Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 140/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku postanawia: odmówić M. S. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek M. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż M. S. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i córką. Utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu wynagrodzenia za pracę w łącznej wysokości 3 200 zł., przy czym wnioskodawca przebywa od 7 miesięcy na zasiłku rehabilitacyjnym i z tego tytułu otrzymuje 75% wynagrodzenia. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 57 m2. Wnioskodawca wskazał, że bieżące wydatki pochłaniają cały domowy budżet. Na wydatki te składają się raty kredytów, rachunki za internet, wodę, prąd, gaz, szkołę, zakup żywności. Wnioskodawca podał, że wydatki na internet, wodę, prąd, gaz, szkołę, ścieki w sumie wynoszą 988 zł. Pozostała kwota przeznaczana jest na zakup żywności, odzież, obuwie, środki czystości i inne. Wnioskodawca podał, że nie posiada żadnych oszczędności.

W dodatkowym piśmie złożonym na wezwanie Sadu wskazał, że miesięcznie za prąd płaci około 56 zł., gaz około 108 zł., telefony komórkowe na kartę 60 zł., wodę i ścieki 69,23 zł., odpady komunalne 24 zł., wyżywienie w szkole 70 zł., internet 59,92 zł., podatek (rocznie) 184 zł., ubezpieczenie domu (rocznie) 305 zł. Dodatkowo wskazał, że dom jednorodzinny w K. został wybudowany z wcześniejszych oszczędności w wysokości 66 tys. zł i kredytów. Do pisma dołączono kopie dokumentów PIT za 2014 r. wyciągi z rachunków bankowych, kopie umów kredytowych, harmonogram spłat kredytu, kopie rachunków i faktur. Wnioskodawca posiada kredyt w wysokości 23 419 zł., z którego obecnie spłaca odsetki w wysokości miesięcznie około 200 zł. oraz pożyczkę w wysokości 8 000 zł., której rata wynosi 282,18 zł.

W sprawie zważono, co następuje.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i córki.

Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym ma charakter wyjątkowy i jest stosowane tylko w przypadkach osób charakteryzujących się wyjątkowo trudną sytuacją materialną np. osób żyjących w ubóstwie, które są pozbawione środków do życia, a pozyskanie przez nie kwot na sfinansowanie kosztów udziału w sporze sądowym jest obiektywnie niemożliwe.

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową M. S. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca jest osobą na tyle ubogą, że jego rzeczywiste zdolności płatnicze uniemożliwiają wywiązanie się z obowiązku partycypowania w kosztach postępowania sądowo-administracyjnego. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy nie wynika by strona była w trudnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawca posiada dom o pow. 57 m2, stałą pracę. Również małżonka wnioskodawcy pracuje. Dochód z którego się utrzymuje wraz z żoną i córką to 3 200 zł. Nadto wnioskodawca posiadał na dzień uzyskania wydruków z banku na dwóch rachunkach bieżących kwotę około 880 zł. Należy również pamiętać, że wnioskodawca był w niedalekiej przeszłości inwestorem budowy domu (obecnie sprawa dotyczy przystąpienia do użytkowania ww. budynku), który sfinansował w dużej części z własnych oszczędności.

Z danych zawartych we wniosku nie przedstawia się zatem obraz wnioskodawcy jako osoby ubogiej, a tylko takim osobom należy przyznawać prawo pomocy. Podkreślić należy, że przyznanie prawa pomocy nie może być nadużywane w sytuacji, gdy strona posiada stałe dochody. Wnioskodawca nie jest pozbawiony środków do życia i pozyskanie kwot na sfinansowanie kosztów udziału w sporze sądowym jest obiektywnie możliwe. Okoliczności te świadczą o tym, iż strona nie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy.

W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.