Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 62/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ponownego ustalenia wysokości świadczeń emerytalnych wypłaconych po dniu 1 stycznia 1999 r. wraz z odsetkami oraz stwierdzenia nieważności decyzji waloryzacyjnych wydanych po dniu 1 stycznia 1999 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego we W., działając na podstawie art. 32 ust.1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2004r., Nr 8, poz. 66), po rozpatrzeniu wniosku P. Z. z dnia 17 grudnia 2008 r. o ponowne ustalenie wysokości jego świadczeń emerytalnych wypłaconych po 1 stycznia 1999r. wraz z odsetkami oraz stwierdzenia nieważności decyzji waloryzacyjnych wydanych po 1 stycznia 1999 r., odmówił uwzględnienia wniosku. Powyższa decyzja wraz z pouczeniem o przysługującym prawie odwołania od niej do Sądu Okręgowego we Wrocławiu Wydziału Ubezpieczeń Społecznych za pośrednictwem Wojskowego Biura Emerytalnego została doręczona wnioskodawcy.

Pismem z dnia 10 lutego 2009 r., nazwanym odwołaniem, skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania spraw innych niż sądowo-administracyjne, w szczególności do rozpoznawania spraw, których rozpoznanie należy do właściwości sądów powszechnych. Zakres przedmiotowy kontroli administracji publicznej wyznaczają przepisy art. 3-5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wśród których w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. zostały wymienione skargi na decyzje administracyjne. Nadto zgodnie z treścią art. 184 Konstytucji RP kontrolę sądową działalności administracji publicznej sprawuje Naczelny Sąd Administracyjny i inne sądy administracyjne oraz - w ograniczonym zakresie na ściśle określonych zasadach - sądy powszechne. W systemie bezpośredniej kontroli administracji publicznej wykonywanej przez sądy powszechne znaczenie ma rozpatrywanie spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych przez sądy pracy i ubezpieczeń społecznych.

W rozpatrywanej sprawie skarżący bezsprzecznie wskazał, że zaskarża decyzję z dnia [...] nr [...] Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego we W. wydaną na podstawie art. 32 ust.1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin

(Dz.U. z 2004 r., Nr 8, poz. 66).

Zważyć należy, że bezwzględnie wiążące przepisy prawa administracyjnego, tj. art. 181 k.p.a. wyraźnie stanowią, że organy odwoławcze właściwe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych określają przepisy odrębne, w tym przypadku przepisy ustawy z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. W myśl art. 31 ust. 1 tej ustawy, prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ustala w formie decyzji wojskowy organ emerytalny. Zgodnie z ust. 4 tego przepisu od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje również odwołanie do właściwego sądu w terminie i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Z kolei art. 461§ 2 k.p.c. wskazuje, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd powszechny, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania strona odwołująca się od decyzji wydanej przez organ rentowy. Skoro zatem powołane przepisy ustaw wyraźnie stanowią o właściwości sądów powszechnych - sądów pracy i ubezpieczeń społecznych w sprawach z zakresu świadczeń z ubezpieczeń społecznych, w tym także w sprawach dotyczących prawa żołnierzy zawodowych do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia, to nie ma podstaw do uznania, że sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia sprecyzowana w piśmie skarżącego z dnia 10 lutego 2009r., nazwanego odwołaniem, należy do kognicji sądów administracyjnych.

W tej sytuacji wniesiona w sprawie skarga, jako dotycząca sprawy nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna. Podlegała zatem odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.