Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1036/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia strony do udziału w postępowaniu sądowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) Sędziowie WSA Iwona Kosińska WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2015 r. wniosku Z.G. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowych w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi S.F. i E.F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odmówić Z.G. dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] utrzymało w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], mocą którego, po rozpoznaniu wniosku E.F. i S.F. odmówiono, na podstawie art. 61a § 1 kpa, wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2012 r., nr [...] orzekającej o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...] w prawo własności. Organ uznał bowiem, że wnioskodawcom nie przysługuje przymiot strony uprawniający do wszczęcia tego postępowania.

Skargę na powyższe postanowienie wnieśli E.F. i S.F. zarzucając organowi liczne nieprawidłowości.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 17 grudnia 2015 r. stawił się Z.G. podnosząc, że jest pełnomocnikiem skarżących, na dowód czego przedłożył pełnomocnictwo szczególne z dnia [...] maja 2011 r. udzielone mu przez E.F. i S.F. oraz kserokopię aktu notarialnego (umowę sprzedaży) z dnia [...] lutego 2015 r., Repertorium A nr [...]. Z.G. oświadczył, że nie jest krewnym skarżących, ani radcą prawnym czy też adwokatem. Powołał się ponadto na przepisy art. 35 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 87 k.c. w części sprawowania zarządu i ochrony interesu, a następnie wniósł o dopuszczenie do udziału w przedmiotowej sprawie w charakterze uczestnika postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek Z.G. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania jest niezasadny.

Stosownie do treści art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przez stronę rozumie się również uczestnika postępowania (art. 12 ustawy).

W myśl zaś art. 33 § 2 powołanej ustawy, do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić się osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie.

Zarówno w literaturze, jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że pojęcie interesu prawnego ma charakter materialnoprawny, tzn. że musi wynikać z przepisów prawa materialnego, czyli normy prawnej stanowiącej podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Nie wystarczy wykazanie jakiegokolwiek interesu, ale musi mieć on charakter prawny. Musi więc istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonej decyzji lub podjęcia czynności. Innymi słowy mieć interes prawny znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby (postanowienia NSA z dnia 13 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 1382/08). Aby interes prawny mógł być zaspokojony, musi być on interesem osobistym, własnym, indywidualnym, znajdującym swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych. W przypadku, gdy decyzja rozstrzyga o prawach i obowiązkach konkretnego podmiotu, przyjmuje się, iż postępowanie dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku bezpośrednio. Gdy zaś decyzja rozstrzygająca o prawach i obowiązkach jednego podmiotu odnosi skutek wobec praw i obowiązków innego podmiotu, postępowanie dotyczy interesu prawnego lub obowiązku tego innego podmiotu w sposób pośredni (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 18/11, LEX nr 743838).

Zdaniem Sądu Z.G. składając wniosek o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu, nie powołał się na żaden przepis prawa materialnego, który mógłby dawać mu przymiot uczestnika w niniejszym postępowaniu. W szczególności interes prawny wnioskodawcy nie wynika z przedłożonego na rozprawie aktu notarialnego z dnia [...] lutego 2015 r., Repertorium A nr [...], na mocy którego E.F. i S.F. przenieśli na rzecz Z.G. udział wynoszący [...] części przysługującej im wierzytelności w stosunku do W. i wyrazili zgodę na przejęcie przez Z.G. w wymienionym udziale ich obowiązków (długów) jako nabywców prawa do nabycia, w stanie wolnym od jakichkolwiek obciążeń, udziału w gruncie odpowiadającego wielkości lokalu mieszkalnego nr [...] o pow. użytkowej [...] m², znajdującego się w budynku położonym w W. przy ul. [...].

Zauważyć trzeba, że niniejsza skarga dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r., mocą którego na podstawie art. 61a kpa odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2012 r., nr [...] orzekającej o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...] w prawo własności. Organy orzekające uznały bowiem, że E.F. i S.F., którzy wystąpili z wnioskiem o stwierdzenie nieważności powołanej wyżej decyzji nie przysługuje przymiot strony uprawniający do wszczęcia tego postępowania. Przedmiotem oceny Sądu rozpoznającego skargę na powyższe postanowienie będzie zatem kwestia czy skarżący posiadają interes prawny w niniejszym postępowaniu. W ocenie Sądu trudno przyjąć, że Z.G., który nie był stroną w sprawie zakończonej wydaniem zaskarżonego postanowienia, ma interes prawny w tym postępowaniu. Jak wskazano nie powołał się on na konkretną normę prawa materialnego, z której wynikałby jego interes prawny. Z analizy akt administracyjnych nie wynika przy tym, aby przysługiwał mu jakikolwiek tytuł prawny (prawno-rzeczowy) do nieruchomości objętej zaskarżonym postanowieniem. Tym samym - zdaniem Sądu – wnioskodawca nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jeszcze raz podkreślić trzeba, że w żaden sposób nie wykazał on, że wynik postępowania dotyczy jego interesu prawnego i nie można przyjąć, że rozstrzygnięcie w przedmiocie zaskarżonego postanowienia będzie dotyczyło jego praw i obowiązków.

Z akt sprawy nie wynika również, aby Z.G. spełniał przesłanki określone w art. 35 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawniające go do reprezentowania skarżących w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zauważyć należy, że powyższą okoliczność potwierdził sam wnioskodawca na rozprawie przeprowadzonej w dniu 17 grudnia 2015 r. oświadczając, że nie jest krewnym skarżących, ani też adwokatem czy radcą prawnym.

W świetle powyższego Sąd uznał, że wniosek Z.G. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania jest niezasadny i brak jest podstaw do jego uwzględnienia.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.