Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 902/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 67 par. 1a pkt 3
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 153, art. 145 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz Sędzia WSA Katarzyna Wolna – Kubicka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2011r. ze skargi DW na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości IV raty podatku za 2007r. oraz I – IV raty podatku za 2008r. oddala skargę /-/ K. Wolna – Kubicka /-/ W. Zygmont /-/ M. Jaśniewicz


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia (...) listopada 2008 r. (data wpływu) skierowanym do Urzędu Miasta i Gminy w K., D. W. zwrócił się o umorzenie podatku od nieruchomości za rok 2007 i 2008. W uzasadnieniu wniosku podał, że z powodu poważnej choroby i wydatków z nią związanych wystąpiła u niego całkowita utrata zdolności do regulowania zobowiązań podatkowych.

Decyzją z dnia (...) lutego 2009 r. Burmistrz Gminy i Miasta K. powyższy wniosek załatwił negatywnie, odmawiając umorzenia (...) raty podatku za 2007 rok w kwocie (...) zł i (...) raty podatku za 2008 r. w kwocie (...) zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji D. W. wniósł o jej uchylenie, a to z uwagi na błędne ustalenie stanu faktycznego. Podkreślił, że nie posiada samochodu, mieszka od lat w tym samym mieszkaniu posiada telewizor 20-letni, lodówkę 17-letnią, pralkę 10-letnią, nie prowadzi żadnej inwestycji budowlanej od lat.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia (...) maja 2009 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Na skutek skargi złożonej przez D. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 24 listopada 2009r w sprawie I SA/Po 698/09 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy i Miasta K. z dnia (...) lutego 2009.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji Sąd uznał, że postępowanie organów podatkowych w analizowanej sprawie za niedokładne w zakresie wyjaśnienia stanu faktycznego, niewyczerpujące w zakresie zbieranych dowodów i nieprowadzące w sposób budzący zaufania. W szczególności, zdaniem Sądu precyzyjnego ustalenia wymagało rozważenie na jednym poziomie obu interesów podatnika i publicznego. Według Sądu ustalony stan faktyczny nie był poparty dowodami nie budzącymi wątpliwości. Z pisma Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z (...) marca 2009 r. (k. 22-24 akt podatkowych) wynikało, że dochód rodziny jest niski i stanowi łączną kwotę (...) zł. Rodzina zwracała się o pomoc finansową na zakup węgla i żywności, oraz rok rocznie domagała się przyznania wsparcia finansowego, z uwagi na swoje ubóstwo. Z tego cytowanego pisma i z akt sprawy nie wynika natomiast czy rodzina posiada jeszcze inne dochody, w szczególności z roli (opłaca podatek rolny) i w jakiej wysokości. Podatnik twierdził, że nie posiada samochodu, a w piśmie wyżej cytowanym Ośrodek podkreślił, że podatnik posiada Fiata – Uno. Organy I i II-ej instancji przyjęły, że D. W. jest osobą przewlekle chorą, o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz, że sytuacja materialna rodziny jest trudna, ale pozostaje w sprzeczności z sytuacją bytową rodziny. Ta sprzeczna sytuacja bytowa w ocenie Sądu nie została dostatecznie wyjaśniona i dlatego w ponownym postępowaniu Sąd nakazał, aby organ I instancji w sposób dokładny i niebudzący wątpliwości ustalił stan faktyczny. W szczególności jaki dochód podatnik wykazuje w zeznaniu rocznym, czy córka M. jako osoba pełnoletnia prowadzi wspólne gospodarstwo domowe i w jakim stopniu przyczynia się do łącznego dochodu rodziny, gdzie faktycznie zamieszkuje podatnik z rodziną, ponieważ w odwołaniu twierdził, że "nie prowadził żadnej inwestycji budowlanej od lat", kto jest właścicielem nowego budynku, oraz z jakiej pomocy od państwa podatnik faktycznie korzystał w dacie wniosku o umorzenie. Po ustaleniu stanu faktycznego organ winien w sposób wyraźny ustosunkować się do zawartego w art. 67 § 1a pkt 3 Ordynacji podatkowej zwrotu "w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym" – ocenić, czy są podstawy do umorzenia zaległego zobowiązania, czy też interes publiczny jest interesem ważniejszym i uzasadnia odmowne załatwienie wniosku.

Ponownie rozpatrując wniosek organ I instancji uzupełnił we własnym zakresie materiał dowodowy. Wezwał również D. W. do przedłożenia dokumentów, mogących świadczyć o trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej rodziny. Podatnik w zakreślonym przez organ terminie nie uzupełnił materiału dowodowego.

Decyzją z dnia (...) czerwca 2010 Burmistrz Gminy i Miasta K., ponownie odmówił D. W. umorzenia IV raty podatku za 2007 rok w kwocie (...) zł i I do IV raty podatku za 2008 r. w kwocie (...) zł.

W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, że D. W. jest podatnikiem podatku rolnego i podatku od nieruchomości. Przy czym zobowiązanie podatkowe w podatku rolnym to zobowiązanie za działkę o pow. (...) ha sklasyfikowaną w ewidencji gruntów za grunt rolny, nie stanowiący gospodarstwa rolnego. Podatnik wraz z żoną i dwójką dzieci prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Według wywiadu społecznego przeprowadzonego w dniu (...) 04.2010 oraz oświadczeń żony wnioskodawcy H. W. z dnia (...) 03.2006 i (...) 09.2007 składanych przy ubieganiu się o pomoc finansową z M-GOPS rodzina od maja 2007r zamieszkuje w nowo wybudowanym domu. Małżonkowie W. są współwłaścicielami samochodu osobowego m-ki UNO rocznik 1997 (informacja uzyskana z Wydziału Komunikacji i Dróg Starostwa Powiatowego w G.)

Na miesięczne dochody rodziny, według oświadczenia Podatnika złożonego pracownikowi socjalnemu składa się renta w wysokości (...) zł, zasiłek pielęgnacyjny w kwocie (...) zł , zasiłek rodzinny w kwocie (...) zł i stypendium córki, studentki II roku Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w K. w wysokości (...) zł . Łączny miesięczny dochód w rodzinie kształtuje się w kwocie (...) zł. D. W. jest osobą przewlekle chorą. Jak wynika z pisma M-GOPS w K. z dnia (...) marca 2009 oraz z wywiadu środowiskowego z dnia (...) 04.2010 od 1997r posiada orzeczenie o II grupie inwalidztwa, a od grudnia 2006r orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Żona podatnika, od dnia (...) października 2005 roku, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Z informacji uzyskanych z Ośrodka Pomocy Społecznej w K. wynika, iż z uwagi na wykazywaną przez D. W. trudną sytuację finansową, proponowano H. W. podjęcie prac społecznie użytecznych, w wymiarze (...) godz. miesięcznie z wynagrodzeniem (...) zł, które miała możliwość kontynuowania do września 2008 roku. H. W. wykonywała te prace do lipca 2008r , po czym przerwała je bez żadnej uzasadnionej przyczyny.

Burmistrz powołując się na przepis art. 67 § 1a o.p. stwierdził, iż " ważny interes podatnika" to sytuacja , gdy z powodu nadzwyczajnych, losowych przypadków podatnik nie jest w stanie regulować zaległości podatkowych. Zdaniem organu w przypadku rodziny D. W. nie wystąpiły takie przypadki. Choroba podatnika trwa od 1997r. Jego żona od 2005r była osobą bezrobotną ale zaproponowane jej prace społecznie- użyteczne przerwała bez uzasadnionej przyczyny. Burmistrz przyznał, że sytuacja finansowa rodziny podatnika jest trudna ale pozostaje w sprzeczności z jej sytuacją bytową. Świadczy o tym wybudowanie w ciągu dwóch lat nowego budynku mieszkalnego i wyposażenie go. Z powyższego należy wnosić , zdaniem organu, że podatnik posiadał znaczne zasoby finansowe, których jednak nie ujawnił. W skardze do Sądu na poprzednią decyzję odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych podatnik oświadczył, że nie posiada samochodu, nie prowadzi żadnej inwestycji budowlanej i mieszka od lat w tym samym mieszkaniu wyposażonym w stare sprzęty gospodarstwa domowego. Przeczy temu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie.

Zdaniem organu podatkowego, w przypadku D. W. nie wystąpiły okoliczności osłabiające jego zdolność płatniczą na tyle, że nie mógłby zapłacić należnego podatku. Organ podniósł ponadto, że decyzją z dnia (...) listopada 2007 r. Burmistrz – jako organ podatkowy umorzył podatnikowi I, II i III ratę podatku rolnego oraz I, II i III ratę podatku od nieruchomości za 2007r w łącznej kwocie (...) zł. Zważając na to, że instytucja umorzenia jest instytucją nadzwyczajną, stosowaną w wyjątkowych okolicznościach, aby pomoc podatnikowi wyjść z trudnej sytuacji, tak aby mógł regulować kolejne zobowiązania, organ stwierdził, że udzielona poprzednio pomoc nie przyniosła zamierzonego celu, bo podatnik nadal nie reguluje zobowiązań podatkowych. W ocenie organu I instancji okoliczności te nie dają uprawnienia do umorzenia zaległości podatkowych ze względu na ważny interes publiczny. Okoliczności wskazane przez stronę we wniosku o umorzenie nie stanowią zaś o ważnym interesie podatnika. Zdaniem organu spłata zaległości leży w granicach realnych możliwości podatnika bez obawy zagrożenia egzystencji podatnika i jego rodziny.

W odwołaniu od powyższej decyzji D. W. wniósł o umorzenie zaległości podatkowej, o stwierdzenie że organ nie wykazał i nie udowodnił, okoliczności na które powołał się w zaskarżonej decyzji, o uznanie, że posiadanie telewizora, lodówki i segmentu nie jest argumentem uzasadniającym wydanie takiej decyzji oraz o stwierdzenie, ze na dzień płatności raty podatnik nie dysponował środkami finansowymi umożliwiającymi jej zapłacenie, z powodu nagłego nieoczekiwanego zdarzenia. Tym nagłym zdarzeniem była choroba skarżącego, która stanowiła zagrożenie dla jego zdrowia i życia. Skarżący powoływał się na niemożność wykupienia lekarstw, z uwagi na brak środków finansowych. Do odwołania dołączył zaświadczenie o wysokości dochodu w podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia (...) 07. 2007r , z którego wynika że łączny jego dochód w 2007r wyniósł (...) zł, który jego zdaniem uprawniał go do uzyskania wsparcia ze środków pomocy społecznej. Co do zaprzestania wykonywania pracy przez żonę za wynagrodzeniem (...) zł miesięcznie skarżący wskazał na majątek Burmistrza Miasta i gminy K., dołączając jego oświadczenie majątkowe.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia (...) września 2010 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji, powołując się na orzecznictwo sądowe organ wyjaśnił pojęcia: "ważnego interesu podatnika’ i " interesu publicznego" zawartych w przepisie art. 67 § 1a pkt 3 o.p. Zespół orzekający nie podzielił poglądu organu I instancji, że o ważnym interesie podatnika można mówić tylko w sytuacjach nadzwyczajnych, których podatnik nie mógł przewidzieć. Według organu II odwoławczego " ważny interes podatnika" wystąpi wtedy, gdy podatnik nie jest w stanie uregulować zaległości podatkowej, bądź jej uregulowanie zagrozi jego egzystencji. Co do "interesu publicznego" zdaniem organu może on wystąpić w sytuacji, gdy np. wskutek wyegzekwowania przez organ podatkowy zaległości podatkowej , podatnik mógłby stracić źródło utrzymania i w związku z tym zmuszony byłby do korzystania z pomocy państwa.

Zdaniem organu odwoławczego w rozpatrywanej sprawie organ I instancji zebrał materiał dowodowy i dokonał jego szczegółowej analizy, a wnioski zawarł w uzasadnieniu decyzji. Organ I instancji we własnym zakresie gromadził materiał dowodowy, gdyż podatnik nie zareagował na wezwanie organu do złożenia dowodów, świadczących o jego trudnej sytuacji bytowej i majątkowej. Powołując się na ustalenia dokonane przez organ I instancji, co do wybudowania w latach 2005-2007 nowego domu i posiadania samochodu, (czemu wcześniej podatnik zaprzeczał ) organ odwoławczy podzielił stanowisko Burmistrza, że spłata zaległości podatkowych leży w granicach realnych możliwości podatnika bez obawy zagrożenia egzystencji podatnika i jego rodziny. Co do zarzutu skarżącego, iż na dzień płatności raty podatnik nie dysponował środkami finansowymi umożliwiającymi jej zapłacenie, organ stwierdził, że okres zaległości to okres budowy przez podatnika nowego domu, a zaległość w podatku wynosiła (...) zł. Podatnik zaś posiadał wówczas i obecnie źródła dochodu, choć przyznał , że dochód ten nie jest wysoki. Tym bardziej niezrozumiała według organu była rezygnacja z pracy przez żonę podatnika z uwagi na zbyt niskie wynagrodzenie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu D.W. domagał się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i umorzenie zaległości podatkowej lub ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi przytoczył argumenty zawarte w odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczące nagłego zdarzenia uzasadniającego umorzenie zaległości podatkowej. Była to choroba zagrażająca życiu , wymagająca natychmiastowego zakupu lekarstw. Do skargi dołączył zaświadczenia o wysokości dochodów za lata 2007-2010 i decyzję z (...) 03.2008 o odmowie usług opiekuńczych świadczonych przez opiekunkę.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

W piśmie z dnia (...) marca 2011, złożonym przed rozprawą w dniu (...) 03.2011 skarżący podtrzymał swoje stanowisko i dołączył informację dla lekarza kierującego wystawioną przez Poradnię Chorób Płuc i Gruźlicy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Należy wskazać, że sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy.

Jednocześnie na podstawie art. 153 powołanej wyżej ustawy ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Ponieważ w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2007r i 2008r wypowiadał się tut. Sąd, który wyrokiem z dnia 24 listopada 2009 w sprawie I SA/Po 698/09 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy i Miasta K. istotne są wskazania i ocena prawna zawarta w uzasadnieniu tego wyroku. Zdaniem Sądu, poprzednio rozpoznającego skargę, precyzyjnego ustalenia wymagało rozważenie na jednym poziomie obu interesów podatnika i publicznego. Sprzeczna sytuacja bytowa w ocenie Sądu nie została dostatecznie wyjaśniona i dlatego w ponownym postępowaniu Sąd nakazał, aby organ I instancji w sposób dokładny i nie budzący wątpliwości ustalił stan faktyczny. W szczególności jaki dochód podatnik wykazuje w zeznaniu rocznym, czy córka M. jako osoba pełnoletnia prowadzi wspólne gospodarstwo domowe i w jakim stopniu przyczynia się do łącznego dochodu rodziny, gdzie faktycznie zamieszkuje podatnik z rodziną, ponieważ w odwołaniu twierdził, że "nie prowadził żadnej inwestycji budowlanej od lat", kto jest właścicielem nowego budynku, oraz z jakiej pomocy od państwa podatnik faktycznie korzystał w dacie wniosku o umorzenie. Po ustaleniu stanu faktycznego organ miał w sposób wyraźny ustosunkować się do zawartego w art. 67 § 1a pkt 3 Ordynacji podatkowej zwrotu "w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym" – ocenić, czy są podstawy do umorzenia zaległego zobowiązania, czy też interes publiczny jest interesem ważniejszym i uzasadnia odmowne załatwienie wniosku.

Stosując się do tych wskazań, ponownie rozpatrując wniosek, organ I instancji uzupełnił we własnym zakresie materiał dowodowy, gdyż D. W. mimo wezwania do przedłożenia dokumentów, mogących świadczyć o trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej rodziny nie złożył takich dowodów. Organ ustalił, że D. W. jest podatnikiem podatku rolnego i podatku od nieruchomości. Przy czym zobowiązanie podatkowe w podatku rolnym to zobowiązanie za działkę o pow. (...) ha sklasyfikowaną w ewidencji gruntów za grunt rolny, nie stanowiący gospodarstwa rolnego. Podatnik wraz z żoną i dwójką dzieci prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Według wywiadu społecznego przeprowadzonego w dniu (...) 04.2010 oraz oświadczeń żony wnioskodawcy H. W. z dnia (...) 03.2006 i (...) 09.2007 składanych przy ubieganiu się o pomoc finansową z M-GOPS rodzina od maja 2007r zamieszkuje w nowo wybudowanym domu. Małżonkowie W. są współwłaścicielami samochodu osobowego m-ki UNO rocznik 1997 ( informacja uzyskana z Wydziału Komunikacji i Dróg Starostwa Powiatowego w G. ) Na miesięczne dochody rodziny, według oświadczenia Podatnika złożonego pracownikowi socjalnemu składa się renta r w wysokości (...) zł, zasiłek pielęgnacyjny w kwocie (...) zł, zasiłek rodzinny w kwocie (...) zł i stypendium córki, studentki II roku Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w K. w wysokości (...) zł . Łączny miesięczny dochód w rodzinie kształtuje się w kwocie (...) zł. D. W. jest osobą przewlekle chorą. Jak wynika z pisma M-GOPS w K. z dnia (...) marca 2009 oraz z wywiadu środowiskowego z dnia (...) 04.2010 od 1997r posiada orzeczenie o II grupie inwalidztwa, a od grudnia 2006r orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Żona podatnika, od dnia (...) października 2005 roku, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Z informacji uzyskanych z Ośrodka Pomocy Społecznej w K. wynika, iż z uwagi na wykazywaną przez D. W. trudną sytuację finansową, proponowano H. W. podjęcie prac społecznie użytecznych, w wymiarze (...) godz. miesięcznie z wynagrodzeniem (...) zł, które w lipcu 2008r przerwała bez żadnej uzasadnionej przyczyny.

W myśl przepisu art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. tekst jedn. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy na wniosek podatnika może w całości lub w części umorzyć zaległości podatkowe. Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 24.11.2009 r zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przy rozpatrzeniu wniosku o umorzenie organ podatkowy ma obowiązek brać pod uwagę oba te interesy i muszą one posiadać tą samą ocenę. Ocena tych interesów należy do organu wydającego decyzję i od jego woli wyrażonej w uzasadnieniu decyzji zależeć będzie skorzystanie z ulgi w postaci umorzenia zaległości w całości, albo w części. Kontroli Sądu nie podlega uznanie samo w sobie, ale kwestia, czy decyzja została podjęta zgodnie z podstawowymi regułami postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z 9 stycznia 2002r III SA. 830/00). Piśmiennictwo wskazuje, iż ocenie może podlegać legalność działania organu podatkowego, a nie natomiast zasadność i celowość odmowy (por. J. Kotecki – [w:] "Odmowa umorzenia zaległości podatkowej - uznaniowość decyzji organów podatkowych", Doradca podatkowy, t. 2, 2000/3/58). Kontrolą sądu objęta zatem będzie ta część postępowania administracyjnego, która odnosi się do ustalenia przez organy podatkowe faktu istnienia przesłanek warunkujących zastosowanie ulgi. W postępowaniu sądowym nie można bowiem kwestionować rozstrzygnięcia merytorycznego zawartego w zaskarżonej decyzji, będącego wynikiem dokonanego przez organ wyboru, jego celowości i słuszności.

Według oceny Sądu organy podatkowe w niniejszej sprawienie nie przekroczyły granic uznania administracyjnego. Nie rozstrzygnęły sprawy dowolnie. Ponownie rozpatrując sprawę wyczerpująco ustaliły stan faktyczny, wskazały i oceniły wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczności faktyczne, dotyczące sytuacji majątkowej, bytowej i zdrowotnej podatnika i jego rodziny, a ich ocena jest zgodna z doświadczeniem życiowym, logiczna i prawidłowa, co pozwala stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Słusznie organ odwoławczy podzielił stanowisko Burmistrza, że spłata zaległości podatkowych leży w granicach realnych możliwości podatnika bez obawy zagrożenia egzystencji podatnika i jego rodziny. Wskazuje bowiem na to ustalony przez organy stan majątkowy podatnika oraz jego stosunek do dodatkowej pracy jego małżonki. Skarżący jest właścicielem nowego , wykończonego i urządzonego domu. Posiada samochód, co prawda stary ale który musi utrzymać. Dochody, które wykazuje nie są wysokie więc dodatkowy dochód, który mogłaby uzyskać jego żona w kwocie (...) zł miesięcznie pozwoliłby na sfinansowanie nie tylko niezbędnych skarżącemu leków ale i zaległości podatkowych. Zaległości te, co należy podkreślić, stanowią bowiem łącznie jedynie kwotę (...) zł.

Nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut skarżącego, iż podstawą uzasadniającą umorzenie zaległości podatkowej było nagłe zdarzenie - choroba zagrażająca życiu , wymagająca natychmiastowego zakupu lekarstw. Skarżący choruje bowiem co najmniej od 1997r ( od tego czasu jest osobą niezdolną do pracy). Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego nie podzielił on poglądu organu I instancji, że o ważnym interesie podatnika można mówić tylko w sytuacjach nadzwyczajnych, których podatnik nie mógł przewidzieć. Według organu odwoławczego " ważny interes podatnika" wystąpi wtedy, gdy podatnik nie jest w stanie uregulować zaległości podatkowej, bądź jej uregulowanie zagrozi jego egzystencji. Z takim rozumieniem

" ważnego interesu podatnika" zgadza się też Sąd. Sąd podziela również stanowisko organu, że za umorzeniem zaległości podatkowych nie przemawia interes publiczny. Interes publiczny jest przesłanką odnoszącą się do wartości właściwych funkcjonowaniu całego społeczeństwa, jak sprawiedliwość, porządek publiczny rozumiany jako zaufanie do organów administracji publicznej, szeroko rozumiane działanie w interesie państwa. Jak słusznie zauważył tut. Sąd w wyroku z dnia 24.11.2009r umorzenie zaległości jest ulgą, przywilejem i nie może stanowić środka do unikania zredukowania zadłużenia wobec Skarbu Państwa, czy jak w tym wypadku gminy. Udzielenie przywilejów podatkowych w tym umorzenie jest wyjątkiem od ogólnej zasady powszechności opodatkowania. Organy podatkowe mogą korzystać z tej instytucji w sposób wyjątkowy przy zastosowaniu wszelkich reguł zawartych w przepisach Ordynacji podatkowej.

Dlatego sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.,) orzekł jak w sentencji wyroku.

M. Jaśniewicz W. Zygmont K. Wolna-Kubicka