Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1804/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec Sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2016 r. sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego (D. K.) kwotę 597 zł (słownie: pięciuset dziewięćdziesięciu siedmiu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. Wojewoda [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez D. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 206 r. w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.

Organ stwierdził, że decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. Starosta [...] ograniczył sposób korzystania z części nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i [...] położonej w miejscowości [...] stanowiącej własność D. K.

Organ stwierdził, że D. K. po wezwaniu go przez organ sprecyzował, w piśmie z dnia 25 maja 2016., iż pismo z dnia 2 maja 2015 r. jest odwołaniem od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2016 r., w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.

Organ wywiódł, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenie decyzji stronie. Z akt sprawy wynika, że decyzja została doręczona D. K. w dniu 9 lutego 2016 r., termin do złożenia odwołania dla strony upłynął z dniem 23 lutego 2016 r. Odwołanie zostało zaś złożone w dniu 2 maja 2016 r., a więc po upływie terminu do jego wniesienia. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] lutego 2016 r.

Z uwagi na powyższe okoliczności organ stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniósł D. K. zarzucając:

- naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 7 k.p.a., 8 k.p.a., 77 k.p.a. oraz 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 43 k.p.a. przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i błędne przyjęcie przez organ, że decyzja została doręczona skarżącemu prawidłowo oraz że strona nie może usprawiedliwić terminu do wniesienia odwołania, polegające na przyjęciu, że skarżącemu doręczono decyzje w dniu 9 lutego 2016 r., przy czym odbioru przesyłki strona nie potwierdziła osobiście, lecz jego matka, podczas, gdy z akt sprawy wynika, że skarżący mało rozmawia z matką, a matka jest osobą starszą mającą problemy z pamięcią, co spowodowało, że nie przekazała skarżącemu przesyłki,

- naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 7 k.p.a., i 9 k.p.a. w zw. z art. 58 § 2 k.p.a. oraz art. 64 § 2 k.p.a. przez uznanie przez organ, że skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu z uwagi na to, że nie wniósł samego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jednocześnie z odwołaniem, które to czynności według organu muszą być dokonane jednocześnie.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 zwana dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest z zasadna, ale z innych przyczyn niż w niej podniesione.

Zauważyć należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 października 2016 r. uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. odmawiające przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania. Wskazać należy, że pomiędzy postanowieniem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania od tej samej decyzji istniej ścisłe powiązanie systemowe. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest ostateczne, ale w przypadku złożenia skargi nie uzyskuje ono przymiotu prawomocności. Uchylenie go przez sąd administracyjny powoduje, że brak jest podstaw do stwierdzenia zaistnienia przesłanki uchybienia terminu, warunkującej wydanie postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a. (por. wyrok z 4 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 588/12).

Skoro więc postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. zostało uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2016 r. wydanym, w sprawie IV SA/Wa 1806/16, to koniecznym stało się uchylenie także postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien mieć na względzie powyższe rozważania.

Mając na względzie powyższe w oparciu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 1 wyroku.

O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 p.p.s.a.