Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 596/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Zabezpieczenie społeczne
Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 11 ust. 2
journal: Dz.U. 2001 nr 154 poz 1793
law: Ustawa z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół.
journal: Dz.U. 1999 nr 90 poz 1001
law: Ustawa z dnia 8 października 1999 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej i ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
article: art. 29
journal: Dz.U. 2004 nr 120 poz 1252
law: Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Sekr. sądowy Wiesława Dudek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2006 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Wojewoda, decyzją z dnia, nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczy i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. z 2001 r., Nr 154, poz. 1793), art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r., Nr 6, poz.65) , a także art. 37 j i art. 37 l ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. nr 58, poz. 514 ze zm) oraz art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252), po rozpoznaniu odwołania wniesionego od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...], nr [...] orzekającej o umorzeniu postępowania prowadzonego w sprawie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego, zaskarżoną decyzje utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że skarżąca dokonała w dniu [...] 2001 r. rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy nabywając wówczas jako osoba bezrobotna prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] sierpnia 2001 r. Dnia [...] stycznia 2005 r. złożyła formalny wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego, w którym zwróciła się z prośbą o rozpoznanie wniosku o przyznanie tego zasiłku złożonego w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu rejestracji. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku organ I instancji wydał decyzję z dnia [...] 2005 r., którą umorzył postępowanie prowadzone w sprawie przyznania skarżącej prawa do zasiłku przedemerytalnego. Decyzja ta została uchylona decyzją z dnia [...] 2005 r. przez organ II instancji, który jednocześnie przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego odnośnie terminu złożenia przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego, zgodnie z wytycznymi Wojewody zawartymi w wyżej wymienionej decyzji kasacyjnej, organ I instancji wydał w dniu [...] 2005 r. decyzję, którą, jak wcześniej, umorzył postępowanie prowadzone w sprawie przyznania prawa zasiłku przedemerytalnego.

Rozpatrując w wyniku odwołania ponownie tą sprawę, organ odwoławczy podał, iż podstawę prawną do przyznania zasiłku przedemerytalnego stanowił do dnia 31 grudnia 2001 r. art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w myśli którego zasiłek ten przysługiwał osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiadała ona okres uprawniający do zasiłku w wymiarze określonym w ustawie. Z dniem 1 stycznia 2002 r. instytucja zasiłku została zniesiona. Z tym dniem został też skreślony art. 37j, mocą art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu (...). Jednocześnie zgodnie z art. 11 wskazanej powyżej ustawy – osoby które przed dniem wejścia w życie tej ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa zasiłku przedemerytalnego, nabywały lub zachowywały do nich prawo na dotychczasowych warunkach.

Zgodnie z art. 37j ustawy zasiłek przedemerytalny przysługiwał osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:

1) posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet (...);

2) posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(...).

Przy czym, w myśl art. 37 l ust. 1 ustawy, prawo do zasiłku przysługiwało na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych posiadała lub spełniała warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego. Ustęp 2 wskazanego przepisu stanowił, że zasiłki przedemerytalne przysługują od dnia następnego po dniu zarejestrowania uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy albo od następnego dnia po złożeniu wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień. W celu nabycia prawa do zasiłku należało albo ubiegać się o jego przyznanie w dniu rejestracji i wówczas przy spełnieniu warunków do nabycia tego prawa, mogło ono zostać przyznane od dnia następnego po dniu rejestracji, albo też należało w terminie późniejszym wystąpić ze stosownym wnioskiem i wówczas prawo to przyznawane być mogło od dnia następnego po dniu złożenia wniosku. W obu przypadkach warunkiem niezbędnym do przyznania uprawnienia było odpowiednie udokumentowanie spełnienia wymogów do nabycia tego prawa.

Zdaniem organu odwoławczego, T. S. na dzień rejestracji tj. na dzień [...] lipca 2001 r. nie spełniała łącznie wszystkich warunków określonych w art. 37 j ustawy, bowiem nie legitymowała się wówczas wymaganym ustawą, okresem wykonywania pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. Organ odwoławczy ustosunkowując się do twierdzenia T. S., iż w dniu zgłoszenia się do urzędu pracy wystąpiła z ustnym wnioskiem o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego, stwierdził, że w dniu tym nie dokonała ona nawet ręcznego wskazania rodzaju świadczenia, o które chciała się ubiegać, a które należało zaznaczyć na indywidualnej karcie rejestracyjnej. Ponadto wyjaśnień skarżącej, iż w dniu rejestracji złożyła w tej sprawie ustny wniosek, nie potwierdzają również zeznania świadków, albowiem z ich zeznań wynika, że nie byli oni obecni w dniu rejestracji T. S. w urzędzie pracy.

Zasiłek przedemerytalny można było przyznać od dnia następnego po dniu złożenia wniosku oraz dokumentów niezbędnych do ustalenia tego uprawnienia.

Organ odwoławczy przyznaje, iż niewątpliwie T. S. posiada dokumenty potwierdzające wykonywanie pracy w warunkach szczególnych przez okres przekraczający wymiar 15 lat, jednak nie ulega wątpliwości, że dokumenty te zostały uzyskane przez skarżącą dopiero w grudniu 2004 r., a więc w okresie, w którym już nie tylko nie funkcjonowała instytucja zasiłku przedemerytalnego, ale brak było prawnych podstaw do przyznania tego rodzaju uprawnień przez powiatowe urzędy pracy. W uzasadnieniu decyzji zwrócono uwagę, iż po zniesieniu instytucji zasiłku przedemerytalnego (co nastąpiło od dnia 1 stycznia 2002 r.), nadal obowiązywała ustawa o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu, stanowiąca podstawę do przyznawania tego uprawnienia, jednak ustawa ta straciła swoją moc obowiązywania od dnia 1 czerwca 2004 r. kiedy to zastąpiła ją ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Jednocześnie wszystkie kwestie związane ze zniesionym zasiłkiem oraz obowiązującą nadal instytucją świadczenia przedemerytalnego, obecnie zostały uregulowane w ustawie z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych, ma mocy której uprawnienia te zostały przekazane do właściwych organów rentowych. Zgodnie z art. 29 ustawy osoby, które do dnia przejęcia przez ZUS, spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, zachowują to prawo na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi (...). Obecnie to Zakład Ubezpieczeń Społecznych przejął wszelki uprawnienia związane z wypłacaniem zasiłków przyznawanych przez urzędy pracy. Skoro od dnia 1 stycznia 2002 r. nie ma instytucji zasiłku przedemerytalnego, to tym bardziej powiatowe urzędy pracy, po przejęciu przez organy rentowe kwestii przyznawania prawa do świadczeń przedemerytalnych, nie mają żadnych uprawnień do rozpatrywania wniosków o przyznanie prawa do zasiłku. Powiatowe urzędy pracy przestały być właściwe do przyjmowania i załatwiania wniosków o przyznanie uprawnienia.

W przypadku skarżącej przedłożenie stosowanej dokumentacji nastąpiło dopiero w styczniu 2005 r., a mając na względzie nieobowiązujący już przepis art. 37 l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu należało stwierdzić, że prawo to mogło zostać przyznane dopiero od dnia następnego po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia uprawnień. Skoro dokumenty potwierdzające wykonywanie pracy w warunkach szczególnych przez okres przekraczający wymiar 15 lat, zostały przedstawione organowi dopiero w dniu [...] stycznia 2005 r., a więc w dniu, w którym brak było podstawy prawnej do przyznania prawa do zasiłku, wobec tego wniosek o przyznanie tego zasiłku przedemerytalnego nie mógł być rozpatrzony przez organy zatrudnienia.

Zgodnie z art. 105 kodeksu postępowania administracyjnego – gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Na powyższą decyzje organu odwoławczego T. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której wniosła o jej uchylenie lub zmianę. Przedmiotowej decyzji zarzuciła błędne przyjęcie, iż wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego został złożony w dniu [...] stycznia 2005 r., gdyż w tym dniu zwróciła się z prośbą o rozpoznanie wniosku złożonego w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy ([...] lipca 2001 r.), na co wskazuje treść pisma z dnia [...] stycznia 2005 r. Ponadto skarżąca zarzuca naruszenie przepisów art. 7, art. 8, art. 9, art. 61 § 3, art. 63 § 1, art. 67 § 1 i 2, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 79 § 1 i 2, art. 80, art. 105 §1, art. 107 § 3, art. 138 § 2 kpa, art. 2 Konstytucji RP, art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół, art. 29 ust. 1 i ust. 3, art. 30 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych, art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty oraz art. 24, art. 28, art. 29, art. 34 i art. 37 l – 37 o ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Mając na uwadze art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględnia skargę i uchyla zaskarżoną decyzję jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie doszło zarówno do naruszenia prawa materialnego jak i formalnego, i tym samym skarga podlegała uwzględnieniu.

Rozpatrywana sprawa dotyczy kwestii przyznania skarżącej prawa do zasiłku przedemerytalnego i dlatego w pierwszej kolejności należy zbadać jak przedstawia się ta instytucja w przepisach prawa.

Zasiłek przedemerytalny uregulowany został przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i bezrobociu (tj. Dz.U. z 2001 r., Nr 6, poz. 56 ze zm.), w art. 37 j ust. 1, który stanowił, że zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zgodnie z art. 37 j ust. 2, okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, o których mowa wyżej, były uwzględniane po przedłożeniu odpowiedniej dokumentacji, zgodnie z wymogami określonymi w odrębnych przepisach, bądź na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu. Stosownie do art. 37 l, prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługiwało na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku przedemerytalnego posiadała lub spełniała warunki do jego nabycia. Natomiast sam zasiłek przedemerytalny przysługiwał od dnia następnego po dniu zarejestrowania się uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy albo od dnia następnego po dniu złożenia wniosku i dokumentów.

Jak wynika z powyższego uregulowania, ustawodawca oddzielił wyraźnie kwestię przysługiwania osobie uprawnionej prawa do zasiłku przedemerytalnego od kwestii przysługiwania jej zasiłku, tj. obowiązku organu do wypłacania takiego świadczenia w przypadku ustalenia, iż posiada ona do niego prawo. Rozdział taki uwzględnił potrzebę wyrównania sytuacji prawnej osób, które co prawda w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku przedemerytalnego posiadały lub spełniały warunki do jego nabycia lecz nie mogły w tym czasie udokumentować tego faktu.

Odnosząc się do powyższego, osobie, która spełniała warunki do uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego w czasie rejestracji lub w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych, zasiłek ten mógł przysługiwać od dnia złożenia wniosku oraz dokumentów niezbędnych dla ustalenia tych uprawnień, przy czym nie ma tutaj formalnego znaczenia okoliczność, czy wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego został złożony jednocześnie z dokumentami w tej sprawie, czy wcześniej, przed ich przekazaniem do urzędu.

W przypadku późniejszego ich dostarczenia, zasiłek przysługiwał od czasu dołączenia dokumentów do wcześniej złożonego wniosku.

Instytucja zasiłku przedemerytalnego została zniesiona z dniem 1 stycznia 2002 r. przepisem art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o zagospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno– Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz.U. z 2001 r., Nr 154, poz. 1793), która to ustawa jednocześnie w art. 11 ust. 2 wskazała, że osoby, które przed dniem wejścia w życie ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, nabywają oraz zachowują do niego prawo na dotychczasowych zasadach.

Następnie ustawa z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. z 2003 r., Nr 6, poz. 65) wprowadziła korektę, zgodnie z którą prawo do zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych przepisami ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, przysługiwało bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002 r. spełnili warunki do ich nabycia.

Reasumując, na mocy powyższych zmian, zasiłek przedemerytalny mógł być przyznany jedynie osobom, które do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniały warunki do jego nabycia, określone we wcześniej cytowanym art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Sama ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu utraciła swą moc 31 maja 2004 r. i zastąpiła ją ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), która obecnie określa zadania państwa w zakresie promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia oraz aktywizacji zawodowej oraz ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.U. Nr 120, poz. 1252), która określa warunki nabywania i utraty prawa do świadczeń przedemerytalnych oraz zasady ich wypłaty i finansowania.

Powyższa ustawa o świadczeniach przedemerytalnych w art. 29 ustala, że osoby, które do dnia przejęcia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłaty zasiłków przedemerytalnych spełniały warunki do nabycia zasiłku przedemerytalnego, zachowują to prawo na zasadach określonych w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o zagospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (...) ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (...), zaś w art. 30 ust. 1 stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Jako, że postępowanie w sprawach o przyznanie zasiłku przedemerytalnego wszczynane jest na wniosek strony, zgodnie z art. 61 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego, datą wszczęcia tegoż jest dzień doręczenia żądania organowi administracji.

W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną jest właśnie dzień złożenia przez skarżącą wniosku o przyznanie jej zasiłku przedemerytalnego.

Skarżąca twierdzi, iż wniosek taki złożyła w dniu rejestracji w urzędzie pracy tj. 27 lipca 2001 r. Jak dodaje, nie mogła wówczas jednocześnie złożyć kompletu dokumentów potwierdzających jej okresy pracy, o których mowa w przepisie art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ponieważ toczyła się wówczas w Sądzie Pracy sprawa o sprostowanie świadectwa pracy wystawionego jej przez pracodawcę, poprzez wpisanie w nim, iż wykonywała pracę w szczególnych warunkach w określonym okresie (ponad 15 lat).

Organ I instancji, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w tym przedmiocie, w tym po przesłuchaniu świadków wskazanych przez skarżącą, w uzasadnieniu swojej decyzji przyznał, iż "niewątpliwie T. S. rejestrując się w Powiatowym Urzędzie Pracy, działała z zamiarem uzyskania prawa do korzystnego dla niej świadczenia stałego z Funduszu Pracy – zasiłku przedemerytalnego. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego ustalono, że informowała o tym urząd, co nie wyklucza możliwości uznania, iż tego rodzaju zachowanie było równoznaczne ze złożeniem wniosku o przyznanie tego świadczenia." Jednakże, zdaniem organu, nie miało to znaczenia przy rozpoznawaniu tej sprawy, ponieważ skoro skarżąca złożyła niezbędne dokumenty dopiero w dniu [...] stycznia 2005 r., to sprawę tę należało rozpoznać na podstawie przepisów wówczas obowiązujących, które już nie przewidywały instytucji zasiłku przedemerytalnego. A jeżeli tak, to sprawa jako bezprzedmiotowa podlegała umorzeniu.

Odmiennej oceny stanu faktycznego dokonał organ II instancji, który uznał, iż nie można stwierdzić na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego, iż skarżąca w dniu rejestracji złożyła wniosek o przyznanie jej prawa do zasiłku przedemerytalnego. Jak podaje organ odwoławczy, świadkowie przesłuchani na wniosek T. S. w swoich zeznaniach nie potwierdzają jednoznacznie tego faktu, natomiast ona sama w dniu rejestracji "nie dokonała nawet ręcznego wskazania rodzaju świadczenia, o które chciała się ubiegać, a które należało zaznaczyć na indywidualnej karcie rejestracyjnej". Dlatego też jako datę złożenia wniosku o przyznanie zasiłku przedemerytalnego należało przyjąć datę [...] stycznia 2005 r., czyli dzień, w którym złożyła pismo w tej sprawie wraz z niezbędnymi dokumentami. Skoro zatem wniosek w sprawie zasiłku przedemerytalnego został złożony w czasie, gdy przepisy, na podstawie których zasiłek taki przyznawano wygasły, a nowe świadczenia tego nie przewidują, postępowanie w tej sprawie należało umorzyć.

Dokonując oceny powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył, iż organ odwoławczy błędnie odczytał treść karty rejestracyjnej wypełnionej w dniu [...] lipca 2001 r. przez T. S. podczas rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy.

Czytając tę kartę, należy zwrócić uwagę, iż jest ona zatytułowana "karta rejestracyjna – bezrobotnego*, osoby uprawnionej do: zasiłku*, świadczenia*, przedemerytalnego*", zaś w dole karty zamieszczone jest pouczenie: "*) niepotrzebne skreślić". Powyższe rozwiązanie pozwala na ustalenie o jakie świadczenie strona się ubiega (zasiłek dla bezrobotnych, zasiłek przedemerytalny czy świadczenie przedemerytalne) w celu przeprowadzenia w odpowiedniej sprawie postępowania. Tak się dzieje, jeżeli strona jest zdecydowana ubiegać się o konkretne świadczenie i wtedy wykreśla pozostałe. Jednakże, jeżeli dana osoba nie skreśli niczego, to redakcja wyżej cytowanego pouczenia na karcie pozwala na stwierdzenie, że w takim przypadku ubiega się ona o wszystkie wymienione świadczenia. W takim wypadku organ powinien odnośnie każdego wydać odpowiednią decyzję.

Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem skarżąca nie skreśliła żadnej pozycji podanej w nagłówku karty, natomiast w jej sprawie organ I instancji wydał w dniu [...] 2001 r. jedynie decyzję, w której orzekł, iż T. S. nabywa z tym dniem status bezrobotnego oraz od dnia [...] sierpnia 2001 r. prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres i w wysokości określonej ustawą o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Na tej decyzji poprzestał, nie ustosunkowując się do wniosku skarżącej w pozostałej części, zatem kwestia przyznania jej pozostałych świadczeń pozostała otwarta.

Opisana wcześniej, mylna ocena dowodu w postaci karty rejestracyjnej przez organ odwoławczy może mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. W przypadku bowiem uznania, iż skarżąca wniosek o przyznanie jej zasiłku przedemerytalnego złożyła w dniu rejestracji tj. [...] lipca 2001 r., zaś [...] stycznia 2005 r. dołączyła jedynie do niego niezbędne dokumenty, sprawa ta powinna zostać zakończona wydaniem decyzji na podstawie przepisów obowiązujących w dacie złożenia wniosku.

Z tych też względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a) i c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.