Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 259/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Stwierdzono, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia odwołania I. umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania Ministra Infrastruktury i Rozwoju do rozpatrzenia odwołania skarżącego Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...]; II. stwierdza, że Minister Infrastruktury i Rozwoju wydając decyzję z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] pozostawał w bezczynności, niemniej bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; III. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz skarżącego Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I. Pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. Przedsiębiorstwo W. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu"), za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju (dalej "Ministra") w przedmiocie rozpoznania odwołania Prezydenta Miasta K. od decyzji Wojewody [...] (dalej "Wojewody") z dnia [...] maja 2014 r. nr [...].

II. Stan sprawy, której dotyczy wniesiona skarga, przedstawia się w sposób następujący:

1. Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], wydaną na podstawie art.18 ust.1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz.687 ze zm.) Wojewoda orzekł w następujący sposób:

- ustalił na rzecz skarżącej odszkodowania z tytułu przejęcia na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości przeznaczonej na cele inwestycji polegającej na przebudowie ciągu ulic: [...] (od Ronda S.), [...], [...] i [...] (na odcinku od ulicy [...] do alei [...]) w K.– odcinek I. Przebudowa ul. [...] i [...], oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 23 m2, stanowiącej własność skarżącej, w kwocie 6.850,00 zł;

- wskazał, że wypłata należnego skarżącej odszkodowania nastąpi jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna, a zobowiązanym do wypłaty jest Prezydent Miasta K. (dalej "Prezydent").

2. Pismem z dnia 9 czerwca 2014 r., które wpłynęło do Wojewody w dniu 13 czerwca 2014 r., Prezydent wniósł do Ministra odwołanie od decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2014 r., zarzucając Prezydentowi oparcie się przy ustalaniu wartości przejętej nieruchomości na wadliwie sporządzonym operacie szacunkowym, zawyżającym tę wartość.

3. Pismem z dnia 17 czerwca 2014 r., które wpłynęło do Ministra w dniu 18 czerwca 2014 r., Wojewoda przekazał odwołanie Ministrowi.

4. Pismem z dnia 3 marca 2015 r. skarżąca spółka wezwała Ministra do usunięcia naruszenia prawa w postaci nierozpatrzenia w terminach wskazanych w art.35 k.p.a. odwołania Prezydenta od decyzji Wojewody.

5. Przywołanym na wstępie pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. skarżąca wniosła do Sądu (za pośrednictwem organu, data wpłynięcia pisma do organu – 10 kwietnia 2015 r.) skargę na bezczynność Ministra w przedmiocie rozpoznania odwołania Prezydenta od decyzji Wojewody.

6. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., doręczoną skarżącej w dniu 13 kwietnia 2015 r., Minister rozpoznał odwołanie od decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2014 r., uchylając tę decyzję i przekazując organowi sprawę do ponownego rozpoznania.

III. W odpowiedzi na skargę z dnia 7 maja 2015 r. Minister wniósł o umorzenie postępowania sądowego, ewentualnie o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

IV. Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a wojewódzki sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Z urzędu zauważyć należy brak podstaw do ewentualnego kwestionowania interesu prawnego skarżącej w niniejszej sprawie w oparciu o to, że skarżąca wywodzi zaistnienie stanu bezczynności w rozpoznaniu przez organ odwoławczy odwołania od decyzji organu I instancji w sytuacji, w której przedmiotowe odwołanie wniósł inny niż skarżąca podmiot (tj. Miasto K.). Nie ulega bowiem wątpliwości, że zarówno skarżąca, jak i odwołujący są stronami tego samego postępowania odszkodowawczego, a nierozpoznanie odwołania Miasta K. od korzystnej dla skarżącej decyzji organu I instancji w oczywisty i bezpośredni sposób wpływa na jej sytuację prawną.

Rozpoznając skargę na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Działając na podstawie powołanego wyżej art. 149 § 1 sąd może orzec jedynie o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach strony. W sytuacji zaś wydania przez organ stosownego aktu przed dniem orzekania przez sąd, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności w zakresie zobowiązania organu do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

W sprawie niniejszej sytuacja taka ma miejsce. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., doręczoną skarżącej w dniu 13 kwietnia 2015 r., Minister rozpoznał bowiem odwołanie Prezydenta od decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2014 r., wywołując tym samym bezprzedmiotowość wniesionej skargi w zakresie nałożenia na organ obowiązków, o których mowa w art.149 § 1 p.p.s.a .

W tym miejscu wskazać należy, że wydanie przez organ decyzji nie zwalnia jednak Sądu od orzekania, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce, a jeśli tak to czy miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też naruszenie to nie miało charakteru rażącego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2013r., I OSK 797/13). Użycie bowiem w zdaniu drugim ww. art. 149 § 1 p.p.s.a. zwrotu "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Wręcz przeciwnie, z analizy tego przepisu wynika, zdaniem Sądu, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu.

Analizując zgromadzony w aktach administracyjnych materiał dokumentacyjny Sąd uznał, że bezczynność Ministra w rozpoznaniu odwołania Prezydenta ewidentnie zaistniała, albowiem rozpoznanie to nastąpiło z niebudzącym wątpliwości przekroczeniem terminów załatwienia spraw administracyjnych, przewidzianych w art.35 k.p.a. Należy jednakże uznać, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 i art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.