Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 344/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-07-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 5 lipca 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2018 roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry; postanawia odmówić zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżąca E. K. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wpis od skargi wynosi 720 zł.

Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wnioskodawczyni nie wykazała, że uiszczenie kosztów niniejszego postępowania sądowego może spowodować zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie będzie ona w stanie zapewnić sobie i członkom rodziny minimum warunków socjalnych.

Skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe wspólnie pełnoletnim, uczący się, synem. Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem w ˝ nieruchomości nabytej w spadku po rodzicach. Na podstawie leasingu użytkuje samochód. Dochód miesięczny netto określiła na 3.575 zł (1.075 zł z tytułu renty oraz 2.500 zł z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej). Renta alimentacyjna syna to 300 zł miesięcznie. Zobowiązania i stałe wydatki, bez raty leasingowej, zadeklarował na kwotę 1.500 zł.

Wnioskodawczyni uzyskuje przychody z trzech źródeł (działalność gospodarcza, renta oraz inne źródła). Jej przychód za 2016 i 2017 roku kształtuje się na poziomie 126.300,51 zł średniomiesięcznie. Koszty uzyskania przychodu za wskazany okres to 121.815 średniomiesięcznie. Wnioskodawczyni udokumentował, że jej przychód za 2018 rok, na dzień udzielenia odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, wyniósł 679.732,01 zł.

Wskazane wartości określają, wolne od egzekucji, pozostające w dyspozycji wnioskodawczyni środki finansowe. W tej sytuacji, zgodnie z zasadą równoważnego traktowania powinności finansowych, uznać należało, że w zasięgu możliwości płatniczych wnioskodawczyni pozostaje sfinansowanie kosztów sądowych na poziomie około 1.200 zł. Taka ocenę potwierdza także analiza stanu środków na rachunkach bankowych (6.433,28 na dzień sporządzenia skargi i wniosku o prawo pomocy), a także analiza wpłat dokonywanych na te rachunki. Za okres od 2 stycznia do 25 czerwca 2018 roku wpłaty na rachunek osobisty skarżącej to 17.120,60 zł średniomiesięcznie, a wpłaty na rachunek sklepu za okres od 5 lutego do 25 czerwca 2018 roku to 7.807,69 zł średniomiesięcznie.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.