Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 476/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-05-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku ministra Finansów w sprawie ze skargi [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie w sprawie do czasu uzyskania stanowiska Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 311/12.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 476/14

UZASADNIENIE

Zaskarżoną interpretacją indywidualną z [...] Minister Finansów (organ upoważniony – Dyrektor Izby Skarbowej [...]) uznał za nieprawidłowe stanowisko skarżącej [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dzierżawy powierzchni inkubatora przedsiębiorczości oraz sposobu dokonania korekty nieodliczonego uprzednio podatku naliczonego związanego z jego budową i bieżącym utrzymaniem.

Skargę na powyższą interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gdańsku wniosła [...], żądając uchylenia jej w całości.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o zawieszenie postępowania do czasu udzielenia odpowiedzi przez TSUE na pytanie prejudycjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące przepisów prawa unijnego, który postanowieniem z 10 grudnia 2013 r., I FSK 311/12 zawiesił postępowanie w sprawie i wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem, czy w świetle art. 4 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana – Dz. Urz. UE z 2012 r., Nr C 326, s. 13 i nast.) jednostka organizacyjna gminy (lokalnego organu władzy w Polsce) może być uznana za podatnika VAT w sytuacji, gdy wykonuje czynności w charakterze innym niż organ władzy publicznej w rozumieniu art. 13 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r., Nr L 347, s. 1 i nast. ze zm.), pomimo, że nie spełnia warunku samodzielności (niezależności) przewidzianego w art. 9 ust. 1 tej dyrektywy?

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 30 stycznia 2013 r., I FSK 311/12 odroczył rozpoznanie sprawy i przedstawił składowi siedmiu sędziów zagadnienie prawne, czy w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) jednostki budżetowe gminy są podatnikami podatku od towarów i usług?

W ocenie Sądu również w niniejszej sprawie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sporu jest uzyskanie odpowiedzi, w jakim zakresie w odniesieniu do podmiotów prawa publicznego należy stosować kryterium samodzielności określone w art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112 oraz czy na gruncie polskiej ustawy o VAT jednostki budżetowe gminy mogą być uznane za jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą.

W związku z powyższym Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej kao p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.