Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 341/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-06-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 255, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 199, art. 252 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 czerwca 2012r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska


UZASADNIENIE

Skarżący J. Ł. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości.

We wniosku podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką i dwoma pełnoletnimi braćmi. W części wniosku dotyczącej majątku podał, że posiada dom o powierzchni 64 m² oraz gospodarstwo rolne o powierzchni 8.0300 ha fizycznego (4.0950 ha przeliczeniowych). Wnioskodawca oświadczył, że dochód uzyskuje z pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w wysokości 777 zł miesięcznie, a matka uzyskuje emeryturę w wysokości 1.092 zł.

Z uwagi na fakt, że wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu był niepełny, co do sytuacji finansowej i rodzinnej, skarżący został wezwany, w oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr z 2012r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.) do osobistego uzupełniania wniosku poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych. W odpowiedzi na prawidłowo doręczone wezwanie skarżący podał, że jego źródło dochodu to gospodarstwo rolne, które prowadzi. Powtórzył, że dochód jaki z niego uzyskuje to 777 zł miesięcznie. Oświadczył, że matka otrzymuje emeryturę, a bracia nie uzyskują żadnych dochodów.

Nie podał rocznej kwoty ze sprzedaży produkcji rolnej. Opisał, że prowadzi uprawę roślin, czyli produkcję pasz na potrzeby zwierzęce oraz hodowlę zwierząt. Wyszczególnił natomiast koszty prowadzenia gospodarstwa: podatek rolny – 316 zł, ubezpieczenie KRUS 1.284 zł, ubezpieczenie budynków – 444 zł, ubezpieczenie pojazdów i opłaty 700 zł, paliwo – około 8.000 zł, nawozy - 7.500 zł, środki ochrony - 1.500 zł, części do maszyn i ciągników – 5.000 zł, pasze - 4.000 zł. Nadto podał, że z Agencji uzyskał dopłaty w wysokości 14.418,18 zł.

Oświadczył, że posiada ciągnik Ursus C-330 i C-360 z 1979r. oraz samochód osobowy Opel Corsa z 1992r.

Nadto oświadczył, że wydatki miesięczne stanowi: prąd – 150 zł, gaz – 100 zł, woda - 40 zł, środki czystości – 150 zł, koszty leczenia – 600 zł, żywność – 1.800 zł, odzież – 250 zł, opał 240 zł.

Nadto wnioskodawca załączył kserokopię PIT 40A matki za 2011r., z którego wynika przychód w wysokości 13.447,16 zł. oraz wyciąg z rachunku bankowego prowadzonego przez Bank Spółdzielczy. Z wyciągu z tego rachunku wynika, że w okresie od 31 lipca 2011r. do 10 maja 2012r. salda miesięczne są dodatnie i wynoszą 10.139 zł na koniec lipca 2011r., 10.133 zł sierpnia 2011r., 10.705 zł września 2011r., 10.625 zł października 2011r., 18.666 zł listopada 2011r., 22.125 zł grudnia 2011r., 20.589 zł stycznia 2012r., 20.586 zł lutego 2012r., 22.340 zł marca 2012r., 32.256 zł w kwietniu 2012r., 7.854 zł na koniec kwietnia 2012r. i 10.599 zł na dzień 10 maja 2012r.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na osobie ubiegającej się o prawo pomocy. Owe wykazanie polegać, więc będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że wnioskodawca nie dysponuje środkami, które mógłby przeznaczyć na uiszczenie kosztów postępowania, chociażby w części.

Należy zauważyć, że regulacja zawarta w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., stosownie do której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Dlatego podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy ma służyć przede wszystkim osobom, które nie mają możliwości zgromadzenia środków na opłacenie kosztów związanych z obroną swoich praw przed sądem chociażby w części. A zatem przytoczone we wniosku okoliczności powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanej regulacji. Tak więc, to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa. Wnioskodawca winien, więc wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, że zdobycie środków niezbędnych do uczestniczenia w postępowaniu sądowym, jest obiektywnie niemożliwe.

W świetle powyższego, oświadczenie majątkowe skarżącego zawarte w treści formularza o prawo pomocy oraz jego uzupełnienie nie sprostało obowiązkowi wskazanemu w treści przepisu art. 252 §1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach wnioskodawcy.

Skarżący zobowiązany do opisania rodzaju i wielkości aktualnie prowadzonej produkcji rolnej, podania rocznej wartości przychodu oraz kosztów uzyskania tej produkcji nie wskazał wartości tego przychodu. Podał, że łączne koszty wynoszą około 28.744 zł (2.395 zł miesięcznie). Nadto oświadczył, że ponosi koszty utrzymania gospodarstwa domowego w łącznej wysokości 3.330 zł miesięcznie. W tym miejscu wskazać należy, że statystyczny przychód gospodarstwa rolnego jaki podaje wnioskodawca w wysokości 777 zł sporządzony w oparciu o dane wynikające z obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego nie obrazuje indywidualnych zdolności zarobkowania skarżącego i nie pozwala na ocenę jego realnych możliwości poniesienia kosztów niniejszego postępowania sądowego. Zwłaszcza, że przesłanką przyznania prawa pomocy nie jest statystyczna rentowność gospodarstwa skarżącego, ale jego rzeczywista sytuacja majątkowa i finansowa. Sytuacja ta natomiast okazuje się na tyle dobra, że pozwala utrzymywać dodatnie saldo na rachunku bankowych przez okres około 11 miesięcy i na poziomie przewyższającym 10.000 zł.

W tym miejscu wskazać należy, że oświadczenie o wysokości osiąganego dochodu z gospodarstwa rolnego podane przez wnioskodawcę we wniosku o prawo pomocy, powiększonego nawet o dochody uzyskiwane przez jego matkę (łącznie 1.869 zł miesięcznie), uznać należy za niewystarczające dla oceny rzeczywistych możliwości finansowych wnioskodawcy w zestawieniu z wysokością ponoszonych przez niego łącznych kosztów prowadzenia działalności rolniczej (2.395 zł miesięcznie) i gospodarstwa domowego (3.330 zł miesięcznie).

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że nie ma możliwości poniesienia kosztów postępowania w niniejszej sprawie w całości.

Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.

/-/ K. Witkowicz-Grochowska