Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2421/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) marca 2015 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

M. J. wystąpiła z wnioskiem – sporządzonym na formularzy PPF z dnia 24 kwietnia 2015 r. – o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z mężem i synem, posiada dom o pow. 120 m2, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczyła, iż osiąga miesięczny dochód w wysokości 1.156 zł z tytułu emerytury, natomiast syn otrzymuje rentę w wysokości 640 zł. W uzasadnieniu podniosła, iż jej mąż nie pracuje i stara się o rentę, natomiast syn jest osobą chorą psychicznie.

Wnioskodawczyni wezwana do złożenia dodatkowego oświadczenia, nadesłała formularz PPF z dnia 29 czerwca 2015 r., w którym wskazała, iż otrzymuje emeryturę w wysokości 1.342,23 zł brutto, zaś jej syn rentę w wysokości 739,58 zł brutto, mąż nie jest w stanie pracować, nie pobiera zasiłków z pomocy społecznej, jest w trakcie leczenia. Skarżąca przedstawiła również miesięczne wydatki, na które składają się opłaty za energię elektryczną w wysokości około 200 zł oraz za gaz w wysokości 200 zł, jak również rata kredytu w wysokości 400 zł. Nadto oświadczyła, iż wystawiono wobec niej tytuł wykonawczy na kwotę 302.852,00 zł. Skarżąca załączyła wyciąg z rachunku bankowego oraz kopię zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej z dnia 23 kwietnia 2015 r.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawczyni nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Wzięto pod uwagę, iż jej rodzina utrzymuje się z emerytury i renty, których wysokość pozwala jedynie na pokrycie wydatków związanych z niezbędnym utrzymaniem oraz leczeniem. Wzięto także pod uwagę, iż wobec wnioskodawczyni prowadzona jest egzekucja wierzytelności w wysokości 302.852 zł, a nie posiada ona zasobów pieniężnych, oszczędności ani przedmiotów wartościowych, co przemawia za uznaniem, iż nie posiada wolnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.