Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 275/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-04-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie bonifikaty od opłaty za przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy E. P. wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych swój wniosek motywując trudną sytuacją materialną. W treści formularza wskazała, że prowadzi wraz z małżonkiem wspólne gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 89 m2. W skład ich majątku wchodzi również samochód osobowy z 2005 r. o wartości około 13.000 zł. Skarżąca uzyskuje świadczenie emerytalne w kwocie 2786 zł brutto miesięcznie, natomiast jej małżonek zasiłek przedemerytalny w kwocie 867 zł brutto miesięcznie.

Pismem z dnia 5 marca 2012 r. skarżąca została wezwana do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez:

- udokumentowanie źródła i aktualnej wysokości uzyskiwanego przez skarżącą i jej małżonka dochodu poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego aktualną wysokość emerytury i świadczenia przedemerytalnego wskazanych we wniosku (wyciąg z rachunku bankowego, decyzja itp.),

- udokumentowanie wysokości wydatków przeznaczanych na utrzymanie się - opłat za energię elektryczną, dostawy wody, gazu, usługi telekomunikacyjne itp.,

- nadesłanie kserokopii należącego do skarżącej samochodu osobowego.

Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, że możliwość skorzystania z prawa pomocy jest uwarunkowana od tego, czy strona w należyty sposób wykaże, iż nie jest w stanie ponieść wydatków związanych z tym postępowaniem w całości lub w części. Nieprzypadkowo bowiem ustawodawca w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. posłużył się zwrotem "wykaże". Oznacza to, że to na osobę ubiegającą się o przyznanie prawa pomocy został przerzucony ciężar przedstawienia swojej sytuacji materialnej w taki sposób, aby przekonać o zasadności złożonego wniosku. Instrumentem służącym wyjaśnieniu wątpliwości w tym zakresie jest wezwanie, o którym mowa w art. 255 P.p.s.a. Uzyskanie dodatkowego oświadczenia strony lub dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego w trybie art. 255 P.p.s.a. służy uzupełnieniu stanu wiedzy sądu o sytuacji strony (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2009 r. sygn. akt II GZ 332/08 – System Informacji Prawniczej Lex nr 551914). Konsekwencją uchylenia się od tego obowiązku lub udzielenia niekompletnych informacji może być odmowa przyznania prawa pomocy (tak orzekł NSA w postanowieniu z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 180/09 – Lex nr 552208 i w postanowieniu z dnia 28 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 744/09 – Lex nr 552504).

Przenosząc wskazane wyżej spostrzeżenia na grunt niniejszej sprawy wskazać przyjdzie, że istnieje zbyt wiele niejasności dotyczących sytuacji materialnej strony, aby można było z całym przekonaniem uznać, że złożony wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim wskazać trzeba, że znana jest jedynie wysokość dochodu podana przez stronę w druku formularza. Opierając się tylko na tej informacji nie można przyjąć, że strona nie będzie w stanie ponieść wydatków związanych z postępowaniem sądowym albowiem łączny dochód dwóch osób wynosi 3653 zł brutto miesięcznie. Strona w bardzo lakoniczny sposób uzasadniła swój wniosek, nie podając żadnych okoliczności, które świadczyłyby o tym, że ponosi wyższe od przeciętnych koszty utrzymania. Na wezwanie referendarza sądowego, które w założeniu miało wyjaśnić, przynajmniej w części te kwestie, skarżąca nie zareagowała, stąd też nie wiadomo nic na temat poziomu stałych wydatków w jej budżecie domowym. Opierając się zaś wyłącznie na informacjach zawartych w druku formularza nie sposób uznać, że zaistniały okoliczności wskazane w hipotezie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.