Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 281/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 6 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie na skutek wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a : przyznać ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi W.K. kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę W.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2014 roku nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Przyznany skarżącemu z urzędu na zasadzie prawa pomocy pełnomocnik – adwokat W.K., po zapoznaniu się z aktami sprawy, w piśmie z dnia [...] października 2015 r. oświadczył, iż nie stwierdza podstaw do zaskarżania decyzji zapadłych w niniejszej sprawie. Nadto wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazując, że nie zostały one opłacone w całości ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.). Do czynności tych należy m.in. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z 15 czerwca 2004 r., OSK 93/04, ONSAiWSA z 2004 r. z. 2, poz. 23).

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 (równej kwocie 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przypadku gdy adwokat sporządzający opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, jego wynagrodzenie za sporządzenie tej opinii wynosi zatem co do zasady 180 zł, przy czym kwotę tę zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia podwyższyć się o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Jednakże w rozpatrywanej sprawie Sąd uznał za uzasadnione obniżenie na podstawie art. 250 § 2 p.p.s.a. należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia o połowę, tzn. do kwoty 90 zł. Treść opinii pełnomocnika składa się bowiem z dosłownie jednego zdania, w którym oświadczył on, iż nie stwierdził podstaw do zaskarżenia wydanych w sprawie orzeczeń sądowych, określonych jako "decyzje". Drugie zdanie stanowi natomiast wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Nie przedstawił przy tym jakichkolwiek przesłanek, którymi kierował się formułując swój pogląd, co jest o tyle wskazane, że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie jest przeznaczona dla sądu (gdyż co oczywiste, sąd zna motywy jakimi kierował się podejmując w sprawie poszczególne rozstrzygnięcia), ale dla strony, która nie zgadza się z wydanym w sprawie orzeczeniem. Strona ta ma prawo do poznania przyczyn, które zadecydowały o odstąpieniu przez profesjonalnego pełnomocnika od wniesienia skargi kasacyjnej, a której strona samodzielnie sporządzić nie może, bo nie pozwalają na to przepisy ustawy. Dodatkowo pełnomocnik w ogóle nie odniósł się do zaistniałej w niniejszej sprawie sytuacji procesowej, gdzie najpierw skarga strony została odrzucona, następnie odrzucony został wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a potem została odrzucona skarga kasacyjna sporządzona samodzielnie przez skarżącego.

Biorąc pod uwagę czynności podjęte przez pełnomocnika w sprawie (zapoznanie się z aktami sprawy – prawomocnie zakończonej postanowieniem o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego oraz sporządzenie niezwykle lakonicznej, wręcz zdawkowej jednozdaniowej opinii o braku podstaw do wniesienia środków zaskarżenia), przyznaną pełnomocnikowi kwotę 90 zł (powiększoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług) należy uznać za w pełni rekompensującą poniesiony przez niego nakład pracy.

Na marginesie zaznaczyć należy, że zawarty w ustawie z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) stanowiący przepis przejściowy art. 2 pozwala na zastosowanie przepisu art. 250 § 2 p.p.s.a. (wprowadzonego przez art. 1 pkt 67 ustawy nowelizującej) do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.