Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 179/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art 154
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2022 r. sprawy ze skargi S. M. na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 lutego 2021 r. sygn. akt II SAB/Kr 199/20 1. nakłada na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] grzywnę w kwocie 1000 zł ( tysiąc złotych); 2. przyznaje od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz S. M. kwotę 1000 zł ( tysiąc złotych), oddalając dalej idący wniosek.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2021 r., sygn. akt II SAB/Kr 199/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. T. do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie załatwienia wniosku S. M. z dnia 12 lipca 2020 r. w terminie 14 dni od daty zwrotu akt; stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądził od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. T. na rzecz S. M. kwotę [...]złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem skargi była bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. T. w zakresie udostępnienia na wniosek skarżącego informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429, dalej w skrócie: "u.d.i.p."). Wniosek skarżącego dotyczył udostępnienia kopii zatwierdzonego projektu budowlanego wraz z decyzją dla budowy domu mieszkalnego wybudowanego na działce nr [...] w L. M. . Organ uznał, że kopia zatwierdzonego projektu budowlanego oraz decyzja o zatwierdzeniu tego projektu nie są informacjami publicznymi. Stwierdzając, że organ pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego sąd wskazał, że projekt budowlany stanowi integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę, która jest aktem administracyjnym, co wyczerpuje treść art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o dostępie do informacji publicznej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się pogląd, według którego projekt architektoniczno-budowlany stanowiący element decyzji o pozwoleniu na budowę stanowi informację publiczną. Nie ma racji organ stojąc na stanowisku, że projekt budowlany nie stanowi informacji publicznej, a ustawa o dostępie do informacji publicznej nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. W dniu wniesienia skargi PINB w N. T. pozostawał w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Stan taki utrzymał się do dnia wyrokowania, przy czym wynikał z wadliwego poglądu prawnego, jaki na kwestię będącą przedmiotem żądania jej ujawnienia jako informacji publicznej, prezentował organ. Sąd zaznaczył, że organ rozpoznając wniosek skarżącego winien w pierwszej kolejności rozważyć, czy nie zachodzi w sprawie przypadek z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i w zależności od rezultatu wydać decyzję stosownej treści. Jeśli organ uzna, że projekt budowlany zawiera fragmenty podlegające wyłączeniu ze względu na ochronę dóbr chronionych, to odmawiając ich udostępnienia musi konkretnie wskazać, jakie dokumenty podlegają wyłączeniu i szczegółowo to uzasadnić.

S. M., za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na niewykonanie wyroku w sprawie II SAB/Kr 199/20 (data wpływu skargi do organu: 14 stycznia 2022 r.). Skarżący domagał się zobowiązania organu skarżonego do bezzwłocznego wykonania w/w wyroku, oraz przyznania od organu kwoty [...]zł z tytułu niewykonania wyroku.

W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że akta sprawy [...] zostały zwrócone do organu w dniu 4 sierpnia 2021 r. Pismem z dnia 20 sierpnia 2021 r. skarżący wezwał organ do wykonania wyroku. Kolejno pismem z daty 19 sierpnia 2021 r. organ zawiadomił skarżącego, że nie posiada w swoich zasobach żądanych informacji. W następstwie tego pisma skarżący skierował pismem z dnia 25 sierpnia 2021 r. zarzuty do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K..

W ocenie skarżącego, działanie organu zmierza do ukrycia dokumentów, które faktycznie posiada, zaś treść zawiadomienia z dnia 19 sierpnia 2021 r. jest tylko pozornym wykonaniem wyroku.

Skarżący zauważył, że dokumenty z legalizacji samowoli budowlanej wytworzone przez organ po 2004 r. w przypadku żądanej budowy znajdują się w zasobach PINB, gdyż tylko on jest uprawniony do prowadzenia postępowań administracyjnych w zakresie tzw. legalizacji budynków mieszkalnych wybudowanych bez pozwolenia na budowę. Ponadto organ dysponuje żądanymi dokumentami w ramach prowadzonego postępowania [...] dotyczącego badania legalności budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...] w L. M. . Zatem nie ma żadnych wątpliwości, że organ żądane dokumenty posiada, lecz obawia się ich udostępnienia, gdyż spowoduje to negatywne skutki dla inwestora z uwagi na możliwość wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, albowiem została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa.

W zakresie wniosku o przyznanie kwoty [...]zł z tytułu niewykonania wyroku skarżący wyjaśnił, że suma ta jest adekwatna i uwzględnia okoliczności sprawy, w tym także fakt, że od złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej upłynął już znaczny okres czasu a organ dalej nie ma zamiaru stosować się do przepisów prawa.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. T. wniósł o oddalenie skargi. Organ przedstawił przebieg postępowania w sprawie, w szczególności wskazując, że zawiadomieniem z dnia 19 sierpnia 2021 r. znak: [...] poinformował wnioskodawcę, że nie posiada w swoich zasobach dokumentów, o których udostępnienie skarżący wnosił. Skarżący został ponadto zawiadomiony, że PINB w N. T. nigdy nie prowadził postępowania administracyjnego w sprawie budynku, o którego informację publiczną wnioskuje oraz nie przejął dokumentów zakończonych spraw od innych organów administracyjnych - w tym wypadku Urzędu Rejonowego w N. T. - których kompetencje należą obecnie do nadzoru budowlanego i które to organy mogły prowadzić wcześniej postępowanie administracyjne w sprawie tego budynku.

Organ wyjaśnił, że możliwość wniesienia skargi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania została określona w art. 154 ppsa. W realiach przedmiotowej sprawy nie można stwierdzić, że organ nie wykonał wyroku sądu administracyjnego. W wyroku z dnia 16 lutego 2021 r. sygn. Akt II SAB/Kr 199/20 WSA w Krakowie zobowiązał organ do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie załatwienia wniosku S. M. w terminie 14 dni od daty zwrotu akt sprawy. I taki akt -zawiadomienie - PINB w N. T. wydał w dniu 19 sierpnia 2021 r., w którym poinformował S. M., że wnioskowanych informacji nie posiada i wyjaśnił dlaczego. Przepis art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi wprost, że obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 ww. ustawy, będące w posiadaniu takich informacji. Nie można zarzucić podmiotowi zobowiązanemu do udostępnienia informacji publicznej bezczynności w rozpoznaniu wniosku wówczas, gdy wyraźnie powiadomił wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji oraz wyjaśnił dlaczego. W razie złożenia nieprawdziwego oświadczenia w tym zakresie istnieją środki, w tym karne, czy inne pozwalające na weryfikację tego stanowiska.

Odnosząc się z kolei do podnoszonej przez skarżącego w skardze z dnia 5 stycznia 2022 r. kwestii, iż organ dysponuje żądanymi dokumentami w ramach prowadzenia postępowania administracyjnego przez PINB w N. T. pod sygn. akt [...] dotyczącego badania legalności budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...] w L. M. , organ wyjaśnił, że powyższe postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek S. M., które PINB w N. T. otrzymał (w związku z przekazaniem przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. pisma S. M. z dnia 25 sierpnia 2021 r. ) w dniu 10 września 2021 r. Samo zaś postępowanie zostało wszczęte w dniu 22 września

2021 r., a więc ponad miesiąc później niż skarżący otrzymał zawiadomienie w sprawie udzielenia informacji publicznej. Zresztą o wszczęciu tego postępowania został zawiadomiony pismem z dnia 24 września 2021 r.

Brak jest podstaw do przyznania skarżącemu sumy pieniężnej. Ponadto suma pieniężna, o którą wnosi skarżący, stanowi szczególnego rodzaju zadośćuczynienie za stan bezczynności czy też przewlekłości organu. Sam fakt oceny zwłoki w wykonaniu wyroku nie może prowadzić do automatyzmu w przyznawaniu przed sądami administracyjnymi sum pieniężnych. Nie można bowiem tracić z pola widzenia kompensacyjnego charakteru sumy pieniężnej. Ma ona zrekompensować, przynajmniej w pewnej mierze, uszczerbek jakiego doznał skarżący na skutek wadliwie działającej administracji publicznej. W związku z tym nie ulega wątpliwości, że wniosek o przyznanie sumy pieniężnej winien zawierać uzasadnienie, w którym skarżący powinien nawiązać do uszczerbku wywołanego bezczynnością lub przewlekłością postępowania. Uszczerbek ten zaś winien być skonkretyzowany i obiektywnie weryfikowalny. Sama okoliczność, że organ był bezczynny i przewlekle prowadził postępowanie nie przesądza o przyznaniu sumy pieniężnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być zasadna.

W związku z brakiem możliwości przeprowadzenia rozprawy zdalnej, stosownie do treści art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (DZ.U. z 2020r.poz.1842 t.j. z późn. zmianami), w sprawie zarządzono przeprowadzenie posiedzenia niejawnego celem rozpoznania sprawy.

Na wstępie należy przytoczyć przepis art. 154 p.p.s.a., który stanowi podstawę orzekania w niniejszej sprawie.

Art. 154.

§ 1. W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

§ 2. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

§ 3. Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.

§ 4. Osobie, która poniosła szkodę wskutek niewykonania orzeczenia sądu, służy roszczenie o odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

§ 5. Odszkodowanie, o którym mowa w § 4, przysługuje od organu, który nie wykonał orzeczenia sądu. Jeżeli organ w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku o odszkodowanie nie wypłacił odszkodowania, uprawniony podmiot może wnieść powództwo do sądu powszechnego.

§ 6. Grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

§ 7. Uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6

Mając na względzie treść przepisu, trzeba też wskazać, że "O niewykonaniu wyroku można mówić wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie - bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego go postępowania - nie zostało wydane bądź nie podjęto innych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Niewykonanie wyroku, o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., ma miejsce także wtedy, gdy organ wprawdzie wykonał wyrok, lecz z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Stwierdzenie powyższej okoliczności następuje zaś zawsze według stanu na dzień wniesienia skargi" (tak wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 7 stycznia 2021 r. III SA/Wr 469/20 LEX nr 3161858). "Art. 154 p.p.s.a. mówiąc o "niewykonaniu" wyroku sądu administracyjnego, odwołuje się w istocie do tego aspektu jego skuteczności, który polega na zachowaniu się (lub bezczynności) organu administracji publicznej w postępowaniu prowadzonym w rezultacie wyroku uwzględniającego skargę, niezgodnym ze wskazaniami co do dalszego postępowania, zawartymi w uzasadnieniu tego wyroku" (tak wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2022 r. III OSK 5000/21, LEX nr 3328323 ).

Kierując się powyższymi wskazaniami, trzeba przypomnieć i zreasumować raz jeszcze stan faktyczny sprawy. Pierwotny wniosek skarżącego dotyczył udostępnienia kopii zatwierdzonego projektu budowlanego wraz z decyzją dla budowy domu mieszkalnego wybudowanego na działce nr [...] w L. M. . Organ odnośnie tego wniosku uznał, co wyraźnie wyartykułował, że kopia zatwierdzonego projektu budowlanego oraz decyzja o zatwierdzeniu tego projektu nie są informacjami publicznymi. Stwierdzając w postępowaniu wszczętym w związku z brakiem udostępnienia przez organ, że pozostaje on w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego - sąd uprzednio wskazał, że projekt budowlany stanowi integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę, która jest aktem administracyjnym, co wyczerpuje treść art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wskazał nadto, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się pogląd, według którego projekt architektoniczno-budowlany stanowiący element decyzji o pozwoleniu na budowę stanowi informację publiczną. Wyrok nakazywał wydanie aktu lub dokonanie czynności w terminie 14 dni od daty zwrotu akt i zapadł w tym kształcie, ponieważ ze stanowiska organu wyraźnie wynikało, że nie chce on udostępnić żądanych dokumentów, gdyż uważa, że nie są informacja publiczną, a nie dlatego, że nie ma ich w dyspozycji. Przeciwnie, stanowisko organu można było odczytać, w kierunku takim, że dokumentami dysponuje.

Tymczasem po zwrocie akt z prawomocnym orzeczeniem organ pismem z dnia 19 sierpnia 2021r. zawiadomił skarżącego, że nie ma w dyspozycji żądanych informacji i dokumentów /k.23 akt adm./. Skarżący wniósł skargę w trybie nadzoru do organu II instancji/k.26 akt adm./, w następstwie czego PINB w dniu 22 września 2021r. wszczął postępowanie w sprawie legalizacji budynku na działkach nr [...] i [...] w L. M. (działki nr [...] miały dotyczyć żądane dokumenty). Gdyby zatem w postępowaniu sądowym wszczętym na skutek skargi na niewykonanie wyroku organ stał na stanowisku, że także obecnie nie jest w posiadaniu żadnych dokumentów związanych z projektem budowlanym, należałoby dojść do wniosku, że wprawdzie w poprzednim postępowaniu organ nie ujawnił tej okoliczności, zasłaniając się brakiem podstaw do udzielenia informacji, ale obecnie stan faktyczny jest inny, niż przyjął sąd w poprzednim wyroku. W takim wypadku zapadłoby prawdopodobnie inne rozstrzygnięcie. Jednak aktualnie stanowisko organu jest znowu na tyle labilne, że nie sposób jednoznacznie ustalić faktów. Albowiem w odpowiedzi na skargę, odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego w skardze z dnia 5 stycznia 2022 r. kwestii, iż organ dysponuje żądanymi dokumentami w ramach prowadzenia postępowania administracyjnego przez PINB w N. T. pod sygn. akt [...] dotyczącego badania legalności budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...] w L. M. - organ wyjaśnił, że powyższe postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek S. M., które PINB w N. T. otrzymał (w związku z przekazaniem przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. pisma S. M. z dnia 25 sierpnia 2021 r. ) w dniu 10 września 2021 r. Samo zaś postępowanie zostało wszczęte w dniu 22 września 2021 r., a więc ponad miesiąc później niż skarżący otrzymał zawiadomienie w sprawie udzielenia informacji publicznej /k.5 akt sąd./. Z tego niemal dosłownego cytatu wynika tylko, że organ uważa, że skoro postępowanie wszczął później niż uprzednie stanowisko organu z dnia 19 sierpnia 2021r., to w zasadzie nie musi już odpowiedzieć. Jest to niejednoznaczne i nie można ponownie stwierdzić, czy aktualnie, po wszczęciu postępowania organ dysponuje jakimikolwiek żądanymi dokumentami, czy też nie. Tymczasem z jednego z wyżej przytoczonych wyroków wyraźnie wynika, że badany jest tutaj stan sprawy na moment wniesienia skargi, a nie na moment udzielenia wcześniejszej odpowiedzi. W przypadku kwestii wykonania wyroku odpowiedź z dnia 19 sierpnia 2021r. nie zwalniała organu z dalszej odpowiedzi, jeśli wszedł w posiadanie dokumentów. Jeśli tak się nie stało, winien był w odpowiedzi na skargę jasno i wyraźnie to zaznaczyć.

W postępowaniu o udzielenie informacji publicznej zasadniczo nie obowiązują przepisy k.p.a. do momentu wydania decyzji administracyjnej. Nie znaczy to jednak, że w kontakcie z obywatelem przestają obowiązywać organ ogólne zasady procedury administracyjnej. Nawet jeśli nie jest to stricte postępowanie administracyjne, organ winien wyrażać swoje stanowisko w sposób jasny i czytelny, zrozumiały tak dla osób zainteresowanych, jak i w dalszej kolejności dla sądu. W niniejszej sprawie, zarówno w pierwotnym postępowaniu, jak i obecnie nie ma to miejsca. Z tego względu Sąd przyjął, że skoro organ nie wyjaśnił kwestii posiadania żądanych dokumentów po wszczęciu postępowania jednoznacznie, oznacza to, że jest w ich posiadaniu. Wobec tego nie udostępniając ich skarżącemu pozostaje w sytuacji niewykonania wyroku, o jakiej mowa w art. 154 p.p.s.a.

Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do bezzwłocznego wykonania wyroku i przyznanie od organu kwoty [...]zł, co Sąd zinterpretował zarówno jako żądanie wymierzenia grzywny, jak i przyznanie sumy pieniężnej na rzecz skarżącego. Wobec powyższego zachodzą podstawy do wymierzenia organowi grzywny w oparciu o art. 154 § 1 i 6 p.p.s.a. "Z treści art. 154 § 1 i 6 p.p.s.a. wynikają dwie przesłanki, które łącznie muszą być spełnione, aby sąd mógł organowi administracji wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ ten nie wykonuje wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Po drugie, wymierzenie grzywny jest możliwe po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania prawomocnego wyroku" (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 listopada 2021 r. I SA/Wa 465/21 LEX nr 3309388). Obie te przesłanki zostały spełnione. Co do kwestii wysokości grzywny, wypowiedział się w tej materii Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2022 r. I OSK 1565/21, LEX nr 3307453 następująco: " Ustawodawca, przewidując nałożenie grzywny za niewykonanie prawomocnego wyroku, nie określił przesłanek miarkowania jej wysokości. Nie została określona ani wysokość minimalna, ani też nie wskazano wprost jakichkolwiek kryteriów, jakimi powinien w takich przypadkach kierować się sąd administracyjny. Określenie wysokości grzywny pozostawiono uznaniu sądu". W ocenie Sądu przyjęta kwota [...]zł jest adekwatna do sytuacji w sprawie i powinna zmobilizować organ do zajęcia jednoznacznego stanowiska.

Co się tyczy przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej - jak to wskazał NSA w wyroku z dnia 16 lutego 2022 r. I OSK 1579/21, LEX nr 3307941: "Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych przyznanie stronie skarżącej sumy pieniężnej ma jej uświadomić, że nie jest ona bezbronna, a uwadze sądu nie umknęły dolegliwości, jakich doznała w związku z bezczynnością organu (por.m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 lipca 2021 r., sygn. akt I OSK 468/21, z 24 czerwca 2021 r., sygn. akt I OSK 2765/20, czy z 13 marca 2020 r., sygn. akt I OSK 814/19). Podkreślenia także wymaga, że suma pieniężna przyznawana na podstawie tego przepisu pełni funkcję kompensacyjną za dolegliwości doznane z powodu niewykonania prawomocnego wyroku i niezałatwienia jej sprawy w nakazanym przez sąd terminie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2021 r., sygn. akt I OSK 2930/20, z 27 maja 2021 r., sygn. akt I OSK 2741/20, czy z 21 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 2229/17).

Instytucja sumy pieniężnej przyznawanej stronie od organu pełni funkcję kompensacyjną oraz prewencyjną - i ma na celu wzmocnienie instytucji przeciwdziałających bezczynności oraz przewlekłemu prowadzeniu postępowania. Podobnie jak w przypadku grzywny jej celem jest zdyscyplinowanie organu do załatwienia sprawy, ale nade wszystko chodzi o rodzaj zadośćuczynienia wnioskodawcy za oczekiwanie na rozstrzygnięcie sprawy. Nie chodzi przy tym o naprawienie szkody, gdyż odszkodowanie zostało wprost przewidziane w art. 154 § 4 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2018 r. sygn. akt I OSK 2229/17). Nie ulega wątpliwości, że ocena, czy okoliczności sprawy wskazują na potrzebę zadośćuczynienia stronie skarżącej za oczekiwanie na rozpoznanie i zakończenie sprawy pozostawiona została sądowi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 343/17, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 sierpnia 2017 r. sygn. akt I OSK 2065/16). Ocena ta powinna uwzględniać wszystkie istotne okoliczności sprawy i powinna być przeprowadzona przez sąd szczególnie wnikliwie (tak wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 listopada 2021 r. I SAB/Wa 138/21, LEX nr 3289183).

Mając powyższe uwagi na względzie, Sąd zadecydował o przyznaniu skarżącemu od organu sumy [...] zł w związku z faktem, iż od momentu złożenia wniosku o udzielenie informacji publicznej, to jest od lipca 2020r. skarżący nie może uzyskać od organu jasnego stanowiska w tej sprawie. Najpierw organ zasłaniał się bezpodstawnie tym, że to nie jest informacja publiczna, aby teraz twierdzić, że wszczęto postępowanie ( w ramach którego mogą znajdować się przedmiotowe dokumenty) po udzieleniu odpowiedzi negatywnej skarżącemu. Należy podkreślić, że brak chęci udzielenia na każdym etapie jednoznacznej odpowiedzi musi być oceniony stanowczo negatywnie. Z tego względu przyznano sumę pieniężną w oparciu o art. 154 § 7 p.p.s.a.

Z wymienionych przyczyn, na zas. art. 154 p,p,s,a. orzeczono jak na wstępie.