Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SO/Wr 25/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny (art. 55 ustawy p.p.s.a.)
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 22 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. M. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu w O. za nieprzekazanie sądowi pełnych akt postępowania postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 kwietnia 2022 r. J. M. (dalej: wnioskodawca, skarżący) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu

z wnioskiem o wymierzenie Prokuratorowi Rejonowemu w O. (dalej: organ, Prokurator) grzywny w kwocie 5.000 zł na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie Sądowi pełnych akt postępowania przy odpowiedzi na skargę z dnia 17 grudnia 2021 r. oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł zarzut wprowadzenia przez organ w błąd Sądu odnośnie daty nadania pisma z dnia 25 października 2021 r. Wskazano, że pismo to zostało przekazane dopiero w dniu 6 grudnia 2021 r. a nie jak twierdził Prokurator w dniu 22 listopada 2021 r. Skarżący podniósł ,że pisma z dnia 22 listopada 2021 r. przekazującego mu pismo z dnia 25 października 2021 r. nie otrzymał. Wnioskodawca wskazał, że nawet po otrzymaniu skargi w dniu 22 listopada 2021 r. Prokurator nie podejmował czynności wymaganych prawem – co nie powinno mieć miejsca w przypadku organu stojącego na straży praworządności.

Skarżący wywodził, że zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przekazanie skargi do sądu administracyjnego następuje w ciągu 15 dni od dnia jej otrzymania, zaś skarga została przekazana do Sądu dopiero pismem datowanym na dzień 17 grudnia 2021 r. – zatem po upływie 25 dni, co świadczy

o naruszeniu obowiązujących przepisów i lekceważącym traktowaniu obowiązków przez organ.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Prokurator wniósł

o jego oddalenie i zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Organ podniósł, że skarżący nie wyjaśnił, na czym miałoby polegać uchybienie organu w nieprzekazaniu do Sądu pełnych akt postępowania.

W ocenie Prokuratora, skarga z dnia 15 listopada 2021 r. została przekazana w dniu 17 grudnia 2021 r. wraz z kompletnymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Organ zwrócił uwagę na to , że organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, co wynika z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Termin piętnastodniowy, wprowadzony przez ustawodawcę art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ma natomiast zastosowania. Według organu przekazanie przez niego kompletnych akt wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę dokonane zostało przed powzięciem informacji o złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny, a nie dopiero na skutek wniosku. W związku z czym nie sposób przyjąć, że celem organu było uniknięcie kontroli sądowej. Za bezpodstawne organ uznał zarzuty dotyczące wprowadzenia w błąd Sądu co do daty nadania pisma z dnia 25 października 2021 r., co zostało wyjaśnione w odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania Sądu jest wniosek o wymierzenie grzywny Prokuratorowi za nieprzekazanie pełnych akt sprawy do sądu administracyjnego

w trybie , o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.)

Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 54 § 2 zd. pierwsze wskazanego przepisu, organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

Pamiętać jednak należy, że w niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, a w myśl art. 21 pkt 1 ustawy

z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902) dalej: u.d.i.p. , przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przepis art. 21 pkt 1 u.d.i.p. stanowi zatem lex specialis w stosunku do przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków,

o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego

w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 p.p.s.a.).

Wymaga też podkreślenia , że obowiązek terminowego przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma charakter bezwzględny. Chodzi tu przy tym o przekazanie wszystkich akt sprawy, koniecznych do jej rozpoznania, a więc kompletnych, uporządkowanych, ponumerowanych, opisanych, odpowiednio połączonych. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów sądowi administracyjnemu, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu i wypełnienie dyspozycji art. 54 § 2 tej ustawy.

Nie budzi wątpliwości, że przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Natomiast określona w art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywna ma dwie funkcje , a mianowicie dyscyplinującą oraz represyjną. Funkcja represyjna służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto, grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, ponieważ ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r., I OZ 328/12, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Stwierdzenie zaistnienia przesłanek określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie nakłada na sąd obowiązku wymierzenia grzywny, lecz wyposaża sąd w uprawnienie do wymierzenia grzywny. Ustawodawca przewidział bowiem, że sąd "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Orzeczenie sądu ma więc charakter uznaniowy, a sąd podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi charakter sprawy, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy.

Rozważając w takim kontekście okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wymierzenie organowi grzywny.

Po pierwsze, wnioskodawca nie zarzuca organowi nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w ogóle , ale przekazanie akt niekompletnych. W związku z tym wskazać należy, że art. 133 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. To zatem do kompetencji Sądu rozstrzygającego sprawę należy zbadanie, czy nadesłane akta administracyjne maja walor kompletności i są uporządkowane. W sytuacji, gdy akta te nie są kompletne Sąd wzywa organ do nadesłania brakujących dokumentów. Z kolei w przypadku uznania przez Sąd, że akta sprawy są wystarczające do jej rozstrzygnięcia , rozpoznaje sprawę merytorycznie. Obowiązkiem Sądu jest bowiem zawsze dokonanie oceny, czy zebrany w postępowaniu administracyjnym materiał jest pełny i wystarczający do ustalenia stanu faktycznego.

Po drugie, przechodząc na grunt okoliczności badanej sprawy należy zauważyć, że skarga z dnia 15 listopada 2021 r. (wpływ do organu: 23 listopada 2021 r.) została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 1361/21. W dniu 17 grudnia 2021 r. organ przekazał Sądowi odpowiedź na skargę , nie dołączył jednak wymienionych w tym piśmie załączników. Wobec tego Sąd pismem z dnia 9 marca 2022 r. wezwał organ o doręczenie wymienionych w odpowiedzi na skargę załączników, które dołączono do akt pismem z dnia 14 marca 2022 r. Kolejno w dniu 31 maja 2022 r. Sąd wydał wyrok w sprawie będącej przedmiotem skargi.

Mając na uwadze powyższe okoliczności analizowanej sprawy Sąd stwierdził, że organ wypełnił obowiązek uzupełnienia akt administracyjnych i uznał je za wystarczające do rozpoznania sprawy. Jedynie dla porządku Sąd zwraca uwagę, że przekroczenie przez organ 15 - dniowego terminu w przekazaniu skargi było niewielkie (9 dni) , a zatem nie utrudniło realizacji przez skarżącego przysługującego mu prawa do uzyskania ochrony sądowej. Odnosząc się do zarzutu wprowadzenia w błąd co do daty nadania pisma z dnia 25 października 2021 r., organ w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny jak i w odpowiedzi na skargę udzielił stosownych wyjaśnień w tym zakresie.

Z tych względów Sąd uznał ,że nie jest zasadne wymierzenie organowi grzywny , a w konsekwencji działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak tenorze postanowienia.