Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 555/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu: - Krzysztof Błasiak, po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi Z. B. na czynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu w przedmiocie odmowy udzielenia wyjaśnień i doręczenia kserokopii dokumentów, postanawia przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 22 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę Z. B. na czynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu w przedmiocie odmowy udzielenia wyjaśnień i doręczenia kserokopii dokumentów.

Następnie skarżący na, sporządzonym w dniu 10 grudnia 2010 r., urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ) –zwanej dalej p.p.s.a., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Odnośnie swojej sytuacji rodzinnej, majątku i dochodach skarżący oświadczył, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest właścicielem mieszkania o powierzchni 35 m² i domu mieszkalnego w stanie niewykończonym oraz uzyskuje dochody z tytułu świadczenia emerytalno-rentowego w wysokości 2.700 zł brutto, ponosząc zarazem miesięczne koszty związane z leczeniem chorób cukrzycy i Parkinsona oraz utrzymaniem mieszkania w wysokości 1.600 zł. Ponadto skarżący zaznaczył, że ponosi inne koszty utrzymania, min. związane z zakupem wyżywienia, środków czystości.

Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy zważył , co następuje:

Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Powyższe wskazuje, iż przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym ( art. 246 § 1, pkt 2 p.p.s.a.) dotyczyć będzie osób charakteryzujących się ubóstwem w takim stopniu, że zapłata kosztów sądowych w określonej wysokości mogłaby spowodować utratę możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb egzystencji tych osób oraz ich rodzin. Oznacza to w tym przypadku, że przy rozpatrywaniu wniosku o prawo pomocy winno się uwzględniać, z jednej strony wysokość obciążeń finansowych jakie strona jest zobowiązana ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe. Jak bowiem zostało stwierdzone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r. (GZ 71/04, ONSA i WSA 2005, nr 1, poz. 8) ,, udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe ".

Uznając za wiarygodne informacje zawarte przez skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy należało stwierdzić, iż w jego przypadku zachodzi ustawowa przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie przez niego wnioskowaną, tj. w zakresie ustanowienia adwokata. Referendarz sądowy uznał bowiem, że z dochodów pochodzących ze świadczenia emerytalno-rentowego w wysokości 2.700 zł brutto, obciążonych kosztami utrzymania lokalu mieszkalnego i kosztami leczenia wskazanych chorób w wysokości 1.600 zł, a także innymi niezbędnymi dla podtrzymania egzystencji ( m. in. zakup żywności, ubrań i środków higienicznych ) skarżący nie jest w stanie wygenerować środki finansowe związane z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.