Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 825/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2019-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 56 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1314
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Joanna Brzezińska asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant starszy sekretarz sądowy Krystyna Witt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi M. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru [...] w B. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] listopada 2016 r., znak: [...] DS Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 oraz art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego, nakazał skarżącej M. J. jako właścicielce części budynku gospodarczego pozostałej po samowolnej rozbiórce, usytuowanego na działce nr [...] przy granicy z działką o nr ewid.[...] położonej w miejscowości C., gm. B. B. , wykonanie w terminie do dnia [...] lipca 2017 r. niezbędnych robót budowlanych celem usunięcia potencjalnego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia, w tym między innymi:

. dokonania rozbiórki ściany tymczasowej szczytowej budynku przy granicy z działką nr ewid.[...],

. wykonanie rozbiórki części budynku w zakresie dachu, stropu, ścian traktu podłużnych na długości 4,80m (do pierwszej ściany poprzecznej traktu), wykonanie ściany szczytowej gazobetonowej gr. 24 cm,

. zastąpienie części istniejącego stropu drewnianego nowymi elementami z oparciem na ścianie,

. wykonanie ogniomuru z obróbkami blacharskimi w nowym miejscu,

. naprawa lub zastąpienie zarwanego dachu z uszkodzonymi łatami,

. wymiana pokrycia dachowego z eternitu na blachodachówkę.

Do czasu zakończenia prac remontowych, naprawczych, zakazano użytkowania części budynku gospodarczego, w której będą prowadzone przedmiotowe roboty budowlane.

W wyniku wniesionego odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z [...] grudnia 2016 r., znak: [...]. 2016.AK3, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Decyzja organu II instancji została zaskarżona przez M. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który prawomocnym wyrokiem z [...] maja 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 301/17, oddalił skargę.

W związku z niewykonaniem przez zobowiązaną ciążącego na niej obowiązku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wszczął postępowanie egzekucyjne doręczając zobowiązanej odpis tytułu wykonawczego TW-2, nr [...] z [...] września 2018 r., a także wydał postanowienie o zastosowaniu wobec skarżącej środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia w wysokości [...] zł (po wcześniej uchylonych postanowieniach organu I instancji z [...] września 2018 r. i z [...] listopada 2018 r.).

Na ww. postanowienie z dnia [...] marca 2019 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, skarżąca złożyła zażalenie, podnosząc w nim m.in., kwestie wysokości nałożonej grzywny w celu przymuszenia oraz jej zasadności, a także wniosła o wstrzymanie, zawieszenie postępowania egzekucyjnego z uwagi na równolegle toczące się postępowania prokuratorsko-sądowe dotyczące nieprawidłowego postępowania nadzoru budowlanego.

Rozpatrując powyższe zażalenie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z [...] marca 2019 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, natomiast ustosunkowując się do zawartego w zażaleniu wniosku zobowiązanej o wstrzymanie, bądź zawieszenie postępowania egzekucyjnego organ wyjaśnił, iż nie znalazł przyczyny uzasadniającej wstrzymanie postępowania, wskazując jednocześnie iż w kwestii rozpatrzenia wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego właściwym jest organ I instancji.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r., znak: [...] FM wezwał skarżącą o dokładne sprecyzowanie wniosku w celu ustalenia wniesionego żądania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organu skarżąca wyjaśniła, iż jej wniosek dotyczy dokonania przez organ restytucji postępowania i zawieszenia postępowania.

W związku z powyższym rozpatrując ów wniosek, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 56 § 3 w związku z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz.1314 z późn. zm., zwanej w skrócie "u.p.e.a.") w dniu [...] maja 2019 r. wydał postanowienie znak: [...] FM, którym odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

Według organu rozpatrującego złożony wniosek, przesłanki wymienione w art. 56 § 1 u.p.e.a. nie zostały spełnione, ponieważ wykonalność decyzji egzekwowanej nie została wstrzymana, nie został również odroczony termin jej wykonania (prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy z 31 maja 2017 r., sygn. akt. II SA/Bd 301/17), zobowiązana jest osoba żyjącą, nie utraciła zdolności do czynności prawnych w trakcie postępowania egzekucyjnego, przy równoczesnym braku ustanowionego przez sąd cywilny w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego przedstawiciela ustawowego. Nie wystąpiły inne przesłanki wynikające wprost w ustawach, a zobowiązana nie prowadzi działalności gospodarczej. Organ I instancji zwrócił uwagę, że nie mamy tu do czynienia z postępowaniem egzekucyjnym skierowanym do majątku wchodzącego w skład masy upadłości art. 146 ust. 1 Prawa upadłościowego, nie ma zastosowania także art. 159 ust. 2 Prawa bankowego, czy art. 259 ust. 1, art. 278 ust. 1, art. 312 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego, a przepisy zawarte w Kodeksie postępowania administracyjnego nie wskazują wprost przesłanek do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Nie można też w niniejszym przypadku mówić o wniosku wierzyciela o zawieszenie postępowania, którym to wierzycielem jest jednocześnie organ egzekucyjny.

Wskazano, że skarżąca nie przywołała żadnego przepisu szczególnego, który dotyczyłby podstawy do zawieszenia postępowania, a powoływane postępowania prowadzone przez inne organy państwa na podstawie przepisów prawa, które nie wskazują wprost przesłanek do zawieszenia postępowania, nie mogą stanowić podstawy do jego zawieszenia.

We wniesionym na powyższe postanowienie zażaleniu skarżąca podniosła, iż organ rozpoznając wniosek nie uwzględnił jej argumentacji dotyczącej wystąpienia w sprawie szczególnie uzasadnionego przypadku, aby dokonać zawieszenia postępowania oraz wstrzymania egzekucji.

Zdaniem skarżącej organ nie tylko zaniechał nadania biegu wnioskowi w zakresie wstrzymania postępowania egzekucyjnego, który to wniosek miał również bezpośredni wpływ na rozpoznanie wniosku o zawieszenie postępowania, ale również posiadając wiedzę, że toczą się postępowania przed różnymi instytucjami w celu przywrócenia właściwych granic jej nieruchomości, nie podjął czynności, aby tą kwestię wyjaśnić, chociażby korzystając z instytucji wezwania celem uzupełnienia wniosku o brakujące dokumenty wskazujące na fakty podnoszone we wniosku. Takie podejście organu, w ocenie skarżącej w sposób oczywisty narusza podstawowe zasady postępowania i nie pogłębia zaufania do organu, który zaniechał czynności, aby właściwie rozpoznać sprawę.

Ponadto strona zaznaczyła, że wykonanie decyzji z [...] listopada 2016 r. będzie się wiązało z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, a nawet spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ wykonanie daleko idących nałożonych przez organ zobowiązań, w tym o dalszej rozbiórce budynku, bezpowrotnie pozbawi skarżącą jeszcze większej części budynku, bez możliwości późniejszego jego odbudowania w pierwotnym zakresie.

Rozpatrując powyższe zażalenie K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] lipca 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W ocenie organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego w administracji, prowadzonego wobec skarżącej - zobowiązanej do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2016 r., znak: [...] DS.

Wskazano, że organ egzekucyjny I instancji prawidłowo ocenił, iż w warunkach niniejszej sprawy, nie zaistniały przesłanki wskazane w art. 56 § 1 u.p.e.a., obligujące organ do zawieszenia postępowania. W sprawie nie doszło bowiem do wstrzymania wykonania decyzji rozbiórkowej (tj. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2016 r., znak: [...] DS), nie został również odroczony termin jej wykonania, ani też z inicjatywą zawieszenia postępowania nie wystąpił organ I instancji jako wierzyciel. Ponadto, organ nie powziął informacji o utracie przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego, jak również nie wystąpiła przesłanka wynikająca z art. 56 § 1 pkt 2 ww. ustawy, tj. śmierć zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego.

Podniesiona w złożonym wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego okoliczność, iż równolegle toczą się postępowania w szczególności w zakresie przywrócenia właściwego przebiegu granicy nieruchomości skarżącej i odzyskania części nieruchomości przez skarżącą – w ocenie organu odwoławczego nie mieści się w żadnej z przesłanek wskazanych w ww. przepisie art. 56 ust. 1 u.p.e.a..

W związku z powyższym, zdaniem organu II instancji nie doszło do naruszenia art. 7 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, które zobowiązują organ administracji publicznej do zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, natomiast podniesiony w zażaleniu zarzut załatwienia sprawy z pominięciem interesu społecznego i słusznego interesu obywatela jest bezpodstawny, gdyż organy nadzoru budowlanego jako organy administracji publicznej prowadzą postępowania administracyjne w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, zatem jeżeli ustawodawca ściśle określił sposób działania organów w konkretnych przypadkach, organ nie może podejmować działań wedle swojego uznania. W niniejszej sprawie, przesłanki warunkujące zawieszenie postępowania zostały ściśle określone w art. 56 u.p.e.a., natomiast "szczególnie uzasadniony przypadek" nie znajduje się w katalogu przesłanek określonych w ww. przepisie.

Ponadto K. - P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że poruszane przez skarżącą kwestie dotyczące merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a mianowicie "błędne zobowiązania decyzji z dnia [...].11.2016r." były przedmiotem rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, który wyrokiem z [...] maja 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 301/17. oddalił skargę M. J., a wyrok stał się prawomocny. Nadto, mimo upływu terminu do wykonania wskazanego decyzją z [...] listopada 2016 r. obowiązku, a także uprawomocnienia się wyroku, skarżąca nie wykonała nałożonego na nią obowiązku wykonania nakazanych robót budowlanych dotyczących budynku gospodarczego, usytuowanego na terenie działki [...] Zatem, niewykonanie powyższego obowiązku, obligowało organ nadzoru budowlanego I instancji do dalszego prowadzenia postępowania na podstawie przepisów u.p.e.a. w celu jego wyegzekwowania.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż organ I instancji rozpatrując wniosek, pominął żądanie wstrzymania egzekucji, organ odwoławczy wyjaśnił, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w celu dokładnego ustalenia zakresu wniesionego wniosku, pismem z [...] kwietnia 2019 r. wezwał skarżącą do sprecyzowania swojego żądania. Udzielając odpowiedzi skarżąca nie wskazała, iż wniosek poza żądaniem zawieszenia postępowania egzekucyjnego dotyczy również żądania wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Nie mniej organ odwoławczy wyjaśnił, co uprzednio wskazano w postanowieniu organu II instancji z dnia [...] kwietnia 2019 r., iż zgodnie z art. 17 § 2 u.p.e.a. wniesienie zażalenia nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ odwoławczy może jednak w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zażalenia, jednak w niniejszej sprawie, nie znaleziono przyczyny, uzasadniającej wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia wniesionego zażalenia.

W skardze do Sądu M. J. wniosła o:

- dokonanie samokontroli poprzez zmianę zaskarżonego postanowienia uwzględniając wnioski skarżącej;

- uchylenie zaskarżonego postanowienia, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;

- wstrzymanie, zawieszenie postępowania egzekucyjnego toczącego się wobec skarżącej;

Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła:

1. naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 23 § 6 u.p.e.a. poprzez brak stosownego uzasadnienia, dlaczego organ nie zastosował tego przepisu mimo wystąpienia okoliczności umożliwiających organowi sprawującemu nadzór wstrzymać z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ. Wydając postanowienie bez należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego przy jednoczesnym pominięciu postępowania dowodowego a tym samym brak wskazania faktów które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Jednocześnie nie podając i nie wyjaśniając dlaczego nie zastosował przywołanego przepisu prawa mimo takiego uprawnienia i dodatkowo wniosku skarżącej;

2. naruszenie art. 7, 77, 80 k.p.a. przez niezebranie pełnego materiału dowodowego a także niedokonanie weryfikacji już istniejących mimo stosownego wniosku skarżącej oraz pominięciu w ocenie już istniejących dowodów szeregu istotnych okoliczności oraz na ich jednostronnej i wybiórczej analizie;

3. naruszenie art. 8 k.p.a. przejawiające się utratą zaufania skarżącej do organów administracji poprzez stronnicze i niezgodne z prawem działanie organu na szkodę skarżącej.

W uzasadnieniu skargi jej autorka podniosła, że "organ sprawujący nadzór mimo wyraźnego brzmienia art 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, mając uprawnienie do uwzględnienia wniosku skarżącej o wstrzymanie, czy też zawieszenie postępowania egzekucyjnego, w ogóle nie odniósł się i nie wyjaśnił dlaczego nie zastosował rzeczonego przepisu, mimo wystąpienia okoliczności umożliwiających organowi sprawującemu nadzór wstrzymać z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ".

Skarżąca zarzuciła też, że z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, iż organ zataił przed skarżącą, że przysługuje jej uprawnienie oparte na art. 23 § 6 u.p.e.a.; nie uzasadnił tej okoliczności, a nawet nie przytoczył przywołanego przepisu prawa.

Ponownie skarżąca zwróciła uwagę, że w jej sprawie wystąpiły szczególnie uzasadnione okoliczności, bowiem sprawą zainteresował się Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny, co jej zdaniem winno skutkować wstrzymaniem z urzędu na czas określony czynności egzekucyjnych.

Skarżąca podniosła również, że nawet abstrahując od błędnego twierdzenia organu, że nie artykułowała wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego (choć taki wniosek był również stawiany, lecz jedynie nie powtórzony przez skarżącą w kolejnym piśmie do organu), to jej zdaniem przywołany powyżej przepis prawa wyraźnie przewiduje, że organ może działać z urzędu, a nie na wniosek, czego organ zaniechał i nawet tego nie uzasadnił, co zdaniem skarżącej potwierdza stawiane zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za niezasadną, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2018 r., poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 t.j. ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego aktu (decyzji lub postanowienia) podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podkreślić przy tym należy, że w świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt FSK 2326/04, LEX nr 173127).

Sprawa niniejsza dotyczy skargi na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, natomiast spór w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w zaistniałym stanie faktycznym wystąpiły przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącej - zobowiązanej do wykonania obowiązku wykonania nakazanych robót budowlanych dotyczących budynku gospodarczego, usytuowanego na terenie działki [...] w miejscowości C. wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] listopada 2016 r., znak: [...] DS.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia [...] czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm., zwanej w skrócie "u.p.e.a."), w zw. z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017, poz. 1257, zwanej dalej "k.p.a.").

Sąd wskazuje, że instytucja zawieszenia postępowania egzekucyjnego uregulowana została w art. 56 § 1 u.p.e.a., który stanowi, że postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części:

1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku

albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej;

2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany

z osobą zmarłego;

3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego;

4) na żądanie wierzyciela;

5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego (art. 56 § 3 u.p.e.a.), zaś na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia tego postępowania służy zażalenie (art. 56 § 4 u.p.e.a.).

Interpretacja art. 56 § 1 u.p.e.a. pozwala jednoznacznie stwierdzić, iż wylicza on w sposób enumeratywny okoliczności zawieszenia postępowania egzekucyjnego i wyczerpująco reguluje omawianą instytucję prawa. Organ egzekucyjny jest przy tym związany treścią tej normy prawa, co oznacza, że nie pozostawia ona swobody wyboru co do zawieszenia, czy odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Jeżeli zachodzi którakolwiek ze wskazanych wyżej przesłanek, to organ egzekucyjny ma obowiązek zawieszenia postępowania. Z drugiej zaś strony w razie niewystąpienia żadnej z powyższych wskazanych w art. 56 u.p.e.a. przyczyn zawieszenia postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny nie może zawiesić postępowania.

Jednocześnie art. 56 § 1 u.p.e.a., wymienia przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego, nie pozostawiając organowi egzekucyjnemu swobody wyboru co do zawieszenia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 1996 r., sygn. akt I SA/Lu 339/96 LEX nr 29731 oraz patrz R. Hauser, Z. Leoński "Postępowanie egzekucyjne w administracji - Komentarz 2003", Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2003, str. 140). Sama ocena, czy istniały podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, powinna nastąpić według stanu rzeczy z chwili rozpatrywania przez organ egzekucyjny (por. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 1997 r., sygn. akt I SA/Gd 1526/96, LEX nr 31564).

Z treści ww. przepisu wynika, że u.p.e.a. nie przewiduje zawieszenia postępowania egzekucyjnego na wniosek zobowiązanego (dłużnika). Z tego względu przyjmuje się, że wniosek zobowiązanego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, nie stanowi oświadczenia woli składanego w celu doprowadzenia do czasowego przerwania stosowania środków egzekucyjnych, ale oświadczenie wiedzy dotyczące istnienia podstaw do zawieszenia postępowania, które stanowi podstawę do podjęcia przez organ egzekucyjny działań z urzędu. Organ egzekucyjny przeprowadza postępowanie wyjaśniające i w przypadku stwierdzenia jednej z podstaw do zawieszenia postępowania wydaje postanowienie o zawieszeniu postępowania (Przybysz Piotr, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2011r.).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca zażądała zawieszenia postępowania egzekucyjnego pierwotnie z uwagi na okoliczność, iż równolegle toczą się postępowania w szczególności w zakresie przywrócenia właściwego przebiegu granicy nieruchomości skarżącej i odzyskania części nieruchomości przez skarżącą. Jak słusznie wskazują orzekające w sprawie organy egzekucyjne I i II instancji, tak sformułowana przyczyna nie mieści się w żadnej z przesłanek wskazanych w ww. przepisie art. 56 § 1 u.p.e.a., dlatego zasadnie odmówiono zawieszenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Zdaniem sądu, podnoszona przez skarżącą okoliczność, iż równolegle toczą się zainicjowane przez nią postępowania; w szczególności w zakresie przywrócenia właściwego przebiegu granicy nieruchomości skarżącej i odzyskania części nieruchomości przez skarżącą - nie rodzi skutków przesądzających o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego, bowiem przesłanki do jego zawieszenia enumeratywnie wymienione w art. 56 u.p.e.a nie przewidują takiej sytuacji. Nie zaistniały również pozostałe przesłanki obligujące organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania, szczegółowo rozważone przez orzekające w sprawie organy: nie doszło bowiem do wstrzymania wykonania decyzji rozbiórkowej (tj. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2016 r.), nie został również odroczony termin jej wykonania, ani też z inicjatywą zawieszenia postępowania nie wystąpił organ I instancji jako wierzyciel. Ponadto, organ nie powziął informacji o utracie przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego, jak również nie wystąpiła przesłanka wynikająca z art. 56 § 1 pkt 2 u.p.e.a., tj. śmierć zobowiązanego.

Ponadto podkreślić należy, że punkt 5 art. 56 § 1 u.p.e.a. dopuszcza możliwość zawieszenia postępowania egzekucyjnego "w innych przypadkach przewidzianych w ustawach". Jednocześnie zauważyć należy, iż ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje w art. 18, odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. w kwestiach w niej nieuregulowanych. Nie można zatem zakładać, aby racjonalny ustawodawca wprowadzał - dwukrotnie w tej samej ustawie - odesłanie do stosowania tych samych przepisów: zarówno w art. 56 § 1 pkt 5, jak i w art. 18. Przyjąć zatem trzeba, że przewidziane w art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a. odesłanie do przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego zawartych "w innych ustawach", dotyczy uregulowań szczególnych, nie zaś uregulowań zawartych w k.p.a. (tak NSA w wyroku z dnia 14 maja 2013 r.; sygn. akt II GSK 292/12). Powyższe oznacza więc, że w postępowaniu egzekucyjnym w administracji brak jest możliwości zawieszenia tegoż postępowania poprzez zastosowanie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. zawieszenia postępowania w związku z wystąpieniem tzw. zagadnienia wstępnego. Skoro u.p.e.a. zawiera samodzielne, charakterystyczne dla tego postępowania przyczyny jego zawieszenia (wskazane w art. 56 u.p.e.a.), to brak jest podstaw do stosowania w zakresie instytucji zawieszenia postępowania egzekucyjnego przepisów art. 97 k.p.a. (tak NSA w wyroku z dnia 24 stycznia 2012 r.; sygn. akt II OSK 2101/10).

Wobec powyższego stwierdzić należy, że przesłanka do zawieszenia postępowania egzekucyjnego wskazywana przez stronę skarżącą nie mieści się w katalogu przyczyn, które uzasadniają jego zawieszenie, a tym samym nie mogła stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia przez organy wniosku strony. Zawieszenie postępowania z tej przyczyny stanowiłoby naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na rozstrzygniecie. Organy nie mogły z tej przyczyny zawiesić postępowania i wniosek zobowiązanej słusznie nie został uwzględniony.

Podnoszony przez skarżącą zarzut, iż organ I instancji jej rozpatrując jej wniosek z [...] marca 2019 r., uszczegółowiony na żądanie organu pismem z [...] maja 2019 r., pominął żądanie wstrzymania egzekucji, nie znajduje uzasadnienia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, bowiem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w celu dokładnego ustalenia zakresu wniesionego wniosku, pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. wezwał skarżącą do sprecyzowania swojego żądania. Udzielając odpowiedzi skarżąca nie wskazała, iż wniosek poza żądaniem zawieszenia postępowania egzekucyjnego, dotyczy również żądania wstrzymania postępowania egzekucyjnego.

Skoro zatem okoliczności wskazane przez stronę skarżąca we wniosku nie występują wśród przesłanek zawartych w art. 56 u.p.e.a., to wniosek taki nie mógł skutkować zawieszeniem postępowania egzekucyjnego z przyczyn w nim wskazanych.

Nie zostały też naruszone przepisy art. 56 oraz art. 17 i 18 u.p.e.a., jak również nie zostały naruszone przepisy art. 7, 8, 77 i 80 oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.