Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 62/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 220
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenie [...] na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2011 roku do Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Stowarzyszenia [...] na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

Na podstawie zarządzenia z dnia 21 grudnia 2011 r. strona skarżąca - Stowarzyszenie [...] została wezwana do usunięcie braku formalnego poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie M.C. oraz S.O. do reprezentowania strony skarżącej, tj. np. złożenie odpisu pełnego Krajowego Rejestru Sądowego Stowarzyszenia. Poinformowano stronę skarżącą, iż wraz ze skargą przekazano jedynie kserokopię odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego niepoświadczoną za zgodność z oryginałem. Strona została również pouczona, iż nie uzupełnienie wskazanego braku formalnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Wobec treści odpowiedzi na skargę udzielonej przez organ, który wskazał, iż stronie udzielono żądane informacje, strona skarżąca wezwana została także do wskazania swojego aktualnego stanowiska w sprawie.

Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2011 r. skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Wezwanie zawierało pouczenie, iż nieuiszczenie opłaty sądowej w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Wszystkie powyższe wezwania zostały przesłane jedną przesyłką poleconą nr [...] na adres Stowarzyszenia, wskazany w skardze. Przesyłkę doręczono w dniu 28 grudnia 2011 r.

Jak wynika z akt sprawy, w terminie wyznaczonym w/w wezwaniami, strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego ( notatka służbowa z dnia 25 stycznia 2012 r. ), a także nie uzupełniła stwierdzonego braku skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy wskazać, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest zawsze obligatoryjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W tym zakresie, w przypadku jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną (sądową), Sąd ocenia, czy skarga została wniesiona przez podmiot uprawniony do jej reprezentacji, zgodnie bowiem z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.

Stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest Stowarzyszenie [...]. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. nr 79 poz. 855 ze zm.) stowarzyszenie uzyskuje osobowość prawną i może rozpocząć działalność z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego. Zgodnie z art. 38 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 1`6 poz. 93) osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie. I tak stosownie do dyspozycji art. 11 ustawy – Prawo o stowarzyszeniach najwyższą władzą stowarzyszenia jest walne zebranie członków. W sprawach, w których statut nie określa właściwości władz stowarzyszenia, podejmowanie uchwał należy do walnego zebrania członków ( ust. 1). Statut może przewidywać zamiast walnego zebrania członków zebranie delegatów lub zastąpienie walnego zebrania członków zebraniem delegatów, jeżeli liczba członków przekroczy określoną w statucie wielkość. W takich przypadkach statut określa zasady wyboru delegatów i czas trwania ich kadencji (ust. 2). Jednakże stosownie do ust. 3 art. 11 stowarzyszenie jest obowiązane posiadać zarząd i organ kontroli wewnętrznej.

Jak wynika z treści art. 29 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ albo osoba uprawniona do reprezentacji danej jednostki organizacyjnej, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie do działania, przedkładając w tym zakresie dokument, przy pierwszej czynności w postępowaniu. W odniesieniu do podmiotów podlegających obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego dokumentem poświadczającym uprawnienie do działania w ich imieniu jest aktualny odpis z tego rejestru. Podlega on badaniu w zakresie składu osobowego organu zarządzającego, sposobu reprezentacji oraz daty wydania (tak też: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. prof. dr hab. Roman Hauser, red. prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski, Wydawnictwo: C.H.Beck: 2011, wydanie: 1, System Informacji Prawnej – Legalis). Zauważyć przy tym należy, iż w odniesieniu do stowarzyszenia, dokumentem potwierdzającym umocowanie do działania w jego imieniu może być zarówno w/w odpis z KRS, jak również uchwała właściwego organu potwierdzająca wybór osób uprawnionych do jego reprezentowania. Tutejszy Sąd podziela pogląd, iż nie można przyjąć, że samodzielnie wygenerowany (choćby w postaci kserokopii) przez stronę wydruk informacji zamieszczonych w KRS posiada cechy dokumentu, który wykazuje umocowanie osób uprawnionych do reprezentacji danego podmiotu; nie jest zatem dokumentem, o którym mowa w art. 29 ppsa (por. postanowienia NSA z dnia 19 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FSK 986/11, z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt II GSK 1407/10).

Natomiast w orzecznictwie konsekwentnie wyrażany jest pogląd, zgodnie z którym nieprzedłożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony stanowi brak formalny (między innymi: w orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 4 maja 1954 r. sygn. akt II C.Z. 93/54, "Państwo i Prawo" 1955, nr 12, s. 855; w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 1996 r. sygn. akt I ACz 365/96, OSA 1997, nr 11-12, poz. 67, wyrok NSA z dnia 9.02.2005r. sygn akt GSK 1337/04 oraz wyrok NSA z dnia 23.06.2005r. sygn akt FSK 2640/04).

W niniejszej sprawie skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane do przesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w tym na przykład odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego Stowarzyszenia. Wezwanie w tym zakresie (z dnia 22 grudnia 2011 r. ) zostało przesłane do strony skarżącej listem poleconym, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru ( nr nadawczy: [...]), na wskazany w treści skargi adres. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sądowych potwierdzenia odbioru przesyłki, została ona skutecznie doręczona w dniu 28 grudnia 2011 r.

Tym samym termin do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi, tj. przesłania dokumentu potwierdzającego umocowanie M.C. oraz S.O. do reprezentowania strony skarżącej, a także uiszczenia wpisu sadowego, upłynął bezskutecznie w dniu 4 stycznia 2012 r. Wezwane Stowarzyszenie, pomimo upływu wyznaczonego terminu, nie przesłało żądanych dokumentów, a także nie uiściło wpisu sądowego.

W związku z tym należy stwierdzić, że mimo wezwania, braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym siedmiodniowym terminie.

Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.

Na marginesie wyjaśnić należy, iż wprawdzie w zarządzeniu z dnia 21 grudnia 2011 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, w wyniku omyłki, błędnie wpisano w oznaczeniu słownym, iż należna z tytułu wpisu sądowego kwota wynosi pięćset złotych, w miejsce właściwej kwoty stu złotych, jednakże wobec nieścisłości wskazanego zarządzenia strona mogła skorzystać z przysługujących się środków prawnych, w celu zweryfikowania poprawności wskazanego wezwania, czego jednakże nie uczyniła. Ponadto podstawę odstąpienia od ponownego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego stanowić może przepis art. 222 ppsa, zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.

Z tego powodu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł Sąd jak w sentencji postanowienia.