Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SO/Wa 10/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2, art. 55 par. 1, art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) Protokolant referent-stażysta Agnieszka Chustecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2012 r. sprawy z wniosku I. K. w przedmiocie wniosku o ukaranie organu grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., z tytułu nieprzekazania akt w sprawie ze skargi z dnia 28 grudnia 2010 r., na bezczynność Prezydenta Miasta W. postanawia: wymierzyć Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych, płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego postanowienia.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 marca 2012 r. I.K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Urzędowi Miasta W. grzywny za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 28 grudnia 2010 r. na bezprawne postępowania toczące się przed Prezydentem W. w sprawie rozpatrzenia wniosku złożonego w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) o przyznanie prawa własności czasowej (obecnie użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] hip. nr [...].

W uzasadnieniu ww. wniosku I.K. wskazała, iż skarga z dnia 28 grudnia 2010 r. została skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż pierwotna skarga strony z dnia 30 lipca 2010 r. w przedmiocie przewlekłości ww. postępowania nie została przekazana przez organ do Sądu w wymaganym ustawowo terminie. Jak wskazała wnioskodawczyni skarga z dnia 28 grudnia 2010 r. została odesłana przez Sąd do organu, gdyż to za jego pośrednictwem winna być skierowana do Sądu. Pismem z dnia 16 stycznia 2011 r. I.K. przedstawiając swoje stanowisko w sprawie zwróciła się do organu o skierowanie akt sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie łącznie ze zwróconą przez Sąd skargą z dnia 28 grudnia 2010 r. Do pisma z dnia 12 marca 2012 r. I.K. załączyła m.in. skargę z dnia 28 grudnia 2010 r., z treści której wynika, iż skarżąca jest niezadowolona ze sposobu prowadzonego postępowania przed Prezydentem W., zarzuciła świadome łamanie przez organ prawa oraz ponad pięcioletni okres jego prowadzenia.

W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia 13 kwietnia 2012 r., Prezydent W. ustosunkował się do nieprzekazania do Sądu skargi z dnia 30 lipca 2010 r., jak również skargi z dnia 28 grudnia 2010 r. Organ przedstawił swoje merytoryczne stanowisko w sprawie prowadzonej w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. (odmienne od organu drugiej instancji – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.) oraz wyjaśnił podstawy takiego poglądu.

W konsekwencji, Prezydent W. uznał ww. wniosek za bezzasadny.

Na rozprawie w dniu 21 września 2012 r., przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, pełnomocnik organu wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie organowi grzywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek o ukaranie organu grzywną jest zasadny.

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Na organ, do którego wpłynęła skarga, ustawodawca nałożył obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W razie niewykonania powyższych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Prezydent W. nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., bowiem pomimo przekazania przez Sąd do organu skargi I.K. z dnia z dnia 28 grudnia 2010 r., (wpływ skargi do organu w dniu 31 grudnia 2010 r.) organ nie przesłał na nią odpowiedzi wraz z aktami sprawy, aż do dnia 13 kwietnia 2012 r., kiedy to zajmował stanowisko w sprawie wniosku I.K. o wymierzenie organowi grzywny. Zatem ww. trzydziestodniowy termin upłynął z dniem 31 stycznia 2011 r.

Wskazać należy, iż wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet, jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Poza tym, grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszenia prawa celem przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest zaś jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że organ, którego bezczynność była przedmiotem skargi, nie przekazał określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. dokumentów, nawet po ustawowym terminie.

Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter dyscyplinujący. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Mogą one mieć wpływ jedynie na jej wysokość. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie co do wymiaru kary Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

Wobec powyższego Sąd uznał wniosek I.K. za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 500 zł. Sąd wziął pod uwagę z jednej strony niewypełnienie przez organ ustawowych obowiązków, jednakże uwzględnił fakt wydania decyzji w dniu [...] listopada 2010 r. kończącej po raz kolejny postępowanie objęte skargą, a więc około miesiąca przed wniesieniem skargi z dnia 28 grudnia 2012 r., która to została złożona w trakcie postępowania odwoławczego od decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. Natomiast okoliczność, iż decyzja ta została uchylona w toku kontroli instancyjnej w dniu [...] kwietnia 2011 r. nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie. Orzeczona wysokość grzywny, w ocenie Sądu, jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku.

Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił jak w sentencji z mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.

-----------------------

3