Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 108/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: ART. 184
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 696/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji ostatecznej i ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 24 września 2020 r., III SA/Wa 696/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. B. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 16 stycznia 2020 r. w przedmiocie uchylenia w całości decyzji ostatecznej i ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2015 r. Jako podstawę prawną orzeczenia wskazano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.").

Jak wskazano w uzasadnieniu, na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 26 czerwca 2020 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została doręczona stronie skarżącej 14 lipca 2020 r. (k. 18 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał zatem 21 lipca 2020 r.

W dniu 24 lipca 2020 r. wpłynęło do WSA pismo, w którym Skarżący ze względu na fakt, że sprawa dotyczy jednego zagadnienia, tych samych okoliczności, a jest jedynie rozłożona na pięć okresów wniósł o połączenie spraw III SA/Wa 692/20-696/20 w jedną. Dodatkowo Skarżący uiścił jeden wpis od skargi w kwocie 200 zł wskazując w tytule przelewu wszystkie sygnatury. Na podstawie zarządzenia z 6 sierpnia 2020 r. wezwano skarżącego do wskazania, w której sprawie uiścił wpis od skargi, pod rygorem uznania, że uiszczony wpis dotyczył sprawy III SA/Wa 692/20.

Skarżący pismem z 18 sierpnia 2020 r. poinformował, że wpis dotyczył każdej ze spraw. Dodatkowo skarżący w dniu 19 sierpnia 2020 r. dopłacił 800 zł tytułem wpisu od skarg.

Odrzucając skargę WSA wyjaśnił, że w każdej ze spraw wskazanych w piśmie z 20 lipca 2020 r. przedmiot zaskarżenia dotyczy innej decyzji, zatem do wyłącznej kompetencji sądu wojewódzkiego należała decyzja co do fakultatywnego połączenia ww. spraw do wspólnego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia w trybie art. 111 § 2 p.p.s.a. W rezultacie przyjąć należało, że Skarżący powinien zastosować się do wezwania i uiścić wpis do każdej ze spraw. Natomiast skarżący uiścił tylko jeden wpis w kwocie 200 zł wskazując ww. sygnatury spraw i z tego względu został on przypisany do pierwszej sprawy wskazanej w piśmie z 20 lipca 2020 r. tj. sprawy III SA/Wa 692/20. Dodatkowo WSA wskazał, że Skarżący miał możliwość wyboru do której sprawy miał być uiszczony wpis, co w niniejszej sytuacji jest dla Skarżącego okolicznością korzystną, bowiem w niniejszych sprawach WSA mógł potraktować żądanie skarżącego z pisma 18 sierpnia 2020 r. o potraktowaniu pierwotnie uiszczonej kwoty jako przypisanej do każdej ze spraw, co warunkowałoby odrzuceniem każdej ze spraw, także sprawy III SA/Wa 692/20.

W konsekwencji sąd pierwszej instancji uznał, ze w niniejszej sprawie wpis sądowy od skargi został uiszczony 19 sierpnia 2020 r., a zatem po upływie siedmiodniowego terminu wyznaczonego do dokonania tej czynności, który upłynął 21 lipca 2020 r. i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.

Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie żądając jego uchylenia. Jak wskazano w uzasadnieniu, Skarżący nie uchylał się od zapłaty wskazanej kwoty 200 zł, ani nie prosił o zwolnienie z wpisu, a swoją oczywistą pomyłkę naprawił tak szybko jak to było możliwe. Skarżący wnosił bowiem o połączenie wszystkich spraw w jedną z uwagi na fakt, że chociaż sprawa dotyczy kilku decyzji to błąd wskazany przez skarżącego w każdej decyzji jest ten sam (błędny wpis w "wypisie z rejestru gruntów"). Dodatkowo, Skarżący natychmiast po otrzymaniu informacji że wpis w wysokości 200 zł dotyczy każdej sprawy dopłacił brakującą kwotę do każdego wpisu w wymaganej wysokości ale nie zrozumiał jak, lub którą sprawę ma wybrać, gdyż wpłat/dopłat dokonywał od wszystkich spraw.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, takich jak skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.), w takiej sytuacji jednak przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, a w razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W przypadku nieuiszczenia wpisu pomimo wezwania skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie prawidłowo sąd pierwszej instancji uznał, że wpis uiszczono w dniu 19 sierpnia 2020 r., a zatem po upływie wyznaczonego terminu (21 lipca 2020 r.). Jak słusznie podkreślono w uzasadnieniu postanowienia, w stanie faktycznym sprawy działano w sposób najbardziej korzystny dla strony. WSA mógł bowiem uznać żądanie Skarżącego z pisma z 18 sierpnia 2020 r. o potraktowaniu pierwotnie uiszczonej kwoty jako przypisanej do każdej ze spraw III SA/Wa 692-696/20, co warunkowałoby odrzuceniem każdej ze spraw, także sprawy III SA/Wa 692/20.

Odnosząc się do treści zażalenia i wyjaśnień skarżącego o możliwości połączenia spraw do wspólnego rozpoznania lub rozpoznania i rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że stosownie do treści art. 111 § 2 p.p.s.a. sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Zarządzenie o połączeniu ma charakter wyłącznie techniczny i jest podyktowane ekonomią procesową. Połączenie dotyczy spraw, którym nadano już bieg, a więc tych, w których skargi odpowiadały wymogom formalnym i zostały należycie opłacone. Nie pozbawia to jednak tych spraw odrębnego charakteru i nie pozbawia ich samodzielności. Wyrok powinien zawierać odrębne rozstrzygnięcie co do każdej ze spraw (pogląd ten ugruntowany jest zarówno w piśmiennictwie - por. H. Knysiak - Molczyk w: T. Woś, H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz - Warszawa 2006, s. 362, jak i w orzecznictwie - por. postanowienie NSA z 10 czerwca 2008 r., II FZ 231/08; wyroki NSA z 1 października 2007 r., I GSK 2147/06; z 12 kwietnia 2005 r., FSK 561/04; publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). A zatem, ewentualne połączenie spraw do wspólnego rozpoznania nie oznaczałoby redukcji wpisów w sprawach III SA/Wa 692/20-696/20 z łącznej kwoty 1 000 zł do kwoty 200 zł.

Jeżeli Skarżący miał wątpliwości, czy WSA prawidłowo wezwał go do uiszczenia odrębnego wpisu w każdej z zainicjowanych spraw, mógł wnieść zażalenia na zarządzenia wzywające do uiszczenia wpisów, o czym został prawidłowo pouczony. Uchroniłoby go to od negatywnych konsekwencji nieuiszczenia w wyznaczonym terminie wpisów w prawidłowej wysokości. Do ich uiszczenia Skarżący byłby bowiem zobowiązany dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie owych zażaleń.

Tym samym zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie jest prawidłowe i nie narusza prawa.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.