Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 769/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-08-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] kwietnia 2015 r. r. wymierzającą K. T. karę pieniężną w wysokości 24.000 zł z tytułu urządzana gier na automatach poza kasynem gry.

W skardze do Sądu na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej pełnomocnik skarżącego zwrócił się jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Argumentował, że wykonanie tej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, tj. narazi skarżącego na uszczerbek majątkowy w postaci egzekucji ze składników majątku, ponieważ nie posiada on środków pieniężnych na pokrycie roszczeń Urzędu Celnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie

o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak: NSA w postanowieniu

z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił

i środków.

Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Brak zatem we wniosku argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (postanowienia NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FZ 167/06 oraz z 22 lutego 2008 r., sygn. II OZ 131/08, oba dostępne

w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, uzasadniając złożony wniosek ograniczył się wyłącznie do stwierdzenia, iż wykonanie decyzji narazi skarżącego na uszczerbek majątkowy w postaci egzekucji ze składników majątku, ponieważ nie posiada on środków pieniężnych na pokrycie roszczeń Urzędu Celnego. Takie uzasadnienie wniosku nie pozwala Sądowi na jego uwzględnienie, gdyż dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji istotne znaczenie mają, jak to już wyżej podkreślono, rzeczywiste skutki wynikające z wykonania określonej decyzji, a takich pełnomocnik skarżących nie przestawił. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się bowiem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku, a także dodatkowo ponoszonych wydatkach. Brak natomiast wyczerpującego uzasadnienia wniosku, sporządzonego (tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie) przez profesjonalnego pełnomocnika, uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Konkludując stwierdzić należy, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia

w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy.