Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 723/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: at. 156 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, , po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy spraw ze skarg N. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do rozpatrzenia właściwemu organowi pierwszej instancji postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2013r., sygn. akt III SA/Wa 723/13, poprzez wykreślenie na stronie drugiej uzasadnienia zdań: "Siedmiodniowy termin upływał więc w dniu 12 marca 2013r. (środa), natomiast wpis od skargi Skarżący uiścił w dniu 22 stycznia 2010r., czyli z uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie zakreślonego terminu jest bezskuteczna" i w to miejsce wpisać zdanie: "Siedmiodniowy termin upływał więc w dniu 12 kwietnia 2013r. (piątek), natomiast Skarżąca do dnia wydania postanowienia nie uiściła należnego wpisu od skargi"


UZASADNIENIE

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - dalej jako "ppsa", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może orzec na posiedzeniu niejawnym.

Sprostowanie orzeczenia sądowego ma na celu naprawienie takiej jego wadliwości, która powoduje, że otrzymało ono brzmienie inne niż sąd zamierzał mu nadać, przy czym sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia.

Przedmiotem sprostowania mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty czyli niebudzący wątpliwości.

Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 roku, II CKN 817/97, OSNC 1999/1/16). Błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu, przekręceniu jakiejś nazwy lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. postanowienie NSA z 5 maja 2010 r., I OZ 734/10). Pojęcie "innych oczywistych omyłek" ma szerszy zakres i jest trudniejsze do zdefiniowania. Można tylko przyjąć, że inne oczywiste omyłki są swym charakterem zbliżone do niedokładności, błędu pisarskiego lub błędu rachunkowego. Dlatego każdy tego rodzaju wypadek musi podlegać indywidualnej ocenie Sądu po rozważeniu wszystkich okoliczności konkretnej sprawy.

W drodze sprostowania orzeczenie nie może być zmienione co do istoty sprawy, prostowaniu podlegają jedynie błędy w samej treści orzeczenia, a nie błędy w orzekaniu.

W niniejszej sprawie nastąpiło omyłkowe wskazanie daty upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W rzeczywistości Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi, co wynika z informacji uzyskanej od Oddziału Finansowo Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 18 akt sądowych).

W związku z powyższym, sąd uznał, że omyłkowe oznaczenie daty upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi należy zakwalifikować jako inną oczywistą omyłkę wymagającą sprostowania.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.