Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 535/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania obiektu budowlanego i nałożenia obowiązków postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca E. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wskazując jako skarżony organ Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jak wynika z treści skargi zaskarżone zostało postanowienie tego organu z dnia 30 stycznia 2015 r., nr [...], nakazujące wstrzymania E. M. użytkowania lokalu gastronomicznego oraz nakładające obowiązek przedstawienia szeregu dokumentów dotyczących części budynku, w której urządzono przedmiotowy lokal gastronomiczny.

Zaskarżone postanowienie jak wynika z jego treści podjęte zostało na podstawie art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić, gdyż dotyczy ona aktu (postanowienia) nieobjętego zakresem właściwości sadów administracyjnych.

Kontrola legalności sprawowana jest przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647). Zakres kognicji sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.).

Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 tej ostatniej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

§ 3 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przepis art. 4 ustawy Prawo przed sądami administracyjnymi odnosi się natomiast do sporów o właściwość oraz sporów kompetencyjnych.

Niniejsza skarga wniesiona została na postanowienie, od którego nie przysługuje zażalenie, co wynika z treści przepisu będącego jego podstawą prawną - art. 71a ustawy Prawo budowlane. Postanowienie to wydane jest w ramach postępowania administracyjnego przez właściwy organ, którym jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, stosownie do treści art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Postanowienie, na które nie służy zażalenie strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie, jak przewiduje to art. 142 k.p.a. W niniejszym przypadku byłaby to decyzja, o której mowa w art. 71a ust. 4 ustawy Prawo budowlane (zob. Prawo budowlane Komentarz pod red. Andrzeja Glinieckiego, Wydawnictwo LexisNexis wydanie 2, str. 840, wraz z przywołanym tam orzecznictwem).

Postanowienie wstrzymujące użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części oraz nakładające obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane jest postanowieniem, o którym mowa w art. 123 k.p.a.: nie rozstrzyga sprawy co do istoty, jest wydawane w toku postępowania legalizacyjnego, mającego na celu doprowadzenie do zgodności z prawem samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego.

W konsekwencji przedstawionych rozważań należy stwierdzić, że na postanowienie wydane na podstawie art. 71a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, niekończące postępowania i nierozstrzygające sprawy co do istoty, nie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku niniejszą skargę odrzucił.