Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 64/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SAB/Gd. 64/11

Uzasadnienie

Prezydent Miasta decyzją z dnia 11 kwietnia 2011r. nr [...] przyznał G. D. pomoc w postaci świadczenia pieniężnego na zakup żywności (zasiłek celowy) w wysokości 80zł miesięcznie od dnia 1 kwietnia 2011r. do 31 maja 2011r. G. D. w dniu 18 kwietnia 2011r. wniósł odwołanie od ww. decyzji.

Wobec nierozpoznania odwołania G. D. wniósł skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia, których zastosowanie winno poprzedzić wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2011r., doręczonym w dniu 17 grudnia 2011r., skarżący został wezwany do wskazania czy przed terminem wniesienia skargi zwracał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w sprawie rozpoznania odwołania od wyżej wymienionej decyzji Prezydenta Miasta.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi n( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zw. dalej ustawą- kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4

Stosownie do treści art. 52 §1 ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W sytuacji gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne.

W dniu 11 kwietnia 2011r. weszła w życie ustawa z dnia 3 grudnia 2010r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 6, poz. 180). Ustawą tą wprowadzono zmianę art. 37 § 1 kpa, który uzyskał brzmienie:" Na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu-wezwanie do usunięcia naruszenia prawa".

Skarżący wnosząc zatem w dniu 18 kwietnia 2011r. skargę na przewlekłe postępowanie organu odwoławczego powinien spełnić wymóg art. 37 § 1 kpa, polegający na wezwaniu tego organu do usunięcia naruszenia prawa.

Skarżący zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 2 grudnia 2011r. wezwany został do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi zwracał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb postępowania określony ww. przepisem.

W konsekwencji stwierdzić należy, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy skarżący nie spełnił wymogu cyt. przepisu art. 37 §1 Kpa polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. W istocie bowiem skarżący wezwania, o którym mowa w tym przepisie nie wystosował. Podkreślić bowiem należy, że w aktualnym stanie prawnym zarówno zażalenie, jak i wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, należy traktować jako środki zaskarżenia, których wyczerpanie jest konieczne dla skutecznego wniesienia skargi.

W związku z powyższym, skarga wniesiona z pominięciem powyższego trybu, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

Jednocześnie wskazać należy, że w przypadku dalszej bezczynności organu odwoławczego, skarżąca może wnieść skargę ponownie, wzywając organ uprzednio, zgodnie z art. 37 § 1 kpa, do usunięcia naruszenia prawa.