Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1482/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 152 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Asesor WSA Elżbieta Granatowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 listopada 2022 r. sprawy ze skargi G. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 czerwca 2022 r. znak DON.7101.149.2022.RKR w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ( dalej: "GINB", "organ odwoławczy"), postanowieniem z dnia 9 czerwca 2022 r., znak: DON.7101.149.2022.RKR, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażaleń G. W., M.K. oraz Stowarzyszenia Niezależnych Podatników "K." na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ( dalej: "MWINB", "organ I instancji") z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr 701/22, znak: WOP.771.6.16.2021.NI/AO odmawiające wstrzymania wykonania decyzji, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Powyższe postanowienie, zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Mazowiecki WINB decyzją z dnia 21 lipca 2021 r., nr 896/2021, znak: WOP.7721.531.2021.Ni utrzymał w mocy decyzję PINB w N. z dnia [...] maja 2021 r., nr [...], znak: [...] nakazującą E.K., M.K.oraz G. W. rozbiórkę budynku gospodarczego na dz. nr [...] i [...] w miejscowości C., gm. C..

Pismem z dnia 27 września 2021 r. Stowarzyszenie Niezależnych Podatników "K." wniosło o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją organu wojewódzkiego z dnia 21 lipca 2021 r.

Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2022 r., nr 25/2022, znak: WOP.771.6.16.2021.NI/AO Mazowiecki WINB odmówił wznowienia postępowania zakończonego własną ostateczną decyzją z dnia 21 lipca 2021 r.

GINB postanowieniem z dnia 16 marca 2022 r., znak: DON.7101.50.2022.RKR uchylił ww. postanowienie organu wojewódzkiego z dnia 4 stycznia 2022 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W wyniku powyższego, Mazowiecki WINB postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr 698/22, znak: WOP.771.6.16.2021.NI/AO wznowił postępowanie administracyjne zakończone ostateczną własną decyzją z dnia 21 lipca 2021 r.

Następnie postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr 701/22, znak: WOP.771.6.16.2021.NI/AO Mazowiecki WINB odmówił wstrzymania wykonania własnej decyzji z dnia 21 lipca 2021 r.

Zażalenia na powyższe postanowienie MWINB, wnieśli G. W., M. K. oraz Stowarzyszenie Niezależnych Podatników "K.".

Po rozpatrzeniu zażaleń GINB wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 9 czerwca 2022 r., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, organ odwoławczy wyjaśnił instytucję wstrzymania wykonania decyzji uregulowaną w art. 152 § 1 k.p.a.

GINB wskazał, że wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a. powinno być traktowane jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych i wiarygodnych dowodach.

Nieuzasadnione korzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji mogłoby stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznej (art. 16 § 1 k.p.a.). Jednakże podejmując rozstrzygnięcie w tym zakresie organ powinien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne prawne, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona (może zostać uchylona).

Następnie organ przytaczając orzecznictwo wyjaśnił, że w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji nie bada się merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Należy to bowiem do rozstrzygnięcia kończącego wznowione postępowanie. Wstrzymanie wykonania decyzji na żądanie strony jest uwarunkowane wykazaniem okoliczności wskazujących na występowanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Terminu "prawdopodobieństwo" nie można utożsamiać z terminami "udowodnienie" czy "uprawdopodobnienie". Owo zróżnicowanie terminologiczne pozwala na sformułowanie wniosku, że nie ma podstaw do wymagania od organu chociażby uproszczonego dowodzenia o skutku w postaci uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Za wystarczające uznać należy wskazanie przez ten organ na takie możliwości. Powzięcie przez organ takiego przekonania może opierać się na materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.

GINB przypomniał, że przedmiotowe postępowanie zostało wznowione na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Jako podstawę do wznowienia postępowania Stowarzyszenie Niezależnych Podatników "K." wskazało, że "w dniu 7 września 2021 r. Wnioskodawca powziął wiadomość, że budynek szkoły oraz jej siedziba mają być rozebrane - wiadomość tę uzyskał podczas oględzin nieruchomości dokonywanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N..

Wnioskodawca nie wiedział o toczącym się postępowaniu, mimo że dotyczy ono siedziby placówki edukacyjnej Wnioskodawcy, w której prowadzone są szkolenia w ramach głównej działalności Stowarzyszenia Niezależnych Podatników K.". W dalszej części wskazano, że "właściciele terenu M.K., E.K. oraz G. W. nie poinformowali Stowarzyszenia Niezależnych Podatników "K.", że na wybudowany budynek otrzymali w dniu [...] maja 2021 r. z PINB nakaz jego rozbiórki". Dodatkowo Stowarzyszenie Niezależnych Podatników "K." swój interes prawny wywodziło z faktu, iż przedmiotowy obiekt wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej został mu przekazany na podstawie umowy użyczenia do bezpłatnego użytkowania, gdzie prowadzone są szkolenia w ramach głównej działalności Stowarzyszenia Niezależnych Podatników "K.".

Na tej podstawie GINB postanowieniem z dnia 16 marca 2022 r. uchylił postanowienie MWINB z dnia 4 stycznia 2022 r. odmawiające wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją organu wojewódzkiego z dnia 21 lipca 2021 r. GINB w swoim rozstrzygnięciu wskazał m.in., że nie zachodzi sytuacja ewidentnego braku przymiotu strony Stowarzyszenia Niezależnych Podatników "K.".

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ wojewódzki postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr 698/22, znak: WOP.771.6.16.2021.NI/AO wznowił postępowanie administracyjne zakończone ostateczną własną decyzją z dnia 21 lipca 2021 r., a następnie postanowieniem z tego samego dnia odmówił wstrzymania wykonania własnej decyzji z dnia 21 lipca 2021 r.

Skarżący wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji motywowali naruszeniem zasady czynnego udziału Stowarzyszenia Niezależnych Podatników "K." jako strony w postępowaniu administracyjnym, bowiem było "inicjatorem budowy, czyniącym nakłady na budowę budynku oraz jego ulepszenia, a co za tym idzie jego zamiarem jest wszczęcie i pomyślne zakończenie procedury legalizacyjnej dotyczącej przedmiotowej nieruchomości".

Zdaniem GINB przywołane okoliczności nie mogą zostać uznane za uprawdopodobniające uchylenie decyzji organu wojewódzkiego z dnia 21 lipca 2021 r. w wyniku wznowienia postępowania. Nie przesądzając oczywiście w tym miejscu tego, czy przesłanka wskazana w 145 § 1 pkt 4 k.p.a. zaszła w rozpatrywanym przypadku czy też nie (rozstrzygnie to organ wojewódzki w decyzji kończącej postępowanie wznowieniowe) trzeba jednak podkreślić, że czym innym jest prawdopodobieństwo ziszczenia się przesłanek wznowienia, a czym innym prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku zaistnienia takich przesłanek. Samo stwierdzenie ziszczenia się przesłanki wznowieniowej i wznowienie na tej podstawie postępowania administracyjnego nie uprawdopodabnia jeszcze uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Istotne jest bowiem wykazanie, czy ów brak udziału w postępowaniu wywarł wpływ na treść decyzji. Wpływ ten mógłby w rozpatrywanym przypadku polegać np. na tym, że wydano by rozstrzygnięcie inne niż rozbiórka albo obowiązek skierowano do innego podmiotu niż zobowiązani.

W sytuacji, gdy mało prawdopodobne jest, iż w sprawie wystąpiła przesłanka wznowienia, mało prawdopodobne jest również, aby w wyniku wznowienia doszło do uchylenia decyzji ostatecznej.

GINB powołując się na orzecznictwo, wyjaśnił, że prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w rozumieniu art. 152 § 1 k.p.a. powinno być dostatecznie duże, to znaczy umożliwiające stwierdzenie takiego stanu sprawy bez konieczności przeprowadzenia szczegółowej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy oraz dowodów i argumentów przedstawionych przez stronę postępowania, jak również bez konieczności dokonywania szczegółowej analizy przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie.

W ocenie GINB, w związku z brakiem przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 152 § 1 k.p.a., tj. prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji.

Skargę na powyższe postanowienie, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G.W. zaskarżając je w całości.

Zaskarżonemu postanowieniu, skarżący zarzucił:

1. błąd w ustaleniach faktycznych, który znalazł odzwierciedlenie w treści zaskarżonego postanowienia, a polegający na uznaniu, że z całokształtu materiału dowodowego, już na tym etapie postępowania, nie wynika, iż decyzja organu wojewódzkiego Nr 896/2021, z dnia 21 lipca 2021 r., WOP.7721.531.2021.NI, nie jest obarczona wadą określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w sposób zmierzający do jej uchylenia w związku ze wznowieniem postępowania, podczas, gdy materiał dowodowy zgromadzony w aktach przedmiotowej sprawy, a mianowicie już sama treść wniosku Stowarzyszenia o wznowienie postępowania świadczą o tym, że to Stowarzyszenie faktycznie pozostawało inwestorem, będąc inicjatorem budowy, czyniącym nakłady na budowę budynku oraz jego ulepszenia, a co za tym idzie jego zamiarem jest wszczęcie i pomyślne zakończenie procedury legalizacyjnej dotyczącej przedmiotowej nieruchomości.

2. przedwczesność zaskarżonego rozstrzygnięcia, polegającą na jego wydaniu, w sytuacji, w której w uprzednim środku odwoławczym, jego uczestnicy zwrócili się do Organu z wnioskiem o przeprowadzenie szeregu dowodów, mających na celu wskazanie rzeczywistego inwestora budynku zlokalizowanego w miejscowości C., a dowody te zostały przez ten organ pominięte w toku rozpatrywania przedmiotowej sprawy.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, a co za tym idzie wstrzymanie wykonania decyzji Nr 896/2021, z dnia 21 lipca 2021 r., WOP.7721.531.2021.NI w całej jej rozciągłości, mając na względzie to, iż w niniejszej sprawie może dojść do nieodwracalnych skutków związanych z obowiązkiem rozbiórki przedmiotowego budynku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do jej ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że już z treści samego wniosku o wznowienie postępowania, a złożonego przez Stowarzyszenie Niezależnych Podatników "K.", wynika, że Stowarzyszenie traktować należy w niniejszym postępowaniu jako inwestora.

Skarżący podniósł, że to Stowarzyszenie było inicjatorem procesu budowlanego, budynku zlokalizowanego na nieruchomościach nr ew [...] i [...], o czym świadczy choćby znajdująca się w aktach sprawy umowa użyczenia powierzchni biurowej oraz magazynowej. Stowarzyszenie prowadziło prace budowlane metodą gospodarczą nadzorując sam proces budowalny, zaś powodem prowadzenia prac wskazaną wyżej metodą była chęć ograniczenia związanych z budową kosztów.

Dlatego też, aby udowodnić prawdziwość podnoszonych w niniejszym piśmie twierdzeń i wniosków, skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, w toku której przeprowadzony zostanie dowód z przesłuchania stron / świadków: M.K., G. W., G.S., na okoliczność ustalenia kto pozostawał rzeczywistym inwestorem budynku gospodarczego zlokalizowanego na działkach [...] i [...]w C. oraz kto i w jakim zakresie prowadził prace budowlane.

Postępowanie dowodowe w tym względzie nie zostało jednak przeprowadzone choćby w najmniejszym zakresie.

Oznacza to, iż wbrew twierdzeniom organu, prawidłowe ustalenie rzeczywistego inwestora, ma kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie, choćby z powodu tego, iż decyzja rozbiórkowa, skierowana została z pominięciem podmiotu, któremu przysługiwały stosowne uprawnienia w przedmiotowej sprawie (wszczęcie i prowadzenie procedury legalizacyjnej).

Intencją inwestora jest bowiem to, aby po uchyleniu decyzji rozbiórkowej, wszczęto i prowadzono postępowanie legalizacyjne, którego skutkiem będzie uiszczenie stosownej opłaty, a w konsekwencji legalizacja budynku zlokalizowanego w C..

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe kryteria, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie, nie narusza prawa.

Organy słusznie zdaniem Sądu oceniły, że skarżący nie wykazał, że w sprawie występują okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia kwestionowanej decyzji MWINB z 21 lipca 2021 r. w wyniku wznowienia postępowania.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie, jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 czerwca 2022 r., znak: DON.7101.149.2022.RKR utrzymujące w mocy postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 kwietnia 2022 r., nr 701/22, znak: WOP.771.6.16.2021.NI/AO, odmawiające wstrzymania wykonania decyzji MWINB Nr 896/2021 z dnia 21 lipca 2021 r., znak: WOP.7721.531.2021.NI, utrzymującej w mocy decyzję PINB w N. Nr [...] z dnia [...] maja 2021 r., znak: [...], nakazującą E.K., M.K.i G. W. rozbiórkę budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr ew. [...] i [...]w m. C., gmina C..

W ocenie Sądu, wbrew argumentacji przedstawionej w skardze, zaskarżone postanowienie, nie zostało wydane na podstawie błędnie ustalonego stanu faktycznego, jak również nie jest przedwczesne.

Podstawę prawną rozstrzygnięć organów w rozpoznawanej sprawie, stanowił art. 152 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

Postępowanie rozstrzygające w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej ma charakter incydentalny w ramach postępowania wznowieniowego, które ze swej istoty nie powoduje wstrzymania wykonania kwestionowanej w postępowaniu nadzwyczajnym decyzji. Oznacza to, że w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. nie bada się merytorycznej zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot wznowionego postępowania oraz konieczności jej ewentualnego wyeliminowania z obiegu prawnego. Z natury rzeczy nie wchodzą w rachubę w takim wypadku zarzuty naruszenia norm prawa materialnego, które będą miały zastosowanie dopiero w trakcie merytorycznego postępowania rozpoznawczego (por. wyroki NSA z 7 stycznia 2009 r. w sprawie I OSK 863/08 i z 23 lutego 2012 r., II OSK 2353/10 - wszystkie cytowane orzeczenia dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że interpretacja przesłanek z art. 152 § 1 k.p.a., z uwagi na zasadę trwałości decyzji administracyjnych, powinna mieć charakter ścieśniający, a użyte w tym przepisie sformułowanie "prawdopodobieństwo" powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka, ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych okoliczności sprawy. Zbyt szybkie i niepoparte dostatecznie udokumentowanymi dowodami na istnienie przesłanek wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej skorzystanie z instytucji wstrzymania decyzji, stanowić może naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych (zob. wyroki NSA: z 2 września 1998 r., sygn. IV SA 2311/96, z 10 lutego 2011 r., sygn. II OSK 295/10; z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt. II OSK 2353/10). Zatem wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a. powinno być traktowane jako środek ostateczny, stosowany, gdy zgromadzone dokumenty wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia.

O dużym prawdopodobieństwie uchylenia decyzji w rozumieniu art. 152 § 1 k.p.a. można mówić wówczas, gdy bez konieczności przeprowadzania szczegółowej analizy materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy oraz dowodów i argumentów przedstawionych przez stronę postępowania, jak również bez potrzeby dokonywania szczegółowej analizy przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie, możliwe jest stwierdzenie, że decyzja zostanie uchylona (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 2016 r., sygn. II OSK 2178/14).

Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, by w rozpoznawanej sprawie, wystąpiło prawdopodobieństwo uchylenia w wyniku wznowienia kwestionowanej decyzji MWINB Nr 896/2021 z dnia 21 lipca 2021 r., znak: WOP.7721.531.2021.NI, utrzymującej w mocy decyzję PINB w N.Nr [...] z dnia [...] maja 2021 r., znak: [...], nakazującą E.K., M.K.i G. W. rozbiórkę budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr ew. [...] i [...]w m. C., gmina C..

Postępowanie w tej sprawie, zostało wznowione w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Jako podstawę do wznowienia postępowania Stowarzyszenie Niezależnych Podatników "K." wskazało, że "w dniu 7 września 2021 r. wnioskodawca powziął wiadomość, że budynek szkoły oraz jej siedziba mają być rozebrane - wiadomość tę uzyskał podczas oględzin nieruchomości dokonywanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N.. Wnioskodawca nie wiedział o toczącym się postępowaniu, mimo że dotyczy ono siedziby placówki edukacyjnej wnioskodawcy, w której prowadzone są szkolenia w ramach głównej działalności Stowarzyszenia Niezależnych Podatników "K.".

Mając na uwadze podstawę wniosku o wznowienie i odnosząc się do przedstawionej w skardze argumentacji, Sąd wskazuje, że uznanie Stowarzyszenia za inwestora, a zatem pominiętą stronę postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją, wskazuje jedynie na zaistnienie przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i nie świadczy o prawdopodobieństwie uchylenia kwestionowanej decyzji rozbiórkowej w postępowaniu wznowieniowym.

Jak słusznie wskazał organ, samo stwierdzenie ziszczenia się przesłanki wznowieniowej i wznowienie na tej podstawie postępowania administracyjnego nie uprawdopodabnia jeszcze uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Istotne jest bowiem wykazanie, czy ów brak udziału w postępowaniu wywarł wpływ na treść decyzji. Wpływ ten mógłby w rozpatrywanym przypadku polegać np. na tym, że wydano by rozstrzygnięcie inne niż rozbiórka albo obowiązek skierowano do innego podmiotu niż zobowiązani. Fakt zaistnienia przesłanki wznowieniowej, nie jest zatem równoznaczny z zaistnieniem prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w rozumieniu art. 152 § 1 k.p.a., co skarżący dostrzega.

Mimo to skarżący przytacza obszerną argumentację dotyczącą prowadzonych przez Stowarzyszenie robót budowlanych zakończonych wzniesieniem spornego budynku gospodarczego, która zdaniem Sądu nie stanowi okoliczności uprawdopodobniających uchylenie decyzji organu wojewódzkiego z dnia 21 lipca 2021 r. w wyniku wznowienia postępowania. Potwierdza one jedynie niesporny fakt, że Stowarzyszenie było inwestorem samowolnych robót, co stanowiło podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Z tego też powodu nie mają zdaniem Sądu znaczenia w niniejszej sprawie wskazane w skardze a złożone w toku postępowania wnioski o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej oraz o przesłuchanie świadków.

Nie jest przekonująca w ocenie Sądu argumentacja, zgodnie z którą o prawdopodobieństwie uchylenia decyzji, świadczy to, że nie została skierowana do Stowarzyszenia, jako inwestora, którego intencją jest to, aby po uchyleniu decyzji rozbiórkowej, wszczęto i prowadzono postępowanie legalizacyjne, którego skutkiem będzie uiszczenie stosownej opłaty, a w konsekwencji legalizacja budynku zlokalizowanego w C..

We wniosku o wznowienie wskazano, że "właściciele terenu M. K., E. K. oraz G. W. nie poinformowali Stowarzyszenia Niezależnych Podatników "K.", że na wybudowany budynek otrzymali w dniu [...] maja 2021 r. z PINB nakaz jego rozbiórki".

Jak wynika natomiast ze znajdującej się w aktach sprawy umowy użyczenia powierzchni biurowej i magazynowej z dnia 28 grudnia 2011 r., została ona zawarta ze Stowarzyszeniem "K." reprezentowanym miedzy innymi przez skarżącego G. W., a więc jednego z adresatów decyzji rozbiórkowej.

Samo Stowarzyszenie K. oraz użyczający E.Sp. z o.o., miały siedzibę pod tym samym adresem [...].

Ponadto wskazać należy, że użyczający był reprezentowany także przez jednego z adresatów decyzji rozbiórkowej M.K., który jak wynika z dołączonego do umowy odpisu z KRS pełnił w Stowarzyszeniu funkcję członka komisji rewizyjnej.

Zatem M.K. oraz skarżący G.W., byli powiązani ze Stowarzyszeniem, a jednocześnie byli adresatami postanowienia organu powiatowego o wstrzymaniu robót z dnia 15 grudnia 2017 r. Mieli zatem pełną świadomość toczącego się postępowania legalizacyjnego, w którym aktywnie uczestniczyli i które miało szansę zakończyć się zalegalizowaniem samowoli budowlanej. Jedynym elementem, który uniemożliwił pozytywne dla adresatów tego postanowienia zakończenie postępowania legalizacyjnego, był fakt, że mimo spełnienia wszystkich wymaganych przez organ powiatowy warunków, nie spełnili ostatniego z nich, a mianowicie nie uiścili opłaty legalizacyjnej.

Biorąc zatem pod uwagę powyższe, nie jest przekonująca zdaniem Sądu argumentacja, że udział Stowarzyszenia w sprawie zakończonej decyzją kwestionowaną w postępowaniu wznowieniowym, miałby wpływ na jej wynik, a zatem by zachodziło prawdopodobieństwo uchylenia kwestionowanej w postępowaniu wznowieniowym decyzji. Stowarzyszenie poprzez powiązanie z osobami będącymi adresatami decyzji rozbiórkowej, miało wiedzę o postępowaniu legalizacyjnym i brak było przeszkód uniemożliwiających poniesienie opłaty legalizacyjnej.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.