Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 54/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2017 r. sprawy ze skargi L.B. na decyzję Wojewody [....] z dnia 25 października 2016 r., znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [....] na rzecz skarżącego L.B. kwotę 500 (złotych) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] decyzją Nr [...] z dnia 16 maja 2016 r. (znak: [...]) orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla inwestorów M. K. i H. K. obejmującego zamierzenie budowlane pod nazwą: "Etap I - przebudowa i nadbudowa budynku o jedną kondygnację mieszkalną wraz ze zmianą sposobu użytkowania pomieszczeń strychu na lokale mieszkalne, wykonanie balkonu od strony zachodniej. Remont elewacji frontowej i tylnej wraz z ociepleniem. Wykonanie instalacji wewnętrznej na potrzeby budowy: CO, wod.-kan., gazowych, elektrycznych wraz z przebudową kominów. Na działce nr [...], [...], [...] obręb [...], przy ul. O.

W uzasadnieniu podano, że przedmiotowa decyzja jest drugim wydanym w sprawie rozstrzygnięciem. Poprzednia bowiem decyzja (z dnia 8 września 2015 r.) w wyniku rozpatrzenia odwołania L. B. została uchylona przez Wojewodę [...] decyzją z dnia 19 listopada 2015 r. Sprawę zaś przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W obecnie wydanej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla wskazanej wyżej inwestycji podkreślono, że inwestorzy do wniosku dołączyli projekt budowlany wykonany przez osoby posiadające stosowne uprawnienia i należące do właściwej izby samorządu zawodowego, potwierdzone zaświadczeniami o przynależności do tej izby. Wniosek inwestora o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji został złożony w okresie ważności decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z 6 kwietnia 2010 r. o ustaleniu warunków zabudowy znak: [...], utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 czerwca 2010 r. znak: [...] (przeniesionej na inwestora decyzją Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z 24 kwietnia 2014 r.).

Uzasadnienie zawiera również opis wyrażanych w postępowaniu stanowisk stron oraz ustosunkowanie się do nich organu I instancji.

Odwołanie od tej decyzji wniósł L. B. Podniósł, że naruszono "(...) art. 10 § 1 KPA w zw. z art. 77 § 1 i art. 81 KPA poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na ustaleniach faktycznych, co do których skarżący nie mógł się wypowiedzieć przez co został w istocie pozbawiony prawa do czynnego udziału strony w postępowaniu". Nadto zaznaczył, że rysunki projektu budowlanego posiadają błędy, w wyniku których nadbudowa dachu będzie negatywnie wpływać na ciągi kominowe, w sąsiednim w budynku nr "A" (którego jest współwłaścicielem) oraz że "brak jest obliczeń obciążenia wiatrem i śniegiem dla nachylenia połaci dachu wynoszącej 10 stopni".

Wojewoda [...] decyzją z dnia 25.10.2016 r. ([...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Podał, że zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej określony został w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Tylko w zakresie określonym w tym przepisie, w przypadku stwierdzenia naruszeń, organ administracji może podjąć działania korygujące. Następnie przedstawił wskazaną regulację prawną i podkreślił, że organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą one zakresu wynikającego z tego przepisu (zgodności projektu budowlanego z ustaleniami planu miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy, zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego i posiadania opinii, uzgodnień, pozwoleń, wykonania projektu przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia). Wyjaśnił też, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg sprawdzenia projektu, również sprawdzający. Zgodnie z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego projektant, a także sprawdzający, do projektu budowlanego winni dołączyć oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie oświadczenia takie zostały złożone. Wyjaśnił Wojewoda, że projektanci i sprawdzający w dacie wykonania poszczególnych części projektu budowlanego posiadali ważne zaświadczenia wydane przez izbę samorządu zawodowego o wpisie na listę jej członków. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że lokalizacja projektowanej inwestycji została ustalona w decyzji o warunkach zabudowy, jako kontynuacja funkcji zabudowy na działkach sąsiednich. Decyzją tą określone zostały również gabaryty planowanego obiektu. Warunki określone w tej decyzji, zgodnie z treścią art. 55 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Podkreślił Wojewoda, że przedmiotowy projekt budowlany zgodny jest z rozstrzygnięciami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z dnia 6 kwietnia 2010 r. dla przedmiotowej inwestycji. Decyzja ta określiła przedmiot inwestycji: jako przebudowę i nadbudowę o jedną kondygnację mieszkalną. Nadto, ustalała maksymalną wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej 1,5 powyżej istniejącego gzymsu okapowego oraz maksymalną wysokość kalenicy do 1,5 m powyżej poziomu istniejącej kalenicy. W decyzji tej określony został kąt nachylenia połaci dachowych do 30°. W ocenie organu odwoławczego, warunki te zostały spełnione. Kalenicę dachu zaprojektowano na poziomie 17,74 m mierzonym od poziomu parteru (±0,00 + 219,47 m n.p.m.) tj. 0,77 m powyżej poziomu istniejącej kalenicy (16,97 m), projektowany poziom kalenicy wynosi 18,91 m od poziomu terenu. Wysokość elewacji frontowej do projektowanego okapu (gzymsu) wynosi 16,09 m od poziomu parteru tj. 1,44 m powyżej poziomu istniejącego gzymsu elewacji frontowej wynoszącego 14,65 m od poziomu parteru tj. 15,82 m n.p.t. Zaprojektowano połacie dachowe o kącie nachylenia: 15° od strony frontowej (wschodniej) budynku oraz kątach nachylenia 10° i 18° od strony zachodniej. Nachylenie połaci dachu od strony budynku stanowiącego współwłasność odwołującego się (nr "A") zaprojektowano o kątach nachylenia 15° i 18°, natomiast od strony budynku nr "C" połacie dachu zaprojektowano o kątach nachylenia 15° i 10°. Warunki dotyczące kąta nachylenia dachu określone w decyzji o warunkach zabudowy zostały zatem spełnione. Projekt budowlany zawiera wymagane opinie. Zaznaczył Wojewoda [...], że postanowieniem Prezydenta Miasta [...] z dnia 10 kwietnia 2015 r. (znak: [...]), po otrzymaniu upoważnienia Ministra Infrastruktury, udzielona została zgoda na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz § 12 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgoda ta umożliwiła wykonanie ścian bez otworów okiennych bezpośrednio przy granicy z działkami nr [...] i [...]: ściany z otworami okiennymi w odległości 3,90 m od granicy z działkami nr [...] i [...]; balkonu bezpośrednio przy granicy z działką nr [...].

Organ II instancji uznał, że nie są usprawiedliwione zarzuty odwołania dotyczące naruszenia przepisów postępowania (art. 10, 77, 81 K.p.a.) poprzez niezapewnienie odwołującemu się udziału w postępowaniu. Uznał, że umożliwiono stronom postępowania zapoznanie się z aktami sprawy i zgromadzonym materiałem dowodowym. Skarżący zapoznawał się z aktami sprawy i składał pisma kolejno w dniach: 17.12.2015 r., 25.02.2016 r., 20.04.2016 r., w których treści odnosił się do zgromadzonego materiału dowodowego.

Analiza tego materiału dowodowego pozwoliła organowi odwoławczemu uznać, że nie znajduje potwierdzenia argument odwołującego się o "negatywnym wpływie planowanej inwestycji na ciągi kominowe w budynku nr "A". Płaszczyzna (o kącie nachylenia 18°) projektowanego dachu budynku objętego nadbudową, znajduje się 0,30 m niżej od najbliżej usytuowanego otworu wentylacyjnego komina budynku skarżącego. Pozostałe otwory wentylacyjne i wyloty kominów tego budynku znajdują się wyżej niż opisana minimalna odległość od połaci dachowej. Brak zatem potwierdzenia negatywnego oddziaływania zamierzonej inwestycji. Wyjaśnienia dotyczące usytuowania kominów i otworów wentylacyjnych budynku sąsiedniego (nr "A") dołączone do postępowania odwoławczego są spójne z informacjami znajdującymi się w projekcie budowlanym (karta 81 rys. nr 13).

W odniesieniu do argumentu odwołania, iż rysunki projektu budowlanego zawierają błędy, ponadto "brak jest obliczeń obciążenia wiatrem i śniegiem dla nachylenia połaci dachu wynoszącej 10 stopni" wyjaśnił Wojewoda, że organy administracyjne nie mają podstaw do weryfikacji wyników obliczeń, czy też rozwiązań zawartych w projekcie budowlanym. Za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, również za obliczenia konstrukcyjne i przyjęte w projekcie rozwiązania odpowiada projektant, a przy wymaganiu sprawdzenia projektu, również sprawdzający. Podkreślił, że uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej określone zostały w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego.

Skargę na opisaną wyżej decyzję Wojewody [...] wniósł L. B. Domagał się uchylenia tej decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania sądowego.

Zarzucił:

1. wydanie decyzji na podstawie nieprawidłowej geodezyjnej inwentaryzacji istniejących kominów budynku "A", a tym samym błędnego załącznika nr 1;

2. oparcie decyzji na nieprawidłowym projekcie, co spowodowało wydanie decyzji o zaskarżonej treści w sytuacji, gdy inwestor nie jest w stanie (na skutek szeregu błędów, którymi obarczony jest projekt) wykonać inwestycji zgodnie z załączonym projektem;

3. oparcie decyzji na częściowo zmienionym projekcie niedostosowanym do wcześniej złożonej dokumentacji projektowej.

Uzasadniając skargę podał, że organ II instancji nie odniósł się do tego, czy projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, w zakresie wymogu aby projektowana kalenica budynku nr "B" była równoległa do frontu działki (brak zaznaczonego projektowanego przesunięcia kalenicy kamienicy "B" przy budynku nr "C" na rys. 18- przekrój przez kamienicę nr "C" z widokiem na projektowaną nadbudowę kamienicy nr "B"). Podkreślił skarżący, że inwestor pismem z dnia 08.09.2016 r. wprowadził zmiany do dokumentacji projektowej Załącznik nr 1, stanowi korektę Załącznika nr 4. Jest to korekta, czyli poprawa, a nie - jak błędnie uznał organ - wyjaśnienie. Korekta obaliła tezę inwestora zawartą w punkcie 4 pisma z dnia 11.02.2016, że w projekcie budowlanym rysunki są spójne i prawidłowe, kominy rozmieszczone prawidłowo. Organ II instancji nie wziął – w ocenie skarżącego - pod uwagę tego, że w tak rozległej dokumentacji projektowej złożenie korekty tylko jednego załącznika, w którym zmieniono rozmieszczenie istniejących kominów budynku nr "A" i budynku nr "B" oraz nachylenie istniejących połaci dachu budynku nr "A" i "B" jest nieprawidłowe, ponieważ korekta ta nie obejmuje innych rysunków zawartych w dokumentacji projektowej. Powoduje to, że dokumentacja projektowa jest niespójna. Wg L. B., organ II instancji nie rozważył uwag zawartych w jego piśmie z dnia 4.10.2016 r. i dodatkowo naniesionych na załączonych rysunkach nr 1-6, a dotyczących geodezyjnej inwentaryzacji dachów i kominów. Geodezyjna inwentaryzacja dachów i kominów przedstawiona na rysunku "przekrój przez kamienicę O. z widokiem na kamienicę "B" (Przekrój B-B)" jest niezgodna ze stanem istniejącym na dzień 31.08.2016 r. Brak jest naniesienia istniejących otworów wentylacyjnych w kominie kamienicy "A", co daje błędny obraz funkcjonowania tego komina (rysunek nr 3 pisma z dnia 4.10.2016 r.). Ponadto na "Przekroju C-C" nie zaznaczono wylotu otworu wentylacyjnego od strony budynku "A" (rysunek nr 2 pisma z dn. 04.10.2016 r.). Komin ten jest kominem wentylacyjnym (przelotowym). Zdaniem skarżącego, inwestor opracowując projekt budowlany powinien rozpocząć od poprawnej inwentaryzacji kominów i dachów budynków "A" i "B", a nie odwrotnie, czyli dostosowywać rozmieszczenie otworów wentylacyjnych w kominach i pochylenia dachów do projektu budowlanego. Podkreślił skarżący, że nie jest prawidłowy przekrój przez kamienicę nr "A" z widokiem na projektowaną nadbudowę kamienicy nr "B" sporządzony przez inwestora na podkładzie otrzymanym po pomiarach geodezyjnych umieszczony na załączniku nr 1. Wynika to z tego, ze nie zostały zaznaczone na tym przekroju, istniejące otwory wentylacyjne w kominie budynku "A". W ocenie skarżącego geodeta i inwestor specjalnie nie uwzględnili istniejących otworów wentylacyjnych w kominie budynku "A" na ww. przekroju, ponieważ nie uzyskaliby wymaganej prawem odległości 30 cm od projektowanego dachu kamienicy nr "B" do dolnej krawędzi otworu wentylacyjnego komina kamienicy nr "A". Ponadto podkreślił skarżący, że z wykonanych pomiarów wynika, że zgodnie z przebiegającą linią dachu budynku "A" odległość od dolnej krawędzi najniżej położonego otworu wentylacyjnego komina kamienicy "A" do pokrycia dachu kamienicy "A" wynosi 30 cm. Wysokość komina - 60 cm, a wysokość otworu wentylacyjnego - 20 cm. Jeżeli przyjmiemy pokazywaną linię projektowanego budynku "B" przebiegającą ponad istniejącą linię budynku "A", to odległość od dolnej krawędzi najniżej położonego otworu wentylacyjnego komina kamienicy "A" do projektowanego pokrycia dachu kamienicy "B" będzie mniejsza niż 30 cm. Spowoduje to negatywny wpływ na wentylację komina w kamienicy "A".

Skarga podkreślała też brak wykonania obliczeń dotyczących obciążenie wiatrem i śniegiem dla połaci dachu o nachyleniu 10 stopni.

Uczestnicy postępowania M. K. oraz H. K. w piśmie z dnia 6.03.2017 r. domagali się oddalenia skargi. Podali, że wbrew twierdzeniom skarżącego organy obu instancji w sposób prawidłowy ustaliły stan faktyczny, co było następstwem prawidłowo zgromadzonego materiału dowodowego. Zwrócili uwagę, że projekt budowlany jest kompletny, zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, został sporządzony przez osobę kompetentną, legitymującą się stosownymi uprawnieniami. Ponadto, zawiera on wszelkie wymagane prawem opinie. Podważanie kompletności lub prawidłowości projektu należy uznać za bezzasadne. Odnośnie zarzutów dotyczących nieprawidłowości projektu budowlanego wskazali, że błędne pomiary skarżącego wynikają z zastosowania niewłaściwego punktu odniesienia. Podkreślili, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant, co oznacza, ze organy administracji nie mają podstaw do weryfikacji wyników obliczeń, czy też rozwiązań zawartych w projekcie budowlanym. W sprawie zostało złożone przez projektanta oraz sprawdzającego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, co jest wystarczające z punktu widzenia obowiązujących przepisów. Odnosząc się natomiast do zarzutu zastosowanej nomenklatury w piśmie inwestora z dnia 8 września 2016 roku, poprzez zastosowanie terminu "korekta" wskazali, że przedstawiony Załącznik nr 1 jest rozwinięciem Załącznika nr 4 z pisma inwestora z dnia 11 lutego 2016 roku. Został on złożony w ramach wyjaśnień do Wydziału [...] Urzędu Miasta [...] w dniu 25 lutego 2016 roku, w odpowiedzi i na potrzebę wyjaśnienia wątpliwości przedstawionych przez skarżącego. Z charakteru Załącznika nr 1 oraz celu jego przedłożenia należy więc wywieść, że jest to wyjaśnienie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wyrażone dotychczas w sprawie stanowisko.

Postanowieniem z dnia 11 maja 2017 r. sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sądowoadministracyjna kontrola zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia 25.10.2016 r. (znak[...]) wykazała, że decyzja ta narusza prawo materialne w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy. Nakazywało to zaskarżoną decyzję uchylić, w oparciu o art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30.09.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.).

Przepis art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2016 r., poz. 290) określa przesłanki wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jedną z tych przesłanek jest złożenie przez inwestora oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Choć redakcja tego przepisu wskazuje, że w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę wystarczające jest jedynie złożenie przez inwestora stosownego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością, to jednak powyższe nie oznacza, że organ administracji publicznej pozbawiony został możliwości weryfikacji tego oświadczenia (zapewnienia) inwestora. W przypadku bowiem, gdy oświadczenie wnioskodawcy złożone we wskazanym przedmiocie może budzić wątpliwości, organ administracji wydający pozwolenie na budowę zobligowany jest do żądania od inwestora wykazania spełnienia przesłanki warunkującej uzyskanie pozytywnej decyzji – tj. wykazania, iż posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ zobowiązany jest bowiem do wyjaśnienia, czy inwestorowi rzeczywiście prawo to przysługuje, i jest władny ustalić, czy złożone oświadczenie znajduje oparcie w stosownych dokumentach (por. wyrok NSA z dnia 24.11.2016 r. sygn. akt II OSK 425/15). Podkreślić należy, iż oświadczenia inwestora składane w ramach postępowania administracyjnego, są jedynie środkiem dowodowym, który podlega ocenie przez organ administracji publicznej na zasadach i w trybie wskazanym w K.p.a. (por. art. 75 par. 2 K.p.a.). Oznacza to, że oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane może zostać skutecznie zakwestionowane w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę (por. A. Glinecki (red.) Prawo budowlane. Komentarz, uwaga 13 do art. 32, WK 2016 r.).

Z akt kontrolowanej sprawy wynika, że wnioskodawcy domagający się udzielenia pozwolenia na budowę, nie wykazali aby dysponowali prawem do dysponowania nieruchomością (przy ul. O. nr "B" w [...]) na cele budowlane (przebudowy i nadbudowy wskazanego budynku).

Zauważyć bowiem należy, iż wobec faktu, że złożone pierwotnie przez inwestorów oświadczenie o posiadaniu powyższego prawa (k. 9) nie było prawidłowe, organ I instancji pismem z dnia 13.08.2014 r. (k. 26) wezwał ich do usunięcia braków, formułując określone zalecenia i wyjaśnienia. W odpowiedzi na to wezwanie (k. 36) M. K. przedłożył drugie oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (k. 35). Z dokumentu tego wynikało m.in., że posiada on prawo do dysponowania:

- działką nr [...] (z tytułu współwłasności z: H. K., H. R., I. T., J. G., M. B., B. G., P. B., spółką jawną "[...] " oraz R. J.),

- działką nr [...] – (stanowiącą własność M. S.) oraz

- działką nr [...] (stanowiącą współwłasność L. B., H. . i Z. G.).

Z przedmiotowego pisma wynika przy tym, że inwestor dysponuje telefonicznie udzieloną zgodą na wejście w teren działki nr [...]. Nadto, z załączonego do wskazanego pisma pełnomocnictwa notarialnego z dnia [...].06.2014 r. (k. 33) wynika, że R. J., H. R., J.G., B. G., sp. jawna "[...]" oraz I. T. – wyrażają zgodę M. i i H. K. na dysponowanie nieruchomością wspólną (działka nr [...]) – na cele budowlane. Oceniając jednak powyższe zauważyć należy, iż opisane pełnomocnictwo nie pochodzi od wszystkich osób, które wnioskodawca wskazał jako dysponujących (udzielających mu) prawa do dysponowania działką nr [...] na cele budowlane. Pomija bowiem to pełnomocnictwo M. B. oraz P. B., wskazanych jako współwłaścicieli tej działki. Poza tym, L. B. (współwłaściciel sąsiedniej działki nr [...] zakwestionował fakt udzielenia skarżącemu prawa do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane (pismo z dnia 10.10.2014 r.; k. 56), zaś Prezydent Miasta [...] w postanowieniu z dnia 17.10.2014 r. (k. 58) nałożył obowiązek przedłożenia dokumentu potwierdzającego posiadanie przez inwestora zgody wszystkich współwłaścicieli działki nr [...] na wykonanie robót budowlanych (nadbudowę wspólnego komina). Zauważyć nadto należy, iż na k. 70 znajduje się dokument inwestora stanowiący "Aktualizację oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane". Wynika z niego, iż z nieruchomości objętych inwestycją "wykreślono działkę nr [...]", co uzasadniano zmianami w projekcie budowlanym (pismo M. K. z dnia 25.08.2015 r.). Jednocześnie podkreślić należy, iż w aktach sprawy znajduje się wykaz osób będących współwłaścicielami działki nr [...] (k. 118 i 116). Występuje tam jednak szereg osób, które w ogóle nie udzielały inwestorom zgody na dysponowanie działką nr [...] na cele budowlane. Kolejne oświadczenie o posiadaniu przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane pochodzi z dnia 10.02.2016 r. (brak numeracji kart). Do oświadczenia tego załączone zostało pismo (załącznik nr 1) obejmujące wykaz współwłaścicieli działki nr [...]. W aktach sprawy brak jednak dokumentu wskazującego, że wymienieni we wskazanym załączniku współwłaściciele działki nr [...] - wyrażali kiedykolwiek inwestorom zgodę na dysponowanie prawem do tej nieruchomości na cele budowlane (poza niektórymi osobami udzielającymi opisanego wyżej pełnomocnictwa notarialnego). Zgodnie zaś z art. 22 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 24.06.1994 r. o własności lokali (Dz. U. 2015 r., poz. 1892) czynnościami przekraczającymi zakres zwykłego zarządu nieruchomością, jest m.in. udzielenie zgody na nadbudowę lub przebudowę nieruchomości wspólnej, na ustanowienie odrębnej własności lokalu powstałego w następstwie nadbudowy lub przebudowy i rozporządzenie tym lokalem oraz na zmianę wysokości udziałów w następstwie powstania odrębnej własności lokalu nadbudowanego lub przebudowanego. Zgoda taka winna być przy tym udzielona w stosownej uchwale (art. 22 ust. 2 cyt. ustawy). Wobec braku w aktach sprawy takiej uchwały uznać należało, iż organ nie wyjaśnił należycie, czy inwestorzy dysponowali stosowną zgodą (tj. prawem do dysponowania nieruchomością - działką nr [...] - na cele budowlane). Powyższe było motywem uchylenia zaskarżonej w sprawie decyzji Wojewody [...] z dnia 25.10.2016 r. (znak: [...]). W ponownie prowadzonym postępowaniu akcentowana kwestia winna być przedmiotem jednoznacznych ustań i ocen. W szczególności, winien Wojewoda [...] precyzyjnie określić współwłaścicieli przedmiotowego budynku, opierając się w tym względzie na treści księgi wieczystej, a następnie winien wyjaśnić, czy osoby te, w stosownej formie prawnej udzieliły inwestorom zgody do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Rozważyć nadto winien organ administracji kwestię dotyczącą zmian (korekt) projektu budowlanego, a w szczególności tego, czy dokonane zostały przez uprawnioną do tego osobę oraz czy objęte zostały oświadczeniem o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane).

Zarzuty skargi sąd uznał za nieusprawiedliwione. Koncentrowały się one w istotnym zakresie na wykazaniu wadliwości sporządzonej w sprawie dokumentacji projektowej (projektu budowlanego) i związanych z tym rozwiązań technicznych przyszłej inwestycji. Wskazać jednak należy, iż organ administracji wydający pozwolenie na budowę nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami, poza tymi, które określają wymogi ochrony środowiska. Stanowisko takie jest prezentowane w aktualnym orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. np. wyrok: WSA w Warszawie z dnia 29 września 2016 r. VII SA/Wa 1402/16, NSA z dnia 28 września 2016 r. II OSK 3173/14, WSA w Krakowie z dnia 11 października 2013 r. II SA/Kr 794/13). Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami (...) decyzji o warunkach zabudowy i wymaganiami ochrony środowiska, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia (o ile jest to wymagane). Inne kwestie, w tym rozwiązania techniczno-budowlane, nie są przedmiotem ustaleń i ocen organu wydającego pozwolenie na budowę albowiem nie wynikają one z przepisów.

Podkreślić nadto należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego, organ zajął w sprawie stanowisko odnośnie do zgodności sporządzonego w sprawie projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy, wydaną dla przedmiotowej inwestycji. Rozważania w tym zakresie zawarte są na karcie 3 zaskarżonej decyzji

Mając powyższe na uwadze, sąd działając na podstawie wskazanego wyżej art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję (pkt I sentencji). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt II sentencji).