Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 10/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3. art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność Burmistrza Gminy w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 20 lutego 2012 roku do Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Stowarzyszenia [...] na bezczynność Burmistrza Gminy w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Przesłana skarga stanowiła kserokopię, tj. zawierała mechanicznie odtworzone podpisy S.O. – Prezes Stowarzyszenia oraz K.T. – J. – Skarbnik Stowarzyszenia.

Na podstawie zarządzenia z dnia 27 lutego 2012 r. strona skarżąca – Stowarzyszenie [...] została wezwana do usunięcie braku formalnego poprzez własnoręczne podpisanie skargi przez osobę lub osoby upoważnione do reprezentowania skarżącego Stowarzyszenia. W celu wykonania zarządzenia, Sąd wraz z wezwaniem doręczył kserokopię skargi.

Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 lutego 2012 r. skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193). Jednocześnie stronę pouczono, iż nieziszczenie tej opłaty sądowej w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, skutkować będzie odrzuceniem skargi .

Powyższe wezwania zostały przesłane jedną przesyłką poleconą nr [...], którą doręczono w dniu 9 marca 2012 r.

Na podstawie zarządzenia z dnia 27 lutego 2012 r. Sąd wezwał także organ do nadesłania załączonych do skargi załączników, o ile zostały one przesłane do organu wraz z wniesioną skargą.

W dniu 15 marca 2012 r. organ przesłał załączone do skargi dokumenty: kopię wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz Statut Stowarzyszenia, a także wydruk z poczty elektronicznej Stowarzyszenia potwierdzający złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej i pismo z dnia [...] stycznia 2012 r.

Natomiast w dniu 16 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęło pismo z dnia [...] marca 2012 r. Stowarzyszenia [...], zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi na bezczynność Burmistrza Gminy z dnia [...] stycznia 2012 r. Stowarzyszenie wyjaśniło, iż organ przesłał żądaną informację, tym samym skarga w tym zakresie stała się bezprzedmiotowa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy wskazać, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest zawsze obligatoryjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W tym zakresie sąd bada m. in. czy wniesiona skarga spełnia określone przez przepisy ustawy wymogi formalne pisma procesowego. I tak zgodnie z art. 57 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej jako "p.p.s.a.") skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl natomiast art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Z kolei przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a).

Oznacza to, iż wnosząc skargę w imieniu stowarzyszenia, które na mocy art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. nr 79 poz. 855 ze zm.) podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, i stosownie do treści art. 17 ust. 1 tej ustawy, z chwilą wpisu do tego rejestru uzyskuje osobowość prawną i może rozpocząć działalność, skarga powinna być podpisana przez przedstawicieli organu tego stowarzyszenia, uprawnionych do reprezentacji tej jednostki – zarząd ( art. 11 ust. 3 ustawy), lub inną osobę należycie umocowaną do jej reprezentowania. Jednocześnie osoby takie zobowiązane są wykazać swoje umocowanie do reprezentacji stowarzyszenia stosownym dokumentem, np. aktualnym na moment wniesienia skargi wypisem z KRS. W odniesieniu do podmiotów podlegających obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego dokumentem poświadczającym uprawnienie do działania w ich imieniu jest aktualny odpis z tego rejestru. Podlega on badaniu w zakresie składu osobowego organu zarządzającego, sposobu reprezentacji oraz daty wydania (tak też: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. prof. dr hab. Roman Hauser, red. prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski, Wydawnictwo: C.H.Beck: 2011, wydanie: 1, System Informacji Prawnej – Legalis).

Stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest Stowarzyszenie [...]. Jak wynika z kopi przedłożonych przez stronę dokumentów, jest to stowarzyszenie, które podlega wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego.

W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że wniesiona przez stronę skarga jest jedynie niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kopią, nieopatrzoną własnoręcznymi podpisami osób uprawnionych do reprezentacji strony. Tym samym w sposób oczywisty, wniesiona skarga uchybia wymogom formalnym określonym przez art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Po mimo wezwania przez Sąd do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi poprzez podpisanie jej przez osobę lub osoby uprawnione do reprezentacji Stowarzyszenia, Skarżący nie uzupełnił braków w wyznaczonym terminie. Wskazana okoliczność, stanowi podstawę odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd zobligowany jest odrzucić skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.

Nadto do skargi nie załączono oryginałów (ani nawet odpisów) dokumentów określających zasady reprezentacji Stowarzyszenia. Stowarzyszenie do skargi złączyło jedynie kserokopię odpisu Krajowego Rejestru Sądowego, która nie może stanowić dowodu w sprawie (art. 47 § 2 p.p.s.a.). Ponadto wskazany dokument przedstawia stan prawny Stowarzyszenia na dzień 8 listopada 2011 r., a zatem nie mógłby stanowić dowodu potwierdzającego umocowanie w/w osób do wniesienia skargi w imieniu skarżącego w dniu [...] lutego 2012 r.

Z kolei w dniu 16 marca 2012 r. do tut. Sądu wpłynęło oświadczenie Stowarzyszenia, podpisane przez S.O. oraz K.T. – J., o cofnięciu skargi. Jednakże wobec okoliczności, iż w/w skarga nie została wniesiona skutecznie, bowiem obarczona jest brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie jej biegu zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona nie może skutecznie złożyć oświadczenia, w przedmiocie jej cofnięcia. Ponadto w/w osoby podpisane pod oświadczeniem złożonym w imieniu strony skarżącej, nie wykazały swojego umocowania do reprezentowania jej.

Wobec jednak niedopuszczalności wniesionej skargi, Sąd uznał za bezzasadne wzywanie strony o uzupełnienie także wskazanego wyżej braku formalnego wniesionej skargi oraz oświadczenia o jej cofnięciu. W stwierdzonym stanie faktycznym i prawnym, niezasadnym byłoby wzywanie strony do uzupełnienia tego braku, skoro bowiem zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., prowadziłoby to do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania sądowoadministracyjnego oraz wiązałoby się prokurowaniem zarówno po stronie skarżących jak i Skarbu Państwa kosztów związanych z kolejnymi czynnościami sądowymi w tym zakresie.

Nadto wskazać należy, iż po mimo wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zakreślony przez sąd siedmiodniowy termin jego uiszczenia upłynął bezskutecznie. Tymczasem stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powyższego wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.

W związku z powyższym, skoro strona skarżąca będąc prawidłowo wezwana, nie uiściła wpisu od skargi, należało ją odrzucić także na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Z tego powodu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r. poz. 270) orzekł Sąd jak w sentencji postanowienia.