Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 723/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-03-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2,  art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku uczestnika postępowania B.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi O.K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [---] nr [---] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych wykonanych w obrębie północnej elewacji budynku mieszkalnego w poziomie drugiej kondygnacji postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

B.K., będąca w sprawie uczestnikiem postępowania, po doręczeniu jej odpisu wyroku z uzasadnieniem, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, przez zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku podała, że oboje z mężem są emerytami, w związku z czym nie stać jej na poniesienie powyższych kosztów.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni mieszka wspólnie z mężem, posiadają dom o powierzchni 140 m2,

o wartości 500.000 zł oraz samochód Opel, rocznik 2005, o wartości 25.000 zł. Łączny dochód z emerytur wynosi 4.750 zł netto. Jako stałe miesięczne zobowiązania wnioskodawczyni wymieniła kredyty w kwocie 460 zł, koszty utrzymania mieszkania 1.000 zł oraz wydatki na leki dla obojga małżonków 500 zł.

Bez odpowiedzi pozostało wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego wnioskodawczyni, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.).

Podstawą prawną rozpoznania przedmiotowego wniosku jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jak wynika z przytoczonej regulacji, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności, które uzasadniałyby jego żądanie. Rola Sądu/ referendarza sądowego ogranicza się do wezwania ubiegającego się o przyznanie praw pomocy do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, jeżeli oświadczenie złożone na urzędowym formularzu wniosku okaże się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 p.p.s.a.).

W takich też okolicznościach w niniejszej sprawie wnioskodawczyni została wezwana do nadesłania dodatkowych informacji i dokumentów. Pozostawiając wezwanie bez odpowiedzi w rezultacie nie usunęła braków i wątpliwości co do jej możliwości płatniczych.

Tymczasem nie jest wiadome, jakie dokładnie wydatki ponosi wnioskodawczyni z mężem, jakie są wydatki na żywność, na utrzymanie domu (podana kwota 1.000 zł jest bowiem zbyt ogólna) czy na utrzymanie samochodu. Nie wiadomo też, jakimi środkami finansowymi małżonkowie dysponują, co byłoby możliwe do zweryfikowania na podstawie wydruków rachunków bankowych z ostatnich trzech miesięcy.

Z powyższych powodów nie było możliwe rzetelne rozpoznanie przedmiotowego wniosku i ocena jego zasadności.

W związku z tym wniosek należało ocenić jako nieuzasadniony i wobec tego, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.