Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 724/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), asesor sądowy WSA Marcin Kojło, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku oddala skargę


UZASADNIENIE

P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. (dalej: PWINB) decyzją z dnia [...].08.2019r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (dalej: PINB) z dnia [...].04.2019r. w przedmiocie rozbiórki parterowego budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy ok. 42,66 m2 położonego na działce o nr geod. [...] w W., którego inwestorem był K. B. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 1186), zwana dalej p.b.

Stan faktyczny przedstawiał się następująco:

Po przeprowadzeniu kontroli i oględzin na działce o nr geod. [...] PINB ustalił, że w 2016r. został wybudowany przez K. B., bez wymaganego pozwolenia na budowę, budynek gospodarczy o pow. zabudowy ok. 42,66 m2 w kształcie litery "L". Odległość budynku od granicy działek sąsiednich L. D. wynosi ok. 0,33 m. od działki nr [...] i 0,15-0,89 m od działki nr [...]. Ściany budynku wykonano z płyty drewnopodobnej i obłożono sidingiem. Dach dwuspadowy kryty blachodachówką. Obiekt został posadowiony na podłoże z kostki betonowej (polbruku).

Decyzją z dnia [...].06.2017r. PINB orzekł rozbiórkę budynku gospodarczego na podstawie art. 48 ust. 1 p.b.

Organ administracji publicznej stwierdził, że w budynek został postawiony nielegalnie, nie zachowuje prawnej odległości od granic działek sąsiednich, nie jest też zapleczem dla inwestycji już ukończonej na działce nr [...] ani też zapleczem dla inwestycji prowadzonej na działkach nr [...], które nie znajdują się w bliskim sąsiedztwie spornego budynku.

Wskutek odwołania inwestora, PWINB decyzją z dnia [...].08.2017r. uchylił decyzję rozbiórkową ze wskazaniem umożliwienia inwestorowi legalizacji obiektu. Postanowieniem z dnia [...].09.2017r. PINB, na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 p.b., nałożył na inwestora obowiązki w postaci: przedłożenia zaświadczenia Burmistrza Gminy W. o zgodności budowy z ustaleniami planu miejscowego, bądź ostateczną decyzję ustalającą warunki zabudowy, przedłożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz 4 egzemplarzy projektu budowlanego spornego budynku wraz z uzgodnieniami, opiniami i pozwoleniami wymaganymi wg art. 12 ust. 7 p.b. Zakreślono termin realizacji postanowienia do [...].04.2018r.

Pismem z [...].04.2018r. K. B. zawiadomił PINB, że zostało złożone oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zaś oczekuje na decyzję ustalającą warunki zabudowy, którą złoży do [...].09.2018r., a projekt budowlany do dnia [...].12.2018r.

W kolejnych pismach z dnia [...].07.2018r. z dnia [...].09.2018r. inwestor poinformował organ o niemożliwości przedłożenia dokumentów z powodu braku prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy. W dniu [...].10.2018r. K. B. złożył decyzję o warunkach zabudowy i jednocześnie poinformował PINB, że aktualnie poszukuje architekta do opracowania projektu budowlanego.

Decyzją z dnia [...].04.2019r. PINB nakazał K. B. rozbiórkę parterowego budynku gospodarczego zrealizowanego samowolnie na działce o nr geod. [...] w W.

Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 48 ust. 1 i 4 p.b., a jako podstawę faktyczną wskazano, że inwestor, pomimo przedłużenia terminu do dnia [...].07.2018r., nie wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia [...].09.2017r. Nie przedłożył organowi 4 egzemplarzy projektu budowlanego budynku gospodarczego.

K. B. (zwany także: skarżącym) złożył odwołanie z dnia [...].04.2019r. do PWINB, w którym zarzucił organowi I instancji: naruszenie art. 29 ust. 1 pkt 24 p.b., art. 6, 7, 11 i 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie przez organ charakteru spornego budynku, który stanowiąc zaplecze budowlane, nie wymagał uzyskania pozwolenia na budowę. Nie podlegał, w związku z tym rozbiórce.

Odwołanie skarżący uzupełnił pismem z dnia [...].06.2019r., do którego dołączył ksero dziennika budowy na okoliczność, że lokalizacja spornego budynku, jako zaplecza budowlanego, została przeniesiona z powodu licznych włamań i kradzieży. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, PWINB w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].08.2019r. podkreślił, że zasadniczym powodem orzeczenia rozbiórki budynku gospodarczego na działce o nr [...] było niewykonanie zobowiązania, nałożonego postanowieniem z dnia [...].09.2017r., poprzez niezłożenie projektu budowlanego.

Zdaniem organu II instancji, stanowisko przedstawione przez skarżącego jakoby obiekt stanowił zaplecze gospodarcze dla innej budowy, nie zasługuje na wiarę i zostało przedstawione w celu obejście prawa. Organ ustalił (w trybie art. 136 k.p.a. – zlecając czynności kontrolne PINB), że skarżący prowadzi inną budowę na działkach o nr [...] zgodnie z pozwoleniem uzyskanym w 2006r. Sporny obiekt nie może być uznany za zaplecze budowlane dla budowy na w/w działkach, ponieważ został pobudowany dużo później niż wydane pozwolenie, z 2006r., nie leży na terenie inwestycji, nie jest funkcjonalnie związany z robotami budowlanymi, co wynika z dokumentacji fotograficznej, zaś na działkach nr [...] istnieje stary budynek drewniany, który może być zapleczem dla inwestycji tam prowadzonej.

W skardze, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, K. B. zarzucił decyzji PWINB z dnia [...].08.2019r.:

• naruszenie art. 29 ust. 1 pkt 24 p.b. poprzez pominiecie funkcji budynku jako zaplecza budowy pomimo zgłoszenia tego faktu do protokołu kontroli oraz załączenia decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę i projektu budowlanego;

• naruszenie art. 6,7,11 w związku z art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 2 i 7 Konstytucji RP poprzez brak odniesienia się organu do zgłoszonego przeznaczenia budynku oraz orzeczenia rozbiórki wobec obiektu nie wymagającego pozwolenia na budowę;

• naruszenie art. 79 § 1 i 2 k.p.a. poprzez pozbawienie strony udziału w oględzinach nieruchomości;

• naruszenie art. 15 k.p.a. poprzez wykorzystanie dowodów z oględzin przez organ II instancji a przeprowadzonych przez organ I instancji.

Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu II instancji i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi, skarżący podniósł, że organy I i II instancji nie odniosły się od kwestii zakwalifikowania spornego obiektu, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt.24 p.b., do zaplecza budowy, prowadzonej na działkach nr [...] w W., na którą skarżący dysponuje pozwoleniem na budowę z dnia [...].09.2006r. nr [...] wydanego przez Starostę Powiatu B. (dotyczy budowy siedliska rolnego). Skarżący wyjaśnił, że jest właścicielem wszystkich działek o wymienionych powyżej numerach, jak też działki nr [...], na której jest posadowiony sporny budynek. Twierdził, że początkowo zaplecze budowy zlokalizowano na działce bliżej prowadzonych prac budowlanych (budynek, który został wskazany przez organ I instancji podczas oględzin w lipcu 2019r.) Z uwagi na liczne włamania i kradzieże skarżący postanowił o umiejscowieniu zaplecza budowy na działce nr [...], ponieważ tam znajduje się inny budynek i zainstalowany monitoring. Stosowny wpis został złożony w dzienniku budowy przez kierownika budowy, co jest dowodem na prawdziwość wyjaśnień inwestora, jako że dziennik budowy stanowi dokument urzędowy.

Zdaniem skarżącego, organ odwoławczy niesłusznie przyjął, że zaplecze budowy powinno znajdować się na terenie wskazanym w pozwoleniu na budowę. Powołując się na orzecznictwo sądowe (sygn. akt IV SA 2276/01, II OSK 2259/16) stwierdził, że urządzenia zaplecza budowy mogą znajdować się też na innej działce przy wykazaniu funkcjonalnego związku między zapleczem budowy a miejscem prowadzenia robót. Poprzednie zaplecze budowy zostało przeniesione znacznie później niż rozpoczęcie budowy ze względów bezpieczeństwa i braku zasilania w energię elektryczną. Niewyjaśnienie tych okoliczność doprowadziło, zdaniem skarżącego, do niesłusznego nakazania rozbiórki.

Zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie art. 79 k.p.a. skarżący stwierdził, że kontrola robót zlecona organowi I instancji w toku postępowania odwoławczego, nie została przeprowadzona prawidłowo.

Organ administracji publicznej I instancji zastosował art. 81 ust. 4 p.b. a powinien dokonać oględzin z powiadomieniem stron, co było też naruszeniem art. 10 k.p.a. Wówczas skarżący (gdyby był zawiadomiony o miejscu oględzin) mógłby wyjaśnić, że w starej szopie na terenie inwestycji znajdują się mniej cenne (dla złodziei) rzeczy, natomiast cenne rzeczy (elektronarzędzia, urządzenia budowlane, przewody do zasilania budowy w energię elektryczną) zostały umieszczone w spornym budynku na działce nr [...]).

W odpowiedzi na skargę, PWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Podczas rozprawy sądowej, skarżący wyjaśnił, że podejmując czynności legalizacyjne wynikające z postanowienia z dnia [...].09.2017r. nie wiedział o tym, że budynek nie wymaga legalizacji. Dowiedział się o tym w trakcie szukania architekta. Dlatego nie zlecił wykonania projektu budowlanego. Sporny budynek został przetransportowany z działek nr [...] na działkę nr [...]. Przed transportem budynki należało rozebrać a potem złożyć. Stwierdził, że w spornym budynku są przechowywane słupki i rury ogrodzeniowe, doniczki.

Uczestnicy postępowania L. D. i N. D. zaprzeczyli aby sporny budynek został przeniesiony z innych działek. Widzieli jak brygada stawiała budynek z nowych elementów. Na działkach była i jest stara szopa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu jest nakaz rozbiórki parterowego budynku gospodarczego o pow. 42,66 m2 usytuowanego na działce nr geod. [...] w odległości ok. 0,33 m od granicy działki o nr [...] i w odległości 0,15 m – 0,89 m od granicy działki nr [...], którego inwestorem był skarżący K. B..

W ocenie inspektorów nadzoru budowlanego rozbiórkę należało orzec na podstawie art. 48 ust. 1 p.b., ponieważ w/w budynek został zrealizowany bez wymaganego pozwolenia na budowę, natomiast inwestor nie wykonał obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia [...].09.2017r. w celu zalegalizowania obiektu.

Zdaniem skarżącego, budynek nie wymagał pozwolenia na budowę, ponieważ zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 24 p.b. stanowił zaplecze dla budowy prowadzonej na działkach o nr geod. [...].

W pierwszej kolejności należało zatem wyjaśnić, jaki charakter posiadał budynek wybudowany w 2016 r. na działce skarżącego.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 24 p.b. nie jest wymagane pozwolenie na budowę dla obiektów tymczasowych do użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych, położonych na terenie budowy.

"Teren budowy" został zdefiniowany w art. 3 pkt. 10 p.b. jako: przestrzeń, w której są prowadzone roboty budowlane, wraz z przestrzenią zajmowaną przez urządzenia zaplecza budowy.

Brak jest, w prawie budowlanym, legalnej definicji "zaplecza budowy", jednakże orzecznictwo sądowoadministracyjne wypracowało przesłanki, których spełnienie pozwala na ocenę, czy tymczasowy obiekt budowlany może być zakwalifikowany jako zaplecze budowy. Z tez różnych orzeczeń sądowych wynika, że:

- zaplecze budowy powinno znajdować się na terenie budowy lub terenie przyległym, tj. w przestrzeni objętej projektem zagospodarowania, gdzie bezpośrednio prowadzone są prace przy realizacji obiektu (tak: wyrok WSA w Łodzi z dnia 26.09.2007 r. - sygn. akt II SA/Łd 611/07, wyrok WSA w Warszawie z dnia 13.06.2018 r. - sygn. VII SA/Wa 2121/17);

- urządzenie zaplecza budowy powinno być ujęte we wniosku o pozwolenie na budowę oraz ujęte w projekcie zagospodarowania terenu (tak: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 31.03.2011 r. - sygn. akt II SA/Po 892/10);

- obiekt tymczasowy to pojęcie nie podlegające interpretacji rozszerzającej, a jego posadowienie musi spełniać warunki techniczne (tak: wyrok WSA w Warszawie z dnia 01.12.2017 r. o sygn. akt VII SA/Wa 177/17);

- o obiekcie tymczasowym stanowi przeznaczenie i położenie na terenie budowy, który jest działką inwestycyjną. Dopuszczalnym jest posadowić zaplecze budowy na działce przyległej, jeśli inwestor ma prawo do wykorzystania jej w tym celu (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20.05.2003r. w sprawie o sygn. IV 2276/01);

- przy braku legalnej definicji zaplecza budowy każdorazowo, przy ocenie budynku, należy mieć na uwadze: konstrukcję, charakter, funkcję jaką pełni, staranność sposobu wykonania, urządzenie terenu wokół budynku, odległość czasową między realizacją inwestycji a budową zaplecza budowy (tak wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku w sprawie o sygn. II OSK 605/16 – wszystkie orzeczenia dostępne w CBOS).

Wracając na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że organy obydwu instancji podjęły trafne decyzje, orzekając rozbiórkę spornego obiektu.

Wbrew zarzutom skargi, organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał na dwie przyczyny powodujące rozbiórkę obiektu: brak przedłożenia przez inwestora dokumentacji umożliwiającej legalizację (niezłożenie projektu budowlanego zgodnie z postanowieniem z dnia [...].09.2017r.) oraz brak przesłanek do zakwalifikowania obiektu jako tymczasowego zaplecza budowy. Aczkolwiek, druga z przyczyn nie została wnikliwie uzasadniona, to jednak organ zajął stanowisko co do najważniejszych kwestii a mianowicie, że budynek na działce nr [...] ma charakter gospodarczy, o czym świadczy jego przeznaczenie widoczne na fotografiach. Nie jest zapleczem budowy, ponieważ nie znajduje się na terenie inwestycji, nie został objęty pozwoleniem na budowę działek nr [...], a jego realizacja nastąpiła wiele lat później niż uzyskane, przez skarżącego w 2006r., pozwolenie na budowę.

W ocenie Sądu, decyzji organu II instancji nie sposób zarzucić naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 6, 7, 11, 107 § 3 k.p.a., które miałoby wpływ na wynik, jak też obrazę przepisu art. 29 ust. 1 pkt 24 p.b. Główne motywy rozstrzygnięcia znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji.

Sąd, w całej rozciągłości, podziela orzecznictwo sądowe (wyżej wskazane) którego przesłaniem jest ścisła interpretacja pojęcia budynku tymczasowego, stanowiącego zaplecze budowlane. W przeciwnym razie, doszłoby do sytuowania rożnego rodzaju obiektów budowlanych bez pozwolenia na budowę, wbrew wymogom art. 28 ust. 1 p.b.

W sprawie niniejszej, nie są wiarygodne twierdzenia skarżącego (co słusznie podkreśla organ odwoławczy), że budynek postawiony na działce nr [...] w 2016r., nie jest budynkiem gospodarczym, lecz stanowi zaplecze dla budowy prowadzonej na działkach o nr geod. [...].

Za brakiem wiarygodności przemawiają następujące okoliczności:

1) Budynek został posadowiony (w późniejszej wersji skarżącego – przeniesiony) 10 lat później niż wydane pozwolenie na budowę siedliska oddalonego ok. 130 m od działki nr [...]. Działki inwestycyjne o nr [...] są na tyle duże, że posadowienie na nich zaplecza budowlanego nie stanowiło problemu. Świadczy o tym znajdujący się, tamże, budynek drewniany (również stanowiący zaplecze budowy). Dopuszczalne byłoby posadowienie zaplecza budowy na działce przyległej, ale wówczas, gdyby działka inwestycyjna była zbyt mała. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20.05.2003 r. - IV SA 2276/01 (na który powołano się w skardze), nie znajduje odniesienia do stanu faktycznego tej sprawy, ponieważ skarżący jest właścicielem działki niezabudowanej o nr geod. [...] bezpośrednio graniczącej z działką inwestycyjną, na której jednak nie umieścił zaplecza budowy. Wersja skarżącego dotycząca kradzieży materiałów czy urządzeń, gdyby nawet miała miejsce, nie stanowiła prawnej przesłanki do "przeniesienia" tymczasowego budynku zaplecza budowlanego na zupełnie inną działkę, znacznie oddaloną od inwestycyjnej;

2) Skarżący nie wskazał, by urządzenia zaplecza budowy (budynek) zostało ujęte w decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...].09.2006r. oraz w projekcie zagospodarowania terenu;

3) Dowody w postaci zdjęć (str. 28) obrazują wygląd budynku. Nie ulega wątpliwości, że został wykonany staranie, z nowych materiałów, co przeczy jego "tymczasowości" i "przeniesieniu" z innego miejsca.

4) Wyposażenie budynku wskazuje na charakter gospodarczo-warsztatowy. Oprócz niewielkiej ilości materiałów budowlanych (worki, rury, siatka) znajduje się też zaplecze ogrodnicze oraz drewno opałowe. W ocenie Sądu, funkcja jaką pełni budynek, może stanowić w niewielkiej części, przechowalnie dla materiałów budowlanych czy urządzeń, lecz nie posiada atrybutu zaplecza budowlanego, ponieważ służy także innym celom gospodarczym inwestora;

5) Teren wokół spornego budynku jest zabudowany dużym budynkiem gospodarczo-socjalnym oraz urządzony: utwardzony polbrukiem, co przeczy tymczasowości posadowienia spornego obiektu;

6) Obiekt tymczasowy w postaci budynku wykorzystywanego ma zaplecze budowlane nie korzysta z przywileju jego posadowienia w jakiejkolwiek odległości od granic działek sąsiednich. W niniejszym przypadku nie zostały zachowane normy odległościowe wynikające z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinni odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 t.j.). Już sam fakt niespełnienia warunków technicznych przez sporny budynek, stanowił podstawę do orzeczenia jego rozbiórki.

Sąd zgadza się z twierdzeniem organu, że wywód, jaki zaprezentował skarżący twierdząc, że "przeniósł" sporny budynek z działki inwestycyjnej na obecną, miał na celu obejście przepisów prawa. Świadczy o tym również przebieg postępowania administracyjnego. Początkowo skarżący podjął czynności legalizacyjne, zgodnie z postanowieniem PINB z dnia [...].09.2017r. W tym celu złożył oświadczenie o prawie własności do działki nr [...] oraz decyzję o ustaleniu warunków zabudowy, którą uzyskał zgodnie z własnym wnioskiem "dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego dla celów produkcji rolnej". W tym momencie skarżący sam przyznał, jaką funkcję ma pełnić sporny budynek, który zamierzał zalegalizować.

Zarzut niepotraktowania spornego budynku jako zaplecza budowy i naruszenia przez organ art. 29 ust. 1 pkt 24 p.b. pojawił się dopiero w odwołaniu z dnia 15.04.2019r. od decyzji PINB orzekającej rozbiórkę obiektu.

W dwa miesiące później (dnia [...].06.2019r.) skarżący dołączył odpis z dziennika budowy, gdzie pod datą [...].12.2016r. kierownik budowy zanotował "transport i ustawienie budynków tymczasowych, jako zaplecze budowy na działce nr [...]".

Dowód w postaci zapisu w dzienniku budowy, nie może przesądzać o przebiegu zdarzeń, którym zaprzecza, wskazany wyżej, materiał dowodowy. Funkcją spornego budynku nie było zaplecze budowy, ponieważ sam skarżący uzyskał, na własne życzenie, decyzję o warunkach zabudowy dla budynku gospodarczego i to dla celów produkcji rolnej. Zmianę stanowiska przez skarżącego, na późniejszym etapie postępowania administracyjnego, należy traktować jako zamiar przeforsowania fikcji prawnej, co do charakteru spornego budynku, w celu uniknięcia jego rozbiórki.

Jeśli chodzi o zarzut naruszenia art. 79 § 1 i 2 oraz art. 15 k.p.a., to Sąd nie znajduje argumentów przemawiających za ich uwzględnieniem.

Organ odwoławczy miał prawo, zgodnie z art. 136 k.p.a., wystąpić do organu I instancji o uzupełnienie materiału dowodowego. Uczynił to pismem z dnia [...].07.2019r. żądając dodatkowych informacji na temat inwestycji prowadzonych przez skarżącego. Organ I instancji dokonał kontroli terenu i wykonał fotografie. Nie były to oględziny i wbrew twierdzeniom skargi, nie został naruszony art. 79 k.p.a. poprzez fakt niepowiadomienia skarżącego o terminie kontroli. Po złożeniu informacji i dodatkowych dokumentów, organ zawiadomił skarżącego, w trybie art. 10 k.p.a. o możliwości zapoznania się z aktami i uzupełnionym materiałem dowodowym. Skarżący z tej możliwości nie skorzystał, pomimo odebrania zawiadomienia w dniu 16.08.2019r., tj.: na 10 dni przed wydaniem zaskarżonej decyzji. W skardze nie wykazano, na czym miałoby polegać pozbawienie, przez organ II instancji, możliwości działania skarżącego, jak też, na czym polegało naruszenie zasady dwuinstancyjności z art. 15 k.p.a.

To, że skarżący nie miał możliwości wyjaśnienia, co znajduje się w starej drewnianej szopie (jak zarzucono w skardze – k. 8) nie polega na prawdzie, ponieważ skarżący wielokrotnie twierdził, że są tam zgromadzone mniej wartościowe materiały, zaś z uwagi na kradzieże "przeniósł" sporny budynek na działkę nr [...], gdzie przechowuje cenne rzeczy.

Te wyjaśnienia skarżącego podlegały negatywnej ocenie organu wydającego zaskarżoną decyzję, jak też podlegały ocenie Sądu.

Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, którą oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.200 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302).-