Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 588/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53   par. 1,  art. 58  par. 1  pkt 2,  art. 184,  art. 197  par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. L. i A. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 923/22 odrzucające skargę G. L. i A. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2022 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 22 lipca 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 923/22 odrzucił skargę G. L. i A. L. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2022 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i nakazał zwrócić skarżącym kwotę 500 zł z tytułu uiszczonego wpisu od skargi. Podstawę prawną odrzucenia skargi stanowił art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jak zauważył Sąd, zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 29 marca 2022 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. A zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 28 kwietnia 2022 r. Tymczasem skarga wniesiona została w dniu 29 kwietnia 2022 r., a zatem już po upływie ustawowego terminu. Sąd stwierdził więc, że skoro skarżący nie dochowali trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, to brak było podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący wnosząc o jego uchylenie w całości. Zarzucili mu naruszenie art. 53 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 12 ust. 1 – 3 w zw. z art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2021 r. poz. 1836, z późn. zm.) poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że skarga została wniesiona po terminie 30 dni od daty jej doręczenia, w sytuacji w której termin do jej wniesienia otworzył się z upływem 14 dni od daty publikacji obwieszczenia o wydaniu zaskarżonej decyzji administracyjnej przez organ, a nie jak błędnie uznał Sąd pierwszej instancji, w momencie jej faktycznego doręczenia skarżącym, skoro ww. ustawa o inwestycjach w zakresie terminalu przewiduje doręczenie tego rodzaju decyzji wyłącznie inwestorowi, a pozostałe strony postępowania są informowane o rozstrzygnięciu w drodze obwieszczenia. W związku z powyższym skarżący stwierdzili, że skoro obwieszczenie o wydaniu zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 17 marca 2022 r. to 30-dniowy termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego rozpoczął dla nich swój bieg od dnia 1 kwietnia 2022 r., a zatem skarga wniesiona przez skarżących w dniu 29 kwietnia 2022 r. została złożona w terminie. Do zażalenia skarżący załączyli: zawiadomienie organu z 16 marca 2022 r. o wydaniu przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżonej decyzji z [...] marca 2022 r. oraz obwieszczenie organu z 17 marca 2022 r. o fakcie wydania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżonej decyzji z [...] marca 2022 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji uznał, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 29 marca 2022 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Faktu doręczenia zaskarżonej decyzji w powyższym dniu nie kwestionuje też pełnomocnik skarżących w złożonym zażaleniu. Podnosi on jednak, że doręczenie to nie było prawnie skuteczne w świetle wskazanych w zażaleniu przepisów ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu.

Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2022 r. wydana została w oparciu o przepisy ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu. Zgodnie z art. 15 ust. 4 w związku z art. 12 ww. ustawy, wojewoda doręcza decyzję o pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie terminalu wnioskodawcy, czyli inwestorowi występującemu o uzyskanie takiej decyzji oraz zawiadamia pozostałe strony o jej wydaniu, w drodze obwieszczenia. Właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych decyzją o pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie terminalu zawiadomienie o wydaniu decyzji wysyła się na adres określony w katastrze nieruchomości. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Zawiadomienie to zawiera jednocześnie informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji (art. 12 ust. 2). Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia, w którym nastąpiło obwieszczenie w urzędzie wojewódzkim (art. 12 ust. 2a). Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, oraz zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 zdanie drugie, zawierają również pouczenie o rozpoczęciu biegu terminu do wniesienia odwołania od decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie terminalu w terminie 14 dni od dnia, w którym zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, uważa się za dokonane (art. 12 ust. 2b). Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 3 ww. ustawy przepisy ust. 1-2b stosuje się odpowiednio do doręczenia decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie terminalu wydanej przez organ wyższego stopnia i zawiadomienia stron o jej wydaniu. Z kolei zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu odwołanie od decyzji administracyjnych, o których mowa w niniejszej ustawie, wnosi się w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia stronie albo w terminie 14 dni od dnia, w którym zawiadomienie o ich wydaniu w drodze obwieszczenia uważa się za dokonane. Natomiast zgodnie z art. 35 ust. 1 powyższej ustawy do skarg na decyzje administracyjne, o których mowa w niniejszej ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z wyłączeniem art. 61 § 3 tej ustawy, oraz z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy, z tym że: przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi (pkt 1); skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę (pkt 2). Ustawa o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu nie wyłączyła zatem stosowania do decyzji wydanych w trybie tej ustawy art. 53 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z przywołanych powyżej przepisów wynika więc, że wybór możliwości złożenia czy to odwołania od decyzji czy też skargi do sądu administracyjnego nie zależy od woli odwołującego się czy też skarżącego, lecz od jego statusu prawnego w toczącym się postępowaniu w trybie przepisów powyższej ustawy oraz od tego, czy doręczono mu decyzję, czy też jedynie zawiadomienie o wydaniu decyzji. Jak wynika z akt sprawy skarżący – G. L. i A. L. złożyli odwołanie od decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 2021 r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę gazociągu. Decyzja ta została utrzymana w mocy zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2022 r. W rozdzielniku tej decyzji, jako strony, którym powyższa decyzja miała zostać doręczona wskazano skarżących (jako odwołujących się od decyzji organu pierwszej instancji) i inwestora, natomiast pozostałe strony postępowania miały zostać zawiadomione w formie zawiadomienia o wydaniu decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego skierował także prośbę do [...] Urzędu Wojewódzkiego o dokonanie obwieszczeń o wydaniu powyższej decyzji. A zatem skoro skarżącym, jako stronom wszczynającym postępowanie odwoławcze, decyzja organu drugiej instancji została doręczona za pośrednictwem ich pełnomocnika, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy administracyjnej, to termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję wynosił dla nich, zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., 30 dni od dnia doręczenia tej decyzji. Skarżący nie mogą zatem podważać skuteczności prawidłowego doręczenia decyzji poprzez bezpodstawne twierdzenie, że w ich przypadku doręczenie powinno być uznane za dokonane dopiero po upływie 14 dni od dnia publikacji obwieszczenia, gdyż ten sposób informowania o decyzji dotyczy jedynie stron postępowania, którym decyzja nie została doręczona.

W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że skoro doręczenie pełnomocnikowi skarżących decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2022 r. nastąpiło w dniu 29 marca 2022 r., to wniesienie skargi w dniu 29 kwietnia 2022 r. nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., co skutkować musiało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.