Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 513/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 4, 5 pkt  2; art. 42
journal: Dz.U. 2002 nr 42 poz 368
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 marca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/, Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Anna Rudzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2006r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia osobnej kwatery stałej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 13 ust. 4 i 5 pkt 2 oraz art. 42 ust. 1 w związku z art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst w Dz. U. z 2002r. Nr 42, poz. 368 z późniejszymi zmianami) po rozpatrzeniu odwołania st. chor. sztab. S. W. od decyzji dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. nr [...] z dnia [...]r. o zwolnieniu osobnej kwatery stałej położonej przy ul. S. [...]we W. w terminie 30 dni od daty otrzymania decyzji - utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.

W motywach uzasadnienia podniesiono, że decyzją nr [...] z dnia [...]r. dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. wezwał st. chor. sztab. S. W. wraz ze wszystkimi osobami wspólnie zamieszkałymi do opróżnienia osobnej kwatery stałej położonej we W. przy ul. S. [...]i przekazania jej do dyspozycji Oddziału Terenowego WAM we W. w terminie 30 dni od daty otrzymania decyzji.

Jako podstawę rozstrzygnięcia organ I instancji powołał przepisy art. 42 ust. 1 i art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995r o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej nakładające na ten organ obowiązek wydania decyzji o zwolnieniu kwatery przez żołnierza zawodowego w służbie stałej, jeżeli żołnierz otrzymał pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe z funduszu MON.

Od decyzji powyższej st. chor. sztab. S. W. złożył odwołanie, w którym wniósł o jej uchylenie, gdyż nie ukończył jeszcze budowy domu. Jednocześnie wniósł o zaakceptowanie zwolnienia kwatery w terminie do dnia [...]r.

Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania i całości akt sprawy postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, ustalając następujący stan faktyczny.

Decyzją nr [...]z dnia [...]r. szef WRZKB W. przyznał st. chor. sztab. S. W. zaliczkową pomoc finansową z funduszu mieszkaniowego MON w kwocie [...]starych zł na budowę domu jednorodzinnego przy ul. S. [...] we W., którą zamienił następnie na bezzwrotną decyzją nr [...]z dnia [...]r, z wyrównaniem w kwocie [...]starych zł.

Na wniosek zainteresowanego z dnia [...]r. szef Służby Zakwaterowania i Budownictwa SOW, decyzją nr [...] (sygn. [...]) z dnia [...]r, stwierdził nieważność powyższych decyzji o przyznaniu pomocy finansowej oraz umorzył postępowanie I i II instancji.

Minister Obrony Narodowej, decyzją nr [...]z dnia [...]r, stwierdził nieważność powyższej decyzji nr [...] (sygn. [...]) z dnia [...]r. szefa Służby Zakwaterowania i Budownictwa SOW, w wyniku czego decyzje o przyznaniu pomocy finansowej pozostają w obrocie prawnym.

W oparciu o ustalenie, że st. chor. sztab. S. W. otrzymał pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe obecny organ I instancji (Oddział Terenowy WAM) przedmiotową sprawę rozstrzygnął na podstawie art. 42 ust. 1 w związku z art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP i wezwał zainteresowanego do zwolnienia zajmowanej osobnej kwatery stałej przy ul. S. [...]we W..

Organ odwoławczy uznał stanowisko organu I instancji za prawidłowe.

W myśl art. 41 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy żołnierz zawodowy i osoby wspólnie z nim zamieszkujące są obowiązane przekazać do dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej dotychczas zajmowaną kwaterę, jeżeli otrzymał on pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, udzieloną na podstawie przepisów obowiązujących przed wejściem ustawy w życie, a w przypadku jeżeli kwatera nie zostanie przekazana do dyspozycji Agencji, dyrektor OT WAM, zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy, zobowiązany jest wydać decyzję o jej zwolnieniu, a następnie po uprawomocnieniu decyzji zarządzić przymusowe przekwaterowanie zobowiązanych.

Jak wynika z dokonanych ustaleń st. chor. sztab. S. W. otrzymał pomoc finansową na budowę domu jednorodzinnego, a zatem z dniem 1 stycznia 1996r. tj. po wejściu w życie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, w oparciu o przepis art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy, powstał obowiązek ww. i osób z nim zamieszkałych przekazania zajmowanej kwatery do dyspozycji OT WAM we W..

Obowiązku tego zainteresowany nie dopełnił, a więc dyrektor OT WAM we W. prawidłowo, na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy, wydał decyzję o zwolnieniu kwatery przez odwołującego się.

W trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego Oddział Rejonowy WAM postanowił o dopuszczeniu dowodu z oględzin budynku przy ul. S. [...] we W..

W trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu [...]r. (protokół z dnia [...]r.) stwierdzono, iż roboty fundamentowe, murowe elewacyjne oraz pokrywcze są zakończone. Budynek wyposażony jest w instalację wod.-kan., elektryczną, gazową i co. Poszczególne pomieszczenia w budynku wymagają jedynie odświeżenia (malowania), a podłogi w tych pomieszczeniach cyklinowania i lakierowania z uwagi na ich zużycie. Ponadto stwierdzono, że budynek wyposażony jest w łazienkę z w.c. (I piętro), która jest w trakcie wykańczania (licowanie płytkami ceramicznymi) oraz w odrębne w.c. z umywalką (parter) zdatne do użytkowania. Zainteresowany odmówił udostępnienia dwóch pomieszczeń na piętrze (pokoje) oraz jednego na parterze budynku (kuchnia) stwierdzając, iż są w nich zgromadzone materiały do dalszych prac wykończeniowych.

Zdaniem organu odwoławczego przedmiotowy budynek nadaje się do zamieszkania, a wręcz jego stan wskazuje, iż był już do tego celu wykorzystany (stan techniczny podłóg - wycyklinowane oraz polakierowane i zużyte w wyniku eksploatacji, wymalowane ściany i sufity - wymagające jedynie odświeżenia - również zużyte w wyniku eksploatacji, zbita warstwa tynku w łazience na piętrze, przygotowanej do licowania płytkami ceramicznymi).

W wyniku oględzin organ II instancji stwierdził, że budynek przy ul. S. [...] we W. nadaje się do zamieszkania i był do tego celu już wykorzystywany, a zainteresowany nie dopełnia jedynie obowiązku zgłoszenia właściwym organom tego budynku do użytkowania.

W tej sytuacji, zdaniem organu odwoławczego wyczerpana została również przesłanka art. 30 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 1976r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych (j.t. w Dz. U. z 1992r., Nr 5, poz. 19 z późn. zmianami), który stanowił, iż żołnierz zawodowy, emeryt lub rencista wojskowy jest obowiązany zwolnić osobną kwaterę stałą wraz z osobami wspólnie z nim zamieszkałymi, jeżeli skorzystał z pomocy finansowej z funduszu mieszkaniowego. Zainteresowany pomoc taką otrzymał i wykorzystał ją w całości na budowę domu jednorodzinnego, która została ukończona i budynek ten nadaje się do zamieszkania, a zatem należy stwierdzić, że z pomocy finansowej odwołujący się skorzystał.

Organ II instancji rozważał także kwestię prawidłowości przyznania zainteresowanemu pomocy finansowej, jednakże uznał, iż wprawdzie zarządzenie nr [...]zostało wydane bez delegacji ustawowej, a rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17.01.1994r. w sprawie przyznawania i wysokości pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez osoby uprawnione do osobnej kwatery stałej (Dz.U. nr 16,poz. 53) dla tego typu czynności przewidywało formę umowy, a nie decyzji administracyjnej, to jednak nie skutkuje to tym, że pomoc finansowa nie została przyznana zainteresowanemu w oparciu o przepisy obowiązujące do dnia wejścia w życie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.

Możliwość przyznania i otrzymania przez żołnierza takiej pomocy przewidywała bowiem w art. 28 ust. 1 powołana wyżej ustawa z dnia 20 maja 1976r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych (jednolity tekst w Dz. U. z 1992r. nr 5, poz. 19 z późniejszymi zmianami) jak i powołane rozporządzenie Rady Ministrów, i jak wyżej wspomniano jedynie forma przyznania tej pomocy była nieprawidłowa, a nie całość przepisów umożliwiających przyznanie i otrzymanie przez żołnierza takiej pomocy.

Ponadto, zdaniem organu odwoławczego, nieprawidłowość formy w jakiej pomoc finansowa została przyznana nie niweczy skutku w postaci skorzystania przez zainteresowanego z tej formy realizacji prawa do kwatery, gdyż nastąpiło określone przesunięcie majątkowe z funduszu MON do majątku zainteresowanego na budowę przez niego domu jednorodzinnego.

W skardze na tę decyzję do sądu administracyjnego S. W. zarzucił: 1) rażące naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 3 § 1 ust. 1 pkt 1 "a" rozporządzenia RM z 11 stycznia 1994r. w sprawie zasad przyznawania i wysokości pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez osoby uprawnione do osobnej kwatery stałej /Dz.U. nr 16, poz. 53/ ; 2) sprzeczność ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez uznanie, że dom przy ul. S. [...] we W. nadaje się do zamieszkania; 3) niekorzystną nadinterpretację przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.

W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc, że nie zgadza się z ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez stronę przeciwną. Ciążącego na nim obowiązku przekazania kwatery przy ul. S. [...]we W. na rzecz OT WAM nie dopełnił z powodu niemożności użytkowania domu i zamieszkania na budowie przy ul. S. [...] we W.. Zgodnie z przedstawionym przez skarżącego protokołem z oględzin obiektu z dnia [...]r., budowa nie została ukończona i trwają nadal prace budowlane. Oględziny przeprowadzone w postępowaniu w II instancji również wykazały, że budowa nie jest ukończona. Ocena strony przeciwnej była sprzeczna z ustalonym w sprawie stanem faktycznym i wnioskami płynącymi z oględzin z dnia [...]r. Faktycznie podłoga domu jest starta, zaś ściany nadają się do odświeżenia, jednakże nie stało się to na skutek zamieszkania, ale na skutek prowadzenia w domu długotrwałych prac remontowych. Prowadzenie prac remontowych także wymaga bytności w pomieszczeniach człowieka, a co za tym idzie powoduje zużycie podłóg. Natomiast ściany były jedynie wstępnie malowane i samoistnie uległy przebarwieniom. W związku z tym skarżący wniósł o przeprowadzenie w tym postępowaniu dowodu z oględzin budowy domu jednorodzinnego przy ul. S. [...] we W..

Skarżący wraz z osobami z nim zamieszkującymi, pozbawiony możliwości pełnego i prawidłowego użytkowania przedmiotowego domu jednorodzinnego, po przekazaniu na rzecz OT WAM kwatery przy ul. S. [...]we W. pozostanie w trudnej sytuacji mieszkaniowej i bez lokalu mieszkaniowego. Brak środków na całościowe ukończenie budowy zmusza go przesunięcia tego w czasie do dnia [...] r. i z tej przyczyny wniósł o zaakceptowanie opuszczenia kwatery w terminie do dnia [...]r.

Skarżący podnosi również, że jest gotów zwrócić udzieloną mu [...]r. zaliczkową pomoc finansową z funduszu mieszkaniowego MON w kwocie [...]starych zł. Pierwotnie pomoc ta została przyznana na jego wniosek jako pomoc zwrotna. Dopiero decyzja nr [...]z dnia [...]r. zmieniła tą pomoc na bezzwrotną. Zmiana ta nastąpiła z urzędu i skarżący kwestionował to orzeczenie. Intencją skarżącego był zwrot otrzymanej pomocy.

W decyzji przyznającej mu pomoc finansową nie było mowy o zwrocie zamieszkiwanej kwatery. Podniósł, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 stycznia 1994 r. w sprawie zasad przyznawania i wysokości pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez osoby uprawnione do osobnej kwatery stałej przewidywało dla tego typu czynności formę umowy a nie decyzji. Z przepisu art. 3 § 1 ust. 1 pkt 1 "a" cytowanego rozporządzenia wynika, że zwolnienia dotychczas zajmowanej osobnej kwatery stałej, wraz z osobami wspólnie z nią zamieszkałymi w tej kwaterze powinno nastąpić w terminie dwóch miesięcy od dnia uzyskania domu jednorodzinnego. Przepis ten pominięto przy ustalaniu stanu prawnego sprawy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. wniósł o jej oddalenie. Uznano za bezzasadny zarzut naruszenia przepisu § 3 ust. 1 pkt 1 lit. a w/w rozporządzenia Rady Ministrów, przepis ten bowiem nie stanowił podstawy prawnej żadnej z zaskarżonych decyzji. Ponadto wskazano, że skarżący otrzymał pomoc finansową w formie zaliczkowej w [...] r., kiedy rozporządzenie to z oczywistych względów nie obowiązywało, a ponadto w swoim wniosku o przyznanie pomocy finansowej złożonym w dniu [...]r. zobowiązał się do przekazania zajmowanej kwatery przy ul. S. [...]we W. poprzednikowi prawnemu strony przeciwnej tj. Garnizonowej Administracji Mieszkań we W..

Równie bezzasadny jest zarzut błędnego ustalenia przez organ II instancji, iż wybudowany ze środków pochodzących z pomocy finansowej budynek mieszkalny przy ul. S. [...] we W. nie nadaje się do zamieszkania. Przeprowadzona wizja budynku przy udziale skarżącego i pracowników Oddziału Regionalnego WAM, w tym pracownika posiadającego uprawnienia budowlane i doświadczenie zawodowe w zakresie nadzorowania i odbioru robót budowlanych w budynkach mieszkalnych, jednoznacznie wykazała, że budynek ten nie tylko nadaje się do zamieszkania ale jest faktycznie w taki sposób wykorzystywany. Na uwagę zasługuje również fakt odmowy udostępnienia przez skarżącego 2 pokoi i kuchni, zajętych jakoby na składowanie materiałów budowlanych. Powód odmowy przez pryzmat doświadczenia życiowego nie był wiarygodny, zwłaszcza w sytuacji, gdy intencją skarżącego było wykazanie, że w budynku w dalszym ciągu prowadzone są roboty wykończeniowe.

Strona przeciwna wskazała, także, że skarżący pomimo deklarowania w toku postępowania gotowości zwolnienia kwatery w początkowo do [...]r. a następnie do [...] r., przed wydaniem decyzji organu II instancji, deklarację tę cofnęła pismem z dnia [...]r., wnosząc jej o sprzedaż dotychczasowej kwatery.

Skarżący otrzymał pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe i z pomocy tej skorzystał, o czym świadczy fakt, iż wybudował przy udziale środków pochodzących z dotacji budżetowej budynek mieszkalny przy ul. S. [...] we W.. Fakt niedopełnienia obowiązku zgłoszenia zakończenia budowy domu i uzyskania decyzji zezwalającej na jego użytkowanie nie może być interpretowany na korzyść skarżącego.

Formalnoprawna poprawność aktu zamieniającego na bezzwrotną pomoc finansową udzieloną wcześniej jako zaliczkową (decyzja czy umowa) w ocenie strony przeciwnej nie może mieć istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia o zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, skoro nastąpiło przesunięcie majątkowe, z którym ustawodawca powiązał obowiązek opróżnienia kwatery. Takie zresztą stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 37/03.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stanowiący podstawę zaskarżonej decyzji przepis art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej nakazuje przekazać do dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej dotychczas zajmowaną kwaterę, jeżeli żołnierz otrzymał pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, udzieloną na podstawie dotychczasowych przepisów.

Z akt sprawy wynika, iż w dacie wydania zaskarżonych decyzji skarżący otrzymał na podstawie decyzji z dnia [...]r. pomoc finansową w formie zaliczkowej w kwocie [...]zł na budowę domu jednorodzinnego. Decyzją z dnia [...]r. dokonano zamiany udzielonej pomocy zaliczkowej na bezzwrotną. Na wniosek skarżącego, decyzją Szefa Służby Zakwaterowania i Budownictwa Śląskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...]r. stwierdzono nieważność powyższych decyzji o przyznaniu pomocy finansowej. Jednakże, decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...]r. stwierdzono nieważność decyzji Szefa Służby Zakwaterowania Śląskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...]r., w wyniku czego decyzje o przyznaniu skarżącemu pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe pozostają w obrocie prawnym, korzystając z domniemania ich prawidłowości.

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, pomoc finansowa przyznana w formie zaliczkowej i bezzwrotnej na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów /.../ jest ekwiwalentem pieniężnym, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy. Analiza przedmiotowej sprawy nie pozostawia wątpliwości, że S. W. otrzymał pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe przyznawaną ówcześnie w obu formach, t.j. zaliczkowej i bezzwrotnej. Oznacza to, że w odniesieniu do skarżącego znajdzie zastosowanie przepis art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy. Przepis ten nakłada na żołnierza zawodowego obowiązek przekazania do dyspozycji Agencji dotychczas zajmowanej kwatery, jeżeli żołnierz otrzymał pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, udzieloną na podstawie dotychczasowych przepisów. Równoważnie przepis art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy traktuje otrzymanie ekwiwalentu pieniężnego.

Jeżeli więc - co jest niewątpliwe - skarżący uzyskał na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, będącą ekwiwalentem pieniężnym, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy - to zostały spełnione warunki określone w art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy uzasadniające przekazanie zajmowanej kwatery stałej.

Skarżący podnosił, zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i w skardze, że niemożność przekazania Agencji kwatery stałej wynikała z faktu, iż budowa przy ul. S. [...] we W. nie została zakończona i nadal trwają prace budowlane. W myśl art. 42 ust. 2 w związku z art. 47 ust. 1 ustawy , w wypadku, gdy żołnierz buduje /.../ dom mieszkalny, decyzja o zwolnieniu kwatery w związku z otrzymaniem ekwiwalentu pieniężnego lub pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe na podstawie dotychczasowych przepisów może być wydana po upływie terminu określonego w zawartej umowie. Analiza akt administracyjnych wskazuje, że w niniejszej sprawie umowy takiej nie zawarto. Fakt ten nie może jednak mieć wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Z dokumentacji dołączonej do akt sprawy /protokół z oględzin jednorodzinnego budynku mieszkalnego we W. przy ul. S. [...]z dnia [...]r., [...] fotografii - k. [...]-[...]/ wynika, że w przedmiotowym domu zakończono roboty fundamentowe, murowe, elewacyjne i pokrywcze, a budynek wyposażono we wszystkiej media. Budynek posiada łazienkę i WC zdatne do użytkowania. Podłogi wymagają cyklinowania i lakierowania ze względu na używanie. Pomieszczenia mieszkalne są wymalowane, lecz wymagają odświeżenia . Schody docelowe z parteru są zakończone.

Dokonane ustalenia zostały przez skarżącego potwierdzone złożeniem własnoręcznego podpisu na protokole.

Z powyższego wynika, że skarżący nie pozostaje w sytuacji osoby, "która buduje dom mieszkalny", co upoważniało organ do wydania decyzji o zwolnieniu kwatery dopiero po upływie terminu ustalonego w umowie /art. 42 ust. 2 ustawy/. Z oględzin budynku wynika, że w analizowanym wypadku można mówić o zakończeniu budowy. Za zakończenie budowy obiektu w sensie techniczno-budowlanym może być uznany taki stan obiektu, który pozwala na jego przekazanie do normalnej przynajmniej w części eksploatacji i użytkowania /por. np. wyrok NSA z dnia 5 lipca 1999r. IV SA 1632/96, Lex nr 47 890/. Liczy się zatem możliwość eksploatacji obiektu, a nie formalne zawiadomienie organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy.

Sąd nie mógł uwzględnić wniosku skargi o przeprowadzenie dowodu z oględzin przedmiotowego budynku, gdyż, zgodnie z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, przed sądem administracyjnym możliwe jest jedynie uzupełniające postępowanie dowodowe, ograniczone do możliwości przeprowadzenia dowodu z dokumentu.

Przeprowadzone przez organ w dniu [...]r. oględziny budynku zawierają wprawdzie nieco odmienne wnioski, aniżeli oględziny dokonane w dniu [...]r. na zlecenie skarżącego przez mgr inż. J. Ł. , jednakże przedstawiona przez organ dokumentacja stanu budynku /protokół z oględzin, kilkanaście fotografii/ jest trudna do zakwestionowania.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, iż w decyzji przyznającej pomoc finansową nie było mowy o zwrocie zajmowanej kwatery. Skarżący zobowiązał się do zwrotu kwatery we wniosku o przyznanie pomocy finansowej złożonym w dniu [...]r. Niezależnie od tego zarówno w świetle treści art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 1976r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych /Dz.U. z 1992r., nr 5, poz. 19 ze zm./, jak i art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy z 1995r. z otrzymaniem pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe związany jest obowiązek zwolnienia kwatery stałej.

Bez znaczenia pozostaje również zarzut skarżącego o gotowości zwrotu udzielonej mu w [...]r. pomocy finansowej. W orzecznictwie sądowym ustalono, że art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy z 1995r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej nie odnosi się do sytuacji, w której żołnierz zawodowy otrzymał i nie wykorzystał otrzymanej na podstawie przepisów dotychczasowych pomocy finansowej, zwracając tę pomoc przed dniem wejścia w życie ustawy z 1995r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej /por. np. wyrok NSA z 24.II.2000r. I SA 494/99, Lex nr 55047/. W przedmiotowej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca.

Nie może być uznany za skuteczny zarzut naruszenia przepisu § 3 rozporządzenia RM z 17 stycznia 1994r., zgodnie z którym zwolnienie kwatery stałej powinno nastąpić w terminie 2 miesięcy od dnia uzyskania domu jednorodzinnego. Rozporządzenie to z dniem 27 stycznia 1996r. utraciło swoją moc, przy czym - na co zwrócił uwagę organ - nie stanowiło ono podstawy prawnej żadnej z zaskarżonych decyzji.

Skład orzekający w niniejszej sprawie zaakceptował ponadto wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że formalnoprawna poprawność aktu zmieniającego na bezzwrotną pomoc finansową udzieloną wcześniej jako zaliczkową /decyzja czy umowa/ nie może mieć istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia z prawem zaskarżonej decyzji, skoro nastąpiło przesunięcie majątkowe związane z obowiązkiem opróżnienia kwatery /np. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2003r., II SA/Wr 37/03/.