Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 68/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 177 § 1, art. 175, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej P.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę P.K. na decyzję nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r., którą Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] o umorzeniu postępowania z wniosku P.K. o wymeldowanie W.K. z pobytu stałego z lokalu położonego w [...].

Wyrok ten został doręczony pełnomocnikowi P.K. – radcy prawnemu M.K. w dniu 13 lipca 2010 r. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2010 r. Sąd stwierdził prawomocność w/w wyroku – od dnia 13 sierpnia 2010 r.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym – 31 sierpnia 2010 r.) P.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę kasacyjną od w/w wyroku z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/GO 68/10 (data prezentaty – 3 września 2010 r.). Skarga ta została sporządzona (napisana i podpisana) przez skarżącego – P.K..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej "ppsa") skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednocześnie w myśl art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosowanie do § 2 w/w artykułu, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art. 175 § 3 ppsa skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych, oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

Podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są jedynie osoby wymienione we w/w przepisie. Przymus adwokacki, wprowadzony wskazanym przepisem, wyłącza możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej samodzielnie przez stronę. Zatem przymus ten sprowadza się do obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez któryś z podmiotów wymienionych w art. 175 ppsa pod rygorem jej odrzucenia. Przy czym przez pojęcie sporządzenia skargi, należy rozumieć jej napisanie i podpisanie, z wymienieniem podmiotu, który skargę sporządził.

Zgodnie z art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Wskazać należy, iż w rozpatrywanej sprawie, zaskarżony skargą kasacyjną wyrok z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Go 68/10 wraz z uzasadnieniem, zgodnie z art. 67 § 5 ppsa, zgodnie z którym, w przypadku gdy ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom, doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej – ustanowionemu w ramach przyznanego prawa pomocy (postanowienie z dnia 12 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Go 68/10), tj. radcy prawnemu M.K.. Jak wynika z akt sądowych sprawy, wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 13 lipca 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k 129). Tym samym termin do wniesienia przez stronę skarżącą skargi kasacyjnej upłynął wraz z dniem 12 sierpnia 2010 r. W konsekwencji bezskutecznego upływu tego terminu, postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. stwierdził prawomocność wyroku z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Go 68/10, wskazując, iż wyrok stał się prawomocny z dniem 13 sierpnia 2010 r.

Skarżący P.K. wniósł skargę kasacyjną w dniu 31 sierpnia 2010 r. (data nadania skargi kasacyjnej w Urzędzie Pocztowym), a zatem już po dniu 12 sierpnia 2010 r., tj. po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak już wskazane zostało, stosownie do treści art. 178 ppsa, wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej, jako niedopuszczalnej.

Jednakże zauważyć należy również, iż przyczyny niedopuszczalności skargi kasacyjnej mogą mieć także charakter podmiotowy. Wśród przyczyn podmiotowych wskazać można m. in. niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych enumeratywnie w art. 175 ppsa. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nie wymienioną w tym przepisie, nie jest brakiem formalnym, który można sanować w drodze jego uzupełnienia na wezwanie sądu w trybie art. 49 ppsa W oparciu o przepis art. 49 ppsa sąd może jedynie wezwać do usunięcia braków formalnych, o których mowa w art. 46 i 47 ppsa. W odniesieniu do braków formalnych skargi kasacyjnej, w zakresie określonym przez przepisy art. 175 i art. 176 ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, nie wzywając do ich usunięcia.

W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest również pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 ppsa przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 ppsa i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M.Prawn 2004/5/202, B. Gruszczyński, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 421).

W niniejszej sprawie skarga kasacyjna sporządzona została z naruszeniem art. 175 ppsa. Skarżący, nie posiadając kwalifikacji, o których mowa we wskazanym przepisie, sporządził skargę samodzielnie.

Mając powyższe na uwadze, zgodnie z przepisem art. 178 w zw. z art. 175 oraz art. 177 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowił jak w sentencji.