Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3240/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia istnienia nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 2.800 zł (dwa tysiące osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

A. S.A. dnia 26 marca 2008 r. wystąpiła do WSA w Warszawie ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2008 r., którą utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W., z dnia [...] lipca 2006 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. W skardze spółka zwróciła się o uchylenie decyzji organu odwoławczego z uwagi na naruszenie przepisów postępowania art. 120, art. 121, art. 122, art. 187 § 1 i art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. oraz przepisów prawa materialnego - art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.).

Przed rozpoznaniem przez Sąd wniesionej skargi, Dyrektor Izby Celnej nadesłał do WSA w Warszawie pismo z 4 lutego 2009 r., informując że decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. uwzględnił w całości skargę strony na mocy art. 54 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) – dalej powoływanej jako "P.p.s.a." W związku z tym organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowego na mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Do pisma została dołączona decyzja z [...] lutego 2009 r., którą organ odwoławczy uchylił decyzję własną z [...] lutego 2008 r. oraz decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] lipca 2006 r.

W dniu 26 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącej spółki przesłał do Sądu informację, iż otrzymał decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., uchylającą decyzję stanowiącą przedmiot zaskarżenia i utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszych sprawach taka sytuacja wystąpiła. Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił bowiem zaskarżoną przez Spółkę do Sądu decyzję własną oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, zgodnie z żądaniem Spółki. Uczynił to również w stosownym czasie - do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi strony, stało się zatem bezprzedmiotowe. Z obrotu prawnego zostały bowiem wyeliminowane akty administracyjne - decyzje, które miały podlegać kontroli Sądu.

W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd w takiej sytuacji wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Przepis ten bowiem stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony), postępowanie to stało się bezprzedmiotowe.

Sąd w odniesieniu do wniosku Spółki o zwrot kosztów postępowania zauważa, że zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z powodu uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Do kosztów tych w rozpoznawanych sprawach, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), należały wpisy stosunkowe od skarg oraz wynagrodzenia radcy prawnego, który reprezentował stronę Skarżącą.

Sąd, na podstawie wskazanych wyżej przepisów, postanowił jak w sentencji.