Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 254/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, Iwona Dąbrowska (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2013 r. wniosku G. J. z dnia [...] czerwca 2013 r. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi T. G. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2013 r. o wycofanie z obiegu prawnego pisma Dyrektora Departamentu Ekonomicznego MON nr [...] z dnia [...] marca 1999 r. postanawia: - odmówić dopuszczenia G. J. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania -


UZASADNIENIE

W dniu [...] stycznia 2013 r. T. G. (dalej: Strona, Skarżący) zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej (dalej: Organ) z wnioskiem o wycofanie z obiegu prawnego pisma z dnia [...].03.1999r nr [...] wydanego przez ówczesnego dyrektora Departamentu Ekonomicznego MON [...] R. C., podnosząc, iż zostało ono wydane z rażącą obrazą prawa. Powołał przy tym przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 137 poz. 887), a konkretnie treść art. 6 ust. 1 i 3 oraz art. 9 ust. 1, 4 i 5. Zgodnie z ich treścią, - zdaniem Strony - [...] R. C. wydając wskazany powyżej “rozkaz" w przedmiocie waloryzowania emerytur i rent wojskowym oraz rodzinom po zmarłych żołnierzach zawodowych, naruszył prawo. Strona stwierdziła, że ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych Dziennik Ustaw z 1998 r. Nr 137 poz. 887, oraz ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r., o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych dotyczyły tylko i wyłącznie żołnierzy zawodowych rozpoczynających służbę od dnia wejścia w życie przywołanych ustaw i tylko ich. Ponadto zdaniem Strony, powoływany przez organy Wyrok Trybunału Konstytucyjnego K 4/99, nie ma żadnego znaczenia w przedmiotowej sprawie, albowiem wyrok TK dotyczył art. 159 pkt 1 ustawy o FUS, a nie art. 6 wojskowej ustawy emerytalnej. Pismo zawierało ponadto wniosek o odebranie [...] R. C. Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w umacnianiu suwerenności i obronności kraju nadanego postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 marca 2000 r. o nadaniu orderów (M.P. z dnia 22 maja 2000 r.) wobec sprzeniewierzenia się przysiędze wojskowej.

Organ w dniu [...] lutego 2013 r. zwrócił się do Strony z prośbą o wyjaśnienie, w jakim trybie wnosi żądania przedłożone w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r., w szczególności wskazanie, czy jest ono złożone w trybie określonym w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego – Skargi i Wnioski, a ponadto o sprecyzowanie zarzutów dotyczących waloryzacji świadczeń, zawartych na stronie drugiej pisma. Strona została pouczona o treści art. 7 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, a także o tym, że w przypadku braku udzielenia odpowiedzi w zakreślonym terminie pismo pozostanie pozostawione bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi Strona nadesłała pismo z dnia [...] lutego 2013 r. Strona powołała treść art. 222 k.p.a., zgodnie z którą o charakterze pisma decyduje jego treść. W związku z powyższym to organ ma podjąć wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Ponadto Strona przytoczyła treść art. 6, 7 ,8, 9 i 10 k.p.a., stwierdzając, że pismo z dnia [...].03.1999 r. nr [...] narusza wszystkie powyższe zasady. Strona ponowiła swoje żądanie wycofania ww. pisma z obiegu prawnego, a także wniosła o ustalenie, czy pismo to było wydane na polecenie, a jeśli tak, to czyje to było polecenie, w związku z podejrzeniem przekroczenia uprawnień. Ponadto podtrzymała pozostałe wnioski z dnia [...] stycznia 2013 r.

Wobec powyższego Organ pismem z dnia [...] marca 2013 r. poinformował Stronę, że w związku z brakiem jednoznacznego określenia trybu, w jakim zostało wniesione pismo z dnia [...] stycznia 2013 r., a także niedookreślonym charakterem żądań w nim zawartych, zostanie ono pozostawione bez rozpatrzenia. Podniesiono przy tym, że pismo z dnia [...].03.1999r nr [...] nie posiada charakteru aktu wykonawczego i jest wewnętrznym pismem informacyjnym organu. Uznano również za niezasadny wniosek o odebranie [...]R. C. Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski.

W dniu [...] kwietnia 2013 r. Skarżący złożył za pośrednictwem Organu skargę na naruszenie prawa poprzez niewydanie decyzji administracyjnej w związku z wnioskiem Skarżącego z dnia [...] stycznia 2013 r. dotyczącej wycofania z obiegu prawnego decyzji administracyjnej nr [...] wydanej przez ówczesnego dyrektora Departamentu Ekonomicznego MON [...] R. C. z dnia [...].03.1999 r. Zdaniem Skarżącego decyzja była skierowana do dyrektorów wojskowych biur emerytalnych wg rozdzielnika w formie pisma i naruszała obowiązujący ład prawny wynikający z Konstytucji i ustaw, w tym przede wszystkim obowiązujące przepisy prawa określone w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887). W skardze wniósł o nakazanie Organowi wydania decyzji administracyjnej zgodnie z przepisami prawa.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz przytoczył stan faktyczny sprawy, akcentując fakt niesprecyzowania przez Skarżącego żądań oraz trybu, w jakim je wnosi, pomimo skierowanego do niego wezwania organu. Organ argumentował, że wobec takiego postępowania Skarżącego nie mógł powziąć żadnych działań poza pozostawieniem pisma bez rozpatrzenia, aby nie narazić się na zarzut braku ustalenia woli wnioskodawcy. Jednocześnie poinformował, iż teczka archiwalna zawierająca pismo Nr [...] z dnia [...] marca 1999 r., została zniszczona protokołem Nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r. wobec czego organ nie dysponuje oryginałem tego pisma.

Skarżący w dniu [...] czerwca 2013 r. wniósł pismo, w którym wniósł o oddalenie odpowiedzi na skargę wniesionej przez organ. Na wstępie zaznaczył, że pełnomocnik organu posługuje się w sprawie nieprawdziwym pełnomocnictwem, udzielonym przez Ministra Obrony Narodowej B. K.. Skarżący wnioskuje, że wobec objęcia w dniu [...] sierpnia 2011 r. stanowiska Ministra Obrony Narodowej przez T. S., pełnomocnictwa udzielone przez jego poprzednika są nieważne, a posługiwanie się nimi stanowi przestępstwo. Ponadto wskazał na szereg nieprawidłowości w prowadzeniu przez Organ postępowania, w tym rejestrowanie różnych pism pod tą samą pozycją, brak opisania akt administracyjnych, wywieranie presji na urzędnikach w celu niewydania decyzji, poświadczanie przez urzędników nieprawdy. Jednocześnie podtrzymał dotychczasowe stanowisko dotyczące charakteru pisma z dnia [...].03.1999r nr [...] i konieczności usunięcia go z obiegu prawnego wobec spowodowania stanu naruszenia prawa. Skarżący poddał również pod rozwagę Sądu wykorzystanie uprawnień określonych w art. 155 p.p.s.a.

W dniu [...] czerwca 2013 r. G. J. złożył wniosek o dopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Powołał się przy tym na fakt, iż pismo z dnia [...].03.1999r nr [...] wpłynęło również na jego sytuację prawną w związku ze zmianą sposobu waloryzacji wojskowych świadczeń emerytalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.

Wskazać przy tym należy, iż w orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt, a nie interes faktyczny. Podkreśla się także, że interes prawny musi być własny, co oznacza, że nie można opierać go wyłącznie na sytuacji prawnej innego podmiotu, nawet jeżeli w konkretnej sprawie charakter związków tych podmiotów byłby nie tylko faktyczny, ale i prawny (post. NSA z 2 kwietnia 2008 r. sygn. II OZ 280/08).

W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte wskutek skargi wniesionej przez Skarżącego dotyczącej bezczynności Organu w sprawie wydania decyzji w przedmiocie wycofania z obiegu prawnego pisma z dnia [...].03.1999r nr [...]. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się więc do ustalenia, czy organ pozostawał w bezczynności w sprawie wszczętej wnioskiem Skarżącego.

Jak wskazano na wstępie, o dopuszczeniu danego podmiotu do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania decyduje własny, osobisty interes prawny, oparty na konkretnej normie prawa materialnego. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie G. J. nie ma indywidualnego interesu prawnego w ustaleniu, czy Organ pozostawał w bezczynności w sprawie dotyczącej wniosku Skarżącego. Interesu prawnego nie można bowiem opierać na sytuacji prawnej innego podmiotu, nawet jeżeli w konkretnej sprawie charakter związków tych podmiotów byłby nie tylko faktyczny, ale i prawny.

Wobec powyższego na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.