Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 742/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z .o.o. z siedzibą w W. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Inspekcji Sanitarnej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 października 2015 r. A sp. z .o.o. z siedzibą w W. (dalej skarżąca, spółka) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na oznaczoną w sentencji decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Inspekcji Sanitarnej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 listopada 2015 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Powyższe zarządzenie zawierało pouczenie, że należy je wykonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony stronie w dniu 27 listopada 2015 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu pismem z dnia 28 listopada 2015 r. spółka złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 17 lutego 2016 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyniku rozpatrzenia sprzeciwu od wskazanego wyżej zarządzenia postanowieniem z dnia 24 marca 2016 r. uchylił zaskarżone zarządzenie. Odpis powyższego postanowienia został doręczony stronie skarżącej w dniu 5 kwietnia 2016 r. Skarżąca w piśmie z dnia 9 kwietnia 2016r. oświadczyła, że cofa skargę złożoną w tej sprawie.

Prawomocnym zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek strony o zwolnienie od kosztów sądowych wobec bezskutecznego upływu terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na nowym urzędowym formularzu. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony stronie w dniu 4 maja 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro strona skarżąca, pomimo skutecznego doręczenia jej w dniu 27 listopada 2015 r. wezwania do usunięcia braku fiskalnego skargi i zarządzenia z dnia 25 kwietnia 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, przy jednoznacznym wyrażeniu woli cofnięcia skargi złożonej w tej sprawie, do daty wydawania niniejszego postanowienia nie uiściła wymaganego wpisu od skargi to zachodziła podstawa do odrzucenia skargi. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do postanowień art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Pobocznie należy jedynie wskazać, w odniesieniu do treści pisma strony z dnia 9 kwietnia 2015 r. cofającego skargę wniesioną w tej sprawie, że wobec braku uiszczenia wpisu od skargi złożonej w tej sprawie niedopuszczalne było umorzenie postępowania zainicjowanego skargą, która został odrzucona jako dotknięta brakiem uniemożliwiającym nadanie jej biegu. Cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wolna od braków formalnych i fiskalnych. Nieuzupełnienie wskazanych braków skutkować musi każdorazowo odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania z powodu jej cofnięcia.