Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 16/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 73  ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 110
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Barbara Ciołek, Sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca), Anetta Makowska – Hrycyk, Protokolant Referent Tomasz Gołębiowski, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 31 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi Kuby S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 19 października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisania do dowodu rejestracyjnego pojazdu adnotacji o skarżącym jako jego współwłaścicielu oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 25 lutego 2020 r. (ostatecznie doprecyzowanym 10 sierpnia 2020 r.) K. S. (dalej: skarżący, strona) zwrócił się o dopisanie do dowodu rejestracyjnego pojazdu marki [...], nr [...]: [...], nr rej. [...], zarejestrowanego na rzecz P. S., swoich danych jako współwłaściciela ww. pojazdu.

Prezydent Wrocławia decyzją z 18 sierpnia 2020 r. nr WSO-PA.5410.1796.2020 odmówił dokonania żądanej czynności. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazał, że "(...) przepisem stojącym na przeszkodzie wnioskowanej zmianie, jest przepis art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz.U. z 2020 r., poz. 110 zezm.) - dalej: p.r.d., który stanowi, iż rejestracji pojazdu dokonuje na wniosek właściciela pojazdu, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana. Zgodnie natomiast z § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych, właściciel pojazdu składa do organu rejestrującego wniosek o rejestrację pojazdu na formularzu , którego wzór jest określony w załączniku 1 do przedmiotowego rozporządzenia.

Dalej organ wyjaśnił, że nie może podjąć czynności, której żąda strona, gdyż czynność dopisania do dowodu rejestracyjnego nowego właściciela (współwłaściciela) pojazdu jest nierozerwalnie związana z wydaniem decyzji administracyjnej o zarejestrowaniu pojazdu. Dopisanie współwłaściciela pojazdu do dowodu rejestracyjnego jest konsekwencją rejestracji pojazdu, następuje w toku rejestracji pojazdu i nie stanowi odrębnej sprawy.

W odwołaniu od powyższej decyzji, skarżący zarzucił organowi I instancji niewyjaśnienie zastosowania wszystkich podstaw prawnych, jakie legły przy wydawaniu zaskarżonej decyzji oraz brak ustosunkowania się i zupełnego pominięcia przez organ przepisów wykonawczych do ustawy Prawo o ruchu drogowym, a to rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (...)".

Decyzją z dnia 19 października 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu ( dalej: Kolegium, SKO) utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że w sprawach dotyczących rejestracji pojazdów, decyzją kończącą postępowanie jest decyzja o rejestracji pojazdu (bądź o jej odmowie).

Samo wydanie dowodu rejestracyjnego i tablic, choć poprzedzone decyzją o rejestracji pojazdu, stanowi wyłącznie czynność materialno-techniczną, która jest konsekwencją wydanej uprzednio decyzji. Kwestia charakteru prawnego samej decyzji o rejestracji pojazdu, jak również jej konsekwencje tj. wydanie dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych, zostały jednoznacznie rozstrzygnięte w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 24 września 2001r. (OPS 6/01, www.nsa.gov.pl). Sąd dostrzegł, że także już w motywach uchwały składu pięciu sędziów Naczelnego

Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 1999 r., OPK 24/99 /ONSA 2000 Nr 2 poz. 54, podkreślono, iż w art.73 ust 1 ustawy mowa jest o dwóch czynnościach organu rejestrującego: o dokonaniu rejestracji oraz o wydaniu dowodu rejestracyjnego i tablic /tablicy/ rejestracyjnych. Samo wydanie dowodu rejestracyjnego jest tylko czynnością materialno-techniczną. Sama ta czynność jednak nie wyznacza

sytuacji prawnej jednostki gdyż zawsze musi być poprzedzona rozstrzygnięciem przez dany organ, czy w konkretnej sytuacji osoba ubiegająca się o rejestrację danego pojazdu spełnia wszystkie określone wymagania ustawowe. Takie działania organu autorytatywnie konkretyzują sytuację prawną podmiotu i noszą wszelkie znamiona procesu wydawania decyzji. Akt rejestracji pojazdu zatem ma

cechy decyzji administracyjnej w znaczeniu materialno prawnym – które to stanowisko Kolegium podziela. Tak więc należy uznać, że postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu kończy się wydaniem decyzji administracyjnej i decyzja ta poprzedza czynność materialno-techniczną wydania dowodu rejestracyjnego i tablic. W tym sensie – jak wyjaśnił organ za Sądem - dowód rejestracyjny jako zewnętrzny przejaw oświadczenia woli organu administracyjnego rozstrzygającego sprawę rejestracji pojazdu – z jednej strony potwierdza wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu, a z drugiej strony jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu. Zatem dowód rejestracyjny jako dokument urzędowy sporządzony w przepisanej formie przez powołane do tego organy administracji publicznej w ich zakresie działania stanowi potwierdzenie wcześniejszego uzyskania pozytywnej decyzji o rejestracji pojazdu.

Generalnie uznać należy, iż sam dowód rejestracyjny nie jest decyzją

administracyjną w rozumieniu art. 104 Kpa. Decyzja o rejestracji pojazdu zawiera jedynie dane identyfikujące pojazd i jego właściciela

i taka jej treść jest utrwalana w aktach na odwrocie wniosku o rejestrację.

Skoro zatem niezbędnym elementem decyzji o rejestracji pojazdu jest wskazanie podmiotu, na którego rzecz czynność rejestracji jest dokonywana, to również zmiana tego podmiotu każdorazowo będzie wymagała wydania nowej decyzji. Z tych względów, w ocenie Kolegium, słuszne było stanowisko organu pierwszej instancji przedstawione w uzasadnieniu decyzji z dnia 18 sierpnia 2020 r. co do tego, że wprowadzenie zmian w zakresie własności pojazdu (tu: naniesienie adnotacji urzędowej w dowodzie rejestracyjnym o współwłaścicielu) musi być poprzedzona wydaniem decyzji o rejestracji pojazdu.

Zdaniem organu odwoławczego, powoływane przez stronę na przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2019 r. poz. 2130) nie wykluczają możliwości wydawania w takich przypadkach decyzji administracyjnej. Stanowią bowiem wyłącznie o obowiązku naniesienia przez organ rejestrujący odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym. Samo wydanie dowodu rejestracyjnego, co do zasady, jest natomiast poprzedzone wydaniem decyzji o rejestracji pojazdu. Kolegium podkreśliło zarazem, powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych, że o ile dopuszcza się w określonych sprawach, aby pozytywne

załatwienie sprawy nastąpiło poprzez podjęcie czynności materialno-technicznej, to odmowa dokonania takiej czynności winna być dokonana w drodze decyzji - albowiem jest to negatywne rozstrzygnięcie w sprawie administracyjnej, o której załatwienie zwróciła się strona, mająca w tym interes prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, rozpoznając sprawę dotyczącą zmiany danych ujawnionych w dowodzie rejestracyjnym jednoznacznie wskazał, "że jeśli organ stwierdzi przeszkody do pozytywnego załatwienia wniosku o zmianę danych zawartych w dowodzie rejestracyjnym powinno to skutkować rozstrzygnięciem w postaci odmownej decyzji administracyjnej" (postanowienie z dnia 21 lutego 2019 r., III SA/Wr

557/18, LEX nr 2625912; podobnie NSA w wyrokach z dnia 23 kwietnia 2009 r., I OSK 616/08, LEX nr 557156 oraz z dnia 26 maja 2009 ., I OSK 760/08, LEX nr 574435).

W skardze na powyższą decyzję Kolegium skarżący wniósł o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji. Podtrzymał zarzuty oraz argumentację podniesione w odwołaniu.

Skarżący, powołując się na wyrok WSA w Gorzowie Wlkp z 5 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Go 915/14 podtrzymał stanowisko., że w przypadku, gdy nie doszło do zmiany pierwotnego właściciela pojazdu, ale chodzi o dopisanie w dowodzie rejestracyjnym kolejnego właściciela, to nie ma potrzeby wydawania decyzji, ale możliwe jest dokonanie powyższego w drodze zwykłej czynności materialno-technicznej – co powinien uczynić organ w niniejszej sprawie. Podkreślił, że dowód rejestracyjny nie stanowi decyzji administracyjnej, zaś fakty istnienia drugiego współwłaściciela nie stanowi o nieważności pierwotnej decyzji lub konieczności jej uprzedniego uchylenia, bowiem dotychczasowy właściciel pozostaje nim nadal, tyle, że prawo własności nie przysługuje mu już w 100%. Ujawnienie tej okoliczności poprzez adnotację w dowodzie rejestracyjnym pojazdu stanowi jedynie potwierdzenie stanu faktycznego i prawnego, jednak nie nowego, ale raczej tylko zmienionego. Ponadto, jak zauważył skarżący, przytoczone w decyzji podstawy prawne odnoszą się jedynie do rejestracji nowego czy używanego pojazdu w przypadku jedynego właściciela.

W dalszej kolejności skarżący powtórzył prezentowane już w postępowaniu administracyjnym stanowisko, iż w zaistniałym stanie faktycznym co najwyżej zachodzi potrzeba wydania w trybie art. 155 k.p.a. decyzji zmieniającej decyzję w sprawie rejestracji pojazdu tylko w obszarze wpisu adnotacji urzędowej w dowodzie rejestracyjnym, za wydanie której obiera się opłatę w wysokości jedynie 10 zł zgodnie z ustawą o opłacie skarbowej z 16 listopada 2006 r. oraz załączniku do tej ustawy ( poz. 53). Nie jest natomiast potrzebne wydawanie nowych tablic rejestracyjnych, nalepek kontrolnych, czy nawet nowego dowodu rejestracyjnego, za które to jest pobierana opłata tak ja za rejestrację nowego czy używanego pojazdu. Uznanie natomiast, że czynność wpisania w dowodzie adnotacji o współwłaścicielu zarejestrowanego pojazdu jest tożsama z dokonaniem zmian w obrębie danych dotyczących pojazdu – co uzasadniałoby konieczność wymiany dowodu, ale nie tablic czy nalepek kontrolnych ( jak przy rejestracji lub przerejestrowaniu – za opłatą) jest nadinterpretacją przez organ art. 73 p.r.d. Skarżący odwołał się w tym zakresie do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 27 września 200 3rr. I załączonej do niego "Instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów" gdzie w § 5 ust. 6a stwierdzono, iż " w przypadku zawiadomienia o zmianie w zakrssi8e współwłasności pojazdu, jeżeli zmiana dotyczy współwłaściciela/współwłasności określonej w rubryce ADNOTACJE URZĘDOWE organ rejestrujący w rubryce tej zamieszcza nową adnotację o współwłaścicielu albo skreśla dotychczasową adnotację".

Skarżący podkreślił, że za dokonanie wpisu współwłaściciela tego samego pojazdu, do tego samego dowodu, z tym samym nr rejestracyjnymi , tablicami i nalepką, organ – poprzez urząd we Wrocławiu pobiera pełną opłatę (jak za rejestrację pojazdu), podczas gdy w odmienna praktyka pojawia się w innych urzędach. Powyższe , zdaniem skarżącego, godzi w konstytucyjną zasadę równości wobec prawa, wyrażoną w art. 32 Konstytucji RP. Końcowo skarżący podkreślił, że wprost oświadczył przed organem I instancji, iż nie kwestionuje definitywnie konieczności załatwienia jego sprawy w drodze decyzji administracyjnej w zakresie dopisania go jako współwłaściciela do dowodu rejestracyjnego, jednak opłata naliczona za wydanie takiej decyzji nie powinna być pobierana ja za pełną rejestrację pojazdu, ale maksymalnie w wysokości 10 zł, zgodnie z powołaną wyżej podstawą prawną.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji w tak określonym zakresie kognicji, Sąd uznał, że nie narusza ona prawa, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadniczy spór w niniejszej sprowadza się do tego, w jakiej formie prawnej powinno dojść do zmiany zapisów w dowodzie rejestracyjnym, dotyczących właściciela pojazdu – skarżący stoi na stanowisku, że w przypadku powstania współwłasności z dotychczasowym wyłącznym właścicielem, powinno to nastąpić poprzez czynność materialno-techniczną (adnotację w dokumencie dowodu), bez konieczności wydawania decyzji – z czym, jak zarzuca skarżący, wiąże się wyższa opłata. Zdaniem natomiast organu, konieczne jest w tym wypadku przeprowadzenie postępowania w oparciu o art. 73 §1 i 2 p.r.d.

W przekonaniu Sądu jako prawidłowe należy ocenić stanowisko organu.

Wskazać należy, iż w kwestii charakteru prawnego dowodu rejestracyjnego wypowiadał się już zarówno Naczelny Sąd Administracyjny, jak i wojewódzkie sądy administracyjne. W swojej uchwale w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 24 września 2001 r., sygn. akt OPS 6/01 NSA podkreślił, że rejestracja pojazdu następuje w formie decyzji administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania w celu ustalenia okoliczności faktycznych i prawnych, od których ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym i przepisy wykonawcze do niej uzależniają dokonanie rejestracji pojazdu. Postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, poprzedzającej czynność materialno - techniczną wydania dowodu rejestracyjnego i tablic. Stanowisko takie wyraził Naczelny Sąd Administracyjny także w uchwale w składzie 5 sędziów z dnia 15 listopada 1999 r., sygn. akt OPK 24/99. Jak dalej wskazał NSA , dowód rejestracyjny spełnia zatem podwójną rolę: potwierdza wydanie decyzji administracyjnej o zarejestrowaniu pojazdu oraz jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu. Nie będąc decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 k.p.a., jako dokument urzędowy sporządzony w przepisanej formie przez powołane do tego organy administracji publicznej w zakresie ich działania, stanowi jednak potwierdzenie wcześniejszego uzyskania pozytywnej decyzji o rejestracji pojazdu.

Zasady rejestracji pojazdów reguluje ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm., dalej: p.r.d) oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2007 r., nr 137, poz. 968 ze zm. dalej: rozp. MI). Zgodnie z treścią art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem ust. 2-5.

Zgodnie natomiast z art. 72 ust. 1 p.r.d., rejestracji dokonuje się na podstawie:

1)dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;

2) karty pojazdu, jeżeli była wydana;

3) świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane;

4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;

5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;

6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;

Ponadto w myśl pkt 6a), w przypadkach wskazanych w tym przepisie wymagany jest także dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokument potwierdzający brak obowiązku zapłaty akcyzy. Zakres danych zawartych w dowodzie rejestracyjnym oraz szczegółowy wykaz dokumentów wymaganych przy rejestracji pojazdów określa z kolei rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2325 ze zm.)

Z powyższych regulacji wynika, że w procesie rejestracji pojazdu, na podstawie wymienionych wyżej dokumentów, badaniem objęte są następujące elementy, które następie znajdują odzwierciedlenie w treści dowodu rejestracyjnego, a tym samym przesadzają o tym, co jest objęte treścią decyzji o rejestracji pojazdu:

prawo własności pojazdu i dane dotyczące właściciela, marka typ i model pojazdu, jego rodzaj i przeznaczenie, nr VIN oraz dotychczasowy numer rejestracyjny i numer karty pojazdu, jeżeli była wydana. Dopiero weryfikacja powyższych elementów - co zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz.U. t.j. z 2019 r., poz. 2130) ma miejsce w postępowaniu administracyjnym - pozwala na ich ujawnienie w dokumencie dowodu rejestracyjnego. Jak bowiem już wskazano powyżej, sama rejestracja pojazdu następuje w drodze decyzji administracyjnej, zaś wydanie dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych jest czynnością materialno – techniczną i ma charakter następczy.

Oznacza to w konsekwencji, że każda zmiana w zakresie elementu, który był podstawą wydania decyzji, musi wymagać zmiany w odpowiednim zakresie treści samej decyzji w/s rejestracji. Nie jest natomiast dopuszczalne wprowadzanie zmian w tym zakresie z pomięciem trybu decyzyjnego, w drodze wyłącznie czynności materialno-technicznej w postaci adnotacji w dokumencie dowodu.

Bezspornie do takich elementów zaliczyć, w świetle przywołanych wyżej regulacji, należy kwestię własności pojazdu. Wbrew przy tym temu, co podnosi skarżący, przeniesienie przez dotychczasowego właściciela części prawa własności na inną osobę (jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdzie na skarżącego dotychczasowy właściciel motocykla przeniósł własność 10% pojazdu w drodze darowizny) nie oznacza, że nie doszło do zmiany właściciela, tylko dlatego, że dotychczasowy wyłączny właściciel nadal nim pozostaje w pewnej części. Podmioty i treść prawa własności pojazdu zostały bowiem na skutek dokonanej pomiędzy stronami umowy darowizny z 21 lutego 2020 r. określone odmiennie, co stanowi całkowitą zmianę istotnego elementu stanu faktycznego, w jakim wydana był decyzja o rejestracji pojazdu z 10 lipca 2017 r. Zmiany w zapisach dowodu rejestracyjnego , których domaga się skarżący, muszą wobec powyższego być następstwem ponownej weryfikacji powyższych okoliczności przez organ, co dokonuje się postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 73 ust. 1 p.r.d.

Powyższe nie stoi jednocześnie na przeszkodzie dokonaniu, zgodnie z powoływanymi przez skarżącego zapisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r., stosownych adnotacji dotyczących m.in. własności pojazdu, w dowodzie rejestracyjnym, w przypadkach gdy przepisy to dopuszczają – ale o ile ma to miejsce w rezultacie przeprowadzenia stosownego postępowania administracyjnego, rozstrzygającego o tych właśnie istotnych elementach w formie decyzji o rejestracji. W przypadku tychże przywoływanych w skardze zapisów "Instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów" należy zgodzić się więc z organem, że nie naruszają one powyższej reguły. Są to przepisy o charakterze technicznym, określające w jakiej formie może zaleźć odzwierciedlenie rezultat zmiany decyzji o rejestracji w przypadku zmiany w zakresie prawa współwłasności.

Nie można przy tym zaakceptować koncepcji strony, że co prawda ma tu miejsce zmiana decyzji, ale "w sensie potocznym, a nie prawnym". Zmiana istotnych elementów stanu faktycznego objętego decyzją o rejestracji pojazdu, musi – co wykazano powyżej – prowadzić do zmiany samej decyzji, gdyż dopiero w ten sposób wywiera ona relewantne prawnie skutki.

Zgodzić się należy natomiast z SKO, że uwzględnienie zmian w zakresie własności/współwłasności pojazdu dokonuje się w trybie zwykłym, na podstawie art. 73 ust.1 p.r.d., nie zaś poprzez zmianę decyzji ostatecznej na podstawie art. 155 k.p.a. Organ słusznie w tym zakresie powołał się na utrwalone orzecznictwo i poglądy doktryny, zgodnie z którymi zmiana decyzji ostatecznej w trybie art. 155 Kpa może być dokonana tylko w granicach stanu faktycznego sprawy" pierwotnej", zatem postępowanie prowadzone w tym trybie nie jest kolejną instancją administracyjną i nie może służyć weryfikacji ustaleń czy prawidłowości wykładni i subsumcji przepisów zastosowanych przy wydaniu decyzji ostatecznej (wyrok NSA z dnia 20 lutego 2020 r" II OSK 982/18). Podstawowe znaczenie ma tu bowiem jest tożsamość podmiotowa sprawy (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 14 stycznia 2020 r., II SA/Bk 820/19, LEX nr 2782060). Przewidziany w art. 155 k.p.a. tryb wzruszenia decyzji dotyczy zatem decyzji ostatecznych prawidłowych lub dotkniętych wadami niekwalifikowanymi (niedającymi podstaw do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji), w których zachodzi podmiotowa i przedmiotowa tożsamość sprawy, natomiast za zmianą przemawia słuszny interes strony lub interes społeczny i gdy brak jest przepisu szczególnego, który takiemu wzruszeniu by się sprzeciwiał. Kolegium słusznie natomiast uznało, że w okolicznościach sprawy nie można mówić o

tożsamości sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącego ze sprawą załatwioną decyzją z 1- lipca 2017 r. ( tj. pierwotną decyzją o rejestracji motocykla). Oczekiwane przez skarżącego zmiany wymagają przeprowadzenia postępowania na podstawie i w trybie art. 73 ust. 1 p.r.d, a dopiero w jego konsekwencji może mieć miejsce wymiana dowodu rejestracyjnego lub poczynienie w nim odpowiednich adnotacji.

Zważywszy natomiast, że skarżący zwrócił się z wnioskiem o dokonanie czynności materialno-technicznej, nie zaś o wydanie decyzji – co podkreślił również w dowołaniu – rozstrzygnięcie organu I instancji, odmawiające dokonania takiej czynności, należy uznać za prawidłowe, a w konsekwencji prawidłowa jest także zaskarżona decyzja SKO, utrzymująca to rozstrzygnięcie w mocy. W trybie tym również organ nie mógł przesądzać (i nie czynił tego) o wysokości opłat należnych w przypadku zmian decyzji w zakresie rejestracji pojazdu, dotyczących współwłaściciela. Skoro zaś skarżący domagał się załatwienia jego wniosku w trybie, w jakim nie jest to dopuszczalne i nie było prowadzone na podstawie art. 73 ust. 1 postępowanie, w związku z którym został on obciążony opłatą w określonej wysokości - a w związku z tym nie miał możliwości zakwestionowania dopuszczalności jej pobrania i jej wysokości, przedwczesne byłoby zajmowanie w tej kwestii stanowiska przez Sąd. Sąd administracyjny ocenia bowiem legalność działania organów w konkretnych sprawach, nie orzeka zaś w odniesieniu do hipotetycznych stanów faktycznych.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę , jako bezzasadną.