Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 359/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 par. 3 w zw. z art. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy słuchaczy Studiów Podyplomowych [...] postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją, działając na podstawie § 13 ust. 2 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 6 uchwały nr 154/2019 Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 20 listopada 2019 r. w sprawie Regulaminu Studiów Podyplomowych w Uniwersytecie Wrocławskim, Rektor Uniwersytetu Wrocławskiego podtrzymał decyzję Kierownika Studiów Podyplomowych [...] z dnia 12 sierpnia 2020 r. [...].586.12.2020.320495.KW o skreśleniu skarżącego G. P. z listy słuchaczy - Studia Podyplomowe [....] w roku akademickim 2019/20 z powodu niedokonania wymaganych opłat za studia.

W uzasadnieniu organ podał, że pismem Dziekana Wydziału [....] Uniwersytetu Wrocławskiego skarżący został poinformowany o braku możliwości kontynuowania studiów podyplomowych na kierunku [...], w roku akademickim 2020/2021 na podstawie umowy nr 320/495/2019 o warunkach wnoszenia opłaty za świadczone usługi edukacyjne, zawartej w dniu 26.10.2019 r. Od decyzji tej zostało wniesione odwołanie przez skarżącego, w którym wnioskował o uznanie decyzji za bezzasadną i jednocześnie o umożliwienie kontynuowania studiów podyplomowych [....] w formie stacjonarnej w dowolnym przyszłym terminie w roku akademickim 2020/2021 lub umożliwienie przeniesienia się na inny kierunek studiów realizowanych w formie zdalnej.

Organ po przeanalizowaniu sprawy podkreślił, że decyzja jest zasadna i znajduje podstawę prawną w § 13 ust. 1 pkt 6 uchwały nr 154/2019 Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 20 listopada 2019 r. w sprawie Regulaminu Studiów Podyplomowych w Uniwersytecie Wrocławskim. Z przedstawionej dokumentacji wynika jednoznacznie, że skarżący zaprzestał uiszczania należnej opłaty za studia podyplomowe, które z uwagi na sytuację pandemii były kontynuowane w roku akademickim 2019/20 w formie zdalnej. Organ nadmienił, że także w obecnym roku akademickim studia te, z uwagi na pandemię, są w całości realizowane w formie zdalnej. A zatem podstawą do skreślenia z listy słuchaczy było nieuiszczenie należnych opłat za studia podyplomowe, gdyż dopiero w korespondencji z dnia 29 lipca 2020 r. skarżący złożył oświadczenie o rezygnacji za studia. Jednocześnie organ stwierdził brak podstaw do uwzględnienia pozostałych żądań sformułowanych w odwołaniu z dnia 9 września 2020 r. oraz piśmie z dnia 22 stycznia 2021 r. Należy bowiem podkreślić, że zasady uczestnictwa w studiach podyplomowych są normowane wskazaną uchwałą Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 20 listopada 2019 r. w sprawie Regulaminu Studiów Podyplomowych w Uniwersytecie Wrocławskim. Zawierając przywołaną umowę nr 320/495/2019 o warunkach wnoszenia opłaty za świadczone usługi edukacyjne na Studiach Podyplomowych [...] i rozpoczynając wskazany kierunek studiów skarżący podlegał zasadom określonym w tym regulaminie. Stąd też brak podstaw do traktowania uczestnictwa we wskazanym kierunku studiów jako usługi rynkowej, z której można korzystać na dowolnych zasadach i w terminie ustalonym niezależnie od istniejącego harmonogramu studiów podyplomowych.

Skarżący, zaskarżając w całości powyższą decyzję zarzucił jej naruszenie:

1) Paragrafu 13 ust. 2 w zw. z § 13 ust 1 pkt 6 uchwały nr 154/2019 Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 20 listopada 2019 roku w sprawie Regulaminu Studiów Podyplomowych na Uniwersytecie Wrocławskim poprzez przyjęcie, że w zaistniałej sytuacji zachodzą podstawy do skreślenia skarżącego z listy słuchaczy - Studia Podyplomowe [...] - z uwagi na niedokonanie wymaganych opłat za studia, oraz przyjęcie, że uczestnictwo w zajęciach na wskazanym kierunku studiów nie stanowi usługi rynkowej, podczas gdy skarżący już w maju 2020 roku kontaktował się z pracownikiem Uniwersytetu Wrocławskiego, dziekanatem i dziekanem Wydziału [...] Uniwersytetu Wrocławskiego wskazując, że nie jest zainteresowany kontynuacją zajęć w formie zdalnej, ponieważ nie posiada do tego odpowiednich warunków w miejscu zamieszkania oraz taka forma zajęć nie spełnia jego oczekiwań, którymi kierował się zapisując się na studia, a także dążył on do porozumienia i koncyliacyjnego załatwienia sprawy z organem, zanim jeszcze po jego stronie powstała zaległość w płatnościach.

2) Przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

a) art. 107 § 1 ust 6 k.p.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy poprzez wydanie decyzji lakonicznej i niepełnej, bez odniesienia się do zarzutów przedstawionych przez skarżącego w korespondencji kierowanej do organu i z pominięciem okoliczności indywidualnych skarżącego, podczas gdy uzasadnienie faktyczne i prawne powinno w dostatecznym stopniu motywować rozstrzygnięcie, powinno być realne i adekwatne, a nie pozorne, a także musi wyjaśnić okoliczności wskazujące na potrzebę lub koniczność wydania decyzji w danej sprawie i wobec określonych podmiotów, ich wpływ na treść rozstrzygnięcia, a w sferze prawa wskazywać normę obowiązującą i jej znaczenie ustalone drodze wykładni,

b) art. 7, 8, 77, 80 k,p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania skarżącego do organu oraz z pominięciem działań dążących do pełnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, w szczególności zaś przez literalne zastosowanie się organu do przepisów Regulaminu Studiów Podyplomowych na Uniwersytecie Wrocławskim, bez uwzględnienia indywidualnych właściwości skarżącego i z pominięciem podejmowanych przez niego prób koncyliacyjnego załatwienia sporu z organem.

Mając na uwadze tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej z uwagi na wydanie ich z rażącym naruszeniem prawa mającego istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności. Organ wywodził, że zachodzi możliwość objęcia kognicją sądów administracyjnych aktów wydanych na podstawie przepisów szczególnych, do których nie odnoszą się warunki określone w art. 3 § 2, co przewiduje art. 3 § 3 p.p.s.a. Wymaga to jednak regulacji w przepisie szczególnym, natomiast ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: p.s.w.n.) nie stanowi o właściwości sądów administracyjnych do kontroli i stosowania środków wobec rozstrzygnięć organów uczelni skierowanych do słuchaczy studiów podyplomowych, w tym rozstrzygnięć o skreśleniu z listy słuchaczy. Powyższą interpretację potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 315/16, wskazując na charakter studiów podyplomowych stanowiących inną niż studia wyższe i studia doktoranckie formę kształcenia przeznaczoną dla osób legitymujących się dyplomem ukończenia studiów wyższych. NSA podkreślił, że ustawodawca różnicuje status studenta oraz słuchacza studiów podyplomowych, w myśl ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym słuchacz studiów podyplomowych nie jest w ogóle studentem, a to oznacza, że nie przysługują mu prawa takie jak osobom uczęszczającym na studia licencjackie, magisterskie czy doktoranckie. Słuchacz studiów podyplomowych posiada określone prawa (i obowiązki), ale określa je wyłącznie regulamin studiów, który obowiązuje studenta po zawarciu umowy z daną uczelnią i jest kluczowym dokumentem regulującym sytuację takiej osoby.

Jak dalej wywodził organ – cytowane orzeczenie NSA zostało wprawdzie wydane na gruncie przepisów nieobowiązującej już ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, jednak zachowuje aktualność również w obecnym stanie prawnym. Obowiązująca ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce nie wprowadziła bowiem w tym zakresie żadnych istotnych zmian. Studia podyplomowe na gruncie nowej ustawy stanowią odrębną i wyraźnie odmienną formę kształcenia, która została uregulowana w Dziale III ustawy zatytułowanym "Studia podyplomowe, kształcenie specjalistyczne i inne formy kształcenia". Art. 11 ust. 1 p.s.w.n., określający podstawowe zadania uczelni, wyraźnie wyodrębnia "prowadzenie kształcenia na studiach" (pkt 1) od "prowadzenia kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia" (pkt 2), natomiast art. 160 ust. 3 p.s.w.n. posługuje się określeniem "uczestnik studiów podyplomowych" w opozycji do określenia "student". W związku z powyższym uprawniony jest wniosek, że w nowej ustawie, tak jak w poprzedniej, intencją ustawodawcy było zróżnicowanie sytuacji prawnej studentów i uczestników studiów podyplomowych. Prawa i obowiązki tych pierwszych zostały szczegółowo uregulowane w Rozdziale 3 Działu II p.s.w.n., natomiast w stosunku do drugiej kategorii podmiotów - brak w ustawie takiej regulacji. Prawa i obowiązki uczestników studiów podyplomowych, jak już wskazano, określa regulamin studiów podyplomowych oraz umowa cywilnoprawna zawarta przez słuchacza z uczelnią.

Z powołanych względów należy przyjąć zdaniem organu, że zaskarżona decyzja nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć, co do których przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Niezależnie od powyższych rozważań natury formalnej organ odniósł się także do treści stosunku prawnego łączącego skarżącego z Uniwersytetem Wrocławskim, wskazując, że podstawowym aktem normatywnym jest umowa o warunkach wnoszenia opłaty za świadczone usługi edukacyjne na studiach podyplomowych zawarta w dniu 26.10.2019 r. Zawierając umowę skarżący zobowiązał się do wnoszenia opłat za kształcenie na studiach podyplomowych w wysokości i terminach wskazanych w § 4 ust. 1 umowy. Zgodnie z § 4 ust. 3 umowy, w razie niewniesienia opłaty w wyznaczonym terminie słuchacz może zostać skreślony z listy słuchaczy studiów podyplomowych. W zakresie nieuregulowanym w umowie, strony były związane postanowieniami uchwały nr 142/2016 Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 30.11.2016 r. w sprawie Regulaminu studiów podyplomowych w Uniwersytecie Wrocławskim. Zgodnie z § 16 ust. 1 pkt 4 tej uchwały, skreślenie słuchacza z listy słuchaczy studiów podyplomowych następuje m.in. w przypadku niedokonania wymaganych opłat za studia. Również w świetle uchwały nr 154/2019 Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 20 listopada 2019 roku w sprawie Regulaminu Studiów Podyplomowych na Uniwersytecie Wrocławskim, zgodnie z jej § 13 ust. 1 pkt 6, skreślenie słuchacza z listy słuchaczy studiów podyplomowych następuje m.in. w przypadku niedokonania wymaganych opłat za studia.

Na podstawie powyższych postanowień wiążących strony aktów normatywnych, w sytuacji niewniesienia przez skarżącego opłat za studia podyplomowe w wymaganym terminie, decyzja o skreśleniu skarżącego z listy słuchaczy była w pełni uzasadniona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu aktów lub dokonywaniu czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. nie doszło do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy tudzież naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy a także, czy nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności lub naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania.

Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

§ 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Według zaś art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Na podstawie natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Odrzucenie skargi oznacza, że z powodu przeszkód formalnoprawnych nie może dojść do merytorycznej kontroli zaskarżonego aktu, czynności tudzież bezczynności.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Rektora Uniwersytetu w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy słuchaczy studiów podyplomowych. W ocenie Sądu organ trafnie w odpowiedzi na skargę wywiódł, że zaskarżona decyzja nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Trzeba bowiem zaznaczyć, że decyzja organu uczelni wyższej w przedmiocie skreślenia z listy słuchaczy studiów podyplomowych nie jest decyzją administracyjną podlegającą kognicji sądu administracyjnego. W tej materii, mimo wprowadzenia do porządku prawnego obecnie obowiązującej ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.s.w.n.), nie doszło do istotnej zmiany stanu prawnego jeśli chodzi o zaskarżalność tego rodzaju decyzji.

Generalnie ujmując, to przepisy prawa materialnego przesądzają o tym, czy w danej sprawie zapada decyzja administracyjna oraz czy i w jakim trybie podlega ona kontroli sądowej. W ujęciu materialnym w doktrynie i orzecznictwie przez decyzję administracyjną rozumie się władcze, jednostronne oświadczenie woli organu administracji publicznej (lub innego podmiotu sprawującego w zleconym mu zakresie funkcje administracji publicznej), skierowane do zewnętrznego adresata, rozstrzygające indywidualną sprawę administracyjną, podjęte na podstawie i w celu konkretyzacji generalno-abstrakcyjnych norm prawnych powszechnie obowiązujących oraz normy kompetencyjnej, w trybie i w formie przewidzianej normami proceduralnymi, kończące administracyjne postępowanie jurysdykcyjne oparte na przepisach prawa administracyjnego. Wykonywanie administracji w formie decyzji jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy znajduje podstawę w przepisach materialnego prawa administracyjnego.

Na tym tle stwierdzić trzeba, że samo oznaczenie danego aktu czy czynności jako "decyzji" nie oznacza jeszcze, że jest to decyzja administracyjna, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 p.s.w.n. uczelnia jest autonomiczna na zasadach określonych w ustawie. Według art. 3 ust. 1 p.s.w.n. podstawą systemu szkolnictwa wyższego i nauki jest wolność nauczania, twórczości artystycznej, badań naukowych i ogłaszania ich wyników oraz autonomia uczelni.

Ingerencja zatem w działalność uczelni możliwa jest jedynie w przypadkach przewidzianych ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Ta reguła pozostaje w korespondencji z zasadą wynikającą z art. 3 § 3 p.p.s.a., który to przepis przewiduje możliwość orzekania przez sąd administracyjny w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Tymczasem ustawa szczególna, jaką jest tu ustawa o szkolnictwie wyższym i nauce, nie wprowadza właściwości sądów administracyjnych do kontroli i stosowania środków wobec rozstrzygnięć organów uczelni skierowanych do słuchaczy studiów podyplomowych, w tym decyzji o skreśleniu z listy słuchaczy. Komentowany akt prawny wyraźnie ustanawia w jakich przypadkach procedowanie następuje w drodze decyzji administracyjnej: odmowy przyjęcia na studia (art. 72 ust. 3), stwierdzenia nieważności dyplomu (art. 77 ust. 5), o świadczeniach pomocy materialnej dla studentów (art. 86 ust. 2), skreślenia z listy studentów (art. 108 ust.3), nadania stopnia naukowego albo stopnia w zakresie sztuki (art. 178 ust.1), odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej (art. 200 ust. 5), skreślenia z listy doktorantów (art. 203 ust. 3), odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego (art. 224), przyznania kategorii naukowej (art. 269 ust.1), kształcenia cudzoziemców i przyznawania cudzoziemcom środków finansowych na naukę oraz zwolnienia cudzoziemca z opłat (art. 323 ust. 1 pkt 6, art. 324 ust. 1 pkt 1), przyznania środków finansowych i dokonywania zwiększeń wysokości subwencji (art. 369 ust.1). Skarga do sądu administracyjnego przysługuje również od prawomocnego orzeczenia odwoławczej komisji dyscyplinarnej w odniesieniu do odpowiedzialności dyscyplinarnej studentów i doktorantów (art. 318, art. 322 ust.1).

W kwestii natomiast studiów podyplomowych brak jest odpowiedniego unormowania prawnego, które by pozwalało na konstatację, że wydawanym przez władze uczelni rozstrzygnięciom w tej materii, nawet jeżeli zostaną nazwane "decyzją", można przypisać walor decyzji administracyjnej w ujęciu na wstępie przytoczonym, podlegającej kognicji sądu administracyjnego. Uregulowania p.s.w.n. zawarte w Dziale III "Studia podyplomowe, kształcenie specjalistyczne i inne formy kształcenia" takich przepisów nie zawierają. Zgodnie z art. 160 ust. 1 studia podyplomowe trwają nie krócej niż 2 semestry i umożliwiają uzyskanie kwalifikacji cząstkowych na poziomie 6, 7 albo 8 PRK. Według ust. 2 powołanego artykułu - program studiów podyplomowych określa efekty uczenia się dla kwalifikacji cząstkowych uwzględniające charakterystyki drugiego stopnia PRK na poziomie 6, 7 albo 8 PRK określone w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji oraz umożliwia uzyskanie co najmniej 30 punktów ECTS. Stosownie do ust. 3 - uczestnikiem studiów podyplomowych może być osoba, która posiada kwalifikację pełną co najmniej na poziomie 6 uzyskaną w systemie szkolnictwa wyższego i nauki. W świetle ust. 4 - osoba, która ukończyła studia podyplomowe, otrzymuje świadectwo ukończenia tych studiów. Wzór świadectwa określa podmiot prowadzący te studia. Z kolei według art. 163 ust. 1 studia podyplomowe lub inne formy kształcenia mogą być prowadzone przez uczelnię, instytut badawczy oraz instytut PAN, a kształcenie specjalistyczne - przez uczelnię zawodową. Za kształcenie na studiach podyplomowych, kształcenie specjalistyczne lub kształcenie w innych formach można pobierać opłaty (ust. 2).

Jak nadto wynika z art.11 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz 4 p.s.w.n., studia podyplomowe stanowią odmienną formę kształcenia niż prowadzenie kształcenia na studiach i kształcenia doktorantów. Uczestnik studiów dyplomowych nie jest osobą tożsamą ze studentem czy doktorantem. Ustawa nie zawiera odesłania w przypadku uczestnika studiów dyplomowych do rozwiązań prawnych przewidzianych dla studentów czy doktorantów w zakresie skreślania ich z listy. Prawa i obowiązki uczestnika (słuchacza) studiów podyplomowych określane są w wewnętrznych aktach uczelni to jest w regulaminach i zawartych na ich podstawie umowach, a w niniejszej sprawie - w uchwale nr 154/2019 Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 20 listopada 2019 r. w sprawie regulaminu studiów podyplomowych w Uniwersytecie Wrocławskim oraz w umowie cywilnoprawnej za świadczone usługi edukacyjne na studiach podyplomowych zawieranej przez tę uczelnię z uczestnikiem studiów podyplomowych. Według § 5 ust. 1 wymienionej uchwały - warunki wnoszenia opłat za usługi edukacyjne przez słuchaczy studiów podyplomowych określane są w umowie zawartej w formie pisemnej między słuchaczem a Uniwersytetem Wrocławskim, zaś jak stanowi ust. 2 – w przypadku nieuiszczenia opłat w obowiązującym terminie, słuchacz studiów zostaje skreślony z listy słuchaczy studiów podyplomowych.

W zaprezentowanym świetle, skoro zaskarżona decyzja podjęta w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy słuchaczy studiów podyplomowych nie jest decyzją administracyjną podlegającą kontroli sądowoadminstracyjnej, zatem skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, dotyczy bowiem sprawy, która nie mieści się w katalogu spraw objętych kognicją sądów administracyjnych.

Mając powyższe na względzie, Sąd, działając na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.