Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 783/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4
journal: Dz.U. 2014 poz 752
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity
article: art. 122, art. 188, art. 229, art. 210
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), Sędziowie sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, sędzia WSA Andrzej Melezini, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W wyniku przeprowadzonego postępowania sprawdzającego przez Naczelnika Urzędu Celnego w B., organ I instancji wszczął z urzędu postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] postępowanie w sprawie określenia R. K. (dalej powoływany także jako Skarżący) wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Hyundai G., nr VIN: [...].

Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu Celnego w B. decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego na kwotę 2 173,00 zł, z terminem płatności [...] stycznia 2011 r. Organ przyjął, że nabyty przez Skarżącego pojazd jest samochodem osobowym, a nie jak zadeklarował Skarżący pojazdem ciężarowym.

Z powyższą decyzją nie zgodził się Skarżący, który w założonym odwołaniu zarzucił błędne przyjęcie, że nabyty przez niego samochód (Hyundai G.) jest samochodem osobowym a nie ciężarowym, a tym samym przyjęcie, że jego zakup podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, podczas gdy samochód ten w dacie zakupu był samochodem ciężarowym, co wynika z obiektywnych właściwości tego pojazdu, jako pojazdu ciężarowego. Skarżący zarzucił też brak zebrania przez organ kompletnego materiału dowodowego, w szczególności w zakresie oświadczenia producenta samochodu marki Hynundai, a informacja ta jest niezbędna w celu ustalenia przeznaczenia wyprodukowanego pojazdu oraz dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności oparcie się o informacjach pochodzących ze stron internetowych.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż Skarżący w dniu [...] stycznia 2011 r. dokonał zakupu samochodu marki Hyundai G. [...], nr VIN: [...] od L. V., [...] za kwotę 3000 Euro; w dowodzie rejestracyjnym (Królestwo Niderlandów) rodzaj pojazdu określono: samochód ciężarowy; przystosowanie: pojazd zamknięty; ładowność: 650 kg. Zgodnie z zaświadczeniem o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. wykonano badania techniczne przedmiotowego samochodu, wskazując w dokumencie identyfikacyjnym pojazdu jako rodzaj pojazdu - samochód ciężarowy, podrodzaj: furgon; liczba miejsc do siedzenia/ogółem: 2/2. Powyższy pojazd został zarejestrowany przez Skarżącego jako samochód ciężarowy uniwersalny, liczba miejsc siedzących - 2, ładowność: 650 kg.

Na podstawie umowy kupna z dnia 8 maja 2012 r. Skarżący sprzedał przedmiotowy pojazd A. O. za kwotę 15 900 zł. Nowy nabywca, w dniu 9 maja 2012 r. złożył do Urzędu Miejskiego w B. wniosek o rejestrację pojazdu marki Hyundai G. nr VIN: [...], nr rej. [...] jako osobowy załączając m.in. umowę kupna, kartę pojazdu zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. z opisem zmian dokonanych w pojeździe stanowiący załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym; oświadczenie z dnia [...] maja 2012 r. firmy R. Sp. z o.o. z siedzibą w B. Powyższy pojazd został zarejestrowany jako samochód osobowy, liczba miejsc siedzących 5. Następnie w dniu 21 września 2012 r. Pan A. O. zawarł umowę sprzedaży za kwotę 15 900 zł samochodu osobowego marki Hyundai G., nr VIN: [...] z J. L., który również zarejestrował ww. pojazd jako samochód osobowy.

W odpowiedzi na wezwanie organu, Skarżący w piśmie z dnia 9 listopada 2015 r. wyjaśnił że nie posiada dokumentów potwierdzających wygląd samochodu oraz, że to samochód dwuosobowy, z podwyższonym dachem bez foteli tylnych, na tylnej części pojazdu była wbudowana podłoga, tylne szyby - plexy były przyciemniane. Granicę samochód przekroczył w dniach 18-23 stycznia 2011 r., dokładnej daty nie pamięta. Wyjaśnił, że pojazd głównie był używany do celów łowieckich oraz do przewożenia różnych ładunków i towarów; nie dokonywano żadnych zmian konstrukcyjnych ani technicznych w pojeździe.

Organ wskazał, że przesłuchany w dniu 3 lutego 2016 r. w charakterze świadka Pan A. O. zeznał m.in., że zakupił samochód z dwoma siedzeniami, zostały wstawione siedzenia i wstawione szyby i została dokonana cała procedura celem zarejestrowania samochodu na osobowy. Pojazd w momencie zakupu był dwuosobowy, z tyłu nie było szyb, w miejsce szyb były wstawione blachy, wydaje się że za przednim rzędem siedzeń była przegroda, która została wymontowana. Zaznaczył, że był to pojazd pięciodrzwiowy; cztery boczne i tylna klapa otwierana w bok, w dniu zakupu samochód posiadał wspomaganie kierownicy, ale nie pamięta czy miał klimatyzację, nie pamiętał też, czy szyby były otwierane ręcznie czy automatycznie. Wskazał, że samochód posiadał radio, podsufitka była prawdopodobnie na całej długości. Z kolei świadek J. L. – kolejny właściciel pojazdu zeznał m.in., że nie dokonywał zmian i przeróbek w przeznaczeniu pojazdu. Samochód w momencie zakupu posiadał wspomaganie kierownicy, elektryczne szyby z przodu i z tyłu, elektryczne lusterka, był pięcioosobowy, pojazd przeszklony z tyłu i z przodu z szybą na tylnych drzwiach, wyposażony w pasy bezpieczeństwa dla pięciu osób, posiadał oświetlenie z przodu pojazdu i lampkę w części bagażowej, wykładzina welurowa - podsufitka na całej długości pojazdu, nie miał klimatyzacji, ale był wyposażony w radio i głośniki w tylnych drzwiach.

Organ wskazał także, że w aktach znajduje się oświadczenie firmy R. Sp. z o.o. w B., z którego wynika, że w pojeździe marki Hyundai G., nr VIN: [...], nr rej. [...] zmieniono rodzaj pojazdu z ciężarowego na osobowy. Zmiany polegały na wymontowaniu kratki zabezpieczającej, wymianę lub usprawnienie siedziska tylnej kanapy, zamontowanie środkowego pasa bezpieczeństwa. Stwierdzono również, że przeróbki tego typu aut polegają na zamontowaniu kompletnego siedziska - wcześniej usuwając sklejkę czy pilśnię, która leży na karoserii, montaż kompletu pasów bezpieczeństwa bocznych i środkowych.

Ponadto organ I instancji na podstawie informacji z ogólnodostępnych stron internetowych: [...], [...], [...] ustalił, iż pojazd marki Hyundai G. nr VIN [...] rok produkcji 2001 został wyprodukowany jako pojazd 5 drzwiowy, pięciomiejscowy, typ pojazdu VAN. Dodatkowo organ ustalił, że model pojazdu marki Hyundai G. (terenowy I) produkowany w latach 1999-2003 występuje w wersji 5 drzwiowej z 5/7 miejscami do siedzenia.

Organ zaznaczył, że pismem z dnia 17 listopada 2015 r. organ I instancji wystąpił z zapytaniem do Hyundai [...] Sp. z o.o. w W. o udostępnienie danych samochodu Hyundai G., nr VIN: [...] i udzielenie informacji, czy został on wyprodukowany jako samochód ciężarowy, czy osobowy zgodnie ze świadectwem homologacji producenta prosząc o podanie wyposażenia takiego modelu pojazdu, ilości miejsc oraz nadesłanie posiadanej homologacji producenta dla przedmiotowego samochodu. Do dnia zakończenia postępowania podatkowego przez organ I instancji nie otrzymano odpowiedzi na w/w pismo.

Organ odwoławczy, odwołując się do przepisów ustawy z dnia 9 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014 r., poz. 752 ze zm., dalej powoływana jako u.p.a.) oraz Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przyjął nająć na uwadze zgromadzone w sprawie dowody, że sporny pojazd Hyundai G., nr VIN: [...] w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego posiadał charakterystyczne cechy pojazdów zaliczanych do kodu CN 8703 (samochody osobowe), takich jak m.in.: pojazd jednobryłowy, pięciodrzwiowy (komplet drzwi uchylnych bocznych z przodu i drzwi z tyłu pojazdu), szyby na dwubocznych tylnych panelach; jedna przestrzeń dla kierowcy, pasażerów i towarów; dwa rzędy siedzeń obitych tkaniną welurową wyposażonych w pasy bezpieczeństwa; wyprofilowane podłokietniki na wysokości pierwszego i drugiego rzędu siedzeń; jednolita podsufitka na całej długości pojazdu, podłoga na całej długości wyłożona wykładziną; uchwyty boczne dla pasażerów, klamki, elektryczna regulacja otwierania szyb drzwi bocznych w pierwszym i drugim rzędzie siedzeń, oświetlenie sufitowe, popielniczki dla pasażerów w tylnych drzwiach bocznych pojazdu.

W związku z powyższym, Skarżący na mocy przepisu art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 102 ust. 1 oraz art. 106 ust. 2 i 3 u.p.a. stał się podatnikiem podatku akcyzowego i był zobowiązany do złożenia deklaracji podatkowej i zapłaty akcyzy.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ podkreślił, że dla rozstrzygnięcia, czy badany pojazd podlega akcyzie, należało ustalić rodzaj tego pojazdu z punktu widzenia przepisów regulujących zasady opodatkowania akcyzą, tj. de facto z punktu widzenia przepisów klasyfikacyjnych. Podstawą do zaklasyfikowania danego wyrobu do określonej grupy towarowej dla celów poboru akcyzy z tytułu importu i nabycia wewnątrzwspólnotowego, są przepisy u.p.a. oraz przepisy rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1 z późn. zm. Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382. z późn. zm.). Zarejestrowanie pojazdu jako samochodu ciężarowego, na terenie kraju nie przesądza o jego klasyfikacji dla celów poboru podatku akcyzowego, bowiem pojazd może być zarejestrowany i uznawany za ciężarowy zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym i jednocześnie może być - dla celów poboru akcyzy - zakwalifikowany jako samochód osobowy, zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym. Pod tym względem treść zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu, w którym wpisano między innymi rodzaj pojazdu: samochód ciężarowy, podrodzaj furgon nie jest miarodajnym źródłem w zakresie określenia pojazdu będącego przedmiotem postępowania jako samochodu osobowego czy ciężarowego dla celów podatku akcyzowego. Rejestracja ww. samochodu jako samochodu ciężarowego, może różnić się od klasyfikacji towaru dokonanej w oparciu o obowiązujące zasady Nomenklatury Scalonej, gdyż jest dokonywana na inne potrzeby. Z tego względu określony przez diagnostę rodzaj pojazdu "samochód ciężarowy", w świetle zasad klasyfikacji oraz Not wyjaśniających do pozycji 8703, nie ma wpływu a kod towaru ustala się według Nomenklatury Scalonej (CN).

Dokumenty, na które powołuje się Skarżący wskazujące, że sporny pojazd był uznany za samochód ciężarowy wydane zostały w oparciu o inne podatkowe przepisy, które dla wymiaru podatku akcyzowego pozostają bez znaczenia. W procesie klasyfikacji pojazdu dokonane w dowodzie rejestracyjnym, dokumencie homologacji czy zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu zapisy, jako sporządzone w oparciu o przepisy prawa o ruchu drogowym, mogą mieć jedynie znaczenie posiłkowe i w żadnym wypadku nie przesądzają automatycznie o kwalifikacji pojazdu dokonywanej w oparciu o Nomenklaturę Scaloną.

Na powyższą decyzję Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania w sprawie a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

- przepisów postępowania, tj. art.233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej powoływana jako o.p.) poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy w postępowaniu przed organem I instancji doszło do naruszenia art. 229 o.p. poprzez nie przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów, w szczególności w zakresie oświadczenia producenta samochodu marki Hyundai model G. o numerze VIN [...], a informacja ta jest niezbędna w celu ustalenia przeznaczenia wyprodukowanego pojazdu, a tym samym odpowiedzialności Skarżącego związaną z ewentualną koniecznością zapłaty podatku akcyzowego, a tym samym przyznanie, iż informacje pochodzące z portali internetowych są wystarczające do nałożenia na Skarżącego obowiązku podatkowego, bez uzyskania informacji u "źródła", czyli producenta pojazdu;

- przepisów prawa materialnego, tj. 100 ust. 4 u.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż samochód nabyty przez Skarżącego (Hyundai G.) jest samochodem osobowym, a tym samym, iż jego zakup podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, podczas gdy samochód ten w dacie zakupu przez Skarżącego, był samochodem ciężarowym, co wynika z obiektywnych właściwości tego pojazdu jako pojazdu ciężarowego.

W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji powinien w pierwszej kolejności wystąpić do producenta samochodu z wnioskiem o udzielenie informacji, czy samochód o danym numerze nadwozia opuścił fabrykę jako pojazd osobowy czy ciężarowy. Bez tej informacji, pochodzącej wprost od producenta, organy obu instancji nie były uprawnione do wydania decyzji. Organ oparł swoją decyzję wyłącznie na oględzinach (pojazdu o zmienionym przeznaczeniu), wyjaśnieniach Strony i świadków (potwierdzających wprost, że pojazd w dacie zakupu nie posiadał cech pojazdu osobowego) oraz informacji pochodzących ze stron internetowych (nie stanowiących żadnego rzeczywistego źródła informacji, do czego właściciele tych stron całkowicie się przyznają). Zdaniem Skarżącego, postępowanie organów przeczy wprost zasadzie swobodnej oceny dowodów, a ponadto godzi w zasadę, zgodnie z którą materiał stanowiący podstawę do wydania decyzji powinien być pełny i kompleksowy; decyzja została wydana z naruszeniem podstawowych zasad obowiązujących w toku postępowania podatkowego, dotyczących zbierania dowodów oraz zasad ich oceniania.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w B., podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zasadniczy spór w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości zaklasyfikowania przez organy podatkowe samochodu marki Hyundai G. [...], nr VIN: [...] do pozycji CN 8703, a w konsekwencji określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia tego pojazdu.

Na wstępie przypomnieć należy, że akcyzie nie podlega każde nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu, lecz jedynie takie nabycie, którego przedmiotem jest samochód osobowy, w rozumieniu art. 100 ust. 4 u.p.a., niezarejestrowany wcześniej na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 u.p.a.). Przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) mają w zakresie podatku akcyzowego zastosowanie jedynie w ograniczonym zakresie, tj. do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie, na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, bowiem ustawodawca w art. 3 ust. 1 u.p.a. w sposób wyraźny wskazał, że do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania wyrobów znakami akcyzy na terytorium kraju stosuje się klasyfikacje w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zamieszczone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). W celu dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej mającymi moc normy prawnej.

Dla rozstrzygnięcia niniejszego sporu istotne są następujące pozycje CN: 8703: pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi oraz 8704: pojazdy mechaniczne do transportu towarów.

Zgodnie z brzmieniem pozycji CN 8703 i 8704 klasyfikacja pojazdów do jednej z tych pozycji zależy od tzw. "zasadniczego przeznaczenia tych pojazdów", a więc takiego, które jest im właściwe. Trzeba więc zauważyć, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu dla celów poboru akcyzy należy stosować klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Oceny tej nie przesądzają dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym, czy świadectwie homologacji typu samochodu. Dowód rejestracyjny samochodu jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, wydawanym w trybie Działu III rozdział 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Natomiast homologacja pojazdu stanowi sprawdzenie, czy dany typ pojazdu odpowiada określonym wymaganiom, istotnym m.in. z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, porządku ruchu na drodze, spokoju publicznego i wydzielania szkodliwych emisji. Klasyfikacja typu pojazdu wynikająca z powyższych dokumentów uwzględnia definicje samochodu osobowego i ciężarowego zamieszczone w odrębnych przepisach, które nie odwołują się do Nomenklatury Scalonej. Dokumenty te nie są zatem wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów celem stwierdzenia, czy pojazd jest wyrobem akcyzowym, bowiem dla potrzeb podatku akcyzowego podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy ustawy o podatku akcyzowym, które odrębnie decydują o klasyfikacji pojazdów samochodowych, jako wyrobów akcyzowych (por. wyrok NSA z 23 lipca 2014 r., sygn. akt I FSK 1109/13, dostępny w CBOSA).

W utrwalonym orzecznictwie zarówno Trybunału Sprawiedliwości, jak i sądów krajowych wskazuje się, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach tego towaru, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (por. TSUE w wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r. C-486/06 (źródło: www: eur-lex.europa.eu, nr 62006CJ0486). Trybunał stwierdził też, że z użytego wyrazu "przeznaczony" wynika, a znajduje to poparcie w orzecznictwie, że główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące, jeżeli jest ono jemu właściwe. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd pojazdów i ogół cech tych pojazdów nadający im ich zasadnicze przeznaczenie.

Dokonując klasyfikacji samochodu Hyundai G. [...], nr VIN: [...] do pozycji CN 8703, opartej na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów, organy uwzględniły cechy pojazdu pozwalające na jego klasyfikowanie do pozycji 8703, zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy Celnej oraz prawidłowo posłużyły się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdującymi się w części l sekcja l pkt A załącznika nr 1 do rozporządzenia nr 2658/87.

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalono, że badany pojazd w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego posiadał: zamontowaną kratkę oddzielającą przestrzeń pasażerska od bagażowej, za pierwszym rzędem siedzeń punkty kotwiczenia siedzeń tylnych oraz mocowań pasów bezpieczeństwa, uchwyty boczne dla pasażerów, popielniczki w tylnych drzwiach bocznych dla pasażerów, pięć drzwi uchylanych do boku, cztery boczne i tylna klapa, tapicerkę welurową na drzwiach pojazdu; podsufitkę na całej długości pojazdu, elektryczną regulację szyb drzwi bocznych, wykładzinę na całej długości podłogi pojazdu, szyby na dwubocznych tylnych panelach; elektryczną regulację lusterek. Dane te wynikają z analizy oględzin pojazdu z dnia 3 lutego 2016 r. (z dokumentacją zdjęciową) oraz zeznań świadków, a także informacji zawartych w dokumentach pochodzących od R. Sp. z o.o. w B. i A. [...] Sp. z o.o. Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów w B. oraz wyjaśnień R. K. z dnia 9 listopada 2015 r.

Z powyższego opisu wynika, że pojazd posiadał w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego wszystkie elementy, które determinują jego klasyfikację do kodu CN 8703 jako samochód osobowy. Cechy, wskazujące na to, że pojazd głównie (zasadniczo) przeznaczony jest do przewozu osób to: pojazd jednobryłowy, pięciodrzwiowy (komplet drzwi przednich i tylnych), w całości przeszklony, fabryczne miejsca do montażu foteli tylnych i tylnych pasów bezpieczeństwa, tyIne okna wzdłuż bocznych paneli samochodu, tylne drzwi bagażnika oszklone, otwierane na bok; elektrycznie otwierane szyby w drzwiach bocznych pojazdu, uchwyty boczne dla pasażerów; popielniczki w tylnych drzwiach bocznych dla pasażerów.

Stwierdzone na podstawie zgromadzonych dowodów cechy konstrukcyjne pojazdu Hyundai G. wskazują, że posiada on elementy charakterystyczne dla samochodu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób, a więc prawidłowo został zakwalifikowany przez organy do pozycji CN 8703. W szczególności, w pojeździe znajdowały się punkty kotwiące służące zamontowaniu tylnych siedzeń i pasów bezpieczeństwa. Dodatkowo pojazd posiadał tylne okna wzdłuż dwubocznych paneli. Samochód miał pięć drzwi z oknami na bocznych panelach i z tyłu. Okna boczne posiadały elektryczną regulację szyb drzwi bocznych. Całe wnętrze pojazdu miało wyposażenie przeznaczone dla pasażerów (dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki w drzwiach tylnych pojazdu, uchwyty boczne dla pasażerów, głośniki w drzwiach tylnych pojazdu). Samo istnienie kraty oddzielającej przestrzeń ładunkową od pasażerskiej nie stanowi okoliczności determinującej stwierdzenie, iż pojazd w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia i przemieszczenia na terytorium kraju stanowił pojazd klasyfikowany do kodu CN 8704. Znajdująca się w pojeździe krata była możliwa do zdemontowania i była to czynność, która nie ingerowała w konstrukcję samochodu, a więc nie zmieniała zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Poprzez demontaż kraty konstrukcja samochodu nie została zmieniona. W pojeździe znajdowało się też wyposażenie mające na celu zapewnienie pasażerom wrażeń estetycznych (m.in. jednolita podsufitka) oraz komponenty podwyższające standard pojazdu (elektrycznie otwierane szyby z przodu i z tyłu, głośniki w przednich drzwiach i tylnych, boczne lusterka sterowane elektrycznie).

Należy w pełni zgodzić się z organem, że zmiany polegające na przystosowaniu przedmiotowego samochodu do korzystania z niego do przewozu towarów - miały charakter jedynie czasowy i nie spowodowały zmiany zasadniczego przeznaczenia tego samochodu do przewozu osób. Ponowne przystosowanie do korzystania głównie do przewozu osób odbyło się bowiem wyłącznie przez demontaż elementów istotnych dla przewozu towarów (przegroda) oraz montaż siedzeń i pasów bezpieczeństwa w tylnej części samochodu. Zmiany te de facto stanowiły przywrócenie pierwotnych cech pojazdu umożliwiających korzystanie z niego głównie do przewozu osób i nie wymagały ingerencji w konstrukcję samochodu.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu, klasyfikacja samochodu dokonana przez organy jest zgodna z prawem, zatem zarzuty naruszenia art. 100 ust. ust. 4 u.p.a. są zarzutami bezzasadnymi.

Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 229 o.p. poprzez brak przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów w szczególności w zakresie oświadczenia producenta pojazdu Hyundai G. o numerze VIN [...] w celu ustalenia przeznaczenia wyprodukowanego pojazdu. Zgodnie ze wskazanym art. 229 o.p. organ odwoławczy może przeprowadzić, na żądanie strony lub z urzędu, dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Jak wskazano powyżej, zebrany przez organy materiał dowodowy dawał pełne podstawy do stwierdzenia, że przedmiotowy pojazd w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego posiadał cechy projektowe, konstrukcję i wyposażenie świadczące o osobowym przeznaczeniu pojazdu. W tych okolicznościach nie było potrzeby uzyskania informacji od producenta przedmiotowego samochodu dotyczących tego z jakim przeznaczeniem został on wyprodukowany. Stosownie do art. 188 o.p. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba, że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Samo niezadowolenie strony z jednoznacznych ustaleń wynikających z zebranych dowodów jest zatem niewystarczającym uzasadnieniem przeprowadzania kolejnych dowodów. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 21 czerwca 2011 r., I GSK 514/09 (dostępny w CBOSA) postępowanie dowodowe nie jest celem samym w sobie, lecz stanowi poszukiwanie odpowiedzi, czy w określonym stanie faktycznym sytuacja strony podpada, czy też nie podpada pod hipotezę (a w konsekwencji i dyspozycję) określonej normy materialnego prawa. Organ prowadzący postępowanie jest więc zobowiązany do podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu, co jednak nie oznacza, że ma obowiązek poszukiwania elementów stanu faktycznego w nieskończoność. Z art. 122 o.p. wynika bowiem wyraźna wskazówka, nie tylko o charakterze normatywnym (obowiązek podjęcia wszelkich działań), ale również nawiązująca wprost do ekonomiki postępowania, a więc nakazująca podejmowanie niezbędnych działań. W uzasadnieniu decyzji szczegółowo wskazano dowody, na których organy się oparły oraz wskazano okoliczności faktyczne i prawne, którymi kierowały się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Organy w szczególności wskazały cechy pojazdu, które decydują o tym, że pojazd głównie (zasadniczo) przeznaczony jest do przewozu osób i powinien zostać kwalifikowany do pozycji 8703. Treść uzasadnienia przekonuje o spełnieniu warunków z art. 210 o.p. Skarżący nie przedstawił dowodów które mogłyby skutecznie podważyć powyższe ustalenia. Jedynie na marginesie należy zauważyć, że organ I instancji pismem z dnia 17 listopada 2015 r. wystąpił z zapytaniem do Hyundai [...] Sp. z o.o. w W. o udostępnienie danych samochodu Hyundai G., nr VIN: [...] i udzielenie informacji, czy został on wyprodukowany jako samochód ciężarowy, czy osobowy zgodnie ze świadectwem homologacji producenta prosząc o podanie wyposażenia takiego modelu pojazdu, ilości miejsc oraz nadesłanie posiadanej homologacji producenta dla przedmiotowego samochodu. Jednakże do dnia zakończenia postępowania podatkowego nie otrzymano odpowiedzi na w/w pismo. Nie ma to jednak wpływu na ocenę podjętego rozstrzygnięcia.

W zaskarżonej decyzji organ przedstawił również informacje ze stron internetowych: [...],[...],[...], z których wynikało, iż pojazd marki Hyundai G. nr VIN [...] rok produkcji 2001 został wyprodukowany jako pojazd 5 drzwiowy, pięciomiejscowy, typ pojazdu VAN. Model pojazdu marki Hyundai G. (terenowy I) produkowany w latach 1999-2003 występuje w wersji 5 drzwiowej z 5/7 miejscami do siedzenia. Wbrew zarzutom skargi informacje te nie stanowiły zasadniczego dowodu w sprawie, na którym oparto rozstrzygnięcie. Wskazane informacje jedynie dodatkowo potwierdzały ustalenia wynikające ze zebranych w sprawie dowodów, tj. oględzin samochodu, zeznań świadków, wyjaśnień R. K., dokumentów uzyskanych od R. Sp. z o.o. w B. i A. [...] Sp. z o.o. Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów w B.

Powyższe stało się podstawą oddalenia skargi na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm.).