Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 128/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu  - art.149 par.1a ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1 pkt. 3, par. 1a i art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w prowadzeniu postępowania; 2) stwierdza, że bezczynności nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) oddala skargę w pozostałym zakresie; 4) zasadza od organu na rzecz skarżącej kwotę 100 zł (spowinie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2015r. K.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżąca żąda stwierdzenia bezczynności organu, zobowiązanie udzielenia informacji publicznej w terminie 14 od dnia doręczenia akt organowi, zobowiązanie Wójta Gminy do ukarania dyscyplinarnego osoby odpowiedzialnej za niezałatwienie sprawy, wymierzenie grzywny w maksymalnej wysokości oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi stwierdziła, iż wystąpiła o udostępnienie Zarządzenia Wójta Gminy R. [...] z dnia [...]r. w sprawie odwołania z funkcji Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego im. A w R. (dalej: Szkoła) w trakcie roku szkolnego na podstawie art.38 ust. pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Ponadto zwróciła się o udostępnienie skargi na jej działalność (jako Dyrektora tejże Szkoły) złożoną przez nauczycieli zatrudnionych w Szkole. Dokumenty te, jak wyjaśnia, potrzebne są jej do podjęcia kroków prawnych mających na celu "wyeliminowanie ich z obiegu prawnego jako podjętych z rażącym naruszeniem prawa".

Pomimo wydłużenia terminu o 2 miesiące, który upłyną w dniu 16 sierpnia 2015 do dnia złożenia skargi w Urzędzie Gminy R., nie otrzymała żądnych dokumentów.

W dalszej części uzasadnienia skargi przytacza szereg orzeczeń sądów administracyjnych, które, w jej ocenie, świadczą o rażącym naruszeniu prawa przez Wójta oraz o konieczności dokonania przez Sąd kontroli nie tylko bezczynności, ale także przewlekłości postępowania i ukarania organu grzywną z tego tytułu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, iż w zasadniczej części wniosek o udzielenie informacji został zrealizowany w terminie, przy czym przedłużono termin załatwienia sprawy w zakresie udostępnienia skargi na Dyrektora Szkoły oraz wszelkich dokumentów związanych z procedurą dotyczącą tej skargi. Zamiarem organu było przedłużenie terminu do dnia 16.09.2015r. tj. o dwa miesiące zgodnie z art.13 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednak w piśmie omyłkowo wskazano datę 16.08.2015r.Skarżąca dobrze zrozumiała intencję organu, bowiem w skardze sama stwierdziła, że organ przedłużył termin załatwienia sprawy o dwa miesiące. W dniu 18 września 2015 r. organ wysłał skarżącej żądany dokument pocztą elektroniczną, zgodnie z jej wnioskiem.

Zawarte w skardze zarzuty nie znajdują zatem uzasadnienia w stanie faktycznym sprawy. Organ udostępnił większość z żądanych dokumentów w ustawowym terminie, jeden dokument w postaci" skargi" rzeczywiście został udostępniony później .Ale nawet biorąc pod uwagę omyłkę w oznaczeniu daty to nie można tu dopatrzeć się rażącego zaniedbania czy jakichkolwiek złych intencji organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) obejmuje również bezczynność organów .

Celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania w załatwianiu sprawy administracyjnej w ustawowym terminie. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Przy czym Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy. W świetle powyższego dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ administracji był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi.

Stan faktyczny sprawy nie budzi większych wątpliwości. W terminie ustawowym organ udostępnił część informacji, o które wnosiła skarżąca we wniosku z dnia 16 lipca 2015 r. Natomiast w części dotyczącej żądania udostępnienia skargi złożonej na nią jako osobę pełniąca funkcję Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego im. A w R., która jest w istocie rzeczy przedmiotem skargi, organ, działając na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 782 ze zm., dalej: u.d.i.p.), przedłużył termin jej przekazania do 16 sierpnia 2015 r. Co prawda, jak wyjaśnia w odpowiedzi na skargę, jego zamiarem było przedłużenie tego terminu do 16 września 2015 r., jednakowoż pierwotnego terminu formalnie nie zmienił. Niezależnie od tego nawet ten dłuższy termin nie został zachowany, bowiem pozostałą część żądanej informacji przekazano K.B. dopiero w dniu 18 września 2015 r. Wobec tego, stosownie do art. art. 149 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. Sąd stwierdził bezczynność Wójta Gminy R.

W ocenie Sądu bezczynność ta, ze względu na relatywnie niewielkie opóźnienie, tym bardziej że sama skarżąca przyznaje w skardze, iż termin został przedłużony o dwa miesiące, a więc do 16 września 2015 r., a informacji udzielono w dniu 18 września 2015 r., nie miała znamion rażącego naruszenia prawa, co stwierdzono w pkt. 2 sentencji na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a.

W pozostałym zakresie, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił, bowiem brak było podstaw do wymierzenia grzywny ze względów przytoczonych wyżej (niewielkie opóźnienie w załatwieniu wniosku), zaś co do wniosku o ukaranie w trybie dyscyplinarnym pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie pozostaje poza zakresem kompetencji sądu administracyjnego.