Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 361/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-05-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z  art. 197  par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 30 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. W. i K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Wr 361/18 w sprawie ze skargi B. W. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku w sprawie żądania wykupu działek postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Wr 361/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną B. W. oraz K. W. (dalej: skarżący) od wyroku tutejszego sądu z dnia 18 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 361/18 z uwagi na sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżących, a więc z pominięciem zastosowania się do przymusu adwokacko-radcowskiego.

Pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 9 maja 2019 r. skarżący, zakwestionowali wskazane wyżej postanowienie tutejszego sądu. Zażalenie zostało sporządzone i podpisane osobiście przez skarżących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak wynika z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 175 § 2 p.p.s.a. przepisu § 1 (statuującego przymus adwokacko-radcowski) nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z § 2a przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Odnośnie do § 3 cytowanego przepisu nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż odnosi się do postępowań w sprawach obowiązków podatkowych, celnych i egzekucji administracyjnej lub własności przemysłowej.

Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Zatem w niniejszej sprawie odpowiednio zastosowanie znajduje art. 178 p.p.s.a., w myśl którego wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Przenosząc powyższe w realia niniejszej sprawy wskazać należy, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej złożone przez skarżących sporządzone zostało przez nich osobiście, co przesądza o jego niedopuszczalności w świetle art. 178 p.p.s.a. Na uwagę zasługuje fakt, że skarżąca – B. W. jest reprezentowana w sprawie przez adwokata przyznanego jej w ramach uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, zaś w pouczeniu skierowanym do skarżącego K. W. zawartym w piśmie przewodnim przesyłającym postanowienie z dnia 23 kwietnia 2019 r. prawidłowo pouczono go o obowiązku sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego.

Zauważyć przy tym należy, że w przypadku sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej bez zastosowania się do przymusu adwokacko-radcowskiego zasadniczo nie stosuje się trybu wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych pisma uregulowanego w art. 49 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2012 sygn. akt II OZ 832/12 (opubl. w CBOIS na: cbois.nsa.gov.pl) stwierdził, że niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a. Jest to brak nieusuwalny. Zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno zostać sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Tutejszy sąd podziela w pełni powyższy pogląd. Analiza akt rozpoznawanej sprawy, nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że skarżąca lub uczestnik postępowania jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1-3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji postanowienia.