Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1418/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Asesor WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Asesor WSA Dariusz Turek (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2007r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. – z siedzibą w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. skargę oddala


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 grudnia 2005r. S. Sp. z o.o. (jak wynika z zapisu w Krajowym Rejestrze Sądowym) zgłosiła wykonanie robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę na podstawie art. 30 ustawy Prawo Budowlane z dnia 7 lipca 1994 roku (Dz. U. Nr 89, poz. 414, dalej jako Prawo Budowlane) w postaci zainstalowania tablicy reklamowej na dachu budynku przy ul. [...] w W.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005r., na podstawie art. 30 Prawa Budowlanego, nałożono na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w terminie 3 dni m. in. o: dokumenty potwierdzające prawo dysponowania obiektem na cele budowlane, projekt konstrukcji wsporczej, ocenę stanu technicznego wykonaną przez uprawnionego projektanta, zgodę konserwatora zabytków na montaż reklamy.

W odpowiedzi na wniosek inwestora pismem z dnia 23 stycznia 2006r. Konserwator Zabytków zaopiniował negatywnie zamontowanie reklamy wskazując, iż obiekt objęty jest ochroną konserwatorską i znajduje się w granicach obszaru wpisanego do rejestru zabytków – układu przestrzennego ulicy [...] ( wpis do rejestru zabytków pod numerem [...]).

W maju 2006r. Wspólnota Mieszkaniowa domu przy ulicy [...] zwróciła się z prośba do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zbadanie sprawy reklamy znajdującej się na budynku sąsiednim przy ul [...] z powodu jej uciążliwości dla mieszkańców.

W dniu [...] lutego 2007 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa Budowlanego nakazując rozbiórkę reklamy wskazując, iż budowę zrealizowano w warunkach samowoli, ponieważ inwestor nie uzyskał wymaganej prawem decyzji o pozwoleniu na budowę.

Inwestor pismem z dnia 20 lutego 2007 r. wniósł odwołanie zarzucając decyzji naruszenie Prawa Budowlanego poprzez nieuwzględnienie wyjątków przewidzianych w art. 29 i 30 Prawa Budowlanego, naruszenie art. 7, 77 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz.1071, dalej jako k.p.a.) poprzez nieprawidłowe rozpatrzenie materiału dowodowego, art. 8 k.p.a. poprzez brak wyjaśnień organu co do zabranego materiału dowodowego.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja

Sygn. akt VIISA/Wa 1418/07

2007r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa Budowlanego nakazał rozbiórkę reklamy. Organ uznał, iż zainstalowanie spornej reklamy nastąpiło w warunkach samowoli budowlanej. Jakkolwiek inwestor dokonał zgłoszenia realizacji spornej reklamy zgodnie z przepisami Prawa Budowlanego, jednakże zgłoszenie owo obejmowało inny rodzaj reklamy aniżeli wykonano w rzeczywistości. Zrealizowano bowiem reklamę podświetlaną, czego nie przewidywało zgłoszenie, tym samym wspomniane zgłoszenie traktować należy jako nieskuteczne, albowiem nie przewidywało ono montażu reklamy podświetlanej. Możliwość pozostawienia reklamy wyklucza opinia Konserwatora Zabytków.

Montaż reklamy zaliczyć należy do robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego określonego w art. 48 i 49b Prawa Budowlanego. Tym samym więc zastosowanie ma w niniejszej sprawie art. 50 i 51 Prawa Budowlanego. Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa Budowlanego "w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych (...) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1(...)".

W ocenie organu, w niniejszej sprawie zaistniała opisana w tym przepisie sytuacja. Inwestor dokonał nieskutecznego zgłoszenia, gdyż nie wykonał nałożonych obowiązków postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r., tj. nie przedłożył wymaganych tym postanowieniem dokumentów. Ponadto inwestor uzyskał negatywną opinię Konserwatora Zbytków na umieszczenie reklamy. Możliwość legalizacji reklamy, tym samym, została więc wykluczona.

Ponieważ roboty zostały zakończone przy budowie reklamy na podstawie art. 51 ust. 7 Prawa Budowlanego, zastosowanie ma art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa Budowlanego.

W skardze na powyższą decyzję wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazano, iż fakt podświetlenia reklamy nie ma znaczenia w Prawie Budowlanym. Ponadto organ nie sprzeciwił się zamontowaniu reklamy, zatem wyraził na to zgodę.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów

Sygn. akt VIISA/Wa 1418/07

administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W niniejszej sprawie inwestor S. Sp. z o.o. zgłosiła wykonanie robót budowlanych na podstawie art. 30 ust. 2 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa Budowlanego polegających na zainstalowaniu tablicy reklamowej na dachu budynku przy ul. [...] w W. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 6 prawa Budowlanego "pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym". Z powyższego wynika, iż instalowanie tablic na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wymaga pozwolenia na budowę. W sprawie niniejszej Wojewódzki Konserwator Zabytków w W. stwierdził, iż budynek położony przy ulicy [...] jest objęty ochroną konserwatorską, gdyż znajduje się w granicach obszaru wpisanego do rejestru zabytków – układu przestrzennego ulicy [...] (wpis do rejestru zabytków pod numerem [...]), zatem zamontowanie na budynku reklamy wymaga pozwolenia na budowę. Inwestor dokonał zatem zgłoszenia z naruszeniem obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, czyli z naruszeniem art. 30 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa Budowlanego. Instalacja reklamy na budynku wpisanym do rejestru zabytków, jako części układu przestrzennego ulicy [...] wymagała nie zgłoszenia, lecz uzyskania pozwolenia na budowę.

Montaż reklamy nastąpił zatem w warunkach samowolnego przekroczenia zakresu zgłoszenia (montaż reklamy podświetlanej zamiast reklamy niepodświetlanej), a nadto - jak okazało się w toku postępowania przed organem nadzoru budowlanego - z naruszeniem zakazu instalowania reklam na budynkach objętych ochroną zabytków. Pierwsze z wymienionych naruszeń prawa nosi cechy samowoli z art. 50 ust. 1 pkt 1

Sygn. akt VIISA/Wa 1418/07

Prawa budowlanego (gdyż montaż podświetlanej reklamy na obiekcie objęty jest dyspozycją art. 29 ust. 2 pkt 6, a zatem mógłby być objęty zgłoszeniem), podobnie jak drugie z naruszeń (montaż reklamy na obiekcie objętym ochroną zabytków), polegało ono bowiem na wykonaniu w oparciu o zgłoszenie zamierzenia inwestycyjnego (instalacji reklamy) wymagającego pozwolenia na budowę. Oba naruszenia miały miejsce w sytuacji dokonania zgłoszenia. Zgodzić się zatem trzeba z organem II instancji, iż montaż reklamy w opisanych warunkach zaliczyć należy do robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego określona w art. 48 i 49b Prawa Budowlanego. Inwestor podjął bowiem działania przygotowawcze do inwestycji, przedstawił odpowiednie dokumenty i dokonał zgłoszenia, a zatem przystąpił do wykonania zamiaru inwestycyjnego z przekroczeniem przedstawionego organowi projektu. W ocenie Sądu organ administracji miał podstawę do zakwalifikowania takiego stanu faktycznego w oparciu o art. 50 i 51 Prawa Budowlanego. Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa Budowlanego "w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych (...) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1(...)."

Zgodnie z art. 51 ust. 7 Prawa Budowlanego organ w sytuacji, gdy roboty zostały już wykonane nie wydaje postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, lecz nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, jeżeli doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem jest niemożliwe. Budynek przy ulicy [...] jest wpisany do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, a z pisma Konserwatora Zabytków wynika jednoznacznie, iż umieszczenie tablicy reklamowej w zaproponowanym miejscu wpłynęłoby negatywnie na wygląd całej pierzei ulicy. Nie jest zatem możliwe pozostawienie tablicy reklamowej na dachu budynku przy ul. [...], gdyż nie zaistniały warunki doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. W tej sytuacji organ nadzoru budowlanego nakładając na inwestora na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa Budowlanego obowiązek dokonania rozbiórki zainstalowanej tablicy reklamowej na dachu kamienicy przy ul. [...] w W. nie naruszył prawa wobec czego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.