Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 631/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2020 r. W.R. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2020 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2020 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 grudnia 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), przez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego skarżącego. Dodatkowo zobowiązano pełnomocnika strony skarżącej do wykazania, w tym samym terminie, przysługującego skarżącemu, zgodnie z art. 50 p.p.s.a. interesu prawnego uprawniającego do złożenia przedmiotowej skargi.

Wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego, za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej w dniu 4 stycznia 2021 r. (k. 53 akt sądowych). Pełnomocnik strony skarżącej nie udzielił na powyższe wezwanie Sądu żadnej odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) oraz czy została prawidłowo opłacona.

Stosownie do treści art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez określenia "naruszenia prawa" oraz "naruszenia interesu prawnego", o których mowa w ww. przepisie, należy rozumieć podanie przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Przepis ten nie wymaga przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu prawa, który został naruszony. Rozważany wymóg skargi będzie spełniony, jeżeli skarżący wskaże, na czym polega, jego zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2011 r., II OSK 805/10, www.orzecznia.nsa.gov.pl - CBOSA).

Wymaganie to ma charakter uniwersalny w tym sensie, że dotyczy wszystkich skarg bez względu na to, kto jest ich autorem. Wymóg ten zachowuje zatem aktualność zarówno w stosunku do skarg, które zostały sporządzone przez profesjonalistę o wykształceniu prawniczym, jak też w stosunku do skarg, których autorzy wiedzy prawniczej nie posiadają (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 września 2011 r., II FSK 1944/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – CBOSA).

W ocenie Sądu treść skargi nie wskazuje przyczyn, dla których skarżący poprzez swojego pełnomocnika, zdecydował się zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne. Nie wyjaśnia w czym skarżący upatruje niezgodności decyzji z obowiązującymi przepisami. Tym samym nie sposób uznać, że skarga spełnia wymóg wskazany w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Nadto Sąd zobowiązał pełnomocnika strony skarżącej do wykazania przysługującego skarżącemu, zgodnie z art. 50 p.p.s.a. interesu prawnego uprawniającego do złożenia skargi, albowiem skarżący W.R. nie był stroną, do której skierowana została decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2020 r., nr [...] utrzymująca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2020 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego.

Zasadne zatem było wezwanie pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone, za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej (k. 53 akt sądowych).

Na podstawie art. 74a § 1p.p.s.a. doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków:

1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo;

2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny;

3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny.

Z kolei zgodnie z art. 74a § 5 p.p.s.a. datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik strony skarżącej dnia 4 stycznia 2021 r. poświadczył odbiór wezwania przesyłanego za pomocą platformy ePUAP (k. 53 akt sądowych).

Zatem termin na usunięcie braku formalnego skargi upłynął w dniu 11 stycznia 2021 r. Do dnia wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia pełnomocnik strony skarżącej pozostawił jednak wezwanie Sądu bez jakiejkolwiek odpowiedzi.

Mając na uwadze powyższe skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w sentencji postanowienia.