Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1088/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2014 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi "A" sp. z o.o., z siedzibą w K., na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za wrzesień 2011 r., w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy, w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Skarżąca wystąpiła do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie majątkowym podała, że jej kapitał zakładowy wynosi 1 000 000 zł, wartość zgromadzonych środków trwałych 300 155,92 zł, a ostatni rok obrotowy zamknęła zyskiem w wysokości 713 731,90 zł. Z złożonego przez skarżącą oświadczenia wynika ponadto, że stan jej konta bankowego, na dzień złożenia wniosku wynosił 180 334,29 zł.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła również, że nie posiada środków na pokrycie kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą, gdyż niniejsze postępowanie nie jest jednym, jakie prowadzi ona przed sądami w całej Polsce. Nie jest więc w stanie sfinansować wszystkich związanych z tym wydatków.

Oprócz tego, w uzasadnieniu wniosku podkreślono, że spółka posiada automaty do gier o niskich wygranych, które to urządzenia, ze względu na stopniowe eliminowanie przez organy celne z rynku podmiotów urządzających tego typu gry, nie przedstawiają obecnie realnej wartości rynkowej.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł.

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, w zakresie częściowym, może nastąpić, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Jak wynika z powołanego wyżej przepisu, przyznanie prawa pomocy osobom prawnym odbywa się niejako w dwóch etapach. Na wstępie bowiem badana jest przesłanka w postaci braku po stronie wnioskodawcy środków na poniesienie wskazanych kosztów postępowania, a dopiero później, w przypadku stwierdzenia tych okoliczności, Sąd podejmuje decyzję w przedmiocie przyznania prawa pomocy bądź oddalenia wniosku, w ramach przyznanego mu z mocy ustawy uznania.

Mając na względzie powyższe, a także treść oświadczenia spółki należy stwierdzić, że nie spełnia ona przesłanek uzyskania prawa pomocy, albowiem dysponuje kwotą ponad 180 000 zł (zgromadzoną na rachunku bankowym), która wielokrotnie przewyższa wysokość kosztów sądowych, jakie mogą się wiązać z rozpoznaniem przez Sąd niniejszej sprawy, jak również pozostałych, zawisłych przed nim spraw z udziałem skarżącej. Oceny tej nie może zmienić fakt, że skarżąca zobligowana jest do regulowania innych zobowiązań, o charakterze cywilnoprawnym, wobec swoich kontrahentów, albowiem należy mieć na względzie, że jest ona profesjonalnym uczestnikiem obrotu – przedsiębiorcą nastawionym na generowanie zysków dla swoich udziałowców i dlatego nie może zasadnie domagać się przyznania jej dofinansowania ze środków publicznych, co de facto oznaczałoby przerzucenie kosztów sądowych, jako kosztów funkcjonowania spółki, na podatników, w sytuacji, w której nie są oni bezpośrednimi beneficjentami jej działalności.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.