Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 77/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2020-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. G. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę (nr 31) z dnia 2 października 2019 r., w której domaga się stwierdzenia, że przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, nałożenia na ten organ grzywny oraz zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 31 lipca 2018 r.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że podjął wszelkie przewidziane prawem działania mające na celu rozpoznanie ww. wniosku skarżącego o przyznanie zasiłku celowego na miesiąc lipiec 2018 r., zaś na okres trwania postępowania administracyjnego wszczętego na skutek powyższego wniosku, największy wpływ miało zachowanie skarżącego, przejawiające się całkowitym brakiem współpracy z organem.

W sprawie niniejszej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 13 grudnia 2019 r., skarżący został wezwany do złożenia dowodu, że wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ponaglenie w sprawie przewlekłego prowadzenia przez Prezydenta Miasta postępowania w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na miesiąc lipiec 2018 r. Odpis tego wezwania skarżący odebrał w dniu 7 stycznia 2020 r.

W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia 14 stycznia 2020 r. skarżący wskazał, że w treści wezwania został zobowiązany do usunięcia braku formalnego skargi z dnia 12 grudnia 2019 r. (data wpływu do tut. Sądu) na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta. Skarżący podniósł, że nie pamięta, aby w dniu 12 grudnia 2019 r. składał osobiście jakąkolwiek skargę w WSA w Kielcach. Dodał natomiast, że na początku grudnia 2019 r. złożył cztery skargi skierowane do tut. Sądu i wszystkie one dotyczyły m.in. przewlekłego prowadzenia postępowania przez Prezydenta Miasta. Skarżący podniósł, że bez wskazania przez Sąd, której konkretnie spośród czterech skarg dotyczy wezwanie, nie jest w stanie uzupełnić żądanego braku formalnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ,

jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

Skarżący w wyznaczonym terminie 7 dni, który upłynął z dniem 14 stycznia 2020 r., nie przedstawił dowodu złożenia ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którego dotyczyło wezwanie Sądu.

Odnosząc się natomiast do podniesionej przez skarżącego (w odpowiedzi udzielonej pismem z dnia 14 stycznia 2020 r.) okoliczności, że nie pamięta, aby w dniu 12 grudnia 2019 r. składał osobiście w tut. Sądzie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta wskazać należy, że z treści wezwania jednoznacznie wynika, iż data 12 grudnia 2019 r. oznacza wyłącznie dzień wpływu skargi do Sądu, co nie zmienia faktu, że wezwanie dotyczyło ponaglenia w sprawie przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na miesiąc lipiec 2018 r. Zatem wyłącznie z opisu przedmiotu ponaglenia tj. przewlekłe prowadzenie postępowania w zakresie przyznania zasiłku celowego na miesiąc lipiec 2018 r., skarżący mógł zidentyfikować, którego ponaglenia dotyczy to wezwanie, ale też której skargi złożonej do Sądu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta ono dotyczy.

Ponadto analiza akt sprawy tut. Sądu o sygnaturze II SA/Ke 896/19 - w której A.G. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania pomocy społecznej w formie jednorazowej i bezzwrotnej zapomogi w postaci zasiłku celowego na miesiąc lipiec 2018 r. - pokazała, że również w tych aktach nie znajduje się ponaglenie, którego dotyczyło wezwanie skierowane do skarżącego w sprawie niniejszej.

Skoro, przed wydaniem niniejszego postanowienia, skarżący nie przedstawił dowodu, że przed wniesieniem skargi do Sądu złożył ponaglenie w zakresie przewlekłości postępowania Prezydenta Miasta, o którym mowa wyżej, to oznacza, że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia nie został w sprawie spełniony.

Ubocznie należy podnieść, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.