Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1637/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2015r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego J. C. w sprawie ze skargi H. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu J. C. tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie w ramach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu- skargi kasacyjnej, kwotę 120,00 złotych (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy), stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 maja 2012r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał H. L. prawo pomocy w zakresie poprzez ustanowienie radcy prawnego.

W piśmie z dnia 28 czerwca 2012r. Okręgowa Izba Radców Prawnych

w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego J. C. pełnomocnikiem z urzędu dla H. L.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi H. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia

[...] stycznia 2011r., znak: [...] wyrokiem z dnia 30 października 2012r. skargę oddalił.

Postanowieniem Sądu z dnia 6 listopada 2012r. przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego J. C. kwotę 240,00 złotych oraz kwotę 55,20 złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 295,20 złotych.

Od powyższego wyroku skarżący reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu wniósł skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł m.in. wniosek o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych. Oświadczył, iż koszty te nieopłacone zostały w żadnej części.

Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 listopada 2014r., sygn. akt II OSK 1083/13 oddalił skargę kasacyjną. Z protokołu rozprawy wynika, że pełnomocnik z urzędu nie brał udziału w rozprawie.

W niniejszej sprawie zważono co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Wskazać należy, iż szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490), zwanego dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji -75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wynosi 240,00 złotych. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach,

w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach

o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W niniejszej sprawie ustanowiony pełnomocnik reprezentował skarżącą zarówno w postępowaniu prowadzonym w pierwszej jak i drugiej instancji. Za udział w postępowaniu w pierwszej instancji koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały zasądzone w postanowieniu Sądu z dnia 6 listopada 2012r. Zatem do zasądzenia pozostały koszty za czynności dokonane po wyroku. Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu i wniesieniu przez radcę prawnego skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2012r. Pełnomocnik z urzędu nie uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k- 552) - protokół rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 21 listopada 2014r.

Mając na uwadze powyższe należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w ww. rozporządzeniu tj. kwotę 120,00 złotych (50% x 240 zł), powiększone

o stawkę podatku od towarów i usług obejmującą kwotę 27,60 złotych (23% x 120 zł), co łącznie stanowi kwotę 147,60 złotych.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.