Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1065/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-09-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 28 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca [...] sp. z o.o. w K. zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, której przedmiotem jest ustalenie jednorazowej opłaty w kwocie 16.308 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

Na uzasadnianie wniosku wskazała, że "wykonanie decyzji spowoduje znaczne utrudnienie funkcjonowania skarżącego mającego trudności finansowe".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2017 r.,

poz. 1369 - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl

art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi

niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3

p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać (hipotetycznie), gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a

następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że

wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny

sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.).

Wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zmierza więc do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania

ostatecznej decyzji lub postanowienia.

Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca

zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na

okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r., l FSK 983/08,

postanowienie NSA z 2 kwietnia 2008 r., l OZ 210/08). Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia

w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., faktycznie

zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z

przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w

postanowieniu z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11 (Lex Omega nr 948885), iż "W interesie strony leży takie sformułowanie

wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń

w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej

decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich

informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę." Skarżący powinien wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał

dowodowy na jego poparcie. Wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wnioskodawca powinien nie tylko powołać stosowne

przesłanki, które wskazał ustawodawca jako umożliwiające wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd, ale również powinien te przesłanki

uprawdopodobnić.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca w skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując jedynie, że "wykonanie

decyzji spowoduje znaczne utrudnienie funkcjonowania skarżącego mającego trudności finansowe".

Strona skarżąca w ogóle nie określiła, na czym, w jej ocenie, miałoby polegać "znaczne utrudnienie funkcjonowania skarżącego", nie

podała żadnych informacji czy danych liczbowych o aktualnej sytuacji finansowej strony skarżącej ani też nie złożyła żadnych dokumentów

obrazujących tę sytuację. Lakoniczne stwierdzenie o "trudnościach finansowych" strony skarżącej jest więc całkowicie gołosłowne.

Dla wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji nie wystarczy okoliczność, że zaskarżona decyzja będzie miała

pewne konsekwencje w postaci zmiany dotychczas istniejącego stanu.

Ponadto należy wyjaśnić, że ustawodawca w żaden sposób nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z

prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o

wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie

lub stwierdzenie nieważności (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Sama potencjalna

możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania.

Mając powyższe na względzie, skoro strona skarżąca, na której spoczywał ciężar uprawdopodobnienia przesłanek do zastosowania instytucji

wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazała żadnego uzasadnienia faktycznego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej

decyzji, ani nie uprawdopodobniła, że zachodzą podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej, dlatego na podstawie art. 61 § 3 i 5

p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia