Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 90/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 6
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art.3, art. 53 par. 2b, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na bezczynność Rektora Uniwersytetu Gdańskiego w przedmiocie ponaglenia postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej J. F. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 ( sto) złotych.


UZASADNIENIE

J. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu Gdańskiego.

Z treści skargi wynika, że skarżąca złożyła do Rektora Uniwersytetu Gdańskiego wniosek o uzupełnienie decyzji z dnia 27 maja 2015 r.

Następnie pismem z dnia 19 października 2021 r. wniosła ponaglenie na niezałatwienie w terminie sprawy z wniosku o uzupełnienie decyzji.

Kolejnym pismem – z dnia 30 maja 2022 r. – skarżąca wniosła do Rektora Uniwersytetu Gdańskiego ponaglenie na nierozpatrzenie w terminie ponaglenia z dnia 19 października 2021 r.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że z treści przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym , Statutu Uniwersytetu Gdańskiego i przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego wynika, że to Rektor Uniwersytetu Gdańskiego jest obowiązany w terminie 7 dni do rozpatrzenia ponaglenia , a termin ten w niniejszej sprawie minął w dniu 27 października 2021 r. W tej sytuacji Rektor dopuścił się rażącego opóźnienia w rozpatrzeniu jej ponaglenia na nierozpatrzenie ponaglenia z dnia 19 października 2021 r.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu Gdańskiego wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazując, z powołaniem się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że załatwienie ponaglenia nie mieści się w katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., tj. spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne. Uznanie dopuszczalności skargi na bezczynność w przedmiocie załatwienia ponaglenia wymagałoby uprzedniego wniesienia ponaglenia na niezałatwienie ponaglenia, co doprowadziłoby do absurdalnego , kaskadowego piętrzenia ponagleń na niezałatwienie ponagleń. Organ wskazał ponadto, że skoro niedopuszczalne jest wniesienie skargi na postanowienie, wydane w wyniku wniesienia ponaglenia, to również niedopuszczalna jest skarga na bezczynność, mająca polegać na niewydaniu tego postanowienia, czyli nierozpatrzeniu ponaglenia w terminie.

W piśmie z dnia 18 lipca 2022 r. skarżąca, ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę wskazała, że organ powołał się na stanowisko WSA w Krakowie sygn. akt III SAB/Kr 47/20 – że uznanie dopuszczalności skargi na bezczynność w przedmiocie załatwienia ponaglenia wymagałoby uprzedniego wniesienia ponaglenia na niezałatwienie ponaglenia. W tym kontekście zauważyła, że w aktach administracyjnych brak jest jej ponaglenia z dnia 30 maja 2022 r. na nierozpatrzenie ponaglenia z dnia 19 października 2021 r. , które wpłynęło do organu w dniu 2 czerwca 2022 r. , z czego wynika, że organ nie przekazał tego dokumentu sądowi.

Dodała ponadto, że przytoczone przez organ orzeczenia sądów administracyjnych nie dotyczą kwestii dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność organu administracji w sprawie wniesienia ponaglenia. Wskazała, że tego rodzaju bezczynność podlega kontroli sądu na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W świetle art. 3 § 2 tej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2 postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a zgodnie z treścią art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Cytowane przepisy wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych, co oznacza, że sądy te mogą rozpatrywać sprawy ściśle określone w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w innych ustawach szczególnych.

Wyjaśnić na wstępie należy, że przedmiotowa skarga nie może być rozpoznana w oparciu o art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., jak wskazała skarżąca.

Wniesiona skarga nie dotyczy kontroli konkretnego aktu czy czynności , ale bezczynności w rozpatrzeniu ponaglenia. Rozpatrując ponaglenie właściwy organ wydaje postanowienie ( art. 37 § 6 k.p.a.).

W przywołanym przez skarżącą przepisie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. mowa jest natomiast o bezczynności lub przewlekłym prowadzeniu postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej.

W art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. mowa jest właśnie o postanowieniach.

Należy zatem rozważyć możliwość rozpoznania wniesionej skargi w oparciu o art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

Wyjaśnić należy, że możliwość skutecznego wniesienia skargi na bezczynność uzależniona jest w tym przypadku co do zasady od tego, czy możliwe jest skuteczne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na decyzję, akt, czynność , postanowienie, o jakich mowa w art. 3 §2 pkt 1- 4a p.p.s.a.

Oceny zatem wymaga kwestia, czy możliwe jest skuteczne wniesienie skargi ( czyli umożliwiające merytoryczne rozpoznanie) do sądu administracyjnego na postanowienie organu , rozpatrujące ponaglenie . Wskazać wobec tego należy, że załatwienie ponaglenia nie mieści się w katalogu spraw, rozpoznawanych przez sądy administracyjne. Postanowienie organu załatwiające ponaglenie nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie lub postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Wniesienie ponaglenia nie tworzy nowej sprawy administracyjnej.

W tym miejscu podkreślić trzeba, że skarżąca wniosła także do tutejszego sądu skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu Gdańskiego w sprawie jej wniosku z dnia 30 czerwca 2016 r. o uzupełnienie decyzji z dnia 27 maja 2015 r. ( sygn. akt III SAB/Gd 91/22).

W świetle art. 53 § 2b p.p.s.a. uznanie dopuszczalności skargi na bezczynność w przedmiocie załatwienia ponaglenia wymagałoby uprzedniego wniesienia ponaglenia na niezałatwienie ponaglenia, wobec czego tezę taką należy uznać za wadliwą. Sąd zgadza się z poglądem, że taka wykładnia prowadziłaby do absurdalnego, kaskadowego piętrzenia ponagleń na niezałatwienie ponagleń, szczególnie że dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia, czy i kiedy organ ponaglenie załatwi.

W związku z powyższym, skoro nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na postanowienie organu rozpatrujące ponaglenie , nie jest również dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność , która ma polegać na niewydaniu takiego postanowienia.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż określone w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a., wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznając, że zostały spełnione przesłanki z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę.

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.