Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 485/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 52 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 37 par. 1, art. 35 par. 3, art. 144
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wniosku z dnia 10 czerwca 2013 r. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 1 lipca 2013 r. T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wniosku z dnia 10 czerwca 2013 r. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych. Jednocześnie, w tym samym piśmie skarżąca wezwała kolegium do usunięcia naruszenia prawa polegającego na przedmiotowej bezczynności.

W odpowiedzi na skargę kolegium wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 – 5 tego przepisu.

Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a., to jest gdy skarżący złożył skargę, pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji.

Pod pojęciem "wyczerpania środków zaskarżenia" należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym

w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

W myśl art. 35 § 3 w związku z art. 144 k.p.a., załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym wywołanym wniesieniem zażalenia powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania zażalenia.

Bez względu na formę czynności, jaką podejmie organ właściwy do rozpoznania zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., tok instancji administracyjnej w przedmiocie bezczynności organu można uznać za wyczerpany dopiero po upływie okresu umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności, o których mowa w art. 37 § 2 k.p.a. Termin ten, z mocy art. 35 § 3 k.p.a., wynosi jeden miesiąc (tak postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 28 października 2004 r., II SA/Bk 16/04, ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 114, cytowany przez J. Borkowskiego w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 10, Warszawa 209, s. 230).

Okoliczność, że wniesienie skargi na bezczynność nie jest ograniczone żadnym terminem i może nastąpić aż do momentu, kiedy organ przestanie być w zwłoce (postanowienie NSA z 24 września 2013 r., I OZ 831/13) nie oznacza, że skarżący jest zwolniony z obowiązku wyczerpania środka zaskarżenia, jaki służył mu w administracyjnym toku instancji.

W niniejszej sprawie T. W.a przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie służyły jej w administracyjnym toku instancji. Skarżąca powinna była bowiem wezwać kolegium do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi, a tymczasem przedmiotowe wezwanie zamieściła w tym samym piśmie, co skargę na bezczynność kolegium. Do dnia wniesienia skargi na bezczynność kolegium nie zaczął zatem nawet biec miesięczny termin do rozpoznania przez ten organ wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wynikający z art. 35 § 3 w związku z art. 37 § 1 k.p.a. (tak również postanowienie NSA z dnia 18 października 2013 r., I OZ 966/13).

Wobec niewyczerpania przez T. W. środka zaskarżenia, jaki służył jej w administracyjnym toku instancji, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.