Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1857/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6463 Wzory przemysłowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 102 ust. 1 i 2, art. 103 ust. 1 i 3 oraz art. 104, art. 255 ze znaczkiem 8 ust. 1 pkt 8, art. 107 par. 3, art. 256 ust. 1, art. 255 ust. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Płyta izolacyjna" nr [...] oddala skargę


UZASADNIENIE

Dnia [...] grudnia 2007 r. A. Sp. z o.o., O. wystąpiła do Urzędu Patentowego RP działającego w trybie postępowania spornego z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Płyta izolacyjna" nr [...] udzielonego [...] lipca 2004 r. na rzecz T. Sp. z o.o., K. , skarżącej w niniejszej sprawie, z pierwszeństwem od [...] grudnia 2003 r.

Za podstawę swojego żądania wnioskodawca podał przepisy art. 102 ust. 1 i 2, art. 103 ust. 1 i 3 oraz art. 104 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Swój interes prawny wnioskodawca wywodził z faktu, że firma A. Sp. z o.o., O. jest producentem styropianu i produktów styropianowych, w tym także styropianu o cechach objętych spornym prawem z rejestracji, a więc sporne prawo prowadzi do ograniczenia zagwarantowanej swobody działalności gospodarczej wnioskodawcy. Ponadto uprawniony wezwał wnioskodawcę pismem z dnia [...] października 2007 r. do zaniechania naruszeń prawa z rejestracji spornego wzoru, usunięcia skutków naruszeń, zapłaty odszkodowania oraz złożenia oświadczenia w prasie. Obecnie przed Sądem Okręgowym w K. toczy się między stronami postępowanie z powództwa T. Sp. z o.o., K. o naruszanie praw z rejestracji spornego wzoru - Sygn. akt [...].

Zdaniem wnioskodawcy przedmiotowy wzór nie może stanowić wzoru przemysłowego w rozumieniu art. 102 pwp, gdyż nie posiada ustalonej postaci będąc wynikiem przypadkowego, niepowtarzalnego i nieprzewidywalnego rozkładu kolorowych granul na skutek ich mechanicznego mieszania w procesie produkcyjnym, a w związku z tym nie nadaje się do ponownego odtworzenia w sposób rzemieślniczy i przemysłowy.

Brak indywidualnego charakteru spornego wzoru wynika, zdaniem wnioskodawcy, zarówno z artykułu uprawnionego zamieszczonego w kwartalniku T. "Myśl: ciepło" nr 2 z lata 2003 r. jak i z Normy Branżowej z 1991 r. nr [...] pt.: "Tworzywa sztuczne. Płyty styropianowe", która zaleca stosowanie barwienie perełek styropianu na kolor różowy do czerwonego dla płyt styropianowych samogasnących, a także z artykułu "System w kropki" Murator nr 10, artykuł Nowa generacja styropianów "T. kwartalnik T."Myśl: ciepło" z lipca 2006 r. i wielu innych.

Przedmiotowy wzór przemysłowy w dacie jego zgłoszenia do rejestracji ([...]grudnia 2003 r.) nie spełniał wymogu nowości, gdyż był znany na rynku od początku 2001 r., jako efekt przypadkowych wtrąceń w płytach zakładów A. (w A. i na W.). Ponadto, zdaniem wnioskodawcy, o ujawnieniu spornego wzoru przez uprawnionego w okresie przekraczającym 12 miesięcy przed datą zgłoszenia spornego wzoru do rejestracji świadczy artykuł uprawnionego zamieszczony w kwartalniku T. "Myśl: ciepło" nr 2 z lata 2003 r. w którym podano iż "styropian w kropki... produkowany i sprzedawany jest przez T. od przeszło roku. Dodatkowo, płyta styropianowa z wtrąceniami uzyskanymi w procesie mieszania granul białych i kolorowych, pochodzących z zakupionego w firmie S. GmbH kolorowego styropianu została wykorzystana jako element dekoracyjny w zorganizowanej dla pracowników A. Sp. z o.o., O. zabawie sylwestrowej w 2001 r. Jako dowody w sprawie wnioskodawca przedłożył:

- pisma wnioskodawcy do uprawnionego z dnia 17 i 31 października 2007 r. do zaniechania naruszeń, usunięcia skutków naruszeń, zapłaty odszkodowania oraz złożenia oświadczenia w prasie,

- artykuł uprawnionego zamieszczony w kwartalniku T."Myśl: ciepło" nr 2 z lata 2003 r., w którym podano iż "styropian w kropki... produkowany i sprzedawany jest przez T. od przeszło roku",

- oświadczenie zakładów A. w A.o produkcji od 2001 r. płyt "z zabrudzeniami" wraz z tłumaczeniem i załącznikami w postaci zdjęć i zbiorczej listy cenowej z 2001 r.,

- oświadczenie zakładów A. na W. o produkcji od początku maja 2002 r. płyt "z zabrudzeniami" wraz z tłumaczeniem i załącznikami w postaci zdjęć,

- fakturę nr VAT: [...] z [...].02.2000 firmy S. GmbH dotyczącą zakupu przez uprawnionego granulek styropianu w kolorach oliwkowym i żółtym, wraz z tłumaczeniem,

- Normę Branżową z 1991 r. nr [...] pt: "Tworzywa sztuczne. Płyty styropianowe", która zaleca stosowanie barwienie perełek styropianu na kolor różowy do czerwonego dla płyt styropianowych samogasnących,

- zdjęcia z zabawy sylwestrowej 2001,

- publikację STYROPIAN (2 strony - bez daty),

- publikację "Neopor" - bez daty,

- artykuł "Styropian DALMATYŃCZYK" - bez daty,

- publikację "SILVER dach podłoga" - baz daty

- wyciąg internetowy z 29.01.2009 "DOCIEPLANIE.ORG"

- publikację "Ocieplamy dom" z wynikami badań CEM Z 2005 r.,

- wyciąg internetowy z 11.08.2007 "Nowa generacja płyt dociepleniowych",

- wzory użytkowe [...] I [...] z pierwszeństwem z [...] stycznia 2003 r. (i datą publikacji zgłoszenia niemieckiego [...].10.2003),

- analizę [...] dotyczącą procesu wytwarzania styropianu [...] wraz ze zdjęciami płyt T.,

a ponadto wnioskodawca powołał się na materiały przedłożone przez uprawnionego w postaci załączników nr 48 i 49 do pozwu.

Uprawniony uznał zarzuty wnioskodawcy za bezzasadne. Podnosił, m.in. odmienność ogólnego wrażenia, jakie wywierają na zorientowanym użytkowniku zarówno produkty według przeciwstawionych wzorów (t. i n.), których publikacje są późniejsze od daty zgłoszenia przedmiotowego wzoru, jak i płyty "zabrudzone", tj. z przypadkowymi wtrąceniami innego koloru. Ponadto, większość odmian obu spornych wzorów jest barwna, w przeciwieństwie do wzorów przeciwstawianych, poszczególne ich odmiany charakteryzują się także określoną zawartością procentową plamek. Podkreślił, że zdjęcia z zabawy sylwestrowej nie prezentują żadnych płyt izolacyjnych zbieżnych z odmianami wzorów przemysłowych uprawnionego. Uznał także za bezzasadny argument o funkcjonalnym charakterze barwnych plamek.

Uprawniony przedłożył (wspólnie do sprawy Sp. [...] do sprawy Sp.[...]) dwa tomy materiałów obejmujących postanowienie Sądu Okręgowego w K. w K. z [...] grudnia 2008 r. o zabezpieczeniu powództwa w sprawie z powództwa T. Sp. z o.o., K. o naruszanie prawa z rejestracji spornego wzoru - Sygn. akt [...] oraz pozew T.Sp. z o.o., K. w ww sprawie.

Na rozprawie w dniu [...] lutego 2008 r. Urząd Patentowy RP działając w trybie postępowania spornego na podstawie art. 62 k.p.a. połączył sprawę niniejszą (sygn. akt Sp [...]) i sprawę o sygn. akt Sp [...] do łącznego rozpoznania.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. sygn. akt Sp. [...] Urząd Patentowy RP w postępowaniu spornym działając na podstawie art. 102 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tj. Dz. U. 2003 r., Nr 119, poz. 1117 ze zm.) unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt "Płyta izolacyjna nr [...] (pkt 1) i przyznał A. sp. z o.o. w O. od T. sp. z o.o. K. kwotę 3063 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie, a w pozostałej części wniosek o zwrot kosztów oddalił (pkt 2). Urząd uznał, że wnioskodawca ma interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego, gdyż wnioskodawca i uprawniony są w dziedzinie produkcji styropianu konkurentami. Firma A. Sp. z o.o., O. jest producentem styropianu i produktów styropianowych, w tym także styropianu o cechach objętych spornym prawem z rejestracji, a więc sporne prawo prowadzi do ograniczenia zagwarantowanej swobody działalności gospodarczej wnioskodawcy. Ponadto uprawniony wezwał wnioskodawcę pismem z dnia [...] października 2007 r. do zaniechania naruszeń przedmiotowego prawa z rejestracji, usunięcia skutków naruszeń, zapłaty odszkodowania oraz złożenia oświadczenia w prasie. Obecnie przed Sądem Okręgowym w K. toczy się między stronami postępowanie z powództwa T. Sp. z o.o., K. o naruszanie spornego prawa z rejestracji spornego wzoru - Sygn. akt [...]. Zagwarantowanie pewności w sferze prowadzonej działalności gospodarczej, którą każdy może wykonywać na zasadzie wolności i zgodności z prawem w świetle art. 20 i 22 Konstytucji RP – uzasadnia, zdaniem Urzędu, interes prawny.

Natomiast odwołując się do art. 102 powołanej ustawy Urząd podniósł, że w literaturze przedmiotu przyjmuje się, że pojęcie postaci, o której mowa w art. 102 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej jest tożsame z wyglądem zewnętrznym nadawanym wytworom. Ważną wskazówkę interpretacyjną dają w tym względzie przepisy Unii Europejskiej w szczególności Dyrektywy 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów, zgodnie z którą przedmiotem ochrony wzoru nie mogą być części, które są "niedostępne dla oka". W doktrynie dostrzega się różnice brzmieniowe występujące między Dyrektywą a ustawą Prawo własności przemysłowej w zakresie rozumienia terminu "postać", przyjmuje się jednak, ze nie mają one charakteru merytorycznego, gdyż w obu aktach prawnych chodzi o wizualnie dostrzegalne cechy całego produktu lub jego części, z wyjątkiem części składowych, które nie są wizualnie postrzegane "w toku zwykłego używania produktu". Także w orzecznictwie przyjmuje się, że przedmiotem ochrony jest postać przedmiotu, jego ogólny efekt wizualny (wyrok SN z dnia 10 lipca 2002 r. sygn. akt II CKN 969/00). Pogląd ten, wypracowany jeszcze pod rządami poprzednio obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1963 r. w sprawie ochrony wzorów zdobniczych (Dz. U. nr 8, poz. 45), zachowuje, zdaniem Urzędu, w pełni aktualność w obecnym stanie prawnym.

Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie mogą być zatem tylko te cechy wzoru przemysłowego, które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania, czyli dostrzegane w trakcie tego używania zmysłem wzroku.

Przedmiotowy wzór obejmuje dziesięć odmian prostopadłościennej płyty izolacyjnej zasadniczo białej z plamkami o różnym kształcie, wielkości i różnym kolorze.

Przesłuchany na wniosek uprawnionego w charakterze strony Prezes zarządu T. Sp. z o.o., K.n zeznał m.in., że płyty produkowane w T. są stosowane jako termoizolator w budownictwie zgodnie z rekomendacjami technicznymi znajdującymi się w aktach sprawy (jako załączniki nr 56, 57 i 58 do pozwu sądowego T. Sp. z o.o., K.) (i zgodnie z przeznaczeniem wskazanym przez tytuł "Płyta izolacyjna" i treść opisu zgłoszeniowego). Np. płyta taka jest nakładana na ścianę, pokrywana szklaną siatką i następnie na to jest nakładany tynk.

W szczególności, z powyższego wyjaśnienia i ze wskazanych dokumentów (rekomendacji technicznych) wynika, zdaniem Urzędu, że pojedyncza płyta jest częścią składową wytworu złożonego, w postaci systemu ocieplenia, ściany, stropu, dachu, czy fundamentu, złożonego z wielu płyt izolacyjnych i warstw je pokrywających. Cały taki system ocieplenia, w przypadku jego stosowania na etapie konstrukcji budynku, jest umieszczany pomiędzy warstwami konstrukcji, na przykład między murowaną warstwą konstrukcyjną i murowaną warstwą osłonową (która następnie jest tynkowana i malowana np. Rys. 2 załącznika nr 56 do pozwu sądowego T.Sp. z o.o., K.).

W przypadku stosowania systemu ocieplenia na bazie przedmiotowych płyt izolacyjnych do gotowego budynku, płyty izolacyjne są mocowane do warstwy konstrukcyjnej i pokrywane warstwą zbrojoną siatką z włókna szklanego, następnie warstwą gruntującą i warstwą elewacyjną w postaci tynku (np. Rys. 13 załącznika nr 56 do pozwu sądowego T. Sp. z o.o., K.).

Tak więc, co podniósł Urząd Patentowy, w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z wzorem stosowanym w części składowej (warstwie ocieplającej) wytworu złożonego (systemu ocieplenia), w rozumieniu art. 102 ust. 3 pkt 1 pwp i zgodnie z treścią przepisu art. 102 ust. 4 pwp Urząd jest zobowiązany do oceny nowości i indywidualnego charakteru przedmiotowego wzoru przemysłowego jedynie w zakresie cech widocznych całego tego wytworu złożonego, tj. w zakresie cech płyt izolacyjnych widocznych podczas zwykłego używania systemu ocieplenia, przez które rozumie się jego używanie przez użytkownika końcowego, z wyłączeniem konserwacji, obsługi lub naprawy ( art.3 ust. 4 powołanej dyrektywy 98/71/WE).

Końcowy użytkownik przedmiotowej płyty izolacyjnej, wkomponowanej w system ocieplenia budynku, tj. administrator lub właściciel, ewentualnie lokator tego budynku nie ma możliwości wzrokowego postrzegania cech tej płyty w trakcie zwykłego używania tego systemu ocieplenia, tj. w trakcie zamieszkiwania danego budynku.

Żadna cecha przedmiotowej płyty izolacyjnej nie jest widoczna w ukończonym systemie ocieplającym podczas zwykłego jego używania, jako zakrytej kolejnymi warstwami budowlanymi (np. warstwą zbrojoną siatką z włókna szklanego, warstwą gruntującą i warstwą elewacyjną w postaci tynku), co w konsekwencji oznacza, że wskazana płyta izolacyjna nie może być przedmiotem wzoru przemysłowego określonego w art. 102 ust. 1 pwp i zarzut wnioskodawcy oparty na tej podstawie jest zasadny.

W takim stanie rzeczy nie można dokonać oceny nowości i indywidualnego charakteru przedmiotowego wzoru przemysłowego w świetle przeciwstawionych (i przedłożonych przez uprawnionego) materiałów.

Ponadto, zbędne staje się rozstrzygnięcie zasadności zarzutu, że przedmiotowy wzór nie może stanowić wzoru przemysłowego w rozumieniu art. 102 pwp, gdyż nie posiada ustalonej postaci będąc wynikiem przypadkowego, niepowtarzalnego i nieprzewidywalnego rozkładu kolorowych granul na skutek ich mechanicznego mieszania w procesie produkcyjnym.

Z tych względów Urząd Patentowy unieważnił prawo z rejestracji ww. wzoru przemysłowego.

W skardze na tę decyzję skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 255 ust. 4 p.w.p. - poprzez jego niezastosowanie i rozpatrzenie sprawy poza podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę;

- art. 2558 ust. 1 pkt 8 p.w.p. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. - poprzez zaniechanie wskazania w zaskarżonej decyzji dowodów, na których organ się oparł, ustalając okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a to: sposób zwykłego używania płyty styropianowej poprzez zastosowanie jej w zamkniętym systemie ocieplania, możliwość złożenia i rozłożenia systemu ocieplenia zawierającego m.in. styropianową płytę izolacyjną oraz pozostawanie przez płytę styropianową niewidoczną podczas jej włączenia do systemu ocieplania budynku;

- art. 80 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. i dokonanie istotnych w sprawie ustaleń wobec braku dowodów, w oparciu o które ustalenia takie mogłyby zostać dokonane;

- art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. - poprzez ich niezastosowanie w przedmiotowej sprawie i nie przeprowadzenie dowodu na okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a to: sposobu zwykłego używania płyty styropianowej, możliwości złożenia i rozłożenia systemu ocieplenia zawierającego m.in. styropianową płytę izolacyjną, pozostawiania przez płytę styropianową niewidoczną w wyniku włączenia jej do systemu ocieplenia budynku, oraz samodzielnego obrotu izolacyjnymi płytami styropianowymi skarżącego;

- art. 102 ust. 3 pkt 1 p.w.p. w zw. z art. 102 ust. 4 oraz art. 102 ust. 3 pkt 2 - przez ich niewłaściwe zastosowanie, i dokonanie oceny charakteru styropianowej płyty izolacyjnej, jako "części składowej" "wytworu złożonego", podczas gdy system ocieplenia, składający się ze styropianu, siatki zbrojonej, włókna szklanego, warstwy gruntującej oraz tynku nie spełnia ustawowych kryteriów "wytworu złożonego";

- art. 102 ust. 3 pkt 3 p.w.p. - przez jego niezastosowanie i nieuznanie płyty styropianowej za "wytwór" mogący stanowić wzór przemysłowy, pomimo że płyta styropianowa może być przedmiotem samodzielnego obrotu.

Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania w tym zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

Zdaniem skarżącej organ oparł swoje rozstrzygnięcie na podstawie prawnej, która nie była objęta wnioskiem o unieważnienie. W tym względzie przesądzające znaczenie ma bowiem treść uzasadnienia wniosku, a nie samo wskazanie przepisu prawa, który zdaniem wnioskodawcy został naruszony.

Zdaniem skarżącej wnioskodawca zasadniczo kwestionuje zatem wyłącznie istnienie dwóch przesłanek, od których zależy, czy wytwór może stanowić wzór przemysłowy, a to: przesłanki nowości oraz przesłanki indywidualnego charakteru, a zatem organ był kompetentny do badania zgodności decyzji o rejestracji prawa wyłącznego na gruncie art. 102 ust. 1, art. 103 ust. 1 i 3 pkt 2 pwp, art. 104 pwp oraz art. 102 ust. 2 pwp wyłącznie w celu ustalenia, czy wzór przemysłowy cechuje nowość, indywidualny, charakter, a sam wzór może zostać wyprodukowany, a nie w celu ustalenia, że płyta styropianowa nie jest wytworem, bo wnioskodawca nie wskazał art. 102 ust. 1 pwp w związku z takim zarzutem.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP oraz uczestnik postępowania A. sp. z o.o. w O. wnieśli o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zw. dalej p.p.s.a.).

Badając skargę wg. powyższych kryteriów, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, iż doszło do naruszenia prawa w stopniu uzasadniającym w świetle art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji.

Stosownie do art. 255 ust. 4 p.w.p. Urząd Patentowy rozstrzyga sprawę w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę.

Z wniosku o unieważnienie spornego prawa z rejestracji w sposób nie budzący wątpliwości wynika, jak przyjął Urząd Patentowy RP, iż jako podstawę prawną objętego wnioskiem żądania wnioskodawca wskazał art. 102 ust. 1 i 2, art. 103 ust. 1 i 3 pkt 2 oraz art. 104 ustawy p.w.p. stwierdzając, iż udzielenie prawa z rejestracji nastąpiło z naruszeniem powołanych przepisów, bo objęte zgłoszeniem rozwiązanie płyty nie spełniało definicyjnych kryteriów wzoru przemysłowego. W dalszej części uzasadnienia wniosku wnioskodawca nawiązał do definicyjnych kryteriów wzoru przemysłowego podnosząc m.in., iż "przedmiotowa płyta nie stanowi twórczego wytworu ...".

Tak ujęte żądanie obligowało zatem Urząd stosownie do powołanego przepisu do rozważenia, czy przedmiotowy wzór spełnia przesłanki pozwalające w świetle art. 102 p.w.p. na przyjęcie, iż odpowiada on przyjętej w tym przepisie definicji wzoru przemysłowego. Okoliczność, iż wnioskodawca zarzucał również brak nowości i indywidualnego charakteru w świetle treści wniosku o unieważnienie nie zwalniała Urzędu Patentowego od obowiązku oceny wzoru pod względem kryteriów ustalonych w art. 102 ust. 1 i 2 i takiej oceny Urząd Patentowy RP dokonał bez naruszenia art. 255 art. 4 p.w.p. trafnie z uwzględnieniem przepisów Dyrektywy 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów, przyjmując, że przedmiotem oceny mogą być tylko te cechy wzoru przemysłowego, które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania, czyli dostrzegane w trakcie tego używania zmysłem wzroku.

W tym względzie Urząd rozważył zarówno sposób zwykłego używania płyty styropianowej przez zastosowanie jej w zamkniętym systemie ocieplenia, możliwość złożenia i rozłożenia systemu ocieplenia zawierającego m.in. styropianową płytę izolacyjną jak i kwestię pozostawania przez płytę styropianową niewidoczną podczas jej włączenia do systemu ocieplenia budynku. Pokreślić przy tym należy, że Urząd Patentowy odwołał się w tym zakresie do zeznań Prezesa Zarządu skarżącej i rekomendacji technicznych znajdujących się w aktach sprawy, na które Prezes D. S. w swych zeznaniach również się powołał. Skarżąca co do treści przywołanych przez Urząd zeznań D. S. wątpliwości nie zgłasza. Nie ma zatem podstaw, by zarzucać dowolność tym ustaleniom organu, które stanowiły podstawę do przyjęcia przez Urząd Patentowy, iż w sprawie chodzi o wzór stosowany w części składowej (warstwie ocieplającej) wytworu złożonego (systemu ocieplenia) w rozumieniu art. 102 ust. 3 pkt 1 p.w.p. Natomiast Urząd jest zobowiązany do oceny nowości i indywidualnego charakteru przedmiotowego wzoru tylko w zakresie cech widocznych całego tego wytworu złożonego tj. w zakresie cech płyt izolacyjnych widocznych podczas zwykłego używania systemu ocieplenia przez które Urząd zgodnie z powołaną dyrektywą rozumie jego używanie przez użytkownika końcowego z wyłączeniem konserwacji, obsługi lub naprawy zasadnie przyjmując, iż końcowy użytkownik przedmiotowej płyty izolacyjnej jako wkomponowanej w system ocieplenia budynku nie ma możliwości wzrokowego postrzegania cech tej płyty w czasie zwykłego używania tego systemu ocieplenia.

W konsekwencji powyższych ustaleń Urząd Patentowy przyjął, że żadna cecha ww. płyty izolacyjnej nie jest widoczna w ukończonym systemie ocieplającym podczas zwykłego jej używania, jako zakrytej kolejnymi warstwami budowlanymi co prowadzi do wniosku, że płyta nie może być przedmiotem wzoru przemysłowego w rozumieniu art. 102 ust. 1 p.w.p.

Podnieść przy tym należy, iż zarzut naruszenia art. 102 ust. 3 pkt 3 p.w.p. jest również bezzasadny. Okoliczność samodzielnego obrotu izolacyjnymi płytami styropianowymi była bezsporna i nie została zakwestionowana. Ani skarżący ani też wnioskodawca przywołując we wniosku o unieważnienie swoje zarzuty nie kwestionowali sprzedaży płyt. Pamiętać jednak należy, iż mimo sprzedaży płyta, jak ustalił Urząd na podstawie rekomendacji technicznych i zeznań D. S. funkcjonuje w systemie ocieplania i zawsze będzie niewidoczna dla użytkownika, bo wynika to z techniki i technologii procesu oraz funkcji płyty, która z definicji skarżącej jest płytą izolacyjną i fakt sprzedaży płyty niczego w jej funkcji i wymuszonej funkcją technologii nie zmienia.

Nie ma zatem, zdaniem Sądu, podstaw, by w sytuacji, gdy Urząd zasadnie stwierdził, że płyta nie może być przedmiotem wzoru przemysłowego w rozumieniu art. 102 ust. 1 p.w.p. przypisywać wadliwość zaskarżonej decyzji z punktu widzenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego i reguł procedury administracyjnej.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga jest nieuzasadniona i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.