Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1149/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18  art. 28
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników
article: par. 2 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 33 poz 262
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi L.W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. z dnia [...] maja 2010 r. [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz skarżącej L.W. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w W. po rozpatrzeniu odwołania L. W. w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. w pomniejszonej kwocie utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. Nr [...] z dnia [...] maja 2010 r.

Decyzja zapadła na tle następującego stanu faktycznego i prawnego:

W dniu [...] maja 2009 r. L. W. (dalej: "skarżąca") złożyła wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. Zawnioskowała o pakiet 2 – rolnictwo ekologiczne, tj.:

– wariant uprawy rolnicze z certyfikatem zgodności (2.1.) na powierzchni [...]ha;

– wariant trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności (2.3) na powierzchni [...]ha;

– wariant uprawy warzywne z certyfikatem zgodności (2.5) na powierzchni [...]ha;

– wariant uprawy sadownicze+jagodowe z certyfikatem zgodności (2.9) na powierzchni [...]ha.

W związku ze stwierdzonymi nieścisłościami, skarżąca po wezwaniu organu złożyła [...] sierpnia 2009 r. korektę wniosku. Dokonała zmiany deklarowanej powierzchni realizacji wariantu 2.3. ([...]ha zamiast [...]ha) oraz wariantu 2.9 ([...]ha zamiast [...]ha).

W dniu [...] sierpnia 2009 r., w oparciu o art. 27 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. L 141, 30/04/2004 P. 0018 - 0058) została przeprowadzona przez inspektorów terenowych w gospodarstwie skarżącej (w jej obecności) kontrola na miejscu. W jej wyniku stwierdzono na deklarowanych działkach rolnych C, D, E kod błędu DR13+ informujący o tym, że zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządzono raport o nr[...], z którego wynika, iż:

– działka rolna o identyfikatorze "C" powierzchnia deklarowana [...]ha, a stwierdzona – [...]ha;

– działka rolna o identyfikatorze "D" powierzchnia deklarowana [...]ha, a stwierdzona – [...]ha;

– działka rolna o identyfikatorze "E" powierzchnia deklarowana [...]ha, a stwierdzona – [...]ha;

Mając na względzie powyższe, Kierownik Biura Powiatowego ARMiR w L. decyzją z dnia [...] maja 2010 r. przyznał skarżącej płatność rolnośrodowiskową na rok 2009 w łącznej wysokości [...]zł, z tytułu:

– wariant uprawy rolnicze z certyfikatem zgodności (2.1.) na powierzchni uwzględnionej [...]ha – w kwocie [...]zł;

– wariant trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności (2.3) na powierzchni uwzględnionej [...]ha – w kwocie [...]zł;

– wariant uprawy warzywne z certyfikatem zgodności (2.5) na powierzchni uwzględnionej [...]ha – w kwocie [...]zł;

– wariant uprawy sadownicze i jagodowe z certyfikatem zgodności (2.9) na powierzchni uwzględnionej [...]ha – w kwocie [...]zł.

Jako podstawę naliczenia płatności rolnośrodowiskowej wskazał § 8, § 14 oraz załącznik nr 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 33, poz. 262 ze zm.).

Z uzasadnienia organu I instancji wynika, że kontrola na miejscu przeprowadzona [...] sierpnia 2009 r. wykazała różnice pomiędzy powierzchnią deklarowaną, a stwierdzoną w pakiecie 2.3 ([...]%) oraz w pakiecie 2.9 ([...]%). Jednocześnie podniósł, iż różnica między powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 30% powierzchni stwierdzonej, kwota jaka może być przyznana została pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę powierzchni działek. Podniósł także, iż technika pomiaru powierzchni działek rolnych została przeprowadzona metodą GPS.

W złożonym odwołaniu skarżąca zakwestionowała wyniki przeprowadzonej kontroli. Stwierdziła, iż nie zgadzają się podane areały działek o nr [...]i nr[...], co spowodowało zbyt duże ich pomniejszenie, a w konsekwencji zmniejszyło przyznaną płatność. Wniosła o ponowne wykonanie pomiarów ww. działek.

Rozpoznając sprawę ponownie Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wskazaną na wstępie ostateczną decyzją z dnia [...] października 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu przedstawił przebieg postępowania w niniejszej sprawie. Podniósł, iż powierzchnia zmierzona w kontroli na miejscu została uznana za powierzchnię uprawnioną do przyznania płatności. Podniósł, iż skarżąca nie zgłosiła umotywowanych zastrzeżeń co do wyników kontroli w terminie 14 dni od otrzymania raportu, zgodnie z przysługującym jej uprawnieniem wynikającym z ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Wskazał także, iż powierzchnie działek ewidencyjnych zawarte w Ewidencji Gospodarstw i Budynków nie mogą stanowić podstawy żądania objęcia gruntów płatnościami obszarowymi. Podniósł, że powierzchnie w nich ujawnione to całe powierzchnie działek, a nie powierzchnie kwalifikowane w świetle obowiązujących przepisów z uwzględnieniem stanu faktycznego istniejącego w danym roku gospodarczym.

W ocenie organu odwoławczego, kontrole przeprowadzone zostały w sposób prawidłowy i rzetelny w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy. Jednocześnie organ II instancji wskazał, iż zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.) ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Podniósł, iż skarżąca nie przedstawiła żadnego nowego dowodu. Dlatego też, w jego ocenie protokół z czynności kontrolnych należy uznać za prawidłowo sporządzony i nie ma powodu, aby podważyć wiarygodność danych z niego wynikających.

Od decyzji tej skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, zarzucając jej naruszenie przepisów art. 6-8 k.p.a.. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zapłaty kwoty [...] zł tytułem pomniejszonej płatności rolnośrodowiskowej za realizację pakietu 2 – rolnictwo ekologiczne wariant 2.3. W jej uzasadnieniu podniosła, iż we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej zadeklarowała uprawę trwałych użytków zielonych (dalej: "TUZ") na powierzchni [...]ha na działce rolnej oznaczonej literą "D". Wskazała, iż według jej pomiarów powierzchnia TUZ na działce [...] wynosi [...]ha, natomiast ortofotomapa, którą posługuje się ARiMR zawiera błędy, gdyż granice klas bonitacyjnych użytków rolnych na jej działce oznaczono jako granicę ewidencyjną działki [...]. Jednocześnie podniosła, iż inspektor dokonujący pomiarów nie uwzględnił informacji dotyczących granic działek wynikających z map geodezyjnych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy podkreślić, że w myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z [...] maja 2010 r. w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie – także z przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu, niezależnie od jej treści. W ocenie Sądu, obie w/w decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to uzasadniało ich uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a..

Przed przystąpieniem do wskazania dostrzeżonych nieprawidłowości w kontrolowanym postępowaniu Sąd zauważa, że skarżąca ubiegała się o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych.

Szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - zgodnie z delegacją zawartą w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64, poz.427 ze zm.) - regulują przepisy rozporządzenia MRiRW z dnia 26 lutego 2009 r. (Dz.U. z 2009 r. Nr 33 poz. 262). Unormowania tego właśnie aktu wykonawczego określają przesłanki - konieczne do spełnienia - celem przyznania płatności.

Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli:

1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym";

2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha;

3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponadpodstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej, na gruntach, na których rolnik zadeklarował realizację tego zobowiązania we wniosku o przyznanie pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych;

4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

Organ I instancji po rozpoznaniu wniosku skarżącej przyznał płatność rolnośrodowiskową na rok 2009 w pomniejszonej kwocie ze względu na stwierdzone różnice między powierzchnią deklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną pakietu 2.3 oraz pakietu 2.9. Wyliczona procentowa różnica w pakiecie 2.3 wyniosła [...]%, natomiast w pakiecie 2.9 – [...]%. Jednocześnie wskazał, iż w związku z tym, że różnica między powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 30% powierzchni stwierdzonej kwota, jaka ma być przyznana zostanie pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę powierzchni działek.

Zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji wydane zostały w oparciu o raport z czynności kontrolnych przeprowadzonych w gospodarstwie skarżącej w dniu [...] sierpnia 2009 r. (nr dokumentu [...]).

W tym miejscu zauważyć należy, iż mające zastosowanie w niniejszej sprawie przepisy Unii Europejskiej muszą być stosowane z poszanowaniem wewnętrznego porządku prawnego państw członkowskich, chyba że z unormowań rozporządzenia wynika, iż ustanawiają one odrębne zasady proceduralne lub określają inne reguły tej procedury niż wynikające z regulacji krajowej. Skoro zaś zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, płatności obszarowe przyznawane są w drodze decyzji administracyjnej, wydanie tego aktu musi być poprzedzone postępowaniem administracyjnym. Pomimo więc charakteru głównego świadczenia i w związku z tym stosowanych przepisów wspólnotowych rozpatrzenie sprawy winno nastąpić również zgodnie z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.).

Wskazać trzeba przede wszystkim, iż obowiązkiem każdego organu administracji jest jak najstaranniejsze wyjaśnienie podstawy faktycznej i prawnej decyzji, co wypływa z zasad ogólnych wyrażonych w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, tj. w art. 6 (zasada legalności działania), art. 7 (zasady prawdy obiektywnej), art. 8 (zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa), art. 9 (zasada informowania stron), art. 10 (zasada czynnego udziału stron w postępowaniu), art. 11 (zasada przekonywania).

Przepisy te zobowiązują zaś organ do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej rozstrzygnięcia w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy. Organ rozstrzygający sprawę winien bowiem stać na straży praworządności i podejmować wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.). Obowiązany jest też w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Obowiązek ten obciąża zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy ponownie rozstrzygający sprawę. Z kolei przepis art. 107 § 3 k.p.a. nakłada na wszystkie organy administracji publicznej obowiązek uzasadnienia faktycznego, które w szczególności powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej i uzasadnienia prawnego wydawanych decyzji.

Rozwijając powyższe Sąd zauważa, że w sprawie niniejszej zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 przeprowadzono kontrolę na miejscu. Art. 23 ust. 1 ww. rozporządzenia stanowi, iż kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Oczywiste jest zatem, że kontrola na miejscu ma doprowadzić do jednoznacznego zweryfikowania i ustalenia, czy deklarowane we wniosku o dopłaty powierzchnie upraw i ich rodzaj odpowiadają stanowi faktycznemu w danym okresie. Z kontroli tej należało sporządzić – stosownie do treści art. 28 - raport i taki dokument znajduje się w aktach sprawy. Ważne jest również i to, że w myśl ust. 2 art. 28 w przypadku wykrycia nieprawidłowości rolnik otrzymuje kopię raportu z przeprowadzonej kontroli. Tymczasem z akt sprawy niniejszej nie wynika, by umożliwiono skarżącej podpisanie raportu z kontroli oraz by go otrzymała.

Z protokołu kontroli znajdującego się w aktach sprawy niniejszej wynika, iż skarżąca była obecna przy kontroli (o czym świadczy wpisanie jej danych osobowych w części VIII raportu zatytułowanej "Przeprowadzenie kontroli"). Jednocześnie nie uzupełniono stosownych rubryk raportu, tj. brak wskazania numeru dokumentu tożsamości, jak i brak podpisu skarżącej, jako osoby obecnej przy kontroli. A zatem nie odzwierciedla on w pełni okoliczności faktycznych. Raport ten wbrew dyspozycji wynikającej z cyt. wyżej art. 28 ust. 2 rozporządzenia nie został podpisany przez rolnika. Brak jest również w nim stosownej adnotacji o odmowie podpisania raportu przez podmiot kontrolowany. Bez dodatkowych wyjaśnień trudno ocenić czy organ zachował obowiązek spoczywający na nim z mocy w/w przepisu unijnego a sprowadzający się do zapewnienia praw strony toczącego się postępowania administracyjnego. Jednocześnie Sąd zauważa, iż w uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi, że inspektor dokonujący pomiarów nie uwzględnił jej informacji na temat granic działek wynikających z map geodezyjnych. Tymczasem w omawianym raporcie brak jest jakichkolwiek uwag osoby obecnej przy kontroli. Kwestie te wymagają stosownych wyjaśnień.

Sąd zauważa, iż w sporządzonym w niniejszej sprawie raporcie z czynności kontrolnych wskazano na następujące powierzchnie działek rolnych, tj.:

– działka rolna o identyfikatorze "C" powierzchnia deklarowana [...]ha, a stwierdzona – [...]ha;

– działka rolna o identyfikatorze "D" powierzchnia deklarowana [...]ha, a stwierdzona – [...]ha;

– działka rolna o identyfikatorze "E" powierzchnia deklarowana [...]ha, a stwierdzona – [...]ha;

Powyższe znalazło swoje odzwierciedlanie w rozstrzygnięciu wydanym w dniu [...] października 2010 r. przez organ odwoławczy. Tymczasem organ I instancji w decyzji z dnia [...] maja 2010 r. wskazuje inną powierzchnię działki rolnej oznaczonej literą "C" (tj. [...]ha), niż wskazaną w ww. raporcie. Ponadto określając powierzchnię deklarowaną do realizacji pakietu 2.9 wskazał [...]ha nie uwzględniając zmiany dokonanej przez skarżącą [...] sierpnia 2009 r. (tj. [...]ha zamiast [...]ha). Organy obu instancji orzekające w przedmiotowej sprawie nie wyjaśniły wskazanych rozbieżności.

Bezsporne jest, iż sporządzane w postępowaniu kontrolnym raporty winny być dokumentami oddającymi rzetelnie stwierdzony stan faktyczny. Natomiast obowiązkiem organów obu instancji było oparcie się przy wydawaniu decyzji na kompletnym materiale dowodowym, pozyskanym w ramach przeprowadzonego postępowania kontrolnego.

W aktach sprawy brak jest również pisma organów orzekających informujących skarżącą o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się o do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Z uwagi na to, że wielkość powierzchni gruntów rolnych, które mają być objęte płatnością obszarową winna być bezspornie ustalona w toku postępowania administracyjnego, zaniechanie podjęcia dodatkowego postępowania dowodowego stanowi naruszenia art. 7, 77 § 1 i 80 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podkreślenia wymaga także, iż w dniu [...] maja 2009 r. skarżąca wystąpiła jednym wnioskiem o przyznanie płatności: płatności bezpośredniej, płatności zwierzęcej oraz płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Dlatego też, zdaniem Sądu należałoby dodatkowo stan faktyczny sprawy rozważyć z uwzględnieniem ust. 2a art. 51 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. W myśl tego przepisu, jeżeli rolnik zgłasza więcej niż jedno uprawnienie do płatności a zgłoszony obszar spełnia wszelkie pozostałe wymogi - kwalifikowania, zmniejszenia lub wykluczenia przewidziane w ust. 1 i 2 nie stosują się.

Rozpoznając ponownie sprawę, organ rozważy wskazane wyżej okoliczności, przeprowadzi postępowanie administracyjne stosownie do zasad ogólnych zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego oraz z uwzględnieniem przepisu art. 31 ustawy z dnia 7 marca 2007 r., a wydane rozstrzygnięcie uzasadni zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a.

Reasumując, z tych wszystkich względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa., a także art. 28 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 – w stopniu który mógł mieć istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W ponownie przeprowadzonym przez organ I instancji postępowaniu należy uwzględnić powyżej uczynione przez Sąd uwagi.

Jednocześnie Sąd zauważa, iż akta administracyjne powinny odzwierciedlać chronologię zdarzeń i to na organie spoczywa obowiązek ich skompletowania i przesłania stosowanie do art. 54 § 2 p.p.s.a..

W tym stanie rzeczy, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit c), art. 152 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.