Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 527/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 233 par. 1 pkt 1 i art. 240 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 1a pkt 3 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot (sprawozdawca), Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Referent Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi A. W.-[...] i A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2010 rok, po wznowieniu postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2016 r., po rozpatrzeniu odwołania A. W. – S. i A. S. (dalej: "skarżący") Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "organ odwoławczy", "Kolegium" lub "SKO") utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. (dalej: "Prezydent" lub "organ I instancji") z [...] grudnia 2015 r. Przedmiotem decyzji było uchylenie w całości, w wyniku wznowienia postępowania, ostatecznej decyzji Prezydenta z [...] stycznia 2010 r. ustalającej skarżącym podatek od nieruchomości na 2010 r. w kwocie [...] zł, a także ustalenie skarżącym podatku od nieruchomości na ten rok w kwocie [...] zł. Jako podstawę prawną decyzji Kolegium wskazało m. in. art. 233 § 1 pkt 1 i art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej: "Op"), a także przepisy art. 1a pkt 3 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.; dalej: "PodLokU" lub "upol") oraz na uchwałę Rady Miejskiej w R. Nr [...]z [...] grudnia 2006 r.

2. Stan faktyczny i przebieg postępowania podatkowego.

2.1. Decyzją ostateczną z [...] stycznia 2010 r. Prezydent ustalił skarżącym, jako współużytkownikom wieczystym, podatek od nieruchomości ([...] zł) na 2010 r. Przyjął za podstawę opodatkowania dane przedstawione przez skarżącego w informacji z 2007 r. o nieruchomościach i obiektach budowlanych, w której wskazał on jako podstawę opodatkowania pozostałe grunty o pow. [...] m2 i pozostałe budynki o pow. [...] m2, dotyczące nieruchomości położonej w R. (działka gruntu oznaczona nr ewid. [...] zabudowana budynkiem biurowym). W trakcie kontroli przeprowadzonej

w grudniu 2014 r. ujawnione zostało, że przedmiotowa nieruchomość od [...] grudnia 2006 r. jest przedmiotem umowy dzierżawy zawartej przez skarżących z Instytutem [...] Spółka z o. o. z siedzibą w M. (dzierżawca), który za zgodą skarżących poddzierżawia innym podmiotom (przedsiębiorcom) lokale znajdujące się w pięciokondygnacyjnym budynku biurowym. W związku z tym, skarżący złożył [...] lutego 2015 r. korektę informacji w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2010 – 2013, w której do opodatkowania podatkiem od nieruchomości wykazał grunty związane z działalnością gospodarczą o powierzchni [...]m2 oraz budynki lub ich części związane z działalnością gospodarczą o powierzchni [...] m2. Prezydent wznowił zatem postępowanie podatkowe na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Op, zgodnie ze stanowiskiem Kolegium, w związku z ujawnieniem wykorzystywania nieruchomości (grunt i budynek administracyjno-biurowy) do działalności gospodarczej.

W toku wznowionego z urzędu postępowania, pismem z [...] listopada 2015 r. skarżący przedstawił następujące informacje dotyczące przedmiotowej nieruchomości: powierzchnia gruntów związana z prowadzeniem działalności gospodarczej ([...]m2), powierzchnia użytkowa budynku administracyjno – biurowego ([...]m2) będąca przedmiotem umowy dzierżawy, z czego [...] m2 wynajmowała S. sp. z o. o. (całe drugie piętro i część piwnicy), [...] m2 wynajmował K. R. (lok. Nr [...] na I piętrze), [...] m2 zajmował Instytut [...] sp. z o. o. (I i III piętro i część piwnicy), a pomieszczenia o powierzchni [...] m2 nie były związane z działalnością gospodarczą jako przeznaczone do remontu. Wskazał nadto kwotę [...] zł jako wartość budowli.

Decyzją z [...] grudnia 2015 r. organ I instancji uchylił w całości własną decyzję ostateczną z [...] stycznia 2010 r., a także ustalił skarżącym podatek od nieruchomości za 2010 r. w łącznej wysokości [...] zł, powołując się przy tym m. in. na art. 245 § 1 pkt 1 Op. Za podstawę opodatkowania przyjął: grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej ([...] m2), budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej ([...] m2), budynki pozostałe lub ich części ([...] m2), a także budowle

o wartości [...] zł. Zastosował stawki podatkowe przewidziane w uchwale Rady Miejskiej w R. Nr [...] z [...] grudnia 2006 r.

2.2. W odwołaniu, skarżąca i skarżący (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika), wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji postawili zarzuty:

- błędnego uznania, że zachodzą podstawy do uchylenia decyzji Prezydenta Miasta R. z [...] stycznia 2010 r. w sprawie podatku od nieruchomości na 2010 r.;

- odstąpienia od doręczenia stronom postępowania postanowienia o wznowieniu postępowania z [...] września 2015 r. dotyczącego podatku za 2010 r.;

- naruszenie art. 40 § 2 kpa, poprzez niedoręczenie pełnomocnikowi A. S. niniejszej decyzji;

- brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego poprzez brak określenia (mimo wytycznych SKO zawartych w decyzji kasacyjnej z [...] lipca 2015 r.), jaki konkretnie rodzaj działalności jest prowadzony na poszczególnych częściach (kondygnacjach) nieruchomości, które części przez kogo i komu były wynajmowane, oraz w jakim czasie;

- odstąpienie od ustalenia czasookresu prowadzonego remontu pomieszczeń ([...]m2), nieustalenie celu w jakim remont był przeprowadzany, czy ta część była

w jakikolwiek sposób wykorzystywana i dowolne ustalenie, że powierzchnia ta winna być opodatkowana według stawek dotyczących działalności gospodarczej.

Zdaniem skarżących, w związku z niedoręczeniem postanowienia o wznowieniu postępowania z [...] września 2015 r. nie wiadomo, jakie okoliczności faktyczne lub nowe dowody zostały ujawnione, czy okoliczności te są istotne dla sprawy i dlaczego, a także czy istniały w dniu wydania decyzji.

2.3. Kolegium utrzymując w mocy ww. decyzję Prezydenta przyjęło, że wystąpiły podstawy do wznowienia postępowania, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Op. Zdaniem SKO, za nowe dowody (nowe okoliczności), o których mowa w tym przepisie należy przyjąć ustalenia kontroli podatkowej oraz dane zawarte w oświadczeniu skarżącego dotyczące sposobu wykorzystania przedmiotowej nieruchomości w 2010 r. Spór dotyczy zaś zasadności opodatkowania według wyższej stawki podatkowej części budynku (pomieszczenia o pow. [...] m2), zdaniem skarżących niewykorzystywanej ze względów technicznych (remont) do prowadzenia działalności gospodarczej.

Zdaniem Kolegium, organ I instancji prawidłowo przyjął, że w części spornej zastosowanie w sprawie znajduje art. 1a pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z treścią zawartej [...] grudnia 2006 r. umowy dzierżawy, skarżący sporną nieruchomość oddali w posiadanie zależne przedsiębiorcy, w celu prowadzenia przez niego działalności gospodarczej (Instytut [...] Spółce z o. o.). Wyrazili przy tym zgodę na dokonywanie przez dzierżawcę niezbędnych prac, w tym remontów, adaptacji, rozbudowy, przebudowy, budowy i rozbiórki na użytkowanej nieruchomości. Czyli przedmiotowa nieruchomość w całości była związana z prowadzeniem działalności gospodarczej, mimo że skarżący jako wydzierżawiający przedsiębiorcami nie są. Dla zastosowania wyższej stawki podatku, tj. przewidzianej dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wystarczający jest bowiem związek z tą działalnością. Wpływu na wynik sprawy nie ma przy tym okoliczność, że ze względu na remont części pomieszczeń (o pow. [...] m2), czasowo nie były one wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Związek danej nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej oznacza bowiem również związek pośredni, służący prowadzonej działalności i nie może być utożsamiany wyłącznie z działalnością faktyczną. Tym samym o tym, czy dana nieruchomość pozostaje związana z działalnością gospodarczą nie przesądza fakt, czy działalność gospodarcza jest w danym obiekcie i w danym czasie rzeczywiście prowadzona. Przejściowe niewykorzystywanie przez podmiot gospodarczy nieruchomości do wykonywania działalności gospodarczej (względy techniczne) nie daje podstaw do tego, by do wymiaru podatku od nieruchomości nie miały zastosowania stawki przewidziane dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą, zgodnie z poglądami prawnymi wyrażonymi w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym w wyroku NSA z 23 października 2012 r., sygn. akt II FSK 1572/11. Kolegium dodało przy tym, że Instytut [...] Sp. z o. o. nie jest podatnikiem podatku od nieruchomości. Stąd nie będzie mógł korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 2 pkt 2 upol w związku z art. 83 a ust.1 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.). Organ I instancji zastosował zatem właściwe stawki podatku od nieruchomości także w spornej części. Zarzuty odwołania Kolegium tym samym uznało za chybione.

3. Postępowanie sądowe.

3.1. Z ostatecznym w administracyjnym toku instancji rozstrzygnięciem organu odwoławczego nie zgodzili się skarżący. Pismem z [...] czerwca 2016 r. wnieśli zatem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd" lub "WSA"). Wystąpili o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej wymierzenia podatku od nieruchomości w spornej części o powierzchni [...] m2 według stawki przewidzianej dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i wymiaru tego podatku według stawki przewidzianej dla "budynków pozostałych", ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucili:

- błędną interpretację art. 1a ust 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia, iż sporna część nieruchomości o powierzchni [...] m2 może zostać zakwalifikowana jako związana z prowadzeniem działalności gospodarczej;

- błędne ustalenie, że związek danej nieruchomości z prowadzoną działalnością gospodarczą nie może być utożsamiany jedynie z działalnością faktyczną i przejściowe niewykorzystanie przez podmiot gospodarczy nieruchomości nie daje podstaw do tego, by do wymiaru podatku nie miały zastosowania niższe stawki, podczas gdy organ nawet nie ustalił co rozumie przez "przejściowe (okresowe) niewykorzystywanie", a przede wszystkim nie ustalił od kiedy i przez jaki okres czasu trwał remont części pomieszczeń (nieruchomości) o powierzchni [...] m2;

- błędne ustalenie, że "względy techniczne" nie mogą być utożsamiane

z okresowym remontem nieruchomości, podczas gdy w rzeczywistości remont nie był tymczasowy tylko trwał przez cały rok podatkowy i nigdy przez kolejne lata się nie zakończył, a zatem nie można było tej części nieruchomości (pomieszczeń) wykorzystać do prowadzenia działalności gospodarczej;

- nie ustalenie w jakim celu remont na części nieruchomości o powierzchni [...] m2 był przeprowadzany, oraz czy ta część była w jakikolwiek sposób wykorzystywana i w konsekwencji całkowicie dowolne ustalenie, że winna być opodatkowana jak dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej;

- błędne uznanie przez organ II instancji, że organ I instancji w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy, że zaskarżona decyzja zawiera pełne uzasadnienie faktyczne i prawne;

- błędne uznanie, że podstawa wznowienia postępowania została określona prawidłowo, skoro jak ustalił organ dopiero ewentualne wyjaśnienie złożone przez A.S. w listopadzie 2015 r. (2 miesiące po wznowieniu postępowania) dawały ewentualne podstawy do uznania, że pojawiły się nowe okoliczności;

- wznowienie postępowania pomimo, że doszło do przedawnienia możliwości wymiaru podatku w nowej wysokości (z uwagi na upływ 5 lat);

- błędne uznanie, że w aktach sprawy brak jest dowodu, aby strony były reprezentowane przez pełnomocnika.

3.2. Odpowiadając na skargę, Kolegium podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wystąpiło o jej oddalenie. Zarzuty skargi uznało za chybione.

3.3. W piśmie procesowym z [...] kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżących podtrzymał dotychczasowe zarzuty. Dodatkowo wskazał na naruszenie art. 243 § 2 Op, odstąpienie od przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego celem wyjaśnienia konieczności remontu spornych pomieszczeń [...] m2 i odstąpienie od ustalenia powierzchni wykorzystywanej do prowadzenia działalności oświatowej przez posiadacza zależnego. Dodał, że oświadczenie skarżącego z [...] listopada 2015 r. nie jest nową okolicznością ani nowym dowodem w sprawie. Organy nie spostrzegły zaś, że w oświadczeniu tym także powierzchnia [...] m2 placówki oświatowej jest wskazywana jako zajęta pod działalność gospodarczą.

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

4.1. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz postępowania poprzedzającego jej wydanie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy podatkowe orzekające w sprawie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub (i) prawa materialnego w stopniu mającym wpływ

na wynik sprawy, a także wystąpienia innych przesłanek przewidzianych w przepisach art. 145 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "uppsa"). Zarzuty skargi Sąd uznał za chybione, zarówno procesowe, jak i materialnoprawne. Działając z urzędu, zgodnie z art. 134 § 1 uppsa, Sąd także nie dostrzegł wystąpienia przesłanek powodujących konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd kierował się także zasadą wynikającą z art. 134 § 2 uppsa, dotyczącą zakazu orzekania na niekorzyść skarżącego. Podkreślenia wymaga, że Sąd nie dostrzegł kwalifikowanego naruszenia prawa przez organy orzekające w sprawie, skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu.

4.2. Na proces stosowania prawa składa się szereg etapów i elementów. I tak, w pierwszej kolejności organ stosujący prawo powinien zidentyfikować odpowiednią normę prawa materialnego, której zastosowanie może wchodzić w rachubę odnośnie rozpatrywanej sprawy. Następnie poprzez dokonanie wykładni tej normy, winien zrekonstruować jej treść i w oparciu o wynikające stąd wnioski, stwierdzić ustalenie, jakich faktów jest konieczne z punktu widzenia zastosowania tej normy. Ustalenie tych faktów winno nastąpić według reguł prawa procesowego, a zwłaszcza tych reguł, które dotyczą postępowania dowodowego. Końcowym etapem jest dokonanie subsumcji, czyli przyporządkowanie ustalonego stanu faktycznego do hipotezy normy prawa materialnego. Rolą Sądu pierwszej instancji jest zaś kontrola prawidłowości tego działania, z uwzględnieniem przepisów art. 134 i art. 145 uppsa.

4.3. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe przyjęły, że ujawnienie w toku przeprowadzonej w 2014 r. kontroli podatkowej zawarcia przez skarżących [...] grudnia 2006 r. umowy dzierżawy przedmiotowej nieruchomości z Instytutem [...] Sp. z o. o. z siedzibą w M. oraz wykorzystywania części nieruchomości (pomieszczeń) na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej także przez inne podmioty, czyli wystąpienie związku nieruchomości z działalnością gospodarczą, świadczy o wystąpieniu przesłanki przewidzianej w art. 240 § 1 pkt 5 Op. Związek przedmiotowej nieruchomości z działalnością gospodarczą jest bowiem nową, istotną dla sprawy okolicznością faktyczną, która istniała w dniu wydania pierwotnej decyzji ostatecznej, ale nie była znana organowi podatkowemu (Prezydentowi), który ją wydał. W wyniku wznowionego postępowania podatkowego Prezydent uchylił zatem

w całości swoją ostateczną decyzję ustalającą skarżącym zobowiązanie z tytułu podatku od nieruchomości za 2010 r. oraz ustalił skarżącym zobowiązanie podatkowe

w kwocie wyższej, z uwzględnieniem stawek przewidzianych dla gruntów i budynków wykorzystywanych do działalności gospodarczej, między innymi w części dotyczącej opodatkowania remontowanych – zdaniem skarżących – pomieszczeń o łącznej powierzchni [...] m2. Uwzględnił przy tym pisemne oświadczenie skarżącego z [...] listopada 2015 r., z którego treści wynika, że także remontowane pomieszczenia pozostają w związku z działalnością gospodarczą.

4.4. Ramy prawne.

Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 Op, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi który wydał decyzję.

Z art. 1a ust. 1 pkt 3 PodLokU wynika, że użyte w ustawie określenia grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oznaczają grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b), chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności.

Podatnikami podatku od nieruchomości w myśl art. 3 ust. 1 upol są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych. Podstawę opodatkowania określają zaś przepisy art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 upol.

5.1. Zdaniem Sądu, organy podatkowe trafnie przyjęły, że ujawnienie związku przedmiotowej nieruchomości, na podstawie umowy dzierżawy, z prowadzeniem działalności gospodarczej, świadczy o wystąpieniu przesłanki przewidzianej w art. 240

§ 1 pkt 5 Op. Zasadnie zatem zostało wszczęte przez organ I instancji w trybie nadzwyczajnym, na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Op, postępowanie podatkowe zakończone wydaniem przez Prezydenta decyzji ostatecznej ustalającej skarżącym zobowiązanie z tytułu podatku od nieruchomości na 2010 r. Postanowienie z [...] września 2015 r. wznawiające postępowanie podatkowe zostało skutecznie doręczone skarżącym pod adresem miejsca ich zamieszkania (dorosłemu domownikowi – osobie upoważnionej). A. M. jako dorosły domownik (osoba upoważniona) odbierał także inną korespondencję kierowaną pod adres zamieszkania skarżących (zob. poz. 18 akt podatkowych organu I instancji).

5.2. Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, podziela te poglądy prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którymi "względy techniczne" w rozumieniu przepisów PodLokU, to takie, które mają tego rodzaju związek z nieruchomością gruntową lub budowlaną, że ze swej natury nieruchomość ta nie jest i nie może być wykorzystywana do prowadzenia danej działalności gospodarczej. Wyjątek ustawowy powinien być zaś interpretowany ściśle, a więc wykładnia rozszerzająca tego wyjątku jest niedopuszczalna. Tylko w sytuacji łącznego ziszczenia się stanów faktycznych objętych hipotezą tego przepisu nieruchomość będzie podlegała opodatkowaniu według innych stawek, niż związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (zob. wyrok NSA z 14 listopada 2012 r., I FSK 521/11; wyrok dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA" lub Lex nr 1291570).

Pojęcie względów technicznych nie obejmuje swoim zakresem technologicznych, ekonomicznych, jak również finansowych przyczyn braku możliwości wykorzystywania przedmiotu opodatkowania do prowadzenia działalności gospodarczej. Ma ono bowiem normatywny kontekst determinowany kryteriami formalnymi właściwymi dla przepisów prawa budowlanego (zob. wyrok NSA z 23 października 2012 r., II FSK 472/11; CBOSA lub Lex nr 1234087).

"Względy techniczne" w sposób trwały muszą wyłączać możliwość wykorzystywania nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej (zob. wyrok NSA z 14 czerwca 2013 r., II FSK 1974/11 oraz powołane w tym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych; CBOSA).

Sporna część powierzchni budynku biurowo – administracyjnego ([...]m2) objęta długotrwałym remontem, jak twierdzą skarżący, była związana z działalnością gospodarczą. Wynika to wprost zarówno z treści umowy dzierżawy zawartej [...] grudnia 2006 r., z treści oświadczenia skarżącego zawartego w piśmie z [...] listopada 2015 r., jak również z treści informacji w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2010 – 2013 złożonej przez skarżącego [...] lutego 2015 r. na formularzu IN – 1 (zob. poz. 16 akt podatkowych organu I instancji).

6. W świetle powyższych rozważań za chybione Sąd uznał wszystkie zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 1a ust. 1 pkt 3 upol i związaną z nimi argumentację. Zarówno w znaczeniu materialnoprawnym, jak i w związku z bliżej nieokreślonymi zarzutami, czy też sugestiami, dotyczącymi rzekomych uchybień procesowych. Skoro organy podatkowe uwzględniły dane wynikające z treści informacji w sprawie podatku od nieruchomości (IN – 1) złożonej przez skarżącego, a także oświadczenie skarżącego zawarte w piśmie z [...] listopada 2015 r., czyli działały zgodnie z wolą skarżących, to nie miały obowiązku podejmować w realiach niniejszej sprawy kolejnych czynności dowodowych. Za oczywiście chybione (nieuprawnione) Sąd uznaje przy tym sugestie pełnomocnika skarżących jakoby skarżący nie miał świadomości tego, co wynika z jego oświadczeń czy też nie posiadał wiedzy niezbędnej do złożenia oświadczeń w zakresie stanu faktycznego. Wskazywana przez skarżących okoliczność, dotycząca remontu części pomieszczeń w przedmiotowym budynku wykorzystywanym na potrzeby działalności gospodarczej podmiotów zajmujących budynek na podstawie stosownych umów cywilnoprawnych, nie ma wpływu na wynik niniejszej sprawy, gdyż pomimo długotrwałego remontu budynek był wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej. Czyli jego stan techniczny nie był na tyle zły, aby uznać, że zastosowanie w sprawie znajduje wyjątek przewidziany w art. 1a ust. 1 pkt 3 upol, dotyczący braku możliwości wykorzystywania przedmiotu opodatkowania (budynku) do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. Tym bardziej, że skarżący nie wskazali zakresu i charakteru prowadzonego od wielu lat remontu w przedmiotowym budynku administracyjno – biurowym. Nie wykazali, że zakres prowadzonych prac powoduje brak możliwości wykorzystywania części budynku na potrzeby działalności gospodarczej.

Wbrew argumentacji skarżących, przesłanka z art. 240 § 1 pkt 5 Op zaistniała

w toku kontroli podatkowej przeprowadzonej w 2014 r., czyli przed złożeniem przez skarżącego ([...] lutego 2015 r.) informacji o nieruchomości (IN – 1) i przed złożeniem przez skarżącego dodatkowego oświadczenia zawartego w piśmie z [...] listopada 2015 r. Należało zatem wznowić postępowanie podatkowe, a także uchylić pierwotną decyzję Prezydenta wydaną na podstawie danych niezgodnych z rzeczywistością wynikających z informacji o nieruchomości złożonej w 2007 r. oraz ustalić skarżącym zobowiązanie

w podatku od nieruchomości w wyższej kwocie. Decyzja Prezydenta została wydana [...] grudnia 2015 r., czyli przed upływem 5 lat od końca roku, którego dotyczy zobowiązanie podatkowe. Działając na korzyść skarżących organy podatkowe orzekające w niniejszej sprawie uwzględniły fakt, że część budynku (powierzchnia [...] m2) wykorzystywana była w sposób uzasadniający zastosowanie niższej stawki podatku od nieruchomości. Organy podatkowe nie miały przy tym obowiązku poszukiwania z urzędu okoliczności faktycznych lub (i) prawnych niezbędnych do obniżenia skarżącym wysokości ich zobowiązania w podatku od nieruchomości, wbrew temu, co wynika z treści złożonej przez skarżącego informacji o nieruchomości (IN – 1) i wbrew temu co wynika z treści pisemnego oświadczenia skarżącego dotyczącego przedmiotowej nieruchomości.

Reasumując, za chybiony Sąd uznał zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 1a ust. 1 pkt 3 upol. Za chybioną Sąd uznał także argumentację związaną z tym zarzutem, gdyż brak jest jakichkolwiek podstaw do wniosku, że przedmiotowy budynek nie był i nie mógł być wykorzystywany do działalności gospodarczej z przyczyn technicznych. Rzekomo zły stan techniczny budynku nie został ujawniony w umowie z [...] listopada 2006 r., mocą której skarżący nabyli tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości. Wystąpiły przesłanki do zastosowania w realiach niniejszej sprawy art. 240 § 1 pkt 5 Op. Postępowanie przeprowadzone w trybie art. 243 § 2 Op zostało przeprowadzone

w sposób zasadniczo prawidłowy. Skarżący nie wskazali uchybień procesowych organów, które uzasadniałyby wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Takowych uchybień Sąd nie dopatrzył się działając z urzędu. Zarzut przedawnienia nie został w żaden sposób uzasadniony i opiera się na wadliwych założeniach dotyczących wszczęcia postępowania w trybie art. 240 § 1 pkt 5 Op po upływie terminu przedawnienia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 r.

Skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) nie wskazali przepisów, poza art. 1a ust. 1 pkt 3 upol i art. 243 § 2 Op, które zostałyby naruszone przez organy podatkowe, w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Oczywiście chybiony jest wniosek skargi dotyczący uchylenia zaskarżonej decyzji w części dotyczącej wymierzenia podatku od części nieruchomości o powierzchni [...] m2 i wymierzenie skarżącym zobowiązania w niższej kwocie. Tego rodzaju kompetencji reformatoryjnych, jakie przysługują organowi podatkowemu drugiej instancji, nie posiada bowiem sąd administracyjny. Z akt sprawy wynika nadto (zob. poz. 3), że A.S.(skarżący) posiada tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości oraz jest udziałowcem i prezesem zarządu Instytutu [...] Sp. z o. o. Posiada zatem stosowną wiedzę nie tylko jako osoba fizyczna posiadająca tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości, ale także jako udziałowiec oraz prezes zarządu osoby prawnej (dzierżawcy) korzystającej z przedmiotowego budynku na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Wątpliwości dotyczące prawidłowości doręczania poszczególnych pism przez organ I instancji nie mają wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy, gdyż bezsporne jest, że pisma te zostały doręczone skarżącym. Ewentualne uchybienia organu I instancji w tym zakresie nie miały wpływu na wynik sprawy, gdyż skarżący brał osobiście udział w postępowaniu, a w razie potrzeby jego interesów bronił profesjonalny pełnomocnik. W stosunku do skarżącej nie ma zaś żadnych wątpliwości co do prawidłowości doręczania jej pism przez organ I instancji. Odwołanie zostało wniesione w przewidzianym dla tej czynności terminie przez skarżącą osobiście i przez pełnomocnika skarżącego. Skarżący jako małżonkowie działali i działają w toku postępowania podatkowego oraz sądowego wspólnie i w porozumieniu, o czym świadczy pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego skarżącej do reprezentowania jego interesów przez sądem administracyjnym w niniejszej sprawie. Fakt, że organ I instancji nie reagował należycie na działania skarżących dotyczące okoliczności towarzyszących sposobowi ich udziału w postępowaniu podatkowym, zdaniem Sądu nie ma istotnego wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy. Wątpliwości w tym zakresie zostały bowiem rozwiane przez organ odwoławczy, który wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych odwołania. Zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącej oraz pełnomocnikowi skarżącego, czyli osobom, które pismem z [...] grudnia 2015 r. wniosły odwołanie od decyzji organu I instancji. Tym samym uznać należy, że decyzja Prezydenta z [...] grudnia 2015 r. ustalająca skarżącym zobowiązanie w podatku od nieruchomości weszła do obrotu prawnego. Dodać należy, że organy podatkowe orzekające w sprawie trafnie ustaliły wysokość zobowiązania

z tytułu podatku od nieruchomości przyjmując powierzchnię gruntu do jego wymiaru

na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów, a także uwzględniając dane wskazywane przez skarżącego w informacji (IN – 1) i w pisemnym oświadczeniu.

7. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 151 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji niniejszego wyroku, czyli oddalił skargę.