Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 96/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Informacja prasowa
Inne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 6n ust. 1 i 2, art. 6j ust. 1 pkt 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 391
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity
article: art. 53 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 40 ust. 1,
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 23
journal: Dz.U. 2014 poz 1182
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 marca 2015 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego we W. na uchwałę Gminy S. z dnia 30 grudnia 2013 r. nr XXXI/224/2013 w sprawie zmiany uchwały nr XXII/157/2012 z dnia 28 grudnia 2012 roku w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości 1. umarza postępowanie w zakresie żądania stwierdzenia nieważności uchwały Gminy S. z dnia 30 grudnia 2013 r. nr XXXI/224/2013 w sprawie zmiany uchwały nr XXII/157/2012 z dnia 28 grudnia 2012 roku w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości co do danych ujętych w pkt. H – "Oświadczam, że jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za podanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym - załącznika do uchwały (deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi) 2. w pozostałym zakresie skargę oddala.


UZASADNIENIE

1.1. Rada Gminy w S. w uchwale nr XXXI/224/2013 z dnia 30 grudnia 2013 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr XXII/157/2012 z dnia 28 grudnia 2012 r w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości w załączniku w punkcie H deklaracji zawarła zapis o treści: ,,Oświadczam, że jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za podanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym". Ponadto w punkcie E deklaracji określono obowiązek podania danych w postaci imienia i nazwiska osób zamieszkujących na terenie nieruchomości. W podstawie prawnej uchwały powołano art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), dalej: ustawa s.g. oraz art. 6n ust.1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 391 ze zm.), dalej: ustawa u.cz.p.g.

2.1 Prokurator Rejonowy we W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na powyższą uchwałę w zakresie obejmującym treść: ,,Oświadczam, że jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za podanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym" oraz obowiązek podania danych w postaci imienia i nazwiska osób zamieszkujących na terenie nieruchomości. Zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 6n ustawy u.cz.p.g. i wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w zaskarżonym zakresie.

2.2 W uzasadnieniu prokurator wskazał, że ustalony w załączniku uchwały Rady Gminy S.a obowiązek podania danych w postaci imienia i nazwiska osób zamieszkujących na terenie nieruchomości oraz oświadczenia o świadomości odpowiedzialności karnej nie ma podstawy w przepisach obowiązującego prawa, a zwłaszcza w tych, które zostały podane jako podstawa prawna podjęcia kwestionowanej uchwały. W szczególności takiej podstawy nie stanowi art. 6n ustawy u.cz.p.g., zgodnie z którym rada gminy określa w drodze uchwały wzory deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanymi przez właściciela nieruchomości, na której powstają odpady jako niezbędne do ustalenia wysokości opłaty, sposób wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego oraz informacji o terminach i miejscu składania deklaracji. W zakresie określenia treści deklaracji opracowanych na podstawie ustawy – nie mieści się nałożenie na właściciela nieruchomości obowiązku składania oświadczenia zawierającego pouczenie o odpowiedzialności określonej w art. 233 Kodeksu karnego, jak również zobowiązanie do podania imienia i nazwiska osób zamieszkujących na terenie nieruchomości. W tym ostatnim przypadku wystarczającym byłoby podanie liczby osób. Deklaracja w sprawie wzoru opłat za gospodarowanie odpadami nie może służyć innym celom niż tylko obliczenie przez składającego taką deklarację opłaty. Nakazanie podawania innych danych stanowi naruszenie art.23 ustawy o ochronie danych osobowych.

3.1 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość ewentualnie o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

4.1 Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, stosownie zaś do treści art. 3 § 2 pkt 5 tej ustawy kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.

4.2 W oparciu o art. 53 § 3 p.p.s.a. prokurator jest uprawniony do wniesienia skargi, przy czym w przypadku skargi na akty prawa miejscowego nie jest ograniczony jakimkolwiek terminem. Uchwała w przedmiocie określenia wzoru formularza deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jako skierowana do wszystkich właścicieli nieruchomości, na których ciąży obowiązek jej zapłaty, jest niewątpliwie aktem prawa miejscowego.

4.3 Dokonując kontroli uchwały w zaskarżonej części, po pierwsze należy stwierdzić bezprzedmiotowość postępowania jeśli chodzi o żądanie unieważnienia zawartej w załączniku uchwały w punkcie H treści: ,,Oświadczam, że jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za podanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym". Ten zapis uchwały został bowiem już uprzednio unieważniony Uchwałą Nr 23/2014 Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Kielcach z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie stwierdzenia nieważności w części uchwały Nr XXXI/224/2013 Rady Gminy w S. z dnia 30 grudnia 2013 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr XXII/157/2012 z dnia 28 grudnia 2012 r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Święt. z 2014 r., poz. 636). W tym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach umorzył więc postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

4.4 W pozostałym zakresie Sąd uznał skargę za bezzasadną. Nie można bowiem podzielić poglądu Prokuratora Rejonowego we W., że nieważnością dotknięta jest badana uchwała w części w jakiej załącznik - deklaracja zawiera obowiązek podania danych w postaci imienia i nazwiska osób zamieszkujących na terenie nieruchomości.

4.5 Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy s.g. na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na terenie gminy. Takim aktem jest badana uchwała, która została podjęta na podstawie art. 6n ustawy u.cz.p.g., w myśl którego rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ułatwienia składania deklaracji określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia przez pouczenia, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego.

4.6 Kontrolując zaskarżoną uchwałę pod względem nieważności należało mieć na uwadze, że uchwała sprzeczna z prawem jest nieważna, przy czym nieważność powoduje jedynie istotne naruszenie prawa. Przyjmuje się, że nie ma sprzeczności z prawem, jeżeli określone rozstrzygnięcie nie jest wyraźnie zakazane przez ustawodawcę i mieści się w granicach uznania (Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym pod redakcją Pawła Chmielnickiego LexisNexis 2004). Orzecznictwo wypracowało dodatkowo pogląd, że za prowadzące do stwierdzenia nieważności istotne naruszenie prawa należy uznać uchybienie, prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego I OSK 1287/06, dostępny w bazie LEX).

Przechodząc na grunt zaskarżonej uchwały zbadać zatem należało czy wydana została zgodnie z ustawowym upoważnieniem, oraz czy jak chce skarżący nie narusza zasad przetwarzania danych, tj. art. 23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1182).

4.7 Ustawa o ochronie danych odnosząca się również do organów samorządu terytorialnego (art. 3 ust. 1), wskazuje precyzyjnie w rozdziale 3 zasady przetwarzania danych osobowych. W art. 23 ust. 1 pkt 2 stanowi, że przetwarzanie danych jest dopuszczalne wtedy gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Z redakcji przepisu wynika, że oba te wymogi spełnione być muszą łącznie. Nie budzi wątpliwości, że przetwarzanie danych jest dopuszczalne, gdy taki obowiązek wynika wprost z przepisu prawa. Doktryna wypracowała jednak pogląd, że można także przetwarzać dane w wypadku, gdy ustawodawca nakładając określone uprawnienia czy obowiązki, nie wskazał wprost na potrzebę przetwarzania danych, ale przetworzenie to jest niezbędne do zrealizowania nałożonego obowiązku czy przyznanego ustawowo uprawnienia (patrz komentarz Janusza Barta, Pawła Fajgielskiego i Ryszarda Markiewicza do art. 23 ustawy o ochronie danych osobowych, dostępny w bazie LEX).

4.8 W art. 6n ust.1 i 2 ustawy u.cz.p.g. ustawodawca zobowiązał radę gminy w uwzględnieniu konieczności zapewnienia prawidłowego obliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, do określenia w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości. Oznacza to, że ustawodawca zobowiązał radę gminy do stworzenia deklaracji (zbioru danych) niezbędnych do prawidłowego obliczenia opłaty, choć na potrzebę przetwarzania danych nie wskazał wprost. Aby zatem stwierdzić, czy badana deklaracja nie narusza zapisów ustawy o ochronie danych osobowych należy zbadać, czy żądane w niej dane są niezbędnie do zapewnienia konieczności prawidłowego obliczenia tej opłaty, lub innymi słowy czy Rada Gminy w S. ustalając wzór deklaracji nie przekroczyła delegacji ustawowej wynikającej z przywołanego wyżej art. 6n ust. 1 i 2 ustawy u.cz.p.g.

4.9 W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach badana deklaracja w omawianym zakresie nie narusza prawa. Dane identyfikacyjne żądane w części E deklaracji stanowiącej załącznik do Uchwały nr XXXI/224/2013 są niezbędne do zapewnienia prawidłowego obliczania wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi co oznacza, że nie została przekroczona delegacja ustawowa ani naruszony zapis ustawy o ochronie danych osobowych. Ustawodawca, formułując zapis delegacji ustawowej w sposób szeroki (zapewnienie prawidłowości obliczeń opłaty), radzie gminy pozostawił kompetencje, jakie dane niezbędne będą w realizacji celu jakim jest prawidłowe określenie wysokości tej opłaty. Niewątpliwie wskazanie osoby przebywającej na nieruchomości oraz jej danych umożliwi sprawdzenie prawidłowości naliczenia opłaty, której wysokość uzależniona jest m. in. od liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość (art. 6j ust. 1 pkt 1 ustawy u.cz.p.g.).

4.10 Skoro zatem zaskarżona w tej części uchwała nie jest sprzeczna z prawem, a kwestionowane zapisy mieściły się w ramach udzielonej ustawą delegacji, to zarzut nieważności nie mógł odnieść skutku.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w pkt. 2 sentencji wyroku.