Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 209/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2006-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 maja 2006 r. sprawy ze skargi L. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wykonania robót budowlanych postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić K. J. - następcy prawnemu L. J. połowę uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 5 zł (pięć złotych).


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania L. J., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]"sierpnia 2000 r. nakazującą B. S. wykonanie określonych w tej decyzji czynności w celu doprowadzenia wykonanych przez nią na działce nr "[...]" przy ul. "[...]" w D. robót budowlanych, polegających na adaptacji byłego śmietnika na wiatę przeznaczoną do celów rekreacyjno-wypoczynkowych, do stanu zgodnego z prawem.

W skardze na wskazaną wyżej decyzję organu odwoławczego, która wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 26 września 2000 r., L. J. wniósł o jej uchylenie. W odpowiedzi na przedmiotową skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł natomiast o jej oddalenie.

W związku ze śmiercią L. J., Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2002 r., sygn. akt IV SA 2170/00, zawiesił postępowanie sądowe do czasu ujawnienia następców prawnych skarżącego.

Na podstawie art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 ze zm.), skarga L. J., w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, przekazana została do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie.

W piśmie procesowym z dnia 8 listopada 2004 r., przesłanym w odpowiedzi na wezwanie tegoż Sądu zmierzające do ustalenia następców prawnych skarżącego, K. J. oświadczyła, iż na mocy testamentu sporządzonego przez jej męża – L. J. jest jego jedynym spadkobiercą. Wskazała również, iż nie jest zainteresowania dalszym prowadzeniem postępowania sądowego, zainicjowanego przez męża. W piśmie procesowym z dnia 25 listopada 2004 r., oświadczyła natomiast wyraźnie, iż cofa skargę na wskazaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W związku z ujawnieniem następcy prawnego L. J., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, postanowieniem z dnia 27 marca 2006 r., sygn. akt 2 IV SA 2170/00, podjął zawieszone postępowanie sądowe.

Przystępując do oceny dopuszczalności oświadczenia następcy prawnego skarżącego o cofnięciu skargi na wskazaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wskazać należy, iż zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sytuacji gdy skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § l pkt l powołanej ustawy, wydaje natomiast postanowienie o umorzeniu postępowania.

W niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uznał cofnięcie skargi dokonane przez K. J. - następcę prawnego L. J. za dopuszczalne i wobec powyższego, na podstawie art. 161 § l pkt l w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie sądowe. Zasądzenie zwrotu kosztów sądowych nastąpiło na podstawie art. 232 § l pkt 2 powołanej ustawy.