Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 747/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: § 2, § 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 174 poz 1809
law: Rozporządzenie Rady Ministtrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.
article: art. 145 § 1 pkt 5, art. 146 § 1, art. 151 § 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 50 ust. 3, art. 51 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 11 lutego 2016 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych z naruszeniem prawa oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...], Dyrektor [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., Nr [...], w sprawie stwierdzenia wydania decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] lipca 2006 r., Nr [...], na mocy której przyznano M. S. płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych z naruszeniem prawa.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie sprawy.

W dniu [...] grudnia 2005 r. M. S. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w [...] wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.

Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., Nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] przyznał mu płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w wysokości 197.582,70 zł. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] lipca 2006 r.

W dniu [...] lipca 2012 r. skarżący złożył zmianę do wniosku, zaś pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. wniósł o uchylenie decyzji i ponowne rozpatrzenie sprawy.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...], organ uchylił decyzję dotychczasową i przyznał skarżącemu płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w wysokości 196.407,85 zł. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] września 2006 r.

Następnie, po przeprowadzeniu w gospodarstwie skarżącego kontroli, decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. organ przyznał skarżącemu płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt w wysokości 196.065,25 zł. Decyzja nie została doręczona skarżącemu, jednak środki pieniężne zostały przekazane na jego konto w dniu [...] kwietnia 2007 r.

W dniu [...] marca 2007 r. wpłynęły do organu protokoły kontroli na miejscu, przeprowadzonej w dniach [...] listopada 2006 r. oraz [...] i [...] grudnia 2006 r. Z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości w zakresie zadeklarowanej powierzchni upraw, decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał skarżącemu płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości - 133.563,10 zł.

Pismem z dnia [...] maja 2014 r., Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r., zaś decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., Nr [...], stwierdził nieważność tej decyzji. Organ wskazał, że w obrocie prawnym istniały dwie decyzje przyznające skarżącemu płatność, a więc rozstrzygające sprawę co do istoty – decyzja z dnia [...] sierpnia 2006 r. oraz decyzja z dnia [...] kwietnia 2007 r. Oznacza to, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2007 r. dotknięta jest wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., bowiem dotyczyła sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Wobec tego należało ją uznać za nieważną.

Kolejną decyzją, z dnia [...] sierpnia 2014 r., Nr [...] r. Dyrektor LOR ARiMR stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. wyjaśniając, że organ I instancji nie miał podstaw do wydania decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. Skarżący nie składał odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., zaś zmiany do wniosku z dnia [...] lipca 2006 r. oraz podania o uchylenie tej decyzji nie można uznać za podstawę do jej ponownej weryfikacji.

Następnie, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wezwał skarżącego do doprecyzowania żądania zawartego w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. Wobec braku odpowiedzi, pismo pozostawiono bez rozpoznania.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., organ wznowił z urzędu postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., zaś decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. stwierdził wydanie decyzji z naruszeniem prawa.

W wyniku wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...] marca 2015 r., Dyrektor [...] Oddziału ARiMR utrzymał powyższą decyzję w mocy.

Powołując się na protokół przeprowadzonej w dniach [...] listopada kontroli organ wskazał, że powierzchnia stwierdzona podczas kontroli różni się od powierzchni zadeklarowanej przez skarżącego we wniosku o przyznanie płatności.

W przypadku 1. PO1b - Półnaturalne łąki dwukośne, powierzchnia zgłoszona do płatności w ramach pakietu wynosiła 147,73 ha, zaś powierzchnia stwierdzona w kontroli administracyjnej wyniosła 119,5 ha, ze względu na wykryte nieprawidłowości:

w przypadku działki rolnej B, położonej na działce ewidencyjnej Nr [...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 39,17 ha (pow. deklarowana - 40,94 ha);

w przypadku działki rolnej H, położonej na działkach ewidencyjnych Nr [...],[...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 19,36 ha (pow. deklarowana - 27,00 ha);

W przypadku S02a01 - Uprawy rolnicze (bez certyfikatu zgodności) powierzchnia zgłoszona do płatności w ramach pakietu wynosiła 44,28 ha, zaś powierzchnia stwierdzona w kontroli administracyjnej wyniosła 33,93 ha, ze względu na wykryte nieprawidłowości:

w przypadku działki rolnej A, położonej na działce ewidencyjnej Nr [...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 5.47 ha (pow. deklarowana - 8,38 ha);

w przypadku działki rolnej T, położonej na działkach ewidencyjnych Nr [...],[...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 1,10 ha (pow. deklarowana - 1,26 ha);

w przypadku działki rolnej W, położonej na działce ewidencyjnej Nr [...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 0,43 ha (pow. deklarowana - 0.81 ha);

Z kolei w przypadku S02b01 - Trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności), powierzchnia zgłoszona do płatności w ramach pakietu wynosiła 164,25 ha, natomiast powierzchnia stwierdzona w kontroli administracyjnej wyniosła 135,69 ha, ze względu na wykryte nieprawidłowości:

w przypadku działki rolnej B, położonej na działce ewidencyjnej Nr [...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 39.17 ha (pow. deklarowana - 40,94 ha);

w przypadku działki rolnej H, położonej na działkach ewidencyjnych Nr [...],[...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 19.36 ha (pow. deklarowana - 27,00 ha);

w przypadku działki rolnej Ł, położonej na działce ewidencyjnej Nr [...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 1.23 ha (pow. deklarowana - 0.55 ha);

w przypadku działki rolnej U, położonej na działce ewidencyjnej Nr [...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 1,19 ha (pow. deklarowana - 1,59 ha);

w przypadku działki rolnej AE, położonej na działkach ewidencyjnych Nr [...],[...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 1,19 ha (pow. deklarowana - 1,59 ha);

W związku z powyższym, na podstawie § 8 i załącznika nr 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 174, poz. 1809 z późn. zm.), dalej: rozporządzenie z dnia 20 lipca 2004 r., płatność rolnośrodowiskową na rok 2006 naliczono w wysokości 161.522,80 zł.

Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów organ wskazał, że przepis art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), dalej: k.p.a., nie uzależnia wznowienia postępowania od tego, czy okoliczności faktyczne były nieznane z winy organu czy też nie. Powierzchnie użytków rolnych wskazane w systemie Ewidencji Gruntów i Budynków są określane na podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454 z późn. zm.) i nie mogą stanowić powierzchni referencyjnej dla płatności. Powierzchnie działek rolnych i rodzaj upraw powinny być określane zgodnie ze stanem faktycznym. Nie można utożsamiać pojęcia działki ewidencyjnej z pojęciem działki rolnej, powierzchnia działek ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego nie odpowiada powierzchni działek rolnych znajdujących się na tych działkach ewidencyjnych.

Organ wskazał również, że stosownie do art. 146 § 1 i art. 151 § 2 k.p.a., w związku z upływem 5 lat od dnia doręczenia decyzji organ nie mógł uchylić decyzji ostatecznej, wobec czego należało stwierdzić wydanie jej z naruszeniem prawa.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 73 ust. 4 i 5 Rozporządzenia Komisji (We) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.U.UE L Nr 141 z dnia 30 kwietnia 2004 r., s. 18), dalej: rozporządzenie Komisji (We) Nr 796/2004, organ wskazał, że kwestia ustalenia nienależnie pobranych płatności nie stanowi przedmiotu niniejszej sprawy. Natomiast w stosunku do zarzutu naruszenia art. 68 ust. 1 powyższego rozporządzenia organ podniósł, że nieprawidłowości wniosku zostały stwierdzone podczas kontroli, zatem nie można uznać, że wniosek był poprawny. Strona nie wskazała również okoliczności uzasadniających brak jej winy w powstaniu nieprawidłowości.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie skardze M. S. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenie decyzji obu instancji lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 138 § 1 pkt 1, art. 145 § 1 pkt 5, art. 146 § 1 i art. 151 § 2 k.p.a. oraz art. 68 ust. 1 i art. 73 ust. 4 i 5 rozporządzenia Komisji (We) Nr 796/2004.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] oddziału ARiMR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału ARiMR, dotycząca stwierdzenia wydania decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] lipca 2006 r., na mocy której przyznano M. S. płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych z naruszeniem prawa.

Istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy organy prawidłowo przyjęły, że stwierdzone w protokole kontroli przeprowadzonej w dniach [...] listopada 2006 r. różnice między powierzchnią działek zadeklarowaną we wniosku, a stwierdzoną podczas kontroli, stanowiło naruszenie warunków przyznania płatności rolnośrodowiskowej, uzasadniające wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i stwierdzenie wydania decyzji dotychczasowej w sprawie płatności rolnośrodowiskowej z naruszeniem prawa. W ocenie organu jest to nowa, istotna dla sprawy okoliczność, która nie była znana organowi w dniu wydania decyzji, istniała jednak w dacie przyznania płatności.

Stanowisko organu jest prawidłowe. W art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wymienione zostały dwie, niezależne od siebie przesłanki w ramach omawianej podstawy wznowienia. W rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. "nowy dowód" musi istnieć w dacie wydania decyzji, aby mógł stanowić podstawę wznowienia. Natomiast warunkiem przy "nowej okoliczności" w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest to, aby była istotna (czyli taka, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy) i istniała w dacie wydania decyzji, przy czym nie była znana organowi. "Nowe okoliczności", o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przedstawiają określony stan faktyczny i prawny, który istniał w chwili wydawania przez organ decyzji ostatecznej, lecz nie był on znany organowi, mający wpływ na status prawny strony. Ujawnienie nowych okoliczności może być rezultatem przeprowadzenia dowodów po wydaniu decyzji.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Przyznanie płatności nastąpiło decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., w czasie gdy organowi nie był znany fakt przeprowadzenia kontroli w gospodarstwie skarżącego w dniach [...] listopada 2006 r. O wyniku kontroli organ dowiedział się już po wydaniu decyzji, w dniu [...] marca 2007 r., kiedy to został mu doręczony protokół kontroli, stwierdzający różnice między powierzchnią działek rolnych zadeklarowaną we wniosku, a ustaloną podczas kontroli.

Podstawą wznowienia postępowania w rozpoznawanej sprawie były zatem nowe okoliczności w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., które ujawniły się za pośrednictwem dowodu przeprowadzonego po wydaniu decyzji ostatecznej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że protokół kontroli, z którego wynika, że rolnik podał powierzchnię działek rolnych niezgodną z rzeczywistością, dawał organowi podstawę do wznowienia postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Szczegółowe warunki i tryb udzielania, wstrzymywania, zawieszania, zwracania i zmniejszania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, objętej planem rozwoju obszarów wiejskich zostały uregulowane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, wydanym na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. z 2003 r. Nr 229, poz. 2273 z późn. zm.), dalej: ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r., płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha użytków rolnych i zobowiąże się do:

1) przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 23 rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26 czerwca 1999 r., z późn. zm.) oraz art. 13 i 20 rozporządzenia 817/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia 1257/1999/WE (Dz. Urz. UE L 153 z 30 kwietnia 2004 r.);

2) realizacji pakietów, o których mowa w § 1 ust. 2, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej;

3) prowadzenia rejestru działań realizowanych w ramach programu rolnośrodowiskowego (rejestru działalności rolnośrodowiskowej), zawierającego wykaz wypasów zwierząt oraz działań agrotechnicznych, w tym zastosowania nawozów i wykonania zabiegów przy użyciu środków ochrony roślin, z tym że rejestr ten w odniesieniu do zastosowania nawozów prowadzi się dla całego gospodarstwa rolnego; rejestr działalności rolnośrodowiskowej prowadzi się na formularzu udostępnionym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa;

Stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia, płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska, a w przypadku pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 2, użytkowanych również jako sady.

Ciężar udowodnienia okoliczności, z których strona wywodzi uprawnienia do uzyskania świadczeń, spoczywa na stronie. Organ rozpatrujący wniosek nie jest zobowiązany do poszukiwania dowodów potwierdzających uprawnienie strony. Nie oznacza to jednak bierności organu, na którym, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, spoczywa obowiązek przeprowadzania kontroli udzielania i wykorzystywania pomocy w zakresie zgodności z prawem i ustaleniami planu zgodnie z przyjętym planem kontroli. Obowiązek ten wynika z rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004.

Stosownie natomiast do art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, w przypadku gdy obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar ustalony dla danej grupy upraw, do obliczania pomocy miarodajny jest obszar ustalony dla tej grupy upraw. Zgodnie zaś z art. 51 ust. 1 rozporządzenia, jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka, nasion i tytoniu, jak przewidziano w tytule IV rozdziały 6, 9 i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przekracza obszar ustalony zgodnie z art. 50 ust. 3-5 tego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru ustalonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % ustalonego obszaru.

We wniosku o przyznanie pomocy, w stosunku do pakietu P01b – półnaturalne łąki dwukośne, skarżący zadeklarował m.in. działkę B, o powierzchni 40,94 ha oraz działkę rolną H, o powierzchni 27,00 ha. W przypadku pakietu S02a01 – uprawy rolnicze (bez certyfikatu zgodności) skarżący zadeklarował działki rolne: A - o powierzchni 8,38 ha, T - o powierzchni 1,26 ha oraz W - o powierzchni 0.81 ha. Z kolei, w stosunku do pakietu S02b01 – trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności) skarżący wskazał działki B o powierzchni 40,94 ha, H położonej o powierzchni 27,00 ha, Ł o powierzchni 0.55 ha, U o powierzchni 1,59 ha oraz AE o powierzchni 1,59 ha.

W toku kontroli przeprowadzonej w dniach [...] listopada 2006 r. stwierdzono natomiast, że powierzchnia działki rolnej B wyniosła 39,17 ha, działki rolnej H - 19,36 ha, działki rolnej A - 5.47 ha, działki rolnej T - 1,10 ha, działki W - 0,43 ha, działki rolnej Ł - 1.23 ha, działki rolnej U- 1,19 ha, zaś działki rolnej AE - 1,19 ha. Powyższe ustalenia zostały zawarte w protokole kontroli, zawierającym wszystkie wymagane elementy. Skarżący podpisał protokół bez zastrzeżeń. W późniejszym czasie nie złożył również żadnych wyjaśnień, nie zgłosił zarzutów co do sposobu przeprowadzenia kontroli i nie zakwestionował jej wyników.

Wbrew twierdzeniom skarżącego, pojęcia działki ewidencyjnej, wskazanej w ewidencji gruntów i budynków, czy powierzchni wynikającej z księgi wieczystej nieruchomości, nie można utożsamiać z pojęciem działki rolnej. Relacje pomiędzy działką rolną, a działką ewidencyjną mogą kształtować się różnie. Działka rolna może zajmować całą powierzchnię działki ewidencyjnej, może też być położona na kilku graniczących ze sobą działkach ewidencyjnych, na jednej działce ewidencyjnej może także znajdować się kilka działek rolnych. To rolnik decyduje ile działek rolnych, o jakiej wielkości i z jakim rodzajem uprawy, położonych na jakich działkach ewidencyjnych zgłosi we wniosku o płatności. Powierzchnia działki rolnej, do której przysługują płatności to powierzchnia działki rzeczywiście wykorzystywana do celów rolniczych. We wniosku o przyznanie płatności należy zatem podać faktyczną powierzchnię działki przeznaczoną na określone uprawy.

Stwierdzone w toku kontroli powierzchnie działek różniły się znacząco od powierzchni zadeklarowanej przez skarżącego we wniosku. Wobec tego nie można uznać, że skarżący wypełnił wniosek poprawnie.

Jak już wyżej wskazano, dokonane w toku kontroli ustalenia stanowiły okoliczności faktyczne, które ujawniły się już po wydaniu decyzji ostatecznej, istniały w dacie jej wydania, lecz nie były znane organowi. Organy należycie zatem ustaliły, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały podstawy wznowienia postępowania i prawidłowo zastosowały art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004.

Organy prawidłowo również zastosowały z art. 146 § 1 k.p.a., zgodnie z którym uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a i art. 145b k.p.a., nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia decyzji upłynęło pięć lat. W rozpoznawanej sprawie skuteczne doręczenie stronie decyzji, co do której postępowanie zostało wznowione, nastąpiło w dniu 18 lipca 2006 r., a zatem zgodnie z art. 151 § 2 k.p.a. możliwe było jedynie stwierdzenie wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa. W konsekwencji nie naruszono art. 145 § 1 pkt 5 i 151 § 2 k.p.a.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 73 rozporządzenia Komisji (We) Nr 796/2004 należy wskazać, że przepis ten dotyczy zwrotu nienależnych płatności, natomiast przedmiotem zaskarżonej decyzji jest kwestia prawidłowego przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Przepis ten nie może mieć zatem zastosowania w niniejszej sprawie.

Postępowanie dowodowe w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo, organy wyjaśniły wszystkie okoliczności sprawy i odniosły się do twierdzeń skarżącego, nie naruszając w tym zakresie art. 7, art. 77, art. 8 i art.. 80 k.p.a. Organy wyjaśniły ponadto motywy podjętego rozstrzygnięcia oraz zasadność przesłanek, którymi kierowały się przy załatwieniu sprawy w zgodzie z art. 11 k.p.a.

Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.