Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 453/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 2 pkt 4 i 8, art. 58 par. 1 pkt 6, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 czerwca 2014 r. w sprawie ze skargi T.K. na czynność Prezesa Sądu Rejonowego [...] w przedmiocie zaniechania czynności przez organ postanawia odrzucić skargę. /-/ J. Zieliński


UZASADNIENIE

Pismem opatrzonym datą 1 kwietnia 2014 r. T. K.wniósł skargę na zaniechanie czynności przez organ administracji-władzy publicznej: Sądu Rejonowego [...], polegające na braku odpowiedzi na pismo skarżącego z 27 listopada 2013 r. o przekazanie sprawy o sygn. akt [...] sądowi właściwemu miejscowo oraz na pismo z dnia 7 października 2013 r. będące informacją w sprawie o sygn. akt [...]o niewłaściwości ww. Sądu w rozpatrywaniu tej sprawy.

Strona wniosła o wymierzenie grzywny "organowi" oraz wyciągniecie konsekwencji dyscyplinarnych od urzędnika odpowiedzialnego za to zaniechanie.

Odpowiadając na skargę Sąd Rejonowy [...] wniósł o jej odrzucenie gdyż nie dotyczy ona właściwości sądów administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Wyjaśnić należy, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, jak wynika z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Sprawa podlegająca kognicji sądów administracyjnych musi mieć charakter administracyjnopubliczny i mieścić się w katalogu ujętym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") lub być taką, o której mowa w § 3 tego artykułu (przewidziana do kontroli przez przepisy szczególne i na zasadach w nich przewidzianych).

Zgodnie z powołanym art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Ponadto z art. 4. p.p.s.a. wynika, iż sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Z powyższego wynika, iż skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania organu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. dotyczy bezczynności lub przewlekłego prowadzenia spraw o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4. Nie dotyczy zatem spraw związanych z ustaleniem właściwości miejscowej sądów powszechnych, które to nie stanowią administracji publicznej w znaczeniu ustrojowym. Również żadne z przepisów szczególnych nie przewiduje w tym zakresie właściwości (rzeczowej) sądów administracyjnych. Kwestie te pozostają, zatem poza kognicją sądów administracyjnych.

Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z art. 41b § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2013 r., poz. 427 ze zm.) "Organem właściwym do rozpatrzenia skargi lub wniosku, dotyczących działalności sądu, jest prezes sądu". Z kolei w myśl art. 41b § 2 powyższej ustawy "Jeżeli skarga lub wniosek dotyczą działalności sądu okręgowego i sądu rejonowego, organem właściwym do rozpatrzenia jest prezes sądu okręgowego". Wreszcie art. 41c § 2 ustawy stanowi, że "Jeżeli skarga lub wniosek dotyczy działalności administracyjnej sądu, organ właściwy do ich rozpatrzenia, uznając skargę lub wniosek za uzasadniony, podejmuje lub zleca czynności z zakresu nadzoru nad działalnością administracyjną sądów".

Powyższe przepisy regulują procedurę załatwiania skarg na działalność jednostek wymiaru sprawiedliwości (sądów powszechnych) przez odpowiednie organy tych jednostek (właściwych prezesów sądów). Problematyka ta nie dotyczy działalności administracji publicznej (wiąże się z działalnością wymiaru sprawiedliwości), a zatem akty i czynności związane z realizacją tych skarg nie są formami działalności administracji publicznej ani aktami lub czynnościami "z zakresu administracji publicznej", o których stanowi art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Dlatego na czynności te także nie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Tak samo jak nie przysługuje skarga do sadu administracyjnego na bezczynność (zaniechanie) w rozpoznaniu tego typu skarg.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i postanowił o jej odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.

/-/ J. Zieliński