Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 289/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lipca 2015 r. sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości

100 zł, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zwrócił uwagę na wysokie koszty utrzymania czteroosobowej rodziny

z dziećmi w wieku szkolnym oraz na problemy zdrowotne jego i żony. Według wniosku skarżący i jego żona otrzymują wynagrodzenia za pracę w łącznej wysokości 7387 zł, posiadają mieszkanie, nieruchomość rolną, samochód osobowy oraz oszczędności w kwocie 135.000 zł.

Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł także w drugiej sprawie, która toczy się przed Sądem.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie rozpoznającego wniosek w niniejszej sprawie powyższa przesłanka przyznania prawa pomocy nie została spełniona, przy czym można to stwierdzić na podstawie samego wniosku, bez potrzeby wzywania o dodatkowe materiały źródłowe. W świetle oświadczenia skarżącego, którego wiarygodność nie budzi wątpliwości domagających się wyjaśnienia, w ramach jego gospodarstwa domowego uzyskiwany jest stały dochód, pozwalający pokryć wszystkie wydatki zaliczające się do kosztów utrzymania koniecznego. Wnioskodawca nie podnosił wszak, że ma jakieś zaległości w tej materii, przyznał natomiast, iż zdołał zgromadzić oszczędności w kwocie znacznie przewyższającej koszty sądowe w sprawie, skądinąd niewielkie, najmniejsze spośród znanych procedurze sądowoadministracyjnej. Wpis od skargi wynosi zaledwie 0.08 % tych oszczędności, co oznacza, że nawet, gdyby został opłacony z tych środków, a nie z dochodów bieżących, to mogłoby to nastąpić bez ich odczuwalnego uszczerbku. Ponadto dochody te również wielokrotnie przewyższają sumę wpisów należnych w obu sprawach wnioskodawcy.

Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258

§ 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.