Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1073/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 2, 151, 166
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2010 r. sprawy ze skargi S. Y. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; w zakresie wniosku firmy "J." S.A. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania; postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 2 kwietnia 2010 r. skarżący – S. Y. – wniósł skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

W skardze cudzoziemiec zawarł stwierdzenie, iż jako uczestnika postępowania "wskazuje (...) swojego pracodawcę [Firmę Handlową "J." S.A. – dop. Sądu], albowiem ma on interes prawny w rozstrzygnięciu tej sprawy". Wyjaśnił, że ww. spółka poczyniła już pewne nakłady związane z zatrudnieniem skarżącego, a zatem wynik sprawy dotyczy jej interesu prawnego, zaś z uwagi na zgłoszenie swojego udziału w postępowaniu przed organem drugiej instancji, spółka jest również stroną niniejszego postępowania.

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 33 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej: p.p.s.a. odmówił uznania Firmy Handlowej "J." S.A. za uczestnika postępowania na prawach strony.

Pismem z dnia 10 sierpnia 2010 r. pełnomocnik Firmy Handlowej "J." S.A. wniósł o dopuszczenie Firmy Handlowej "J." S.A. do udziału w sprawie, wskazując, że ma ona interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy, bowiem skarżący uzyskał zezwolenie na pracę w tej spółce na okres od [...] stycznia 2010 r. do [...] grudnia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 33 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, nazywanej dalej p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Natomiast zgodnie z art. 33 §2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 §4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie (§ 2).

W przypadku osób wskazanych w §1, dopuszczenie do udziału w postępowaniu następuje z mocy prawa, natomiast w przypadku podmiotów wymienionych w §2, koniecznym jest złożenie stosownego wniosku.

Sprawa dopuszczenia F.H "J." S.A. do udziału w postępowaniu na podstawie przepisu art. 33 §1 p.p.s.a. została rozstrzygnięta przez Sąd postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r.

Na rozprawie dnia 5 listopada 2010 r. Sąd rozpoznał wniosek Firmy Handlowej "J." S.A. o dopuszczenie Spółki do udziału w sprawie ze względu na posiadany interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy, czyli wniosek złożony na podstawie przepisu art. 33 §2 p.p.s.a.

Oceniając wniosek Sąd przede wszystkim badał, czy przedstawiono w nim dowody i argumenty, które przemawiają za tym, że wynik postępowania administracyjnego dotyczy interesu prawnego podmiotu składającego wniosek.

Na występującym z wnioskiem podmiocie spoczywa obowiązek choćby uprawdopodobnienia, że wynik postępowania administracyjnego dotyczył jego interesu prawnego.

Stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Jeżeli natomiast akt stosowania tej normy nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, wówczas nie można mówić o interesie prawnym strony, a więc także o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej (wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2000 r. sygn. akt III SA 1876/99). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (wyrok NSA z dnia 27 września 1999 r. sygn. akt IV SA 1285/98). Podmiot, dla którego z przepisów prawa materialnego nie wynikają żadne uprawnienia ani obowiązki, nie ma więc przymiotu strony postępowania administracyjnego.

Wobec powyższego Wnioskodawca powinien wykazać, że wynik postępowania administracyjnego w rozpoznawanej sprawie, tj. wynik postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej przywrócenia Skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP, dotyczy interesu prawnego Wnioskodawcy ( F.H. " J." S.A.), a więc , że wydane rozstrzygnięcie organu skutkuje dla niego, na podstawie obowiązującego prawa (normy prawnej), powinnością określonego zachowania lub, że na jego podstawie powinien lub mógł uzyskać konkretne korzyści.

W rozpoznawanej sprawie Wnioskodawca wywodził swój interes prawny z faktu, iż uzyskał dla skarżącego zezwolenie na pracę.

Rozpoznając wniosek złożony przez "J." S.A. Sąd stwierdził, iż podmiot ten nie wykazał prawem chronionego, zindywidualizowanego i skonkretyzowanego interesu prawnego, w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy.

Do uznania za uczestnika postępowania, a w konsekwencji dopuszczenia do udziału w sprawie na podstawie art. 33 §2 p.p.s.a., nie wystarczy powołanie się tylko na fakt bycia pracodawcą, czy nawet poczynienia nakładów w celu zatrudnienia skarżącego cudzoziemca.

Wyjaśnić należy, że o ile "J." S.A. jest bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy, to znaczy, iż ma interes faktyczny w rozstrzygnięciu sprawy. Nie uzasadnienie tego zainteresowania przepisami prawa powszechnie obowiązującego wskazuje jednak, iż Spółka nie ma interesu prawnego w rozstrzygnięciu sprawy.

Mając zatem na uwadze treść art. 33 §2 p.p.s.a., Sąd na podstawie art. 151 w zw. z art. 166 p.p.s.a. odmówił uznania Firmy Handlowej "J." S.A. za uczestnika na prawach strony.