Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 29/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 169
journal: Dz.U. 2003 nr 179 poz 1750
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
article: art. 2 ust. 1, art. 15 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 76 poz 693
law: Ustawa z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy niezawodowych - tekst jednolity
article: par. 5 ust. 1, par. 8 ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 90 poz 1005
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędzia NSA Henryk Ożóg Protokolant Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 24 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi W. T. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku kwalifikacyjnego za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w S. z dnia [...], nr [...] na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 169 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie w wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 179 poz. 1750 z późn.zm.) w zw. z art.2 ust.1 i art. 15 ust. 1 oraz art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy (tj. Dz.U. z 2002r., Nr 76, poz. 693 z późn.zm.) oraz § 5 ust. 1 pkt 2 i § 8 ust.3 pkt.2 w zw. z § 11 pkt 2 lit. a i § 25 ust.1 pkt.3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U. Nr.90, poz. 1005 z późn. zm) oraz w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 listopada 2005r sygn. akt 4 II S.A./Wr 1464/03 wstrzymano st. chor. rez. W. T. wypłatę dodatku kwalifikacyjnego za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego z dnia 31 sierpnia 200lr. i jednocześnie przyznano wyrównanie w/w dodatku kwalifikacyjnego do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym za okres od dnia 01 września 2001r. do dnia 31 stycznia 2003r.

W motywach uzasadnienia tego rozstrzygnięcia podniesiono, że starszy chorąży rez. W. T. od 28 października 1970r. do 31 stycznia 2003r.był żołnierzem zawodowym pełniącym zawodową służbę wojskową w JW [...] w S. Jesienią 1996r. potwierdził on mistrzowską klasę kwalifikacyjną w specjalności wojskowej SW 11-9-40. która przyznana mu została Rozkazem Nr [...] z dnia [...] przez Dowódcę Jednostki Wojskowej Nr [...] w W.

Nowo potwierdzona klasa SW była zgodna z zajmowanym przez W.T. ówczesnym stanowiskiem służbowym tj. chorąży zaopatrzenia.

W związku z faktem, iż w 2001r. nastąpiła likwidacja zajmowanego przez W. T. stanowiska służbowego, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] W. wyznaczył st. chor. W. T. za jego zgodą na stanowisko Szefa Służby w Sekcji Technicznej Logistyki JW [...] S. w specjalności wojskowej SW 49-7-20. Nowe obowiązki st. chór. W. T. objął w dniu 01 września 2001r. Ponieważ posiadana przez st. chor. W. T. mistrzowska klasa kwalifikacyjna nie była zgodna z specjalnością wojskową na nowo zajmowanym stanowisku służbowym, jak również nie było możliwości przeniesienia żołnierza na stanowisko służbowe, na którym pobierany dotychczas dodatek za klasę kwalifikacyjną przysługiwałby mu w dotychczasowej wysokości, Rozkazem Dziennym Nr [...] z dnia [...] Dowódca JW [...] wstrzymał w/w żołnierzowi dalszy wypłatę dodatku za posiadaną mistrzowską klasę specjalisty wojskowego. Wydając ten rozkaz Dowódca JW [...] polecił jednocześnie wypłacenie zainteresowanemu na podstawie § 8 ust.3 pkt.2 w związku z § 25 ust.1 pkt.3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy /Dz.U Nr.90, poz. 1005 z późn. zm./ wyrównania do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym, stanowiące różnicę pomiędzy porównywalnym uposażeniem, które należne jest żołnierzowi przeniesionemu na nowe stanowisko służbowe wskutek likwidacji stanowiska dotychczas zajmowanego, na którym pobierany dotychczas był dodatek o charakterze stałym, a obecnie nie przysługuje lub przysługuje w niżej kwocie miesięcznej.

Powyższe wyrównanie w oparciu o w/w rozkaz wypłacane było st. chor. W. T. w okresie od 1 września 200lr. do 31 stycznia 2003r. w zamian za utraconą możliwość pobierania dodatku za posiadanie mistrzowskiej klasy specjalisty wojskowego w specjalności SW 11-9-40, ponieważ po zmianie przez żołnierza stanowiska służbowego na specjalności SW 49-7020 zainteresowany powinien potwierdzić uprawnienia do tej właśnie klasy.

Jednakże wobec wejścia w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2000r. zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 120, poz. 1268) z dniem 30 marca 2001r. utraciła moc m.in. Decyzja Nr [...] z dnia [...] w sprawie uzyskiwania klas kwalifikacyjnych przez specjalistów wojskowych i instruktorów spadochronowych w Siłach Zbrojnych (Dz. Rozk. MON poz. 24) oraz Instrukcja o klasyfikowaniu specjalistów woskowych w Siłach Zbrojnych RP, sygn. Szkol.765/95, potwierdzenie nowych uprawnień stało się niemożliwe albowiem po 30 marca 2001r. nie ukazały się nowe przepisy regulujące nadawanie klas kwalifikacyjnych i w tej sytuacji brak było podstaw prawnych do nadania, potwierdzenia bądź podwyższenia klas kwalifikacyjnych.

St. chor. W. T. po przejściu na emeryturę wszczął postępowanie administracyjne domagając się przywrócenia dodatku za mistrzowska klasę specjalisty wojskowego.

Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w S. Decyzją Nr [...] z [...] odmówił przyznania zainteresowanemu tego dodatku.

Od powyższej decyzji W. T. złożył odwołanie do Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] W., który decyzją Nr [...] z dnia [...] utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji.

W wyniku skargi na powyższą decyzję do sądu administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 16 listopada 2005r. sygn. akt 4.II S.A./Wr 1464/03 uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną przez nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W tej sytuacji Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w S. przeprowadził ponowne postępowanie administracyjne mające ustalić prawo st. chór. rez. W. T. do dodatku za uzyskanie mistrzowskiej klasy specjalisty wojskowego.

W wyniku podjętych ustaleń wydano decyzję administracyjną Nr [...] z dnia [...] w której wstrzymano skarżącemu wypłatę dodatku kwalifikacyjnego za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego z dniem 31 sierpnia 2001r. i jednocześnie przyznano wyrównanie w/w dodatku kwalifikacyjnego do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, conajmniej równego z dotychczas otrzymanym za okres od dnia 01 września 200lr. do dnia 31 stycznia 2003r.

Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie do Dowódcy JW [...] we W. domagając się przywrócenia mu dodatku za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego na podstawie wyroku WSA we Wrocławiu sygn. akt 4 II SA./Wr 1464 z dnia 16 listopada 2005r.

Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji celem ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego z uwzględnieniem stwierdzonych uchybień.

Organ pierwszej instancji po ponownym przeanalizowaniu podnoszonych argumentów ze szczególnym uwzględnieniem wniosków wynikających z uzasadnienia wyroku WSA we Wrocławiu, w celu uporządkowania istniejącego stanu prawnego wobec uchylenia wszystkich dotychczasowych decyzji w tej sprawie podjął decyzje o ponownym wszczęciu postępowania administracyjnego zawiadamiając o tym zainteresowanego pismem z dnia 12 października 2007r.

W wyniku wszczętego ponownego postępowania mającego wyjaśnić dotychczasowe zastrzeżenia merytoryczne podnoszone w uzasadnieniu decyzji uchylającej zaskarżoną decyzję, organ pierwszej instancji uwzględnił stanowisko WSA we Wrocławiu zawarte w uzasadnieniu wyroku uznając, iż powołanie się w rozkazie dziennym Nr [...] z dnia [...] Dowódcy JW [...] na przepis art. 75 ustawy z dnia 22 grudnia 2000r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U Nr 120, poz. 1268), zgodnie z którym z dniem 30 marca 2001r. utraciły moc prawną akty prawne, które przed dniem wejścia w życie Konstytucji RP zostały podjęte lub wydane bez upoważnienia ustawowego było nieuzasadnione, gdyż przepis ten jako przepis wyłącznie uchylający nie spełnia samodzielnej funkcji prawnej.

Badając akta sprawy ustalono, iż znajdujące się w nich pismo Dowódcy JW [...] z dnia [...] zawiadamiające o wznowieniu w dniu [...] postępowania administracyjnego w sprawie odmowy przyznania W. T. dodatku za klasę specjalisty wojskowego, odnosiło się do postępowania zakończonego wydaniem decyzji Nr [...] Dowódcy JW [...] z dnia [...]. Nie ustalono faktu wydania w tej sprawie postanowienia o wznowieniu postępowania administracyjnego i w tej sytuacji należy uznać, iż w sensie procesowym wznowienie takie nie nastąpiło. Ustalono, że w tej sprawie nie toczą się żadne inne postępowania i wobec uchylenia w/w wyrokiem WSA we Wrocławiu z 16 listopada 2005r. zaskarżonej decyzji oraz utrzymaną przez nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, nie funkcjonuje aktualnie w obrocie prawnym żadna decyzja w tej sprawie.

Organ pierwszej instancji uwzględnił również stanowisko WSA w Wrocławiu, iż za podstawę uchylenia przedmiotowej decyzji nie mogą być uznane również "zbiorcze rozkazy organów wojskowych uchylające rozkazy regulujące w generalny i abstrakcyjny sposób materię nadawania klas specjalistów wojskowych ..." i wdrożył w tej materii przedmiotowe postępowanie.

Z uzasadnienia wyroku wynikało ponadto, że podstawową sprawą w niniejszym postępowaniu jest stwierdzenie decyzyjnego lub niedecyzyjnego charakteru rozkazu dziennego Nr [...] Dowódcy JW [...] z dnia [...] wstrzymującego skarżącemu wypłatę dodatku kwalifikacyjnego. W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, że rozkaz dzienny Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w S. funkcjonujący w postaci wyciągu z Rozkazu Dziennego Dowódcy JW. [...] Nr [...] z dnia [...] nie spełniał wówczas warunków formalnych decyzji administracyjnej określonych w art. 107 k.p.a., a tym samym nie miał on charakteru decyzyjnego. Podkreślono, że co prawda powyższy rozkaz zawiera minimum danych jakie powinna zawierać decyzja administracyjna tj. określenie organu, oznaczenie strony, rozstrzygnięcie, podpis osoby reprezentującej organ. To jednak, wobec nie zachowania pewnej czytelności treści tego rozkazu uniemożliwiającej jego prawidłowe zrozumienie, wadliwej podstawy prawnej jak również braku pouczenia o przysługujących środkach odwoławczych uznano, iż rozkaz był niedecyzyjny.

Utrzymująca w mocy przedmiotową decyzję decyzja odwoławcza z dnia [...] nr [...] została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2008r., sygn. akt IV SA/Wr 112/08. Sąd zarzucił uchylenie formalne polegające na tym, że decyzja odwoławcza została podpisana, w zastępstwie Dowódcy JW Nr [...] przez ppłk dypl. S. Ś. przy braku dowodu w aktach sprawy, że osoba ta działała na podstawie stosownego upoważnienia uprawnionego podmiotu do wydawania decyzji w tych sprawach. Sąd nie wypowiadał się natomiast w kwestii zarzutów skarżącego dotyczących merytorycznej treści zaskarżonej decyzji.

Decyzją Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z dnia [...] nr [...] utrzymano w mocy decyzję Dowódcy JW Nr [...] w S. z dnia [...] nr [...].

W motywach podkreślono, że W. T. żąda wykonania wyroku WSA we Wrocławiu - sygn. akt IV SA/Wr 112/08 z dnia 18.06.2008 r., jak również domaga się przywrócenia przedmiotowego dodatku za klasę mistrzowską, zgodnie z wyrokiem WSA we Wrocławiu - sygn. akt 4 II SA/Wr 1464/03 - z dnia 16.11.2005 r. oraz wiążącym się z tym postanowieniem Sądu Rejonowego Sądu Pracy w Sandomierzu - sygn. akt 4 P 33/06 z dnia 03.04.2006 r. Skarżący w odrębnych pismach podtrzymał zarzuty naruszenia przepisów prawa przy wstrzymaniu dodatku za klasę specjalisty wojskowego, które podnosił wcześniej wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję nr [...] Dowódcy JW [...]. Ponadto, skarżący żądał stwierdzenia nieważności wyciągu z rozkazu dziennego Nr [...] Dowódcy JW [...], którym został mu wstrzymany omawiany dodatek kwalifikacyjny, albowiem - jego zdaniem - przedmiotowy wyciąg nie spełniał podstawowych warunków prawnych, które określałyby decyzję administracyjną. Reasumując, skarżący domagał się przywrócenia dodatku oraz ponownego przeliczenia świadczenia emerytalnego z wyrównaniem oraz żąda zwrotu utraconych należności pieniężnych z tytułu bezprawnego wstrzymania w/w dodatku.

Ustosunkowując się do zarzutów skarżącego organ odwoławczy stwierdził, że żądanie w sprawie wykonania wyroku WSA we Wrocławiu - sygn. akt IV SA/Wr 112/08 zostało realizowane niniejszym postępowaniem administracyjnym, albowiem odwołanie skarżącego w tym zakresie zostało rozpatrzone. Żądanie przywrócenia przedmiotowego dodatku za klasę mistrzowską na podstawie wyroku WSA we Wrocławiu - sygn. akt 4 II SA/Wr 1464/03 - z dnia 16.11.2005 r. oraz wiążącego się z tym - zdaniem skarżącego - wyroku Sądu Rejonowego Sądu Pracy w Sandomierzu - sygn. akt 4 P 33/06 z dnia 03.04.2006r. jest działaniem niczym nieuzasadnionym, albowiem cytowany wyrok WSA we Wrocławiu nie przywracał, a tym bardziej nie przyznawał W.T. dodatku za klasę mistrzowską, lecz uchylał jedynie zaskarżone decyzje obu instancji, natomiast orzeczenie Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Sandomierzu nie znajduje zastosowania, ponieważ postępowanie niniejsze jest postępowaniem administracyjnym, a orzeczenie Sądu Pracy dotyczy zakresu prawa pracy.

Kolejne żądanie skarżącego dotyczące stwierdzenia nieważności wyciągu z rozkazu dziennego Nr [...] Dowódcy JW [...], którym wstrzymany został W. T. omawiany dodatek kwalifikacyjny z powodu nie spełniania podstawowych warunków prawnych, które określałyby go jako decyzję administracyjną, nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie administracyjnym sądownictwa polskiego przyjęto pogląd, iż aby uznać, że mamy do czynienia z objawem woli organu w tym zakresie spośród elementów wymienionych w art. 107 § 1 k.p.a. każda decyzja musi zawierać co najmniej cztery konieczne składniki, tj.: wskazanie organu, wskazanie adresata, rozstrzygniecie oraz podpis osoby reprezentującej ten organ. Dlatego też, Dowódca JW [...], działając w zakresie przedmiotowego wyciągu z rozkazu dziennego Nr [...] oraz mając na uwadze przestawioną powyżej praktykę sądową, naprawił zaistniałe uchybienie formalne i wyraził swoją wolę we właściwej formie, tj. w formie decyzji administracyjnej, wstrzymując wypłaty dodatku kwalifikacyjnego za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego, przyznając jednocześnie wyrównanie w/w dodatku do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkiem o charakterze stałym, co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu W. T., po szczegółowym opisie dotychczasowego postępowania w sprawie, wniósł o rozpatrzenie skargi zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (sygn. akt 4 II SA/Wr 1464/03) i zgodnie z postanowieniem Rejonowego Sądu Pracy w Sandomierzu (sygn. akt IV P 33/06) oraz wydanie orzeczenia czy organ zaskarżony właściwie wstrzymał dodatek i odmówił przywrócenia dodatku finansowego z tytułu posiadania mistrzowskiej klasy specjalisty wojskowego z wyrównaniem od dnia 30.10.2002 r. oraz ponownego przeliczenia świadczenia emerytalnego z wyrównaniem od dnia jego przejścia na emeryturę. Skarżący domagał się ponadto zwrotu kosztów procesowych z tytułu opłaty adwokata za wniesienie pozwu do Rejonowego Sądu Pracy w Sandomierzu (sygn. akt IV P 33/06), jak również przeprowadzenia rozprawy w oparciu o zacytowane w skardze dowody.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] we W. wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi skonstatowano, że żądanie W. T. o rozpatrzenie omawianej skargi zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16.11.2005 r. (sygn. akt 4 II SA/Wr 1464/03) oraz postanowieniem z dnia 03.04.2006 r. Sądu Rejonowego w Sandomierzu IV Wydziału Pracy (sygn. akt IVP 33 06) wraz z oceną czy organ zaskarżony właściwie wstrzymał w/w dodatek i odmówił przywrócenia przedmiotowego dodatku za klasę mistrzowską z wyrównaniem od dnia 30.10.2002r. jest bezzasadne, albowiem cytowany wyrok WSA we Wrocławiu nie przywraca, a tym bardziej nie przyznaje skarżącemu dodatku za klasę mistrzowską, lecz uchylił jedynie zaskarżone decyzje obu instancji. Natomiast cytowane postanowienie z dnia 03.04.2006 r. Sądu Rejonowego w Sandomierzu Wydziału IV Pracy nakazywało sprawę z powództwa W. T. o zapłatę przeciwko JW [...] w S. przekazać Ministrowi Obrony Narodowej w W., co też tak nastąpiło. W ocenie organu zaskarżonego, podnoszone przez W. T. w skardze w/w postanowienie jest w niniejszej sprawie bezprzedmiotowe, albowiem zakończyło ono ostatecznie sprawę przed Sądem Pracy. Natomiast dochodzenie przez skarżącego zwrotu kosztów procesowych z tytułu wniesienia pozwu do Sądu Pracy w Sandomierzu, których domaga się obecnie W. T. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, nie ma jakiegokolwiek uzasadnienia, albowiem skarżący miał prawo dochodzić swoich roszczeń przed Sądem, w którym wytoczył wówczas swoje powództwo o zapłatę, tj. przed Sądem Rejonowym IV Wydziałem Pracy w Sandomierzu.

Ponadto, zdaniem organu, żądanie W. T., aby Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu dokonał ponownego przeliczenia skarżącemu świadczenia emerytalnego z wyrównaniem od dnia jego przejścia na emeryturę, jest co najmniej chybione, albowiem sądy administracyjne mocą ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dni 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości nie są powołane do przeprowadzania żądanych przez W. T. czynności i zadań.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W wyniku ponownego postępowania w tej sprawie organ wojskowy uwzględnił stanowisko sądu administracyjnego, że powołanie się w rozkazie dziennym Nr [...] z dnia [...]. Dowódcy JW [...] na przepis art. 75 ustawy z dnia 22 grudnia 2000r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 120, poz. 1268), zgodnie z którym, z dniem 30 marca 2001r. utraciły moc prawną akty prawne, które przed dniem wejścia w życie Konstytucji RP zostały podjęte lub wydane bez upoważnienia ustawowego było nieuzasadnione, gdyż przepis ten, jako wyłącznie derogujący, nie spełniał samodzielnej funkcji prawnej, a zwłaszcza nie wpływał na byt decyzji płacowych.

Uwzględniono także stanowisko Sądu, że podstawą uchylenia decyzji płacowej nie mógł być również zbiorczy rozkaz organu wojskowego uchylającego rozkazy regulujące w generalny i abstrakcyjny sposób materię nadawania klas specjalistów wojskowych. Wykonując zalecenie Sądu ustalono, że rozkaz dzienny Nr [...] Dowódcy JW [...] z dnia [...] wstrzymujący skarżącemu wypłatę dodatku kwalifikacyjnego nie miał decyzyjnego charakteru. Ustalono jednocześnie, że w sprawie nie toczyło się administracyjne postępowanie wznowieniowe.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowił przepis art. 169 powoływanej ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w związku z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy (tekst jedn. Dz.U. z 2002rr. Nr 76, poz. 693 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia żołnierzy, powołanego wyżej.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 powołanej ustawy o uposażeniu żołnierzy, obok uposażenia zasadniczego, w skład uposażenia żołnierza wchodzą dodatki, do których - jak wynika z art. 15 ust. 1 tej ustawy - należy między innymi dodatek kwalifikacyjny. W rozporządzeniu z dnia 10 października 2000 r. w § 11 pkt 2a przewidziano dodatek kwalifikacyjny za klasę kwalifikacyjną. Uzupełnienie tego unormowania zawiera § 25 ust. 1 rozporządzenia, który stanowi, że chorążemu, podoficerowi zawodowemu albo żołnierzowi służby nadterminowej, który uzyskał klasę kwalifikacyjną w specjalności wojskowej właściwej dla zajmowanego stanowiska służbowego lub pełnionej funkcji, przysługuje dodatek za uzyskanie klasy kwalifikacyjnej w wysokości 6% uposażenia bazowego w razie uzyskania drugiej klasy, 10% tego uposażenia w razie uzyskania pierwszej klasy i 18% w razie uzyskania klasy mistrzowskiej.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że warunkiem przyznania i pobierania dodatku kwalifikacyjnego jest uprzednie uzyskanie i posiadanie przez żołnierza klasy kwalifikacyjnej zgodnej z aktualnie zajmowanym stanowiskiem służbowym.

Skarżący, W. T. jesienią 1996r. potwierdził mistrzowską klasę kwalifikacyjną w określonej specjalności, co stanowiło podstawę do przyznania mu dodatku kwalifikacyjnego. Dodatek ten wypłacano mu do czasu likwidacji zajmowanego przez niego etatu i kontynuowania wypłatę po przeniesieniu na inny etat - mimo że był on niezgodny z posiadaną specjalnością - do końca października 2002r. Zatem dodatek kwalifikacyjny, jaki wypłacano skarżącemu do czasu dokonanego - z pominięciem decyzyjnej formy - wstrzymania jego wypłaty - był związany z uprawnieniami nabytymi przez niego w 1996r.

Ustawa z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 693 ze zm.) nie zawiera, unormowań umożliwiających pozbawienie żołnierza zawodowego prawidłowo (zgodnie z przepisami) nabytych uprawnień do dodatku kwalifikacyjnego. .

Wprowadzenie tego rodzaju dodatku miało niewątpliwie na celu zwiększenie uposażenia żołnierzy, którzy posiadają lepsze od innych żołnierzy kwalifikacje przydatne na zajmowanym stanowisku.

Mogą jednak zachodzić sytuacje, w których szczególne kwalifikacje żołnierza nie mogą być wykorzystane. Sytuacja taka zaistniała w przypadku skarżącego w związku z likwidacją zajmowanego przez niego etatu.

Odpowiednie rozwiązanie uwzględniające tego rodzaju ewentualność przewidziano w § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.). W myśl tego przepisu żołnierz przeniesiony na stanowisko, na którym pobierany dotychczas dodatek o charakterze stałym nie przysługuje lub przysługuje w niższej kwocie miesięcznej, do czasu uzyskania na innym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym, otrzymuje ten dodatek w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy porównywalnymi uposażeniami, jeśli wyznaczenie na nowe stanowisko służbowe nastąpiło między innymi wskutek likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego, w razie gdy nie ma możliwości przeniesienia na stanowisko, na którym pobierany dotychczas dodatek przysługuje w dotychczasowej wysokości.

Jednocześnie w § 5 ust. 1 rozporządzenia przyznano wymienionym w nim dowódcom możliwość wstrzymania decyzją administracyjną dodatku o charakterze stałym.

Należy przy tym zauważyć, że wskazane unormowania nie przewidują możliwości przyznania, w sytuacji, w jakiej znalazł się skarżący dodatku kwalifikacyjnego lub przywrócenia takiego dodatku w dotychczasowej wysokości. Wynika to z istoty rozważanego świadczenia stanowiącego swoistą rekompensatę za podwyższone kwalifikacje, pod warunkiem ich przydatności na zajmowanym stanowisku. W wypadku braku związku między posiadanymi kwalifikacjami a wymogami służby na danym stanowisku (jak było w wypadku skarżącego) przewidziano dodatek "wyrównawczy", a sprawa nie może być przedmiotem uznania organu.

Obydwa przepisy, zdaniem Sądu, właściwie w obu decyzjach zastosowano wobec skarżącego nakazując, wyrównanie dodatku kwalifikacyjnego za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego, do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym, albowiem w/w żołnierz przeniesiony został na stanowisko służbowe, na którym pobierany dotychczas dodatek kwalifikacyjny o charakterze stałym nie przysługiwał. Przedmiotowe wyrównanie dodatku za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego przyznane zostało w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy porównywanymi uposażeniami, gdyż wyznaczenie W. T. na nowe stanowisko służbowe nastąpiło wskutek likwidacji zajmowanego dotychczas stanowiska służbowego, a nie było wówczas możliwości przeniesienia zainteresowanego na stanowisko, na którym pobierany dotychczas dodatek przysługiwałby mu w dotychczasowej wysokości.

Wyrównanie powyższe wypłacane było st. chor. W. T., co miesiąc w okresie od dnia 01.09.2001 r., tj. od chwili objęcia przez w/w żołnierza zawodowego nowego stanowiska służbowego, do dnia 31.01.2003 r., tj. do chwili jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, w zamian za utraconą możliwość pobierania dodatku za posiadanie mistrzowskiej klasy specjalisty wojskowego w specjalności SW 11-9-40, albowiem po zmianie przez żołnierza stanowiska służbowego na specjalność SW 49-7-20 zainteresowany powinien potwierdzić uprawnienia do tej właśnie specjalności.

Uwzględniając powyższe, Sąd nie znalazł podstaw do uznania zarzutów skargi za uzasadnione. W świetle przepisów o właściwości sądownictwa administracyjnego za niezasadne należało uznać żądanie przeliczenia przez Sąd świadczenia emerytalnego z wyrównaniem od dnia przejścia skarżącego na emeryturę (gdyż w sprawie tej, po wyczerpaniu administracyjnego toku postępowania, służy powództwo do sądu pracy), jak i żądanie zwrotu kosztów poniesionych z tytułu postępowania przed sądem pracy, gdzie również właściwy jest wymieniony sąd.

Ustosunkowując się do wniosku organu w sprawie zasądzenia od skarżącego kosztów postępowania Sąd wyjaśnia, że w myśl art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), koszty postępowania zasądza się jedynie w razie uwzględniania skargi i tylko na rzecz skarżącego.

Mając powyższe na względzie orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

H.B. 30.07.2009r.