Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 342/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 lit. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2021 r. sprawy ze skargi A. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżąca w dniu 2 grudnia 2020 r. (data wpływu do organu) wniosła skargę do WSA we Wrocławiu na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wojewodę Dolnośląskiego z jej wniosku złożonego w dniu 29 lipca 2019 r. Skarga ta poprzedzona została ponagleniem z dnia 10 stycznia 2020 r., w którym zarzucono, że Wojewoda dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 13 maja 2021 r., sygn. akt I SAB/Wr 825/20 stwierdził, że Wojewoda dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei wyrokiem z dnia 13 maja 2021 r., sygn. akt I SAB/Wr 824/20 Sąd stwierdził, że Wojewoda dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązując organ do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od daty otrzymania odpisu wyroku wraz z aktami sprawy.

Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 30 lipca 2021 r. ponownie wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Do skargi załączono opisane wyżej ponaglenie z dnia 10 sierpnia 2020 r. jako dowód na okoliczność wyczerpania drogi administracyjnej poprzez złożenie ponaglenia przez skarżącą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści tego przepisu wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w tej samej sprawie, wszczętej wnioskiem strony z dnia 29 lipca 2019 r. (a więc tym samym, na który strona powołuje się w tej sprawie) było już przedmiotem kontroli sądowej. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 maja 2021 r. sygn. akt I SAB/Wr 825/20 stwierdzono m.in. przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, natomiast wyrokiem z dnia 13 maja 2021 r. sygn. akt I SAB/Wr 824/20 stwierdził m. in. bezczynność organu zobowiązując go do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od dnia doręczenia akt. Jak wynika z akt i uzasadnienia ww. orzeczeń, dopuszczalność skargi była uwarunkowana złożonym przez stronę ponagleniem z dnia 10 sierpnia 2020 r.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że wskazane wyżej ponaglenie zostało niejako "skonsumowane" poprzez złożenie skargi z dnia 26 listopada 2020 r. w rozpoznaniu której zapadły wyroki z dnia 13 maja 2021 r. Nie może zatem stanowić środka poprzedzającego wniesienie skargi obecnie rozpatrywanej. Chcąc skarżyć po raz kolejny przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę (zaistniałą po wydaniu ww. wyroku przez Sąd) konieczne było wyczerpanie drogi administracyjnej, czyli złożenie kolejnego ponaglenia. Zaniechanie tej czynności skutkuje odrzuceniem skargi, albowiem dopóki strona nie wniesie ponaglenia nieodpuszczalne jest uruchomienie trybu kontroli sądowej działania (tu bezczynności organu administracji). W związku z czym skargę strony należało odrzucić jako na tym etapie postępowania przedwczesną.

Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w pkt I postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).