Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 520/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-10-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie płatne z budżetu państwa
Powołane przepisy: article: art. 250 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków postanawia: 1) przyznać radcy prawnemu A. K. od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; 2) w pozostałym zakresie wniosek pełnomocnika oddalić.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 maja 2018 r. starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ustanowił dla strony skarżącej radcę prawnego z urzędu.

Pismem z [...] r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. powiadomiła tut. Sąd o wyznaczeniu dla skarżącej radcy prawnego w osobie A. K., która [...] r. przeglądała akta sprawy. W oparciu o powyższe w piśmie procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik sformułowała dodatkowe zarzuty pod adresem zaskarżonej decyzji stanowiące uzupełnienie złożonej skargi. Dodatkowo w treści tego pisma wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z poniesionymi wydatkami, do których zaliczyła koszty podróży do Sądu, celem zbadania akt sprawy 76,89 zł oraz koszty korespondencji rzędu 10,40 zł. Jednocześnie wskazała, że powyższe nie zostały opłacone w całości ani w części.

Mając powyższe na względzie zważono, co następuje.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zostały one określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.). Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia opłata za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, gdy przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna wynosi 240,00 zł. Opłatę tą zgodnie z § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia należało powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług wynoszącą 23 %, czyli o 55,20 zł. Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu wynagrodzenia wynosi 295,20 zł.

Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika o zwrot wydatków, do których zaliczono koszty podróży oraz koszty korespondencji, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują tylko niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. W przypadku kosztów przejazdu do sądu, te mogą przykładowo obrazować takie dokumenty jak: bilety kolejowe lub lotnicze, czy też rachunki (faktury VAT) za przejazdy taksówką lub dojazd własny (koszty zakupu paliwa). W rozpoznawanej sprawie te nie zostały należycie udokumentowane. Wprawdzie pełnomocnik wskazała dane pojazdu (to jest markę, pojemność silnika powyżej [...] cm³), pokonaną odległość ([...] km w jedną stronę) i określoną w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U z 2002 r., nr 27, poz. 271) stawkę za 1 kilometr przebiegu pojazdu. Niemniej jednak dołączony przez nią do wniosku o zwrot wydatków dokument w postaci uwierzytelnionej kserokopii dowodu rejestracyjnego pojazdu uznano za niewystarczający, jako że ten nie był wystawiony na pełnomocnika, a na B. K.. Co więcej zamieszczona w adnotacjach urzędowych informacja o współwłasności pojazdu nie została bliżej sprecyzowana (brak jakichkolwiek danych w tym zakresie). Dlatego też wyliczone przez pełnomocnika koszty podróży w oparciu o § 2 pkt 1 lit. b) powołanego wyżej rozporządzenia, wynoszące 76,89 zł, nie zasługiwały na uwzględnienie. Podobnie jak poniesione przez pełnomocnika koszty korespondencji rzędu 10,40 zł. Te bowiem stanowią "drobne, zwykle występujące przy okazji procesu sądowego wydatki", które pokrywane są z przyznanego pełnomocnikowi wynagrodzenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 31/12, LEX nr 1121121, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt I SA/Op 73/05, LEX nr 857102). Nie stanowią one zatem niezbędnych wydatków o jakich mowa w § 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. Dlatego też w tym zakresie wniosek pełnomocnika należało oddalić.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.