Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1132/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania; postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego;


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] czerwca 2009r. J. R. wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 5 lutego 2009 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną i dwójką małoletnich dzieci. Skarżący wskazał, iż jest jedynym żywicielem rodziny, cała rodzina utrzymuje się z dochodów pochodzących z gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha (0,7275 ha przeliczeniowego) w wysokości 150 złotych miesięcznie (z zaświadczenia z 3 lutego 2009r. wynika, iż roczna dochodowość gospodarstwa wynosi 1615,05 złotych – karta 16 akt adm.) oraz z zasiłków rodzinnych i świadczeń pielęgnacyjnych w łącznej wysokości 1014 złotych. Wyjaśnił, iż wobec trzech członków rodziny orzeczono stopień niepełnosprawności. Oświadczył także, iż sam jest osobą niepełnosprawną i obecnie zarejestrowaną w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. Żona skarżącego nigdzie nie pracuje ponieważ sprawuje opiekę na niepełnosprawnymi dziećmi. Podał, że jest właścicielem domu o powierzchni 174,74 m2 i samochodu osobowego z 2007r. o wartości ok. 30.000 złotych, częściowo sfinansowanego ze środków PFRON w L. oraz ciągnika rolniczego z 1991r.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.

Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe.

Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązku ponoszenia kosztów sądowych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację majątkową, rodzinną oraz dochody. Łączny dochód uzyskiwany przez rodzinę skarżącego z tytułu zasiłków i świadczeń pielęgnacyjnych oraz z niewielkiego gospodarstwa rolnego pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych rodziny. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.