Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1245/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-03-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 24 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA: Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku C. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 rok postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał C. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 rok, jako złożoną z uchybieniem ustawowego terminu.

Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego otrzymał w dniu 17 lutego 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – k. 41 akt sprawy.

W dniu 5 marca 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego złożył do sądu, za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek ten został przekazany sądowi przez organ w dniu 12 marca 2015 r.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący wprawdzie wniósł skargę na decyzję organu z dnia [...] r. z zachowaniem 30-dniowego terminu lecz skierował ją bezpośrednio do Sądu mimo, iż został pouczony o konieczności kierowania skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu. Pełnomocnik stwierdził, że ze względu na wiek i brak wykształcenia zrozumienie przez stronę pisemnych pouczeń napotyka na trudności, a dodatkowo wskazał, że skarżący nie został pouczony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. O możliwości tej dowiedział się dopiero po zapoznaniu się z postanowieniem WSA w Łodzi odrzucającym skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.), czynność procesowa dokonana po terminie jest bezskuteczna.

Strona, która nie dochowała terminu, jest uprawniona do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Warunkiem pozytywnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tegoż wniosku jest spełnienie łącznie zarówno przesłanek formalnych, jakimi są: skierowanie wniosku do sądu, w którym czynność miała być dokonana, zachowanie siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia, wskazanie okoliczności, które uprawdopodobniają brak winy oraz jednoczesne dokonanie czynności, której termin upłynął, jak i przesłanki materialnej - polegającej na uprawdopodobnieniu braku winy w niedochowaniu terminu (art. 87 § 1, 2 i 3 p.p.s.a.).

Dokonując wstępnej oceny wniosku, w aspekcie rygorów formalnych, stwierdzić należy, iż wniosek strony skarżącej uchybia jednemu ze wskazanych wyżej warunków, a mianowicie został on złożony po upływie 7 dni od ustania przyczyny przekroczenia terminu do wniesienia skargi. Niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 1/05, niepubl.).

Z treści złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, iż pełnomocnik skarżącego jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. wskazał podeszły wiek strony i brak wykształcenia oraz wynikającą z tego faktu nieporadność życiową. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należało, iż przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi ustała w przedmiotowej sprawie najpóźniej w dniu 17 lutego 2015 r. tj. w dacie, w której doręczono pełnomocnikowi skarżącego odpis postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi wraz z uzasadnieniem. Przyjmując najkorzystniej dla strony skarżącej należy wskazać, że z treści tego orzeczenia pełnomocnik skarżącego powziął wiadomość o złożeniu skargi z uchybieniem ustawowego terminu. Skoro zatem przyczyna uchybienia ustała w dniu 17 lutego 2015 r., należy wskazać, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął z dniem 24 lutego 2015 r. Jednakże pełnomocnik z wnioskiem takim wystąpił dopiero w dniu 5 marca 2015 r., tym samym uchybiając ustawowemu terminowi wynikającemu z art. 87 § 1 p.p.s.a.

Należy podkreślić również, że w sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, kryterium braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowych przez tego pełnomocnika (por. B. Dauter, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka -Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 258). Jeżeli zatem strona reprezentowana jest przez adwokata dla oceny, czy przekroczenie terminu nastąpiło bez jej winy, należy uwzględniać także wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez pełnomocnika. W kontekście powyższych rozważań za nieuprawnione należy uznać także uwagi pełnomocnika dotyczące nie pouczenia skarżącego o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Ake.