Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 187/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 80
journal: Dz.U. 2017 poz 1405
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędziowie: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2018 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego R. R. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z 13 listopada 2017 r. wydaną na wniosek A., Burmistrz nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie punktu skupu złomu oraz surowców wtórnych, na działce nr ew. gr. [..] obr. [..] w K., nałożył na inwestora następujące wymagania/obowiązki konieczne do wykonania podczas realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia:

wyposażyć plac budowy w sorbenty do likwidacji przypadkowych wycieków substancji ropopochodnych,

prace budowlane powodujące znaczną emisję hałasu prowadzić wyłącznie w porze dziennej, tj. w godzinach od 6.00-22.00,

zastosować szczelne nawierzchnie komunikacyjne oraz miejsca przeładunku magazynowania odpadów, zapobiegające przenikaniu zanieczyszczeń do gruntu,

wycinkę drzew na potrzeby realizacji inwestycji należy przeprowadzić poza okresem lęgowym ptaków, tj. poza okresem od 1 marca do 31 sierpnia danego roku,

drzewa nieprzeznaczone do usunięcia zabezpieczyć przed mechanicznym uszkodzeniem oraz wysuszeniem systemu korzeniowego,

wykopy zabezpieczyć przed przedostaniem się do nich drobnych zwierząt,

działalność prowadzić wyłącznie w porze dziennej w sposób jak najmniej uciążliwy dla sąsiedniej zabudowy mieszkaniowej,

prace związane z emitowaniem hałasu w fazie użytkowania, prowadzone na zewnątrz budynku hali (przeładunek i rozładunek złomu/surowców na placu magazynowym) należy prowadzić wyłącznie w dniach poniedziałek-piątek, przez maksymalnie 8 godzin, pomiędzy godzinami 7.00-17.00 oraz w soboty od 8.00 do 14.00,

w przypadku niesprzyjających warunków atmosferycznych (wysoka temperatura, suche powietrze, brak opadów itp.) należy zraszać plac składowy czystą wodą, w częstotliwości zależnej od potrzeb;

oraz uczynił Charakterystykę przedsięwzięcia załącznikiem do niniejszej decyzji.

Postanowieniem z 23 listopada 2017 r. organ uzupełnił decyzje z 13 listopada 2017 r. co do prawa wniesienia odwołania:

1. Od ww. decyzji służy stronom prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Burmistrza w terminie 14 dni od daty otrzymania niniejszej decyzji.

2. W trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania strona może zrzec się prawa do wniesienia odwołania wobec organu administracji publicznej, który wydał decyzję.

3. Z dniem doręczenia organowi administracji publicznej oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania przez ostatnią ze stron postępowania, decyzja staje się ostateczna i prawomocna.

Decyzją z 24 stycznia 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania T. i T. M. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i odmówiło określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie punktu skupu złomu oraz surowców wtórnych na działce oznaczonej jako działka nr ew.[..] obr.[..] w K.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 80 ust.2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku, jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej, dla przedsięwziąć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie ustaw}' z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych Inwestycji w zakresie sieci przesyłowych oraz dla inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską.

Opisując przebieg postępowania wskazało Kolegium, że pismem z 23 maja 2017r. R. R., prowadzący A., wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Realizacja punktu skupu złomu oraz surowców wtórnych na działce nr [..] w miejscowości K.". Do wniosku załączono Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia.

Zgodnie z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Nr XXXVIII/576/02 Rady Miejskiej z dnia 10 września 2002r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla południowo-wschodniej części Miasta "[..]" (Dz.Urz.Woj. z 2002r. "Nr 78 poz. 1694). działka nr [..] obręb [..] w K. położona jest na terenie oznaczonym symbolem "4 MU" o funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej. Charakterystyka funkcji określona została w § 3 planu, w którym określono m.in. strefy funkcjonalne oznaczone na rysunku planu poszczególnymi symbolami. Zgodnie z § 3 ust.2 pkt 3 funkcje mieszkaniowe i usługowe oznaczone na rysunku planu symbolem "MU" to funkcje mieszkaniowe jednorodzinne i usługi. Określono zakres dopuszczalnych usług na terenie oznaczonym symbolem ,.MU" jako biura, administracja, handel, gastronomia, rzemiosło usługowe i produkcyjne, oświata, kultura, opieka zdrowotna. Dopuszczono także hurtownie, parkingi i garaże oraz lokalizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej. Ponadto zapisano, iż działalność usługowa nie może powodować przekroczeń wartości normatywnych, zanieczyszczeń powietrza oraz poziomu dźwięku w środowisku na granicy własności terenu objętego inwestycją.

W ramach prowadzonej działalności wnioskodawca zamierza prowadzić skup złomu oraz surowców wtórnych na terenie działki nr [..] obr. [..] w K.

Analizując ustalenia mpzp dla terenu, na którym zlokalizowana jest działka objęta wnioskiem inwestora Kolegium powzięło wątpliwość, czy planowane przedsięwzięcie zgodne jest z ustaleniami tego planu. W ocenie Kolegium skupu złomu i surowców wtórnych nie można uznać za działalność usługową, o której mowa w ustaleniach planu; jest to gospodarka odpadami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach (tj. Dz.U. z 2016r. poz. 1987), której art.3 pkt 3 stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarce odpadami - rozumie się przez to wytwarzanie odpadów i gospodarowanie odpadami; a gospodarowanie odpadami to zbieranie, transport, przetwarzanie odpadów, łącznie z nadzorem nad tego rodzaju działaniami, jak również późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami (art.3 pkt 2).

Odnosząc się do zapisów planów i oznaczeń na rysunkach planów Kolegium wskazało, iż Załącznik "Nr 1 do rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 26 sierpnia 2003 r. (Dz.U. Nr 164, poz. 1587) zatytułowany "Podstawowe barwne oznaczenia graficzne i literowe dotyczące przeznaczenia terenów, które należy stosować na projekcie rysunku planu miejscowego" , zawiera oznaczenia przeznaczenia terenów, które należy stosować w planach miejscowych i tak tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznacza się symbolem - MN (1.1); mieszkaniowej wielorodzinnej - MW (1.2); usługowej - oznacza się symbolem U (2.1); tereny infrastruktury technicznej - gospodarka odpadami - symbolem O (7.6).

Rozporządzenie wyraźnie odrębnie traktuje tereny mieszkaniowe i usługowe oraz tereny infrastruktury technicznej, w tym m.in. gospodarkę odpadami posługując się różnymi symbolami dla oznaczenia przeznaczenia tych terenów w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Teren, na którym inwestor planuje zlokalizować skup złomu i surowców wtórnych, oznaczony jest symbolem ,,MU" - funkcja mieszkaniowa i usługowa". Nie przewiduje się według planu funkcji oznaczonej symbolem "O". Podkreślić należy, iż realizacja punktu skupu złomu oraz surowców wtórnych jest przedsięwzięciem z zakresu gospodarki odpadami i nie zmienia tego fakt, iż wnioskodawca zamierza jednocześnie prowadzić sprzedaż prefabrykatów drewnianych. A skoro zamierzeniem inwestycyjnym jest gospodarka odpadami, to należy uznać, iż przedsięwzięcie polegające na budowie skupu złomu i surowców wtórnych na terenie działki nr [..] obr.[..] w K. jest niezgodne z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Kolegium podzieliło również stanowisko skarżących w przedmiocie zbyt pobieżnego rozpoznania przez organ sprawy nie tylko w zakresie ustalenia zgodności przedmiotowego przedsięwzięcia z ustaleniami planu, ale również w zakresie rozmiaru i rodzaju prowadzonej przez wnioskodawcę działalności. Otóż zgodnie ze wskazanym przez wnioskodawcę jako podstawa prawna wniosku § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jako przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymieniono punkty do zbierania lub przeładunku złomu. Tymczasem, jak wynika z KIP wnioskodawca zamierza prowadzić nie tylko skup złomu, ale także odpadów wtórnych, w tym odpadów pochodzących z rolnictwa, odpadów z tworzyw sztucznych, ceramiki budowlanej, szlachetnej i ogniotrwałej, odpady opakowaniowe, także zużyte lub nienadające się do użytkowania pojazdy, odpady z demontażu, przeglądu i konserwacji (zużyte opony, tworzywa sztuczne, szkło), baterie i akumulatory i inne wymienione w tabeli nr 2. Czy zakres odpadów a także sprzedaż prefabrykatów drewnianych mieści się w pojęciu zbierania lub przeładunku złomu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia.

Lakonicznie też odniósł się organ do zastrzeżeń Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego dotyczących powstawania pyłów oraz hałasu zagrażających zdrowiu ludzi. Podkreśliło Kolegium, że co prawda organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia uwarunkowań środowiskowych nie jest zobowiązany do nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko mimo opinii organów wydających taką opinię. Nie zwalnia to jednak organu od obowiązku odniesienia się do takiej opinii i wyjaśnienia powodów, dla których uznał, że nie ma potrzeby nałożenia takiego obowiązku. W postanowieniu z dnia 18 września 2017r., mimo obszernej treści, organ w przedmiocie wskazanych przez PPIS zagrożeń, wskazał jedynie, iż z analizy hałasu przedstawionej przez wnioskodawcę (przeanalizowanej także przez PP1S) wynika, że na granicy działki nie nastąpi przekroczenie norm natężenia hałasu. Do kwestii ewentualnego natężenia substancji gazowo-pyłowych nie odniósł się w ogóle. Na powyższe uchybienia Kolegium wskazało dodatkowo, albowiem zasadniczym powodem uniemożliwiającym określenie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia objętego wnioskiem inwestora jest jego niezgodność z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Skargę na powyższą decyzje wniósł R. R. domagając się jej uchylenia i odrzucenia odwołania, ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Decyzji organu odwoławczego zarzucono naruszenie:

1. przepisu art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 134 k.p.a. poprzez nie zbadanie czy odwołanie wniesione przez T. i T. M. wpłynęło w terminie. Według adnotacji Urzędu Miasta odwołujący złożyli odwołanie bezpośrednio w organie w dniu 11 grudnia 2017r. podczas gdy zaskarżoną decyzję otrzymali w dniu 15 listopada 2017r., a ustanowiony przez nich w niniejszym postępowaniu pełnomocnik otrzymał ją w dniu 16 listopada 2017r. W ocenie pełnomocnika skarżącego rachunek matematyczny wskazuje, iż termin ustawowy do wniesienia odwołania upłynął najpóźniej w dniu 30 listopada 2017r. Złożenie natomiast odwołania w dniu 11 grudnia 2017r. świadczy o tym, że zostało ono wniesione po upływie terminu.

2. naruszenie przepisu art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 15 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy w ocenie Kolegium organ I instancji w sposób zbyt pobieżny ocenił zamierzone przedsięwzięcie czym Kolegium naruszyło jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a mianowicie zasadę dwuinstancyjności.

3. naruszenie przepisów, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 80, 77 § 1 i art. 7 k.p.a. w związku z art. 138 § 2 k.p.a. poprzez dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób zupełnie dowolny, oderwany od treści i wniosków wynikających z poszczególnych dowodów, pominięcie dowodów przedłożonych w postępowaniu w postaci Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia oraz opinii akustycznej sporządzonej przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami, co skutkowało poczynieniem przez Kolegium ustaleń faktycznych sprzecznych z ustaleniami zawartymi w KIP co do zakresu zamierzonego przez skarżącego przedsięwzięcia gospodarczego.

4. naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2017r. poz. 1405 ze zmianami) poprzez uznanie, że planowane przez skarżącego przedsięwzięcie pozostaje w sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podczas, gdy dokonana w sposób prawidłowy i zgodny z prawem analiza prowadzi do wniosku, iż planowane przedsięwzięcie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,

5. naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 63 ust. 2 w związku z art. 84 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez uznanie, że planowane przez skarżącego przedsięwzięcie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko podczas, gdy organ I instancji na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia przedstawionej przez inwestora, opinii przedstawionych przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego dokonał oceny i stwierdził, iż planowane przez skarżącego przedsięwzięcie takowej opinii nie wymaga.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację sformułowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi Kolegium szczegółowo odniosło się do każdego zarzutu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów prawa obowiązujących na dzień rozstrzygnięcia. Uwzględnienie skargi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a., następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów postępowania dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Kontrolując zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego sąd uznał, że zawiera ona uchybienia, które muszą prowadzić do jej uchylenia.

SKO podejmując zaskarżoną decyzje procedowało w oparciu o materialnoprawne przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r., poz. 1405), zwanej dalej u.d.i.ś.

Biorąc pod uwagę rodzaj inwestycji objętej wnioskiem, polegającej na budowie punktu skupu złomu oraz surowców wtórnych (tak przedsięwzięcie zakwalifikował organ I instancji), organ odwoławczy doszedł do wniosku o konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ze względu na kwalifikację tego przedsięwzięcia jako mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Stosownie do treści art. 80 ust. 1 u.d.i.ś., jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę:

1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1;

2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa;

4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

W myśl art. 80 ust. 2 u.d.i.ś. właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności (podkreślenie sądu) lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych oraz dla inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską.

W przepisach art. 80 ust. 2 i 3 u.d.i.ś. określone zostały przesłanki wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach związane z oceną lokalizacji przedsięwzięcia w zgodzie z ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Przesłanki te określone są pozytywnie, tzn. wskazują warunki, których spełnienie jest konieczne do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zezwalających na realizację przedsięwzięcia.

Ze wskazanych przepisów wynika, że regułą jest konieczność stwierdzenia zgodności planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (ust. 2). Zgodność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest w świetle art. 80 ust. 2 u.d.i.ś. kryterium podstawowym oceny zamierzeń strony ubiegającej się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Kontynuując rozważania w tej kwestii sąd zauważa, że organ dokonując oceny zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązany jest do szczegółowej analizy wszystkich postanowień planu mających zastosowanie do konkretnej inwestycji. Ustalenie, że występuje sprzeczność z postanowieniami obowiązującego planu nie może budzić wątpliwości. Zatem takie ustalenie winna poprzedzać wnikliwa analiza i interpretacja całokształtu postanowień planu, zarówno jego postanowień ogólnych, jak i postanowień szczegółowych odnoszących się do poszczególnych jednostek planistycznych. Zwrócić też trzeba uwagę, w ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym (zob. wyrok z dnia 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2106/13, dostępny w CBOSA), że nie jest rolą organu administracji rozstrzygającego w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań, ani wojewódzkiego sądu administracyjnego kontrolującego legalność decyzji w tym przedmiocie, ani tym bardziej Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego skargę kasacyjną, ocena normy planistycznej, która jest podstawą stwierdzenia zgodności z lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli normy aktu planistycznego są niejasne, nieprecyzyjne, bądź ze sobą sprzeczne, to należy je kwestionować wzywając organ uchwałodawczy gminy do usunięcia naruszenia prawa, a następnie wnosząc skargę do sądu administracyjnego. Wadliwość tego typu nie uprawnia jednak do wykładni przepisów aktu prawa miejscowego w sposób oczywiście odbiegający od ich literalnego znaczenia – poprzez dopisanie treści normatywnej, której nie ustanowił lokalny prawodawca.

Kolegium dokonując oceny planowanego przedsięwzięcia w pierwszej kolejności poczyniło uwagi odnośnie tego jakie przeznaczenia terenów powinien zawierać plan opierając się na rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 26 sierpnia 2003 r. (Dz.U. Nr 164, poz. 1587). W ocenie tej Kolegium umknął fakt, że plan miejscowy został uchwalony w dniu 10 września 2002 r., a rozporządzenie do którego odwołuje się Kolegium zostało wydane później. Natomiast gwoli wyjaśnienia wskazać należy, że co do planów uchwalanych w roku 2002 r. i wcześniej obowiązujące wówczas przepisy nie statuowały wymogu oddzielnego wskazania na jakich terenach może odbywać się gospodarka odpadami. Zatem w świetle tego, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla południowo-wschodniej części Miasta "[..]" teren, na którym inwestor planuje realizować przedsięwzięcie znajduje się w planie z 2002 r. na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługach należało ocenić zgodność przedsięwzięcia z tak sformułowanymi zapisami planu uwzględniając także postanowienia ogólne uchwały. Ponadto inwestor argumentuje, że działka, na której planowana jest inwestycja mieści się na terenie zabudowy przemysłowej wskazywanej w planie literą "PU". Organ odwoławczy nie odniósł się do tego. Ocena zgodności inwestycji z planem dokonana przez Kolegium w zaskarżonej decyzji jest nieprawidłowa i pobieżna, z tego względu zaskarżoną decyzje należy wyeliminować z obrotu prawnego celem dokonania przez organ odwoławczy ponownej kompleksowej oceny zgodności zamierzenia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Podkreślić należy, że skoro stanowiło to argument organu odwoławczego prowadzący do wydania decyzji negatywnej to uzasadnienie takiego rozstrzygnięcia winno być szczegółowe i rzetelne. I uzasadnienie to nie może zostać zawarte w odpowiedzi na skargę. Zarzuty skargi odnoszące się do pobieżnej oceny sprawy dokonanej przez organ odwoławczy są zasadne. Natomiast na obecnym etapie sprawy Sąd nie może odnieść się do zasadności zarzutów zmierzających do wykazania, że planowane przedsięwzięcie jest zgodne z postanowieniami miejscowego planu albo że decyzja organu I instancji oceniająca o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest prawidłowa. Będzie to możliwe dopiero po wydaniu przez organ odwoławczy ponownej decyzji zgodnej z wytycznymi zawartymi w niniejszym wyroku.

Niezasadny natomiast jest zarzut rozpoznania przez Kolegium odwołania T. i T. M. Wadliwie upatruje pełnomocnik skarżącego naruszenia art. 134 k.p.a. przez Kolegium i rozpoznanie odwołania wniesionego po terminie. Okolicznością bezsporną jest, że postanowieniem z 23 listopada organ I instancji z urzędu uzupełnił decyzje własną z 13 listopada 2017 r.

Sytuację taką reguluje art. 111 Kodeksu postepowania administracyjnego:

§ 1. Strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.

§ 1a. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji.

§ 1b. Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia.

§ 2. W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia.

Dokonanie uzupełnienia decyzji modyfikuje termin do wniesienia odwołania powodując, że nie biegnie on od doręczenia decyzji, a od daty doręczenia uzupełnienia decyzji. Niedopuszczalna jest wykładnia art. 111 § 2 i art. 129 § 2 k.p.a. polegająca na przyjęciu, że złożenie odwołania jest dopuszczalne wyłącznie w terminie, o którym mowa w pierwszym ze wskazanych przepisów. A taką wykładnię w złożonej skardze zaprezentował pełnomocnik skarżącego. Podkreślić należy, że termin, o którym mowa w art. 111 § 2 k.p.a. liczony od doręczenia stronie postanowienia w przedmiocie uzupełnienia albo sprostowania decyzji jest terminem dodatkowym, wydłużającym termin wynikający z art. 129 § 2 k.p.a. Słusznie zatem organ odwoławczy uznał odwołanie za wniesione w terminie i rozpoznał je merytorycznie.

Ponowne rozpoznanie sprawy winno nastąpić z uwzględnieniem poczynionych przez Sąd uwag dotyczących w szczególności poprawności analizy zgodności z miejscowym planem przedsięwzięcia. Mając powyższe na uwadze, w oparciu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o treść przepisu art. 200 § 1 oraz 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasądzając od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztu postępowania, w tym kwotę 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu, 17 zł za opłatę od pełnomocnictwa oraz 480 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego.