Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 358/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 88 ust. 1, art. 94, 95
journal: Dz.U. 2020 poz 360
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tj.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Asesor WSA Jarosław Piątek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi R. P-S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem złożonym w dniu 4 września 2020 r. R. P-S. wniosła do Komendanta Powiatowego Policji o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie domu w miejscowości [...] na działce nr [...]. Wraz z w/w wnioskiem strona przedłożyła decyzję Starosty z [...] stycznia 2016 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, decyzję Starosty z [...] sierpnia 2019 r., nr [...], zmieniającą warunki budowy zawarte powyższej decyzji z [...] stycznia 2016 r., a także wyciąg z księgi wieczystej nr [...], dział I według stanu na dzień [...] września 2020 r. oraz dział II według stanu na dzień [...] września 2020 r., potwierdzający własność gruntu.

Komendant Powiatowy Policji do akt sprawy włączył zaświadczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2020 r., nr [...], o braku sprzeciwu w sprawie wystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego zlokalizowanego w [...] na działce nr [...]. Przedmiotowy dokument był w posiadaniu organu I instancji, jako dowód w odrębnym postępowaniu prowadzonym w sprawie ustalenia uprawnień R. P-S. do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości.

Decyzją z dnia [...] października 2020 r., nr [...], Komendant Powiatowy Policji działając na podstawie art. 104 i art. 107 § 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 256, aktualnie tekst. jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej jako: k.p.a.), art. 94 ust. 1, art. 95 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 360, dalej jako: ustawa o Policji) oraz § 2, § 3 i § 3a ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 864 ze zm., dalej jako: Rozporządzenie ws. pomocy finansowej) odmówił przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu w miejscowości [...].

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji wskazał, iż w momencie złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej strona miała zaspokojone potrzeby mieszkaniowe i nie legitymuje się uprawnieniem do przydziału lokalu mieszkalnego w drodze decyzji administracyjnej, tym samym nie legitymuje się uprawnieniem do pomocy finansowej na uzyskanie domu.

R. P-S. złożyła od w/w decyzji odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 94 ust. 1, art. 95 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy o Policji oraz § 2, § 3 i § 3a ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia ws. pomocy finansowej, poprzez ich błędne zastosowanie i odmowę przyznania pomocy finansowej, gdy przytoczone przepisy nie określają terminu w jakim należy złożyć wniosek o przyznanie pomocy finansowej oraz art. 7, art. 75 § 1 i art. 77 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie i wydanie decyzji bez rozpatrzenia w sposób wyczerpujący zgromadzonego materiału dowodowego, wybiórczą ocenę materiału dowodowego i pominięcie dowodów składanych przez stronę.

Strona skarżąca w odwołaniu podniosła, że nabycie (posiadanie) mieszkania w stanie deweloperskim nie uzasadnia twierdzenia, iż policjant posiadał w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Nadto skarżąca podkreśliła, że posiadanie mieszkania w stanie deweloperskim oznacza, że wymaga ono poniesienia określonych nakładów finansowych w celu jego wykończenia i wyposażenia w urządzenia niezbędne do jego zamieszkania. W ocenie strony udzielenie pomocy finansowej na wykończenie mieszkania nabytego w stanie deweloperskim, stosownie do treści art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, mieści się w pojęciu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Skarżąca zanegowała twierdzenia organu I instancji, że nabycie lokalu mieszkalnego po rozpoczęciu służby, lecz przed dniem złożenia wniosku o pomoc finansową uniemożliwia przyznanie pomocy finansowej, bowiem zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia ws. pomocy finansowej do wniosku o udzielenie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego dołącza się wyciąg z księgi wieczystej oraz umowę kupna lokalu sporządzoną w formie aktu notarialnego lub umowę przedwstępną (wyrok NSA z 10 kwietnia 2018 r., I OSK 1096/16). Strona zaznaczyła, iż obowiązujące policjantów przepisy, nie określają terminu, w jakim powinien zostać złożony wniosek o pomoc finansową określoną w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji (wyrok WSA w Poznaniu z 12 października 2011 r., II SA/Po 628/11, LEX nr 984802).

Zdaniem skarżącej organ I instancji błędnie stwierdził, iż posiada ona dom od [...] sierpnia 2020 r. (tj. od dnia wydania zaświadczenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego), ponieważ wówczas w budynku wykonano wymagane prawem instalacje, natomiast dom nie nadawał się jeszcze w tym dniu do zamieszkania, albowiem nie posiadał tzw. białego montażu w łazience.

Postanowieniem z [...] grudnia 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji dopuścił w sprawie dowód z następujących dokumentów: dziennika budowy, oświadczenia kierownika budowy o zakończeniu robót budowlanych oraz zawiadomienia o zakończeniu budowy skierowanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które strona skarżąca przedłożyła w odrębnym postępowaniu, prowadzonym w związku z odwołaniem od decyzji Komendanta Powiatowego Policji z [...] października 2020 r., nr [...], o cofnięciu uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego dla policjanta posiadającego członków rodziny.

Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy w pierwszej kolejności wyjaśnił, że na podstawie art. 88 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Z tak określonym prawem do lokalu wiążą się przewidziane ustawą o Policji formy zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych funkcjonariuszy Policji, a w szczególności przydział lokalu mieszkalnego (art. 90 ustawy o Policji) prawo do równoważnika pieniężnego (art. 92 ustawy o Policji) oraz prawo do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu (art. 94 ustawy o Policji). Pomoc finansowa jest więc przewidzianą w ustawie o Policji zastępczą formą zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych funkcjonariuszy Policji.

Następnie organ II instancji wskazał, że w/w uprawnienia policjanta do lokalu mieszkalnego lub pomocy finansowej na cele mieszkaniowe należy interpretować z uwzględnieniem art. 95 ustawy o Policji o następującej treści - lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji nie przydziela się policjantowi w następujących sytuacjach: 1) w razie skorzystania z pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 ustawy o Policji; 2) posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy (dotyczy to też jego małżonka); 3) w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo domu. Komendant Wojewódzki Policji podzielił twierdzenia organu I instancji, że strona skarżąca w dacie złożenia wniosku była w posiadaniu domu jednorodzinnego w miejscowości [...] o powierzchni mieszkalnej około 111 m2, zatem w ocenie organu miała ona zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w sposób odpowiadający wymaganiom z art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji. Organ odwoławczy zaznaczył, że na stronie 7 tomu I dziennika budowy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał wpisu stwierdzającego, że budynek nadaje się do użytkowania, zatem według Komendanta Wojewódzkiego Policji należało uznać, iż budynek nadaje się do zamieszkania. Organ II instancji powołał także treść uchwały NSA z 29 kwietnia 2009 r., I OPS 7/08, w której wskazano, że fakt nabycia domu (lokalu) mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, nawet gdy przed tym nabyciem funkcjonariusz spełniał przesłanki otrzymania przydziału lokalu mieszkalnego, może być powodem wygaśnięcia uprawnień funkcjonariusza do omawianej pomocy finansowej, jeżeli w następstwie nabycia domu (lokalu) funkcjonariusz posiada już dom (lokal) o odpowiedniej powierzchni w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zdaniem organu odwoławczego bezspornym jest, iż stronie skarżącej nie przysługuje wnioskowana przez nią pomoc, albowiem posiada ona dom w zakresie odpowiadającym co najmniej przysługującej powierzchni mieszkalnej i jest to niewątpliwie dom (lokal) nadający się do zamieszkania. W ocenie Komendanta Wojewódzkiego Policji, jeżeli dom nadaje się do użytkowania, to nie może być jednocześnie w stanie deweloperskim, ponieważ wszystkie wymagane prawem instalacje zostały zamontowane. Nadto wpisem z [...] maja 2020 r. na stronie 7 tomu I dziennika budowy podano, że w dniu 18 maja 2020 r. dokonano montażu sprzętu sanitarnego tzw. białego. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że nie kwestionuje konieczności wykonania wielu prac wykończeniowych w domu oraz zagospodarowania piętra, przy czym nie stanowi to przesłanki do zastosowania art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, a w konsekwencji przyznania pomocy finansowej.

W ocenie organu II instancji Komendant Powiatowy prawidłowo dokonał analizy i oceny zebranego materiału dowodowego, z uwzględnieniem stanu faktycznego i dokumentów przedłożonych przez stronę w postępowaniu wyjaśniającym, nie naruszył zatem przepisów art. 7, art. 75 § 1 i art. 77 k.p.a. Jednocześnie organ odwoławczy zgodził się z twierdzeniami strony, iż przepisy w zakresie przyznania pomocy finansowej policjantom nie określają terminu, w jakim należy złożyć wniosek o przyznanie takiej pomocy, wyjaśnił jednak, że złożenie wniosku po nabyciu lokalu nie wyklucza przyznania pomocy, przy czym rozpoznając w/w wniosek uwzględnić należy przesłanki wynikające z art. 94 i art. 95 ustawy o Policji. Na poparcie swojego stanowiska Komendant Wojewódzki Policji przedstawił treść wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z 26 listopada 2014 r., II SA/Go 762/14, w którym odniesiono się do uchwały 7 sędziów NSA z 29 marca 1999 r., I OPS 1/99. NSA stwierdził w niej, że stosownie do art. 94 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi nie przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu lub domu, jeżeli policjant nie ma prawa do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego, określonego w art. 90 tej ustawy, w drodze decyzji administracyjnej, ponieważ posiada inny odpowiedni lokal mieszkalny w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej (art. 95 powołanej ustawy).

Biorąc pod uwagę orzecznictwo sądowoadministracyjne organ odwoławczy uznał, że R. P-S. jest w posiadaniu domu jednorodzinnego od dnia [...] sierpnia 2020 r., tym samym brak jest przesłanek do przyznania skarżącej lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej (art. 95 ust. 1 ustawy o Policji). Strona nie spełnia również przesłanki wynikającej z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, ponieważ jej potrzeby mieszkaniowe zostały zaspokojone. Nadto organ II instancji podał, że skarżąca błędnie powołała się na § 3 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia ws. pomocy finansowej, ponieważ w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma § 3 ust. 2 pkt 3 w/w Rozporządzenia, zgodnie z którym w przypadku budowy domu jednorodzinnego do wniosku dołącza się aktualny wyciąg z księgi wieczystej potwierdzający własność gruntu (prawo wieczystego użytkowania) oraz pozwolenie właściwego organu na budowę. Organ zaznaczył, że te dokumenty strona dołączyła do wniosku.

Komendant Wojewódzki Policji odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skarżącej wyjaśnił, iż strona w odwołaniu przywołała przepis dotyczący sposobu załatwienia sprawy – w formie decyzji administracyjnej (art. 97 ust. 5 ustawy o Policji) oraz § 3a ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia ws. pomocy finansowej, który określa organy właściwe do wydania decyzji w sprawach przyznania, odmowy przyznania, cofania oraz zwrotu pomocy finansowej. Organ odwoławczy podał, że zastosowanie w niniejszej sprawie mają art. 88 ust. 1, art. 94 i art. 95 ust. 1 ustawy o Policji oraz § 2 i § 3 ust 1 i ust. 2 Rozporządzenia ws. pomocy finansowej i wskazał, że skarżąca jest policjantką Komendy Powiatowej Policji, zatem zgodnie z właściwością sprawę w I instancji rozpoznał Komendant Powiatowy Policji.

Od powyższej decyzji R. P-S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę zarzucając naruszenie art. 94 ust. 1, art. 95 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy o Policji oraz § 2, 3 i 3a ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia ws. pomocy finansowej, poprzez ich błędne zastosowanie i odmowę przyznania pomocy finansowej, podczas gdy w/w przepisy nie określają terminu w jakim należy złożyć wniosek o przyznanie pomocy finansowej, a także art. 7, art. 75 § 1 i art. 77 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie i wydanie decyzji bez rozpatrzenia w sposób wyczerpujący zgromadzonego materiału dowodowego, wybiórczą ocenę materiału dowodowego i pominięcie dowodów składanych przez stronę.

Skarżąca podniosła, że jej dom nie nadawał się do zamieszkania, gdyż konieczne było wykonanie prac wykończeniowych tzw. białego montażu.

Na podstawie tak sformułowanych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 p.p.s.a.).

Sprawa została rozpoznana, po zawiadomieniu stron i umożliwieniu im wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem orzeczenia na posiedzeniu niejawnym, zarządzonym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.).

W ocenie Sądu skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest zgodność z prawem decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego.

Zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Prawo to wiąże się z charakterem pełnionej służby, której jednym z zasadniczych elementów jest dyspozycyjność funkcjonariusza. Prawo to materializuje się poprzez wydanie decyzji o przydziale lokalu, co wynika z art. 97 ust. 5 ustawy o Policji. Zgodnie z art. 90 ustawy o Policji na lokale mieszkalne dla policjantów przeznacza się lokale będące w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów.

Według art. 94 ust 1 w/w ustawy policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Tryb postępowania oraz szczegółowe zasady przyznawania, cofania oraz zwracania wskazanej wyżej pomocy finansowej określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów. W myśl § 3 powyższego rozporządzenia, pomoc finansową przyznaje się na wniosek policjanta, a wzór wniosku określa załącznik do przedmiotowego rozporządzenia. Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające fakt ubiegania się przez policjanta lub jego małżonka pozostającego z nim we wspólności majątkowej o lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, a w szczególności: zaświadczenie o członkostwie ze spółdzielni mieszkaniowej albo wyciąg z księgi wieczystej oraz umowę kupna lokalu (domu jednorodzinnego) sporządzoną w formie aktu notarialnego lub umowę przedwstępną, albo w przypadku budowy domu jednorodzinnego - aktualny wyciąg z księgi wieczystej potwierdzający własność gruntu (prawo wieczystego użytkowania) oraz pozwolenie właściwego organu na budowę domu, albo pozwolenie na budowę lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość.

W art. 95 ust. 1 ustawy o Policji ustawodawca wymienił przesłanki negatywne do przydziału lokalu dla policjanta. I tak lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi:

1) w razie skorzystania z pomocy finansowej, o której mowa w art. 94;

2) posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy;

3) którego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom określony w pkt 2.

4) w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo dom, o którym mowa w pkt 2, z wyjątkiem przypadków określonych na podstawie art. 96 ust. 3.

Dopiero w przypadku, gdy prawo do lokalu nie może być zrealizowane przez przydział lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, funkcjonariuszowi przysługuje uprawnienie o charakterze rekompensacyjnym w postaci równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania lub pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.

Należy zwrócić uwagę na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2009 r., (I OPS 7/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl - dalej CBOSA). W istocie odnosi się ona do funkcjonariuszy Służby Więziennej, jednak jak już wielokrotnie w orzecznictwie wyjaśniano, wobec niemalże identycznej regulacji w zakresie uprawnień funkcjonariuszy tej służby dotyczącej mieszkań z unormowaniami dotyczącymi funkcjonariuszy Policji, teza tej uchwały może mieć zastosowanie w niniejszej sprawie. W uchwale tej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nabycie przez funkcjonariusza lokalu mieszkalnego przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy finansowej nie wyklucza samo przez się przyznania tej pomocy. W uzasadnieniu uchwały Sąd zajmował się m.in. kwestią, na jaką datę - nabycia lokalu czy złożenia wniosku - należy oceniać uprawnienia funkcjonariusza do uzyskania pomocy finansowej. Sąd stwierdził, że skoro pomoc finansowa jest świadczeniem udzielanym na wniosek, a nie z urzędu, to dopiero po złożeniu wniosku wraz z dokumentacją jest rozważana kwestia czy funkcjonariusz spełnia warunki do otrzymania świadczenia. Spełnienie przesłanek musi być zatem ocenione na dzień złożenia wniosku, a nie na dzień zakupu lokalu. Przepisy nie przewidują ograniczeń czasowych co do wystąpienia ze stosownym wnioskiem, ale rozpoznając taki wniosek, organ, zobligowany jest ustalić, czy policjant ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe i w przypadku gdy potrzeby te są już zaspokojone, nie przysługuje pomoc finansowa. Należy zatem podzielić stanowisko organów, że - oceniając przyznanie pomocy na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub budowę domu jednorodzinnego - należy brać pod uwagę stan prawny i stan faktyczny na dzień złożenia stosownego wniosku. Na ten dzień dokonuje się oceny, czy policjant spełnia warunek do otrzymania lokalu mieszkalnego w drodze decyzji, a co za tym idzie - czy przysługuje mu pomoc finansowa na uzyskanie lokalu. Jeżeli policjant ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, to zgodnie z wyżej cytowanym przepisem - nie przysługuje mu lokal na podstawie decyzji administracyjnej, a co za tym idzie - nie przysługuje pomoc finansowa.

W orzecznictwie wskazuje się, że przewidziana ustawą o Policji pomoc finansowa nie została ukształtowana jako prawo podmiotowe z tytułu samego pełnienia służby w charakterze policjanta ale jako jedna z form pomocy w uzyskaniu mieszkania w miejscu pełnienia służby. Jeżeli więc policjant wykorzystując własne zasoby finansowe zaspokoił swoje potrzeby mieszkaniowe, to pomoc finansowa mu nie przysługuje (zob. wyrok NSA z 5 lutego 2015 r., I OSK 12987/13, CBOSA).

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej na dom mieszkalny, już po jego wybudowaniu i po braku sprzeciwu organów budowlanych na jego użytkowanie. Do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie wymagane jest pozwolenie na budowę, można przystąpić po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ w terminie 14 dni nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji (art. 54 u.p.b). Z akt sprawy wynika, że [...] lipca 2020 r. kierownik budowy dokonał wpisu w dzienniku budowy o zakończeniu prac na budowie, uporządkowaniu terenu wokół budynku i działek przyległych oraz stwierdził, że budynek nadaje się do użytkowania. W konsekwencji skarżąca 27 lipca 2020 r. zawiadomiła PINB o zakończeniu budowy obiektu budowlanego. To organ budowlany dokonuje oceny czy obiekt przeznaczony na cele mieszkaniowe spełnia warunki do jego użytkowania, tj. zamieszkania. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] sierpnia 2020 r. zaświadczył, że nie wnosi sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Oznacza to, że skarżąca mogła zamieszkać w przedmiotowym domu. Ta okoliczność ma zasadnicze znaczenie dla oceny czy skarżąca miała zaspokojone potrzeby mieszkaniowe (zob. wyrok NSA z 5 lutego 2015 r., I OSK 12987/13, wyrok WSA w Warszawie z 17 listopada 2016 r., II SA/Wa 346/16, CBOSA).

Niezależnie od powyższego należy dodać, że z dziennika budowy wynika, iż w dniu 25 czerwca 2019 r. została wykonana instalacja sanitarna i c.o. Z kolei 18 maja 2020 r. zamontowano osprzęt instalacji elektrycznej i sanitarnej oraz wykonano przyłącza do budynku oraz oczyszczalnię. W świetle powyższych okoliczności nie sposób podzielić zarzutu skarżącej, że dom jednorodzinny nie nadawał się do zamieszkania. Fakt, że w domu skarżącej konieczne było przeprowadzenie w pewnym zakresie prac wykończeniowych, czy dotyczących tzw. białego montażu nie oznacza, że skarżąca na dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej nie posiadała zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych. O braku możliwości zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych można by mówić w przypadku nabycia domu w budowie czy w tzw. stanie surowym (por. uzasadnienie uchwały NSA z 29 kwietnia 2009 r., I OPS 7/08, CBOSA). Występujące w sprawie okoliczności w postaci przystąpienia przez skarżącą do użytkowania domu jednorodzinnego, przy braku sprzeciwu właściwego organu w powiązaniu z treścią wpisów w dzienniku budowy jednoznacznie potwierdzają słuszność stanowiska organów w rozpoznawanej sprawie.

Z powyższych względów skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić (art. 151 p.p.s.a.).