Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1208/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6259 Inne o symbolu podstawowym 625
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji odbiorników telewizyjnych oraz ustalenia opłaty za ich używanie postanawia odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2017 r. D. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji odbiorników telewizyjnych oraz ustalenia opłaty za ich używanie.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 lipca 2017 r., sygn. VI SA/Wa 1208/17 odrzucił skargę D. D. z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu.

Pismem z dnia 22 sierpnia 2017 r. skarżąca złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa została doręczona na adres skarżącej w dniu 29 marca 2017 r. i odebrał ja pracownik recepcji. Powyższa korespondencja została przekazana skarżącej w dniu 30 marca 2017 r. i dlatego skarżąca była w błędnym przekonaniu, że termin na wniesienie skargi biegnie od tej daty. Skarżąca zaznaczyła, że gdyby znała faktyczną datę odbioru decyzji to termin do wniesienia skargi zostałby zachowany. W ocenie skarżącej uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Ponadto nie bez znaczenia jest fakt, że w dniu doręczenia przesyłki skarżąca przebywała w [...] w celach służbowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Ponadto, zgodnie

z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71 - OSPiKA 1972

z. 7-8 poz. 144).

Brak winy oznacza więc sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08). Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Inaczej mówiąc, nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie skarżącej nie może być zakwalifikowane jako przesłanka wyłączająca brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.

We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi strona podała, że korespondencję zawierającą zaskarżoną decyzję odebrał pracownik recepcji, który w dniu następnym przekazał ją skarżącej, dlatego skarżąca była w błędnym przekonaniu, że decyzja została doręczona w dniu jej przekazania.

W ocenie Sądu, błędne przekonanie strony, że otrzymała pismo w innej dacie, niż to rzeczywiście nastąpiło, nie usprawiedliwia uchybienia terminu. Nieuwagi czy zaniedbania nie można bowiem kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Zauważyć również należy, że normy wymuszające dokonywanie określonych czynności we wskazanym w ustawie terminie mają bowiem na celu nie tylko zdyscyplinowanie strony, lecz służą również zapewnieniu sprawności postępowania sądowego, gwarantując pewien poziom bezpieczeństwa obrotu prawnego. Wskazane w art. 87 § 2 p.p.s.a. kryterium braku winy polega bowiem na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jak wyjaśniono już powyżej, przywrócenie uchybionego terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Uznając zatem, że niedochowanie przez skarżącą terminu do wniesienia skargi nie było następstwem okoliczności od niej niezależnych, lecz wynikało z niedostatecznej staranności w prowadzeniu przez nią własnych spraw, Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.