Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 493/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Anna Lechowska /spr./ WSA Krystyna Józefczyk Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie zasiłku celowego skargę oddala


UZASADNIENIE

SA/Rz 493/04

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] maja 2004r. Nr [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze - po rozpoznaniu wniosku D. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją własną z dnia [...] marca 2004r. Nr [....] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] stycznia 2002r. znak [...] utrzymało w mocy zaskarżoną nim decyzję .

Jako jej podstawę prawą wskazało art. 138 § 1 pkt 1 w zw.z art. 157 Kpa

Z uzasadnienia decyzji i akt postępowania wynika, że decyzją z [...] sierpnia 2001r. Nr. [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej powołując się na upoważnienie Rady Gminy tamże przyznał D. C. zasiłek celowy w związku z powodzią w kwocie 2000 zł.

Decyzja ta została uchylona w następstwie jej odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2001r. Nr [...] a sprawa przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Rozpatrując sprawę po raz kolejny Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r. Nr [...] ponownie przyznał D. C. zasiłek celowy w związku z powodzią w kwocie 2000 zł.

Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lutego 2002r. Nr [...].

Ta z kolei decyzja stała się przedmiotem skargi do Naczelnego Sadu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 10 lipca 2002r. sygn. akt SA/Rz 1051/02 oddalił skargę D. C.

Pismem z dnia 10 stycznia 2004r. D. C. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzenia nieważności decyzji [...], jako dotkniętej wadami określonymi w art. 156 §1 i 2 kpa i naruszającej art. 7,8,9,10,12, 13, 35,36,75,76,77,78, 80, 81,84,85, 107§1i 3,114, 115, 145 §1 pkt5 kpa a także 87 Konstytucji RP.

W uzasadnieniu pisma wskazano na okoliczność, iż w innych sprawach Kolegium już w fazie odwoławczej uchyliło decyzje o przyznaniu odszkodowania, co doprowadziło do podwyższenia ich kwot.

W odpowiedzi na pismo Kolegium z dnia 18 lutego 2004r. wzywające do sprecyzowania zakresu żądania D. C. wyjaśniła w piśmie z dnia 5 marca 2004r., że wniosek dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji .W piśmie tym zarzuciła, że decyzja o przyznaniu jej zasiłku była wadliwa, bowiem została wydana w oparciu o nieprawidłowe upoważnienie udzielone Kierownikowi OPS , że nieprawidłowo zastosowano w jej przypadku uchwały Zarządu Gminy ustalające kryteria i wysokość przyznawania zasiłków, nie wyjaśniono dostatecznie sprawy, zwłaszcza w zakresie ustalenia rzeczywistej szkody i nieprawidłowo oceniono możliwości finansowe gminy, która dysponowała środkami rządowymi i zwróciła ich część, jako niewykorzystaną.

Decyzją z dnia [...] marca 2004r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] stycznia 2002r. Nr [...] dotyczącej przyznania zasiłku celowego w wysokości 2000 zł z przeznaczeniem na pokrycie wydatków, powstałych w wyniku klęski żywiołowej .

W jej uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że wniosek D. C. w tej sprawie, nie może wywołać zamierzonego skutku procesowego, ponieważ istnieją przeszkody formalnoprawne, warunkujące jego dopuszczalność . Dotyczy on decyzji Kierownika OPS, która po złożeniu odwołania utrzymana została w mocy przez Kolegium, a następnie poddana była weryfikacji w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie . Sąd ten wyrokiem wskazanym wyżej oddalił skargę.

Zapadły wyrok jest rezultatem oceny przez Sąd, że nie istnieją wady prawne w rozstrzygnięciach organów, uzasadniające uchylenie bądź stwierdzenie nieważności decyzji .

Wyrok Sądu zamyka organom administracji możliwość korzystania z nadzwyczajnych postępowań, właściwych dla uchylenia decyzji , gdyż przyczyny ewentualnej wadliwości były badane przez NSA w toku rozpoznawania skargi .

Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Kolegium - D. C. zarzuciła, że wyrok Sądu z dnia 10 lipca 2002r. ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia (art. 171 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ustawa ta w art. 119 ,133 § 2 i 3, 145§1,2 i 3 przewiduje możliwość wzruszenia, wznowienia, stwierdzenia nieważności decyzji , więc nie jest prawdą, że wyrok zamyka organom administracji możliwość wzruszenia decyzji. Odwołująca stwierdza, że zaistniały nowe dowody, okoliczności i fakty dające podstawę do wzruszenia decyzji. Podnosi, że decyzja OPS wydana została przez organ nieuprawniony, bowiem upoważnienie dla Kierownika OPS wydał Zarząd Gminy a nie Rada. Rada upoważnienie takie wydała dopiero w dniu 21 grudnia 2001r.. Środki finansowe jakimi dysponował OPS , na które powołuje się NSA, nie były aż tak skromne, by nie było możliwe przyznanie większej pomocy. W aktach postępowania brak jest dokumentu wywiadu środowiskowego z dnia 3.08.2001 r. na który powołano się w decyzji. Wnioskodawczyni kwestionuje też ustalenia organu dotyczące stopnia zalania budynku wodą i powstałych z tego tytułu szkód i legalność dokumentów, na podstawie których je poczyniono. Podsumowując, stwierdza, że mimo zapadłego wyroku NSA Ośrodek Pomocy Społecznej naruszył prawo , co powinno doprowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu zasiłku. Przedmiotem skargi do Sądu nie były przedstawione powyżej zarzuty i przepisy wówczas istniejące. Nie były one znane Sądowi i w związku z tym nie ma żadnych przeszkód formalnoprawnych do wznowienia postępowania i stwierdzenia nieważności decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po ponownym rozpatrzeniu sprawy podtrzymało swoje rozstrzygnięcie z dnia [...] marca 2004r.

W motywach decyzji podkreśliło, że skarżąca złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej , nie zaś o wznowienie postępowania.

W ocenie Kolegium niedopuszczalne jest ponowne orzekanie poprzez stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie już rozstrzygniętej przez Sąd Administracyjny . w związku z czym zachodzą przesłanki powodujące niedopuszczalność wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

Kontrola dokonywana w ramach stwierdzenia nieważności decyzji odnosi się, w przeciwieństwie do wznowienia postępowania, tylko do decyzji organu administracji publicznej lub postanowień.

Zgodnie z art. 51 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, obowiązującej w dacie podejmowania wyroku, Sąd ten nie był związany granicami skargi i poddać mógł decyzję administracyjną kontroli, co do jej zgodności z prawem w zakresie innym, niż wynika to z zarzutów skargi . Z urzędu badał też zgodność aktów administracyjnych z prawem . Taki zakres kontroli Sądu wyczerpuje argumenty przewidziane we wniosku, jako przesłanki stwierdzenia nieważności, a ponowione w żądaniu ponownego rozpatrzenia sprawy przez Kolegium.

W kontekście argumentacji odwołującej zasadnicze znaczenie dla sprawy ma ustalenie, czy wyrok NSA z dnia 10 lipca 2002r. wydany ze skargi D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2002r nr [...] stwarza stan prawny powagi rzeczy osądzonej w odniesieniu do sprawy aktualnie objętej wnioskiem .

Stan powagi rzeczy osądzonej istnieje wtedy, gdy zachodzi pełna tożsamość sprawy już rozstrzygniętej w postępowaniu administracyjnym decyzją ostateczną, utrzymaną w mocy wyrokiem Sądu Administracyjnego, ze sprawą wszczętą, jako następna po niej.

Elementami tożsamości sprawy są te same podmioty występujące jako organ rozstrzygający oraz jako strony postępowania, ten sam przedmiot sprawy, czyli te same interesy prawne lub obowiązki stron postępowania, ten sam stan faktyczny sprawy obejmujący ten sam, co poprzednio zespół faktów prawotwórczych, ta sama podstawa prawna orzekania w sprawie.

Podstawę do oceny tożsamości sprawy administracyjnej stanowi rozstrzygnięcie zawarte w wydanej w sprawie ostatecznej decyzji oraz sentencja wyroku Sądu Administracyjnego, nie będzie natomiast tą podstawą uzasadnienie decyzji administracyjnej .

W rozpatrywanej sprawie zachodzi tożsamość sprawy, dotyczącej przyznania zasiłku celowego z pomocy społecznej z przeznaczeniem na pokrycie wydatków powstałych na skutek powodzi.

Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, przyznał D. C. zasiłek celowy w kwocie 2000zł. Decyzja ta utrzymana została w mocy przez Kolegium a następnie zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który oddalił skargę. W postępowaniu tym skarżąca zarzucała dowolność decyzji o przyznaniu zasiłku, brak wnikliwego i wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego , faktycznych możliwości Urzędu Gminy i wysokości przyznanej pomocy . Oddalając skargę Sąd dokonał oceny legalności decyzji, przedmiotem kontroli czyniąc zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Wbrew zarzutom skargi Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa, a w szczególności w zakresie wskazanym w skardze.

Na obecnym etapie postępowania, wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Kolegium , skarżąca powołuje się na ujawnienie nowych okoliczności faktycznych, a które nie były brane pod uwagę w poprzednim postępowaniu, ani w postępowaniu przed Sądem . Okoliczności te brane były przez Sąd z urzędu pod uwagę .

Postępowanie prowadzone przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na skutek skargi wniesionej na decyzję administracyjną nie może być traktowane jako kontynuacja postępowania administracyjnego, a jego przedmiotem nie jest "sprawa administracyjna", lecz zgodność z prawem wydanych w niej decyzji. Zakres sprawowanej przez sąd kontroli decyzji wyznaczają przepisy .Ponieważ sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi, dlatego niezależnie od jej zarzutów winien zawsze skontrolować, czy w procesie stosowania prawa przez organy administracji państwowej nie doszło do naruszenia prawa .

Przyjmując konstrukcję "prawomocnośći", jako cechy decyzji ostatecznej, co do której sąd administracyjny oddalił skargę, należy stwierdzić, iż zakres i skutki prawomocności są wynikiem zasięgu kontroli, jakiej poddane są decyzje ostateczne w toku rozpoznawania z wniesionych na nie skarg. Wyrok oddalający skargę jest rezultatem jej nieuwzględnienia wobec niewystępowania wad prawnych uzasadniających uchylenie decyzji albo stwierdzenie jej nieważności, bądź niezgodności z prawem.

Jego istotną treścią zatem jest ustalenie, że w chwili wydania zaskarżonej decyzji ostatecznej nie była ona prawnie wadliwa z punktu widzenia ustanowionych kryteriów kontroli legalności decyzji administracyjnych.

Taki wyrok zamyka organom administracji państwowej możliwość korzystania z nadzwyczajnych postępowań, właściwych dla uchylenia decyzji ostatecznych wadliwych, gdyż przyczyny tej wadliwości mogły być zbadane przez Naczelny Sąd Administracyjny w toku rozpoznawania skargi. Żadna z okoliczności wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa nie zmienia swej wartości prawnej z upływem czasu. Jeżeli nie występowały przyczyny nieważności w chwili wydania decyzji, to nie powstaną one również po jej wydaniu. Rozważania uzasadnień rozstrzygnięć dotyczące zakresu przyznanej pomocy nie wykraczają poza granice sprawy, tworząc stan powagi rzeczy osądzonej .

Tym samym postępowanie administracyjne o stwierdzenie nieważności nie może być skutecznie przeprowadzone - konkluduje Kolegium.

Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyła D. C. domagając się jej uchylenia i zmiany w przedmiocie kwoty wypłaconego zasiłku, poprzez jej zwiększenie o kwotę 4000 zł oraz wyrównanie "innej pomocy powodziowej należnej z tytułu wyższego zasiłku".

W uzasadnieniu skargi podtrzymała zarzuty wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy a przed wszystkim zarzut wydania decyzji przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej który nie dysponował wymaganym przepisami prawa upoważnieniem , zastosowania przepisów ustawy o pomocy społecznej dotyczących zasiłku celowego do pomocy, która pochodziła ze środków rządowych, a które według "posła S." nie miały w sprawie zastosowania, dokonania przeróbek i skreśleń, dopisków oraz sfałszowania jej podpisu na wywiadzie środowiskowym z dnia 3 sierpnia 2001r. i protokołu komisji z dnia 25 września 2001r.,wpisanego jako wywiad na tej samej kartce. Zawarła w skardze wniosek, by "organ odwoławczy" zawiadomił prokuratora o popełnieniu przestępstwa z art. 270§1 kk, bowiem może to stanowić podstawę wznowienia postępowania. Zaznaczyła, iż teza jakoby brak było dostatecznych środków na pomoc jest nieprawdziwa, bowiem gmina zwróciła Wojewodzie niewykorzystane środki w kwocie 13.6550zł i na rachunek Prezesa Rady Ministrów kwotę36.000zł.

Wniosła o zawiadomienie Trybunału Konstytucyjnego o naruszeniu art.77 Konstytucji RP i uprzedziła, o zamiarze skorzystania z prawa skargi do Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu.

W piśmie uzupełniającym skargę ponowiła te zarzuty i dołączyła plik kserokopii dokumentów, które zalegają w aktach sprawy, jak również wspomnianego w skardze pisma posła W. S. i protokołu kontroli przeprowadzonej przez Biuro ds. Usuwania Skutków Powodzi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i uchwały Nr [...] Zarządu Gminy w sprawie ustalenia kryteriów przyznawania jednorazowego zasiłku.

W kolejnych pismach przedłożonych na rozprawie a zatytułowanych wniosek skarżąca zwróciła uwagę, że w aktach sprawy administracyjnej brak oryginałów zdjęć obrazujących skutki powodzi, które przedłożyła do tego postępowania i ponowiła zarzut poczynienia dopisków , skreśleń i sfałszowania jej podpisu w wywiadach środowiskowych, jak również zarzuciła, ze żadne dokumenty nie potwierdzają zapisu w decyzji OPS z [...] stycznia 2002r. o treści " do części mieszkalnej woda nie dotarła.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Po myśli art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej ( §1).

Kontrola ta sprawowana jest co do zasady pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( §2 ).

Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( §1).

Sąd uwzględnia skargę na decyzje administracyjną, jeśli w wyniku kontroli stwierdzi, iż jest ona dotknięta naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, przepisów postępowania, jeśli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy a także naruszeniami prawa dającymi podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności z przyczyn określonych w art. 156 kpa lub innych przepisach . Uwzględnienie skargi w takim przypadku polega na uchyleniu tej decyzji, stwierdzeniu jej nieważności lub niezgodności z prawem. (art. 145 § 1-3 ).

Z mocy art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271) ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym w sprawie przed dniem 1 stycznia 2004r. wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Zasada ta nie dotyczy jedynie uchwał NSA ( art. 100).

Poddawszy zaskarżoną decyzję kontroli opartej na wymienionych przepisach, Sąd doszedł do wniosku, że skarga jest nieuzasadniona.

Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] stycznia 2002r. Nr [...] przyznającej skarżącej zasiłek celowy z pomocy społecznej na pokrycie wydatków powstałych wyniku klęski żywiołowej ( powodzi) w wysokości 2000.00 zł (dwa tysiące złotych).

Za przeszkodę eliminującą możliwość wszczęcia takiego postępowania rozstrzygające w sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało prawomocność decyzji, której weryfikacji w tym właśnie trybie ( stwierdzenia nieważności) domagała się skarżąca . Walor prawomocności decyzja ta uzyskała po oddaleniu wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie z dnia 10 lipca 2002r. sygn. akt 679/02 jej skargi na decyzję tegoż Kolegium z dnia [...] lutego 2002 r. Nr [...] utrzymującą ją w mocy.

Istota takiego wyroku ( oddalającego skargę ), na co słusznie wskazuje organ odwoławczy, polega na ustaleniu przez Sąd, iż decyzja ta nie była wadliwa z punktu widzenia ustanowionych przez art. 22 ust. 2 -3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r.o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), obowiązującej w dacie wyrokowania - kryteriów zgodności decyzji z prawem. Przepis art. 22 ust. 1 tej ustawy obligował bowiem Sąd do uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności lub niezgodności z prawem, jeżeli ustalił on, że poddana kontroli decyzja była dotknięta naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy , lub naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 kpa lub innych przepisach.

Naruszenia te Sąd obowiązany był brać pod uwagę z urzędu, ze względu na zasadę niezwiązania go granicami skargi, ustanowioną art. 51 ustawy o NSA

Prawomocność decyzji, jaką uzyskiwała ona po oddaleniu skargi przez NSA, to szczególny jej walor polegający na stwierdzeniu przez Sąd, że jest ona zgodna z prawem w takim zakresie, w jakim ustawa przewidywała kontrolę tego Sądu.

Wynikający z wyroku NSA oddalającego skargę przymiot prawomocności decyzji determinuje skutek w zakresie możliwości pozbawiania jej mocy wiążącej w czasie. Skutek ów polega na zamknięciu organom administracji i podmiotom posiadającym legitymację do uruchomienia nadzwyczajnego postępowania wewnątrzadministracyjnego możliwości skorzystania z uprawnień do pozbawienia mocy wiążącej w czasie wadliwej decyzji, w takim zakresie, w jakim przyczyny tej wadliwości objęte były przedstawionym wyżej zakresem rozpoznania i orzekania przez NSA.

Wobec faktu, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie zobligowany był w trakcie rozpoznawania skargi na opisaną decyzję SKO z dnia [...] lutego 2002r. do oceny tej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] stycznia 2002r. między innymi w aspekcie podstaw stwierdzenia jej nieważności, jego wyrok oddalający skargę wyklucza możliwość uruchomienia postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności tej samej decyzji. Żadna bowiem z przyczyn nieważności nie może – co słusznie podkreśla decyzja zaskarżona - powstać po wydaniu decyzji a wszystkie mogą zostać ujawnione w postępowaniu przed NSA.

Na przeszkodzie możliwość wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności stoi również ustanowiona w art. 30 ustawy o NSA zasada związania organu ocena prawną zawartą w wyroku, w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego , która to ocena w wyroku oddalającym skargę sprowadzała się do stwierdzenia niewadliwości decyzji, z punku widzenia kryteriów oceny ustanowionych art. 22 ust .2 i 3 ustawy o NSA. Próby stwierdzenia nieważności takiej decyzji w postępowaniu administracyjnym byłyby niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenie Sadu.

Możliwe jest natomiast uchylenie lub zmiana decyzji prawomocnych w trybach przewidzianych dla decyzji niewadliwych ( 154 ,155,162 i 163), oczywiście tylko w razie zaistnienia ustanowionych tymi przepisami przesłanek zmiany lub uchylenia.

W doktrynie jak i judykaturze prezentowany jest także pogląd, który Sąd podziela, choć nie jest to pogląd jednolity, że możliwa jest weryfikacja decyzji prawomocnej w trybie wznowienia postępowania, w przypadku przesłanek, które ujawniły się lub powstały już po wydaniu wyroku przez NSA (art. 145 § 1 pkt 1, 2, 5) lub powstały już po wydaniu wyroku przez NSA ( pkt 7, 8 i art 145 a kpa).

Prawomocność bowiem stanowi – co Sąd wcześniej podkreślił - cechę zgodności z prawem nadaną decyzji ostatecznej wyrokiem NSA, w takim zakresie, w jakim Sąd ten może skontrolować zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. ( patrz: T. Woś – Postępowanie sądowadministracyjne, Wydawnictwo Prawnicze - PWN Warszawa 1999 r. str. 271-278, J.P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis 2004, str. 171, wyrok NSA z dnia z dnia 12 września 1997r. III SA 495/96 Zbiór orzecznictwa komputerowego LEX Nr 31741, z 12. 02. 2003 r. V SA 753/02 Mon. Prawniczy 2003/5/194, wyrok NSA z 23.04.2001r. II S.A. 517/00 LEX 51228.)

Zauważyć przy tym wypadnie, że wyroki NSA wydane przed 1 stycznia 2004r., choć prawomocne mogły być kwestionowane w trybie rewizji nadzwyczajnej ( art. 57 ust. 2 ustawy o NSA). W postępowaniu sądowym funkcjonowała tez instytucja wznowienia postępowania ( art. 58 w zw. z 59 ustawy o NSA).

Skoro wyrok Sądu oddalający skargę na decyzję, której stwierdzenia nieważności w postępowaniu administracyjnym (po wydaniu tego wyroku) domagała się skarżąca, nie został został zweryfikowany w żadnym z tych trybów , a z wniosku skarżącej uzupełnionego na wezwanie Kolegium pismem z dnia 5 marca 2004r. wynika, iż jej wolą było uruchomienie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności, decyzja organu odmawiająca jego uruchomienia w oparciu o przepis art. 157 § 3 kpa i zaskarżona decyzja utrzymująca ją w mocy są zgodne z prawem.

Bez wpływu na ocenę Sądu pozostaje fakt, że zarówno decyzja zaskarżona jak i poprzedzająca ją decyzja Kolegium odmawiająca wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wielokrotnie przywołanej decyzji Kierownika GOPS zostały wydane po utracie mocy obowiązującej ustawy o NSA, jako, że treść art. 99 wspomnianej na wstępie ustawy Przepisy wprowadzające..... przesądza o związaniu go opisywanym wyrokiem.

Na uwadze mieć przy tym należy, że reforma sądownictwa administracyjnego dokonana z dniem 1 stycznia 2004r nie wprowadziła w przedmiocie związania wyrokiem sądu rozwiązań odmiennych, bowiem zgodnie z art. 170 P.p.s.a orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd , który je wydał ale także inne sądy i inne organy państwowe a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Podług art. 172 wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia.

Twierdzenia skargi, co do odmienności przedmiotu rozstrzygnięcia między wielokrotnie powoływanym wyrokiem sądowym a decyzją zaskarżoną, są bezpodstawne, bowiem przedmiot ten, co słusznie podnosi organ, był tożsamy . O tożsamości bowiem spraw można mówić, gdy występują w nich te same podmioty , dotyczy ona tego samego przedmiotu i stanu prawnego.

Sprawa rozstrzygnięta zaskarżoną decyzją dotyczy tej samej decyzji o przyznaniu skarżącej zasiłku celowego z tytułu powodzi, o legalności której wypowiadał się Sąd w wyroku wydanym dnia 10 lipca 2002r. sygn. akt S.A./Rz 679/02

Nie będąc związany granicami skargi Sąd stwierdza natomiast, że w zaskarżonej decyzji , jak i decyzji nią utrzymanej, zarówno w części wstępnej, jak i rozstrzygnięciu, określając decyzję OPS z dnia [...] stycznia 2002r. Kolegium na skutek najprawdopodobniej omyłki, miast jej rzeczywistego Nr [...] wpisało Nr [...]. Wobec faktu, iż pozostałe elementy określenia tej decyzji, jak jej data i rozstrzygnięcie pozwalają na jej identyfikację, Sąd nie uznał wadliwego wskazania Nr, za naruszenie prawa, które mogło mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy.

Uznając wyrażony w zaskarżonej decyzji pogląd o braku podstaw prawnych do wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika GOPS z dnia [...] stycznia 2002r. za zgodny z prawem, Sąd musiał pominąć wszelkie zarzuty skargi i pism ją uzupełniających dotyczące postępowania poprzedzającego jej wydanie i samej decyzji.

Z przytoczonych wyżej względów, Sąd w oparciu o art. 151 P.p.s.a oddalił skargę, jako nieuzasadnioną.