Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA 2518/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Barbara Wasilewska (spr.), Sędziowie WSA - Jolanta Bożek, - Joanna Zabłocka, Protokolant - Anna Michałowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 listopada 2004 r. sprawy ze skargi "A." Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] maja 2003r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] lutego 2003 r. nr [...], na podstawie, którego zgłoszenie celne "A." - spółki z o.o. w M. z [...] czerwca 2002 r. nr SAD [...] zostało uznane za nieprawidłowe w części dotyczącej nazwy towaru, klasyfikacji taryfowej oraz zastosowanej stawki celnej (poz. 1 dokumentu SAD), uchylając je jedynie w części dotyczącej nazwy towarów z pozycji 1 i w tej kwestii orzekł, że towar określony w decyzji jako "przecier pomidorowy" winien nosić nazwę "sok pomidorowy P.".

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej podał, że [...] lutego 2000 r. zgłoszono do procedury dopuszczenia do obrotu m.in. towar określony jako "lekko zagęszczony sok pomidorowy", klasyfikując go do kodu PCN 2009 50 90 0 z autonomiczną stawką celną w wysokości 35%. W wyniku przeprowadzonej rewizji, analizy przedstawionych do zgłoszenia dokumentów oraz uzyskanych wyników badań stwierdzono, że sprowadzony towar stanowi jednolitą masę pomidorową, stąd winien być klasyfikowany jako "przecier pomidorowy" do kodu PCN 2002 90 19 0, ze stawką celną autonomiczną 60%. Ustalenia tego dokonano na podstawie dokumentów handlowych, księgowych i celnych dotyczących obrotu towarowego jak również badań próbek towarów pobranych i zbadanych przez Centralne Laboratorium Celne ((wyniki badań nr [...] z dnia [...].07.2002 r.).

W związku z powyższym, Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. postanowieniem z [...].12. 2002 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej, stawki celnej oraz wysokości cła. Po przeprowadzeniu postępowania, w ramach, którego strona złożyła stosowne wyjaśnienia, organ celny I instancji wydał decyzję, którą uznał zgłoszenie celne strony za nieprawidłowe w części dotyczącej nazwy towaru, klasyfikacji taryfowej oraz zastosowanej stawki celnej stwierdzając, że importowany towar o nazwie handlowej "P." stanowi przecier pomidorowy o zawartości suchej masy pow. 7%, który winien być zaklasyfikowany według kodu PCN 2002 90 19 0 ze stawką celną autonomiczną 60%, min. 0,7 ECU/kg, obejmującego "pomidory przetworzone o zawartości suchej masy poniżej 12%, w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto nieprzekraczającej 1 kg".

W uzasadnieniu swego stanowiska Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. powołał się na wyniki analiz próbek, które potwierdzały zawartość suchej masy w produkcie powyżej 7%, a także na certyfikaty jakościowe od dostawcy oraz fakt, iż towar został dopuszczony do obrotu na polskim obszarze w opakowaniach 500 g, przeznaczonych do sprzedaży detalicznej.

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka zarzuciła organom celnym nieprawidłowe zaklasyfikowanie importowanego towaru, a także szereg uchybień, jakich - w jej ocenie - dopuszczono się w trakcie postępowania wyjaśniającego.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...] maja 2003 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, z wyjątkiem części decyzji odnoszącej się do nazwy towaru.

W uzasadnieniu swego stanowiska organ odwoławczy zwrócił uwagę, że stosowana obecnie w Polsce Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r., która w stosunku do Polski weszła w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 ustawy - Kodeks celny, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.

W sprawie, przedmiotem importu był towar wyprodukowany przez włoską firmę "B." o nazwie handlowej "P.", który, zgodnie z deklaracją importera stanowił lekko zagęszczony sok pomidorowy, o zawartości suchej masy 6,8% wagowych, sprowadzane w opakowaniach 500g.

Powyższego nie potwierdziły wyniki badań przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celne. W toku dokonywania czynności weryfikacyjnych przez funkcjonariuszy celnych zostały pobrane próbki towaru określanego jako lekko zagęszczony sok pomidorowy, a następnie poddano je badaniom. W następstwie przeprowadzonej analizy towaru zgłoszonego do obrotu na polskim obszarze celnym okazało się, że przedmiotem importu był zagęszczony sok pomidorowy, o zawartości suchej masy w badanych próbkach od 7% do 7,2% (pismo Centralnego Laboratorium Celnego z [...].10.2002 r.).

Biorąc pod uwagę stan towaru, organ orzekający stwierdził, że przedmiotem importu w sprawie był produkt klasyfikowany do pozycji 2002, obejmującej "pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego" i kodu PCN 2002 90 19 0 Taryfy celnej, do którego klasyfikuje się towary w zależności od gramatury – inne niż pomidory całe lub w kawałkach o zawartości suchej masy poniżej 12 % w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto nieprzekraczającej 1 kg.

Pozycja ta obejmuje pomidory całe lub w kawałkach przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego, w tym sok pomidorowy, w którym zawartość suchej masy wynosi 7% wagowych lub więcej. Nie obejmuje natomiast m.in. ketchupu pomidorowego i innych sosów pomidorowych (pozycja 2103), a także zupy pomidorowej oraz przetworów z nich (pozycja 2104).

Przedmiotowy towar, będący zagęszczonym sokiem pomidorowym o zawartości suchej masy powyżej 7%, należy w tej sytuacji zaklasyfikować do wskazanego kodu PCN 2002 90 19 0.

Tym samym niezasadne jest stanowisko spółki "A.", która wnosiła o zaklasyfikowanie importowanego produktu do pozycji 2009 Taryfy celnej, obejmującej soki owocowe i soki warzywne niesfermentowane i niezawierające dodatku alkoholu, nawet z dodatkiem cukru lub innej substancji słodzącej. Przedstawiane przez Spółkę świadectwa analiz na okoliczność, iż zawartość suchej masy w produkcie P. wynosi poniżej 7%, nie są wystarczającym dowodem dla określenia tożsamości towaru. Podobnie jak powoływana przez Spółkę Wiążąca Informacja Taryfowa z [...].03.2000 r. nr [...], dotycząca towaru o zawartości suchej masy 6,8%. Nie jest możliwe ustalenie, czy nadesłane przez stronę próbki pochodzą z tego samego towaru, który był objęty zgłoszeniem celnym, w szczególności brak jest protokołu pobrania próbek, a ponadto numery faktur podane na w/w świadectwach nie są zgodne z numerem faktury dołączonej do zgłoszenia celnego.

Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że poddane badaniom w Centralnym Laboratorium Celnym próbki zostały pobrane z partii spornego towaru objętego zgłoszeniem celnym. Ponadto wystawiane przez producenta certyfikaty jakościowo-ilościowe zachowywały ważność przez okres 3 miesięcy. Organ odwoławczy nie zgodził się również z zarzutem, że pobieranie próbek winno odbywać się z zastosowaniem Polskiej Normy PN-72/A-75050.

W tym stanie rzeczy, podzielając argumentację organu celnego I instancji, Dyrektor Izby Celnej w oparciu o przepisy art. 233 § 1 pkt 2 lit.a ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa, art. 85 § 1 ustawy z 9.01.1997 r. - Kodeks celny, § 1 rozporządzenia RM z 11.12.2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej [Dz.U. nr 146, poz. 1639], § 1 ust. 3 rozporządzenia MF z 20.11. 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania [Dz.U. nr 143, poz. 958 ze zm.] orzekł jak w decyzji.

Od powyższej decyzji "A." - Spółka z o.o. w M. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wnosząc o uchylenie decyzji organów celnych obu instancji, skarżąca zarzuciła brak przesłanek do wszczęcia z urzędu postępowania przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. oraz nieprawidłowe zaklasyfikowanie produktu " M." do kodu PCN 2002 90 19 0 Taryfy celnej.

W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że organy celne orzekły w oparciu regulację przewidzianą Polskimi Normami. Zarzuciła, że ustalenia o zawartości suchej masy poczynione zostały na podstawie przypadkowych próbek i ich - w ocenie skarżącej - nierzetelnych i niewiarygodnych badań. Podniosła również, że organy celne dokonując poboru próbek nie stosują Polskiej Normy PN72/A-75050 dotyczącej sposobu pobierania próbek. Skarżąca powołała się także na Wiążącą Informację Taryfową z [...] maja 2000 r. nr [...], która dla spornego produktu jako właściwy wskazuje kod PCN 2009 50 90 0.

Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty i stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. nr 153, poz. 1271] sprawy, w których skargi, tak jak w niniejszej sprawie, zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie zaś z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz. U. nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 i art. 13 § 1 i § 2 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. nr 153, poz. 1270] Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w omówionym zakresie Sąd uznał, że zarzuty skarżącej Spółki nie są trafne.

Na wstępie, rozważenia wymaga zarzut niezasadnego wszczęcia postępowania celnego przez organ administracyjny. Stanowisko Spółki nie zasługuje w tym względzie na uwzględnienie. Decyzje obu instancji wydane zostały w następstwie przeprowadzenia postępowania w sprawie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Wszczęte ono zostało przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. w dniu [...].12.2002 r. z urzędu w wyniku weryfikacji postimportowej.

W niniejszej sprawie, podczas rewizji celnej w obecności pracownika upoważnionego do działania w formie przedstawicielstwa bezpośredniego Agencji Celnej "T.", pobrano próbki towaru, następnie przekazane i poddane badaniom w Centralnym Laboratorium Celnym. Analiza dokumentów i wyników badań laboratoryjnych próbek towaru, ze względu na zawartość suchej masy pow. 7%, wskazywała na import innego produktu (przecier pomidorowy), aniżeli zadeklarowany w zgłoszeniu celnym (sok pomidorowy), co prowadziło do deklarowania w zgłoszeniach celnych niewłaściwego kodu PCN z zastosowaniem innej (niższej) stawki celnej.

W rezultacie powyższego zasadnym było wszczęcie z urzędu postępowania celnego przez organ administracyjny.

Chybiony jest zarzut skarżącej naruszenia art. 85 § 1 Kodeksu celnego, a także przepisów procedury administracyjnej w zakresie związanym z ustaleniem stanu towaru zadeklarowanego przez importera w przedmiotowym zgłoszeniu celnym jako sok pomidorowy.

Dla właściwej klasyfikacji według kodu Taryfy celnej towaru o nazwie handlowej "P." zasadnicze znaczenie ma zawartość suchej masy w produkcie.

Zgodnie z "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej" (tom I, str. 190), stanowiącym załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z 24 sierpnia 1999 r. [Dz.U. nr 74 poz. 830 ze zm.], sok pomidorowy, w którym zawartość suchej masy wynosi 7% wagowych lub więcej, objęty jest poz. 2002 (uwaga 4 do działu 20). Biorąc pod uwagę skład surowcowy spornego produktu należy stwierdzić, iż zaimportowany towar stanowiący przecier pomidorowy jest klasyfikowany do pozycji 2002 taryfy celnej, obejmującej "Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego" i kodu PCN 2002 90 19 0, do którego klasyfikuje się towary w zależności od gramatury – "- pozostałe; -- o zawartości suchej masy poniżej 12% w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto nie przekraczających 1kg".

Zgodnie z certyfikatem włoskiej firmy "B", produkt o nazwie handlowej "P." to skoncentrowane pomidory o zawartości suchej masy do 7% (k-30).

Wyniki analizy próbek, pobranych przez funkcjonariuszy celnych, wykonanej przez Centralne Laboratorium Celne wykazały, że importowany produkt to sok pomidorowy, lekko zagęszczony, czerwonej barwy z widocznym rozdrobnionym miąższem pochodzącym z pomidorów (k-[...]), zawierający w swoim składzie wagowym 7,0 do 7,2% suchej masy, co uzasadniało klasyfikację taryfową dokonaną przez organy celne.

Zarzut skarżącej, o niedopuszczalności orzekania o składzie procentowym składników towaru, w sytuacji nie zastosowania przy poborze próbek wymogów określonych w Polskiej Normie PN-72/A-75050, nie jest zasadny. Po pierwsze wskazać należy, że z treści przedmiotowej normy jednoznacznie wynika, ze dotyczy ona producentów, odbiorców i jednostki kontrolujące wyłącznie w zakresie badań odbiorczych towaru. Nie mają one, zatem zastosowania do poboru próbek importowanych towarów. Natomiast sposób pobierania próbek dla potrzeb postępowania celnego reguluje wydane na podstawie art. 78 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. – Kodeks celny, rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 października 1999r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania organu celnego przy przeprowadzaniu rewizji celnej, pobieraniu próbek towarów, weryfikacji lub unieważnieniu zgłoszeń celnych oraz zwalnianiu towarów Zgodnie z § 7 i § 8 rozporządzenia, próbki pobiera się w ilości i w sposób określony w przepisach odrębnych, a jeśli przepisy odrębne nie określają sposobu pobierania próbek, próbki pobiera się w ilości niezbędnej do przeprowadzenia analiz lub badań. Natomiast, jeśli chodzi o tryb pobierania próbek towaru, to, organy celne działają w oparciu o przepisy prawa celnego. Zarzut dotyczący stosowania różnych norm przez organy celne, wynika z różnicy pomiędzy pobieraniem próbek przez organy celne z uwzględnieniem przepisów szczególnych zawartych w w/w rozporządzeniu Ministra Finansów (w tym zakresie Polskie Normy nie maja zastosowania) a pobieraniem próbek do badań laboratoryjne wykonywanych przez niezależnego biegłego w oparciu o przepisy regulujące te badania, np. Polskie Normy.

Zarzut skarżącej, iż protokół pobrania próbek nie jest wypełniony w całości (brak zapisu w części C protokołu pobrania próbek o numerze normy zastosowanej) to rację ma organ orzekający, że podczas pobierania próbek nie zgłaszano żadnych nieprawidłowości, co znalazło odzwierciedlenie w próbobraniu potwierdzonym podpisem agenta celnego (k-[...]).

W sprawie niniejszej próbki do badań laboratoryjnych pobrane zostały zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 29 października 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania organu celnego przy przeprowadzaniu rewizji celnej, pobieraniu próbek towarów, weryfikacji lub unieważnieniu zgłoszeń celnych oraz zwalnianiu towarów.

Ponadto z treści sprawozdania nr [...] z dnia [...].10.2002r. (k [...]), wynika, iż do Laboratorium dostarczono 6 próbek w opakowaniach po 500g każda, a Laboratorium w swoim sprawozdaniu identyfikowało każdą z sześciu dostarczonych do badania próbek i wskazało jej parametry, zatem zarzut, że z badań nie wynika ile z nich poddano analizie jest niezasadny.

W tej sytuacji organy celne zasadnie uznały prawidłowość badanych próbek, pobranych z towaru zgłoszonego do odprawy celnej [...] czerwca 2002 r.

Należy również zgodzić się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Celnej, iż istotnego znaczenia dla sprawy nie ma przedłożona przez skarżącą Wiążąca Informacja Taryfowa z [...] maja 2000 r., w sytuacji, gdy dotyczy towaru, w którym zawartość suchej masy wynosi 6,8%, a skarżąca nie udowodniła, że towar zgłoszony do odprawy jest takim samym towarem jak ten, którego dotyczy WIT.

Należy również podkreślić, że organ celny nie naruszył art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa, dokonując swobodnej, ale znajdującej odzwierciedlenie w dokonanych ustaleniach, pełnej analizy materiału dowodowego.

W tej sytuacji, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 cyt. ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.