Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 580/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Inne
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone wyroki i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 3 § 1, art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 243 ust. 4, art. 246, art. 247
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Robotowska (spr.) Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia del. WSA Zbigniew Czarnik Protokolant Karol Sienkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. W. T. Spółki z o.o. w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 894/12 w sprawie ze skargi A. W. T. Spółki z o.o. w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz A. W. T. Spółki z o.o. w C. kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 października 2012 r. w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego, oddalił skargę.

I.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 29 lipca 2003 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw spółki S. Sp. z o. o., z siedzibą w R., wobec decyzji Urzędu Patentowego RP o udzieleniu na rzecz A. Sp. z o. o. z siedzibą w C. prawa ochronnego na znak towarowy TRUDNIEJSZE WYRAZY R 141829.

Urząd Patentowy RP przesłał uprawnionemu odpis sprzeciwu i wezwał do ustosunkowania się do zawartych w nim argumentów w terminie dwóch miesięcy. Zawiadomienie to doręczono w dniu 19 września 2003 r. Ze względu na bezskuteczny upływ powyższego terminu, w dniu [...] lutego 2004 r. Urząd Patentowy RP wydał decyzję, którą uchylił decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. o udzieleniu prawa ochronnego i umorzył postępowanie w sprawie (decyzję tę doręczono uprawnionemu w dniu 25 lutego 2004 r., drugiej stronie w dniu 26 lutego 2004 r.).

W dniu 24 lutego 2004 r. wpłynęła drogą faksową odpowiedź uprawnionego na sprzeciw (oryginał tego pisma nadesłano w dniu 25 lutego 2004 r.).

Następnie w dniu 27 lutego 2004 r. uprawniony złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] lutego 2004 r., podnosząc, że przedstawienie odpowiedzi na sprzeciw z 29 lipca 2003 r. w terminie wyznaczonym przez Urząd nie było możliwe z uwagi na chorobę dyrektora wydawnictwa zakończoną pobytem w szpitalu.

Po rozpatrzeniu tego wniosku w dniu [...] lipca 2004 r. Urząd Patentowy wydał decyzję o uchyleniu decyzji z dnia [...] lutego 2004 r.

Od powyższej decyzji wnoszący sprzeciw złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i podniósł, że Urząd błędnie powołał się na przepis z art. 243 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.; dalej: p.w.p.), który w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania, gdyż dotyczy tylko decyzji umarzających postępowanie, a nie rozstrzygających sprawę (wszczętą w wyniku wniesienia sprzeciwu) co do jej istoty. Wnioskodawca zarzucił ponadto, iż wbrew art. 131 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.; dalej: k.p.a.) nie został poinformowany o wniesieniu przez stronę przeciwną pism przywołanych w kwestionowanej decyzji, ani o toczącym się postępowaniu w II instancji.

W wyniku rozpoznania tego wniosku, Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2004 r., stwierdzając naruszenie art. 131 i 132 k.p.a.

Uchylenie przez Urząd decyzji z dnia [...] lipca 2004 r. w ocenie organu skutkowało przyjęciem, iż kwestią podlegającą ponownie rozstrzygnięciu stał się wniosek z dnia 27 lutego 2004 r., a dokładniej zawarte w nim żądanie uchylenia decyzji z dnia [...] lutego 2004 r.

W toku ponownego rozpatrzenia sprawy, Urząd Patentowy uznał, że podstawowym zagadnieniem, które w świetle powyższego wniosku wymagało wstępnego rozważenia jest relacja konkurencyjnych uregulowań instytucji przywrócenia uchybionego przez stronę terminu do dokonania czynności w toku postępowania i zdaniem Urzędu należało mieć na względzie to, iż ustawa Prawo własności przemysłowej zawiera przepisy szczególne w tym zakresie.

Urząd Patentowy RP przyjął, że w sprawie oceny zasadności przedmiotowego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy konieczne było pomocnicze zastosowanie instytucji przywrócenia uchybionego terminu przewidzianej w art. 58 k.p.a. W myśl tego przepisu w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Zdaniem Urzędu Patentowego RP, argumenty podniesione przez stronę w celu uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odpowiedzi na sprzeciw nie uzasadniają uchylenia decyzji z dnia [...] lutego 2004 r.

Zdaniem Urzędu Patentowego RP o braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odpowiedzi na sprzeciw nie świadczy choroba ani czasowy pobyt w szpitalu Prezesa Zarządu spółki będącej uprawnioną tj. podmiotem na rzecz którego udzielono prawa ochronnego do znaku towarowe. W ocenie Urzędu osoba zarządzająca spółką powinna liczyć się z negatywnymi konsekwencjami, jakie mogą powstać w razie braku pełnomocnika lub osoby zastępującej, która byłaby odpowiedzialna za sprawy spółki w razie dłuższej niedyspozycji Prezesa Zarządu.

Biorąc pod uwagę powyższe, Urząd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności, a zatem nie zostały spełnione warunki uzasadniające uchylenie zaskarżonej decyzji.

Skargę na powyższą decyzję wniosła A. z siedzibą w C., zarzucając naruszenie przepisów postępowania – art. 58 k.p.a. w zw. z art. 247 p.w.p. oraz art. 39 k.p.a., które miały istotny wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o odrzucenie powyższej skargi jako spóźnionej, jako że doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 1 marca 2012 r., zaś skargę złożono w dniu 2 kwietnia 2012 r., więc po upływie ustawowego terminu. Jednak na wypadek uznania powyższej skargi za wniesioną w terminie, Urząd Patentowy RP wnosi o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 października 2012 r. uznał skargę za nieuzasadnioną.

Sąd pierwszej instancji wskazał, iż przedmiotem rozpoznania była skarga na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2012 r., którą utrzymano w mocy decyzję Urzędu z dnia [...] lutego 2004 r., wydaną po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 27 lutego 2004 r., uchylającą decyzję tegoż organu z dnia [...] stycznia 2003 r. o udzieleniu na rzecz A. Sp. z o.o., z siedzibą w C., prawa ochronnego na znak towarowy TRUDNIEJSZE WYRAZY R.141829 i umarzającej postępowanie w sprawie.

WSA w Warszawie wskazał, iż doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 1 marca 2012 r., zaś skargę złożono w dniu 2 kwietnia 2012 r., więc po upływie ustawowego terminu, co oznacza, że przedmiotowa skarga jako spóźniona powinna podlegać odrzuceniu, jednakże z przyczyn, z których również Urząd Patentowy dopełnił obowiązku odpowiedzi na skargę, Sąd pierwszej instancji podjął się rozważenia zawartej w tej odpowiedzi argumentacji.

Sąd pierwszej instancji po rozważeniu przepisów dotyczących instytucji przywrócenia uchybionego przez stronę terminu do dokonania czynności w toku postępowania, tzn. art. 243 ust. 4 p.w.p. oraz art. 58 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p., przyjął, że do oceny zasadności złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy konieczne było pomocnicze zastosowanie instytucji przywrócenia uchybionego terminu przewidzianej w art. 58 k.p.a.

Sąd pierwszej instancji podzielił ocenę Urzędu, że w rozpatrywanej sprawie Urząd Patentowy RP nie tyle uchylił wcześniejszą decyzję i unieważnił prawo ochronne na przedmiotowy znak towarowy, lecz działając zgodnie z art. 247 ust 2 zd. 2 p.w.p., Urząd Patentowy RP w istocie uchylił decyzję o udzieleniu prawa ochronnego, jednak nie orzekł o unieważnieniu prawa ochronnego lecz o umorzeniu postępowania wszczętego na skutek wniesionego sprzeciwu. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w konsekwencji nie samego faktu wniesienia tego sprzeciwu ale niewykonania przez skarżącą w terminie wezwania do ustosunkowania się do sprzeciwu wniesionego wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego.

WSA w Warszawie uznał, że Urząd Patentowy RP w sposób prawidłowy ocenił, że odpowiedź na sprzeciw została złożona po terminie. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, wezwanie skierowane do skarżącej do złożenia odpowiedzi na sprzeciw zostało jej doręczone w dniu 19 września 2003 r. Tak więc termin do złożenia odpowiedzi upłynął w dniu 20 listopada 2003 r. Biorąc pod uwagę, że stan niezdolności prezesa zarządu skarżącej do pracy przypadał na dni od 7 do 20 lutego 2004 r. (co wynika z przedłożonego zwolnienia lekarskiego), to argument wskazujący, że okres ten przypadał w terminie do udzielenia odpowiedzi na sprzeciw jest zatem całkowicie chybiony.

Sąd pierwszej instancji podzielił również ocenę Urzędu, że nie zostały spełnione przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu z powodu nieuprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu wyznaczonego terminu. Sąd pierwszej instancji wskazał, że sam fakt posiadania zwolnienia lekarskiego od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu, z uwagi na to, że nie wyklucza ono możliwości dokonania czynności procesowej za pośrednictwem poczty lub przez domownika, a w szczególności przez odpowiednio upoważnionych pracowników.

Sąd pierwszej instancji podkreślił również, iż nie było podstaw do uznania, by pisma wniesione przez stronę po nadesłaniu przez nią spóźnionej odpowiedzi na sprzeciw składały się na dwa oddzielne wnioski, które winny podlegać rozłącznemu rozpatrzeniu, tzn. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na sprzeciw (w ocenie skarżącej – nierozpoznany).

II.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła A. sp. z o.o. z siedzibą w C.. Strona wnosząca skargę kasacyjną zaskarżyła powyższy wyrok w całości, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wraz z kosztami zastępstwa procesowego.

Zaskarżonemu wyrokowi na postawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz 270, dalej jako p.p.s.a.) zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.;

1. naruszenie art. 3 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1259 zm.), zwanej dalej p.u.s.a., polegające na nieskontrolowaniu zgodności z prawem zastosowania przez Urząd Patentowy przepisów warunkujących tryb rozstrzygnięcia w sprawie wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 58 k.p.a.;

2. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w związku z art. 59 k.p.a, w związku z art. 252 p.w.p., polegające na wadliwym stwierdzeniu prawidłowości rozstrzygnięcia przez Urząd Patentowy wniosku skarżącej o przywrócenie uchybionego terminu w ramach wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją,

3. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w przypadku istnienia podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Urząd Patentowy RP art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. z uwagi na wydanie decyzji opartej na wadliwej podstawie prawnej, wskutek wadliwie ustalonego stanu faktycznego, co w efekcie skutkowało wadliwym uzasadnieniem prawnym i faktycznym,

4. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w związku z art. 57 § 4 k.p.a oraz w związku z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy poprzez wadliwe przyjęcie za Urzędem Patentowym, iż zachodziły podstawy do odrzucenia skargi z uwagi na jej złożenie po terminie,

5. naruszenie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez brak stwierdzenia nieważności decyzji wydanej bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa wobec okoliczności oparcia rozstrzygnięcia Urzędu Patentowego RP co do meritum na podstawie art. 58 k.p.a,

6. naruszenie art. 151 p.p.s.a. polegające na jego zastosowaniu w niniejszej sprawie w sytuacji, gdy istniały przesłanki do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona szczegółowo ustosunkował się do postawionych zarzutów.

Urząd Patentowy nie skorzystał z możliwości wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.

III.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu, mimo że uzasadnienie niektórych zarzutów przytoczonych w tej skardze nie jest w pełni trafne.

Przede wszystkim uzasadniony jest zarzut rozpoznania sprawy z naruszeniem art. 3 § 1 p.p.s.a. i art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a., ponieważ Sąd pierwszej instancji nie przedstawił jednoznacznego stanowiska co do tego, czy w przypadku gdy na skutek wniesienia sprzeciwu na podstawie art. 246 p.w.p. i braku odpowiedzi na sprzeciw w zakreślonym terminie, Urząd Patentowy wydał decyzję uchylającą decyzję o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy i umorzeniu postępowania z tego powodu, że uprawniony nie ustosunkował się do sprzeciwu a do wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, o którym mowa w art. 243 ust. 4 p.w.p. w zakresie uchybienia terminu do dokonania czynności – ustosunkowania się do sprzeciwu - ma zastosowanie art. 58 i 59 Kodeksu postępowania administracyjnego. Inaczej mówiąc, czy w takiej sytuacji niezależnie od wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy składany jest odrębny wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności ustosunkowania się do sprzeciwu, czy też we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy należy uprawdopodobnić, że uchybienie terminu do dokonania czynności (odpowiedzi na sprzeciw) nastąpiło bez winy uprawnionego i nie ma podstaw do składania odrębnego wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

Zajęcie stanowiska odnośnie tej kwestii było konieczne, albowiem skarżąca spółka przyjęła założenie, że złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz odrębny wniosek o przywrócenie terminu do ustosunkowania się do sprzeciwu (odpowiedzi na sprzeciw), do którego rozpoznania należało stosować przepisy art. 58 i 59 k.p.a. i co do tego wniosku przed rozpoznaniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy należało wydać postanowienie w przedmiocie przywrócenia albo odmowy przywrócenia terminu.

Powołując się na pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 2091/07, w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stwierdza się, że art. 243 p.w.p. dotyczy terminów procesowych wyznaczonych stronie w toku rozpoznawania zgłoszenia dla dokonania określonych czynności, natomiast do wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ma zastosowanie art. 58 k.p.a., a nie art. 243 ust. 1 p.w.p., co zdaniem Sądu pierwszej instancji przemawia za trafnością stanowiska Urzędu Patentowego, że w sprawie konieczne było pomocnicze zastosowanie instytucji przywrócenia terminu przewidzianej w art. 58 k.p.a.

Takie stanowisko jest niezrozumiałe i nie odnosi się do zarzutów skarżącej spółki. Oddalenie skargi wskazuje bowiem, że Sąd pierwszej instancji zajął stanowisko, że kwestia uchybienia terminu do ustosunkowania się do sprzeciwu podlega rozpoznaniu w ramach wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, o którym mowa w art. 243 ust. 4 p.w.p., ponieważ w tym wniosku należy uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło bez winy strony, natomiast w uzasadnieniu wyroku akceptuje się pogląd organu, że konieczne było pomocnicze stosowanie art. 58 k.p.a. i przedstawia obszerne rozważania dotyczące stosowania art. 58 k.p.a., co może sugerować, że zdaniem Sądu pierwszej instancji w razie uchybienia terminu do dokonania czynności w postaci ustosunkowania się do sprzeciwu, po wydaniu decyzji, o której mowa w art. 247 p.w.p., dopuszczalne jest stosowanie art. 58 k.p.a. i złożenie odrębnego wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, a nie uprawdopodobnienie we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że uchybienie nastąpiło bez winy strony, jak stanowi art. 243 ust. 4 p.w.p.

W skardze kasacyjnej trafnie podniesiono, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał sprawy i nie dokonał prawidłowej oceny co do tego, czy zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. z uwagi na rażące naruszenie przepisów postępowania dotyczących wadliwej podstawy i wadliwego ustalenia stanu faktycznego. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt sprawy oraz z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że na skutek sprzeciwu wniesionego przez S. z o.o. w R. i upływu terminu do ustosunkowania się do sprzeciwu przez skarżącą spółkę, Urząd Patentowy wydał decyzję z dnia [...] lutego 2004 r., którą uchylił decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] stycznia 2003 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy i umorzył postępowanie. Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy na podstawie art. 243 ust. 4 p.w.p., twierdząc, że uchybienie terminu do ustosunkowania się do sprzeciwu nastąpiło bez jej winy i dokonała czynności, dla której termin został wyznaczony. Na skutek rozpoznania tego wniosku Urząd Patentowy wydał decyzję z dnia [...] lipca 2004 r., którą uchylił decyzję z dnia [...] lutego 2004 r. Z kolei S. Spółka z o.o. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, w którym zakwestionowała decyzję z dnia [...] lipca 2004 r. Wniosek ten został rozpoznany w ten sposób, że Urząd Patentowy wydał kolejną decyzję z dnia [...] listopada 2008 r., którą uchylił decyzję z dnia [...] lipca 2004 r., a następnie wydał decyzję z dnia [...] lutego 2012 r., którą utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2004 r., wskazując, że jest to decyzja wydana na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez skarżącą spółkę od decyzji z dnia [...] lutego 2004 r.

Sąd pierwszej instancji oceniając legalność zaskarżonej decyzji w ogóle nie odniósł się do tak prowadzonego postępowania przez Urząd Patentowy.

W szczególności nie zwrócił uwagi, czy po wydaniu przez Urząd Patentowy decyzji z dnia [...] lipca 2004 r., na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżącej spółki, dopuszczalne było rozpoznanie kolejnego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez S. Spółkę z o.o., kwestionującego decyzję z dnia [...] lipca 2004 r. wydaną na skutek wniosku skarżącej (o ponowne rozpoznanie sprawy) i wydaną przez Urząd Patentowy najpierw decyzję z dnia [...] listopada 2008 r., a później skarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2012 r.

Zgodnie z ogólną zasadą, decyzja wydana na skutek odwołania (wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) jest ostateczna i może być wzruszona albo w trybie nadzwyczajnym, albo w drodze skargi do sądu administracyjnego. Od decyzji wydanej na skutek odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) nie przysługuje w postępowaniu administracyjnym kolejny środek zaskarżenia w postaci odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). Kwestia ta została całkowicie pominięta przez Sąd pierwszej instancji.

Skarżąca spółka kwestionuje również stanowisko Sądu pierwszej instancji co do tego, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.

Odnosząc się do tego zarzutu należy przede wszystkim podnieść, że stanowisko Sądu pierwszej instancji jest całkowicie niezrozumiałe. Skarga z uchybieniem terminu podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Jeżeli Sąd rozpoznał skargę, to znaczy, że nie było podstaw do jej odrzucenia, a zwłaszcza nie było podstaw do przyjęcia, że skarga została wniesiona po upływie terminu, co trafnie uzasadniła skarżąca spółka.

Nie jest dopuszczalne takie rozpoznanie sprawy, że sąd administracyjny najpierw stwierdza, iż skargę wniesiono po upływie ustawowego terminu, co oznacza, że skarga jako spóźniona powinna podlegać odrzuceniu, a następnie stwierdza, że "z przyczyn, z których Urząd Patentowy dopełnił odpowiedzi na skargę, Sąd podjął się rozważenia zawartej w tej odpowiedzi argumentacji", co oznacza rozstrzygnięcie sprawy wyrokiem.

Taka sprzeczność w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dyskwalifikuje wyrok, ponieważ sąd administracyjny nie może rozstrzygać sprawy wyrokiem na skutek skargi, a jednocześnie stwierdzać, że skarga jest wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i podlega odrzuceniu.

Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W toku ponownego rozpoznania sprawy Sąd ten dokona przede wszystkim oceny na jakiej podstawie została wydana zaskarżona decyzja, jeżeli uwzględni się cały przebieg postępowania przed Urzędem Patentowym po wniesieniu sprzeciwu, które toczy się od 2004 r. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.