Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 327/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A. Świderska, Sędziowie NSA P. Janicki, P. Kiss (spr.), Protokolant K. Brykalska - Stępień, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2004 r. sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2002 roku oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. po rozpatrzeniu odwołania "A" spółki z o.o. z siedzibą w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dn.[...] którą z powołaniem się na przepisy m.in. art.207, art. 21 par.1 i 3, art. 53 ustawy z dn. 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm./, a także art. 27 ust.4 i 6 oraz art. 29 ust.1 i 2 ustawy z dn.8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ określono dla spółki za miesiąc styczeń 2002r. kwotę nadwyżki podatku należnego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w wysokości 6.124 zł.

W motywach wydanych decyzji organy orzekające obu instancji powołały się na ustalenia przeprowadzonej kontroli podatkowej, zgodnie, z którymi spółka w 1998r. osiągnęła obrót ze sprzedaży na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej w wysokości 227.800 zł, przekraczając w ten sposób wynikający z par.1 rozporządzenia Ministra Finansów z dn.27.11.1998r. w sprawie prowadzenia kas rejestrujących /Dz.U. nr 146, poz. 953 ze zm./ limit /60.000 zł/, powodujący zwolnienie od prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej i wbrew swojemu obowiązkowi nie zaprowadziła w terminie od dn.01.02.1999r. wymienionej ewidencji. W toku kontroli ustalono także, iż spółka w styczniu 2002r. zawyżyła nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy o kwotę 617 zł, a wynikający z faktur zakupu podatek naliczony wyniósł za badany okres podatkowy kwotę 11.003 zł. W toku kontroli sporządzono na podstawie okazanych przez spółkę faktur sprzedaży zestawienie dokonanej w styczniu 2002r. sprzedaży, która ogółem wyniosła ponad 130.000 zł, z czego udział sprzedaży na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej wyniósł ponad 18%.

Organy orzekające nie uwzględniły podniesionej w toku postępowania podatkowego argumentacji, iż spółka z uwagi na prowadzoną w rozpatrywanym okresie sprzedaż towarów na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej wyłącznie drogą wysyłkową i za rozliczeniem bankowym lub pocztowym nie miała obowiązku zgodnie z par.8 w związku z załącznikiem nr 1 poz.3 rozporządzenia Ministra Finansów z dn.20.12.2001r. w sprawie kas fiskalnych /Dz.U. nr 151, poz.1711/ prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy fiskalnej.

W powyższym zakresie organ drugiej instancji stwierdził, iż w myśl uregulowania zawartego w par. 1 ust. 2 pkt 1 wymienionego rozporządzenia Ministra Finansów z dn. 20.12.2001r. obowiązek ewidencjonowania przy pomocy kas bez względu na wielkość osiągniętego obrotu dotyczy podatników kontynuujących po dniu 1 stycznia 2002r. działalność, o której mowa w art.29 ust.1 ustawy VAT, którzy byli zobowiązani do rozpoczęcia ewidencjonowania przed tą datą, z uwzględnieniem obowiązujących wówczas przepisów. Organ odwoławczy stwierdził również, że w związku z brakiem wypełnienia ciążącego na spółce od dn. 01.02.1999r. obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy fiskalnej, Urząd Skarbowy wydał w stosunku do spółki na podstawie art. 29 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług odpowiednie decyzje za poszczególne okresy podatkowe z lat 1999-2001, pozbawiające ją prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w wysokości 30%, które to decyzje nie zostały przez spółkę zaskarżone.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skardze pełnomocnik spółki wnosząc o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji powtórzył wcześniejsze stanowisko, iż spółka z uwagi na prowadzenie w styczniu 2002r, sprzedaży na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej wyłącznie w systemie sprzedaży wysyłkowej i pobraniem zapłaty za pośrednictwem poczty i banków, zgodnie z par.8 ust.1 w związku z zał. Nr 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dn.20.12.2001r. w sprawie kas rejestrujących nie miała obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Strona skarżąca podniosła, że organy podatkowe przy podejmowaniu swoich decyzji nie rozróżniły wynikających z przepisów wymienionego rozporządzenia Ministra Finansów pojęć; "byli zobowiązani do ewidencji przy użyciu kas rejestrujących" i "rozpoczęli ewidencjonowanie przy użyciu kas rejestrujących". Według strony fakt braku rozpoczęcia przez spółkę przed styczniem 2002r. ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej powoduje, iż zgodnie z treścią przypisu 1 do załącznika nr 1 wymienionego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dn.20.12.2001r. mają do niej zastosowanie powołane przepisy zwalniające z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoje stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje;

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Z niekwestionowanych przez stronę skarżącą ustaleń organu podatkowego wynika, że w 1998r, skarżąca spółka osiągnęła ze sprzedaży na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej obrót w wysokości 227.850 zł, przekraczając tym samym wynikający z par.1 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Finansów z dn.27.11.1998r. w sprawie kas rejestrujących /Dz.U, Nr 146, poz.953 ze zm./ limit kwoty 60.000 zł, uprawniający podatników do zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji za pomocą kasy rejestrującej. Mając na uwadze powyższą okoliczność należy uznać, że skarżąca spółka była zobowiązana na podstawie przepisów art. 29 ust.1 ustawy z dn.8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ oraz par.1 wymienionego wyżej rozporządzenia wykonawczego Ministra Finansów do rozpoczęcia od dnia 1 lutego 1999r. ewidencjonowania sprzedaży na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Ponadto z ustaleń kontroli podatkowej w zakresie wywiązywania się przez spółkę z obowiązków podatnika podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2002r. wynika, że w rozpatrywanym okresie spółka dokonała sprzedaży na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej w wysokości netto 24.500 zł, co stanowiło 18,72% całej sprzedaży, a także stwierdzono, iż w dokonanym rozliczeniu spółka zawyżyła kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy o 617 zł.

W powyższym stanie faktycznym i prawnym nie można podzielić argumentacji i związanego z tym stanowiska skarżącej spółki, iż w związku z dokonywaniem w styczniu 2002r. sprzedaży na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej w systemie sprzedaży wysyłkowej i świadczenia usług za pobraniem zapłaty wyłącznie za pośrednictwem poczty lub banku – nie była ona w myśl uregulowania zawartego w par.8 ust.1 w związku z pkt 3 załącznika nr 1 do obowiązującego w 2002r. rozporządzenia Ministra Finansów z dn.20.12.2001r. w sprawie kas rejestrujących /Dz.U, Nr 151, poz.1711/ zobowiązana do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Zgodnie bowiem z jednoznaczną treścią par.1 ust.2 pkt 1 wymienionego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dn.20.12.2001r. obowiązek ewidencjonowania obrotów przy zastosowaniu kasy bez względu na wysokość obrotu dotyczy podatników kontynuujących po dniu 1 stycznia 2002r. działalność, o której mowa w art. 29 ust.1 ustawy VAT, którzy byli zobowiązani do rozpoczęcia ewidencjonowania przed tą datą, z uwzględnieniem obowiązujących w tym okresie przepisów o terminach instalowania kas przez poszczególnych podatników. W przypadku skarżącej spółki, zgodnie z wskazanym na wstępie stanem faktycznym i prawnym była ona zobowiązana do rozpoczęcia ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej już od dnia 1 lutego 1999r. Z powyższych względów argumentacja skarżącej spółki, iż spełniała ona warunki przewidziane w pkt 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dn.20.12.2001r. nie może zasługiwać na uwzględnienie. Według oceny Sądu bezpodstawne jest również powołanie się spółki na przypis 1 do wymienionego wyżej załącznika, albowiem fakt braku wykonania przez spółkę, ciążącego na niej od dn.01.02.1999r. wcześniejszego obowiązku ewidencjonowania sprzedaży i podatku należnego przy użyciu kasy rejestrującej, wynikającego z wskazanych wyżej przepisów nie może stanowić podstawy do uznania, iż spółka nabyła prawo do zwolnienia od tego obowiązku w styczniu 2002r.

Dodatkowo należy również zauważyć, iż jak wynika z wyjaśnień organów podatkowych oraz przedstawionych akt administracyjnych, w związku z stwierdzonym w toku kontroli podatkowej na początku 2002r. brakiem zastosowania się spółki do przepisów art.29 ust.1 i par.1 rozporządzenia Ministra Finansów z dn.27.11.1998r. w sprawie kas rejestrujących, organ pierwszej instancji wydał w stosunku do spółki decyzje podatkowe dotyczące poszczególnych okresów podatkowych z lat 1999-2001, w których m.in. pozbawiono spółkę stosownie do art. 29 ust.2 ustawy VAT prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w wysokości 30% podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług. Powyższe decyzje z uwagi na brak ich zaskarżenia przez spółkę stały się decyzjami ostatecznymi

Z tych wszystkich względów należy uznać, iż zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa, a w szczególności powołanych w skardze przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dn.20.12.2001r. w sprawie kas rejestrujących, w związku z czym Sąd na podstawie art.151 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ orzekł, jak w sentencji.