Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2640/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 149 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
article: art. 80, art. 136
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2011 r. sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r. Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącej N. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (organ II instancji) decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej M. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (skarżący),

od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (organ I instancji) z dnia [...] czerwca 2010 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ II instancji działał na podstawie art. 154 § 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, ze zm. - ustawa

o świadczeniach) oraz art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm. - k.p.a.).

Ustalono, że organ I instancji, działając na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy o świadczeniach, ogłosił postępowanie konkursowe nr [...] na zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej powiatu [...], powiatu [...] i powiatu [...], w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie: alergologii, na okres obowiązywania umowy od dnia [...] lipca 2010 r. do [...] czerwca 2013 r. Ogłoszenie przedmiotowego postępowania umieszczono na stronie internetowej w dniu 11 marca 2010 r. W ogłoszeniu postępowania wskazano wartość zamówienia nie większą niż 280 350,00 złotych na cały okres rozliczeniowy.

Oferenci przystępujący do konkursu ofert, winni byli spełniać między innymi wymagania wskazane w:

1. rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2008 r.

Nr 81, poz. 484);

2. rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału

w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2719), zwanego dalej "rozporządzeniem MZ z 15.12.2004";

3. rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 139, poz. 1142) zmienionego rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 8 grudnia 2009 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 211, poz. 1637), zwanego dalej "rozporządzeniem MZ z 29.08.2009 ze zm";

4. zarządzeniu nr 62/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 listopada 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna, zwanego dalej "zarządzeniem 62/2009";

5. zarządzeniu nr 67/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionego zarządzeniem nr 74/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 26 listopada 2009 r., zwanego dalej "zarządzeniem 67/2009 ze zm.";

6. zarządzeniu nr 73/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionego zarządzeniem nr 85/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 11 grudnia 2009 r., zwanego dalej "zarządzeniem 73/2009 ze zm".

Zgodnie z ogłoszeniem przedmiotowego postępowania, ofertę należało złożyć do [...]OW NFZ, pod rygorem odrzucenia, w formie pisemnej z podpisanymi wszystkimi stronami dokumentów należących do oferty oraz w formie elektronicznej, w zamkniętych kopertach lub paczkach z pieczątką Oferenta, w terminie do dnia

[...] marca 2010 r.

Komisja konkursowa w dniu 31 marca 2010 r. stwierdziła prawidłowość ogłoszenia niniejszego postępowania w trybie konkursu ofert.

W przedmiotowym postępowaniu wpłynęło 7 ofert, w tym oferta skarżącego nr [...]. Wskazać w tym miejscu należy, iż skarżący do swojej oferty dołączył oświadczenie z dnia 25 marca 2010 r., że zapoznał się z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz, że przyjmuje je do wykonania.

W związku ze stwierdzeniem w ofercie skarżącego braków formalnych

(tj. braku oświadczenia o przedłużeniu polisy na czas trwania umowy z NFZ), w dniu 15 kwietnia 2010 r. komisja konkursowa wezwała do ich usunięcia, pod rygorem odrzucenia oferty, w terminie do dnia 22 kwietnia 2010 r. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący uzupełnił braki formalne w dniu 19 kwietnia 2010 r.

W celu porównania danych zawartych w ofercie, ze stanem faktycznym

w siedzibie skarżącego w dniu [...] maja 2010 r. została przeprowadzona kontrola, zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia MZ z 15.12.2004 stanowiącym, że: "Komisja konkursowa ma prawo przeprowadzenia kontroli świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie, a także zażądać dostarczenia dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez świadczeniodawcę ubiegającego się o zawarcie umowy".

W trakcie kontroli oferenta, stwierdzono niezgodność danych wykazanych w ofercie, ze stanem faktycznym. W protokole z przeprowadzonej kontroli, podpisanym przez obie strony (tj. zarówno przez upoważnionych do przeprowadzenia kontroli członków komisji konkursowej, jak i przez Panią M. S. - osobę upoważnioną do reprezentowania oferenta), wskazano że.: "1.1.2 sprzęt i aparatura medyczna - brak w miejscu - pickflometr, zestaw testów punktowych, płatkowych, spirometr".

W dniu [...] maja 2010 r. komisja konkursowa postanowiła o odrzuceniu oferty skarżącego, zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach, który stanowi, że odrzuca się ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje.

Od wyników kontroli z dnia [...] maja 2010 r. odwołał się skarżący i wniósł o przeprowadzenie ponownej kontroli, zarzucając iż protokół kontroli, nie odzwierciedlał stanu faktycznego. Informował m.in. o tym, iż wymagany sprzęt został "okazany kontrolującym" oraz, że jest "zlokalizowany w miejscu do tego wyznaczonym w czasie, gdy badania nie są wykonywane". Organ I instancji wskazał, iż: "wyniki kontroli zostały przekazane Pani M. S. i przez nią zaakceptowane" oraz, że ponowna kontrola nie jest planowana. Skarżący złożył protest na odrzucenie jego oferty, nie zgadzając się z zarzutem niezgodności stanu faktycznego z ofertą.

W proteście podnosił m.in., iż urządzenia i sprzęty znajdują się w dwóch sąsiadujących gabinetach, z których w jednym "zdeponowany jest sprzęt użytkowany przez kilku specjalistów", zaś w drugim "przebywa lekarz badający pacjenta". Ponadto wskazał, iż dr S. npodpisała protokół potwierdzając swoją obecność przy kontroli, ale nie użyła sformułowania: akceptuję".

Komisja konkursowa oddaliła protest skarżącego, w związku z art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach. W części jawnej, do dalszego etapu postępowania wybrano 6 ofert.

W złożonym odwołaniu, skarżący poinformował m.in. o naruszeniu zasady równego traktowania świadczeniodawców poprzez odrzucenie jego oferty, w związku ze stanem w niej opisanym, jak również wskazał na nieprawidłową interpretację przez kontrolujących definicji miejsca udzielania świadczeń.

Po rozpatrzeniu odwołania organ I instancji, na podstawie art. 154 ust. 3 ustawy o świadczeniach, wydał decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r. oddalającą odwołanie. W uzasadnieniu wskazano na niezapewnienie warunków wymaganych przez oferenta, w związku z niezgodnością pomiędzy pytaniem ankietowym

o wymagany sprzęt, co do którego skarżący oświadczył, iż posiada w miejscu,

a przeprowadzoną kontrolą, która wykazała, że sprzęt ten znajdował się w lokalizacji. Z uwagi na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego decyzji nr [...], na podstawie art. 108 § 1 k.p.a., został nadany rygor natychmiastowej wykonalności.

W odwołaniu do organu II instancji skarżący zarzucił wydanie decyzji organu I instancji z pominięciem zasad postępowania określonych w ustawie

o świadczeniach oraz zasad wskazanych w zarządzeniach Prezesa NFZ,

co doprowadziło bezsprzecznie do naruszenia jego interesu prawnego. Ponadto wskazał na naruszenie postępowania, tj. przepisów art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a., przejawiające się tym, że organ nie dokonał wyjaśnienia definicji miejsca udzielenia świadczeń oraz niezastosowanie się do art. 7, art. 75 § 1, art. 77, art. 80 oraz art. 85 § 1 k.p.a. - w związku z tym, że organ naruszył zasady postępowania dowodowego, w tym nie dokonał oględzin miejsca udzielenia świadczeń. Zarzucił również naruszenie art. 107 k.p.a. - polegające na braku uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia oraz błędne zastosowanie art. 108 § 1 k.p.a. - poprzez niewłaściwe nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Po rozpatrzeniu odwołania, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wskazał, że organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Zdaniem Prezesa NFZ organy nie powielają czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji powoływanej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Wskazał, że organy obu instancji zobowiązane są zbadać, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącego. Nie podzielił stanowiska skarżącego, że organ nie dokonał wyjaśnienia definicji miejsca udzielania świadczeń. Jego zdaniem w dniu 11 marca 2010 r. w ogłoszeniu o postępowaniu, wszyscy oferenci poinformowani zostali, że oferty mogą składać świadczeniodawcy spełniający wymagania określone m.in. w zarządzeniu [...] i zarządzeniu [...] ze zm., które definiowały pojęcie "miejsca udzielania świadczeń", jako: "pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, w tej samej lokalizacji, powiązanych funkcjonalnie i organizacyjnie, w celu wykonywania świadczeń określonego zakresu". Jego zdaniem oferent do swojej oferty dołączył oświadczenie z dnia 25 marca 2010 r., w którym poinformował, że zapoznał się z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz, że przyjmuje je do wykonania. Oświadczenie niniejsze podpisane zostało przez Panią S.

i Panią S. Ponadto skarżący składając ofertę, nie zwrócił się do [...]OW NFZ

z prośbą o interpretację pojęcia miejsca udzielania świadczeń i domniemywać należy, że definicja ta była wówczas dla niego zrozumiała. W przedłożonej do [...]OW NFZ ofercie, skarżący wskazał w rozdziale 1.1.2 ankiety, tj. warunki wymagane - sprzęt i aparatura medyczna, iż wymagany sprzęt, tj. pickflometr, spirometr i zestawy do testów punktowych i płatkowych "posiada w miejscu". Jednocześnie, w punkcie VI. oferty, tj. szczegóły oferty w zakresie sprzętu wyszczególnił, iż spirometr

i pickflometr są dostępne "w lokalizacji", a zestawy do testów punktowych

i płatkowych "w miejscu". Tym samym, już w jego ofercie powstała rozbieżność pomiędzy ankietą, a szczegółami oferty.

W celu porównania danych zawartych w ofercie, ze stanem faktycznym organ I instancji przeprowadził u skarżącego kontrolę. W protokole z kontroli wskazano, że w miejscu brak było wymaganego sprzętu, tj. pickflometru, zestawu testów punktowych i płatkowych oraz spirometru. Zgodnie z załącznikiem 3a

do zarządzenia [...], przy świadczeniach z zakresu alergologii, warunkiem konicznym dotyczącym diagnostyki jest posiadanie w miejscu przez oferenta: zestawu do testów punktowych (nie mniej niż 10 alergenów) i płatkowych (nie mniej niż 10 alergenów), spirometru oraz pickflometru. W punkcie V. oferty, tj. wykaz sprzętu, skarżący wskazał, iż pickflometr będzie dostępny dla innych komórek "całodobowo".

W związku z twierdzeniem zawartym w odwołaniu, iż kontrola oferenta nie została przeprowadzona w miejscu udzielania świadczeń, a także przedłożeniem dodatkowej dokumentacji przez skarżącego w dniu 25 sierpnia 2010 r. w Centrali NFZ (tj. złożonego oświadczenia oraz zdjęć gabinetów i wymaganego sprzętu), zwrócono się z prośbą do [...]OW NFZ o przedstawienie dodatkowych wyjaśnień. Wynikało z nich, iż w trakcie kontroli miejsca udzielania świadczeń NZOZ M. w S. przy ul. [...], cyt.: "zespól kontrolujący został zaproszony do gabinetu Nr 1 (który jest oznaczony na planie załączonym do odwołania oferenta) jedynie w celu oczekiwania na osobą upoważnioną Panią M. S. Zespołowi kontrolującemu przedstawiono inne pomieszczenie, a raczej drzwi do pomieszczenia, zasłoniętego maskującą folią, w którym odbywał się remont. Do wspomnianego gabinetu wejście znajdowało się w innym budynku, przylegającym do NZOZ M., a gabinet, w którym miała funkcjonować poradnia alergologiczna nie figuruje na rzucie parteru przedstawionym przez ww. jednostkę'''

Organ II instancji nie uznał za słuszny zarzut skarżącego, zgodnie z którym decyzja Dyrektora [...]OW NFZ nie zawierała uzasadnienia. Wskazać należy, iż decyzja Dyrektora [...]OW NFZ nr [...] zawierała (zgodnie z art. 107 k.p.a.): oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie i uzasadnienie, w której organ dokonał wyjaśnienia faktycznego i prawnego oraz pouczenie, w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Kwestia, czy uzasadnienie było satysfakcjonujące, czy też nie dla skarżącego pozostaje być kwestią ocenną subiektywną.

Zdaniem organu II instancji, Dyrektor [...]OW NFZ nadając decyzji nr [...] na podstawie art. 108 § 1 k.p.a., rygor natychmiastowej wykonalności uzasadnił swoją decyzję względami ochrony zdrowia lub życia ludzkiego. Jednocześnie decyzja niniejsza zawierała pouczenie skarżącego o przysługującym mu prawie do wniesienia odwołania do Prezesa NFZ w terminie 7 dni od dnia otrzymania decyzji, na podstawie art. 154 ust. 4 ustawy o świadczeniach. W związku z powyższym uznał, iż decyzji Dyrektora [...]OW NFZ, jako decyzji nieostatecznej, został nadany rygor natychmiastowej wykonalności z urzędu, z uwagi na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego. Dyrektor [...]OW NFZ dokonał oceny, że istniały przesłanki do nadania tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Zdaniem organu II instancji działania komisji konkursowej w postaci odrzucenia oferty skarżącego, na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 i 7, która zawierała nieprawdziwe informacje oraz nie spełniła wymaganych warunków określonych

w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu, uznać należy za prawidłowe, a komisja konkursowa postępowała zgodnie z przepisami ustawy o świadczeniach, z zapisami właściwych zarządzeń Prezesa Funduszu.

Skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2010 r. oddalającą odwołanie NZOZ M. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. i nadającą decyzji rygor natychmiastowej wykonalności wniósł skarżący.

Zarzucił, iż została ona wydana z naruszeniem postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie art. 7 , art. 77, art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a., albowiem postępowanie odwoławcze zostało przeprowadzone bez należytego wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności,

w szczególności ustalenia, że sprzęt i aparatura medyczna, tj. pickflometr, spirometr

i zestawy do testów punktowych i płatkowych, skarżący nie posiadał w "miejscu udzielania świadczeń" w rozumieniu zarządzenia nr 62/2009/DSOZ Prezesa NFZ

z 2 listopada 2009 r. oraz zarządzenia nr 67/2009/DSOZ Prezesa NFZ z 3 listopada 2009 r. ze zm. z pominięciem dowodów przedstawionych przez skarżącego, opierając się o treść nieznanych prawem czynności, tj. wyjaśnień organu I instancji

w postępowaniu dowodowym prowadzonym przez organ II instancji, co jest sprzeczne tak z zasadą prawdy obiektywnej, jak i zasadą dwuinstancyjności postępowania.

Naruszenie prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, przez:

a) niezastosowanie art. 134 § 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r.

o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, polegające na przyjęciu, że w toku postępowania konkursowego nie doszło do naruszenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, ani zasady prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji i naruszenie poprzez powyższe, interesu prawnego strony skarżącej, podczas gdy

m. in. w stosunku do skarżącego strona przeciwna uznała, że sprzęt aparatura medyczna, tj. pickflometr, spirometr i zestawy do testów punktowych i płatkowych znajdujące się w zespole pomieszczeń w tej samej lokalizacji, powiązanych funkcjonalnie i organizacyjnie, w celu wykonywania świadczeń określonego zakresu, nie znajdowały się w "miejscu udzielania świadczeń".

b) błędną wykładnię definicji "miejsca udzielania świadczeń" zawartej w treści zarządzenia nr 62/2009/DSOZ Prezesa NFZ z 2 listopada 2009 i'- (art. 2 ust.i, pkt 4) oraz zarządzenia nr 67/2009/DSOZ Prezesa NFZ z 3 listopada 2009 r. ze zm., co skutkowało, niewłaściwym zastosowaniem art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz.U. Nr 164 z 2008 r., poz. 1027 ze zm.) oraz odrzuceniem oferty, która zawierała wyłącznie prawdziwe informacje.

Wskazując na powyższe naruszenia prawa, wnoszono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zdaniem skarżącego definicja miejsca udzielania świadczeń posługuje się pojęciem lokalizacji. Zawarte zatem w treści oferty sformułowanie "w lokalizacji" mieści się w ramach definicji legalnej, co jedynie potwierdza spełnienie kryteriów określonych w konkursie. Fakt, że sprzęt jest wykorzystywany przez inne poradnie potwierdza, że skarżący jest w jego posiadaniu, a protokół z przeprowadzonej kontroli nie odzwierciedla stanu faktycznego, który to stan faktyczny organ II Instancji powinien ustalić w oparciu o dowody przedstawione przez skarżącego lub dokonać ustaleń we własnym zakresie, o co skarżący wnioskował w treści złożonego odwołania. Organ drugiej instancji, podobnie jak organ pierwszej instancji, zgodnie

z art. 7 i art. 77 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, jest zobowiązany do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co jest odzwierciedleniem zasady prawdy materialnej. Zgodnie

z powyższą zasadą, opierając się na utrwalonym stanowisku orzeczniczym, prowadzący postępowanie organ, ma obowiązek zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowy, tak aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Jest on w szczególności zobowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego,

a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (kpa). Zgodnie zaś z treścią art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej, zobowiązany jest rozstrzygnąć sprawę w oparciu

o całokształt materiału dowodowego. Obowiązany jest więc rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone w aktach sprawy i nie może pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu ani też uwzględnić dowodu, którego nie ma w aktach sprawy. Ponadto swobodna ocena dowodów, której dokonuje organ, aby nie przerodziła się w dowolną ocenę, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny. Zarzut dowolności w ocenie sprawy wykluczają dopiero ustalenia dokonane w oparciu o całokształt materiału dowodowego, zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący.

Zdaniem skarżącego organ naruszył zasadę prawny obiektywnej, a nawet postępował według zasady prawdy formalnej, co nie powinno mieć miejsca. Skupił się na oczywistych niedokładnościach w sformułowaniach skarżącego, zamiast rozważyć fakty będące istotą sprawy, czego przykładem może być pominięcie dowodu stanowiącego plan budynku, na którym widać jak są położone gabinety lekarski i zabiegowy. Oparł się na treści nieznanych prawem czynności, tj. wyjaśnień organu I instancji w postępowaniu dowodowym prowadzonym przez organ II instancji - co jest sprzeczne tak z zasadą prawdy obiektywnej, jak i zasadą dwuinstancyjności postępowania.

Skarżący nie podziela stanowiska, że postępowanie o zawarcie umowy zostało przeprowadzone zgodnie z prawem. Jego zdaniem komisja konkursowa miała prawo przeprowadzić kontrolę zgodności danych zawartych w ofercie,

a stanem faktycznym ale nie zgadza się z wnioskami komisji konkursowej, w którym stwierdzono, iż brak jest sprzętu medycznego i aparatury medycznej w miejscu udzielania świadczeń. Wniosek ten jest niezgodny z rzeczywistym stanem rzeczy

i ponadto, nie odpowiada legalnej definicji "miejsca udzielania świadczeń" zawartej

w zarządzeniu nr 62/2009/DSOZ Prezesa NFZ z 2 listopada 2009 r. oraz

w zarządzeniu nr 67/2009/DSOZ Prezesa NFZ z 3 listopada 2009 r. ze zm., która brzmi: "pomieszczenie lub zespół pomieszczeń w tej samej lokalizacji, powiązanych funkcjonalnie i organizacyjnie, w celu wykonywania świadczeń określonego zakresu".

Prezes NFZ w żadnej mierze nie odniósł się, do planu budynku załączonego do odwołania. Z powyższego dokumentu wynika jednoznacznie, iż pomiędzy gabinetem lekarskim, a gabinetem zabiegowym istnieje powiązanie funkcjonale i organizacyjne. Gabinet lekarski jest przeznaczony na badanie pacjenta, a gabinet zabiegowy, do którego przechodzi się przez drzwi, jest pomieszczeniem gdzie znajdują się potrzebne do badania sprzęt medyczny i aparatura medyczna, które w razie takiej potrzeby można przenieść do gabinetu lekarskiego. Skarżący podkreślił fakt, że oba gabinety znajdują się w jednej lokalizacji i występują między nimi wspomniane powiązania.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoją dotychczasową argumentację i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności

z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U.

z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania jest decyzja z dnia [...] września 2010 r. Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia wydana po rozpoznaniu odwołania Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej M. Sp. z o.o., od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2010 r., mocą której utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. Sprawa dotyczyła rozstrzygnięcia postępowania nr [...], przeprowadzonego w trybie konkursu ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie: alergologii, na obszarze: powiatu [...], powiatu [...] i powiatu [...].

W celu porównania danych zawartych w ofercie, ze stanem faktycznym

w siedzibie skarżącego w dniu [...] maja 2010 r. została przeprowadzona kontrola, zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 15 grudnia

2004 stanowiącym, że: "Komisja konkursowa ma prawo przeprowadzenia kontroli świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie, a także zażądać dostarczenia dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez świadczeniodawcę ubiegającego się o zawarcie umowy".

W trakcie kontroli oferenta, stwierdzono niezgodność danych wykazanych w ofercie, ze stanem faktycznym. W protokole z przeprowadzonej kontroli, podpisanym przez obie strony (tj. zarówno przez upoważnionych do przeprowadzenia kontroli członków komisji konkursowej, jak i przez Panią M. S. - osobę upoważnioną do reprezentowania oferenta), wskazano że.: "1.1.2 sprzęt i aparatura medyczna - brak w miejscu - pickflometr, zestaw testów punktowych, płatkowych, spirometr".

W dniu [...] maja 2010 r. komisja konkursowa postanowiła o odrzuceniu oferty Odwołującego, zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach, który stanowi, że odrzuca się ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje.

Skarżący informował m.in. o tym, iż wymagany sprzęt został "okazany kontrolującym" oraz, że jest "zlokalizowany w miejscu do tego wyznaczonym w czasie, gdy badania nie są wykonywane". Organ I instancji wskazał, iż: "wyniki kontroli zostały przekazane Pani M. S. i przez nią zaakceptowane" oraz, że ponowna kontrola nie jest planowana.

W przedłożonej ofercie, skarżący wskazał w rozdziale 1.1.2 ankiety,

tj. warunki wymagane - sprzęt i aparatura medyczna, iż wymagany sprzęt,

tj. pickflometr, spirometr i zestawy do testów punktowych i płatkowych "posiada

w miejscu". Jednocześnie skarżący, w punkcie VI. oferty, tj. szczegóły oferty

w zakresie sprzętu wyszczególnił, iż spirometr i pickflometr są dostępne

"w lokalizacji", a zestawy do testów punktowych i płatkowych "w miejscu". Tym samym, zdaniem organu, już w ofercie skarżącego powstała rozbieżność pomiędzy ankietą, a szczegółami oferty. Jeżeli taka rozbieżność powstała już w ofrecie to mogła być usunięta w takim samym trybie jak został usunięty inny brak formalny

(tj. brak oświadczenia o przedłużeniu polisy na czas trwania umowy z NFZ).

Ta wątpliwość mogła być usunięta w ramch pisma skierowanego przez komisję konkursową, pod rygorem odrzucenia oferty, i z odpowiednim terminiem.

Faktem jest, iż dr S. podpisała protokół potwierdzając swoją obecność przy kontroli, ale prawdą jest także, że nie użyła sformułowania: akceptuję. To organ, ma obowiązek zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowy, tak aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Jest on w szczególności zobowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kpa. Zgodnie z treścią art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej, zobowiązany jest rozstrzygnąć sprawę w oparciu

o całokształt materiału dowodowego. Obowiązany jest więc rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone w aktach sprawy i nie może pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu ani też uwzględnić dowodu, którego nie ma w aktach sprawy. Ponadto swobodna ocena dowodów, której dokonuje organ, aby nie przerodziła się w dowolną ocenę, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny. Organ II Instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał m.in., że skarżący w treści złożonej oferty zamieścił nieprawdziwe informacje: treść złożonej oferty zawiera zamiennie dwa zapisy - że sprzęt znajduje się w "miejscu", jak też w "lokalizacji", sprzęt jest wykorzystywany przez inne poradnie, sprzęt znajduje się w dwóch sąsiadujących gabinetach. Należy zauważyć, iż argumentacja ta potwierdza jedynie, że treść oferty złożonej przez skarżącego zawiera prawdziwe informacje, a zgłaszane w sprawie zarzuty są zasadne. Bowiem sprzęt wykorzystywany całodobowo przez inne poradnie musi znajdować się w posiadaniu skarżącego. Organ odwoławczy powinien w tym zakresie, przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe z urzędu w celu uzupełnienia dowodów (art. 136 k.p.a.).

Prezes NFZ nie odniósł się, do planu budynku załączonego do odwołania. Z powyższego dokumentu wynika, iż pomiędzy gabinetem lekarskim, a gabinetem zabiegowym istnieje powiązanie funkcjonale i organizacyjne. Gabinet lekarski jest przeznaczony na badanie pacjenta, a gabinet zabiegowy, do którego przechodzi się przez drzwi, jest pomieszczeniem gdzie znajdują się potrzebne do badania sprzęt medyczny i aparatura medyczna, które w razie takiej potrzeby można przenieść do gabinetu lekarskiego. Oba gabinety znajdują się w jednej lokalizacji i występują między nimi wspomniane powiązania.

Zgodnie z art. 2 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Stosownie zaś do art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W świetle powołanych wyżej przepisów decyzja administracyjna, a w szczególności, jak to ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, nakładająca na podmiot obowiązki lub karę, musi być oparta na obowiązującym przepisie prawa i zgodna z jego treścią. Tych wymogów nie spełniają wspomniane wyżej decyzje administracyjne.

Wszystkie przytoczone okoliczności świadczą o tym, że organ nie wyjaśnił sprawy w sposób wymagany przez art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a., które to naruszenie przepisów postępowania administracyjnego miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. a) i c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.

Stosownie do przepisu art. 152 p.p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Zaś

o kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.