Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 2/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, § 3, art. 28 § 1, art. 29, art. 46 , art. 49 § 1, art. 37 § 1, art. 57 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości - postanawia - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 stycznia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącego – P.L. do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") oraz do wyjaśnienia czy należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 P.p.s.a., co jest warunkiem dopuszczalności udzielenia pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Do wykonania wezwania zakreślono siedmiodniowy termin pouczając, że jego niewykonanie będzie skutkować odrzuceniem skargi. Wezwanie doręczono na adres pełnomocnika wskazany w skardze w dniu 9 stycznia 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma znajdującego się w aktach sprawy (karta 48).

W dniu 12 stycznia 2018 r. wpłynęło do Sądu nadane w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 11 stycznia 2018 r. pismo radcy prawnego K.A. stanowiące odpowiedź na wezwanie kierowane do P.L. W piśmie tym wskazany wyżej radca prawny wyjaśnił, że P.L. nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 P.p.s.a. oraz podał, że w załączeniu przedkłada pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącego. Do pisma dołączone zostało pełnomocnictwo substytucyjne z dnia 27 grudnia 2017 r., udzielone r. pr. K. A. przez W.T. - Dyrektora Generalnego [...] S.A. Oddział [...] działającego jako pełnomocnik skarżącego. Brak było natomiast umocowania dla Dyrektora Generalnego [...] S.A. Oddział [...] do działania w imieniu skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a."), który określa wymagania formalne skargi, powinna ona czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Po myśli art. 28 § 1 P.p.s.a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). To na stronie, stosownie do treści art. 29 P.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, a w przypadku zarządu wieloosobowego także sposobu jej reprezentacji (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2016 r. sygn. akt II GZ 96/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na mocy art. 37 § 1 zd. pierwsze P.p.s.a. pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, a po myśli art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Po myśli art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, przy czym skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jest jej odrzucenie.

W świetle przywołanych wyżej unormowań nie budzi wątpliwości, że warunkiem nadania skardze dalszego biegu na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienie decyzję było złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania pierwotnie działający jako pełnomocnik skarżącego – P.L. nie uzupełnił braków formalnych skargi w powyższym zakresie, co skutkować musi jej odrzuceniem. Takiej oceny skutków nieprzedłożenia pełnomocnictwa nie zmienia okoliczność, że w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi do sprawy przystąpił nowy pełnomocnik skarżącego w osobie radcy prawnego K.A.. Nadesłany bowiem przez niego dokument z dnia 27 grudnia 2017 r. stanowił jedynie pełnomocnictwo substytucyjne, z którego wynikało jego umocowanie do działania jako substytut W.T. - Dyrektora Generalnego [...] S.A. Oddział [...]. Dokument ten nie uprawniał go jednak do reprezentacji strony skarżącej. Nieprzedłożenie wraz z pełnomocnictwem substytucyjnym pełnomocnictwa uprawniającego W.T. do działania w imieniu skarżącej Spółki skutkowało więc niekompletnością przedłożonego pełnomocnictwa i w rezultacie było równoznaczne w niewykazaniem przez wezwanego pełnomocnika w zakreślonym terminie umocowania do działania w imieniu skarżącego w powyższej sprawie. Podkreślić należy w tym miejscu, że wstąpienie do sprawy nowego pełnomocnika nie otwierało mu kolejnego siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków skargi, o uzupełnienie których już strona skarżąca była wzywana, bo ten upłynął z dniem 16 stycznia 2018 r.

Z uwagi na powyższe Sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu i zobligowany był ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.