Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 477/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par.1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi G. K., W. K. – "A" spółka cywilna w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 30 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego postanawia 1. przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

Wnioskiem zawartym w skardze na opisaną decyzję, uzupełnionym na urzędowym formularzu w dniu 23 stycznia 2009 r. G. K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:

1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;

2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.

Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Przy czym ubiegający się o skorzystanie z instytucji prawa pomocy winien w pierwszej kolejności poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny, a dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające, może zwrócić się o pomoc państwa.

Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych dokumentów źródłowych (m.in. orzeczeń sądu w sprawach: o zapłatę, upadłości, separacji rodziców oraz tytułów wykonawczych, dowodów dotyczących prowadzonej egzekucji sądowej oraz administracyjnej, dokumentów potwierdzających wysokość dochodów, wyciągów z rachunków bankowych, umów: najmu lokalu mieszkalnego, majątkowej małżeńskiej oraz o podział majątku dorobkowego, dokumentacji medycznej, informacji i upomnienia z banku w przedmiocie płatności z tytułu kredytu) ustalono, że prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego [...] z dnia 5 października 2007 r. sygn. akt [...] ogłoszono upadłość przedsiębiorstwa jego ojca obejmującą likwidację majątku dłużnika. Wnioskodawca oświadczył, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z ojcem. Na mocy umowy z dnia 6 października 2003 r. w małżeństwie jego rodziców została ustanowiona rozdzielność majątkowa. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w charakterze nauczyciela, którego wysokość po potrąceniach m.in. z tytułu egzekucji wynosi 998,89 zł (za styczeń br.). Jego ojciec uzyskuje dochód z najmu lokalu mieszkalnego, z którego miesięczny dochód wynosi 1 500 zł brutto. Nabycie tego lokalu zostało sfinansowane kredytem hipotecznym, którego rata kapitałowo – odsetkowa wraz z zobowiązaniami przeterminowanymi na dzień 21 grudnia 2008 r. wynosiła ogółem równowartość 314,77 euro, natomiast na dzień 6 lutego br. – 140,77 euro. Matka wnioskodawcy uzyskuje dochód ze stosunku pracy w miesięcznej wysokości 961,73 zł (po potrąceniach m.in. z tytułu egzekucji).

Wnioskodawca nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Z przedłożonych dokumentów wynika, że z rachunków bankowych prowadzonych dla niego oraz matki prowadzona jest egzekucja.

W uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo podniósł, iż działalność spółki "A", której wraz z ojcem są wspólnikami została zawieszona z dniem 1 grudnia 2004 r. Prowadzone są jedynie postępowania sądowe i egzekucyjne zmierzające do zaspokojenia wierzyciela. Trudności w tym zakresie doprowadziły do wszczęcia egzekucji przeciwko wspólnikom. Ponadto stan zdrowia wnioskodawcy uniemożliwia mu samodzielne występowanie w sprawie.

Biorąc pod uwagę dane zawarte we wniosku, należy podkreślić, iż wnioskodawca nie wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Za taką oceną przemawia okoliczność, że zarówno wnioskodawca, jak i jego rodzice posiadają stałe źródło utrzymania (wynagrodzenie za pracę, dochód z najmu lokalu mieszkalnego), z którego osiągają regularny miesięczny dochód. Nie można zatem przyjąć, że w takiej sytuacji, wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w związku z dochodzeniem swoich racji przed sądem.

Jednocześnie, biorąc pod uwagę powyższe dane oraz wysokość kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi określonego przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.) uznać należało, iż wnioskodawca dostatecznie wykazał, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, dlatego też, na podstawie art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.