Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1144/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 31 ust. 1, art. 52, art. 49 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 31 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 3, art. 24, art. 28, art. 37
journal: Dz.U. 2017 poz 776
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
article: art. 7, art. 77, art. 107
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Jakub Linkowski Protokolant p. o. ref. staż. Katarzyna Bytner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2018 r. sprawy ze skargi W. D. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia patentu na wynalazek oddala skargę


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], na podstawie art. 24, oraz art. 245 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 776 ze zm.), po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgłoszenia wynalazku pt. "[...]", nr [...], zgłoszonego do ochrony w dniu 2 marca 2010 r. przez W. D. (zwanego dalej także "skarżącym"), na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] o odmowie udzielenia patentu na ww. wynalazek, utrzymał w mocy powyższą decyzję.

Do wydania niniejszej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 2 marca 2010 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynęło podanie skarżącego o udzielenie patentu na wynalazek pt. "[...]". Zgłoszeniu został nadany numer [...].

Pismem z dnia 8 maja 2014 r. zawiadomiono skarżącego, że omawiany przedmiot zgłoszenia patentowego, określony zastrzeżeniami patentowymi nr 1-5, nie stanowi wynalazku, a zatem nie spełnia wymogów art. 24 p.w.p. Organ podniósł, że sformułowania przedstawione w zastrzeżeniu patentowym nr 1 - 5 mające określać wynalazek w kategorii sposobu, nie przedstawiają ciągu czynności technicznych, żadnych środków technicznych do realizacji czynności technicznych. Zdaniem organu nie określają bowiem czynności technicznych - w sensie oddziaływania na sygnały - sformułowania, takie jak: "...faza pomocnicza światła żółtego jest włączana w czasie trwania fazy głównej światła zielonego (...) czerwonego...", "...faza informująca jest jednoczęściowa...", "...faza informująca jest korzystnie światłem pulsującym przez ściśle określony czas uznany za optymalny...", "...faza informująca podzielona krótkimi przerwami na jednakowe części...", "...czas trwania fazy informującej może być odmienny na poszczególnych skrzyżowaniach..."., "...faza informująca (..) podzielona krótkimi przerwami na jednakowe części (..) a początek każdej z tych części podzielony na krótkie odcinki ...", a jedynie podają jego funkcjonowanie (fazy światła czerwonego, zielonego i żółtego pulsującego przez "ściśle określony czas" ). W ocenie organu, jako rozwiązanie o charakterze organizacyjnym i pozbawione wkładu technicznego, jest niepatentowalne. Zarysowanie obecności poszczególnych elementów systemu jak np. sygnalizatory świetlne i określenie faz ich działania nie stanowi ujawnienia rozwiązania technicznego.

W odpowiedzi na powyższe, skarżący w piśmie z dnia 9 czerwca 2014 r, cytując "Poradnik Wynalazcy Urzędu Patentowego" z 2008 r., podniósł, że:

- "Można .. opatentować sposób technicznego oddziaływania ...służący do wspierania działalności ...gospodarczej" – s. 90 ww. Poradnika – zdaniem skarżącego - zgłoszony wynalazek służy do wspierania (realizowania) określonej działalności gospodarczej (informowania o czasie zmiany faz sygnalizacji świetlnej) w nowej, korzystnej społecznie formie technicznej;

- "Patentowaniu podlega ...wynalazek, którego realizacja wymaga urządzenia dającego się zaprogramować..." - s. 92 ww. Poradnika – zdaniem skarżącego - zgłoszony sposób spełnia ten wymóg w pełni – służy do wykorzystania urządzenia dającego się zaprogramować w nowy sposób do realizowania określonego celu (informowania o czasie zmian faz sygnalizacji świetlnej) odmiennego od tego, jakiemu to urządzenie dotychczas wyłącznie służyło i do którego zostało wynalezione (wymogu dostosowania się kierowców do zmian faz sygnalizacji);

- "... ochronie podlega wynalazek ... w formie zaprogramowanego urządzenia, albo jako proces przeprowadzony przez takie urządzenie."- s. 92 ww. Poradnika – zdaniem skarżącego - zgłoszony wynalazek dotyczy technicznego procesu przeprowadzonego przez zaprogramowane urządzenie;

- "..Jeżeli jednak przedstawienie informacji posiada nowa cechę techniczną, to może być opatentowane w formie ...sposobu przedstawienia informacji" - s. 93 ww. Poradnika – zdaniem skarżącego - zgłaszane do opatentowania przedstawienie informacji o czasie zmian faz sygnalizacji świetlnej będzie dokonywane w całkowicie nie stosowany dotychczas sposób przez włączenie dodatkowych faz informujących podczas trwania obligatoryjnie obowiązujących faz głównych.

Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., wydaną na podstawie art. 24 i art. 49 ust. 1 p.w.p., odmówił udzielenia patentu na wynalazek pt.: "[...]", wskazując, że przedmiot zgłoszenia nie stanowi wynalazku w kategorii sposobu, a zatem nie spełnia wymogów z art. 24 p.w.p.

Odnosząc się do argumentacji skarżącego zawartej w piśmie z dnia 9 czerwca 20014 r. organ wskazał, że według przedmiotowego zgłoszenia zastrzeżenia patentowe definiują tylko fazy sygnalizacji świetlnej (fazy główne światła zielonego i czerwonego oraz fazę pomocnicza światła żółtego, która jest fazą informującą za ile nastąpi zmiana faz głównych), nie podając żadnego "sposobu technicznego oddziaływania" oraz nie określając żadnych środków technicznych do jego realizacji. Ponadto przedmiotowe zgłoszenie nie przedstawia żadnej budowy urządzenia dającego się zaprogramować ani w opisie, ani w zastrzeżeniach patentowych, przedstawia jedynie cykle faz sygnalizacji. Ponadto organ stwierdził, że przedmiotowe zgłoszenie nie posiada żadnej nowej cechy technicznej zarówno w zastrzeżeniach patentowych jak i w opisie. Podniósł, że nie jest uważany za wynalazek projekt dotyczący przedstawienia informacji zdefiniowany wyłącznie poprzez treść przekazywanej informacji np. w tym wypadku cykle faz sygnalizacji, bez podania środków technicznych (urządzenia) do jego realizacji. Sam sposób przedstawienia informacji w takiej formie nie stanowi wynalazku.

Skarżący pismem z dnia 26 października 2014 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wskazał, że w zgłoszeniu jest określony jednoznacznie ciąg czynności technicznych oddziaływania na sygnały, odmienny w sposób zasadniczy od dotychczasowego. Dotychczas sygnały dotyczyły jedynie obszaru (dziedziny ) działań technicznych odnoszących się do rozrządu poszczególnych strumieni ruchu pojazdów (faz rozrządu). Natomiast w zgłoszonym wynalazku sygnały dotyczą informowania o czasie, w którym mają nastąpić zmiany poszczególnych faz tego rozrządu, czyli obszaru działań technicznych całkowicie innego - obszaru dotyczącego faz informujących. Ponadto skarżący odniósł się do środka technicznego wykorzystywanego w rozwiązaniu według zgłoszenia, podając, że jest nim znajdujący się w każdym miejscu z sygnalizacją świetlną - programator służący do zmiany w zaplanowany sposób faz sygnalizacji.

Urząd Patentowy RP w piśmie z dnia 7 lutego 2017 r., na podstawie art. 136 kpa. w związku z art. 244 ust 11 p.w.p., przedstawił skarżącemu stanowisko, stwierdzające, że nie ma podstaw do uchylenia decyzji z dnia 21 lipca 2014 r. i udzielenia patentu na przedmiot zgłoszenia. Ponownie podniesiono, że w zgłoszeniu nie przedstawiono rozwiązania, jak pod względem technicznym osiąga się omawianą dodatkową informację dla kierowców, a tylko takie rozwiązania podlegają opatentowaniu.

Odnosząc się do powyższego pisma organu, skarżący w piśmie z dnia 3 marca 2017 r. wskazał, że sposób według zgłoszenia jest określony jako ciąg czynności technicznych - nadawania sygnałów świetlnych w podany w zgłoszeniu sposób, dotyczący informowania o czasie mających nastąpić zmian faz rozrządu ruchu drogowego. Ten sposób polega na zdefiniowanym w zgłoszeniu celowym układzie włączeń i wyłączeń informującego światła żółtego, co stanowi o tym, że jednocześnie przedstawiono jak pod względem technicznym jest przekazywana informacja o czasie za jaki mają nastąpić kolejne zmiany faz rozrządu ruchu. Zdaniem skarżącego w zgłoszeniu podano też środek techniczny - programator - służący do wykonywania powyższych czynności technicznych. Podkreślono, że spełnia on swoją rolę przy wykorzystaniu go w sposobie według wynalazku w informującym zbiorze czynności technicznych, całkowicie innym, niż rozrząd ruchu służący do organizacji ruchu drogowego. Zdaniem skarżącego, ta odrębność jest całkowita, pomimo wykorzystywania tego samego zestawu środków technicznych: programatora, linii przesyłowej dla sygnałów światła żółtego oraz sygnalizatora tego światła. I to nie tylko, że jak podano wyżej jest wykorzystane do wykonywania działań technicznych w całkowicie odrębnych zbiorach, ale dodatkowo, że odbywa się to też w całkowicie innym czasie. Gdy powyższe środki są wykorzystywane przy rozrządzie, są one zawsze wyłączone z działania w informującym zbiorze czynności technicznych i odwrotnie. Sam sposób wykorzystania programatora do włączania i wyłączania światła żółtego jest znany, bo od dziesięcioleci znajduje się w stanie techniki. Zdaniem skarżącego sposób według zgłoszenia nie wprowadza żadnych zmian organizacyjnych . W związku z tym nie może być uznany za rozwiązanie o charakterze organizacyjnym,

W dalszej treści pisma skarżący przytoczył korzyści i ułatwienia, jakie przynosi proponowany sposób kierowcom pojazdów oraz organom odpowiedzialnym za organizację ruchu drogowego, a także przyczynia się do podniesienia bezpieczeństwa ruchu w odniesieniu do kierowców i pieszych.

Urząd Patentowy RP, ponownie rozpoznając sprawę, decyzją z dnia [...] marca 2017 r. utrzymał w mocy swoja decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. Uzasadniając swoje stanowisko organ stwierdził, że przytoczone przez skarżącego walory proponowanego sposobu mogłyby ewentualnie zainteresować stosowne organy odpowiedzialne za organizację ruchu drogowego, jednak nie stanowią uzasadnienia zdolności patentowej zgłoszenia. Zdolność patentowa rozważana jest w odniesieniu do rozwiązań charakteryzujących się cechami technicznymi. Jak to podkreślono w decyzji odmawiającej udzielenia patentu, sformułowania przedstawione w zastrzeżeniach patentowych mające określać wynalazek w kategorii sposobu, nie przedstawiają ciągu czynności technicznych, ani żadnych środków technicznych do realizacji czynności technicznych. Dokumentacja zgłoszenia zawarta w aktach zgłoszenia, a zwłaszcza zastrzeżenia patentowe, których treść ma zasadnicze znaczenie przy ocenie zdolności patentowej, nie przedstawiają rozwiązania technicznego.

Następnie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wskazał, że w zgłoszeniu wynalazku podano w jaki sposób przez ciąg czynności technicznych: włączanie i wyłączanie wg kodu informującego sposobem powszechnie znanym ze stanu techniki światła żółtego w obszarze informującym w czasie trwania faz głównych w obszarze rozrządu ruchu (co jest całkowicie odmienne od używania światła żółtego jako fazy pomocniczej pomiędzy fazami głównymi w obszarze rozrządu), uzyskuje się w obszarze informującym przekazywanie danych odnośnie przebiegu czynności technicznych należących do odrębnego obszaru rozrządu ruchu pojazdów. Ponadto w zgłoszeniu podano też środek techniczny do uzyskiwanie powyższych czynności technicznych – programator. Ponadto skarżący nie zgodził się z uznaniem przez Urząd Patentowy RP zgłoszonego rozwiązania jako mającego charakter organizacyjny w obszarze rozrządu, oraz wyraził pogląd, że nie jest zasadne uznanie powyższego odnośnie obszaru informującego.

Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).

Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja z dnia [...] lipca 2014 r. nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem skargi jest decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2017 r. utrzymująca w mocy poprzednią decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2014 r. o odmowie udzielenia skarżącemu patentu na wynalazek pt. ""[...]", nr [...].

Wskazać, należy że stosownie do art. 31 ust. 1 p.w.p. zgłoszenia wynalazku dokonuje się w celu uzyskania patentu. Celem postępowania zgłoszeniowego (wszczętego wskutek dokonania zgłoszenia) jest rozpoznanie i załatwienie sprawy zgłoszenia przez wydanie decyzji rozstrzygającej ją co do istoty tj. decyzji o udzieleniu patentu w przypadku niestwierdzenia braku ustawowych warunków do uzyskania patentu (art. 52 p.w.p.), bądź decyzji o odmowie jego udzielenia, w sytuacji stwierdzenia braku tych warunków (art. 49 ust. 1 p.w.p). W myśl regulacji zawartej w art. 33 ust. 1 p.w.p. opis wynalazku, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 2, powinien przedstawiać wynalazek na tyle jasno i wyczerpująco, aby znawca mógł ten wynalazek urzeczywistnić. W szczególności opis powinien zawierać tytuł odpowiadający przedmiotowi wynalazku, określać dziedzinę techniki, której wynalazek dotyczy, a także znany zgłaszającemu stan techniki oraz przedstawiać w sposób szczegółowy przedmiot rozwiązania, z objaśnieniem figur rysunków (jeżeli zgłoszenie zawiera rysunki) i przykładem lub przykładami realizacji, bądź stosowania wynalazku. Zgodnie z art. 33 ust. 3 p.w.p. zastrzeżenia patentowe, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 3, powinny być w całości poparte opisem wynalazku i określać w sposób zwięzły, lecz jednoznaczny, przez podanie cech technicznych rozwiązania, zastrzegany wynalazek oraz zakres żądanej ochrony patentowej.

Zgodnie z art. 24 p.w.p. patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania.

Artykuł 24 definiuje cztery podstawowe wymogi stawiane rozwiązaniom, którym może zostać przyznana ochrona patentowa, tj. techniczny charakter rozwiązania, nowość, poziom wynalazczy oraz przemysłowe stosowanie. Wszystkie spośród wskazanych w tym przepisie wymogów są odrębne i niezależne oraz muszą być spełnione łącznie, by dane rozwiązanie mogło uzyskać ochronę patentową.

W myśl art. 28. p.w.p. za wynalazki, w rozumieniu art. 24, nie uważa się w szczególności:

1) odkryć, teorii naukowych i metod matematycznych;

2) wytworów o charakterze jedynie estetycznym;

3) planów, zasad i metod dotyczących działalności umysłowej lub gospodarczej oraz gier;

4) wytworów, których niemożliwość wykorzystania może być wykazana w świetle powszechnie przyjętych i uznanych zasad nauki;

41) wytworów lub sposobów, których:

a) możliwość wykorzystania nie może zostać wykazana, lub

b) wykorzystanie nie przyniesie rezultatu spodziewanego przez zgłaszającego

- w świetle powszechnie przyjętych i uznanych zasad nauki;

5) programów do maszyn cyfrowych;

6) przedstawienia informacji.

W teorii prawa patentowego przyjmuje się, że wynalazek to rozwiązanie o charakterze technicznym ukierunkowane na zaspokojenie praktycznych potrzeb za pomocą nowych sposobów oddziaływania na materię lub wykorzystania jej właściwości, podające w sposób zupełny i kompletny reguły postępowania, które gwarantują osiągnięcie zamierzonego rezultatu)S. Sołtysiński, w: J. Szwaja, A. Szajkowski (red.), System prawa własności intelektualnej, t. 3, s. 29-32). Rozwiązanie oznacza, że wynalazek jest swoistą receptą określającą poszczególne kroki, które muszą być zrealizowane w celu osiągnięcia danego efektu technicznego. Wynalazek nie jest zatem ideą, lecz instrukcją osiągnięcia określonego rezultatu. W związku z tym nie będzie wynalazkiem sama idea wynalazcza ani wskazanie jedynie efektu technicznego, bez określenia, jak ten efekt techniczny jest osiągany. Owo konkretne rozwiązanie musi mieć charakter techniczny, który to uznaje się powszechnie za konstytutywną cechę wynalazku, której bezwzględne spełnienie warunkuje dalszą analizę ustawowych warunków ochrony. Jak stwierdził NSA w wyroku z 16 marca 2011 r. (II GSK 374/10, Legalis) "zasadnicze znaczenie w ocenie zdolności patentowej ma kryterium technicznego charakteru wynalazku, bowiem niestwierdzenie przez Urząd Patentowy tej przesłanki skutkuje uznaniem braku zdolności patentowej zgłoszonego wynalazku i powoduje, iż dalszego badania nie prowadzi się, a ochrona patentowa jest wykluczona".

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organ słusznie odmówił udzielenia patentu na wynalazek pt.:" [...]", wskazując, że przedmiot zgłoszenia nie stanowi wynalazku w kategorii sposobu.

Wskazać należy, że wynalazek polega na znalezieniu nowego sposobu wykorzystania materii, a jego rezultatem musi być wytwór materialny o nowej budowie lub składzie albo nowy sposób technicznego oddziaływania na materię, przy czym techniczny charakter mają rozwiązania, które dotyczą jednej z dziedzin techniki jako sfery działalności ludzkiej, w której empirycznie stosowane nauki przyrodnicze pozwalają na stworzenie środków i sposobów, przy pomocy których człowiek może lepiej oddziaływać na materię i przez to zaspokajać swoje potrzeby. W konsekwencji powyższego uznaje się, że sfera techniki nie wykracza poza domenę nauk przyrodniczych, a przede wszystkim mechaniki, fizyki i chemii, zaś jej przedmiotem jest wykorzystanie materii nieożywionej lub ożywionej. W sferze techniki nie mieszczą się zatem rozwiązania, których przedmiotem są pomysły o charakterze abstrakcyjno-myślowym, w tym organizacyjnym, gdyż rozwiązują one problemy intelektualne lub organizacyjne. Nie zwiększają zaś arsenału środków technicznego oddziaływania na materię. Realizacja tych pomysłów może bowiem nastąpić bez takiego oddziaływania i wymaga wyłącznie weryfikacji logicznej - a nie eksperymentalnej, jak w przypadku nauk przyrodniczych (vide: wyrok WSA z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn.. akt VI SA/Wa 853/10/ LEX 759763).

Natomiast wynalazek w kategorii sposobu jest scharakteryzowany przez zespół czynności, operacji jednostkowych bądź procesów technologicznych - rozumianych jako oddziaływanie na materię bądź na sygnały (zmianę stanu lub postaci), uporządkowanych według ustalonej z góry kolejności, jak również środki techniczne do ich realizacji np. materiały, surowce, aparatura, narzędzia oraz warunki, w których te czynności się przeprowadza (np. temperatura, czas trwania, ciśnienie, itp.) i stosowane surowce (vide: wyrok WSA z dnia 21 lutego 2018 r. sygn.. akt VI SA/Wa 1729/17, cbois).

W świetle powyższego Sąd zgadza się z organem, że przedstawione przez skarżącego rozwiązanie jest rozwiązaniem o charakterze organizacyjnym, pozbawionym wkładu technicznego. Według omawianego zgłoszenia zastrzeżenia patentowe definiują tylko fazy sygnalizacji świetlnej, nie podając żadnego sposobu technicznego oddziaływania oraz nie określając żadnych środków technicznych do realizacji czynności technicznych. Jak słusznie wskazał organ, przedstawione przez skarżącego walory proponowanego sposobu rozwiązania sygnalizacji świetlnej mogłyby ewentualnie zainteresować stosowne organy odpowiedzialne za organizację ruchu drogowego, jednak nie stanowią uzasadnienia zdolności patentowej omawianego zgłoszenia.

Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w skardze, wskazać należy, że wyjaśnienia skarżącego odnośnie ciągu czynności technicznych i programatora jako środka czynności technicznych nie nadają zgłoszeniu zdolności patentowej, bo w dalszym ciągu mamy do czynienia z pomysłem przypisania odmiennej funkcji fazy światła żółtego w systemie świetlnej sygnalizacji drogowej. Nie stanowi to rozwiązania o charakterze technicznym, a wspomniane ogólnikowo w wyjaśnieniach czynności techniczne nie zostały dostatecznie określone. Ponadto podkreślić należy, że jak poinformowano skarżącego w piśmie Urzędu Patentowego RP z dnia 7 lutego 2017 r., nie ma obecnie możliwości przedstawienia konkretnego rozwiązania o charakterze technicznym realizującego ten pomysł, ze względu na ograniczenia wynikające z przepisu art. 37 p.w.p. Przepis ten określa, że uzupełnienia i poprawki do zgłoszenia wynalazku nie mogą wykraczać poza to co zostało ujawnione w dniu dokonania zgłoszenia, a zmiana zastrzeżeń patentowych w sposób rozszerzający, może być dokonana tylko do czasu ogłoszenia w Biuletynie UP o zgłoszeniu.

W ocenie Sądu nie można organowi zarzucić, że prowadząc postępowanie wykazał się brakiem należytej staranności. Z akt sprawy wynika, że organ wiele uwagi i starań poświęcił wyjaśniając skarżącemu reguły obowiązujące w toku rozpatrywania zgłoszenia. W prowadzonej ze stroną korespondencji wielokrotnie podkreślał, iż przedmiotowe zgłoszenie nie nadaje się do opatentowania, gdyż rozwiązanie nie ma charakteru technicznego, a ma charakter rozwiązania organizacyjnego, a tym samym nie spełnia przesłanek z art. 24 p.w.p Tymczasem składane przez skarżącego pisma nie wnosiły nowych dowodów na okoliczność spełnienia warunku posiadania przez rozwiązanie charakteru technicznego, określonego w art. 24 p.w.p. W ocenie Sądu te wszystkie działania organu czyniły zadość zasadom wyrażonym w art. 8 i art. 9 k.p.a.

W konsekwencji powyższego należało uznać, iż organ wystarczająco wnikliwie zapoznał się z całokształtem koncepcji technicznej zgłoszonego rozwiązania, czemu dał wyraz w zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu decyzji w sposób prosty i zrozumiały opisał i wyjaśnił powody, dla których uznał, że przedmiotowe zgłoszenie nie ma zdolności patentowej.

W tych okolicznościach Sąd nie dopatrzył się także naruszenia przez organ przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 k.p.a. Prawidłowo ustalono stan faktyczny sprawy i dokonano jego oceny.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.