Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 284/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Po 659/14 w zakresie odrzucenia zażalenia M. J. z dnia 12 sierpnia 2015 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Po 659/14, odrzucające zażalenie z dnia 29 czerwca 2015 r. w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 3 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za wrzesień i listopad 2008 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego oraz umorzenia postępowania w tym przedmiocie za grudzień 2008 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 659/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: sąd pierwszej instancji) odrzucił zażalenie M. J. (dalej: skarżący) z dnia 12 sierpnia 2015 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 sierpnia 2015 r., odrzucające zażalenie z dnia 29 czerwca 2015 r. w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 3 czerwca 2014 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za wrzesień i listopad 2008 r., wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego oraz umorzenia postępowania w powyższym przedmiocie za grudzień 2008 r.

W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że na mocy zarządzenia z dnia 9 czerwca 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 12 sierpnia 2015 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, przez: 1) zwięzłe uzasadnienie zażalenia, z podaniem powodów, dla których skarżący uważa, że należy uchylić zaskarżone postanowienie, 2) nadesłanie podpisanego i uzupełnionego o ww. elementy zażalenia oraz jednego odpisu zażalenia. Ponadto na mocy zarządzenia z dnia 10 czerwca 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpisy zarządzeń zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 23 czerwca 2016 r. W zakreślonym przez sąd terminie skarżący usunął jedynie brak fiskalny zażalenia. Braki formalne zażalenia nie zostały uzupełnione. Sąd wskazał, że w świetle art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie powinno zawierać m.in. zwięzłe uzasadnienie, a z kolei na podstawie art. 47 § 1 p.p.s.a. do zażalenia należy dołączyć odpowiednią liczbę jego odpisów, celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych zażalenia stanowiło podstawę do jego odrzucenia na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że nie może się bronić, bo sąd wciąż wysyła mu jakieś prawnicze regułki, że coś jest nie tak.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy przede wszystkim zaznaczyć, że nie ulega wątpliwości, że skarżący wezwanie odebrał – fakt ten potwierdził własnoręcznym podpisem na formularzu zwrotnego potwierdzeniu odbioru (k. 295v. akt sprawy). Treść zażalenia sugeruje, że skarżący wezwania nie zrozumiał, jednak trudno zgodzić się ze skarżącym co do braku jasności i czytelności wezwania. W wezwaniu tym (k. 290) skarżący został wezwany o: 1) zwięzłe uzasadnienie zażalenia, przez podanie, z jakich powodów uważa, że należy uchylić zaskarżone postanowienie z dnia 4 sierpnia 2015 r., 2) nadesłanie podpisanego i uzupełnionego o wyżej wymienione elementy zażalenia oraz jednego odpisu tego zażalenia (łącznie 2 egzemplarze). Z uwagi na wielość składanych przez skarżącego zażaleń i znaczną odległość czasową od momentu wniesienia zażalenia, którego dotyczyło wezwanie, sąd – w celu ułatwienia skarżącemu uzupełnienia wskazanego braku – dołączył do wezwania zarówno kopię skarżonego postanowienia z dnia 4 sierpnia 2015 r., jak i zażalenia z dnia 12 sierpnia 2015 r. Analiza treści wezwania, w połączeniu z podjętymi przez sąd dodatkowymi czynnościami mającymi na celu zapewnienie jego czytelności, nie pozwala na podzielenie stanowiska skarżącego co do zawiłego sformułowania wezwania (stosowania "prawniczych regułek"). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie powinno budzić wątpliwości skarżącego to, że powinien – w odpowiedzi na wezwanie – wyjaśnić, dlaczego uważa, że postanowienie z dnia 4 sierpnia 2015 r. jest błędne, i uzupełnione w tym zakresie zażalenie podpisać i w dwóch egzemplarzach przesłać do sądu. Z uwagi na ogólnikowość rozpatrywanego zażalenia nie sposób domyślić się, jaki konkretnie fragment wezwania miał być dla skarżącego niezrozumiały, stąd Sąd nie może się do tej kwestii odnieść szerzej.

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że skarżący nie podjął żadnych działań mających na celu próbę wypełnienia wezwania w zakresie stwierdzonych braków formalnych, a tylko wtedy można byłoby ewentualnie uznać, że błędne wypełnienie wezwania było rezultatem niezrozumienia jego treści. Nie można natomiast uznać, że usprawiedliwione w takiej sytuacji jest całkowite zignorowanie wezwania w części budzącej wątpliwości adresata.

W ocenie Sądu treść wezwania była jasna i czytelna, a skarżący został prawidłowo pouczony o terminie, w którym braki należało uzupełnić i skutkach niezastosowania się do wezwania, stąd zastosowanie rygoru wskazanego w wezwaniu, tj. odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., było prawidłowe.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, stąd - działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. - oddalił zażalenie.