Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 119/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 3 pkt 11, art. 33 ust. 1, art. 38, art 63 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 66, art. 71 ust. 1 i 2, art. 74, art. 75 ust. 1 pkt 4 art 77 ust. 1, art. 79 ust. 1 i art. 82 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz (spr.) Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska WSA Donata Starosta Protokolant ref. staż. Agata Pawlicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] października 2011 r. Z. i J. F. (zwani dalej: inwestorami) wystąpili do Wójta Gminy [...] (zwanego dalej: Wójt lub organ I instancji) o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu montażu palet drewnianych, realizowanego na działkach oznaczonych nr ewidencyjnymi [...] i [...] położonych we [...] (na skutek podziału geodezyjnego działki o nr ewid. [...] na dwie działki o nr [...] i [...] inwestycja realizowana ma być w części nie na działce o nr ewid. [...], lecz na działce o nr ewid. [...]).

Pismem z dnia [...] października 2011 r. Wójt zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie oraz podał treść zawiadomienia do publicznej wiadomości i ogłosił w Biuletynie Informacji Publicznej.

Pismami z dnia [...] października 2011 r. organ pierwszej instancji wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (zwanego dalej: RDOŚ), o wydanie opinii co do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby, co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (zwanego dalej: PPIS) o wydanie opinii.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. wydanym po wezwaniu Inwestorów do uzupełnienie karty informacyjnej przedsięwzięcia, RDOŚ wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Opinia sanitarna Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny została wydana w dniu [...] października 2011 r. PPIS stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz określił zakres raportu.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. Wójt stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz określił, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ma swym zakresem obejmować informacje zawarte w art. 66 ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm., zwanej dalej: ustawa), zagadnienia zawarte w opinii RDOŚ i zagadnienia zawarte w opinii sanitarnej PPIS.

W toku prowadzonego postępowania, zgodnie z obowiązującymi przepisami, organ podjął szereg czynności, w szczególności: przeprowadzono oględziny nieruchomości bezpośrednio przylegających do zakładu montażu palet drewnianych, zlokalizowanego na działkach nr ewid. [...] i [...] w celu ustalenia ich faktycznego zagospodarowania i wykorzystania (art. 115 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska), co było niezbędne dla określenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku dotyczącego tych terenów i ich ochrony akustycznej; wydano postanowienie z dnia [...] marca 2012 r. o zakwalifikowaniu terenów bezpośrednio przylegających do zakładu montażu palet drewnianych do terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zmienione postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. kwalifikującym przedmiotowe tereny do zabudowy zagrodowej jako przeważającego rodzaju terenu, po przedłożeniu przez Inwestora raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko; wystąpiono do RDOŚ o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji i do PPIS w celu wyrażenia opinii w tej kwestii (pisma z dnia [...] maja 2012 r., art. 77 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy).

Opinią sanitarną z dnia [...] czerwca 2012 r. PPIS zaopiniował warunki realizacji przedsięwzięcia pod względem wymagań sanitarnohigienicznych pozytywnie pod określonymi warunkami.

Po kilkakrotnym wezwaniu Inwestora do uzupełnienia przedłożonego raportu i składania wyjaśnień, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. RDOŚ odmówił uzgodnienia warunków realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, argumentując, iż przedłożona przez Inwestora dokumentacja wraz z uzupełnieniami i wyjaśnieniami jest niespójna i nie zawiera pełnej informacji o wpływie planowanego przedsięwzięcia na środowisko, tak by w oparciu o nią możliwe było określenie niezbędnych działań minimalizujących czy kompensujących potencjalne negatywne oddziaływanie.

W toku prowadzonych postepowań, zarówno przez organy uzgadniające jak i organ orzekający - strony postępowania E. S. i P.T., zgłaszali liczne uwagi i zarzuty wobec przedstawianych dokumentów przez Inwestora oraz planowanego przedsięwzięcia dotyczące m.in. konieczności ustawienia ekranów dźwiękochłonnych wzdłuż granic działek stanowiących teren zakładu mające ochraniać działki stanowiące własność E. S. i P. T.; wykonania przegród akustycznych wewnątrz hal zakładu; umieszczenia wentylatorów wewnątrz budynku suszarni, zamurowania otworów nad bramami komór suszarniczych; ograniczenia hałasu pochodzącego z agregatu prądotwórczego; zakazu nasadzenia drzew liściastych wzdłuż granicy z działką nr ewid. [...]; zwracające uwagę na uciążliwości jaki niesie za sobą ruch samochodów ciężarowych i osobowych na ulicy [...] związany z funkcjonowaniem zakładu; konieczność skierowania tego ruchu drogą usytuowaną za zakładem; uciążliwość związaną z hałasem zarówno w porze dziennej jak i nocnej; okoliczność cięcia drewna w budynkach produkcyjnych przy otwartych bramach wjazdowych oraz na terenie otwartym na zewnątrz hal produkcyjnych; zwiększania zatrudnienia w zakładzie i wielkości produkcji, co niesie za sobą dodatkowe uciążliwości związane z hałasem i natężeniem ruchu pojazdów i in.

W konsekwencji odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia przez RDOŚ Inwestor przedłożył kolejne wyjaśnienia dotyczące zastrzeżeń zawartych w postanowieniu RDOŚ z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz analizę akustyczną planowanego przedsięwzięcia, wnosząc by je uwzględnić i ponownie rozważyć uzgodnienie warunków realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia.

Organ uzgadniający wskazał, iż wyraził już swoje stanowisko w w/w postanowieniu, a wniosek o ponowne uzgodnienie warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia należy uznać za nowa sprawę i wobec tego inwestor musi przedłożyć wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony albo informację o jego braku.

Inwestor przedłożył nowy raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko w dniu [...] kwietnia 2013 r., a organ decyzyjny pismami z dnia [...] kwietnia 2013 r. zwrócił się na podstawie art. 77 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy do PPIS i do RDOŚ o ponowne uzgodnienie w oparciu o przedłożony nowy raport warunków realizacji przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia.

PPIS wystąpił o uzupełnienie przedłożonego raportu o zagadnienia dotyczące m.in. analizy wariantu realizacji przedsięwzięcia zakładającego dostęp do zakładu drogą usytuowaną za zakładem, przedstawienia na mapie ewidencyjnej lokalizacji ekranów dźwiękochłonnych, lokalizacji wszystkich budynków mieszkalnych położonych w sąsiedztwie zakładu i ich odległości od zakładu.

Również RDOŚ wezwał Inwestora do złożenia wyjaśnień związanych z uwagami do raportu, a także zwrócił się do organu decyzyjnego o przedstawienie aktualnego zaświadczenia o faktycznym zagospodarowaniu terenu przylegającego do zakładu wraz z podaniem dokładnej odległości terenów wymagających ochrony akustycznej od miejsca inwestycji, określając rodzaj terenu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.

Organ decyzyjny przeprowadził w dniu [...] czerwca 2013 r. oględziny terenów sąsiadujących z terenem zakładu przy udziale właścicieli tychże nieruchomości w celu ustalenia faktycznego, aktualnego zagospodarowania i wykorzystania tych terenów (art. 115 ustawy Prawo ochrony środowiska). W wyniku oględzin ustalono, że:

1. działki nr [...], [...], [...] stanowią teren zabudowy zagrodowej - przeważający rodzaj terenu,

2. działka nr [...] stanowi teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w przeważającej części użytkowana jako grunt orny,

3. działka nr [...] stanowi teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - trwająca budowa,

4. działka nr [...] stanowi teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej,

5. pozostałe działki stanowią tereny niezabudowane, grunty orne, grunty leśne i drogi publiczne, dla których w przepisach nie zostały określone dopuszczalne poziomy hałasu.

Na wezwanie organu decyzyjnego Inwestor wskazał, iż powierzchnia planowanych nowych obiektów budowlanych wraz z placami składowymi, utwardzonymi wynosi [...] m2, powierzchnia zajmowana przez zakład przed planowana rozbudową wraz z placami składowymi, utwardzonymi wynosi: dla budynków [...] m2, dla placów składowych [...] m2. W konsekwencji powyższego ustalono, iż planowane przedsięwzięcie należy zakwalifikować jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko na podstawie § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397 z późn. zm.).

W toku szeroko przeprowadzonego postępowania uzgadniającego organ uzgadniający tj. RDOŚ kilkakrotnie zwracał się do Inwestora o uzupełnienia raportu w kwestiach takich jak: zakres działania zakładu obecnie i po rozbudowie; ochrona powietrza, gospodarki wodno-ściekowej; wybór dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku w otoczeniu zakładu montażu palet drewnianych; określenie uciążliwości akustycznej zakładu; analizy akustycznej przedsięwzięcia (sprawozdania [...] i [...] z dnia [...] października 2013 r. oraz [...] z dnia [...] stycznia 2014 r, nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r, nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., wykonanych przez firmę "[...]" Zakład Ochrony Środowiska, Laboratorium Badań Środowiska [...].), a także uzyskał wyjaśnienia od Inwestora na zorganizowanym spotkaniu w siedzibie organu w [...] i zobowiązanie do podjęcia przez niego działań, mających na celu ograniczenie uciążliwości zakładu. W wyniku ww. postępowania organ uzgadniający postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. uzgodnił realizację planowanego przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji.

Pismem z dnia [...]czerwca 2014 r. Wójt przekazał wszystkie uzupełnienia do raportu o oddziaływaniu na środowisko organowi opiniującemu tj. PPIS, który to organ opinią sanitarną z dnia [...] lipca 2014 r. zaopiniował warunki realizacji przedsięwzięcia pod względem wymagań sanitarno-higienicznych z zastrzeżeniami, w szczególności wskazał, że:

- przedsięwzięcie powinno być zrealizowane zgodnie z projektem budowlanym, w którym należy zastosować odpowiednie rozwiązania techniczne, technologiczne i organizacyjne minimalizujące negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko a w szczególności na zdrowie ludzi,

- wszystkie prace produkcyjne związane z obróbką drewna a emitujące hałas dla okolicznej zabudowy i powodujące emisję pyłów prowadzić należy w budynkach,

- budynki, w których są usytuowane urządzenia i instalacje technologiczne do prowadzenia obróbki drewna i produkcji palet powinny posiadać odpowiednie przegrody budowlane zapewniające właściwą izolacyjność akustyczną,

- urządzenia techniczne służące do obróbki drewna nie mogą powodować ponadnormatywnego oddziaływania w stosunku do zabudowy mieszkaniowej,

- zakład po planowanej rozbudowie powinien spełniać standardy dotyczące emisji hałasu i ochrony powietrza,

- odpady winny być magazynowane zgodnie z zaleceniami zawartymi w raporcie,

- po planowanej rozbudowie istniejące na działce nr ewid. [...] hale produkcyjne winny zostać przeznaczone na cele określone w raporcie tj. magazyny palet,

- przewidziany ma być montaż ekranu akustycznego na granicy działek nr ewid. [...] i [...],

- utworzony ma zostać pas zieleni izolacyjnej wokół terenu zakładu, wysokiej, średniej i niskiej, celem tłumienia hałasu,

- przy granicy z najbliższymi terenami mieszkalnymi przewidziana ma być zieleń zimozielona,

- rozważony winien być wariant realizacji przedsięwzięcia zakładający dostęp do zakładu drogą usytuowaną za zakładem i budynkami mieszkalnymi.

W toku postępowania organ pierwszej instancji dokonał również ponownej analizy kręgu stron postępowania. Strony miały zapewniony czynny udział w toczącym się postępowaniu, możliwości wypowiedzenia się i zgłaszania uwag i wniosków w sprawie.

Stosownie do art. 79 ustawy, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przeprowadzono procedurę udziału społeczeństwa w toczącym się postępowaniu, poprzez wydanie obwieszczenia z dnia 4 lutego 2014 r. wywieszonego na tablicy ogłoszeń UG [...]e i zamieszczonego w BIP UG [...], informującego o możliwości zapoznania się z raportem o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia.

Decyzją z dnia [...] września 2014 r. Nr B.NiB.6220.9.2011 Wójt ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu montażu palet drewnianych na działkach nr ewid. [...] i [...] położonych we [...] przy ul. [...].

Określając rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia wskazano, iż polegać będzie ono na rozbudowie istniejącego zakładu produkcji palet drewnianych o hale produkcyjne, magazyn palet, magazyn desek, pomieszczenia pomocnicze, kotłownię, suszarnię i zbiornik na trociny (cyklon) oraz zewnętrzne place składowe. Obecnie zakład zlokalizowany jest na działkach o nr ewid. [...] i [...] obręb [...], rozbudowa planowana jest na działkach nr ewid. [...] i [...] obręb [...]. Dojazd do zakładu odbywać się będzie z ulicy [...] na nieruchomość Inwestorów tj. dz. nr ewid. [...]. Po rozbudowie zakładu maszyny i urządzenia zlokalizowane obecnie w budynku produkcyjnym położonym na działce nr ewid. [...] będą przeniesione do nowego budynku na działce nr ewid. [...], a istniejące hale produkcyjne zostaną przeznaczone wyłącznie na magazyny palet. Zlikwidowany zostanie silos na trociny zlokalizowany przy obecnej kotłowni, a opał dowożony będzie do tejże kotłowni z silosu przy nowej kotłowni. Teren wokoło budynków zostanie utwardzony z przeznaczeniem na place składowe drewna i palet oraz kontenery na odpady drzewne. Rozbudowa zakładu nie wpłynie na wzrost produkcji palet ani na zwiększenie zatrudnienia. Zakładana maksymalna liczba pracowników - [...] osób - jest adekwatna do liczby użytkowanych maszyn i urządzeń przy założeniu racjonalnego gospodarowania czasem pracy pracowników.

Określając warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich wymieniono je w pkt od 2.1 do 2.28, wskazując, co następuje:

1. produkcję palet prowadzić wyłącznie w porze dziennej tj. od 6.00 do 22.00. W porze nocnej dopuszcza się jedynie wykonywanie prac związanych z dozorem kotłowi i suszarni oraz obsługą dwóch samochodów ciężarowych,

2. prace wewnątrz hali produkcyjnej wykonywać przy zamkniętych otworach zewnętrznych,

3. wentylatory zlokalizować wewnątrz budynku suszarni,

4. załadunek palet na samochody ciężarowe wykonywać przy wyłączonych silnikach,

5. rozładunek drewna okrągłego na placu z samochodów ciężarowych prowadzić wyłącznie w części północno-zachodniej działki o nr ewid. [...] i [...],

6. docinanie drewna okrągłego oraz cięcie bali drewnianych piłą spalinową prowadzić wewnątrz hali produkcyjnej nr 2 wyłącznie w porze dziennej. Dopuszcza się docinanie drewna okrągłego piłą spalinową na nowym placu surowca w północno-zachodniej części działek nr ewid. [...] i [...] maksymalnie przez 2 godziny w porze dziennej. Urządzenia techniczne służące do obróbki drewna nie mogą powodować ponadnormatywnego oddziaływania w stosunku do okolicznej zabudowy mieszkaniowej,

7. ograniczyć emisję hałasu z terenu przedsięwzięcia poprzez zastosowanie przegrody, pełniącej rolę ekranu akustycznego o wysokości 2,0 m i długości ok. 35,7 m, zlokalizowanej na granicy działek o nr [...] i [...], w części znajdującej się od strony ulicy [...]. Przegroda ta winna być szczelna dla fali akustycznej, przenikającej z terenu przedsięwzięcia i winna się charakteryzować izolacyjnością akustyczną nie mniejszą niż 10 dB,

8. ograniczyć emisję hałasu z terenu przedsięwzięcia poprzez zastosowanie przegrody, pełniącej rolę ekranu akustycznego o wysokości 2,6 m i długości 99,0 m, rozpoczynającej się od ul. [...], wzdłuż granicy działek o nr [...] i [...]. Przegroda winna być szczelna dla fali akustycznej, przenikającej z terenu przedsięwzięcia i winna się charakteryzować izolacyjnością akustyczną nie mniejszą niż 10 dB,

9. ograniczyć emisję hałasu pochodzącego z agregatu prądotwórczego, poprzez zastosowanie osłony akustycznej wokół urządzenia o izolacyjności akustycznej nie niniejszej niż 5 dB,

10. zamurować otwory nad bramami komór suszarniczych nr 1 i nr 2, a wylot powietrza z komór skierować w górę,

11. budynki, w których usytuowane są urządzenia i instalacje technologiczne do prowadzenia obróbki drewna i produkcji palet powinny posiadać odpowiednie przegrody budowlane zapewniające właściwą izolacyjność akustyczną,

12. moc cieplna planowanego do zainstalowania kotła opalanego trocinami nie może być większa niż 1 MW lub zainstalować inny kocioł o nie większej emisji gazów i pyłów do powietrza,

13. nowy kocioł wyposażyć w układ odpylania o sprawności nie mniejszej niż 80%,

14. zanieczyszczenia do powietrza z planowanego do zainstalowania kotła odprowadzić emitorem o wysokości nie mniejszej niż 14 m liczonej nad poziomem terenu,

15. w kotłach spalać wyłącznie pyły, trociny, wióry i zrębki z obróbki drewna stanowiące biomasę w rozumieniu przepisów standardach emisyjnych z instalacji,

16. załadunek i rozładunek trocin i wiórów drzewnych z pojazdów transportujących wykonywać wewnątrz budynków, przy zamkniętych bramach wjazdowych,

17. trociny i wióry drzewne transportować do starej kotłowni w sposób zabezpieczający przed emisja pyłów do powietrza,

18. powietrze znad maszyn zlokalizowanych w hali produkcyjnej odprowadzać poprzez linię odpylania w obiegu zamkniętym wyposażoną w filtr,

19. gospodarkę odpadami prowadzić w sposób wykluczający możliwość negatywnego oddziaływania odpadów na środowisko m.in. poprzez właściwe ich magazynowanie oraz przekazywanie w pierwszej kolejności do odzysku,

20. odpady niebezpieczne magazynować w wyznaczonych miejscach, odpowiednio oznakowane i zabezpieczone przed dostępem osób postronnych,

21. zakład wyposażyć w sorbenty służące do neutralizacji ewentualnych zanieczyszczeń,

22. ścieki bytowe gromadzić w szczelnym, bezodpływowym zbiorniku i zapewnić ich wywóz do oczyszczalni ścieków przez uprawniony podmiot,

23. wody opadowe i roztopowe z powierzchni zadaszonych i utwardzonych zakładu odprowadzać w sposób niezorganizowany do gruntu w granicach działek, do których Inwestorzy posiadają tytuł prawny, bez powodowania szkody dla terenów sąsiednich,

24. na terenie zakładu nie generować ścieków technologicznych. Czyszczenie posadzek hal prowadzić bez powstawania ścieków,

25. po planowanej rozbudowie zakładu istniejące hale produkcyjne znajdujące się na działce o nr ewid. [...] przeznaczyć na cele określone w raporcie tj. magazyn palet,

26. przeanalizować wariant realizacji przedsięwzięcia zakładający dostęp do przedmiotowego zakładu drogą usytuowaną za zakładem i budynkami mieszkalnymi ( działka nr ewid. [...] obręb [...] ),

27. planowane przedsięwzięcie nie może stanowić ponadnormatywnych uciążliwości dla otoczenia z uwagi na emisję zanieczyszczeń do powietrza oraz zagrożenia dla środowiska gruntowo-wodnego,

28. należy zapewnić dotrzymanie obowiązujących standardów akustycznych wynikających z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku ( Dz. U. z 2014 r., poz. 112).

Kolejno organ określił następujące wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę:

1. należy zastosować montaż ekranu akustycznego wzdłuż granicy z działkami [...], [...] i [...],

2. należy przewidzieć utworzenie pasa zieleni izolacyjnej wokół terenu zakładu wysokiej, średniej i niskiej celem tłumienia hałasu i podniesienia walorów estetycznych przestrzeni. Przy granicy z najbliższymi terenami mieszkaniowymi przewidzieć zieleń zimozieloną,

3. należy zastosować odpowiednie rozwiązania techniczne, technologiczne i organizacyjne minimalizujące negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko a w szczególności na zdrowie ludzi,

4. należy zdefiniować wszystkie potencjalne zagrożenia jakie mogą wystąpić w trakcie eksploatacji inwestycji wraz z opisem i sposobem ich usunięcia,

5. należy określić rodzaje i sposoby postępowania z powstającymi odpadami na etapie budowy i eksploatacji inwestycji zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów szczególnych.

Organ uznał też, iż wymogi wynikające z art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. d i e ustawy a dotyczące przeciwdziałania skutkom awarii i transgranicznego oddziaływania inwestycji - nie dotyczą planowanego przedsięwzięcia. Organ stwierdził, iż planowana inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia 2002r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo do zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1479). Stwierdził też brak konieczności przeprowadzenia transgranicznej oceny oddziaływania na środowisko z uwagi na fakt, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie oddziaływać na środowisko i ludzi państw sąsiednich.

Organ nie stwierdził konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania, o którym mowa w art. 135 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, co wynika z przedłożonego raportu. Stwierdził też brak konieczności nakładania na wnioskodawcę dodatkowych obowiązków w sytuacji przyjęcia do realizacji proponowanych rozwiązań.

Uzasadniając decyzję organ pierwszej instancji szeroko zaprezentował przebieg prowadzonego postępowania, stwierdził, iż po zsumowaniu parametrów charakteryzujących planowane przedsięwzięcie z parametrami istniejącego przedsięwzięcia tego samego rodzaju, planowana inwestycję na podstawie § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko należy zaliczyć do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko może być wymagany.

Dalej organ podkreślił, iż dla planowanego przedsięwzięcia należało przeprowadzić ocenę oddziaływania na środowisko, której zakres został szczegółowo określony. Określając zakres raportu organ wskazał, że będzie on obejmował informacje zawarte w art. 66 ustawy, zagadnienia zawarte w opinii RDOŚ i opinii sanitarnej PPIS .

Nadto organ podkreślił, iż z przedłożonych przez Inwestora dokumentów wynika jednoznacznie, iż rozbudowa zakładu nie wpłynie na wzrost produkcji palet (nie zwiększy ilości urządzeń i maszyn wykorzystywanych w zakładzie) oraz wzrost zatrudnienia. Organ odniósł się szczegółowo do uwag, wniosków i zarzutów zgłaszanych w trakcie prowadzonego postępowania przez strony E. S. i P. T., co do realizacji planowanego przedsięwzięcia. Zdefiniował źródła hałasu na terenie planowanej inwestycji i wskazał na sposoby zmniejszenia i ograniczenia emisji hałasu, podkreślając, iż analiza akustyczna załączona do raportu wykazuje, że przy zachowaniu powyższych warunków planowane przedsięwzięcie nie będzie powodowało przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu na terenach objętych ochroną akustyczną, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 12 czerwca 2007r. w spr. dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112) a wręcz wpłynie na polepszenie warunków akustycznych na tych terenach i zmniejszenie uciążliwości akustycznej planowanej inwestycji. Szczegółowo przedstawił planowaną emisję substancji do powietrza w związku z funkcjonowaniem planowanego przedsięwzięcia i uznał, iż przedmiotowe przedsięwzięcia w takim kształcie i zakresie jak planowane nie wpłynie znacząco na stan powietrza w rejonie i spełniać będzie obowiązujące standardy emisyjne.

Organ odniósł się do kwestii związanych z wytwarzaniem odpadów zarówno niebezpiecznych jak i innych niż niebezpieczne w związku z przedmiotowym przedsięwzięciem. Wykazał, że przy założeniu, iż Inwestor będzie realizował planowane przedsięwzięcie zgodnie z zapisami w raporcie i zgodnie z warunkami niniejszej decyzji to nie będą naruszone przepisy w zakresie gospodarki odpadami.

Dalej organ podkreślił, iż przedmiotowa inwestycja zlokalizowana będzie poza obszarami głównych zbiorników wód podziemnych. Wody opadowe i roztopowe z powierzchni zadaszonych i utwardzonych zakładu będą odprowadzane w sposób niezorganizowany do gruntu w granicach działki, do której Inwestor posiada tytuł prawny. Powierzchnia terenów zielonych wynosi ok. [...] m2. Planowane jest zwiększenie pojemności zbiornika na ścieki bytowe z 10 do 20 m2, a wywóz nieczystości odbywać się będzie ok. 7 do 8 razy w ciągu miesiąca. Zakład korzysta z wody wyłącznie z wiejskiej sieci wodociągowej a woda pobierana jest tylko na cele socjalne i bytowe. W ciągu technologicznym żadne urządzenia czy maszyny nie wykorzystują wody a posadzki hal czyszczone są na sucho.

W odniesieniu do art. 81 ust. 3 ustawy organ podnosił, że analiza dokumentacji wykazała, że przebudowa zakładu nie będzie stanowiła przedsięwzięcia mogącego spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych, zawartych w "Planie gospodarowania wodami dorzecza [...]". Planowana inwestycja zlokalizowana jest w granicach obszaru specjalnej ochrony ptaków Pojezierze [...] [...], obszaru chronionego krajobrazu pn. [...] i kompleks leśny [...] oraz na terenie [...], dla których nie obowiązują zakazy. Organ pierwszej instancji podkreślił, iż teren przeznaczony pod inwestycję stanowią grunty rolne kl. IV i V oraz użytki rolne zabudowane, natomiast sąsiadujące z zakładem działki zabudowane są w części zabudową mieszkaniową. Na terenie objętym inwestycja nie stwierdzono występowania chronionych gatunków roślin, siedlisk przyrodniczych ani bytowania chronionych gatunków zwierząt. Organ uznał, iż uwzględniając lokalizację inwestycji na terenach przekształconych antropogenicznie i częściowo zabudowanych, nie przewiduje się negatywnego wpływu na w/w obszary chronione, w tym na gatunki zwierząt stanowiące przedmioty ochrony w/w obszaru Natura 2000, a także na integralność tego obszaru.

Przedmiotowa inwestycja realizowana będzie na obszarze, który nie jest objęty ochroną konserwatorską, ani też nie należy do przedsięwzięć wymienionych w art. 135 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, dla których można utworzyć obszar ograniczonego użytkowania. Ze względu na szczegółowy i jednoznaczny opis planowanej do zastosowania technologii oraz zastosowanych środków mających na celu minimalizację negatywnego oddziaływania na środowisko tego przedsięwzięcia, organ nie stwierdził konieczności ponownego przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy. Ponadto, ze względu lokalizację przedsięwzięcia w dużej odległości od granic państwa oraz zakres oddziaływania inwestycji nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. W decyzji organ podkreślił, iż podstawą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia są wyniki uzgodnień z RDOŚ, PPIS, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz informacje przedstawione w dokumentacji uzupełniającej w/w raport jak również wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa w tym stron postępowania.

Organ podkreślił, iż na podstawie przedłożonych dokumentów oraz uzyskanych opinii i uzgodnień stwierdza, że uwzględnienie nałożonych niniejszą decyzja warunków przy realizacji przedsięwzięcia, zabezpieczy środowisko przed ewentualnym negatywnym wpływem ze strony planowanego przedsięwzięcia.

Reasumując organ pierwszej instancji zważył, że projektowana inwestycja w konsekwencji zmniejszy negatywny dotychczasowy wpływ przedsięwzięcia na warunki zdrowia i życia pobliskich mieszkańców poprzez ograniczenie przede wszystkim emisji hałasu w wyniku oddalenia produkcji od najbliższych terenów mieszkaniowych, wykonanie ekranów akustycznych, zastosowania odpowiednich przegród budowlanych i osłon dźwiękochłonnych maszyn i urządzeń, prowadzenie produkcji palet wyłącznie w porze dziennej i wewnątrz hal produkcyjnych przy zamkniętych otworach zewnętrznych, rozważenie dojazdu do zakładu droga usytuowaną za zakładem i budynkami mieszkalnymi. Ograniczy również emisję pyłów i gazów do powietrza w wyniku zastosowania odpowiedniego układu odpylania w kotłowni i hali produkcyjnej oraz załadunku i rozładunku trocin i wiórów drzewnych na pojazdy transportujące wewnątrz zamkniętych budynków, a także załadunku palet przy wyłączonych silnikach pojazdów ciężarowych.

Odwołanie od przedmiotowej decyzji, w ustawowym terminie, uzupełnione pismem wniesionym do SKO w trakcie postępowania odwoławczego, wniosła E. S., wyrażając sprzeciw i wątpliwości wobec zawartych w decyzji warunków wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji planowanego przedsięwzięcia i domagając się wprowadzenia całkowitego zakazu pracy w porze nocnej. Odwołująca przedstawiła dotychczasową sytuację jaka związana jest z prowadzonym zakładem produkcji palet drewnianych na działce o nr ewid. [...], która sąsiaduje z jej własnością. Podniosła, iż praca prowadzona jest tam przez 24 godziny, bez względu na porę dni czy nocy, z terenu zakładu dobiega hałas zakłócający ciszę nocna i uniemożliwiający wypoczynek i sen. Inwestor był kilkakrotnie uznawany przez sąd za winnego naruszenia ciszy nocnej i spokoju nocnego i obciążany grzywna lecz to nie wpłynęło w najmniejszym nawet zakresie na ograniczenie prowadzonej działalności. Odwołująca zakwestionowała zapisy zawarte w pkt 2 ppkt 2.6 na str. 1 decyzji stwierdzając, iż dopuszczenie ewentualności docinania drewna okrągłego w porze dziennej przez max 2 godziny na nowym placu surowca w północno-zachodniej części działek [...] i [...] położonych przy ul. [...] nie spowoduje zmniejszenia hałasu bowiem Inwestor, co wynika z wcześniejszych doświadczeń, będzie tego czasu nadużywał i twierdził, że dopiero zaczął tę pracę. Dlatego skarżąca domaga się całkowitego zakazu cięcia drzewa piłą spalinową na zewnątrz. Zakwestionowała zapis ppkt 2.7 decyzji dotyczący zastosowania przegrody, o wys. 2m i dł. ok. 35 m zlokalizowanej na granicy działek o nr [...] i [...], pełniącej rolę ekranu akustycznego, stwierdzając, iż nie będzie ona spełniała swojego zadania a więc ograniczania uciążliwości akustycznej - hałasu dochodzącego z rozbudowanego zakładu. Podkreśliła, iż rozbudowa zakładu spowoduje większy hałas bowiem planowana hala produkcyjna znajdować się będzie wprost jej domu. Wniosła by przegrody akustyczne, budowlane znalazły się w już wybudowanych halach produkcyjnych. Wskazała na niespójności pomiędzy ppkt 2.25 sentencji decyzji wg którego istniejące hale produkcyjne posadowione na działce nr [...] po rozbudowie zakładu mają być przeznaczone na magazyny palet a zapisem w uzasadnieniu decyzji na str. 13 gdzie zapisano wpierw, że wszystkie urządzenia będące źródłem hałasu oraz instalacje pracować będą w projektowanej części głośnej hali nr 2 posadowionej na działce nr [...], oddalonej znacznie od terenów zabudowy mieszkaniowej, a w zdaniu następnym, że część z nich zostanie przeniesiona do obecnej hali nr 1 (na działce nr ewid. [...]). Zarzuciła, iż nakazanie przeanalizowania wariantu realizacji przedsięwzięcia zakładającego dostęp do przedmiotowego zakładu drogą usytuowaną za zakładem i budynkami mieszkalnymi - droga gminna dz. nr ewid. [...] oznacza, iż nigdy to nie będzie zrealizowane, bo nie leży to w interesie gminy i Inwestora. Zaapelowała o nakazanie Inwestorowi usunięcia posadzonych wzdłuż granicy jej działki drzew liściastych brzozy z uwagi na bałagan jaki czynią opadające liście. Podkreśliła, iż Inwestor od początku nie chciał wskazać w karcie informacyjnej przedsięwzięcia jaki jest zakres oddziaływania planowanej inwestycji i, że w tym terenie znajdują się domy mieszkalne, nie podawał również prawidłowej liczby zatrudnionych pracowników, którą ostatecznie określił jako ok. 100 osób na dwóch zmianach. Podniosła, iż jej zdaniem rozbudowa zakładu doprowadzi do zwiększenia ilości maszyn i urządzeń, zwiększenia zatrudnienia i tym samym do zwiększenia hałasu.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (zwane dalej: SKO, Kolegium), na podstawie art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. 2013 r., poz. 594), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 267, zwanej dalej: Kpa) w zw. z art. 3 pkt 11, art. 33 ust. 1, art. 38, art 63 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 66, art. 71 ust. 1 i 2, art. 74, art. 75 ust. 1 pkt 4 art 77 ust. 1, art. 79 ust. 1 i art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - utrzymało zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w mocy.

W ocenie Kolegium, po dokonaniu dodatkowych ustaleń, ponowna analiza całości materiału zgromadzonego w sprawie z uwzględnieniem wszystkich jej aspektów oraz zaskarżonego rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, w granicach wyznaczonych przez przywołane przepisy, nakazuje podzielić stanowisko wywiedzione w zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji.

Kolegium wskazało, że podstawę materialnoprawną w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Odnosząc się do przepisów tych aktów prawnych i wyjaśniając podstawy prawne decyzji SKO wskazało następnie, że uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymagane jest dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, bądź potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko ( art. 71 ust. 1 i 2 ustawy). Wywodzono, że zestawienie parametrów charakteryzujących planowane przedsięwzięcie z parametrami istniejącego przedsięwzięcia tego samego rodzaju, prowadzi do wniosku, że planowana inwestycja na podstawie § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko może być wymagany. Dla takich przedsięwzięć, zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej stwierdza, w drodze postanowienia obowiązek uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Postanowienie w tej kwestii organ wydaje po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz właściwego organu inspekcji sanitarnej (art. 64 ust. 1 ustawy), określając jednocześnie zakres wymaganego raportu o oddziaływaniu na środowisko. To, co powinien zawierać raport sporządzony w ramach oceny oddziaływania na środowisko określa szczegółowo art. 66 ust. 1 ustawy, a Kolegium stwierdziło, iż w przedmiotowej sprawie sporządzony raport wraz z licznymi uzupełnieniami wyczerpuje przepis art. 66 ust. 1 ustawy. Kolejno wskazano, że postępowanie wszczyna się na wniosek podmiotu planującego realizację przedsięwzięcia, a do wniosku dołącza się dokumenty określone w art. 74 ustawy, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Wyjaśniono także, że w myśl art. 79 ust. 1 ustawy, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zgodnie zaś z art. 33 ust. 1 ustawy przed wydaniem decyzji wymagającej udziału społeczeństwa organ właściwy do jej wydania, bez zbędnej zwłoki, podaje do publicznej wiadomości informację o: 1/ przystąpieniu do przeprowadzenia oceny, 2/ wszczęciu postępowania, 3/ przedmiocie decyzji, która ma być wydana w sprawie, 4/ organie właściwym do wydania decyzji oraz organach właściwych do wydania opinii i dokonania uzgodnień, 5/ możliwości zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz miejscu, gdzie można to uczynić, 6/ możliwości składania uwag i wniosków, 7/ sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, 8/ organie właściwym do rozpatrzenia uwag i wniosków, 9/ terminie i miejscu rozprawy administracyjnej, jeżeli ma być ona przeprowadzona, 10/ postępowaniu w sprawie trans granicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli jest prowadzone. Wskazano, że art. 38 ustawy, zobowiązuje organ właściwy do wydania decyzji do podania do publicznej wiadomości informacji o wydanej decyzji i o możliwości zapoznania się z jej treścią. Elementy, które określić musi decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wskazuje art. 82 ust. 1 ustawy.

Następnie Kolegium przeszło do uzasadnienia rozstrzygnięcia wskazując, co następuje. W ocenie Kolegium z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że Inwestorzy składając wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach planowanego przedsięwzięcia wypełnili wymagania wynikające z art. 73 i 74 ustawy. Sporządzony raport wraz z uzupełnieniami, którego zakres uzgodniony został z właściwymi organami, odpowiada, w ocenie SKO, wymogom formalnym określonym w art. 66 ustawy, jest wyczerpujący i spójny. Jako podstawowy dowód w sprawie podlegał ocenie na podstawie art. 80 Kpa. W ocenie składu orzekającego organ przeanalizował i ocenił dokładnie bezpośredni i pośredni wpływ przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki oraz wzajemne oddziaływania między tymi czynnikami (zgodnie z art. 80 ). Z akt sprawy, mających odzwierciedlenie w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, że udział społeczeństwa w postępowaniu był prawidłowo zapewniony, zaś w toku postępowania organ pierwszej instancji rozpatrzył zgłoszone uwagi i wnioski, przy czym zostały one w prawie 100 procentach uwzględnione, co znalazło swój wyraz w zaskarżonej decyzji. Organ dołożył starań w celu skutecznego poinformowania społeczeństwa o planowanej inwestycji oraz prowadzonym postępowaniu zachowując niezbędne standardy prawne. Wydana decyzja w przedmiotowej sprawie spełnia wymogi formalne przewidziane w cytowanych wyżej przepisach.

Wywodzono, że z przedłożonej przez Inwestorów dokumentacji wynika, że projektowane przedsięwzięcie polegać będzie na rozbudowie zakładu montażu palet drewnianych. Obecnie istniejący zakład położony jest w obrębie dwóch działek stanowiących własność Inwestorów o nr ewid. [...] i [...] położonych w m. [...]. Na działce nr ewid. [...] o powierzchni 0,5 ha posadowione są następujące obiekty: 1/ budynek produkcyjny, w którym urządzono halę produkcyjna wraz z ostrzarnią, kotłownię opalana drewnem o mocy 0,35 MW wraz ze zbiornikiem na trociny, suszarnię drewna, pomieszczenia socjalne, 2/ wiata - miejsce magazynowania odpadów, 3/ zbiornik bezodpływowy na ścieki bytowe o poj. 10 m3, 4/ biuro w wydzielonej części budynku mieszkalnego Inwestorów, 5/ plac składowy drewna i palet. W części działki nr ewid. [...] o powierzchni 1,2120 ha znajdują się: 1/ budynek produkcyjny, 2/ suszarnia, 3/ plac składowy drewna i palet. Planowana rozbudowa istniejącego zakładu montażu palet drewnianych polegać ma na budowie na części działki o nr ewid. [...] oraz na działce o nr ewid. [...] o powierzchni 1,0099 ha, stanowiącej własność Inwestorów, budynków produkcyjnych, magazynowych, pomocniczych, kotłowni, suszarni ze zbiornikiem na trociny (cyklon), zewnętrznych placów składowych. Organ podniósł, że - jak wynika z przedłożonej dokumentacji - głównym celem przedmiotowej inwestycji jest zwiększenie powierzchni magazynowej i składowej, polepszenie warunków bezpieczeństwa i organizacji pracy w zakładzie a także oddalenie źródeł hałasu od zabudowy mieszkalnej.

Po rozbudowie zakładu istniejąca hala produkcyjna nr 1 położona na działce o nr ewid. [...] tj. zlokalizowana bliżej zabudowy mieszkaniowej, zostanie przeznaczona wyłącznie na magazyn palet. Właściwa produkcja będzie się odbywać w budynku położonym na działce nr ewid. [...], gdzie przeniesione zostaną wszystkie maszyny i narzędzia z dotychczasowej hali produkcyjnej nr 1. Część nowo wybudowanych obiektów zostanie przeznaczona na magazyny palet i drewna. Obok magazynów na działce nr ewid. [...] zbudowana będzie druga kotłownia opalana wyłącznie trocinami o mocy 1 MW, wyposażona w zbiornik na trociny (cyklon) oraz suszarnia drewna. Przy istniejącej kotłowni zostanie zlikwidowany silos na trociny. Teren wokół budynków zostanie utwardzony i przeznaczony na place składowe drewna i palet.

Wywodzono, że z przedłożonych dokumentów przez Inwestorów wynika, że rozbudowa zakładu nie wpłynie na wzrost produkcji palet (nie zwiększy się ilość urządzeń i maszyn) ani na wzrost zatrudnienia.

Odnosząc się kolejno do uwag i zarzutów złożonych przez strony postępowania E. S. i P. T., powtórzonych następnie w odwołaniu złożonym przez skarżącą od decyzji organu pierwszej instancji Kolegium, na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego stwierdziło, co następuje.

Odnośnie zarzutów dotyczących ograniczenia emisji hałasu z terenu przedsięwzięcia Kolegium w oparciu o materiał zgromadzony w sprawie stwierdziło, że planowana inwestycja polegająca na rozbudowie istniejącego zakładu produkcji palet drewnianych w konsekwencji doprowadzi do polepszenia warunków akustycznych na terenach sąsiadujących z terenem inwestycji. Nastąpi to poprzez wykonanie ekranów dźwiękochłonnych wzdłuż granicy działek o nr ewid. [...] i [...], pełniących rolę ekranu akustycznego wzdłuż granicy w/w działek, począwszy od ulicy [...] o wysokości 2,0 m i długości ok. 36 m, utworzenia przez Inwestorów pasa zieleni izolacyjnej (zieleni zimozielonej) wysokiej, średniej i niskiej, celem tłumienia hałasu. Z analizy akustycznej przedsięwzięcia wynika też, że dodatkową barierą ograniczającą uciążliwość związana z emisją hałasu z działek nr ewid. [...] i [...] w kierunku południowym tj. w kierunku działek m.in. Odwołującej będą stosy składowanego surowca drzewnego i odpadów drewna o średniej wysokości ok. 3 m magazynowanych, oczywiście w miarę możliwości, wzdłuż granic działki Inwestorów, od strony najbliższych terenów wymagających ochrony akustycznej;

Odnosząc się do uwag dotyczących posiadania odpowiednich przegród budowlanych zapewniających właściwą izolacyjność akustyczną urządzeń i instalacji technologicznych do prowadzenia obróbki drewna i produkcji palet Kolegium stwierdziło, iż z przedstawionej dokumentacji wynika, iż przegrody budowlane, z których wykonana zostanie planowana część głośna hali produkcyjnej nr 2 charakteryzować się będą izolacyjnością akustyczną wynoszącą 46 dB przy uwzględnieniu, że prace prowadzone będą wewnątrz hali przy zamkniętych otworach zewnętrznych. Z dokumentacji wynikają też rozwiązania dotyczące zabezpieczeń akustycznych ograniczających emisję hałasu z urządzeń i instalacji technologicznych tj. m.in. agregatu prądotwórczego, dla którego zastosowana zostanie osłona przeciwdźwiękowa wokół urządzenia o minimalnej izolacyjności 5 dB; otwory nad bramami komór suszarniczych zostaną zamurowane od strony północno-wschodniej a wylot powietrza zostanie skierowany w górę, natomiast wentylatory nadmuchu powietrza zostaną zlokalizowane wewnątrz suszarni; Podkreślono, że wprowadzenie powyższych rozwiązań stanowi warunek realizacji przedmiotowej inwestycji.

Kolejno, odnosząc się do zarzutów dotyczących uciążliwości związanych z ruchem pojazdów na terenie inwestycji a w szczególności z postojem samochodów ciężarowych na drodze gminnej, argumentowano, że zasadnie w decyzji organu I instancji wskazano, iż odpowiedzialnym za organizację ruchu na drodze gminnej jest zarządca tejże drogi. Podkreślono, że w pkt 2.26 punktu 2 decyzji organ zawarł wymóg przeanalizowania wariantu realizacji przedsięwzięcia (zgłoszonego przez samych Inwestorów) zakładającego dostęp do przedmiotowego zakładu drogą usytuowaną za zakładem i budynkami mieszkalnymi tj. drogą gminną nr [...], która jak wynika z raportu w obecnym stanie nie nadaje się do tego, brak jest też stosownych uzgodnień z zarządca drogi. Warunek ten został sprecyzowany nijako przyszłościowo i niekonkretnie jednakże Kolegium uznało, iż wyeliminowanie go z decyzji stanowiłoby działanie na niekorzyść strony, która domaga się skierowania ruchu do zakładu z wykorzystaniem tejże drogi. Inwestorzy nie wskazali w przedłożonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, że samochody ciężarowe parkować będą na terenie zakładu wskazując miejsca postojowe, przyjmując, iż będą one parkowały w miejscu zamieszkania kierowców. Ruch po terenie zakładu odbywać się będzie w porze dziennej w ilości 25 samochodów na 1 zmianie oraz w porze nocnej podczas wjazdu i wyjazdu pracowników na teren zakładu. Ruch samochodów ciężkich po terenie zakładu w porze nocnej odbywać się będzie w ilości 2 pojazdów. W porze nocnej odbywać się będzie wyłącznie załadunek palet, odbiór wyrobów z placu załadunku palet, wywóz wyrobów i odpadów w ilości maksymalnej 1 przejazd w ciągu godziny. Zarówno w porze dziennej jak i nocnej załadunek palet na samochody ciężarowe odbywać się będzie przy wyłączonych silnikach. Również rozładunek drewna okrągłego z samochodów ciężarowych odbywać się będzie przy wyłączonych silnikach i to na placu w północno-zachodniej części dz. nr ewid. [...] i [...].

Kolejno odnosząc się do zastrzeżeń co do emisji hałasu związanego z pracą piły spalinowej wskazano, iż z dokumentacji wynika, że docinanie drewna okrągłego i cięcie bali drewnianych piła spalinową wykonywane będzie wyłącznie w porze dziennej wewnątrz hali produkcyjnej nr 2. Zgodnie z pismem uzupełniającym Inwestorów z dnia 10 grudnia 2014 r. po rozbudowie nie przewiduje się docinania drewna piłą spalinową na placu. Wyłącznie w sytuacji awaryjnej a więc nieplanowanej i niespodziewanej w sytuacji gdy zamiast drewna kłodowego zostanie dostarczone drewno niekłodowe, pojawi się konieczność użycia piły spalinowej na zewnątrz hali i to maksymalnie przez 2 godziny w porze dziennej na nowym placu surowca w północno- zachodniej części działki nr ewid. [...] i [...]. Podkreślono, iż sytuacja taka chociaż określana jako wyjątkowa i awaryjna została uwzględniona w analizie akustycznej, która określa poziomy hałasu przy uwzględnieniu najbardziej niekorzystnych sytuacji w tym zakresie.

Co do zarzutów dotyczących przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w porze nocnej Kolegium wskazało, iż z informacji przedstawionej w raporcie wynika, że produkcja palet prowadzona jest wyłącznie w porze dziennej tj. w godzinach od 6 do 22 (dwie zmiany). W porze nocnej (trzecia zmiana) wykonywane będą wyłącznie prace związane z przeglądem i konserwacją sprzętu, dozorem kotłowni i suszarni drewna, które to pracują cała dobę, obsługą elektrycznego wózka widłowego podczas załadunku palet na samochody i ruch samochodów ciężarowych w ilości 2 pojazdy.

SKO stwierdziło po przeanalizowaniu dołączonej do raportu analizy akustycznej, iż przy zachowaniu warunków określonych decyzją planowane przedsięwzięcie nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu na terenach objętych ochroną akustyczną określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.

Wreszcie odnosząc się do zarzutów dotyczących planowanego przez Inwestorów zwiększenia produkcji i zatrudnienia w konsekwencji planowanej rozbudowy zakładu a tym samym zwiększenia jego uciążliwości dla sąsiednich terenów, Kolegium stwierdziło, w oparciu o zgromadzoną w sprawie dokumentację, że rozbudowa zakładu nie wpłynie na wzrost produkcji palet wynoszący obecnie 120 tys. sztuk rocznie, nie zwiększy się bowiem ilość urządzeń i maszyn wykorzystywanych w rozbudowanym zakładzie oraz nie zwiększy się zatrudnienie wynoszące obecnie maksymalnie 100 osób.

Wyjaśniono, że niespójności w treści uzasadnienia decyzji (str. 13) co do kwestii przeniesienia po rozbudowie zakładu wszystkich urządzeń i maszyn do części głośnej hali nr 2, zlokalizowanej w znacznym oddaleniu od terenów mieszkaniowych i przeznaczenia hali nr 1, w której obecnie odbywała się produkcja wyłącznie na magazyn palet, na którą to niespójność zwróciła uwagę Skarżąca w odwołaniu, spowodowana była błędem pisarskim, na co wyraźnie wskazują poczynione ustalenia i treść decyzji.

Dalej Kolegium podniosło, iż analiza elementów raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz jego uzupełnień w zakresie emisji substancji wprowadzanych do powietrza z takich źródeł jak: dwa kotły grzewcze o mocy 0,35 MW oraz planowanego o mocy 1 MW, opalanych trocinami i wiórami drzewnymi, które będą wykorzystywane do wytworzenia ciepłej wody na cele technologiczne - do suszenia drewna oraz ogrzewania, agregatu prądotwórczego o mocy 132 kW zasilanego olejem napędowym, który uruchamiany jest na wypadek zaniku napięcia sieciowego oraz pojazdów poruszających się po terenie zakładu, prowadzi do stwierdzenia, iż wielkość emisji substancji wprowadzanych do powietrza z ww. źródeł nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych częstości przekroczeń określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu oraz, że będą dotrzymane standardy jakości powietrza określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu poza terenem, do którego Inwestorzy posiadają tytuł prawny.

Kolegium argumentowało, że uwzględniając powyższe oraz mając na uwadze, iż warunki nałożone przedmiotową decyzją w tym zakresie na Inwestora przyczynią się do ograniczenia emisji substancji do powietrza w związku z funkcjonowaniem planowanego przedsięwzięcia, uznać należy, że przedmiotowe przedsięwzięcie nie wpłynie znacząco na stan powietrza w rejonie tejże inwestycji. Podobnie, analiza całości przedłożonych materiałów, obliczeń i uzgodnień oraz proponowanych rozwiązań, prowadzi do stwierdzenia, iż realizowanie przez Inwestora planowanego przedsięwzięcia zgodnie z zapisami w raporcie i warunkami zawartymi w zaskarżonej decyzji nie będzie naruszać przepisów w zakresie gospodarki odpadami. Planowana inwestycja zlokalizowana będzie poza obszarami głównych zbiorników wód podziemnych. Najbliżej położone ujęcie wód podziemnych "Ujazdowo", dla którego nie utworzono strefy ochrony pośredniej i bezpośredniej, zlokalizowane jest w odległości ok. 1 km od terenów planowanej inwestycji. Planowana inwestycja znajduje się poza obszarami plejstoceńskimi poziomów wodonośnych, a także poza obszarami najwyższej ochrony głównych zbiorników wód podziemnych.

Powierzchnia terenów zielonych wynosi ok. [...] m2, co pozwala by wody opadowe i roztopowe z powierzchni zadaszonych i utwardzonych zakładu odprowadzane były w sposób niezorganizowany do gruntu w granicach działek, do których Inwestorzy posiadają tytuł prawny.

Analiza dokumentacji zgromadzonej w sprawie wykazała, w ocenie Kolegium, iż rozbudowa zakładu nie będzie stanowiła przedsięwzięcia, mogącego spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych, zawartych w " Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]". Jak bowiem wynika z przedłożonego raportu, analizowana inwestycja w odniesieniu do jednolitych części wód powierzchniowych zlokalizowana jest na terenie jednostki o symbolu [...] Jezioro [...], o dobrym potencjale ekologicznym, złym stanie wód i zagrożeniu nieosiągnięciem celów środowiskowych. Jednakże biorąc pod uwagę charakter planowanej inwestycji, jej lokalizację poza obszarami objętymi ochroną w tym strefami ochronnymi ujęć wód i obszarami ochronnymi zbiorników wód śródlądowych oraz planowane rozwiązania chroniące środowisko gruntowo - wodne, nie przewiduje się negatywnego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne, w tym wody podziemne i powierzchniowe.

Wywodzono, że planowana inwestycja zlokalizowana jest w granicach obszaru specjalnej ochrony ptaków Pojezierze [...] o symbolu [...], obszaru chronionego krajobrazu pn. [...] i kompleksu leśnego [...] oraz na terenie [...], dla których jednak nie obowiązują zakazy. Tren przeznaczony pod inwestycje stanowią grunty rolne oraz użytki rolne zabudowane sąsiadujące z zabudową mieszkaniową. Na terenie objętym inwestycja już w części zainwestowanym nie stwierdzono występowania chronionych gatunków roślin, siedlisk przyrodniczych ani bytowania chronionych gatunków zwierząt. Uwzględniając fakt, iż planowana rozbudowa zakładu produkcji palet drewnianych ma być zlokalizowana na terenach przekształconych antropogenicznie i częściowo zabudowanych a także, że teren ten nie należy do cennych przyrodniczo, zdaniem Kolegium, nie przewiduje się negatywnego wpływu na ww. obszary chronione w tym na gatunki zwierząt stanowiące przedmioty ochrony obszaru Natura 2000 a także na integralność tego obszaru. Wskazano także, że przedmiotowa inwestycja realizowana będzie na obszarze nieobjętym ochrona konserwatorską, w związku z tym nie przewiduje się oddziaływania na zabytki chronione i dobra kultury. Według SKO zasadnie organ pierwszej instancji uznał, iż planowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć wymienionych w art. 135 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, dla których można utworzyć obszar ograniczonego użytkowania. Zasadnie też nie stwierdzono w zaskarżonej decyzji, ze względu na szczegółowy i jednoznaczny opis planowanej do zastosowania technologii oraz zastosowanych środków mających na celu minimalizację negatywnego oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, konieczności ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy. Ze względu na lokalizację planowanej inwestycji w dużej odległości od granic państwa (do najbliższej granicy ok. [...] km) oraz zakres oddziaływania inwestycji zasadnie również organ pierwszej instancji nie stwierdził konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji.

Konkludując Kolegium stwierdziło, iż w oparciu o przedłożony materiał dowodowy w sprawie, raport o oddziaływaniu na środowisko z uzupełnieniami, opinie i uzgodnienia stosownych organów, zasadnie przyjęto w zaskarżonej decyzji, iż przy uwzględnieniu nałożonych decyzją warunków, środowisko zabezpieczone będzie przed ewentualnym negatywnym wpływem ze strony planowanego przedsięwzięcia a nawet zmniejszony zostanie negatywny wpływ na warunki zdrowia i życia mieszkańców sąsiednich terenów poprzez ograniczenie przede wszystkim emisji hałasu w konsekwencji przeniesienia produkcji z terenów położonych w sąsiedztwie terenów mieszkalnych, wykonanie ekranów akustycznych, zastosowanie odpowiednich przegród budowlanych i osłon dźwiękochłonnych maszyn i urządzeń, prowadzenie produkcji wyłącznie w porze dziennej i wewnątrz hal produkcyjnych przy zamkniętych otworach zewnętrznych, zamontowaniu wentylatorów nadmuchu powietrza wewnątrz suszarni, jak również emisji pyłów i gazów do powietrza w konsekwencji zastosowania odpowiedniego układu odpylania w kotłowniach i hali produkcyjnej oraz załadunku i rozładunku trocin i wiórów drzewnych na pojazdy transportujące wewnątrz zamkniętych budynków a także załadunku palet przy wyłączonych silnikach samochodów ciężarowych.

W ocenie Kolegium zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a sporządzony raport, którego zakres uzgodniony został z właściwymi organami, a następnie w postępowaniu prowadzonym przez te organy zweryfikowany, odpowiada w swej ostatecznej treści wskazanym wymogom formalnym, jest wyczerpujący i spójny i jako podstawowy dowód w sprawie podlegał ocenie na podstawie art. 80 Kpa.

Skargę na powyższą decyzję złożyła skarżąca zaskarżając ją w całości oraz wnosząc o: stwierdzenie jej nieważności (na podstawie: 145 § 1 pkt 2 Ppsa, w zw. z 156 § 1 pkt 2 Kpa, ewentualnie o jej uchylenie w całości (na podstawie: art. 145 § 1 pkt 1 a i c Ppsa); na podstawie art. 135 Ppsa o stwierdzenie nieważności (na podstawie: art. 145 § 1 pkt 2 Ppsa, w zw. z 156 § 1 pkt 2 Kpa), ewentualnie o uchylenie w całości (na podstawie: 145 § 1 pkt 1 a i c Ppsa) poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia 11 września 2014; o stwierdzenie nieważności (na podstawie: art. 145 § 1 pkt 2 Ppsa, w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa), ewentualnie o uchylenie w całości (na podstawie: art. 145 § 1 pkt 1 a i c Ppsa) postanowienia RDOŚ z [...] kwietnia 2014 r.

Zaskarżonym orzeczeniom zarzuciła skarżąca:

rażące naruszenie art. 61 § 1 ust. 1 pkt 1 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r., w związku z § 1, 3, 4, 5 i 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

naruszenie art. 82 ust. 1 pkt 2 b ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, na tle kwestii braku monitoringu wykonania warunków;

naruszenie art. 80 ust. 1 pkt 3, ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez nie wzięcie pod uwagę wyników postępowania z udziałem społeczeństwa;

art. 6 Kpa - poprzez naruszenie zasady legalności działania;

art. 7 Kpa - poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej;

art. 8 Kpa- poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa;

art. 105 § 1 Kpa, wskazując na bezprzedmiotowość decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;

art. 77 § 1 Kpa poprzez brak wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenia materiału dowodowego w postępowaniu;

Uzasadniając zarzuty skargi skarżąca wskazała, że nie zgadza się z wydanymi w sprawie decyzjami zarówno organów I jak i II instancji oraz z postanowieniem RDOŚ. Skarżąca wywodziła, że zakład produkcyjny, w związku z którego rozbudową jego właściciele Państwo [...] wystąpili o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, został wybudowany z rażącym naruszeniem prawa - tj. art. 61 § 1 ust. 1 pkt 1 ujstawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w związku z § 1, 3, 4, 5 i 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dla spornego terenu Wójt wydał bowiem decyzję z dnia [...] lutego 2008, o warunkach zabudowy nr [...], w sposób krańcowo sprzeczny z powołanym przepisem ustawy jak również przepisami wykonawczymi, wydał bowiem decyzję sprzeczną z zasadami tzw. "dobrego sąsiedztwa", nie uwzględnił okolicznych warunków zabudowy obejmujących wyłącznie budynki mieszkalne - siedliskowe przy gospodarstwach rolnych oraz budynki gospodarskie. Wójt wydając decyzję o warunkach zabudowy przewidującą możliwość wybudowania zakładu przemysłowego - tartaku rażąco naruszył powołany art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym gdyż żadna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, nie była zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w postaci zakładu przemysłowego w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu.

Skarżąca wskazał, że w związku z tym faktem w dniu [...] stycznia 2015 złożyła do SKO wniosek o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. W ocenie skarżącej wszelkie dalsze decyzje w sprawie są dotknięte nieważnością. Nie można bowiem prowadzić postępowania w sprawie obiektu wybudowanego w oparciu o nieważną decyzję administracyjną, zmierzającego w szczególności do jego rozbudowy. W tych okolicznościach - w sytuacji prowadzenia postępowania w sprawie rozbudowy obiektu wzniesionego z rażącym naruszeniem prawa na podstawie nieważnej decyzji administracyjnej, bezprzedmiotowym jest, zdaniem skarżącej, prowadzenie postępowania w sprawie uwarunkowań środowiskowych, podobnie jak bezprzedmiotowymi będą dalsze postępowania w tej sprawie np. dotyczące uzyskania pozwolenia na budowę.

Według skarżącej decyzja organu I instancji, jak i utrzymująca ją w mocy decyzja organu II instancji, przewidują możliwość docinania drewna na placu przez dwie godziny w porze dziennej, wskazują na zakaz działania zakładu z wyjątkiem określonych czynności, ograniczenie działalności zakładu (m.in. poprzez zobowiązanie do dokonywania załadunku samochodów przy wyłączonych silnikach, lub poprzez rozładunek drewna tylko w określonych miejscach zakładu oraz wykonywania prac w hali przy zamkniętych otworach okiennych), jednak żaden z organów nie ustalił obowiązku monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko pomimo ustalenia przez organy, iż przedsięwzięcie taki wpływ posiada (hałas). W tych okolicznościach, według skarżącej - trudnym do wyegzekwowania oraz kontrolowania będzie wykonanie nałożonych zaskarżonymi decyzjami obowiązków - warunków.

Według skarżącej należy przyjąć, że tak jak dotychczas przedsięwzięcie będzie emitowało znaczny poziom hałasu, zaś twierdzenia organów jakoby rozszerzenie zakresu spornej działalności spowodowało poprawienie się sytuacji w sąsiednich domostwach są nieuzasadnione. Skarżąca podkreśliła, że inwestorzy w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa objętego zaskarżanymi decyzjami notorycznie zakłócają ciszę nocną i sytuacja ta się nie zmieni. Na potwierdzenie powyższego skarżąca złączyła wyroki sądowe i stwierdziła, że od czasu skazania [...] [...] za wykroczenie z art. 51 § 1 kw sytuacja w sąsiedztwie skarżącej, jeżeli chodzi o poziom hałasu, w tym w godzinach nocnych, stale się pogarsza, uniemożliwiając jej normalne funkcjonowanie na jej posesji. Zdaniem skarżącej, w opisanych okolicznościach, organ I instancji, który pierwotnie w roku 2008 wydał nieważna decyzję rażąco naruszającą przepisy art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, obecnie próbuje usankcjonować swoje niezgodne z prawem działania i pogłębia dolegliwości dla sąsiadujących z zakładem gospodarstw domowych, naruszając tym samym podstawowe zasady postępowania administracyjnego takie jak działanie organów na podstawie przepisów prawa, zasadę zaufania do organów, zasadę prawdy obiektywnej.

Z tych samych względów, według skarżącej, organy obu instancji naruszyły art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Organ II instancji w uzasadnieniu swojej decyzji twierdzi wprawdzie, że uwagi skarżącej zostały uwzględnione w 100 %, lecz de facto decyzje wydane w sprawie nie będą w żaden sposób chroniły skarżącej przed dotychczasowymi dolegliwościami. Zdaniem skarżącej organy wydały decyzje na podstawie twierdzeń i oświadczeń wnioskodawców - właściciela zakładu produkcyjnego, zupełnie nie biorąc pod uwagę znanych w szczególności organowi I instancji dotychczasowych problemów stwarzanych przez sporne przedsięwzięcie, zgłaszanych w postępowaniu między innymi przez skarżącą. Zezwolenie chociażby na docinanie drewna na placu przez 2 godziny dziennie stwarza możliwość znacznych nadużyć ze strony wnioskodawców, nikt bowiem nie będzie w stanie kontrolować czasu w jakim dane czynności będą wykonywane, tak więc rzekome warunki zawarte w zaskarżonej decyzji organu i instancji mają, według skarżącej, wyłącznie charakter iluzoryczny. Równie iluzoryczny jest, jej zdaniem, warunek nr 2.26 obejmujący przeanalizowanie wariantu dostępu do zakładu drogą usytuowaną za zakładem. Po pierwsze bowiem samo rozważenie danego wariantu realizacji przedsięwzięcia nie spowoduję by dostęp taki był możliwy właśnie drogą za zakładem. Jest to tym bardziej mało prawdopodobne, że droga ta faktycznie nie istnieje. Pomimo, że jest wskazywana na mapach to faktycznie w dużej części jest to obszar upraw rolnych, a organ I instancji mający świadomość takiego stanu rzeczy nie podjął żadnych działań, ani nie wykazał nawet, że zamierza taki stan faktyczny zmienić. Sama treść decyzji organu I instancji przewiduje zresztą, że ciężkie pojazdy ciężarowe będą dojeżdżały do zakładu ulicą [...] tuż przed posesją skarżącej, która wybudowała swój dom w Przemęckim Parku Narodowym, z dala od głównych ulic miast, bynajmniej nie po to by pod jej oknami przejeżdżały bądź parkowały pojazdy ciężarowe.

Także sama analiza akustyczna przedsięwzięcia i jej rzetelność budzi wątpliwości skarżącej. Analiza ta została, jej zdaniem przeprowadzona w warunkach wyłączonych maszyn tartaku, których znamionowy hałas zgodnie z ustaleniami skarżącej sięga 105 dB. Zdaniem skarżącej zaskarżone decyzje w żaden sposób nie uwzględniły całości okoliczności sprawy, a orzeczenia zostały wydane w oparciu o zupełnie swobodną i tendencyjną analizę niekompletnego lub nieprawidłowo zebranego materiału dowodowego.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko. Odpowiadając na zarzuty skargi organ wyjaśnił, że przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. była kwestia ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu montażu palet drewnianych, realizowanego na wniosek Państwa F., na działkach oznaczonych nr ewid. [...] i [...] położonych we [...]. Stąd brak jakichkolwiek podstaw by w tym postępowaniu badać i oceniać ostateczną decyzję Nr 150/07 z dnia 11 lutego 2008 r. ustalającą warunki zabudowy dla zakładu montażu palet drewnianych, jak domaga się tego Skarżąca. Dodatkowo Kolegium wskazało, że ww. decyzja o warunkach zabudowy obowiązuje w obrocie prawnym, podobnie jak decyzja o pozwolenie na budowę dla przedmiotowej inwestycji, stąd nieuzasadniony jest całkowicie zarzut bezprzedmiotowości decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu montażu palet drewnianych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd administracyjny jest sądem kasacyjnym. W razie stwierdzenia istotnych uchybień sąd administracyjny nie ma więc kompetencji do merytorycznego rozstrzygnięcia danego postępowania, lecz jest upoważniony jedynie do uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji lub aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem niniejszego postępowania była ocena legalności decyzji Kolegium i poprzedzającej ją decyzji Wójta ustalającej uwarunkowania środowiskowe dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu montażu palet drewnianych na działkach nr ewid. [...] i [...] położonych we [...] przy ul. [...].

Materialnoprawną podstawą wydanych w sprawie decyzji był przepis art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zgodnie z którym uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Przedmiotowa inwestycja w momencie składania wniosku należała do kategorii przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, wymienionych w § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397). W związku z powyższym zgodnie z art. 59 ust. 1. pkt 2 ustawy środowiskowej, przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko jest wymagane obligatoryjnie, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Według art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy środowiskowej przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia obejmujące w szczególności:

- weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,

- uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień,

- zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

W artykule 77 ust. 1 ustawy środowiskowej określono, że w tych kategoriach spraw, w których jest przeprowadzana ocena oddziaływania na środowisko, zachodzi konieczność uzgodnienia ich warunków z organem wskazanym w pkt 1 tegoż przepisu, po zasięgnięciu opinii organów wskazanych w pkt 2.

Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po stwierdzeniu lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.

Z powyższych regulacji oraz z dyspozycji przepisów art. 81 ustawy środowiskowej wynika, że ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia. Wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić jedynie w razie:

1. niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2),

2. odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii, przez organy o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej,

3. braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 ustawy środowiskowej),

4. gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 ustawy środowiskowej),

5. jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 ustawy środowiskowej) (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 312/11, LEX nr 8981910).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w kontekście przytoczonych regulacji organy słusznie uznały, iż nie zaistniały warunki do odmowy zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Organ II instancji słusznie zatem utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. Nie można również uznać, aby w trakcie postępowania w niniejszej sprawie została naruszona procedura administracyjna, w szczególności art. 7 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, art. 80, czy art. 85 ustawy środowiskowej, a to ze względów skazanych poniżej.

Zgodnie z art. 7 Kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z kolei art. 80 ustawy środowiskowej wskazuje, że jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone; oraz po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.

Wreszcie art. 85 ustawy środowiskowej stwierdza, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia, a uzasadnienie to, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: a) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa, b) informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione: ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzgodnienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz opinie organu, o którym mowa w art. 78, wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone, uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4. Organ podaje do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniem dokonanym z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz opinią organu, o którym mowa w art. 78.

Należy zatem wskazać, że w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego zapewniono udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. O wszczęciu postępowania zawiadomiono wszystkie strony postępowania, a przed wydaniem decyzji organu I instancji strony postępowania zostały powiadomione o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym w sprawie. Ponadto zgodnie z art. 33 ustawy środowiskowej organ I instancji w celu zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu, informację o planowanym przedsięwzięciu podał do publicznej wiadomości. Organ podał także do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniem dokonanym z RDOŚ oraz opinią Inspektora Sanitarnego. Do zgłaszanych uwag i wniosków organ I instancji ustosunkował się w decyzji.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 Kodeksu Postępowania Administracyjnego Sąd stwierdza, że naruszeń tego przepisu nie dopatrzył się w niniejszej sprawie. Opinia społeczeństwa winna być uwzględniona w procesie wydania decyzji środowiskowej, ale sprzeciw społeczeństwa (społeczności lokalnej) lub jednej ze stron postępowania wobec planowanej inwestycji nie może stanowić wyłącznej przesłanki odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Tymczasem zarzuty skarżącej koncentrują się głównie polemice z organem i ochronie jej partykularnego interesu faktycznego, jak również na kwestii nieważności decyzji o warunkach zabudowy, o czym w dalszej części uzasadnienia. Skarżąca jednak winna mieć świadomość, że jej prawo własności jest ograniczone prawem własności innych osób do granicy sprzeczności z prawem, której skarżąca w niniejszym postępowaniu nie wykazała, ani też nie dopatrzył się jej Sąd. Dodać należy, że wydanie decyzji środowiskowej jest jedynie jednym z etapów procesu budowalnego i skarżąca będzie miała ewentualną możliwość obrony swoich praw, o ile uzna, że zostały one naruszone, na dalszych etapach tego procesu. Decyzja zaś o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter związany, co oznacza, że w przypadku stwierdzenia przez organ, że spełnione zostały ustawowe przesłanki do jej wydania, organ administracji nie ma innego wyjścia jak wydać rozstrzygnięcie pozytywne.

Kolejno sąd stwierdza, że zostały spełnione wymagania stawiane decyzji w art. 85 i 80 ustawy środowiskowej. I tak wskazać należy, że organy prawidłowo ustaliły, że dla przedmiotowego terenu brak jest aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podstawę do analizy i oceny wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w tym na zdrowie i warunki życia ludzi stanowił raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (zwany dalej: Raport), który został przedłożony wraz z wnioskiem o wydanie decyzji środowiskowej i w toku postępowania był wielokrotnie uzupełniany, w związku z wezwaniami organów uzgadniających.

Przy wydaniu decyzji organ I instancji wziął pod uwagę opinię sanitarną z dnia [...] lipca 2014 r. oraz treść postanowienia RDOŚ z dnia [...] kwietnia 2014 r. RDOŚ uzgodnił realizację planowanej Inwestycji i określił warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia, nie stwierdzając przy tym konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Inspektor Sanitarny zaopiniował pozytywnie przedłożoną dokumentację w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych pod określonymi warunkami. Wydanie powyższych postanowień w zasadzie ukształtowało decyzję organu I instancji. Zgodnie bowiem z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 lutego 2012 r. sygn.. akt II OSK 2544/11 (LEX nr 1138181), "wydane postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia wiąże organ wydający decyzję w zakresie kwestii środowiskowych i praktycznie tę decyzję kształtuje."

Sąd podziela ustalenia faktyczne poczynione przez organy w niniejszej sprawie i czyni je podstawą swoich rozważań.

Sąd nie dopatrzył się także naruszeń przepisów postępowania przez organy orzekające. W ocenie sądu organ odwoławczy prawidłowo i wyczerpując odniósł się tez do zarzutów odwołania, jak również w sposób odpowiedni ustosunkował się uwag i zarzutów składanych przez strony w toku postępowania.

Jak wynika z akt sprawy, i na co wskazywał organ I instancji, w toku postępowania organ ten przeprowadził szereg czynności mających na celu m.in. prawidłowe określenie dopuszczalnych poziomów hałasu i środków ochrony akustycznej dla terenów objętych oddziaływaniem inwestycji. Aktywna postawa organu I instancji, jak również organów uzgadniających przejawiała się także w wielokrotnym wzywaniu inwestorów do składania wyjaśnień i uzupełniania raportu (w szczególności postanowieniem z dnia 07 stycznia 2013 r. RDOŚ odmówił wszak uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia.) Zarówno RDOŚ, jak i PPIS wskazał zresztą szereg warunków realizacji przedsięwzięcia. Nie zostały naruszone prawa stron postępowania, zapewniony został również udział społeczeństwa w postępowaniu, a zgłoszone uwagi i wnioski zostały w przeważającej mierze uwzględnione. Postępowanie organu oraz wnioski zawarte w decyzjach wskazują na prawidłowe zgromadzenie i ocenę materiału dowodowego w sprawie. Po względem formalnym decyzje zaskarżone zawierają wszystkie konieczne i wymagane prawem elementy, są szczegółowe i spełniają standardy jakie narzuca art. 11 Kpa.

Reasumując, po przeanalizowaniu całokształtu materiału dowodowego organy uznały, że realizacja inwestycji przy zastosowaniu się do warunków realizacji planowanej inwestycji zawartych w decyzji pierwszoinstancyjnej nie spowoduje ponadnormatywnego negatywnego oddziaływania na warunki życia i zdrowia ludzi a także nie będzie stanowiła zagrożenia dla środowiska.

Skoro rozstrzygnięcie swoje organ I instancji oparł – zgodnie z art. 80 ustawy środowiskowej – o wyniki uzgodnień i opinii wysoko wyspecjalizowanych organów (RDOŚ i Inspektora Sanitarnego) – brak jest zdaniem Sądu podstaw do kwestionowania jego ustaleń. W świetle zaś tych ustaleń uznać należy, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki negatywne uzasadniające odmowę wydania decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. Oceniając materiał dowodowy w sprawie organy doszły do prawidłowych konkluzji uznając, iż przy uwzględnieniu nałożonych decyzją warunków, środowisko zabezpieczone będzie przed ewentualnym negatywnym wpływem ze strony planowanego przedsięwzięcia. W szczególności zmniejszony zostanie negatywny wpływ na warunki zdrowia i życia mieszkańców sąsiednich terenów poprzez ograniczenie przede wszystkim emisji hałasu na skutek przeniesienia produkcji z terenów położonych w sąsiedztwie terenów mieszkalnych, wykonanie ekranów akustycznych, zastosowanie odpowiednich przegród budowlanych i osłon dźwiękochłonnych maszyn i urządzeń, prowadzenie produkcji wyłącznie w porze dziennej i wewnątrz hal produkcyjnych przy zamkniętych otworach zewnętrznych, zamontowaniu wentylatorów nadmuchu powietrza wewnątrz suszarni, jak również emisji pyłów i gazów do powietrza w konsekwencji zastosowania odpowiedniego układu odpylania w kotłowniach i hali produkcyjnej oraz załadunku i rozładunku trocin i wiórów drzewnych na pojazdy transportujące wewnątrz zamkniętych budynków, a także załadunku palet przy wyłączonych silnikach samochodów ciężarowych.

Zarzuty skarżącej wskazujące na brak kontroli spełnienia przez inwestorów warunków określonych w zaskarżonych decyzjach nie zasługują na uwzględnienie w ramach niniejszego postępowania, albowiem jego przedmiotem jest jedynie określenie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Decyzja środowiskowa nie tworzy żadnych praw i nie daje możliwości rzeczywistej budowy. Taką możliwość daje jedynie ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę. W toku zaś postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę skarżąca będzie miała również możliwość ochrony swoich praw.

Końcowo należy odnieść się do zarzutów skargi związanych z wskazywaną przez skarżącą nieważnością decyzji o warunkach zabudowy dla zakładu montaży palet, którego rozbudowa jest przedmiotem decyzji wydanych w niniejszym postępowaniu. Należy wskazać, że w postępowaniu, którego przedmiotem jest wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia nie można skutecznie kwestionować decyzji o warunkach zabudowy wydanej nawet dla terenu faktycznie bezpośrednio związanego z przedmiotem decyzji środowiskowej. Strona, której zdaniem decyzja o warunkach zabudowy dotknięta jest wadą powodującą jej nieważność, może natomiast wszcząć postępowanie mające na celu stwierdzenie nieważności takiej decyzji, bądź też właściwy organ administracji może w tym przedmiocie działać z urzędu. Tymczasem z akt sprawy nie wynika, by postępowanie takie się toczyło.

Jednocześnie sąd zwraca uwagę, że gdyby postępowanie takie się toczyło, to mogłoby to mieć wpływ na postępowanie w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia związanego z tym, którego dotyczy decyzja o warunkach zabudowy. Podobnie takie postępowanie nieważnościowe może mieć wpływ na ewentualne postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę, dotyczącego rozbudowy zakładu montażu palet, którego dotyczy niniejsze postępowanie.

W opisanych okolicznościach Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 Ppsa Sąd skargę oddalił.