Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1793/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie WSA: Krystyna Daniel Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant: Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Powszechnej Spółdzielni Mieszkaniowej w C. na decyzję Wojewody z dnia 28 października 2014 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.


UZASADNIENIE

Starosta C. decyzją nr [...] z dnia 4 lipca 2011 r. znak: [...] na wniosek Spółki "A. " Spółki z o.o. z siedzibą w P. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego pn.: "Budowa budynku usług i handlu o powierzchni sprzedaży do 1800 m2 wraz z infrastrukturą techniczną, zapleczem komunikacyjnym i odpowiednią ilością miejsc parkingowych dla obsługi i klientów na działkach nr [...] ,[...] ,[...] oraz budową zjazdu o charakterze publicznym z drogi gminnej ul. [...] na działkach nr [...] ,[...] w jednostce ewidencyjnej C. , obręb C. ".

W związku z odwołaniem W. i H.G. oraz B.O. od ww. decyzji Starosty, Wojewoda decyzją z dnia 27 września 2011 r. znak: [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewoda zwrócił uwagę na uchybienia formalne, polegające na błędnym ustaleniu kręgu stron przedmiotowego postępowania i kierowaniu korespondencji dotyczącej prowadzonego postępowania do osób nieżyjących. Wskazał na konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego celem ustalenia spadkobierców osób zmarłych.

Następnie, w oparciu o zalecenia organu odwoławczego, Starosta C. zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia 7 marca 2014 r., znak: [...] , zatwierdził projekt budowlany i udzielił "A. " Spółce z o.o. pozwolenia na budowę: "budynku usługowo-handlowego wraz z infrastrukturą techniczną, zapleczem komunikacyjnym i budową miejsc parkingowych dla obsługi i klientów, budową zjazdu o charakterze publicznym z drogi gminnej ul. [...] , rozbiórki nieczynnej infrastruktury technicznej, rozbiórki i budowy: wodociągu, kanalizacji teletechnicznej na dz. nr [...] ,[...] ,[...] oraz budową zjazdu o charakterze publicznym z drogi gminnej ul. [...] dz. nr: [...] ,[...] ,[...] w j. ewidencyjna [...] miasto, obręb nr [..] ".

W uzasadnieniu decyzji Starosta C. wskazał, że inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę w terminie ważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w rejonie ul. [...] i ul. [...] w C. , zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w C. z 27 listopada 2012 r. (Dz. Urz. Woj. [...] ). Ponadto Starosta wyjaśnił, że inwestor złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Stwierdził, że przedłożony projekt budowlany nie narusza zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest kompletny, posiada wymagane opinie i uzgodnienia (art. 34 Prawa budowlanego) i sporządzony został przez osoby legitymujące się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi. Dodał, że planowana inwestycja nie ma wpływu na środowisko, nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko i nie znajduje się w obszarze Natura 2000.

W ustawowym terminie odwołanie od ww. decyzji Starosty C. złożyła Powszechna Spółdzielnia Mieszkaniowa w C. . Skarżąca Spółdzielnia wskazała, że przychyla się do zgłaszanych przez mieszkańców osiedla uciążliwości wynikających z planowanej działalności handlowo-usługowej w tak bliskim sąsiedztwie budynków wielorodzinnych. Do odwołania dołączyła pisma mieszkańców ulicy [...] H.G. i B.O. z załączonymi podpisami mieszkańców osiedla (w tym właścicieli nieruchomości bloków mieszkalnych usytuowanych na działkach o nr [...] ,[...] ), niezgadzających się na realizację przedmiotowej inwestycji. W ww. pismach mieszkańcy wyrazili stanowczy sprzeciw wobec planowanej budowy budynku usługowego. Wyjaśnili, że planowane usytuowanie projektowanego obiektu w gęstej zabudowie bloków będzie bardzo uciążliwe dla mieszkańców, stwarzając ogromny hałas, zatrucie spalinami i odpadami w śmietnikach, usytuowanych tuż pod oknami ich mieszkań. Mieszkańcy wskazali, że komunikacja na chwilę obecną jest już bardzo uciążliwa i zostanie całkowicie sparaliżowana dojazdem do marketu dostawców i kupujących, stwarzając zagrożenie dla ruchu pieszego. Podnieśli także kwestie dotyczące uciążliwości wynikających z wybudowanej obwodnicy od ul. [...] z drugiej strony osiedla i wiaduktu pod torami, który uruchomił dodatkową komunikację z O. , J. oraz zjazdu i wyjazdu z autostrady A4 tuż przy ich blokach. Wskazali, że w bezpośrednim sąsiedztwie osiedla znajduje się już kompleks usługowo-handlowy zaspakajający potrzeby mieszkańców. Zwrócili uwagę na niedogodności w dojeździe do swoich mieszkań i niewystarczającą ilość miejsc parkingowych dla mieszkańców osiedla. Zwrócili uwagę na usytuowanie agregatu prądotwórczego w granicy, tuż przy ogrodzeniu z działką należącą do Spółdzielni. Mieszkańcy poinformowali także, że złożyli protest wobec realizacji inwestycji do Burmistrza C. , jednak Burmistrz nie znalazł czasu na spotkanie z mieszkańcami. Wskazali, że są współwłaścicielami działek graniczących z terenem inwestycji. Dodali, że przewidziana działalność obiektu skutkować będzie całodobowym hałasem w miejscu naszego zamieszkania, nieprzyjemnym zapachem związanym ze składowaniem oraz przeróbką mięsa, odpadów, wywózką śmieci, rozprzestrzenianiem się oraz rozmnażaniem się mnóstwa gryzoni, owadów, much, czemu sprzyjały będą warunki do ich rozwoju. Ich zdaniem przedmiotowa inwestycja znacząco wpłynie na spadek wartości mieszkań położonych przy ul. [...] Ponadto Spółdzielnia w piśmie z 4 marca 2013 r. wskazała także, że dostawa towarów samochodami wielkogabarytowymi do projektowanego obiektu będzie odbywała się po ulicach o charakterze "wewnątrzosiedlowym" w godzinach porannych i wieczornych, co zakłóci ciszę w okresie przewidzianym na odpoczynek. W godzinach pracy obiektu nastąpi wzmożony ruch samochodowy, a obecnie ten fragment miasta jest całkowicie nieprzystosowany do aktualnej ilości samochodów i ilości miejsc parkingowych. Większość budynków bloków nie posiada dróg dojazdowych, przez co mieszkańcy pozostawiają samochody na ulicach okalających osiedle, co powoduje ograniczenia w bezpiecznym poruszaniu się innych pojazdów oraz pieszych. Skarżąca Spółdzielnia wskazała na brak drogi o wymaganych parametrach dla dostawczych samochodów ciężarowych wielkogabarytowych.

Odwołanie od ww. decyzji Starosty C. złożyli również W. i H.G. , mieszkańcy bloku przy ul. [...] , nie uznani za strony postępowania. W tej kwestii organ odwoławczy wydał odrębne rozstrzygnięcie.

Decyzją z dnia 28 października 2014 r. znak: [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty C. nr [...] z dnia 7 marca 2014 r., znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu inwestorowi A. " Sp. z o.o. pozwolenia na budowę: "budynku usługowo - handlowego wraz z infrastrukturą techniczną zapleczem komunikacyjnym i budową miejsc parkingowych dla obsługi klientów, budową zjazdu o charakterze publicznym z drogi gminnej ul. [...] , rozbiórki nieczynnej infrastruktury technicznej, rozbiórki i budowy: wodociągu, kanalizacji teletechnicznej na dz. [...] ,[...] ,[...] oraz budową zjazdu o charakterze publicznym z drogi gminnej ul. [...] dz. nr: [...] ,[...] ,[...] w j. ewidencyjna [...] miasto, obręb [...] ".

Wojewoda stwierdził, że weryfikacja całości zebranego materiału dowodowego wykazała, iż rozstrzygnięcie wydane zaskarżoną decyzją jest prawidłowe, a zarzuty Spółdzielni Mieszkaniowej w C. bezzasadne.

Organ podał, że z projektu budowlanego wynika, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest w terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w rejonie ul. [...] i ul. [...] w C. (Dz. Urz. Woj. [...] ) w obszarze o symbolu 2U - oznaczającym tereny zabudowy usługowej z podstawowym przeznaczeniem pod usługi obejmujące: handel, gastronomię, rzemiosło, działalność bankową projektową administrację, kulturę, zdrowie, sport i inne usługi o zbliżonym charakterze do wyżej wymienionych. W ww. terenie, ustaleniami planu określono maksymalny wskaźnik zabudowy na poziomie 40%, maksymalną wysokość budynków do 10 metrów, minimalny wskaźnik intensywności zabudowy na poziomie 0,40 i maksymalny wskaźnik intensywności zabudowy na poziomie 1,70. Ustalono wskaźnik terenu biologicznie czynnego, przy realizacji nowej zabudowy. Nie może być on mniejszy niż 20% powierzchni działki budowlanej, lub terenu inwestycji realizowanej w ramach terenu U. Nałożono obowiązek zabezpieczenia w obrębie terenu 2U właściwej ilości miejsc parkingowych zgodnie z § 7 ust. 8, tj. dla obiektów handlowo-usługowych prowadzących sprzedaż detaliczną i usługi dla ludności - 1 miejsce postojowe na 20 m2 usługowej powierzchni użytkowej (z wyłączeniem powierzchni magazynowych i socjalnych). W § 7 obowiązującego miejscowego planu określono również zasady kształtowania układu przestrzennego, dla osiągnięcia pożądanych efektów funkcjonalno-przestrzennych. W ustępie 4 ustalono maksymalną wysokość budynków do 10 metrów, zasadę, aby dachy były płaskie, możliwość wykorzystywania dachów jako tarasy, parkingi lub tereny biologiczne czynne. Jako materiały wykończeniowe wskazano: tynk, kamień, beton architektoniczny, cegłę, szkło, wysokiej jakości blachy ze stali nierdzewnej oraz kompozyty aluminiowe (naturalne, lakierowane i anodowane), zakaz stosowania materiałów wykończeniowych takich jak: blacha falista i trapezowa, "siding", itp. oraz zakaz stosowania jaskrawych kolorów materiałów wykończeniowych. W § 6 ust. 11 planu wskazano na konieczność zapewnienia dostępności do wszystkich obiektów osobom niepełnosprawnym. W § 7 ust. 3 wskazano wymagania dotyczące kształtowania przestrzeni publicznej. Zwrócono uwagę na konieczność utrzymania ciągów pieszych, wnętrz urbanistycznych, zieleni urządzonej. W § 6 ust. 2 zwrócono uwagę na konieczność zapewnienia prawidłowego funkcjonowania i spełnienia wymogów sanitarnych, poprzez wyposażenie budynków w urządzenia infrastruktury technicznej, w ustępie 3 ustalono zasadę odbioru odpadów. W § 6 ust. 7 nałożono między innymi obowiązek oczyszczenia wód opadowych z powierzchni szczelnych, narażonych na zanieczyszczenie, takich jak np.: drogi, parkingi. W § 6 ust. 4 wskazano na konieczność zachowania dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku, jak dla terenów pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. W § 6 ust. 9 wprowadzono zasadę braku uciążliwości prowadzonej działalności i zakaz realizacji przedsięwzięć mogących zawsze znacząco i potencjalnie oddziaływać na środowisko, w ustępie 10 odniesiono się do konieczności zapewnienia bezpieczeństwa przed pożarem i uwzględnienia wymagań przepisów odrębnych z zakresu ochrony przeciwpożarowej.

Z opisu do projektu budowlanego wynika, że projektowany obiekt handlowy jest budynkiem wolnostojącym, usytuowanym w stosunku do sąsiedniej zabudowy, w odległości ok. 20 metrów. Budynek ma składać się z trzech brył o następujących wysokościach: bryły o wysokości 7,40 metra - jako zasadniczej część budynku, w której zlokalizowano pomieszczenia produkcji wyrobów mięsnych, sklep oraz zaplecze magazynowe i socjalne dla pracowników, bryły o wysokości 8,62 metra - głównego holu i pomieszczenia usługowego na parterze oraz pomieszczeń biurowych na piętrze oraz bryły o wysokości 5,50 metra - magazynu dostaw nocnych. Dach zaprojektowano jako dwuspadowy, o kącie nachylenia do 5°. Wysokość projektowanego obiektu nie spowoduje zacieniania działek sąsiednich, w tym okien w pomieszczeniach budynków sąsiednich, przeznaczonych na stały pobyt ludzi.

Odwodnienie stropodachu zaprojektowano jako podciśnieniowe do rur spustowych na elewacji. Odprowadzenie wody z dachu ma się odbywać do kanalizacji deszczowej. Kanalizacja deszczowa zostanie wyposażona w separator substancji ropopochodnych i instalacje tymczasowej retencji wody deszczowej z regulatorem przepływu 10 l/s.

Projekt przewiduje realizację układu komunikacyjnego. Dojazd do budynku i miejsc postojowych ma się odbywać poprzez projektowany dwukierunkowy zjazd publiczny z ul. [...] (drogi gminnej), o szerokości 6 metrów. Parking został zaprojektowany od strony ul. [...] w odległościach 6,12 metra od granicy działki (najbliższe miejsca parkingowe od granicy działki), a ok. 22 metrów od bloków mieszkalnych, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Zgodnie z wymogami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przewidziano 1 miejsce na 20 m2 usługowej powierzchni użytkowej, co stanowi o 51 miejscach postojowych. W projekcie dla 1010 m2 ww. powierzchni obiektu zaproponowano 54 miejsca parkingowe, w tym 1 ww. miejsce dla osób niepełnosprawnych. Zaprojektowano place utwardzone jako rozwinięcie układu komunikacji pieszej oraz poszerzenie chodnika przy ul. [...] i [...] Chodnik, jako pobocze ma pełnić funkcję komunikacji pieszej bez wydzielonych zatok parkingowych i autobusowych. Parking bez elementów kolizyjnych - krawężniki, latarnie mają znaleźć się na zewnątrz parkingu. Ogrodzony ma być wyłącznie teren inwestycji od strony placu dostaw. Na pozostałym terenie zaprojektowano zieleń, w tym pasy zieleni wzdłuż ciągów pieszych, co stanowi teren biologicznie czynny.

Obiekt przystosowany jest dla osób niepełnosprawnych. W tym celu wejście do budynku i do sal sprzedaży zaprojektowano na poziomie terenu, jako bezprogowe. Obiekt zapewnia także miejsce postojowe oraz w.c. dla niepełnosprawnych.

Wskazane w projekcie, projektowane: powierzchnia biologicznie czynna - 20,18%, wskaźnik zabudowy 33,0% (0,33), intensywność zabudowy działki - 40,20% (0,402), wysokość budynku 8,62 metra oraz przewidziane materiały wykończeniowe i ich kolorystyka, zgodne są z ww. wymogami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Budynek posiada wymagane przepisami zabezpieczenia przeciwpożarowe, w tym oświetlenia i wyjścia ewakuacyjne. Podzielony jest na specjalne strefy pożarowe i posiada drogę pożarową, zaprojektowaną jako element komunikacji wewnętrznej w odległości ok. 5 metrów przed elewacją frontową (czyli zachodnią) przebiegającą równolegle do ul. [...]. Ulica [...] może stanowić ewentualną drogę pożarową. Ponadto obiekt wyposażony będzie w specjalne instalacje przeciwpożarowe, w odległości nie mniejszej niż 5 metrów i nie dalszej niż 75 metrów od ściany budynku znajdują się hydranty. Projektant wskazał w projekcie, że zastosowane w projekcie urządzenia spalinowe i wentylacyjne spełniają obowiązujące normy spalania i jakości wyrzucanego powietrza. Lokalizacja ww. obiektu, ze względu na potrzebę zapewnienia ochrony przeciwpożarowej, jest prawidłowa.

Agregat prądotwórczy stanowi integralną część budynku, ma być wbudowany w obiekt i wyciszony, a nie jak wskazali skarżący tuż przy ogrodzeniu z działką należącą do Spółdzielni Mieszkaniowej. Będzie wykorzystywany tylko w sytuacji awarii głównego zasilania.

Projekt posiada pozytywne opinie rzeczoznawców ds. bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP), uzgodnienie pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych (Sanepid) i zabezpieczeń przeciwpożarowych (p.poż).

W projekcie budowlanym wyjaśniono, że parametry planowanej inwestycji nie wprowadzają na podstawie przepisów odrębnych żadnych ograniczeń w zagospodarowaniu działek sąsiednich. Projektant wyjaśnił, że zachowane zostaną normatywne odległości zabudowy od granic działki inwestycyjnej. Poziom emisji hałasu i zanieczyszczeń nie powinien przekroczyć obowiązujących norm. Z projektu budowlanego wynika, że emisja hałasu została ustalona zgodnie z wymogami Rozporządzenia Ministra Środowiska z 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2007 r. Nr 120, poz. 826 z późn. zm.) - dla terenów mieszkalno-usługowych.

Projekt budowlany zawiera bardzo szczegółowo opracowany projekt technologiczny, w którym zawarte zostały wszystkie kolejne etapy rozbioru i produkcji mięsa. Przedstawiono w nim również kolejność postępowania z odpadami poprodukcyjnymi. Przewidziano szczelne zamknięcia śmietników i systematyczne ich opróżnianie, przez wyspecjalizowane firmy.

Projekt budowlany przewiduje zabezpieczenie wszystkich budynków i pomieszczeń przed gryzoniami myszowatymi. Z opisu do projektu wynika, że postawiono nacisk na likwidację wszystkich otworów i szczelin, szpar w fundamentach, ścianach, drzwiach, oknach, sufitach i podłogach. Wskazano zabezpieczenie metalowymi siatkami otworów wentylacyjnych, otworów przelotowych przewodów kanalizacyjnych itp. Jako niezbędny element profilaktyki wskazano zwalczanie gryzoni także na obrzeżach obiektu i w tym celu przewiduje się zainstalowanie stacji bajtowych wokół budynku, co około 8 metrów - 10 metrów (przy otworach drzwiowych). W pomieszczeniach budynku projektuje się ściany, sufity, podłogi jako gładkie i nienasiąkliwe, bez szpar, pęknięć i ubytków oraz utrzymanie tych powierzchni w stałej czystości. Wskazano na konieczność zastosowania zasady dobrego magazynowania towaru. Wszystkie towary przed przyjęciem do zakładu mają być poddawane kontroli wejściowej na obecność szkodników, lub śladów przebywania i żerowania szkodników. Wszelkie pojemniki na odpadki mają być usytuowane w przygotowanych do tego celu miejscach, muszą być szczelne i systematycznie opróżniane. Wszystkie urządzenia transportowe i narzędzia po użyciu mają być oczyszczone i zgodnie z wymogami zdezynfekowane. Ewentualna obecność szkodników ma być kontrolowana poprzez stacje bajtowe - stacje trutek (tunele pokarmowe) w strefie zewnętrznej oraz stacji żywo-łownych, chwytaczy gryzoni (samozatrzaskowych), wyłapujących gryzonie w strefie wewnętrznej. Stosowane środki chemiczne do zwalczania gryzoni nie będą przyczyniały się do tzw. zatruć wtórnych wywoływanych spożyciem padniętych gryzoni przez ptaki i inne zwierzęta. Preparaty toksyczne mają być rozmieszczane w taki sposób, aby uniemożliwić dostęp do nich innym zwierzętom i osobom niepowołanym. Zaprojektowane miejsca ww. stacji maja być one oznaczone na budynku i ponumerowane.

Okna w budynku przewiduje się zamknięte, a w sytuacji konieczności ich otwarcia, przewiduje się w tych oknach zastosowanie siatek. Wszelkie pojemniki wnoszone do zakładu mają być wcześniej sprawdzane pod katem ewentualnego występowania w nich owadów. Przewiduje się zastosowanie lep i lamp owadobójczych. Do zwalczania owadów pełzających i latających przewiduje się użycie środków chemicznych takich jak insektycydy stosowane w postaci płynnej, lub pylistej. Do tego wskazano codzienny przegląd pomieszczeń.

Ścieki poprodukcyjne mają być odprowadzane poprzez separator tłuszczów umieszczony na zewnątrz budynku. Kratki i kanały ściekowe mają być zaopatrzone w urządzenia zapobiegające wydostawaniu się zapachów i cofaniu się ścieków. Każdy punkt kanalizacyjny podłogi ma być zaopatrzony w zagłębiony syfon. Ścieki będą odprowadzane do szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe, a następnie odbierane za pomocą wyspecjalizowanych środków transportu firm zewnętrznych i przekazywane do oczyszczalni ścieków.

Dla prawidłowego funkcjonowania działu rozbioru mięsa czerwonego opracowano system mycia i dezynfekcji, oparty na różnego rodzaju środkach chemicznych, dopuszczonych odpowiednimi atestami, zgodnie z ich przeznaczeniem. W wyniku dezynfekcji mają być niszczone wegetatywne formy drobnoustrojów. Środki dezynfekcyjne mają wykazywać aktywność bakteriobójczą. Mają ewentualnie eliminować prątki gruźlicy, grzybów i wirusów.

Odpady komunalne w pomieszczeniach rozbioru mięsa i produkcji mięsa czerwonego, mają być opróżniane codziennie. Po zakończeniu procesów związanych z produkcją przed myciem i dezynfekcją wszystkie worki z koszy mają być wynoszone do kontenera supermarketu. Natomiast uboczne produkty pochodzenia zwierzęcego, nie przeznaczone do spożycia przez ludzi kat. 3, mają być gromadzone w specjalnych konfiskatorach. Pojemniki te mają być opróżniane codziennie, po zakończeniu procesu produkcyjnego, lub po ich zapełnieniu, w % objętości. Przed przekazaniem do kontenera UPZZ wkładane będą do woreczków foliowych.

W oparciu o wyczerpujące informacje zawarte w projekcie budowlanym stwierdzić należy, że charakter spornej inwestycji nie wskazuje na to, aby mogła ona powodować, mając na uwadze przepisy prawa, uciążliwości, zagrożenia dla nieruchomości sąsiednich lub ograniczenia w ich zagospodarowaniu i użytkowaniu. Szczegółowa analiza projektu budowlanego, przedstawiona wyżej w niniejszej decyzji, jednoznacznie wykazała zgodność planowanej inwestycji z wymogami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w rejonie ul. [...] i ul.[...] w C. Organ odwoławczy nie dopatrzył się uchybień w powyższym zakresie. Co istotne, charakter usługowy przedmiotowego zamierzenia budowlanego odpowiada przewidzianemu w planie przeznaczeniu obszaru inwestycyjnego pod usługi.

Ponadto wyjaśniono, że projektowana inwestycja nie narusza przepisów ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w zakresie wymogów § 12 ww. rozporządzenia, czyli wymaganej przepisami odległości budynku od granic działki, a także wymogów § 13 ww. rozporządzenia, ponieważ lokalizacja projektowanego budynku nie wpływa na przesłanianie obiektów istniejących na działkach sąsiednich. Nie narusza także przepisu § 57, to jest nie ograniczy nasłonecznienia pomieszczeń w budynkach istniejących na działkach sąsiednich. Usytuowanie, wysokość budynku oraz wysokość jego ścian zewnętrznych i ich odległość od granicy działki wskazują jednoznacznie na brak zacienienia działek sąsiednich. Projekt budowlany przewiduje szereg technologicznych zabezpieczeń, mających zapewnić prawidłowe funkcjonowanie obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, bez naruszenia interesu osób trzecich. Projektowana inwestycja nie powinna wpłynąć na zanieczyszczenie powietrza, gruntu i wody oraz zmianę stosunków wodnych na działkach sąsiednich. Maszyny i urządzenia infrastruktury technicznej, powodujące jakiekolwiek emisje hałasu i wibracji mają być zabezpieczone zgodnie z normami hałasu. Zgodnie z przeznaczeniem miejscowym planie terenu objętego inwestycją pod usługi, dopuszczalny jest na ww. obszarze również ruch samochodów dostawczych, dowożących towar do obiektu (poza wspomnianym przez skarżących istniejącym ruchem samochodów osobowych). Miejsca parkingowe zostały zapewnione w ilości wymaganej w planie. Zaprojektowana komunikacja, w tym szerokość i parametry zjazdu z drogi, zostały zatwierdzone decyzją Burmistrza Miasta C. z 30 października 2013 r. znak: [...] oraz uzgodnione pismem Urzędu Miejskiego w C. z 30 października 2013 r., znak: [...] , zatem uznać należy, że spełniają wymogi obowiązujących przepisów. Dodatkowo inwestycja obejmuje poszerzenie chodnika, dla polepszenia komunikacji pieszej w obszarze projektowanego obiektu.

Zebrany materiał dowodowy nie wykazał braku zgodności z przepisami prawa, a postępowanie przeprowadzone przez organ odwoławczy nie potwierdziło zarzutów odwołania. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające prawo do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Dokumentacja projektowa zawiera wymagane przepisami elementy, to jest opinie, uzgodnienia, informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, opinię geotechniczną oraz oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany posiada pozytywne opinie rzeczoznawców, ds. wymagań higienicznych i zdrowotnych (BHP, Sanepid) i zabezpieczeń przeciwpożarowych.

Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Odnosząc się dalej do zarzutów odwołania, dotyczących uciążliwości wynikających z wybudowanej obwodnicy od ul. [...] , wiaduktu pod torami kolejowymi, który uruchomił dodatkową komunikację z O. , J. oraz zjazdu i wjazdu z autostrady, który zwiększył dodatkowo natężenie hałasu, które już jest duże, pomimo zabudowanych ekranów, ewentualnych niedogodności w dojeździe do swoich mieszkań, uciążliwości wynikających z użytkowania drogi o charakterze "wewnątrzosiedlowym" przez samochody dostawcze, w tym uniemożliwienie mieszkańcom korzystania z dotychczasowego sposobu parkowania samochodów wzdłuż drogi prowadzącej do osiedla (w związku z niezapewnieniem przez Spółdzielnię wystarczającej ilości ww. miejsc w obrębie osiedla), powstania spalin, zwiększenia ruchu kołowego, a także kwestie dotyczące spadku wartości mieszkań znajdujących się w blokach najbardziej zbliżonych do projektowanego obiektu usługowego oraz braku zasadności powstania nowego obiektu usługowego, ze względu na już istniejący kompleks usługowo-handlowy, zaspakajający potrzeby mieszkańców, stwierdzono, że nie mogą stanowić argumentów przeciwko nowej inwestycji, bowiem stanowią o interesie faktycznym skarżących, a interesie prawnym. Wskazane przez mieszkańców uciążliwości zostały wpisane w charakter miejsca i nie mogą mieć wpływu na wydanie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Zmiany w zagospodarowaniu obszaru otaczającego osiedle mieszkaniowe mogą być odczuwalne dla jego mieszkańców, jak realizacja każdej nowej inwestycji w sąsiedztwie. Należy się zgodzić ze skarżącymi, że inwestycja o takim zakresie może wzbudzać kontrowersje, lub dyskomfort u użytkowników i mieszkańców sąsiednich nieruchomości. Wyjaśniono, że organ administracji architektoniczno-budowlanej zobowiązany jest do sprawdzenia zgodności przedłożonego projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami, w tym wymogami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym zakresie organ nie stwierdził uchybień. Analiza dokumentacji projektowej, dokonana przez organ odwoławczy wykazała, że charakter spornej inwestycji nie wskazuje na to, aby mogła ona powodować, mając na uwadze przepisy prawa, uciążliwości, zagrożenia dla nieruchomości sąsiednich lub ograniczenia w ich zagospodarowaniu i użytkowaniu. Wszelkie, ewentualne przyszłe zdarzenia, wynikające z użytkowania nieruchomości inwestycyjnej nie mogą być przedmiotem obecnego postępowania. Nie należą również do kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej.

Reasumując, organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej nie zasługują na uwzględnienie. Spółdzielnia nie przedstawiła żadnych nowych dokumentów potwierdzających zagrożenie oraz uciążliwości wynikające z realizacji przedmiotowej inwestycji, nie wskazała konkretnych przepisów, które miałyby zostać naruszone w związku z planowaną inwestycją. Argumenty poniesione przez Spółdzielnię, również w imieniu mieszkańców osiedla, nie są wystarczające, oby mogły zostać uwzględnione przez organ odwoławczy.

Zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ww. ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przedłożony projekt budowlany spełnia jednak wymogi obowiązujących przepisów, zatem organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić inwestorowi udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Wobec spełnienia przez inwestora ww. wymagań określonych przepisami, należało utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Starosty C. nr [...] z 7 marca 2014 r. znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Spółce "A. " Spółce z o.o. pozwolenia na budowę przedmiotowego zamierzenia budowlanego.

W dniu 1 grudnia 2014 r. (data nadania w UP) Powszechna Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła za pośrednictwem Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę na decyzję Wojewody z dnia 28 października 2014 r. znak: [...].

Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty C. nr [...] z dnia 7 marca 2014r., znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu inwestorowi "A. " Sp. z o.o. pozwolenia na budowę: "budynku usługowo - handlowego wraz z infrastrukturą techniczną zapleczem komunikacyjnym i budową miejsc parkingowych dla obsługi klientów, budową zjazdu o charakterze publicznym z drogi gminnej ul. [...] , rozbiórki nieczynnej infrastruktury technicznej, rozbiórki i budowy: wodociągu, kanalizacji teletechnicznej na dz. nr [...] ,[...] ,[...] oraz budową zjazdu o charakterze publicznym z drogi gminnej ul. [...] dz. nr: [...] ,[...] ,[...] w j. ewidencyjna [...] miasto, obręb [...] ".

Skarżąca nie zgodziła się z wydaną decyzją wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewodzie jak również o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła brak rozwagi w przedmiocie podmiotowej strony planowanej inwestycji, pominięcie bezpośredniego związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy szkodliwym oddziaływaniem inwestycji na prawo mieszkańców do swobodnego korzystania ze swoich nieruchomości, wydanie co najmniej przedwczesne.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji Wojewody z dnia 28 października 2014 r. znak: [...] nie widząc podstaw do jego zmiany z powodu argumentacji zawartej w treści skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego, organ administracji nie naruszył prawa.

Sąd kontrolując działanie organów administracji i nie będąc związany ani granicami skargi, ani zawartymi w skardze zarzutami uznał, że przede wszystkim decyzja organu II instancji została wydana z naruszeniem prawa. Sąd nie uchylał decyzji organu I instancji, ponieważ dostrzeżone wady postępowania mogą być – w ocenie Sądu – usunięte na etapie postępowania odwoławczego, co zasadniczo przyczyny się do skrócenia przebiegu postępowania w tej sprawie i nie spowoduje uszczerbku dla zasady ustalania przez organ stanu rzeczywistego sprawy (prawdy obiektowej).

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli inwestor spełni wymagane prawem przesłanki. Przepisy Prawa budowlanego wyliczają katalog takich przesłanek, do których w tej sprawie należy zaliczyć złożenie przez inwestora:

1) wniosku o wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego;

2) oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

3) projektu budowlanego zgodnego z ustaleniami obowiązującego na danym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

4) projektu budowlanego zgodnego z innymi przepisami, w szczególności z przepisami techniczno-budowlanymi;

5) kompletnego projektu budowlanego, który ma posiadać wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego; zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego.

Na podstawie akt sprawy należy przyjąć, że przesłanka sporządzenia projektu budowlanego zgodnego z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie została w tej sprawie spełniona.

Planowana inwestycja, obejmująca budowę budynku usługowo-handlowego wraz z infrastrukturą techniczna, zjazdem, zapleczem komunikacyjnym i miejscami parkingowymi zlokalizowana została w obszarze 2U objętym uchwałą Rady Miejskiej w C. Nr [...] z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w rejonie ul. [...] i ul. [...] w C. (Dz. Urz. Woj. [...] ), zwaną dalej w skrócie "planem miejscowym". Obszar 2U to – zgodnie z planem miejscowym – tereny zabudowy usługowej z podstawowym przeznaczeniem pod usługi obejmujące: handel, gastronomię, rzemiosło, działalność bankową projektową administrację, kulturę, zdrowie, sport i inne usługi o zbliżonym charakterze do wyżej wymienionych. W ww. terenie ustaleniami planu określono maksymalny wskaźnik zabudowy na poziomie 40%, maksymalną wysokość budynków do 10 metrów, minimalny wskaźnik intensywności zabudowy na poziomie 0,40 i maksymalny wskaźnik intensywności zabudowy na poziomie 1,70. Ustalono wskaźnik terenu biologicznie czynnego przy realizacji nowej zabudowy. Nałożono obowiązek zabezpieczenia w obrębie terenu 2U właściwej ilości miejsc parkingowych zgodnie z § 7 ust. 8 planu miejscowego, to jest dla obiektów handlowo-usługowych prowadzących sprzedaż detaliczną i usługi dla ludności - 1 miejsce postojowe na 20 m2 usługowej powierzchni użytkowej (z wyłączeniem powierzchni magazynowych i socjalnych). W § 6 ust. 4 planu miejscowego wskazano na konieczność zachowania dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku, jak dla terenów pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. W § 6 ust. 9 planu miejscowego wprowadzono zasadę braku uciążliwości prowadzonej działalności i zakaz realizacji przedsięwzięć mogących zawsze znacząco i potencjalnie oddziaływać na środowisko.

W ocenie Sądu z akt sprawy nie wynika, aby zachowano wymóg przestrzegania zasady, aby w obszarze 2U nie lokalizowano inwestycji, której uciążliwość przekroczy lub chociażby może przekroczyć teren inwestycji. W aktach sprawy brakuje jakichkolwiek dokumentów lub informacji o tym, że uciążliwość związana z funkcjonowaniem planowanej inwestycji obejmującej budowę dużego sklepu (typu "hipermarket" o powierzchni 1010 m2) wraz z parkingiem rzeczywiście mieściła się tylko w obszarze nieruchomości przeznaczonych pod inwestycję.

Samo wyjaśnienie projektanta zawarte w projekcie budowlanym, że poziom emisji hałasu i zanieczyszczeń nie powinien przekroczyć obowiązujących norm, a emisja hałasu została ustalona dla terenów mieszkalno-usługowych zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Środowiska z 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2007 r. Nr 120, poz. 826 z późn. zm.) nie może zastąpić zbadania tej okoliczności przez organ administracyjny. Niewątpliwie ocena możliwych oddziaływań typu zanieczyszczenia, hałas lub inne emisje ma charakter w pewnej mierze ocenny, ponieważ ustalając taki wpływ należy przyjąć określone założenia typu ilość pojazdów manewrujących na parkingu, ilość pojazdów dostawy towarów, praca różnego rodzaju czerpni i wyrzutni powietrza wentylacji mechanicznej lub podobnych agregatów. Tym niemniej nie oznacza to, że wystarczającym jest złożenie przez projektanta (który sporządza projekt budowlany na zlecenie inwestora) oświadczenia o zachowaniu wszelkich wymogów co do braku uciążliwości danej inwestycji na tereny sąsiednie zwłaszcza, że z akt sprawy nie wynika, aby inwestor przedkładał jakiekolwiek opracowania w tym zakresie.

Nie można zapominać i tego, że przedmiotowa inwestycja lokalizowana jest w obrębie istniejącej już i to dość gęstej zabudowy mieszkaniowej, co z kolei powinno uwrażliwić organy architektoniczno-budowlane do zwrócenia szczególnej uwagi na ten aspekt projektowanej inwestycji.

Sąd przy tym zwraca uwagę, że analizując tak treść skargi, jak i odwołania gro zarzutów zawartych w tych aktach zaskarżenia dotyczyło właśnie emisji hałasu, spalin zanieczyszczeń i powodowania tym samym daleko idącej uciążliwości z funkcjonowaniu mieszkańców okolicznych nieruchomości. Nie powinien w takiej sytuacji organ odwoławczy ustosunkowywać się do takich zarzutów jedynie stwierdzeniem, że w ocenie inwestora nie przewiduje się takich emisji, które przekroczyłyby normy określone w odrębnych przepisach. Byłoby przy tym mało zasadnym oczekiwanie, aby inwestor niejako wbrew sobie i swoim interesom stwierdzał, że nie zawarł w projekcie budowlanym analizy zakresu i zasięgu emisji z projektowanej inwestycji na etapie jej funkcjonowania. Trudno przypuszczać, ażeby o tym nie wiedział organ odwoławczy, a mimo to naruszając zasadę zaufania obywateli do organów administracji (art. 8 K.p.a.) nie podjął czynności zmierzających do ustalenia tych okoliczności. W postępowaniu administracyjnym na organie administracji ciąży obowiązek ustalenia wszystkich istotnych w danej sprawie kwestii, co nie oznacza, że tylko sam organ musi niejako samodzielnie gromadzić wszystkie dowody. Organ może również oprzeć się na dowodach przedłożonych przez stronę, po uprzedniej ocenie takiego dowodu zarówno pod względem jego przydatności jak i wiarygodności. W tej zaś sprawie ani organ odwoławczy sam nie ustalał zakresu i rozmiaru przestrzennego uciążliwości generowanych przez planowaną inwestycję, ani też nie zwracał się do inwestora o przedłożenie takich dowodów (np. opracowań lub analiz). Planowana inwestycja obejmuje lokalizację obiektu handlowo-usługowego o powierzchni 1010 m2, oddalonego od najbliższych budynków (nr 11 i nr 11A) o mniej niż 20 metrów.

Jak wynika nawet z bardzo ogólnego stanowiska co do uciążliwości projektowanej inwestycji, to w ogóle nie zwrócił uwagi ani inwestor, ani organy administracyjne na emisje związane z ruchem pojazdów (klientów i dostawczych). Okoliczność, że współczynnik liczby miejsc parkingowych spełnia wymagania planu miejscowego (1 miejsce postojowe na 20 m2 usługowej powierzchni użytkowej) nie oznacza, że taki parking może być lokalizowany wszędzie. Niezbędnym powinna być także ocena uciążliwości generowanych przez tak projektowany parking i granic tych uciążliwości (czy przekraczają tereny inwestycji, czy też nie przekraczają). Takie opracowanie powinno być przy tym czytelne i powinno pozwolić na jego ocenę co do prawidłowości przyjętych założeń i poprawności rozumowania (logiczności).

Wykazane uchybienia dotyczą kwestii istotnych w tej sprawie, a mianowicie oceny, czy uciążliwość projektowanej całej inwestycji spełnia wymogi i przepisów w zakresie ochrony środowiska i planu miejscowego. Racje ma także skarżąca Powszechna Spółdzielnia Mieszkaniowa w C. podnosząc przedwczesność wydania w tej sprawie decyzji.

Dodatkowo należy podnieść, że zgodnie z § 14 rozporządzenia Ministra Transportu, budownictwa i gospodarki morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462 z późn. zm.) do wniosku o pozwolenie na budowę lub odrębnego wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego, złożonego przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe. Skoro w tej sprawie postępowanie wszczęto przed datą 29 kwietnia 2012 r., to zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1133 z późn. zm.). Analizując projekt budowlany dołączony przez inwestora należy stwierdzić, że zawiera on także wady. Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego każdy projekt budowlany należy sporządzić w czytelnej technice graficznej oraz oprawić w okładkę formatu A-4, w sposób uniemożliwiający dekompletację projektu. Projekt budowlany przedłożony i kilkakrotnie poprawiany przez inwestora nie zapewnia żadnej ochrony przed jego dekompletacją. Zawiera on w istocie luźne karty i rysunki znajdujące się w skoroszycie pozwalającym na dowolną wymianę poszczególnych jego stron. Taki sposób przygotowania projektu budowlanego nie może być uznany za prawidłowy. Może bowiem nastąpić już w trakcie realizacji inwestycji i konieczności przeglądania takiego projektu przez co najmniej kierownika budowy niczym nie utrudniona wymiana poszczególnych kart tego projektu i wówczas sam inwestor może realizować inwestycję o innych (zmienionych) parametrach niż te, które zostały zatwierdzone udzieleniem pozwolenia na budowę. Ewentualna kontrola organu nadzoru budowlanego może także w takiej sytuacji prowadzić do dokonania ustaleń sprzecznych z określoną kopią (egzemplarzem) projektu budowlanego.

Kolejną wadą, którą nie usunął organ ani I ani II instancji jest zawartość tego projektu. Większość jego kart zawiera klauzulę "anulowano", a tym samym nie są to karty zawierające jakiekolwiek treści niezbędne do realizacji projektowanej inwestycji. Żaden przepis rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego nie zawiera upoważnienia dla projektanta (architekta), inwestora lub organu administracji architektoniczno-budowlanej do obejmowania projektem budowlanych części nieaktualnych (historycznych). Jeżeli w trakcie postępowania zmierzającego do udzielenia pozwolenia na budowę powstanie konieczność wymiany poszczególnych części (chociażby) kart takiego projektu, to wówczas inwestor ma obowiązek zastąpić wymienione karty nowymi, nie zawierającymi wad.

Organ administracji architektoniczno-budowlanej udzielając pozwolenia na budowę zatwierdza projekt budowlany zawierający konieczną treść, która pozwala na realizację konkretnej inwestycji. Zamieszczenie w takim projekcie nieaktualnych części niczemu nie służy i może przyczynić się do błędów na etapie realizacji samej inwestycji. Projekt budowlany stanowi bowiem podstawowy dokument na etapie faktycznej realizacji danej inwestycji, z którego korzysta tak kierownik budowy jak i inne osoby realizujące inwestycję i dla takiego celu nie tylko, że nie jest potrzebna część "historyczna" projektu, ale może być wręcz myląca taka część. Dla przejrzystości projektu budowlanego w tej sprawie organ II instancji winien zwrócić się do inwestora o takie przygotowanie tego projektu, aby usunąć z niego nieaktualne jego fragmenty. Tak usunięte fragmenty mogą, o ile będzie to uzasadnione przez organ administracji, pozostał częścią pozostałych akt administracyjnych, ale nie częścią projektu budowlanego.

Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w skardze Powszechnej Spółdzielni Mieszkaniowej w C. należy stwierdzić, że nie są one zasadne i nie mogą odnieść skutku w postaci uchylenia decyzji organu II instancji.

Decyzje w sprawie udzielania pozwoleń na budowę nie mogą być wydawane na podstawie oceny samej "rozwagi" planowanej inwestycji. To obowiązujące przepisy wyraźnie określają, jakie warunki musi spełnić inwestor, aby mógł otrzymać pozwolenie na budowę. Jest to także forma ochrony prawa inwestora do możliwości zabudowy swojej nieruchomości. Przyjmowanie kryteriów nie wyrażonych wprost przez przepisy prawa nosiłoby znamiona dowolności i naruszenia konstytucyjnej zasady państwa prawnego.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zostały w tej sprawie naruszone przepisy postępowania administracyjnego, a w tym art. 7 K.p.a. i art. 77 § 1 K.p.a., ponieważ zgromadzony materiał dowodowy nie został poddany prawidłowej wykładni. Ponadto został naruszony art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez przedwczesne (a tym samym błędne) uznanie, że zamierzenie budowlane objęte tą sprawą jest zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania terenu. W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. Sąd uchylił decyzję organu odwoławczego, ponieważ w ocenie Sądu organ odwoławczy może w ramach uzupełniającego postępowania dowodowego ustalić okoliczności, które stały się podstawą wyroku uchylającego w tej sprawie.

Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a Wojewoda ponownie rozpoznając sprawę na skutek wniesionego odwołania powinien uwzględnić wskazania zawarte w uzasadnieniu tego wyroku i dokonać w szczególności oceny zgodności zamierzenia budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie emisji i związanych z tym uciążliwości oraz oceny, jaki jest obszar tych uciążliwości. Powinien także zwrócić się do inwestora o przygotowanie projektu budowlanego zgodnie z wymogami, w szczególności § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, a także zobowiązać inwestora do usunięcia z projektu budowlanego niepotrzebnych (nieaktualnych) jego fragmentów.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a.