Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 448/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 2 ust 1 pkt 11, art 3 ust 2
journal: Dz.U. 2009 nr 40 poz 326
law: Rozporządzenie MInistra Rolnictwa i Rozwoju Wsi  z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz  szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego
article: art 7 ust.2
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności na rok 2010 oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] roku do Biura Powiatu S,. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek Producenta Pana R K. o przyznanie płatności na rok 2010. We wniosku Producent wystąpił o przyznanie jednolitej płatności obszarowej do szesnastu działek rolnych znajdujących się na czternastu działkach ewidencyjnych o łącznej powierzchni [...] ha oraz o przyznanie uzupełniającej płatności obszarowej do dziewięciu działek rolnych o łącznej powierzchni [...] ha.

Decyzją z dnia [...] roku nr [...] Kierownika Biura Powiatu S. ARiMR przyznał Producentowi płatności na rok 2010 w wysokości [...] zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej.

W trakcie prowadzonego postępowania ustalono: powierzchnię zgłoszoną we wniosku do przyznania jednolitej płatności obszarowej: [...] ha, powierzchnię kwalifikująca się do przyznania pomocy: [...] ha. Płatność zatem wyniosła [...] ha x [...] zł (stawka jednolitej płatności obszarowej w 2010 r.) = [...] zł stosownie do art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust 3 ustawy z dnia 26.01.2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007 r. nr 35, poz. 217 ze zm.) w związku z art. 4 ustawy z dnia 17.02.2010 r. o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2010 nr 36 poz. 197).

Ponadto stwierdzono powierzchnię zgłoszoną we wniosku do przyznania uzupełniającej płatności obszarowej: [...] ha, powierzchnię kwalifikującą się do przyznania pomocy: [...] ha. Różnica procentowa (z uwagi na zgłoszenie do płatności uprawę ziemniaka) w powierzchni działek zgłoszonych we wniosku i stwierdzonych w czasie kontroli administracyjnej wyliczona według wzoru, powierzchnia deklarowana - powierzchnia stwierdzona wyniosła : [...] % zatem organ orzekł stosownie do art. 58, 57 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30.11.2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w związku z § 17 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9.03.2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326 ze zm.).

W odwołaniu od decyzji Kierownika Biura Powiatu S. ARiMR z dnia [...] roku, Pełnomocnik Producenta adwokat E. K. zarzucił naruszenie art. 73 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 poprzez niezastosowanie, pomimo złożenia wniosku o przyznanie płatności na rok 2010 zgodnego ze stanem faktycznym; naruszenie art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 poprzez błędną jego interpretację polegającą na uznaniu, iż w odniesieniu do danej grupy upraw obszar zadeklarowany przekracza obszar zatwierdzony, naruszenie art. 107 § k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji na czym polega kontrola administracyjna działki rolnej L, brak przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego mającego na celu weryfikację wniosku w zakresie art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, w związku z czym wniósł o zmianę decyzji w zakresie przyznania uzupełniającej płatności obszarowej albo o uchylenie ww. decyzji w zakresie odmowy uzupełniającej płatności obszarowej. Pełnomocnik Producenta wskazuje na zasadność zastosowania art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 wobec faktu, że złożony przez R. K. wniosek o przyznanie płatności na rok 2010 zawierał informacje zgodne ze stanem faktycznym, a dodał działkę L1, poinstruowany przez pracownika Biura Powiatowego ARiMR, iż działka rolna, na której uprawiane są ziemniaki przemysłowe również kwalifikuje się do uzyskania uzupełniającej płatności obszarowej. W opinii Pełnomocnika wyklucza to możliwość zastosowania art. 58 Rozporządzenia 1122/2209, bowiem wyklucza winę Producenta w nieprawidłowej deklaracji. Dodatkowo, jak wskazał Pełnomocnik Producenta organ wydający decyzje nie przeprowadził kontroli na miejscu, na co wskazywałyby brak zawiadomienia rolnika o jej przeprowadzeniu oraz o jej wynikach, a jedynie taka kontrola mogłaby dawać podstawę organowi do stwierdzenia innego obszaru grupy upraw niż zadeklarowana we wniosku. Natomiast podanie dodatkowo działki rolnej, która z uwagi na uprawiane na niej ziemniaki nie kwalifikuje się do otrzymania uzupełniającej płatności nie może być kwalifikowane jako zawyżenie obszaru upraw. Dodatkowo Pełnomocnik wskazuje na zasadność zastosowania art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, zgodnie z którym wniosek o przyznanie pomocy może być poprawiony w każdym momencie po jego złożeniu w przypadkach, gdy organ wykrył oczywiste błędy.

Po rozpatrzeniu zebranego materiału w sprawie, a także po analizie przedstawionych w odwołaniu zarzutów, organ drugiej instancji utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ wskazał na zasady dotyczące treści pojedynczego wniosku i przepisy je ustalające w tym na Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30.11.2009 r. (art. 12) oraz Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11.03.2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. nr 39, poz. 215 - § 3 ust. 2). Dalej organ wskazał, że postępowanie w sprawie przyznania płatności jest postępowaniem wszczynanym na wniosek Producenta i to on określa zakres swoich żądań, potwierdzając go swym podpisem pod wnioskiem. Podpisując wniosek Producent oświadczył w sekcji IX wniosku, że znane mu są zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objęte wnioskiem o przyznanie płatności. Producent posiadający pełną zdolność do czynności prawnych, podpisując wniosek złożył określone oświadczenie, które rodzi skutki prawne w sferze postępowania w sprawie przyznania płatności obszarowych, w związku z czym nie może powoływać się na brak winy przy nieprawidłowości związanej z wypełnianiem wniosku.

W opinii organu drugiej instancji brak jest możliwości oparcia rozstrzygnięcia o przepis art. 73 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30.11.2009 r., zgodnie z którym obniżek i wykluczeń, przewidzianych w rozdziałach I i II, nie stosuje się w przypadku gdy rolnik złożył wniosek zgodny ze stanem faktycznym lub gdy może wykazać, że nieprawidłowości nie wynikają z jego winy a z takim przypadkiem nie mamy do czynienia w przypadku zadeklarowania uprawy do uzupełniającej płatności obszarowej mimo, że zgodnie z przepisami nie kwalifikuje się ona do tej płatności stosownie do § 2 ust. 1 pkt 11 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9.03.2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, który nie pozostawia wątpliwości co do braku możliwości kwalifikacji uprawy ziemniaków do przyznania uzupełniającej płatności obszarowej.

Dalej organ podaje, że na podstawie art. 21 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30.11.2009 r., istnieje możliwość korekty oczywistych błędów wniosku o przyznanie pomocy w przypadku gdy właściwy organ wykrył oczywiste błędy i powołując się na wyrok z dnia 03.12.2008 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II GSK 466/08) wskazał, w ślad za poglądem tam zawartym że "przy (...) rozważaniu kwestii "oczywistości błędu" na gruncie składania wniosków pomocowych należy pominąć nawiązywanie do konstrukcji oczywistej omyłki występującej na gruncie k.p.a. i procedur sądowych. Oczywistość błędu kojarzona winna być z zachowaniami podyktowanymi bezwiednym wypełnianiem wniosku, sprawiającym, iż w swym całokształcie nie jest on sformułowany jednoznacznie, ale zawiera też elementy zmierzające do oparcia się przez wnioskodawcę na faktycznym stanie rzeczy w kwestii określenia działki rolnej. (..) Tam bowiem, gdzie pracownik organu administracji jest w stanie przyjmując wniosek wychwycić narzucającą się już na pierwszy rzut oka rozbieżność intencji wnioskodawcy zawartą we wniosku, winien on poinformować o tym składającego wniosek." Biorąc pod uwagę wskazane w tym wyroku zasady, organ stwierdził, że brak jest możliwości tak zakwalifikowania nieprawidłowości w deklarowaniu działki rolnej L1. Weryfikacja kwalifikowalności gruntów do przyznania płatności obszarowej w oparciu o oświadczenia Producenta zawarte we wniosku odbywa się na etapie kontroli administracyjnej, nie zaś na etapie przyjmowania wniosku, a dodatkowo biorąc pod uwagę, oświadczenie Producenta o znajomości zasad przyznawania płatności bezpośrednich, przepis § 2 ust. 1 pkt 11 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9.03.2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz zapisy szczegółowej instrukcji wypełniania wniosku na 2010 roku, z którą winien się zapoznać Producent nie można uznać, iż zachodzą przesłanki do zastosowania zarówno przepisu art. 21 jak i art. 73 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30.11.2009r., o co wnosi Pełnomocnik Producenta.

Organ uznał także brak możliwości prawnych uwzględnienia żądania Pełnomocnik Producenta, że jedynie w zakresie działki rolnej L1 powinna zostać wydana decyzja odmowna dotycząca uzupełniającej płatności obszarowej wskazując na art. 58 akapit drugi, art. 57 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30.11.2009 r. w związku z art. 17 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9.03.2009 r., zgodnie z którymi przyznanie rozpatruje się w odniesieniu do danej grupy upraw, nie zaś do konkretnych działek rolnych.

Zaskarżając do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w zakresie utrzymania w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. S. odmawiającej przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych, z powodu jej niezgodności z prawem a w szczególności naruszenia art. 73 ust. 1, 2 zdanie drugie w zw. z art. 58 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 Producent za pośrednictwem swojego pełnomocnika wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR i zasądzenie kosztów postępowania w sprawie na rzecz skarżącego.

Zdaniem skarżącego art. 73 ww. Rozporządzenia poza wypadkiem braku winy przewiduje również zaniechanie stosowania obniżek i wykluczeń i to w sytuacji z jaką mamy do czynienia w niniejszej sprawie gdy rolnik złożył wniosek zgodny ze stanem faktycznym. Wpisanie działki L1 do wniosku o płatności zdaniem skarżącego, można uznać za niezgodne ze stanem prawnym (brak płatności do uprawy ziemniaka) a nie ze stanem faktycznym. Wniosek zawierał zgodne ze stanem faktycznym informacje o działce L1. Zgodność wynika z materiału dowodowego w sprawie i nie wymaga badania przez organ z urzędu. Zatem wobec mylnego wskazania we wniosku dodatkowej grupy upraw ale zgodnego ze stanem faktycznym, organ winien przyznać uzupełniającą płatność obszarową w zakresie zakwalifikowanym przez organ tj. do [...] ha.

W odpowiedzi na skargę odnosząc się do je zarzutów z uzasadnieniem jak w rozstrzygnięciu Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji. Oznacza to, że sądowa kontrola ostatecznej decyzji administracyjnej polega na badaniu jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 134 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Konsekwencją sprawowanej przez Sąd funkcji kontrolnej w przypadku stwierdzenia w wyniku tej kontroli, że zaskarżona decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnymi, Sąd decyzję taką eliminuje z obrotu prawnego poprzez jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności - w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia ( art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) i to w sytuacji gdy naruszenie prawa materialnego, miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie przepisów postępowania, mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub mogło prowadzić do wznowienia postępowania.

Z tak pojmowanym naruszeniem przepisów nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Stan faktyczny sprawy jest bezsporny – skarżący złożył wniosek o przyznanie na 2010 r. uzupełniającej płatności obszarowej do dziewięciu działek rolnych o łącznej pow. [...] ha. We wniosku Producent wykazał działkę na której prowadzona jest uprawa ziemniaka przemysłowego.

Zdaniem organu wyklucza to możliwość przyznania płatności stosownie do § 2 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 40, poz. 326 ze zm.). Producent takiego stanu rzeczy nie kwestionuje.

Spór w istocie dotyczy prawa tj. zastosowania w niniejszych okolicznościach sankcji z art. 58 akapit drugi Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 40, poz. 326 ze zm.), w tym zachodzenia przesłanek do zastosowania przepisu art. 73 tego Rozporządzenia Komisji (WE).

Wskazać należy, że zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tj. Dz.U. Nr 170, z 2008 r., poz. 1051 ze zm.) postępowanie w sprawie przyznania płatności jest postępowaniem wszczynanym na wniosek Producenta. Wymagania wniosku określone zostały w art. 12 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. oraz § 3 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 39, poz. 215). Zakres przyznania płatności uzupełniającej wynika z obowiązujących przepisów w tym § 2 pkt 11 Rozporządzenia z dnia 9 marca 2009 r. w tym wykluczenie płatność uzupełniającej do uprawy ziemniaka, ponadto z instrukcji szczegółowej wypełniania wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt oraz płatności rolno środowiskowej na 2010 r. Ponadto wypełniając wniosek Skarżący w sekcji IX wniosku podpisując ten wniosek oświadczył, że znane są mu zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętej wnioskiem.

Zgodnie z art. 7 ust. 1a ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o których mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 11 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. płatnością uzupełniającą do powierzchni upraw są objęte rośliny okopowe pastewne z wyjątkiem uprawy ziemniaka pastewnego w plonie głównym.

W niniejszej sprawie w trakcie kontroli administracyjnej wniosku, dla działki rolnej L1 zadeklarowanej na działce ewidencyjnej nr[...] obręb T., organ stwierdził zadeklarowanie do płatności uzupełniającej rośliny ziemniaka, co powoduje, że z niekwestionowanym przez skarżącego brzmieniem § 2 Rozporządzenia z dnia 9 marca 2009 r., do uprawy ziemniaka nie przysługuje uzupełniająca płatność podstawowa. Zasadnie zatem organ wykluczył z płatności działkę rolną L1 uznając wniosek skarżącego za nieprawidłowy.

Stosownie do art. 12 pkt 4 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 producent wprowadza poprawki w formularzu wniosku jeśli nastąpiły jakiekolwiek zmiany (w zakresie informacji wykazanych we wniosku) lub do art. 21 gdy właściwy organ wykrył oczywiste błędy (oczywistość błędu kojarzona winna być z zachowaniem podyktowanym bezwiednym wypełnieniem wniosku, sprawiającym, że w swym całokształcie nie jest on sformułowany jednoznacznie - rozbieżność intencji, ale zawiera też elementy zmierzające do oparcia się przez wnioskodawcę na faktycznym stanie rzeczy w kwestii określenia działki rolnej – vide wyrok NSA sygn. akt II GSK 466/08). W niniejszej sprawie jednak z taką sytuacją nie mamy do czynienia. Nie budzi wątpliwości w świetle okoliczności niniejszej sprawy, że Skarżący nie naniósł poprawek we wniosku a charakter nieprawidłowości nie może być traktowany jako oczywisty błąd wniosku, który może być kojarzony jako rozbieżność intencji wynikającej z treści wniosku a wynikająca z różnych zapisów co do określonego żądania tak we wniosku jak i jego załącznikach. Nie budzi wątpliwości w realiach niniejszej sprawy, że intencja strony wynikająca z wniosku o przyznanie płatności nie była rozbieżna ale jasna – Producent zadeklarował do płatności działkę oznaczona L1 na której uprawiał ziemniaki.

Nie budzi także wątpliwości, że płatności udzielane są po weryfikacji kwalifikowalności warunków do przyznania pomocy a ta weryfikacja stosownie do art. 28 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 w zw. z art. 20 Rozporządzenia Rady (WE) 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. odbywa się w trakcie kontroli administracyjnej. Oczywiście podzielić należy pogląd wyrażony przez NSA w wyroku z dnia 3 grudnia 2008 r. sygn. akt II GSK 466/08, że "...tam bowiem, gdzie pracownik organu administracji jest w stanie przyjmując wniosek wychwycić narzucającą się już na pierwszy rzut oka rozbieżność intencji wnioskodawcy zawartą we wniosku, winien on poinformować o tym składającego wniosek. Ograniczenie się zaś do wyciągnięcia konsekwencji w wyniku kontroli wniosków w późniejszym okresie nie daje się pogodzić z potrzebą uwzględnienia przy załatwianiu spraw słusznego interesu obywateli, szczególnie osób nieporadnych." – lecz podkreślić należy, ze bezspornie pogląd ten dotyczy sytuacji gdy występują rozbieżności w treści samego wniosku bądź wniosku i jego załącznikach, a z takim przypadkiem nie mamy do czynienia w odniesieniu do wniosku R. K..

Zatem uznając ustalenia dokonane przez organ w trakcie kontroli administracyjnej w zakresie kwalifikowalności gruntów do płatności uzupełniającej za prawidłowe a wniosek skarżącego za nieprawidłowy, uzasadnionym było jak uczynił to organ zastosowanie konsekwencji wynikających z art. 58 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, zgodnie z którym jeśli w odniesieniu do danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, przekracza obszar zatwierdzony, to stosownie do art. 57 tego rozporządzenia wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego w zależności od stwierdzonej różnicy a w przypadku gdy ta różnica przekracza 20 % zatwierdzonego obszaru w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej (art. 58 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 w zw. z § 17 Rozporządzenia z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą).

Jeśli zaś obszar zadeklarowany w pojedynczym wniosku przekracza obszar zatwierdzony dla danej grupy upraw, stosownie do art. 57 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 pozostaje to bez uszczerbku dla obniżek lub wykluczeń.

Nie ulega wątpliwości, że skarżący zgłosił do wniosku o przyznanie uzupełniającej płatności obszarowej [...] ha, organ stwierdził powierzchnię kwalifikującą się do przyznania pomocy [...] ha, zatem różnica procentowa w powierzchni działek zgłoszonych we wniosku i stwierdzonych w czasie kontroli administracyjnej wynosi [...] %. Stosownie zatem do brzmienia przepisu art. 58 akapit drugi Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 jeśli różnica przekracza 20% zatwierdzonego obszaru, płatności nie przyznaje się a w zw. z § 17 Rozporządzenia z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą (...) skoro płatności przyznaje się do danej grupy upraw a nie do działek, zatem uzasadnionym i mającym oparcie w obowiązujących przepisach jest stanowisko organu, że brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji odmownej dotyczącej uzupełniającej płatności obszarowej wyłącznie do działki rolnej L1.

Zasadność odmowy przyznania płatności uzupełniającej należy podzielić mając na uwadze stwierdzone nieprawidłowości wniosku o przyznanie płatności i takiego rodzaju nieprawidłowości, w konsekwencji brak podstaw do zastosowania wyjątku od stosowania zmniejszeń i wykluczeń o których mowa w art. 73 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009.

Przypomnieć należy, że zgodnie z ust.1 art. 73 ww Rozporządzenia zmniejszeń i wykluczeń nie stosuje się w przypadku gdy rolnik złożył wniosek zgodny ze stanem faktycznym lub gdy może wykazać, że nieprawidłowości nie wynikają z jego winy; zaś stosownie do ust. 2 w odniesieniu do tych części wniosku o przyznanie pomocy, co do których rolnik informował właściwy organ na piśmie o nieprawidłowościach wniosku lub o dezaktualizacji, do czasu powiadomienia przez organ o zamiarze przeprowadzenia kontroli lub o nieprawidłowościach wniosku. Podanie zmienionych informacji przez rolnika powoduje dostosowanie wniosku do faktycznej sytuacji.

Nie może budzić wątpliwości, że przepis art. 73 ww Rozporządzenia będzie miał zastosowanie w sytuacji stwierdzonych nieprawidłowości, o których mowa w rozdziałach I i II tytułu IV w stosunku do wniosku. Zmniejszenia i wykluczenia bowiem do których odwołuje się art. 73, zawarte odpowiednio poczynając od art. 55 do 62 stosowane są w przypadku stwierdzonych nieprawidłowości (błędami, omyłkami). Za takim kierunkiem rozumienia i stosowania przepisu art. 73 ww Rozporządzenia przemawiają również wskazania zawarte w preambule do tego rozporządzenia - np. w pkt 75, 90, 93, 94.

Zgodzić się zatem należy z organem, że uwzględnienie we wniosku o przyznanie płatności uzupełniającej działki L1 na której uprawiane były ziemniaki nie mogą być uznane za te okoliczności (wyłączające sankcje), o których mowa w art. 73 ww Rozporządzenia z uwagi na to, że te kojarzone są przez ustawodawcę z błędami wniosku w ich całokształcie, przy czym brak jednoznaczności sformułowania żądania wniosku o płatności zawiera jednak elementy zmierzające do oparcia się przez wnioskodawcę na faktycznym stanie rzeczy w kwestii określenia działki rolnej – a w niniejszej sprawie, Producent wykazał do płatności działkę i uprawy wyłączone z płatności, zatem w żadnym elemencie nie zmierza do oparcia się na faktycznym stanie rzeczy w kwestii określenia działki ale do uprawy co do której płatność nie przysługuje. Nie można też uznać jak zasadnie wskazuje organ, że mamy do czynienia z nieprawidłowościami za które rolnik nie ponosi odpowiedzialności, jeśli zważyć na istniejący po Jego stronie obowiązek znajomości przepisów odnośnie płatności poświadczany w treści wniosku w sekcji IX.

Mając powyższe na uwadze, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zarzuty skargi są niezasadne, Sąd - na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę oddalił.