Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1516/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 156 par. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie prawa do jednorazowego odszkodowania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. M. skargą z dnia 20 lipca 2020 r. uzupełnioną pismem z dnia 19 października 2020 r. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2019 wydana przez Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji (dalej: Komendant) z powodu wydania decyzji, która zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa tj. obciążona wadą błędnego pouczenia a więc wadą określoną w art.112 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że organem właściwym do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności jest Komendant Główny Policji. Organ wskazał, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt lub czynność do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne, a nadto, że Sąd nie jest właściwy do prowadzenia postępowania nadzwyczajnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że skarga M. M. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności zbadać, czy dana sprawa znajduje się w ogóle w kognicji sądów administracyjnych. Wynika to z celowościowej i systemowej wykładni art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."). Zakres kognicji sądów administracyjnych został wyznaczony przez normy z art. 3 § 1 - § 2 p.p.s.a. i obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W skardze – piśmie z dnia 20 lipca 2020 r. M. M. wniósł o stwierdzenie nieważności (na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a.) decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2019 wydanej przez Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji. Skarżący został wezwany przez Sąd do jednoznacznego wskazania co jest przedmiotem zaskarżenia, a także został pouczony o treści art. 52, art. 53, art. 54 § 1 i art. 57 p.p.s.a. W odpowiedzi z dnia 19 października 2020 r. podtrzymał swoje stanowisko i wskazał, że wnosi o wycofanie z obrotu prawnego w drodze stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. wydanej przez Komendanta CBŚP.

Należy wskazać, że rolą organu administracji jest rozstrzygnięcie o prawach czy obowiązkach strony stosunku administracyjnego, na podstawie norm prawa materialnego i procesowego, w ustalonym w tym postępowaniu stanie faktycznym. Jego rolą jest również rozpoznanie wniosków stron strony mających na celu wzruszenie ostatecznych decyzji administracyjnych w trybach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zadaniem zaś sądu administracyjnego jest sprawdzenie, czy postępowanie organu odpowiadało wymogom formalnym i czy w ustalonym stanie faktycznym prawidłowo zastosowano przepisy prawa materialnego. Tym samym sąd nie zastępuje organów administracji publicznej w merytorycznym załatwieniu spraw. Rację ma organ, wskazując w odpowiedzi na skargę, że dopiero po rozpoznaniu wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji przez Komendanta Głównego Policji – wydaniu przez niego decyzji administracyjnej, skarżącemu przysługiwać będzie skarga na ten akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnemu. Sąd bowiem nie jest właściwy do rozpoznania wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. wydanej przez Komendanta CBŚP.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.