Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 653/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła Sędziowie NSA Małgorzata Wolska NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi G.B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewoda decyzją z dnia [...]r Nr. [...] po rozpoznaniu odwołania G.B. od decyzji Starosty Rzeszowskiego z dnia [...]r Nr [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 8 czerwca 2004 roku- utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W podstawie prawnej powołał przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz przepis art10 ust. 4 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. N, 99 po, 1001)

W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że Starosta R.orzekł o utracie przez G.B. statusu osoby bezrobotnej od dnia 08.06.2004 z powodu niestawienia się w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. w wyznaczonym terminie i nie powiadomienia w terminie 5 dniowym o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.

W odwołaniu do Wojewody odwołujący Gr.B. wniósł o przywrócenie mu statusu osoby bezrobotnej i wyjaśnił, że wyznaczonym na dzień 08.06.2004 r. terminie z przyczyn od siebie niezależnych nie mógł się zgłosić.

Wyjaśnił, że nie posiada telefonu, jest osobą samotną i w wyznaczonym terminie z uwagi na trudności w poruszaniu się / uszkodzona noga / nie mógł zgłosić się w Powiatowym Urzędzie Pracy w R .

Rozpoznając odwołanie organ odwoławczy nie uwzględnił odwołania i wyjaśnił, że G.B. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 26.01.2004 r, nabył status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku.

Celem potwierdzenia swej gotowości do podjęcia zatrudnienia zobowiązany był do stawienia się w urzędzie pracy w dniu 08.06.2004 r.

W związku z faktem niedopełnienia powyższego obowiązku oraz nie powiadomienia w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa utrata statusu osoby bezrobotnej znajduje uzasadnienie w treści przepisu art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. N, 99 po, 1001)

Wskazana przez odwołującego G.B. przyczyna niedopełnienia obowiązku osobistego zgłoszenia się w wyznaczonym terminie do urzędu pracy, w ocenie organu II instancji nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący nie przedstawił żadnych dowodów uwiarygodniających jego twierdzenie.

Ponadto z notatki służbowej pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w R. oraz Karty rejestracyjnej bezrobotnego wynika, że Gr.B. posiada sprawny telefon stacjonarny, który osobiście odebrał w dniu 13.07.2004r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący G.B. nie sprecyzował kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji,, poddał krytyce argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji , oraz wskazał na jej przekłamania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzianych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

skarga jest nieuzasadniona.

Wyjaśnienia wymaga, że kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną .

Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia / art. 135 ustawy/.

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia [...]r nr[...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty R. z dnia [...]r Nr [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej przez w/w z dniem 8 czerwca 2004 roku wydana w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa wz. z art.

art. 10 ust. 4 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. N, 99 po, 1001) zwana dalej ustawą.

Według jego treści " starosta (...) pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa, pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie

pracy. "

Zgodzić należy się z organem orzekającym, że ustanowiony termin 5 dniowy dla dokonania czynności usprawiedliwienia nieobecności w wyznaczonym dniu jest terminem prawa materialnego tj. terminem nieprzywracalnym.

Dodatkowo wskazać należy, że akta administracyjne sprawy wskazują, że w dniu 26 stycznia 2004 roku skarżący został pouczony przez organ o skutkach niestawiennictwa się w wyznaczonym terminie i nie powiadomienia w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa o czym dowodzi jego podpis pod w/w pouczeniem.

Zarzut podniesiony przez skarżącego dotyczący skracania czasokresu zgłaszania się skarżącego w celu wykazania gotowości podjęcia zatrudnienia nie znajduje wsparcie w przepisach ustawy, bowiem ustawodawca w/w kwestię pozostawia do uznania organu .

W ocenie Sądu przy wydaniu zaskarżonej decyzji zostały zachowane w sposób prawem przewidziany zarówno przepisy prawa procesowego jak i materialnego tym samym Sąd stwierdził , że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie, dlatego skargę jako nieuzasadnioną oddalił po myśli art. 151 P.p.s.a.