Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1523/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędzia WSA Jakub Linkowski Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 r. sprawy ze skargi K. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zmiany oferty ramowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej też jako "organ" lub "Prezes UKE") z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] (dalej "Decyzja II").

Zaskarżoną decyzją Prezes UKE po ponownym rozpatrzeniu wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy: 1) N. z siedzibą w W. (zwanej dalej "N.") oraz 2) O. S.A. z siedzibą w W. (zwanej dalej "O.", dawniej: T. S.A. z siedzibą w W., zwana dalej "T.") uchylił w całości oraz umorzył w całości postępowanie w sprawie zakończonej własną decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] (zwanej dalej "Decyzją I"), zobowiązującą O.do przygotowania projektu zmiany "Oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków niebędących zakończeniami łączy i łączy end-to-end" (zwanej dalej "Ofertą RLLO"), zatwierdzonej decyzją Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] oraz zmienionej następnie decyzją Prezesa UKE z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] oraz decyzją Prezesa UKE z dnia [...] września 2012 r. nr [...], w zakresie: informacji przekazywanych w ramach weryfikacji technicznej,' procesu doręczania Umów szczegółowych, terminu oddania rozwiązania alternatywnego, terminu akceptacji rozwiązania alternatywnego, realizacji zamówień dotyczących tego samego klienta i lokalizacji, zmiany terminu przekazania łącza do eksploatacji, zmiany terminu oraz sposobu doręczania do O.jednostronnie podpisanego protokołu zdawczo-odbiorczego, roszczeń w przypadku braku możliwości uzyskania prawidłowych wyników testów umożliwiających oddanie Łącza dzierżawionego do eksploatacji w przepisanym terminie, dodania terminu daty przekazania Łącza dzierżawionego do eksploatacji, zabezpieczenia Umów szczegółowych, opustów dotyczących łączy analogowych, odpowiedzialności O., roszczenia o karę umowną w przypadku pozytywnego rozpatrzenia reklamacji oraz braku możliwości zestawienia łączy przy pozytywnym wywiadzie technicznym.

Podstawę materialnoprawną prawną wydanej Decyzji II stanowił art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23, zwanej dalej "kpa") w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (t.j.: Dz. U. z 2014 r" poz. 243 z późn. zm., zwanej dalej "Pt").

Wydanie zaskarżonej decyzji poprzedziło ustalenie przez organ następującego stanu faktycznego:

Decyzją z dnia [...] października 2008r. nr [...] (zwaną dalej "Decyzją SMP I", "[...]"), Prezes UKE ustalił, że na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy (zwanym także dalej "rynkiem 13") nie występuje skuteczna konkurencja, wyznaczył T. (obecnie: O.) jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na rynku 13 oraz nałożył na T. (O.) obowiązki regulacyjne wyszczególnione w Decyzji [...].

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] (zwaną dalej "Decyzją SMP II", "Decyzją [...]"), Prezes UKE ustalił, że na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków niebędących zakończeniami łączy (zwanym dalej "rynkiem 14") nie występuje skuteczna konkurencja, wyznaczył T. (obecnie: O.) jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na rynku 14 oraz nałożył na T. (O.) obowiązki regulacyjne wyszczególnione w Decyzji [...].

Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] (dalej jako Decyzja RLLO) - Prezes UKE zatwierdził projekt Oferty RLLO, przedłożony przez T. (O.) w celu wykonania obowiązku przedłożenia projektu oferty ramowej wskazanego w Decyzji SMP I oraz Decyzji SMP II.

Decyzją z dnia [...] października 2010 r., nr [...], Prezes UKE zmienił w części decyzję Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], (przy czym, o czym dalej, wyrokiem z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 1317/12 NSA uchylił decyzję Prezesa UKE z dnia [...] października 2010 r.)

Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], Prezes UKE zmienił w części i zatwierdził projekt zmiany Oferty RLLO.

Decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...], Prezes UKE zmienił w części decyzję z dnia [...] maja 2012 r., nr [...].

Pismem złożonym 11 lutego 2013 r. N., na podstawie art. 43 ust. 2 Pt złożyła wniosek o zobowiązanie T. (O.) do przygotowania zmiany Oferty RLLO w zakresie: informacji przekazywanych w ramach weryfikacji technicznej, procesu doręczania Umów Szczegółowych, zmiany terminu oddania rozwiązania alternatywnego, terminu akceptacji rozwiązania alternatywnego, realizacji zamówień dotyczących tego samego klienta i lokalizacji, zmiany terminu przekazania Łącza dzierżawionego do eksploatacji, zmiany terminu oraz sposobu doręczania do T. (O.) jednostronnie podpisanego Protokołu zdawczo-odbiorczego, roszczeń w przypadku braku możliwości uzyskania prawidłowych wyników testów umożliwiających oddanie Łącza dzierżawionego do eksploatacji w przepisanym terminie, dodania terminu przekazania Łącza dzierżawionego do eksploatacji, zabezpieczenia Umów Szczegółowych, opustów dotyczących łączy analogowych, odpowiedzialności T. (O.), .roszczenia o karę umowną w przypadku pozytywnego rozpatrzenia reklamacji oraz braku możliwości zestawienia łączy przy pozytywnym wywiadzie technicznym.

Prezes UKE zawiadomił pismem z 21 lutego 2013 r. N. oraz T. (O.) o wszczęciu postępowania w przedmiocie wniosku N., poinformował organizacje społeczne – P. z siedzibą w W. (zwaną dalej "P."), K. z siedzibą w W. (zwaną dalej "K."), P. z siedzibą w W. oraz K. z siedzibą w W. o możliwości ich dopuszczenia do udziału w niniejszym postępowaniu na prawach strony.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. Prezes UKE dopuścił P. do udziału w postępowaniu na prawach strony, uwzględniając jej wniosek z 12 marca 2013 r..

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Prezes UKE dopuścił K. do udziału w postępowaniu na prawach strony, uwzględniając jej wniosek z 10 kwietnia 2013 r..

Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 1317/12 uchylona została decyzja Prezesa UKE z dnia [...] października 2010 r. nr [...], zmieniająca decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] zatwierdzającą projekt Oferty RLLO.

T. S.A. z dniem 31 grudnia 2013 r. (tj. z chwilą wpisu do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego) zmieniła m.in. firmę na "O. S.A.".

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., Prezes UKE uwzględnił wniosek N. i ograniczył O., K. oraz P. wgląd do materiału dowodowego objętego tajemnicą przedsiębiorstwa N., zawartego w piśmie N. z dnia 21 lipca 2014 r.

Pismem z 28 listopada 2014 r. Prezes UKE zawiadomił uczestników postępowania o dołączeniu do materiału dowodowego kopii dokumentów:

1. Oferty O.- oferta łączona "Z.";

2. Raportu o stanie rynku telekomunikacyjnego w Polsce w 2013 roku, Warszawa czerwiec 2014 r.;

3. Raportu O.- Raport bieżący [...],[...] października 2014 r.

Pismem z 11 lutego 2015 r., Prezes UKE zawiadomił uczestników postępowania przysługującym prawie z art. 10 § 1 kpa.

Rozpoznając wniosek N., w dniu 23 lutego 2015 r. Prezes UKE wydał decyzję z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] (Decyzję I), zobowiązującą O.do przygotowania projektu zmiany Oferty RLLO w zakresie: informacji przekazywanych w ramach weryfikacji technicznej, procesu dostarczania Umów szczegółowych, terminu oddania rozwiązania alternatywnego, terminu akceptacji rozwiązania alternatywnego, realizacji zamówień dotyczących tego samego klienta i lokalizacji, zmiany terminu przekazania łącza do eksploatacji, zmiany terminu oraz sposobu doręczenia do O.jednostronnie podpisanego protokołu zdawczo-odbiorczego, roszczeń w przypadku braku możliwości uzyskania prawidłowych wyników testów umożliwiających oddanie Łącza dzierżawionego do eksploatacji, zabezpieczenia Umów szczegółowych, opustów dotyczących łączy analogowych, odpowiedzialności O., roszczenia o karę umowną w przypadku pozytywnego rozpatrzenia reklamacji oraz braku możliwości zestawienia łączy przy pozytywnym wywiadzie technicznym, w terminie 30 (trzydziestu) dni od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z 16 marca 2015 r. N. wskazała, że "zaskarża Decyzję". Podniosła zarzuty naruszenia art. 43 ust. 2 Pt oraz art. 7 i 77 kpa. Zarzuciła, że Prezes UKE nie rozważył w sposób wyczerpujący jej postulatów co do koniecznych zmian oferty RLLO. Jej zdaniem, O.powinna zostać zobowiązana do jej zmiany w zakresie szczegółowo omówionym we wniosku. W uzasadnieniu N. w szczególności zwróciła uwagę na zagadnienia nie uwzględnione przez Prezesa UKE w takich kwestiach jak: zamówienia dotyczące tego samego klienta i lokalizacji, konieczności weryfikacji przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego protokołu zdawczo-odbiorczego łącza, opłaty jednorazowej za łącze, którego O.nie oddała do eksploatacji z przyczyn leżących po jej stronie, zakres informacji w ramach weryfikacji technicznej, proces doręczenia umów szczegółowych, data przekazania protokołu zdawczo-odbiorczego, brak możliwości zestawienia łącza przy pozytywnym wywiadzie technicznym.

O.we wniosku z 16 marca 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zaskarżyła Decyzję I w części, tj. w zakresie pkt 1.1 - 1.3. Zakwestionowała rozstrzygnięcie Prezesa UKE w przedmiocie takich kwestii jak: zmiana sposobu określenia kwoty zabezpieczenia, wprowadzenie do Oferty RLLO zamówień pakietowych oraz wydłużenie terminu dla przedsiębiorcy telekomunikacyjnego na akceptację rozwiązania alternatywnego.

W toku, pismem z 13 maja 2015 r. O.wniosła o zawieszenie postępowania administracyjnego z uwagi na fakt przygotowywania przez Prezesa UKE decyzji oraz postanowienia w sprawach nr [...] oraz nr [...], po wydaniu których postępowanie stanie się bezprzedmiotowe.

Decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...] (zwaną dalej "Decyzją SMP III"), Prezes UKE określił rynek właściwy, jako krajowy rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy. Ustalił, że na tym rynku nie występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej ani przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą. Stwierdził, że na tym rynku występuje skuteczna konkurencja i uchylił obowiązki regulacyjne nałożone na O.Decyzją SMP II.

Decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...] (zwaną dalej "Decyzją SMP IV"), Prezes UKE określił rynek właściwy jako krajowy hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mb/s włącznie. Ustalił, że na tym rynku występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej. Wyznaczył O.jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na tym rynku oraz nałożył na O.obowiązki regulacyjne wyszczególnione w ww. Decyzji SMP IV.

Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., nr [...] (zwanym dalej "Postanowieniem"), Prezes UKE określił rynek właściwy jako krajowy hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mb/s. Ustalił, że tym rynku nie występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej ani przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą oraz stwierdził, że na tym rynku występuje skuteczna konkurencja.

Pismem z 9 grudnia 2015 r. Prezes UKE poinformował podmioty biorące udział w postępowaniu, że do materiału dowodowego w sprawie dołączone zostały kopie: Decyzji SMP III; Decyzji SMP IV; Postanowienia oraz pouczył o uprawnieniach z art. 10 § 1 kpa.

Pismem z 18 grudnia 2015 r. N. podniosła, że Oferta RLLO powinna nadal zawierać regulacje dotyczące świadczenia przez O.dostępu do łączy analogowych, jak również usługi, które O.ma obowiązek świadczyć na podstawie Decyzji SMP I.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] (zwaną "Decyzją wygaszającą"), Prezes UKE stwierdził wygaśnięcie Decyzji SMP I.

Pismem z 29 marca 2016 r. Prezes UKE poinformował uczestników postępowania o dołączeniu do materiału dowodowego w niniejszej sprawie kopii: Decyzji RLLO, czyli z dnia [...] grudnia 2009r., nr [...] i zmieniających ją decyzji Prezesa UKE: z dnia [...] października 2010 r., nr [...], z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], z dnia [...] września 2012 r., nr [...] oraz Decyzji wygaszającej. Poinformował także o uprawnieniach z art. 10 § 1 kpa.

O.pismem z 6 kwietnia 2016 r. wskazała, że postępowanie powinno być umorzone jako bezprzedmiotowe. Wprowadzenie oferty ramowej na krajowym hurtowym rynku usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mb/s włącznie (tzw. oferta HQA) funkcjonalnie zastąpi Ofertę RLLO. Ponadto podniósł, że umorzenie postępowania z wniosku O.powinno nastąpić równocześnie z umorzeniem postępowania z wniosku N..

Postanowieniem z dnia [...] maja 2016r. Prezes UKE umorzył postępowanie wpadkowe wniosku O.o zawieszenie niniejszego postępowania.

Rozpoznając w niniejszej sprawie wnioski N. i O.o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes UKE decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] (dalej "Decyzja II") uchylił w całości oraz umorzył w całości postępowanie w sprawie zakończonej własną decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. ( "Decyzją I"), zobowiązującą O.do przygotowania projektu zmiany "Oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków niebędących zakończeniami łączy i łączy end-to-end" (zwanej dalej "Ofertą RLLO"), zatwierdzonej Decyzją RLLO ((z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] zmienionej decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] oraz decyzją Prezesa UKE z dnia [...] września 2012 r. nr [...]), w zakresie: informacji przekazywanych w ramach weryfikacji technicznej, procesu doręczania Umów szczegółowych, terminu oddania rozwiązania alternatywnego, terminu akceptacji rozwiązania alternatywnego, realizacji zamówień dotyczących tego samego klienta i lokalizacji, zmiany terminu przekazania łącza do eksploatacji, zmiany terminu oraz sposobu doręczania do O.jednostronnie podpisanego protokołu zdawczo-odbiorczego, roszczeń w przypadku braku możliwości uzyskania prawidłowych wyników testów umożliwiających oddanie Łącza dzierżawionego do eksploatacji w przepisanym terminie, dodania terminu daty przekazania Łącza dzierżawionego do eksploatacji, zabezpieczenia Umów szczegółowych, opustów dotyczących łączy analogowych, odpowiedzialności O., roszczenia o karę umowną w przypadku pozytywnego rozpatrzenia reklamacji oraz braku możliwości zestawienia łączy przy pozytywnym wywiadzie technicznym.

W uzasadnieniu Prezes UKE wskazał, że O.zaskarżyła Decyzję I w części, tj. w zakresie pkt 1.1 - 1.3, natomiast N. zakwestionowała całość rozstrzygnięcia Decyzji I. Skoro jedna ze stron (N.) złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w całości, to zobowiązany był do rozpoznania merytorycznego całości sprawy i wydania nowego rozstrzygnięcia w sprawie. Art. 138 § 1 pkt 2 kpa pozwolił mu na ograniczenie się do wyeliminowania decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania pierwszej instancji w całości zgodnie z art. 105 § 1 kpa., skoro postępowanie stało się bezprzedmiotowe – także wówczas, gdy jakiś element stosunku administracyjnoprawnego przestał istnieć w toku postępowania.

Prezes UKE stwierdził, że zaskarżoną Decyzją I zobowiązał O.do przedstawienia, w zakresie w niej opisanym, projektu zmiany Oferty RLLO, która obejmuje swoim zakresem usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków niebędących zakończeniami łączy oraz łączy end-to-end.

Jednakże w toku tego postępowania Decyzją SMP III uchylił nałożony na O.Decyzją SMP II obowiązek zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego oraz przygotowania i przedstawienia oferty ramowej w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end. Przedmiotowe obowiązki na rynku 14 przestały zatem obowiązywać O.z upływem 20 grudnia 2015 r., tj. zgodnie z pkt V Decyzji SMP III, po upływie 90 dni od dnia jej doręczenia O., co miało miejsce w dniu [...] września 2015 r.

Ponadto, w Decyzji wygaszającej z dnia [...] stycznia 2016 r. stwierdził wygaśnięcie Decyzji SMP I.

Prezes UKE uznał, że na gruncie sprawy niniejszej oznacza to, iż na O.nie ciążą już obowiązki regulacyjne na rynku świadczenia usług dzierżawy odcinków zakończeń łączy, w tym łączy end-to-end oraz na rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end.

Ocenił, że Decyzja SMP I, Decyzja SMP IV oraz Postanowienie zawierając regulacje odnoszące się do różnych rynków właściwych, ze względu na ich szczegółowo określony zakres produktowy, jednocześnie razem odnoszą się. one do tego samego rynku usług, czyli rynku dzierżawy odcinków zakończeń łączy. Podkreślił, że skoro Decyzja SMP 2015 (Decyzja SMP IV) i Postanowienie SMP 2015 (Postanowienie) zostały wydane po przeprowadzeniu nowej analizy rynku, to odpowiadają one aktualnej sytuacji występującej na rynku telekomunikacyjnym związanym z zakresem produktowym i geograficznym rynku hurtowych usług dostępu wysokiej jakości, w skład którego wchodzi rynek dzierżawy odcinków zakończeń łączy, uwzględniają bowiem faktyczne zmiany, jakie zaszły na rynku telekomunikacyjnym.

W konsekwencji, Prezes UKE uznał, że usługa dzierżawy odcinków zakończeń łączy regulowana przez Decyzję SMP I pokrywa się częściowo z usługą dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie, regulowaną Decyzją SMP IV. Natomiast na pozostałej części tego rynku stwierdzono istnienie skutecznej konkurencji poprzez wydanie Postanowienia. Jednocześnie, obowiązki O.na rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy należy traktować jako wygasłe na skutek wydania Decyzji wygaszającej.

Skoro w omawianym zakresie O.nie ma obowiązku przedstawienia projektu oferty ramowej, to Prezes UKE nie może jej zobowiązać do przygotowania jej zmiany lub samodzielnie ustalić zmiany oferty ramowej w całości lub części, czyli wydać rozstrzygnięć wskazanych w art. 43 ust. 2 Pt.

Okoliczność uchylenia obowiązków regulacyjnych nałożonych na O.w Decyzji SMP II oraz stwierdzenie w Decyzji wygaszającej wygaśnięcia obowiązków regulacyjnych nałożonych Decyzją SMP I, na rynkach określonych jako rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy będących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end oraz rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end, skutkuje brakiem podstaw faktycznych i prawnych do merytorycznego zakończenia sprawy, tj. do wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 43 ust. 2 Pt.

Z uwagi na powyższe uznał, że odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, jakim jest sfera faktów mających znaczenie dla możliwości konkretyzacji stosunku prawnego.

Dodatkowo za okolicznością bezprzedmiotowości niniejszego postępowania o przemawia fakt, że w decyzji SMP IV został nałożony obowiązek polegający na przygotowaniu i przedstawieniu w terminie 3 (trzech) miesięcy od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji, projektu oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie, który ma być wykonany poprzez przygotowanie i przedstawienie nowego projektu oferty (innego niż Oferta RLLO, której dotyczy niniejsze postępowanie).

Odnosząc się do argumentacji N. (pismo z 18 grudnia 2015 r.), że Oferta RLLO nadal powinna pozostać w obrocie prawnym z uwagi na brak uchylenia obowiązków regulacyjnych ciążących na O.na podstawie Decyzji SMP I oraz powinna umożliwiać dalsze korzystanie z dostępu do łączy analogowych, ponieważ łącza te nie zostały objęte deregulacją w Decyzji SMP IV oraz Postanowieniu – uznał, że w obecnym stanie sprawy - tj. po wydaniu Decyzji wygaszającej - stała się nieaktualna.

Zdaniem organu, bezprzedmiotowość niniejszego postępowania wynika z braku obowiązków regulacyjnych, o których mowa w art. 34 i 42 Pt, polegających na uwzględnianiu uzasadnionych wniosków przedsiębiorców telekomunikacyjnych o zapewnienie im dostępu telekomunikacyjnego do usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, dzierżawy odcinków będących zakończeniami łączy oraz łączy end-to-end oraz przygotowalnią i przedstawienia oferty ramowej dotyczącej przedmiotowych usług. Prezes UKE nie może, stosownie do brzmienia art. 43 ust. 2 Pt, zobowiązać do przygotowania projektu zmiany oferty ramowej, w sytuacji, gdy na O.nie ciąży już obowiązek jej przygotowania i przedłożenia.

Powyższa okoliczność oznacza, że postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe w całości, zaś bezprzedmiotowość ma charakter wtórny. Z tego względu Prezes UKE uchylił Zaskarżoną Decyzję I zgodnie z art. 105 § 1 kpa i umorzył postępowanie pierwszoinstancyjne w całości.

Skargę do tut. Sądu na powyższą decyzję złożył uczestnik tego postępowania, Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1. art. 138 § 1 pkt 2 kpa przez uchylenie Decyzji I i umorzenie postępowania pierwszej instancji w przedmiocie zobowiązania O. S.A. [poprzednio T. S.A., do przedstawienia projektu zmiany "Oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków niebędących zakończeniami łączy i łączy end-to-end" [dalej "Oferta RLLO"], w sytuacji w której nie zostały spełnione przesłanki uprawniające Prezesa UKE do umorzenia postępowania, ponieważ obowiązki regulacyjne nałożone O. w zakresie stosowania Oferty RLLO na Rynku 13 [krajowy rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy] pozostają w obrocie prawnym,

2. naruszenie art. 110 kpa oraz art. 16 § 1 kpa przez uchylenie w całości Decyzji I oraz umorzenie w całości postępowania pierwszej instancji w przedmiocie zobowiązania O. do przedstawienia projektu zmiany Oferty RLLO, podczas gdy decyzja zatwierdzająca Ofertę RLLO pozostaje w obrocie prawnym, Prezes UKE jest związany decyzją zatwierdzającą Ofertę RLLO, decyzja zatwierdzająca Ofertę RLLO nie została uchylona, zmieniona, nie została także stwierdzona jej nieważność, co prowadzi do wniosku, że postępowanie w przedmiocie zobowiązania O. do zatwierdzenia zmiany Oferty RLLO nie jest bezprzedmiotowe,

3. naruszenie art. 105 ust. 1 kpa w zw. z art. 43 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne [tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 243, dalej "Pt"] oraz z art. 23 ust. pkt 2 Pt przez umorzenie postępowania administracyjnego w oparciu o przesłanki, które nie pozwalają stwierdzić, że prowadzone postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe, ponieważ obowiązki regulacyjne nałożone na O. w Decyzji [...] nie zostały uchylone,

4. naruszenie art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 15 kpa, art. 16 § 1 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt kpa przez uchylenie Decyzji I w całości bez zbadania zakresu zaskarżenia Decyzji I przez O. i N., a w szczególności brak ustalenia, w jakim zakresie, wobec braku zaskarżenia, Decyzja I stała się ostateczna i prawomocna.

K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu rozszerzyła ww. zarzuty kwestionując m.in., że Prezes UKE, pomimo jednolitego i odmiennego orzecznictwa sądów administracyjnych, uznał za w pełni dopuszczalne wydanie decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji nakładającej obowiązki regulacyjne w sytuacji, gdy ustawodawca przewidział specjalny tryb uchylania obowiązków Regulacyjnych, określony w art. 23 Pt i w art. 24 Pt.

Prezes UKE w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazywał, że wskazane przez K. w art. 23 Pt i w art. 24 Pt mają zastosowanie tylko w przypadku, gdy mamy do czynienia z tym innym rynkiem właściwym, zarówno w aspekcie produktowym, jak i geograficznym. Określone Decyzją SMP IV i Postanowieniem rynki właściwe ze względu na różny (nie identyczny) zakres produktowy od rynku właściwego określonego w Decyzji SMP I nie mogą być uznane za takie same w rozumieniu art. 23 oraz Ht, 24 Pt. Dlatego też ww. przepisy mają zastosowanie tylko w przypadku, gdy regulacji podlega taki sam rynek właściwy. W przeciwnym wypadku zastosowanie trybu kpa należy uznać za zasadne.

Stwierdził, że decyzja wygaszająca nie uchyla nałożonych uprzednio obowiązków regulacyjnych. Z uwagi na jej deklaratoryjny charakter - wyłącznie stwierdza, że z dniem 21 września 2015 r. nastąpiło wygaśnięcie Decyzji SMP I, na skutek wydania Decyzji SMP IV i Postanowienia.

Na rozprawie przed Sądem skarżąca rozszerzyła zarzuty o naruszenie art. 139 kpa, ponieważ wniosek N. o ponowne rozpatrzenie sprawy nie obejmował całości Decyzji I z [...] lutego 2015r.

Pełnomocnik organu oświadczył, że N. zaskarżył decyzję z dnia [...] lutego 2015 r. w całości.

Uczestnik postępowania (O.) w stanowisku zajętym na rozprawie i złożonym załączniku do protokołu podniósł także, że w dacie sporządzenia skargi (26 czerwca 2016r.) decyzja Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2009r. wprowadzająca Ofertę RLLO była już uchylona mocą ostatecznej decyzji Prezesa UKE z dnia [...] maja 2016r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 1066ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Istotnym jest, że ocena dokonywana jest przez sąd administracyjny według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U z 2016 roku, poz. 718, z późn. zm.; zwaną dalej "p.p.s.a.").

Mając na uwadze powyższe kryteria należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem podniesione zarzuty naruszenia prawa procesowego nie mogą mieć istotnego wpływu na wynik sprawy.

Zaskarżona przez K. Decyzja II i poprzedzająca ją Decyzja I zapadły na skutek wniosku N. z 6 lutego 2013 r. złożonego w trybie art. 43 ust. 2 P.t.

Z normy tej wynika, że w przypadku zmiany zapotrzebowania na usługi lub zmiany warunków rynkowych Prezes UKE może z urzędu lub na uzasadniony wniosek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązać operatora do przygotowania zmiany oferty ramowej w całości lub w części. W przypadku nieprzedstawienia przez zobowiązanego operatora zmiany oferty ramowej w określonym terminie, Prezes UKE samodzielnie ustala zmiany oferty ramowej w całości lub w części.

Nie ulega zatem wątpliwości, że to art. 43 ust. 2 P.t. był podstawą rozstrzygnięcia organu w Decyzji I, w którym Prezes UKE zobowiązał O.do przygotowania projektu zmiany "Oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków niebędących zakończeniami łączy i łączy end-to-end" (zwanej dalej "Ofertą RLLO"), zatwierdzonej decyzją Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] oraz zmienionej następnie decyzją Prezesa UKE z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] oraz decyzją Prezesa UKE z dnia [...] września 2012 r. nr [...], w zakresie w niej opisanym.

Jednakże decyzja z [...] lutego 2015r. została przez N. zaskarżona w całości, wbrew twierdzeniu K., a okoliczność tę potwierdza petitum i treść wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, kwestionująca całość rozstrzygnięcia. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z 16 marca 2015 r. N. wskazała, że "zaskarża Decyzję" podnosząc zarzuty naruszenia art. 43 ust. 2 Pt oraz art. 7 i 77 kpa i wskazując, że Prezes UKE nie rozważył w sposób wyczerpujący jej postulatów co do koniecznych zmian oferty RLLO. Wszak postulaty te obejmował w całości wniosek w trybie art. 43 ust. 2 P.t. Dopiero w uzasadnieniu tego wniosku N. w szczególności zwróciła uwagę na zagadnienia nie uwzględnione w kwestiach, które wymieniła. Niemniej jednak zaskarżeniem objęła całość Decyzji I, stąd nie miał znaczenia dla rozpoznania całości sprawy fakt, że O.we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z 16 marca 2015 r. zaskarżyła Decyzję I w części, tj. w zakresie pkt 1.1 - 1.3.

W związku z powyższym, sprecyzowany na rozprawie zarzut naruszenia art. 139 kpa i powiązane z nim zarzuty z pktu 4 skargi: naruszenia art. 7, 77 § 1, 15 , 16 § 1 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt kpa przez niezbadanie zakresu zaskarżenia Decyzji I przez O. i N., a w szczególności brak ustalenia, w jakim zakresie, wobec braku zaskarżenia, Decyzja I stała się ostateczna i prawomocna, nie mogły być uwzględnione jako pozbawione podstaw.

Rozstrzygając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes UKE musiał mieć na względzie okoliczność, że warunkiem wydania decyzji na podstawie art. 43 ust. 2 p.t. jest istnienie obowiązującej oferty ramowej oraz spełnienie pozostałych przesłanek wymienionych w tym przepisie, a mianowicie muszą wystąpić zmiany zapotrzebowania na usługi lub zmiany warunków rynkowych. Innymi słowy, przepis ten może mieć zastosowanie jedynie w przypadkach, gdy na operatora nałożono już wcześniej obowiązek stosowania oferty ramowej.

Zasada ta, utrwalona już w orzecznictwie wskazuje, że na podstawie art. 43 ust. 2 p.t. Prezes UKE nie nakłada obowiązków regulacyjnych, a jedynie wypowiada się w kwestii obowiązków regulacyjnych już wcześniej nałożonych na operatora, odnosząc się do sposobu ich wykonania, w przypadku zaistnienia warunków określonych tym przepisem. Zmiany oferty muszą być zgodne z obowiązującymi decyzjami regulacyjnymi i powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. (v. II GSK 2107/11, wyrok NSA W-wa 2013-02-05 LEX nr 1277945).

Tymczasem, w toku ponownego rozpatrywania tej sprawy uległa zmianie sytuacja faktyczna i prawna na rynku regulacyjnym – na skutek prowadzonej przez organ analizy tego rynku i wydania aktów zmieniających dotychczasowe regulacje. Rozstrzygnięcie to uwzględnia bowiem prawidłowe ustalenia, że decyzją z dnia [...] października 2008r. zwaną Decyzją SMP I, czy Decyzją SMP [...], Prezes UKE wprawdzie ustalił, że na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy (zwanym także dalej "rynkiem 13") nie występuje skuteczna konkurencja, wyznaczył T. (O.) jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na rynku 13 nakładając na T. (O.) obowiązki regulacyjne wyszczególnione w Decyzji SMP I [...].

Jednakże, decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r., tzw. Decyzją wygaszającą, Prezes UKE stwierdził wygaśnięcie Decyzji SMP I, nakładającej na O.na rynku 13 obowiązki regulacyjne. Decyzja została opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności.

Wydanie decyzji wygaszającej spowodowały inne okoliczności faktyczne:

Decyzją z dnia [...] września 2015 r., tzw. Decyzją SMP III", Prezes UKE określił rynek właściwy, jako krajowy rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy i ustalił, że na tym rynku występuje skuteczna konkurencja oraz uchylił obowiązki regulacyjne nałożone dotychczas na O.Decyzją SMP II z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] - Decyzją SMP, którą Prezes UKE uprzednio ustalił, że na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków niebędących zakończeniami łączy (zwanym dalej "rynkiem 14") nie występuje skuteczna konkurencja, wyznaczył T. (O.) jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na rynku 14 oraz nałożył obowiązki regulacyjne wyszczególnione w Decyzji SMP [...].

Należy przy tym wskazać, że w wyniku wykonania obowiązku przedłożenia projektu oferty ramowej wskazanego w Decyzji SMP I oraz Decyzji SMP II Prezes UKE zatwierdził projekt Oferty RLLO przedłożony przez T. (O.) decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] tzw. Decyzją RLLO).

Zatwierdzony w decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. projekt oferty ramowej podlegał zmianom. Pierwsza jej zmiana dokonana decyzją z dnia [...] października 2010 r., nr [...], została ostatecznie uchylona w wyniku wyroku NSA z dnia 10 grudnia 2013 r., w sprawie sygn. akt II GSK 1317/12.

Następnie decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], Prezes UKE zmienił w części i zatwierdził projekt zmiany Oferty RLLO i decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...], Prezes UKE zmienił w części decyzję z dnia [...] maja 2012 r., nr [...].

Decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...] (zwaną dalej "Decyzją SMP IV"), Prezes UKE określił rynek właściwy jako krajowy hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mb/s włącznie. Ustalił, że na tym rynku występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej. Wyznaczył O.jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na tym rynku oraz nałożył na O.obowiązki regulacyjne wyszczególnione w ww. Decyzji SMP IV.

Z kolei postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., nr [...] (zwanym dalej "Postanowieniem"), Prezes UKE określił rynek właściwy jako krajowy hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mb/s. Ustalił, że tym rynku nie występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej ani przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą oraz stwierdził, że na tym rynku występuje skuteczna konkurencja.

Należy zauważyć, że w toku postępowania N. podniosła, że Oferta RLLO powinna nadal zawierać regulacje dotyczące świadczenia przez O.dostępu do łączy analogowych, jak również usługi, które O.ma obowiązek świadczyć na podstawie Decyzji SMP I.

Tymczasem, jak wyżej wskazano, decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] Prezes UKE stwierdził wygaśnięcie Decyzji SMP I. Poza sporem jest, że Decyzja wygaszająca została utrzymana w mocy decyzja Prezesa UKE z [...] sierpnia 2016r.

Prawidłowa jest zatem ocena, że oferta RLLO jest ofertą ramową, którą O.stosowała w stosunkach z przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi w wyniku wykonania nałożonych Decyzją SMP I i Decyzją SMP II obowiązków regulacyjnych, zatwierdzoną Decyzją RLLO z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] i zmienioną decyzjami z dnia: [...] maja 2012 r. i [...] września 2012 r.

Obejmowała swoim zakresem usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków niebędących zakończeniami łączy oraz łączy end-to-end. Była zatwierdzona przez Prezesa UKE w wyniku realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 42 Pt, polegającego na przygotowaniu i przedstawieniu w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia Decyzji SMP I oraz Decyzji SMP II, oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, w tym łączy end-to-end oraz w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end.

Jednakże w toku ponownego rozpatrywania sprawy Decyzją SMP III Prezes UKE uchylił nałożony na O.Decyzją SMP II obowiązek zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego oraz przygotowania i przedstawienia oferty ramowej w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end.

Oznaczało to, że przedmiotowe obowiązki na rynku 14 przestały obowiązywać O.z upływem dnia 20 grudnia 2015 r., tj. zgodnie z pkt V Decyzji SMP III, po upływie 90 dni od dnia jej doręczenia O., co miało miejsce w dniu 21 września 2015 r.

Skoro Prezes UKE w Decyzji wygaszającej stwierdził wygaśnięcie Decyzji SMP I, to prawidłowa jest ocena organu, że na O.nie ciążą już obowiązki regulacyjne na rynku świadczenia usług dzierżawy odcinków zakończeń łączy, w tym łączy end-to-end oraz na rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end.

Wszak Decyzja SMP I, Decyzja SMP IV oraz Postanowienie zawierają regulacje odnoszące się do różnych rynków właściwych ze względu na ich szczegółowo określony zakres produktowy, a jednocześnie razem odnoszą się do tego samego rynku usług, a mianowicie rynku dzierżawy odcinków zakończeń łączy.

Należy podkreślić, że Decyzja SMP 2015 (Decyzja SMP IV) i Postanowienie SMP 2015 (Postanowienie) zostały wydane po przeprowadzeniu nowej analizy rynku i odpowiadają aktualnej sytuacji występującej na rynku telekomunikacyjnym związanym z zakresem produktowym i geograficznym rynku hurtowych usług dostępu wysokiej jakości, w skład którego wchodzi rynek dzierżawy odcinków zakończeń łączy, uwzględniają bowiem faktyczne zmiany, jakie zaszły na rynku telekomunikacyjnym.

Wskazać należy, że Prezes UKE wyjasnił, że usługa dzierżawy odcinków zakończeń łączy regulowana przez Decyzję SMP I pokrywa się częściowo z usługą dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie, regulowaną Decyzją SMP IV. Natomiast na pozostałej część tego rynku stwierdzono istnienie skutecznej konkurencji poprzez wydanie Postanowienia. Oznacza to, ze obecnie obowiązki O.na rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy należy traktować jako wygasłe na skutek wydania przez Prezesa UKE Decyzji wygaszającej.

W konsekwencji, skoro w żadanym zakresie O.nie ma obowiązku przedstawienia projektu oferty ramowej, to Prezes UKE nie mógł zobowiązać O.do przygotowania jej zmiany lub samodzielnie ustalić zmiany oferty ramowej w całości lub części (wydać rozstrzygnięć wskazanych w art. 43 ust. 2 Pt).

W ocenie Sądu, prawidłowo ustalił, że, odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, jakim jest sfera faktów mających znaczenie dla możliwości konkretyzacji stosunku prawnego. Uchylenie bowiem obowiązków regulacyjnych nałożonych na O.w Decyzji SMP II oraz stwierdzenie (w Decyzji wygaszającej) wygaśnięcia obowiązków regulacyjnych nałożonych Decyzją SMP I, na rynkach określonych jako rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy będących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end oraz rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end, skutkuje brakiem podstaw faktycznych i prawnych do merytorycznego zakończenia sprawy, tj. do wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 43 ust. 2 Pt.

Należy przyznać rację organowi, że podnoszone zastrzeżenia skarżącego, co do trybów wyeliminowania z obrotu decyzji nakładających obowiązki regulacyjne na O.na Rynku 13 i Rynku 14 wykraczają poza zakres sprawy objętej skargą. O.wskazywał, że decyzja z [...] stycznia 2016r. wygaszająca Decyzję SMP I została utrzymana w mocy decyzją Prezesa UKE z [...] sierpnia 2016r. nr DART.SMP. [...].

Stwierdzona wyżej okoliczność uzasadniała uznanie postępowania w niniejszej sprawie za bezprzedmiotowe w całości, zaś bezprzedmiotowość ma charakter wtórny. Oznacza to konieczność uchylenia , na mocy art. 138 § 1 pkt 2 kpa zaskarżonej Decyzji I i, umorzenie przez Prezesa UKE postępowania pierwszoinstancyjnego w całości wobec zaistnienia przesłanki z art. 105 § 1 kpa.

Bezprzedmiotowośc niniejszego postępowania uzasadnia także fakt, że decyzją SMP IV został nałożony obowiązek polegający na przygotowaniu i przedstawieniu w terminie 3 (trzech) miesięcy od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji, projektu oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie, który ma być wykonany poprzez przygotowanie i przedstawienie nowego projektu oferty (innego niż Oferta RLLO, której dotyczy niniejsze postępowanie).

Zdaniem Sadu, bezprzedmiotowość niniejszego postępowania wynika zatem z braku obowiązków regulacyjnych, o których mowa w art. 34 i 42 Pt, polegających na uwzględnianiu uzasadnionych wniosków przedsiębiorców telekomunikacyjnych o zapewnienie im dostępu telekomunikacyjnego do usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, dzierżawy odcinków będących zakończeniami łączy oraz łączy end-to-end oraz przygotowalnią i przedstawienia oferty ramowej dotyczącej przedmiotowych usług. Prezes UKE nie może, stosownie do brzmienia art. 43 ust. 2 Pt, zobowiązać do przygotowania projektu zmiany oferty ramowej, gdy na O.nie ciąży już obowiązek jej przygotowania i przedłożenia.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.