Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 879/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Hasła tematyczne: Przeciwdziałanie alkoholizmowi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 18 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 18 ust. 7 pkt 3,
journal: Dz.U. 2007 nr 70 poz 473
law: Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - tekst jedn.
article: art. 77 par. 1, art. 107 par. 3, art.138 par. 1 pkt 1, art. 7,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi H. C. i A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...], na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 2 w związku z art. 18 ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 ze zm.) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) cofnął A. i H.C. zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych nr [...] do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w punkcie zlokalizowanym w [...] w związku z zakupem napojów alkoholowych u przedsiębiorcy nie posiadającego zezwoleń na hurtową sprzedaż napojów alkoholowych.

W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił stan faktyczny sprawy, z którego wynika, że uzyskał od [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej zawiadomienie, że H. i A.C., prowadzący punkt sprzedaży napojów alkoholowych przy ul. [...], zaopatrywali się w napoje alkoholowe do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa w firmie "S" Spółka z o.o., która nie posiadała zezwolenia na hurtową sprzedaż ww. napojów alkoholowych. W związku z zawiadomieniem w dniu [...] r. Prezydent Miasta [...] wszczął z urzędu postępowanie o cofnięcie H. i A.C. zezwolenia nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa w punkcie sprzedaży przy ul. [...]. W dniu [...] r. małżonkowie C. złożyli wyjaśnienie, w którym oświadczyli m.in., iż właściciel firmy "S" Spółka z o.o. nie zawiadomił ich o tym, iż nie posiada zezwoleń na hurtową sprzedaż napojów alkoholowych oraz, że o fakcie tym dowiedzieli się dopiero podczas kontroli Państwowej Inspekcji Handlowej. Strony nadmieniły również, że działalność którą prowadzą jest jedynym ich źródłem utrzymania, a cofnięcie zezwoleń wiązałoby się z zamknięciem sklepu.

Organ pierwszej instancji uznał, iż bezspornym jest, że H. i A.C. dokonywali zakupu napojów alkoholowych w firmie "S" Spółka z o.o. na co wskazują kserokopie faktur zakupu przesłane organowi w dniu [...] r. przez Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej . W toku postępowania uzyskano również informację z Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...], z której wynika, że firma "S" Spółka z o.o. posiadała zezwolenie na hurtową sprzedaż alkoholu do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa do [...] r.

Prezydent podkreślił, że strona prowadzi działalność gospodarczą we własnym imieniu i na własne ryzyko i na niej spoczywał obowiązek zorganizowania jej w taki sposób, aby nie zaistniał jakikolwiek przypadek złamania warunków sprzedaży napojów alkoholowych określonych w ustawie.

Od powyższej decyzji H. i A.C. odwołali się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania organu pierwszej instancji.

Odwołujący się podnieśli zarzut obrazy art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi polegający na przyjęciu, że nawet niezawinione złamanie określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych skutkuje cofnięciem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, podczas gdy cofnięcie zezwolenia winno się wiązać jedynie z umyślnym nieprzestrzeganiem określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych.

Ponadto zarzucili naruszenie art. 77 § 1 Kpa polegające na braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, w tym zaniechania ustalenia, czy skarżący nie są pokrzywdzeni przestępczym działaniem osób zarządzających Spółką z o.o. "S" oraz naruszenie art. 107 § 3 Kpa polegające na braku szczegółowego uzasadnienia faktycznego zaskarżonej decyzji.

H. i A.C. odwołując się do treści art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wskazali, że użyte w tym przepisie sformułowanie "nieprzestrzeganie" wskazuje na świadome działanie podmiotu, który wie, że łamie warunki sprzedaży napojów alkoholowych. Kontrahent, u którego zaopatrywali się w piwo posiadał przez szereg lat zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych i nie poinformował ich, że utracił zezwolenie. Odwołujący się podnieśli nadto, że wszczęte przeciwko nim postępowanie o przestępstwo z art. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi zostało umorzone. Z tego powodu obowiązkiem organu w ramach dyspozycji art. 77 § 1 pkt 1 Kpa winno być ustalenie, czy wobec osób zarządzających "S" Spółka z o.o. prowadzone jest postępowanie karne oraz jakie zarzuty zostały im postawione. H.C. w dniu [...] r. złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa wskazując, iż została oszukana przez firmę "S" i wniosła o wszczęcie postępowania karnego w przedmiotowej sprawie.

W wyniku rozpatrzenia sprawy na skutek wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 18 ust. 10 pkt 2 oraz art. 18 ust. 7 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Kolegium w uzasadnieniu decyzji przytoczyło treść art. 18 ust. 10 pkt 2 i art. 18 ust. 7 pkt 3 powołanej ustawy a następnie stwierdziło, że z przepisów tych wywieść należy, iż przedsiębiorca posiadający zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych może zaopatrywać się tylko u takiego hurtownika lub producenta, który posiada zezwolenie na obrót hurtowy alkoholu. Dokonując zakupu alkoholu przedsiębiorca powinien żądać okazania do wglądu zezwolenia. Dodatkowym warunkiem jest konieczność okazania przedsiębiorcy odpowiedniego zaświadczenia potwierdzającego dokonanie opłaty.

Z materiału dowodowego sprawy wynika, że H. i A.C. dokonywali zakupu napojów alkoholowych w firmie "S" Spółka z o.o. Świadczą o tym kserokopie dokumentów zakupu napojów alkoholowych. Sami odwołujący się nie kwestionują okoliczności zakupu napojów alkoholowych w tej firmie. W tej sytuacji zarzut odnoszący się do wiarygodności tych dowodów Kolegium uznało za bezzasadny.

Organ odwoławczy zauważył, iż sprawdzenie czy firma "S" Spółka z o.o. posiada odpowiednie zezwolenia było obowiązkiem przedsiębiorcy, który dokonywał zakupów napojów alkoholowych. Odwołującym się nie przedstawiono fałszywych zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, a zatem nie można stwierdzić, że dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe.

Za bezsporny w przedmiotowej sprawie Kolegium uznało również fakt, że firma "S" nie posiadała zezwolenia na hurtową sprzedaż napojów alkoholowych. Świadczy o tym pismo Dyrektora Wydziału Organizacji i Rozwoju Zasobów Ludzkich Urzędu Marszałkowskiego Województwa z dnia [...]

Powyższe ustalenia doprowadziły Kolegium do uznania, że doszło do złamania postanowień art. 18 ust. 7 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, skutkującego cofnięciem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy.

Odnosząc się do podnoszonego w odwołaniu wyjaśnienia o nieświadomości popełnienia błędu, Kolegium podało, iż okoliczność ta, w świetle obowiązujących przepisów prawa, nie może stanowić usprawiedliwienia dla ich nieprzestrzegania. Przepisy ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, z którymi strona występująca o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych powinna się zapoznać, jednoznacznie wskazują na obowiązki strony związane ze sprzedażą napojów alkoholowych. Przedmiotowa ustawa nie przyznaje także kompetencji organom administracji publicznej do swobodnej oceny przepisów ustawy w zakresie naruszenia jej przez osobę obowiązaną do jej stosowania w związku z udzielonym zezwoleniem na sprzedaż napojów alkoholowych. Zatem każde naruszenie przepisów ustawy, bez względu na przyczynę i zakres prowadzi do konsekwencji przewidzianych w art. 18 ust. 10 pkt 2.

Na poparcie zaprezentowanego stanowiska w tym zakresie Kolegium przytoczyło fragment wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 stycznia 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 536/08.

Organ odwoławczy wyjaśnił również, że fakt umorzenia dochodzenia nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu administracyjnym, bowiem kwestia ta jest inaczej uregulowana w Kodeksie karnym, a inaczej w Kodeksie postępowania administracyjnego w związku z ustawą o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Kolegium stwierdziło nadto, że decyzja w przedmiocie cofnięcia zezwolenia jest decyzją związaną. Organ po stwierdzeniu ziszczenia się chociażby jednej z przesłanek zawartych w art. 18 ust. 10 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi musi wydać decyzję o cofnięciu zezwolenia.

H. i A.C. wnieśli skargę wyżej opisaną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zaskarżonej decyzji zarzucali:

1) naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w zw. z art. 18 ust. 7 pkt 3 tejże ustawy, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż stwierdzenie "nieprzestrzegania" określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych uzasadniające cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych następuje niezależnie od winy podmiotu korzystającego z takiego zezwolenia w naruszeniu warunków sprzedaży napojów alkoholowych, podczas gdy prawidłowe rozumienie tych przepisów uzasadnia przyjęcie, iż jedynie umyślne naruszenie określonych w ustawie warunków sprzedaży może być kwalifikowane jako "nieprzestrzeganie" tych warunków, które uzasadnia cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a mianowicie art. 7 Kpa w zw. z art. 77 § 1 Kpa poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego w zakresie oceny winy umyślnej skarżących w naruszeniu określonych w ustawie o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi warunków sprzedaży napojów alkoholowych, a w konsekwencji nie ustalenie stanu faktycznego sprawy zgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wnieśli o:

1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

2) zasądzenie od organ na ich rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi H. i A.C. podali, że u podstaw zaskarżonej decyzji legło nieprawidłowe rozumienie przez organ unormowań objętych treścią art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz art. 18 ust. 7 pkt. 3 tejże ustawy. Zgodnie z treścią art. 18 ust. 10 pkt. 2 ustawy organ zezwalający cofa zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych, zaś zgodnie z art. 18 ust. 7 pkt. 3 tej ustawy warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest zaopatrywanie się w napoje alkoholowe u producentów i przedsiębiorców posiadających odpowiednie zezwolenie na sprzedaż hurtową napojów alkoholowych. Zgodnie ze stanowiskiem Kolegium stwierdzenie "nieprzestrzegania" określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych następuje niezależnie od winy osoby korzystającej z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w naruszeniu tych warunków i prowadzi automatycznie do cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Zdaniem skarżących sposób rozumienia przywołanych wyżej przepisów przez organ drugiej instancji nie jest właściwy, a prawidłowa wykładnia tych przepisów powinna prowadzić do wniosku, iż jedynie umyślne naruszenie określonych w ustawie warunków sprzedaży może być kwalifikowane jako ich "nieprzestrzeganie", które uzasadnia cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Sformułowanie "nieprzestrzeganie" wskazuje bowiem na świadome działanie podmiotu, który wie, że łamie warunki sprzedaży napojów alkoholowych i godzi się na to.

Skarżący nie kwestionując faktu, iż dokonali zakupu napojów alkoholowych w postaci piwa u kontrahenta, który jak się potem okazało utracił odpowiednie zezwolenie na sprzedaż alkoholu wskazali, że w okolicznościach niniejszej sprawy ich zachowanie nie może być traktowane jako umyślnie zawinione nieprzestrzeganie warunków sprzedaży napojów alkoholowych, a w konsekwencji prowadzić do cofnięcia im zezwolenia na sprzedaż alkoholu.

H. i A.C. podnieśli również, że od wielu lat prowadzili sprzedaż alkoholu przestrzegając w tym zakresie określonych w ustawie warunków sprzedaży. Od wielu lat zaopatrywali się w napoje alkoholowe w postaci piwa w hurtowni prowadzonej przez "S" Spółka z o.o. Rozpoczynając stałą współpracę z tym przedsiębiorcą zweryfikowali posiadane przez ten podmiot zezwolenia na sprzedaż alkoholu. W okresie tej współpracy "S" Spółka z o.o. utraciła zezwolenie na sprzedaż alkoholu, o czym, wedle wyjaśnień skarżących, nie zostali oni poinformowani. Spółka ta mając z pewnością wiedzę o konsekwencjach prawnych utraty takiego zezwolenia w dalszym ciągu dystrybuowała alkohol na dotychczasowych zasadach. W sposób świadomy, wyzyskując zaufanie kontrahentów, wprowadzała ich o błąd, co do posiadania stosownego zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Skarżący stwierdzili, że w istocie stali się ofiarami nieuczciwości ze strony swojego kontrahenta, dlatego nie sposób rozpatrywać ich zachowań w kategoriach umyślnego naruszenia warunków sprzedaży skutkującego cofnięciem zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Okoliczność, że nie posiadali wiedzy odnośnie utraty przez "S" Spółka z o.o. odpowiedniego zezwolenia na sprzedaż alkoholu została w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzona w toku postępowania przed [...] Wojewódzkim Inspektorem Inspekcji Handlowej. Postępowanie to prowadzone pod kątem popełnienia przez skarżących przestępstwa z art. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości zakończono umorzeniem wobec stwierdzenia braku świadomości po stronie skarżących, co do posiadania odpowiedniego zezwolenia na sprzedaż alkoholu przez "S" Spółka z o.o.

Zdaniem skarżących, jedynie umyślnie zawinione "nieprzestrzeganie" warunków sprzedaży napojów alkoholowych może uzasadniać cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Organ drugiej instancji w następstwie błędnej wykładni przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości uznał jednak tą okoliczność za nieistotną z punktu widzenia rozstrzygnięcia i zaniechał ustaleń faktycznych w przedmiocie winy skarżących w zakupie napojów alkoholowych od "S" Spółka z o.o. Tym samym wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło z naruszeniem art. 7 Kpa w zw. z art. 77 § 1 Kpa poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego i w konsekwencji nie ustalenie stanu faktycznego sprawy zgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy. Organ II instancji w ślad za organem I instancji uznał między innymi za nieistotne okoliczności dotyczące zainicjowanego z zawiadomienia H.C. postępowania karnego, którego przedmiotem jest popełnienie przez osoby zarządzające "S" Spółka z o.o. przestępstwa w związku z prowadzoną przez tą Spółkę sprzedażą alkoholu pomimo braku stosownego zezwolenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu [...] r. skarżący podtrzymali skargę wyjaśniając, że zezwolenie z [...] r. w zakresie sprzedaży piwa stanowiło kontynuację zezwoleń posiadanych od [...] r. Od tej daty współpracowali z hurtownią prowadzoną przez W.M. i nie byli świadomi zmian organizacyjnych w hurtowni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 ze zm.), sprzedaż napojów alkoholowych może odbywać się tylko na podstawie wydanego zezwolenia przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest m.in. - zgodnie z art. 18 ust. 7 pkt 3 powołanej ustawy - zaopatrywanie się w napoje alkoholowe u producentów i przedsiębiorców posiadających odpowiednie zezwolenie na sprzedaż hurtową napojów alkoholowych.

Nieprzestrzeganie zasad obrotu napojami alkoholowymi, zawartych w ustawie, stanowi podstawę do pozbawienia podmiotu uprawnień do sprzedaży napojów alkoholowych. Ustawodawca w art. 18 ust. 10 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wymienił powody, których wystąpienie stanowi bezwzględną przesłankę do cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania materialnoprawną przesłanką cofnięcia H. i A.C. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych stanowił art. 18 ust. 10 pkt 2 powołanej wyżej ustawy, który cofnięcie wiąże z nieprzestrzeganiem określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych.

Stan faktyczny sprawy wskazuje, że w trakcie kontroli dokonanej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w sklepie [...] przy ul. [...], prowadzonym przez przedsiębiorców A. i H.C. ujawniono, że kontrolowani przedsiębiorcy posiadający zezwolenia Prezydenta Miasta [...] na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży: zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa, zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu oraz zawierających powyżej 18% alkoholu, w okresie od [...] r. zaopatrywali się w [...] w Spółce z o.o. "S", która nie posiadała zezwolenia na hurtową sprzedaż napojów alkoholowych.

W toku postępowania organy ustaliły, że Spółka z o.o. "S" posiadała zezwolenie Marszałka Województwa [...] na prowadzenie w kraju obrotu hurtowego napojami alkoholowymi o zawartości alkoholu do 4,5% oraz piwa na czas oznaczony od [...] r. Po upływie terminu obowiązywania zezwolenia Spółka nie ubiegała się o ponowne wydanie zezwolenia.

Skarżący wskazywali, że okolicznością ekskulpującą jest przede wszystkim to, że nieprzestrzeganie przez nich warunków zezwolenia miało charakter nieumyślny, albowiem byli przekonani, że zaopatrująca ich w piwo Spółka posiada aktualne zezwolenie. Podali również, że podejmując współpracę z hurtownią "S" zweryfikowali posiadane przez ten podmiot zezwolenie na sprzedaż alkoholu.

Przechodząc do oceny prawnej zaskarżonej decyzji, mając na uwadze ustalenia dokonane przez organy orzekające w sprawie oraz wyjaśnienia skarżących w pierwszej kolejności wskazać należy, że przepisy art. 18 ust. 10 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że stwierdzenie zaistnienia którejkolwiek z przesłanek określonych w pkt 1-7 tego przepisu skutkuje cofnięciem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Organ nie działa w tym przypadku w ramach uznania administracyjnego lecz jest związany treścią ww. przepisu.

Ustawodawca określając dla przedsiębiorców w art. 18 ust. 7 warunki prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych jednym z nich uczynił zaopatrywanie się w napoje alkoholowe z legalnych źródeł, tj. u producentów i przedsiębiorców posiadających odpowiednie zezwolenie na sprzedaż hurtową napojów alkoholowych.

Zaopatrywanie się przez skarżących w napoje alkoholowe u przedsiębiorcy, który nie posiadał ważnego zezwolenia na hurtową sprzedaż napojów alkoholowych od [...] r. wskazuje, że skarżący prowadzili obrót alkoholem pochodzącym z nielegalnego źródła, co skutkować musiało, w świetle powołanego art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, cofnięciem zezwolenia na sprzedaż alkoholu.

Chociaż organy orzekające w sprawie nie badają stopnia winy skarżących przy naruszaniu warunków prowadzenia sprzedaży alkoholu, gdyż działalność ta prowadzona jest na zasadzie ryzyka, to wskazać należy na brak wiarygodności twierdzenia skarżących, że rozpoczynając współpracę ze Spółką z o.o. "S[...]" należycie zweryfikowali posiadane przez ten podmiot zezwolenie. Gdyby tak rzeczywiście było, to winni być świadomi, że zezwolenie dla przedsiębiorcy prowadzącego hurtową sprzedaż alkoholu Spółce z o.o. "S" zostało wydane na czas określony i po upływie wskazanego w zezwoleniu okresu wygasło. Po tym terminie przedsiębiorcy prowadzący sprzedaż detaliczną winni byli powstrzymać się od dokonywania zakupu w Spółce z o.o. "S" do czasu potwierdzenia faktu posiadania przez tą firmę kolejnego zezwolenia na hurtową sprzedaż napojów alkoholowych, co uchroniłoby skarżących przed niewątpliwie surową sankcją jaką jest cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w prowadzonym przez nich sklepie.

Podnieść również należy, że skarżący, jeżeli faktycznie dokonali weryfikacji zezwolenia posiadanego przez przedsiębiorcę prowadzącego sprzedaż hurtową, to mieli świadomość konieczności zaopatrywania się w alkohol u podmiotu legitymującego się stosownym zezwoleniem. Na gruncie rozpatrywanej sprawy dla skutku naruszenia postanowień ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nie ma znaczenia dobra wiara skarżących, którzy, jak podają, działali w przekonaniu zaopatrywania się w alkohol u przedsiębiorcy legalnie działającego prowadzącego hurtowy obrót alkoholem. Z przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, wbrew wywodom skargi, nie sposób wywieść, aby ocena stopnia zawinienia jak i jego charakteru (umyślności) miałaby wpływ na sankcję określoną w art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy. Podobnie, zdarzeniem niemającym znaczenia dla organów rozstrzygających o konieczności wydania decyzji na podstawie ww. przepisu, jest fakt zawiadomienia przez H.C. organów ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez osoby zarządzające Spółką z o.o. "S".

W świetle powołanych wyżej okoliczności niezasadny jest zarzut naruszenia art. 7 i 77 Kpa, odnoszący się do zaniechania przez organ odwoławczy ustaleń w przedmiocie winy skarżących w zakupie alkoholu w Spółce z o.o. "S".

Reasumując Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie organ prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy w oparciu o należycie zebrany materiał dowodowy oraz dokonał prawidłowej oceny prawnej całokształtu sprawy z punktu widzenia przepisów prawa materialnego i procesowego.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi.