Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1078/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Z. W. w dniu [...] czerwca 2004 r. (data stempla pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – w imieniu T. K. – skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki. Do skargi załączono pełnomocnictwo z dnia [...] maja 2004 r., upoważniające Z. W. do jej wniesienia w imieniu T. K.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia oraz przez osobę nie mogącą być pełnomocnikiem T. K. w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Wezwaniem z dnia [...] lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał Z. W. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania T. K. w sprawie z w/w skargi, informując jednocześnie o treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W odpowiedzi na wezwanie Sądu Z. W. przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2004 r. przesłał ponownie pełnomocnictwo z dnia [...] maja 2004 r.

Wezwaniem z dnia [...] sierpnia 2004 r. Sąd zobowiązał Z. W. do uzupełnienia pełnomocnictwa poprzez podanie stopnia pokrewieństwa pomiędzy T. K. a Z. W.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2004 r. Z. W. poinformował, że nie łączy go żaden stopień pokrewieństwa z T. K., a reprezentowanie T. K. przed wojewódzkim sądem administracyjnym wywodzi z przepisu art. 96 Kodeksu cywilnego, będącego w jego ocenie przepisem szczególnym, o którym mowa w art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 53 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z oświadczenia Z. W. zawartego w skardze oraz z akt nadesłanych przez organ, wynika jednoznacznie, że zaskarżona decyzja (zawierająca prawidłowe pouczenie, co do terminu i sposobu zaskarżenia) została doręczona Z. W., będącemu pełnomocnikiem T. K. w postępowaniu administracyjnym, w dniu [...] marca 2004 r. Zatem termin do wniesienia skargi na w/w decyzję upłynął w dniu [...] kwietnia 2004 r. Skarga zaś została nadana w urzędzie pocztowym dopiero w dniu [...] czerwca 2004 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.

Niezależnie od powyższego należy również podkreślić, że w myśl art. 35 § 1 powołanej ustawy, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Przepis art. 96 Kodeksu cywilnego, na który powołuje się Z. W. nie jest przepisem szczególnym w rozumieniu art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie można zatem na jego podstawie wywodzić uprawnienia do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi. Skoro Z. W. nie jest osobą uprawnioną do reprezentowania T. K. przed sądami administracyjnymi, to wniesiona przez niego skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i 6 oraz § 3 powołanej ustawy postanowił, jak w sentencji.