Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2237/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 1, art 28 ust. 3, 3a , art 24 ust. 2
journal: Dz.U. 1998 nr 137 poz 887
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
article: par. 3
journal: Dz.U. 2003 nr 141 poz 1365
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant - Anna Lew-Starowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 27 czerwca 2007 r. wniesionej przez R. B. jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] czerwca 2007r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. o odmowie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wraz z odsetkami za zwłokę.

Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

Pismem z dnia [...] stycznia 2007 r. R. B. złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o umorzenie jego zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. We wniosku wnioskodawca wskazał, iż wskutek upadłości firmy T.-B. Sp. z o.o., której był jednym z członków zarządu została rozwiązana jego umowa o pracę. Ze względu na zły stan zdrowia przebywa na świadczeniu chorobowym i z tego tytułu otrzymuje kwotę [...] zł. Dłużnik wskazał, iż jego żona otrzymuje zasiłek przedemerytalny w wysokości [...] zł. Zobowiązany zaznaczył, iż mieszka w domku jednorodzinnym [...] o powierzchni [...] m2 wraz z żoną i trzema córkami.[...]. Dłużnik zaznaczył, iż jego miesięczne wydatki na utrzymanie mieszkania wynoszą [...] zł.

Decyzją z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił umorzenia należności z tytułu zaległych składek. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w związku z nieopłaceniem przez zobowiązanego składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych skierował tytuły wykonawcze do Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...]. Organ podkreślił, iż postępowanie to do dzisiejszego dnia nie zostało zakończone, w związku z tym nie można stwierdzić całkowitej nieściągalności. Ponadto zaznaczono, iż dłużnik jest właścicielem nieruchomości, na której Zakład dokonał hipotecznego zabezpieczenia wierzytelności.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2007 r. R. B. wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy. Zaskarżonej decyzji zarzucił błędna wykładnię art. 28 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z dnia 13 października 1998 r. ( DZ. Nr 137. poz. 887. dalej jako u.s.u.s. w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. ( Dz. Nr 141. poz. 1365 ) w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne oraz naruszenia art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 123 ustawy jednocześnie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji oraz wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu wydania ostatecznej decyzji w sprawie. W treści pisma zainteresowany wskazał, iż organ nie przeprowadził postępowania dowodowego w przedmiocie ustalenia jego sytuacji materialnej i rodzinnej co jest naruszeniem art. 7 kpa. Dłużnik zaznaczył ,iż jest bezrobotnym, utrzymującym rodzinę, w tym uczącego się syna, co nie pozwala mu na zapłatę przedmiotowych należności. Zobowiązany podkreślił, iż przymusowa egzekucja należności z tytułu nieopłaconych składek jest niemożliwa z powodu jego zupełnej niewypłacalności. Ponadto zaznaczył, iż ma [...] lat oraz że nie jest w stanie znaleźć pracy z powodu wieku. Dodatkowo wskazał, na swoją tragiczną sytuację ekonomiczną podkreślając, iż w jego przypadku zachodzą przesłanki określone w art. 28 ust. 2 w związku z ust. 3 u.s.u.s. oraz § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. ( Dz. Nr 141. poz. 1365 ). Ponadto wnioskodawca wskazał, iż dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego może prowadzić do pogorszenia jego niekorzystnego położenia i nie może doprowadzić do wyegzekwowania przedmiotowych należności.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] Prezes Zakładu utrzymał w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2007 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż sytuacja zobowiązanego nie daje podstaw do zastosowania przepisu art. 28 u.s.u.s., gdyż jest skutecznie prowadzona wobec niego egzekucja administracyjna, która pozwala na realizację należności składkowych, za pracowników zatrudnionych przez Spółkę ,, T.-B.’’ w części finansowanej przez płatnika składek. Dotyczy to kwoty w tej sprawie w wysokości [...] zł. Organ II instancji zaznaczył, iż posiadany przez dłużnika majątek nieruchomy może stać się przedmiotem skutecznej egzekucji administracyjnej, pozwalającej na opłacenie dochodzonych obecnie składek pracowniczych. Co stanowi zdaniem organu o niespełnieniu przesłanki całkowitej nieściągalności wierzytelności, która jest warunkiem bezwzględnego umorzenia przedmiotowych należności składkowych.

Prezes Zakładu zaznaczył, iż w przedmiotowej sprawie nie mają zastosowania postanowienia rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. ( Dz. Nr 141. poz. 1365 ) gdyż realizowane obecnie należności składkowe nie dotyczą ubezpieczonego będącego równocześnie płatnikiem tych składek. Organ podkreślił, iż może umorzyć składki pracownicze finansowane przez pracodawcę wyłącznie w przypadku ich całkowitej nieściągalności, która w przedmiotowej sprawie nie zachodzi. Ponadto zaznaczono, iż przepisy w/w rozporządzenia nie mają zastosowania w sprawie, gdyż dochodzone należności nie dotyczą ubezpieczenia społecznego ubezpieczonego będącego równocześnie płatnikiem składek na te ubezpieczenia.. Prezes Zakładu podkreślił, że ponad wykazaną sumę [...] zł R. B. jest obciążony odpowiedzialnością za nie uiszczone składki finansowane przez ubezpieczonych nie będących płatnikami tych składek tj. finansowane przez samych pracowników T. B. Sp. z o.o. w kwocie należności głównych [...] zł z tytułu ubezpieczenia społecznego oraz [...] zł z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego. Zaległości te nie podlegają na podstawie art. 30 u.s.u.s. umorzeniu.

Pismem z dnia [...] czerwca 2007 r. ( data nadania pocztowego ) skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Zakładu z dnia [...] czerwca 2007 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 28 u.s.u.s. w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. ( Dz. Nr 141. poz. 1365 ) poprzez jego błędną wykładnię, oraz art. 7 kpa w związku z art. 123 ustawy. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż zgodnie z art. 28 ust. 3a u.s.u.s. należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. ubezpieczonych będących równocześnie płatnikiem składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Skarżący podkreślił, iż przymiot płatnika uzyskał w wyniku wydania przez organ decyzji o przeniesieniu odpowiedzialności na niego jako członka zarządu Spółki ,, T-B’’ Sp. z o.o. Zaznaczył, iż organ nie wziął pod uwagę, iż nie ponosi żadnej winy za powstałe względem ZUS zaległości w zapłacie składek. Dłużnik wskazał, iż piastując stanowisko [...] spółki ,, T.-B. nie miał realnego wpływu na decyzje dotyczące w/w spółki, zaś samo przeniesienie odpowiedzialności na niego [...] należy uznać za nieuzasadnione.

Skarżący zaznaczył, iż organ dokonując wykładni art. 28 ustawy w związku z§ 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. ( Dz. Nr 141. poz. 1365 ) powinien zastosować ten przepis w drodze analogii do jego sytuacji, ponieważ w wyniku wydania przez organ decyzji o przeniesieniu odpowiedzialności skarżący jako osoba fizyczna został postawiony w sytuacji ,,ubezpieczonego-płatnika składek’’ o którym mowa w art. 28 ust. 3a u.s.u.s. w związku z tym zastosowanie w przedmiotowej sprawie znajdują także postanowienia § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. ( Dz. Nr 141. poz. 1365 ) również w sytuacji braku zupełnej nieściągalności.

Zdaniem skarżącego przepisy ustawy w sposób jednoznaczny dopuszczają możliwość umorzenia należności w sytuacji, gdy jest to uzasadnione stanem majątkowym i sytuacją rodzinną. Podkreślił, iż nie jest w stanie zapłacić przedmiotowych należności, ponieważ pociągnęłoby to skrajnie negatywne skutki ekonomiczne dla niego i jego rodziny, gdyż w chwili obecnej funkcjonuje na granicy ubóstwa.

Skarżący zarzucił, iż organ nie przeprowadził postępowania dowodowego w przedmiocie ustalenia jego sytuacji materialnej i rodzinnej. W ocenie zobowiązanego decyzja organu nosi znamiona dowolności, gdyż organ nie poparł żadnymi dowodami twierdzeń co do jego rzekomego dochodu i stanu majątkowego, ani też nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego czym naruszył art. 7 kpa w związku z art. 123 ustawy. Dłużnik podkreślił, iż jego sytuacja materialna nie pozwala na zapłatę przedmiotowych należności, gdyż jest bezrobotnym. Ponadto Zobowiązany wskazał, iż zmuszony jest utrzymywać rodzinę, w tym trzy córki [...] oraz żonę, która nie pracuje. Nadmienił również, iż mimo usilnych zabiegów nie jest w stanie znaleźć pracy. W ocenie skarżącego przymusowa egzekucja należności z tytułu nieopłaconych skałek z uwagi na jego niewypłacalność nie jest możliwa, ponieważ w konsekwencji może doprowadzić do jego skrajnego ubóstwa oraz jego rodziny, a także pozbawić go dachu nad głową.

W odpowiedzi na skargę Prezes ZUS wniósł o oddalenie skargi, powołując argumentację jak w zaskarżonej decyzji.

Pismem procesowym z dnia 3 września 2007 r. skarżący ustosunkował się do stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę. W treści pisma wskazał, iż stanowisko organu, iż nie wykazał całkowitej nieściągalności należności jest błędne.

Ponadto zobowiązany wskazał, iż mają zastosowanie do jego sytuacji przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. ( Dz. Nr 141. poz. 1365 ) dotyczące umarzania należności z tytułu składek, które mają zastosowanie do osoby fizycznej płatnika składek. Dłużnik zaznaczył, iż stanowisko organu zawarte w zaskarżonej decyzji jak i w odpowiedzi na skargę stoi w jawnej sprzeczności z przepisami w/w rozporządzenia. W ocenie skarżącego organ w ogóle nie brał pod uwagę treści przepisów w/w rozporządzenia, forsując tezę jakoby tylko całkowita nieściągalność należności warunkowała na tle okoliczności niniejszej sprawy możliwość umorzenia należności. Zainteresowany zaznaczył , iż Prezes Zakładu nie podjął próby analizy stanu majątkowego, przychodów i wydatków, które skarżący musi stale ponosić dla utrzymania swojej rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), dalej: k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Zgodnie natomiast z unormowaniem art. 134 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Cytowany przepis pozwala więc na uwzględnienie skargi także wtedy, gdy strona nie podnosi w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego indywidualnego aktu administracyjnego.

Sąd, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności tak z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), dalej: k.p.a., jak i z normami prawa materialnego zawartymi w ustawie z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) dalej: u.s.u.s., doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania administracyjnego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Jednocześnie Sąd zaznacza, iż o uprawnieniach i obowiązkach stron postępowania wynikających z przepisów prawa materialnego rozstrzyga właściwy organ administracyjny. Sąd administracyjny nie ma uprawnień do merytorycznego załatwienia sprawy administracyjnej. Natomiast jest uprawniony do zbadania skarżonej decyzji pod względem jej legalności, tj. zgodności z przepisami mającymi w sprawie zastosowanie. Sąd uznał, iż skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Sąd zważył, iż stosownie do treści art. 28 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.), dalej: u.s.u.s., należności z tytułu składek, pod którym to pojęciem należy rozumieć składki, odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkową opłatę (art. 24 ust. 2 u.s.u.s.), mogą być umarzane w całości lub w części przez Zakład, z uwzględnieniem ust. 2-4. Na podstawie ust. 2 powołanego przepisu należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, z zastrzeżeniem ust. 3a. W przepisie art. 28 ust. 3 u.s.u.s. ustawodawca wskazał siedem przypadków, w których zachodzi całkowita nieściągalność należności z tytułu składek (treść tych przepisów przytoczona została w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji). Wyliczenie zawarte w tym przepisie jest wyczerpujące, tj. stanowi zamknięty katalog sytuacji, w których można uznać, iż ma miejsce całkowita nieściągalność należności z tytułu składek. Dopiero zaistnienie którejkolwiek z przesłanek określonych w tym przepisie, daje potencjalną możliwość umorzenia tych należności.

Natomiast, w myśl ust. 3a art. 28 u.s.u.s., należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Szczegółowe zasady umarzania, o których mowa w ust. 3a omawianej regulacji prawnej, z uwzględnieniem przesłanek uzasadniających umorzenie, zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 31 lipca 2003 r. (Dz. U. Nr 141, poz. 1365), wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 28 ust. 3b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 wymienionego rozporządzenia Zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w szczególności w przypadku, gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych.

Przepisy normujące umarzanie należności z tytułu składek, tj. tak przepis ust. 2 jak i ust 3a art. 28 omawianej ustawy, posługują się zatem sformułowaniem "mogą być", a to oznacza, iż regulacje te należą do sfery uznania administracyjnego.

Podkreślić należy, iż dla właściwego zastosowania art. 28 ustawy systemowej zasadnicze znaczenie ma określenie rodzaju składek, z którymi zalega płatnik. Dopiero ustalenie czy są to składki pracownicze (opłacane przez płatnika za zatrudnionego pracownika), czy też składki osobiste płatnika, pozwala na prawidłowe zastosowanie art. 28 ustawy systemowej i zakreślenie granic postępowania dowodowego. Należy bowiem mieć na względzie, iż to norma prawa materialnego wyznacza granice postępowania dowodowego. Na jej podstawie organ ustala, jakie fakty mają istotne znaczenie dla sprawy, czy wymagają one udowodnienia i jakie dowody dla udowodnienia tych faktów są potrzebne.

Z akt niniejszej sprawy wynika, iż przedmiotem decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2007 r., utrzymanej w mocy decyzją Prezesa Zakładu z dnia [...] czerwca 2007r. jest odmowa umorzenia należności powstałych z tytułu nieopłaconych przez płatnika –[...] spółkę z o.o. "T.- B" w O. - składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wraz z odsetkami za zwłokę. Za zaległości te odpowiada R. E. B. na podstawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] marca 2005 r., przenoszącej odpowiedzialność za zobowiązania Spółki wydanej na podstawie art. 116 i art. 108 § 1 i § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. n 137, poz. 926 ze zm.). Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż z akt sprawy wynika również, że przedmiotem rozpatrywanej sprawy są należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne pracowników spółki w części finansowanej przez pracodawcę, jest to kwota główna [...] zł, jak również w części finansowanej przez samych pracowników dotyczy to kwot głównych [...] zł oraz [...] zł. Organ w zaskarżonej decyzji rozróżnił wysokość należności z tytułu nieopłaconych składek tak w części finansowanej przez pracodawcę jak i w części finansowanej przez pracowników. Należy podkreślić, iż kwestionowanie zasadności decyzji Zakładu z dnia [...] marca 2005 r. dotyczącej przeniesienia na skarżącego odpowiedzialności z tytułu nieopłaconych przez płatnika składek nie podlega ocenie Sądu, gdyż skarżący mógł to uczynić w odrębnym postępowaniu.

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, iż prawidłowo Prezes Zakładu uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie mają zastosowania postanowienia rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. ( Dz. Nr 141. poz. 1365 ) w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne do należności składkowych, gdyż skarżący nie jest równocześnie płatnikiem tych składek. Zatem nie było potrzeby prowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność możliwości i potrzeb życiowych skarżącego oraz jego rodziny. Nie można zgodzić się z twierdzeniami skarżącego, iż przepis art. 28 ust. 3 a u.s.u.s. powinien zostać zastosowany w drodze analogii do przedmiotowej sprawy, gdyż dochodzone należności nie dotyczą ubezpieczenia społecznego ubezpieczonego będącego równocześnie płatnikiem składek na te ubezpieczenia. Ponadto wobec skarżącego jest skutecznie prowadzona egzekucja administracyjna, która pozwala na realizację należności składkowych. Posiadany przez dłużnika majątek nieruchomy może stać się przedmiotem skutecznej egzekucji administracyjnej, pozwalającej na opłacenie dochodzonych obecnie składek pracowniczych -wpisana hipoteka do KW nr [...] dotyczącej nieruchomości skarżącego - k. 14 akt administracyjnych. W ocenie Sądu prawidłowo zostało ustalone na dzień wydania zaskarżonej decyzji, iż w stosunku do skarżącej nie wystąpiła przesłanka całkowitej nieściągalności, a w konsekwencji brak było prawnej możliwości - jak wyżej wyjaśniono - umorzenia należności w oparciu o to kryterium. Wobec powyższego należy uznać za niezasadny zarzut naruszenia art. 7 kpa. w związku art. 123.

Należy również podkreślić, iż decyzja Prezesa Zakładu jest prawidłowa również w części dotyczącej składek finansowanych przez ubezpieczonych nie będących płatnikami tych składek tj. finansowanych przez samych pracowników. Zgodnie z art. 30 u.s.u.s. składki finansowane przez ubezpieczonych, nie będących płatnikami składek nie mogą być umorzone.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.