Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 730/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita /spr./, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Ewa Lachowska, po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r sprawy ze skargi G. S. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] listopada 1992r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia czasu pracy placówek handlu detalicznego, gastronomicznych, usługowych i rozrywkowych na terenie miasta Zamościa 1) oddala skargę; 2) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego P. U. kwotę 240 /dwieście czterdzieści/ złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną uchwałą nr XXXVII/299/92 z dnia [...] listopada 1992 r., wydaną na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U. z 1990 r., Nr 16, poz. 95 ze zm.), art. XII § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - przepisy wprowadzające Kodeks Pracy (Dz. U. Nr 24, poz. 141 ze zm.), art. 22 Ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy, a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1990 r., Nr 34, poz. 198 ze zm.), Rada Miejska ustaliła minimalny czas pracy dla placówek na terenie miasta:

- branży spożywczej w godz. od 6.00 do 19.00,

- branży przemysłowej: od 1 maja do 31 października w godz. od 9.00 do 19.00, natomiast od 1 listopada do 30 kwietnia w godz. od 9.00 do 18.00,

- punkty usługowe w godz. od 10.00 do godz. 19.00,

- sklepy "nocne" prowadzące sprzedaż napojów zawierających powyżej 4,5% alkoholu czynne do godz. 1.00 dnia następnego,

- kawiarnie, restauracje i lokale rozrywkowe od godz. 10.00 do godz. 24.00,

- bary mleczne od godz. 6.00 do godz. 19.00,

W wolne soboty od pracy:

- branży spożywczej w godz. od 6.00 do 16.00,

- branży przemysłowej od godz. 9.00 do godz. 16.00,

- punkty usługowe od godz. 10.00 do godz. 14.00,

- kawiarnie, restauracje i lokale rozrywkowe od godz. 10.00 do godz. 24.00,

- bary mleczne od godz. 6.00 do godz. 19.00.

Jednocześnie uchwałą tą zobowiązano kierowników i właścicieli placówek handlu do umieszczenia w widocznym miejscu informacji o czasie pracy oraz danych dotyczących kierownika bądź właściciela placówki.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r. G. S., zamieszkała w Z. przy ul. P., wezwała Radę Miejską do zmiany powyższej uchwały, jako naruszającej jej uprawnienia z tytułu posiadania lokalu, poprzez zezwolenie na prowadzenie uciążliwej działalności gospodarczej w sąsiedztwie lokali mieszkalnych i legalizowanie zachowań wykraczających dalece poza wykonywanie prawa własności zgodnie ze społeczno - gospodarczym przeznaczeniem nieruchomości oraz miejscowymi stosunkami.

Następnie, po bezskutecznym wezwaniu Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa, G. S. złożyła skargę na przedmiotową uchwałę wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem bądź o stwierdzenie jej nieważności.

W skardze podała, iż zaskarżona uchwała narusza uprawnienia właścicieli i posiadaczy lokali mieszkalnych sąsiadujących z lokalami użytkowymi, w których jest prowadzona działalność gospodarcza w godzinach nocnych. Zezwala ona bowiem na handel alkoholem do godziny 1.00 dnia następnego, nie rozróżniając przy tym punktów handlowych prowadzonych w odrębnych budynkach od punktów handlowych prowadzonych w wielolokalowych budynkach mieszkalnych. Takie uregulowanie prawa miejscowego powoduje liczne naruszenia praw mieszkańców lokali sąsiadujących z lokalami użytkowymi, w których jest prowadzona tego typu uciążliwa działalność, polegająca na nocnym handlu alkoholem, co powoduje naruszenie art. 144 i art. 140 k.c.

Taka sytuacja ma miejsce przy ul. P., gdzie umiejscowiony jest sklep nocny z alkoholem i gdzie zamieszkuje skarżąca, co narusza jej prawa, jako posiadacza nieruchomości sąsiadującej z lokalem użytkowym.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Uzasadniając swoje stanowisko, Rada Miejska stwierdziła, iż w chwili obecnej nie zachodzi konieczność zmiany uchwały z dnia [...] listopada 1992 r. ustalającej czas pracy placówek handlu detalicznego, gastronomicznych, usługowych i rozrywkowych na terenie miasta.

Zaskarżona uchwała nie narusza przepisów prawa. Powołane w niej przepisy były i są aktualne. Skarżąca nie wskazała ponadto w jakim zakresie te przepisy zostały naruszone.

Niezależnie od powyższego, sprawujący nadzór nad działalnością organów gminy Wojewoda nie wniósł zastrzeżeń do zaskarżonej uchwały, a tym samym uznał jej zgodność z przepisami prawa.

W celu ustalenia pełnego stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie, Urząd Miasta zwracał się do Komendy Miejskiej Policji z prośbą o udzielenie informacji na temat porządku panującego w sklepie spożywczo - monopolowym "Alkohole Świata" w Z. położonym przy ul. P. Z uzyskanych informacji wynika, że nie stwierdzono, by działalność prowadzona w tym sklepie powodowała naruszenie ciszy i porządku publicznego. Takiego naruszenia nie potwierdzili ani mieszkańcy bloku, ani administracja osiedla Spółdzielni Mieszkaniowej im. W. Ł. Również kontrole przeprowadzone przez pracowników Urzędu Miasta, Wydziału Rozwoju Gospodarczego oraz Straży Miejskiej nie wykazały żadnych nieprawidłowości związanych z prowadzeniem sklepu.

Ponadto w bloku przy ul. P. funkcjonuje wiele innych podmiotów o charakterze handlowo usługowym. Takie przeznaczenie lokali wynika z woli administratora, którym jest Spółdzielnia Mieszkaniowa im. W. Ł. w Z.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Przede wszystkim należy podnieść, że w myśl przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W niniejszej sprawie skarga na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] listopada 1992 r. złożona została w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 r.), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Mając na uwadze treść przywołanego wyżej przepisu, stwierdzić należy, że przed dokonaniem kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu, sąd administracyjny w pierwszej kolejności rozstrzyga, czy akt ten narusza interes prawny lub uprawnienie strony skarżącej, czyli, czy strona ma legitymację czynną do wniesienia skargi.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym oraz stanowiskiem doktryny pojęcie "interesu prawnego" odnoszone jest do związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, wynikających z norm prawa materialnego lub procesowego, a zaskarżonym aktem. Wskazuje się na konkretny, aktualny i indywidualny interes prawny. Z kolei uprawnienie oznacza sposób, w jaki norma prawna wyznacza zachowanie adresata normy. Oznacza możliwość wyboru określonego zachowania, które nie pociąga za sobą reakcji organów państwowych w postaci sankcji. Przy tak rozumianych pojęciach uznać należy, że interes prawny obejmuje także posiadanie uprawnienia (K. Bednarzewski, P. Chmielnicki i in. "Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, Wyd. Pr. LexisNexis, W-wa 2004, str. 581).

Innymi słowy, interes prawny strony to taki interes, który na zasadzie przepisu prawa może być zrealizowany przy pomocy decyzji administracyjnej, czyli indywidualnego aktu administracyjnego, wpływającego na sytuację prawną tej osoby. Podstawą prawną do zaspokojenia przez organy administracji tego interesu w drodze wydania decyzji musi być więc konkretny przepis prawa administracyjnego.

Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, na którego naruszenie poprzez pośrednie działanie postanowień zaskarżonej uchwały, wskazuje skarżąca.

Interes faktyczny bowiem występuje wówczas, gdy określony podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany sposobem uregulowania danej kwestii, jednakże poprzez dane uregulowanie nie dochodzi do naruszenia normy prawa materialnego, dotyczącej jego sytuacji prawnej.

Powołane w skardze przez G. S. przepisy art. 140 i art. 144 k.c., które jej zdaniem zostały naruszone poprzez wydanie zaskarżonej uchwały, nie uzasadniają stwierdzenia, iż uchwała ta narusza interes prawny skarżącej w przedmiotowej sprawie administracyjnej.

Chodzi tu bowiem o takie wskazanie przepisu prawa materialnego, na podstawie którego skarżąca mogłaby żądać wydania decyzji administracyjnej, a której z kolei wydanie uniemożliwiałyby uregulowania zawarte w zaskarżonym akcie.

A zatem, skoro skarżąca nie wykazała skutecznie naruszenia zaskarżoną uchwałą jej interesu prawnego, skarga podlegała oddaleniu.

Z tych też względów oraz na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.