Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 551/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 45. par. 46
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 6 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi S. W. i K. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r., [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego /WINGiK / utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] grudnia 2005 r., [...] orzekającą o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta N., obręb D. zmian dotyczących przebiegu granic pomiędzy działkami nr 809 i nr 1099 oraz zmiany powierzchni tych działek.

W uzasadnieniu decyzji WINGiK wskazał, że wprowadzenie zmian w sposób opisany decyzją Starosty Powiatu było niezbędne, gdyż wynikały one z prawomocnego wyroku sądu cywilnego. Z tych powodów odwołanie K. i S. W. nie mogło zostać uwzględnione.

Z decyzją WINGiK nie zgodzili się K. i S. W. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzucili jej rażące naruszenie przepisów prawa zwłaszcza § 45 i § 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego

i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. nr 38, poz. 454/ przez pominięcie tytułu własności odwołujących się, a dotyczącego działki nr 809, której powierzchnia i przebieg granicy został ustalony prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w T. /sygn. akt [...]/. Skarżący wskazali również na niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym określenie przebiegu granic pomiędzy działkami nr 809 i nr 1099. Z tych względów wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia. Wnieśli także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

WINGiK w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując na argumentację jak w uzasadnieniu własnej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy nie jest określony podstawami skargi, jej zarzutami, ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sądy zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a. rozpoznają skargi

w granicach danej sprawy.

Tak wyznaczony zakres kontroli pozwala stwierdzić, że skarga K. i S. W. nie zasługiwała na uwzględnienie, a to oznacza, że Sąd musiał ją oddalić jako niezasadną. Rozstrzygnięcie takie jest konsekwencją braku naruszenia przepisów prawa, przy czym Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanego w skardze, ale również badając zaskarżoną decyzję w świetle obowiązujących przepisów stwierdza, że nie narusza ona prawa w sposób, który dawałby podstawę do uwzględnienia skargi.

Sąd nie może podzielić poglądu skargi, który wskazuje, że zaskarżona decyzja w sposób rażący narusza § 45 i § 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów. Stanowisko Sądu wychodzi z treści przepisów wskazanych przez skarżących.

Z treści § 45 rozporządzenia wynika, że aktualizacja operatu ewidencji gruntów i budynków następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. W sprawie rozpoznawanej przez Sąd wprowadzenie takich danych nastąpiło jako skutek wydanej decyzji o wprowadzeniu zmian. Bez wątpienia wprowadzanie zmian do ewidencji następuje z urzędu jeżeli zmiany takie wynikają m.in. z prawomocnych orzeczeń sądowych.

W sprawie ze skargi K. i S. W. wprowadzenie danych wynikających z wyroku sądu cywilnego nie nastąpiło w chwili, gdy orzeczenie stało się prawomocne, zatem w operacie ewidencji gruntów i budynków zaistniał stan, który nie odpowiadał aktualnym danym dotyczącym działki będącej własnością H. P.

Istnienie takiej sytuacji dawało podstawę do wszczęcia postępowania zmierzającego do wyjaśnienia danych objętych żądaniem wnioskodawczyni. Uprawnienie do prowadzenia takiego postępowania wynika wprost z § 47 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Skoro Starosta Powiatu mając wątpliwości co do zgłoszonych żądań przez H. P. wszczął postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego, to prostą konsekwencją musiało być orzeczenie o jej dokonaniu, gdyż w ramach toczącego się postępowania ustalił, że żądanie wnioskodawczyni spełnia warunki prawem przewidziane. Z tego powodu decyzja tego organu oraz decyzja WINGiK objęte skargą wydane zostały w zgodzie

z przepisami prawa, a to oznacza, że zarzut rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego wskazany w skardze jest nietrafny.

Podkreślić należy, że organy ewidencyjne mogą zawsze wydać decyzję

w sprawie dokonania zmian w operacie ewidencji jeżeli wnioskowane zmiany nie wynikają wprost z określonych prawem dokumentów i nie są wprowadzane z urzędu trybem określonym w § 46 ust. 2 rozporządzenia. Z taką sytuacja mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, zatem decyzja Starosty Powiatu oraz WINGiK jako zgodne z prawem nie mogły być usunięte z obrotu prawnego.

Mając na uwadze powyższe, a przede wszystkim treść art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.