Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 202/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3, art. 149 § 1a
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f, art. 13
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 lutego 2018 r. sprawy ze skargi A. S.A. w [...] na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowe w przedmiocie bezczynności; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz strony skarżącej A. S.A. w [...] kwotę 125 zł /słownie: sto dwadzieścia pięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A S.A. z siedzibą w [....] (zwana dalej: Spółką lub stroną skarżącą) jest bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Jak wynika z akt sprawy, wnioskiem z dnia [...] października 2017 r., przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, Spółka działając przez swojego pełnomocnika złożyła do Wójta Gminy [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udzielenia odpowiedzi: "jakie programy komputerowe i aplikacje posiada Gmina w swoich zasobach, na których pracują pracownicy Gminy?". Strona zawnioskowała o przesłanie odpowiedzi na wskazany adres email.

W dniu 1 grudnia 2017 r. (data wpływu do organu) Spółka złożyła skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] o udostępnienie informacji publicznej z [...] października 2017 r., domagając się:

1. zobowiązania organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej i ujawnienie informacji wskazanych we wniosku,

2. stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

3. zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że [...] października 2017 r., poprzez swojego pełnomocnika złożyła w formie mailowej do organu wniosek

o udzielnie informacji na temat posiadanego przez Gminę oprogramowania. Do dnia wniesienia skargi organ nie odpowiedział w żaden sposób na powyższy wniosek.

Spółka podkreśliła, że wniosek został wniesiony do jednostki samorządu terytorialnego, na oficjalny adres mailowy urzędu gminy, a żądaną informację niewątpliwie organ posiada, gdyż dotyczy ona programów i aplikacji komputerowych, którymi dysponuje Gmina. Dodał, że informacja o majątku Gminy, którym są posiadane przez nią programy i aplikację komputerowe, jest bez wątpienia informacją publiczną, którą Wójt Gminy zobowiązany jest udzielić.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o umorzenie postępowania i odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadniając stanowisko o braku pozostawania w bezczynności organ wywiódł, że Wójt jako organ władzy publicznej zobowiązany do udostępnienia żądanych informacji, po otrzymaniu skargi, która dała podstawę do wyjaśnienia przyczyn braku udzielenia przedmiotowej informacji, w stosunkowo krótkim okresie – udzielił żądanej informacji, przesyłając w dniu [...] grudnia 2017 r. odpowiedź na wniosek. W jego ocenie Wójt wywiązał się ze swojego obowiązku udzielenia informacji a zatem doszło do nieumyślnego naruszenia terminu z ustawy

o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem organu to skarżący nie dochował należytej staranności, by jego wniosek został pozytywnie i w ustawowo zakreślonym terminie załatwiony, tj. nie zainteresował się czy jego wniosek dotarł do organu.

W dalszej części Wójt zawnioskował o uznanie, że bezczynność ta nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (w sytuacji uznania za zasadne stanowiska skarżącego o bezczynności organu), o umorzenie postępowania z uwagi na udzielenie informacji oraz o odstąpienie od zasądzenia wynagrodzenia pełnomocnikowi strony (miarkowanie wynagrodzenia pełnomocnika).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne, jak wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066/ sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. Zm./, zwanej dalej "Ppsa" obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

W kontrolowanej sprawie A Spółka Akcyjna z/s w [...] zarzuciła Wójtowi Gminy [...] bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej udzielanej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r., o dostępie do informacji publicznej /j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 1764/, dalej "Udip". Analiza przepisów Udip, a także wniosku skarżącej z dnia [...] października 2017 r., daje podstawę do stwierdzenia, że spełnione są przesłanki podmiotowe /Wójt Gminy [...] jest organem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4/ i przedmiotowe /żądana informacja, jako dotycząca majątku jednostki samorządu terytorialnego, jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f/ warunkujące udostępnienie żądanej przez skarżącą informacji.

Bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej ma miejsce, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie podejmuje we wskazanym w art. 13 Udip terminie stosownych czynności, tj. nie udostępnia informacji lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia /zob. wyrok NSA z dnia 24.05.2006 r., sygn.. akt I OSK 601/05, LEX nr 236545/.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 Udip udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Niesporne jest, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej /"jakie programy komputerowe i aplikacje posiada Gmina w swoich zasobach, na których pracują pracownicy Gminy?"/ wpłynął do organu w dniu [...] października 2017 r., Z odpowiedzi na skargę oraz dołączonych do niej dokumentów wynika, że odpowiedź na ten wniosek została udzielona w dniu 8 grudnia 2017 r., a więc po wniesieniu skargi /co nastąpiło w dniu 1.12.2017 r./. Ponieważ celem skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku, z chwilą udostępnienia informacji postępowanie w tej części stało się bezprzedmiotowe i dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa podlegać musiało umorzeniu / pkt I sentencji wyroku/. W dacie bowiem wyrokowania przez Sąd organ nie pozostawał już w bezczynności.

Likwidacja stanu bezczynności uzasadniająca umorzenie postępowania w tym zakresie nie zwalnia Sądu z obowiązku rozpoznania skargi w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa /art. 149 § 1 a Ppsa/.

Ocena, czy w stanie faktycznym sprawy niniejszej mamy do czynienia z rażącym naruszeniem prawa wywołanym bezczynnością powinna być dokonana w świetle regulacji z art. 13 Udip cyt. wyżej Sąd tu orzekający stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa /pkt II sentencji wyroku/. Sąd wziął pod uwagę, że przekroczenie ustawowego terminu nie było znaczne, po otrzymaniu skargi odpowiedź udzielona została niezwłocznie, nadto nie można przypisać temu organowi lekceważącego traktowania obowiązków ustawowych.

Na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 oraz art. 206 Ppsa Sąd orzekł o kosztach postępowania, określając je na kwotę 125 zł, obejmującą uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł, a w pozostałej części wynagrodzenie radcy prawnego R. K. /pkt III sentencji wyroku/. Korzystając z dyspozycji art. 206 Ppsa przy zasądzaniu wynagrodzenia radcy prawnego, Sąd miał na uwadze nieskomplikowany charakter sprawy, niewymagający w istocie szczególnej wiedzy prawniczej, jak i fakt, że działania skarżącej w zakresie bezczynności organów administracji obejmuje znaczny obszar kraju i tym samym udział profesjonalnego pełnomocnika ograniczył się do dostosowania przygotowanego pisma procesowego do sprawy niniejszej.