Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 64/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w B na decyzję D I C we W z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty oraz bez wymaganego zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] skarżąca Spółka wniosła osobiście skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję D I C we W.

Zarządzeniem sędziego, wykonanym w dniu [...], wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie oryginalnego lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem przez notariusza, aktualnego na dzień wniesienia skargi, odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona skarżąca złożyła kserokopię odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego W D, nie będącego pełnomocnikiem strony skarżącej w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono

w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl natomiast art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

W odniesieniu natomiast do spółek kapitałowych informacja o tym, kto jest upoważniony do działania w ich imieniu wynika z dokumentu urzędowego, jakim jest oryginał odpisu

z Krajowego Rejestru Sądowego lub jego uwierzytelniony odpis. Co do zasady zgodnie z art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2008 r.,

Nr 189, poz. 1158 ze zm.), organem uprawnionym do uwierzytelniania dokumentów jest notariusz (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 688/08). Wyjątkowe uprawnienie w tym zakresie dotyczy poświadczania za zgodność z oryginałem odpisu udzielonego pełnomocnictwa, które przysługuje z mocy art. 37 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. jedynie adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu i rzecznikowi patentowemu. Podkreślić przy tym należy, iż pojęcie pełnomocnictwa ma dwojakie znaczenie: oznacza pochodzące

od mocodawcy umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu mocodawcy, a także - dokument obejmujący (potwierdzający) to umocowanie (uchwała SN z dnia

27 listopada 2003 r., III CZP 74/2003. OSNC 2005 r, nr 1, poz. 6). Jeżeli zatem

w art. 37 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. jest mowa o uwierzytelnianiu pełnomocnictwa, pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych dla wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę. Jeżeli stroną w postępowaniu jest osoba prawna, właściwą formą wykazania

przez zgłaszającego się w jej imieniu pełnomocnika procesowego umocowania organu udzielającego pełnomocnictwa jest niewątpliwie odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Skoro pełnomocnik jest obowiązany dołączyć do pisma procesowego pełnomocnictwo

z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, to dla wykazania umocowania organu osoby prawnej udzielającego pełnomocnictwa może on dołączyć zarówno wydany przez Sąd odpis z właściwego rejestru, który ma walor oryginału,

jak i uwierzytelniony przez siebie odpis czy kopię (w tym kserokopię) tego dokumentu (postanowienie NSA z dnia 24 maja 2006 r., I GSK 1066/06, ONSAiWSA 2007 r., nr 2, poz. 32).

Powyższe prowadzi zatem do wniosku, że adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą uwierzytelnić kserokopię odpisu z KRS, tylko wtedy, gdy występują w danej sprawie w charakterze pełnomocnika, bowiem

w tej sytuacji odpis z KRS jest elementem pełnomocnictwa.

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca działa osobiście, w konsekwencji radca prawny, nie będący jej pełnomocnikiem w niniejszej sprawie, nie był uprawniony do potwierdzenia za zgodność z oryginałem kserokopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Podkreślić przy tym należy, że w wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie

do reprezentowania strony skarżącej, wyraźnie i jednoznacznie wskazano, że należy przedłożyć oryginał odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub kserokopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza. Strona skarżąca

nie wykonała w wyznaczonym terminie doręczonego jej wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, a zatem skarga podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.