Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 654/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-03-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 , art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - interpretacja w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia oddalić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

W zawiadomieniu doręczonym w dniu 12 listopada 2007 r. skarżący powiadomiony został o terminie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie z jego skargi na postanowienie organu podatkowego dotyczące interpretacji podatkowej. Termin rozprawy wyznaczono na dzień 4 grudnia 2007 r.

Na rozprawie w dniu 4 grudnia 2007 r. skarżący nie był obecny. Tego też dnia, po zamknięciu rozprawy zapadł wyrok oddalający skargę podatnika.

W piśmie z dnia 18 grudnia 2007 r. skarżący zawarł prośbę o "wydanie" sentencji i uzasadnienia wyroku. Wskazał, że z rozmowy telefonicznej dowiedział się, iż Sąd oddalił jego skargę. Zaznaczył, iż pouczenie zawarte w zawiadomieniu o rozprawie zrozumiał w ten sposób, że jeżeli działa bez adwokata i nie będzie obecny, to zostanie powiadomiony o przebiegu sprawy.

Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 grudnia 2007 r. wezwano skarżącego do jednoznacznego oświadczenia, czy jego pismo z dnia 18 grudnia 2007 r. będące wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W piśmie z dnia 3 stycznia 2008 r. skarżący oświadczył, iż wnosi o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących brak jego winy w niedotrzymaniu terminu skarżący w piśmie z dnia 4 lutego 2008 r. stwierdził, że stawiennictwo na rozprawie nie było obowiązkowe. Nie był obecny na tejże rozprawie i nie wiedział, kiedy Sąd ogłosi wyrok, czy "w dniu procesu" czy też później. Dodał iż sądził, że Sąd sam powiadomi go o wydaniu wyroku. W rozmowie telefonicznej z sekretariatem Sądu dowiedział się, że Sąd skargę oddalił "a termin minął od wydania wyroku". Wskazał też, iż "to była moja wina".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być

wydane na posiedzeniu niejawnym.

Aby Sąd mógł rozpoznać merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu, musi on zostać złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa).

Sąd uznał, przyjmując najbardziej korzystną dla strony skarżącej interpretację, że w niniejszej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu 18 grudnia 2007 r., tj. w dniu złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Brak było bowiem w rozpatrywanym przypadku innego punktu odniesienia a skarżący nie podał, kiedy dokładnie przyczyna ta ustała, w szczególności nie wskazał, kiedy uzyskał telefoniczną informację o przebiegu sprawy.

Rozpoznając zatem merytorycznie wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu Sąd doszedł do przekonania, iż nie uprawdopodobniła ona braku swojej winy w jego niezachowaniu, zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ppsa.

Przede wszystkim, skarżący ze stosownym wyprzedzeniem zawiadomiony został o terminie rozprawy (zawiadomienie otrzymał w dniu 12 listopada 2007 r., rozprawa miała miejsce w dniu 4 grudnia 2007 r.). Urzędowy druk zawiadomienia zawiera przy tym pouczenie, że stawiennictwo stron nie jest obowiązkowe. Jednocześnie zawiera on informację, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku a złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Skarżący został zatem prawidłowo powiadomiony i pouczony o przysługujących mu prawach i konsekwencjach zaniedbań.

W tym też kontekście warto nawiązać do dorobku orzecznictwa sądowoadministrayjnego, w którym wskazuje się, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260).

W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, przesłanka istnienia przeszkody trudnej do przezwyciężenia, niemożliwej do usunięcia nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku, nie wystąpiła.

Dodatkowo przytoczyć należy pogląd zawarty w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2006 r. sygn. akt II FZ 382/06 (niepubl.) zapadłym w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku. Sąd ten wskazał mianowicie, że skarżący nie był obecny na rozprawie ani na ogłoszeniu wyroku. Skoro zatem dobrowolnie skorzystał on z prawa nieuczestniczenia w rozprawie, o której został prawidłowo poinformowany, powinien liczyć się z konsekwencjami swego działania.

Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.