Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1446/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 12 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A S.A. z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. skarżąca spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazano, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może powodować istotne niebezpieczeństwo dla dalszego funkcjonowania skarżącej. Podniesiono, że skarżąca jest w trudnej sytuacji finansowej, w roku 2009 stanęła na progu upadłości i podjęła drastyczne działania mające na celu utrzymanie zatrudnienia - z których jednym było zamkniecie zakładu produkcyjnego w Niechcicach. Spółka zajmuje się produkcją rolną i z uwagi na koniec sezonu oczekuje na spływ środków od swoich kontrahentów. Ewentualna egzekucja znacznej kwoty pieniężnej objętej skarżoną decyzją w chwili obecnej ograniczyłaby znacznie płynność finansową spółki i spowodowała konieczność nagłej redukcji zatrudnienia w spółce ( spółka zatrudnia obecnie ponad 100 pracowników ).

Zdaniem strony powyższa sytuacja powoduje zaistnienie przesłanki o jakiej mowa w art. 61 § 3 ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Istotne przy tym jest, iż to strona skarżąca powinna wykazać, że w jej przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki.

Przechodząc do argumentacji wniosku, w ocenie Sądu strona skarżąca, poza hasłowymi sformułowaniami wniosku nie wykazała okoliczności, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących pozytywne jego rozstrzygnięcie.

Nie ulega wątpliwości, iż okoliczność taka jak zwolnienie pracowników podlegałaby dyspozycji normy wnikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. w sytuacji gdyby została należycie uprawdopodobniona.

W realiach rozpatrywanej sprawy należy podkreślić, iż okoliczności wskazane w rozpatrywanym wniosku pozostają gołosłowne, strona skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobnia trudnej sytuacji spółki, nadto do wniosku nie dołączono żadnych dokumentów mogących świadczyć o realnym zagrożeniu wynikającym z wykonania zaskarżonej decyzji.

Powyższe powoduje, iż wnioskodawca w żaden sposób nie skonkretyzował okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i nieuprawdopodobnił ich wystąpienia.

Reasumując, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

P.Z-C.