Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 767/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 25 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 25 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w P. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie nakazu wniesienia opłaty za nadzór nad punktami odbioru, przetwórstwem i przechowywaniem mleka i produktów mlecznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. lf


UZASADNIENIE

II SA/Łd 767/17

Uzasadnienie

A Sp. z o.o. w P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nakazu wniesienia opłaty za nadzór nad punktami odbioru, przetwórstwem i przechowywaniem mleka i produktów mlecznych.

Wraz ze skargą skarżąca spółka wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśniła, że decyzja zobowiązuje ją do wniesienia opłaty stanowiącej należność budżetową o charakterze publiczno-prawnym w wysokości 945 zł. Dalej strona podała, że wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 grudnia 2016 r., II SA/Łd 771/16. Skarga kasacyjna została wniesiona w sprawie, w której organ zobowiązał skarżącą do wniesienia opłaty stanowiącej należność budżetową o charakterze publicznoprawnym z tytułu czynności wykonywanych przez organ na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1482 ze zm.). Zakres wykonywanych przez organ czynności i zasady wymierzenia opłaty w niniejszej sprawie zbieżne są z zakresem tych czynności i zasadami, które były podstawą do wniesienia skargi kasacyjnej. Zarzut podniesiony przez stronę związany jest z niewłaściwym zastosowaniem przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę wymierzanych przez organ opłat. Tym samym w interesie skarżącej jest uzyskanie wstrzymania wykonania decyzji z uwagi na to, że zainicjowała postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zmierzające do uzyskania wyroku, w którym Sąd dokona oceny prawnej zastosowania przepisów prawa materialnego, które stanowią podstawę do rozstrzygnięcia również sprawy objętej niniejszym postępowaniem.

Wnioskodawczyni wskazała również, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi toczy się szereg spraw zainicjowanych skargą spółki o tożsamym przedmiocie. Brak wstrzymania zaskarżonej decyzji może zatem wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W sprawie przedmiotem skargi jest decyzja w sprawie zobowiązania do wniesienia opłaty stanowiącej należność budżetową o charakterze publiczno-prawnym.

Konstrukcja art. 61 § 3 p.p.s.a. wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu. W interesie strony leży niewątpliwie najbardziej wyczerpujące wykazanie przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej (por. np. postanowienia NSA z 10 lutego 2014 r., I FSK 76/14; z 18 grudnia 2013 r., II FSK 2654/13; z 8 października 2013 r., II OSK 2290/13). Wstrzymanie wykonania jest instytucją wyjątkową, której zastosowanie jest możliwe jedynie w ściśle określonych przypadkach wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak jednoznacznego wskazania i uprawdopodobnienia przesłanek wymaganych przez przepis uniemożliwia ocenę zasadności złożonego przez stronę wniosku. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczą w tym zakresie wystarczających okoliczności.

Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 168).

Jednocześnie należy wyjaśnić, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208). Z kolei trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w powołanym przepisie, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej uzasadnił przede wszystkim faktem wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w analogicznej sprawie o sygn. akt II SA/Łd 771/16. Pełnomocnik w żadnej mierze nie odniósł do przesłanek wstrzymania wykonania decyzji przez Sąd, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem, aby skutecznie dochodzić wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca powinna była wykazać, na czym w analizowanej sprawie miałby polegać wyrządzenie jej znacznej szkody lub na czym miałyby polegać trudności w odwróceniu skutków wynikających z wykonania zaskarżonej decyzji.

Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a tym bardziej faktu wniesienia przez skarżącą skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w analogicznej sprawie. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania. Fakt wniesienia wspomnianej skargi kasacyjnej nie mógł zatem stanowić podstawy oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

lf