Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 837/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 5 ust 1 pkt 3, art 29 ust 13, , art 19 ust.7, art 29 ust.13
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: 70 par. 6 pkt 1, art 194 par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Anna Świątek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług po wznowieniu postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością P., dokonała zgłoszenia do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towar w postaci oleju napędowego do silników o zawartości siarki w masie od 0,05% do 0,2% przeznaczonego do celów żeglugi z wyłączeniem prywatnych rejsów o charakterze rekreacyjnym, dokonując obliczenia podatku akcyzowego w kwocie [...] zł oraz podatku od towarów i usług w kwocie [...] PLN.

Zgodnie z oświadczeniem podatnika z dnia [...] r. dołączonym do zgłoszenia celnego, do importu przedmiotowego oleju w ilości [...] kg w próżni ma zastosowanie zwolnienie z podatku akcyzowego na podstawie § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (tj. Dz. U . Nr 72 z 2006 r., poz.500 ze zm.). Kwotę podatku od towarów i usług obliczono z zastosowaniem stawki podatku w wysokości 22 % od podstawy w kwocie – [...] zł, na którą składa się: wartość celna [...] zł oraz kwota cła [...] zł. Postanowieniem z dnia[...] . Naczelnik Urzędu Celnego w S. określił, iż procedurą dopuszczenia do swobodnego obrotu na podstawie ww. zgłoszenia celnego z dnia 19 października 2004r. objęty został towar o wartości celnej – [...] PLN.

Decyzją nr [...] z dnia[...] . Naczelnik Urzędu Celnego w S., określił kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu w/w towaru w wysokości – [...] PLN.

W dniach od[...] . Naczelnik Urzędu Celnego w S. przeprowadził w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością P., kontrolę w zakresie stosowania procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu, towaru z zastosowaniem zwolnienia od akcyzy oleju napędowego przeznaczonego na cele żeglugowe w okresie od [...] i ustalił, iż kontrolowany podmiot dokonał m.in. sprzedaży importowanego oleju napędowego, nie wypełniając obowiązków określonych przepisami prawa.

Wobec powyższego, Naczelnik Urzędu Celnego w S. postanowieniem z dnia[...] . wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia[...] .

Po zakończeniu postępowania decyzją nr [...] z dnia[...] ., Naczelnik Urzędu Celnego w S., uchylił decyzję ostateczną Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia[...] . w części dotyczącej określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu oleju napędowego, dokonanego na podstawie zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia[...] . i określił kwotę podatku od towarów w wysokości [...] zł. Jednocześnie powiadomił dłużnika o zarejestrowaniu podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł, stanowiącej różnicę między kwotą podatku określoną ww. decyzją w wysokości –[....] zł a kwotą podatku określoną w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] r. w wysokości – [...] zł.

Pismem z dnia[...] . Spółka wniosła do Dyrektora Izby Celnej w S., odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie albo o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji - zarzucając naruszenie przepisów art.5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust.1 pkt 1, art.19 ust.7, art. 33 ust.2-3, art.34 ust.1, ust.4, art.37 ust.1, ust.2, art.41 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), poprzez uznanie, że ciąży na niej obowiązek uiszczenia podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł, w związku z wydaną w sprawie, decyzją nr[...] , w której określona została kwota podatku akcyzowego w wysokości [...] zł, z której to kwoty suma [...] zł uznana została za niepodlegającą zwolnieniu. W uzasadnieniu odwołania Strona wskazała, iż w związku ze złożeniem odwołania od ustaleń Naczelnika Urzędu Celnego w S. zawartych w decyzji [...] z dnia [...] r., dotyczących określenia kwoty podatku akcyzowego, zaskarżeniu podlega również decyzja określająca kwotę podatków od towarów i usług.

Dodatkowo w piśmie z dnia [...]., stanowiącym uzupełnienie odwołania, Strona podniosła zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego, które nastąpiło w dniu [...] .

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w S. decyzją nr [...] z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu celnego I instancji.

Uzasadniając swoje stanowisko, organ odwoławczy dokonał analizy norm prawa materialnego zastosowanych w sprawie. Przytoczył treść przepisów określających co podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, kiedy powstaje obowiązek podatkowy, kto jest podatnikiem przedmiotowego podatku oraz co stanowi podstawę opodatkowania w imporcie towarów.

Organ odwoławczy wskazał dalej, iż dla potrzeb prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, organ I instancji przyjął ustalenia postępowania celnego wynikające z postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia[...]., dotyczące określenia wartości celnej importowanego towaru w wysokości [...] zł oraz ustaloną w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...] . kwotę podatku akcyzowego w wysokości [...] zł. Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Celnej w S. stwierdził, iż w zaskarżonej decyzji organ I instancji, ustalił prawidłową podstawę opodatkowania podatkiem VAT w wysokości [...] zł.

Jednocześnie wskazał, iż zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Naczelnik Urzędu Celnego, prawidłowo zastosował stawkę podatku w wysokości 22 %, wobec czego należny podatek od towarów i usług z tytułu importu ww. towaru wynosi [...] zł. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji, prawidłowo zastosował przepisy ustawy o podatku od towarów u usług wskazane w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji, a których naruszenie zarzucała Strona w odwołaniu.

Organ odwoławczy wyjaśnił dalej, iż sposób ustalania podstawy opodatkowania z tytułu dokonania importu towarów został określony w art. 29 ust. 13, ust. 15 oraz ust. 16 ww. ustawy oraz, że w rozpoznawanej sprawie element podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, tj. kwota podatku akcyzowego, została ustalona w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia[...] , utrzymanej w mocy decyzją Dyrektor Izby Celnej w S. nr [...] z dnia [...]

Mając na uwadze fakt, iż organ odwoławczy nie uwzględnił odwołania Strony, dotyczącego niewłaściwego ustalenia kwoty podatku akcyzowego, odwołanie z dnia[...] . złożone przez skarżącą Spółkę jako konsekwencja zaskarżenia decyzji określającej podatek akcyzowy, jak wskazał organ, także nie może zostać rozpatrzone zgodnie z żądaniem Strony. Strona bowiem skarżąc decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] z dnia [...] . -wskazała jedynie na ustalenie niewłaściwej podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w związku z niewłaściwym ustaleniem kwoty podatku akcyzowego.

Odnosząc się do zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego z dniem [...] r. organ odwoławczy wskazał, iż w dniu [...] r. w wyniku doręczenia BZ WBK S.A. zawiadomienia o zajęciu wierzytelności zastosowano środek egzekucyjny, który jednak pozostał bez wpływu na bieg terminu przewidzianego na dochodzenie należności, gdyż w dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w S. wszczął postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe oraz przedstawił zarzuty do pełniącego w okresie od [...] r. Prezesa Zarządu Spółki P. Tym samym bieg terminu przedawnienia uległ zawieszeniu stosownie do § 6 art.70 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (Dz.U. Nr 8, z 2005 r., poz. 60 ze zm.) dalej O.p. w zw. z art. 303 K.p.k. i art.113 K.k.s. Do dnia dzisiejszego wszczęte w sprawie postępowanie o przestępstwo skarbowe nie zostało zakończone. Wobec powyższego organ odwoławczy nie zgodził się ze Stroną, iż z dniem [...] r. nastąpiło w przedmiotowej sprawie przedawnienie zobowiązania podatkowego.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., skarżąca Spółka domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania zarzucając naruszenie:

art. 59 § 1 pkt 9 i art. 70 § 1 O. p. poprzez ich niezastosowanie i podjęcie rozstrzygnięcia względem zobowiązania podatkowego przedawnionego i wygasłego,

art. 208 § 1 O. p., poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie umorzenia postępowania pomimo przedawnienia zobowiązania podatkowego,

art. 70 § 6 O. p., poprzez błędne przyjęcie, iż w sprawie zachodzi zawieszenie biegu terminu przedawnienia albowiem wszczęcie postępowania karnego skarbowego nastąpiło wobec osoby byłego Prezesa Zarządu, nie pełniącego już funkcji w organie zarządzającym Spółki, któremu nadto wadliwie doręczono powiadomienie o wszczęciu postępowania (adres Spółki), Spółka nie jest podmiotem zdolnym do ponoszenia odpowiedzialności karnej skarbowej. Co najwyżej może być odpowiedzialna posiłkowo w trybie art. 24 § 1 kodeksu karnego skarbowego – brak jest zatem tożsamości podmiotowej.

art. 70 § 4 O.p. poprzez przyjęcie, iż w sprawie zachodzi jego przerwanie o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, Spółka została skutecznie powiadomiona dopiero w dniu [...] r., a następnie w dniu [...] r. a zatem po przedawnieniu zobowiązania.

Zdaniem Spółki, organ nie wykazał również istnienia związku, pomiędzy określonym zobowiązaniem podatkowym a podejrzeniem popełnienia przestępstwa oraz nie rozstrzygnął, czy w ogóle w niniejszej sprawie może być mowa o "niewykonaniu zobowiązania". W jej ocenie, wszczęcie postępowania karnego skarbowego było czynnością wyłącznie "taktyczną", ponieważ postępowanie to miało posłużyć tylko przerwaniu biegu przedawnienia na wypadek, gdyby podatnik dalej powoływał się na przedawnienie w trakcie postępowania dotyczącego zobowiązań podatkowych za - 2004 r.

Co więcej, w ocenie skarżącej Spółki, biorąc pod uwagę datę skierowania wezwania do stawiennictwa w związku z postępowaniem karnym na nazwisko P. A., ale na adres Spółki (24 stycznia 2010 r.), jest co najmniej uzasadnione przypuszczenie, iż faktyczna data wszczęcia postępowania karnego miała miejsce w reakcji na uzupełnienie odwołania Strony z dnia [...] r., a zatem po dniu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Z ostrożności, w razie nie uwzględnienia zarzutu o którym mowa powyżej, skarżąca Spółka zaskarżyła ww. orzeczenie w całości jak podjęte z naruszeniem art.33 ust. 2 i art.34 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez nieprawidłowe określenie kwoty podatku VAT z tytułu importu towaru, tj. przyjęcie za podstawę wadliwie określonej kwoty podatku akcyzowego wynikającej z treści decyzji [...] Dyrektora Izby Celnej i decyzji Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...] Argumentacja o rzekomym niedochowaniu przez skarżącą należytej staranności i nieweryfikowaniu przezeń prawdziwości oświadczeń swoich kontrahentów, stanowi w ocenie Spółki daleko idącą nadinterpretację przepisów rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w S., wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c tej ustawy).

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 wyżej wymienionej ustawy).

Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, Sąd nie stwierdził ww. naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Jak wynika z treści skargi, kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to, czy zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług z tytułu importu, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie uległo przedawnieniu z dniem [...] r. oraz to czy prawidłowo określono podstawę opodatkowania.

Skarżąca Spółka podnosi, że zobowiązanie którego dotyczy przedmiotowe postępowanie uległo przedawnieniu z dniem [...] r. Zdaniem organu, bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego uległ zawieszeniu, wobec wszczęcia w dniu [...] r. postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe.

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż instytucja przedawnienia zobowiązania podatkowego jest instytucją prawa materialnego, powodującą określone w art. 208

§ 1 O.p., skutki procesowe. Zgodnie bowiem z tym przepisem, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie ma podstaw do wydania decyzji określającej, gdyż z upływem tego terminu zobowiązanie podatkowe ulega wygaśnięciu z mocy prawa. Upływ czasu spowoduje wygaśnięcie zobowiązania bez względu na to, czy toczy się postępowanie podatkowe, czy też nie i czy znajduje się ono w fazie przed organem pierwszej, czy też drugiej instancji (uchwała NSA z dnia 6 października 2003 r. sygn. akt FPS 8/03).

Problematyka przedawnienia zobowiązań podatkowych uregulowana została w rozdziale 8 działu III O.p. Stosownie do treści art. 70 O.p., zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podlega import towarów, a stosownie do art. 19 ust 7 tej ustawy obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego zaś stosownie do art. 33 ust. 4 uiszczenia należnego podatku nastąpi w terminie 10 dni licząc od dnia powiadomienia przez organ celny o wysokości należności. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

Przedawnienie doznaje ograniczeń wyłącznie w przypadkach enumeratywnie wskazanych w przepisach art.70 § 2-8 O. p., przy czym mamy tu do czynienia z sytuacjami powodującymi wyłączenie przedawnienia (art.70 § 8), zawieszenie biegu terminu przedawnienia (art.70 § 2,6 i 7) i przerwę biegu terminu przedawnienia (art.70 § 3-5).

Jedną z przyczyn zawieszenia postępowania stosownie do art. 70 § 6 pkt 1 O.p. jest wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania. Cytowany przepis stanowi o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jako zdarzeniu prawnym powodującym zawieszenie biegu przedawnienia z mocy prawa. Pojęcie wszczęcia postępowania, dochodzenia w sprawie (ad rem) nie jest tożsame z pojęciem przedstawienia zarzutów (ad persona). To z dniem wszczęcia tego postępowania, a ściślej rzecz ujmując, wydania postanowienia o jego wszczęciu (art. 303 K.p.k. w związku z art.113 §1 K.k.s), następuje zawieszenie biegu przedawnienia. To zatem do tego postanowienia i tej daty powinna odnieść się ocena, czy nastąpiło wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, związane z niewykonaniem tego zobowiązania a nie jak błędnie wywodzi skarżąca do daty doręczenia wezwania do stawiennictwa Prezesa P. A.

Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia [...] r. o wszczęciu dochodzenia, wszczęto dochodzenie w sprawie o przestępstwo skarbowe polegające na uchylaniu się w okresie [...] r. do [...] r., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, od opodatkowania, poprzez nieujawnienie Naczelnikowi Urzędu Celnego w S. przedmiotu opodatkowania-oleju żeglugowego łącznej ilości: [...] litrów w temp.15 0 C, przez co zaniżono podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT, przez co narażono na uszczuplenie podatek akcyzowy w wysokości [...] zł oraz podatek VAT w wysokości [...] zł tj.: o przestępstwo skarbowe z art.54 §1 K.k.s. w zw. z art.6 §2 K.k.s.

Zdaniem Sądu, doszło zatem do zawieszenia biegu terminu przedawnienia w związku z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. a zatem słusznie organ celny podnosi, że przedmiotowe zobowiązanie podatkowe nie uległo przedawnieniu z dniem [...].

Zauważyć należy, iż w postępowaniu podatkowym tak i w postępowaniu Sądowym prowadzonym na skutek złożonej skargi na decyzję określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług nie dokonuje się oceny prawidłowości kwalifikacji prawnej zarzucanego czynu, ta kwestia jest rozstrzygana w postępowaniu karno skarbowym. Istotny dla regulacji z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. jest to czy przestępstwo lub wykroczenie wiąże się z niewykonaniem zobowiązania. Z opisu czynu zawartego w postanowieniu o wszczęciu dochodzenia z dnia 30 grudnia 2009 r. wynika, że dotyczy ono – w niniejszej sprawie - sprzedaży oleju żeglugowego armatorowi który nie posiadał odpowiedniego upoważnienia naczelnika urzędu celnego do tankowania paliwa do zbiorników innych niż na stałe zamocowane w jednostce pływającej.

Zamieszczenie przez ustawodawcę w w/w przepisie określenia (...) przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe związane z niewykonaniem tego zobowiązania (...) nie oznacza, iż przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe ma dotyczyć niewykonania tego zobowiązania. Wystarczającym dla zastosowania tego przepisu jest bowiem związek przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego z niewykonaniem zobowiązania podatkowego.

W przedmiotowym postępowaniu sądowo-administracyjnym Sąd nie jest uprawniony do badania istnienia merytorycznych przesłanek do wszczęcia takiego dochodzenia, poza stwierdzeniem, czy w postanowieniu wskazano, że "podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego wiąże się z niewykonaniem zobowiązania podatkowego" (art. 70 § 6 pkt 1 in fine O.p.). Uznać należy, że taki związek w ww. postanowieniu został wskazany, bowiem czyn opisany w postanowieniu odnosi się do przedmiotowego zobowiązania podatkowego, określonego w zaskarżonej decyzji. Nie budzi wątpliwości, że stosownie do art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług kwota podatku akcyzowego podwyższa wartość celną towaru stanowiąc podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Podniesiona przez stronę kwestia prawidłowości wydania tego postanowienia z dnia 30 grudnia 2009r., nie może być przedmiotem kontroli przez sąd administracyjny, gdyż nie rozpoznaje on spraw karnych – skarbowych, a wydane cytowane powyżej postanowienie ma walor dokumentu urzędowego z art. 194 § 1 O.p., albowiem zostało ono sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołany do tego organ władzy publicznej.

Wprawdzie zasadnie Spółka zauważa, że dochodzenie to wszczęto w przedostatnim dniu upływu pięcioletniego okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego, co mogłoby być uznane za działanie naruszające zasadę zaufania do organu podatkowego, - jednak w ocenie Sądu, fakt ten (data wszczęcia dochodzenia) nie może stanowić podstawy do podważenia legalności postanowienia o wszczęciu dochodzenia, bowiem wszczęcie to nastąpiło w okresie dopuszczonym przez prawo. Zauważyć też należy, że przepisy prawa (art. 305 § 4 K.p.k. w zw. z art. 325a § 2 K.p.k. i w zw. z art. 113 § 1 K.k.s.) nie nakładają na organ wszczynający dochodzenie obowiązku zawiadomienia podmiotu, którego zachowania dotyczy dochodzenie, o wszczęciu takiego postępowania.

Za nieuzasadniony uznać należy także zarzut skarżącej braku tożsamości podmiotu wobec osoby byłego Prezesa Spółki P. A. - do którego organ skierował wezwanie a Spółką. Wskazać należy, że art. 9 § 3 K.k.s. wyraźnie określa kto jest sprawcą i w świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że P. A. jest właściwym adresatem wezwania. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku osoby prawnej brak jest przepisu, który pozwalałby do pociągnięcia do odpowiedzialności takiego podmiotu, stąd też przyjęte przez ustawodawcę rozwiązanie pociągnięcia do odpowiedzialności osoby zajmującej się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi takiego podmiotu. (vide wyrok SN z dnia 2 lipca 2002 r. sygn. akt IV KK 164/02). Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że P. A. pełnił funkcję członka zarządu Spółki, był jej Prezesem w okresie podejrzenia popełnienia przestępstwa.

Nadto, Sąd podziela argumentację, iż organ egzekucyjny doręczając w dniu [...] . do Banku Zachodniego WBK S.A. VI Oddział w S. zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, zastosował środek egzekucyjny, który pozostaje bez wpływu na bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z uwagi na wszczęcie w dniu [...] r. postępowania o przestępstwo skarbowe i tym samym skuteczne zawieszenie biegu terminu przedawnienia dochodzonych należności.

Odnosząc się do zarzutu skargi, iż organ celny niewłaściwie określił podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu importu oleju napędowego przeznaczonego na cele żeglugowe, włączając do niej nieprawidłową kwotę podatku akcyzowego, uznać należy za nieuprawniony.

W ocenie Sądu organy celne prawidłowo określiły - wbrew ogólnikowym twierdzeniom skarżącego - kwotę należnego podatku od towaru i usług z tytułu importu.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego (art. 19 ust.7 ustawy o podatku od towarów i usług). Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 ust. 2 WKC). Stosownie do postanowień art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym - a tak jest w przypadku oleju napędowego, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Do tak określonej podstawy opodatkowania dolicza się również określone w odrębnych przepisach opłaty oraz inne należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać te należności z tytułu importu towarów ( art.29 ust.16 ustawy). Zgodnie z art. 33 ust. 2 cyt. ustawy, jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości.

W rozpatrywanej sprawie zdarzeniem powodującym powstanie obowiązku podatkowego był import oleju napędowego, dopuszczony do wolnego obrotu na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] r. Prawidłowo zatem organ celny przyjął, iż podstawę opodatkowania stanowi wartość celna importowanego towaru ustalona w postanowieniu Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. w wysokości [...] zł, powiększona o ustalony w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] z dnia [...] r. (wydanej po wznowieniu postępowania) podatek akcyzowy w wysokości [...] zł.

Zwiększenie kwoty podatku akcyzowego dokonane przez Naczelnika Urzędu Celnego w stosunku do oleju napędowego będącego przedmiotem importu spowodowało zatem również zwiększenie podstawy opodatkowania i w konsekwencji zwiększenie kwoty należnego podatku od towarów i usług, co w o ocenie Sądu zostało w sposób prawidłowy określone przez organa celne. Podkreślenia wymaga, iż jeden z elementów podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług tj: kwota podatku akcyzowego, została ustalona w odrębnym postępowaniu, zakończonym decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] z dnia [...] r., utrzymaną w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w S. nr [...] z dnia [...].

Decyzja organu odwoławczego dotycząca określenia kwoty podatku akcyzowego, została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., który postanowieniem z dnia [...] r. sygn. akt I SA/Sz 854/10 skargę odrzucił.

A zatem decyzje organów celnych w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego, które zapadły w odrębnym od niniejszego postępowania stały się ostateczne i nie podlegają ponownej weryfikacji w postępowaniu dotyczącym określenia podatku od towarów i usług. Stąd zarzuty dotyczące niewłaściwego określenia kwoty podatku akcyzowego nie podlegają ponownej analizie w ramach niniejszego postępowania.

Reasumując, organy celne prawidłowo określiły kwotę należnego podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze i nie znajdując w świetle powyższego podstaw do uznania zarzutów skargi za uzasadnione, skargę jako nieuzasadnioną, należało oddalić na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a.