Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 119/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2005-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73  ust. 5 i 4
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Dnia 23 marca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku oddala skargę Na oryginale właściwe podpisy


UZASADNIENIE

Starosta Ś. decyzją z [...] 2004 r. nr [...] nr podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b w związku z art. 73 ust. 5 w związku z art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) oraz art. 104 kpa, orzekł o uznaniu K. S. z dniem 04.11.2004 r. za osobę bezrobotną i przyznaniu mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 05.11.2004 r. w wysokości 504,20 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że z przedstawionych w dniu rejestracji dokumentów wynika, że skarżący spełnia warunki określone w art. 73 ust. 5 w/w ustawy stanowiącym, że bezrobotny, który w okresie posiadania prawa do zasiłku utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskania dochodu (z innego tytułu niż zatrudnienie lub inna praca zarobkowa) w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia i zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotny w ciągu 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągnięcia dochodu przekraczającego połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na okres skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego.

Od powyższej decyzji K. S. złożył odwołanie twierdząc, że decyzja ta oparta została na niewłaściwej podstawie prawnej, bowiem utracił status bezrobotnego na okres dłuższy niż 365 dni i dotycząca go decyzja winna opierać się na art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy wskazanej w decyzji.

Wojewoda [...] decyzją z [...] 2004 r. nr [...] na podstawie art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 i ust. 2, art. 73 ust. 5 i ust. 7 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa odwołania nie uwzględnił i utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że art. 73 ust. 5 w/wym. ustawy stanowi, że bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w ciągu 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania przychodu przekraczającego połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na okres skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku oraz o okresy, o których mowa w ust. 4 tego art.

Z akt sprawy wynika, że K. S., rejestrując się w dniu 07.11.2002 r., prawomocną decyzją Starosty Ś. z dnia [...] 2002 r. nr [...] nabył prawo do zasiłku od dnia 15.11.2002 r. na okres 12 miesięcy.

W okresie poprzedzającym datę ostatniej rejestracji, która miała miejsce w dniu 04.11.2004 r., K. S. otrzymał zasiłek dla bezrobotnych za dwa okresy zasiłkowe: od dnia 15.11.2002 r. do dnia 27.04.2003 r. i od dnia 01.11.2003 r. do 21.04.2004 r., tj. łącznie 336 dni, a zatem nie został wyczerpany dwunastomiesięczny okres pobierania zasiłku, ponieważ przed upływem tego okresu dwa razy tracił status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku z powodu podjęcia krótkookresowej pracy za każdym razem na okres krótszy niż 365 dni. Po raz ostatni pracę na czas określony świadczył od 22.04.2004 r. do 03.11.2004 r. Po ustaniu tego zatrudnienia zarejestrował się jako bezrobotny w dniu 04.11.2004 r., czyli w terminie do 7 dni po rozwiązaniu stosunku pracy.

Z ustalonego stanu faktycznego niespornie wynika, iż po raz ostatni K. S. status osoby bezrobotnej utracił na okres krótszy niż 365 dni. W tych okolicznościach spełnione zostały warunki określone w cyt. wyżej art. 73 ust. 5. Zatem stosownie z dyspozycją tego przepisu bezrobotnemu przysługuje prawo do zasiłku na okres 12 miesięcy (zgodnie z art. 73 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy) pomniejszony jednakże o poprzednie (wyżej wyszczególnione) okresy jego pobierania. Nie jest to zatem prawo do kolejnego (nowego) zasiłku, lecz prawo na okres uzupełniający do 12 miesięcy, ponieważ K. S. jako bezrobotny nie wykorzystał jeszcze tego uprawnienia w całości.

Skargę na tę decyzję złożył K. S., powtarzając argumenty zawarte w odwołaniu, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zadaniem sądu administracyjnego zgodnie z treścią ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) jest - w wypadku złożenia skargi na decyzję organu administracyjnego - badanie jej legalności. Oznacza to, że jedynym kryterium przy dokonywaniu takiej oceny jest badanie, czy skarga jest zgodna z prawem, czy też nie jest z nim zgodna.

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) w rozdziale 15 zatytułowanym - Świadczenia dla bezrobotnych - stanowi w art. 71, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli:

1. nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz

2. w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni:

a) był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z wyjątkiem obowiązku opłacania składek za niepełnosprawnych, o których mowa w art. 104; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni,

b) wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą i osiągał z tego tytułu dochód w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę,

c) świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy oświadczenie usług, do których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę,

d) opłacał składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę,

e) wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę,

f) wykonywał pracę w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, będąc członkiem tej spółdzielni, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę,

g) opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej za granicą u pracodawcy zagranicznego w państwie niewymienionym w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a i b,

h) był zatrudniony za granicą przez okres co najmniej 365 dni, w okresie 18 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie pracy i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej jako repatriant,

i) był zatrudniony lub wykonywał inna pracę zarobkową i osiągał wynagrodzenie lub dochód, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy.

2. Do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2 zalicza się również

okresy:

1. zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, zawodowej służby wojskowej pełnionej na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej, przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej służby w obronie cywilnej i służby zastępczej;

2. urlopu wychowawczego udzielonego na podstawie odrębnych przepisów;

3. pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestania prowadzenia pozarolniczej działalności, okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków i świadczenia stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, po odliczeniu kwoty składek na ubezpieczenie społeczne należne od pracownika;

4. niewymienione w ust. 1 pkt 2, z które były opłacane składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składek stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę;

5. za które przyznano odszkodowanie z tytułu niezgodnego z przepisami rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy lub stosunku służbowego oraz okres, za który wypłacono pracownikowi odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę.

W myśl art. 73 ustawa określa okres pobierania zasiłku stanowiąc w ust. 1, że okres pobierania zasiłku wynosi:

1. 6 miesięcy - dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 125% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju;

2. 12 miesięcy - dla bezrobotnych:

a) zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 125% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju lub

b) są bezrobotnymi powyżej 50 roku życia oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku,

3. 18 miesięcy - dla bezrobotnych:

a) zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 2-krotnie przeciętną stopę bezrobocia w kraju oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku lub

b) którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat, a małżonek bezrobotnego jest także bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania po dniu nabycia prawa do zasiłku przez tego bezrobotnego.

Wskazane okresy pobierania zasiłku ulegają jednak pewnemu skróceniu. I tak zgodnie z art. 73 ust. 4 tej ustawy o okres zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych, robót publicznych oraz o okres odbywania stażu lub przygotowania zawodowego w miejscu pracy przypadających na okres, w którym przysługiwałby zasiłek oraz o okresy nieprzysługiwania zasiłku, o których mowa w art. 75 ust. 1 i 2, a zgodnie z ust. 5 w odniesieniu do bezrobotnego, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej - a tak było w niniejszej sprawie - pozarolniczej działalności lub uzyskiwania przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania przychodu przekraczającego połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie, o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego na okres pomniejszony o poprzedni okres.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że skarżący rejestrując się w dniu 07.11.2002 r., dochował wskazanego w cytowanym przepisie 7-dniowego terminu i że prawomocną decyzją Starosty Ś. z dnia [...] 2002 r. nr [...] nabył prawo do zasiłku od dnia 15.11.2002 r. na okres 12 miesięcy. W okresie poprzedzającym datę ostatniej rejestracji, która miała miejsce w dniu 04.11.2004 r. K. S. otrzymał zasiłek dla bezrobotnych za dwa okresy zasiłkowe: od dnia 15.11.2002 r. do dnia 27.04.2003 r. i od dnia 01.11.2003 r. do 21.04.2004 r., tj. łącznie 336 dni, a zatem nie został wyczerpany dwunastomiesięczny okres pobierania zasiłku, ponieważ przed upływem tego okresu dwa razy tracił status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku z powodu podjęcia krótkookresowej pracy za każdym razem na okres krótszy niż 365 dni. Po raz ostatni pracę na czas określony świadczył od 22.04.2004 r. do 03.11.2004 r. Po ustaniu tego zatrudnienia zarejestrował się jako bezrobotny w dniu 04.11.2004 r. Oczywiste jest więc, że skarżący po raz ostatni status osoby bezrobotnej utracił na okres krótszy niż 365 dni. Tym samym więc spełnione zostały przesłanki z art. 73 ust. 5 uzasadniające skrócenie okresu zasiłku. Zatem stosownie z dyspozycją tego przepisu skarżącemu przysługuje prawo do zasiłku na okres 12 miesięcy, ale pomniejszony o poprzednie okresy jego pobierania. Skarżący nie nabył prawa do zupełnie nowego zasiłku, lecz prawo na okres uzupełniający do 12 miesięcy, ponieważ jako bezrobotny nie wykorzystał jeszcze tego uprawnienia w całości. Stanowisko skarżącego, że nabył do nowego zasiłku uprawnienie, pozbawione jest więc podstawy prawnej.

Tak więc uznając zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem, po myśli art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalono.