Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 588/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 270, art. 272 par. 1, art. 273 par.2, art. 282 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia NSA Anna Moskała Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Protokolant specjalista Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 4 marca 2014 r. sprawy ze skargi B. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia [...] lipca 2011 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wr [...] oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. B. G. (dalej: skarżąca) wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia z dnia [...] r. (sygn. akt. [...]), którym Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę B. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (DOR ARiMR) we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych za 2009 r., wydaną w postępowaniu administracyjnym wszczętym na wniosek B. G. Wyrok stał się prawomocny w dniu [...] r. Skarżąca nie zażądała sporządzenia uzasadnienia tego wyroku.

Płatność ta była przyznawana w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 i na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz.U. Nr 33, poz. 262 ze zm., zwanego dalej "rozporządzeniem").

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. W myśl natomiast § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, poza elementami podania określonymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem adresu, zawiera m.in. numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, a w przypadku osoby fizycznej również numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL), natomiast jeżeli osoba ta nie posiada obywatelstwa polskiego - kod kraju, numer paszportu lub innego dokumentu tożsamości; numer identyfikacyjny nadany zgodnie z ustawą z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76, z późn. zm.).

Wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych składa się do kierownika biura powiatowego Agencji, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę rolnika, w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności bezpośredniej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (§ 17 ust. 2 rozporządzenia).

Według organów orzekających z powołanych regulacji wynika, że wniosek o przyznanie płatności składa konkretny podmiot spełniający przesłanki określone przez przepisy prawa. Sam wniosek ma charakter spersonalizowany. Zawierającym takie dane jak PESEL, REGON czy NIP. Postępowanie w sprawie przyznania płatności toczy się więc na wniosek indywidualnie określonego podmiotu, który z chwilą jego złożenia staje się stroną tego postępowania. W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2009 w ramach PROW na lata 2007 - 2013 złożyła B. G., która była adresatem wydanych przez organy administracyjne decyzji o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.

Wnioskowanej płatności odmówiono ze względu na fakt, że B. G. wykreślono ostateczną decyzją z dnia [...] r. z ewidencji producentów. Organy przyjęły, że jeżeli w dacie wydawania decyzji wnioskodawca nie posiadał statusu rolnika uprawnionego do przyznania płatności rolnośrodowiskowej wskutek wykreślenia go z ewidencji producentów rolnych, zachodzi brak podstaw prawnych do przyznania płatności rolnośrodowiskowych według cytowanego rozporządzenia rolnośrodowiskowego.

W niniejszej sprawie B. G. jest więc podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi o wznowienie postępowania jako adresatka zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., do której skierowany był także prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...] r. (sygn. akt. III SA/Wr 216/11). W skardze B. G. wystąpiła w wznowienie postępowania zakończonego tym wyrokiem. Podstawy wznowienia były wskazywane i precyzowane stopniowo, we wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] r. oraz w kolejnych pismach procesowych z dat: [...] r., [...] r., [...] r., [...] r. i [...] r.

Ostatecznie na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że nie opiera skargi o wznowienie postępowania o art. 273 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., powoływanej w dalszych wywodach jako "p.p.s.a."). Opiera natomiast skargę o art. 272 § 1 p.p.s.a. w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r w sprawie P-40/12, w którym orzeczono, że art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2012 r. poz. 86) w zakresie, w jakim nie przewiduje dopuszczalności nadania osobnych numerów identyfikacyjnych każdemu z małżonków, w sytuacji gdy istnieje między nimi rozdzielność majątkowa i posiadają odrębne gospodarstwa rolne, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 w związku z art. 18 Konstytucji. Opiera także skargę o art. 273 § 2 p.p.s.a., gdyż zostały wykryte takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Chodzi o stwierdzenie nieważności postanowienia dyrektora ARiMR w O. o przekazaniu postępowania odwoławczego w sprawie numeru identyfikacyjnego skarżącej do W. i związane z tym dalsze orzeczenia, w tym Ministra Rolnictwa. Nową okolicznością jest ujawnienie fałszywych zapisów w systemie ZSiK.

Odnośnie tej kwestii wskazano, że decyzję z dnia [...] r. o wykreśleniu skarżącej z ewidencji producentów rolnych Dyrektor DOR ARiMR we W. wydał w oparciu o poświadczenie nieprawdy w dokumencie urzędowym przez urzędnika państwowego co do okoliczności rzekomego wykreślenia z ewidencji producentów. Postępowanie powadzone przez Komendanta Komendy Policji W. - Rakowiec ujawniło dokument - wypis z Krajowego Systemu Ewidencji Producentów, z którego wynika, iż skarżąca była ciągle wpisana w ewidencji producentów od 2005 r. Wypis ten wskazuje również na pozaprawne notatki o "zawieszeniu" tego wpisu, ale notatki te nie wywołują żadnego skutku prawnego, bowiem ustawa nic nie mówi o takim działaniu.

Podniesiono, że także w sensie prawnym nie zapadła wiążąca decyzja o wykreśleniu skarżącej z tej ewidencji, ponieważ w dniu [...] r. Dyrektor DOR ARiMR we W. był niewłaściwy w sprawie jej wpisu do ewidencji, gdyż był nim Dyrektor OR ARiMR w O. Dyrektor DOR ARiMR we W. wywiódł swą właściwość miejscową z nieważnego postanowienia Dyrektora OR ARiMR w O. z dnia [...] r. o przekazaniu mu postępowania odwoławczego od decyzji Kierownika BP w B. z dnia [...] r. o wykreśleniu skarżącej z ewidencji producentów. W oparciu o to nieważne postanowienie Dyrektor DOR nieskutecznie zakończył wcześniejsze postępowanie w sprawie wpisu skarżącej nieważną decyzją z dnia [...] r., bowiem decyzję Dyrektora DOR z dnia [...] r. unieważnił minister decyzją z dnia [...] r.

Następnie w dniu [...] r. Dyrektor OR ARiMR we W. wydał nieważną z mocy prawa decyzję w kolejnym postępowaniu w tej samej sprawie, gdyż przed Dyrektorem OR Agencji w O. nadal toczyło się wcześniej wszczęte postępowanie w tej samej sprawie. Postępowanie Dyrektora OR Agencji w O.

z odwołania skarżącej od decyzji Kierownika BP W B. z dnia [...] r. o wykreśleniu skarżącej z ewidencji producentów zakończyło się decyzją ostateczną dopiero w dniu [...] r. Tym samym do tego dnia Dyrektor DOR ARiMR we W. nie mógł wydać żadnego wiążącego rozstrzygnięcia w przedmiocie wpisu skarżącej do ewidencji.

Wskazano, że mimo to, że w dniu [...] r. Dyrektor DOR we W. prowadził trzy odrębne postępowania w tej samej sprawie wpisu do ewidencji, wydał w jednym z nich decyzję z dnia [...] r.

o wykreśleniu skarżącej z ewidencji, a w dwóch pozostałych postępowaniach w tej samej sprawie istniejącego wpisu skarżącej nadal prowadził postępowania administracyjne. W jednym z nich rozstrzygnął NSA w 2012 r. w sprawie II GSK 465/11. Dowodzi to, że wpis skarżącej jako przedmiot postępowania NSA, formalnie nadal istniał jeszcze w 2012 r. Podniesiono, że organy Agencji oficjalnie potwierdziły, iż skarżąca jest wpisana do ewidencji pod numerem EP nadanym jej w 2005 r. Kierownik BP ARiMR we W. wydał jej bowiem stosowne zaświadczenie.

Obecnie wyszło zatem na jaw, że:

Skarżąca nie została fizycznie wykreślona z ewidencji producentów.

Dyrektor DOR ARiMR we W. nie był organem właściwym w sprawie jej wpisu w dniu [...] r.

Decyzja Kierownika BP Agencji w Brzegu z dnia [...] r. o wykreśleniu skarżącej z ewidencji została uchylona decyzją Dyrektora OR Agencji w O. z dnia [...] r., a postępowanie w tej sprawie zostało umorzone.

Komisja Europejska poprosiła Polskę o zaprzestanie naruszania prawa wspólnotowego poprzez uzależnianie płatności od stanu cywilnego rolnika.

NSA skierował do TK zapytania prawne o konstytucyjność art. 12. ust. 4 ustawy o ewidencji producentów.

W skardze wniesiono także, aby Sąd:

- wezwał Dyrektora DOR ARiMR we W. do przedłożenia Sądowi wyczerpującej relacji z wszystkich postępowań administracyjnych przeprowadzonych przez organy ARiMR i Ministra Rolnictwa w przedmiocie wpisu skarżącej do urzędowej ewidencji producentów rolnych;

- wezwał Dyrektora DOR ARiMR we W. do przedłożenia Sądowi odpisów wszystkich decyzji i pism informacyjnych, którymi zakończono wszystkie wskazane wyżej postępowania;

- wezwał Dyrektora DOR ARiMR we W. do przedłożenia Sądowi wyjaśnienia, czy w dniu [...] r. był on właściwy do prowadzenia postępowania w trybie zwyczajnym w przedmiocie wpisu skarżącej do ewidencji i ile postępowań administracyjnych w tej sprawie organ ten prowadził w tym dniu;

- wezwał Dyrektora OR ARiMR w O. do przedłożenia Sądowi wyjaśnienia, czy w dniu [...] r. był właściwy do prowadzenia postępowania w trybie zwyczajnym w przedmiocie wpisu skarżącej do ewidencji;

- wezwał Kierownika BP ARiMR we W. do przedłożenia Sądowi wyjaśnienia, czy wpisał on skarżącą do ewidencji producentów w 2012 r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie skargi oraz o zawieszenie postępowania sądowego do zakończenia postępowania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną, jakie toczy się na wniosek strony przed Dyrektorem DOR ARiMR we W.

W uzasadnieniu organ wskazał, że Dyrektor Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego ARiMR we W., decyzją z dnia [...] r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. z dnia [...] r. nr [...] o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowych na 2009 r. Powodem takiego rozstrzygnięcia był fakt anulowania B. G. numeru identyfikacyjnego i wykreślenia jej wpisu z ewidencji producentów na mocy ostatecznej decyzji z dnia [...] r. Organy obu instancji wskazały, że strona nie spełniała też warunków § 43 rozporządzenia rolnośrodowiskowego PROW 2007-2013, od spełnienia których uzależniona była możliwość przejścia programu rolnośrodowiskowego realizowanego w ramach PROW 2004-2006 na program realizowany z PROW 2007-2013. Strona wniosła na decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., który wyrokiem z dnia [...] r. oddalił skargę strony (sygn. akt [...]).

Do DOR ARiMR we W. wpłynął wniosek strony o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną m.in. w zakresie przyznania płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego za 2009 r. Jako przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania strona wskazała nowe dowody w sprawie, o których dowiedziała się w dniu [...] r. Jest to spersonalizowany wniosek o przyznanie płatności za rok 2012, jaki strona otrzymała z ARiMR oraz ostateczna decyzja MRiRW z dnia [...] r. o unieważnieniu decyzji Dyrektora DO ARiMR we W. z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektora DOR ARiMR we W. wznowiono postępowanie w sprawie stwierdzając w pierwszej fazie rozpatrzenia wniosku, iż w zruszenie decyzji ostatecznej w tym trybie jest dopuszczalne z przyczyn podmiotowych i przedmiotowych oraz że wniosek o wznowienie został złożony z zachowaniem miesięcznego terminu.

W dniu [...] r. do DOR ARiMR we W. wpłynęła przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. skarga strony zawierająca żądanie wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego o sygn. akt [...], gdzie wskazano jako podstawy wznowienia następujące okoliczności i fakty:

1. Zeznania P.G., zastępcy Dyrektora DOR ARiMR we W., który w Prokuraturze zeznał, iż B.G. nadal jest wpisana w ewidencji producentów, co świadczy o tym, iż wydając decyzję z dnia [...] r. nr [...] poświadczył nieprawdę.

2. Podjęcie przez Dyrektora OR ARiMR w O. postępowania w przedmiocie istniejącego w ewidencji wpisu B. G., co ujawniło, iż Decyzja Dyrektora DOR ARiMR we W. z dnia [...] r. nie została wykonana i została wydana w trakcie trwającego postępowania o takim samym przedmiocie prowadzonego przez inny organ.

3. Informacji wynikających z pisma Kierownika BP ARiMR w O. z dnia [...] r. oraz z pisma Dyrektor DOR ARiMR we W. z dnia [...] r., zgodnie z którymi strona dowiedziała się, że powinna posługiwać się numerem producenta [...] i wspólnie ze współmałżonkiem składać jeden wniosek o przyznanie płatności. Dowodzi to, że strona miała uprawnienie do płatności. Z tej przyczyny organ zobowiązany był wezwać stronę do złożenia korekty wniosku.

4. Fakt, że małżonek strony w dniu [...] r. złożył Kierownikowi BP ARiMR we W. wniosek o zmianę jego statusu, bowiem nie jest już producentem rolnym. Stanowi to bezsprzecznie, że nie ma żadnych podstaw do orzekania o wykreśleniu strony z ewidencji producentów.

Odnosząc się do podniesionej okoliczności zeznań zastępcy Dyrektora DOR ARiMR we W., organ wskazał, że nie może szczegółowo odnieść się do tej kwestii bez wglądu do protokółu przesłuchania P. G. Wniósł zatem, aby Sąd wystąpił do Prokuratury Rejonowej W.F. o przekazanie protokołu przesłuchania świadka (sygn. akt [...]).

Główną przesłankę odmowy stronie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2009 był fakt, iż skarżąca została na podstawie ostatecznej i prawomocnej decyzji wykreślona z ewidencji producentów, a numer producenta, niewłaściwie nadany jej w 2005 r., został anulowany. W zakresie nadania numeru identyfikacyjnego producenta skarżącej została wydana tylko jedna decyzja ostateczna rozstrzygająca sprawę co do istoty, a mianowicie decyzja Dyrektora DOR ARiMR we W. z dnia [...] r., znak [...], która utrzymała w mocy decyzję Kierownika BP ARiMR w O. z dnia [...] r. nr [...] o uchyleniu skarżącej numeru identyfikaojnego i wykreśleniu wpisu z ewidencji producentów. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., jednak strona z tego prawa nie skorzystała. Decyzja ta nie została ponadto wyeliminowana z obrotu prawnego w żadnym z trybów nadzwyczajnych, pomimo wielu wniosków strony o stwierdzenie jej nieważności lub wznowienia postępowania.

Skarżąca wiedziała o tym co najmniej od dnia [...] r., kiedy doręczono jej pismo zastępcy Dyrektora Departamentu Baz Referencyjnych ARiMR w W. z dnia [...] r. (znak [...]), że wprawdzie fizycznie figuruje w ewidencji producentów, ale na podstawie decyzji Dyrektora DOR ARiMR we W. z dnia [...] r., znak [...] status systemowy producenta został zmieniony z "Aktywny" na "Zawieszony". Podkreślenia wymaga jednak, że skutki prawne wywołuje decyzja administracyjna z dnia [...] r., a nie widniejący wpis w systemie informatycznym.

W kwestii podjęcia postępowania w przedmiocie wpisu skarżącej do ewidencji producentów przez Dyrektora OR ARiMR w O. organ wskazał, że w dniu [...] r. skarżąca złożyła do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z/s w L. B. wniosek o wpis do ewidencji producentów z celem zmiany danych. W ramach zmiany zadeklarowała zmianę miejsca zamieszkania podając, iż obecnie mieszka w woj. opolskim, gmina S., miejscowość S. O., nr domu [...]. Wniosek ten przekazano zgodnie z właściwością postanowieniem z dnia [...] r. do rozpatrzenia Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w B. z/s w L. B. W dniu [...] r. organ wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie anulowania numeru identyfikacyjnego nadanego skarżącej zaświadczeniem z dnia [...] r., wydanym przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. W dniu [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wydał decyzję nr [...] o anulowaniu skarżącej numeru identyfikacyjnego nr [...] i o odmowie skarżącej wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego. W wyniku postępowania wyjaśniającego ustalono bowiem, że skarżąca nie zamieszkuje pod wskazanym adresem, lecz przy ul. S. [...],[...] O.

W dniu [...] r. skarżąca złożyła do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w O. za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. odwołanie od decyzji nr [...], który wydał postanowienie nr [...], na mocy którego przekazał odwołanie skarżącej do rozpatrzenia Dyrektorowi Oddziału Regionalnego ARiMR we W., jako organowi miejscowo właściwemu.

Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor OR ARiMR we W. w dniu [...] r. wydał decyzję o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości (tj. decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. nr [...]) i o umorzeniu postępowania przed organem I instancji z uwagi na fakt, iż organ I instancji nie był właściwy do wydania decyzji, bowiem faktycznym miejscem zamieszkania skarżącej było miasto O. Strona w dniu [...] r. złożyła do Prezesa ARiMR w W. wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Po rozpatrzeniu wniosku organ w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji. W wyniku wniesienia odwołania od powyższej decyzji Prezesa ARiMR w W., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] r. uchylił decyzję Prezesa ARiMR w W. nr [...] z dnia [...] r. i stwierdził nieważność decyzji Dyrektor DOR ARiMR we W. z dnia [...], bowiem nie był on właściwy do rozpatrzenia odwołania od decyzji Kierownika BP ARiMR w B.

W tej sytuacji do zakończenia postępowania odwoławczego od decyzji Kierownika BP ARiMR w B. organem właściwym był Dyrektor OR ARiMR w O., który decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję [...] z dnia [...] r. i umorzył postępowanie I instancji.

W związku z tym zarzut strony o wydaniu decyzji Dyrektora DOR ARiMR we W. z dnia [...] r., znak [...] w trakcie trwania postępowania w tej samej sprawie przed innym organem jest bezzasadny. W dniu [...] r. postępowanie dotyczące anulowania skarżącej numeru ewidencyjnego i odmowy wpisu do ewidencji producentów wszczęte przez Kierownika BP ARiMR w B. było bowiem zakończone ostateczną decyzją administracyjną. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] r. dopiero dnia [...] r. Ponadto postępowanie to zgodnie z decyzją Dyrektora OR ARiMR w O. z dnia [...] r. zostało umorzone.

Co do okoliczności ujawnienia, że skarżąca powinna posługiwać się numerem identyfikacyjnym nadanym jej współmałżonkowi, co miałoby wynikać z pism Kierownika BP ARiMR w O. i Dyrektora DOR ARiMR we W. z [...] r. i [...] r., organ wskazał, że nieprawdziwe jest twierdzenie strony, że o tym fakcie dowiedziała się dopiero po otrzymaniu tych pism. Fakt, że była o tym informowana, wynika z czynności podjętych przez pełnomocnika skarżącej, który w dniu [...] r. złożył do BP ARiMR w O. wnioski na lata 2009 i 2010, w których zadeklarował w ramach płatności bezpośrednich i ONW działki ewidencyjne i rolne, które wcześniej deklarowała w swoich odrębnych wnioskach skarżąca. Wraz z tymi wnioskami skarżąca złożyła prośby o przywrócenie terminu do złożenia tych zmian, które w I i II instancji organów ARiMR spotkały się z odmową ze względu na upływ materialnoprawnego terminu na dokonywanie tego typu zmian. Pogląd organów ARiMR podzielił WSA we W. w orzeczeniach z dnia [...] r. o sygn. akt [...] i z dnia [...] r. o sygn. akt. [...].

W ocenie organu fakt złożenia Kierownikowi BP ARiMR we W. w dniu [...] r. informacji, iż małżonek skarżącej nie jest już producentem rolnym, nie może mieć wpływu na ostateczną decyzję wydaną w dniu [...] r. jak i na decyzję z dnia [...] r. o odmowie przyznania skarżącej płatności rolnośrodowiskowej za rok 2009.

Mając na uwadze te okoliczności, organ nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, wniósł o jej oddalenie.

Organ podkreślił, że strona skutecznie wszczęła postępowanie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] r. nr [...] przed Dyrektorem DOR ARiMR we W. (postanowienie z dnia [...] r.), które do chwili sporządzenia odpowiedzi na skargę nie zostało zakończone żadną z decyzji przewidzianych w art. 151 k.p.a.

Z uwagi na powyższe postanowieniem z dnia [...] r., wydanym na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zawiesił postępowanie w sprawie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia [...] r. w związku z wcześniej złożonym wnioskiem skarżącej o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] r. nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd podjął zawieszone postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest nadzwyczajnym środkiem weryfikacji prawomocnych orzeczeń sądowych. Może on być skutecznie uruchomiony i prowadzić do ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy wyłącznie w przypadkach ściśle określonych w przepisach działu VII ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej także "p.p.s.a."). Wynika to z art. 270 tej ustawy.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca domaga się wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...] r. (sygn. akt [...]), wskazując jako postawę wznowienia art. 272 § 1 i art. 273 § 2 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Odnośnie powołanej przez skarżącą podstawy wznowienia, tj. wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu należy wskazać, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną (wyrok WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2012 r. III SA/Kr 980/11, LEX nr 1109916). Ponadto wykrycie nowych okoliczności lub dowodów, o którym mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a., odnosi się tylko do takich, które w poprzednim postępowaniu w ogóle nie były ujawnione i zgłaszane, gdyż nie były znane stronom. Sytuacja taka nie odnosi się jednak do okoliczności i dowodów jawnych, wynikających z materiału poprzedniego postępowania, a tylko odmiennie ocenionych przez organ, czy nawet orzekający w sprawie sąd administracyjny (wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r. FSK 1776/11).

Przesłanką wznowienia postępowania w tym trybie jest więc to, że "nowe" okoliczności (środki dowodowe) są tylko te, które nie były znane rozstrzygającym sprawę organom w dacie podejmowania końcowego rozstrzygnięcia, choć obiektywnie wtedy istniały. Strona nie miała jednak jakichkolwiek możliwości ich procesowego wykorzystania (postanowienie NSA z dnia 12 września 2012 r., II OSK 2135/12). Dodatkowo okoliczności te lub środki dowodowe muszą pozostawać w związku z prawomocnym orzeczeniem, które jest przedmiotem postępowania wznowieniowego, tzn. muszą być tego rodzaju, że mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w poprzednim postępowaniu (zob. wyrok NSA w W-wa z 8.02.2011 r., II OSK 2355/10, LEX nr 1071208).

W zakresie tej przesłanki skarżąca, w skardze i pismach procesowych, wskazała na okoliczność, że nie została fizycznie wykreślona z ewidencji producentów, gdyż Dyrektor DOR ARiMR we W. wydając decyzję z dnia [...] r. w przedmiocie wykreślenia z ewidencji producentów nie był organem właściwym w sprawie jej wpisu. Decyzja Kierownika BP w B. z dnia [...] r. o wykreśleniu skarżącej z ewidencji została uchylona decyzją Dyrektora OR w O. z dnia [...] r., a postępowanie w tej sprawie zostało umorzone. Ponadto skarżąca powołała się na okoliczność, że NSA skierował do Trybunału Konstytucyjnego zapytania prawne o konstytucyjność art. 12. ust. 4 ustawy o ewidencji producentów, a później w pismach procesowych powołała się na wyrok TK z dnia [...] r. w tej sprawie.

W rozpatrywanej sprawie - odnośnie numeru identyfikacyjnego producenta rolnego skarżącej, jego wykreślenia decyzją ostateczną DOR ARiMR we W. z dnia [...] r. - należy wskazać, że podnoszona przez skarżącą okoliczność niewykreślenia jej z ewidencji producentów, ponieważ Dyrektor DOR ARiMR we W. wydając decyzję z dnia [...] r. w przedmiocie wykreślenia z ewidencji producentów nie był organem właściwym w sprawie jej wpisu, były ujawnione w poprzednim postępowaniu sądowo administracyjnym. Były znane zarówno skarżącym jak Sądowi wydającemu wyrok z dnia [...]r. Wynika to z akt administracyjnych, treści skargi jak i późniejszego zaskarżonego orzeczenia Sądu.

Te rozstrzygnięcia organów Agencji z dnia [...] r. i z dnia [...]r. w przedmiocie uchylenia skarżącej numeru identyfikacyjnego producenta rolnego i wykreślenia jej wpisu z ewidencji producentów, istniały i były znane w trakcie rozstrzygania w drodze decyzji z dnia [...] r. i z [...] r. sprawy płatności rolnośrodowiskowej na rok 2009, zakończonej wyrokiem z dnia [...] r. objętym skargą wznowieniową.

Natomiast dowód, w postaci decyzji Dyrektora OR w O. z dnia [...] r., uchylający decyzję Kierownika BP w B. z dnia [...] r.

o wykreśleniu skarżącej z ewidencji, nie istniał w dniu wydania rozstrzygnięcia, którego weryfikacji domaga się strona. W objętym postępowaniem wznowieniowym wyroku z dnia [...] r., oddalono skargę na decyzje organu Agencji z dnia [...]r.

Wprawdzie w sprawie wpisu skarżącej przed datą [...] r. wszczęte zostały postępowania w celu wyeliminowania błędnie nadanego numeru producenta i dokonania jej wpisu do ewidencji producentów przez Kierownika BP ARiMR w O. w 2006 r. i przez Kierownika BP ARiMR w B. z/s w L. B. w 2010 r., jednakże zakończyły się one decyzjami o umorzeniu postępowania.

W tej sytuacji, jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę, jedyną merytoryczną decyzją administracyjną ostatecznie eliminującą nadany skarżącej numer producenta rolnego, jest decyzja Dyrektora OR ARiMR we W. z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika BP ARiMR w O. z dnia [...] r. Decyzja ta nie została przez stronę zaskarżona do sądu administracyjnego, ani nie została wyeliminowana z obrotu prawnego w żadnym z trybów nadzwyczajnych, przed wyrokowaniem w przedmiotowej sprawie. Ta ostateczna decyzja administracyjna stanowiła i stanowi przeszkodę do przyznania płatności rolnośrodowiskowych na rok 2009. Oznacza to, że wskazane przez skarżącą nowe okoliczności (środki dowodowe) nie mają wpływu na wynik sprawy.

W skardze o wznowienie postępowania sądowego skarżąca nie wskazała więc okoliczności czy nowych dowodów, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Odnośnie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r. (sygn. akt P 40/12), należy wskazać, że orzeczenie to nie przesądziło wprost

o nieważności prawomocnej decyzji z dnia [...] r. w przedmiocie wykreślenia skarżącej z ewidencji producentów rolnych. Trybunał orzekł, że art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2012 r. poz. 86) w zakresie, w jakim nie przewiduje dopuszczalności nadania osobnych numerów identyfikacyjnych każdemu z małżonków, w sytuacji, gdy istnieje między nimi rozdzielność majątkowa i posiadają odrębne gospodarstwa rolne, jest niezgodny z Konstytucją RP. Trybunał orzekł jednocześnie, że przepis ten traci moc z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku, licząc od dnia 13 grudnia 2013 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 1537).

W tej sytuacji należy przyjąć, że skarga pomimo wskazania ustawowej podstawy wznowienia, faktycznie nie została o nią oparta, a powołane przez skarżącą przesłanki nie stanowią podstawy wznowienia, nie mają wpływu na wynik sprawy, rozstrzygniętej w postępowaniu, zakończonym wyrokiem z dnia [...] r.

Reasumując, z tych względów skarga o wznowienie postępowania podlegała oddaleniu na podstawie art. 282 § 2 w zw. z art. 273 § 2 i art. 272 § 1 p.p.s.a.