Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 2158/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy

SENTENCJA

W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 kwietnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann ( spr.) Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski AWSA Mariusz Kotulski Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi T. K. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] 2003r. Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy dla Sołectwa S. I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Gminy na rzecz skarżącego T. K. zwrot kosztów postępowania w kwocie 10 (dziesięć ) złotych.


UZASADNIENIE

Na podstawie uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] maja 2000 r. Nr [...] przystąpiono do sporządzenia miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] dla sołectwa S. Projekt tego planu został wyłożony do publicznego wglądu w dniach od 29 kwietnia do 29 maja 2002 r.

W dniu 15 marca 2002 r. (przed wyłożeniem projektu) T. K., zam. w K., przy ul [...], skierował do Urzędu Gminy [...] wniosek o włączenie do terenów budownictwa mieszkaniowego działki nr [...], położonej w S. Napisał on, że działka ta posiada dojazd i instalacje gazową oraz możliwość dodatkowego uzbrojenia.

Rada Gminy [...] uchwałą z dnia [...] 2003 r. Nr [...], odrzuciła powyższy wniosek, traktując go jako zarzut.

W uzasadnieniu tej uchwały napisano, że działka nr [...] w S. jest położona w zwartym, dużym kompleksie pól i łąk, w obrębie [...] Parku Narodowego, w bezpośrednim jego sąsiedztwie, w terenie o szczególnym znaczeniu przyrodniczym, przeznaczonym dotąd, a także w projekcie planu pod uprawy rolne (R) z generalnym zakazem wprowadzania nowej zabudowy. Cały obszar cechuje się cennymi walorami krajobrazowymi, zróżnicowaną rzeźbą terenu i naturalnym charakterem. Podkreślono, że Dyrektor [...] Parku Narodowego, uzgadniający projekt planu, zajął negatywne stanowisko wobec wniosku T. K. W części prawnej uzasadnienia powołano przepisy ustawy o ochronie przyrody, rozporządzenia RM o [...] Parku Narodowym, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, prawa ochrony środowiska oraz ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, tłumacząc ich zastosowanie w sprawie.

W dniu [...] września 2003 r. T. K. skierował na powyższą uchwałę skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Napisał w niej, że jego działka leży na skraju terenów rolnych, bezpośrednio przy drodze dojazdowej, w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowań mieszkalnych, w pobliżu ruchliwej drogi do [...], w dużym oddaleniu od PN. Nie posiada ona znaczenia przyrodniczego, gdyż leży w sąsiedztwie zabudowań mieszkalnych. Skarżący nie rozumie, dlaczego niektóre wnioski, dotyczące podobnych działek rozpatrzono pozytywnie, a jemu odmówiono przekwalifikowania działki. Jest to sprzeczne z zasadą równego traktowania obywateli. Uchwała pozostaje również w sprzeczności z "zaktualizowanym planem budowlanym, obowiązującym od 11 lipca 2003 r.".

W odpowiedzi na skargę Gmina [...] podtrzymała swoją poprzednią argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Art. 24 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 z późn. zm.), obowiązujący jeszcze w dacie wydania zaskarżonej uchwały na mocy art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80. poz. 717) przewidywał, że zarzut można wnieść wobec ustaleń przyjętych w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyłożonego do publicznego wglądu. Czas, w jakim można było wnieść zarzut obejmował zatem okres wyłożenia projektu oraz okres 14 dni po upływie okresu wyłożenia projektu (art. 24 ust. 2).

Wniosek o włączenie do terenów budownictwa mieszkaniowego działki nr [...] w S. T. K. złożył w dniu 15 marca 2002 r., czyli w 45 dni przed wyłożeniem projektu planu do publicznego wglądu. W tej sytuacji jego wniosek nie mógł być uznany za zarzut i tym samym nie mógł być odrzucony w trybie art. 24 ust. 3 cyt. ustawy. Na tym polega wadliwość zaskarżonej uchwały i jej sprzeczność z cyt. art. 24.

Jednocześnie jednak należy zauważyć, że zaskarżona uchwała zawiera obszerne i wyczerpujące uzasadnienie, z którego wynika, że organy planistyczne wzięły pod uwagę okoliczności podniesione w zarzucie i zbadały indywidualną sytuację wnoszącej zarzut. Wytłumaczono od strony faktycznej i prawnej powody takiego a nie innego, projektowanego rozwiązania planistycznego, posługując się rzeczowymi argumentami. Wyjaśniono, że działka T. K. jest położona w obrębie [...] Parku Narodowego i leży w oddaleniu od terenów zabudowy. Uzasadnienie prawne zaskarżonej uchwały jest również prawidłowe. Powołano tu stosowane przepisy prawne i wytłumaczono ich zastosowanie w sprawie. Gdyby zatem pismo skarżącego z dnia 15 marca 2002 r. było w rzeczywistości zarzutem, należałoby uznać uchwałę o jego odrzuceniu za prawidłową.

Na marginesie należy dodać, że regulacja prawna zawarta w ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym nie przewidywała specjalnego trybu przekwalifikowania działek z rolnych na budowlane, pozostawiając to zmianom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że na gruncie tej ustawy można było osiągnąć przekwalifikowanie działki tylko przez zmianę planu a organy gminy (organy planistyczne) nie miały obowiązku wydawania osobnych aktów administracyjnych w przedmiocie tego przekwalifikowania. Składając wniosek o zmianę przeznaczenia działki nie można było zatem oczekiwać odrębnego aktu w tej sprawie.

W opisanej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona uchwała jest sprzeczna z art. 24 ust. l cyt. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i z tego powodu orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 147 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) oraz w zw. z art. 91 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). O kosztach postanowiono na podstawie art. 55 ust. l ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) w zw. z art. 97 § 2 cyt. ustawy - przepisy wprowadzające ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Od niniejszego wyroku służy skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty jego doręczenia. Skargę powinien sporządzić adwokat lub radca prawny.