Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1032/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art,. 144, 158
journal: Dz.U. 2018 poz 996
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak (spr.) Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki WSA Maria Zawadzka Protokolant Julia Mejer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję Dyrektora A w T z dnia 22 lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na zajęcia do publicznej placówki oświatowej skargę oddala.


UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2019 r. G. M. (dalej skarżący) złożył wniosek o przyjęcie jego syna M. M. na zajęcia wspinaczki, gimnastyki akrobatycznej oraz gimnastyki artystycznej.

Komisja rekrutacyjna dnia 28 czerwca 2019 r. nie zakwalifikowała syna skarżącego na żadną z wyżej wymienionych form zajęć do A w T. Dnia 2 lipca 2019 r. Skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia Komisji rekrutacyjnej. Pismem z dnia 5 lipca 2019 r. jako przyczynę niezakwalifikowania M. M. na zajęcia wspinaczki, gimnastyki akrobatycznej oraz gimnastyki artystycznej, Komisja rekrutacyjna wskazała brak spełnienia kryterium wieku koniecznego do uczestniczenia na zajęcia w roku szkolnym 2019/2020.

Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący złożył odwołanie, w którym zarzucił notoryczne i rokroczne nieprzyjmowanie M. M. na zajęcia do A, co zdaniem skarżącego dyskryminuje go oraz wyklucza na margines życia szkolno-społecznego. Zdaniem skarżącego Komisja Rekrutacyjna postąpiła bezprawnie poprzez wyeliminowanie M. M. z uczestnictwa w zajęciach gimnastyki akrobatycznej, gimnastyki artystycznej oraz wspinaczki bowiem nie jest winą jego syna, iż urodził się w 2010 r.

Rozstrzygnięciem z dnia 22 lipca 2019 r. ([...]), na podstawie art. 158 ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U.2018.996) Dyrektor A w T utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] 2019 r. w sprawie nieprzyjęcia M. M. na zajęcia wspinaczki, gimnastyki akrobatycznej, oraz gimnastyki artystycznej.

Jako główny powód nieprzyjęcia syna skarżącego na ww. zajęcia wskazano niespełnienie kryterium wiekowego, wprowadzonego Regulaminem Rekrutacji na rok szkolny 2019/2020 oraz ustaleniami Rady Pedagogicznej A w T z dnia 25 marca 2019 r. dotyczącymi wieku kandydatów do pracowni uwzględnianego przy weryfikacji wniosków o przyjęcie na zajęcia do A w T w roku szkolnym 2019/2020, wskazując akty normatywne stanowiące podstawę wprowadzonych uregulowań, jak również podkreślając aspekt konieczności zapewnienia bezpieczeństwa uczestnikom zajęć.

W decyzji podkreślono również, że skarżący został poinformowany przez pracowników sekretariatu o wprowadzonych ograniczeniach miał możliwość odpowiedniego dopasowania treści wniosku w sposób pozwalający skorzystać z innej formy aktywności mieszczącej się w ofercie A w T w roku szkolnym 2019/202o.

Na powyższe rozstrzygnięcie G. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie przepisów:

- art. 6 kpa poprzez działanie na podstawie własnych regulacji a nie przepisów obowiązującego prawa. Należy tu wymienić a co jest uzasadnianie poniżej np. zmiany w statucie A wnioskowane przez Dyrektora i regulamin rekrutacji A i inne;

- art. 7 kpa poprzez zaniechanie obowiązkowych ustawowych czynności spoczywających na organie przy załatwienia sprawy tj. brak weryfikacji na pierwszym etapie rekrutacji przyjęcia dzieci z terenu miasta T (Ustawa prawo oświatowe), przyjęcia dzieci do więcej niż trzech pracowni co jest niezgodne z własnym Regulaminem rekrutacji;

- art. 8 kpa poprzez świadome prowadzenie sprawy w sposób stronniczy i dyskryminujący co w rezultacie podważa zaufanie do organów władzy publicznej (np.: nie poddanie badaniom uzdolnień kierunkowych mojego syna i innych dzieci);

- art. 75 §1 kpa poprzez zaniechanie dopuszczenia ustawowo należnych dowodów (testy sprawnościowe);

- art. 77 § 1 kpa poprzez zaniechanie zebrania i rozpatrzenia dowodów do czego organ był zobowiązany;

- art. 80 kpa poprzez zebranie materiału i przeprowadzenie rekrutacji w sposób wybiórczy co w konsekwencji spowodowało nieprzyjęcie syna karzącego;

- art. 144 ust. 1 ustawy prawo oświatowe poprzez celowe, świadome i z premedytacją pominięcie ustawowego obowiązku przyjęcia na zajęcia do A w pierwszej kolejności dzieci zamieszkałych na terenie danego powiatu (T jest miastem na prawach powiatu). Nadmienił, że przewodnicząca zobowiązana regulaminem oraz przede wszystkim regulacją prawa oświatowego, celowo nie dopełniła powierzonych j ej obowiązków i w ogóle nie zweryfikowała wniosków naborowych pod kątem miejsca zamieszkania. Niedopełnienie to spowodowało przyjęcie na zajęcia na pierwszym etapie rekrutacji dzieci z powiatu b, d, b, t i innych, kosztem dzieci rodziców płatników podatków do kasy Miasta T - chodzi tu również o syna skarżącego. Niedopełnienie to ma również aspekt dyskryminujący, bowiem duża liczba dzieci zamieszkałych poza miastem T uczęszcza zarówno na zajęcia w swoim powiecie jak i również w mieście T kosztem [...] dzieci które świadomie zostały wykluczone z zajęć;

- art. 144 ust. 2 ustawy prawo oświatowe poprzez dyskryminację i pominięcie syna skarżącego w badaniu uzdolnień kierunkowych. Zaznaczył, że jego syn został celowo pomięty w procesie rekrutacji poprzez "wyautowanie" i nieprzeprowadzenie z nim należnych testów badania uzdolnień kierunkowych, pomimo że we wniosku naborowym ( str. 3) wymieniono jego osiągnięcia w dyscyplinach do których aplikował na zajęcia;

- art. 144 ust 3 ustawy prawo oświatowe poprzez zaniedbanie i całkowite pominięcie przydzielenia punktów wg kryteriów o których mowa w art. 131 ust. 2;

- art. 144 ust. 4 ustawy prawo oświatowe poprzez całkowite pominięcie tego przepisu;

- art. 157 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 144 ust. 2 ww. ustawy poprzez nieprzeprowadzenie i pominięcie syna skarżącego w badaniach uzdolnień kierunkowych;

- art. 157 ust. 2 pkt. 3 w związku z art. 144 ust. 2 poprzez zlekceważenie ustawowych obowiązków przez przewodniczącą komisji rekrutacyjnej i zlecenie zadania przeprowadzenia stosownych badań uzdolnień kierunkowych obcym osobą które nie były powołane w skład komisji rekrutacyjnej. Mowa tutaj o osobach M. B., Pana P. K. i M. B.;

- art. 158. ust 4 ww. ustawy poprzez zaniedbanie i niepodanie na wywieszonych listach najmniejszej liczbę punktów która uprawniała do przyjęcia;

- art. 158. ust. 5 poprzez zaniedbanie i niepodpisanie przez przewodniczącą komisji rekrutacyjnej list kandydatów przyjętych i nieprzyjętych do publicznej placówki. Decyzję o przyjęciu lub nie przyjęciu podpisał z dniem1 lipca 2019 r jedynie dyrektor J. K. co podważa zasadność dwuinstancyjności w postępowaniu rekrutacyjnym;

- działu I pkt 10 Regulaminu Rekrutacji zatwierdzonego na zebraniu rady pedagogicznej 25 marca 2019 r. poprzez celowe i świadome pominięcie przez przewodniczącą oraz komisję rekrutacyjną sprecyzowanego reżimu zapisu regulaminu iż do placówki kandydaci mogą się ubiegać maksymalnie do 3 różnych form zajęć. Zaniechanie to spowodowało że grono dzieci i młodzieży uczęszcza na zajęcia kilkunastu pracowni w sytuacji gdy inni nie dostali się wcale.

Podniósł, że w ustawie o systemie oświaty już w roku 2014 w art. 60 ust 1 skreślono zapis o możliwości ustalania w statucie placówki własnych regulacji w procesie rekrutacji gdyż regulacja ta uregulowana została przez Sejm w powyżej cytowanej Ustawie o systemie oświaty oraz zaktualizowana bardzo precyzyjnie i szczegółowo przez ustawę Prawo oświatowe poz.59 w art. 144.

Stąd też podstawa prawna rozstrzygnięcia organu I i II instancji tj. § 65 pkt 2 statutu A i § 51 pkt 6 statutu A są sprzeczne z obowiązującym prawem.

W obszernej odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi, pogłębiając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Dyrektor A podkreślił, że Regulamin Rekrutacji do A w żadnym ze swoich punktów nie pozostaje w sprzeczności z przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe a Regulamin Rekrutacji stanowi akt wewnętrzny A, którego celem jest przedstawienie w sposób jasny i czytelny zasad rekrutacji wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Regulacje procesu rekrutacji zawarte w regulaminie zostały wprowadzone zgodnie z prawem. Wprowadzenie kryterium wieku nie stanowi naruszenia prawa, ponieważ wynika z zapisów Statutu A.

Z uwagi na młody wiek tj. 9 lat syn skarżącego nie może bezpiecznie i z korzyścią dla siebie uczestniczyć w prowadzonych zajęciach. Wybrane przez skarżącego formy zajęć są bez wątpienia zajęciami o podwyższonym ryzyku, zatem wymagają od uczestnika szczególnej dyscypliny, umiejętności oraz ostrożności, które w wysokim stopniu powiązane są z osiągnięciem określonego wieku i rozwoju, co w okolicznościach niniejszej sprawy w pełni uzasadnia wprowadzone ograniczenie. Zapewnienie bezpieczeństwa dzieci i młodzieży na zajęciach, stanowi priorytet prowadzonych przez A form zajęć, dlatego też bez wątpienia wprowadzone kryterium wieku należy uznać za przesłankę obiektywną oraz racjonalnie uzasadnioną. Organ w uzasadnieniu decyzji z dnia 22 lipca 2019 r. wyczerpująco przedstawił skarżącemu podstawy prawne wprowadzonego ograniczenia.

W przypadku zajęć rozwijających uzdolnienia dyrektor placówki może zorganizować przeprowadzenie badania uzdolnień kierunkowych na warunkach ustalonych przez radę pedagogiczną. W takim przypadku na zajęcia przyjmuje się kandydatów, którzy uzyskali pozytywny wynik badania uzdolnień kierunkowych. Badanie uzdolnień kierunkowych zależy jedynie od decyzji dyrektora i rady pedagogicznej; nie wymaga ono niczyjej zgody. Warunki uchwalone przez radę pedagogiczną w ramach jej kompetencji stanowiących są wiążące i nie mogą być modyfikowane czy też uchylone zarządzeniem dyrektora placówki. Powyższe działanie stanowi uprawnienie, a nie obowiązek organu zatem nie można czynić zarzutu jego ewentualnego pominięcia, bowiem to organ decyduje o zasadności przeprowadzenia badań zdolności kierunkowych. Niemniej jednak organ przyznaje, iż zostały przeprowadzone badania uzdolnień kierunkowych w sekcjach: wokalnej, wspinaczki oraz gimnastyki akrobatycznej. Syn skarżącego nie uczestniczył w przeprowadzonych badaniach, bowiem Komisja rekrutacyjna stwierdziła niespełnienie przez aplikującego warunku określonego w Załączniku do Protokołu nr [...] zebrania Rady Pedagogicznej A w T z dnia 25 marca 2019 r. "Wiek kandydatów do pracowni brany pod uwagę przy weryfikacji wniosków o przyjęcie na zajęcie do A w T w roku szkolnym 2019/2020" oraz Regulaminu rekrutacji do A w T w roku szkolnym 2019/2020, który w części I pkt. 11 wyraźnie wskazuje "Warunkiem utworzenia stałej grupy zajęć zgodnie ze statutem A jest odpowiednia liczba wychowanków spełniających wymagania". Z uwagi na okoliczność, iż syn skarżącego nie spełniał podstawowej przesłanki przyjęcia do wybranej sekcji - kryterium wieku, nieuchronnie przesądzało to o umieszczeniu go na liście osób niezakwalifikowanych. Poddawanie w takim przypadku M. M. badaniu uzdolnień kierunkowych, nie tylko byłoby w całej rozciągłości bezcelowe, ale również narażałoby dziecko na niepotrzebny stres oraz wzbudzało nadzieję zakwalifikowania na zajęcia w sytuacji, gdy było to z góry niemożliwe. Ustosunkowując się szczegółowo do dalszych zarzutów skargi, organ uznał je również za nieuzasadnione a brak adnotacji, o której mowa w art. 158 5 ustawy za uchybienie nie mające wpływu na wynik sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017.1369 z późn. zm.), dalej p.p.s.a.), sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. (Dz. U. z 2017.2188 z późn. zm.) - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie natomiast do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Z istoty kontroli wynika, że legalność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazania wymaga, że A w T jest - zgodnie z art. 2 pkt. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U.2017.59 ze zm.), dalej ustawa, placówką oświatowo-wychowawczą umożliwiającą rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form wypoczynku i organizacji czasu wolnego. Mieści się więc w katalogu jednostek, do których zastosowanie znajdują przepisy ww. ustawy, w szczególności dotyczące zadań placówek oświatowo - wychowawczych, rekrutacji na zajęcia prowadzone przez te placówki, odwołań od rozstrzygnięć komisji rekrutacyjnych oraz sądowej kontroli rozstrzygnięć dyrektora publicznej placówki oświatowo-wychowawczej. Ustawa nie reguluje natomiast w sposób szczegółowy procedury dokonywania kwalifikacji młodzieży na zajęcia, o czym niżej.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało podjęte przez Dyrektora A w T na podstawie przepisu art. 158 ustawy. Podjęcie go poprzedzone było przeprowadzeniem rekrutacji na zajęcia w publicznej placówce oświatowo-wychowawczej jaką jest A w T (dalej A).

Najdalej idącym zarzutem skargi jest zarzut naruszenia art. 6 kpa, poprzez działanie przez Dyrektora A na podstawie "własnych regulacji" a nie przepisów obowiązującego prawa. Jego uwzględnienie oznaczałoby, że postępowanie w sprawie rekrutacji syna skarżącego zostało przeprowadzone w sposób dowolny, bez uwzględnienia zasad jego przeprowadzenia, że w toku dokonywanej kwalifikacji doszło do podejmowania czynności nie mieszczących się w kategorii przepisów regulujących procedurę kwalifikowania syna skarżącego na zajęcia prowadzone w A w T.

Z ustanowionej w art. 6 kpa zasady praworządności, będącej powtórzeniem zasady praworządności przyjętej w art. 7 Konstytucji RP wynika, że organy administracji publicznej w procesie podejmowania decyzji mają obowiązek działania na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego ma charakter zamknięty. Zgodnie z art. 87 Konstytucji źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe, rozporządzenia oraz

Zasady postępowania rekrutacyjnego na zajęcia rozwijające zainteresowania lub uzdolnienia zostały uregulowane w art. 144 ustawy. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, podstawową przesłanką przyjęcia na zajęcia w placówce jest okoliczność zamieszkania na terenie danego powiatu. Mieszkańcy innych powiatów mogą zostać przyjęci na zajęcia do placówki na zasadzie art. 144 ust. 5 ustawy, tzn. jeżeli po przeprowadzeniu rekrutacji wśród mieszkańców powiatu w placówce są jeszcze wolne miejsca na zajęcia. W takim przypadku przyjmuje się kandydatów spoza powiatu, a jeżeli jest ich więcej niż miejsc pozostałych do dyspozycji, organizuje się uzupełniające postępowanie rekrutacyjne, stosując odpowiednio przepisy ust. 2–4. W przypadku zajęć rozwijających uzdolnienia dyrektor placówki może zorganizować przeprowadzenie badania uzdolnień kierunkowych na warunkach ustalonych przez radę pedagogiczną. W takim przypadku na zajęcia przyjmuje się kandydatów, którzy uzyskali pozytywny wynik badania uzdolnień kierunkowych. Badanie uzdolnień kierunkowych zależy jedynie od decyzji dyrektora i odbywa się na warunkach ustalonych przez radę pedagogiczną, nie wymaga ono niczyjej zgody, nie jest obligatoryjne. Jeżeli liczba zainteresowanych zajęciami mieszkańców powiatu – lub ewentualnie liczba mieszkańców powiatu, którzy pozytywnie przeszli badanie uzdolnień kierunkowych – przewyższa liczbę miejsc w placówce na danych zajęciach, należy przeprowadzić postępowanie rekrutacyjne. Na pierwszym etapie postępowania kryteria rekrutacji czerpie się z art. 131 ust. 2 ustawy, a więc z przepisu dotyczącego ustawowych kryteriów rekrutacji przedszkolnej. W rekrutacji do placówek kryteria te mają jednakową wartość (art. 131 ust. 3 w art. 144 ust. 3 zd. 2). W przypadku równorzędnych wyników na pierwszym etapie rekrutacji na drugim etapie rekrutacji sięga się do kryteriów stanowionych autonomicznie przez organ prowadzący. Przepis art. 144 ust. 4 ustawy w zasadzie powtarza dyspozycję przepisów dotyczących analogicznego etapu rekrutacji do oddziałów przedszkolnych publicznych szkół podstawowych, publicznych przedszkoli i publicznych innych form wychowania przedszkolnego.

Powyższy przepis rangi ustawowej nie stanowi jednak wyłącznej podstawy prawnej rekrutacji na zajęcia prowadzone przez A i inne tego typu placówki oświatowo- wychowawcze. Oprócz kryteriów ustanowionych w art. 144 ustawy, w toku rekrutacji obowiązują także kolejne, szczegółowe kryteria wynikające z rodzaju konkretnej placówki jak i z realizowanych przez tę placówkę zadań. Na podstawie art. 123 ust. 1 pkt. 1 i ust. 2 ustawy, Minister Edukacji Narodowej wydał w dniu 11 sierpnia 2017 r. rozporządzenie w sprawie publicznych placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych, ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych oraz placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania (Dz.U. 2017.1606). Z treści § 4 i § 5 pkt. 1 ww. rozporządzenia wynika, że pałace młodzieży są placówkami oświatowo-wychowawczymi, placówkami wychowania pozaszkolnego, realizującymi zadania edukacyjne, wychowawcze, opiekuńcze, profilaktyczne, prozdrowotne, kulturalne, sportowe i rekreacyjne. W dalszej części § 5 wskazano na sposoby i formy realizacji zadań placówek wychowania pozaszkolnego. Natomiast § 2 rozporządzenia ustanawia zasady, jakimi kierują się placówki w swoich działaniach.

Nadto obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia aktem prawnym jest rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie ramowych statutów placówek publicznych (Dz.U. 2005. 52.466), dalej rozporządzenie w sprawie ramowych statutów wydane na podstawie art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. 2004.2572 ze zm.). Akt ten obowiązuje nadal, na podstawie art. 368 pkt. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe (Dz.U. 2017.60). Z załącznika Nr 1 do ww. rozporządzenia wynika jaką treść winien posiadać ramowy statutu publicznej placówki wychowania pozaszkolnego. I tak statut ten określa szczegółowe cele i zadania placówki oraz sposób wykonywania tych zadań, z uwzględnieniem potrzeb środowiska lokalnego, organizację placówki, szczegółowe kompetencje organów placówki (§ 2, § 3, § 4). Istotne w stanie faktycznym kontrolowanej sprawy są postanowienia § 7 § 9 Załącznika, zgodnie z którymi statut placówki wychowania pozaszkolnego określa szczegółowe zasady udziału dzieci i młodzieży w zajęciach organizowanych przez placówkę, oraz szczegółowe zasady rekrutacji dzieci i młodzieży do placówki.

W stanie faktycznym sprawy, w którym skarżący złożył wniosek o przyjęcie syna na zajęcia w A w roku szkolnym 2019/2020 ( pkt. I.15 Regulaminu), obowiązywał Statut A w T uchwalony w dniu 25 marca 2019 r. i od tego dnia obowiązujący. Jak wynika z treści § 51 Statutu, rekrutacja wychowanków do placówki odbywa się zgodnie z ustalonym na dany rok szkolny harmonogramem i Regulaminem Rekrutacji, a terminy i kryteria postępowania rekrutacyjnego określa ten Regulamin. Z przepisu powyższego wynika, że pierwszeństwo w przyjęciu do placówki mają dzieci i młodzież zamieszkałe na terenie Gminy Miasta T. Nadto, co w sprawie istotne, kryterium wieku przy naborze do poszczególnych grup określają nauczyciele prowadzący zajęcia - § 51 pkt. 6 Statutu. O przyjęciu kandydatów do placówki decyduje powołana przez Dyrektora Komisja Rekrutacyjna, na podstawie pisemnego wniosku o przyjęcie do placówki.

Obowiązywał nadto (zgodnie z ww postanowieniami Statutu) Regulamin Rekrutacji do A w roku szkolnym 2019/2020 (k.33- 40 akt adm.).

Z treści załącznika do protokołu nr [...] zebrania Rady Pedagogicznej A pn.: "wiek kandydatów do pracowni brany pod uwagę przy weryfikacji wniosków o przyjęcia na zajęcia do A w T w roku szkolnym 2019/2020, k. 37 akt adm.) wynika, że wiek kandydatów na zajęcia z gimnastyki – akrobatyki został określony na : ur. 2007 i starsi, na zajęcia ze wspinaczki : 12-13 lat, na zajęcia z gimnastyki artystycznej : od 10 roku życia. Przy każdej z rubryk określających poszczególny rodzaj zajęć widnieje nazwisko nauczyciela, co jest zgodne z treścią § 51 pkt. 6 Statutu. Z treści kolejnego załącznika do Protokołu Zebrania Rady Pedagogicznej (jw.) wynika, że badanie uzdolnień kierunkowych w A przeprowadza się przy naborze na następujące zajęcia : 1) wokalne, 2) gimnastyka- akrobatyka, 3) wspinaczka.

Powyższego szczegółowego wskazania podstaw prawnych ubiegania się kandydatów na zajęcia do A w roku szkolnym 2019/2020 wymagała nie tylko treść zarzutów skargi oraz argumenty przytoczone przez skarżącego na ich uzasadnienie ale przede wszystkim związanie Sądu administracyjnego zakresem kontroli wynikającym z art. 134 § 1 ppsa. Wobec treści obowiązującej w stanie faktycznym sprawy regulacji prawnej , wszystkie zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 6, 7, 8 75 § 1, 77 § 1 i 80 kpa Sąd uznał za nieuzasadnione. Wbrew zarzutom skargi, rekrutacja syna skarżącego na zajęcia zainicjowana wnioskiem z dnia 14 czerwca 2019 r. została przeprowadzona zgodnie z prawem a jej negatywny wynik znajduje oparcie w treści regulacji obowiązującej ustawy, oraz wydanych na jej podstawie aktach powołanych wyżej : rozporządzeniu MEN z 11 sierpnia 2017 r. w sprawie publicznych placówek oświatowo-wychowawczych (...), (Dz.U. 2017.1606)., rozporządzeniu MEN i Sportu z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie ramowych statutów placówek publicznych (Dz.U. 2005. 52.466), Statucie A w T, Regulaminie Rekrutacji w roku szkolnym 2019/2020, oraz ustaleniach nauczycieli prowadzących poszczególne zajęcia co do kryteriów wieku kandydatów przyjmowanych na poszczególne zajęcia. Regulacje te stanowią kompletną podstawę prawną dokonanej przez Dyrektora A oceny wniosku o przyjęcie syna skarżącego na zajęcia w roku szkolnym 2019/2020, dlatego nieuzasadniony jest zasadniczy zarzut skargi dotyczący działania "na podstawie własnych regulacji a nie przepisów prawa" i dalej formułowane na tej podstawie zarzuty. W szczególności nie ma oparcia w obowiązujących przepisach ustawy zarzut dotyczący braku podstaw do stosowania przy rekrutacji na zajęcia organizowane przez A postanowień statutów placówek publicznych, wobec uchylenia w jak twierdzi skarżący przepisu art. 60 ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Istotnie, przepis art. 60 ustawy o Systemie oświaty został uchylony przez art. 15 pkt. 114 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. zmieniającej ustawę z dniem 1 września 2017 r. (Dz.U. 2017.60). Jednak na mocy art. 368 pkt. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe (Dz.U. 2017.60), zachowują moc przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 60 ust. 2 ustawy o Systemie oświaty w zakresie dotyczącym ramowych statutów placówek publicznych, do dnia wejście w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 112 ust. 2 ustawy Prawo oświatowe. Skutkiem tej regulacji jest pozostawanie w mocy rozporządzenia MEN i Sportu z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie ramowych statutów placówek publicznych, na co Sąd zwracał uwagę wyżej. Istnieje więc podstawa prawna obowiązywania aktualnego Statutu A oraz wydanego na jego podstawie Regulaminu Rekrutacji w roku szkolnym 201/2020. Na zasadność uchwalenia Regulaminu Rekrutacji jako wewnętrznego aktu jednostki przeprowadzającej nabór na zajęcia, wynikającą wprost z § 51 Statutu A w T zwracał już Sąd uwagę w sprawie III SA/Kr 894/18 (wyrok prawomocny), ze skargi skarżącego.

Niesporną okolicznością w sprawie jest, że syn skarżącego urodzony w 2010 r. nie spełniał koniecznego kryterium wiekowego co do żadnego rodzaju zajęć wymienionych we wniosku o przyjęcie na zajęcia w roku szkolnym 2019/2020 i że dla dzieci urodzonych w tym roku nabór na wnioskowane zajęcia nie był przez [...] prowadzony. Z tych względów nie są zasadne także zarzuty dotyczące nieprzeprowadzenia w przypadku syna skarżącego testów sprawnościowych – prawidłowo - uzdolnień kierunkowych. Kryterium wieku stanowiło bowiem w przypadku wszystkich trzech rodzajów zajęć podstawowy, wstępny warunek ubiegania się o przyjęcie, zatem badanie uzdolnień kierunkowych mogło dotyczyć tylko i wyłącznie tych kandydatów, którzy to kryterium spełniali. W tej sytuacji zarzuty naruszenia art. 157 ust. 2 pkt. 3 ustawy należało uznać za nieuzasadnione. Odnośnie natomiast do zarzutów dotyczących naruszenia art. 32 Konstytucji RP oraz przeprowadzenia postępowania rekrutacyjnego w sposób wybiorczy zważyć należy, że wprowadzenie kryterium wieku przy przyjmowaniu na zajęcia w publicznej placówce jaką jest A, podyktowane jest koniecznością przestrzegania zasady bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w toku zajęć o niewątpliwie podwyższonym ryzyku i słusznie pozostawione zostało ocenie i kompetencji nauczycieli prowadzących takie formy zajęć. Obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa uczestnikom zajęć wynika nie tyko z przepisów rozporządzenia MEN z dnia 11 sierpnia 2017 r., wydanego na podstawie art. 123 ust. 1 pkt. 1 i ust. 2 ustawy, które zgodnie z treścią delegacji ustawowej uwzględnia m.in. realizację przez placówki celów i zadań wychowawczych i edukacyjnych oraz zapewnienie bezpieczeństwa wychowanków, ale także z określonych w art. 1 ustawy celów systemu oświaty, mającego za zadanie (m.in.) utrzymywanie bezpiecznych warunków nauki, wychowania i opieki w szkołach i placówkach, upowszechnianie wśród młodzieży wiedzy o bezpieczeństwie oraz realizację prawa obywatela do wychowania i opieki odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju. Nie jest więc naruszeniem zasady równości wyrażonej w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, nieprzyjęcie syna skarżącego na zajęcia, co do których przy naborze obowiązuje ustanowione na podstawie obowiązujących przepisów prawa kryterium wieku. Kryterium to obowiązywało bowiem wszystkich kandydatów ubiegających się o przyjęcie na takie zajęcia. Nie ma więc mowy o różnym traktowaniu kandydatów charakteryzujących się daną cechą, którą w niniejszej sprawie stanowi osiągnięcie określonego wieku. W okolicznościach kontrolowanej sprawy kryterium to dotyczyło zarówno kandydatów zamieszkujących na terenie Gminy Miasta T jak i kandydatów spoza tej Gminy, dotyczyło także kandydatów ubiegających się o przyjęcie w pierwszym jak i w drugim etapie rekrutacji (art. 144 pkt. 4 i pkt. 5 ustawy). Przy rekrutacji syna skarżącego przepis powyższy nie został więc naruszony. Przeciwnie – to spełnienie oczekiwań skarżącego i przyjęcie syna na wskazane we wniosku zajęcia oznaczałoby uprzywilejowane potraktowanie syna skarżącego kosztem innych dzieci, które spełniły kryterium wieku. Z tych także powodów, ogólnikowo sformułowane zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 144 ust. 1 ustawy, dotyczące przyjęcia (zdaniem skarżącego) na zajęcia dzieci co do których nawet nie złożono stosownych wniosków oraz niezweryfikowania wniosków ze względu na miejsce zamieszkania nie mogły mieć znaczenia dla oceny legalności kontrolowanego rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 158 ust. 1 ustawy, wyniki postępowania rekrutacyjnego podaje się do publicznej wiadomości w formie listy kandydatów zakwalifikowanych i kandydatów niezakwalifikowanych, zawierającej imiona i nazwiska kandydatów oraz informację o zakwalifikowaniu albo niezakwalifikowaniu kandydata do danego publicznego przedszkola, oddziału przedszkolnego w publicznej szkole podstawowej, publicznej innej formy wychowania przedszkolnego, publicznej szkoły, publicznej placówki, na zajęcia w publicznej placówce oświatowo-wychowawczej, na kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych lub na kwalifikacyjny kurs zawodowy. Zgodnie z ust. 6 tego przepisu, w terminie 7 dni od dnia podania do publicznej wiadomości listy kandydatów przyjętych i kandydatów nieprzyjętych, rodzic kandydata lub kandydat pełnoletni może wystąpić do komisji rekrutacyjnej z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia odmowy przyjęcia kandydata do danego publicznego przedszkola, oddziału przedszkolnego w publicznej szkole podstawowej, publicznej innej formy wychowania przedszkolnego, publicznej szkoły, publicznej placówki, na zajęcia w publicznej placówce oświatowo-wychowawczej, na kwalifikacyjny kurs zawodowy lub na kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych. Uzasadnienie sporządza się w terminie 5 dni od dnia wystąpienia przez rodzica kandydata lub kandydata pełnoletniego z wnioskiem, o którym mowa w ust. 6. Uzasadnienie zawiera przyczyny odmowy przyjęcia, w tym najniższą liczbę punktów, która uprawniała do przyjęcia, oraz liczbę punktów, którą kandydat uzyskał w postępowaniu rekrutacyjnym. Rodzic kandydata lub kandydat pełnoletni może wnieść do dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły lub publicznej placówki odwołanie od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania uzasadnienia. Dyrektor publicznego przedszkola, publicznej szkoły lub publicznej placówki rozpatruje odwołanie od rozstrzygnięcia komisji rekrutacyjnej, o którym mowa w ust. 8, w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania. Na rozstrzygnięcie dyrektora danego publicznego przedszkola, publicznej szkoły lub publicznej placówki służy skarga do sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcie komisji rekrutacyjnej oraz rozstrzygnięcie dyrektora publicznej placówki są decyzjami administracyjnymi podlegającymi kontroli sądowoadministracyjnej pod względem legalności. W zakresie nieuregulowanym w ustawie należy stosować odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Dotyczy to szczególnie wymagań odnośnie do treści i formy rozstrzygnięć (art. 107 k.p.a.). Rozstrzygnięcie komisji rekrutacyjnej oraz jego uzasadnienie, z uwagi na kolegialny charakter organu, powinni podpisać wszyscy jej członkowie.

Użyty w art. 158 ust. 7 zd. 2 ustawy zwrot "przyczyny odmowy" nakazywał zarówno Komisji Rekrutacyjnej jak i Dyrektorowi A wyjaśnić, jakie względy zadecydowały o nieprzyjęciu syna skarżącego na zajęcia z akrobatyki, wspinaczki oraz gimnastyki artystycznej. Obowiązek uzasadnienia w przypadku rozstrzygnięcia dyrektora wydanego na skutek odwołania wymagał także odniesienia się do zarzutów odwołania. Należy stwierdzić, że wymogi ustanowione przepisem art. 158 ust. 7 i ust. 9 ustawy, oraz art. 107 kpa zostały przez Komisję Rekrutacyjną oraz Dyrektora A zachowane. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia Dyrektor podał szczegółowo podstawy prawne przeprowadzonej rekrutacji oraz jej kryteria, wskazując na niespełnienie przez syna skarżącego podstawowego kryterium – osiągnięcia określonego wieku uprawniającego do uczestnictwa w zajęciach wskazanych przez skarżącego we wniosku z dnia 14 czerwca 2019 r. Odniósł się także do zarzutów odwołania dotyczących dyskryminującego i krzywdzącego traktowania syna skarżącego. Zarówno rozstrzygnięcie Dyrektora jak i jego uzasadnienie nie naruszają prawa. Także rozstrzygnięcie Komisji Rekrutacyjnej odpowiada prawu- wskazuje na przyczyny nieprzyjęcia syna skarżącego na zajęcia i opatrzone jest podpisami członków Komisji Rekrutacyjnej. Odnośnie natomiast do zarzutu dotyczącego braku adnotacji, o której mowa w art. 158 ust. 5 ustawy, stwierdzić należy, że z przedłożonych przy skardze zdjęć list przyjętych i nieprzyjętych na zajęcia wynika istotnie, że data "1.07.2019" nie jest opatrzona podpisem przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej. Uchybienie to nie mogło mieć jednak żadnego wpływu na legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia w przypadku braku spełnienia przez syna skarżącego podstawowego kryterium, tj. osiągnięcia określonego wieku niezbędnego do uczestniczenia w zajęciach. Listy te nie podają także najmniejszej liczby punktów uprawniających do przyjęcia na wskazane przez skarżącego zajęcia. I to uchybienie nie mogło mieć znaczenia przy dokonywaniu kwalifikacji syna skarżącego, który wobec niespełnienia kryterium wiekowego nie mógłby być dopuszczony do dalszych etapów kwalifikacji. Jednakże z odpowiedzi na skargę, która – co jest oczywiste - nie może stanowić uzupełnienia argumentacji organu zawartej w uzasadnieniu rozstrzygnięcia- wynika, że klasyfikacja punktowa do sekcji wspinaczki, gimnastyki akrobatycznej i gimnastyki artystycznej nie była dokonywana, ponieważ liczba aplikujących nie przekroczyła liczby wolnych miejsc. Okoliczności tej nie podał Dyrektor w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, co można uznać za jedynie za uchybienie nie mogące mieć żadnego wpływu na wynik sprawy.

Dokonana wyżej analiza stanu faktycznego i stanu prawnego prowadzi do przekonania, że zarzuty skargi nie miały oparcia o obowiązujących przepisach prawa a nadto wynik sądowej kontroli przeprowadzonej zgodnie z art. 134 § 1 ppsa nie daje podstaw do wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ppsa orzeczono jak w sentencji.

[pic]