Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 2105/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: Art. 97 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 60 i art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi M. K. i R. K. na decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego z dnia 25 sierpnia 1989 r. znak: [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów postanawia umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

J. K. we wrześniu 1989 r. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego z dnia 25 sierpnia 1989 r. znak: [...] wydaną w przedmiocie wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów.

Postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zawieszone postanowieniem z dnia 20 marca 1990 r. i od tego czasu strony tego postępowania nie wykazywały żadnej aktywności procesowej. Dlatego też zarządzeniem z dnia 11 maja 2012 r. zwrócono się do skarżącego o podanie, czy podtrzymuje skargę. Przesyłka ta została zwrócona z adnotacją, że adresat zmarł (k. 27). Z uzyskanego przez Sąd odpisu zupełnego aktu zgonu wynika, że J. K. zmarł 25 kwietnia 2010 r. (k. 32).

W odpowiedzi na wezwanie z 30 sierpnia 2012 r. o wskazanie następców prawnych J. K., żona skarżącego, M. K., pismem z dnia 25 lutego 2014 r. oświadczyła, że cofa skargę wniesioną przez J. K. (k. 52).

Następnie na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 7 lutego 2011 r. (k. 73-74) WSA w Krakowie ustalił, że spadkobiercami J. K. są: żona M. K. i córka R. K.

W związku z powyższymi okolicznościami zarządzeniem z dnia 20 listopada 2014 r. wezwano R. K. do złożenia w terminie czternastu dni oświadczenia o tym, czy podtrzymuje czy też cofa skargę na ww. decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego. Pismo to zawierało także pouczenie, że brak odpowiedzi w zakreślonym terminie zostanie potraktowany jako niepodtrzymywanie skargi, co będzie skutkowało umorzeniem niniejszego postępowania. W zakreślonym terminie R. K. nie odpowiedziała na wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa". Dlatego też właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Zgodnie z art. 60 ppsa. skarżący może skargę cofnąć, a cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. Wskazać należy, że M. K. oświadczyła, że cofa skargę, zaś R. K. nie wykazała aktywności po skierowaniu do niej pisma zmierzającego do odebrania oświadczenia o popieraniu lub cofnięciu złożonej skargi, mimo zawartego pouczenia o konsekwencjach braku odpowiedzi.

Te okoliczności, w powiązaniu ze znacznym upływem czasu od dnia wniesienia skargi, jednoznacznie wskazują, że skarga utraciła dla następców prawnych J. K. znaczenie i nie są oni zainteresowani dalszym jej popieraniem. Można zatem zasadnie przyjąć, że skarga wniesiona na ww. decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego została cofnięta przez wszystkich skarżących. Nie stwierdzono też, by zachodziły okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego, pomimo cofnięcia skargi. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa.