Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 922/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Sprostowano wyrok
Powołane przepisy: article: art.156  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 23 lutego 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale l w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodka Zamiejscowego w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe A Oddział w B. w podatku od towarów i usług za maj 2003 r. postanawia: sprostować z urzędu w wyroku Sądu z dnia 08 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 922/08, oczywistą omyłkę w określenia okresu rozliczeniowego, którego dotyczy decyzja - w ten sposób,, że na stronie pierwszej, w osiemnastym wierszu zamiast "2005 r." wpisać "2003 r.".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 08 stycznia 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę E. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. OZ w j. G. z dnia [...]r. Nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe "Polskiego "A" Oddział w B. w podatku od towarów i usług za maj 2003 r. Jednocześnie w sentencji wyroku błędnie oznaczono rok, którego dotyczyło zobowiązanie podatkowe, za które odpowiadała skarżąca, podając że chodzi o 2005 r., zamiast 2003 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) -dalej: p.s.a., Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowanie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§2).

W orzecznictwie i doktrynie zgodnie przyjmuje się, że możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki - a więc, gdy jest to np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska. W doktrynie wskazuje się, że niedokładność lub oczywista omyłka może dotyczyć m.in. oznaczenia stron lub uczestników postępowania, oznaczenia zaskarżonego aktu, nazwy organu lub też wadliwej nazwy orzeczenia. Sprostowanie nie może natomiast prowadzić do zmiany zawartego w orzeczeniu rozstrzygnięcia. (T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s.487)

W przedmiotowej sprawie opisana nieścisłość w określeniu okresu, za który powstało zobowiązanie, jakiego dotyczy odpowiedzialność skarżącej, nosi właśnie cechy oczywistej omyłki, natychmiast poznawalnej. Wypada zaznaczyć, że w wyroku prawidłowo określono przedmiot, numer i datę wydania zaskarżonej decyzji, zaś odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej we W. na skargę oraz akta administracyjne, pozwalały na jednoznaczne zidentyfikowanie uchylonej decyzji organu I instancji.

Uwzględniając powyższe na podstawie art. 156 p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.