Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 192/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 25 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 25 października 2018 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. N. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z [...] marca 2018 r., M. N., reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na bezczynność Wojewody M. sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, zarzucając organowi naruszenie art.8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu i wniósł o:

1. zobowiązanie Wojewody M. do rozpatrzenia wniosku Skarżącego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy;

2. stwierdzenie, że bezczynność Wojewody M. nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa;

3. przyznanie Skarżącemu na podstawie od organu sumy pieniężnej w wysokości polowy kwoty określonej w art. 154 § 6 Ppsa, ewentualnie wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 Ppsa w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 Ppsa;

4. zasądzenie kosztów postępowania na rzecz Skarżącego według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego, opłaty sądowej oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa;

W uzasadnieniu Skarżący wyjaśnił, że pismem z [...] lipca 2017 r. Wojewoda M. zawiadomił Skarżącego, iż jego wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy pozostawia bez rozpoznania. W ocenie Skarżącego było to niezasadne, bowiem organ nie powiadomił Skarżącego, że nie uzupełnienie braków formalnych wniosku będzie skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. W orzecznictwie wskazuje się, że brak pouczenia strony o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych wniosku powoduje, iż organ nie może pozostawić wniosku bez rozpoznania lecz powinien ponownie w sposób prawidłowy wezwać Wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku. Ponadto Skarżący wskazał, że - stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. c Ustawy o cudzoziemcach z 2013 r. - pouczenie o skutkach nieuzupelnienia braków formalnych wniosku powinno zostać doręczone w języku zrozumiałym dla Cudzoziemca. Powołując się na orzecznictwo ukształtowane n a tle art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach, wskazał że art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o cudzoziemcach normuje obowiązek informacyjny spoczywający na organach postępowania i przejawia się w konieczności niezwykle szerokiego pouczenia o zasadach i trybie postępowania oraz przysługujących prawach i ciążących na nim obowiązkach. Normę tę należy ujmować jako unormowanie konkretyzujące dyrektywę wynikającą z art. 9 K.p.a., w myśł której organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego.

Z akt sprawy wynika, że Wnioskodawczyni otrzymała wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w języku polskim. Zatem organ wzywając cudzoziemca w języku polskim do usunięcia braku formalnego wniosku działał zgodnie nie tylko z ustawą o cudzoziemcach z 2013 r., ale i z ustawą z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz, U. z 201 i r, Nr 43, poz. 224). Niemniej obowiązkiem organu, oprócz doręczenia skarżącemu przedmiotowego pouczenia w języku polskim, było również doręczenie pouczenia w języku dla niego zrozumiałym. Dalej skarżący wskazał, że językiem dla niego zrozumiałym jest język arabski, tymczasem w takim języku nie otrzymał stosownego pouczenia.

Wezwanie do uzupełnienia braków wystosowane przez organ na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. nie może być jedynie formalnym zabiegiem technicznym, musi wskazywać na rodzaj braku i dawać stronie możliwość jego usunięcia. Surowy rygor pozostawienia sprawy bez rozpoznania powinien być dodatkową okolicznością, która nakłada na organ konieczność szczegółowego i wyczerpującego formułowania wezwania do usunięcia braków. Tylko prawidłowe wezwanie wystosowane przez organ administracyjny na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., zawierające kompletną i I wyczerpującą informację o tym, jak ma zostać przeprowadzone usunięcie braku podania przez podmiot je wnoszący, może wywoływać skutki w postaci biegu terminu siedmiodniowego do usunięcia braków iw dalszej kolejności - pozostawienia podania bez rozpoznania. Wezwanie z dnia [...] maja 2017 roku jest daleko nieprecyzyjne, ogólnikowe - nie odnosi się w żaden sposób do wniosku Skarżącego. Wezwanie pomija fakt złożenia kserokopii załącznika. Skoro została złożona czytelnie podpisana kserokopia to organ powinien wezwać Skarżącą do przedłożenia oryginału oraz pełnomocnictwa dla osoby, która podpisała załącznik nie zaś formułować wezwanie w sposób ogólnikowy.

Należy również zauważyć, iż Skarżąca wbrew twierdzeniom organu przedłożyła dokumenty zgodnie z wezwaniem co organ potwierdził pieczęcią.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. wniósł o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że w dniu [...] marca 2017r. M. N., ob. U., wystąpiła za pośrednictwem pełnomocnika, do Wojewody M. z wnioskiem udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z uwagi na wykonywanie pracy.

Wniosek cudzoziemki o pobyt czasowy zawierał braki formalne, tym samym pismem z [...] maja 2017 r. cudzoziemka została wezwana w trybie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego do ich uzupełnienia m.in. poprzez uzupełnienie czytelnego podpisu pracodawcy lub osoby upoważnionej do reprezentowania pracodawcy na str. 4 załącznika nr 1 do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy (zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2015r.). W przypadku podpisu na str. 4 załącznika przez osobę upoważnioną do reprezentowania pracodawcy należało załączyć kopię stosownego upoważnienia i okazać jego oryginał.

W dniu [...] czerwca 2017 r. został dostarczony do akt sprawy załącznik nr 1 do wniosku podpisany przez osobę, która jak wynikało z załączonego odpisu KRS nie była uprawniona do reprezentowania spółki. Ponadto, nie zostało uzupełnione pełnomocnictwo dla ww. osoby do reprezentowania pracodawcy. W związku z powyższym pismem z dnia [...] lipca 2017 r. Wojewoda M. pozostawił wniosek cudzoziemki bez rozpoznania z uwagi na fakt nieuzupełnienia braków formalnych.

Organ wyjaśnił, że nie było możliwe merytoryczne rozpoznanie wniosku o pobyt czasowy cudzoziemki, gdyż inicjujące postępowanie podanie zawierało braki formalne. Powołanie się przez organ administracji na art. 64 § 2 Kpa służyć może wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku. Biorąc pod uwagę przepisy art. 106 i art. 114 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach oraz art. 64 § 2 Kpa organ administracji prawidłowo wezwał Skarżącą do usunięcia braków formalnych wniosku o dzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w Polsce, określając jednocześnie skutki w przypadku ich nieusunięcia.

Jednocześnie wbrew twierdzeniom zawartym w skardze pełnomocnika, wezwanie Wojewody M. z [...] maja 2017 r. do uzupełnienia braków formalnych zawierało wyraźne pouczenie o brakujących dokumentach, sposobie ich uzupełnienia oraz konsekwencjach w przypadku ich nieuzupełnienia. Odnosząc się natomiast do zarzutu pełnomocnika co do doręczenia cudzoziemce dodatkowego pouczenia w języku polskim jako języku zrozumiałym, podczas gdy dla cudzoziemki, ob. U., jak twierdzi pełnomocnik, językiem zrozumiałym jest język arabski, należy zauważyć, że cudzoziemka w postępowaniu administracyjnym przed tut. organem była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, dla którego język polski jest językiem zrozumiałym. Dodatkowo, na stronie internetowej M. Urzędu Wojewódzkiego, znajdują się pouczenia dla cudzoziemców dostępne w kilku językach. Natomiast argument braku prawidłowego pouczenia dla cudzoziemki nie był podnoszony przez pełnomocnika w trakcie całego postępowania administracyjnego.

Organ przypomniał, że pozostawiając wniosek strony bez rozpoznania organ administracji wypowiada się na temat przeszkód w realizacji wynikającego wprost z uprawnienia strony do żądania merytorycznego załatwienia jej sprawy. Czynność z art. 64 § 2 Kpa jest też czynnością jednostronną i władczą w tym sensie, ze zamyka drogę do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty, jest wreszcie podejmowana w sprawie indywidualnej (wyrok NSA w Warszawie z dnia 14 września 2011 r. U GSK 873/10). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ administracji publicznej nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności.

W sprawie Skarżącej, nie można mówić o bezczynności organu, gdyż organ administracji prawidłowo [...] lipca 2017 r.. pozostawił wniosek Skarżącej bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku. Jest to czynność materialno - techniczna przewidziana prawem polskim.

Wskazał także, że niezasadny jest wniosek o przyznanie Skarżącemu na podstawie art. 149 § 2 Ppsa od organu sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 Ppsa, ewentualnie wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 par, 2 Ppsa w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 par. 6 Ppsa. Pełnomocnik Skarżącej uzasadnia ww. wniosek brakiem możliwości wykonywania pracy przez cudzoziemkę, należy jednak zauważyć, że nieuzupełnienie przez pełnomocnika cudzoziemca braków formalnych wniosku uniemożliwiło wydanie przez tut. organ decyzji merytorycznej w sprawie. Ponadto, jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, cudzoziemka nie podjęła już wcześniej pracy w Polsce (wjazd do Polski [...].09.2016 r.) pomimo posiadania uprawnienia do jej wykonywania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z zm.) zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4a.

Przeprowadzone badanie formalnej dopuszczalności, a następnie merytorycznej zasadności wniesionej w niniejszej sprawie skargi na bezczynność Wojewody M. doprowadziło Sąd do ustalenia, że przedmiotowa skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W odniesieniu do formalnej dopuszczalności wniesionej skargi wskazać w tym miejscu należy, iż Skarżący wyczerpał przewidziany prawem tok postępowania. Skargę poprzedził bowiem wniesieniem do organu wyższego stopnia ponaglenia.

Przechodząc zatem do oceny czy w rozpoznawanej sprawie organ dopuścił się bezczynności, Sąd uznał, że nie.

Skarżący zarzuca bezczynność Wojewodzie M. w sprawie wniosku z dnia [...] marca 2017r., polegającą na nierozpatrzeniu tego wniosku oraz zakończenie postępowania w trybie art. 64 § 2 kpa..

Wyjaśnić należy, iż o tym jakie wymagania musi spełniać cudzoziemiec by uzyskać zezwolenie na pobyt czasowy rozstrzyga art. 106 i art. 114 ustawy o cudzoziemcach. Wydane w oparciu o przepis art. 107 ww. ustawy rozporządzenie ustala wzór wniosku składanego przez cudzoziemca. Jednym z elementów tego wniosku, jest podpis pracodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania. W ocenie Sądu uzupełnienie tego elementu stanowi o uzupełnieniu braku formalnego wniosku. Tym samym, Wojewoda M. mając na uwadze treść art. 64 § 2 Kpa był zobowiązany do wezwania Skarżącego o uzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie, jak wskazał organ w piśmie pozostawiającym wniosek bez rozpatrzenia, tego elementu mimo prawidłowego wezwania nie uzupełniono. Zatem, w ocenie Sądu, że wobec nie uzupełnienia braków w sposób wskazany w wezwaniu, organ był uprawniony do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, a w konsekwencji nie można uznać że organ pozostaje w bezczynności.

Niezależnie za bezzasadną uznał Sąd argumentację pełnomocnika Skarżącego, iż wezwanie do uzupełnienia braków nie czyniło zadość wymogom zawartym w przepisach postępowania oraz prawa materialnego. W szczególności za niezasadne uznał Sąd twierdzenie, że będąca adresatem wezwania z [...] maja 2017 r. M. N., w której imieniu działał profesjonalny pełnomocnik przez nią ustanowiony w sprawie (pełnomocnictwo k. 16 akt administracyjnych), nie została poinformowana o prawach i obowiązkach w sposób wynikający z art. 7 ustawy o cudzoziemcach, a nadto że wezwanie nie zostało skierowane do strony w zrozumiałym dla niej języku. Z akt sprawy bowiem wynika, że wezwanie z [...] maja 2017 r. (k. 21 verte, 22 verte akt administracyjnych) zawiera wszelkie niezbędne pouczenia. Co do języka użytego w owym wezwaniu, to istotnym jest tu, że skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, zatem prawidłowo wezwanie zostało skierowane do tego pełnomocnika i w języku polskim

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w oparciu o art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.