Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 31/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 52 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Sp. z o.o. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wniosku z dnia 28 września 2011 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej B5 na działkach położonych w L. przy ul. W. i K. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2012 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga sporządzona przez pełnomocnika Sp. z o.o. zatytułowana: "Skarga na naruszenie prawa".

W skardze niniejszej zarzucono Prezydentowi Miasta naruszenie prawa polegające na pozostawieniu bez rozpoznania wniosku spółki z dnia [...] września 2011 r. o udzielenie pozwolenia na budowę sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej B5 na wymienionych we wniosku działkach położonych w L. przy ul. W. i K .

W związku z tym, iż skarga zawierała żądanie zobowiązania Prezydenta Miasta do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek z dnia [...]września 2011 r. o udzielenie pozwolenia na budowę, należało uznać, iż jest to skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania tego wniosku.

Następnie, zarządzeniem z dnia 23 marca 2012 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do wyjaśnienia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, czy skarżąca spółka składała w tej sprawie zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta do organu wyższego stopnia, a jeżeli tak, to również do złożenia w powyższym terminie kopii tego zażalenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 kwietnia 2012 r. (k.19).

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, iż spółka nie składała w niniejszej sprawie zażalenia do organu wyższego stopnia na bezczynność Prezydenta Miasta , gdyż pismem z dnia 16 listopada 2011 r. organ poinformował skarżącą, iż złożony przez nią wniosek pozostawił bez rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

Złożenie skargi z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy, który stanowi, iż Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Pismem z dnia 16 listopada 2011 r. Prezydent Miasta pozostawił bez rozpoznania wniosek Sp. z o.o. o udzielenie pozwolenia na budowę sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej B5 na wymienionych we wniosku działkach położonych w L. przy ul. W. i K .

Zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie poglądem, wnoszący podanie, które pozostawiono bez rozpoznania, ma możliwość skorzystania ze środków przewidzianych przez prawo dla przeciwdziałania nieterminowemu załatwieniu sprawy. W konsekwencji, w przypadku zawiadomienia osoby o pozostawieniu podania bez rozpoznania, służy jej - gdy zarzuca ona organowi naruszenie prawa polegające na zaniechaniu wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania - skarga na bezczynność organu (por. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 11, Warszawa 2011, s. 311, uchwała SN z 8 czerwca 2000 r., III ZP 11/00, OSNP 2000, Nr 19, poz. 702, postanowienie NSA z 8 kwietnia 2008 r., I GSK 485/07, LEX nr 469747, wyrok NSA z 12 maja 2006 r., I OSK 869/05, LEX nr 236563, wyrok NSA z 16 stycznia 2003 r., II SAB 333/02, niepubl., wyrok NSA z 12 grudnia 2001 r., II SAB 270/01, niepubl., wyrok NSA z 17 stycznia 2001 r., II SAB 240/00, niepubl., wyrok NSA z z 10 grudnia 2003 r., II SAB 4/03, niepubl.).

Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 (...) stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Organem wyższego stopnia wobec prezydenta miasta w sprawach z zakresu administracji architektoniczno – budowlanej, jest wojewoda (art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.).

Skoro, jak wskazał pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 5 kwietnia 2012 r., przed wniesieniem skargi w rozpoznawanej sprawie, skarżąca spółka nie złożyła zażalenia do Wojewody na bezczynność Prezydenta Miasta polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2011 r. o udzielenie pozwolenia na budowę, należy przyjąć, iż nie wyczerpała przysługującego jej w tej sprawie środka zaskarżenia.

Skarga podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.