Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 461/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 97, art. 98, art. 149, art. 151
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie WSA Maria Zawadzka WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2012 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Wojewody z dnia 15 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania skargę oddala


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] 2012 r. , [...], Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy działając z upoważnienia Starosty, na podstawie art. 101 kodeksu postępowania administracyjnego odmówił zawieszenia postępowania w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 czerwca 2011r. do dnia 1 września 2011 r., [...].

W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że postępowanie to toczy się po wznowieniu z urzędu przez organ postępowania w sprawie przyznania decyzją z dnia [...] 2011 r. nr [...] prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 czerwca 2011 r. do dnia 1 września 2011 r. Postanowienie o wznowieniu znak [...] zapadło [...] 2012 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie M. P., który w dniu 10 stycznia 2012 r. wniósł o zawieszenie postępowania podając jako podstawę prawną art. 98 § 1 kpa, zarzucił, że organ nie rozróżnia instytucji wszczęcia postępowania administracyjnego, od wznowienia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] 2012 r. organ stwierdza, że zostało wszczęte postępowanie z urzędu, natomiast postanowienie mówi o wznowieniu postępowania. Takie stwierdzenia godzi zdaniem żalącego się w elementarną zasadę praworządności. Odwołujący się wniósł ponownie o zawieszenie postępowania, z uwagi NATO, że w sprawie brak innych stron postępowania, ponadto zawieszenie nie zagrozi interesowi społecznemu, ponieważ aktualnie nie korzysta on z przyznanego prawa. Zdaniem M. P. organ drugiej instancji winien pouczyć organ pierwszej instancji o różnicach między instytucją wszczęcia postępowania a jego wznowieniem. Nadto każde postępowanie administracyjne powinno toczyć się z uwzględnieniem z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, oraz zasadą czynnego udziału stron w postępowaniu.

Postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r. znak [...], Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda wskazał na kolejne decyzje wydane przez organy od dnia [...] 2011 r. w sprawach M. P. - w przedmiocie statusu bezrobotnego, oraz przyznania prawa zasiłku dla bezrobotnych. Wojewoda wskazał, że postanowieniem z dnia [...] 2012 r. , znak [...] Powiatowy Urząd Pracy wznowił z urzędu postępowanie w sprawie dotyczącej przyznania M. P. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 1 czerwca 2011r. Organ powołał treść art. 98 § 1 kpa i wskazał, że z żądaniem zawieszenia postępowania może wystąpić wyłącznie strona, na której żądanie zostało wszczęte toczące się postępowanie. Natomiast toczące się postępowanie jest postępowaniem podjętym z urzędu, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 5 kpa. Odnośnie do zawartego w zażaleniu ponownego wniosku o zawieszenie postępowania Wojewoda podał, że właściwy w sprawie jego rozpatrzenia jest organ pierwszej instancji, który wniosek taki już rozpatrzył, natomiast Wojewoda jest organem odwoławczym.

M. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie Wojewody. Z treści skargi wynika, że skarżący zarzuca organowi naruszenie art. 98 kpa twierdząc, że przepis ten stwarza stronie możliwość wystąpienia z wnioskiem o zawieszenie postępowania. Skarżący powołuje się na kartę rejestracyjną z dnia 2 marca 2011 r. twierdząc, że postępowanie zostało wszczęte z jego inicjatywy i zakończone decyzją ostateczną z dnia [...] 2011 r. znak [...], a następnie wznowione z urzędu postanowieniem Starosty Powiatu z dnia [...] 2012 r. Stanowisko organu, iż postępowanie zostało wznowione z urzędu jest zdaniem skarżącego błędne. Zdaniem skarżącego w dalszym ciągu chodzi o "sprawę dotyczącą przyznania prawa" a nie wznowienia z urzędu postępowania dotyczącego przyznania prawa. Skarżący powtórzył nadto zarzuty odwołania dotyczące rozróżnienia wszczęcia postępowania od jego wznowienia, oraz zarzucił, że żaden z organów nie wyjaśnił przyczyny odmowy zawieszenia postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, powtarzając motywy podjętego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153,. poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta prowadzona jest pod względem zgodności z prawem zaskarżonych do sądu rozstrzygnięć i aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., oraz w sprawach ze skarg na bezczynność organów i przewlekłość postępowania administracyjnego – art. 3 § 2 pkt. 8 p.p.s.a. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b) p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit.c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona zgodnie z zasadami wynikającymi z powyższych przepisów prowadzi do uznania, że skarga podlega oddaleniu.

Zważywszy na treść zarzutów skargi a także na stanowisko skarżącego prezentowane w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji, na wstępie należy podkreślić, że kontrola sądowa w niniejszej sprawie dotyczyła zgodności z przepisami prawa postanowienia Wojewody z dnia 15 marca 2012 r. znak [...]. Nie podlegało natomiast kontroli postanowienie z dnia [...] 2012 r. znak [...], wydane z upoważnienia Starosty przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy, którym organ ten wznowił z urzędu, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 5 kpa, postępowanie w sprawie dotyczącej przyznania skarżącemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 czerwca 2011r. do dnia 1 września 2011 r. , zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] 2011 r. znak [...].

Niezbędne jest zatem przypomnienie, że instytucja zawieszenia postępowania uregulowana w kpa, ma na celu możliwość przerwania w niektórych okolicznościach faktycznych lub prawnych toku postępowania administracyjnego, które co do zasady powinno mieć charakter ciągły. Przepisy regulujące zawieszenie postępowania zamieszczone zostały rozdziale 6 Działu II ustawy procesowej. Zgodnie z nimi podstawy zawieszenia postępowania dzielą się na obligatoryjne i fakultatywne. Podstawy obligatoryjnego zawieszenia postępowania reguluje przepis art. 97 § 1 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie:

1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105),

2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony,

3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych,

4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Organ administracji publicznej ma zatem obowiązek zawiesić postępowanie administracyjne w razie wystąpienia jednej z okoliczności, o których mowa w art. 97 § 1 kpa, z czego wynika obowiązek badania w toku postępowania, czy nie wystąpiła jedna z podstaw obligatoryjnego zawieszenia.

Art. 98 § 1 kpa reguluje fakultatywne zawieszenie postępowania. Jest ono uzależnione od łącznego spełnienia czterech przesłanek :

1) postępowanie w danej sprawie administracyjnej toczy się,

2) postępowanie zostało wszczęte na wniosek strony, która występuje z żądaniem zawieszenia postępowania,

3) w postępowaniu, w którym występuje wielość stron, pozostałe strony muszą wyrazić zgodę na zawieszenie postępowania,

4) zawieszenie postępowania nie zagraża interesowi społecznemu.

Fakultatywne zawieszenie postępowania ograniczone jest tylko do przypadków wszczęcia postępowania na wniosek, zatem zawieszenie postępowania wszczętego z urzędu jest możliwe tylko w przypadkach uregulowanych przepisem art. 97 kpa, tj. zaistnienia w toku postępowania jednej z podstaw obligatoryjnego zawieszenia postępowania z art. 97 § 1 pkt. 1-4 kpa.

Odnosząc przedstawione regulacje do kontrolowanego postanowienia Wojewody stwierdzić należało, że jest ono prawidłowe i nie narusza prawa. Niewątpliwie postępowanie administracyjne, o którego zawieszenie wnioskował skarżący toczy się z urzędu. Wskazuje na to niewątpliwie treść postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...] 2012r. Treść sentencji tego postanowienia nie pozostawia wątpliwości. Skarżący nie żądał wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] 2011 r. znak [...] o przyznaniu skarżącemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych, dlatego zarzuty skargi w tym zakresie należało uznać za pozbawione podstaw. Z tych względów zawieszenie postępowania administracyjnego toczącego się po wydaniu postanowienia z dnia [...] 2012r. , tj. po wznowieniu postępowania z urzędu, mogło nastąpić (może nastąpić) tylko w przypadkach określonych w art. 97 § 1 pkt. 1-4 kpa, tj. wystąpienia w toku tego postępowania jednej z podstaw obligatoryjnego zawieszenia. Nadto w sytuacji, kiedy skarżący ponowił w zażaleniu wniosek o zawieszenie postępowania, Wojewoda zasadnie wyjaśnił, że wniosek ten został już rozpatrzony przez organ pierwszej instancji, natomiast Wojewoda działa w takim przypadku jako organ odwoławczy. Zarzuty skargi polegające na kwestionowaniu sposobu zredagowania sentencji i uzasadnienia postanowienia z dnia [...] 2012r. o wznowieniu postępowania nie mogą być w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądowej. Postanowienie o wznowieniu postępowania, o którym mowa w art. 149 § 1 kpa podlega kontroli wyłącznie w odwołaniu od decyzji wydanej po wznowieniu postępowania. Rodzaje tych decyzji określa art. 151 kpa. Zatem sądowa kontrola zasadności takiego postanowienia następuje tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji wydanej po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 kpa.

Przepis art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Skoro zarzuty skargi nie mogły zostać uwzględnione z wyżej podanych przyczyn i sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. powodowałyby konieczność wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego, należało skargę oddalić.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.