Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2750/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3,  art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Kleiber, po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za wrzesień 2004 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 września 2010 r. J. M. (zwany dalej "skarżącym"), reprezentowany przez pełnomocnika złożył skargę, w której zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za wrzesień 2004 r.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podatkowej uzasadnione jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i może spowodować skutki trudne do odwrócenia. Skarżący wskazał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki odpowiedzialności za zobowiązania osób trzecich. Nie jest mu znana również okoliczność umorzenia postępowania egzekucyjnego w stosunku do spółki oraz nie posiada obecnie wystarczających środków na zapłatę ustalonego decyzją zobowiązania. Ponadto stwierdził, że przymusowa egzekucja godzi w interes podatnika i interes Państwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Tymczasem pełnomocnik skarżącego ograniczył się w istocie do sformułowania wniosku oraz przytoczenia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a., ogólnikowo wskazując, iż skarżący może zostać narażony na szkodę mogącą powstać w związku z koniecznością prowadzenia egzekucji oraz nie posiada środków wystarczających na zapłatę przedmiotowego zobowiązania podatkowego.

Samo wskazanie potencjalnej możliwości wystąpienia znacznej szkody nie stanowi właściwego uzasadnienia wniosku i nie uzasadnia wystąpienia przesłanki, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sama obawa skarżącego o możliwości narażenia na szkodę w wyniku wykonania decyzji nie spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "trudnych do odwrócenia skutków", o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających jej istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji.

Sąd nie może domyślać się powodów, dla których pełnomocnik skarżącego wskazał określoną przesłankę wstrzymania wykonania decyzji. Nie może też w tym względzie wywodzić własnych wniosków.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.