Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 305/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 1, 8 ust. 1, art. 41 ust. 12-12c
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca), Sędziowie WSA Małgorzata Fita,, NSA Anna Kwiatek, Protokolant Referent Ewelina Piskorek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 czerwca 2012r. sprawy ze skargi A s.c. T. U., M. U. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną interpretacją indywidualną z dnia 2 grudnia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko A., przedstawione we wniosku z dnia 8 września 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

- opodatkowania 8% stawką podatku VAT usług produkcji i montażu mebli kuchennych, zabudowy wnękowej oraz drzwi do mebli z zakupionych materiałów, w budynkach i lokalach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB 111 i 112 - jest nieprawidłowe,

- opodatkowania 8% stawką podatku VAT usług produkcji i montażu drzwi zewnętrznych, wewnętrznych trwale połączonych z budowlą osadzonych na zawiasach lub przesuwanych osadzonych na prowadnicach, w budynkach i lokalach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB 111 i 112 - jest prawidłowe.

Zaskarżona interpretacja została wydana w odpowiedzi na wniosek z dnia 8 września 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania 8% stawką podatku VAT usług produkcji i montażu mebli kuchennych, zabudowy wnękowej oraz drzwi z zakupionych materiałów, w budynkach i lokalach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB 111 i 112. We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji oraz sprzedaży mebli, a także ich części i komponentów do mebli. Jednocześnie produkuje oraz sprzedaje meble według projektów przedstawionych przez nabywców. W chwili obecnej zamierza rozszerzyć prowadzoną działalność w następujący sposób:

1. Zamierza produkować/wytwarzać gotowe do montażu części i komponenty mebli do zabudowy kuchennej tj.: wytwarzaniu z zakupionych płyt meblowych, blatów, luster i elementów metalowych (zawiasy, okucia, prowadnice) elementów stałej zabudowy wnękowej i kuchennej, oraz przy pomocy pracowników prowadzonego przedsiębiorstwa świadczyć usługi z zakresu montażu zabudowy kuchennej bezpośrednio w miejscu dostawy tj. bezpośrednio u klienta. Wnioskodawca zaznaczył, że usługa montażu mebli kuchennych będzie wykonywana w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym - oznaczonych jako PKOB 111 i 112. Jednocześnie podniósł, że w wyżej przedstawionym przypadku, usługa montażu komponentów mebli bezpośrednio u klienta będzie nieodzowną częścią usługi. W przeciwnym wypadku należałoby przyjąć, że zobowiązany byłby najpierw do sprzedaży komponentów mebli, a następnie do ewentualnego wykonania usługi, co z racji udzielanej klientom gwarancji na gotowy wyrób w postaci zabudowy kuchennej, byłoby niemożliwe. Ponadto sprzedaż i montaż mebli u klienta nie będą obejmowały dostawy sprzętu AGD.

2. Zamierza produkować/wytwarzać gotowe do montażu części i komponenty mebli do tzw. zabudowy wnękowej tj.: wytwarzaniu z zakupionych płyt meblowych, blatów, luster i elementów metalowych (zawiasy, okucia, prowadnice) elementów stałej zabudowy wnękowej, polegającej na zabudowie istniejących w budynkach wnęk oraz przy pomocy pracowników prowadzonego przedsiębiorstwa świadczyć usługi z zakresu montażu zabudowy kuchennej bezpośrednio w miejscu dostawy tj. bezpośrednio u klienta. Wnioskodawca zaznaczył, iż usługa montażu mebli wnękowych będzie wykonywana w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym - oznaczonych jako PKOB 111 i 112. Jednocześnie podniósł, że w wyżej przedstawionym przypadku usługa montażu komponentów mebli bezpośrednio u klienta będzie nieodzowną częścią usługi. W przeciwnym wypadku należałoby przyjąć, że zobowiązany byłby najpierw do sprzedaży komponentów mebli, a następnie do ewentualnego wykonania usługi, co z racji udzielanej klientom gwarancji na gotowy wyrób w postaci zabudowy kuchennej byłoby niemożliwe.

3. Zamierza produkować/wytwarzać gotowe do montażu drzwi, co polegać będzie na wytwarzaniu z zakupionych płyt meblowych, blatów, luster i elementów metalowych (zawiasy, okucia, prowadnice) drzwi zewnętrznych budynków i lokali a także drzwi wewnętrznych trwale połączonych z budowlą -osadzonych na zawiasach tudzież drzwi przesuwnych osadzonych na prowadnicach oraz przy pomocy pracowników prowadzonego przedsiębiorstwa świadczyć usługi z zakresu montażu przygotowanych drzwi bezpośrednio w miejscu dostawy tj. bezpośrednio u klienta. Wnioskodawca zaznaczył, że usługa montażu drzwi mebli będzie wykonywana w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym - oznaczonych jako PKOB 111 i 112. Wnioskodawca jednocześnie podnosi, że w wyżej przedstawionym przypadku, usługa montażu drzwi u klienta, będzie nieodzowna częścią usługi. W przeciwnym wypadku należałoby przyjąć, że zobowiązany byłby najpierw do sprzedaży drzwi, a następnie do ewentualnego wykonania usługi, co z racji udzielanej klientom gwarancji na gotowy wyrób w postaci zamontowanych drzwi, byłoby niemożliwe.

W związku z powyższym wnioskodawca zadał następujące pytania:

1. Czy przy świadczeniu usług w zakresie produkcji i montażu mebli kuchennych w domach u odbiorców indywidualnych (które to obiekty objęte są społecznym programem mieszkaniowym) można stosować 8% stawkę podatku VAT, zgodnie z art. 146 a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

2. Czy przy świadczeniu usług w zakresie produkcji i montażu mebli - zabudowy wnękowej u odbiorców indywidualnych (które to obiekty objęte są społecznym programem mieszkaniowym) można stosować 8% stawką podatku VAT, zgodnie z art. 146 a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

3. Czy przy świadczeniu usług w zakresie produkcji i montażu drzwi u odbiorców indywidualnych (które to obiekty objęte są społecznym programem mieszkaniowym) można stosować 8% stawkę podatku VAT, zgodnie z art. 146 a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem wnioskodawcy, istnieją podstawy by przyjąć, że do wskazanych wyżej przyszłych stanów faktycznych będzie miała zastosowanie 8 % stawka podatku od towarów i usług. Przywołał treść art. 2 pkt 6 i 12, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust.1 art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a, art. 41 ust. 12, ust. 12a, ust.12b, ust.12c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. rr 54, poz. 535 ze zm.).

W ocenie wnioskodawcy, z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika, że 8% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem. W treści powołanych wyżej przepisów ustawodawca użył pojęć: roboty budowlano-montażowe, remonty oraz roboty konserwacyjne, nie podając konkretnych symboli statystycznych dla tych usług. Przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia roboty budowlano-montażowe, remont i konserwacja, dlatego też należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.), zwłaszcza art. 3 pkt 7 i 8 tej ustawy.

Mając na uwadze powyższe, usługi montażu trwałej zabudowy wnękowej i kuchennej, a także montaż drzwi z zakupionych płyt meblowych, blatów, luster i elementów metalowych dociętych na konkretny wymiar i trwale zamontowanych w budynkach mieszkalnych stałego zamieszkania zaliczanych do budownictwa mieszkaniowego (PKOB 11), zdaniem wnioskodawcy, należy uznać za roboty budowlano – montażowe, a więc powinny podlegać opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT, właściwą ze względu na rodzaj robót.

Organ uznał, że w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie opodatkowania 8% stawką podatku VAT usług produkcji i montażu mebli kuchennych, zabudowy wnękowej oraz drzwi do mebli z zakupionych materiałów, w budynkach i lokalach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB 111 i 112 - jest nieprawidłowe, natomiast w zakresie opodatkowania 8% stawką podatku VAT usług produkcji i montażu drzwi zewnętrznych, wewnętrznych trwale połączonych z budowlą osadzonych na zawiasach lub przesuwanych osadzonych na prowadnicach, w budynkach i lokalach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB 111 i 112 jest prawidłowe.

Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że godnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054) zwanej dalej "ustawą o VAT", opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel - art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Przepis art. 2 pkt 6 ustawy o VAT stanowi natomiast, że przez towary rozumie się rzeczy ruchome oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Ponadto art. 8 ust. 1 ustawy o VAT określa, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Organ zaznaczył, że zarówno w przepisach ww. ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej, przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Organ zauważył, że z dniem 1 stycznia 2011 r. zmianie uległy stawki podatku od towarów i usług. Stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23% natomiast stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Stosownie zaś do przepisu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT- rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 (art. 2 pkt 12 ustawy).

Art. 41 ust. 12b ustawy o VAT stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2, oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., poz. 392 ze zm.), obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011 r., stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla:

1) towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

2) robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

3) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§7 ust. 2 ww. rozporządzenia).

W ocenie organu z powołanych wyżej przepisów wynika, że ustawa o VAT poprzez podanie klasyfikacji odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Zatem dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zgodnie z którym w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112-0 - dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.

W myśl przepisu art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. W przypadku preferencyjnego rozwiązania, o którym mowa w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, istotne jest zatem określenie, czy i w jakim zakresie ustawodawca odwołuje się w nim do klasyfikacji statystycznych, a w przypadku braku takiego odwołania, jakie znaczenie należy przypisać normie tam zawartej. W przepisie tym ustawodawca wymienił czynności oraz wskazał, że muszą one dotyczyć określonych obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W przypadku czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, ustawodawca nie powołał symboli statystycznych, a zatem dla celów stosowania tego przepisu czynności te nie powinny być identyfikowane za pomocą klasyfikacji statystycznych.

Dla określenia właściwej stawki podatku VAT w przedmiotowej sprawie należy zatem ustalić, czy określona czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym). Przepisy ustawy nie definiują pojęć budowa, remont modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego. Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Z kolei zgodnie z pkt 7a tego artykułu, przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Modernizacja to "unowocześnienie i usprawnienie czegoś"- według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.). Montaż - wg powyższego słownika - to "składanie maszyn, aparatów, urządzeń z gotowych części; zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych, łączenie oddzielnych części w całość.". W związku z przytoczoną definicją organ stwierdził, że pojęcie "montaż" odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje wytwór będący zupełnie nową całością.

Odnosząc się do przedstawionego zdarzenia przyszłego organ wskazał, że planowane wykonywanie czynności produkcji i montażu mebli kuchennych zabudowy wnękowej w trwałej zabudowie, a także drzwi do mebli z zakupionych materiałów, zamontowanych w budynkach i lokalach mieszkalnych, sklasyfikowanych w PKOB 111 i 112, nie można zaliczyć do czynności wymienionych wart. 41 ust. 12 ustawy o VAT, jak również uznać za roboty, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. rozporządzenia Ministra Finansów. Przedmiotowe czynności, które zamierza wykonywać wnioskodawca stanowią w istocie zaopatrzenie budynku bądź lokalu mieszkalnego w elementy wyposażenia, nie stanowiące jego elementów konstrukcyjnych. Zatem przedmiotowe czynności będą podlegać opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT, tj. 23%. Natomiast czynności polegające na produkcji i montażu z zakupionych materiałów drzwi zewnętrznych, drzwi wewnętrznych trwale połączonych z budowlą osadzonych na zawiasach jak również drzwi przesuwanych osadzonych na prowadnicach zamontowanych w budynkach i lokalach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB 111 i 112 jako wypełniające dyspozycje art. 41 ust. 12 ustawy o VAT będą korzystały z obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8% w przypadku, gdy drzwi wewnętrzne nie będą stanowiły elementu zabudowy wnękowej.

Organ wskazał ponadto, że roboty budowlano-montażowe dotyczące budownictwa mieszkaniowego objęte były 7% stawką podatku VAT na podstawie § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 224, poz. 1799 ze zm.), które obowiązywało do dnia 31 grudnia 2010 r. Natomiast przywołane powyżej regulacje ustawy o VAT oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. nie przewidują możliwości opodatkowania obniżoną - 8% stawką podatku od towarów i usług wykonywanych przez wnioskodawcę czynności produkcji i montażu mebli kuchennych oraz zabudowy wnękowej w trwałej zabudowie. Z uwagi na to, iż obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, stawki te mogą mieć zastosowanie wyłącznie do czynności wskazanych wprost przez prawodawcę w ustawie o VAT lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Skoro zatem preferencyjna - 8% stawka podatku od towarów i usług, stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, ma zastosowanie wyłącznie do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, oraz na podstawie § 7 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. rozporządzenia Ministra Finansów do robót konserwacyjnych (montaż mebli kuchennych oraz zabudowy wnękowej w trwałej zabudowie nie mieści się w tych kategoriach), to wszelkie inne czynności dotyczące tych obiektów nie mogą korzystać z preferencji podatkowej.

Zatem stanowisko wnioskodawcy w zakresie stosowania stawki 8% na usługi montażu trwałej zabudowy wnękowej i mebli kuchennych oraz drzwi do mebli z zakupionych materiałów trwale zamontowanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w grupie 111 i 112 jest nieprawidłowe. Natomiast stanowisko wnioskodawcy w zakresie opodatkowania 8% stawką podatku VAT usług montażu drzwi zewnętrznych i wewnętrznych jest prawidłowe.

Po rozpoznaniu wniesionego przez wnioskodawcę wezwania do usunięcia naruszenia prawa organ nie znalazł podstaw do zmiany wydanej interpretacji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A., wydanej interpretacji indywidualnej w części dotyczącej opodatkowania podatkiem VAT usług produkcji i montażu mebli kuchennych, zabudowy wnękowej oraz drzwi do mebli z zakupionych materiałów, w budynkach i lokalach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB 111 i 112 zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego:

1) błędną interpretację art. 41 ust. 12 - 12c ustawy o VAT i w konsekwencji uznanie, że w przedstawionym przez spółkę zdarzeniu przyszłym nie będą spełnione przesłanki do zastosowania ww. przepisu, tj. że usługa wykonania trwałej zabudowy czy to zabudowy kuchennej czy też wnękowej, w budownictwie objętym społecznym programem mieszkaniowym nie będzie stanowić modernizacji, rozumianej jako trwałe ulepszenie, unowocześnienie, prowadzące do zwiększenia wartości użytkowej, przykładowo właśnie obiektów budowlanych i w konsekwencji nie będzie podlegać opodatkowaniu według stawki 8%,

2) nieprawidłowe zastosowanie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a ust. 1 ustawy o VAT, przewidującego stawkę podatku 23% do przedstawionego zdarzenia przyszłego, tj. do wykonania montażu trwałej zabudowy wnękowej, a także zabudowy kuchennej stanowiącej modernizację obiektu budowlanego,

3) błąd w ustaleniach faktycznych i uznanie, że montaż trwałej zabudowy przestrzeni nie wyczerpuje definicji modernizacji w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, uprawniający skarżącą do zastosowania stawki podatku 8%, a w konsekwencji nieuprawnione dopowiadanie przez organ stanu faktycznego na niekorzyść skarżącej, zamiast wezwania go do uzupełnienia złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, w sytuacji, gdy organ miał wątpliwości, czy montaż trwałej zabudowy stanowi modernizację budynku,

4) naruszenie art. 7 Konstytucji RP nakazującego organom władzy publicznej działanie na podstawie i w granicach prawa oraz art. 32 Konstytucji RP, stosowanie zasady równego traktowania przez władze publiczne, w sytuacji, gdy inne podmioty gospodarcze otrzymują interpretację indywidualną, zgodnie z którą usługa montażu stałej zabudowy wnękowej i kuchennej z zakupionych płyt meblowych, blatów, luster, elementów dociętych na konkretny wymiar i stale zamontowanych w budynkach mieszkalnych, podlega opodatkowaniu obniżoną stawką podatku VAT, tj. 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT, natomiast skarżąca w oparciu o otrzymaną interpretację z dnia 2 grudnia 2011 r., do takiego samego stanu faktycznego zobowiązany jest stosować stawkę podatku VAT w wysokości 23%,

5) naruszenie art. 14c § 1 i 2 oraz 14e § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nieustosunkowanie się do argumentów przedstawionych przez spółkę we wniosku o interpretację indywidualną oraz wyjaśnienia z jakich powodów jej argumentacja jest niezasadna, a także poprzez brak rzetelnej informacji o sposobie, w jaki organ podatkowy interpretuje przepisy stanowiące podstawę jego stanowiska,

6) naruszenie art. 14b § 6 Ordynacji podatkowej, nakazującego działanie w celu zapewnienia jednolitości wydawanych wiążących interpretacji, natomiast na tak postawione pytanie i w oparciu o taki stan faktyczny i prawny wydano już interpretacje indywidualne przez: Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 kwietnia 2011 r. Nr [...], Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 kwietnia 2011 r. Nr [...], Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 maja 2008 r. Nr [...],([...]), Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 maja 2010 r. Nr [...], w których przyjęto, że usługa montażu stałej zabudowy wnękowej i kuchennej z zakupionych płyt meblowych, blatów, luster, elementów dociętych na konkretny wymiar i stale zamontowanych w budynkach mieszkalnych, podlega opodatkowaniu obniżoną stawką podatku VAT tj. 8% zgodnie z at.41 ust. 12 ustawy o VAT,

7) naruszenie art. 120 i art. 121 w związku z 14h Ordynacji podatkowej nakazujących działanie na podstawie przepisów prawa oraz pogłębiania zaufania do organów podatkowych sprzeciwiające się wydawaniu przez organ rozbieżnych interpretacji w tym samym stanie faktycznym oraz zakazujące stosowania interpretacji zawężających uprawnienia skarżącej do zastosowania stawki 8% VAT.

W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w części dotyczącej opodatkowania podatkiem VAT usług wykonywania zabudowy wnękowej oraz kuchennej i przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia.

W uzasadnieniu skargi, skarżąca spółka uzasadniając zarzut naruszenia art. 14b § 6 Ordynacji podatkowej wskazała, że wykładnia analogicznych przypadków nie jest jednolita, co jednak nie zwalnia organu od obowiązku działania w celu zapewnienia jednolitości wydanych wiążących interpretacji. Skarżąca wskazała, że zgodnie z wymienionymi powyżej dotychczas wydanymi interpretacjami indywidualnymi, za prawidłowe należy uznać stanowisko pozwalające stosować 8% stawkę w podatku od towarów i usług do wykonywanej zabudowy wnękowej oraz kuchennej. Zdaniem skarżącej, stanowiska zawarte w powołanych interpretacjach potwierdza ponadto najnowsze orzecznictwo wojewódzkich sądów administracyjnych stwierdzające, że naruszeniem mającym istotny wpływ na wynik postępowania jest niedokonanie przez organ wykładni i możliwości zakwalifikowania usług zabudowy kuchennej i wnękowej jako tzw. "modernizacja" nie definiując tego pojęcia: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2011 r. sygn. akt. I SA/Po 751/11 oraz I SA/Po 752/11, I SA/Po 753/11. Skarżąca podniosła, że w przedmiotowym przypadku organ na żadnym etapie nie dokonał wykładni pojęcia modernizacja jednocześnie uznając, iż wskazana przez skarżącą usługa zabudowy kuchennej i wnękowej nie spełnia przesłanek "modernizacji". Działanie organu, prowadzące do powstania rozbieżności w ramach interpretacji indywidualnych dotyczących tych samych stanów faktycznych, stanowi naruszenie art. 7 Konstytucji RP oraz art. 32 Konstytucji RP, a także naruszenie art. 120 i art. 121 w związku z art.14h Ordynacji podatkowej.

W ocenie skarżącej, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT dla czynności z art. 41 ust. 12 przewiduje się obniżoną stawkę w wysokości 8%. Usługi zabudowy wnękowej jak i kuchennej będą wykonywane w budownictwie objętym społecznym programem mieszkaniowym. Przedmiotem dokonywanych transakcji będzie kompleksowa usługa, której dominującym świadczeniem będzie wykonanie montażu, instalacja materiałów koniecznych do wykonania zlecenia. Zamawiający nie jest bowiem zainteresowany zakupem poszczególnych materiałów, z których skarżąca ma zamiar wykonywać zabudowę, ale efektem finalnym w postaci trwałej, nieprzenoszalnej zabudowy, nadto najbardziej pracochłonnym i wymagającym precyzyjnej pracy elementem będzie sama usługa rozumiana jako montaż, instalacja elementów trwale je przytwierdzając do ściany, podłogi i/lub sufitu budynku. Z punktu widzenia trwałości wykonanych prac istotnym będzie również fakt, że po zrealizowaniu zlecenia i wykonaniu trwałej zabudowy, wszystkie jej elementy będą stanowić część składową budynku w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

Mając na uwadze powyższe skarżąca stwierdziła, że usługi, które ma zamiar wykonywać, będą miały charakter modernizacyjny, na co wskazuje załącznik nr 2 już co prawda nieobowiązującego Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 grudnia 1996 r. w sprawie określenia wydatków na remont i modernizację budynku lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy (Dz. U. nr 156, poz. 788 - obecnie ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, Dz. U. nr 177 poz. 1468 ze zm.) oraz interpretacja art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 74 poz. 397 ze zm.) Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia remontu i modernizacji, zachodzi więc konieczność odwołania się przy ich interpretacji zarówno do orzecznictwa, jak też do praktyki stosowania prawa podatkowego. Przyjmują one konieczność posiłkowania się przy ocenie znaczenia tych pojęć potocznym ich rozumieniem, definicjami encyklopedycznymi, pomocniczo również rozwiązaniami przewidzianymi w odrębnych przepisach, czy wyjaśnieniami o charakterze statystycznym. Z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wynika, że remont to wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Tak więc wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych można uznać za remont. Z kolei ulepszenie, czy też modernizacja to trwałe unowocześnienie środka trwałego na skutek rozbudowy, przebudowy, adaptacji, czy rekonstrukcji, które podnoszą jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż pierwotne jego przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych, wyrażające się w poprawie standardu użytkowego, technicznego lub obniżce kosztów eksploatacji. Natomiast zgodnie z definicją słownikową pojęcia – modernizacja - termin ten oznacza "unowocześnienie, usprawnienie czegoś". Jako bezsprzeczną skarżąca uznaje okoliczność, że montaż zarówno zabudowy kuchennej, jak i wnękowej prowadzi do unowocześnienia obiektu, nadania mu nowej funkcjonalności.

Sumując, w ocenie skarżącej, organ w sposób nieuprawniony, pominąwszy dokonanie definicji słowa modernizacja uznał, że świadczone przez nią usługi nie będą objęte stawką 8% podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona interpretacja zgodna jest z prawem.

Istota sporu sprowadza się do określenia, jaką stawką VAT powinny być opodatkowane usługi wykonania trwałej zabudowy kuchennej lub wnękowej w budownictwie objętym społecznym programem mieszkaniowym. Wydanej interpretacji skarżąca zarzuca naruszenie prawa materialnego, tj. art. 41 ust. 12 do 12c ustawy o VAT przez uznanie, że powyższe usługi będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT wg stawni 8%. W ocenie organu ,stawka podatku powinna wynosić 23%

Na wstępie należy zauważyć, że w zaskarżonej interpretacji organ poddał analizie przepisy ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, tj w dniu 8 września 2011 r.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT). Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 12 ustawy o VAT 8% stawkę podatku VAT stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 (art. 2 pkt 12 ustawy).

Przepis art. 41 ust. 12b ustawy o VAT stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2, oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Ustawa o VAT nie definiuje pojęć: budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy pomocniczo odwołać się do przepisów prawa budowlanego. Z uwagi jednak na autonomię prawa podatkowego definicji zawartych w tej ustawie nie można przenieść wprost do ustawy o VAT. Oznacza to, że posługiwanie się tymi pojęciami przy dokonywaniu wykładni prawa podatkowego ma jedynie charakter pomocniczy. W zakresie nie uregulowanym w art. 3 ustawy Prawo budowlane (zawierającym definicje pojęć używanych w tej ustawie), konieczne jest odwołanie się do językowego znaczenia użytych w art.41 ust.12 ustawy o VAT pojęć.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane pod pojęciem budowa należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę i nadbudowę obiektu budowlanego. Można zatem stwierdzić, że w wyniku budowy powstaje zawsze nowa substancja budowlana - obiekt budowlany lub jego część.

Przebudową jest wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, szerokość bądź liczba kondygnacji ( art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane), a pojęcie roboty budowlane (art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane) zostało zdefiniowane jako budowa, a także prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Pod pojęciem remontu (art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane) należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym prac budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących jego bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się użycie wyrobów budowlanych innych niż w stanie pierwotnym.

Ustawa Prawo budowlane natomiast nie definiuje pojęcia "modernizacja". W tym zakresie należy sięgnąć do słownikowego znaczenia tego pojęcia ( tak jak uczynił to organ w zaskarżonej interpretacji). "Modernizacja" oznacza unowocześnienie, usprawnianie czegoś ( Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, dostępny w internecie).

Na podstawie § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011 stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT obniżono do wysokości 8% również w odniesieniu do:

1) towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

2) robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

3) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Przepis § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia zwiera definicję robót konserwacyjnych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, przez które rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont.

Przepisy regulujące zasady opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług jak też ustawa Prawo budowlane nie definiują pojęcia "montaż", a właśnie usługa montażu jest przedmiotem wniosku skarżącej. Zgodnie z definicją zawartą w ww Słowniku języka polskiego "montaż" to składanie maszyn, aparatów, urządzeń z gotowych części; zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych, łączenie oddzielnych części w całość. Z powyższego należy wysnuć wniosek, że pojęcie "montaż" odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje wytwór będący zupełnie nową całością.

Mając na uwadze powyższe definicje stwierdzić należy, że montaż trwałej zabudowy wnękowej i kuchennej nie stanowi usługi budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy, nie stanowi też robót konserwacyjnych, a więc nie mieści się w żadnej kategorii czynności wymienionej w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT ani w § 7 ust. 1 ww rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. W konsekwencji usług będących przedmiotem wniosku skarżącej nie można opodatkować obniżoną, 8% stawką VAT.

Zasadnie wskazał organ w zaskarżonej interpretacji, że stosowanie obniżonej stawki dla montażu trwałych zabudów było możliwe do dnia 31 grudnia 2010 r. na podstawie § 37 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. To właśnie utrata mocy przepisu § 37 pkt 1 ww. rozporządzenia uniemożliwia, począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r., zastosowanie stawki obniżonej na czynności które ma zamiar wykonywać skarżąca. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 lipca 2010 r., sygn. I FSK 1218/09. NSA zwrócił uwagę, że czynności montażu trwałej zabudowy należy zaliczyć do robót budowlano-montażowych, wobec których zastosowanie ma obniżona stawka podatku w wysokości 7% VAT na podstawie § 37 ww. rozporządzenia Ministra Finansów. Podobne stanowisko przyjął WSA w Gdańsku w wyroku z 29 września 2010 r., sygn. I SA/Gd 559/10, który wskazał, że do czynności polegających na montażu w lokalach trwałej zabudowy przestrzennej, zastosowanie ma obniżona stawka podatku w wysokości 7% VAT, jednakże nie na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, lecz na podstawie § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Dlatego też, z powodu utraty mocy § 37 pkt 1 ww rozporządzenia Ministra Finansów, do wykonywanych przez skarżącą czynności montażu trwałej zabudowy; wnękowej i kuchennej, począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. zastosowanie ma stawka 23% podatku VAT. Takie stanowisko zostało zaprezentowane w wyrokach: z dnia z 29 września 2011 r., sygn. akt ISA/Wr 1305/11, z dnia 31 października 2011 r., sygn. ISA/Rz 672/11, z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. I SA/Ol 1674/11, z dnia 14 lutego 2012r. , sygn. akt I SA/Gd 1289/11.

W tych okolicznościach należy stwierdzić, że zarzuty naruszenia art. 41ust. 12-12c oraz 41 ust. 1 w zw. z art. 146a ust. 1 ustawy o VAT są chybione.

W ocenie Sądu także pozostałe zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Odnosząc się do powołanych w skardze interpretacji indywidualnych wydanych przez inne organy podkreślić należy, że nie stanowią one źródeł prawa powszechnie obowiązującego (zamknięty katalog źródeł prawa określony został w rozdziale III Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Odnosząc się do wskazanych w skardze interpretacji należy zauważyć, że interpretacja z dnia 22 kwietnia 2012 r. [...] została zmieniona przez Ministra Finansów, w trybie przewidzianym w 14e § 1 Ordynacji podatkowej. Z kolei interpretacja z dnia 22 kwietnia 2012 r. nr [...] nie obejmuje swoim zakresem stanu faktycznego dotyczącego produkcji i montażu mebli kuchennych oraz zabudowy wnękowej. Natomiast interpretacje z dnia 15 maja 2008 r. Nr [...], oraz z dnia 5 maja 2010 r. Nr [...], zostały wydane w innym stanie prawnym.

W tych okolicznościach nie można podzielić zarzutów skargi naruszenia art. 7 oraz art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także art. 14b § 6, art. 14h, art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej.

Bezzasadny jest również zarzut naruszenia przepisu art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej poprzez nie ustosunkowanie się przez organ do argumentów przedstawionych przez spółkę we wniosku o interpretację oraz wyjaśnienia, z jakich powodów jej argumentacja jest niezasadna, a także poprzez brak rzetelnej informacji o sposobie, w jaki organ podatkowy interpretuje przepisy stanowiące podstawę jego stanowiska,

W ocenie Sądu, uzasadnienie prawne w zaskarżonej interpretacji dokonane zostało w sposób prawidłowy. Zawiera bowiem przytoczenie przepisów prawa, na których organ oparł swoje stanowisko wraz z podaniem ich treści oraz wyjaśnienia znaczenia tych przepisów, w kontekście podanego przez skarżącą stanu faktycznego. Ważne jest również to, że organ dokonał prawidłowej ich interpretacji i zasadnie uznał, że w odniesieniu do świadczonych usług, skarżącej nie przysługuje preferencyjna stawka podatku VAT. Argumentował to tym, że nie spełniają one przesłanek określonych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Organ przywołując treść § 37 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wskazał w interpretacji, że to właśnie na mocy tego przepisu możliwe było stosowanie do dnia 31 grudnia 2010 r. obniżonej stawki podatku dla robót budowlano-montażowych, w tym także dla usług montażu trwałych zabudów dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, a brak przepisu uniemożliwia zastosowanie stawki obniżonej począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r.

Zasadnie twierdzi organ w odpowiedzi na skargę, że brak szerszego odniesienia się w uzasadnieniu interpretacji indywidualnej do pojęcia "modernizacja" nie może stanowić przesłanki do uchylenia zaskarżonego aktu. Wbrew bowiem temu co twierdzi skarżąca, przedmiotowe czynności nie mieszczą się w pojęciu "modernizacja" wymienionym w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług. A zatem brak analizy ww. pojęcia w stopniu oczekiwanym przez spółkę pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Należy bowiem wyjaśnić, że trwała zabudowa kuchenna oraz wnękowa nie dotyczy substancji samego budynku. Jest tylko wyposażeniem budynku (lokalu). Czynności zatem, w ramach których następuje montaż trwałej zabudowy kuchennej oraz wnękowej nie spowodują zmiany parametrów użytkowych czy technicznych istniejącego budynku czy lokalu mieszkalnego. Są to jedynie czynności zaopatrywania danego budynku (lokalu) w elementy wyposażenia, niestanowiące ich elementów konstrukcyjnych.

Bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje okoliczność, że w świetle Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 grudnia 1996 r. w sprawie określenia wydatków na remont i modernizację budynku lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy oraz ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotowe czynności mają charakter modernizacyjny. Jakkolwiek przepisy regulujące zasady opodatkowania podatkami dochodowymi oraz wypracowana na ich tle przez sądy administracyjne definicja słowa "modernizacja", mogą być pomocne przy analizie definicji tego pojęcia, jednak nie powinny przesądzać o zakresie praw i obowiązków dotyczących podatku VAT. Z kolei nieuzasadnionym jest powoływanie się w tym celu na akty prawne obecnie już nieobowiązujące, jak ww. rozporządzenie w sprawie określenia wydatków na remont i modernizację budynku lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy.

Zatem ten zarzut należy uznać za chybiony.

Odnosząc się do zarzutu nieuprawnionego dopowiadania przez organ stanu faktycznego na niekorzyść spółki, zamiast wezwania do uzupełniania złożonego wniosku stwierdzić należy, że złożony wniosek zawierał wszystkie niezbędne informacje do określenia wysokości stawki podatku dla wykonywanych przez spółkę usług. Brak zatem było podstaw do żądania uzupełnienia wniosku.

Nie znajdując podstaw, które uzasadniałyby ocenę o niezgodności z prawem zaskarżonej interpretacji, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. z 2012 r. poz. 270) orzekł, jak na wstępie.