Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 595/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 801/11 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi S. O. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 marca 2013 roku, sygn. akt IV SA/GL 801/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, odmówił S. O. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego sądu z dnia 15 maja 2012 roku.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że z okoliczności wskazanych we wniosku o przywrócenie terminu nie wynika, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony skarżącej. Sąd podkreślił, że według twierdzeń samego skarżącego, w dacie wydania wyroku, miał możliwość złożenia pisemnego wniosku o uzasadnienie wyroku, skoro był w stanie pomagać matce w załatwianiu formalności związanych z uzyskaniem orzeczenia o niepełnosprawności.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. O. domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kryterium braku winy, wynikające z powyższych przepisów, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności, takiej której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a zatem nie wypełnił dyspozycji art. 87 § 2 p.p.s.a.

Nie można uznać, że w realiach niniejszej sprawy opieka nad matką uniemożliwiała skarżącemu złożenie takiego wniosku. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący mógł bowiem złożyć nie tylko osobiście w siedzibie sądu, ale również poprzez nadanie go listem poleconym, o czym stanowi przepis art. 83 § 3 p.p.s.a.. Nie jest przy tym koniecznym do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku obecność skarżącego na rozprawie na której zapadł wyrok. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że skarżący wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy, które otrzymał w dniu 2 maja 2012 r. (potwierdzenie odbioru – k.20), został pouczony, że w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Tym samym skarżący znając termin rozprawy miał możliwość uzyskania informacji, chociażby telefonicznej, o tym czy w sprawie zapadł wyrok i złożenia stosownego wniosku dochowując terminu.

Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że strona nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw co powoduje, że nie wykazała zaistnienia niedającej się przezwyciężyć przeszkody przez nią niezawinionej.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo postępowaniu przed sadami administracyjnymi.