Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1983/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1983/02 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 kwietnia 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: WSA Ewa Długosz – Ślusarczyk, WSA Bogusław Wolas (spr), Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2006r, sprawy ze skarg N. T., na decyzje Izby Skarbowej, z dnia 28 czerwca 2002r Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 1998 i 1999, I. uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej [...] na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 4.246,55 zł ( cztery tysiące dwieście czterdzieści sześć złotych 55/100).


UZASADNIENIE

Decyzjami z dnia [...] lutego 2002r. Urząd Skarbowy określił N.T.wysokość zaległości podatkowej od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości w l998 i 1999r. wraz z należnymi odsetkami.

Ustalił bowiem , że podatnik sprzedał w dniu [...]grudnia l998 r działki nr [...] położone we wsi B. o powierzchni l,5700 ha uzyskując przychód w kwocie 37 000 zł , ponadto dniu [...] kwietnia 1999r. sprzedał działki nr [...] położone również we wsi B. o powierzchni 1.1800 ha uzyskując przychód w wysokości 24.200 zł a następnie w dniu[...] maja 1999r. zbył działki o nr [...] o powierzchni 7,75 ha, oraz działki nr [...] o powierzchni 2 ha , a także udział w działkach o nr [...] uzyskując przychód w wysokości 510.078 zł.

Sprzedaż tych nieruchomości nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Powyższe grunty wchodziły w skład gospodarstwa rolnego , a nabywcą była "Ż." spółka z o o , która kupiła je celem eksploatacji kruszywa, a nie produkcji rolnej.

Dokonując tego ustalenia oparto się na oświadczeniu prezesa zarządu "Ż., który w piśmie z dnia [...]listopada 2001r. potwierdził, że działki nr [...],zostały decyzją Starostwa Powiatowego z dnia [...] maja 2000r. wyłączone z produkcji rolnej. Natomiast działki o numerach [...] oraz część działki [...] i część działki[...] zostały również decyzją z dnia [...] maja 2000r. wyłączone z produkcji rolnej pod eksploatację złóż . Oświadczył on także , iż spółka "Ż." nie prowadzi działalności i produkcji rolnej.

W związku z powyższym Urząd Skarbowy uznał, iż uzyskany przychód ze sprzedaży tych nieruchomości nie może korzystać ze zwolnienia od podatku przewidzianego w art.21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zwolnienie to nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny.

W odwołaniach zarzucono rażące naruszenie prawa materialnego tj. art.21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez błędną interpretację pojęcia "w związku" i bezpodstawne przyjęcie, że utrata charakteru rolnego części gospodarstwa pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym ze sprzedażą takiej nieruchomości osobie prawnej, która potencjalnie może ale nie musi zmienić przeznaczenia gruntu i dopuszczenie oceny tego "związku" ex post. podczas gdy "związek", o którym mowa w art.21 ust. 1 pkt 28 wyżej wymienionej ustawy musi wynikać wprost z treści aktu notarialnego umowy sprzedaży i być oczywistym w momencie sprzedaży.

Wskazano także na naruszenie art.122 ordynacji podatkowej tj. zasady dochodzenia prawdy obiektywnej przez zaniechanie ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności przez pominięcie, iż przedmiotem działalności nabywcy objęte jest "prowadzenie gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej", na zakupionych gruntach w latach 2000-2001 spółka prowadziła działalność rolną, przedmiotowe nieruchomości w planie zagospodarowania przestrzennego nadal ujęte są jako tereny rolne, a w ewidencji gruntów opisane jako rolne i leśne,

Nie przeprowadzono także wbrew art.l87 § 1 ordynacji podatkowej prawidłowego postępowania dowodowego i pominięto wiele istotnych dowodów, a w szczególności potwierdzenia zapłaty w 2001 roku przez nabywcę podatku rolnego od przedmiotowych nieruchomości, prowadzenia przez niego gospodarki rolnej i leśnej, opisu przedmiotowych nieruchomości w ewidencji gruntów i oznaczenia przedmiotowych gruntów w planie zagospodarowania przestrzennego,

Wskazano również na błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezpodstawnym przyjęciu przez organ I instancji, ze zachodzi jakikolwiek związek między sprzedażą przedmiotowych nieruchomości w latach 1998 i 1999 spółce prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie gospodarki rolnej z ewentualnym późniejszym wyłączeniem części nieruchomości z produkcji rolnej lub leśnej. Nie było także podstaw aby uznać , że wyłączenie z produkcji rolnej przedmiotowych nieruchomości rzeczywiście nastąpiło, bowiem teza ta pozostaje w sprzeczności z zapisami w ewidencji gruntów oraz oznaczeniem w planie zagospodarowania przestrzennego.

Izba Skarbowa decyzjami z dnia [...]czerwca 2002 r utrzymała w mocy orzeczenia organu pierwszej instancji .

Powołała się na art.21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podzielono pogląd, że sporne działki , oraz udziały sprzedano spółce "Ż.." celem eksploatacji kruszywa.

Potwierdza to decyzja Wojewody z dnia [...] marca 1999r. Nr [...] , który rozpoznając wniosek spółki o udzielenie koncesji na wydobycie kopalin ze złoża kruszywa naturalnego "J." stwierdził wygaśnięcie koncesji na eksploatację złoża kruszywa wydanej decyzją Wojewody w dniu [...] września 1995r. Zakładowi Remontowo-Budowlanemu prowadzonemu przez N. T. i udzielił "Ż." sp. z o.o. w K.koncesji na wydobywanie kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego "J."

Ponadto na wniosek spółki Starosta Powiatowy wydał decyzję z dnia[...]€ maja 2000r. Nr [...] którą wyłączył wyżej wymienione działki z produkcji rolnej pod eksploatację kruszywa naturalnego.

Wskazano przy tym na krótki termin od momentu sprzedaży nieruchomości , a złożeniem wniosku o udzielenie koncesji co bezsprzecznie świadczy o tym, że spółka zakupiła grunty rolne pod eksploatację kruszywa.

N. T. posiadał koncesję na eksploatację złoża kruszywa naturalnego "J." od dnia [...]września 1995r., której zrzekł się na rzecz spółki z o.o. zgodnie z przedwstępną umową sprzedaży zawartą aktem notarialnym z dnia [...] października 1998r. Ponadto zwracał się do Starostwa Powiatowego z wnioskiem o wyłączenie spornych gruntów rolnych jako Dyrektor Kopalni "J." .

Wskazano również na pismo z dnia [...] listopada 2001 r. skierowane do Urzędu Skarbowego przez prezesa zarządu "Ż." U. R. , który potwierdził, iż działki zostały nabyte w celu obecnej lub przyszłej eksploatacji kruszywa naturalnego ,J.III" oraz oświadczył, że spółka nie prowadzi działalności i produkcji rolnej. Nie można zatem uznać za prawdziwe twierdzenia, że przedmiotem działalności nabywcy było również prowadzenie działalności rolnej lub leśnej i rybackiej .

Przyznano, że z zawartego aktu notarialnego nie wynika wprost utrata charakteru rolnego sprzedanych nieruchomości. Nie wskazuje on jednak także na to, iż zostaną one przeznaczone na cele produkcji rolnej lub leśnej albo na powiększenie już istniejącego gospodarstwa rolnego.

Ponadto wniosek o którym mowa w art.21 ust.1 pkt 28 wyżej wymienionej ustawy nie musi wynikać wprost z treści aktu notarialnego. Utrata charakteru rolnego lub leśnego następuje przez wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej lub leśnej, polegającej na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania łączącym się ze zmianą ich dotychczasowego przeznaczenia. Decyduje o tym Starostwo Powiatowe decyzją administracyjną, a nie notariusz.

Ponadto w akcie notarialnym nie zastosowano zwolnienia od opłaty skarbowej przedmiotowego gruntu jako sprzedanego na cele rolnicze,

W związku z powyższym skoro działki utraciły charakter rolny na skutek ich sprzedaży , to przychody uzyskane przez podatnika z tego tytułu podlegają 10 % podatkowi dochodowemu

W skargach wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

Zarzucono naruszenie art 21 ust 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych , przez błędną interpretację pojęcia “w związku" i bezpodstawne przyjęcie, że utrata charakteru rolnego części gospodarstwa pozostaje w związku ze sprzedażą tej nieruchomości, podczas gdy musi to wynikać z treści aktu notarialnego. Ponadto nie można uznać, że nastąpiła utrata charakteru rolnego części działek, bowiem w planie zagospodarowania przestrzennego figurują one nadal jako tereny rolne i leśne, zaś decyzja Starosty Powiatowego zezwalała jedynie na czasowe wyłączenie ich z produkcji rolnej z obowiązkiem rekultywacji i przywrócenia poprzedniego charakteru.

Wskazano również na uchybienie art 122 ordynacji podatkowej przez zaniechanie ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy , tzn przedmiotu działalności gospodarczej nabywcy spornych działek , który w latach 1999 – 2000 prowadził działalność rolną i płacił podatek rolny . Pominięto także dane wynikające z ewidencji gruntów i planu zagospodarowania przestrzennego.

Naruszono ponadto art 187 § 1 ordynacji podatkowej poprzez nie przeprowadzenie prawidłowego postępowania dowodowego i pominięci wielu istotnych dowodów, takich jak prowadzenie przez nabywcę gospodarki rolnej i leśnej , opłacanie w latach 2000 i 2001 podatku rolnego , oraz treści ewidencji gruntów i planu zagospodarowania przestrzennego .

Wskazano również na błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu istnienia związku przyczynowego pomiędzy sprzedażą nieruchomości, a jej ewentualnym późniejszym wyłączeniem z produkcji rolnej lub leśnej, oraz bezpodstawnym przyjęciu, że rzeczywiście nastąpiło wyłącznie wszystkich działek z tej produkcji.

W uzasadnieniu powołano się na wykładnię celowościową art 21 ust 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych , która prowadzi do wniosku, że w przepisie tym chodzi o całkowitą utratę rolnego charakteru nieruchomości, nie zaś czasowe wyłącznie z produkcji rolnej, jak w przypadku spornych działek. Ponadto przepis ten jest precyzyjny i wymaga wąskiej interpretacji, użyte w nim sformułowanie “w związku" należy zatem rozumieć nie w potocznym tego słowa znaczeniu, ale oceniać go jako pojęcie wykształcone w nauce prawa . Z tego względu dla zastosowania powyższego przepisu niezbędne jest aby sprzedaż powodowała ( musiała spowodować, powodowała z pewnością, zawsze powodowała ) skutek w postaci zmiany charakteru gruntu . Warunek ten w omawianej sprawie nie został spełniony, gdyż w tym celu konieczne są jeszcze dalsze czynności nabywcy, które zresztą w cale nie muszą do niego doprowadzić. Chodzi tu zarówno o decyzję właściwych organów , jak i ekonomiczną opłacalność całego przedsięwzięcia.

Podkreślono, że w powyższym przepisie ustawodawca nie wprowadził żadnych klauzul czasowych, w związku z tym ocena czy wstępuje określony w nim warunek musi być dokonywana na dzień zawarcia umowy, a nie ex post . Inna interpretacja tego przepisu pozbawiałaby podatnika możliwości przewidzenia skutków podatkowych podejmowanych czynności prawnych , co byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą państwa prawnego , oraz godziło w prawa nabyte jednostki.

W dalszych pismach składanych w sprawie podkreślono, że część spornych gruntów tylko czasowo jest eksploatowana w sposób nierolniczy , co nie powoduje faktycznej utraty charakteru rolnego, tym bardziej, że nabywca ma obowiązek ich etapowej rekultywacji . Organy podatkowe nie zbadały natomiast w jakim zakresie przeprowadza on takie działania. Ma to istotne znaczenie w sprawie, bowiem część działek na których zakończono działalność wydobywczą została już rekultywowana. Powołując się przy tym na ustawowe definicje tego pojęcia stwierdzono, że skoro polega ono na przywróceniu do stanu poprzedniego, to wykorzystanie gruntu w celu eksploatacji kruszywa , nie powoduje faktycznego przekształcenia sposobu jego użytkowania , gdyż po zakończeniu wydobycia grunty nadal mają charakter rolny i są użytkowane rolniczo, nie muszą być przy tym przeznaczone na ten sam rodzaj produkcji rolnej.

Powołano się także na inne decyzje wydawane przez Dyrektora Izby Skarbowej w dotyczące również gruntów nabytych przez tą samą żwirownie , których przyznano racje podatnikowi i po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu uchylono decyzje organu pierwszej instancji i umorzono postępowanie w sprawie.

Uzasadniając zarzuty dotyczące wadliwie przeprowadzonego postępowania dowodowego wskazano iż organy podatkowe nie mogły oprzeć się tylko na oświadczeniu kontrahentów gdyż ordynacja podatkowa nie zna takiego dowodu. Powołano się przy tym na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego . Ponadto U. R. jako obcokrajowiec nie jest autorem tego oświadczenia.

Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skarg i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Podniósł, że decyzje na które powołuje się skarżący zostały wydane w sprawach, które nie były identyczne .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje .

Skargi zasługują na uwzględnienie .

Stosownie do przepisu art. 28 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek od dochodu ze sprzedaży nieruchomości wymienionej w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w warunkach tam określonych ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu i jest on płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania sprzedaży, chyba że podatnik w tym samym terminie złoży oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży wyda na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a wyżej wymienionej ustawy.

Niezależnie od tej sytuacji przepis art. 21 ust. 1 pkt 28 tej ustawy uznawał za wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Nie dotyczyło to jednak przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny.

Wykładnia językowa cytowanego przepisu pozwala na stwierdzenie, że ustawodawca uzależnia zastosowanie zwolnienia w stosunku do danego podmiotu od wystąpienia łącznie dwóch przesłanek. Pozytywnej, że przychód musiał być uzyskany z tytuły sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego , oraz negatywnej, że nie mógł być on uzyskany ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny .

Poza sporem jest , że skarżący spełniał pierwszą z wyżej wymienionych przesłanek.

Natomiast ocena drugiej wymaga wyjaśnienia dwóch użytych zwrotów: "utraciły charakter rolny lub leśny" oraz "w związku z tą sprzedażą". Należy zauważyć, iż normodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie podaje, co rozumie przez te pojęcia . Zagadnienie to było jednak wielokrotnie rozważane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego . Doprowadziło to do ukształtowania się ugruntowanego poglądu, w którym odstąpiono od koncepcji formalnoprawnego rozumienia utraty charakteru rolnego gruntów w świetle art. 21 ust. 1 pkt 28 tej ustawy (uzależniającego tę cechę od treści planu zagospodarowania przestrzennego) na rzecz odniesienia do działań faktycznych, tj. faktycznego przekształcenia sposobu użytkowania gruntów (wyrok NSA sygn. akt I SA/Gd 2622/98, nie publikowany). W innym orzeczeniu, z dnia 11 grudnia 1996 r. NSA w Warszawie stwierdził, że utrata charakteru rolnego lub leśnego gruntów w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych następuje przez wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej lub leśnej polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania, łączącym się ze zmianą ich dotychczasowego przeznaczenia (wyrok sygn. akt III SA 1025/95, OSP 1997, nr 10, poz. 198). Ostatnie z przywołanych rozstrzygnięć Sądu spotkało się z pozytywnym przyjęciem przez doktrynę prawa podatkowego. R. Budzinowski w swojej akceptującej co do zasady glosie do cytowanego wyroku zauważa ponadto, że "(...) przekształcenie sposobu wykorzystywania gruntów może wystąpić już bezpośrednio po sprzedaży. W takiej sytuacji związek między utratą rolnego czy leśnego charakteru gruntu a sprzedażą jest oczywisty. Jednakże przekształcenie dotychczasowego sposobu wykorzystywania gruntów może być procesem rozłożonym w czasie. Jest to zrozumiałe ze względu na konieczność zmiany przeznaczenia terenu czy uzyskania przez nabywcę określonych decyzji, umożliwiających to przekształcenie. W takiej sytuacji należałoby zawsze wykazać, że istnieje związek pomiędzy zaniechaniem dotychczasowego i rozpoczęciem innego sposobu wykorzystania gruntu a sprzedażą." (glosa opublikowana w OSP 1999, nr 4, poz. 76).

Można również sięgnąć do wykładni zewnętrznej systemowej jak uczynił to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 3 marca 2004 r wydanym w sprawie sygn. akt SA/Bk l306/03 ( ONSAiWSA 2005/1/18 ) . Ustawodawca w art. 4 (w tzw. słowniczku, w kilku punktach: 6, 11 i 15) ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. Nr 16, poz. 78 ze zm.), nawiązał do pojęć "charakter rolny, leśny" gruntów, choć ich nie zdefiniował . Tak więc kiedy mówi się o przeznaczeniu gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne, rozumie się przez to ustalenie innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych oraz innego niż leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych (art. 4 pkt 6 ustawy). Pod hasłem wyłączenia gruntów z produkcji rozumie się rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowania gruntów; nie uważa się za wyłączenie z produkcji gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy, jeżeli przerwa w rolniczym użytkowaniu tych obiektów jest spowodowana zmianą kierunków produkcji rolniczej i trwa nie dłużej niż 5 lat (art. 4 pkt 11 ustawy). Natomiast z utratą albo ograniczeniem wartości użytkowej gruntów będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy nastąpi całkowity zanik albo zmniejszenie zdolności produkcyjnej gruntów (art. 4 pkt 15 ustawy).

Nie bez znaczenia w sprawie jest również art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, w stanie prawnym obowiązującym do 14 listopada 2001 r. podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej i gospodarki nieruchomościami stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Biorąc pod uwagę powyższy stan prawny należy stwierdzić, że słuszny jest zarzut skarżącego , iż organy podatkowe nie ustaliły prawidłowo stanu faktycznego . Powinny one bowiem ustalając stan faktyczny zgodnie z art 122 ordynacji podatkowej podejmować wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Muszą one zatem wyczerpująco zbadać wszystkie okoliczności faktyczne związane z określoną sprawą , aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa.

Organy podatkowe naruszają bowiem prawo nie tylko w wypadku wadliwej oceny prawnej stanu faktycznego, wadliwego zastosowania prawa, ale i w równym stopniu wtedy, gdy prawidłowo zastosują prawo do wadliwie ustalonego stanu faktycznego. Niezgodne z prawdą ustalenie stanu faktycznego prowadzi do naruszenia prawa. Warunkiem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego jest nie tylko ustalenie faktów zgodnie z rzeczywistością, ale również prawidłowa ocena prawna wszystkich prawotwórczych faktów w danej sprawie .

Z zasady wyrażonej w wyżej powołanym przepisie wynika zatem obowiązek określenia z urzędu, jakie dowody są niezbędne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy . Organy podatkowe powinny zatem w oparciu o treść konkretnej normy prawa materialnego ustalić jakie fakty mają istotne znaczenie dla danej sprawy , czy wymagają one udowodnienia , a jeżeli tak , to przeprowadzenie jakich dowodów jest konieczne. Łączy się z tym wyrażony w art. 187 § 1 powyższej ustawy obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.

W omawianej sprawie warunek ten nie został spełniony . Organy podatkowe nie ustaliły bowiem prawidłowo czy nieruchomości faktycznie zmieniły swój charakter, oraz czy nastąpiło to w związku z ich sprzedażą. Oparto się co prawda na oświadczeniu prezesa spółki z o o , która nabyła te nieruchomości , ale pochodziło ono z 26 listopada 200l r , a więc ponad 2 lata od daty transakcji i było ponadto niejasne. Stwierdzono w nim bowiem że spółka nie prowadzi działalności i produkcji rolniczej. Nie wiadomo jednak czy prowadziła taką działalność w latach l998 i l999 r , których dotyczy spór. Jest to tym bardziej istotne, że umowa spółki przewidywała możliwość prowadzenia takiej działalności, a ponadto dysponowano gruntami figurującymi w ewidencji jako rolne od których opłacano podatek rolny .

Nie przeprowadzono przy tym dowodu z oględzin spornej nieruchomości , który w pozwolił by ocenić czy faktycznie grunty nie mają już charakteru rolnego.

O zmianie sposobu ich wykorzystania nie świadczy także decyzja Wojewody Małopolskiego o udzieleniu koncesji na wydobycie kopalin, gdyż podatnik także posiadał taką koncesje . Nie można zatem twierdzić, że z tego powodu w wyniku sprzedaży nastąpiła zmiana charakteru nieruchomości , bowiem sprzedawca również mógł je wykorzystać na ten cel.

O faktycznej zmianie przeznaczenia gruntów nie świadczy także decyzja Starosty Powiatowego zezwalająca na wyłączenie gruntów z produkcji rolnej . Stanowi ona bowiem tylko prawną możliwość wykorzystania ich w innym celu niż rolny . Nie decyduje natomiast o faktycznym ich używaniu.

Należy przy tym podkreślić, że nie obejmuje ona wszystkich działek objętych sporem , gdyż nie dotyczy działek [...] , oraz całej [...] z których część leży w ogóle poza obszarem górniczym .

Naruszenie wyżej wskazanych przepisów mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy , dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art 145 § 1 ust 1 lit c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .

Rozpoznając ponownie sprawę organy podatkowe przeprowadza niezbędne postępowanie dowodowe, ocenią zebrany materiał i na jego podstawie ustalą stan faktyczny .

Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr l53 poz. 1271 z późniejszymi zmianami ) stanowiącym , że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Co należy do nich zaliczyć określa natomiast art. 205 wyżej powołanej ustawy . Na tej podstawie zasądzono zwrot kosztów obejmujący wpis , wynagrodzenie pełnomocnika ustalone zgodnie z § 2 ust 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami Administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu ( Dz. U. Nr 212 poz. 2075 ) , oraz opłatę od pełnomocnictwa.