Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 329/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [A] Sp. z o.o. w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 539/19 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi [A] Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zmiany danych w zgłoszeniu celnym oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 maja 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 539/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [A] Sp. z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona spółce w dniu 18 stycznia 2019 r., czego potwierdzeniem jest zwrotne poświadczenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 18 lutego 2019 r., a skarga została złożona w dniu 1 marca 2019 r. (data stempla pocztowego). Z powyższego wynika, że skarga została wniesiona po terminie i dlatego podlega odrzuceniu.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 53 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że termin do wniesienia skargi liczy się od daty 18 stycznia 2019 r., a w konsekwencji odrzucenie skargi wniesionej przez skarżącą, podczas gdy bieg terminu powinien być liczony od faktycznej daty doręczenia decyzji spółce, tj. od dnia 31 stycznia 2019 r., na co wskazuje elektroniczne potwierdzenie odbioru w postaci e-monitoringu Poczty Polskiej

- naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi wniesionej przez skarżącą, pomimo faktu, iż została ona złożona w terminie.

W piśmie z 14 czerwca 2019 r. skarżąca uzupełniła zażalenie, wskazując na dodatkowe wyjaśnienia Poczty Polskiej zawarte w piśmie z dnia 5 czerwca 2019 r., z którego wynika, że faktyczne wydanie przesyłki poleconej zawierającej decyzję nastąpiło w dniu 31 stycznia 2019 r., a z uwagi na długotrwałą nieobecność pracownika Poczta nie jest w stanie wyjaśnić zaistniałej nieprawidłowości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi do organu właściwego po upływie tego terminu, podlega ona odrzuceniu, stosownie art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy.

Sąd I instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja została odebrana przez Spółkę w dniu 18 stycznia 2019 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Wobec tego uznał, że skarga złożona przez skarżącego w dniu 1 marca 2019 r. została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., a zatem należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Uzasadniając motywy odrzucenia skargi, Sąd pierwszej instancji wskazał, że oparł się na treści urzędowego dokumentu (kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji – k. 70 akt administracyjnych), który stwierdzał zaistnienie opisanych w nim faktów i korzystał z domniemania zgodności z prawdą.

Zasadnicza kontrowersja, która pojawiła się w kontekście doręczenia stronie zaskarżonej decyzji, dotyczyła ustalenia daty pokwitowania odbioru przesyłki. Sąd pierwszej instancji uznał, że na kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru widniał własnoręczny podpis osoby, który świadczył o doręczeniu decyzji w dniu 18 stycznia 2019 r. Strona zaś twierdzi, iż przesyłkę zawierającą decyzję otrzymała w dniu 31 stycznia 2019 r., co oznacza, iż skargę złożyła w terminie.

Jak wynika z orzecznictwa sądowoadministracyjnego, pocztowy dowód potwierdzenia odbioru pisma jest dokumentem urzędowym i korzysta z domniemania, że data na nim wskazana jest datą, w której przesyłka rzeczywiście dotarła do adresata. Nie ma także wątpliwości, że dowód taki w postępowaniu sądowoadministracyjnym może zostać przez stronę podważony i obalony przeciwdowodem (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2009 r. sygn. akt II OSK 1744/09, dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jedną z możliwości służących obaleniu domniemania doręczenia jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej. Innymi słowy, istotne jest, aby w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej została, zgodnie z art. 92 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, zgłoszona reklamacja. Co do zasady brak woli przeprowadzenia procedury reklamacyjnej uniemożliwia skuteczne obalenie domniemania doręczenia pisma w trybie awizowania (por. postanowienie NSA z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt II OZ 863/15, dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skarżąca skorzystała z możliwości przeprowadzenia procedury reklamacyjnej, gdyż jak wynika z załączonego do zażalenia pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia 5 czerwca 2019 r., stanowiącego odpowiedź na pismo skarżącej, w wyniku podjętych przez Pocztę Polską czynności ustalono, że przesyłka polecona o nr 00359007734424519429 została faktycznie wydana dnia 31 stycznia 2019 r. Należy zauważyć, że data ta figuruje w systemie Poczty Polskiej S.A., o czym świadczy elektroniczne potwierdzenie odebrania przedmiotowej przesyłki z e-monitornigu. Poczta Polska S.A. wyjaśniła, że ze względu na długotrwałą nieobecność pracownika poczta nie jest w stanie wyjaśnić zaistniałej sytuacji.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadny był więc zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W świetle złożonych przez stronę dokumentów, z których wynika data doręczenia zaskarżonej decyzji inna niż wynikająca z ZPO, a przyjęta przez Sąd I instancji jako podstawa do odrzucenia skargi, należało bowiem uznać, że zaskarżone postanowienie nie jest zgodne z prawem.

Powyższe skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.