Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1191/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30  ust. 6  pkt 2 Pb.
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2012 r. sprawy ze skargi V. T., E. .D., T. M. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszonego zamiaru przystąpienia do wykonania robót budowlanych skargę oddala.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2012r., nr [...], Wojewoda [...]

utrzymał w mocy decyzje Starosty [...] zachodniego nr [...] z dnia [...]

stycznia 2012r., , która organ pierwszej instancji wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia

zamiaru przystąpienia do wykonania robót budowlanych - budowy budynku

gospodarczego o pow. 35 m2 na działce o nr ew. [...], obręb L., I..

W uzasadnieniu decyzji organ podtrzymał argumentacje zawartą w decyzji

pierwszoinstancyjnej. Stwierdził, że wystarczającym powodem do wniesienia sprzeciwu

w trybie art. 30 ust 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane jest to, że działka objęta inwestycją

stanowi teren leśny [...] Parku Narodowego, pozostaje poza granicami

obowiązujących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

Zagospodarowanie nieruchomości stanowiącej ww. działkę jest podporządkowane

ustawie o ochronie przyrody z dnia 16 kwietnia 2004r., (Dz.u. 09.151.1220 t.j.), gdzie

zgodnie z art. 15 istnieją ograniczenia inwestycyjne.

Organ II instancji wskazał, że stan prawny działki odzwierciedla wypis z rejestru

gruntów, a także księga wieczysta, prowadzona dla tej nieruchomości. Kwestionowane

przez inwestora objecie działki przez Park, pozostaje poza zakresem sprawy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą

decyzję wnieśli W. T., E. D., T. M. L..

Dochodząc uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji zarzucili naruszenia art. 7

i 15 ustawy o ochronie przyrody, art. 3 i 30 ust 6 pkt 2 oraz art. 29 ust 1 pkt 2 ustawy

Prawo budowlane, a nadto rażące naruszenie przepisów art. 6,7,8,9,10 w zw. z art. 77,

81 i 107 k.p.a.

W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że nie kwestionują leśnego

przeznaczenia działki, ale ona pozostaje z prawem zabudowy począwszy od 1939r.

Wojewoda z naruszeniem prawa nie zebrał w tym zakresie materiału dowodowego w

sprawie. Tymczasem poprzednicy prawni obecnych właścicieli nabyli w 1939r działkę

jako leśną ale z prawem zabudowy, wynikającym z planu osiedla [...] wykonanym w

1934r. Następnie akty prawne po 1945 r., przeznaczały działkę na gospodarkę leśną ,

ale gdyby doszło do odebrania wcześniej istniejącego prawa zabudowy musiałby w tym

zakresie zostać wprowadzony zapis w księdze wieczystej, a takiego organ nie ustalił.

Skarżący wskazali, że wraz z utworzeniem [...] parku Narodowego w

1959r., ich działka faktycznie znalazła się w jego granicach., co nie oznacza , że

nastąpiło to zgodnie z prawem.

Skarżący powołali wyrok Sądu Najwyższego IV CSK 63/11 i 77/11 , gdzie

stwierdzono, że okres PRL z punktu widzenia praw podmiotowych właścicieli

nieruchomości traktować powinno się jako silę wyższą , która zawiesza wszelkie

możliwości dochodzenia prze właścicieli swych praw. Początkowo, utworzenie parku

nie odbierało prawa zabudowy działki, a uzależniało je od zgody władz Parku. Ponadto,

jak wynika z art. 14.7 ustawy o ochronie przyrody z 1991 r., nie było ustawowych

upoważnień do włączenia do Parku nieruchomości bez zgody ich właścicieli.

Skarżący powołując się na orzecznictwo sądowe podnieśli też, że ograniczenie

ich prawa własności nie może być interpretowane rozszerzająco.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w

zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1

ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002

r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod

względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów

obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja,

organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa.

Przepis art. 30 ust 6 pkt 2 stanowi , że organ wnosi sprzeciw jeżeli budowa lub

wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy.

Sąd podziela stanowisko organów, co do zasadności wniesienia sprzeciw od

zgłoszenia przedmiotowej w sprawie inwestycji.

Działka, gdzie inwestycja miała być zlokalizowana jest działką leśna, o czym

stanowi ewidencja gruntów ale także stosowny zapis w księdze wieczystej prowadzonej

dla tej nieruchomości. Tej okoliczności skarżący z resztą nie kwestionują. Ponadto,

działka znajduje się na terenie [...] Parku Narodowego, a stąd wynika

ograniczenie w inwestowaniu na niej zgodnie z przepisem art. 15 ustawy o ochronie

przyrody. W myśl tego przepisu zabrania się budowy lub przebudowy obiektów

2

budowlanych i urządzeń technicznych, z wyjątkiem obiektów i urządzeń służących

celom parku narodowego albo rezerwatu przyrody.

W ocenie Sądu, poza niniejsza sprawą pozostają kwestie legalności włączenia

nieruchomości do terenu Parku. Nie ma możliwości, ani przed organem budowlanym

rozpoznającym zgłoszenia, ani przed Sądem rozpoznającym skargę - skutecznego

kwestionowania, jak dążą skarżący, zgodności z prawem zaliczenia nieruchomości do

obszaru Parku i pozbawienia jej statusu działki z prawem do zabudowy. Ustalenie stanu

prawnego nieruchomości po myśli skarżących, może nastąpić li tylko w odrębnym

postępowaniu.

Zarzut naruszenia art. 6, 77 k.p.a. i nie przeprowadzenia właściwego

postępowania dowodowego na okoliczność charakteru działki objętej inwestycją, w

świetle ww. wskazań, Sąd ocenia jako nieuzasadniony. Dla zbadania dopuszczalności

zgłoszenia niniejszej inwestycji organ, czerpał wystarczającą i wiążącą go wiedzę z

danych rejestru gruntów i z księgi wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości.

Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak

w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi.( Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.)