Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 836/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-07-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku MM o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi MM na decyzję Dyrektora Izby Celnej w z dnia [.] kwietnia 2016 r. nr [.] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję, którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [.] z dnia [.] czerwca 2015 r. nr [.] nakładającą na MM karę pieniężną w kwocie 12 000 zł za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry, skarżąca zawarł, skierowany tak do organu jak i Sądu, wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

Uzasadniając żądanie podniosła ogólnie, że zapłata ww. kwoty spowoduje trudne do odwrócenia skutki związane z koniecznością zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej poprzez ogłoszenie upadłości. Nie dysponuje bowiem środkami pieniężnymi koniecznymi do jej uregulowania. Późniejszy natomiast zwrot świadczenia tej szkody już nie naprawi. Podniosła również, że celem organu podatkowego jest doprowadzenie do "ekonomicznej katastrofy i fizycznej upadłości kontrolowanych podmiotów i w tym celu masowo wydają orzeczenia w przedmiocie kar pieniężnych".

W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Izby Celnej poinformował, że postanowieniem z dnia [.] czerwca 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.

Decyzja nakładająca na skarżącą karę 12 000 zł stanowi akt administracyjny podlegający wykonaniu, w tym egzekucji. Niemniej, skarżąca w jakikolwiek, najmniejszy nawet sposób nie uprawdopodobniła, że jej wykonanie może wywołać dla niej skutki określone w powołanym przepisie, w tym czy może zagrozić bytowi prowadzonej działalności gospodarczej bądź wywołać konieczność zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Nie ujawniła swojej aktualnej sytuacji majątkowej, osiąganych dochodów i ponoszonych wydatków bądź posiadanych zasobów. Okoliczności tych nie sposób natomiast wywieść z akt sprawy. Brak zatem jakiejkolwiek podstawy do przyjęcia, że wykonanie ostatecznej decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może grozić jej wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Sama wszak zapłata takiej należności stanowić będzie tylko zwykłą konsekwencję wykonania decyzji. Dla zasadności wniosku nie miały zaś znaczenia zarzuty skargi kierowane przeciwko zaskarżonym decyzjom, ani postępowanie toczące się przez Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.