Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 891/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-10-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 2,  art. 246  par. 1  pkt 1 i  art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 18 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od września 2004 r. do listopada 2007 r. postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczania kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wraz z wniesieniem do tutejszego Sądu skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W., T. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. W motywach swego wniosku skarżący wskazał, że jest inwalidą pierwszej grupy, niezdolnym do samodzielnej egzystencji. Otrzymywana z tego tytułu renta w wysokości 797, 32 zł jest niewystarczająca na zapewnienie podstawowych potrzeb życiowych, a pomoc matki jest niemożliwa, z uwagi na to, iż jest ona osobą bezrobotną bez jakichkolwiek dochodów.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe z matką, nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.

Wraz z wnioskiem skarżący przedłożył do akt sprawy zestawienie miesięcznie ponoszonych wydatków. Na wezwanie referendarza sądowego do przedstawienia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu majątkowego i finansowego, nadesłane zostały wyciągi z posiadanego rachunku bankowego, zeznanie podatkowe skarżącego za 2009 r., kopia decyzji MOPS o przyznanym świadczeniu pielęgnacyjnym, kopia informacji o zaległości w opłatach za mieszkanie oraz kopia umowy sprzedaży samochodu osobowego.

Z powyższych dokumentów wynika, że miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym wnioskodawcy wynoszą łącznie 2.834 zł, w tym na utrzymanie mieszkania (czynsz i media) 704 zł, na telewizję kablową, telefon i Internet 220 zł, na lekarstwa dla skarżącego, matki i brata 210 zł, na żywność i środki czystości 1.500 zł, odzież około 200 zł. Dodatkowo brat skarżącego ponosi wydatek 1.790 zł tytułem opłaty za semestr studiów. W zestawieniu wydatków ponoszonych miesięcznie wymienione zostały również obciążenia komornicze, jednak bez podania ich wysokości. Jako źródło finansowania tych wydatków skarżący podał swoją rentę i wynagrodzenie za pracę brata w wysokości 1. 150 zł, co łącznie stanowi kwotę 1. 947 zł.

W 2009 r. skarżący uzyskał przychód z renty w wysokości 8.023,58 zł. Od 1 czerwca 2010 r. bezterminowo jego matce zostało przyznane świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad skarżącym w kwocie 520 zł. Wnioskodawca z matką zalegają z płatnościami za mieszkanie na rzecz spółdzielni na kwotę 3.938,62 zł. W marcu 2010 r. skarżący sprzedał samochód osobowy za kwotę 800 zł. Wyciągi z rachunku bankowego potwierdzają wpływy renty oraz płatności związane z telefonem komórkowym, Internetem, opłatą za energię elektryczną oraz za telewizję kablową. Ponadto wynikają z nich wpływy kwot uzyskanych ze sprzedaży dokonywanej na aukcyjnym portalu internetowym.

Postanowieniem z dnia 20 września 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w kwocie przewyższającej 300 złotych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Uzasadniając sprzeciw skarżący wskazał, iż wysokość otrzymywanej przez niego renty po potrąceniach wynosi 621 zł, zasiłek matki zaś 520 zł. Zatem łączne dochody osób pozostających w gospodarstwie domowym stanowią kwotę 1141 zł. W kosztach utrzymania mieszkania nie partycypuje już brat skarżącego, który po zawarciu związku małżeńskiego zmienił miejsce zamieszkania.

Dodał wnioskodawca, że na jego matce spoczywają ponadto obciążenia komornicze, które stanowią konsekwencję upadłości firmy handlowo – usługowej i wynoszą około 50.000 zł. Z uwagi na zaległości w spłatach tych obciążeń, od wskazanej kwoty regularnie naliczane są odsetki.

Co do niezbędności wydatków na Internet, telefon i telewizję kablową wnioskodawca wyjaśnił, iż choroba na którą cierpi (padaczka) wymaga stałego dostępu do telefonu. Internet zaś stanowi, zdaniem strony, jego kontakt ze światem i szansę na znalezienie pracy dla matki. Odnośnie telewizji kablowej wskazał, iż koszty utrzymania jednego z abonamentów pokrywa brat skarżącego, natomiast z drugiej umowy zrezygnuje w najbliższym możliwym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd, mając na uwadze zebrany materiał, ponownie rozpoznał zatem wniosek strony o przyznanie jej prawa pomocy.

Zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 p.p.s.a. prawo pomocy może zostać przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Art. 245 § 1 p.p.s.a. stanowi, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje – stosownie do art. 245 § 2 powołanej ustawy procesowej - zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje – zgodnie z § 3 tego samego artykułu - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z uregulowania zawartego w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie, częściowym natomiast - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny.

Oceniając zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd doszedł do przekonania, iż skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podstawą takiej oceny zaistniałej sytuacji są takie okoliczności jak niski łączny dochód członków rodziny skarżącego pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym (wnioskodawca oraz zamieszkująca z nim matka), znaczne zaległości w regulowaniu bieżących zobowiązań i wysokie zadłużenie matki skarżącego. Dodatkowo złą sytuację skarżącego pogorszyło częściowe zajęcie renty wypłacanej wnioskodawcy, która po potrąceniach stanowi kwotę 621 zł, jak również wyprowadzka brata, którego dochody pokrywały częściowo wydatki związane z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych i podstawowych potrzeb życiowych wnioskodawcy i jego matki.

W ocenie Sądu tak ukształtowana sytuacja materialna skarżącego spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, obejmującym – stosownie do treści art. 245 § 2 p.p.s.a. - zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Z tych względów i na podstawie 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.