Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 267/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku F. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej postanawia -wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji-


UZASADNIENIE

F. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...]. Decyzją tą organ utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] ustalającą odpłatność w wysokości [...] zł miesięcznie za pobyt w pieczy zastępczej dziecka I. A., urodzonego [...] września 1998 r.

W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w wypadku komunikacyjnym doznała urazu wielonarządowego oraz ciężkich obrażeń. Dochód skarżącej stanowi renta z tytułu wypadku, która jest przeznaczana na jej specjalistyczną rehabilitację oraz opiekę psychologa i psychiatry. Skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji w chwili obecnej uniemożliwi jej dalsze leczenie, a w konsekwencji, z uwagi na stan zdrowia, może uniemożliwić sprawowanie samodzielnej opieki nad dziećmi. Ponadto oświadczyła, że wymaga pomocy innej osoby nawet przy wykonywaniu codziennych czynności. Wskazała, że nie byłaby w stanie wykonać decyzji bez uszczerbku w procesie leczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

Sygn. akt I SA/Wa 267/13

W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy zachodzi

niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 (niepubl.) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex nr 281811)).

Powołane przez skarżącą uzasadnienie wniosku daje podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. W wykonaniu decyzji skarżąca obowiązana jest do uiszczania co miesiąc kwoty [...] zł. W przedstawionej przez skarżącą sytuacji, z uwagi na stan jej zdrowia i związane z tym aktualnie koszty leczenia zaszły podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd podkreśla, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

.