Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 374/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-08-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: Art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie uzgodnienia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenie wpisu od skargi. [pic]


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 kwietnia 2010 r. B. J. wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 4 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie uzgodnienia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 czerwca 2010 r., doręczonym w dniu 19 czerwca 2010 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych pouczając równocześnie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni, od daty doręczenia odpisu zarządzenia, spowoduje jej odrzucenie.

Pismem z dnia 5 lipca 2010 r. B. J. wyjaśniła, że wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału stało się zbędne wobec dysponowania przez Sąd w G. kwotą 300 zł należącą do skarżącej a przeznaczoną do zwrotu na mocy postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2010 r. sygn. akt OZ 520/10, OZ 521/10 oraz OZ 522/10. Wobec nakazania przez Naczelny Sąd Administracyjny zwrotu skarżącej wpisów od zażaleń w postępowaniach umorzonych na jej wniosek w kwocie 300 zł B. J. wniosła o przeksięgowanie kwoty 200 zł na poczet wpisu do sprawy o sygn. akt II SA/Gd 374/10 oraz załączyła dowód wpłaty kwoty 100 zł tytułem pozostałej części wpisu w sprawie II SA/Gd 373/10.

Końcowo skarżąca wniosła o uznanie pisma z dnia 5 lipca 2010 r. za wniosek o przywrócenie terminu do wykonania zarządzenia Sądu o uiszczeniu wpisu, który nie mógł być uiszczony w terminie z powodu niedyspozycji B. J. i ustania tej niedyspozycji dopiero w dniu 5 lipca 2010 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lipca 2010 r. poinformowano skarżącą, iż jej wniosek o przeksięgowanie kwoty 100 zł ze sprawy o sygn. akt II SA/Gd 427/09 i kwoty 100 zł ze sprawy o sygn. akt II SA/Gd 428/09 na poczet wpisu sądowego od skargi zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Gd 374/10 nie może zostać uwzględniony, gdyż w dniu 25 czerwca 2010 r. i w dniu 28 czerwca 2010 r. Sąd polecił zwrócić wpis sądowy od zażalenia w kwocie 100 zł w sprawach o sygn. akt II SA/Gd 427/09 i 428/09, zgodnie z postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 16 czerwca 2010 r. sygn. akt II OZ 520/10 i II OZ 521/10.

W odpowiedzi skarżąca podała, że jako właścicielka pieniędzy wpłaconych do WSA w Gdańsku ma prawo nimi dysponować w sposób dowolny. Dodała, że wniosek o przeksięgowanie wpisu wniosła zanim Sąd poinformował ją pismem z dnia 12 lipca 2010 r. o wydaniu polecenia zwrotu wpisów, zamiast uwzględnienia wniosku skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z kolei przepis art. 87 § 1 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W myśl art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu na podstawie art. 87 § 4 P.p.s.a Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na podstawie art. 88 P.p.s.a., na postanowienie przysługuje zażalenie.

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd.

Jak podkreślono wyżej jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059).

W przedmiotowej sprawie, jako okoliczność, która spowodowała uchybienie terminu do usunięcia braków formalnych skargi B. J. wskazała swoją niedyspozycję, która ustała w dniu 5 lipca 2010 r. Skarżąca nie wyjaśniła w żaden sposób na czym owa niedyspozycja miała polegać ani nie przedłożyła żadnych dowodów które niedyspozycję tę miałby potwierdzać, takich jak np. dokumentacja lekarska potwierdzająca chorobę. Takie postępowanie prowadzi do konkluzji, że twierdzenia skarżącej są w tym przedmiocie gołosłowne. I chociaż uprawdopodobnienie braku winy, o którym mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a. nie jest tak wymagające jak udowodnienie braku winy, to zdaniem tutejszego Sądu niewystarczające jest ograniczenie się do przedstawienia niczym nie popartych twierdzeń strony. Zdaniem Sądu nie można zatem uznać, aby po stronie skarżącej wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do usunięcia braków formalnych skargi.

Ponadto B. J. składając wniosek o przywrócenie terminu nie dopełniła drugiego z obowiązków wskazanych w art. 87 P.p.s.a., tj. nie dokonała czynności, której winna była dokonać w terminie. Skarżąca nie uiściła bowiem wpisu w wysokości określonej przez Sąd na 200 zł ograniczając się do "wydania dyspozycji" odnośnie środków znajdujących się w posiadaniu Sądu w związku z innymi toczącymi się sprawami.

Nie kwestionując prawa skarżącej do dysponowania własnymi środkami nie jest rolą Sądu takie organizowanie swojej pracy, aby w odpowiednim dla skarżącej momencie móc środki te wykorzystać zgodnie z jej życzeniem. Natomiast bez wątpienia obowiązkiem B. J. było uiścić kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi a dowód wpłaty dołączyć do wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zaniechanie skarżącej w tym przedmiocie uznać należy za naruszenie art. 87 P.p.s.a. skutkujące oddaleniem wniosku.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

[pic]