Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 968/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-12-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za m-ce: styczeń, luty, marzec, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, listopad i grudzień 2013 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za październik 2013 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2018 r. J. S., reprezentowany przez doradcę podatkowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Jednocześnie w skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uzasadniając wniosek strona wskazała, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia pozycja finansowa skarżącego prowadzącego działalność gospodarczą, która jest jedynym źródłem dochodu jego czteroosobowej rodziny, tj. żony i dwójki dzieci w wieku 17 i 11 lat. Działalność ta wymaga ponoszenia comiesięcznych stałych kosztów związanych przede wszystkim z zatrudnieniem dwóch pracowników i wypłatą wynagrodzeń a także z koniecznością zakupów materiałów eksploatacyjnych dla użytkowanych pojazdów (paliwo, części). Średniomiesięczny koszt ponoszonych wydatków to kwota około [...] zł. Natomiast kwota zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług z tytułu zaskarżonej decyzji na dzień [...] listopada 2018 r. to wartość [...] zł. W ocenie strony wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby do sytuacji, w której skarżący nie miałby środków pieniężnych niezbędnych do sfinansowania wyżej opisanych kosztów. To z kolei prowadziłoby do konieczności likwidacji działalności gospodarczej ewentualnie do jej znacznego ograniczenia np. poprzez zwolnienie pracowników. Ponadto biorąc pod uwagę dużą konkurencję na rynku pracowników w zawodzie kierowcy, zwolnienie pracowników w chwili obecnej spowodowałoby brak możliwości ponownego ich zatrudnienia w późniejszym terminie, gdyż na pewno znaleźliby pracę w innych firmach transportowych. W konsekwencji zmniejszenie rozmiaru prowadzonej działalności doprowadzi do zerwania współpracy z wieloma kontrahentami, których zlecenia stanowią źródło zarobkowania firmy.

Na potwierdzenie wskazanych wyżej okoliczności, w załączeniu strona przedłożyła: kopię zeznania podatkowego za 2017 r. potwierdzającego rozliczenie skarżącego wspólnie z żoną i dwójką dzieci, miesięczne zestawienie z podatkowej księgi przychodów i rozchodów za 2018 r., potwierdzające wysokość ponoszonych wydatków w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, szczegółowe zapisy z podatkowej księgi przychodów i rozchodów za wrzesień 2018 r. potwierdzające świadczenie usług na rzecz poszczególnych kontrahentów, w tym na rzecz głównego odbiorcy usług: [...], wyliczenie odsetek od zaległości podatkowej na dzień [...].11.2018 r. potwierdzające wielkość zadłużenia z tytułu wydanej decyzji, wydruk ze strony internetowej prod.ceidg.gov.pl/ceidg potwierdzający liczbę firm konkurencyjnych funkcjonujących na rynku usług transportowych w gminie [...], wydruk ze strony internetowej oferty.praca.gov.pl potwierdzający aktualne zapotrzebowanie na pracę kierowców, wydruk ze strony internetowej [...].pl potwierdzający aktualne zapotrzebowanie na pracę kierowców, wyciąg z publikacji Powiatowego Urzędu Pracy w T. potwierdzający podaż i popyt w zakresie pracy kierowców.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r. odmówił stronie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Instytucja wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje opisane przez nią skutki, a mianowicie brak środków pieniężnych niezbędnych do sfinansowania kosztów funkcjonowania przedsiębiorstwa, likwidację działalności gospodarczej ewentualnie znaczne ograniczenie np. poprzez zwolnienie pracowników i utratę kontrahentów.

Prognozy, które strona skarżąca przedstawiła są hipotetyczne, a przytoczone przez nią dane nie wskazują, aby wykonanie decyzji mogło wywołać prognozowane skutki. Innymi słowy, skarżący nie wykazał realnego zagrożenia, jakie pociągnęłoby za sobą wykonanie zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Sądu, przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie mogą być uzasadniane obawą wystąpienia hipotetycznych ciągów zdarzeń, których jedynego źródła strona skarżąca upatruje w konieczności uiszczenia zaległego zobowiązania podatkowego. Wskazać przy tym należy z przedłożonych dokumentów wynika, że skarżący w 2017 r. uzyskał dochód z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w kwocie [...]zł. Natomiast osiągnięty przychód rzędu [...] zł świadczy o tym, że obroty skarżącego przy kwocie zobowiązania podatkowego określonego zaskarżoną decyzją są wysokie zaś prowadzona przez niego działalność gospodarcza funkcjonuje na rynku w sposób aktywny. Ponadto z podsumowania księgi przychodów i rozchodów od stycznia do grudnia 2018 r. wynika, że wartość sprzedanych towarów i usług wyniosła [...] zł, natomiast wydatki to kwota [...]zł. Tym samym dokonując zestawienia wartości sprzedanych towarów i usług oraz wydatków, w porównaniu do kwoty zobowiązania podatkowego określonego zaskarżoną decyzją, w ocenie Sądu nie sposób przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje możliwość wystąpienia przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a

Podkreślić przy tym należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania zaskarżonej decyzji nie może stanowić podstawy do uwzględnienia złożonego wniosku. Konieczność zapłaty egzekwowanego świadczenia i związane z tym uszczuplenie majątku stanowi zwykłe następstwo takiej decyzji. Egzekwowane roszczenie ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego są odwracalne, albowiem w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi nadpłacone kwoty podlegać będą zwrotowi tym bardziej, że każde egzekwowanie należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.