprawie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: Krzysztofa Winiarskiego, Małgorzaty Wolf-Kalamali i Aleksandry Wrzesińskiej-Nowackiej. W uzasadnieniu odwołując się do treści art. 22 § 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyjaśnił, iż ponowny wniosek o wyłączenie sędziego, niezawierający podstawy wyłączenia albo oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o rozpoznanie jego wniosku w innym składzie sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 3 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny sprawuje nadzór nad działalnością wojewódzkich sądów administracyjnych w zakresie orzekania w trybie określonym ustawami,

a w szczególności rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń tych sądów; zakres kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza także art. 15 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), stanowiąc,

że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, w tym na mocy art. 194 § 1 P.p.s.a.

- zażalenia na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Wymienione ustawy nie przewidują natomiast możliwości rozpoznawania przez Naczelny Sąd Administracyjny środków odwoławczych od orzeczeń tegoż Sądu, jako że nie przysługuje od nich żaden środek odwoławczy; orzeczenia te są więc prawomocne (art. 168 § 1 P.p.s.a.). Ponieważ wniesiony środek odwoławczy od zaskarżonego postanowienia jest niedopuszczalny, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie odrzucił.