Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 27/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Powiatu
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. art. 3, 5, 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] na bezczynność Zarządu Powiatu [...] w przedmiocie wydania zezwolenia na przejazd pojazdów nienormatywnych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] kwietnia 2017 r. "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] – skarżąca

w niniejszej sprawie spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę

na bezczynność Zarządu Powiatu [...] (dalej organ) w zakresie braku wydania zezwolenia na przejazd pojazdów nienormatywnych.

Skarżąca podała, że w październiku 2016 r. wystąpiła do zarządcy drogi – Zarządu Powiatu w [...] o wydanie zezwolenia na przejazd drogami powiatowymi nienormatywnych pojazdów o ładowności wyższej niż dopuszczalna

na tych drogach. Jak wskazała, powiat sporządził ekspertyzę techniczną mostu,

z której wynika, że pojazdy o ładowności do 42 ton nie zagrażają jego bezpieczeństwu. Skarżąca dodała, że nie ma innej możliwości transportu piasku

na budowę trasy [...] niż wskazana we wniosku, a mianowicie po drogach powiatowych. Skarżąca stwierdziła, że obstrukcja jaką zastosował wobec niej organ, między innymi poprzez brak wydania decyzji umożliwiającej dalsze procedowanie, przypomina minione czasy, kiedy sprawy zwykłego mieszkańca nie miały żadnego znaczenia. Skarżąca podkreśliła, że upór organu polegający na uporczywym uchylaniu się od wydania zezwolenia bądź jego odmowy w formie decyzji administracyjnej, zmusił ją do wystąpienia do Sądu ze skargą na bezczynność organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Jak wynika z akt sprawy, spółka wystąpiła do organu z wnioskiem o wydanie zezwolenia na przejazd pojazdów ciężarowych drogami powiatowymi nr [...]

i [...], w celu dowozu piasku na budowę drogi [...] relacji [...] – [...]. Organ w piśmie z [...] listopada 2016 r. wskazał między innymi, że zgodnie z wytycznymi GDDKiA zawartymi w informacji dla zarządców dróg w zakresie "Przeciwdziałanie niszczeniu dróg samorządowych przy budowie autostrad i dróg ekspresowych" zezwolenie po spełnieniu określonych wariantów zarządca może wydać generalnemu wykonawcy robót. Wyjaśnił, że żadna z firm – wykonawców, nie wystąpiła do organu o podpisanie stosownego porozumienia na korzystanie na czas budowy z wnioskowanych przez spółkę odcinków dróg powiatowych. Spółka wniosła zażalenie na wadliwe, jak podała, stanowisko organu zawarte w powyższym piśmie z [...] listopada 2016 r. Rada Powiatu [...] uchwałą z [...] kwietnia 2017 r. uznała zażalenie za bezzasadne.

Podkreślenia wymaga, że Sąd, dokonując kontroli sprawy ze skargi

na bezczynność organu, w pierwszej kolejności ocenia dopuszczalności takiej skargi. Oceniając wniesioną przez skarżącą skargę na bezczynność Zarządu Powiatu [...] z tej perspektywy, należy uznać ją za niedopuszczalną, bo pozostającą poza zakresem działania sądów administracyjnych.

Przedmiotowy zakres postępowania sądowoadministracyjnego wyznaczają przepisy art. 3 do art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369; dalej "p.p.s.a."), wszakże dla niniejszej sprawy znaczenie ma pierwszy ze wskazanych przepisów. Sprawowana przez sądy kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie

w sprawach wyszczególnionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., a jak stanowi pkt 8 kontrolą tą objęte są sprawy ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Powyższe dotyczy: decyzji administracyjnych, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (...) oraz innych niż wyżej określone aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Innymi słowy, złożenie skargi na bezczynność jest dopuszczalne jedynie w ramach w jakich przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wymienione wyżej decyzje, postanowienia, akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że zarzut bezczynności kierowany przez zainteresowany podmiot wobec organu, który nie ma podstaw prawnych do załatwienia wnioskowanej sprawy w żadnej z form określonych w art. 3

§ 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., nie będzie znajdował uzasadnienia, zaś kierowana do sądu administracyjnego skarga na taką bezczynność będzie niedopuszczalna i jako taka podlegać będzie odrzuceniu.

W niniejszej sprawie, w ocenie skarżącej spółki, organ nie zajął stanowiska wobec jej wniosku o wydanie zezwolenia na przejazd pojazdów nienormatywnych,

co uniemożliwia, jak podała spółka, dalsze procedowanie. Nadmienić należy, że takie przekonanie skarżącej nie ma racji bytu wobec ustosunkowania się przez organ wobec złożonego przez nią wniosku, na co wskazuje chociażby pismo z [...] listopada 2016 r., jednakże okoliczność ta nie ma wpływu na ocenę dopuszczalności skargi złożonej w niniejszej sprawie. Skarga ta dotyczy bowiem bezczynności

w zakresie wydania przez organ wspomnianego wyżej zezwolenia, a oczekiwane przez skarżącą stanowisko organu w powyższym zakresie nie mogłoby znaleźć odzwierciedlenia w rozstrzygnięciu przewidzianym treścią art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., podlegającym zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.