Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 127/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 151 w związku z art. 15 § 2, art. 64 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska Sędziowie: Sędzia NSA Anna Lech (spr.) Sędzia del. WSA Marian Wolanin Protokolant starszy asystent Joanna Ukalska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta B. z dnia 22 maja 2013 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta B. a Burmistrzem Miasta i Gminy T. w przedmiocie wskazania organu właściwego do potwierdzenia świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych dla Z. M. postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta B. wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim (woj. kujawsko – pomorskie) a Burmistrzem Miasta i Gminy T., woj. wielkopolskie w przedmiocie ustalenia, który organ jest właściwy do potwierdzenia Z. M. świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Z. M. w dniu 6 marca 2013 r. uległ wypadkowi na terenie gminy T. W związku z tym trafił do Zespołu Opieki Zdrowotnej w G. na Oddział Ortopedii i Traumatologii Narządów Ruchu w G.

Wskazano, że w oparciu o przeprowadzony wywiad środowiskowy z dnia 15 marca 2013 r. i zebrane w sprawie dokumenty ustalono, iż Z. M. legitymuje się polskim obywatelstwem. Z uwagi na brak dochodów spełnione zostało wymagane kryterium dochodowe, nie stwierdzono również dysproporcji między udokumentowaną wysokością dochodu, a jego sytuacją majątkową. Nie podlega on obowiązkowi powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego. Z wywiadu wynika, że ostatnim miejscem jego zamieszkania była B., ul. [...], Również z wywiadu oraz z pisma Z. M. z dnia 15 marca 2013 r. wynika, że prosił o umieszczenie go w ośrodku dla osób bezdomnych w B.

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w G., skontaktował się z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w B. w wyniku czego stwierdzono, iż właściwym do wydania decyzji dotyczącej przyznania prawa do świadczeń zdrowotnych ze środków publicznych oraz innych świadczeń z pomocy społecznej jest B.

Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta B., decyzją z dnia 12 kwietnia 2013 r., na podstawie art. 54 ust. 1, 2, 3 i 7 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 ze zm.), potwierdził Z. M. prawo do świadczeń zdrowotnych udzielonych w trybie nagłym na okres 90 dni, to jest od dnia 6 marca 2013 r. do dnia 3 czerwca 2013 r.. Wydanej decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes strony – ochronę zdrowia.

Wskazano, że w dniu 8 maja 2013 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w B. otrzymał pismo z Narodowego Funduszu Zdrowia Kujawsko – Pomorski Oddział Wojewódzki w B. informujące o tym, iż nie można zarejestrować decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. obejmującej okres od dnia 6 marca 2013 r. do dnia 3 czerwca 2013 r., gdyż Burmistrz Miasta i Gminy T. w dniu 6 marca 2013 r. wydał już decyzję w sprawie przyznania Z. M. świadczenia zdrowotnego na okres 30 dni – od dnia 6 marca 2013 r. do dnia 4 kwietnia 2013 r.

Wobec tego Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. działający z upoważnienia Prezydenta Miasta B. wskazał, że w zaistniałej sytuacji powstał spór pozytywny, w którym każdy z organów uznał się właściwym do rozpoznania złożonego wniosku o potwierdzenie prawa do świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego.

W odpowiedzi na wniosek, Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w T., działając z upoważnienia Burmistrza T. wskazał, że w dniu 6 marca 2013 r. z Ośrodkiem Pomocy Społecznej w T. skontaktował się R. W. – komendant Komisariatu Policji w T. – w sprawie Z. M. zamieszkałego na terenie miejscowości K. gmina T., któremu zdaniem funkcjonariuszy policji zastany stan zagrażał zdrowiu i życiu. Wobec tego pracownicy socjalni udali się do miejsca aktualnego pobytu Z. M., gdzie po wstępnych oględzinach i przeprowadzonym wywiadzie środowiskowym podjęto wspólną decyzję o wezwaniu karetki pogotowia, która następnie przewiozła pacjenta do szpitala w G.

Wskazano, że Z. M. na skutek tego, iż był osobą nieubezpieczoną zwrócił się do Ośrodka Pomocy Społecznej w T. o pomoc w formie opłacenia składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Wobec tego, po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, Ośrodek Pomocy Społecznej w T. wydał Z. M. decyzję przyznającą prawo do świadczeń opieki zdrowotnej pacjentom nieubezpieczonym, zgodnie z ustawą z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na okres 30 dni, to jest od dnia 6 marca 2013 r. do dnia 4 kwietnia 2013 r. Podkreślono, że decyzja ta została wydana zgodnie z art. 54 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, zgodnie z miejscem zamieszkania świadczeniobiorcy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 powołanej ustawy należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, niemające wspólnego organu wyższego stopnia, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny).

Spór taki powstaje w razie rozbieżności poglądów co do zakresu działania poszczególnych organów administracji publicznej i może przybrać postać bądź sporu negatywnego, gdy żaden z organów uczestniczących w sporze nie uznaje swojej właściwości w sprawie, bądź sporu pozytywnego, gdy wszystkie organy uczestniczące w sporze uznają swoją właściwość. W obu przypadkach spór kompetencyjny (i spór o właściwość) może powstać tylko w ramach konkretnej sprawy administracyjnej, która jest przedmiotem prowadzonego postępowania, albo co do której odmówiono nadania biegu postępowaniu.

W niniejszej sprawie – jak wynika z jej akt – Burmistrz Miasta i Gminy T. w dniu 6 marca 2013 r. wydał decyzję w sprawie przyznania Z. M. świadczenia zdrowotnego na okres od dnia 6 marca 2013 r. do dnia 4 kwietnia 2013 r. i decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym. Jak również wynika z akt – Narodowy Fundusz Zdrowia nie zarejestrował decyzji z dnia 12 kwietnia 2013 r. wydanej w imieniu Prezydenta Miasta B. potwierdzającej Z. M. prawa doświadczeń od dnia 6 marca 2013 r. do dnia 3 czerwca 2013 r. Decyzja ta nie została zarejestrowana właśnie z uwagi na wydaną decyzję przez Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia 6 marca 2013r.

Należy tu zwrócić uwagę na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2008 r., sygn. akt I OW 139/07, w którym to postanowieniu tenże Sąd stanął na stanowisku, że jeżeli jeden z organów rozpoznał sprawę merytorycznie i podjął rozstrzygnięcie, to tym samym uznał się za właściwy do załatwienia sprawy. Bez znaczenia jest przy tym, czy uznanie swej właściwości było prawidłowe.

Powyższe oznacza, że wydając decyzję w sprawie Burmistrz Miasta i Gminy T. uznał się za właściwy w sprawie, a to z kolei przesądza, że w sprawie nie mamy do czynienia z zaistnieniem sporu o właściwość organu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 w związku z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, gdyż w chwili złożenia tego wniosku spór nie istniał.