Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1275/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 36 a ust 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: par 28 , par 29
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: art 7 , art 77 , art 78 , art 80 , art 84 , art 107 par 3
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie : WSA Magda Froncisz (spr.) WSA Małgorzata Łoboz Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi K. F. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją nr [...] z 6 lutego 2019 r., po rozpatrzeniu wniosku inwestora – Firma A w K. z 12 grudnia 2018 r., zmienił decyzję własną nr [...] z 17 września 2018 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi pozwolenia na budowę, w zakresie zatwierdzonego projektu budowlanego w części dotyczącej zmiany zagospodarowania terenu obejmującej budowę studni chłonnych i rezygnację z budowy zbiornika na wody opadowe. Parametry techniczne urządzeń zgodne z zatwierdzonym projektem budowlanym.

Jako podstawę prawną decyzji organ I instancji wskazał art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.; obecnie Dz.U. z 2019 r., poz. 1186), dalej "P.b.", oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej "K.p.a.".

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że inwestor wystąpił o zmianę sposobu odprowadzenia wód opadowych. Organ stwierdził, że na dzień orzekania na terenie objętym zmianą pozwolenia na budowę obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru obejmującego część C., część W., część G. D. oraz część J. zatwierdzony uchwałą nr XV/125/2008 Rady Miejskiej w W. z dnia 14 marca 2008 r. (Dz.Urz.Woj.Mał. z 2008 r., nr 269, poz. 1680, zmieniony uchwałą nr XVIII/166/2012 Rady Miejskiej w W. z dnia 12 grudnia 2012 r. Dz.Urz.Woj.Mał. z 2013 r., poz. 389), dalej "m.p.z.p.".

Organ wskazał, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest, zgodnie z częścią graficzną, w terenach oznaczonych symbolem identyfikacyjnym: "3/P4 - tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów". Inwestycja objęta niniejszą decyzją nie narusza ustaleń m.p.z.p. Inwestor przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Organ przywołał i wyjaśnił treść art. 28 ust. 2 oraz art. 3 pkt 20 P.b. wskazując, że stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Rozpatrując wniosek o zmianę pozwolenia na budowę ustalono obszar oddziaływania obiektu, tj. teren w otoczeniu projektowanej inwestycji uwzględniając przepisy odrębne wprowadzające związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu.

W wyniku powyższego ustalono, iż obszar odziaływania obiektu obejmuje nieruchomości nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...] położone w miejscowości J..

Organ stwierdził, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany wykonany i sprawdzony został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane oraz legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 1 P.b. Projekt posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz, zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 5 P.b., informację o obszarze oddziaływania obiektu, obejmującą ww. nieruchomości. Projektant i sprawdzający dołączył do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Inwestor przedłożył też decyzję Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie znak: [...] z 24 września 2018 r. udzielającą pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzenie wód opadowych i roztopowych z powierzchni dachów projektowanego budynku wraz z terenami utwardzonymi oraz na wykonanie urządzeń wodnych tj. studni chłonnych.

Zdaniem organu przedmiotowa inwestycja, w myśl obowiązujących przepisów, nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz na obszar Natura 2000, ponieważ nie jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko i znajduje się poza wyznaczonymi obszarami Natura 2000.

Organ wskazał również, że w toku postępowania zapewnił stronom możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym oraz z dokumentacją przedłożoną przez inwestora. Stwierdził, że 8 stycznia 2019 r. oraz 29 stycznia 2019 r. do organu wpłynęły pisma strony - T. C. - z zastrzeżeniami odnośnie przyjętych rozwiązań projektowych. W związku z powyższym organ, działając na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 3 P.b., dwukrotnie wystąpił do projektanta z prośbą o zajęcie stanowiska w zakresie uwag zawartych w ww. pismach. W dniu 15 stycznia 2019 r. oraz 4 lutego 2019 r. projektant udzielił odpowiedzi na zastrzeżenia, o czym poinformowano stronę pismami z 16 stycznia 2019 r. oraz 5 lutego 2019 r.

K. F. (właścicielka działki nr [...] sąsiadującej z terenem inwestycji) wniosła od powyższej decyzji odwołanie zarzucając naruszenie przepisów:

1. postępowania:

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie czy i jakie negatywne skutki i oddziaływania będzie miała inwestycja na powierzchnię ziemi, w tym glebę, wody powierzchniowe i podziemne sąsiednich nieruchomości,

- art. 8 i art. 107 § 3 K.p.a. przez nienależyte, zbyt ogólne uzasadnienie decyzji;

2. prawa materialnego:

- § 28 ust. 2 i § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz. 1065), dalej "rozporządzenie", poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że możliwe jest zastosowanie tego przepisu do przedmiotowego pozwolenia na budowę mimo, że przedmiotowy budynek nie jest budynkiem niskim.

Zdaniem odwołującej duża ilość studni chłonnych oraz ich parametry techniczne będą powodować spływanie wód opadowych na sąsiednie nieruchomości, a także spowodują inne oddziaływanie np. obniżenie wód gruntowych oraz zbieranie się wody na sąsiednich nieruchomościach. Żądając uchylenia zaskarżonej decyzji odwołująca wniosła o powołanie biegłego z zakresu budownictwa i ochrony środowiska w celu wydania opinii, czy i jakie negatywne skutki i oddziaływania będzie miała inwestycja na powierzchnię ziemi, w tym glebę, wody powierzchniowe i podziemne sąsiednich nieruchomości.

W uzasadnieniu zarzutów odwołujące podniosła m.in., że organ nie zbadał kwestii obniżenia poziomu wód gruntowych po wybudowaniu planowanej przez inwestora dużej ilości studni chłonnych. Zdaniem odwołującej ww. studnie chłonne spowodują spływanie i zbieranie się wód opadowych na sąsiednich nieruchomościach.

Wojewoda decyzją z 29 sierpnia 2019 r. znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. i art. 82 ust. 3 P.b., utrzymał decyzję I instancji w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że zakres przedmiotowej zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę dotyczy przede wszystkim zmiany sposobu odprowadzania wód opadowych z dachu budynku magazynowego i terenów utwardzonych kostką brukową. Zgodnie z pierwotnym projektem budowlanym, wody opadowe miały być odprowadzane do zbiornika o pojemności 156,30 m3. Nadmiar wody ze zbiornika miał być następnie wywożony przez firmę utylizacyjną. Obecnie inwestor wniósł o zmianę, która skutkować będzie retencjonowaniem tych wód opadowych na terenie inwestycji.

Organ podkreślił, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant oraz sprawdzający. Odpowiedzialność projektanta stanowi gwarancję, że projekt jest opracowany zgodnie z przepisami.

Odnosząc się do podniesionej w odwołaniu kwestii wysokości budynku w kontekście wykładni § 28 ust. 2 rozporządzenia, organ odwoławczy podkreślił, że przepis ten dopuszcza odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych nie tylko dla budynków niskich - w myśl § 8 ust. 1 rozporządzenia, tj. w przypadku innym niż mieszkalny o wysokości nieprzekraczającej 12 m, ale również gdy budynek nie posiada dostępu do kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej.

Przywołując § 29 rozporządzenia organ wskazał, że z projektu budowlanego oraz z akt sprawy nie wynika, by odprowadzanie wód opadowych do studni chłonnych mogło skutkować zmianą naturalnego spływu wód opadowych i kierowaniem ich na nieruchomość skarżącej. W projekcie budowlanym zawarto rozległą analizę dotyczącą odprowadzania wód opadowych, z której wynika, że:

- zaprojektowano 12 studni chłonnych, na realizacje których inwestor uzyskał pozwolenie wodnoprawne tj. decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Ż., Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 24 września 2018 r., znak: [...], ostatecznej od 24 października 2018 r.;

- działka inwestycyjna oraz nieruchomości sąsiednie zlokalizowane są w stosunkowo płaskim terenie;

- studnie zlokalizowane zostaną w odległości:

- 7,5 m od południowej granicy działki nr [...] oraz 13,5 m od granicy działki [...] należącej do skarżącej (Sch 1, Sch 2);

- 8 m od południowej granicy działki nr [...] (Sch3, Sch 4, Sch 5, Sch 6);

- 7,5 m od północnej granicy działki nr [...] (Sch 9, Sch 10, Sch 11, Sch 12);

- 14,5 m od północnej granicy działki nr [...] (Sch 7, Sch 8);

- studnie chłonne wykonane będą z kręgów żelbetowych, które zostaną zagłębione w gruncie poprzez wykonanie wykopu, opuszczenie do niego kręgów i obsypanie z zagęszczeniem gruntem rodzimym. Następnie zostanie wykonany odwrotny filtr z kamienia łamanego, żwiru oraz grubego piasku;

- system odprowadzania wód opadowych w swojej budowie nie zawiera żadnych urządzeń mechanicznych oraz elektrycznych, których eksploatacja wymagałaby specjalistycznego nadzoru;

- odprowadzenie ścieków wód opadowych nie będzie miało istotnego wpływu na wody powierzchniowe oraz podziemne z uwzględnianiem stanu tych wód i realizacją celów środowiskowych dla nich określonych w związku z tym że sposób zagospodarowania zlewni wód opadowych nie ulegnie zmianie w stosunku do stanu istniejącego, a także nie ulegnie zmianie kierunek spływu wód;

- wody opadowe odprowadzane do studni chłonnych będą pochodziły jedynie z dachu budynku o powierzchni 4778 m2 oraz z terenów utwardzonych o powierzchni 3003 m2;

- w celu określenia wpływu zrzutu ścieków wód opadowych z terenu inwestycji, określono natężenie spływu wód opadowych. Jako miarodajny opad przyjęto opad o natężeniu 101 dm3/(s*ha), trwający 10 min. Prawdopodobieństwo wystąpienia takiego zjawiska zostało określono jako raz na rok;

- zdolność studni chłonnych wynosi odpowiednio: 2*17,34 dm3/s + 4*27,90 dm3/s + 2*17,34 dm3/s + 4*21,87 dm3/s = 268,44 dm3/s;

- ilość ścieków opadowych odprowadzanych do poszczególnych systemów studni chłonnych wynosi odpowiednio: 10,33 dm3/s + 20,23 dm3/s + 10,31 dm3/s + 17,68 dm3/s = 58,55 dm3/s.

Ponadto organ odwoławczy wskazał, że w decyzji orzekającej o pozwoleniu wodnoprawnym stwierdzono, że parametry urządzeń wodnych zapewnią bezkolizyjne odprowadzenie wód opadowych i roztopowych w czasie trwania deszczu miarodajnego, a wody opadowe z dachu budynku i z powierzchni utwardzonych, o wskazanych maksymalnych dopuszczalnych wskaźnikach zanieczyszczeń, podlegają obowiązkowi oczyszczenia - w tym celu zaprojektowano dwa separatory ropopochodne z osadnikami z zawiesin. Powyższe rozwiązanie jest zgodne z § 8 ust. 1 pkt 6 m.p.z.p., który nakazuje podczyszczanie przed odprowadzeniem do kanalizacji opadowej lub odbiornika - wód opadowych i roztopowych z parkingów i powierzchni szczelnych w obrębie terenów produkcyjnych i usługowych oraz działek obiektów produkcyjno-usługowych na innych terenach.

Dodatkowo organ wskazał, że w projekcie określona została druga kategoria geotechniczna dla prostych warunków gruntowych.

K. F. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżąca zarzuciła kwestionowanej decyzji naruszenie przepisów:

1. postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy:

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. z uzasadnieniem jak w odwołaniu,

- art. 77 § 1, 78 § 1, art. 80 w zw. z art. 84 §1 K.p.a., przez brak powołania biegłego, o którego powołanie skarżąca wnosiła,

- art. 8 i art. 107 § 3 K.p.a. przez nienależyte uzasadnienie decyzji obu instancji, co uniemożliwia realizację zasady pogłębionego zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności poprzez niewyjaśnienie tego, czy i jakie negatywne skutki i oddziaływania będzie miała inwestycja na powierzchnię ziemi, w tym glebę, wody powierzchniowe i podziemne sąsiednich nieruchomości, w tym w szczególności nieruchomości, która należy do skarżącej;

- art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., które polega na bezzasadnym utrzymaniu w mocy decyzji I instancji w sytuacji, gdy prawidłowe było uchylenie przedmiotowej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, ponieważ decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie;

2. prawa materialnego, tj. § 28 ust. 2 i § 29 rozporządzenia, poprzez jego błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że możliwe jest odniesienie dyspozycji tego przepisu do inwestycji, co skutkowało niewłaściwym zastosowaniem tego przepisu i wydaniem przedmiotowego pozwolenia na budowę w odniesieniu do studni chłonnych.

Zdaniem skarżącej organy poprzestały jedynie na ogólnikowych stwierdzeniach, które zostały zaczerpnięte z projektu przedstawionego przez inwestora. Skarżąca podniosła również, że organy winne były powołać biegłego celem wyjaśnienia okoliczności sprawy, które wymagają wiadomości i wiedzy specjalnej, a które mają także znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zdaniem skarżącej wybudowanie dużej ilości studni chłonnych może w znacznym stopniu oddziaływać na środowisko, np. poprzez obniżenie poziomu wód gruntowych, a także poprzez zbytnie nawodnienie sąsiednich nieruchomości. Zarzuciła, że organy w żadnym miejscu nie odniosły się do oddziaływania przedmiotowych studni chłonnych na sąsiednie nieruchomości. Ponadto skarżąca powtórzyła argumentację przedstawioną w uzasadnieniu odwołania.

Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że art. 36a ust. 3 P.b. nakazuje w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę stosować przepisy art. 32-35 jedynie odpowiednio do zakresu zmiany, nie było zatem podstaw, by organy architektoniczno-budowlane, po złożeniu przez inwestora wniosku o zmianę pozwolenia na budowę, dokonywały ponownego przeprowadzenia oceny całości zamierzenia inwestycyjnego. Organy w niniejszej sprawie związane były wcześniejszą decyzją Starosty [...] z 17 września 2018 r., nr [...], która jest decyzją ostateczną, a nowe postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu zamiennego dotyczyć mogło jedynie zmian wprowadzonych do tego projektu. Tylko w tym zakresie organy mogły kontrolować postępowanie zmierzające do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu zamiennego, poprzez badanie czy zostały spełnione wszystkie wymagane do zmiany pozwolenia na budowę warunki określone przepisami wyłącznie w zakresie samych zmian.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej "P.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Regułą jest, że w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. sąd jest uprawniony do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 P.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Stosownie natomiast do treści art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Z istoty kontroli wynika, że legalność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności Sąd - w wyniku kontroli zaskarżonej decyzji - stwierdził, że jest ona zgodna z prawem, a zarzuty skargi nie mogły przynieść zamierzonego skutku. Sąd stwierdził również, że mające istotny wpływ na wynik sprawy ustalenia faktyczne poczynione przez organy są prawidłowe i Sąd przyjmuje je za własne.

Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym jest decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] zmieniającą ostateczną decyzję tego organu zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi pozwolenia na budowę, w części dotyczącej zmiany sposobu odprowadzenia wód opadowych przez budowę studni chłonnych zamiast zbiornika na wody opadowe.

Na wstępie należy wyjaśnić, jak słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę, że skoro wniosek inwestora dotyczył jedynie zmiany pozwolenia we wskazanym we wniosku zakresie, niewłaściwe byłoby wymaganie spełnienia przez organy administracji architektoniczno-budowlanej i inwestora takich samych wymagań, jak w pierwotnej procedurze o wydanie pozwolenia na budowę. W art. 36a ust. 3 P.b. ustawodawca wyraźnie wskazał, że art. 32-35 P.b. stosuje się odpowiednio jedynie do zakresu zmian. Nie jest zatem wymagane ponowne badanie kwestii całości inwestycji, a zasadne jest ograniczenie się do zakresu wyznaczonego przez zmianę. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że organy obu instancji dokonały słusznej wykładni przepisów P.b. w tym zakresie.

Organy, dokonując oceny proponowanej przez inwestora zmiany pozwolenia na budowę, słusznie i prawidłowo sprawdziły zgodność zastosowania studni chłonnych z ustaleniami obowiązującego m.p.z.p.

Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji dokonał także prawidłowego ustalenia co do zgodności decyzji I instancji z przepisami rozporządzenia, w tym w szczególności z § 28 i § 29. Sąd podziela przedstawione w zaskarżonej decyzji rozważania w tym zakresie i nie dostrzegł w działaniu organu naruszenia prawa. W szczególności trafnie organ odwoławczy wskazał, że z materiału dowodowego (pismo inwestora z 15 stycznia 2019 r., karta 120 - projekt zagospodarowania terenu) wynika brak możliwości podłączenia projektowanego budynku do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, co jest równoznaczne ze spełnieniem jednej z przesłanek określonych w § 28 ust. 2 rozporządzenia i oznacza, że inwestor jest uprawniony do odprowadzania wody opadowej do studni chłonnych. Wobec powyższego kwestia wysokości budynku nie ma żadnego wpływu na wynik niniejszego postępowania. Organ odwoławczy przedstawił również przytoczone w pierwszej części uzasadnienia szczegółowe zestawienie dokumentów oraz warunków i parametrów technicznych dotyczących działania studni chłonnych i skutków planowanego odprowadzanie do nich wód opadowych w kontekście sugerowanej przez skarżącą ewentualnej zmiany naturalnego spływu wód opadowych i kierowaniem ich na jej nieruchomość.

Jak słusznie wskazał organ II instancji, w projekcie budowlanym zawarto rozległą analizę dotyczącą ww. odprowadzania wód opadowych, z której jednoznacznie wynika, że odprowadzenie ścieków wód opadowych nie będzie miało istotnego wpływu na wody powierzchniowe oraz podziemne z uwzględnianiem stanu tych wód i realizacją celów środowiskowych dla nich określonych w związku z tym, że sposób zagospodarowania zlewni wód opadowych nie ulegnie zmianie w stosunku do stanu istniejącego, a także nie ulegnie zmianie kierunek spływu wód (operat wodnoprawny, str. 25). Zatem prawidłowo organ odwoławczy stwierdził zgodność proponowanej zmiany z przepisami rozporządzenia, w tym z § 29. Powyższą konstatację potwierdza również treść decyzji z 24 września 2018 r. o pozwoleniu wodnoprawnym na wprowadzenie wód opadowych i roztopowych z powierzchni dachów projektowanego budynku wraz z terenami utwardzonymi oraz budowę 12 studni chłonnych.

Dlatego też zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania nie mogły przynieść zamierzonego skutku.

Organ odwoławczy zebrał i rozpatrzył wyczerpujący materiał dowodowy i podjął wszelkie potrzebne kroki niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym wyjaśnił, że inwestycja nie będzie miała negatywnych skutków i oddziaływań na powierzchnię ziemi, w tym glebę, wody powierzchniowe i podziemne sąsiednich nieruchomości.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej należy wskazać, że organ odwoławczy po pierwsze nie poprzestał jedynie na stwierdzeniach, które zostały zaczerpnięte z projektu przedstawionego przez inwestora, bowiem w swojej analizie uwzględnił również ukształtowanie terenu, warunki geotechniczne i gruntowe oraz okoliczności wynikające z operatu wodnoprawnego i decyzji wodnoprawnej. Po drugie, przedstawienie technicznych parametrów, usytuowania itp. planowanych studni w oparciu o projekt budowlany i zawartą w nim dokumentację nie tylko nie jest naganne, a w oczywisty sposób prawidłowe.

Z kolei stanowisko skarżącej jawi się jako gołosłowne i nie jest poparte żadnymi przekonującymi argumentami ani dowodami. Opinia skarżącej, jakoby wybudowanie dużej ilości studni chłonnych mogło w znacznym stopniu oddziaływać na środowisko, sformułowana jest w oderwaniu od prawnego znaczenia pojęcia "znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko", które stosuje się w celu zweryfikowania potrzeby dokonania oceny oddziaływania na środowisko zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2018r., poz. 2081). Pojęcie znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ma definicję legalną skonstruowaną poprzez szczegółowe wyliczenie przedsięwzięć w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839), poprzednio w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016 r., poz. 71). Nie budzi wątpliwości Sądu, że organy poprawnie w tym kontekście stwierdziły, że niniejsze przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny środowiskowej, bowiem nie należy do przedsięwzięć wymienionych w ww. rozporządzeniach.

Na marginesie warto wskazać, że trafnie zarzuciła skarżąca, iż uzasadnienie decyzji organu I instancji jest ogólnikowe i lakoniczne, w sposób naruszający art. 107 § 3, a także art. 8 i art. 11 K.p.a. Jednak, skoro rozstrzygnięcie było prawidłowe, a organ odwoławczy decyzję II instancji wyczerpująco uzasadnił, zgodnie z ww. przepisami, to uchybienie to nie miało żadnego wpływy na wynik sprawy. Drugim naruszeniem przepisów postępowania, które nie miało w okolicznościach niniejszej sprawy wpływu na jej wynik, było nierozpoznanie przez organ II instancji zawartego w odwołaniu wniosku dowodowego o powołanie biegłego. Jednak, jako że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie wymagał uzupełnienia ani dodatkowych wyjaśnień i brak było podstaw do uwzględnienia takiego wniosku, to również i to uchybienie nie mogło przynieść skutku uchylenia zaskarżonej decyzji, która jest prawidłowa. Ocena biegłego z zakresu budownictwa i ochrony środowiska nie była w niniejszym przypadku konieczna. Organ odwoławczy – w zakresie, w jakim powinien to uczynić organ architektoniczno – budowlany, orzekający w przedmiocie pozwolenia na budowę, czy jego zmiany - sam dokonał oceny, że przedmiotowa zmiana inwestycji (zmiana pozwolenia na budowę) nie będzie miała negatywnych skutków i oddziaływań na powierzchnię ziemi, w tym glebę, wody powierzchniowe i podziemne sąsiednich nieruchomości.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a Sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, nie dostrzegł uchybień uzasadniających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Organy prowadzące postępowanie prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawny sprawy oraz dokonały właściwej wykładni przepisów prawa. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub w razie naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę, o czym orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.