Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 768/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1 lit. c, art. 152, art. 200 w z. z art. 205
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 122, art. 187 par 1, art. 191
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 30 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Protokolant Katarzyna Żychlińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2013 roku sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; 3) zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz skarżącego – K. K. kwotę 2. 817,00 (dwa tysiące osiemset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r., nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 20 ust. 1, ust. 3 lit. a i c, art. 67, art. 78 ust. 2 i ust. 3, art. 79, art. 201 ust. 1 lit.a, ust.2, ust.3, art.214 ust.1, art.220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 302 z dnia 19.10.1992r. z późn. zm; Dz. Urz. UE Polskie wydanie - 2004, rozdz. 2, t. 4, str. 307 z późn. zm.) - zwanym dalej WKC, art. 1, art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 256 z 1987r. z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne - 2004, rozdz. 2, t. 2, str. 382 z późn.) oraz art. 1 i art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 291 z dnia 31 października 2008r. z późn. zm.), art. 65 ust. 5 i art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, póz. 622 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...], nr [...] określającą K. K. niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego w wysokości 12.463,00 zł.

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny.

W dniu [...] K. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A" zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu towar opisany jako "tablice sygnalizacyjne zawierające diody elektroluminescencyjne (LED)", dla którego zadeklarował kod 8531 20 20 90 Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich -(zwanej dalej - TARIC) ze stawką celną erga omnes 0%. Zgłoszenie celne zarejestrowane zostało pod numerem nr [...]. Do ww. zgłoszenia celnego załączona została między innymi faktura nr [...] z dnia [...], określająca wartość transakcyjną towaru objętego zgłoszeniem na kwotę 29.592,00 USD.

Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. wszczął z urzędu postępowanie w zakresie prawidłowości klasyfikacji taryfowej towarów objętych zgłoszeniem celnym dokonanym w dniu [...], nr [...].

Decyzją z dnia [...], nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. określił K. K. niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego w wysokości 12.463,00 zł, klasyfikując towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem do kodu 8528 59 90 90 TARIC.

Od powyższej decyzji K. K. złożył odwołanie, w którym zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez obrazę art. 1 i 2 rozporządzenia Rady nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej w związku z art. 20 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i nieprawidłowe zastosowanie art. 65 ust. 5 Prawa celnego, a także uchybienie przepisom prawa procesowego, tj. art. 120, art. 122, art. 125, art. 187 i art. 210 Ordynacji podatkowej, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu strona wyjaśniła, że przedmiotem zgłoszenia celnego były tablice sygnalizacyjne zawierające diody elektroluminescencyjne, dla których zadeklarowano kod TARIC 8531 20 20 90 posiłkując się m.in. kodem HS użytym przez dostawcę. Ponadto o klasyfikacji towaru do kodu 8531 20 20 90 zadecydowała budowa towaru przedstawiająca moduły tablic świetlnych zaopatrzonych w diody LED, jak i jego funkcje i przeznaczenie - jako tablice informacyjne. Skarżący podkreślił, że będące przedmiotem zgłoszenia tablice świetlne służą wyłącznie do wyświetlania informacji i obrazów statycznych o niskiej rozdzielczości, sterowane są przez komputer. Urządzenie nie posiada możliwości współpracy z kamerą, czy urządzeniem video (brak wejść i połączeń tego rodzaju), a niska rozdzielczość tablic wykluczała wyświetlanie na nich obrazów o dobrej jakości, a tym bardziej obrazów ruchomych. Ponadto, ograniczony zestaw barw mogący występować w w/w diodach (3 kolory) ograniczał wykorzystanie tablic do pokazywania zaawansowanych obrazów. Powyższe okoliczności potwierdzają zdaniem skarżącego załączone do akt sprawy zdjęcia ilustrujące faktyczne zastosowanie tablic, z których wynika, że tablice pozwalają wyświetlić jedynie proste znaki graficzne lub informacje alfanumeryczne. Przedmiotowe tablice odpowiadają fotografiom załączonym do decyzji WIT nr [...] z dnia [...]r. przyporządkowującej w/w towarom kod 8531 20 20 90. Zatem, w ocenie skarżącego sprowadzony towar odpowiada brzmieniu pozycji 8531 według reguł 1 i 6 ORINS. Pozycja ta zgodnie z Notami Wyjaśniającymi obejmuje m.in. tablice informacyjne na giełdach, stadionach piłkarskich, w kręgielniach itp." a więc towary tożsame z towarem będącym przedmiotem zgłoszenia celnego. Skarżący podkreślił, iż istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia obrazu, jaki może być transmitowany przez tablice świetlne. Błędne jest natomiast w tym zakresie wywodzenie przez organ I instancji z zapisów zawartych we wniosku o wydanie WIT, że istnieje możliwość wyświetlania obrazów video, ponieważ wniosek został sporządzony [...], a więc przed wszczęciem postępowania i w związku z tym nie stanowił instrumentu powstałego wyłącznie dla potrzeb niniejszego postępowania. Ponadto, niewłaściwym zdaniem skarżącego jest stanowisko, iż nową funkcjonalność związaną ze zmiennością importowanych modeli tablic potwierdza opinia z dnia [...] sporządzona przez "B" ("B") w P., w której wskazano, że badany towar służy do wyświetlania napisów, rysunków lub obrazów, bez doprecyzowania rodzaju obrazów, tj. ruchomych, bądź statycznych. Niezależnie jednak od powyższych okoliczności, przedmiotowa opinia odnosi się do dostaw towaru z 2010r., które nie są tożsame z przedmiotowym towarem i których to okoliczności również nie wyjaśnił Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. Organ, w ocenie skarżącego nie podjął również żadnych działań mających na celu uzupełnienie opinii w zakresie przeznaczenia i funkcjonalności przywiezionych wyświetlaczy poprzestając na jej ogólnikowych twierdzeniach.

Skarżący nie zgodził się również ze stanowiskiem organu w zakresie przypisania mu zaniedbania i świadomego działania przy podaniu w zgłoszeniu celnym nieprawidłowych danych odnośnie klasyfikacji taryfowej spornego towaru, co skutkowało naliczeniem odsetek od niezaksięgowanej kwoty należności wynikających z długu celnego, na podstawie art. 65 ust. 5 Prawa celnego. W tym względzie wyjaśnił, że stosował klasyfikacje towaru opartą na kodzie 8531 20 20 90 działając w zaufaniu do sprzedawcy, który taki kod podawał na fakturze importowej. Dodatkowo posiłkował się decyzjami WIT [...] oraz [...], które udostępnione są na stronach BTI UE, dotyczącymi identycznego towaru. W ocenie skarżącego podjęte działania wskazują na zachowanie daleko idącej ostrożności, co powoduje, że stawiany mu zarzut zaniedbania jest nieuprawniony i krzywdzący.

Na podstawie art. 244 WKC K. K. złożył również wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymując zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy opierając się na zgromadzonym materiale dowodowym w postaci; zgłoszenia celnego SAD [...] z dnia [...] wraz z załącznikami, (tj.: fakturą nr [...] z dnia [...], listem przewozowym z dnia [...], deklaracją zgodności nr zamówienia [...] z [...]), fakturze pro-forma z dnia [...], wyjaśnieniach K. K. z dnia [...], wniosku o udzielenie Wiążącej Informacji Taryfowej ( WIT ) i opracowaniu Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich, zatytułowanym "Opinia dotycząca urządzeń zawierających diody elektroluminescencyjne (LED) dla Urzędu Celnego w P." wraz z dokumentacją fotograficzną, wyjaśnił, że przedmiotem zgłoszenia celnego był zewnętrzny ekran diodowy (LED) P.25mm, pełnokolorowy, o całkowitych wymiarach wyświetlacza 21,6m2, tj. 6 m (szer) x 3,6 m (wys), z wyposażeniem, tj. zasilaczem, wentylatorem, modułami wyświetlacza LED, z systemem sterowania, czyli kartami nadawczymi odbiorczymi, graficznymi, kablem DVI oraz częściami zamiennymi. Ekran został sprowadzony w stanie niezmontowanym. Składa się z 36 niniejszych modułów wyświetlaczy, czyli tzw. kabin (inaczej: tablic świetlnych). Pojedyncza tablica świetlna składa się z obudowy w formie ramy z wentylatorami, matryc LED, zasilaczy matryc i dwóch kart odbioru sygnałów sterujących. Z kolei, każda matryca LED, będąca elementem tablicy posiada następujące parametry: układ diod 2R1+G1+B, częstotliwość odświeżania 480 Hz, 8x8 punktów świetlnych LED. Ekran służy do wyświetlania tekstów, rysunków i innych znaków na stałe, bądź w sposób zmienny i tworzących reklamę lub informację świetlną. Reklama lub informacja świetlna jest tworzona przez moduł odbioru na podstawie zaprojektowanego obrazu przesyłanego z komputera klasy PC, pojedyncza kabina składa się z obudowy w formie ramy z wentylatorami, matrycami LED, zasilaczami matryc i kartami odbioru sygnałów sterujących. Sygnał trafiający do komputera PC jest przechwytywany przez kartę sterującą a z niej jest wysyłany do karty odbioru. Karty odbioru wysyłają sygnał do poszczególnych kabin. W każdej kabinie zostaje podzielony sygnał na pojedyncze moduły LED, a w nich na pojedyncze diody LED. Na podstawie wymieszania się obrazu barwy LED czerwonej, niebieskiej i zielonej (zwanego jako system RGB/RED-GREEN-BLUE) z odpowiedniej odległości powstaje obraz w umyśle ludzkim. Odległości między punktami świetlnymi wynoszą 25 mm. Ekran diodowy służy do prezentacji i retransmisji ważnych wydarzeń w mieście, gdy zachodzi potrzeba wyświetlania obrazu na zewnątrz i o dużych wymiarach. Urządzenie posiada zdolność display video, tj. wyświetlania obrazów wideo.

W niniejszej sprawie kwestią sporną, jest w ocenie Dyrektora Izby Celnej klasyfikacja przedmiotowego towaru, do kodu TARIC 8528 59 90 90, jak uczynił to Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł., czy też do kodu 8531 20 20 90, jak uczyniono to w zgłoszeniu celnym.

Organ odwoławczy podkreślił, że Reguła l Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowi, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i wszelkich uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Zadeklarowana przez skarżącego w zgłoszeniu celnym pozycja 8531 obejmuje: Aparaturę do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe), elektryczną, inną niż ta objęta pozycją 8512 lub 8530. Według Not Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS ), stanowiącymi załącznik do Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej ( M.P nr 86, poz.880 z 2006r.) pozycja 8531 obejmuje wszystkie urządzenia elektryczne używane do celów sygnalizacyjnych, niezależnie od tego czy wykorzystują dźwięk do przekazywania sygnału (dzwonki, brzęczyki, buczki itp.), czy wykorzystują wskaźniki wizualne (lampki, klapki, oświetlone cyfry itp.) oraz niezależnie od tego czy są uruchamiane ręcznie (np. dzwonki przy drzwiach), czy też automatycznie (np. alarmy przeciwwłamaniowe), z wyjątkiem urządzeń sygnalizacyjnych używanych w rowerach lub pojazdach mechanicznych (pozycja 8512) oraz urządzeń do regulacji ruchem na drogach, kolejach itp. (pozycja 8530).

Ponadto, wymieniono przykładowe produkty, które winny być klasyfikowane do w/w pozycji, w tym:

Tablice sygnalizacyjne i podobne. Stosuje się je (np. w hotelach, biurach i fabrykach) do przywoływania personelu, sygnalizowania miejsca, w którym potrzebna jest pewna osoba lub usługa, wskazywania, czy pokój jest wolny, czy też zajęty. Do urządzeń tych należą:

(1) Wskaźniki pokojowe. Są to duże tablice z liczbami odpowiadającymi numerom pokojów. Naciśnięcie przycisku w pokoju powoduje oświetlenie odpowiedniego numeru albo jego odsłonięcie w wyniku opadnięcia przysłony lub klapki.

(2) Wskaźniki numerów. Sygnały te pojawiają się w postaci cyfr świetlnych na przedniej płycie małej skrzynki; w niektórych urządzeniach tego typu mechanizm roboczy ma postać tarczy telefonicznej. Są to również wskaźniki typu zegarowego, w których liczby wskazuje się ręką poruszającą tarczę wybierakową.

(3) Wskaźniki biurowe, na przykład te używane do wskazywania czy osoba zajmująca dane biuro jest wolna, czy zajęta. Niektóre typy są to zaledwie proste napisy "proszę wejść" lub "nie wchodzić", zapalane i gaszone przez pracownika biura.

(4) Wskaźniki w windach. Wskazują one na oświetlonej tablicy położenie windy oraz kierunek jej jazdy, w dół lub w górę.

(5) Okrętowe telegrafy maszynowe.

(6) Dworcowe tablice informacyjne pokazujące czasy odjazdu pociągów i perony.

(7) Tablice informacyjne na giełdach, stadionach piłkarskich, w kręgielniach itp.

Niektóre z tych tablic informacyjnych itp., zawierają również dzwonki lub inne akustyczne urządzenia sygnalizacyjne.

Niniejsza pozycja nie obejmuje publicznych map drogowych lub kolejowych, w których naciśnięcie odpowiedniego przycisku powoduje oświetlenie konkretnego miejsca, drogi, odcinka lub trasy, ani elektrycznych znaków reklamowych.

W Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej (Dz. Urz. UE seria C nr 137/01) podano dodatkowe informacje odnoszące się do podpozycji 8531 20 20 do 8531 20 95. Podpozycje te obejmują elektroluminescencyjne diody parametryczne do odczytu stosowane głównie jako numeryczne i/lub alfanumeryczne tablice sygnalizacyjne lub tablice wyposażone w ekrany wykonane, na przykład z komórek lub różnych diod emitujących światło. Każdy znak zawiera pewną liczbę diod emitujących światło w postaci elementów składowych, które mogą być albo dyskretne, albo dołączone do pojedynczego mikrochipa (zminiaturyzowanego układu scalonego).Urządzenia te są montowane na obwodzie drukowanym ze sterownikiem/dekoderem. Każda cyfra lub zespół jest pokryty materiałem półprzeźroczystym, który wzmacnia intensywność punktów świetlnych wytwarzanych przez diody w celu wyświetlenia liczb lub liter, jako funkcja impulsu zastosowanego do obwodu przez sygnał wejściowy.

Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że jednolite stosowanie Wspólnej Taryfy Celnej jest sprawą zasadniczą dla Wspólnoty Europejskiej jako unii gospodarczej i celnej, ponieważ klasyfikacja oraz jednolita interpretacja odgrywa kluczową rolę w handlu międzynarodowym. W celu zapewnienia jednolitego stosowania Wspólnej Taryfy Celnej oraz zagwarantowania podmiotom gospodarczym pewności prawnej przy kalkulacji związanej z obrotem towarami z krajami trzecimi wprowadzono w życie szereg regulacji prawnych, które należy uwzględnić w procesie klasyfikacji taryfowej. W ramach systemu należy wymienić regulacje zawarte m.in. w rozporządzeniach klasyfikacyjnych Komisji Europejskiej, które są publikowane w Dziennikach Urzędowych WE serii L. W rozporządzeniu nr 957/2006 z dnia 28.06.2006r. dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej i zmieniającym rozporządzenie (EWG) nr 48/90 (Dz. Urz UE serii L 175/45) Komisja (WE) przedstawiła stanowisko w zakresie klasyfikacji:

- graficznego i alfanumerycznego wyświetlacza opartego na monochromatycznej technologii wyświetlaczy ciekłokrystalicznych z matrycą pasywną. Produkt ten może być wbudowany w inne produkty i nie jest zdolny do wyświetlania obrazów wideo. Komisja (WE) zaklasyfikowała w/w produkt do kodu 8531 20 95 Nomenklatury Scalonej, wskazując, że wyświetlacz nie zawiera elektroniki do odtwarzania sygnałów wizyjnych. Nie może być zatem klasyfikowany jako monitor wideo objęty pozycją 8528. Wyświetlacz jest panelem wskaźnikowym objętym pozycją 8531, ponieważ może on wyświetlać jedynie znaki graficzne i alfanumeryczne.

Następnie Dyrektor Izby Celnej w [...] wyjaśnił, że zgodnie z regułą 2a) Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej ( ORINS ) "wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie nie zmontowanym lub rozmontowanym".

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy organ odwoławczy stwierdził, że będący przedmiotem zgłoszenia celnego pełnokolorowy, ekran diodowy (LED) P25, został sprowadzony w stanie niezmontowanym. Składa się z tablic świetlnych (kabin) i który po zmontowaniu posiada istotną zdolność display video, tj. wyświetlania obrazów wideo, projekcji obrazu dynamicznego. Ekran LED umożliwia zatem uzyskanie obrazu zarówno statycznego, jak i dynamicznego w pełnym zakresie barw (w języku angielskim: full color). Biorąc zatem pod uwagę wskazane cechy identyfikujące sprowadzony towar, w tym jego zasady działania i funkcje, organ odwoławczy uznał, że nie można go klasyfikować do pozycji 8531 lecz do pozycji 8528 obejmującej: Monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparaturę odbiorczą dla telewizji, nawet zawierającą odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu.

Z uwagi natomiast na fakt, iż towar został zgłoszony w stanie niezmontowanym, klasyfikację taryfową należało oprzeć, oprócz reguły 1 ORINS, na ww. regule 2a).

Pozycja 8528 - zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do HS - obejmuje urządzenia odbiorcze dla telewizji (w tym monitory wideo i projektory wideo), nawet z wbudowanymi odbiornikami radiowymi lub z urządzeniami do zapisywania lub odtwarzania dźwięku lub obrazów. Niniejsza pozycja obejmuje m.in.:

Monitory ekranowe będące odbiornikami podłączonymi bezpośrednio za pomocą kabli koncentrycznych do kamer wideo lub rejestratorów w taki sposób, że eliminowane są wszystkie obwody o częstotliwości radiowej. Są one używane przez telewizyjne firmy lub w zamkniętych obwodach telewizyjnych (lotniska, stacje kolejowe, szpitale itp.). Istotą pracy urządzeń jest emisja świetlna punktów na ekranie, które pochodzą ze źródeł początkowych. Rejestrują one punkty o zmiennej intensywności pochodzącej z jednego albo wielu wideomagnetofonów. Punkty mogą występować w kolorze czerwonym (R), zielonym (G) i niebieskim (B) lub być kodowane w odrębnych standardach (NTCS, SECAM, PAL, D-MAC itp.). W celu przymocowania zakodowanych sygnałów, monitor musi być zaopatrzony w urządzenie rozszyfrowujące (oddzielające) sygnał R, G, B.

Przedstawione wyjaśnienia do Wspólnej Taryfy Celnej, nie są sprzeczne z brzmieniem pozycji 8528 Wspólnej Taryfy Celnej.

Zgodnie zaś z rozporządzeniem wykonawczym Nr 103/2012 z dnia 7 lutego 2012r. dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz. U. U.E. L 36, poz. 17 z 9 lutego 2012r.) Komisja Europejska zaklasyfikowała modułowy panel ekranu (tak zwaną "ścianę LED") składający się z poszczególnych modułów wykonanych z płytek, każda płytka o wymiarach w przybliżeniu 38 cm x 38 cm x 9 cm, do kodu CN 8528 59 80.

Każda płytka zawiera czerwone, zielone i niebieskie diody elektroluminescencyjne (LED) i ma rozdzielczość 16x16 pikseli, plamkę o wielkości 24 mm, jasność 2 000 cd/m 2 i odświeżanie większe niż 300 Hz. Zawierają one również elektronikę sterującą. Panel przedstawiany jest razem z układem przetwarzającym składającym się z:

- procesora wideo przyjmującego różne sygnały wejściowe (takie jak CVBS, Y/C,

YUY/RGB, (HD-)SDI lub DVI) i pozwalającego na skalowanie obrazu/wideo do rozmiaru panelu ekranu, oraz

- procesora sygnału pozwalającego na mapowanie pikseli sygnału wejściowego do panelu ekranu.

Przetworzony sygnał jest wysyłany z procesora sygnału do rozdzielcy danych z wykorzystaniem kabli światłowodowych. Rozdzielca danych przesyła z kolei dane do różnych płytek panelu ekranu. Panel nie jest przeznaczony do oglądania z bliskiej odległości. Jest on wykorzystywany do celów imprez sportowych i rozrywkowych, zastosowań informacyjno-reklamowych w handlu, itp. Klasyfikacja wyznaczona jest zatem przez reguły 1. 2a) i 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagę 4 do sekcji XVI oraz brzmienie kodów CN 8528, 8528 59 i 8528 59 80. Modułowy panel ekranu i układ przetwarzający wideo uważane są za jednostkę funkcyjną w rozumieniu uwagi 4 do sekcji XVI, ponieważ stanowią one pojedyncze składniki, połączone ze sobą przewodami elektrycznymi lub innymi urządzeniami, przeznaczone do wspólnego udziału w ściśle określonej funkcji. Jednostka jest zdolna do wyświetlania obrazów wideo z różnych źródeł, co jest indywidualną funkcją wyszczególnioną w pozycji 8528. Biorąc zatem pod uwagę fakt, że jednostka jest zdolna do wyświetlania różnego rodzaju wideo, nie może być ona uważana za urządzenie elektryczne do celów sygnalizacyjnych, wykorzystujące sygnalizację wizualną. Zatem wykluczona jest klasyfikacja do pozycji 8531 jako tablice sygnalizacyjne. Jednostkę należy klasyfikować do kodu CN 8528 59 80 jako pozostałe monitory kolorowe.

Organ podkreślił, że kod 8528 59 80 dla ww. rodzaju towaru, wskazany w rozporządzeniu obowiązuje od dnia 1 stycznia 2011 r., zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( Dz.U. UE L 284 z 29 października 2010r.), obejmuje - pozostałe monitory, - - pozostałe, - - - kolorowe, - - - -pozostałe, który odpowiada brzmieniu (zakresowi) kodu 8528 59 90 obowiązującego w dniu ww. zgłoszenia celnego, zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z 19 września 2008r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 291 z dnia 31 października 2008r.).

W rozpoznawanej sprawie, biorąc pod uwagę budowę i możliwości techniczne przedmiotowego towaru wynika, że jego funkcjonalność wyraźnie wykracza poza proste wyświetlanie punktów - sygnalizację, co potwierdza też wskazywane jego zastosowanie. Jest to bowiem, jak podkreślił organ urządzenie przeznaczone do wyświetlania zarówno statycznych, jak i ruchomych obrazów wizyjnych, przekazywanych z komputera, bądź innego urządzenia do odtwarzania transmisji obrazu, w pełnym zakresie barw. W związku z tym, skoro funkcjonalność tablic sygnalizacyjnych z podpozycji 8531 20 ograniczona jest wyłącznie do wyświetlania liczb, liter, znaków, zaś ruch wyświetlanej informacji ogranicza się do jej przesuwania się na ekranie, to przedmiotowy towar spełnia rolę monitora, którego przekątna może być dowolnie kształtowana, a nie tablicy sygnalizacyjnej zawierającej diody elektroluminescencyjne (LED). Samo bowiem wskazanie w brzmieniu kodu 8531 20 20 "zawierające diody elektroluminescencyjne (LED)" nie jest wystarczające do uznania tego kodu jako właściwego, bowiem odnosi się do towarów, które są tablicami sygnalizacyjnymi i których jedyną funkcją, jak wcześniej wykazano, jest przekazywanie informacji w formie literowej, bądź liczbowej, czy też w formie specjalnych znaków.

Zgodnie natomiast z regułą 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Pozycja 8528 dzieli się na następujące jednokreskowe podpozycje :

- Monitory z lampą elektronopromieniową,

- Pozostałe monitory,

- Projektory,

Aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu.

W wyniku porównania podpozycji na poziomie jednokreskowym, Dyrektor Izby Celnej w [...] zaklasyfikował towar do podpozycji obejmującej pozostałe monitory. Podpozycja ta została uszczegółowiona na poziomie dwukreskowym w następujący sposób:

- - W rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471

- - Pozostałe.

Analizując treść podpozycji na poziomie dwukreskowym, przedmiotowy towar winien być zaklasyfikowany do podpozycji obejmującej pozostałe monitory, inne niż w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471. Podpozycja ta została uszczegółowiona na poziomie trzech kresek w następujący sposób:

- - - Czarno-białe lub inne monochromatyczne,

- - - Kolorowe.

W efekcie zestawienia informacji zawartych w podpozycji na poziomie trzykreskowym, Dyrektor Izby Celnej w [...] zaklasyfikował towar do podpozycji obejmującej pozostałe monitory, inne niż w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471, kolorowe. Podpozycja ta została uszczegółowiona na poziomie czterokreskowym w następujący sposób:

- - - - Kolorowy ciekłokrystaliczny monitor wideo, zasilany prądem stałym o napięciu 7V lub większym, ale nieprzekraczającym 30 V, o przekątnym wymiarze ekranu 33,2 cm lub mniejszym, nadający się do wbudowania do wyrobów objętych działami od 84 do 90 oraz 94;

- - - - Z ekranem o przekątnej 48,5 cm lub mniejszej oraz z proporcjami ekranu 4:3 lub 5:4;

- - - - Pozostałe.

W wyniku porównania podpozycji na poziomie czterokreskowym, przedmiotowy towar winien być zaklasyfikowany do podpozycji obejmującej pozostałe monitory, inne niż w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471, kolorowe, pozostałe, a w konsekwencji do kodu 8528 59 90 90 TARIC obejmującego: Monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu; - Pozostałe monitory; - - Pozostałe; - - - Kolorowe; - - - -Pozostałe.

Powyższą klasyfikację oparto na regule 1, 2a i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Dodatkowo, Dyrektor Izby Celnej w [...] wyjaśnił, że ważną przesłanką interpretacyjną, przy klasyfikowaniu ww. towarów do kodu 8528 59 90 90 Wspólnej Taryfy Celnej, choć nie decydującą były również Noty Wyjaśniające, których użyto jako kierunkowych wskazówek interpretacyjnych.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej w [...], decyzja Naczelnika Urzędu Celnego I w [...] określająca niezaksięgowaną kwotę należności, wynikającą z długu celnego w wysokości 12.463,00 zł jest prawidłowa, a argumentacja przedstawiona w jej uzasadnieniu co do klasyfikacji taryfowej towarów do kodu 8528 59 90 90 Wspólnej Taryfy Celnej na podstawie Reguły 1, 2a) i 6 ORINS - w obowiązującym stanie faktycznym i prawnym jest przekonywująca i właściwa. Akta sprawy wskazują, że zebrany materiał dowodowy jest kompletny i pozwolił na dokonanie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, zapewniając skarżącemu czynny udział w postępowaniu.

Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w odwołaniu Dyrektor Izby Celnej podniósł, że jedynym organem władnym do dokonywania klasyfikacji taryfowej jest wyłącznie Naczelnik Urzędu Celnego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym oraz Dyrektor Izby Celnej w postępowaniu odwoławczym, co oznacza, że załączone do akt sprawy opracowanie Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich, w zakresie ustalenia kodu Wspólnej Taryfy Celnej dla sprowadzonych urządzeń zawierających diody (LED), organ odrzucił. Pewne natomiast generalne ustalenia i stwierdzenia, co do charakterystyki urządzenia (określone w punkcie 6 opinii) posłużyły jako dowód z dokumentu, do ustalenia stanu faktycznego w sprawie, tym bardziej, że opracowanie to zostało włączone do akt sprawy z inicjatywy skarżącego. Za nieuzasadniony organ uznał także zarzut błędnego przyjęcia zapisów zawartych we wniosku o wydanie WIT, w części opisowej, w której wskazuje się na możliwość wyświetlania przez produkt obrazów video. Dyrektor Izby Celnej w [...] podkreślił, że pismem z dnia 5.09.2011r. sam skarżący wystąpił z wnioskiem o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu wydania WIT przez Dyrektora Izby Celnej w [...], w związku ze złożonym w dniu [...] wnioskiem. Jak słusznie stwierdził Naczelnik Urzędu Celnego I w [...] wydana Wiążąca Informacja Taryfowa nie byłaby wiążąca w niniejszej sprawie, aczkolwiek może być pomocna w ustaleniu prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym. Odnosząc się natomiast do wskazanych w odwołaniu decyzji [...] oraz [...] organ zauważył się, że nie figurują w bazie wiążących informacji taryfowych Komisji Europejskiej (w EBTI), co tym samym uniemożliwia odniesienie się do nich. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w [...] nie budzi zastrzeżeń treść zastosowanych przepisów powołanych w omawianej decyzji, która pozwala na stwierdzenie, że przyjęta przez Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. klasyfikacja importowanego towaru została dokonana właściwie. Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w wydanej przez Dyrektora Izby Celnej w [...] dla K. K. prowadzącego działalność pod firmą "A", Wiążącej Informacji Taryfowej nr [...] z dnia [...] dotyczącej klasyfikacji do kodu 8528 59 80 90 tego samego rodzaju towaru. Powołana natomiast przez skarżącego decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] nr [...] z dnia [...], w której wskazano kod nomenklatury 8531 20 20 90, została wydana dla towaru opisanego jako tablica sygnalizacyjna zawierająca diody LED, wyposażona w jednostkę sterującą. Umożliwia zatem wyświetlanie, co istotne, wyłącznie obrazów statycznych ( nieruchomych ) o niskiej rozdzielczości 160 x 320 pikseli, w formie prostych znaków graficznych oraz informacji alfanumerycznych, podczas gdy przedmiotowy towar posiada zdolność display video, czyli wyświetlania obrazów wideo.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący w całości podtrzymał zarzuty i argumentację przedstawioną w odwołaniu. Podkreślił, że w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się do treści odwołania. Organ nie usiłował nawet weryfikować, czy też zbadać przytoczonych przez skarżącego okoliczności. W trakcie postepowania odwoławczego analizowano jedynie dokumenty zebrane przez organ I instancji i nie wzięto pod uwagę podniesionej w odwołaniu argumentacji wskazującej na zmianę funkcjonalności tablic w 2009 roku. Z naruszeniem zasady wynikającej z art. 122 i 187 §1 O.p. ustalono stan faktyczny na podstawie opisu towaru wynikającego z wniosku skarżącego z dnia [...], o wydanie WIT oraz opinii rzeczoznawców z dnia [...], w sytuacji gdy obydwa te dokumenty dotyczyły towaru z dostawy z 2010 roku, a więc towaru, który z uwagi na zmianę jego funkcjonalności dokonaną przez dostawcę w 2009 roku nie był towarem tożsamym z towarem będącym przedmiotem niniejszego postępowania. W ocenie skarżącego przedstawiając w odwołaniu podjęte działania, mające na celu prawidłowe ustalenie klasyfikacji taryfowej dowiódł, że nieprawidłowość danych w zgłoszeniu celnym była spowodowana okolicznościami nie mającymi cech zaniedbania lub świadomego działania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa procesowego w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.

W myśl art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (zwanej dalej O.p.), z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 WKC, należności celne ustalane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, która została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 87. 256.1). Załącznik I do tego rozporządzenia zawiera Nomenklaturę Scaloną oraz stawki celne, dodatkowe jednostki statystyczne i inne niezbędne informacje.

Załącznik ten jest zmieniany co roku, bowiem zgodnie z treścią art. 12 rozporządzenia Rady nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi. Wspomniane rozporządzenie jest publikowane nie później niż dnia 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.

W niniejszej sprawie zgłoszenia celnego dokonano w dniu [...]. Z uwagi na datę dokonania zgłoszenia celnego zastosowanie w sprawie mają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE.L.2008.291.1).

W zgłoszeniu celnym dla przedmiotowego towaru wskazano kod 8531 20 20 90 aparatura do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej ( na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe), elektrycznej, inna niż ta objęta pozycją 8512 lub 8530:

-Tablice sygnalizacyjne zawierające urządzenia ciekłokrystaliczne (LCD) lub diody elektroluminescencyjne (LED):

- - zawierające diody elektroluminescencyjne (LED).

Organy zaklasyfikowały przedmiotowy towar do kodu 8528 59 90 90 Monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji ; aparatura odbiorcza dla telewizji , nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu:- pozostałe monitory: - - pozostałe: - - - kolorowe.

Dla klasyfikacji taryfowej towaru istotne jest, czym towar jest w istocie, a nie to, w jaki sposób został nazwany czy opisany w zgłoszeniu celnym.

Odnosząc się do zarzutów skargi, Sąd w niniejszym składzie zauważa, że zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej zawartą w art. 122 O.p., ustalenie stanu faktycznego jest koniecznym warunkiem prawidłowego zastosowania przepisu prawa materialnego. Prawidłową decyzję organ może bowiem podjąć tylko wówczas, gdy rozporządza materiałem dowodowym zebranym w sposób wyczerpujący, pozwalającym na właściwą ocenę stanu faktycznego. Zatem niepełne ustalenie stanu faktycznego nie może służyć prawidłowej jego subsumpcji do odpowiednich norm prawa materialnego. Dopiero gdy stan faktyczny ustalony zostanie z zachowaniem dyrektyw płynących z art. 122, 187 § 1 i 191 O.p., wówczas będzie można ocenić, w jaki sposób skonfrontowano stan faktyczny z normami prawa materialnego, a więc czy dokonano prawidłowej czy też błędnej ich wykładni (por. wyrok NSA z dnia 22 lutego 2005r., sygn. akt FSK 1444/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji niepełnego ustalenia stanu faktycznego sądowa kontrola tego rodzaju decyzji jest ograniczona i sprowadza się do zbadania, czy organ rozstrzygający zebrał i rozważył cały materiał dowodowy w danej sprawie, zgodnie z zasadami O.p.

W toku postępowania przed organami celnymi skarżący konsekwentnie podnosił, że przyjęty przez organ materiał dowodowy nie dotyczy towaru będącego przedmiotem spornego zgłoszenia celnego. Zarówno bowiem opinia rzeczoznawców "B" Nr [...] z dnia [...], wykonana na zlecenie skarżącego, jak i złożony wniosek z dnia [...] o wydanie wiążącej informacji taryfowej dotyczył towaru zaimportowanego w 2010 roku. W odwołaniu skarżący informował, że dokonując zgłoszenia celnego sugerował się każdorazowo wskazanym przez eksportera w dokumentach handlowych kodem CN. Do listopada 2009 roku w transakcjach handlowych dla sprowadzonego towaru wskazywano kod 8531202090. Podnosił, że zmiana tego kodu na kod 85285910, jak uzasadniał dostawca, miała miejsce z uwagi na przygotowanie przedmiotowych tablic do roli aktywnych ekranów. W takich okolicznościach skarżący wystąpił w lipcu 2010 roku z wnioskiem o wydanie WIT celem, jak twierdzi, upewnienia się co do prawidłowości klasyfikacji taryfowej.

Istotnie, z uzasadnienia decyzji organów obu instancji wynika, że na poparcie swojego stanowiska organy przyjęły opis towaru wynikający z uzasadnienia do wniosku skarżącego z dnia [...], o wydanie WIT oraz ustalenia wynikające z punktu 6 opinii rzeczoznawców "B". Obydwa dokumenty opinia i wniosek o wydanie WIT pochodzą z 2010 roku, a w opinii rzeczoznawców wskazuje się jednoznacznie, że przedmiotem badania jest produkt z dostawy z 2010 roku (pkt 6.2 opinii). W takiej sytuacji zasadnie, w ocenie Sądu strona podnosi zarzut wykorzystania materiału dowodowego nie dotyczącego towaru będącego przedmiotem sporu. Odnośnie zaś wyszczególnienia elementów składowych sprowadzonego towaru, wynikających z faktury pro-forma (karta 85 akt administracyjnych), który to dokument wraz z jego tłumaczeniem dostarczył skarżący na żądanie organu odwoławczego, to jego treść wbrew twierdzeniom organu nie przesądza o prawidłowości klasyfikacji taryfowej. Zawartość tego dokumentu wskazuje bowiem tylko na fakt, jakie części składowe zostały przekazane wraz z towarem. Dowód ten nie zawiera żadnego opisu funkcji urządzenia jako całości, ani funkcji jego poszczególnych elementów. Stanowisko pełnomocnika organu przedstawione na rozprawie, że wyposażenie sprowadzonego towaru w kartę graficzną 128 MB oraz kabel DVI potwierdza możliwość przetwarzania obrazu wideo przez sprowadzone urządzenie, nie zostało w żaden sposób zweryfikowane. Sąd natomiast nie posiada wiadomości specjalnych umożliwiających weryfikację wiarygodności twierdzenia organów, co do możliwych funkcji sprowadzonego towaru ze względu na jego wyposażenie. Tymczasem zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 187 § 1 O.p., organy w toku postępowania mają obowiązek nie tylko rozpatrzeć, ale też zebrać kompletny materiał dowodowy. W okolicznościach przedmiotowej sprawy błędem organów było wykorzystanie przedłożonej przez skarżącego opinii rzeczoznawców dotyczącej produktu z partii z 2010 roku dla określenia funkcji spornego towaru, sprowadzonego w styczniu 2009r., tym bardziej, gdy w odwołaniu od decyzji skarżący podnosił okoliczność przygotowania przez producenta dopiero po listopadzie 2009 roku przedmiotowych tablic do roli aktywnych monitorów (kwestionowane zgłoszenie datowane jest na dzień [...]). Organ odwoławczy, który zgodnie z zasadą dwuinstancyjności ma obowiązek ponownego rozpoznania sprawy ( a nie tylko skontrolowania decyzji organu I instancji) winien w takiej sytuacji zgromadzić materiał dowodowy umożliwiający w sposób bezsporny, na podstawie dokumentacji dotyczącej konkretnego towaru, ocenić jego możliwości technologiczne w spornym zakresie tj. pełnienia roli aktywnego monitora z możliwością przetwarzania obrazu wideo. Taka bowiem funkcja przesądza o jego klasyfikacji taryfowej. Wbrew zasadom rządzącym postępowaniem dowodowym organy zasłaniają się okolicznością, że to sam skarżący na wezwanie do przedłożenia dowodów przedstawił opinię rzeczoznawców oraz swój wniosek o wydanie WIT. Tymczasem powoływanie się przez organy na opis towaru i jego funkcję, wynikające z wniosku skarżącego z [...], o wydanie WIT, w sytuacji, gdy już w odwołaniu strona podnosiła, że o WIT wystąpiła w związku z informacją producenta o przygotowaniu po listopadzie 2009r., tablic do roli aktywnych monitorów, a w związku z tym wątpliwościami dotyczącymi klasyfikacji taryfowej, nie uzasadnia prawidłowości stanowiska organu. Skarżący podnosił przy tym, że w momencie dokonywania kwestionowanego zgłoszenia celnego dysponował wskazanym w fakturze handlowej kodem CN 8531202090. W odwołaniu skarżący wskazywał również, że błędem organu było przyjęcie tezy o identyczności paramentów i tożsamości towaru wyprodukowanego w 2010r, będącego przedmiotem oceny przez zespól rzeczoznawców z towarem wyprodukowanym w 2009 roku będącym przedmiotem kwestionowanego zgłoszenia celnego. W tej sytuacji dla określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej należało ustalić jakiego rodzaju urządzenie było przedmiotem przywozu i jaką spełniało funkcję w świetle przesłanek determinujących klasyfikację. Spór koncentruje się wokół możliwości przetwarzania obrazu wideo. W ocenie składu orzekającego żaden z dowodów zgromadzonych w toku postepowania wyjaśniającego nie przesądzał o takiej funkcji sprowadzonego towaru. Dostarczona bowiem przez skarżącego opinia rzeczoznawców, dotyczyła, co należy podkreślić, towaru z dostawy z 2010 roku. Wniosek o wydanie WIT zawierający opis towaru i jego możliwych funkcji został sporządzony [...] i jak twierdzi strona dotyczył towaru w tym czasie sprowadzonego. Zaś faktura pro-forma, na którą powołuje się organ, wskazuje jedynie na zawartość dostawy i w żaden sposób nie potwierdza stanowiska organu, że elementy w postaci karty graficznej 128 MB i kabel DVI są tymi, które świadczą o możliwości przetwarzania przez sprowadzony produkt obrazów wideo. Przyjmując tezę o tożsamości towaru scharakteryzowanego w opinii rzeczoznawców i we wniosku o wydanie WIT, ze spornym towarem, organy całkowicie pominęły wyjaśnienia skarżącego dotyczące zmian technologicznych wprowadzonych przez producenta po listopadzie 2009 roku w zakresie możliwości przystosowania towaru do roli aktywnego ekranu i w ogóle nie zbadały tego wątku. W aktach sprawy brak jakikolwiek miarodajnych dokumentów przedstawiających analizę możliwości technicznych sprowadzonego urządzenia w kontekście wykorzystania jego poszczególnych elementów składowych, w tym kary graficznej i kabla DVI. W celu rozstrzygnięcia sporu organy celne powinny rozważyć możliwość powołania biegłego, który posiadając wiedzę specjalistyczną byłby w stanie w sposób kompetentny rozstrzygnąć kwestie kontrowersyjną z wykorzystaniem tych dowodów, które dotyczą konkretnie spornego towaru.

W tym miejscu godzi się również podnieść, że Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) Nr 103/2012 z dnia 7 lutego 2012 r., dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według nomenklatury scalonej, które przemawia za stanowiskiem, że przedmiotowy towar należy klasyfikować do kodu 8528 59 90, jak to uczyniły organy, wskazuje na to, że Nomenklatura Scalona , stanowiąca załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, nie była w tym zakresie stosowana jednolicie. Z rozporządzenia tego wynika bowiem, że zostało ono przyjęte w celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej. Wskazano w nim, że towar taki, który jest zdolny do wyświetlania obrazów wideo nie może być uważany za urządzenie do celów sygnalizacyjnych wykorzystujące sygnalizację wizualną, zatem wyklucza się klasyfikację do pozycji 8531. To tylko potwierdza, że kwestią mającą zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu jest więc bezsporne ustalenie, czy taką funkcję (wyświetlania obrazów wideo) posiadało urządzenie sprowadzone na podstawie zgłoszenia celnego z dnia [...]. Jedynie ocena tego konkretnego towaru i dokumentów mu towarzyszących z punktu widzenia przesłanek klasyfikacyjnych umożliwi rozstrzygnięcie co do klasyfikacji taryfowej.

Należy przyznać racje skarżącemu, że mimo obszernego uzasadnienia decyzji, w którym znalazło się szczegółowe przytoczenie przepisów, organy w zasadzie nie odniosły się do zarzutów i wyjaśnień strony mających wpływ na rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Również z uwagi na niewyjaśnienie stanu faktycznego orzekanie o odsetkach w trybie art. 65 ust. 5 Prawa celnego było przedwczesne.

Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ uwzględni stanowisko zaprezentowane w niniejszym orzeczeniu, a po przeprowadzeniu postępowania podejmie rozstrzygnięcie stosowne do poczynionych ustaleń.

Mając powyższe na względzie, Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzeczono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, do dnia uprawomocnienia się wyroku. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 w związku z art. 205 p.p.s.a.

b.a.