Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 139/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1-2, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 90 ust. 1 i 8, art. 92
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 18 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat, po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. W. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pisma dotyczące poprawności analiz akustycznych w ramach postępowania uzgodnieniowego dla przedsięwzięcia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. W. (dalej zwany "skarżącym") wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pisma dotyczące poprawności analiz akustycznych w ramach postępowania uzgodnieniowego dla przedsięwzięcia wnosząc o zobowiązanie organu I instancji do wydania decyzji w sprawie analizy akustycznej.

W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak możliwości rozstrzygnięcia sprawy decyzją administracyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej zwanej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta kontrolą sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

Wyjaśnienia wymaga, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podejmuje żadnych istotnych czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Spełnienie tych przesłanek czyni skargę zasadną, gdy w dniu wniesienia skargi, jak i w dniu orzekania organ w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony.

W niniejszej sprawie skarżący zarzuca bezczynność Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w zakresie oceny analiz akustycznych przeprowadzonych w ramach postepowania uzgodnieniowego dla przedsięwzięcia realizowanego przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad.

Wyjaśnienia wymaga, że wyniki kwestionowanych analiz akustycznych zostały zawarte w raporcie o odziaływaniu na środowisko przedstawionym przez inwestora, który został zweryfikowany przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] w postanowieniu uzgadniającym realizację przedsięwzięcia z [...] sierpnia 2015 r. nr [...]. Zgodnie bowiem z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.; dalej zwanej "ustawą z 2008 r."), w postępowaniu o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska albo właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wydaje postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia, na które, stosownie do ust. 8 art. 90 ww. ustawy, nie przysługuje zażalenie. Postanowienie to wiąże organ właściwy do wydania decyzji (art. 92. ww. ustawy). Wobec powyższego strona postępowania może zakwestionować ustalenia w zakresie oddziaływań akustycznych w postępowaniu odwoławczym od decyzji organu I instancji wydającego pozwolenie na budowę, co skarżący wykorzystał składając odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że ocena poprawności przeprowadzonych analiz akustycznych wykracza poza kompetencje Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, gdyż wymagałaby oceny postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] sierpnia 2015 r. nr [...], na które nie przysługiwało zażalenie.

Skoro zatem Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie był zobowiązany do wydania żadnego z aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a., to nie przysługiwała również skarżącemu skarga na bezczynność w tym zakresie.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., skargę odrzucił, jako niedopuszczalną.