Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 810/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-05-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175 § 1, art. 177 § 4, art. 178
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D.S. w sprawie ze skargi D.S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Go 810/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę D.S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2016r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego złożył do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wyjaśniając motywy swego stanowiska.

Sąd po stwierdzeniu, że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności, w dniu 11 kwietnia 2017 r. doręczył D.S., stosownie do przepisu art. 177 § 4 p.p.s.a., opinię jego pełnomocnika z urzędu o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Równocześnie skarżący został pouczony, że przysługuje mu prawo wniesienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi kasacyjnej, w terminie 30 dni, od daty doręczenia odpisu powyższej opinii.

Skarżący w ustawowym terminie wniósł osobiście skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę kasacyjną należało odrzucić.

Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, kiedy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2).

Natomiast zgodnie z treścią art. 177 § 4 p.p.s.a., w przypadku gdy pełnomocnik z urzędu nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie wówczas od dnia doręczenia jej odpisu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

W przedmiotowej sprawie, Sąd w dniu 11 kwietnia 2017r. doręczył D.S., stosownie do przepisu art. 177 § 4 p.p.s.a., opinię jego pełnomocnika z urzędu o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Równocześnie skarżący został pouczony, że przysługuje mu prawo wniesienia skargi kasacyjnej, w terminie 30 dni, od dnia doręczenia odpisu powyższej opinii. Pouczenie to nie zawierało informacji o pozostałych wymogach przewidzianych dla tego środka odwoławczego, m.in. o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. W dniu 10 maja 2017 r. (data nadania) skarżący wniósł do Sadu sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.

W myśl art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zauważyć przy tym należy, że skarga kasacyjna nie spełniająca wymogów, o których mowa w art. 175 § 1 i art. 176 p.p.s.a. nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. Zatem skarga kasacyjna, pomimo nałożonego ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązku jej sporządzenia przez osoby, wymienione w art. 175 p.p.s.a. nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, co w świetle przepisów jest niedopuszczalne.

Należy w tym miejscu zauważyć, że niepełne pouczenie przez Sąd o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej nie powinno powodować ujemnych dla strony skarżącej skutków procesowych i może stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (sporządzonej zgodnie z wymogami określonymi w art. 175 § 1 i art. 176 p.p.s.a.), który powinien zostać złożony zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 87 p.p.s.a.

Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 oraz art. 177 § 4 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.