Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 257/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 203, art. 205 § 1 mi art 209
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 ust. 1, art. 39 ust. 2, art. 41 ust. 1 i 2, art. 53 ust. 1, art. 58 ust 1, art. 50, art. 60 ust. 8 pkt 1 lit a i pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020
article: art. 15 ust. 1, art. 87 ust. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1221
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: § 14 ust. 1c i  § 15 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 1804
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.  w sprawie opłat za czynności radców prawnych
journal: Dz.U.UE.L 2013 nr 347 poz 320 art. 125 ust. 3 lit a
law: Rozporządzenie  Parlamentu Europejskiego i Rady NR 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące  Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego  na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące  Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu  Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006
article: art. 7, art. 87
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant referent stażysta Katarzyna Grycuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi A. spółka z o.o. w C. na informację Zarządu Województwa Lubuskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, II. przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez Zarząd Województwa Lubuskiego, III. zasądza od Zarządu Województwa Lubuskiego na rzecz skarżącej A. spółki z o.o. w C. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie przez A Sp. z o.o. pozostawała informacja Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2017 roku nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne:

A Sp. z o.o. (skarżąca) złożyła w konkursie nr [...], ogłoszonym w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego - 2020, Osi Priorytetowej 1 Gospodarka i innowacje dla działania 1.1. Badania i innowacje, wniosek o dofinansowanie projektu inwestycyjnego pt "Projekt badawczo-rozwojowy wytworzenia technologii - Hybrydowa nanopowłoka SUPER NEXT – powłoka antyzużyciowa". Przedmiotem projektu było prowadzenie badań badawczo-rozwojowych nad opracowaniem nowej technologii dla hybrydowej nanopowłoki SUPER NEXT – powłoka antyzużyciowa – stali o oznaczeniu K490, H13, SW7M, SK5M, która znajdzie zastosowanie w przemyśle narzędziowym przy produkcji takich elementów jak narzędzia skrawające: gwintowniki, narzynki, frezy wiertła, matryce, stemple, wykrojniki. Okres realizacji projektu określono od [...] kwietnia 2017 r. do [...] marca 2018 r.

Spółka złożyła w tym samym okresie łącznie 7 wniosków o dofinansowanie projektów inwestycyjnych dotyczących prowadzenia badań badawczo – rozwojowych, które miały być realizowane prawie w tym samym okresie. Z przedstawionego przebiegu prac badawczo – rozwojowych wynikało, że realizacja niektórych z opisanych etapów prac badawczych w poszczególnych projektach miał się pokrywać.

Pismem noszącym datę [...] grudnia 2016 r. instytucja zarządzająca poinformowała stronę skarżącą, iż wniosek o dofinansowanie projektu uzyskał podczas oceny merytorycznej wynik negatywny. W uzasadnieniu wskazano, że projekt oceniony przez panel ekspertów nie spełnił wszystkich kryteriów dopuszczających (horyzontalnych i/lub specyficznych) oraz uzyskał 25 punktów.

Skarżąca złożyła protest od powyższej oceny merytorycznej, datowany na dzień [...] stycznia 2017 r., który wpłynął do organu 12 stycznia 2017 r. W złożonym proteście na wstępie podniesiono zarzut braku wiedzy merytorycznej i technicznej przez ekspertów w zakresie dziedziny objętej wnioskiem o dofinasowanie, składając jednocześnie wniosek o wykazanie przez organ w oparciu o posiadane dokumenty spełnienia przez ekspertów wymogu posiadania wiedzy i doświadczenia w zakresie niezbędnym do dokonania merytorycznej oceny projektu. Odnosząc się bezpośrednio do przeprowadzonej oceny wniosku, spółka oprotestowała ocenę w następujących kryteriów:

a) kryterium horyzontalne dopuszczające:

– adekwatność wskaźników do zakresu rzeczowego projektu (bezzasadnie stwierdzono konieczność wskazania wartości wskaźnika (CI 6) – regulamin i instrukcja do wypełnienia wniosku nie wymagała wskazania tej wartości na poziomie wyższym niż 0 ),

– wykonalności projektu (bezzasadne łączenie kilku niezależnych projektów w jeden i przyjęcie, że projekty te będą realizowane w jednym czasie, błędna ocena, że kapitał zakładowy i organizacyjny nie wystarcza na realizację wszystkich projektów),

– trwałości projektu (bezzasadne ponowienie argumentacji dotyczącej wykonalności projektu),

b) kryterium specyficzne dopuszczające:

– projekt dotyczy badań przemysłowych eksperymentalnych prac rozwojowych albo eksperymentalnych prac rozwojowych,

– plan prac B+R,

c) kryterium specyficzne punktowe:

– efektywność kosztowa projektu,

– zapotrzebowania rynku na rezultaty projektu,

– efektów realizacji prac badawczo- rozwojowych,

– wprowadzenia wyników projektu na rynek.

Przed rozpatrzeniem protestu instytucja zarządzająca uzyskała ocenę projektu przeprowadzoną przez kolejnego eksperta w zakresie zgłoszonych przez wnioskodawcę w proteście zarzutów.

Pismem z dnia [...] marca 2017 r. instytucja zarządzająca, powołując się na art. 53 ust. 1 oraz art. 57 i art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zasadach realizacji projektów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 (Dz.U. z 2016 r., poz. 217 ze zm. - dalej określana skrótem "u.z.r.p.") poinformowała spółkę, iż protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu organ podniósł, że zgodnie z regulaminem konkursu nr [...] ocenę pozytywną uzyskały projekty, które spełniły łącznie dwa warunki, tj. spełniły wszystkie kryteria dopuszczające i osiągnęły co najmniej 60% punktów możliwych do zdobycia na ocenie merytorycznej. Zgłoszony projekt przez stronę skarżącą uzyskał po rozpatrzeniu protestu 27 pkt. (na 52 punkty możliwe do zdobycia) w ramach oceny merytorycznej przez co nie osiągnął co najmniej 60% możliwych do zdobycia punktów. Nie spełnił też kryteriów, skutkujących odrzuceniem wniosku tj.:

– kryterium horyzontalnego dopuszczającego "5, Wykonalność projektu",

– kryterium horyzontalnego dopuszczającego "6, Trwałość projektu",

– kryterium specyficznego dopuszczającego "4, Plan prac B+R".

Ocena merytoryczna projektu została oparta zarówno na opiniach ekspertów sporządzonych na etapie poprzedzającym ocenę negatywną wyrażoną w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 roku jak i na opinii czwartego eksperta powołanego do oceny zarzutów podniesionych w proteście. Ekspert prawie w całości potwierdził ocenę projektu dokonaną przez panel powołanych wcześniej ekspertów.

Przystępując do rozpoznania poszczególnych zarzutów zawartych w proteście organ uznał, że przedstawiony do dofinansowania projekt spełnia kryterium horyzontalne dopuszczające – 4. Adekwatność wskaźników do zakresu rzeczowego projektu (w tej części uwzględniono protest).

Natomiast podtrzymano stanowisko odnośnie niespełnienia pozostałych dwóch kryteriów horyzontalnych dopuszczających tj. Wykonalność projektu i Trwałość projektu.

Odnośnie pierwszego z tych kryteriów instytucja zarządzająca podniosła, że w związku z informacjami zawartymi we wniosku o dofinansowanie dokonała w ramach tego kryterium łącznej oceny wszystkich siedmiu projektów zgłoszonych przez beneficjenta z uwagi zawartą we wniosku informację o braku możliwości realizacji jednego projektu oraz z uwagi na konieczność uwzględnienia, że wszystkie te projekty będą realizowane prawie jednocześnie, co wynika z harmonogramu sporządzonego dla każdego z tych projektów w ramach kryterium– 4.2 Etap prac B+R i 4.3 Kadra badawcza planowana do zaangażowania. Instytucja zarządzająca mając na uwadze, że w okresie od [...] kwietnia 2017 roku do [...] września 2017 roku pokryje się realizacja poszczególnych projektów i wnioskodawca przewidział zaangażowanie posiadanej kadry w wymiarze 30% czasu pracy na każdym etapie czyli sumarycznie we wskazanym okresie w wymiarze 190% w każdym miesiącu uznała, że oznacza to niewydolność organizacyjną, która nie została dostrzeżona w zagrożeniach przedstawionych przez wnioskodawcę. Nadto deklarując w punkcie C5 wniosku "realizacja polityk horyzontalnych" zatrudnienie jednego pracownika na etacie badawczym, w punkcie 4.3 biznesplanu "kadra badawcza planowana do zaangażowania", wnioskodawca nie wskazuje dodatkowego etatu badawczego. W ramach czynnika ryzyka – czynnik ludzki - wnioskodawca wskazał jedynie możliwość rezygnacji z pracy lub odejście pracownika zaangażowanego w realizację projektu. Zdaniem organu oznacza to, że wnioskodawca nie tylko nie ma zapewnionego odpowiedniego zasobu kadrowego do zrealizowania ocenianego projektu, ale nie ma także odpowiedniego potencjału organizacyjnego. W ramach tego kryterium wnioskodawca również niepoprawnie wskazał finansowanie projektu. Winien zaplanować źródła finansowania w wartości całkowitej projektu. Przedstawił finasowanie projektu na poziomie 830.640 zł. Wnioskodawca zaplanował pozyskanie całkowitej wielkości dotacji (492.010 zł), natomiast faktycznie przed całkowitym rozliczeniem projektu może otrzymać maksymalnie 90% wielkości planowanego dofinansowania, czyli kwotę około 442.000 zł. Występuje niedoszacowanie w kwocie 50.000 zł, co przy jednocześnie realizacji 7 projektów daję kwotę 350.000 zł. Wnioskodawca nie uwzględnił więc ryzyka wynikającego związanego z zachowaniem płynności finansowej.

Odnośnie kryterium horyzontalnego dopuszczającego - Trwałość projektu, instytucja zarządzająca stwierdziła, że nie można zachować trwałości projektu, który nie może zostać zrealizowany ze względu na brak potencjału organizacyjnego.

Dokonując dalszej oceny zarzutów zawartych w złożonym proteście organ uznał, że zostało spełnione kryterium specyficzne dopuszczające tj. 2. projekt dotyczy badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych albo eksperymentalnych prac rozwojowych- I TYP.

Nie uznał natomiast zarzutów dotyczących kryterium specyficznego dopuszczającego - 4. plan prac B+R, uznając je za niespełnione z uwagi na fakt, iż wnioskodawca nie zidentyfikował precyzyjnie, nie opisał ewentualnych ryzyk związanych z pracami B+R, nie wskazał zapotrzebowania rynku, niepoprawnie przedstawił analizę finansową.

Organ uznał, że wnioskodawca nie spełnił również kryterium specyficznego punktowego - 2. "efektywność kosztowa projektu, czy korzyści zaplanowane do osiągnięcia w wyniku realizacji projektu są współmierne do planowanych wydatków", co skutkowało przyznaniem 0 punktów, z uwagi na brak jakiejkolwiek analizy zapotrzebowania na urządzenia i nową technologię, brak wyceny przychodów z licencji, sposób przedstawienia danych nie pozwala na określenie czy korzyści zaplanowane do osiągnięcia w wyniku realizacji projektu są współmierne do planowanych nakładów.

W ten sam sposób oceniono spełnienie kryterium punktowego "czy przedstawione wydatki są niezbędne, a ich wartości są uzasadnione i adekwatne do zakresu projektu", przyznając w ramach tego kryterium również 0 punktów, z uwagi fakt, iż nie można było jednoznacznie określić, czy przedstawione wydatki są niezbędne, a ich wartości są uzasadnione i adekwatne do zakresu projektu.

Uzasadniając przyznanie 0 punktów za kolejne kryterium punktowe "czy wartości wskaźników ekonomicznej i/lub finansowej opłacalności inwestycji potwierdzają racjonalność jej realizacji" podniesiono, że wnioskodawca nie przedstawił wartości wskaźników ekonomicznej i finansowej opłacalności projektu, potwierdzające racjonalność jego realizacji.

Instytucja zarządzająca uznała również, że nie zostało spełnione kryterium "czy założenia przedstawione w projekcie są realne" przyznając za nie 0 punktów, albowiem wnioskodawca w sposób nierealny przedstawił zasoby organizacyjne, które w związku z realizacją siedmiu nakładających się na siebie czasowo projektów będą wykorzystane w 190% , w sposób nieprecyzyjny wskazał koszty operacyjne oraz na podstawie informacji podanych we wniosku nie można określić ilości kupowanych komponentów i ich ceny.

Przyznając 0 punktów za kryterium "czy poprawnie sporządzono analizy, które są podstawą oceny efektywności i wykonalności w projekcie w aspekcie jego zakresu, celów, zapotrzebowania na dofinansowanie oraz zachowania płynności finansowej w fazie inwestycyjnej i operacyjnej projektu" organ podniósł, że spółka nie wykazała wartości wskaźników ekonomicznych i finansowej opłacalności inwestycji potwierdzających racjonalność jej realizacji. W części finansowej bilansu spółka nie przedstawiła źródeł finansowania projektu, nie podała ich wartości. W aspekcie jednoczesnej realizacji siedmiu projektów, w ocenie instytucji zarządzającej mogą wystąpić problemy z zachowaniem płynności finansowej spółki, co stanowi zagrożenie do realizacji projektu.

Dokonując oceny spełnienia kryterium specyficznego punktowego "zapotrzebowanie rynku na rezultaty projektu – I TYP, czy poprawne zdefiniowano rynek docelowy" nie przyznano również punktów z uwagi na fakt, iż nie można na podstawie przedstawionych informacji ustalić czy założenia wnioskodawcy co do rynku docelowego, jego wielkości, potencjału przełożą się na ewentualny zakup innowacyjnych urządzeń.

Nie przyznano również punktów w ramach tego kryterium za podkryterium "czy dane/przyjęte założenia są realistyczne i uzasadnione oraz czy uprawdopodobniają sukces ekonomiczny wdrażania wyników projektu" z uwagi na brak jednoznacznej i wiarygodnej analizy, która określiłaby zapotrzebowanie na technologię, która miałaby powstać w wyniku realizacji projektu.

Odmawiając przyznania punktów za kryterium "czy poprawnie zidentyfikowano potrzeby, wymagania i preferencje odbiorców oraz czy wykazano, że projekt zaspokoi faktyczne potrzeby konsumentów" organ wskazał, że wnioskodawca nie wykazał, że produkt zaspokoi faktyczne zapotrzebowanie konsumentów, istnienie potencjalnego rynku nie oznacza, że będzie zapotrzebowanie na produkt.

Z uwagi na brak informacji co do konkurencyjności cenowej tworzonej technologii oraz trudności oceny, czy realne jest wejście wnioskodawcy z nowym urządzeniem i technologią na nowe rynki instytucja zarządzająca również przyznała 0 punktów za kryterium "czy produkt będzie konkurencyjny względem innych produktów oferowanych na rynku i czy nastąpi zwiększenie asortymentu lub wejście na nowe rynki".

Przechodząc do oceny spełnienia przez projekt kryterium specyficznego punktowego – efekty realizacji prac badawczo- rozwojowych odnośnie "czy zwiększone zostaną nakłady przedsiębiorstwa na badania przemysłowe i eksperymentalne prace rozwojowe" organ podniósł, że wnioskodawca wskazał jedynie, że wyniku realizacji projektu wzrośnie zatrudnienie kadry B+R oraz , że będą rosły nakłady na działania B+R, wielkość nakładów inwestycyjnych będzie uzależniona od wyników prac B+R. Wnioskodawca zrealizował w okresie poprzedzającym realizację projektu działania B+R na poziomie blisko 9.000.000 zł (w 2014r. – 5.600.000 zł, a w 2015r.- 3.000.000 zł). Oznacza to, że w wyniku realizacji projektu nie zostanie zwiększony wolumen środków przeznaczonych na działalność B+R (obecnie realizowany projekt to 900.000 zł). Nie można określić czy nastąpi wzrost w przyszłości. W związku z powyższym niniejsze kryterium organ uznał za niespełnione.

Co do kryterium "wprowadzanie wyników projektu na rynek, realność wykorzystania wyników prac B+R w praktyce" instytucja zarządzająca podtrzymała ocenę przyznając projektowi 2 punkty. Uzasadniając brak możliwości przyznania maksymalnej ilości punktów podniósł, że wnioskodawca opisał potencjalnych odbiorców wyników prac, nie wskazał jednak żadnego z nich jako konkretnie zainteresowanego technologią, która ma powstać w wyniku realizacji projektu.

W skardze na informację o nieuwzględnieniu przez instytucję zarządzającą protestu spółka zarzuciła:

1. naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, poprzez nieprzeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny (mające istotny wpływ na przebieg postępowania), dające wyraz w przyjęciu że:

a. skarżąca nie spełnia kryterium "5. Wykonalność projektu" gdyż:

– nie jest w stanie zrealizować 7 projektów jednocześnie, w sytuacji gdy: treść wniosków w polu A12 tj. harmonogram realizacji projektu nie wskazuje na równoległą realizację projektów,

– jest niewydolna organizacyjnie, w sytuacji gdy w biznesplanie w sekcji opisowej wykazała kadrę spełniającą warunki do realizacji tego typu projektu,

– będzie miała problem z zachowaniem płynności finansowej, w sytuacji gdy: zasoby finansowe skarżącej (część finansowa biznesplanu oraz załącznik nr 6 wskazują na wartości wyższe niż wymagane, a ponadto wydatkowanie środków rozłożone jest w czasie na 6 etapów projektu i na okres 18 miesięcy, a nie jak twierdzi oceniający na 12 miesięcy.

– projekt jest niedoszacowany w kwocie 50.000 złotych, w sytuacji gdy: w biznesplanie w części finansowej strona wykazała prawidłowo źródło finansowania projektu, wyliczenia organu o rzekomym niedoszacowaniu na łączną kwotę 350.000 zł wszystkich projektów jest błędne,

b. skarżąca nie spełnia kryterium "trwałość projektu", w sytuacji gdy: trwałość projektu odnosi się do okresu po zakończeniu realizacji projektu, natomiast organ dokonując oceny odnosi się do okresu jego trwania, co świadczy o baku rzetelności oceny,

c. skarżąca nie spełnia kryterium " plan prac B+R" gdyż zdaniem organu:

– opis przebiegu prac został zbyt ogólnie opisany, poprzez nieokreślenie wpływu braku jego osiągnięcia na zasadność kontynuacji projektu, w sytuacji gdy opis prac został szczegółowo przedstawiony i scharakteryzowany. Skarżąca opisał poszczególne etapy realizacji projektów i cele jakie zostaną osiągnięte podczas nich. Poza tym określono stan jakim jest ni osiągnięcie "kamienia milowego" i skutki jako konieczność zakończenia projektu na aktualnym etapie,

– nie opisała ryzyk związanych z pracami B+R, w sytuacji gdy: istotne ryzyka zostały przeanalizowane na podstawie doświadczenia w podobnych przedsięwzięciach i umieszczone w biznesplanie w części opisowej,

– nie przedstawiła poprawnej analizy rynkowej, w sytuacji gdy analiza została oparta na metodach powszechnie obowiązujących z uwzględnieniem typu projektu badawczego oraz specyfiki branży. Ponadto skarżąca dołączyła do dokumentacji dodatkowe listy intencyjne, które podkreślają zapotrzebowanie rynku na wdrażaną technologię,

– nie przedstawiła poprawnej analizy finansowej, w sytuacji gdy: przedstawiona analiza jest jasna, przejrzysta i zawiera prawidłowo metodologicznie wyliczone wskaźniki, a ich wartość jest właściwa dla branży w której działa skarżąca,

d. skarżąca nie spełnia kryterium "efektywność kosztowa projektu – podpunkt 2 - czy korzyści zaplanowane do osiągnięcia w wyniku realizacji projektu są współmierne do planowanych nakładów" w sytuacji gdy wykazała w biznesplanie innowacyjność technologii którą zamierza wdrożyć, przedstawiła popyt na technologię co poparła choćby listami intencyjnymi, w związku z czym kryterium to należy uznać za spełnione,

e. skarżąca nie spełnia kryterium "efektywność kosztowa projektu – podpunkt 3 - czy przedstawione wydatki są niezbędne a ich wartości są uzasadnione i adekwatne do zakresu projektu" w sytuacji, gdy przedstawione wydatki są niezbędne, a ich wartości są uzasadnione i adekwatne do zakresu projektu z uwagi na zgodność z wykazem kosztów kwalifikowanych dla tego rodzaju projektu,

f. skarżący nie spełnia kryterium "2. Efektywność kosztowa projektu – podpunkt 4- czy wartości wskaźników ekonomicznej i/lub finansowej opłacalności inwestycji potwierdzają racjonalność jej realizacji" w sytuacji gdy w biznesplanie sekcja finansowa zostały przedstawione wartości wskaźników ekonomicznej i/lub finansowej opłacalności inwestycji. W związku z czym zarzut organu dotyczący nieprzedstawienia wskaźników jest całkowicie nieuzasadniony i chybiony. Skarżąca jeszcze raz w proteście podkreśliła racjonalność i rentowność, inwestycji czego po raz kolejny organ nie uwzględnił traktując przedstawione dokumenty wybiórczo,

g. skarżąca nie spełnia kryterium "2. Efektywność kosztowa projektu – podpunkt 5- czy założenia przedstawione w projekcie są realne" w sytuacji gdy skarżąca szczegółowo opisała oraz uzasadniła realność realizacji prac B+R oraz opisała ryzyka związane z kolejnymi etapami projektu, a także ewentualny moment zakończenia projektu na każdym z etapów,

h. skarżąca nie spełnia kryterium "2. Efektywność kosztowa projektu – podpunkt 6- czy poprawnie sporządzono analizy ..." w sytuacji gdy skarżąca w zakresie jakim obejmował biznesplan wykonała je zgodnie z metodologią i ustawą o rachunkowości, a także wypełniła wszystkie wymagane pola części finansowej biznesplanu,

i. skarżąca nie spełnia kryterium "3. Zapotrzebowanie rynku na realizację projektu - podpunkt 2 - czy poprawnie zdefiniowano rynek docelowy ... , 3 - czy dane/przyjęte założenia są realistyczne ...?; 4 - czy poprawnie zidentyfikowano potrzeby ...; 5 - czy wykazano, że produkt/usługa będzie konkurencyjny ,.." w sytuacji gdy, skarżąca w biznesplanie szczegółowo opisała rynek na którym działa, odniosła się do branży, wskazała na potencjalnych klientów oraz dołączyła listy intencyjne na potwierdzenie zainteresowania technologią. Z tego względu nieprawdą jest brak przeprowadzenia rozmów z potencjalnymi klientami. Skarżąca wskazała na realistyczne założenia poparte jej wieloletnim doświadczeniem w branży, a także przychodami, które osiąga z tytułu wprowadzanych nowych rozwiązań B+R.

j. skarżąca nie spełnia kryterium "6. Efekty realizacji prac badawczo - rozwojowych - podpunkt 4 - w wyniku projektu zwiększone zostaną nakłady przedsiębiorstwa na badania przemysłowe ..." w sytuacji gdy, skarżący opisał zgodnie ze specyfiką i charakterem projektu badawczego, którego celem i rezultatem jest prowadzenie badań nad wdrożeniem nowej technologii. Ponadto podała w biznesplanie w części finansowej wartość nakładów finansowych. Brak uwzględnienia tych danych wskazuje na nierzetelną ocenę zarówno projektu jak i treści protestu,

k. skarżąca nie spełnia kryterium "7. Wprowadzenie wyników projektu na rynek - podpunkt 3 - ocenie będzie poddana realność wykorzystania wyników prac B+R w praktyce ..." w sytuacji gdy po raz kolejny organ nie uwzględnił załączonych do dokumentacji listów intencyjnych od przyszłych nabywców, posiadających znaczący udział w rynku, i zainteresowanych wprowadzaną technologią, co po raz kolejny dowodzi wybiórczej analizie dokumentacji.

2) sporządzenie informacji dla wnioskodawcy o wyniku rozpatrzenia jego protestu w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa poprzez wydanie i podpisanie jej przez osobę nieupoważnioną w myśl art. 58 ust. 1 ustawy z 11 Iipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie realizacji polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 do reprezentowania organu,

3) naruszenie art. 7 Konstytucji RP oraz regulaminu do konkursu [...] poprzez formułowanie wymogu względem skarżącego (wnioskodawcy), o spełnienie wymogów których nie zakłada regulamin konkursu i dokumentacja będąca integralną częścią wymogów konkursu,

4) naruszenie art. 37 ust. 1 w związku z art. 41 ust. 2 pkt 5) i 7) ustawy wdrożeniowej poprzez brak spójności dokumentacji konkursowej co do wymogów nakładanych na wnioskodawców w zakresie wypełnienia wniosków i przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny.

5) naruszenie procedur niezgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320) - zwane dalej rozporządzeniem ogólnym - w związku z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez: niepoprawne sporządzenie, zatwierdzenie i stosowanie procedur wyboru wniosków, które wskazując na wymaganą minimalną treść uzasadnienia oceny wniosku - w postaci 100 znaków - w rzeczywistości uniemożliwiają przejrzystą i rzetelną ocenę projektów.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty strona skarżąca wnosiła o:

– na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. w zw. z art. 61 ust. 8 pkt 1) lit. a) ustawy wdrożeniowej o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego aktu w całości, stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję,

– na podstawie art. 200 p.p.s.a. o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

Ponadto strona wnosiła o:

a) zobowiązanie organu do wskazania danych osobowych osób oceniających wniosek wraz z adresem korespondencji,

b) przeprowadzenie dowodu z:

– dokumentów tj. wniosek o dofinansowanie projektu wraz z załącznikami, informacja o wynikach oceny projektu, wniesiony protest, odpowiedź na protest na okoliczność wadliwości postępowania która miała wpływ na rozstrzygniecie,

– regulaminu konkursu [...] na okoliczność przekroczenia uprawnień przez oceniających w zakresie: żądania do uwzględniania w dokumentacji konkursowej informacji / danych zawartych w innych wnioskach aplikacyjnych.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w informacji o nieuwzględnieniu protestu.

Na rozprawie w dniu 29 czerwca 2017 r. skarżąca rozszerzyła argumentację skargi , składając załącznik do protokołu rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była informacja Zarządu Województwa (instytucji zarządzającej) z dnia [...] marca 2017 roku o nieuwzględnieniu protestu skarżącej spółki od negatywnej oceny projektu pod nazwą "Projekt badawczo-rozwojowy wytworzenia technologii - Hybrydowa nanopowłoka SUPER NEXT – powłoka antyzużyciowa".

Podstawą prawną zaskarżonej informacji stanowił art. 53 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 57 i 58 ust. 1 u.z.r.p. Kognicja sądu administracyjnego do rozpoznawania skarg na tego rodzaju rozstrzygnięcia wynika z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 – w skrócie: "p.p.s.a.") w związku art. 61 ust. 1 u.z.r.p. Dokonując kontroli tego rozstrzygnięcia pod względem zgodności z prawem stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sąd w myśl art. 64 u.z.r.p. stosuje w zakresie nieuregulowanym ustawa przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1a u.z.r.p. w wyniku rozpoznania skargi sąd może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że: ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. Sąd może również oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia - art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p.

W zakresie procedury wyboru projektu do dofinansowania wyjaśnić należy, iż przepisy ustawy wdrożeniowej przewidują tryb konkursowy lub pozakonkursowy (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust.2). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1).

W przedmiotowej sprawie strona wnosząc skargę do Sądu zachowała wszystkie wymogi formalne i wyczerpała tryb zaskarżenia określony w u.z.r.p., umożliwiając Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonego aktu.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 u.z.r.p. właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 u.z.r.p., regulamin ten określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7).

W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs. W niniejszej sprawie jest to Zarząd Województwa. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaj sprawach stanowi wzorzec kontroli sądowej. Przyjęcie tego regulaminu przewiduje art. 41 u.z.r.p. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. m.in. wyroki WSA w Szczecinie z 9 listopada 2016 r., I SA/Sz 1033/16, WSA w Gdańsku z 23 listopada 2016 r., I SA/Gd 1094/16 oraz WSA w Rzeszowie z 13 grudnia 2016 r., I SA/Rz 823/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http//:orzeczenia.nsa.gov.pl - w skrócie: "CBOSA"). W konsekwencji wzorcem sądowej kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej jest przywołana powyżej ustawa, inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego, jak również regulamin konkursu, w ramach którego zgłoszono wniosek podlegający ocenie w niniejszej sprawie.

Z punktu widzenia przepisów unijnych Sąd dokonując kontroli negatywnej oceny projektu wydanej w trybie u.z.r.p. bada przede wszystkim czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.), zgodnie z którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju.

Natomiast z punktu widzenia przepisów u.z.r.p. Sąd dokonując kontroli zaskarżonego aktu bada czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 tejże ustawy tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 u.z.r.p. - stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17, CBOSA). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (zob. J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 – 2020"; LEX/el. 2014 nr 208524). (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r, II GSK 339/17 i z dnia 3 lutego 2017 r., II GSK 1/17, CBOSA).

Dodać należy, iż zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, CBOSA).

Ponadto, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2011 r., II GSK 1115/11 (opub. w CBOSA), rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. Kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie.

Powołanie zasad rządzących oceną projektów i postępowaniem konkursowym było w kontrolowanej sprawie konieczne, albowiem zdaniem Sądu ocena projektu i rozstrzygnięcie protestu naruszyły zasady przejrzystości i rzetelności, a zatem zasadę równego dostępu do pomocy. Nie jest, jak już wyżej wskazano, rzeczą sądu wypowiadanie się co do kwestii merytorycznych związanych z oceną przedstawionego przez stronę projektu o dofinansowanie, a w szczególności w zakresie kryteriów co do których instytucja zarządzająca miała zastrzeżenia merytoryczne i w konsekwencji nie przyznała punktów lub też przyznała je w niższym wymiarze niż maksymalny przewidzianym do danego kryterium. Natomiast kompetencją sądu jest objęcie kontrolą przestrzeganie zasad i przepisów określających przebieg procedury konkursowej.

W tak ujętym modelu kontroli przeprowadzona przez organ w niniejszej sprawie procedura konkursowa w odniesieniu do projektu skarżącej okazała się wadliwa.

Istotą oceny, jak i rozstrzygnięcia konkursu (a zatem wniosku o dofinansowanie i dalej ewentualnie protestu) pozostaje wskazanie przez organ dlaczego dany projekt zasługuje albo nie zasługuje na dofinansowanie w odniesieniu do przyjętych kryteriów oceny w danym konkursie. Obowiązkiem instytucji zarządzającej jest bowiem wskazanie, jakie okoliczności przemawiają za taką a nie inną punktacją lub inną oceną projektu, tak - by z punktu widzenia zasad i przepisów prawa polityki spójności – podana informacja była przejrzysta i poddawała się weryfikacji.

Lektura informacji o nieuwzględnieniu protestu wskazuje, że ocena ta nie spełnia standardów procedury konkursowej. Ocena projektu w wielu jego punktach jest zdaniem Sądu lakoniczna i szablonowa. Ocena przedstawiona w kartach ocen ekspertów jest przedstawiona w wielu punktach oceny w postaci zgeneralizowanych tez bez ich uzasadnienia. Podkreślić należy, że udział ekspertów w postępowaniu konkursowym ma charakter subsydiarny. Celem udziału ekspertów w postępowaniu konkursowym albo poza konkursowym jest dostarczenie właściwej instytucji wiadomości specjalnych koniecznych do prawidłowej oceny merytorycznej projektu. Udział ekspertów w badaniu projektu jest konieczny, gdy jego oceny nie da się prawidłowo dokonać bez odwołanie się do wiadomości specjalnych. Jednocześnie ocena dokonana przez ekspertów nie może być dowolna, sprowadzać się do ogólnych twierdzeń. Winna być tak przedstawiona, aby wnioskodawca przystępujący do konkursu do dofinansowanie mógł poznać przesłanki dokonania takiej, a nie innej oceny i podjąć ewentualną merytoryczną z nią polemikę. W przedstawianej stronie informacji o sposobie rozpatrzenia protestu organ nie powinien ograniczać się do powielenia oceny ekspertów sporządzonej jeszcze przed złożeniem protestu, ale winien się również odnieść do zarzutów zawartych w proteście. W razie konieczności przed wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiocie rozpatrzenia protestu winien, jeżeli wymaga to wiadomości specjalnych, czy to zwrócić się do ekspertów, którzy już sporządzili ocenę o zajęcie stanowiska odnośnie zgłoszonych zarzutów, czy też zwrócić do innego eksperta o wydanie kolejnej oceny.

Jakkolwiek przepis art. 50 u.z.r.p. nie zawiera odesłania do stosowania przepisów k.p.a. w tym zakresie i nie ma podstaw by twierdzić, że informacja o wynikach oceny oraz informacja o sposobie rozpoznania protestu miała spełniać standardy określone w 107 § 3 k.p.a., to uzasadnienie w obu przypadkach winno zawierać treść, która pozwoli wnioskodawcy oraz sądowi administracyjnemu dokonującemu kontroli rozstrzygnięcia konkursu całości argumentów, które zaważyły na ocenie projektu. Zatem powinno być ono zrozumiałe dla wnioskodawcy oraz wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny. Sąd, przy uwzględnieniu kryterium przejrzystości i rzetelności, ocenia czy uzasadnienie negatywnej oceny projektu jest argumentacyjnie spójne i zupełne oraz nie zawiera wewnętrznych sprzeczności. Uzasadnienie negatywnej oceny projektu musi być nadto logiczne i wskazywać na rzeczowe i konkretne argumenty ległe u podstaw nieuwzględnienienia wniosku.

Uzasadnienie udzielonej skarżącej spółce informacji o nieuwzględnieniu jej protestu powyższych warunków nie spełnia. W ocenie Sądu rozstrzygnięciu temu nie można przypisać cechy rzetelności i przejrzystości.

Nie można jednak uwzględnić stanowiska skarżącej spółki co do tego, że instytucja zarządzająca nie była uprawniona do porównania oraz zestawienia danych wynikających z 7 złożonych jednocześnie wniosków o dofinansowanie. Przeciwnie instytucja zarządzająca była do tego zobowiązana, a to w celu oceny rzeczywistego potencjału spółki i ustalenia czy spełnia kryteria wyboru projektu do dofinansowania. Instytucja zarządzająca obowiązana jest bowiem do strzeżenia efektywności gospodarowania środkami z Funduszu Spójności, a co za tym idzie musi na podstawie wszystkich dostępnych danych oceniać czy dany projekt gwarantuje właściwe wykorzystanie środków przyznawanych w ramach dofinansowania. Organy administracji mają ogólny obowiązek staranności w badaniu prawidłowości dokonywanych przez siebie płatności, które ciążą na budżecie Unii (zob. np. wyrok Ze Fu Fleischhandel i Vion Trading, C-201/10 i C-202/10,). Z tej zasady wywieść należy obowiązek oceny projektu z uwzględnieniem również danych dotyczących wnioskodawcy znanych organowi z urzędu.

Tym niemniej, w ocenie Sądu, uzasadnienie zaskarżonej informacji w zakresie oceny obejmującej zestawienie danych wynikających z wszystkich siedmiu wniosków zawiera błędy logiczne i metodyczne.

Zastrzeżenie to odnieść należy do wyjaśnienia motywów wspierających konkluzję o niespełnieniu kryterium horyzontalnego dopuszczającego "Wykonalność projektu".

Instytucja zarządzająca, przyjmując w ocenie optykę obejmującą łącznie siedem projektów, dokonała nie tyle zestawienia i porównania wszystkich siedmiu projektów, ile scalenia danych liczbowych wynikających z informacji przedstawionych we wnioskach o dofinansowanie i biznes planach. W ocenie Sądu taką metodę w istotnych aspektach oceny cechowała sztuczność, która musiała doprowadzić do chybionych i wadliwych wniosków. Nadto ocena wniosku nie uwzględniała wskazań wynikających z uchwały komitetu monitorującego.

Z uzasadnienia zaskarżonej informacji wynikało, iż zdaniem instytucji zarządzającej spółka nie wykazała gwarancji finansowania projektu gdyż, jak wynikało z przedstawionych rachunków, będących powieleniem oceny eksperckiej, nie doszacowano finansowania o ok. 50.000 zł. Różnica ta obejmuje m. in. nieuwzględnienie w planie finansowym przesunięcia czasowego przekazania części dofinansowania. Organ pominął fakt, iż w części finansowej biznes planu w tabeli "Źródła finansowania projektu", spółka deklarowała finansowanie projektu m. in. z kredytu obrotowego w wysokości 1.200.000 zł oraz kapitału zapasowego, który zgodnie z bilansem spółki wynosił ponad 1.200.000 zł. W omawianej tabeli, zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku, podać należało natomiast jedynie kwoty finansowania bilansujące się z kwotą stanowiącą zakładaną wartość projektu. Zdaniem Sądu nieuzasadniona w świetle przytoczonych powyżej wartości była konkluzja o nieuwzględnieniu we wniosku oraz w biznes planie ryzyk związanych z utratą płynności finansowej. W tym zakresie instytucja zarządzająca nie poddała wniosku wystarczająco wnikliwej i rzetelnej ocenie, a dane finansowe przedstawione w biznes planie potraktowała wybiórczo.

Istotną wadę ujawniało zsumowanie wartości stwierdzonego niedoszacowania we wszystkich realizowanych przez spółkę i zgłoszonych do dofinansowania projektach. Instytucja zarządzająca uznała bowiem, że skoro wszystkie projekty były niedoszacowane o kwotę 50.000 to łączna suma "niedoszacowania" projektów wyniesie 350.000 zł. Rozliczenie to w zakresie argumentów odnoszących się do ryzyka nieuzyskania wymienianego w źródłach finansowania zwracanego spółce podatku od towarów i usług nie uwzględniało faktu, iż podatnikiem podatku od towarów i usług jest spółka jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą (art. 15 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm. - w skrócie: "u.p.t.u."). Z wniosku ani z innych dokumentów nie wynikało, by spółka dla realizacji poszczególnych projektów zamierzała powołać oddziały, będące odrębnymi podatnikami podatku od towarów i usług (art. 5 pkt 4 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - Dz. U. z 2016 r. poz. 1829 ze zm. w związku z art. 15 ust. 1 u.p.t.u.). Tym samym sumowanie kwot podlegającej zwrotowi różnicy pomiędzy należnym a naliczonym podatkiem od towarów i usług było nieuprawnione, a oparte na tym wyliczeniu wnioski - błędne.

Innym błędem organu dotyczącym niedoszacowania projektu było nieuwzględnienie, iż podatek od towarów i usług rozliczany jest w miesięcznych okresach rozliczeniowych, a zwrot następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia deklaracji (art. 87 ust. 2 u.p.t.u.). Czyli kolejne kwoty zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, przy założeniu comiesięcznego wykazywania podatku podlegającego zwrotowi na rachunek bankowy podatnika, następować winny również co miesiąc, lecz w odniesieniu do wcześniejszych okresów rozliczeniowych. Ta okoliczność również nie została uwzględniona przy ocenie zdolności finansowej spółki. Przyjęto kwotę zwrotu podatku całościowo.

Przy ocenie potencjału organizacyjnego i kadrowego - jak zasadnie wskazywała skarżąca - dokonano zsumowania deklarowanego we wnioskach obciążenia czasowego osób uczestniczących w pracach związanych z realizacją projektów. Instytucja zarządzająca nie uwzględniła, iż skarżąca spółka zatrudnia łącznie 25 osób oraz nie rozważyła w sumarycznej analizie siedmiu wniosków, czy i w jakim zakresie czynności konieczne do wykonania są wspólne dla wszystkich siedmiu projektów. W tym kontekście należy zwrócić uwagę, co również słusznie podnosiła skarżąca spółka, że zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku, nie była ona obowiązana podawać zestawienia wszystkich składanych jednocześnie projektów oraz wykazywać ich łącznej wykonalności.

Tym samym uzasadnienie informacji o nieuwzględnieniu sprzeciwu w zakresie spełnienia kryterium wykonalności projektu było wadliwe.

Postępowanie instytucji zarządzającej cechowała zresztą istotna sprzeczność. Uznając, że potencjał skarżącej nie jest wystarczający do zrealizowania wszystkich siedmiu projektów, negatywnie oceniła wszystkie te projekty. Tymczasem nawet przyjmując wyliczenia przedstawione w zaskarżonej informacji oraz w karcie oceny eksperckiej, należałoby przyjąć, że ustalony tam potencjał organizacyjny i ekonomiczny spółki jest wystarczający do sfinansowania co najmniej niektórych ze zgłoszonych projektów. Przyjęcie, iż kryterium "wykonalność projektu" nie było spełnione w stosunku do wszystkich było w tej sytuacji nielogiczne.

W ocenie Sądu, instytucja zarządzająca nie przeprowadziła rzetelnej oceny w zakresie kryterium dopuszczającego "Trwałość projektu". Nie odniosła bowiem tej oceny do właściwego wzorca kontroli. Poprzestała wyłącznie na prostym domniemaniu, że brak spełnienia kryterium wykonalności skutkuje automatycznie niespełnienie kryterium trwałości. Taki wniosek nie jest jednak uprawniony. Z definicji kryterium zawartej w uchwale nr [...] Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny - 2020 z [...] lutego 2016 r. wynikało, że "ocenie w ramach kryterium podlega, czy Beneficjent nie planuje w okresie 3/5 lat od płatności końcowej na rzecz Beneficjenta, zmian skutkujących spełnieniem przesłanek określonych w art. 71 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006. Czy wnioskodawca zapewni trwałość instytucjonalną, techniczną i finansową inwestycji po zakończeniu jej realizacji". Ocena spełnienia tego kryterium wymagała zatem odniesienia do art. 71 rozporządzenia 1303/2013, czego w zaskarżonej informacji zabrakło.

Zwrócić przy tym należy uwagę, że ocena spełniania tego kryterium pozostaje odmienna ze względu na charakter inwestycji ( projektu ). Zwrócić bowiem należy uwagę , że stosownie do ust. 3 art. 71 rozporządzenia 1303/2013 " w przypadku operacji wspieranych z EFS oraz operacji wspieranych z innych EFSI, które nie są inwestycjami w infrastrukturę lub inwestycjami produkcyjnymi, dokonuje się zwrotu wkładu z funduszu tylko wtedy, gdy są one objęte obowiązkiem utrzymania inwestycji zgodnie z obowiązującymi zasadami pomocy państwa oraz jeżeli zaprzestano działalności produkcyjnej lub ją relokowano w okresie ustalonym w tych zasadach".

W sytuacji natomiast gdy - jak wskazano wcześniej - ocena posiadania przez spółkę potencjału organizacyjnego była nierzetelna, wniosek, iż brak tego potencjału automatycznie przesądza o niespełnieniu kryterium trwałości należało uznać za arbitralny, a ocenę projektu w tym zakresie za nierzetelną.

W odniesieniu do kryterium specyficznego dopuszczającego "Plan prac B+R" w pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż z redakcji definicji kryterium wynikało, iż " Ocenie podlega, czy projekt zawiera plan prac przedstawiający analizę rynkową (w tym analizę popytu), finansową planowanego projektu badawczo – rozwojowego.

Ocenie podlegają następujące aspekty:

– czy zaplanowane prace B+R są adekwatne i niezbędne do osiągnięcia rezultatu i celów projektu?

– czy zidentyfikowano i precyzyjnie opisano ewentualne ryzyka związane z pracami B+R?

– czy planowane prace B+R zostały podzielone na jasno sprecyzowane, układające się w logiczną całość, etapy?

– czy precyzyjnie określono efekt końcowy/kamień milowy każdego z etapów oraz wpływ braku jego osiągnięcia na zasadność kontynuacji projektu?

– czy przedstawiono plan ochrony praw własności intelektualnej?

Kryterium uznaje się za spełnione w sytuacji, gdy zostały spełnione wszystkie ww. warunki. Redakcja ta nie daje odpowiedzi, czy ocenie podlegają wyłącznie aspekty wymienione w kolejnych tiret.

Informacja w zakresie spełnienia ww. kryterium przez projekt nie może być uznana za rzetelną także dlatego, iż oparta jest na tezie o braku potencjału organizacyjnego wystarczającego do wykonania projektu, do której to okoliczności Sąd odniósł się we wcześniejszym fragmencie uzasadnienia uznając ocenę wniosku skarżącej spółki w tym zakresie za nierzetelną. Uwaga ta tyczy się również odwołania się do argumentu o niepoprawnym przedstawieniu sposobu finansowania projektu niegwarantującego jego wykonalności. Również w tym zakresie Sąd uznał udzieloną skarżącej informację za naruszającą art. 37 ust. 1 u.z.r.p. W tym miejscu zatem Sąd odwoła się do argumentów przytoczonych we wcześniejszym fragmencie niniejszego uzasadnienia dotyczącym kwestii kryterium wykonalności.

W odniesieniu do oceny wniosku pod kątek kryteriów specyficznych punktowych Sąd stwierdza, że:

Udzielona skarżącej informacja w odniesieniu do uzasadnienia informacji w zakresie spełnienia kryterium "Efektywność kosztowa" musi być w znacznej części uznana za naruszającą zasadę rzetelności. W odniesieniu do oceny w pkt. 7 lit a) należy stwierdzić, że skarżąca spółka we wniosku wprost wskazała na możliwość wyceny licencji dopiero po zrealizowaniu projektu, z czego należy wywieść wniosek o niemożliwości precyzyjnego oszacowania zysków. Stanowisko instytucji zarządzającej żądającej precyzyjnego określenia przyszłych zysków pomija jednak, zdaniem Sądu, specyfikę projektu. W przypadku projektów obejmujących prace badawczo - rozwojowe w wysoce wyspecjalizowanej i niszowej technologii, wszelkie szacunki obarczone mogą być błędem i stąd zawodne. Spółka pośrednio wskazała na to we wniosku. Instytucji zarządzającej przy ocenie wniosku taką specyfikę projektu winna uwzględnić. Uwagi te należy również odnieść do oceny projektu w zakresie kryterium specyficznego punktowego "Zapotrzebowanie rynku na rezultaty projektu - I Typ".

Nadto przy ocenie spełnienia tego kryterium (pkt 7 lit. d) odwołano się do braku potencjału organizacyjnego, czyli de facto do niespełnienia kryterium horyzontalnego dopuszczającego "Wykonalność projektu", w zakresie którego ocena została podważona przez Sąd.

Odwołano się również (pkt 7 lit. e) do braku zabezpieczenia finansowego realizacji projektu, w którym to zakresie Sąd również uznał ocenę za naruszającą zasadę rzetelności.

W niniejszej sprawie dokonując oceny przeprowadzonego postępowania konkursowego pod kątem realizacji przez organ zasad określonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej odnieść należy się również do sporządzenia oceny projektu przez dodatkowego eksperta. Sporządzenie powyższej oceny instytucja zarządzająca zleciła po wniesieniu przez stronę protestu. Strona o sporządzeniu powyższej oceny nie została poinformowana. Ocena ta również nie została zamieszczona w aktach administracyjnych przesłanych Sądowi. O ocenie tej mowa była dopiero w odpowiedzi na skargę ze wskazaniem, iż była ona uwzględniona przy ocenie zasadności złożonego protestu. Została ona przedłożona do akt sprawy dopiero w toku postępowania sądowego. Takie działanie organu stanowi zdaniem Sądu naruszenie zasad postępowania konkursowego określonych w art. 37 ust. 1 u.z.r.p., w szczególności przeprowadzenia wyboru projektu w sposób przejrzysty. Brak poinformowania strony w oparciu o jaki materiał dowodowy dokonano oceny zgłoszonego projektu uniemożliwia jej wejście w merytoryczny spór z tą oceną. Zdaniem Sądu co najmniej z treści rozstrzygnięcia strona winna uzyskać informację w oparciu o jakie dane organ dokonał oceny, w szczególności czy zostały sporządzone oceny przez ekspertów, w oparciu o które organ wydał rozstrzygnięcie. Umożliwia to stronie zapoznanie się z taką oceną i wejście w merytoryczny spór z organem. Zdaniem Sądu żadna z regulacji prawnych odnoszących się do przeprowadzania postępowania konkursowego w ramach ustawy wdrożeniowej nie upoważnia organ do "utajnienia" sporządzonych ocen, w szczególności nieinformowania o tym strony. Jest to uchybienie mogące mieć istotny wpływ na wynik postępowania konkursowego. Ewentualne postanowienia regulaminu w tym przedmiocie stanowiłby naruszenie zasad określonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

W ocenie Sądu za nieuzasadniony należy uznać zarzut skarżącej spółki dotyczący sporządzenia zaskarżonej informacji przez nieuprawnioną osobę w myśl art. 58 ust. 1 u.z.r.p. Pismo informujące wnioskodawcę o sposobie rozpoznania protestu stanowi oświadczenie wiedzy, w związku z tym może być podpisane przez osobę legitymującą się pełnomocnictwem Instytucji Zarządzającej(por. wyrok NSA z dnia 28 marca 2017 r., II GSK 797/17). W kontrolowanej sprawie pismo informujące o nieuwzględnieniu protestu podpisał D.R., który jak wynika z załączonego do odpowiedzi skargi pełnomocnictwa dysponował stosownym upoważnieniem do działania w imieniu Instytucji Zarządzającej. Zarząd Województwa – jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym – 2020 - uchwałą z dnia [...] lutego 2017r. nr [...]upoważnił bowiem Zastępcę Dyrektora Departamentu Programów Regionalnych Urzędu Marszałkowskiego Województwa D.R. do działania w swoim imieniu we wszystkich sprawach dotyczących rozpatrywania środków odwoławczych przewidzianych systemem realizacji programu w zakresie procedury odwoławczej z wyłączeniem spraw, w których umocowany był zaangażowany w działania związane z naborem i oceną wniosków o dofinansowanie złożonych w ramach RPO— 2020 (§ 1 uchwały). Stosownie zaś do jej § 2 zakres tego upoważnienia obejmuje w szczególności podpisywanie wezwań do uzupełnienia lub poprawienia protestów oraz rozstrzygnięć protestów wnoszonych przez wnioskodawców RPO- 2020 od negatywnej oceny ich projektów.

Z powyższych przyczyn Sąd uznał, że udzielona spółce informacja o negatywnym rozpoznaniu jej protestu naruszała zasady rzetelności i przejrzystości oceny wynikające z art. 37 ust. 1 u.z.r.p., co uzasadniło wydanie zawartych w pkt I i II wyroku rozstrzygnięć na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a u.z.r.p.

Przy ponownej ocenie zgłoszonego projektu Instytucja Zarządzająca będzie związana wyżej wskazanymi wytycznymi co do wymogów stawianych zakwestionowanym ocenom.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania (pkt III wyroku) znajduje uzasadnienie w treści art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na wysokość zasądzonej na rzecz strony skarżącej z tego tytułu kwoty 697 zł złożyły się:

wpis sądowy od skargi wynoszący 200 zł (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 221, poz. 2193), równowartość uiszczonej opłaty skarbowej od złożonego do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł, ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).