Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 190/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi E. S. na postanowienie Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla E. S. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.


UZASADNIENIE

E. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 10 lutego 2012 r. oraz dołączonych do niego dokumentów źródłowych wynika, że skarżący jest osobą samotną. Źródła jego utrzymania stanowią świadczenie rentowe w wysokości 332 zł miesięcznie oraz dochód z gospodarstwa rolnego.

Nieruchomość rolna skarżącego o powierzchni 18 ha położna jest na nieurodzajnych glebach. Latem 2011 roku została dotknięta przez deszcze nawalne, przez co skarżący poniósł straty oszacowane przez komisję powołaną przez Wojewodę [...] na 12.800 zł. Ponadto, orzeczeniem Komisji Lekarskiej KRUS w Z. E. S. został uznany za czasowo niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym. W związku z tym zmuszony był do ograniczenia produkcji rolnej do najmniej pracochłonnej, a tym samym mniej dochodowej. Przy cięższych pracach polowych zmuszony jest korzystać z odpłatnej pomocy osób trzecich. W tych okolicznościach roczny dochód ze sprzedaży plonów wyniósł 2.000 zł.

Poza opisaną nieruchomością rolną, w skład majątku skarżącego wchodzi dom z 1908 r. o powierzchni 60 m2 oraz stare budynki gospodarcze. E. S. nie ma innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani wartościowych przedmiotów.

Z majątku skarżącego prowadzona jest egzekucja komornicza. Wedle protokołu zajęcia ruchomości z 13 lipca 2011 r., na zaspokojenie wierzytelności w kwocie 2.350 zł komornik zajął należące do skarżącego krowę i dwie jałówki.

Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Dochód uzyskiwany przez skarżącego ze świadczenia rentowego wynosi 332 zł miesięcznie. Ze względu na ubiegłoroczne deszcze nawalne oraz spowodowane stanem zdrowia E. S. ograniczenie możliwości prowadzenia działalności rolniczej, roczny dochód z gospodarstwa rolnego wyniósł 2.000 zł.

Środki na wskazanym wyżej poziomie mogą wystarczyć skarżącemu co najwyżej na zaspokojenie podstawowych kosztów utrzymania. Prowadzona z ruchomości skarżącego egzekucja potwierdza zaś, że jego możliwości płatnicze nie pozwalają na realizację wymagalnych zobowiązań. Biorąc przy tym pod uwagę, że E. S. nie dysponuje oszczędnościami, należy stwierdzić, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.