Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 375/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2007-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), asesor WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Katarzyna Luto, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 września 2007 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej sprowadzonego z USA używanego samochodu osobowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w B. na rzecz skarżącej E. C. kwotę 2.985,00 zł. (słownie: dwa tysiące dziewięćset osiemdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Bk 375/07

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia z dnia [...].05.2007 nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. nr [...] z dnia [...].03.2007., w której określono E. C. wartość celną importowanego samochodu, kwotę długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług.

W dniu 29.12.2006 r. objęto wg zgłoszenia celnego nr [...] procedurą dopuszczenia do obrotu przywieziony z USA samochód osobowy marki S., wyprodukowany w roku 2006. Do zgłoszenia załączono m.in. fakturę zakupu ww. towaru na kwotę 2.750,00 USD (cena samochodu) i 350 USD (koszty wysyłki) - łącznie 3.100 USD.

Organ celny pierwszej instancji, korzystając z upoważnienia zawartego w art. 68 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, przystąpił do weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia. W trakcie weryfikacji, dokonano również porównania określonej

w dokumencie zakupu ceny samochodu z cenami podobnych samochodów oferowanych na rynku USA. W wyniku tego porównania organ celny powziął wątpliwości, co do tego, czy określona w dokumencie cena samochodu stanowi całkowitą cenę zapłaconą za importowany towar. W związku z powyższym, pismem

z dnia 08.01.2007. powołano biegłego J. S. do wydania opinii w sprawie szacunkowej wartości rynkowej samochodu z uwzględnieniem korekt

za braki, uszkodzenia i przebieg. Po zakończeniu postępowania, Naczelnik Urzędu Celnego w B. wydał decyzję nr [...] z dnia [...].03.2007 r., w której określił kwotę długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług, stosując jako podstawę wyliczeń wartość celną w nowej wysokości, ustaloną przy wykorzystaniu opinii biegłego J. S. z dnia 08.01.2007 r.

Od powyższej decyzji Strona złożyła odwołanie z dnia 15.03.2007. Do odwołania Strona załączyła ocenę techniczną Nr [...] z dnia 13.03.2007 r., kalkulację naprawy z dnia 13.03.2007 r. wraz ze zdjęciami pojazdu marki S., wycenę z dnia 14.03.2007 r. oraz oferty cenowe z aukcji [...].

Organ celny drugiej instancji w trakcie analizy zasadności zakwestionowania wartości celnej dokonał uzupełniającego postępowania dowodowego, uzyskując

ze stron internetowych oferty cenowe podobnych samochodów z rynku USA,

a następnie decyzją nr [...] z dnia [...].05.2007. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, iż uwzględniając fakt,

że zgromadzony materiał dowodowy, w tym w szczególności oferty cenowe podobnych samochodów na rynku USA wskazywały, iż zadeklarowana wartość celna została zaniżona, brak było przesłanki do zastosowania art. 29 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i przyjęcia ceny wskazanej w dokumencie zakupu ww. towaru za jego wartość celną.

Pismem z dnia 15.03.2007. Strona zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc w szczególności o jej uchylenie. Ponadto w treści skargi Strona skarżąca zarzuciła organowi celnemu naruszenie art. 29 i art. 31 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, art. 181 a rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. wprowadzającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 122, art. 139 § 2, art. 180 § 1

i art. 191 Ordynacji podatkowej, a także art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu Skarżąca podniosła, iż Naczelnik Urzędu Celnego

w B. bezpodstawnie zakwestionował wiarygodność przedłożonych dokumentów, wyjaśnień Skarżącej odnośnie okoliczności zakupu, a w szczególności fakturę zakupu dokumentującą całkowitą zapłaconą cenę za ten pojazd oraz koszt transportu do Polski. Ponadto organ celny nie uznał za wiarygodny dowód ocen technicznych wykonanych przez rzeczoznawców L. i D. W szczególności opinia rzeczoznawcy L. dotycząca kalkulacji kosztów naprawy pojazdu jednoznacznie wskazuje, że koszt naprawy pojazdu nawet w Polsce jest zbliżony do wartości pojazdu podobnego bezwypadkowego i zarejestrowanego w RP, co oznacza, że koszt naprawy tego pojazdu w USA byłby jeszcze wyższy ze względu na koszty robocizny.

Ponadto, zdaniem Skarżącej, organ celny w uzasadnieniu decyzji podaje ustalone przez siebie ceny wywoławcze pojazdów podobnych nieuszkodzonych

z rynku USA w przedziale 13-15 tyś. USD, a następnie ustala wartość celną pojazdu bardzo mocno rozbitego na kwotę 12.210,19 USD.

Zdaniem Skarżącej organ celny nie miał podstaw do odrzucenia metody transakcyjnej i ustalenia wartości celnej metodą " ostatniej szansy ", zaś opinia J. S. nie spełnia wymogów należytej staranności i rzetelności oraz zawiera błędy merytoryczne.

Również określając wartość celną towaru organ celny w sposób dowolny określił zwyczajową marżę w wysokości 10%, jednocześnie stwierdzając

w uzasadnieniu decyzji, że stawki bywają bardzo zróżnicowane.

Odpowiadając na skargę Strony organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, iż w trakcie weryfikacji zgłoszenia celnego złożonego przez przedstawiciela Skarżącej, organ celny pierwszej instancji dokonał analizy cen samochodów używanych na rynku USA, w wyniku czego powziął wątpliwość, czy ujęta w fakturze zakupu cena 3.100 USD stanowi całkowitą cenę zapłaconą lub należną

za importowany towar. Na tle powyższego wynikły oczywiste wątpliwości, co do tego, czy zadeklarowana cena (3.100 USD) może być uznana jako wartość celna importowanego samochodu marki S., wyprodukowanego w roku 2006. Powyższe wątpliwości potwierdziła także ekspertyza techniczno - ekonomiczna sporządzona przez biegłego, zgodnie z którą wartość rynkowa importowanego pojazdu w miesiącu, w którym dokonano zgłoszenia celnego wynosiła 60.500 PLN brutto. Wartość ta ponad sześciokrotnie odbiega od kwoty zadeklarowanej

w zgłoszeniu celnym powiększonej o należności celne i podatkowe, tj. 9.162 PLN.

Biorąc powyższe pod uwagę, organy celne nie podzieliły zarzutu Strony

o bezpodstawności zakwestionowania przez Naczelnika Urzędu Celnego

w B. wiarygodności przedłożonych dokumentów, wyjaśnień, a w szczególności faktury zakupu.

Odnosząc się do zarzutu Strony dotyczącego podania przez organ celny cen pojazdów podobnych nieuszkodzonych, w wypadku gdy zgłoszony przez Stronę pojazd był mocno rozbity podkreślono, iż w trakcie prowadzonego postępowania dokonano m.in. analizy notowań pojazdu marki S. [...] oraz internetowych ofert sprzedaży pojazdów tej samej marki i typu. Badając ww. oferty organ celny pierwszej instancji wziął pod uwagę realia rynku amerykańskiego.

Ze względu na to, że pojedyncze oferty sprzedaży samochodów podobnych nie dają wszechstronnego obrazu rynku kraju eksportu, a w związku z tym nie rozwiewają wątpliwości co do faktycznej wartości pojazdu, w decyzji z dnia [...].03.2007. wzięto pod uwagę wskazane wyżej notowania określające przeciętną wartość handlową tego rodzaju pojazdu tj. wartość rynkową brutto w granicach 13.000-15.000 PLN. Natomiast organ celny drugiej instancji dokonał dodatkowej analizy cen samochodów uszkodzonych marki S. [...] na rynku USA i ustalił, iż ceny samochodów tego typu zakwalifikowanych jako "salvage" lub "rebuilt" wynoszą od ok. 7.000 do 10.000 USD. Organ celne zwróciły także uwagę, iż załączony do zgłoszenia celnego tytuł własności Nr [...] z dnia 18.04.2006. "Certificate of Title State of Luisiana Department of Public Safety - Office of Motor Vehicles " nie ma charakteru świadectwa odzysku, w związku z czym nie potwierdza uszkodzeń uniemożliwiających dopuszczenie przedmiotowego pojazdu do ruchu.

Zdaniem organu celnego dokumenty załączone przez Stronę do zgłoszenia celnego Nr [...] z dnia 29.12.2006 r. z powodów wynikających z nich sprzeczności, nie mogły stanowić jednoznacznego dowodu na okoliczność opłacenia w/w faktury, a w związku z tym nie mogą również potwierdzać, że zadeklarowana przez Stronę wartość pojazdu samochodowego marki S. [...] stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

Ustosunkowując się do zarzutów Strony dotyczących opinii biegłego J. S. wskazano, iż organ celny poddał analizie ww. opinię w zakresie wiedzy ogólnej, którą dysponuje oraz w zakresie posiadanego doświadczenia, umożliwiającego zweryfikowanie tylko tych elementów opinii, które nie wymagają specjalistycznych wiadomości, w tym przypadku technicznych.

Organ odwoławczy nie podzielił także zarzutu Strony dotyczącego dowolnego przyjęcia przez organ celny zwyczajowej marży w wysokości 10 % wartości. Zastosowana w kalkulacji marża w wysokości 10 % jest przyjmowana na podstawie informacji uzyskanych przez służby celne z Wydawnictwa INFO EKSPERT

w Warszawie jako uśredniona marża krajowa. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy

z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy

z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W rozpatrywanej sprawie Sąd stwierdził naruszenie przez organy celne przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik tejże sprawy,

a w szczególności przepisów art. 121 § 2, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 i 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U.

z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Podkreślić trzeba, iż to na organach celnych ciąży obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Towarzyszy temu obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122 i 187 ustawy – Ordynacja podatkowa). Równie istotny filar dowodzenia w procesie podatkowym stanowi zasada swobodnej oceny dowodów (art. 191 tejże ustawy). Oceny zebranego

w sprawie materiału dowodowego organ dokonuje na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Ocenie podlega każdy dowód z osobna oraz wszystkie dowody we wzajemnej z sobą łączności, a na prawidłowość tej oceny wskazuje to, czy wyciągnięte przez organ wnioski mają logiczne uzasadnienie.

Istota powstałego w tej sprawie sporu dotyczy określenia wartości celnej pojazdu sprowadzonego przez Stronę na terytorium Wspólnoty Europejskiej. Zgodnie z art. 29 ust. 1 Rozporządzenia Rady Nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.92.302.1) – dalej jako Wspólnotowy Kodeks Celny, wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty. Przy ustalaniu wartości celnej, cena owa może zostać natomiast skorygowana o określone elementy wymienione w art. 32 i art. 33.

Wartość transakcyjna jest podstawową metodą ustalania wartości celnej przywożonych towarów. W pewnych ściśle określonych sytuacjach organy celne mogą jednak przy ustalaniu wartości celnej nie stosować w/w metody. Zgodnie z art. 181a ust. 1 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.93.253.1 ze zm.) -

w przypadku, gdy organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną

w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej.

Orzekający w tej sprawie Sąd nie ma wątpliwości, że przy ustaleniu wartości celnej towaru prawidłowe zastosowanie metody "ostatniej szansy" wymaga

od organu celnego w pierwszej kolejności wykazania, iż istnieją uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Z takimi uzasadnionymi wątpliwościami będziemy mieć do czynienia wówczas, kiedy wartość transakcyjna towaru rażąco odstaje od wartości danego towaru na rynku jego pochodzenia. Następnie zaś, rzeczą organów celnych jest wykazanie, że ustalenie tej wartości jest bezwzględnie niemożliwe w oparciu o pozostałe metody, kolejno wymienione w art. 30 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu rozstrzygnięcia argumentując odstąpienie od zastosowania w sprawie art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego powoływał się na analizę notowań samochodów nieuszkodzonych na rynku krajowym, zawartych w systemie "Info-Ekspert". Nie są to jednak dane dotyczące rynku, z którego pochodził sprowadzony samochód. Organ wskazał co prawda

na ceny tego typu samochodów także na rynku amerykańskim, ale trzeba zauważyć, że podane ceny dotoczą pojazdów nieuszkodzonych. Próbę uzupełnienia materiału dowodowego w tym względzie podjął Dyrektor Izby Celnej w B., który

w uzasadnieniu swojej decyzji powołał się na wydruki stron internetowych, zawierające oferty sprzedaży na rynku amerykańskim uszkodzonych tego typu pojazdów. Trzeba jednak zauważyć, że znajdujące się w aktach sprawy wydruki

ze stron internetowych sporządzone zostały w języku angielskim i nie zostały one

w tym postępowaniu przetłumaczone. Trudno jest zatem ocenić prawidłowość dokonanych przez organ odwoławczy porównań, co do skali i rodzaju uszkodzeń samochodów wskazanych przez organ z samochodem sprowadzonym przez Skarżącego. Należy podkreślić, iż dokument sporządzony w języku obcym, bez przetłumaczenia na język polski, w świetle art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, nie może być uznany za dowód w sprawie. W tym zakresie jest to istotny brak materiału dowodowego, bowiem jak już wyżej zaakcentowano, organ może odstąpić

od ustalenia wartości celnej towaru na podstawie metody wartości transakcyjnej, tylko i wyłącznie w sytuacji, kiedy wartość transakcyjna towaru rażąco koliduje

z wartością danego towaru występującą na rynku jego pochodzenia.

Ponadto wartość celną zakwestionowano posiłkując się również opinią biegłego, czym odwrócono kolejność postępowania. Wniosek ten można wywieść

z treści uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji (str. 7). Otóż bowiem organ powołuje się na opinię biegłego uzasadniając potrzebę odstąpienia od zastosowania art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Sąd dostrzega zatem pewną niekonsekwencję organów, które dla poparcia swojego stanowiska przytoczyły okoliczności, które nie mogą być uznane za wystarczające dla możliwości odstąpienia od wartości transakcyjnej. Jak już wyżej zaakcentowano, organ może odstąpić od ustalenia wartości celnej towaru na podstawie metody wartości transakcyjnej, tylko i wyłącznie w sytuacji, kiedy wartość transakcyjna towaru rażąco koliduje z wartością danego towaru występującą na rynku jego pochodzenia.

Podkreślić należy, że zaistniałe w sprawie sprzeczności opisane na stronie 6

i 7 decyzji organu pierwszej instancji, a dotyczące okoliczności zapłaty tytułem nabycia pojazdu S. [...] mogą być jedną z przesłanek do powzięcia wątpliwości co do zgodności zadeklarowanej wartości celnej z faktycznie zapłaconą lub należną ceną za towar. Należy jednakże zwrócić uwagę, iż wnioski te zostały wyprowadzone w oparciu o analizę między innymi faktury zakupu samochodu S., której tłumaczenia nie ma w aktach sprawy.

Podsumowując, w ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organy celne nie uzasadniły w przekonujący sposób odstąpienia od zastosowania metody wartości transakcyjnej do ustalenia wartości celnej pojazdu.

W dalszej kolejności należy zwrócić uwagę na poważne wątpliwości, jakie wzbudza opinia techniczno-ekonomiczna sporządzona przez inż. J. S., a będąca podstawą rozstrzygnięcia organów celnych. Z przedmiotowej opinii nie wynika dlaczego rzeczoznawca przyjął korektę z uwagi na uszkodzenia w wysokości 30%. Wartości korygujące mają wpływ na ustalenie ostatecznej, finalnej wartości rynkowej pojazdu. Nie mogą zatem istnieć w tym zakresie żadne wątpliwości, a opinia winna gruntownie wyjaśniać wszystkie elementy, które zdaniem biegłego mają wpływ na ustalenie wartości rynkowej pojazdu. Biegły winien wskazać argumenty i założenia, które uzasadniają poszczególne stwierdzenia zawarte w ekspertyzie. Z istoty dowodu, jakim jest opinia biegłego wynika, że musi ona zawierać uzasadnienie, które pozwoliłoby dokonać analizy logiczności i poprawności wniosków, bez konieczności wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej. Opinia biegłego musi przekonywać jako logiczna całość. Biegły winien zatem wskazać i wyjaśnić przesłanki, które doprowadziły go do przedstawionych konkluzji. Brak fachowego uzasadnienia wniosków końcowych uniemożliwia ocenę mocy dowodowej opinii (A. Skoczylas, Glosa do wyroku NSA z dnia 4 lipca 2001 r., I SA/Łd 1875/2000, OSP 2002, z. 9, poz. 118). Biegły nie jest zwolniony od wskazania źródeł, podstaw i przesłanek, które uzasadniają poszczególne stwierdzenia zawarte w opinii (wyrok NSA z 23 lipca

2002 r., sygn. akt I SA/Łd 1242/2001, niepubl.).

Sąd pragnie przy tym zwrócić uwagę, iż organy nie powinny opinii biegłego traktować jako jedynego i przesądzającego dowodu w sprawie, gdyż stanowi ona jedynie część materiału dowodowego, który podlega swobodnej ocenie, jak każdy inny dowód. Jeżeli opinia nie wyjaśnia dogłębnie wszystkich okoliczności mających znaczenie dla podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie, organy winny zwrócić się do biegłego o jej uzupełnienie, wyjaśnienie lub doprecyzowanie. Ponadto, jeżeli w trakcie postępowania strona zgłasza własne uwagi i zastrzeżenia do opinii biegłego, wówczas organ prowadzący to postępowanie również powinien zwrócić się do biegłego o odniesienie się do tych uwag i zastrzeżeń. Tego jednak w niniejszej sprawie nie uczyniły. Tym samym w ocenie Sądu doszło w tej sprawie do naruszenia przepisów art. 122, art. 187 § 1, art. 191 ustawy – Ordynacja podatkowa. Z uwagi

na wskazane wyżej okoliczności, organy celne przekroczyły też granice zasady swobodnej oceny dowodów, wynikającej z przepisu art. 191 ustawy - Ordynacja podatkowa.

Uzasadniony jest również zarzut dowolnego określenia zwyczajowej marży

w wysokości 10%. Organ celny uzasadniając tak przyjętą wysokość marży powołał się ogólnie na wydawnictwo INFO – EKSPERT. Nie wskazał przy tym bliżej daty publikacji, strony z której pochodzą dane przyjęte w przedmiotowym postępowaniu. Dlatego też marża przyjęta przez organy celne jest – co najmniej – trudna

do zweryfikowania. Zgodnie zaś z zasadami prawidłowo prowadzonego postępowania podatkowego, decyzja powinna wskazywać ustalony przez organ administracyjny stan faktyczny, określać przesłanki zastosowania tej a nie innej kwalifikacji prawnej i ustalać jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają którym z fragmentów normy prawnej zastosowanej w sprawie. To wszystko kryje

w sobie formuła art. 210 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej. To z uzasadnienia decyzji strona winna uzyskać wszechstronną informację o motywach, którymi kierował się organ administracji podejmując rozstrzygnięcie.

W postępowaniu, w którym wydano zaskarżoną decyzję naruszono również art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej i art. 181a ust. 2 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.93.253.1 ze zm.). Zgonie z art. 181a ust. 2 rozporządzenia, jeżeli organy celne mają wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, mogą zażądać, zgodnie z art. 178 ust. 4, przedstawienia uzupełniających informacji. Jeżeli wątpliwości te pozostają, organy celne przed podjęciem ostatecznej decyzji powiadamiają daną osobę na piśmie, o ile się o to zwróciła, o powodach tych wątpliwości i zapewnią jej odpowiednią możliwość udzielenia odpowiedzi. Ostateczna decyzja wraz uzasadnieniem przekazywana jest zainteresowanemu na piśmie. Powołany wyżej przepis zawiera istotne uprawnienie a zarazem gwarancję procesową strony, która może zażądać od organu wyjaśnienia motywów wątpliwości odnoszących się do wartości celnej towaru. W przedmiotowej sprawie strona nie wystąpiła z takim żądaniem. Należy jednak zwrócić uwagę, na to że organy celne nie pouczyły strony o jej prawach. Zgodnie zaś z art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Przepis ten miał zastosowanie

w przedmiotowej sprawie, gdyż zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca

2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622, ze zm.), do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających

z przepisów prawa celnego. Organy celne winny zatem udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa celnego pozostających w związku

z przedmiotem tego postępowania.

Wobec stwierdzonych wyżej naruszeń przepisów 121 § 2, art. 122, art. 180 § 1 art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 i 4 ustawy – Ordynacja podatkowa, Sąd

na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organ powinien uwzględnić wszystkie wymienione wyżej uchybienia, które jednocześnie stanowią wskazania co do sposobu i kierunku dalszego procedowania.

O niewykonalności zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152, zaś o kosztach postępowania na podstawie

art. 200 w związku z art. 205 § 2 i § 3 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.