Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 13/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par. 1 pkt 1, art 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 1sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 1sierpnia 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Wójta Gminy H. w przedmiocie nie podjęcia czynności egzekucyjnych zmierzających do odnowienia wodnicy - postanowienie - 1) odrzucić skargę 2) zwrócić skarżącemu J. M. wpis od skargi w wysokości 100 zł ( sto złotych )


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest bezczynność Wójta Gminy H. w zakresie nie podjęcia czynności, zmierzających do wykonania obowiązków, nałożonych decyzją

z dnia [...] lipca 2006 r., Nr [...] nakazującą odnowienie wodnicy

w sposób umożliwiający realizację postanowień ugody z dnia [...] lipca 1993 r., zatwierdzonej postanowieniem Urzędu Rejonowego w R.

z dnia [...] lipca 1993 r., Nr [...].

Jak wynika z materiału aktowego, ugoda została zawarta pomiędzy M. M. a T. T. T. T. zobowiązała się wykonać na swojej działce budowlanej, przylegającej do drogi wojewódzkiej wodnicę o wymiarach: szerokość dna - 20 cm, szerokość górą - 30 cm, głębokość - od 15 do 20 cm wzdłuż ogrodzenia z posesją M.M. w odległości 40 cm od zewnętrznej linii cokołu tego ogrodzenia.

Z pisma Urzędu Rejonowego w R. z dnia 3 stycznia 1995 r. dotyczącego sprawdzenia wyników wykonania ugody, wynika, że na ten dzień była wykonana wodnica, ale nie była ona drożna na całej długości, gdyż istniejąca między działkami T. T. i M. M. bruzda była za płytka by móc odprowadzać wodę, w związku z czym Z. T. zobowiązał się, że wiosną 1995 r. pogłębi istniejącą bruzdę.

W kolejnym piśmie zaś z dnia 21 sierpnia 1996 r., kierowanym do M.M., Urząd Rejonowy w R. powiadomił wyżej wymienioną, że obowiązek przyjęty przez T.T. w ugodzie został wykonany.

W dniu 2 czerwca 2006 r. do Urzędu Gminy w H. wpłynął wniosek J.M., właściciela działki nr 1033 o rozpatrzenie sprawy uchylania się przez Z.T. od wykonania obowiązków nałożonych przedmiotową ugodą.

W wyniku podjętego postępowania ustalono, że wodnica istniejąca pomiędzy działką nr 1033 stanowiąca własność J. M., a działką nr 1034 stanowiąca współwłasność T. i Z. T., na skutek nieudrażniania, uległa naturalnemu zamuleniu. Stwierdzono ponadto, że w odległości 50 cm od ogrodzenia działki nr 1033 wykonano ogrodzenie dla działki nr 1034, a także że działka nr 1034 na całej długości ogrodzenia zagospodarowana jest trawnikiem, który uniemożliwia infiltrację wód opadowych do gleby.

W związku z powyższym Wójt Gminy H., decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., Nr [...] nakazał T. i Z. T. odnowienie wodnicy

w sposób umożliwiający realizację postanowienia [...], zatwierdzającego ugodę zawartą w dniu [...] lipca 1993 r.

W dniu 21 sierpnia 2006 r. T. T. zgłosiła wykonanie wodnicy

i przedstawiła w załączeniu dokumentację fotograficzną.

W dniu 21 września 2006 r. dokonano kontroli wykonania decyzji, z której sporządzono protokół. Z treści protokołu a także treści notatki urzędowej oraz dołączonej do niej dokumentacji fotograficznej wynika, że T. i Z. T. wywiązali się z nałożonego na nich obowiązku i wykopali rów, w sposób określony w decyzji, jedynie odległość od zewnętrznej strony ogrodzenia została zmniejszona z 40 do 35 cm, ale jak stwierdzono nie miało to znaczenia dla prawidłowego funkcjonowania rowu. Dopiero na skutek czynności podjętych przez J. M., tj. podbierania ziemi rów przestał spełniać swoją funkcję i na niektórych odcinkach istniało zagrożenie przelewania wody.

Pomimo to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. postanowieniem dnia [...] marca 2007 r., Nr SKO - [...] zobowiązało Wójta Gminy H. do podjęcia czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych celem doprowadzenia do wykonania przez T. i Z. K. obowiązku wynikającego z decyzji Wójta Gminy H. z dnia [...] lipa 2006 r. Po ustaleniu jednak, że adresat decyzji w sposób dobrowolny wykonał nałożony na niego obowiązek, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. postanowieniem z dnia [...] sierpniu 2007 r., Nr [...] oddaliło skargę.

W aktach zalega również postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2007 r., Nr [...] stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...], a także uchwała Rady Gminy H. z dnia [...] marca 2008 r., Nr [...] o uznaniu za bezzasadną skargę J. M. na niedziałanie Wójta Gminy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., skarga na bezczynność organów administracji publicznej przysługuje jedynie wtedy, gdy z mocy przepisu prawa zobligowane są one do wydania decyzji, postanowienia, lub innego aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa. Chodzi więc wyłącznie o takie sytuacje, gdy organ wbrew prawnemu nakazowi nie podejmuje działań zmierzających do ukształtowania sfery prawnej podmiotu administrowanego. Administracyjne postępowanie egzekucyjne nie jest procesem, w którym kształtuje się prawa lub obowiązki publicznoprawne. Ze swej istoty wszczyna się je tylko wówczas, gdy sytuacja prawna danego podmiotu jest już ustalona, a składające się na jej treść obowiązki nie zostały wykonane.

W konsekwencji zarówno organowi egzekucyjnemu, jak i wierzycielowi nie można postawić zarzutu, iż pozostaje w bezczynności w rozumieniu wyżej podanym. Przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z dnia 17 czerwca 1966 r. ( Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm. ) przewidują wprawdzie instytucje umożliwiające zwalczanie inercji wierzyciela (skarga na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych - art. 6 § 1a) oraz organu egzekucyjnego (skarga na przewlekłość postępowania - art. 54), jednakże dotyczą one działań o charakterze procesowym, podejmowanych wyłącznie w ramach postępowania egzekucyjnego. Rozstrzyganie o zasadności tych środków prawnych nie należy do sądu lecz do organów administracji publicznej. I dopiero to rozstrzygnięcie - a nie sama bezczynność - podlega kontroli sądu administracyjnego.

Z treści skargi J. M. wynika, że jego wolą było poddanie kontroli czynności, a dokładnie ich brak w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Wójta Gminy H.

Bezspornym w sprawie jest, iż postępowanie dotyczy wykonania obowiązku nałożonego decyzją Wójta Gminy H. z dnia [...] lipca 2006 r., który w ocenie skarżącego nie został wykonany i w tym upatruje bezczynności organu.

Bezczynność ta była przedmiotem postępowania przed organami administracyjnymi, tj. przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w R., które postanowieniem z da[...] sierpnia 2007 r., Nr [...] oddaliło skargę, uznając, że adresat decyzji dobrowolnie wykonał nałożony na niego obowiązek.

Zgodnie z tym o czym była mowa wcześniej, tylko to postanowienie mogło zostać poddane weryfikacji poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy a następnie wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie, o czym skarżący został pouczony w treści tego postanowienia.

Nie skorzystał jednak z tego prawa i złożył skargę na czynności organu

w postępowaniu egzekucyjnym, które nie podlegają kontroli sądu.

W związku z powyższym Sąd został pozbawiony możliwości kontroli prawidłowości wydanych w sprawie rozstrzygnięć.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.