Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 2770/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 27 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie: WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Asesor WSA Rafał Wolnik – spr. Protokolant: referent stażysta Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2004 roku, sprawy ze skargi Z.K. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta B. uznał skarżącego Z.K. za osobę bezrobotną od dnia [...]. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że skarżący spełniał przesłanki do uznania go za osobę bezrobotną określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz.U. z 2001 roku, Nr 6, poz. 56 z późn. zm.). Jednocześnie organ wskazał, że do rozstrzygnięcia w kwestii prawa do zasiłku dla bezrobotnych wymagane są dodatkowe dokumenty i w tym zakresie wydana zostanie odrębna decyzja po ich uzupełnieniu.

W odwołaniu od tej decyzji skarżący wskazał, że [...] Izba Lekarska bezpodstawnie [...], a tym samym [...]. Nadmienił, że sprawa jest przedmiotem rozpoznania przez Sąd Rejonowy – Sąd Pracy, a ponadto przez Trybunał w Strasbourgu.

Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z dnia [...] Wojewoda Ś. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji tak co do ustaleń faktycznych, jak i co do podstawy prawnej wydanego przez ten organ orzeczenia.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i w późniejszym piśmie procesowym skarżący zakwestionował stanowisko organów administracyjnych. Obszernie przedstawił swoją sytuację związaną z postępowaniem prowadzonym przez [...] Izbę Lekarską w stosunku do niego. Ponownie zwrócił uwagę na toczące się postępowania przed sadami powszechnymi, w tym Sądem Rejonowym – Sądem Pracy w W. w przedmiocie zgodności z prawem rozwiązania z nim umowy o pracę.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy powtórzył argumenty zawarte wcześniej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazać należy w pierwszej kolejności, że sądy administracyjne powołane zostały do kontroli legalności decyzji administracyjnych, a kontrola ta polega na badaniu zgodności zaskarżonych aktów z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają uregulowaniom prawnym obowiązującym w datach ich wydania. Sąd nie dopatrzył się także takiego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy.

W szczególności wskazać przyjdzie, że postępowanie administracyjne prowadzone było na wniosek strony w przedmiocie przyznania jej statusu osoby bezrobotnej.

Rozpoznając taki wniosek organ pierwszej instancji badał, czy zachodzą przesłanki do uznania skarżącego za osobę bezrobotną określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz.U. z 2001 roku, Nr 6, poz. 56 z późn. zm.).

Zgodnie z tym przepisem za osobę bezrobotną uważa się osobę, która m.in. jest zdolna i gotowa do podjęcia pracy, nie jest osobą zatrudnioną, a ponadto spełnia pozostałe kryteria określone w tym przepisie. W tym stanie rzeczy uznać należy decyzję organu pierwszej instancji za prawidłową wobec dokonanych w toku postępowania ustaleń, tym bardziej, iż sam skarżący nie podważa istnienia przesłanek do uznania go za osobę bezrobotną, a decyzja wydana została m.in. w oparciu o złożone przez niego oświadczenia i dokumenty.

Wobec powyższego skarga nie mogła zostać uwzględniona przez Sąd i jako taka podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).