Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 153/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Piotr Fronc (spr.) Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 listopada 2021 r. sprawy ze skargi J. M. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej K. - P. B. M. P. na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skargę oddala.


UZASADNIENIE

J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w Wieliczce w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie udzielenia informacji na wniosek z dnia 27.06.2021r. Skarżący zarzucił organowi naruszenie:

1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

2) art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek.

Wobec powyższego skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 27 czerwca 2021 r. dotyczącego przesłania lub udostępnienia elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi powiatowej 2012K, oraz o zasądzenie zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Uzasadniając skargę J. M. wskazał, iż za pomocą platformy epuap 27 czerwca 2021 r. złożył do Zarządu Dróg Powiatowych w Wieliczce wniosek dotyczący przesłania lub udostępnienia elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi powiatowej 2012K. W terminie wynikającym z przepisów zawartych art.13 ust. 1 Ustawy o dostępie do informacji publicznej Dyrektor Zarządu Dróg Powiatowych w Wieliczce nie udostępnił ani nie przesłał mi informacji, o którą wnioskowano. W piśmie z dnia 08 lipca 2021 r. wysłanym listownie, wbrew wyraźnemu wskazaniu we wniosku sposobu komunikacji, Dyrektor Zarządu Dróg Powiatowych w Wieliczce poinformował, że nie posiada wersji elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi powiatowej 2012K. w ocenie skarżącego z jego treści nie wynika, czy organ zobowiązany posiada wnioskowaną informację, ale w formie innej niż elektroniczna czy też nie posiada jej w ogóle.

Wobec powyższego w ocenie skarżącego na dzień sporządzania skargi Dyrektor Zarządu Dróg Powiatowych w Wieliczce pozostawał w bezczynności w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. po 14 dniach od złożenia wniosku, czyli 12 lipca 2021 r. (ze względu na dzień wolny od pracy 11.07.2021 r.).

Nie ulega wątpliwości, że Dyrektor Zarządu Dróg Powiatowych w Wieliczce jest organem zobowiązanym do pełnienia funkcji zarządu dróg powiatowych. Zakres wniosku obejmuje informację publiczną, jaką jest projekt organizacji ruchu.

Wobec powyższego niniejsza skarga jest zdaniem skarżącego w pełni uzasadniona.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zarządu Dróg Powiatowych w Wieliczce wniósł o umorzenie postępowania. Uzasadniając swoje stanowisko organ podniósł, iż wnioskiem z dnia 27 czerwca 2021 r, skarżący wniósł do organu o udostępnienie w formie elektronicznej za pośrednictwem platformy EPUAP, projektu organizacji ruchu dla drogi powiatowej 2012K. Uznając, że wnioskodawca przez "formę elektroniczną" rozumie edytowalną wersję elektroniczną projektu organizacji ruchu, której organ nie posiada, organ poinformował o tym fakcie wnioskodawcę pismem z dnia 8 lipca 2021r.

Jak wynika jednak ze złożonej skargi wnioskodawca nie uznał odpowiedzi organu za satysfakcjonującą, dlatego też organ w dniu 23.07.2021 przekazał skarżącemu, za pomocą platformy EPUAP, skan z wersji papierowej (tj. jedynej posiadanej) projektu organizacji ruchu.

W chwili obecnej zatem organ w całości zrealizował wniosek skarżącego co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a.).

Istotnym jest również wskazanie, że Sąd powinien skargę na bezczynność oddalić, jeżeli stwierdzi, że organ nie pozostawał w bezczynności w dniu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast okoliczność wydania aktu lub podjęcia czynności po wniesieniu skargi powoduje, że bezprzedmiotowe jest orzekanie w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, ale uwzględnienie skargi może wówczas polegać na stwierdzeniu, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo naruszenie prawa nie było rażące (wyrok NSA z dnia 2 lutego 2018 roku, sygn. akt II OSK 2966/17). Sąd mając na względzie katalog możliwych rozstrzygnięć wymienionych w art. 149 p.p.s.a. - winien odnieść się do całości sprawy orzekając zarówno w zakresie bezczynności, jak i dokonując oceny, czy miało miejsce rażące naruszenie prawa oraz rozważając, czy zachodzą podstawy do wymierzenia grzywny.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm. – dalej jako "u.d.i.p."), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. Szustakiewicz, "Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych", Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.).

Ustalenia w zakresie stanu faktycznego w niniejszej sprawie ograniczają się do dwóch okoliczności:

- Wnioskiem z dnia 27 czerwca 2021 r. skarżący zwrócił się do Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w Wieliczce o przesłanie lub udostępnienie elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi powiatowej 2012K r.

- W odpowiedzi na wniosek pismem z 9 sierpnia 2021 r. poinformowano skarżącego, że organ nie posiada elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi powiatowej 2012K (uznając, że wnioskodawca przez "formę elektroniczną" rozumie edytowalną wersję elektroniczną projektu organizacji ruchu, której organ nie posiada).

Fakt przesłania przez organ skarżącemu skanu papierowej wersji organizacji ruchu już po wniesieniu skargi nie ma w niniejszej sprawie znaczenia dla rozstrzygnięcia skargi.

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje fakt, iż informacja, której domagał się skarżący ma charakter informacji publicznej, tak w znaczeniu przedmiotowym jak i podmiotowym w rozumieniu ustawy u.d.i.p.

Istota sporu sprowadza się więc do ustalenia, czy pismo Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w Wieliczce z dnia 9 sierpnia 2021 r. , w którym poinformowano skarżącego, że organ nie posiada elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi powiatowej 2012K stanowiło załatwienie sprawy zgodnie z wymogami u.d.i.p.

W ocenie Sądu odpowiedź na to pytanie jest twierdząca. Organ do którego zwrócono się o udzielenie informacji publicznej jest związany zakresem wniosku. Wnioskiem z dnia 27 czerwca 2021 r. skarżący zwrócił się do Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w Wieliczce o przesłanie lub udostępnienie elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi powiatowej 2012K r. Wniosek w ocenie Sądu był precyzyjny. Wnioskodawca domagał się w złożonym wniosku elektronicznej wersji dokumentu (brak w wniosku mowy o ewentualnym skanie papierowej wersji dokumentu), a takowej organ nie posiadał, o czym poinformował zainteresowanego - w ustawowym czternastodniowym terminie ( art. 4 ust 3 u.d.i.p. oraz art. 13 ust 1 u.d.i.p) – za pismem z dnia 8 lipca 2021r.

Wobec powyższego w ocenie Sądu sprawa została załatwiona, zatem Dyrektor Zarządu Dróg Powiatowych w Wieliczce nie pozostaje (i nie pozostawał) w bezczynności. Zgodnie z tym co już wyżej powiedziano bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie zachodzi.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił