Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2021/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 83 par. 3, art. 85
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi "B." z siedzibą w G., Białoruś na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej kwotę 400 (słownie: czterysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

Pismem z [...] maja 2014 r. "B." z siedzibą w G., Białoruś (nazywana dalej "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego bez posiadania w pojeździe wymaganego ważnego zezwolenia.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z 24 czerwca 2014 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na w/w decyzję w kwocie 400 (słownie czterysta) złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z 24 czerwca 2014 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opubl. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.") poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem kopii wypisu z urzędowego rejestru, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji strony, obejmujący dzień wniesienia skargi wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski.

Powyższe wezwania zostały przesłane jedną przesyłką sądową, która została doręczona pełnomocnikowi do doręczeń 14 lipca 2014 r.

Skarżąca wpis od skargi uiściła 22 lipca 2014 r. (v. Potwierdzenie wpisu do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie, pod poz. 21515).

Dokumenty rejestrowe Skarżąca nadała 22 lipca 2014 r. u białoruskiego operatora pocztowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi.

Skarga podlega odrzuceniu także w przypadku nieuiszczenia wpisu od niej w ustawowym terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, w związku z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.

Z akt sprawy wynika, że pismem sądowym z 8 lipca 2014 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem kopii wypisu z urzędowego rejestru, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji strony, obejmujący dzień wniesienia skargi wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski.

Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono Skarżącej na adres pełnomocnika do doręczeń 14 lipca 2014 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał z końcem dnia 21 lipca 2014 r.

Dokumenty rejestrowe Skarżąca nadała 22 lipca 2014 r. u białoruskiego operatora pocztowego. Już w tej dacie z naruszeniem terminu określonego w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a

Jednocześnie należy zauważyć, że nadanie pisma na poczcie jest równoznaczne z jego wniesieniem do sądu jedynie w przypadku nadania go w polskim urzędzie pocztowym lub oddania w polskim urzędzie konsularnym (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Zasady tej nie stosuje się do nadania pisma w innym niż polskim urzędzie pocztowym. W takiej sytuacji za datę nadania pisma uważa się datę jego wpływu do polskiego urzędu pocztowego.

Przyjmuje się bowiem, że w sytuacji oddania pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym urząd ten jest jedynie pośrednikiem, za pomocą którego nadawca oddaje pismo polskiemu urzędowi pocztowemu i tylko data oddania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu ma znaczenie prawne, o którym mowa w art. 83 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt I FZ 440/09).

Natomiast w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym, niezależnie od tego czy urząd ten znajduje się na terenie Unii Europejskiej, czy też poza jej granicami, o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania za granicą, lecz data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1567/10, Lex nr 741563).

Analiza art. 83 § 3 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że jedynie nadanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest wystarczające dla uznania, że został zachowany termin do jego złożenia. Natomiast w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym, niezależnie od tego czy urząd ten znajduje się na terenie Unii Europejskiej, czy też poza jej granicami, o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania za granicą, lecz data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2010 r. w sprawie I OSK 1567/10, z dnia 16 października 2013 r., sygn. akt II GSK 188/13).

W niniejszej sprawie żądane przez Sąd dokumenty Skarżąca nadała 22 lipca 2014 r. u białoruskiego operatora pocztowego. Przesyłka została przyjęta w polskiej placówce pocztowej 24 lipca 2014 r., podczas, gdy siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał z końcem dnia 21 lipca 2014 r.

Skoro o zachowaniu terminu decyduje data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu, Sąd przyjął, że pismo zostało złożone z uchybieniem siedmiodniowego terminu i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekła jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Wyjaśnić należy, że siedmiodniowy termin wskazany w przepisach do uiszczenia wpisu, jak i uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym i Sąd nie ma możliwości rozpoznania skargi w sytuacji gdy strona uchybiła terminowi do dokonania czynności. Art. 85 p.p.s.a stanowi, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zatem uiszczenie wpisu po terminie, jak i uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie skutkuje jej odrzuceniem.