Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 891/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 156 par. 1 pkt 2, art. 127 par. 3, art. 57 par. 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 lutego 2015r. sprawy ze skargi B. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] stwierdziło, na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 129 § 2 i art. 127 § 3 kpa uchybienie terminu do złożenia przez B. M. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stwierdzającej nieważność wydanej z upoważnienia Wójta Gminy decyzji z dnia [...] przyznającej B. M. świadczenie z funduszu alimentacyjnego na dzieci K. P. i K. P.

W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że w dniu 28 listopada 2013r., stwierdziło nieważność wydanej z upoważnienia Wójta Gminy decyzji z dnia [...] przyznającej B. M. świadczenie z funduszu alimentacyjnego na dzieci K. P. w kwocie 250,00 zł miesięcznie i K. P. w kwocie 200,00zł miesięcznie na okres od 1 listopada 2009r. do 30 września 2010r. W decyzji organ prawidłowo pouczył stronę o prawie wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od daty jej otrzymania (art. 127 § 3 kpa). Wskazana decyzja została doręczona B. M. w dniu 2 grudnia 2013r. Zatem ostatni dzień czternastodniowego terminu uprawniającego B. M. do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał z dniem 16 grudnia 2013r. Organ wskazał, że w dniu 20 stycznia 2014r. przesyłka zawierająca wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy została doręczona do Urzędu Pocztowego i w tym samym dniu odwołanie zostało doręczone do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Organ wskazał, że zgodnie z art. 57 § 5 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

- wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru;

- nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r.-Prawo pocztowe;

- złożone w polskim urzędzie konsularnym;

- złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku;

- złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.

Organ powołując się na wyrok NSA Oz w Poznaniu z dnia 27 listopada 1997r. w sprawie I SA/Po 1273/96 wskazał, że nadanie pisma w placówce pocztowej zagranicznego operatora lub w placówce polskiego operatora pocztowego, ale nie mającego statusu operatora publicznego przed dniem upływu terminu nie prowadzi do zachowania terminu – chyba że pismo dotarło do adresata przed upływem tego terminu.

Organ podkreślił, że skarżąca pismo zawierające wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie złożyła w polskim urzędzie konsularnym, jak również adresat otrzymał je po upływie terminu do jego złożenia, tym samym organ uznał, ze został on złożony z uchybieniem terminu.

Organ wskazał ponadto, że pismo zawierające wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniosła B. M. , domagając się jego uchylenia.

W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 57 § 5 kpa poprzez błędne przyjęcie, że obliczając termin wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie można przyjąć daty stempla pocztowego korespondencji wysyłanej spoza granic Polski. Dodatkowo podniosła, że wysyłając do niej korespondencje poza granice Polski nie pouczono jej o treści art. 57 § 5 kpa. Wysyłając odwołanie za pośrednictwem poczty wiedeńskiej była przekonana, że dochowuje wszelkich ustawowych terminów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo organ wskazał, że nawet jakby przyjąć datę nadania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na poczcie wiedeńskiej, to skarżąca i tak uchybiła terminowi do jego wniesienia, albowiem wniosek nadała w dniu 16 stycznia 2014r., tj. ponad miesiąc po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Odnośnie natomiast zarzutu skarżącej, jakoby nie została prawidłowo pouczona o obowiązku nadania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w urzędzie konsularnym, organ podkreślił, że korespondencja do skarżącej była kierowana na adres w Polsce i tam była odbierana, tak więc nie było potrzeby pouczania o treści art. 57 § 5 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, bądź też naruszenia przepisów postępowania, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też w inny sposób nie naruszyły przepisów postępowania, jeżeli mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a.

Sądowa kontrola legalności orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności.

Na wstępie podnieść należy, że organ odwoławczy we wstępnej fazie postępowania odwoławczego podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bowiem bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność postanowienia. Rozpatrzenie odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa).

Stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie jest bezsporny. W dniu 17 października 2013r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiadomiło skarżącą B. M. o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy z dnia [...] przyznającej B. M. świadczenie z funduszu alimentacyjnego na dzieci K. P. w kwocie 250,00 zł miesięcznie i K. P. w kwocie 200,00zł miesięcznie na okres od 1 listopada 2009r. do 30 września 2010r. Przedmiotowe zawiadomienie została skierowane na adres "B. M. zam. M." i pod tym adresem zostało doręczone adresatowi w dniu 25 października 2013r. (zawiadomienie odebrała "A. M. siostra"-pełnoletni domownik). Tak wiec organ prawidłowo wydając w dniu [...] decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy z dnia [...], doręczył ja na adres na który skierował wcześniej zawiadomienie o wszczęciu postępowania. Decyzja ta zawierała pouczenie zgodnie z treścią art. 127 § 3 kpa, że strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się z wnioskiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o ponowne rozpatrzenie w terminie 14 dni od jej doręczenia. Decyzja ta została doręczona w dniu 2 grudnia 2013r. pełnoletniemu domownikowi J. M.-matce. Tak więc termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał w dniu 16 grudnia 2013r.

Skarżąca pismo zawierające wniosek o "ponowne rozpoznanie słuszności uznania decyzji z dnia [...] za nieważną" złożyła w urzędzie pocztowym w Wiedniu w dniu 16 stycznia 2014r., na adres Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej. Przesyłka ta nadeszła do Urzędu Pocztowego w dniu 20 stycznia 2014r i tego samego dnia została doręczona pod wskazany adres. W dniu 24 stycznia 2014r. korespondencja ta wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Jak słusznie wskazał organ termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy został wskazany w art. 127 § 3 kpa. i wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Sposób obliczania terminów uregulowany został w art. 57 kpa., natomiast § 5 tego przepisu określa warunki zachowania terminu. Stanowi on, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

- wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru;

- nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r.-Prawo pocztowe;

- złożone w polskim urzędzie konsularnym;

- złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku;

- złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.

W art. 57 § 5 kpa., wskazano alternatywne formy złożenia pisma w postępowaniu administracyjnym i związany z tym sposób obliczania terminów, nie zastrzegając, że jedyną formą wniesienia pisma poza granicami Polski jest złożenie go w polskim urzędzie konsularnym. Pismo nadane w zagranicznym urzędzie pocztowym, tak jak w rozpatrywanej sprawie, przekazywane jest polskiej placówce pocztowej operatora publicznego i za jej pośrednictwem trafia do adresata-organu administracji publicznej.

W orzecznictwie przyjmuje się, że o tym, czy pismo złożone w terminie decyduje nie data nadania pisma za granicą, ale data jego przekazania polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Taki pogląd wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 12 maja 1978r., w sprawie IV CR 130/78, oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 września 2008r., w sprawie II OSK 1101/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 18 marca 2010r. w sprawie II SA/Rz 1022/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 7 lipca 2011r. w sprawie III SA/Gl 2898/10.

W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje data doręczenia decyzji skarżącej – jest to dzień 2 grudnia 2013r., kiedy to decyzję odebrała matka skarżącej. Należy podkreślić, że wcześniej na ten sam adres było kierowane zawiadomienie o wszczęciu przedmiotowego postępowania i skarżąca nie kwestionowała sposobu jak również adresu doręczenia korespondencji. Tak więc termin do złożenia przedmiotowego wniosku upływał w dniu 16 grudnia 2013r., natomiast został on złożony w austriackiej placówce pocztowej w dniu 16 stycznia 2014r., i został przekazany do polskiej placówki pocztowej operatora publicznego w dniu 20 stycznia 2014r. tak więc ponad miesiąc po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.

Również zarzut co do braku pouczenia o obowiązku nadania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w urzędzie konsularnym sformułowany w skardze jest bezzasadny i gołosłowny. Jak już wcześniej wskazano cała korespondencja w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym była kierowana na polski adres i pod tym adresem odbierana bez zastrzeżeń, tak więc organowi nie można skutecznie zarzucić naruszenia art. 57 § 5kpa., poprzez brak stosownego pouczenia o obowiązku nadania przesyłki z zawartym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie w urzędzie konsularnym. Należy również podkreślić, że na etapie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca potwierdziła aktualność adresu w Polsce do dalszej korespondencji, podobnie uczyniła również na etapie postępowania sądowego

W związku z powyższym należy uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) .