Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2848/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na pismo Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy unieważnienia egzaminu na prawo jazdy postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

M.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy unieważnienia egzaminu na prawo jazdy kategorii B przeprowadzonego w dniu 15 lipca 2014 r. - żądając jego uchylenia.

Marszałek Województwa [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z mocy art. 3 § 3 ww. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.

Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach.

Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje (jak wynika z cyt. normy prawnej) w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne (takie jak decyzje, postanowienia).

Jak wynika z treści skargi M.S. dotyczy ona pisma Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2014 r., którym organ -w drodze zawiadomienia- udzielił M.S. odpowiedzi o sposobie załatwienia jego skargi dotyczącej części praktycznej przeprowadzonego egzaminu na prawo jazdy kategorii B.

Stwierdzić zatem należy, że przedmiotem skargi M.S. jest w istocie postępowanie skargowe uregulowane działem VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, ze zm., dalej: k.p.a.), zatytułowanym "Skargi i wnioski" (art. 221 k.p.a. i nast.), zainicjowane skargą skarżącego z dnia 18 lipca 2014 r. skierowaną do organu administracji publicznej.

Wskazać trzeba, że pismo organu podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, regulowanym przepisami działu VIII k.p.a. nie jest czynnością ani aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków po którejś ze stron sprawy administracyjnej. Nie może zatem zostać zakwalifikowane jako akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. W katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych nie mieszczą się skargi dotyczące sposobu załatwienia skarg złożonych w trybie działu VIII k.p.a.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym sądy administracyjne nie są właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników (vide: postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; publ: www.cbois.nsa.gov.pl). Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) k.p.a. i stanowią odformalizowany środek obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Dlatego skargi takie załatwiane są w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi, a wydane w następstwie rozpoznania takich skarg akty, nie podlegają kontroli sądu administracyjnego (tak NSA w postanowieniu z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 803/09; publ: www.cbois.nsa.gov.pl).

Pismo organu z dnia [...] października 2014 r. stanowiące przedmiot toczącego się w niniejszej sprawie postępowania sądowo-administracyjnego nie jest decyzją administracyjną, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., ani żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 5-7 p.p.s.a. Nie jest także innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jest natomiast czynnością materialno-techniczną.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należało, że pismo skarżącego z dnia 18 lipca 2014 r. stanowiło skargę, o której mowa w art. 227 k.p.a. Zgodnie natomiast z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem, działania administracji publicznej będące przedmiotem skarg tego typu nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu. (vide: postanowienie NSA z dnia 24 sierpnia 2012 r. II OSK 1858/112; publ: www.cbois.nsa.gov.pl).

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Z tego też względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.