Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 208/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-01-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
659
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: odmówić przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPF Z. K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W załączonym do wniosku oświadczeniu wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małżonkiem. Źródłem utrzymania małżonków są emerytury w łącznej kwocie 2800,32 zł. Oświadczyła, że do 2015 r. prowadziła działalność gospodarczą, jednak z powodu wywłaszczenia nieruchomości wykorzystywanej do działalności zmuszona była ją zakończyć. Wnioskodawczyni posiada dom o pow. 240 m2 i działkę o pow. 1200m2 oraz grunt leśny o pow. 3075 m2. Podając ruchomości wskazała, że posiada samochód osobowy Mercedes 320S rok. prod. 2003 o wartości 15 tys. zł. Podkreśliła, że zobowiązana jest spłacać kredyt zaciągnięty na działalność gospodarczą w miesięcznej wysokości 2939,74 zł. Ponadto miesięczne koszty utrzymania domu stanowią kwotę 1550 zł. Wskazała wnioskodawczyni, że nie posiada środków na prowadzenie przedmiotowej sprawy.

Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:

Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).

W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni pismem z dnia 8 stycznia 2016 r., zobowiązano ją do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Wątpliwości referendarza związane były ze wskazaniem wydatków na poziomie 4500 zł miesięcznie przy deklarowanym dochodzie niespełna 3000 zł i oświadczeniu o braku oszczędności. Referendarz uznał, że w tym zakresie oświadczenie wnioskodawczyni jest niewiarygodne i wymaga weryfikacji. W tym celu zostało wystosowane zarządzenie celem złożenia oświadczeń i dostarczenia dokumentów.

Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano, to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy.

Skarżąca jednak nie zastosowała się do wystosowanego wezwania bowiem nie nadesłała żadnych dokumentów, ani nie złożyła oświadczeń. Przy czym wezwanie zawierało pouczenie, że konsekwencją niezastosowania się do treści wezwania będzie odmowa przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skoro zatem strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy.

Natomiast na podstawie przedłożonego formularza nie można uznać, że wnioskodawczyni spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy. Nie została wyjaśniona kwestia wysokości dochodów wnioskodawczyni, stanu posiadania oraz koniecznych wydatków. Natomiast uiściła skarżąca w niniejszej sprawie wpis w kwocie 100 zł.

Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.