Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 72/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. G. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Pismem datowanym na [...] stycznia 2012 r. C. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Wojewody L. z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

Zarządzeniem z dnia [...] marca 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo z wezwaniem do uiszczenia wpisu zostało wysłane na adres korespondencyjny podany przez skarżącego. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana, w związku z czym została przyjęta do akt sądowych ze skutkiem doręczenia.

W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu, nie złożył również wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W związku z powyższym postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę C. G.

Pismem z dnia 27 kwietnia 2012 r., określonym jako: "skarga kasacyjna" C. G. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W piśmie podał, iż z powodów od siebie niezależnych nie został powiadomiony o doręczonych awizo z poczty i nie mógł uiścić wymaganego wpisu. Na wezwanie Przewodniczącego Wydziału skarżący sprecyzował, że jego pismo z 27 kwietnia 2012 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunki, które muszą być spełnione aby uchybiony termin mógł zostać przywrócony określa art. 87 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Ocena okoliczności sprawy oraz złożonego przez skarżącego wniosku wskazuje, że nie zostały spełnione wyżej przytoczone ustawowe warunki przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu.

Po pierwsze, skarżący choć złożył wniosek o przywrócenie terminu, nie dopełnił jednocześnie czynności, dla której uchybiony termin był wyznaczony, tj. nie uiścił wymaganego wpisu.

Po drugie argumentacja podana we wniosku, w świetle materiałów zgromadzonych w aktach sądowych, nie pozwala na przyjęcie, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu.

Jak wskazuje się w orzecznictwie i literaturze, przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, Zakamycze 2006, s. 211).

Należy wskazać, że skarżący w skardze nie podał adresu korespondencyjnego, w związku z czym został wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego. W odpowiedzi skarżący podał, że korespondencję do niego należy kierować na adres domu rodzinnego: P., poczta S. Zgodnie z wnioskiem skarżącego dokładnie na ten adres była kierowana dalsza korespondencja, w tym wezwanie do uiszczenia wpisu, a następnie postanowienie o odrzuceniu skargi.

Z egzemplarza koperty zawierającej przesyłkę pocztową (k. 13 akt sądowych) jednocześnie wynika, że przesyłka była awizowana dwukrotnie, zgodnie z procedurą określoną w art. 73 p.p.s.a.

W tej sytuacji nie można uznać, aby wystarczającym uprawdopodobnieniem braku winy w dochowaniu terminu uiszczenia wpisu było samo gołosłowne stwierdzenie skarżącego, że nie dotarło do niego zawiadomienie (awizo) o możliwości odbioru przesyłki pocztowej. Stwierdzenie to budzi wątpliwości w świetle faktu, iż to skarżący sam podał adres korespondencyjny, na który wysłano pismo. Ponadto – jak wynika z potwierdzenia odbioru postanowienia o odrzuceniu skargi, wysłanego na ten sam adres, w tym przypadku skarżący odebrał przesyłkę pocztową.

W tym stanie rzeczy, ponieważ skarżący nie wypełnił określonych ustawowo warunków przywrócenia terminu, należało orzec jak w sentencji postanowienia.