Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 535/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6337 Zatrudnianie cudzoziemców
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, WSA Ewa Kwiecińska, Protokolant Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi "S." spółki z o.o. w S. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pracę przez cudzoziemca 1) uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą, 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Ministra Gospodarki i Pracy na rzecz "S." Spółki z o.o. w S. kwotę 550 (pięćset pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.


UZASADNIENIE

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 kpa oraz art. 50 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514), po rozpatrzeniu odwołania adwokata K.M. - pełnomocnika "S." Sp. z o.o. ul. [...],[...] - [...] S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...] odmawiającej udzielenia zezwolenia na wykonywanie pracy na stanowisku prezesa zarządu przez pana V. T., obywatela A. w "S." Sp. z o.o. z siedzibą w S., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swej decyzji Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej wskazał, że zezwolenia na zatrudnienie cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udziela się na podstawie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i wydawanych do niej rozporządzeń wykonawczych oraz, zgodnie z kryteriami udzielania zezwoleń, o których mowa w art. 6c ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zgodnie z § 3 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców (Dz. U. Nr 153, poz. 1766) wojewoda wydaje decyzję o odmowie udzielenia zezwolenia, gdy pracodawca wnioskuje o zezwolenie na pracę dla cudzoziemca, który wcześniej naruszył przepisy obowiązujące w Rzeczypospolitej Polskiej. Z dokumentacji posiadanej przez organ wynika, iż cudzoziemiec pan V.T. posiadając zezwolenie na wykonywanie zatrudnienia na stanowisku prezesa zarządu, wykonywał pracę na stanowisku sprzedawcy.

Fakt ten potwierdził protokół kontroli przeprowadzonej w dniach [...] i [...] Wydziału Polityki Społecznej Urzędu Wojewódzkiego w S.. Potwierdzeniem należytej staranności dokonanej kontroli jest protokół przesłuchania w dniu [...] października 2003 r. świadka Z. B. - kierownika targowiska "T.", który potwierdził, iż pan V. T. prowadzi sprzedaż towarów na stanowisku nr [...]. Organ podniósł również, iż zgodnie z art. 50 ust. 8 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zezwolenia na wykonywanie pracy przez cudzoziemca są wydawane dla określonego cudzoziemca i pracodawcy, na określone stanowisko. Zakres działania członków zarządu określa opracowany przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej Klasyfikator zawodów i specjalności, a także ustawa Kodeks spółek handlowych z dnia 15 września 2000 r. (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.). "S." Sp. z o.o. z siedzibą w S. prowadzi sprzedaż na targowisku "T." w S.przy ul. [...] w dwóch pawilonach zatrudniając jednego sprzedawcę na - etatu.

W kontekście wystąpień strony o zawieszenie postępowania organ wskazał, że pracodawca ubiegając się o zezwolenie na wykonywanie zatrudnienia przez cudzoziemca zwraca się do wojewody z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na wykonywanie pracy przez cudzoziemca. Wojewoda, gdy cudzoziemiec nie posiada odpowiedniej wizy lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, udziela przyrzeczenia. Przyrzeczenie jest podstawą do ubiegania się cudzoziemca o uzyskanie wizy bądź zezwolenia na czasowe zamieszkanie cudzoziemca na terytorium RP.

Gdy cudzoziemiec uzyska jeden z tych dokumentów, to pracodawca otrzymuje od wojewody zezwolenie na wykonywanie zatrudnienia. Przy przedłużaniu zezwolenia na wykonywanie zatrudnienia pracodawca składa do wojewody wniosek o przedłużenie zezwolenia. Wojewoda wydaje przedłużenie zezwolenia na wykonywanie pracy na okres, na jaki wcześniej udzielił przyrzeczenia, ale nie na dłuższy niż okres na jaki cudzoziemiec posiada wizę lub zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony. Gdy cudzoziemiec nie posiada zezwolenia na czasowe zamieszkanie, wojewoda wydaje przedłużenie przyrzeczenia, na podstawie którego cudzoziemiec ubiega się o zezwolenie na czasowe zamieszkanie na terytorium RP. Gdy cudzoziemiec uzyska zezwolenie na czasowe zamieszkanie na terytorium RP, to wojewoda wydaje zezwolenie na wykonywanie zatrudnienia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła "S." Sp. z o.o. w S., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Decyzji zarzucała naruszenie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu poprzez wydanie negatywnej decyzji przy przyjęciu, iż cudzoziemiec pracował niezgodnie z wydanym zezwoleniem. Zdaniem skarżącej ustaleń tych dokonano z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 kpa, bowiem przyjęto jako kluczowy dowód przesłuchanie świadka Z.B., o którego przesłuchaniu strona nie była powiadomiona.

Zdaniem Skarżącej wątpliwości budzi również tryb rozpoznania zażalenia strony na zawieszenie postępowania w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej wnosił o jej oddalenie z uzasadnieniem zbieżnym, jak w sentencji decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy stwierdzić, iż zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

Dokonana przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, iż skarga jest zasadna.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji był przepis art. 50 ust. 1, 2 i 8 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, stosownie do którego cudzoziemiec może wykonywać pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada zezwolenie na pracę wydane przez wojewodę właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy (art. 50 ust. 1).

Warunkiem wydania cudzoziemcowi zezwolenia na pracę jest wcześniejsze uzyskanie przez pracodawcę przyrzeczenia i uzyskanie przez cudzoziemca odpowiedniej wizy lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 50 ust. 2).

Przyrzeczenie wydaje pracodawcy wojewoda, uwzględniając sytuację na lokalnym rynku pracy oraz kryteria, o których mowa w art. 6c ust. 1 pkt 3 (art. 50 ust. 8).

Zgodnie z § 3 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców wojewoda wydaje decyzję o odmowie wydania przyrzeczenia w szczególności, gdy pracodawca wnioskuje o wydanie przyrzeczenia w stosunku do cudzoziemca, który wcześniej naruszył przepisy obowiązujące w Rzeczypospolitej Polskiej, zwłaszcza w zakresie porządku publicznego. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji wynika, że przyczyną odmowy wydania zezwolenia był fakt, iż firma "S." Sp. z o.o. z siedzibą w S., której prezesem zarządu jest V.T., w sposób trwały nie przestrzegała oraz naruszała przepisy wynikające z Kodeksu pracy i ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, powierzając cudzoziemcowi V. T. pracę sprzedawcy, niezgodnie z posiadanym zezwoleniem. Natomiast, zdaniem organu, cudzoziemiec pracując nielegalnie na stanowisku sprzedawcy naruszył przepisy obowiązujące w Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie porządku publicznego.

Rozpatrując skargę "S." Sp. z o.o. z siedzibą w S. Sąd stwierdził, że organy administracji, podejmując decyzję o odmowie wydania zezwolenia na wykonywanie pracy przez cudzoziemca, dopuściły się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w stopniu, w jakim miało to istotny wpływ na wynik sprawy.

Organy administracji, podejmując decyzje administracyjne są związane rygorem procedury administracyjnej. Powinny więc przestrzegać zasad postępowania administracyjnego.

Dotyczy to szczególnie zasady praworządności (art. 6 kpa), zgodnie z którą w toku postępowania mają one przestrzegać przepisów prawa, zasady prawdy materialnej (art. 7 kpa) obligującej organ do podjęcia niezbędnych kroków zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego, zasady prowadzenia postępowania w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa (art. 8 kpa) i zasady informowania stron - nakładającej na organ obowiązek należytego i wyczerpującego informowania strony i innych uczestników w postępowaniu o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Organy muszą także wyczerpująco zebrać, rozpatrzyć i ocenić materiał dowodowy (art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 kpa. Nadto zgodnie z art. 79 § 1 i 2 kpa strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin, przynajmniej na siedem dni przed terminem. Strona ma bowiem prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, może zadawać pytania świadkom, biegłym i stronom oraz składać wyjaśnienia.

W przedmiotowej sprawie organy administracyjne dopuściły się naruszenia wszystkich reguł procesowych w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Bezspornym jest w sprawie, iż w dniu [...] i [...] października 2003 r. inspektorzy Oddziału Kontroli Legalności Zatrudnienia Wydziału Polityki Społecznej Urzędu Wojewódzkiego w S. przeprowadzili kontrolę, w wyniku której ustalili, iż prezes zarządu Spółki V.T. w dniu[...] października 2003 r. pracował na targowisku jako sprzedawca. W dniu kontroli nie posiadał wymaganego zezwolenia na wykonywanie pracy. Z przeprowadzonej kontroli sporządzony został protokół kontroli znajdujący się w aktach sprawy.

Jako załącznik dołączony do protokołu wyszczególniony jest protokół przesłuchania cudzoziemca, którego brak jest w aktach organu. Protokół nie jest również podpisany przez któregokolwiek członka zarządu spółki "S." Sp. z o.o. Organ, prowadząc postępowanie, nie przesłuchał prezesa zarządu Spółki na okoliczności związane ze zdarzeniem z dnia [...] października 2003 r. Natomiast w dniu [...] października 2003 r., a więc bezpośrednio po zakończeniu kontroli przesłuchany został w charakterze świadka kierownik targowiska "T." - Z. B., o którego przesłuchaniu nie został zawiadomiony zarząd spółki "S." Sp. z o.o..

Zdaniem Sądu zaniedbanie organu administracji państwowej polegające na niedopełnieniu obowiązku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, pozwalającego na obiektywną ocenę sprawy, jak również uproszczona ocena zebranego, niepełnego materiału dowodowego jest wadą postępowania uzasadniającą uchylenie decyzji administracyjnej wydanej w wyniku takiego zaniedbania. Nadto organ administracji publicznej nie może pozbawić strony udziału w postępowaniu administracyjnym. Zachowanie wymogów art. 79 kpa, niezależnie od wagi i treści przeprowadzonego dowodu, jest bezwzględnym obowiązkiem organu administracji państwowej. Naruszenie tego obowiązku (do którego doszło w niniejszej sprawie) stanowi naruszenie przepisów prawa o postępowaniu administracyjnym mającym wpływ na wynika sprawy.

Z tych względów Sąd, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.