Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 222/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 pkt 5 art. 7 ust. 1  pkt 14
journal: Dz.U. 2018 poz 1445
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), Protokolant starszy inspektor sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 października 2019 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia 18 lipca 2018 r. nr [...], II. nakazuje ściągnąć od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kwotę [...] złote tytułem nieuiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzją z dnia [...] r., znak: [...], Burmistrz L. ustalił podatniczce A. D. (dalej: "Podatniczka", "Skarżąca") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na [...] r. w kwocie [...]zł. Przedmiot opodatkowania stanowiły działki o numerach [...] i [...]. Organ I instancji wskazał, że wysokość podatku ustalił w następujący sposób:

- działalność - sprzedaż i hurt - [...] - stawka [...] zł,

- budynki gospodarcze na terenach miasta - [...] - stawka [...] zł,

- grunty pozostałe - [...] - stawka [...] zł,

- grunty pod działalność gospodarczą - [...] - stawka [...] zł.

W uzasadnieniu wskazano, że wysokość podatku ustalono na podstawie informacji złożonej przez podatnika oraz danych zawartych w ewidencji gruntów.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją, w dniu [...] podatniczka wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie, domagając się uchylenia decyzji w części dotyczącej powierzchni zajmowanej przez [...] [...] (tj. [...]) oraz wydania decyzji zgodnie ze statutem Stowarzyszenia [...] – użytkownika nieruchomości i wydanie decyzji na rzecz Stowarzyszenia.

Decyzją z dnia [...] r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Decyzją z dnia [...] r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze z urzędu dokonało sprostowania swojej wcześniejszej decyzji z dnia [...] r. (znak: [...]) w ten sposób, że rozstrzygnięciu ww. decyzji nadano brzmienie: "uchyla decyzję organu I instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi" wskazując, że intencją Kolegium było uchylenie decyzji organu i instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia - w końcowej części uzasadnienia wynikają bowiem zalecenia dla Burmistrza [...] co do sposobu ponownego załatwienia sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] znak: [...], Burmistrz [...] wszczął postepowanie w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na [...] rok.

Pismem z dnia [...] wezwano Podatniczkę do złożenia informacji o nieruchomościach i obiektach budowlach znajdujących się na nieruchomości.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Podatniczka pismem z dnia [...] r. podała wartość budowli na kwotę [...]zł.

Z akt wynika, że Podatniczka na rok [...] zadeklarowała (informacja z dnia [...] r.) grunty o pow. [...] m˛, a także budynki - [...] m˛ jako zwolnione z opodatkowania z uwagi na prowadzenie działalności pożytku publicznego przez [...], wskazując przy tym, że od [...] r. jest prowadzona nieodpłatna statutowa działalność pożytku publicznego – [...], zaś na rok [...] (informacja z dnia [...] nie zadeklarowała tych gruntów jako zwolnione z opodatkowania.

Decyzją z dnia [...] znak: [...] r., Burmistrz [...] ustalił Podatniczce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na [...] r. w kwocie [...]zł.

Organ I instancji powołując treść przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz.U. z 2018 r., poz. 1445 ze zm. – dalej "u.p.o.l."), wskazał, że w toku postępowania posiłkując się zgromadzoną dokumentacją w [...] r. ustalił, że Podatniczka pozostaje właścicielem działki nr [...] oraz [...], sklasyfikowanych w ewidencji gruntów jako Ba (tereny przemysłowe) o powierzchni [...] m˛. Działka jest zabudowana 5 budynkami oznaczonymi w ewidencji jako budynki niemieszkalne, przemysłowe oraz handlowo-usługowe. Na terenie nieruchomości jest prowadzona działalność stacji paliw [...] (sklep), która posiada zbiorniki na paliwo i gaz oraz dystrybutory.

Jak wskazał organ I instancji, nie stwierdzono jakiegokolwiek istnienia i prowadzenia działalności pożytku publicznego, poza wywieszonym na jednym z budynków banerem reklamowym Stowarzyszenia [...]

W związku z powyższym, organ I instancji przyjął do opodatkowania grunty związane z działalnością gospodarczą o powierzchni [...] m2, grunty pozostałe o powierzchni [...] m2,, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej [...] m2, budynki gospodarcze o powierzchni [...] m2 oraz budowle o wartości [...] zł.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Podatniczka wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie, domagając się uchylenia decyzji w części dotyczącej powierzchni zajmowanej przez [...] oraz wydanie decyzji zgodnej ze statutem Stowarzyszenia [...] – użytkownika nieruchomości i wydanie decyzji na rzecz tego Stowarzyszenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] r., znak: [...], utrzymało w mocy powyższą decyzję organu I instancji z dnia [...]

Organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, że przedmiot opodatkowania stanowią grunty działek nr [...] i [...] położone w L. przy ulicy [...]. W aktach sprawy znajduje się wypis z rejestru gruntów i budynków, z którego wynika, że działka nr [...] ma powierzchnię [...] ha i oznaczona jest symbolem Ba RIIIa, z kolei, działka nr [...] ma powierzchnię [...] ha i oznaczona jest symbolem Ba. Powołując następnie treść przepisu art. 2 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 u.p.o.l., organ odwoławczy wskazał, że co do zasady podatnikiem podatku od nieruchomości jest właściciel nieruchomości, dzierżawca będzie podatnikiem wyłącznie, kiedy dzierżawi grunty należące do Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.

Zdaniem organu odwoławczego, nieuzasadnione są zatem zarzuty Podatniczki wskazujące na to, że to Stowarzyszenie [...] winno składać deklaracje podatkowe - Stowarzyszenie to nie jest bowiem podatnikiem, a więc i stroną postępowania podatkowego. Stowarzyszenie to nie jest także posiadaczem samoistnym, lecz zależnym - a jego posiadanie wynika z zawartej umowy dzierżawy z Podatniczką.

Organ odwoławczy wskazał, że grunt działki nr [...] jest oznaczony symbolem Ba RIIIa, działki nr [...] – Ba i zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków - są to tereny przemysłowe. W przedmiotowej sprawie organ zastosował do części powierzchni budynków oraz gruntów stawki przewidziane dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, stosując stawkę [...] zł w odniesieniu do budynków oraz [...] zł - w odniesieniu do gruntów. Podatnik, składając informację podatkową na [...] r. wskazał, że związane z prowadzeniem działalności gospodarczej są budynki o powierzchni [...] m2 oraz grunty o powierzchni [...] m2. Pozostałą powierzchnię gruntu, tj. [...] m2 oraz budynków - [...] m2, organ opodatkował według stawek przewidzianych dla budynków pozostałych [...] zł) oraz gruntów pozostałych [...] zł).

Odnosząc się do zarzutu odwołania, że część nieruchomości jest zajęta przez Stowarzyszenie [...] na prowadzenie statutowej działalności pożytku publicznego, organ odwoławczy wskazał, że z danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym wynika, że Stowarzyszenie prowadzi zarówno działalność nieodpłatną, jak też odpłatną, np. w zakresie sprzedaży hurtowej wyspecjalizowanej i niewyspecjalizowanej, czy pól kempingowych, wydawania książek i gazet.

Zdaniem organu odwoławczego, Podatniczka nie przedłożyła żadnych przeciwdowodów wobec ustaleń, których dokonał organ podatkowy I instancji prowadząc postępowanie podatkowe w sprawie podatku od nieruchomości za [...] r. Organ dodał, że w dniu [...] r. zostały przeprowadzone oględziny nieruchomości. W dniu [...]. przesłuchano K. Ł. oraz A. K., którzy oświadczyli, że wynajmowane magazyny użytkują do przechowywania sprzętu Stowarzyszenia, dlatego nie ma określonych godzin działalności. Zabiegi porządkowe są wykonywane na bieżąco, natomiast na wezwanie organu o przedstawienie rachunków lub faktur potwierdzających ponoszone wydatki, Stowarzyszenie nie udzieliło odpowiedzi. Dokonano także oględzin nieruchomości w dniu [...] r. o godzinie 10:00. Jak ustalono, teren był nieokoszony. Organ odwoławczy wskazał, że nie wyrażono zgody na dokonanie zdjęć w pomieszczeniach ani nie przedstawiono żadnych faktur na dowód ponoszonych kosztów. Z dokonanych oględzin wynikało, że w jednym magazynie stały 2 małe modele latające, przyczepa ciągnikowa, brony rolnicze, rusztowania - zdaniem przedstawicieli Stowarzyszenia były to elementy inscenizacji. W kolejnym magazynie stała waga do ważenia płodów rolnych, skrzynki plastikowe, które również mają służyć do inscenizacji czy ćwiczeń. W największej hali - scena, podesty, bar pozostałe po dawnej dyskotece. W hali tej miały się odbywać tzw. spotkania militarne, (4 razy do roku). Brak było prądu w pomieszczeniach, teren miał być koszony - zgodnie z wyjaśnieniami - 3 razy w roku.

W ocenie organu odwoławczego, wszystkie ww. informacje dotyczące stanu nieruchomości - za wyjątkiem wnętrz budynków - wskazywały, że teren jest zaniedbany, zaśmiecony, zarośnięty trawką i krzakami.

Odnosząc się do tego, że Podatniczka przy piśmie z dnia [...] r. przesłała kopie faktur wystawianych na [...] Stowarzyszenie, m.in. zakup cementu (faktura z dnia [...] wykonanie robót ziemnych (faktura z [...] r.), zakup [...] (faktura z dnia [...] r.), organ odwoławczy wskazał, że w doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że pojęcie "zajęcia" nieruchomości lub ich części na prowadzenie nieodpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego, należy rozumieć jako faktyczne wykonywanie konkretnych działań na nieruchomości powodujących dokonanie zamierzonych celów lub osiągnięcie konkretnego rezultatu wynikające ze statutu organizacji pożytku publicznego. Podmiot nie będzie korzystał ze zwolnienia w sytuacji, kiedy np. z zapisów umowy dzierżawy czy najmu wynika, iż organizacja pożytku publicznego prowadzi nieodpłatną statutową działalność pożytku publicznego - tak jak ma to w przedmiotowej sprawie - lecz w rzeczywistości takiej działalności nie prowadzi (nie ma faktycznego zajęcia). Samo podpisanie umowy dzierżawy nieruchomości, wykonywanie na niej prac remontowych bądź porządkowych – czego dowodzić miałyby przedmiotowe faktury – nie dowodzi, że Stowarzyszenie w istocie prowadzi na nieruchomości nieodpłatną działalność pożytku publicznego. Zdaniem organu odwoławczego, nie mogą stanowić potwierdzenia tego faktu również oświadczenia członków, którzy pracowali w L., tj.: K. Ł., A. K., A. H., P. O., M. K., R. G., J. K., J. S., Ł. P. i M. Ł.. W oświadczeniach tych bowiem ww. potwierdzili

np. wyładunek sprzętu, nadzór nad remontem lotniczymi, kontrolę prac remontowych

i porządkowych. Nie było natomiast żadnych dowodów na to, że poza ww. pracami remontowymi i porządkowymi czy też związanymi z przeprowadzką – prowadzona była działalność pożytku publicznego, czy też jakakolwiek działalność.

Zdaniem organu odwoławczego, Podatniczka nie przedstawiła żadnych nowych okoliczności ani dowodów na poparcie zgłaszanych w odwołaniu tez.

Podatniczka nie zgodziła się ze stanowiskiem organu i w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] zarzuciła organowi błędne ustalenia faktyczne, pominięcie istotnych faktów, przepisów K.p.a., uznanie za dowody dokumentów nie miarodajnych (nieprawdziwy odpis z KRS dot. [...]), obarczenie Skarżącej ciężarem dowodu, który winien ponieść organ I instancji lub Stowarzyszenie [...] w zakresie postępowania dowodowego dotyczącego [...] roku, m.in. nie przeprowadzenia kontroli nieruchomości, mimo dwóch wniosków Skarżącej.

Skarżąca wskazała, że nie znając uzasadnienia skarżonej decyzji z uwagi na jej niedoręczenie na wskazany do korespondencji adres, doświadczenie i logika nakazują Skarżącej domniemywać, że SKO nie zapoznało się z argumentacją uzupełnienia odwołania z dnia [...]. i dołączonymi do niego dowodami (w tym wydruk z KRS Stowarzyszenia [...] stanowiący o jego nieodpłatnym działaniu).

Skarżąca podniosła, że do pisma według niej, nie rozpoznanego przez SKO (uzupełnienia odwołania), załączyła dokumenty przesyłane do ministerstwa, które w ocenie Skarżącej dowodzą działania Stowarzyszenia na terenie nieruchomości Skarżącej, jak i też, że to działanie jest nieodpłatne. W wyszukiwarce KRS na stronach ministerstwa wyraźnie widać, że [...] prowadzi działalność nieodpłatną.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje.

Skargę należało uwzględnić, Sąd bowiem kontrolując pod względem legalności zaskarżoną decyzję z dnia [...] r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] stwierdził, że organy podatkowe obu instancji dopuściły się naruszenia przepisów w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkowało koniecznością uchylenia decyzji organów obu instancji, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. Nadto, Sąd stwierdził, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia innych przepisów postępowania, które to naruszenia, w ocenie Sądu, nie miały jednak już wpływu na wynik sprawy, w związku z czym wystarczające było uchylenie wskazanych wyżej decyzji.

Istota zarzutów skargi w badanej sprawie sprowadza się do kwestionowania ustaleń faktycznych dokonanych przez organ podatkowy, co skutkowało przyjęciem błędnej stawki podatku od nieruchomości (właściwej dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą), a w konsekwencji błędnego wymiaru tego podatku za [...] r. ustalonego Skarżącej decyzją Burmistrza [...] zaakceptowanego przez organ odwoławczy, mimo niewykazania dowodami przyjętej przez organ podatkowy tezy, że zabudowane działki o numerach [...] i [...], położone w [...] przy ulicy [...], będące w użytkowaniu wieczystym A. D. (Skarżącej), nie są zajęte w całości lub w części na prowadzenie nieodpłatnej działalności pożytku publicznego przez organizację pożytku publicznego jaką jest [...] w [...]. Zdaniem Skarżącej, na podstawie nieaktualnych ustaleń organu I instancji dokonanych w [...] oraz wbrew dowodom przedstawionym organowi odwoławczemu, w tym odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika, że Stowarzyszenie [...] prowadzi nieodpłatną działalność pożytku publicznego, organ ten przyjął odmienne ustalenia w tej kwestii, a w konsekwencji uznał, że nie zaistniały przesłanki do zwolnienia ww. nieruchomości z opodatkowania podatkiem od nieruchomości, przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 14 i pkt 5 u.p.o.l.

W ramach tak zakreślonego sporu Sąd stwierdził, że skarga jest uzasadniona, organy podatkowe rozstrzygając bowiem, przyjęły ustalenia faktyczne, które nie znajdują oparcia w materiale dowodowym zgromadzonym w badanej sprawie.

W rozpoznawanej sprawie znajdują zastosowanie przepisy obowiązujące w roku [...] w szczególności przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 1445 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 - pkt 3 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają nieruchomości lub obiekty budowlane, tj.: grunty (pkt 1), budynki lub ich części (pkt 2) i budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (pkt 3).

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust. 2 u.p.o.l.).

W świetle art. 3 ust. 1 u.p.o.l., podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące:

1) właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3;

2) posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych;

3) użytkownikami wieczystymi gruntów;

4) posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:

a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości,

b) jest bez tytułu prawnego, z zastrzeżeniem ust. 2.

Nie jest sporne, że nieruchomość o łącznej powierzchni [...] ha, obejmująca zabudowane budynkami przemysłowymi i budynkami handlowo-usługowymi działki,

tj.: działkę o nr [...] o powierzchni [...] ha (oznaczonej jako "Ba-RIIIa" – tereny przemysłowe) oraz działkę o nr [...] o powierzchni [...] ha (oznaczonej jako "Ba" – tereny przemysłowe), była w roku podatkowym [...] we władaniu Skarżącej jako wieczystego użytkownika tych gruntów, a potwierdza to także załączony do akt administracyjnych sprawy wyciąg z ewidencji gruntów i budynków (który posiada poświadczenie zgodności z oryginałem przez pracownika Urzędu Miejskiego w [...], jednakże bez daty). Zatem, nie budzi wątpliwości, że Skarżąca w roku [...] była wieczystym użytkownikiem przedmiotowej nieruchomości, a tym samym jest podatnikiem podatku od nieruchomości (ww. art. 3 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.), co jednakże nie wyklucza możliwości zastosowania zwolnienia podatkowego przewidzianego przepisami u.p.o.l.

Z akt administracyjnych badanej sprawy wynika, że w dniu [...] r. Skarżąca zawarła ze Stowarzyszeniem Pożytku Publicznego – [...] [...] – umowę dzierżawy, której przedmiotem była nieruchomość położona w L. przy ulicy [...], którą stanowi działka gruntu nr [...] oraz działka nr [...] zabudowana halą magazynowo –- produkcyjną, zespołem garażowym i budynkiem biurowym, która to nieruchomość, jak wynika z § 1 ust. 2 tej umowy, została oznaczona na planie sytuacyjnym kolorem zielonym, który stanowi załącznik nr [...], którego jednak w aktach niniejszej sprawy brakuje. W § 3 tej umowy dzierżawy, Skarżąca, jako "Wydzierżawiająca" wyraziła zgodę na umieszczenie tablic informacyjnych i reklamowych na przedmiocie dzierżawy związanych z prowadzeniem statutowej działalności przez dzierżawcę (Stowarzyszenie).

Z akt administracyjnych badanej sprawy wynika także, że w dniu [...] przeprowadzono oględziny przedmiotowej nieruchomości (działek o nr [...] i [...]), z których sporządzono protokół, z którego wynika, że na jednym z budynków zawieszony jest baner [...] z adresem siedziby, a na drugim informacja o chęci wydzierżawienia hal, magazynów itp. Z treści tegoż protokołu z oględzin wynika również, że z uwagi na nieobecność podatnika, została sporządzona dokumentacja fotograficzna, której także nie załączono do akt niniejszej sprawy.

Zwrócić przy tym należy uwagę, że stosownie do art. 190 Ordynacji podatkowej, strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu, m. in. z oględzin, przynajmniej na 7 dni przed terminem, przy czym organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby, za jej zgodą, uczestniczyć w postępowaniu na prawach strony, stosownie do art. 133a Ordynacji podatkowej. Z akt badanej sprawy jednak nie wynika, by organ zawiadomił stronę o przeprowadzonej czynności oględzin.

Co istotne – w kontekście zarzutu skargi co do błędnych ustaleń faktycznych organu – z załączonego do akt administracyjnych sprawy Krajowego Rejestru Sądowego według stanu na dzień [...] r. wynika, że [...] Stowarzyszenie [...] zostało zarejestrowane w dniu [...] r. jako stowarzyszenie kultury fizycznej, a jego przedmiotem działalności statutowej organizacji pożytku publicznego jest nieodpłatna działalność statutowa (zob. Rubryka 4 KRS). Załączony do akt administracyjnych sprawy Statut tego Stowarzyszenia wskazuje m. in. na cel jego działalności (§ 7), zaś z § 24 tego Statutu wynika, że Stowarzyszenie to może prowadzić działalność gospodarczą zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Nadto, z załączonej do akt badanej sprawy korekty "Informacji w sprawie podatku od nieruchomości" na rok [...] (IN-1) z dnia [...] której przedmiotem są działki nr [...] i [...], wynika, że Skarżąca w poz. E. Informacja o przedmiotach zwolnionych wskazała: grunty - [...] m˛ i budynki – [...] m˛. Z akt również wynika, że w dniu [...] r. Skarżąca ponownie złożyła korektę "Informacji w sprawie podatku od nieruchomości" na rok [...] (IN-1). W aktach brakuje jednak pierwotnej "Informacji w sprawie podatku od nieruchomości" (IN-1).

Istotne przy tym jest, że z załączonych do akt sprawy odwołań z dnia [...] jak i z dnia [...] r., wynika, że od początku Skarżąca kwestionowała ustalenia organu podatkowego wskazując, że błędnie została naliczona wysokość podatku, gdyż do podstawy obliczenia wysokości podatku przyjęto, w przypadku gruntu – wielkość całej nieruchomości, bez rozróżnienia powierzchni zajętej na działalność gospodarczą i na działalność [...] ([...] Stowarzyszenia [...]).

Okoliczności tych jednakże organ podatkowy nie zbadał, chociaż są to okoliczności mające istotne znaczenie w kontekście zwolnienia z podatku od nieruchomości wynikającego z art. 7 ust. 1 pkt 14 u.p.o.l., przewidującego zwolnienie nieruchomości lub ich części, jeżeli są zajęte na prowadzenie nieopłatnej działalności pożytku publicznego przez organizację pożytku publicznego. Tej okoliczności organ podatkowy w ogóle nie uwzględnił w swojej ocenie. Wręcz przeciwnie, dokonał ustaleń na podstawie dokumentacji z poprzednich lat podatkowych, a przede wszystkim wbrew treści zgromadzonych w sprawie dowodów, w szczególności wbrew treści KRS załączonego do akt sprawy.

Zwolnienia od podatku od nieruchomości uregulowane zostały w art. 7 u.p.o.l.

Zwrócić więc należy uwagę, że zarówno przepis art. 7 pkt 5 u.p.o.l. przewiduje zwolnienie od podatku od nieruchomości, tj.: zwalnia od tego podatku grunty, budynki lub ich części zajęte wyłącznie na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej, oraz grunty zajęte trwale na obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży, jak również przepis art. 7 ust. 1 pkt 14 u.p.o.l. zwalnia z tego podatku nieruchomości lub ich części, jednakże zajęte na prowadzenie nieodpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego.

Nie budzi wątpliwości, że od dnia [...] [...] Stowarzyszenie [...] w [...] jest stowarzyszeniem kultury fizycznej, a zarazem organizacją pożytku publicznego, której przedmiotem działalności jest nieodpłatna działalność statutowa, wprost to bowiem wynika z załączonej do akt badanej sprawy informacji z KRS według stanu na dzień [...]

Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 986 z późn. zm. - dalej "KRS" - w brzmieniu obowiązującym w [...] r.), domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe.

Skoro Skarżąca od początku wskazuje, że błędnie została naliczona wysokość podatku, gdyż do podstawy obliczenia wysokości podatku przyjęto, w przypadku gruntu – wielkość całej nieruchomości, bez rozróżnienia powierzchni zajętej na działalność gospodarczą i na działalność [...] ([...] Stowarzyszenia [...]), to obowiązkiem organu podatkowego, ustalającego Skarżącej podatek od nieruchomości za rok podatkowy [...], było dokładne wyjaśnienie tej spornej kwestii i wezwanie przede wszystkim Stowarzyszenia (gdyż to Stowarzyszenie prowadzi statutową działalność pożytku publicznego, a nie Skarżąca) w celu wyjaśnienia stanu faktycznego zaistniałego w roku podatkowym [...] co do faktycznego prowadzenia działalności pożytku publicznego na przedmiotowych działkach o nr [...] i [...], jak również co do ewentualnego prowadzenia działalności gospodarczej i zajęcia na tę działalność tychże działek, i ewentualnie, w jakim zakresie zajmuje te działki na wskazaną działalność.

Rubryka 4 informacji z KRS-u według stanu na [...] wskazuje wyłącznie na nieodpłatną działalność statutową pożytku publicznego [...] Stowarzyszenia [...] [...], jednakże z akt nie wynika, w jakim zakresie nieruchomość Skarżącej, obejmująca te działki o nr [...] i [...], wykorzystuje na swoją nieodpłatną działalność pożytku publicznego.

Natomiast z załączonej do akt ewidencji gruntów i budynków wynika, że budynki posadowione na przedmiotowych działkach o nr [...] i [...] (tereny przemysłowe), będących w użytkowaniu wieczystym Skarżącej, są budynkami przemysłowymi oraz budynkami handlowo-usługowymi, zaś Skarżąca zarzuca, że organ podatkowy ustalił wymiar podatku dla ww. działek bez rozróżnienia powierzchni zajętej na działalność gospodarczą i na działalność [...].

Jak już wyżej wskazano, mogą być zwolnione od podatku od nieruchomości, grunty, budynki lub ich części zajęte wyłącznie na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej, oraz grunty zajęte trwale na obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży (art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l.), a nadto, nieruchomości lub ich części zajęte na prowadzenie nieodpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego (art. 7 ust.1 pkt 14 u.p.o.l.).

Organ odwoławczy, odnosząc się do zarzutu Skarżącej, że część działek o nr [...] oraz [...] została zajęta przez Stowarzyszenie [...] na prowadzenie statutowej działalności pożytku publicznego, odniósł się jedynie do zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l., po czym stwierdził, że spór między podatnikiem a organem I instancji dotyczy, czy grunty o powierzchni [...] m˛ oraz budynki o powierzchni [...] m˛ korzystają z tego zwolnienia. Dalej wskazał, że strona w odwołaniu podnosi, że część działek nr [...] oraz [...] została zajęta przez Stowarzyszenie [...], będące organizacją pożytku publicznego, i że nieruchomości te są zajęte na działalność w zakresie oświaty, wychowania, techniki i nauki, kultury fizycznej i sportu, po czym wskazał, że, cyt.: "Z danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym wynika, że Stowarzyszenie prowadzi działalność nieodpłatną jak też odpłatną, np. w zakresie sprzedaży hurtowej wyspecjalizowanej i niewyspecjalizowanej, czyli pól kempingowych, wydawania książek i gazet.", co jednakże nie znajduje oparcia w przywołanej przez organ odwoławczy informacji z KRS (według stanu na [...] r.), z której jednoznacznie wynika, że Stowarzyszenie to jako stowarzyszenie kultury fizycznej prowadzi tylko nieodpłatną działalność statutową pożytku publicznego w zakresie przedmiotowym ściśle określonym w Rubryce 4 KRS. Organ odwoławczy stwierdził także, że, cyt.: "Strona jednak nie przedłożyła żadnych przeciwdowodów wobec tych ustaleń, których dokonał organ podatkowy I instancji prowadząc postępowanie podatkowe w sprawie podatku od nieruchomości za [...] r., po czym wskazał na przeprowadzone w dniu [...] r. oględziny nieruchomości, na zeznania przesłuchanych w roku [...] r. świadków, kopie faktur z [...] r., a następnie stwierdził, że zajęcie nieruchomości musi być faktyczne, a nie pozorne. Wskazał również, że samo podpisanie umowy dzierżawy nieruchomości, wykonywanie na niej prac remontowych bądź porządkowych – nie dowodzi, że Stowarzyszenie w istocie prowadzi nieodpłatną działalność pożytku publicznego. Jednakże zarówno organ odwoławczy, jak i organ I instancji, w kontekście ustalonego stanu faktycznego, w ogóle nie odniosły się do zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 14 u.p.o.l., co w konsekwencji wymagało odniesienia się także przepisów prawnych regulujących działalność organizacji pożytku publicznego, a mianowicie, do ustawy z dnia z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r., poz. 450 z późn. zm. – w brzmieniu obowiązującym w [...] r. – zwanej w skrócie "u.d.p.p.i.w.").

Istotne znaczenie mają tu przepisy, które definiują i regulują zasady działalności odpłatnej i nieodpłatnej pożytku publicznego, a także przepisy regulujące uzyskanie statusu organizacji pożytku publicznego oraz zasady jej działania.

W świetle art. 22 u.d.p.p.i.w., organizacja pożytku publicznego (lub inny podmiot wskazany w ustawie), która prowadzi działalność pożytku publicznego w zakresie zakreślonym ustawą, otrzymuje taki status organizacji pożytku przez wpis do Krajowego Rejestru Sądowego.

Zwrócić jednak należy uwagę, że skoro z KRS wynika, że według stanu na [...] r. [...] Stowarzyszenie [...] jako stowarzyszenie kultury fizycznej prowadziło tylko nieodpłatną działalność pożytku publicznego w zakresie wymienionym w KRS, to organ podatkowy oceniając sporną materię winien mieć na uwadze, że – jak wynika z art. 6 u.d.p.p.i.w. - działalność pożytku publicznego nie jest, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1, działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. poz. 646), i może być prowadzona jako działalność nieodpłatna lub jako działalność odpłatna.

Zgodnie zaś z art. 7 u.d.p.p.i.w., działalnością nieodpłatną pożytku publicznego jest działalność prowadzona przez organizacje pozarządowe i podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, w sferze zadań publicznych, o której mowa w art. 4, za które nie pobierają one wynagrodzenia.

Zatem, w kontekście przepisów przywołanej wyżej ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie organ podatkowy powinien przeprowadzić postępowanie podatkowe w celu ustalenia, czy faktycznie doszło do zajęcia nieruchomości Skarżącej, wydzierżawionej na rzecz [...] Stowarzyszenia [...] które prowadzi nieodpłatną działalność statutową organizacji pożytku publicznego, a jeżeli tak, to czy została zajęta w całości, czy też w części na te działność.

Zwrócić należy uwagę, że zwolnienie podatkowe z podatku od nieruchomości z art. 7 ust. 1 pkt 14 u.p.o.l. dotyczy nieruchomości lub ich części zajętych na prowadzenie nieodpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego.

Za nieodpłatną statutową działalność pożytku publicznego prowadzoną przez organizacje pożytku publicznego w rozumieniu tego przepisu art. 7 ust. 1 pkt 14 u.p.o.l. należy rozumieć działalność, która została tak oznaczona we wpisie do KRS. Zadaniem zatem organu podatkowego było jednoznaczne ustalenie, w jakiej części nieruchomość Skarżącej (zabudowane działki [...] i [...]) została zajęta na nieodpłatną statutowej działalność pożytku publicznego prowadzona przez [...] stowarzyszenie [...].

Z § 1 umowy dzierżawy z dnia [...] r., zawartej przez Skarżącą ze Stowarzyszeniem [...] wynika, że przedmiotem dzierżawy jest nieruchomość położona w [...] przy ulicy [...], którą stanowi działka gruntu nr [...], [...] zabudowana halą magazynowo – produkcyjną, zespołem garażowym i budynkiem biurowym. Nie wynika jednak z tej umowy, czy cała powierzchnia tychże działek została zajęta przez Stowarzyszenie [...] oraz, czy została zajęta na działalność, która w KRS została oznaczona jako nieodpłatna działalność organizacji pożytku publicznego.

W zasadzie, aby podatnik (tutaj, Skarżąca, będąca użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości, a więc jest podatnikiem podatku od nieruchomości - niesporne) mógł skorzystać ze zwolnienia, o jakim mowa w art. 7 ust. 1 pkt 14 u.p.o.l., musi wykazać, że nieruchomość objęta podatkiem od nieruchomości była zajęta na wskazaną tam działalność. Jednakże, z uwagi na fakt, że w stanie faktycznym badanej sprawy, nieruchomość ta została wydzierżawiona przez Podatniczkę na rzecz osoby trzeciej ([...] Stowarzyszenia [...]), to ta osoba trzecia powinna zostać wezwana przez organ podatkowy do wykazania dokumentami, w jakim zakresie zajmuje nieruchomość Skarżącej na rzecz prowadzenia swojej nieopłatnej działalności pożytku publicznego, czego organ zaniechał prowadząc postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie podatku od nieruchomości za rok [...], ograniczając się jedynie do dowodów przeprowadzonych we wcześniejszych latach podatkowych, przy czym z akt nie wynika by przeprowadzone w dniu [...] r. oględziny nieruchomości zostały przeprowadzone z zachowaniem obowiązujących w tym zakresie przepisów postępowania. Z akt bowiem nie wynika by Podatniczka, jak również Stowarzyszenie [...], jako strony postępowania zostały zawiadomione o terminie przeprowadzenia oględzin nieruchomości, co stanowi naruszenie art. 190 w związku z art.133a Ordynacji podatkowej.

Przy czym przez "zajęcie" należy rozumieć faktyczne wykorzystywanie nieruchomości do wykonywania czynności składających się na tę działalność, zgodnie z danymi z KRS –u.

Nadto, wskazać należy, że brak możliwości zastosowania art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. wobec nieruchomości podatnika, nie przesądza o możliwości zastosowania innego zwolnienia, przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 14 u.p.o.l., co organ podatkowy powinien wziąć pod uwagę i dokładnie wyjaśnić w toku prowadzonego postępowania podatkowego

Jak już wskazano, z art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. wynika, że zwolnieniu od podatku od nieruchomości podlegają nieruchomości lub ich części zajęte na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej, oraz grunty zajęte trwale na obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży.

Istotnym elementem tego zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. jest zajęcie nieruchomości na prowadzenie wskazanej wyżej działalności wśród dzieci i młodzieży. Nieruchomość jest zajęta na prowadzenie takiej działalności wówczas, gdy przede wszystkim jest wykorzystywana w tym celu oraz mimo, że to nie jest wskazane w ww. przepisie, powinna być to działalność prowadzona nieodpłatnie, bowiem odpłatność tej działalności powoduje uznanie jej za działalność gospodarczą podatnika. Na przykład, jeżeli dana nieruchomość jest wykorzystywana i do prowadzenia wspomnianej wyżej działalności wśród dzieci i młodzieży, i jednocześnie do prowadzenia działalności gospodarczej, wówczas nie można uznać jej za zwolnioną od podatku (np. udostępnianie nieruchomości za zgodą jej właściciela zainteresowanym podmiotom za odpłatnością jest działalnością gospodarczą). Jak już wyżej wskazano, sama Skarżąca zarzuca organowi podatkowemu, że nie rozróżnił powierzchni zajętej na działalność gospodarczą i na działalność [...]. Wobec tego wyjaśnienia wymaga również okoliczność, czy ww. działki są wykorzystywane (zajęte) do prowadzenia działalności gospodarczej, przez jaki podmiot i w jakiej części.

Wobec faktu, że organ odwoławczy zaakceptował decyzję organu I instancji dotkniętej wadą przez brak wykazania, że nie wystąpiły przesłanki uprawniające do zwolnienia podatkowego z art. 7 ust. 1 pkt 5 lub 14 u.p.o.l., Sąd uchylił decyzje organów podatkowych obu instancji wobec stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W ponownie przeprowadzonym postepowaniu organ podatkowy zobowiązany jest uzupełnić postępowanie podatkowe w celu usunięcia istniejących istotnych wątpliwości – w świetle zgromadzonego chaotycznie i w sposób nieuporządkowany chronologicznie w badanej sprawie materiału dowodowego – co do faktycznego zajęcia nieruchomości Skarżącej w zakresie określonym art. 7 ust. 1 pkt 5 lub pkt 14 u.p.o.l., a następnie ocenić dokonane ustalenia faktyczne, uwzględniając ocenę prawną Sądu w niniejszej sprawie, stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm. – dalej w skrócie "P.p.s.a.").

Podatkiem od nieruchomości za [...] powinny być objęte grunty, będące w wieczystym użytkowaniu Skarżącej, a także posadowione na nich budynki lub ich części, jednakże, skoro Skarżąca wydzierżawiła te nieruchomości na rzecz osoby trzeciej, która jest stowarzyszeniem kultury fizycznej i organizacja pożytku publicznego, które prowadzi nieodpłatną działalność pożytku publicznego, to przy ponownym rozpoznaniu sprawy, mając na uwadze ww. wskazania Sądu, organ podatkowy zobowiązany jest ustalić, czy faktycznie przedmiotowa nieruchomość jest zajęta na tę działalność i w jakim zakresie (art. 7 ust. 1 pkt 14 u.p.o.l.), ewentualnie, czy jest zajęta na działalność, o jakiej mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l., przy czym ustalenia organu w tym zakresie winny znaleźć oparcie w materiale dowodowym badanej sprawy, a następnie organ powinien określić przedmiot opodatkowania i ewentualnie przysługujące zwolnienia oraz uzasadnić zastosowaną stawkę podatkową, co winno znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji, spełniającej wymogi przewidziane w art. 210 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej.

Nadto, kontrolując w ramach uprawnień wynikających z art. 134 § 1 P.p.s.a. postępowanie organów podatkowych w granicach sprawy administracyjnej, Sąd stwierdził również inne naruszenia przepisów postępowania, które jednak w ocenie Sądu nie miały wpływu na wynik sprawy. A mianowicie, Sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonując postanowieniem z dnia [...] sprostowania z urzędu swojej decyzji z dnia [...] r., znak: [...], dopuścił się naruszenia art. 213 § 2 O.p., gdyż sprostowanie oczywistej omyłki nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji, a to miało miejsce w niniejszej sprawie. Merytoryczna zamiana decyzji w jej sentencji jest niedopuszczalna w drodze sprostowania. Uchybienie to jednak, jako prowadzące i tak do uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, nie miało już wpływu na wynik sprawy, i zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie wystarczające było uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...]. i poprzedzającej ją decyzji organu i instancji z dnia [...]

Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, wyrażoną w art. 127 O.p., organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji. Nie może więc ograniczyć się do kontroli decyzji organu I instancji, lecz obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów postawionych w stosunku do orzeczenia organu pierwszej instancji. Zgodnie zaś z zasadami prawidłowo prowadzonego postępowania administracyjnego (także prowadzonego na podstawie przepisów ordynacji podatkowej), decyzja powinna wskazywać ustalony przez organ administracyjny stan faktyczny, określać przesłanki zastosowania tej, a nie innej kwalifikacji prawnej i ustalać, jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają którym z fragmentów normy prawnej zastosowanej w sprawie. Uzasadnienie decyzji winno być zrozumiałe dla strony i umożliwiać kontrolę tej decyzji, zarówno administracyjną, jak i sądową.

Zdaniem Sądu, organy podatkowe obu instancji prowadząc postępowanie podatkowe w stosunku do Skarżącej w sprawie podatku od nieruchomości za rok [...] naruszyły w szczególności art. 122 Op. przez brak dokładnego ustalenia stanu faktycznego w tej sprawie, a mianowicie, nie dokonały ustaleń, czy i w jakim zakresie przedmiotowa nieruchomość Skarżącej była w roku podatkowym [...] zajęta przez [...] Stowarzyszenie [...] na działalność, która w KRS została oznaczona jako nieodpłatna działalność organizacji pożytku publicznego.

Odnosząc się zarzutu skargi co do braku doręczania korespondencji na wskazany przez Skarżącą adres, tj. Kancelaria Prawnicza [...] [...], zamiast na adres: [...] zauważyć należy, że w odwołaniu z dnia [...] r. na decyzję organu I instancji z dnia [...] r. Skarżąca sama wskazała na powyższy adres w [...] i skargę do tutejszego Sądu Skarżąca wniosła z zachowaniem terminu do jej wniesienia. Taki też adres w L., Skarżąca wskazała w skardze na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] r., jak i w piśmie z dnia [...] r., nie wskazując by wszelką korespondencję w niniejszej sprawie przesyłać na inny adres. Wobec tego Sąd stwierdził, że ten zarzut skargi jest bezpodstawny.

Zwrócić jednakże należy uwagę, że akta administracyjne sprawy powinny być prowadzone w sposób przewidziany w art. 171a O.p. Z treści metryki sprawy winny wynikać m. in. wszystkie czynności podejmowane chronologicznie w sprawie, które winny być udokumentowane, ponumerowane i na bieżąco aktualizowane.

Sąd, rozpatrując skargę w niniejszej sprawie stwierdził, że akta administracyjne badanej sprawy nie spełniają tych wymogów, nie zawierały bowiem pełnej i uporządkowanej chronologicznie dokumentacji rozpoznawanej sprawy dotyczącej podatku od nieruchomości za [...] co utrudniało jej zbadanie pod względem zgodności z prawem.

W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Natomiast stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a., organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Oznacza to, że akta administracyjne sprawy przekazane sądowi winny spełniać wymogi przewidziane w art. 171a ustawy – Ordynacja podatkowa. Obecnie obowiązujący przepis art. 54 § 2 P.p.s.a. wprost wymaga od organu przekazywania sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, co świadczy, że sąd również i w tym kontekście ocenia badaną sprawę co do jej legalności, a więc, czy nie doszło do innego naruszenia (tutaj, któregokolwiek wymogu ustawowego w zakresie sposobu prowadzenia akt administracyjnych), jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a.). Zatem, stwierdzenie, że akta administracyjne badanej sprawy są chaotyczne i niekompletne, również miały wpływ na uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji.

Sumując, z powodów wskazanych wyżej zaistniała podstawa do uchylenia decyzji organów podatkowych obu instancji, co skutkowało, że przedwczesna była ocena merytoryczna sprawy. Wobec tego, organ podatkowy ponownie rozpoznając sprawę zobowiązany jest uwzględnić powyższą ocenę sprawy i wskazania Sądu, stosownie do związania wynikającego z art. 153 P.p.s.a. Organ podatkowy powinien zatem w pierwszej kolejności spowodować skompletowanie i chronologiczne uprządkowanie akt administracyjnych sprawy, zgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 171a ustawy – Ordynacja podatkowa, uwzględniając dokumenty, które Sąd dopuścił jako dowód w sprawie na rozprawie w dniu [...]., a następnie ustalić dokładnie stan faktyczny sprawy zaistniały w roku podatkowym [...] czy i w jakim zakresie przedmiotowa nieruchomość Skarżącej była w roku [...] zajęta przez [...] Stowarzyszenie [...] na działalność, która w KRS została oznaczona jako nieodpłatna działalność organizacji pożytku publicznego, oraz, czy ewentualnie była zajęta na działalność gospodarczą - w kontekście zwolnień przewidzianych w art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.ol. lub art. 7 ust.1 pkt 14 u.p.o.l. Następnie organ podatkowy wyda rozstrzygnięcie, w którym szczegółowo określi przedmiot opodatkowania oraz zastosuje stawkę podatku od nieruchomości właściwą dla dokonanych ustaleń co do zakresu i celów, na jaki była wykorzystywana nieruchomość Skarżącej, obejmująca zabudowane działki o nr [...] i [...].

W tym stanie sprawy Sąd, z uwagi stwierdzone naruszenia przepisów postępowania, oraz stwierdzone braki akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy, których wystąpienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. orzekł o uwzględnieniu skargi jako uzasadnionej i uchylił decyzje organów podatkowych obu instancji.

Na podstawie art. 223 § 2 P.p.s.a. Sąd nakazał ściągnąć od Samorządowego Kolegium Odwoławczego nieuiszczony przez Skarżącą stosunkowy wpis należny od skargi w kwocie [...]zł (wartość przedmiotu zaskarżenia – [...] zł).