Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 502/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-08-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2011 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) czerwca 2011 r., nr (...), w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r., w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) czerwca 2011 r., nr (...), Dyrektor Izby Skarbowej określił M. K. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w wysokości 275 620 zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższe rozstrzygnięcie M. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że jej wykonanie grozi mu wyrządzeniem znacznej szkody, a to z uwagi na wysokość określonego nią zobowiązania podatkowego. Nadmienił także, że w wypadku uwzględnienia przez Sąd skargi, wcześniejsze wykonanie decyzji, spowoduje trudne do odwrócenia skutki, między innymi finansowe, zarówno dla prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, jak i jego rodziny, zagrażając podstawom jej egzystencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.

Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 7 kwietnia 2005 r., sygn. II OZ 201/2005 (zamieszczone w systemie informatycznym (Lex Polonica nr 409861) i 13 grudnia 2004r., sygn. FZ 496/2004 (Lex Polonica nr 375763)). W tym celu winien on wskazać konkretne okoliczności, świadczące o spełnieniu przesłanek, o których mowa w art.. 61 § 3 P.p.s.a.

Skarżący (wnioskodawca) w niniejszej sprawie nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi mu wyrządzeniem znacznej szkody, albowiem w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji powołał się jedynie ogólnie na negatywne skutki, wiążące się z jej wydaniem, bez wskazania konkretnych przyczyn takiego stanu rzeczy oraz odniesienia się do sytuacji prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa oraz sytuacji rodzinnej. W tym stanie, w oparciu o podane przez niego informacje oraz samą wysokość zobowiązania określonego zaskarżonym aktem, nie sposób jest przyjąć, że wykazał on, że spełnia ustawowe przesłanki udzielenia mu ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd ,na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.