Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 181/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1 pkt. 3, art. 5 a pkt 6
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Claudia Kozłowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 września 2014 r. sprawy ze skargi Ł. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

L.S. W ZEZNANIU PIT-37 O WYSOKOŚCI OSIĄGNIĘTEGO DOCHODU W ROKU PODATKOWYM 2007 R. ZŁOŻONYM W DNIU 11 KWIETNIA 2008 R. W URZĘDZIE SKARBOWYM WYKAZAŁ ZE STOSUNKU PRACY:

- PRZYCHÓD W KWOCIE [...] ZŁ,

- KOSZTY W KWOCIE [...] ZŁ,

- DOCHÓD W WYSOKOŚCI [...] ZŁ.

PO ODLICZENIU OD DOCHODU SKŁADKI NA UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE W WYSOKOŚCI [...] ZŁ DOCHÓD DO OPODATKOWANIA WYNIÓSŁ [...] ZŁ, A PODATEK WG SKALI - [...] ZŁ. PO ODLICZENIU OD PODATKU SKŁADKI NA UBEZPIECZENIE ZDROWOTNE W WYSOKOŚCI [...] ZŁ - NALEŻNY PODATEK WYNIÓSŁ [...] ZŁ.

PONADTO PODATNIK W ZEZNANIU PIT-28 O WYSOKOŚCI UZYSKANEGO PRZYCHODU, WYSOKOŚCI UZYSKANYCH ODLICZEŃ I NALEŻNEGO RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH ZA 2007 R. ZŁOŻONYM W DNIU 30 STYCZNIA 2008 R. WYKAZAŁ PRZYCHÓD Z NAJMU, PODNAJMU, DZIERŻAWY W KWOCIE [...] ZŁ.

NADTO SKARŻĄCY W 2007 R. ZŁOŻYŁ DEKLARACJE WRAZ Z KOREKTAMI O OSIĄGNIĘTYCH PRZYCHODACH Z ODPŁATNEGO ZBYCIA NIERUCHOMOŚCI LUB PRAW MAJĄTKOWYCH, OBJĘTYCH ZRYCZAŁTOWANYM PODATKIEM DOCHODOWYM (PIT-23), W KTÓRYCH WYKAZAŁ PRZYCHÓD Z ODPŁATNEGO ZBYCIA NIERUCHOMOŚCI OBJĘTYCH 10 AKTAMI NOTARIALNYMI.

POSTANOWIENIEM Z DNIA 24 KWIETNIA 2013 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WSZCZĄŁ POSTĘPOWANIE PODATKOWE WOBEC L.S. W SPRAWIE ROZLICZENIA PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2007 R.

DECYZJĄ Z DNIA 3 LIPCA 2013 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO OKREŚLIŁ L.S. WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2007 ROK W KWOCIE [...] ZŁ.

POWYŻSZE BYŁO NASTĘPSTWEM ZMIANY OSIĄGNIĘTEJ PRZEZ PODATNIKA W 2007 R. WYSOKOŚCI DOCHODU, KTÓRĄ WYLICZONO W KWOCIE [...] ZŁ JAKO, SUMĘ DOCHODU ZE STOSUNKU PRACY (ZGODNEGO Z ZEZNANYM) W KWOCIE [...] ZŁ, ORAZ DOCHODU USTALONEGO Z PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W ZAKRESIE OBROTU NIERUCHOMOŚCIAMI W KWOCIE [...] ZŁ.

NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO USTALIŁ, IŻ DOKONYWANA PRZEZ PODATNIKA SPRZEDAŻ NIERUCHOMOŚCI W 2007 R. SPEŁNIAŁA ZNAMIONA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. W ZWIĄZKU Z TYM PRZYCHÓD Z TEJ DZIAŁALNOŚCI OKREŚLIŁ W KWOCIE [...] ZŁ. WYLICZENIA TEGO DOKONAŁ W TEN SPOSÓB, ŻE W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI USTALIŁ WARTOŚĆ BRUTTO SPRZEDAŻY W ŁĄCZNEJ KWOCIE [...] ZŁ, TJ. WARTOŚĆ SPRZEDAŻY 21 DZIAŁEK POWSTAŁYCH Z PODZIAŁU DZIAŁKI NR [...].

STWIERDZAJĄC PODSTAWY DO OPODATKOWANIA PRZYCHODU PODATKIEM OD TOWARÓW I USŁUG, Z KWOTY TEJ NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WYŁĄCZYŁ NALEŻNY PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE - STYCZEŃ - GRUDZIEŃ 2007 R. WYNOSZĄCY ŁĄCZNIE [...] ZŁ.

KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODU NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO PRZYJĄŁ NA POZIOMIE [...] ZŁ (KOSZT ZAKUPU GRUNTU) JAKO ILOCZYN; [...] ZŁ - CENY NABYCIA 1 M2 GRUNTU (UWZGLĘDNIAJĄCEJ KOSZT SPORZĄDZENIA AKTU NOTARIALNEGO) ORAZ 19,104 M2 ŁĄCZNEJ POWIERZCHNI NIERUCHOMOŚCI SPRZEDANYCH PRZEZ PODATNIKA W 2007 R.

ODLICZENIA OD DOCHODU Z TYTUŁU SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE ([...] ZŁ) I OD PODATKU Z TYTUŁU SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA ZDROWOTNE ([...] ZŁ) NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO PRZYJĄŁ W KWOTACH ZEZNANYCH.

W ODWOŁANIU L.S. WNIÓSŁ O UCHYLENIE DECYZJI ORAZ UMORZENIE POSTĘPOWANIA; EWENTUALNIE UCHYLENIE DECYZJI I ZWROT DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI.

PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI PODATNIK ZARZUCIŁ NARUSZENIE PRZEPISÓW PROCEDURALNYCH, JAK I PRZEPISÓW MATERIALNOPRAWNYCH, POPRZEZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE, IŻ W 2007 R. PROWADZIŁ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ ZGODNIE Z ART. 5A PKT 6 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R. O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, TJ. NARUSZENIE:

- ART. 70 § 1, ART. 120, ART. 121, ART. 122, ART. 123, ART. 124, ART. 125, ART. 187 § 1, ART. 191, ART. 194 I ART. 210 § 1 PKT 7 1 § 4 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2012 R., POZ. 749 Z PÓŹN. ZM.),

- ART. 5A PKT 6 WW USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH PRZEZ JEGO BŁĘDNĄ INTERPRETACJĘ I ZASTOSOWANIE,

- ART. 14 USTAWY Z DNIA 2 LIPCA 2004 R. O SWOBODZIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ (DZ. U. Z 2010 R., NR 220, POZ. 1447 Z PÓŹN. ZM.),

- ART. 9 USTAWY Z DNIA 11 KWIETNIA 2003 R. O KSZTAŁTOWANIU USTROJU ROLNEGO (DZ. U. Z 2012 R., POZ. 803).

PONADTO ZARZUCIŁ PRZEPROWADZENIE JEDNOKIERUNKOWEGO POSTĘPOWANIA Z POMINIĘCIEM DOWODÓW I ARGUMENTÓW KORZYSTNYCH DLA PODATNIKA, A TAKŻE NIEZGROMADZENIE MATERIAŁU DOWODOWEGO UZASADNIAJĄCEGO WYDANE ROZSTRZYGNIĘCIE.

WSKAZAŁ TEŻ NA NARUSZENIE ART. 28 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM PRZED 2007 R. POPRZEZ RÓWNOCZESNE OPODATKOWANIE TEGO SAMEGO PRZYCHODU, WG DWÓCH ZASAD, A MIANOWICIE ROZLICZENIE PODATKU W FORMIE ZRYCZAŁTOWANEJ - 10% ORAZ SKALI, NIEWŁAŚCIWĄ OCENĘ MATERIAŁU DOWODOWEGO ZGROMADZONEGO W SPRAWIE, DOWOLNOŚĆ WNIOSKOWANIA I OCENY ZEBRANEGO MATERIAŁU POPRZEZ NIEUZASADNIONE PRZYJĘCIE, ŻE PODATNIK PROWADZIŁ DZIAŁALNOŚĆ W SPOSÓB ZORGANIZOWANY I CIĄGŁY - W SYTUACJI SPRZEDAŻY DZIAŁEK POWSTAŁYCH NA SKUTEK ZMIANY MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO I SPRZEDAŻY DZIAŁEK WYDZIELONYCH TYLKO Z JEDNEJ ZAKUPIONEJ PRZEZ NIEGO DZIAŁKI.

ZAKWESTIONOWAŁ, ŻE JESZCZE PRZED ZAKUPEM PRZEZ STRONĘ NIERUCHOMOŚCI STANOWIĄCEJ DZIAŁKĘ NR [...], CO NASTĄPIŁO DNIA 5 GRUDNIA 2003 R. DOSZŁO DO ZAMIARU PODZIAŁU TEJ NIERUCHOMOŚCI, JAK TEŻ, ŻE SPRZEDAŻ DZIAŁEK NIE NASTĄPIŁA Z MAJĄTKU PRYWATNEGO.

WSKAZAŁ NA BEZPODSTAWNE KWESTIONOWANIE TREŚCI ZAWARTYCH W AKTACH NOTARIALNYCH, STANOWIĄCYCH PODSTAWĘ I WARUNEK KONIECZNY NABYCIA GRUNTÓW ROLNYCH ORAZ CAŁKOWITE POMINIĘCIE I NIEUWZGLĘDNIENIE JAKICHKOLWIEK ARGUMENTÓW ZAWARTYCH W WYJAŚNIENIACH STRONY, JAK I W CZYNNOŚCIACH PODJĘTYCH PRZEZ ORGAN PODATKOWY W KWESTIACH DOTYCZĄCYCH PRZESŁUCHAŃ ŚWIADKÓW.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DECYZJĄ Z DNIA 5 GRUDNIA 2013 R., UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.

W UZASADNIENIU DECYZJI ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE SPRZEDAŻ DZIAŁEK BUDOWLANYCH DOKONANA PRZEZ SKARŻĄCEGO WYCZERPUJE ZNAMIONA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, KTÓRĄ W BADANYM PRZEZ ORGAN OKRESIE PRZYBIERAŁA FORMĘ ZAWODOWĄ, PROFESJONALNĄ I STAŁĄ. ORGAN SKONSTATOWAŁ, ŻE SKARŻĄCY Z TYTUŁU SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI GRUNTOWYCH (DZIAŁEK BUDOWLANYCH) WYSTĘPUJE W CHARAKTERZE PODATNIKA, TJ. HANDLOWCA, PONIEWAŻ JEGO DZIAŁALNOŚĆ W TYM ZAKRESIE JEST POWTARZALNA I KONTYNUOWANA. UZNAŁ RÓWNIEŻ, ŻE SKARŻĄCY DOKONYWAŁ ZAKUPU NIERUCHOMOŚCI GRUNTOWYCH W CELU ICH DALSZEJ ODSPRZEDAŻY, A WIĘC PROWADZIŁ ZORGANIZOWANĄ DZIAŁALNOŚĆ W TYM ZAKRESIE.

ORGAN ODWOŁAWCZY PODZIELIŁ STANOWISKO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO, ŻE DZIAŁANIA SKARŻĄCEGO POLEGAJĄCE NA CELOWYM ZAKUPIE ATRAKCYJNIE POŁOŻONYCH NIERUCHOMOŚCI Z PRZEZNACZENIEM DO DALSZEJ ODSPRZEDAŻY, WSZELKIE WYKONYWANE PRZEZ NIEGO, JEGO OJCA I SIOSTRĘ CZYNNOŚCI MAJĄCE W KONSEKWENCJI PRZYCZYNIĆ SIĘ DO WZROSTU WARTOŚCI NIERUCHOMOŚCI (PODZIAŁ, ZOBOWIĄZANIE DO DOPROWADZENIA INSTALACJI W DRODZE DOJAZDOWEJ DO SPRZEDAWANYCH NIERUCHOMOŚCI, CZYNNOŚCI MARKETINGOWE) A W KONSEKWENCJI SPRZEDAŻ DZIAŁEK PRZEZNACZONYCH POD ZABUDOWĘ WYCZERPUJĄ ZNAMIONA PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ I POWINNY BYĆ OBJĘTE PODATKIEM DOCHODOWYM. LICZEBNOŚĆ DOKONYWANYCH TRANSAKCJI (W OKRESIE OD LIPCA 2004 R. DO SIERPNIA 2010 R. - 36 TRANSAKCJI SPRZEDAŻY, KILKA DAROWIZN) ŚWIADCZY O TYM, ŻE DZIAŁALNOŚĆ SKARŻĄCEGO PRZYBIERAŁA FORMĘ ZAWODOWĄ (PROFESJONALNĄ) ORAZ STAŁĄ (POWTARZALNOŚĆ CZYNNOŚCI I ZAMIAR ICH KONTYNUACJI) A W KONSEKWENCJI ZORGANIZOWANĄ.

ORGAN NIE DAŁ WIARY WYJAŚNIENIOM SKARŻĄCEGO ODNOŚNIE ZAMIARU PROWADZENIA GOSPODARSTWA ROLNEGO, WSKAZUJĄC JEDNOCZEŚNIE, ŻE WYMIAR PODATKU ROLNEGO I JEGO ZAPŁATA NIE ŚWIADCZĄ O PROWADZENIU GOSPODARSTWA ROLNEGO, A JEDYNIE O POSIADANIU DZIAŁKI ROLNEJ. PRZECZY TEMU - W OCENIE ORGANU - RÓWNIEŻ KRÓTKI OKRES OD MOMENTU ZAKUPU NIERUCHOMOŚCI DO ICH SPRZEDAŻY.

NADTO W OPINII DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ SAMO PRZEŚWIADCZENIE SKARŻĄCEGO, ŻE NIE PROWADZI DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W KONFRONTACJI Z FAKTAMI ŚWIADCZĄCYMI JEDNAK O PODJĘCIU DZIAŁALNOŚCI, NIE JEST WYSTARCZAJĄCE DO UCHYLANIA SIĘ OD OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM SPRZEDAŻY SPORNYCH NIERUCHOMOŚCI, SKORO OPISANE FAKTY ŚWIADCZĄ O TYM, ŻE PROWADZONA PRZEZ SKARŻĄCEGO SPRZEDAŻ MIAŁA CECHY POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ.

PONADTO ORGAN STANĄŁ NA STANOWISKU, ŻE DZIAŁANIA SKARŻĄCEGO NIE NOSZĄ ZNAMION WYKORZYSTYWANIA MAJĄTKU OSOBISTEGO LECZ PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ.

NA KONIEC ORGAN WYEKSPONOWAŁ SWOJE STANOWISKO, CO DO BRAKU NARUSZENIA WSKAZANYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, WSKAZUJĄC, ŻE NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO ZEBRAŁ I W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY ROZPATRZYŁ CAŁY MATERIAŁ DOWODOWY, CO W EFEKCIE DOPROWADZIŁO DO SŁUSZNEGO WNIOSKU, ŻE TRANSAKCJE SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI GRUNTOWYCH PODLEGAJĄ OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH.

W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU L.S. WNIÓSŁ O UCHYLENIE DECYZJI OBU INSTANCJI I UMORZENIE POSTĘPOWANIA EWENTUALNIE UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI I ZWROT SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA.

ZASKARŻONEMU ROZSTRZYGNIĘCIU ZARZUCIŁ NARUSZENIE PRZEPISÓW MATERIALNYCH I PROCEDURALNYCH, POPRZEZ:

- BŁĘDNE PRZYJĘCIE, ŻE DOKONUJĄC PIERWSZEJ TRANSAKCJI SPRZEDAŻY DZIAŁKI STAŁ SIĘ PODATNIKIEM PROWADZĄCYM DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ,

- NIEDOSTATECZNE USTALENIE STANU FAKTYCZNEGO I NA TEJ PODSTAWIE OBCIĄŻENIE SKARŻĄCEGO KONSEKWENCJAMI BŁĘDNYCH ZAŁOŻEŃ I USTALEŃ, TJ. NARUSZENIE ART. 120, ART. 121, ART. 122, ART. 124, ART. 125, ART. 187 § 1, ART. 191 ORAZ ART. 210 § 4 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA, ART. 2 USTAWY Z DNIA 2 KWIETNIA 1997 R. KONSTYTUCJI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ; ART. 5A PKT 6 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R. O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH; ART. 28 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R. W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM PRZED 2007 R. POPRZEZ RÓWNOCZESNE OPODATKOWANIE TEGO SAMEGO PRZYCHODU WG DWÓCH ZASAD, A MIANOWICIE ROZLICZENIE PODATKU W FORMIE ZRYCZAŁTOWANEJ - 10% ORAZ WG SKALI Z ART. 27 UST. 1 CYT. USTAWY.

DECYZJI ZASKARŻONEJ SKARŻĄCY ZARZUCIŁ DOWOLNOŚĆ WNIOSKOWANIA I OCENY ZEBRANEGO MATERIAŁU POPRZEZ NIEUZASADNIONE PRZYJĘCIE, ŻE:

- WYSTĄPIŁY CZYNNOŚCI MARKETINGOWE - W SYTUACJI WYSTAWIENIA JEDNEJ TABLICY INFORMACYJNEJ PRZY DRODZE PRZEJAZDOWEJ, NA WŁASNEJ NIERUCHOMOŚCI;

- ZAKUPU NIERUCHOMOŚCI DZIADKÓW DOKONAŁ W CELU ODSPRZEDAŻY, A NIE W CELU JEJ UPRAWY, POMIMO, IŻ UPRAWIAŁ GOSPODARSTWO PRZEZ PONAD 2 LATA, I TO MASZYNAMI ROLNICZYMI UŻYCZONYMI PRZEZ OJCA Z.S.;

- WYKSZTAŁCENIE ŚREDNIE, JAKIE UZYSKAŁ - KSIĘGARZA, KTÓRE BYŁO WYSTARCZAJĄCYM DO ZAKUPU GOSPODARSTWA ROLNEGO W MYŚL USTAWY Z 11 KWIETNIA 2003 R. O KSZTAŁTOWANIU USTROJU ROLNEGO JEST JEDNOCZEŚNIE ARGUMENTEM PRZECIWKO ZAMIAROWI PROWADZENIA GOSPODARSTWA ROLNEGO;

- SAMO POŁOŻENIE NIERUCHOMOŚCI ŚWIADCZY O TYM, ŻE MIAŁ ZAMIAR JEJ SPRZEDAŻY JUŻ W MOMENCIE ZAKUPU;

- BŁĘDNE PRZYJĘCIE I NIE WYJAŚNIENIE OKOLICZNOŚCI ZWIĄZANYCH Z RZEKOMYM UZBROJENIEM DZIAŁEK I DOPROWADZENIEM DROGI DOJAZDOWEJ;

- WYSTĄPIENIE Z ZAPYTANIEM DO NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO O ZAKRES OBOWIĄZKÓW W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG PRZY EWENTUALNEJ SPRZEDAŻY DZIAŁKI BUDOWLANEJ ŚWIADCZY O ZAKUPIE NIERUCHOMOŚCI Z ZAMIAREM JEJ ODSPRZEDAŻY;

- POMINIĘCIE OKOLICZNOŚCI PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZANIA Z UWAGI NA MOMENT ZŁOŻENIA DEKLARACJI PIT-23.

W UZASADNIENIU SKARŻĄCY PONADTO PODNIÓSŁ, IŻ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W SWEJ DECYZJI NIE USTOSUNKOWAŁ SIĘ DO ZARZUTU PRZEDAWNIENIA ROZLICZONEGO JUŻ OSTATECZNIE PODATKU. WSKAZUJĄC NA ART. 70 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ ZAZNACZA, IŻ ROZLICZENIE PIT-23 ZA 2007 R. PRZEDAWNIŁO SIĘ 31 GRUDNIA 2012 R.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA NIE JEST ZASADNA.

W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA NIE ZOSTAŁA WYDANA Z NARUSZENIEM ART. 70 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. STOSOWNIE DO JEGO TREŚCI ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE PRZEDAWNIA SIĘ Z UPŁYWEM 5 LAT, LICZĄC OD KOŃCA ROKU KALENDARZOWEGO, W KTÓRYM UPŁYNĄŁ TERMIN PŁATNOŚCI PODATKU. ZATEM TERMIN DO WYDANIA DECYZJI W NINIEJSZEJ SPRAWIE UPŁYWAŁ W DNIU 31 GRUDNIA 2013 R.

BEZSPORNYM JEST, ŻE DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO WYDANA ZOSTAŁA W DNIU 3 LIPCA 2013 R. PRZEDMIOTOWĄ DECYZJĘ DORĘCZONO Z.S. - PEŁNOMOCNIKOWI L.S. W DNIU 15 LIPCA 2013 R. NATOMIAST DECYZJĄ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZOSTAŁA WYDANA W DNIU 5 GRUDNIA 2013 R., DORĘCZONA PODATNIKOWI W DNIU 12 GRUDNIA 2013 R.

JAK WYNIKA Z POWYŻSZEGO ZARÓWNO DECYZJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, JAK I DECYZJA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZOSTAŁY WYDANE I DORĘCZONE PRZED UPŁYWEM TERMINU PRZEDAWNIENIA OKREŚLONEGO W TREŚCI ART. 70 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE ZARZUTY SKARŻĄCEGO W PRZEDMIOCIE ROZLICZENIA UZYSKANEGO PRZYCHODU ZE SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI ZRYCZAŁTOWANYM PODATKIEM DOCHODOWYM, KTÓRY PRZEDAWNIŁ SIĘ Z DNIEM 31 GRUDNIA 2012 R. SĄ BEZZASADNE, GDYŻ PRZYCHÓD TEN SKARŻĄCY NIEPRAWIDŁOWO ZAKWALIFIKOWAŁ DO PRZYCHODU Z ODPŁATNEGO ZBYCIA NIERUCHOMOŚCI I OPODATKOWAŁ 10% ZRYCZAŁTOWANYM PODATKIEM DOCHODOWYM. KWALIFIKACJE PRZYCHODU ZE SPRZEDAŻY DZIAŁEK OSIĄGNIĘTEGO PRZEZ L.S. UZNAĆ NALEŻY, JAKO PRZYCHÓD Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 3 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R.

DOKONANE PRZEZ PODATNIKA ROZLICZENIE UZYSKANEGO W 2007 R. PRZYCHODU Z TYTUŁU ZBYCIA NIERUCHOMOŚCI 10% ZRYCZAŁTOWANYM PODATKIEM DOCHODOWYM NIE BYŁO W 2012 R. KWESTIONOWANE PRZEZ ORGAN PODATKOWY, GDYŻ W TAMTYM OKRESIE ORGAN TEN DOKONYWAŁ JEDYNIE FORMALNEJ OCENY SKŁADANYCH PRZEZ PODATNIKA DEKLARACJI. OKOLICZNOŚĆ TA NIE POZBAWIA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO MOŻLIWOŚCI WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W ZAKRESIE PRAWIDŁOWOŚCI ROZLICZEŃ Z TYTUŁU PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2007 ROK. ORGAN PODATKOWY MA BOWIEM PRAWO WSZCZĄĆ POSTĘPOWANIE PODATKOWE, A W KONSEKWENCJI WYDAĆ DECYZJĘ OKREŚLAJĄCĄ ZOBOWIĄZANIE W TERMINIE PRZEWIDZIANYM W ART. 70 § 1 ORDYNACJA PODATKOWA, TJ. PRZED UPŁYWEM 5 LAT, LICZĄC OD KOŃCA ROKU, W KTÓRYM UPŁYNĄŁ TERMIN PŁATNOŚCI PODATKU. DLATEGO BEZZASADNY JEST ZARZUT, IŻ Z DNIEM 1 PAŹDZIERNIKA 2013 R. NIE MOŻNA JUŻ WSZCZYNAĆ POSTĘPOWANIA ZWIĄZANEGO Z KWALIFIKACJĄ PRZYCHODU, KTÓRY ZOSTAŁ OSTATECZNIE ROZLICZONY.

DLATEGO - WBREW ZARZUTOM SKARGI - W PEŁNI ZASADNE JEST STWIERDZENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI, IŻ W ZWIĄZKU ZE ZMIANĄ KWALIFIKACJI UZYSKANEGO PRZYCHODU ZE SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI NIETRAFNE SĄ ZARZUTY PODATNIKA DOTYCZĄCE WCZEŚNIEJSZEGO TERMINU PRZEDAWNIENIA. WOBEC POWYŻSZEGO ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE L.S. W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA ROK 2007 NIE PRZEDAWNIŁO SIĘ I MOŻLIWE BYŁO MERYTORYCZNE ROZPATRZENIE SPRAWY.

W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI NALEŻAŁO ODNIEŚĆ SIĘ DO ZŁOŻONYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO ZARZUTÓW NARUSZENIA PRAWA PROCESOWEGO, BOWIEM JEDYNIE PRZEPROWADZENIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO ZGODNIE Z ZASADAMI PROCEDURY, JAK TEŻ DOKONANIE TRAFNEJ, ZGODNEJ Z ZASADAMI OCENY MATERIAŁU DOWODOWEGO MOŻE STAĆ SIĘ PODSTAWĄ PRAWIDŁOWEJ OCENY PRAWNOPODATKOWEJ SYTUACJI PODATNIKA.

SĄD ADMINISTRACYJNY W TYM ZAKRESIE STANĄŁ NA STANOWISKU, ŻE ORGANY NIE NARUSZYŁY POWOŁYWANYCH W SKARDZE PRZEPISÓW ART. 120, 121, 122, 124, 125, 187 § 1, ART. 191 ORAZ ART. 210 § 4 O.P. W TRAKCIE POSTĘPOWANIA ORGANY PODATKOWE UZYSKAŁY WSZYSTKIE DOWODY, KTÓRYCH ZDOBYCIE BYŁO NIEZBĘDNE, ABY W PRAWIDŁOWY SPOSÓB USTALIĆ STAN FAKTYCZNY. MOŻNA W TYM MIEJSCU WSKAZAĆ, ŻE ZOSTAŁY PRZESŁUCHANE OSOBY, KTÓRE ZAKUPIŁY OD PODATNIKA NIERUCHOMOŚCI, JAK RÓWNIEŻ SAM PODATNIK. UZYSKANO NIEZBĘDNĄ DOKUMENTACJĘ, M.IN. AKTY NOTARIALNE, UMOWY KUPNA ORAZ SPRZEDAŻY, UCHWAŁY RADY MIEJSKIEJ, DECYZJE BURMISTRZA GMINY, RACHUNKI SKARŻĄCEGO WYSTAWIANE PRZEZ NIEGO Z TYTUŁU WYNAJMOWANYCH POMIESZCZEŃ. MAJĄC ZGROMADZONY W SPOSÓB PRAWIDŁOWY MATERIAŁ DOWODOWY ORGANY DOKONAŁY JEGO SZEROKIEJ I WSZECHSTRONNEJ OCENY.

DOKONANA PRZEZ SĄD ANALIZA AKT POSTĘPOWANIA NIE DAJE PODSTAW DLA STWIERDZENIA, ŻE ORGANY PODATKOWE ZANIECHAŁY NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO LUB NIE DOPUŚCIŁY DOWODU, KTÓRY MÓGŁ PRZYCZYNIĆ SIĘ DO WYJAŚNIENIA SPRAWY. WRĘCZ PRZECIWNIE, NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE ORGANY PODATKOWE ZEBRAŁY I OCENIŁY DOWODY, NA PODSTAWIE KTÓRYCH USTALIŁY OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE SPRAWY, CO ZNALAZŁO SWÓJ WYRAZ W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI. DOKONANA OCENA MIEŚCI SIĘ W RAMACH SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW, A POSTĘPOWANIE PODATKOWE BYŁO PROWADZONE W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH.

UZASADNIENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI SPEŁNIA WYMOGI OKREŚLONE W ART. 210 § 4 O.P., W SZCZEGÓLNOŚCI W ZAKRESIE OCENY DOWODÓW PRZEDSTAWIONO W NIM STAN FAKTYCZNY SPRAWY ORAZ MAJĄCE ZASTOSOWANIE W SPRAWIE PRZEPISY PRAWNE, DOKONANO PRAWIDŁOWEJ ICH WYKŁADNI ORAZ PRZYTOCZONO ORZECZNICTWO SĄDOWE. ORGAN ODNIÓSŁ SIĘ RÓWNIEŻ DO PODNOSZONYCH W ODWOŁANIU ZARZUTÓW, DOKONUJĄC ICH ANALIZY I PRZEDSTAWIAJĄC STANOWISKO WRAZ ARGUMENTACJĄ, A ZAWARTA PRZEZ ORGAN W UZASADNIENIU DECYZJI OCENA OKOLICZNOŚCI SPRAWY ZOSTAŁA DOKONANA NA PODSTAWIE CAŁOŚCI MATERIAŁU DOWODOWEGO SPRAWY, NADTO JEST PRAWIDŁOWA, LOGICZNA I ZGODNA Z DOŚWIADCZENIEM ŻYCIOWYM, ZAŚ WYWODY - KONSEKWENTNE, JASNE I ZROZUMIAŁE, CO Z KOLEI WYKLUCZA NARUSZENIE ART. 191 O.P.

ZDANIEM SĄDU STRONA MIAŁA ZAPEWNIONY, TAK JAK TEGO WYMAGA ART. 123 § 1 O.P., CZYNNY UDZIAŁ W POSTĘPOWANIU, BYŁA INFORMOWANA O PODEJMOWANYCH PRZEZ ORGAN CZYNNOŚCIACH, O MOŻLIWOŚCI ZAPOZNANIA SIĘ Z AKTAMI SPRAWY I WNIOSKÓW. NIE SPOSÓB WIĘC POSTAWIĆ ORGANOM ZARZUTU NARUSZENIA ZASADY PRAWORZĄDNOŚCI (ART. 120 O.P.) ORAZ ZASADY POGŁĘBIANIA ZAUFANIA OD ORGANÓW PAŃSTWA (ART. 121 § 1 O.P.). SĄD NIE DOPATRZYŁ SIĘ RÓWNIEŻ NARUSZENIA ZASAD POSTĘPOWANIA OKREŚLONYCH W ART. 122 I ART. 187 § 1 O.P., PRZEPISY TE OBLIGUJĄ ORGAN PODATKOWY DO PODJĘCIA NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ ZAŁATWIENIA SPRAWY W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM ORAZ ZEBRANIA I ROZPATRZENIA W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO SPRAWY. W OCENIE SĄDU ORGAN PODATKOWY W NINIEJSZEJ SPRAWIE PRZEPROWADZIŁ SZCZEGÓŁOWE POSTĘPOWANIE WYJAŚNIAJĄCE I ZGROMADZIŁ PEŁNY MATERIAŁ DOWODOWY POZWALAJĄCY NA POCZYNIENIE USTALEŃ FAKTYCZNYCH. ZGROMADZONE ZAŚ DOWODY WSZECHSTRONNIE OCENIŁ ZGODNIE Z ART. 187 O.P., CZEGO POTWIERDZENIEM JEST SZCZEGÓŁOWE I ANALITYCZNE UZASADNIENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI. NIE MOŻNA DOPATRYWAĆ SIĘ ŻADNEGO BŁĘDU, KTÓRY BY WSKAZYWAŁ NA NARUSZENIE PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY ART. 191 O.P., WPROWADZAJĄCEGO ZASADĘ SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW.

UZNAJĄC, ŻE W TOKU POSTĘPOWANIA ORGAN ODWOŁAWCZY NIE NARUSZYŁ WW. PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE L.S. Z TYTUŁU SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI GRUNTOWYCH - DZIAŁEK BUDOWLANYCH - WYSTĘPUJE W CHARAKTERZE PODATNIKA PODATKU DOCHODOWEGO, ALBOWIEM - JAK TRAFNIE USTALIŁY ORGANY - DZIAŁALNOŚĆ W TYM ZAKRESIE JEST POWTARZALNA I KONTYNUOWANA, NADTO NALEŻY ZGODZIĆ SIĘ Z ORGANAMI, ŻE SKARŻĄCY DOKONYWAŁ ZAKUPU NIERUCHOMOŚCI GRUNTOWYCH W CELU ICH DALSZEJ ODSPRZEDAŻY, A WIĘC PROWADZIŁ ZORGANIZOWANĄ DZIAŁALNOŚĆ W TYM ZAKRESIE.

POWYŻSZE POTWIERDZAJĄ M.IN.:

- nabycie w styczniu i maju 2004 r. przedmiotowych działek tj. w krótkim okresie czasu po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwałą nr [...] z dnia 28 października 2003 r. Rady Miejskiej, w wyniku którego m.in. nabyte przez skarżącego działki stały się działkami przeznaczonymi pod zabudową mieszkaniową,

- wystąpienie o podział nieruchomości niezwłocznie po jej zakupie (5 grudnia 2003 r. - umowa sprzedaży warunkowej nieruchomości objętych księgarni wieczystymi Kw [...] (działka nr [...]) i Kw [...] (działka nr [...]); 14 stycznia 2004 r. - umowa przeniesienia własności ww. działek; 26 marca 2004 r., wniosek skarżącego o wszczęcie postępowania o podział nieruchomości);

- wystąpienie o podział działki jeszcze przed dokonaniem jej zakupu, albowiem w dniu 26 marca 2004 r. Z.S., działając z umocowania M.S. wniósł o wszczęcie postępowania o podział działki nr [...] po czym w dniu 14 maja 2004 r. nastąpił zakup tej działki przez skarżącego od M.S., którego reprezentował W.P.;

- w widocznym miejscu, przy głównej drodze ustawienie tablicy informacyjnej o sprzedaży działek z podanym numerem telefonu oraz informacją "wybudujemy dom za ciebie",

- zobowiązanie się skarżącego własnym kosztem i staraniem do wykonania dokumentacji oraz uzyskania wszelkich wymaganych zezwoleń do wykonania instalacji wodno-kanalizacyjnej do sieci głównej w drodze;

- zobowiązanie się skarżącego do poniesienia połowy kosztów wykonania instalacji wodno-kanalizacyjnej;

- zobowiązanie się skarżącego do spowodowania doprowadzenia drogi dojazdowej, instalacji elektrycznej, wodociągowej i kanalizacyjnej;

- zobowiązanie się do wykonania na swój koszt, doprowadzenia wody i kanalizacji w drogach stanowiących działki [...] i [...] i uzyskania wszelkich wymaganych zezwoleń;

- sprzedaż nieruchomości gruntowych w krótkim okresie od daty zakupu, z zyskiem co najmniej 500%;

- sprzedaż celem uzyskania środków finansowych na zakup kolejnej nieruchomości oraz na remont najmowanych hal produkcyjnych.

Prawidłowe jest zatem stanowisko opierającego się przy tym na powyższych okolicznościach, że skarżący działał jak przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami, w szczególności, jeżeli weźmie się pod uwagę wyżej wskazany fakt, że uchwałą Rady Miejskiej z dnia 28 października 2003 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działki nr [...] i części działek [...], [...], [...] we wsi L. zostały przeznaczone na funkcje zabudowy mieszkaniowej jedno i wielorodzinnej. A zatem już w dniu 5 grudnia 2003 r., tj. zawarcia warunkowej umowy sprzedaży i następnie w dniu 14 stycznia 2004 r., tj. zawarcia umowy przeniesienia prawa własności działki nr [...] i nr [...], działki te posiadały funkcję zabudowy mieszkaniowej jedno i wielorodzinnej.

Odnosząc się do dalszej części argumentów skarżącego, że nieruchomości gruntowe miały być zakupione celem prowadzenia gospodarstwa rolnego a sprzedaż poszczególnych działek była wyłącznie zarządzaniem majątkiem prywatnym, że sprzedał tylko jedną działkę, która na skutek zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego została podzielona na więcej działek, nadto, że sprzedawał działki, powstałe w wyniku zmiany planu zagospodarowania przestrzennego wskazać należy, że chronologia poszczególnych faktów dowodzi o czymś zupełnie odmiennym. Otóż, najpierw została uchwalona uchwała Rady Miejskiej z dnia 28 października 2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dot. m.in. przedmiotowych gruntów, następnie w dniach 5 grudnia 2003 r., 14 stycznia 2004 r. oraz 14 maja 2004 r. miał miejsce zakup gruntów, w dniu 26 marca 2004 r. wystąpienie przez skarżącego o podział gruntów zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, 3 czerwca 2004 r. wydana została decyzja Burmistrze Gminy zatwierdzająca wnioskowany podział nieruchomości na działki przeznaczone pod zabudowę jedno i wielorodzinną a 15 lipca 2004 r. sprzedano pierwsze trzy działki.

Nie jest więc tak, jak twierdzi skarżący, że dokonywali sprzedaży gruntów w związku ze zmianą planu zagospodarowania. W momencie zakupu działek, plan zagospodarowania był uchwalony, znane było przeznaczenie gruntów. Nie jest również prawdą, że na skutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego działka zestala podzielona na więcej działek. Niewątpliwie bowiem to właśnie na wniosek skarżącego nastąpił podział nieruchomości.

Mija się z prawdą skarżący twierdząc, że nie występował o wydzielenie drogi wewnętrznej. Jak bowiem wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, skarżący wraz z ojcem reprezentującym M.S.., pismem z dnia 26 marca 2004 r. wystąpili z wnioskiem o podział działek. Decyzją z dnia 3 czerwca 2004 r. Burmistrz Gminy zatwierdził zgodny z wnioskiem podział działek, wskazując w uzasadnieniu, że "do wszystkich wydzielonych działek istnieje dostęp do drogi publicznej, pod warunkiem ustanowienia służebności drogowej - przez proponowaną przez wnioskodawców drogę - działkę nr [...] oraz wydzielone drogi wewnętrzne działki nr (...)". Powyższe w sposób jednoznaczny potwierdza, że skarżący występował z takowym wnioskiem.

Co się zaś tyczy argumentacji skarżącego w zakresie zamiaru prowadzenia i prowadzonego gospodarstwa rolnego, wskazać należy, że wymiar podatku rolnego i jego zapłata nie świadczą o prowadzeniu działalności gospodarczej, a jedynie o posiadaniu działki rolnej. Z kolei samo przeświadczenie skarżącego, że nie prowadzi działalności gospodarczej w zestawieniu ze zgromadzonymi dowodami, wskazującymi na ewidentne podjęcie przez niego takiej działalności, nie jest wystarczające do uchylania się od opodatkowania podatkiem od towarów i usług, w szczególności gdy weźmie się pod uwagę; zgodność, że od momentu zakupu nieruchomości gruntowej do ich sprzedaży upłynęło kilka miesięcy. Nadto skarżący kupił nieruchomość, która już była przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową. W tym kontekście za nieuprawnione należy uznać stanowisko skarżącego, jakoby organy nie ustaliły a nawet nie próbowały ustalić czy prowadzi on działalność gospodarczą. Chronologia działań podejmowanych przez skarżącego nie pozostawia wątpliwości, że nie zamierzał i nie prowadził gospodarstwa rolnego. Wymowa faktów jest bowiem inna niż chce tego sam skarżący.

Sąd orzekający zgadza się z organem odwoławczym, że w niniejszej sprawie ocenie musi podlegać szereg działań skarżącego we wzajemnym, chronologicznym powiązaniu, dające wówczas całościowy, prawidłowy obraz stanu faktycznego. Tym samym polemika skarżącego z wybranymi fragmentami uzasadnienia decyzji organu drugiej instancji w oderwaniu od całokształtu zgromadzonego materiału i dokonanej na jego podstawie oceny prawnopodatkowej nie może stanowić o wadliwości rozstrzygnięcia.

Reasumując tę część, rozważań zgromadzony przez organy podatkowe materiał dowodowy w sposób nie budzący żadnych wątpliwości potwierdza, że był przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami.

Mając to na uwadze uznać należy, że w zaskarżonej decyzji zasadnie zakwalifikowano przychód ze sprzedaży działek osiągnięty przez skarżącego jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.

W kontekście całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału również fakt wystąpienia o interpretację prawa podatkowego dotyczącego opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie sprzedaży działek potwierdza zamiary skarżącego dotyczące sprzedaży nabytych nieruchomości. Jednakże z uwagi na fakt, iż zapytanie dotyczyło wydzielenia jednej działki i jej sprzedaży, a w stanie faktycznym sprawy wskutek podziału zatwierdzonego decyzją Burmistrza Gminy z dnia 3 czerwca 2004 r. powstały 43 działki a skarżący przeprowadził 31 transakcje sprzedaży (w okresie 2004 - 2011) - odpowiedź urzędu w powyższym zakresie w związku z odmiennym stanem faktycznym nie może odnieść pożądanych przez podatnika skutków prawnopodatkowych.

Nie można również zgodzić się z argumentacją skarżącego opartą na polemice z wybranymi fragmentami z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, które w oderwaniu od całokształtu dokonanej oceny prawnopodatkowej wraz z odniesieniem się do dowodów zgromadzonych w sprawie nie mogą stanowić o wadliwości podjętego rozstrzygnięcia. W tym zakresie podkreślenia wymaga, że ocenie w niniejszej sprawie podlegało szereg działań skarżącego we wzajemnej łączności dający całościowy, prawidłowy obraz stanu faktycznego sprawy. Dlatego też bezzasadny jest zarzut skargi wskazującej na dowolność wnioskowania w zaskarżonej decyzji, że samo położenie nieruchomości świadczy o tym, miał zamiar jej sprzedaży już w momencie zakupu. Dyrektor Izby Skarbowej zasadnie bowiem wskazał, iż skarżący mieszkał w pobliżu zakupionych terenów, znał ich położenie, zatem mógł już w momencie zakupu (za atrakcyjną cenę, od osoby osobiście znanej, mieszkającej poza granicami państwa) przewidywać, że położone 6 km od obwodnicy T., wypoczynkowo atrakcyjne z istniejącą infrastrukturą grunty, po podziale można sprzedać z dużym zyskiem.

Również wielkość działek oraz ich położenie jednoznacznie przeczą twierdzeniom L.S. jakoby grunty miały być nabywane w celu użytkowania ich w mającym powstać gospodarstwie rolnym.

Chybiony jest także zarzut błędnego przyjęcia i nie wyjaśnienia okoliczności związanych z doprowadzeniem drogi dojazdowej, gdyż L.S. oraz Z.S. reprezentujący M.S. wnioskami z dnia 26 marca 2004 r. wystąpili o podział działek. Decyzją z dnia 3 czerwca 2004 r. Burmistrz Gminy zatwierdził zgodny z wnioskiem podział działek. Z treści przedmiotowej decyzji jednoznacznie wynika, iż "do wszystkich wydzielonych działek istnieje dostęp do drogi publicznej pod warunkiem ustanowienia służebności drogowej przez proponowaną przez wnioskodawców drogę - działkę nr [...] oraz wydzielone drogi wewnętrzne - działki nr [...], [...], [...],[...]".

Za bezzasadny uznać należy zarzut podatnika dotyczący podwójnego opodatkowania dochodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości, gdyż przychody uzyskane z tego tytułu zakwalifikowane do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Naczelnik Urzędu Skarbowego opodatkował łącznie z pozostałymi dochodami (dochód ze stosunku pracy) jakie podatnik uzyskał w 2007 r. według skali podatkowej. W tej kwestii za całkowicie chybiony należy uznać zarzut naruszenia art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. (w brzmieniu obowiązującym przed 2007 r.) stanowiący, iż przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł. Ponadto Naczelnik Urzędu Skarbowego w decyzji z dnia 3 lipca 2013 r. wskazał, że wpłaty dokonane przez podatnika na poczet należności (wraz z odsetkami) wynikające z deklaracji PIT-23, zostaną zaliczone na poczet części zaległości podatkowej wynikającej z decyzji z dnia 3 lipca 2013 r.

Końcowo należy podnieść, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 1087/13 oddalił skargę na decyzję Dyrektora Skarbowej z dnia 10 czerwca 2012 r. w przedmiocie zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r.

Reasumując przedmiotowe rozważania w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku organy podatkowe podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych, dokonując subsumcji ustalonego stanu faktycznego pod właściwe normy prawne. Ocena zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej nie dała Sądowi podstaw do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Kwestionowana decyzja znajduje bowiem podstawy w obowiązującym prawie, zaś jej wydanie poprzedzone zostało postępowaniem przeprowadzonym bez uchybień proceduralnych, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

UWZGLĘDNIAJĄC ZATEM CAŁOKSZTAŁT OKOLICZNOŚCI SPRAWY SĄD, DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 151 P.P.S.A., SKARGĘ ODDALIŁ.

DSZ