Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 485/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27 par. 1 pkt 7, art. 33 pkt 1, art. 33 pkt 6
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi E. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone w sprawie egzekucji zaległych składek na ubezpieczenie społeczne za okres: marzec-lipiec i grudzień 2001 r., na ubezpieczenie zdrowotne za okres: marzec, maj-lipiec i grudzień 2001 r. oraz na Fundusz Pracy za okres: styczeń-lipiec i grudzień 2001 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] sierpnia 2010 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. z [...] czerwca 2010 r. w sprawie bezzasadności zarzutów zgłoszonych przez E. W. (dalej powoływany również jako Skarżący) na prowadzone wobec niego postępowanie egzekucyjne dotyczące zaległych składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz składek na Fundusz Pracy.

Z uzasadnienia postanowienia organu drugiej instancji oraz z akt sprawy wynika, że Dyrektor Oddziału Zakładu i Ubezpieczeń Społecznych w B. prowadził wobec Skarżącego postępowanie egzekucyjne w oparciu o tytuły wykonawcze o nr [...] do [...] i [...]. W trakcie tego postępowania Skarżący, powołując się na przepis art. 33 pkt 6 w zw. z art. 27 § 1 pkt 6 i art. 35 § 2 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm., dalej powoływana w skrócie "u.p.e.a."), zgłosił zarzut, iż tytuły wykonawcze wystawiono na podstawie decyzji z [...] października 2008 r. nr [...], która nie posiada mocy prawnej. W tym zakresie Skarżący wskazał na wyrok Sądu Apelacyjnego w B. z [...] czerwca 2009 r., w którym Sąd w punkcie II sentencji przekazał Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Odział w B. do rozpoznania wniosek Skarżącego w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego składek

na ubezpieczenie społeczne.

Rozpoznając zgłoszony zarzut, organ egzekucyjny stwierdził w uzasadnieniu swego postanowienia, że jest on bezzasadny, bowiem decyzja z [...] października 2008 r., będąca podstawą wystawienia tytułów wykonawczych, jest ostateczna. Podkreślił przy tym, że treść zgłoszonego żądania wskazuje, że Skarżący wniósł zarzut nieistnienia egzekwowanego obowiązku, wyrażony w art. 33 pkt 1 u.p.e.a.

Utrzymując w mocy to rozstrzygnięcie Dyrektor Izby Skarbowej w B. podkreślił, że zgodnie z przepisami u.p.e.a., organ egzekucyjny rozpatruje

po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym

że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5 ustawy wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Organ odwoławczy stwierdził również brak podstaw do uznania zarzutu niedopuszczalności egzekucji administracyjnej z art. 33 pkt 6 u.p.e.a., gdyż przepis ten wskazuje

na niedopuszczalność egzekucji administracyjnej ze względów formalnych, a nie merytorycznych. W odniesieniu do zarzutu braku możliwości dochodzenia składek

z majątku wspólnego Skarżącego i jego małżonki organ zauważył, iż zarzut ten Skarżący złożył dopiero 25 czerwca 2010 r. Nie powołał się na tę okoliczność

w zarzutach, a termin do wniesienia zarzutu ma charakter zawity i jego uchybienie skutkuje negatywnymi dla zobowiązanego konsekwencjami w sferze obrony jego praw w toczącym się postępowaniu. Zobowiązany nie może wnosić w dowolnym czasie nowych zarzutów lub uzupełniać już wniesionych o nowe podstawy prawne bądź faktyczne. Tak więc zarzut ten nie został rozpoznany przez organ odwoławczy.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. i wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu Skarżący powtórzył, że tytuły wykonawcze wystawiono na podstawie decyzji z [...] pażdziernika 2008 r., nr [...], która nie posiada mocy prawnej. Skarżący podniósł, że Sąd Apelacyjny w wyroku z [...] czerwca 2009 r. przekazał ZUS do rozpatrzenia wniosek o umorzenie postępowania w przedmiocie wymiaru zaległych składek na ubezpieczenia społeczne, zaś pracownicy ZUS zlekceważyli wyrok Sądu Apelacyjnego i nie wydali decyzji w sprawie ww. wniosku. Sąd Okręgowy w B. Wydział Pracy

i Ubezpieczeń Społecznych zobowiązał ZUS do rozpoznania wniosku o umorzenie postępowania w przedmiocie wymiaru zaległych składek na ubezpieczenia społeczne i wydania decyzji w sprawie. Skarżący wskazał również, że decyzja ZUS z [...] stycznia 2010 r. odmawiająca umorzenia postępowania w przedmiocie wymiaru zaległych składek na ubezpieczenia społeczne nie jest prawomocna.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga jest bezzasadna.

Na wstępie trzeba podkreślić, że zakres prowadzonego w tej sprawie postępowania wyznacza teść zarzutów zgłoszonych przez Skarżącego w terminie

7 dni od daty doręczenia mu tytułów wykonawczych (art. 27 § 1 pkt 7 u.p.e.a.). Jeżeli zobowiązany, w zarzutach wniesionych w terminie 7 dni od otrzymania tytułu wykonawczego, ograniczy je wyłącznie do jednej (bądź kilku) podstaw wymienionych w art. 33 u.p.e.a., traci możliwość późniejszego zgłaszania nowych podstaw zarzutów, w szczególności w toku postępowania zażaleniowego, czy też sądowoadministracyjnego (zob. wyrok WSA w Gliwicach z 3 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 444/07, opubl. LEX nr 521760).

W tej sprawie Skarżący w piśmie z 7 czerwca 2010 r. (data wpływu do organu pierwszej instancji), złożonym terminie 7 dni od daty wystawienia wobec niego tytułów wykonawczych, jako podstawę zgłoszonego zarzutu powołał art. 33 pkt 1 u.p.e.a., tj. niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego. Z treści tego pisma wynika jednak, że istota zgłoszonego zarzutu dotyczy także przesłanki z art. 33 pkt 6 u.p.e.a., tj. wykonanie lub umorzenie

w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku.

Uzasadnieniem dla obu tych zarzutów miał być – zdaniem Skarżącego – fakt wydania wyroku przez Sąd Apelacyjny w B. wyroku z [...] czerwca 2009 r.

o sygn. [...], w którym Sąd ten w punkcie II sentencji przekazał Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Odział w B. do rozpoznania wniosek Skarżącego zgłoszony w odwołaniu z 21 listopada 2008 r., w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego składek na ubezpieczenie społeczne na podstawie

art. 13 ustawy z 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Okoliczność ta była też podniesiona w skardze złożonej do tut. Sądu. Jednak zdaniem Sądu nie stanowi ona o wadliwości wydanych w tej sprawie rozstrzygnięć.

W tej sprawie postępowanie egzekucyjne prowadzone było w oparciu o tytuły wykonawcze, wystawione na podstawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z [...] października 2008 r. nr [...]. Wbrew twierdzeniu Skarżącego decyzja ta nie jest pozbawiona "mocy prawnej". Złożone od tej decyzji odwołanie zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. z [...] marca 2009 r., sygn. [...]. Wyroku tego

w tej części nie zmienił powoływany przez Skarżącego wyrok Sądu Apelacyjnego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. z [...] czerwca 2009 r., sygn.

[...]. W punkcie I sentencji tego wyroku Sąd Apelacyjny oddalił apelację Skarżącego, co oznacza, że wspomniana decyzja z [...] października 2008 r. została utrzymana w obrocie prawnym i może być ona podstawą prowadzenia wobec Skarżącego postępowania egzekucyjnego. Nie zmienia tego fakt, iż w punkcie II sentencji wspomnianego wyroku Sąd Apelacyjny przekazał Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. do rozpoznania wniosek Skarżącego zgłoszony w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego składek na ubezpieczenie społeczne na podstawie art. 13 ustawy z 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Tym rozstrzygnięciem Sąd Apelacyjny nie wyeliminował z obrotu prawnego decyzji organu rentowego z [...] października 2008 r., a jedynie przekazał temu organowi (co zostało wykonane przez Sąd Okręgowy) odrębną sprawę, dotyczącą ewentualnego umorzenia postępowania w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne

na podstawie specjalnego uregulowania, zawartego w art. 13 ustawy z 10 lipca

2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 888). Sprawa ta została rozstrzygnięta odrębną decyzją ZUS z [...] stycznia 2010 r., nr [...], która również okazała się niekorzystna dla Skarżącego. Decyzja ta nie wyeliminowała z obrotu prawnego, ani nie zmieniła decyzji tego organu z [...] października 2008 r. W aktach sprawy brak jest też jakiegokolwiek innego rozstrzygnięcia podważającego treść decyzji organu rentowego z [...] października 2008 r. Zatem zarzut Skarżącego, że prowadzona wobec niego egzekucja jest niedopuszczalna i dotyczy nieistniejącego obowiązku, jest całkowicie bezzasadny. Wynikające z tej decyzji obowiązki istnieją i podlegają egzekucji administracyjnej.

Zaskarżone w tej sprawie postanowienie nie narusza obowiązujących przepisów prawa. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia

2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi.