Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SAB/Gl 26/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Gapiński po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. (K.) na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie ustalenia stawek podatku od nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 sierpnia 2020 r. G. K. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie ustalenia stawek podatku od nieruchomości.

W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że Rada Miasta C. w 2014 r., w jego odczuciu, nielegalnie określiła wysokość stawki podatku od nieruchomości obowiązujący na terenie miasta C. i w związku z tym w 2015 r. w C. nie ma stawki podatku od nieruchomości i nie można ustanowić podatku od nieruchomości, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach zdaniem skarżącego bezpodstawnie i nielegalnie ustala podatek od nieruchomości w tym zakresie.

W piśmie z dnia 20 grudnia 2020 r. skarżący wyjaśnił, że bezczynność, którą zarzuca Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Katowicach polega na braku wyznaczenia granic wartość stawki podatku od nieruchomości, której nie uchwaliła Rada Miasta C..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Rozpatrywana skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd zobligowany jest ustalić, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.).

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres tej właściwości reguluje art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1), a kontrola ta obejmuje (§ 2) orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, z czego a contrario wnioskować należy, że sprawy dotyczące aktów lub czynności w nim niewymienionych nie są objęte właściwością sądu administracyjnego, zatem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargi w tym przedmiocie podlegają odrzuceniu.

Wskazać trzeba, że akt lub czynność, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, charakteryzują się tym, że są podejmowane w sprawie indywidualnej, są skierowane do oznaczonego podmiotu, dotyczą uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy – co należy podkreślić - są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego.

Z analizy treści skargi wynika, że swoje zarzuty skarżący wywodzi z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., który poddaje kontroli sądu bezczynność w sprawach dotyczących przypadków określonych pkt 1-4 art. 3 § 2, a zatem aktów bądź czynności tam wskazanych.

Bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w ustawowo przewidzianym terminie nie podjął on żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu bądź czynności, z tym zastrzeżeniem, że na organie ciążył wynikający z przepisów prawa obowiązek takiego działania, tj. wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia - wydania aktu lub podjęcia czynności nakazanych prawem.

Sąd stanął na stanowisku, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach nie ma określonego prawem obowiązku ustalenia stawki podatku od nieruchomości w formie określonej w pkt 1-4 art. 3 § 2 p.p.s.a. Brak bowiem przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który stanowiłby o takim obowiązku. To w konsekwencji oznacza, że brak jest drogi postępowania sądowoadministracyjnego.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zdaniem sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy żądanie zgłoszone w skardze nie mieści się w ramach kognicji sądów administracyjnych, wyznaczonych w ramach art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od przedmiotowej skargi.

-----------------------

4