Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 437/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-10-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2, par. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, par. 19
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 21 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. w przedmiocie wymierzenia Wójtowi Gminy grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu sprawie II SAB/Lu 51/02 dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej w zakresie wniosku [..] A. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a: I. przyznać [..] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 223,15 zł (dwieście dwadzieścia trzy złote i piętnaście groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych i sześćdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług; II. odmówić przyznania wynagrodzenia w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2008 r. pełnomocnik skarżącego Z. W. – [..] A. S., ustanowiony w ramach pomocy prawnej, złożył wniosek o zasądzenie na jego rzecz opłaty w wysokości 2.440 zł (w tym 440 zł podatku od towarów i usług) oraz zwrotu udokumentowanego wydatku w wysokości 3,55 zł (koszty korespondencji) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z dnia 2 października 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał pełnomocnikowi skarżącego tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 149,95 zł, obejmującą wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 146,40 zł, w tym 26,40 zł podatku od towarów i usług a także zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków w kwocie 3,55 zł oraz odmówił przyznania wynagrodzenia w pozostałej części. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 października 2008 r. (k.68).

W dniu 16 października 2008 r. pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw od powyższego orzeczenia w części odmawiającej przyznania mu wynagrodzenia w pozostałym zakresie, tj. co do kwoty 2.293,60 zł. Pełnomocnik podniósł, iż zaskarżenie postanowienia referendarza sądowego z dnia 2 października 2008 r. w części uzasadnia – w drodze analogii – art. 503 § 1 k.p.c., a postanowienie to uprawomocni się w pozostałej części w dniu 21 października 2008 r. na podstawie stosowanego w drodze analogii art. 363 § 3 k.p.c.

Zdaniem pełnomocnika przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna w kwocie 12.000 zł, a więc minimalne wynagrodzenie pełnomocnika w tej sprawie wynosi 1.464 zł, w tym 264 zł należnego podatku od towarów i usług. Uzasadnione jest również – w jego ocenie – podniesienie powyższej kwoty minimalnej do wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych w myśl § 2 w zw. z § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że postanowienie z dnia 2 października 2008 r. – wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego – utraciło moc w całości, a przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie mogą być stosowane w tym przypadku w drodze analogii.

W świetle § 18 ust. 1 pkt 2 litera "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), powoływanego dalej jako: "rozporządzenie" w zw. z art. 250 ustawy, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1. W myśl zaś § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym wynosi 240 zł, chyba że przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest należność pieniężna. W takiej sytuacji bowiem stawkę minimalną oblicza się w zależności od wysokości przedmiotu zaskarżenia na zasadach określonych w § 6 rozporządzenia.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, która stanowiłaby wartość przedmiotu sporu. W związku z tym przy obliczaniu wynagrodzenia nie mogą mieć zastosowania stawki wynagradzania pełnomocnika zależne od tej wartości. Pełnomocnik skarżącego niezasadnie utożsamia wartość przedmiotu sporu z kwotą zgłaszanego żądania dotyczącego wysokości nakładanej na organ grzywny na podstawie art. 154 ustawy.

W związku z tym wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w tej sprawie, po uwzględnieniu – w myśl § 19 pkt 1 w zw. z § 2 rozporządzenia – niezbędnego nakładu pracy adwokata oraz po podwyższeniu na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług, wynosi 219,60 zł.

Nadto, zgodnie z § 19 pkt 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa w niniejszej sprawie obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata w wysokości 3,55 zł.

Z powyższych względów i na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.