Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1912/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 255 ust. 1 i 4, art. 31, art. 33 ust. 4, art. 63 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2016 r. sprawy ze skargi T. Sp. j. z siedzibą w Z. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej T. Sp. j. z siedzibą w Z. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2015 roku Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] stycznia 2015 r. sprawy o unieważnienie patentu nr [...] udzielonego na wynalazek pt.: "Urządzenie do cięcia taśmy oraz sposób cięcia taśmy" na rzecz T. C., "T." spółka jawna z siedzibą w [...] wszczętej na skutek sprzeciwu wniesionego przez L. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "B." w [...], na podstawie art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2 oraz art. 24 i 26 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2014 poz. 1410) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust.2 p.w.p. orzekł o unieważnieniu wskazanego wyżej patentu i kosztach postępowania.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Urząd Patentowy przypomniał przebieg postępowania w sprawie wyjaśniając m.in., że w dniu 28.05.2010 r. wpłynął sprzeciw L. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "B." w [...] wobec decyzji o udzieleniu patentu nr [...] na wynalazek pt.: "Urządzenie do cięcia taśmy oraz sposób cięcia taśmy" na rzecz T. C., T spółka jawna z siedzibą w [...].

Wnoszący sprzeciw wskazał, że sporny wynalazek nie spełnia ustawowych przesłanek określonych w art. 24, art. 25 i art. 26 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Decyzją z dnia [...].12.2011 r. Urząd Patentowy oddalił sprzeciw w rozpatrywanej sprawie.

Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 857/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na skutek skargi złożonej przez L. C., uchylił w/w decyzję z powodu braku ustosunkowania się przez Urząd Patentowy do wszystkich wskazanych przez wnoszącego sprzeciw podstaw prawnych sprzeciwu. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że Urząd Patentowy w sposób nieuprawniony przyjął wycofanie się przez wnioskującego z art. 26 p.w.p jako podstawy prawnej sprzeciwu, co mogło mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia, a więc stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji.

Zajmując ponownie stanowisko w sprawie Urząd Patentowy wyjaśnił, że na rozprawie w dniu [...] listopada 2013 roku wnoszący sprzeciw podtrzymał żądanie unieważnienia patentu na sporny wynalazek z powodu braku nowości i poziomu wynalazczego. Jako podstawę prawną wskazał art. 24, art. 25 i art. 26 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Przy piśmie z dnia 4 grudnia 2013 r. wnoszący sprzeciw przedłożył do akt sprawy pismo włoskiej firmy C. Italia oraz instrukcję obsługi i zdjęcia urządzenia [...] na okoliczność braku nowości i poziomu wynalazczego spornego wynalazku.

W piśmie z dnia 9 czerwca 2014 r. podtrzymał zarzuty braku nowości i poziomu wynalazczego spornego wynalazku, dodatkowo podniósł zarzut braku ujawnienia spornego wynalazku, w sposób umożliwiający jego odtworzenie przez znawcę oraz przedłożył opisy następujących wynalazków i wzorów użytkowych: [...],[...] i [...],[...],[...] i [...].

Przy piśmie z dnia 7 sierpnia 2014 r. przedłożył nadto tłumaczenia przysięgłe na język polski opisów patentowych [...],[...] i [...] oraz opinię Naczelnej Organizacji Technicznej sporządzoną na zlecenie Sądu Okręgowego w [...] w sprawie o sygnaturze akt [...].

Na rozprawie w dniu [...] lipca 2014 r. jako podstawę prawną żądania unieważnienia patentu na sporny wynalazek wskazał dodatkowo art. 27 p.w.p. podnosząc, iż informacje zawarte w opisie spornego wynalazku nie pozwalają na jego odtworzenie w warunkach przemysłowych.

Kolegium Orzekające przeprowadziło dowód z przesłuchania w charakterze świadków R. B. oraz M. P.

Na rozprawie w dniu [...] stycznia 215 r. przeprowadziło także dowód z przesłuchania w charakterze świadka S. W.

Następnie Kolegium Orzekające przytoczyło treść art. 246 ust. 1, art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p., art. 255 ust. 4, art. 255 (1) ust. 3 oraz art. 24 i 26 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Organ uznał za zasadny zarzut udzielenia patentu na sporny wynalazek z naruszeniem art. 26 p.w.p.

Wyjaśnił, że stwierdzenie, że wynalazek wynika dla znawcy w sposób oczywisty ze stanu techniki oznacza, że dla znawcy rozwiązanie nie wykracza poza zwykły postęp techniczny, ale jedynie wynika wyraźne i logicznie ze stanu techniki, tj. nie wymaga wykorzystania umiejętności i wiedzy wykraczających poza te, które przypisuje się znawcy ("Poradnik wynalazcy", Wydawnictwa UPRP, wydanie II, Warszawa 2009 r. str. 129, akapit 7 - str. 130).

Przy ocenie poziomu wynalazczego, w odróżnieniu od oceny nowości, dozwolone jest dokonanie tej oceny na podstawie kilku łączonych ze sobą dokumentów. Tak więc poziom wynalazczy rozważa się w świetle jednego lub większej ilości wcześniejszych dokumentów traktowanych łącznie. Za najbliższy stan techniki uznaje się zwykle dokument ujawniający kombinację środków technicznych, mający najwięcej cech wspólnych ze zgłoszonym rozwiązaniem, która pod względem skutków technicznych, celu lub zastosowania jest najbardziej zbliżona do zgłoszonego wynalazku.

Przepisy ustawy Prawo własności przemysłowej nie określają konkretnej metody (narzędzi) do oceny poziomu wynalazczego. Zgodnie z orzecznictwem "ocena poziomu wynalazczego powinna obejmować trzy etapy:

1. znalezienie najbliższego stanu techniki

2. określenie problemu, który powinien być rozwiązany,

3. rozważenie, czy specjalista znający najbliższy stan techniki przy rozpatrywaniu problemu technicznego zastosowanego w wynalazku miałby możliwość bez dokonań twórczych w sposób zawodowy i rutynowy dojść do zastrzeganego rozwiązania.

Kolegium stwierdziło, że zakres ochrony przedmiotowego patentu określono w zastrzeżeniach niezależnych nr 1 i 3 z odpowiednio uzależnionymi zastrzeżeniami zależnymi w sposób następujący:

1. Urządzenie do cięcia taśmy posiadające wałki prowadzące, wałek naprężający, wałek dociskowy, bęben oporowy oraz głowicę tnącą z osadzonymi w niej nożami, znamienne tym, że noże (1) na linii cięcia (9) posiadają wgłębienia (10).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że noże (1) na linii cięcia (9) posiadają nie mniej jak dwa wgłębienia.

3. Sposób cięcia taśmy, znamienny tym, że taśma (5) przecinana jest w sposób nie całkowity i odcinki (11) taśmy pozostają połączone za pośrednictwem przewężeń (12).

4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że odcinki (11) taśmy połączone są za pośrednictwem nie mniej jak dwóch przewężeń (12) usytuowanych w pobliżu krawędzi bocznych odcinków (11).

Podniosło, że zgodnie z art. 33 ust. 3 w/w ustawy zastrzeżenia patentowe, poprzez wskazane cechy techniczne rozwiązania, określają zastrzegany wynalazek oraz zakres żądanej ochrony patentowej, co oznacza, że sam uprawniony poprzez redakcję zastrzeżeń patentowych określa przedmiot i cechy danego rozwiązania które mają podlegać ochronie oraz w jakim zakresie.

Kolegium uznało, że treść zastrzeżeń patentowych zarówno w kategorii urządzenia jak i sposób postępowania jest bardzo ogólna i uproszczona. Uprawniony dokonując zgłoszenia swoich wynalazków nie zastrzegł żadnych szczególnych cech, takich jak np. kształt i wielkość wgłębień czy ich położenie na krawędzi ostrza, które to cechy wyróżniałyby przedmiotowe rozwiązania z istniejącego stanu techniki.

Za najbliższe rozwiązaniom objętym zakresem ochrony spornego patentu organ uznał rozwiązanie przedstawione w amerykańskim opisie patentowym [...], który został opublikowany w dniu 23 lipca 1996 roku w którym ujawniono wykrojnik do cięcia materiału w zwojach z papieru lub tworzywa sztucznego, który na linii cięcia ma nie mniej niż dwa wgłębienia.

W ocenie organu pewne różnice w ukształtowaniu wgłębień w ww. rozwiązaniu oraz w spornym rozwiązaniu, pełniących takie same funkcje, nie mogą świadczyć o posiadaniu przez przedmiot zgłoszenia poziomu wynalazczego, ponieważ wynikają one w sposób oczywisty z racjonalnego doboru konstrukcyjnego i w związku z tym stanowią normalną pracę inżynierską.

W tym opisie omówiono również działanie tego wykrojnika polegające na tym, że taśma przecinana jest w sposób niecałkowity tak, że odcinki taśmy pozostają połączone za pośrednictwem co najmniej dwóch przewężeń. Przewężenia znajdują się w pobliżu krawędzi bocznych taśmy.

Mając na uwadze powyższe Kolegium Orzekającego stwierdziło, że specjalista poszukujący rozwiązania problemu rozdzielenia taśmy na poszczególne odcinki w sposób umożliwiający ich uporządkowane segregowanie przy jednoczesnym łatwym ich rozdzieleniu w trakcie aplikacji, posiadając informacje zawarte w w/w opisie patentowym miałby możliwość bez dokonań twórczych w sposób zawodowy i rutynowy dojść do rozwiązań chronionych spornym patentem, zatem rozwiązania te nie posiadają poziomu wynalazczego w świetle w/w dokumentu.

W związku z tym, że brak poziomu wynalazczego stanowi samoistną podstawę unieważniania patentu, organ uznał za zbędne rozstrzyganie o słuszności pozostałych zarzutów tj. zarzutu braku nowości i stosowalności spornego wynalazku. Wynalazek aby nadawał się do opatentowania musi bowiem spełniać łącznie trzy przesłanki: być nowy, posiadać poziom wynalazczy i nadawać się do przemysłowego stawania. Niespełnienie chociażby jednej z tych przesłanek jest już wystarczające do unieważnienia patentu na wynalazek.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, T. C., "T." spółka jawna z siedzibą w [...], zwany dalej skarżącym, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania

Skarżący podniósł zarzut naruszenia:

-zasady ogólnej prawdy obiektywnej art. 7 kpa,

-zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa art. 8 kpa,

- art. 77 § 1 i art. 80 kpa,

- art. 107 § 1 kpa.

W uzasadnieniu skargi zarzucił, iż Kolegium Orzekające błędnie przyjęło za najbliższe rozwiązaniom objętym spornym patentem rozwiązanie przedstawione w amerykańskim opisie patentowym nr [...]. Wynalazek wg amerykańskiego patentu odnosi się do udoskonalonego wykrojnika stosowanego do częściowego wycinania materiału z papieru lub tworzywa sztucznego, takiego jak zwój czy materiał płaski. Krawędzie usuniętego materiału wyglądają jakby były wycięte narzynką o ciągłej krawędzi tnącej. Natomiast w spornym patencie pierwszy przedmiot dotyczy urządzenia do cięcia taśmy które wyróżnia się tym, że noże na linii cięcia posiadają wgłębienia, a korzystnie nie mniej jak dwa wgłębienia. Drugim przedmiotem jest sposób cięcia taśmy polegający na tym, że taśma przecinana jest nie całkowicie i odcinki taśmy pozostają połączone za pomocą przewężeń, korzystnie nie mniej niż dwóch przewężeń. Zdaniem skarżącego porównywane wynalazki dotyczą innych dziedzin techniki co potwierdza ich różna klasyfikacja patentowa.

W ocenie skarżącego brak przeprowadzenia przez organ patentowy wszechstronnego postępowania dowodowego, np. poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, uzasadnia zarzut naruszenia przez urząd Patentowy w toku postępowania art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasową argumentację.

Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zdaniem Sądu Urząd Patentowy RP dopuścił się - mogącego mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 7, art. 77§ 1 a także art. 107 § 3 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności poprzez niedokonanie pełnej oceny istoty spornego wynalazku.

Postępowanie o unieważnienie patentu toczy się w trybie postępowania spornego (art. 255 ust. 1 p.w.p.) Postępowanie to może być wszczęte tylko na wniosek i cechuje się kontradyktoryjnością stron. Urząd Patentowy orzekając w sprawie o unieważnienie patentu związany jest granicami wniosku i podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę (art. 255 ust. 4 p.w.p.). Według art. 256 ust. 1 p.w.p., do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy k.p.a.

Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że Urząd Patentowy jest obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Z zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a. wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 grudnia 1984 r., sygn. akt III SA 729/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 117, podkreślił, że w celu realizacji tej zasady konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględnienia w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa. Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.

Zgodnie z art. 31 p.w.p. zgłoszenie wynalazku w celu uzyskania patentu powinno obejmować: podanie zawierające co najmniej oznaczenie zgłaszającego, określenie przedmiotu zgłoszenia oraz wniosek o udzielenie patentu lub patentu dodatkowego; opis wynalazku ujawniający jego istotę; zastrzeżenie lub zastrzeżenia patentowe; skrót opisu.

Niezwykle istotna jest redakcja określonych w art. 31 ust. 1 pkt 3 w/w ustawy zastrzeżeń patentowych, a to ze względu na to, że funkcją zastrzeżenia patentowego jest wyznaczenie zakresu ochrony przez podanie zasadniczych (znamiennych) cech wynalazku, które to cechy mają odróżnić wynalazek od wcześniejszego stanu techniki, jak również powinny odpowiadać technicznemu wkładowi zgłoszonego wynalazku do istniejącego stanu techniki.

Z kolei przepis art. 63 ust. 2 omawianej ustawy stanowi, iż zakres przedmiotowy patentu określają zastrzeżenia patentowe, zawarte w opisie patentowym. Opis wynalazku i rysunki mogą służyć do wykładni zastrzeżeń patentowych.

Zastrzeżenia patentowe są najważniejszymi cechami opisu patentowego, określają bowiem zakres przedmiotowy ochrony patentowej i wskazują, jakie środki techniczne konstytuują wynalazek (wyr. WSA w Warszawie z 17.12.2008 r. (VI SA/Wa 2211/07, Legalis).

Opis wynalazku ma ujawniać jego istotę, a więc w toku badania merytorycznego następuje sprawdzenie, czy złożony opis spełnia m.in. warunek dostatecznego ujawnienia wynalazku, a cześć wyglądająca zewnętrznie na zastrzeżenia patentowe odpowiada rzeczywiście funkcji przewidzianej dla zastrzeżeń. Zakres przedmiotowy patentu może być określony przez kilka zastrzeżeń patentowych, wtedy tworzą one układ zastrzeżeń. Przy czym w układzie zastrzeżeń pierwsze zastrzeżenie jest zastrzeżeniem niezależnym, a pozostałe zastrzeżeniami zależnymi.

Zastrzeżenie niezależne określa główny zespół cech wynalazku (określony w art. 33 ust. 4 p.w.p. jako "ogół cech zgłaszanego wynalazku"), stanowiąc tym samym rozwiązanie podstawowe. Natomiast zastrzeżenia zależne, zawierając wszystkie cechy zastrzeżenia niezależnego i dodatkowo cechy dodane, jedynie doprecyzowują cechy rozwiązania podstawowego lub służą do chronienia wariantów wynalazku będących dla rozwiązania podstawowego rozwiązaniami dodatkowymi.

Niewątpliwie wynalazek powinien być przedstawiony w sposób umożliwiający zrozumienie zarówno postawionego przez twórcę problemu technicznego, jak i rozwiązanie tego problemu. Opis wynalazku powinien przedstawiać (ujawniać) wynalazek na tyle jasno i wyczerpująco, aby znawca mógł ten wynalazek urzeczywistnić, jak również dokonać rzeczowej analizy porównawczej z dotychczasowym stanem techniki. Niezmiernie ważnym zagadnieniem jest jednoznaczne zdefiniowanie wynalazku poprzez cechy techniczne, stosowane dla kategorii zastrzeganego rozwiązania tak, aby wynalazek był dostatecznie zrozumiały (tak m.in. A. Pyrża (w:) Poradnik wynalazcy. Procedury zgłoszeniowe w systemie krajowym, europejskim i międzynarodowym, wyd. Urząd Patentowy RP, Warszawa 2008, s. 23).

W świetle obowiązujących przepisów prawa stwierdzić należy, iż celem opisu jest przedstawienie przedmiotu wynalazku na tle stanu techniki w dziedzinie, której wynalazek dotyczy, w sposób na tyle jasny i wyczerpujący, aby możliwe było ustalenie, na czym polega istota wynalazku, warunkująca osiągnięcie zamierzonego rezultatu. W opisie wynalazku należy ujawnić istotę rozwiązania technicznego, stanowiącego przedmiot zgłoszenia wynalazku, tzn. należy wskazać zespół środków technicznych, warunkujący uzyskanie rezultatu, który zamierzył sobie twórca rozwiązania zgłoszonego do Urzędu Patentowego RP.

Z kolei zastrzeżenia patentowe określające zakres przedmiotowy ochrony wynalazku pełnią rolę instrumentu identyfikującego zgłoszony wynalazek, gdyż opisują rozwiązanie, takie jakie zostało zgłoszone do opatentowania. Jak już wyżej wskazano stosownie do art. 63 ust. 2 służą także do ustalenia zakresu przedmiotowego patentu.

Dla ustalenia przedmiotowego zakresu patentu uprawnionego dokonuje się wykładni dokumentu patentowego, jej celem jest odtworzenie przedmiotu patentu – wynalazku określonego w zastrzeżeniu lub zastrzeżeniach patentowych (zob. T. Szymanek, Postępowanie cywilne, s. 59). Istota wynalazku jest określona w jego opisie, a do określenia zakresu ochrony służą zastrzeżenia patentowe, co oznacza, iż zapoznanie się z przedmiotem wynalazku wymaga zapoznania się z ww. częściami zgłoszenia i dokonania szczegółowej ich analizy.

Wszystkie cechy wskazane w zastrzeżeniu bądź zastrzeżeniach niezależnych, bez względu na to, czy znajdują się w części nieznamiennej, czy w części znamiennej, powinny być wzięte pod uwagę w trakcie określania zakresu ochrony patentowej. Przede wszystkim za takim wnioskiem przemawiają zasady konstruowania zastrzeżeń patentowych

Wymaga podkreślenia, że zasadnicze znaczenie dla unieważnienia spornego patentu mają ustalenia faktyczne wynikające z porównania przedmiotowego patentu z dowodami przeciwstawionymi.

W rozpoznawanej sprawie zakres ochrony spornego patentu określono w zastrzeżeniach niezależnych nr 1 i 3 z odpowiednio uzależnionymi zastrzeżeniami zależnymi w sposób następujący:

1. Urządzenie do cięcia taśmy posiadające wałki prowadzące, wałek naprężający, wałek dociskowy, bęben oporowy oraz głowicę tnącą z osadzonymi w niej nożami, znamienne tym, że noże (1) na linii cięcia (9) posiadają wgłębienia (10).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że noże (1) na linii cięcia (9) posiadają nie mniej jak dwa wgłębienia.

3. Sposób cięcia taśmy, znamienny tym, że taśma (5) przecinana jest w sposób nie całkowity i odcinki (11) taśmy pozostają połączone za pośrednictwem przewężeń (12).

4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że odcinki (11) taśmy połączone są za pośrednictwem nie mniej jak dwóch przewężeń (12) usytuowanych w pobliżu krawędzi bocznych odcinków (11).

Orzekając o nieważnieniu patentu Kolegium Orzekające stwierdziło, że treść zastrzeżeń patentowych zarówno w kategorii urządzenia jak i sposób postępowania jest bardzo ogólna i uproszczona. Za najbliższe rozwiązaniom objętym zakresem ochrony spornego patentu uznało rozwiązanie przedstawione w amerykańskim opisie patentowym [...], opublikowanym w dniu 23 lipca 1996 roku w którym ujawniono wykrojnik do cięcia materiału w zwojach z papieru lub tworzywa sztucznego, który na linii cięcia ma nie mniej niż dwa wgłębienia.

W ocenie organu pewne różnice w ukształtowaniu wgłębień w ww. rozwiązaniu oraz w spornym rozwiązaniu, pełniących takie same funkcje, nie mogą świadczyć o posiadaniu przez przedmiot zgłoszenia poziomu wynalazczego, ponieważ wynikają one w sposób oczywisty z racjonalnego doboru konstrukcyjnego i w związku z tym stanowią normalną pracę inżynierską. W tym opisie omówiono również działanie tego wykrojnika polegające na tym, że taśma przecinana jest w sposób niecałkowity tak, że odcinki taśmy pozostają połączone za pośrednictwem co najmniej dwóch przewężeń. Przewężenia znajdują się w pobliżu krawędzi bocznych taśmy. Kolegium uznało, że specjalista poszukujący rozwiązania problemu rozdzielenia taśmy na poszczególne odcinki w sposób umożliwiający ich uporządkowane segregowanie przy jednoczesnym łatwym ich rozdzieleniu w trakcie aplikacji, posiadając informacje zawarte w w/w opisie patentowym miałby możliwość bez dokonań twórczych w sposób zawodowy i rutynowy dojść do rozwiązań chronionych spornym patentem, zatem rozwiązania te nie posiadają poziomu wynalazczego w świetle w/w dokumentu.

Tym samym, w ocenie Sądu w składzie orzekającym, organ rozpoznając niniejszą sprawę ograniczył swoje rozważania do urządzenia do cięcia taśmy (zastrzeżenie 1) nie odnosząc się natomiast w sposób wystarczający do sposobu cięcia taśmy (zastrzeżenie 3).

Zdaniem Sądu brak szczegółowego odniesienia się przez Urząd Patentowy RP do powyższej kwestii, istotnej dla oceny zdolności patentowej spornego wynalazku, nie dało stronie skarżącej możliwości właściwego ustosunkowania się do stanowiska organu. W tej sytuacji uchybienie to nie pozwala sądowi administracyjnemu na pełne skontrolowanie legalności zaskarżonej decyzji pod względem spełniania przesłanki braku poziomu wynalazczego spornego wynalazku.

W ocenie Sądu, aby zaskarżone rozstrzygnięcie ocenić w sposób prawidłowy, trzeba dysponować stanowiskiem organu zawierającym precyzyjne odniesienie do wszystkich istotnych elementów dotyczących cech technicznych ujawniających istotę wynalazku.

Należy zauważyć bowiem, iż sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt administracyjny pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę.

W tej sytuacji przesłanki unieważnienia patentu nie zostały w sposób dostateczny zindywidualizowane, a zatem Sąd nie miał możliwości zbadania, czy ocena dokonana przez organ jest prawidłowa.

Reasumując należy stwierdzić, iż Urząd Patentowy nie rozpoznał sprawy w sposób wszechstronny i wyczerpujący, a tym samym naruszył art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Biorąc pod uwagę konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego Sąd nie odniósł się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze uznając, iż zajmowanie stanowiska odnośnie trafności rozstrzygnięcia zawartego w uchylonej decyzji jest przedwczesne. Rozpoznając ponownie sprawę organ administracji przeprowadzi postępowanie administracyjne stosownie do zasad ogólnych zawartych w kpa, odniesie się do wszystkich okoliczności faktycznych i całego materiału dowodowego, który zgromadzi w sprawie, by następnie na jego podstawie podjąć decyzję administracyjną prawidłowo uzasadnioną o przekonywującej treści.

Mając wszystkie powyższe względy na uwadze Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji orzeczenia. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił w oparciu o art. 200 p.p.s.a.

-----------------------

11