Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1128/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162 par. 1, par. 2, par. 3
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska(spr.) Sędziowie NSA Stanisław Małek NSA Włodzimierz Zygmont Protokolant sekr. sąd. Magdalena Rossa- Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A. R. w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2005 r. oddala skargę /-/ W.Zygmont /-/ S. Zapalska /-/ S. Małek


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia (...) skierowanym do Prezydenta Miasta A domagała się zwrotu nienależnie zapłaconego podatku od nieruchomości w latach od 2004 r. do 14 września 2006 r. w łącznej kwocie (...) zł. wraz z odsetkami. W uzasadnieniu wniosku powołuje art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej i twierdziła, że podatek nienależnie zapłaciła ponieważ podatek od nieruchomości był liczony od przedmiotu opodatkowania zajętego przez osoby trzecie korzystające ze składników mienia (...) na podstawie umów najmu, dzierżawy albo innych umów. Nie jest istotne na jaki cel najemca czy dzierżawca przeznacza przedmiot najmu, czy też na jaki cel wynajmujący oddał najemcy lub dzierżawcy przedmiot najmu czy dzierżawy. Przeznaczenie przedmiotu najmu, czy dzierżawy na prowadzenie działalności gospodarczej, w żaden sposób nie czyni przychodów (...) z takich najmów, czy dzierżaw przychodów z działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 z późn. zm.) która obowiązywała do 31 sierpnia 2005 r. (...) była zwolniona z podatków, z tym, że od nieruchomości na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Prezydent Miasta po rozpatrzeniu w/w wniosku decyzja z dnia (...). w punkcie 1 stwierdził nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2005 r. za nieruchomości zajęte na pomieszczenia biurowe oraz garaż o łącznej pow. (...) m2 przez Z. D. w kwocie (...) zł. Natomiast w punkcie 2 – odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2005 r. za nieruchomości zajęte na pomieszczenia biurowo-laboratoryjne i magazynowe o pow. (...) m2 przez Przedsiębiorstwo B w kwocie (...) zł.

W uzasadnieniu decyzji podkreśla, ze zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 121 z 2006 r., poz. 844 z późn. zm.) opodatkowaniem podatku od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Natomiast obowiązek podatkowy wynika z art. 3 ust. 1 cyt. ustawy, a zwolnienie (...) od tego podatku w myśl art. 7 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy. Jednak zwolnienie to nie dotyczy podmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarcza. Fakt wykorzystywania pomieszczeń (...) na biuro, laboratorium i magazyn przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą powoduje, że to przedsiębiorca staje się posiadaczem nieruchomości, a tym samym staje się (...) związana z prowadzeniem działalności gospodarczej, co w dalszej kolejności determinuje wygaśnięciem zwolnienia w części zajętej przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Decyzja zawierała pouczenie o prawie i sposobie wniesienia odwołania do II-ej instancji w terminie 14 dni od daty doręczenia.

Od powyższej decyzji A wniosła odwołanie do II-ej instancji Samorządowego kolegium odwoławczego. Z tym, że odwołanie, które nosi datę 8 lutego 2007 r. nadała w Urzędzie Pocztowym w dniu 13 lutego 2007 r. co przyznała w odwołaniu i następnie w skardze do WSA w Poznaniu.

Samorządowe Kolegium odwoławcze postanowieniem z dnia (...) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu decyzji wyraża pogląd, że decyzja organu I instancji została doręczona (...) w dniu 29 stycznia 2007 r. co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru z dnia 29 stycznia 2007 r. Termin 14 dniowy do wniesienia odwołania upłynął w dniu 12 lutego 2007 r., a odwołanie zostało nadane w Urzędzie Pocztowym z uchybieniem terminu o 1 dzień.

W dniu 14 marca 2007 r. A wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Postanowieniem z dnia (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium podkreśla, że podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. A przyznaje, że przesyłka zawierająca odwołanie została nadana na poczcie 13 lutego 2007 r. więc już w tym dniu wiedziała, że uchybiła terminowi z powodu zamknięcia i nieczynnego Urzędu Pocztowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu którą wniosła A, domaga się uchylenia niekorzystnego postanowienia, przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i zasądzenie kosztów zastępstwa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znajduje podstaw do zmiany swego postanowienia i domaga się oddalenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji i postanowień wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami postępowania i nie tylko samej decyzji i postanowienia, ale procedowania organu przed wydaniem decyzji lub postanowienia.

Zgodnie z art. 162 § 1, § 2 i § 3 Ordynacji podatkowej – ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w razie uchybienia terminowi należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego po spełnieniu przez wnioskodawcę trzech warunków:

– uprawdopodobnienia braku winy

– złożenie wniosku w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia

– równoczesne wniesienie odwołania.

W ocenie Sądu nie miały miejsca okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu. A powołuje się na dwie okoliczności: zaniedbanie pracownika kancelarii ogólnej, który nie nadał przesyłki 12 lutego 2007 r., pomimo tego, że przesyłka tego dnia została w kancelarii A złożona oraz na fakt, że placówka pocztowa gdzie zwyczajowo wysyła korespondencję była tego dnia nieczynna z powodu awarii ogrzewania.

W dotychczasowym orzecznictwie sądowym podkreśla się, że błąd pracownika skarżącego nie wyłącza jego winy w uchybieniu terminu. Ponadto zamknięcie jednej placówki pocztowej nie mogło stanowić przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu. Skarżąca mogła skorzystać z usług innej placówki, ewentualnie gdyby to było niemożliwe, z powodu późnej pory to powinna złożyć wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni, licząc od dnia, w którym dowiedziała się o zamknięciu poczty, czyli od 12 lutego 2007 r., a nie jak uczyniła dopiero 14 marca 2007 r. Tak długa zwłoka może sugerować, że zamknięta placówka pocztowa nie stanowiła w istocie przyczyny nie nadania korespondencji w terminie, gdyż A nie zwróciła w ogóle na ten fakt uwagi. Dowiedziawszy się o zamknięciu placówki pocztowej kancelaria A postanowiła wysłać korespondencję następnego dnia nie przewidując konsekwencji takiego postępowania. Podkreślić należy, że wnioskodawca – skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania winien uprawdopodobnić brak swojej winy, tzn. powinien uwiarygodnić, że przeszkoda była od niego niezależna i nie do przezwyciężenia. W przedmiotowej sprawie nie można mówić, jak to słusznie zauważył organ odwoławczy, o przeszkodach niezależnych od skarżącej, jak również o okolicznościach uzasadniających brak winy w uchybieniu terminowi.

Zdaniem Sądu z okoliczności faktycznych wynika, że wnioskodawczyni nie dopełniła należytej staranności, a uchybienie terminu nastąpiło z jej winy, co trafnie przyjął organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu.

W tym stanie rzeczy A nie spełniła warunków określonych w art. 162 Ordynacji podatkowej i Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/Wł. Zygmont /-/S.Zapalska /-/St.Małek

LF