Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 32/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. art. 3 par. 2 pkt 1 - 4a, 54 par. 3, 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2011 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Prezydenta W. na rzecz skarżącej T. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 maja 2011 r. T. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej skarżąca Spółka) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w wydaniu decyzji w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego ul. K. na odcinku ul. T. – M..

Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] Prezydent W., w imieniu którego działa Zarząd Dróg Miejskich w W., działając na podstawie art. 19 ust. 5 i art. 40 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115), § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r. w sprawie określenia warunków udzielania zezwoleń na zajęcie pasa drogowego (Dz. U. Nr 140, poz. 1481), po rozpatrzeniu wniosku skarżącej Spółki złożonego w Zarządzie Dróg Miejskich w dniu 3 listopada 2009 r. o wydanie zezwolenia na umieszczenie w pasie drogowym urządzenia infrastruktury technicznej, tj. kanalizacji teletechnicznej o powierzchni całkowitej – 34,88 m2 rzutu poziomego, zezwolił na umieszczenie urządzenia niezwiązanego z funkcjonowaniem drogi, tj. ww. kanalizacji, w pasie drogowym ul. K. na odcinku ul. T. – M., w terminie od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2034 r.

W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o oddalenie skargi wskazał na wydanie powyższej decyzji, co czyni przedmiotową skargę bezprzedmiotową. Organ przedstawił też przebieg postępowania w sprawie.

W piśmie procesowym z dnia 16 września 2011 r. pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) - dalej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może

w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym występuje pogląd,

że w przypadku skargi na bezczynność organu przez "uwzględnienie skargi

w całości" należy rozumieć sytuację, w której organ wydaje akt lub podejmuje czynność, której brak stał się przyczyną zaskarżenia. Bez znaczenia jest natomiast okoliczność, czy treść tego aktu, bądź czynności, jest zgodna z żądaniem strony, ponieważ jego wydanie, bądź jej podjęcie powoduje, że organ przestaje tkwić

w bezczynności. Tym samym zostaje osiągnięty cel skargi na bezczynność organu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz wydanie 3, str. 189).

Prezentowane jest także w orzecznictwie stanowisko, zgodnie z którym, gdy żądanie dochodzonego w skardze na bezczynność zobowiązania organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie, zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie

art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz wydanie 3, str. 403).

Powyższy pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w Uchwale z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, stwierdzając, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał

w bezczynności.

Wobec powyższego, skoro organ rozpatrzył wniosek skarżącej Spółki wydając w dniu [...] maja 2011 r. decyzję zezwalającą na zajęcie wskazanego wyżej odcinka pasa drogowego, czym dopełnił żądania dochodzonego w skardze na bezczynność, to niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne, o kosztach postępowania orzekając na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.