Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 160/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 57 ust. 1 pkt 1, 4, 6 lit. a ib, art. 53 ust. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2011 nr 264 poz 1573
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77, art. 107
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska -Litwiniec, Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2014 r. ze skargi ze skargi M. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku;


UZASADNIENIE

W dniu [...] lutego 2013r. M.A.(1) wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, powołując się na fakt pozostawania od dnia [...] stycznia 2013r. w związku małżeńskim z obywatelką polską – M.A.(2) (nazwisko rodowe P.).

Decyzją z dnia [...] czerwca 2013r. Nr [...] Wojewoda [...] odmówił udzielenia cudzoziemcowi przedmiotowego zezwolenia.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji stwierdził, iż związek małżeński M.A.(1) oraz M.A.(2) został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, podając jako uzasadnienie powyższego stanowiska fakt złożenia przez małżonków

do protokołu różniących się zeznań, co do istotnych okoliczności, które ich dotyczyły. Ponadto Wojewoda [...] zarzucił cudzoziemcowi, iż w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas znaczony zeznał nieprawdę oraz przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie.

W ustawowym terminie strona złożyła odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 7 i 77 § 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz wniosła o ponowne przesłuchanie małżonków przy udziale tłumacza przysięgłego i przesłuchanie dodatkowych świadków.

Po rozpatrzeniu odwołania Szef Urzędu Do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] listopada 2013r. nr [...], działając na podstawie art. 57 ust. 1

pkt 1, 4, 6 lit. a i b oraz pkt 9 w związku z art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 13

czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (j.t. Dz. U. z 2011 r., Nr 264, pozycja 1573 z późn. zm.) oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...].

W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach zezwolenia na zamieszkanie na czas

oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który jest małżonkiem obywatela polskiego, jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadnia jego

zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

Jednocześnie w myśl art. 55 ust. 1 ww. ustawy o cudzoziemcach organ prowadzący postępowanie o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemcowi będącemu małżonkiem obywatela polskiego lub małżonkiem cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

o którym mowa w art. 54, ustala, czy związek małżeński nie został zawarty w celu obejścia przez cudzoziemca przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli okoliczności sprawy wskazują, że:

1) jedno z małżonków przyjęło korzyść majątkową w zamian za wyrażenie zgody na zawarcie małżeństwa, o ile nie wynika to ze zwyczaju ugruntowanego w danym państwie lub grupie społecznej;

2) małżonkowie nie wypełniają prawnych obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa;

3) małżonkowie nie zamieszkują wspólnie;

4) małżonkowie nie spotkali się nigdy przed zawarciem małżeństwa;

5) małżonkowie nie mówią językiem zrozumiałym dla obojga;

6) małżonkowie nie są zgodni co do dotyczących ich danych osobowych i innych istotnych okoliczności, które ich dotyczą;

7) jedno z małżonków lub oboje małżonkowie w przeszłości zawierali już małżeństwa dla pozoru.

Stosownie do postanowień art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53-53b ustawy.

Zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 4 ustawy, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim, a związek małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Jako główną przyczynę wydania decyzji odmownej, organ wskazał zawarcie związku małżeńskiego w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie cudzoziemca na terytorium RP.

W bardzo obszernym uzasadnieniu organ przedstawił wyniki analizy przesłuchań obojga małżonków na tematy dotyczące okoliczności ich poznania się, wspólnego życia i kontaktów ze znajomymi i rodziną.

Organ odwoławczy stwierdził, że analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że małżeństwo wnioskującego o pobyt cudzoziemca odbiega od przyjętych w Polsce standardów. Wskazano, że cudzoziemiec często wyjeżdża, a żona nie potrafi określić dokładnie w jakim terminie to miało miejsce.

Na podstawie zgromadzonego przez Wojewodę [...] materiału dowodowego stwierdzono, że w przypadku małżeństwa M.A.(1) i M.A.(2) zachodzą przesłanki wymienione w art 55 ust. 1 pkt 2 i 6 ustawy o cudzoziemcach, gdyż małżonkowie nie wypełniają prawnych obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa, oraz nie są zgodni co do dotyczących ich danych osobowych i innych istotnych okoliczności, które ich dotyczą. Małżonkowie nie realizują nałożonych na nich obowiązków wynikających z faktu zawarcia związku małżeńskiego.

Wzajemna wiedza małżonków o sobie jest niewielka i nie zawsze zgodna ze stanem faktycznym. Zeznania małżonków jednoznacznie wskazują, że małżonkowie nie znają podstawowych szczegółów dotyczących ich wspólnego życia, nie wykazują żadnego zainteresowania życiem współmałżonka przed ślubem, nie znają również swoich przyzwyczajeń, różnią się m.in. w kwestii okoliczności poznania, spotkań pani M.A.(2) z bratem, wyjazdów męża do Z. Ponadto podczas złożonych wyjaśnień małżonkowie składali fałszywe zeznania, które tworzyli na potrzeby toczącego się postępowania.

W ocenie organu odwoławczego, Wojewoda [...] zasadnie uznał, iż mimo, że zeznania świadków potwierdzają, że małżonkowie zamieszkują wspólnie,

jednakże biorąc pod uwagę rozbieżności w zeznaniach cudzoziemca i jego żony, nieznajomość faktów i okoliczności, które ich dotyczą, wskazują, iż małżonkowie zamieszkali wspólnie tylko na potrzeby postępowania. Ponadto małżonkowie de facto nie zamieszkiwali wspólnie przez cały okres małżeństwa. M.A.(1) w dniu [...] listopada 2012r. odebrał kartę pobytu ważną do dnia [...] lutego 2013r. i już w grudniu wyjechał do S., gdzie, jak zeznała jego żona, pracował. Z S. cudzoziemiec powrócił, aby w dniu [...] stycznia 2013 r. zawrzeć związek małżeński, a następnie na przełomie stycznia i lutego ponownie wyjechał do S.

W ocenie organu II instancji materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie daje podstawy do stwierdzenia, iż związek małżeński cudzoziemca został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wobec czego w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 57 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach.

Ponadto, wobec cudzoziemca zachodzą okoliczności określone w art. 57 ust. 1

pkt 6 ustawy o cudzoziemcach, zgodnie z którym cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli:

a) złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje,

b) zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny,

podrobił lub przerobił dokument bądź takiego dokumentu jako autentycznego używał.

Składając wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony

z uwagi na pozostawianie w związku małżeńskim z obywatelką polską, cudzoziemiec podał, iż ostatni raz wjechał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dniu [...].08.2007r. i nie wyjeżdżał za granicę. W trakcie postępowania przed organem I instancji cudzoziemiec zeznał, że wyjeżdżał do S. w grudniu 2012 r. oraz na przełomie stycznia i lutego 2013 r.

Ponadto w toku postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Wojewodę [...] zarówno M.A.(1), jak i jego żona, podczas przesłuchań składali fałszywe zeznania, wprowadzając tym samym organ prowadzący postępowanie w błąd.

Organ podał w uzasadnieniu, że M.A.(1) wypełnia także przesłankę określoną w art. 57 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, zgodnie z którą cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie. Należy podkreślić, iż ze względu na fakt, iż związek małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów prawa, cudzoziemiec nie może skorzystać z przywileju, o którym mowa w art. 57 ust. 3 pkt 1, gdyż okoliczność nielegalnego pobytu nie jest jedyną przesłanką odmowy udzielenia przedmiotowego zezwolenia.

Biorąc pod uwagę materiał dowodowy zgromadzony w sprawie w ocenie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nie można wydać decyzji na korzyść strony, gdyż decyzja o odmowie udzielenia stronie przedmiotowego zezwolenia na podstawie art.

57 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, nie jest decyzją o charakterze uznaniowym.

Decyzja odnośnie zgody na zamieszkiwanie wydawana jest na podstawie ściśle sprecyzowanego przepisu prawa i organ orzekający nie ma możliwości - bez naruszenia przepisów prawa - wydania decyzji pozytywnej w przedmiotowej sprawie.

W ocenie organu odwoławczego, powyższe ustalenia uzasadniają stwierdzenie,

iż wobec wnioskodawcy zachodzą przesłanki z art. 57 ust. 1 pkt 1, 4, 6 i pkt 9 w związku z art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach. Stwierdzenie, iż wobec strony zachodzą ww. przesłanki obliguje organ rozpatrujący przedmiotową sprawę do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji. Z uwagi na kategoryczne sformułowanie użyte w dyspozycji normy zawartej w art. 57 ust. 1 ww. ustawy ("cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony...") podjęcie przedmiotowego rozstrzygnięcia było obligatoryjne. Wobec powyższego wynikająca z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego zasada, iż sprawę należy załatwić zgodnie z wnioskiem strony o ile nie stoi temu na

przeszkodzie interes społeczny - doznaje istotnego ograniczenia. Zastosowanie ww. zasady nie może jednak prowadzić do naruszenia przepisów prawa materialnego. Reasumując organ odwoławczy uznał, że w sytuacji gdy zawarcie małżeństwa przez cudzoziemca z obywatelką polską miało na celu obejście przepisów dotyczących zgody na zamieszkiwanie cudzoziemca na terytorium RP należało uznać, że

odmowa udzielenia zezwolenia na zamieszkanie przez cudzoziemca na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - było w pełni uzasadnione.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Szefa Urzędu Do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2013r. wniósł

M.A.(1) zarzucając, iż decyzja została wydane z naruszeniem prawa.

Skarżący podniósł, że organ administracji nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności faktycznych, zaś samo rozstrzygnięcie jest niezgodne z prawem.

Zarzucono, że orzekające w sprawie organy nie wyjaśniły dokładnie sprawy. Bezzasadnie przyjęły, że małżeństwo zawarte przez cudzoziemca miało charakter pozorny i miało służyć wyłącznie na celu umożliwienie zalegalizowanie pobytu cudzoziemca w Polsce.

Wskazano, że pewne rozbieżności w zeznaniach cudzoziemca i jego żony mogły wynikać z upływu czasu jak też nieznajomości języka przez cudzoziemca.

Reasumując strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie sprawy w jej całokształcie.

Odpowiadając na skargę Szef Urzędu Do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie Sąd dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przesłanki uzasadniające udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony zostały enumeratywnie wymienione w art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach. Jedną z przesłanek jest zawarcie przez cudzoziemca związku małżeńskiego z obywatelem polskim (art. 53 ust. 1 pkt 6). Pomimo zawarcia ważnego związku małżeńskiego, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia, jeśli zawarcie związku małżeńskiego nastąpiło w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony (art. 57 ust.

1 pkt 4).

Ustawa o cudzoziemcach w art. 55 ust. 1 precyzuje warunki wskazujące na potrzebę ustalenia, czy związek małżeński nie został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Zgodnie z art. 55 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach, organ prowadzący postępowanie o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony ustala, czy związek małżeński nie został zawarty w celu obejścia przez cudzoziemca przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli okoliczności sprawy wskazują, że małżonkowie nie

są zgodni co do dotyczących ich danych osobowych i innych istotnych okoliczności, które ich dotyczą. Niezgodność małżonków, co do dotyczących ich danych i innych okoliczności, które ich dotyczą, nie uzasadnia sama w sobie stwierdzenia, że małżeństwo zostało zawarte w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Pogląd taki nie znajduje uzasadnienia w literalnym brzmieniu przepisu art. 55 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, który wymienia jedynie okoliczności uzasadniające potrzebę ustalenia, czy małżeństwo nie zostało zawarte przez cudzoziemca w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Stwierdzenie, że małżonkowie nie są zgodni co do dotyczących ich danych osobowych i innych istotnych okoliczności, które ich dotyczą (art. 55 ust. 1 pkt 6), nie jest tożsame z ustaleniem, że związek małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, a jedynie uzasadnia przeprowadzenie właściwego postępowania, umożliwiającego ustalenie, czy małżeństwo zostało zawarte w tym celu. Dopiero

wynik tego postępowania wyjaśniającego - przeprowadzonego przy poszanowaniu reguł wynikających z k.p.a., z ograniczeniami o których mowa w art. 55 ust. 2 ustawy

o cudzoziemcach i przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności sprawy mających znaczenie dla oceny celu zawartego małżeństwa - może uzasadniać odmowę udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach.

W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy dokonując oceny stanu

faktycznego uznał, że rozbieżności w zeznaniach skarżącego oraz jego żony dotyczące okoliczności ich poznania się, kontaktów z rodziną i znajomymi, dat wyjazdów skarżącego do S., daty poznania matki żony cudzoziemca, momentu podjęcia decyzji o zawarciu związku małżeńskiego dowodzą, iż

małżeństwo skarżącego z obywatelką polską zostało zawarte w celu obejścia przez cudzoziemca przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas

oznaczony. Ustalenie powyższe stanowiło główny powód do wydania decyzji odmownej na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 55 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach. W świetle przesłanek ustawowych, mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, istotne jest natomiast nie tyle ustalenie, czy małżonkowie są zgodni, co do dokładnego określenia momentu poznania matki żony skarżącego czy też precyzyjnego wskazania daty poznania się oraz podjęcia decyzji o zawarciu związku małżeńskiego, dat wyjazdu cudzoziemca do S., czy też sporadycznych wyjazdów do Z., ile ustalenie, czy zawarcie małżeństwa nastąpiło w celu otrzymania przez cudzoziemca zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Zasadnie w tym kontekście wywodzi skarżący, iż rozbieżności w wyjaśnieniach nie dają podstaw do stwierdzenia, że małżeństwo zostało zawarte dla pozoru w celu umożliwienia legalizacji pobytu cudzoziemca w Polsce.

Sąd stwierdza, że uwypuklone przez organ odwoławczy rozbieżności w zeznaniach małżonków np. odnośnie daty pierwszego spotkania z matką żony cudzoziemca, czy też okoliczności wyjazdu skarżącego do Z. na kilka dni - nie przesądzają o tym, że małżeństwo zostało zawarte w celu obejścia przepisów dotyczących pobytu cudzoziemca w RP.

W tych okolicznościach należało uznać, że organ odwoławczy przeprowadził w sposób niepełny postępowanie wyjaśniające zakładając, że samo stwierdzenie pewnych rozbieżności dotyczących np. określenia dokładnej daty poznania matki

żony cudzoziemca czy też jej brata, oraz dat wyjazdów cudzoziemca do s. w celach zarobkowych - uzasadnia stwierdzenie zawarcia fikcyjnego związku małżeńskiego i odmowę udzielania zezwolenia na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 4 oraz art. 55 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach. Należy podkreślić, że przeprowadzenie wnikliwej analizy wniosku, a następnie ustalenie wszelkich istotnych okoliczności jest szczególnie ważne w sprawach o zezwolenie na pobyt, gdyż nieuzasadniona

odmowa wydania zezwolenia dotyczy bezpośrednio także obywateli polskich i może prowadzić do rozdzielenia małżonków pomimo zawarcia ważnego związku małżeńskiego.

Sąd pragnie również podkreślić, że niezasadna odmowa udzielenia zezwolenia

na zamieszkanie cudzoziemca na czas oznaczony na terytorium RP, może doprowadzić do naruszenia prawa do ochrony życia rodzinnego (art. 47 Konstytucji RP). Odmowa udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemcowi, który jest małżonkiem obywatelki polskiej, wpływa bezpośrednio na sytuację faktyczną, ważnego w świetle prawa polskiego, związku małżeńskiego.

Reasumując Sąd stwierdza, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie nie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa procesowego.

Zebrany materiał dowodowy nie został oceniony w sposób prawidłowy, i nie wyciągnięto z niego logicznych wniosków.

Samo uzasadnienie rozstrzygnięcia, choć bardzo obszerne, nie wyjaśnia jednoznacznie motywów podjęcia w sprawie odmownej dla strony decyzji.

Organ nie wypełnił też obowiązku wynikającego z zasady przekonywania, bowiem uzasadnienie, choć wyjątkowo obszerne nie przekonuje odbiorcy, co do

wyciągniętych przez organ wniosków.

Zdaniem Sądu organ nie wykazał, w sposób niebudzący wątpliwości, że małżeństwo cudzoziemca z obywatelką polską zostało zawarte jedynie dla obejścia przepisów o legalizacji pobytu cudzoziemca w Polsce.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, Sąd stwierdza, iż organ nie dokonał dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy.

Jeżeli główną przyczyną odmowy udzielenia zgody na pobyt cudzoziemca jest kwestia pozorności zawartego małżeństwa to okoliczność ta musi być przez organ wykazana ponad wszelką wątpliwość, co jednak w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji nie miało miejsca.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję celem ponownego przeprowadzenia przez organ postępowania administracyjnego.