Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2398/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 1, art. 2 pkt 10, art. 5 ust. 1, art. 36b, art. 36j ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 92 poz 881
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych
journal: Dz.U.UE.L 2011 nr 88 poz 5 art. 2 pkt 1, art. 2 pkt 17, art. 4 ust. 1, art. 8 ust. 2
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiające zharmonizowane warunki  wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant ref. staż. Patrycja Młynarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2020 r. sprawy ze skargi Y. S.A. z siedzibą w O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu wyrobu budowlanego z naruszeniem przepisów ustawy o wyrobach budowlanych oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez "(...)" S.A z siedzibą w "(...)" (dalej: "Strona", "Spółka", "Producent", "Skarżący") jest decyzja z "(...)" września 2019 r. nr "(...)"Głównego Inspektora Nadzory Budowlanego (dalej: "organ", "Główny Inspektor"), wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, z późn. zm., dalej: "K.p.a."), utrzymująca w mocy decyzję "(...)" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: ""(...)"WINB") Nr "(...)"z "(...)" kwietnia 2019 r., nakładającą na Stronę karę pieniężną w wysokości 20 000 zł.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że 15 marca 2018 r. "(...)"WINB, pobrał do badań próbkę wyrobu budowlanego: płyty styropianowe BETA PODŁOGA EPS 70 gr. 50 mm "(...)"(dalej: "sporny wyrób budowlany", "przedmiotowy wyrób budowlany"), wyprodukowanego przez Stronę, u sprzedawcy, tj. ""(...)"Market Budowlany" Sp. z o.o., z siedzibą w "(...)", miejsce pobrania: Market "(...)" (016), ul. "(...)","(...)". Badanie próbki przedmiotowego wyrobu budowlanego zlecono akredytowanemu laboratorium - Polskiemu Centrum Badań i Certyfikacji S.A. z siedzibą w "(...)", Oddział Badań i Certyfikacji w "(...)"Laboratorium Wyrobów Budowlanych, które po ich przeprowadzeniu sporządziło sprawozdanie z badań nr "(...)"wydanie 1, z "(...)"marca 2018 r.

Organ wyjaśnił następnie, że w dniach 23 marca 10 kwietnia, 25 kwietnia i 12 czerwca 2018 r. "(...)"WINB przeprowadził kontrole u ww. sprzedawcy, kontroli podlegał m.in. przedmiotowy wyrób budowlany. Ustalenia kontroli zawarte zostały w protokołach kontroli nr akt: "(...)"oraz "(...)".

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami "(...)"WINB wszczął 8 maja 2018 r., postępowanie administracyjne w sprawie przedmiotowego wyrobu budowlanego, o czym pismem z tego samego dnia zawiadomił kontrolowanego sprzedawcę i producenta. Jednocześnie organ poinformował o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Pismem z 21 maja 2018 r. sprzedawca poinformował o wycofaniu zakwestionowanego przedmiotowego wyrobu budowlanego, w ilości 13 sztuk. Do pisma załączono kopie WT: zwrot towaru do dostawcy, z 16 maja 2018 r. oraz fakturę korygującą VAT nr: "(...)", z "(...)" maja 2018 r. Natomiast przy piśmie z 25 maja 2018 r. producent przesłał m.in. reklamację/zwrot towaru nr reklamacji: zawiadomienie o negatywnych wynikach badań partii/ "(...)", z "(...)" maja 2018 r. oraz zwrot towaru do dostawcy lista WT, z 16 maja 2018 r.

Pismem z 20 czerwca 2018 r., "(...)"WINB zawiadomił o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz zgłaszania żądań w przedmiotowej sprawie. Strony nie skorzystały z przysługującego im prawa.

Decyzją nr "(...)", z "(...)" lipca 2018 r., "(...)"WINB umorzył postępowanie administracyjne w sprawie przedmiotowego wyrobu budowlanego. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, wyrób został wycofany z obrotu.

"(...)"WINB pismem z 4 września 2018 r., zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej na Stronę tj. producenta przedmiotowego wyrobu budowlanego. W zawiadomieniu wskazano, iż zbadana próbka ww. wyrobu nie spełnia wymagań w zakresie właściwości użytkowych. Jednocześnie organ poinformowało możliwości zapoznania się z aktami sprawy, uzyskania wyjaśnień w sprawie oraz składania wniosków i zastrzeżeń.

Organ wyjaśnił dalej, że 14 września 2018 r. "(...)"WINB wystąpił do pozostałych wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego o wskazanie przeprowadzonych kontroli, począwszy od 1 stycznia 2017 r., które wykazały nieprzestrzeganie przez Stronę przepisów ustawy o wyrobach budowlanych. Wszyscy wojewódzcy inspektorzy nadzoru budowlanego przekazali żądane informacje.

Organ wskazał, że producent pismem z 24 października 2018 r. poinformował m.in., że zakwestionowany wyrób został poddany recyklingowi oraz, że niespełnienie przez zakwestionowany wyrób zadeklarowanych właściwości nie było celowym działaniem lub złą wolą producenta. W związku z powyższym wskazał, że brak jest podstaw aby na podstawie art. 36j ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych nakładać na producenta karę.

Organ wskazał następnie, że w związku z negatywnymi wynikami badań, w dniach 25 września oraz 7 listopada 2018 r. "(...)"WINB przeprowadził kontrolę doraźną u Strony. Kontroli podlegał przedmiotowy wyrób budowlany. Ustalenia kontroli zawarte zostały w protokole kontroli podpisanym 7 listopada 2018 r., nr akt: "(...)". W trakcie kontroli ustalono m.in., że wyprodukowana partia zakwestionowanego przedmiotowego wyrobu budowlanego obejmowała 9,6 m3, tj. 32 opakowania.

"(...)"WINB pismem z 28 listopada 2018 r., zawiadomił o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz zgłaszania żądań w przedmiotowej sprawie. W piśmie z 10 grudnia 2018 r. producent przedstawił informacje oraz wnioski tożsame z zawartymi w piśmie z 24 października 2018 r.

Organ dodał, że postępowanie administracyjne w sprawie nałożenia kary pieniężnej zostało zakończone decyzją "(...)"WINB Nr "(...)"z "(...)" kwietnia 2019 r., wydaną na podstawie art. 36b ustawy o wyrobach budowlanych, nakładającą karę pieniężną w wysokości 20 000 zł na Stronę, za wprowadzenie do obrotu przedmiotowego wyrobu budowlanego z naruszeniem przepisów ustawy o wyrobach budowlanych, polegającym na umieszczeniu oznakowania CE na wyrobie budowlanym, który nie posiada właściwości użytkowych określonych w deklaracji właściwości użytkowych.

Rozpoznając odwołanie od powyższej decyzji Główny Inspektor w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, pismem z 1 lipca 2019 r., zwrócił się do producenta o przedstawienie dokumentacji handlowej stwierdzającej ilość, dostarczonego przez producenta, w celu dystrybucji lub zastosowania w ramach działalności handlowej odpłatnie lub nieodpłatnie, przedmiotowego wyrobu budowlanego, wyprodukowanego 5 marca 2018 r., nr partii produkcyjnej: "(...)". Producent udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie pismem z 15 lipca 2019 r., w którym poinformował, że wszystkie 32 sztuki wyprodukowanego 5 marca 2018 r., nr partii produkcyjnej: "(...)", przedmiotowego wyrobu budowlanego zostały sprzedane kontrolowanemu sprzedawcy. Do pisma załączono: raport kontrolny procesu cięcia bloków z 5 marca 2018 r., zmiana II, nr linii 2, raport kontrolny z procesu formowania bloków, z 13 lutego 2018 r., zmiana II, wydanie zewnętrzne "(...)"z 5 marca 2018 r. oraz fakturę nr: "(...)", z "(...)" marca 2018 r.

Główny Inspektor po przytoczeniu art. 36b ustawy o wyrobach budowlanych, jako podstawy prawnej nałożenia na Stronę kary pieniężnej wskazał, że nie może budzić wątpliwości, że Spółka posiada status producenta, wystawiła 30 stycznia 2017 r. dla przedmiotowego wyrobu budowlanego deklarację właściwości użytkowych nr "(...)". W deklaracji tej, jak również wśród informacji towarzyszących oznakowaniu CE jako producenta wskazano Stronę. Jako normę do oceny zasadniczych charakterystyk Strona wskazał "(...)". Producent zadeklarował m.in. opór cieplny RD: 1,3 m2K\W (dla gr. 50 mm), współczynnik przewodzenia ciepła AD: 0,038 W/mK, wytrzymałość na zginanie na poziomie BS115 (>115 kPa) i naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu CS(10)70 (> 70kPa), grubość T1 (tj. ± 1mm).

Organ podał następnie, że wyniki badań przeprowadzonych przez akredytowane laboratorium - Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A. z siedzibą w "(...)", Oddział Badań i Certyfikacji w "(...)", Laboratorium Wyrobów Budowlanych, zgodnie z procedurą badawczą, potwierdziły deklarowaną przez Producenta: 1) wytrzymałość na rozciąganie prostopadłe do powierzchni czołowych (według normy "(...)".Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Określanie wytrzymałości na rozciąganie prostopadle do powierzchni czołowych), 2) wytrzymałość na zginanie (według metody "(...)"Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Określanie zachowania przy zginaniu) oraz 3) grubość (według normy "(...)"Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Określanie grubości).

Badanie nie potwierdziło deklarowanych przez Producenta poziomów: 1) współczynnika przewodzenia ciepła i 2) oporu cieplnego – (przeprowadzone według normy "(...)"Właściwości cieplne materiałów i wyrobów budowlanych - Określanie oporu cieplnego metodami osłoniętej płyty grzejnej i czujnika strumienia cieplnego - Wyroby o dużym i średnim oporze cieplnym). Wyrób nie spełnia wymagań w zakresie współczynnika przewodzenia ciepła, gdy Ad < Amean + 0,44 x SA. Natomiast badanie wykazało wynik Amean+ 0,44 x SA = 0,042, podczas gdy deklarowany poziom (AD) był niższy (0,038 W/mK). Ponadto w zakresie oporu cieplnego wyrób nie spełnia wymagań, gdy Rp > Rmean - 0,44 x SA. Natomiast badanie wykazało wynik Rmean - 0,44 x SR = 1,20, podczas gdy deklarowany poziom (RD) był wyższy (1,30 m2K/W), 3) naprężenia ściskającego przy 10% odkształceniu (przeprowadzone według normy "(...)"Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Określanie zachowania przy ściskaniu). Zgodnie z rozdz. 4.3.4 normy "(...)"żaden wynik badania nie powinien być niższy od deklarowanego poziomu. Natomiast wszystkie trzy z trzech pomiarów badanej próbki wykazały naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu na poziomie niższym od deklarowanego (70 kPa): 62,9 kPa, 62,7 kPa, 61,4 kPa, – por. sprawozdanie z badań nr 85/T/2018 wydanie 1 z 28 marca 2018 r.

Mając powyższe na uwadze Główny Inspektor stwierdził, że przedmiotowy wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych ustawą o wyrobach budowlanych, albowiem nie posiada on właściwości, które spełniałaby zadeklarowane przez producenta współczynnik przewodzenia ciepła i opór cieplny.

Główny Inspektor następnie po przytoczeniu art. 36j ust. 3 ustawy o wyrobach budowlanych wyjaśnił, że Producent zastosował do oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych przedmiotowych płyt styropianowych system 3, zgodnie z Tabl. ZA.2 normy zharmonizowanej "(...)" (por. deklarację właściwości użytkowych nr "(...)"), będący jednym z niższych systemów. Ponadto, przedmiotowy wyrób nie spełnia 3 (z sześciu przebadanych) deklarowanych przez producenta właściwości użytkowych. Zakres odstępstw faktycznych od wartości deklarowanych jest znaczny, gdyż wynosi 10,5% (współczynnik przewodzenia ciepła), 7,69% (opór cieplny) oraz 11% (naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu). Tym samym, biorąc pod uwagę okoliczności, organ stwierdził, że stopień naruszenia przepisów ustawy jest w badanej sprawie umiarkowany.

Organ ustalił dalej, że Producent wprowadził do obrotu 9,6 m3 (32 paczki) przedmiotowego wyrobu budowlanego, niezgodnego z wymaganiami ustawy. Wobec zatem niewielkiej ilości przedmiotowego wyrobu budowlanego wprowadzonego do obrotu, niezgodnego z wymaganiami ustawy, wysokość kary pieniężnej powinna zostać obniżona.

Główny Inspektor wskazał następnie, że w przypadku Przedsiębiorcy, który funkcjonuje na rynku od dłuższego czasu i był już kilkukrotnie kontrolowany i kontrole te wykazały nieprawidłowości, zasadne jest potraktowanie tej okoliczności jako obciążającej. Organ wyjaśnił, że organ wojewódzki, począwszy od 1 stycznia 2017 r. (data wejścia w życie przepisów dotyczących kar pieniężnych), organy nadzoru budowlanego nie stwierdziły nieprzestrzegania przez Producenta przepisów ustawy o wyrobach budowlanych w zakresie takiego samego przedmiotowego wyrobu budowlanego. Jednakże organy nadzoru budowlanego stwierdziły nieprzestrzeganie przez Producenta przepisów ustawy o wyrobach budowlanych w zakresie innych wyrobów: 1) "(...)"WINB - w toku przeprowadzonej kontroli nr akt: "(...)", stwierdzono nieprawidłowości w informacjach towarzyszących oznakowaniu CE, w odniesieniu do wyrobu budowlanego: płyty styropianowe "(...)", gr. 100 mm, 2) "(...)"WINB - w toku przeprowadzonej kontroli stwierdzono nieprawidłowości w informacjach towarzyszących oznakowaniu CE, zlecono badania, które wykazały, że wyrób budowlany: płyty styropianowe "(...)", o wym. 1000x500x100 mm, krawędzie proste, nie spełnia deklarowanych właściwości, 3) [...] WINB - w toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości w informacjach towarzyszących oznakowaniu CE. Natomiast zlecono badania wykazały, że wyrób budowlany: płyty styropianowe "(...)" 80m, o gr. 30 mm, posiadał zadeklarowane przez producenta właściwości użytkowe, 4) GINB - w toku kontroli przeprowadzonej w dniach 20-24 lutego 2017 r. u przedsiębiorcy: K. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: Firma "(...)"z siedzibą w "(...)"stwierdzono nieprawidłowości formalne w zakresie deklaracji właściwości użytkowych w odniesieniu do wyrobu budowlanego: płyty styropianowe "(...)", o gr. 150 mm., 5) w toku kontroli przeprowadzonej w dniach 4-21 czerwca 2018 r. u sprzedawcy: "(...)"" Sp. z o. o. z siedzibą w "(...)", miejsce kontroli: "(...)", ul. "(...)", "(...)", zlecono badania, które wykazały, że wyroby budowlane: płyty styropianowe "(...)" o gr. 100 mm oraz płyty styropianowe "(...)", o gr. 30 mm, nie posiadały zadeklarowanych przez producenta właściwości użytkowych.

Biorąc pod uwagę dokonane ustalenia organ stwierdził, że wyroby Producenta były wielokrotnie kontrolowane, przez organy nadzoru budowlanego. W toku kontroli stwierdzano nieprawidłowości, w tym negatywne wyniki badań, wobec powyższego, zasadnym jest zwiększenie wysokości kary pieniężnej.

Organ zgodził się z organem I instancji, który wziął pod uwagę przy naliczaniu kary fakt, że Producent podjął dobrowolne działania mające na celu wycofanie przedmiotowego wyrobu budowlanego z obrotu, jak również poinformował o podjętych działaniach. Takie zachowanie, jak wskazał organ, stanowi okoliczność łagodzącą i powinno skutkować obniżeniem kary pieniężnej.

Główny Inspektor stwierdził, że biorąc pod uwagę stopień naruszenia przepisów ustawy (umiarkowany), jak również okoliczności łagodzące (liczba wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu niezgodnych z wymaganiami ustawy i współpracę z właściwym organem prowadzącym postępowanie) oraz okoliczność obciążającą (uprzednie naruszenie przepisów ustawy), adekwatną do okoliczności sprawy i stopnia zawinienia Producenta byłaby wyższa kara pieniężna. Mając jednak na uwadze art. 139 K.p.a., organ wskazał, że nie może wydać rozstrzygnięcia, które pogorszyłoby ustaloną przez decyzję organu I instancji sytuację prawną strony wnoszącej odwołanie.

Organ podsumował, że z uwagi na fakt, iż wydana przez organ wojewódzki decyzja nie narusza rażąco prawa ani interesu społecznego, organ odwoławczy nie jest uprawniony do zmiany wysokości nałożonej kary pieniężnej. Mając jednocześnie na uwadze, że badana decyzja w pozostałym zakresie jest prawidłowa, należało - w myśl art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.

W skardze z 16 października 2019 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zaskarżyła decyzję Głównego Inspektora z "(...)" września 2019 r. wnosząc o jej uchylenie oraz o zasądzenie od organu na Jego rzecz kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 8 K.p.a., poprzez utrzymanie decyzji organu I instancji i ustalonej w niej kary pieniężnej, która jest niewspółmierna do wagi naruszonych przepisów ustawy o wyrobach budowlanych,

2) art. 80 K.p.a., poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, skutkującą utrzymaniem w mocy decyzji organu I instancji,

3) art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., poprzez jego niezastosowanie i nieobniżenie wysokości nałożonej na Skarżącego kary pieniężnej przez "(...)"WINB,

4) art. 36j ust. 3 ustawy o wyrobach budowlanych, poprzez przyjęcie, że zastosowany przez Skarżącego 3 system oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobu budowlanego stanowi okoliczność uzasadniającą podwyższenie nałożonej kary oraz przyjęcie, że dyrektywa dotycząca podwyższenia kary pieniężnej z uwagi na poprzednie naruszenia przepisów ustawy o wyrobach budowlanych, obejmuje wszystkie poprzednie naruszenia przepisów tej ustawy, niezależnie od ich rodzaju.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że nałożona przez organ I wysokość instancji, a utrzymana przez Głównego Inspektora wysokość nałożonej na Skarżącego kary pieniężnej jest niewspółmierna do wagi naruszenia i powinna zostać obniżona. Zdaniem Skarżącego organ skupiając się głównie na okolicznościach niekorzystnych dla Skarżącego i nie doszacował znaczenia okoliczności korzystnych. Skarżący podkreślił również, że biorąc pod uwagę przemysłową skalę produkcji, całkowita eliminacja ryzyka wyprodukowania partii wyrobu nie spełniającego deklarowanych właściwości użytkowych jest obiektywnie niemożliwa, o czym świadczą negatywne wyniki badań udostępnione na stronie internetowej organu dotyczące innych producentów styropianu.

Skarżący dodał również, że zawsze podejmuje współpracę z organem prowadzącym postępowanie w celu jak najszybszego wycofania z obrotu zakwestionowanej przez dany organ partii wyrobu.

Skarżący podkreślił, że nie sposób zgodzić się z przyjętym przez organ stanowiskiem w przedmiocie uznania stosowanego przez Skarżącego numeru systemu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobu za przesłankę uzasadniająca zwiększenie wysokości kary pieniężnej. Producent bowiem nie ma obowiązku stosować wyższego systemu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobu. Dlatego okoliczność ta powinna zostać przez organ pominięta, jako nieistotna.

Skarżący wskazał również, że organ błędnie przyjął, iż każde poprzednie naruszenie przez Skarżącego przepisów ustawy o wyrobach budowlanych, uzasadnia zwiększenie nałożonej kary pieniężnej. Skarżący podkreślił, że kary mogą być zaostrzane, ale tylko w sytuacji dokonania przez ten podmiot podobnego naruszenia. Spośród wskazanych prze organ przykładów wcześniejszych naruszeń przepisów ustawy o wyrobach budowlanych przez Skarżącego, tylko 2 z 5 dotyczyły naruszeń związanych z wprowadzeniem do obrotu wyrobu niespełniającego deklarowanych właściwości użytkowych. Reszta, dotyczyła nieprawidłowości formalnych, związanych z oznakowaniem CE. Nieprawidłowości te, nie powinny być jednak brane pod uwagę przez organ jako, że zgodnie z intencją ustawodawcy europejskiego, nie stanowią naruszeń podobnych do tego, które zainicjowało postępowanie przed organem I instancji.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja, jak i decyzja I instancji, nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest wysokość nałożonej na Skarżącego przez "(...)"WINB, kary pieniężnej – 20 000 zł, za naruszenie przepisów ustawy o wyrobach budowlanych poprzez umieszczenie przez Spółkę oznakowania CE na spornym wyrobie budowlanym, który nie posiada właściwości użytkowych określonych w deklaracji właściwości użytkowych.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. Urz. UE L 88 z 04.04.2011, str. 5) w związku z art. 2 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych, "wyrób budowlany" oznacza każdy wyrób lub zestaw wyprodukowany i wprowadzony do obrotu w celu trwałego wbudowania w obiektach budowlanych lub ich częściach, którego właściwości wpływają na właściwości użytkowe obiektów budowlanych w stosunku do podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych. Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 17 rozporządzenia Nr 305/2011, w związku z art. 2 pkt 10 ustawy o wyrobach budowlanych, "wprowadzenie do obrotu" oznacza udostępnienie po raz pierwszy wyrobu budowlanego na rynku unijnym. Producentem natomiast, w świetle art. 2 pkt 19 rozporządzenia Nr 305/2011, jest osoba fizyczna lub prawna, która produkuje wyrób budowlany lub która zleca zaprojektowanie lub wyprodukowanie wyrobu budowlanego i wprowadza ten wyrób do obrotu pod własną nazwą lub znakiem firmowym.

Niewątpliwie zakwestionowane w niniejszej sprawie przez "(...)"WINB płyty styropianowe "(...)"gr. 50 mm "(...)", stanowią wyrób budowlany w rozumieniu przywołanych przepisów. Wyrób ten też został przez Producenta wprowadzony do obrotu w rozumieniu tych przepisów, jak wynika bowiem ze stanu faktycznego niniejszej sprawy, próbka spornego wyrobu budowlanego, wyprodukowanego przez Spółkę, została pobrana u sprzedawcy – w Market "(...)"w "(...)".

Jak wynika z art. 5 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych, wyrób budowlany objęty normą zharmonizowaną lub zgodny z wydaną dla niego europejską oceną techniczną, może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym wyłącznie zgodnie z rozporządzeniem Nr 305/2011. Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 1 tego rozporządzenia, jeżeli wyrób budowlany objęty jest normą zharmonizowaną lub jest zgodny z wydaną dla niego europejską oceną techniczną, producent sporządza deklarację właściwości użytkowych przy wprowadzeniu takiego wyrobu do obrotu. Z art. 8 ust. 2 rozporządzenia Nr 305/2011 wynika z kolei, że oznakowanie CE umieszcza się na wyrobach budowlanych, dla których producent sporządził deklarację właściwości użytkowych zgodnie z art. 4 i 6., a poprzez umieszczenie lub zlecenie umieszczenia oznakowania CE producent wskazuje, że bierze na siebie odpowiedzialność za zgodność wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi oraz za jego zgodność ze wszystkimi mającymi zastosowanie wymaganiami określonymi w niniejszym rozporządzeniu i innym stosownym ustawodawstwie harmonizacyjnym Unii odnoszącym się do umieszczania tego oznakowania.

Do niebudzących wątpliwości ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie należą okoliczności, z których wynika, że Skarżący będący producentem spornego wyrobu budowlanego, wystawiła 30 stycznia 2017 r. dla przedmiotowego wyrobu budowlanego deklarację właściwości użytkowych nr "(...)", w której jako normę do oceny zasadniczych charakterystyk wskazał "(...)"i zadeklarował m.in. opór cieplny RD: 1,3 m2K\W (dla gr. 50 mm), współczynnik przewodzenia ciepła AD: 0,038 W/mK, wytrzymałość na zginanie na poziomie BS115 (>115 kPa) i naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu CS(10)70 (> 70kPa), grubość T1 (tj. ± 1mm). Próbka spornego wyrobu budowlanego została pobrana przez "(...)"WINB, 15 marca 2018 r., do badań przeprowadzonych przez akredytowane laboratorium - Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A. z siedzibą w "(...)", Oddział Badań i Certyfikacji w "(...)".

Badanie wykazało zgodność z deklarowaną przez Producenta: 1) wytrzymałość na rozciąganie prostopadłe do powierzchni czołowych (według normy PN-EN "(...)"Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Określanie wytrzymałości na rozciąganie prostopadle do powierzchni czołowych), 2) wytrzymałość na zginanie (według metody "(...)"Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Określanie zachowania przy zginaniu) oraz 3) grubość (według normy "(...)"Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Określanie grubości).

Badanie nie potwierdziło natomiast deklarowanych przez Producenta poziomów: 1) współczynnika przewodzenia ciepła i 2) oporu cieplnego – (przeprowadzone według normy "(...)"Właściwości cieplne materiałów i wyrobów budowlanych - Określanie oporu cieplnego metodami osłoniętej płyty grzejnej i czujnika strumienia cieplnego - Wyroby o dużym i średnim oporze cieplnym). Wyrób nie spełnia wymagań w zakresie współczynnika przewodzenia ciepła, gdy Ad < Amean + 0,44 x SA. Natomiast badanie wykazało wynik Amean+ 0,44 x SA = 0,042, podczas gdy deklarowany poziom (AD) był niższy (0,038 W/mK). Ponadto w zakresie oporu cieplnego wyrób nie spełnia wymagań, gdy Rp > Rmean - 0,44 x SA. Natomiast badanie wykazało wynik Rmean - 0,44 x SR = 1,20, podczas gdy deklarowany poziom (RD) był wyższy (1,30 m2K/W), 3) naprężenia ściskającego przy 10% odkształceniu (przeprowadzone według normy PN-EN 826:2013-07 Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Określanie zachowania przy ściskaniu). Zgodnie z rozdz. 4.3.4 normy EN 13163:2012+A1:2015 żaden wynik badania nie powinien być niższy od deklarowanego poziomu. Natomiast wszystkie trzy z trzech pomiarów badanej próbki wykazały naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu na poziomie niższym od deklarowanego (70 kPa): 62,9 kPa, 62,7 kPa, 61,4 kPa, – por. sprawozdanie z badań nr [...] wydanie 1 z 28 marca 2018 r.

Sporny wyrób budowlany nie spełnił zatem 3 spośród 6 badanych właściwości użytkowych. Skarżący wprowadził do obrotu 9,6 m3 (32 paczki) przedmiotowego wyrobu budowlanego, niezgodnego z wymaganiami ustawy, który został dostarczony do jednego sprzedawcy i który został przez Producenta wycofany z obrotu w toku postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 36b ustawy o wyrobach budowlanych, Producent, który umieszcza oznakowanie CE albo znak budowlany na wyrobie budowlanym, który nie posiada właściwości użytkowych określonych w deklaracji właściwości użytkowych lub krajowej deklaracji, podlega karze pieniężnej w wysokości do 100 000 zł.

W świetle przytoczonych okoliczności stanu faktycznego w niniejszej sprawie, organy obu instancji słusznie uznały, że Skarżący podlegał sankcji wynikającej z art. 36b ustawy o wyrobach budowlanych, ponieważ umieścił oznakowania CE na spornym wyrobie budowlanym, który nie posiadał właściwości użytkowych określonych w deklaracji właściwości użytkowych. Z treści tego przepisu wynika, że określona w nim sankcja jest obligatoryjna w przypadku stwierdzenia, że wyrób budowlany, na którym producent umieścił oznakowanie CE, nie posiada właściwości użytkowych określonych w deklaracji właściwości użytkowych. Z przepisu tego wynika, że organ może jedynie, w takiej sytuacji, dokonać miarkowania wysokości kary, uwzględniając przy tym, przesłanki określone w art. 36j ust. 3 ustawy o wyrobach budowlanych. Zgodnie z tym przepisem, ustalając wysokość kar pieniężnych, właściwy organ uwzględnia w szczególności stopień, okoliczności naruszenia przepisów ustawy, liczbę wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnionych na rynku krajowym niezgodnych z wymaganiami ustawy, uprzednie naruszenie przepisów ustawy, a także współpracę z właściwym organem prowadzącym postępowanie, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania.

Analiza treści uzasadnień decyzji obu instancji prowadzi do wniosku, że organy obu instancji ustalając wysokość nałożonej na Skarżącego kary pieniężnej, uwzględniły powyższe przesłanki i szczegółowo wyjaśniły jej zasadność. Należy podkreślić, że nałożona na Skarżącego kara pieniężna w wysokości 20 000 zł stanowi jedna piątą maksymalnej kary pieniężnej określonej w art. 36j ustawy o wyrobach budowlanych. Główny Inspektor wyjaśnił, że stopień naruszenia przepisów ustawy o wyrobach budowlanych jest umiarkowany ze względu na to, że sporny wyrób budowlany nie spełnia 3 z sześciu przebadanych, deklarowanych przez Producenta właściwości użytkowych, a zakres odstępstw faktycznych od wartości deklarowanych jest znaczny, gdyż wynosi 10,5% (współczynnik przewodzenia ciepła), 7,69% (opór cieplny) oraz 11% (naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu). Organ również uznał, że ilość wprowadzonego do obrotu spornego wyrobu budowlanego, czyli 9,6 m3 (32 paczki) jest niewielką ilością, co powinno wpłynąć na obniżenie kary. Jako obciążającą okoliczność organ uznał, natomiast stwierdzone przez organy Nadzoru Budowlanego uprzednie naruszenia przez Skarżącego przepisów ustawy o wyrobach budowlanych, dokładnie opisane w zaskarżonej decyzji i przytoczone przez Sąd w części historycznej niniejszego uzasadnienia. Organ wskazał ponadto, że wziął pod uwagę, iż Producent podjął dobrowolne działania mające na celu wycofanie przedmiotowego wyrobu budowlanego z obrotu, jak również poinformował "(...)"WINB o podjętych działaniach, co uznał jako okoliczność łagodzącą, która powinna skutkować obniżeniem kary pieniężnej.

Z powyższych względów Sąd uznał za niezasadne zarzuty skargi, dotyczące naruszenia przez organ art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 8 K.p.a., poprzez utrzymanie decyzji organu I instancji i ustalonej w niej kary pieniężnej, która jest niewspółmierna do wagi naruszonych przepisów ustawy o wyrobach budowlanych oraz art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., poprzez jego niezastosowanie i nieobniżenie wysokości nałożonej przez "(...)"WINB na Skarżącego kary pieniężnej, jak również art. 80 K.p.a., poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, skutkującą utrzymaniem w mocy decyzji organu I instancji.

Główny Inspektor rozważył okoliczności stwierdzonego naruszenia przez Skarżącego przepisów ustawy o wyrobach budowlanych uwzględniając kryteria wymienione w art. 36j ust. 3 tej ustawy, wskazując które z tych okoliczności przemawiają za obniżeniem wysokości kary pieniężnej, a które stanowią okoliczności obciążające przemawiające za jej podwyższeniem. Dlatego nie można zgodzić się z zarzutem dowolności oceny materiału dowodowego przez organ. Główny Inspektor, choć uznał, że organ I instancji nałożył na Skarżącego karę pieniężną w zbyt niskiej wysokości, utrzymał w mocy decyzję I instancji, nakładającą karę w wysokości bliższej dolnej granicy kary przewidzianej przez ustawodawcę. Dlatego też Sąd nie może zgodzić się z zarzutem niewspółmierności kary do stwierdzonego naruszenia.

Sąd uznał również za niezasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ art. 36j ust. 3 ustawy o wyrobach budowlanych. Należy podkreślić, że Główny Inspektor wskazał, że Skarżący jako normę do oceny zasadniczych charakterystyk wskazał "(...)", jednak organ nie uznał tej okoliczności za przesłankę uzasadniającą zwiększenie wysokości kary pieniężnej. Niesłuszny jest zatem w tym zakresie zarzut Skarżącego. Ponadto, Główny Inspektor dokładnie opisał w zaskarżonej decyzji stwierdzone przez organy Nadzoru Budowlanego uprzednie naruszenia przez Skarżącego przepisów ustawy o wyrobach budowlanych, wskazując, które z tych naruszeń dotyczyły nieprawidłowości formalnych, a które dotyczyły braku zadeklarowanych przez Producenta właściwości użytkowych skontrolowanych wyrobów budowlanych. Organ następnie skonstatował, że w toku kontroli stwierdzano nieprawidłowości, w tym negatywne wyniki badań, wobec powyższego, zasadnym jest zwiększenie wysokości kary pieniężnej. To zatem nieprawidłowości dotyczące braku zadeklarowanych przez Producenta właściwości użytkowych skontrolowanych wyrobów budowlanych, uzasadniały według organu zwiększenie wysokości kary pieniężnej, co czyni niezasadnym podniesiony przez Skarżącego zarzut w tym zakresie.

Z powyższych względów Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przez organ przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

W świetle powyższego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), orzekł jak w sentencji wyroku.