Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1994/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi w postaci przedłożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego p o s t a n a w i a przywrócić termin do usunięcia braku formalnego skargi w postaci przedłożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz uiszczenia wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

S. (dalej też jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 10 października 2012 r. wezwano skarżącego do:

1/ uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 1 051 złotych stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193),

2/ usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej tj. oryginału lub poświadczonej przez notariusza za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.

Przedmiotowe zarządzenie wysłane na podany w skardze adres skarżącego, po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniach 17 i 25 października 2012 roku, z uwagi na fakt, iż nie zostało podjęte w terminie, urząd pocztowy zwrócił do Sądu.

Stosownie do postanowień art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270,, dalej też jako p.p.s.a.), w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu.

W niniejszej sprawie spełniono powyższe wymogi, bowiem przesyłka została dwukrotnie awizowana a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Tym samym termin do usunięcia braku formalnego skargi w postaci przedłożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz uiszczenia wpisu sądowego biegł od dnia 31 października 2012 roku i upłynął w dniu 7 listopada 2012 roku.

Zgodnie natomiast z notatką służbową z dnia 20 listopada 2012 roku po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano do dnia 16 listopada 2012 r. wpłaty do niniejszej sprawy.

Pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 19 listopada 2012 roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi, załączając do niego oryginał odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że po wniesieniu skargi Prezes stowarzyszenia udała się na rehabilitację a klucz do skrzynki pocztowej pod adresem do doręczeń pozostawiła Skarbnikowi. W trakcie pobytu na rehabilitacji Skarbnik stowarzyszenia zmarła (do wniosku załączono skrócony odpis aktu zgonu). Dopiero po powrocie z rehabilitacji w dniu 12 listopada 2012 roku Prezes stowarzyszenia udając się do Sądu ustaliła, iż skarżący był wezwany do usunięcia braków skargi. Skarżący zaznaczył, że Prezes stowarzyszenia jeszcze w trakcie swojej nieobecności kilkukrotnie dowiadywała się telefoniczne w placówce operatora pocztowego o skierowanych do skarżącego przesyłkach jednakże uzyskała informacje o braku takowych. W ocenie skarżącej zaistniała w sprawie obiektywna niemożność dochowania terminu do usunięcia braków skargi.

Następnie zarządzeniem Sędziego referenta z dnia 23 listopada 2012 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 1051 złotych. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 19 grudnia 2012 roku a wpis został uiszczony w dniu 20 grudnia 2012 roku a więc w zakreślonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, a postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. strona powinna wystąpić z takim wnioskiem do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757).

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi w postaci przedłożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz uiszczenia wpisu sądowego, zasługuje na uwzględnienie z uwagi na brak winy po stronie skarżącego w jego uchybieniu. Prezes stowarzyszenia udając się na wyjazd rehabilitacyjny dochowała wymaganej staranności co do zabezpieczenia interesów skarżącego stowarzyszenia zobowiązując do odbioru korespondencji skarbnika. Jednakże Skarbnik stowarzyszenia w dniu [...] października 2012 roku, a więc w okresie otwartego terminu do odbioru awizowanej korespondencji, zmarła. Następnie Prezes stowarzyszenia, po powrocie z wyjazdu rehabilitacyjnego podjęła niezwłocznie czynności mające na celu uzyskanie wiadomości co do biegu sprawy sądowoadministracyjnej.

Podkreślić należy, że wymóg "uprawdopodobnienia braku winy" w uchybieniu terminu, w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a., nie jest tożsamy z wymogiem udowodnienia wszystkich okoliczności faktycznych, przemawiających za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę treść wniosku oraz załączony do niego akt zgonu Skarbnika stowarzyszenia, skarżący uprawdopodobnił zaistnienie okoliczności, wyłączających winę w uchybieniu terminu do usunięcia braków skargi.

Reasumując, zdaniem Sądu, okoliczności, które wyłączyły możliwość odbioru wezwania do uiszczenia wpisu sądowego oraz przedłożenia odpisu z rejestru sądowego a w konsekwencji również usunięcia braków skargi, wskazują na brak winy skarżącego. Osoba piastująca funkcję Prezesa dochowała należytej staranności a śmierć upoważnionego do odbioru korespondencji Skarbnika stowarzyszenia miała w oczywisty sposób charakter nagły i niespodziewany.

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 86 w związku z art. 87 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.