Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 661/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-10-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 24 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Lorych - Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. J. i S. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B.J. i S.J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia odmówić skarżącym przyznania prawa pomocy /-/M.Lorych-Olszanowska


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 843,00 zł B. J. i S. J. złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych ( zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi ). Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu postanowieniem z dnia 19 września 2007 roku sygn. III SA/Po 661/07 odmówił wnioskodawcom przyznania prawa pomocy. W przewidzianym ustawą terminie sprzeciw od postanowienia referendarza wnieśli skarżący. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), postanowienie przeciwko któremu wniesiono sprzeciw, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd, na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie jest związany ustaleniami dokonanymi przez referendarza sądowego.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym wymaga wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Na podstawie zgromadzonego w aktach sprawy materiału oraz nadesłanych na wezwanie Sądu dokumentów ustalono, że wnioskodawcy prowadzą odrębne gospodarstwa domowe uzyskując z tytułu świadczeń emerytalnych i umów o pracę dochód miesięczny w kwocie 2.277 zł ( S.J.) oraz 2.195 zł ( B.J.). Skarżąca pozostaje przy tym we wspólnym gospodarstwie domowych z córką M. Skarżący wyjaśnili, że w latach 1990-2007 prowadzili jako wspólnicy spółki A działalność gospodarczą pod nazwą [...]. Aktualnie po spółce A nie pozostał żaden majątek, który częściowo został zlikwidowany w postępowaniach egzekucyjnych prowadzonych przez Izbę Celną oraz Komornika Sądowego Rewir [...] przy Sądzie Rejonowym, a częściowo sprzedany córkom M. i A. J. w roku 2005.

Skarżący wyjaśnili, że prowadzona działalność nie przynosiła dochodów, a pochłaniała duże koszty. Z kserokopii nadesłanych zeznań podatkowych wynika jednak, że w roku 2005 spółka A uzyskała przychód w wysokości 800.817,96zł oraz poniosła koszty uzyskania przychodu w wysokości 667.256,52zł, osiągając zysk w kwocie 133.561,44zł, natomiast w roku 2006 przychód Spółki zamknął się kwotą 228.906,43zł, a koszty jego uzyskania wyniosły 241.003,43zł.

W oparciu o nadesłane dokumenty ustalono, że wnioskodawcy posiadają jeden czynny rachunek bankowy, na który w okresie od 8 stycznia 2007 roku do 31 lipca 2007 roku wpłynęły środki finansowe w wysokości 58.599,85 zł, czyli średnio miesięcznie kwota 8.371,40 zł. Z rachunku nie jest prowadzona egzekucja, a zgromadzonymi środkami dysponują skarżący. W konsekwencji, złożone przez B. J. i S. J. celem uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenia nie są wiarygodne i nie potwierdzają istnienia przesłanek przemawiających za uwzględnieniem ich wniosku, choćby w części.

Ponieważ skarżący posiadają stałe źródło dochodu i nie jest znana rzeczywista wysokość dochodów uzyskiwanych przez nich obecnie ( a to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z tego prawa ), w świetle przedstawionych okoliczności wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/M.Lorych-Olszanowska