Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2937/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2010 r. postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

D. S.A. z siedzibą w W. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2010 roku.

Skarżąca pismem z dnia 3 marca 2015 r, złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2014 r.

W uzasadnieniu Spółka wskazała, że w jej ocenie zachodzi przesłanka wstrzymania wykonania decyzji obu instancji, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), w związku z niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Spółka wskazała, że wobec niej poza postępowaniem podatkowym dotyczącym rozliczeń VAT za 2009-2010 r. toczy się także szereg innych postępowań podatkowych w szczególności dotyczących rozliczeń VAT za rok 2005, 2006 oraz 2007 oraz czerwiec 2010, gdzie łączna kwota domniemanych zobowiązań Spółki wynosi ok 43 mln zł (łącznie z odsetkami).

Wskazując na trudną sytuację finansową Skarżąca wskazała, że w latach 2010 - 2011 Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. wydał wobec niej [...] decyzji zabezpieczających na kwotę prawie 26 mln złotych. Wszystkie te decyzje zostały prawomocnie uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Pomimo uchylenia ww. decyzji zabezpieczających organy kontynuowały działania kontrolne wobec Spółki zwieńczone wydaniem kolejnej decyzji zabezpieczającej opiewającej na kwotę przeszło 90 mln zł, która to kwota jest zawyżona w stosunku do następnie wydanej decyzji wymiarowe], co najmniej o ponad 45 mln zł. Sprawa zawisła przed tut. Sądem pod sygn. akt III SA/Wa 745/14.

Spółka wskazała, że w 2010 r. osiągnęła 722 762 tys. złotych przychodów netto ze sprzedaży. W 2013 r. przychody netto ze sprzedaży wyniosły 8 246 tys. złotych. Przychody netto Grupy Kapitałowej D. w 2013 r. były porównywalne do przychodów zanotowanych w 2009 r., który był rokiem największego kryzysu w ostatnim 25-leciu. W okresie od 01.01.2011 r. do 31.03.2014 r. Grupa Kapitałowa D. , w tym Spółka, poniosła 4 005 tys. złotych straty netto. W związku z pogarszającą się sytuacją finansową Spółki dramatycznie spadły notowania akcji na Giełdzie Papierów Wartościowych - 29.12.2010 r. (przed publikacją komunikatu o zabezpieczeniu rachunków) kurs akcji D. S.A. wynosił 36.41, a wartość rynkowa spółki D. S.A. wynosiła 213.6 mln złotych. 20.08.2014 r. na zamknięciu kurs akcji D. S.A. wyniósł 1.7 (wartość rynkowa spółki D. S.A. 10 mln złotych). Od opublikowania pierwszej informacji o zabezpieczeniach rachunków bankowych kurs akcji Spółki spadł o 95.3%, a wartość rynkowa zmniejszyła się o 203.6 mln złotych.

Trwające się przez dłuższy czas postępowania kontrolne i zabezpieczeniowe, które spowodowały konsekwentnie pogłębiający się spadek dochodów Spółki, doprowadziły ją do konieczności sukcesywnego ograniczania działalności oraz zwalniania personelu. Skarżąca wskazała, że na zakończenie III kwartału 2014 r. zanotowała stratę netto w kwocie -2 568 tyś zł. Jednocześnie co istotne Spółka nieprzerwanie notuję stratę z działalności operacyjnej, w tym za rok 2013: -232 tyś zł oraz za III kwartał 2014 r.: -601 tyś. zł.

Spółka na przestrzeni ostatnich 4 lat całkowicie utraciła zdolność do prowadzenia bieżącej działalności operacyjnej, działalność D. została zredukowana do minimum niezbędnego dla przetrwania marki "D. ". Spółka z przyczyn obiektywnych i niezależnych konsekwentnie traci na wartości, przestaje generować zyski, jest zmuszana do ograniczenia działalności operacyjnej, pozostaje odcięta od zewnętrznych źródeł finansowania, a majątek Spółki, który pozostał - jest w istocie "niedostępny" dla Skarżącej, jako zajęty w postępowaniu zabezpieczającym i obecnie egzekucyjnym. Zła sytuacja finansowa Spółki dotyczy nie tylko roku bieżącego, ale strata została też wykazana w bilansie za lata poprzednie. Trudna sytuacja finansowa i brak dostatecznych środków na uiszczenie kosztów nie dotyczy bieżącego okresu (np. ostatnich miesięcy), ale raczej stanowi permanentny problem, z którym Spółka boryka się od lat i z którym będzie borykać się jeszcze przynajmniej przez najbliższe lata. Skala prowadzonej niegdyś przez Spółkę działalności na chwilę obecną pozostaje bez znaczenia, skoro Spółka nie prowadzi już działalności operacyjnej w tak dużych rozmiarach.

Zdaniem Spółki, zestawienie należności Skarbu Państwa objętych decyzją w sumie 2.347.732,00 zł (w zaokrągleniu do pełnych złotych) powiększonych o odsetki - z bardzo złą sytuacją finansową Spółki, w sposób dobitny wskazuje, iż w sprawie zaistniały wszelkie podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] .07.2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres czerwiec 2010 r., a ewentualne uwzględnienie skargi Spółki przez Sąd po zakończeniu postępowania egzekucyjnego - będzie miało dla niej jedynie ograniczone znaczenie. Mianowicie, Spółka najprawdopodobniej przestanie istnieć, a zaktualizują się co najwyżej ewentualne roszczenia odszkodowawcze Spółki względem Skarbu Państwa

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie należy uznać, że skarżąca Spółka we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej uprawdopodobniła, że wykonania ww. decyzji przed podjęciem przez sąd administracyjny rozstrzygnięcia co do zasadności wniesionej skargi może doprowadzić do wyrządzenia skarżącej Spółce znacznej szkody.

Skarżąca wskazała bowiem w czym miałaby się wyrażać szkoda w jej majątku. Podkreśliła przede wszystkim, że wobec Spółki poza postępowaniem podatkowym dotyczącym rozliczeń VAT za czerwiec 2010 r. toczy się także szereg innych postępowań podatkowych w szczególności dotyczących rozliczeń VAT za rok 2005, 2005 oraz 2007r., gdzie łączna kwota domniemanych zobowiązań Spółki wynosi ok 43 mln zł (łącznie z odsetkami). Ponadto jak wynika z wyjaśnień Spółki, na skutek prowadzonych wobec niej postępowań podatkowych, kontroli organy dokonały szeregu zabezpieczeń swych potencjalnych wierzytelności na majątku. Powyższe spowodowało również, że wartość Spółki, która jest spółką akcyjną notowaną na [...] Giełdzie Papierów Wartościowych w ostatnich latach znacznie spadła (od opublikowania pierwszej informacji o zabezpieczeniach rachunków bankowych kurs akcji Skarżącej spadł o 95.3%. a wartość rynkowa zmniejszyła się o 203.6 mln złotych). Spółka wyjaśniła również, że cały jej majątek został zajęty tytułem zabezpieczenia powyższych należności, a należące do Skarżącej nieruchomości stanowią przedmiot zabezpieczenia wyemitowanych przez D. S.A. 5.000 obligacji serii A na okaziciela o wartości nominalnej 1.000 zł każda, oznaczonych kolejno numerami od 1 do 5000. Obligacje zostały zabezpieczone hipoteką łączną do kwoty 7.500.000 zł ustanowioną przez Spółkę na jej nieruchomościach na rzecz obligatariuszy zgodnie z art. 7 ustawy o obligacjach. Skarżąca podkreśliła ponadto, że posiadany przez nią majątek nie może zostać swobodnie spieniężony gdyż albo został zajęty na poczet egzekucji, albo stanowi przedmiot zabezpieczenia wierzycieli Spółki.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie istnieją wystarczające przesłanki wskazujące na ryzyko wystąpienia w majątku Spółki uszczerbku przekraczającego w swych rozmiarach zwykłe następstwa wykonania zaskarżonej decyzji, tj. pozwalające uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Zdaniem Sądu, Skarżąca wykazała w sposób wystarczający, iż spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zapłata należności objętych decyzją może pogorszyć i tak już niepewną sytuację finansową spółki.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.