Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 215/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Gospodarki
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M S na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W z dnia 22 grudnia 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1661/15 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M S na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. przyznać M S prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W postanowieniem z dnia 22 grudnia 2015 r. odmówił M S przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M S decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Sąd I instancji podał, że M S we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazał, że w 2010 r. uległ ciężkiemu wypadkowi przy pracy i do chwili obecnej jest na rencie wypadkowej (1480,29 złotych brutto); jest w trakcie intensywnej rehabilitacji, na którą wydaje wszystkie posiadane środki; nie posiada żadnego majątku i sam prowadzi gospodarstwo domowe.

Skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy i w odpowiedzi nadesłał potwierdzenie wypłaty renty za listopad 2015 r. w kwocie 1480,29 brutto; wydruk z dokonanych operacji na rachunku za okres od 1 września 2015 r. do 18 września 2015 r., oraz za dni: 11 października 2015 r., 11 listopada 2015 r. i 16 listopada 2015 r.; fakturę z dnia 30 listopada 2015 r. na kwotę 316,7 złotych za zakupy dokonane w aptece (zapłacono gotówką), fakturę z dnia 2 listopada 2015 r. na kwotę 300 złotych wystawioną za wizytę u fizjoterapeuty, fakturę z dnia 3 listopada 2015 r. na kwotę 140 złotych wystawioną za poradę lekarską oraz kopię dwóch zleceń na okulary z dni 8 i 15 listopada 2015 r. na łączną kwotę 698 złotych. Skarżący wyjaśnił również, że nie ma rachunków za stałe opłaty, mieszka obecnie u rodziny, która ponosi te koszty, a skarżący dokłada się jedynie z nadwyżek, które mu ewentualnie pozostają.

Sąd I instancji podając motywy oddalenia wniosku wskazał, że z przedstawionych na urzędowym formularzu informacji oraz z nadesłanych przez skarżącego dokumentów nie wynika jego rzeczywista sytuacja finansowa. Historia operacji na rachunku bankowym dotyczy wybiórczo wybranych przez skarżącego okresów. Z operacji, jakie zostały zawarte na przedstawionym Sądowi wyciągu wynika, że skarżący pokrył wydatki na kwotę ponad 2200 złotych, a wydatki te nie dotyczą wskazywanej przez skarżącego rehabilitacji, ani też kosztów artykułów pierwszej potrzeby. Z posiadanego rachunku bankowego skarżący dokonał wpłaty za pobyt w pensjonacie dla dwóch osób. Z informacji przedstawionych przez skarżącego wynika, że ponosi on znacznie większe wydatki, niż kwotą jaką dysponuje tytułem otrzymywanej renty. Sąd I instancji stwierdził, że wnioskodawca uniemożliwił dokonanie pełnej i rzetelnej oceny jego sytuacji finansowej.

W zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podał, że wyciąg z rachunku nie został przedstawiony wybiorczo, stanowi on wydruk ze strony internetowej banku, a ciągłość operacji potwierdza saldo. Wyjaśnił, że wpłata za pobyt w pensjonacie wpłynęła na jego rachunek, a nie z niego została przelana. Kwota ta nie była przeznaczona dla niego. Wydatki w kwocie 2200 zł poniesione zostały na przygotowania do zimy pokoju w którym obecnie mieszka.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wywiązując się z obowiązku określonego w powyższym przepisie wypełnił formularz PPf podając informacje na temat swojej sytuacji majątkowej, a na wezwanie skierowane do niego w trybie art. 255 p.p.s.a. udzielił pełnej odpowiedzi.

Sąd I instancji oceniając materiały przedstawione przez wnioskodawcę dopuścił się kilku niedokładności. Zarzucił, że informacje przedstawione przez skarżącego są niespójne, ponieważ przysługująca skarżącemu renta nie wpływa na rachunek bankowy, którego wyciąg przedstawił na wezwanie Sądu. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że w nadesłanych dokumentach uzupełniających znajduje się przekaz pocztowy (potwierdzenie wypłaty/odbioru) wystawiony w dniu 26 listopada 2015 r. przez Urząd Pocztowy w Kołobrzegu, z którego wynika bezspornie, że renta skarżącego odbierana jest przez niego w gotówce. Tym samym nie można zarzucać skarżącemu, że na przedstawionym przez niego wyciągu z rachunku bankowego brak jest wpłat z tytułu renty, zatem jest on niewiarygodny.

Sąd I instancji stwierdził, że przedstawiona przez skarżącego historia operacji na rachunku nie dotyczy okresu od 1 września do 30 listopada 2015 r., ale wybiórczo wybranych okresów. Z tym twierdzeniem nie można się zgodzić. Na dokumencie przedstawionym przez skarżącego widnieje informacja, że obejmuje on okres od 1 września do 30 listopada 2015 r., a analiza operacji prowadzi do wniosku, że w pewnych okresach nie były dokonywane żadne transakcje. Ciągłość przedstawionych informacji potwierdza saldo początkowe i końcowe.

WSA w W badał wniosek skarżącego pobieżnie, ponieważ analizując historię rachunku i celowość dokonywanych przez skarżącego wydatków, przelew przychodzący z 4 września 2015 r. błędnie ocenił jako przelew wychodzący.

W ocenie NSA informacje oraz dokumenty przedstawione przez skarżącego uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Sytuacja finansowa skarżącego jest trudna i spełnia on przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Uległ on wypadkowi i obecnie nie może podjąć pracy zarobkowej, gdyż nie pozwala na to jego stan zdrowia. Otrzymuje rentę i jest w trakcie rehabilitacji, która ma umożliwić mu powrót do aktywności zawodowej. Znaczna część środków finansowych jakimi dysponuje przeznaczana jest na leczenie i rehabilitację, czego dowodzą przedstawione przez skarżącego faktury i rachunki obrazujące jego wydatki na leki, rehabilitację i wizyty lekarskie w okresie od 27 października do 30 listopada 2015 r. na łączną kwotę 1268 zł.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.