Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2805/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2, art. 54 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, , po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić A. S.A. z siedzibą w W. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) z tytułu uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 14 października 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła – skierowana do niego bezpośrednio – skarga A. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Ze stempla pocztowego na kopercie wynika, że przesyłka, zawierająca skargę, nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 12 października 2010 r.

W dniu 15 października 2010 r. skargę tę przekazano organowi, który zwrócił ją następnie Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Skargę wniesioną po upływie tego terminu Sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie natomiast do postanowień art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co nastąpiło z dniem 1 stycznia 2004 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a.

Wskazany w przywołanym przepisie dwuletni okres, w trakcie którego skarga wniesiona bezpośrednio do sądu, z zachowaniem terminu do jej wniesienia, uznawana była za wniesioną ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. upłynął z dniem 31 grudnia 2005 r. Stąd też w stosunku do skarg wnoszonych w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. omawiany przepis nie znajduje już zastosowania.

Niemożność zastosowania wskazanego przepisu, a co za tym idzie przyjęcia skutku wniesienia skargi określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. powoduje, iż brak jest w obecnie obowiązującym stanie prawnym regulacji, która przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określałaby czynności jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd.

Z tego też względu zasadne jest, zdaniem Sądu, przyjęcie poglądu wypracowanego na gruncie procedury cywilnej, odnoszącego się do analogicznej jak opisana wyżej sytuacji, w której apelację od orzeczenia wydanego przez sąd I instancji, wniesiono bezpośrednio do sądu odwoławczego, pomimo, iż zgodnie z art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.) apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok (...). Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym zarówno w orzecznictwie (por. uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r., III CZP 33/87, OSNC 1988/6/73), jak i w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, C.H. BECK Warszawa 2001, Tom I s. 1343 oraz T. Ereciński (red.) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2004, Tom I s. 684) w sytuacji takiej, po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego.

Odpowiednie zastosowanie przedstawionego poglądu pozwala przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data jej nadania w urzędzie pocztowym przez sąd.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczął się w dniu 14 września 2010 r. i upływał z dniem 13 października 2010 r. O zachowaniu terminu do jej wniesienia nie może decydować nadanie skargi w dniu 12 października 2010 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż – jak wskazano wyżej - jest to niezgodne z przewidzianym w art. 54 § 1 p.p.s.a. pośrednim trybem wnoszenia skarg.

W takiej sytuacji za datę skutecznego wniesienia skargi do Sądu należało uznać dzień 15 października 2010 r., kiedy to Sąd skargę tę przekazał Ministrowi Finansów.

Oznacza to, że skarga Skarżącej wniesiona została po upływie wskazanego wyżej terminu i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd o zwrocie wpisu sądowego orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.