Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 998/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 1 pkt 1, art. 24 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: par 12 ust. 1, par 36, par 46
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 24 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2015 roku sprawy ze skargi W. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia[...], nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po rozpoznaniu odwołania W.B. od decyzji Starosty [...] z dnia[...], znak; [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany polegającej na wykreśleniu z ewidencji gruntów i budynków działek o nr 244 i 245 położonych we wsi W. gm. R., utrzymał zaskarżoną decyzje w mocy.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.

W dniu 30 maja 2014r. W. B. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego i wydanie decyzji o wykreśleniu z ewidencji gruntów i budynków naniesionych na działce nr 130 położonej we wsi W. gm. R. działek o nr 244 i 245.

Decyzją z dnia [...] Starosta [...] odmówił wprowadzenia zmiany polegającej na wykreśleniu z ewidencji gruntów i budynków działek o nr 244 i 245 położonych we wsi W. gm. R. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że działka o nr 244 o powierzchni 0,04 ha na podstawie Aktu Własności Ziemi z dnia 8 grudnia 1980r. stanowi własność A. B., a z protokołu ustalenia stanu posiadania wynika, że przedmiotową działkę A. B. użytkuje od 1936r. Działka o nr 245 o powierzchni 0,05 ha na podstawie Aktu Własności Ziemi z dnia 29 czerwca 1974r. stanowi własność S. B., a z protokołu ustalenia granic wynika, że S. B. posiada działkę od 1959r. Działka oznaczona nr 130 na podstawie Aktu Własności Ziemi z dnia 28 czerwca 1977r. stanowi własność J. B., a z protokołu ustalenia stanu posiadania wynika, że J. B. posiada ww. działkę od 1953r.

Organ podkreślił, że w toku wykonywanych przez geodetę prac geodezyjnych we wsi W., stwierdzono niezgodność części opisowej z częścią kartograficzną. Działki oznaczone nr 244 i 245 nie były uwidocznione na mapie i matrycy mapy ewidencyjnej. Na podstawie odnalezionego w archiwum pierworysu mapy ewidencyjnej sporządzonego w 1962r. ustalono, że szkice pomiarowe z operatu podstawowego z założenia ewidencji potwierdzają istnienie działek oznaczonych nr 244 i 245 zarówno w części opisowej, jak i kartograficznej.

W oparciu o powyższe ustalenia uzupełniono mapę ewidencyjną poprzez wkreślenie działek o nr 244 i 245 nie naruszając powierzchni działki nr 130. Powierzchnie działek oznaczonych nr 244, 245 i 130 nie uległy zmianie od chwili założenia ewidencji, tj. od roku 1967. Załączony do księgi wieczystej o nr [...] wyrys z mapy ewidencyjnej zawiera prawidłową powierzchnię działki o n 130, ale błędne jej granice, nie uwzględnia działek oznaczonych nr 244 i 245. W związku z powyższym Starosta [...] złoży w Sądzie Rejonowym wyrys z mapy ewidencyjnej z prawidłowymi granicami działki oznaczonej nr 130.

Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie, w którym zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 140 Kodeksu cywilnego poprzez naruszenie prawa własności polegające na zmianie granicy i powierzchni nabytej działki w stosunku do jej pierwotnej powierzchni ujawnionej w księdze wieczystej;

- § 61 i 62 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów poprzez jego niezastosowanie

a także naruszenie przepisów postępowania, tj.:

- art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. w zw. z § 37 rozporządzenia poprzez zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego i dowolnym przyjęciu założenia, że powierzchnia działki o nr 130 nie ulegnie zmianie w wyniku naniesienia na jej dotychczasowy kształt i powierzchnię innych działek – bez przeprowadzenia w tym zakresie pomiarów geodezyjnych w terenie;

-art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie w sposób dostateczny stanu faktycznego sprawy, zaniechanie analizy pierworysu mapy w zestawieniu z aktualizacją obowiązującego operatu, niewyjaśnienie przyczyny i genezy powstałego w operacie błędu i tym samy nienależytego uzasadnienia zmiany granic przedmiotowych działek;

-art. 76 § 1 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na oparciu rozstrzygnięcia na dokumentach- szkicach bez podpisu;

- art. 107 § 1 i 3 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie

Odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy wskazał, że organ pierwszej instancji zebrał niezbędne dokumenty i prawidłowo dokonał ich oceny. Przede wszystkim organ wyjaśnił stronom podstawę ujawnienia w egib działek 244 i 245 tzn. w archiwum Starostwa znajdują się pierworys mapy ewidencyjnej sporządzony w 1962 roku, szkice pomiarowe z operatu podstawowego z założenia ewidencji gruntów nr [...] i materiały z obliczeń powierzchni działek. Dokumenty te są częścią ww. operatu znajdującego się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym i potwierdzają istnienie działek 244 i 245 zarówno w części opisowej jak i graficznej. Od momentu założenia ewidencji gruntów działki nr 244 i 245 były ujawnione w operacie ewidencyjnym. Z uwagi jednak najprawdopodobniej na popełniony błąd, działki 244 i 245 ujawnione były jedynie w części opisowej egib z pominięciem ich w części graficznej. Błąd ten został zidentyfikowany i naprawiony w trakcie prowadzenia ewidencji gruntów przez Starostę. Ze względu, że ww. działki były ujawnione w operacie ewidencyjnym, to ich wkreślenie na mapę ewidencyjną nie spowodowało zmiany powierzchni działki nr 130, Powierzchnie działek pochodziły z materiałów z obliczeń, a nie z mapy ewidencyjnej. Zdaniem organu odwoławczego Starosta prawidłowo odmówił wykreślenia z egib działek o nr 244 i 245. Uwzględnienie żądania skarżącego spowodowałoby konieczność wykreślenia ww. działek z egib zarówno z części opisowej i graficznej. Do takiego działania Starosta nie miał podstaw, gdyż działki te istnieją w egib od czasu założenia ewidencji.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 61 i 62 rozporządzenia organ wskazał, że przepisy te dotyczą nowych zdarzeń w egib. Ujawnienie natomiast w części graficznej działek o nr 244 i 245 było jedynie przeniesieniem danych z operatu z założenia ewidencji. Na podstawie natomiast § 85 rozporządzenia, dane mapy numerycznej oraz dane określające pola powierzchni działek ewidencyjnych, niespełniające obowiązujących standardów technicznych, podlegają systematycznej modyfikacji w ramach bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego. Za niezasadne organ uznał także zarzuty strony dotyczące naruszenia prawa własności nieruchomości polegające na zmianie granicy i powierzchni działki. Ewidencja gruntów nie przesądza o stanie prawnym nieruchomości, gdyż jedynie rejestruje stany prawne powstałe w innym trybie i przez inne organy, a ewidencja gruntów ma jedynie charakter rejestru. Nie można zatem uznać, że zmianie uległa granica nieruchomości, a tym bardziej jej powierzchnia. Bez wątpienia powierzchnia działki 130 nie uległa zmianie od czasu ujawnienia jej w operacie ewidencyjnym i sytuacja ujawnienia działek 244 i 245 na mapie ewidencyjnej również nie spowodowała zmiany powierzchni działki 130. Nie zmieniły się także granice działki 130, gdyż nie zmieniły się materiały źródłowe określające jej przebieg. Zmienił się tylko rysunek mapy powstały na skutek tych materiałów, ponieważ wcześniej mapa ta została wykreślona z błędem. Naprawienie tego błędu nie wymagało dodatkowych pomiarów w terenie, co sugeruje w odwołaniu strona. Ponadto organ podkreślił, że przedmiotem obecnie prowadzonego postępowania odwoławczego nie było badanie czy działki 244 i 245 zostały ujawnione w egib prawidłowo, lecz rozpatrzenie wniosku o ich wykreślenie z egib. Strona jednak nie przedstawiła na poparcie swojego wniosku żadnych nowych nieznanych dotąd organowi dokumentów mogących być podstawą wnioskowanej zmiany.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. naruszenie przepisów procedury administracyjnej, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:

- art 7 art 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w zw. z § 37 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, przez zaniechanie przez organ l i II instancji zbadania wiarygodności posiadanych dokumentów tj. pierworysu mapy z 1962 roku, szkiców pomiarowych z operatu podstawowego sporządzonego przy zakładaniu ewidencji gruntów i bezzasadne przyjęcie, iż dokumenty znajdujące się w aktach sprawy stanowią dowody przydatne do rozstrzygnięcia sprawy oraz, że można przyjmować na podstawie tych dowodów że nie wymaga aktualizacji operat ewidencyjny dot. granic (i powierzchni) działki 130 na styku z działkami 244,245 w sytuacji gdy dokumenty te sporządzono za pomocą starej techniki mierniczej w latach 60-tych ubiegłego wieku oraz zawierają one wewnętrzne nieścisłości, które podważają wiarygodności w/w dokumentów.

- art. 84 k.p.a. w zw. z § 37 ww. rozporządzenia tj. dokonanie ustaleń bez zasięgnięcia opinii biegłego geodety w odniesieniu do przebiegu granic działki 130 na styku z działkami 244 i 245 w sytuacji gdy dokumenty zebrane przez organy l i II instancji w toku sprawy nie zostały sprawdzone pod kątem ich wiarygodności zatem nie wiadomo czy są przydatne dla rozstrzygnięcia sprawy - co miało wpływ na wynik sprawy, bowiem prawidłowe przeprowadzenie postępowania ujawniłoby wadliwości dokumentów źródłowych na podstawie których doszło do aktualizacji ewidencji gruntów w części graficznej.

2. naruszenie prawa materialnego tj.

- § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zaniechanie dokonania pomiaru ww. działek na podstawie pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic .

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jak również poprzedzającej jej decyzji organu l instancji.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270 z późn. zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficznego (Dz.U. nr 193 z 2010r. poz.1287 z późn. zm.) zwane dalej p.g i k. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoje Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38 poz.454).

Zgodnie z treścią art.20 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów – ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty;

Zgodnie z treścią art.24 ust.1 cytowanej ustawy informacje, o których mowa w art.20 ust.1 zawiera operat ewidencyjny.

W myśl § 12 ust.1 rozporządzenia z 29 marca 2001r. prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie:

1) wpisów dokonanych w księgach wieczystych,

2) prawomocnych orzeczeń sądowych,

3) umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali,

4) ostatecznych decyzji administracyjnych,

5) dyspozycji zawartych w aktach normatywnych,

6) umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2.

W myśl § 36 cytowanego rozporządzenia przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej:

1) w postępowaniu rozgraniczeniowym,

2) w celu podziału nieruchomości,

3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów,

4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości,

5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej,

6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków.

Zgodnie z treścią § 46 rozporządzenia dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. Z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z:

1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych,

2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych,

3) dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej,

4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów.

Należy zaznaczyć, iż ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji będącej odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego danej nieruchomości. Zawiera ona dane wynikające z tytułu własności lecz nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości. Potwierdza ona jedynie stan prawny zaistniały wcześniej. Ewidencja gruntów pełni wyłącznie funkcje informacyjne – techniczne. Nie rozstrzyga natomiast sporów o prawa do gruntów ani nie nadaje tych praw. Poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością. Decyzja w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji nie może rozstrzygać żadnej kwestii spornej związanej z ustaleniem tytułu własności. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 lutego 1993r. w sprawie II S.A. 1155/92 (ONSA nr 2 z 1994r. poz.61), z dnia 20 sierpnia 1998r. w sprawie II S.A. 766/98 (Lex nr 41298), z dnia 27 października 1998r. w sprawie II S.A. 1094/98 (Lex nr 41305), z dnia 20 listopada 1998r. w sprawie II S.A. 914/98 (Lex nr 41816) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z 25 października 2007r. w spr. II SA/Bk 557/07 (Lex nr 440495) i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 22 czerwca 2007r. w spr. IV SA/Wa 698/07 (Lex nr 351329).

Podkreślić należy, iż zmiany w ewidencji gruntów wprowadza się tylko na podstawie tytułów prawnych wykazanych w odpowiednich dokumentach czyli na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, innych aktów normatywnych oraz na podstawie innych dokumentów wymienionych w § 46 ust.2 rozporządzenia z 29 marca 2001r. Podmiot zgłaszający zmiany w ewidencji obowiązany jest dostarczyć dokumenty niezbędne do wprowadzenia żądanych zmian przy czym muszą to być dokumenty, które zostały sporządzone już po wprowadzeniu do ewidencji kwestionowanych danych. Innymi słowy zapis w ewidencji może być zmieniony tylko na podstawie później wydanych dokumentów urzędowych, przedstawiających w sposób odmienny od istniejącego w ewidencji zapisu stanu prawnego danego gruntu. Nie można natomiast zmienić zapisu w ewidencji w oparciu o dokumenty sporządzone wcześniej tzn. przed wprowadzeniem do ewidencji kwestionowanych zapisów. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z 14 listopada 2007r. w spr. I OSK 1488/06, z 11 marca 2008r. w spr. I OSK 350/07, z 17 kwietnia 2012r. w spr. I OSK 494/11, z 10 lutego 2003r. w spr. II SA 1478/01, z 7 grudnia 2007r. w spr. I OSK 1716/06.

W niniejszej sprawie przedmiotem żądania W. B. było wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków poprzez wykreślenie z ewidencji działek nr 244 i 245 położonych we wsi W. gmina R. W ocenie skarżącego obie działki zostały naniesione na jego działkę nr 130.

Przede wszystkim wyjaśnienia wymaga kwestia ujawnienia w ewidencji działek nr 244 i 245. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że obie działki były ujawnione w operacie ewidencyjnym od momentu założenia ewidencji gruntów i budynków. Wskazuje na to pierworys mapy ewidencyjnej z 30 września 1962r., (k.21-22 akt administracyjnych) oraz szkice pomiarowe z operatu podstawowego z założenia ewidencji nr [...]. Świadczy o tym także dokument "Obliczenie powierzchni działek" z 10 października 1965r. określający powierzchnie obu działek (0,04 i 0,05 ha) oraz mapa z określonymi granicami działek (k.18 – 20 akt administracyjnych). Obie działki są także ujawnione w dokumencie "Wykaz obliczenia współrzędnych punktów posiłkowych" z grudnia 1962r. stanowiący część operatu ewidencyjnego. Wszystkie wymienione dokumenty stanowią część operatu i zostały zaliczone do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Potwierdzają one istnienie działek nr 244 i 245.

W aktach administracyjnych znajduje się także akt własności ziemi z 8 grudnia 1980r. stwierdzający, że A. B. nabył własność działki nr 244 oraz dołączony do niego protokół stanu władania gruntami na dzień 4 listopada 1071r. z którego wynika, że powierzchnia działki wynosi 0,04 ha (k.14 – 16 akt administracyjnych). W aktach znajduje się również akt własności ziemi z 29 czerwca 1974r. stwierdzający, że S.

B. nabył własność działki nr 245 oraz dołączony do niego protokół stanu władania gruntami na dzień 4 listopada 1971r. określający powierzchnię tej działki – 0,05 ha (k.10 – 12 akt administracyjnych).

Wszystkie wymienione dokumenty wskazują zatem, że działki nr 244 i 245 były ujawnione w części opisowej operatu ewidencyjnego od momentu powstania ewidencji. Błąd organu polegał na tym, że nie zostały one uwidocznione w części graficznej operatu. Nie zostały one ujawnione na mapie i matrycy mapy ewidencyjnej. W związku z czym w 2011r. organ dokonał wkreślenia obu działek na mapie ewidencyjnej. Było to zatem dostosowanie części graficznej operatu do części opisowej. Wkreślenie działek nr 244 i 245 na mapie ewidencyjnej nie spowodowało zmniejszenia powierzchni działki nr 130. Działka ta zarówno przed wkreśleniem działek 244 i 245 jak i po tym wkreśleniu miała taką samą powierzchnię a mianowicie 2,50 ha. Faktem jest natomiast, że zmieniły się granice działki nr 130 na mapie ewidencyjnej. Dotychczas działka ta na mapie sięgała aż do drogi a po wkreśleniu działek 244 i 245 nie dochodzi ona do drogi. Oznacza to, że przed wkreśleniem działek 244 i 245 granice działki 130 na mapie ewidencyjnej powodowały zawyżenie jej powierzchni, która wynosiła wówczas 2,59 ha (2,50+0,04+0,05) a więc była niezgodna z częścią opisową operatu. Po wkreśleniu działek 244 i 245 powierzchnia działki wynosi 2,50 ha czyli tyle ile wynika to z części opisowej operatu.

Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że dotychczas do księgi wieczystej nr [...] była załączona mapa ewidencyjna, która zawiera prawidłową powierzchnię działki 130 (2,50 ha) ale błędne jej granice gdyż nie uwzględnia działek nr 244 i 245. W związku z czym organ ma złożyć do Sądu Rejonowego w T. Wydział Ksiąg Wieczystych wyrys z mapy ewidencyjnej z prawidłowo określonymi granicami działki 130.

Zmian w ewidencji gruntów można dokonać tylko na podstawie tytułów prawnych wykazanych w odpowiednich dokumentach takich jak prawomocne orzeczenia sądowe, akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne i inne dokumenty wymienione w § 46 ust.2 rozporządzenia z 29 marca 2001r. Żadne takie dokumenty nie zostały przedłożone przez skarżącego. Brak jest zatem podstaw do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Organy administracji trafnie odmówiły uwzględnienia żądania W. B. Dodać należy, iż jak wynika oświadczenia M. K. złożonego na rozprawie, wystąpiła ona z powództwem o wydanie jej działki nr 245. Sąd cywilny będzie zatem rozstrzygał o prawach własności do tej działki. W niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił żadnego dokumentu z którego wynikałoby, że granice jego działki dochodzą do drogi. Dla dokonania zmian ewidencyjnych nie jest natomiast wystarczające samo jego oświadczenie, ze zawsze miał działkę sięgającą do drogi.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że organy nie zbadały wiarygodności dokumentów na podstawie których wkreślono działki nr 244 i 245. Należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszego postępowania nie była czynność wkreślenia działek nr 244 i 245 na mapę ewidencyjną lecz żądanie wykreślenia obu działek z ewidencji. Treść żądania skarżącego wynika wprost z pisma jego pełnomocnika z 29 maja 2014r. (k.5 akt administracyjnych). Podkreślić należy, iż organ administracji jest związany treścią żądania strony. W sytuacji zatem gdy W. B. żądał dokonania zmian w ewidencji gruntów przez wykreślenie z niej działek nr 244 i 245 to czynność wkreślenia obu działek do ewidencji nie była przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Zarzut skargi w tym zakresie nie jest zasadny.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że organy administracji nie przeprowadziły dowodu z opinii biegłego geodety na okoliczność ustalenia przebiegu granic działki nr 130. Zaznaczyć należy, że ewidencja gruntów i budynków opiera się na dokumentach przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego a z dokumentów tych wynika istnienie działek nr 244 i 245 zaś skarżący nie przedstawił żadnych nowych dokumentów uzasadniających uwzględnienie jego żądania. W związku z czym nie było potrzeby przeprowadzania dowodu z opinii biegłego geodety. Z tych samych powodów nie było potrzeby dokonywania pomiaru działek. Zarzuty skargi w tym zakresie nie zasługują na uwzględnienie.

Odnośnie poglądu wyrażonego przez NSA w wyroku z 22 listopada 2012r. w spr. I OSK 1264/11, na który powołano się w skardze, to dotyczy on odmiennego stanu faktycznego niż występujący w niniejszej sprawie. W sprawie I OSK 1264/11 miała miejsce sytuacja gdy wskutek aktualizacji danych ewidencyjnych doszło do zmniejszenia powierzchni działki. W niniejszej sprawie natomiast po wkreśleniu działek nr 244 i 245 powierzchnia działki nr 130 nie uległa zmianie a jedynie dostosowano część graficzną operatu do części opisowej. W związku z czym pogląd wyrażony w wymienionym orzeczeniu nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie.

Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Skarżący nie przedstawił dokumentów uzasadniających dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków, o których mowa w § 46 ust.2 rozporządzenia z 29 marca 2001r. Skoro takie dokumenty nie zostały przedstawione to brak było podstaw do uwzględnienia żądania W. B. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę.

k.ż.