Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 889/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 24a
journal: Dz.U. 2016 poz 1629
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: Par. 39 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1034
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: Art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 889/18 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Halina Jakubiec, Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.), WSA Hanna Knysiak-Sudyka, Protokolant: Tomasz Famulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2018 r., sprawy ze skargi W. K. na decyzję [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 1 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala.


UZASADNIENIE

Starosta decyzją z [...] 2018 r. znak: [...], na podstawie art. 7d pkt 1, art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 z późn. zm.) § 36, § 37, § 38, § 39, § 44 pkt 8, § 45, § 55, § 56 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 z późn. zm.) oraz art. 104, art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.) – dalej. k.p.a., orzekł o:

I. uwzględnieniu zarzutów złożonych przez W. K. i J. K., do modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu C, w zakresie:

1) przebiegu granicy działki [...] z działką [...] między punktami: [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...],

2) przebiegu granicy działki [...] z działką [...] między punktami: [...], [...], [...], [...],

3) przebiegu granicy działki [...] z działkami: [...], [...], [...] między punktami : [...], [...], [...], [...], [...],

4) przebiegu granicy działki [...] z działkami: [...], [...], [...], [...] między punktami: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],

II. odrzuceniu zarzutów złożonych przez W. K. do modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu C w zakresie :

1) przebiegu granicy działki [...]. z działką: [...], [...] w punktach: [...], [...], [...], [...], [...], [...] (działka [...] powstała z działki [...] operatem [...]),

2) zmiany użytku gruntowego grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych "Lzr" na sad "S" na działce [...] oraz na działkach: [...], [...] (zgodnie z wykazem zmian danych ewidencyjnych operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków powstałych z działki [...]),

III. w ramach rozpatrzenia zarzutów do modernizacji - o aktualizacji danych ewidencyjnych zgodnie z operatem nr [...] przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 30 stycznia 2017 r. oraz poprawionym wykazem zmian nr [...] przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 29 marca 2017 r. w zakresie granic działek pomierzonych na gruncie w dniu 24 listopada 2016 r., tj.:

1) przebiegu granicy działki [...] z działką [...] między punktami: [...], [...], [...], [...], [...], [...],

2) przebiegu granicy działki [...] z działką [...] między punktami: [...], [...],

3) przebiegu granicy działki [...] z działkami : [...], [...], [...] między punktami : [...], [...], [...], [...], [...] (określające granice jako sporne),

4) przebiegu granicy dziatki [...] z działkami: [...], [...], [...], [...] między punktami : [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...] (określając granicę w punktach : [...], [...], [...], [...], [...] jako granicę sporną).

W odwołaniu W. K. wniósł o "uchylenie zaskarżonej decyzji i zobowiązanie Organu I instancji by ten rzetelnie zweryfikował poczynania Wykonawcy, tj.: tak by jego błędy metodyczne nie były po raz kolejny interpretowane na moją niekorzyść co do przebiegu granic i powierzchni działek". Odwołujący podniósł, że organ orzekł o "odrzuceniu zarzutów do operatu modernizacji obrębu C, gmina W w zakresie zmiany powierzchni działek oraz przebiegu granicy działki nr [...] z działką nr [...], [...] oraz zmiany użytków na działkach [...] i [...]". Wskazał, że J. i W. K. aktem notarialnym Rep. A nr [...] nabyli "po połowie udziałów w działkach źródłowych wchodzących w skład jednego gospodarstwa rolnego w m. C. Pomiędzy podzielonymi działkami, wchodzącymi obecnie w skład odrębnych gospodarstw rolnych, nie miało miejsca rozgraniczenie. W efekcie kontrowersyjnych orzeczeń sądowych i wątpliwych merytorycznie ustaleń geodetów (biegłych sądowych) powierzchnia gospodarstwa rolnego stanowiącego obecnie własność J. K. zwiększyła się o ca. 15 ar kosztem nabytej połowy udziałów w działkach stanowiących obecnie gospodarstwo W. K. Zatem powyższe oznacza, iż geodezyjne materiały źródłowe, jak i stan spokojnego posiadania nie są wiarygodnymi dowodami w niniejszej sprawie. Punktem wyjściowym do podejmowania działań korygujących przebieg granic i powierzchni działek w toku modernizacji, w tym prawidłowości podejmowania kryteriów, są udziały o których mowa w akcie notarialnym Rep. A nr [...]. Przeprowadzona w toku modernizacji, przez Wykonawcę korekta przebiegu granic i zmiany powierzchni działek doprowadziła po raz kolejny do ubytku powierzchni gospodarstwa rolnego W. K.". Strona zakwestionowała ustalony przebieg granicy pomiędzy działkami nr: [...] a [...], [...] a [...] oraz [...], [....] a [...] oraz [...], [...] a [...], [...], [....]. Jak podkreślił odwołujący, weryfikacji wymaga przebieg granicy działki [...] a [...] jako spokojnego posiadania, tj. użytkowania po linii płotu do bramy wjazdowej na działkę nr [...] i dokumentacja geodezyjna źródłowa działki [...], która to weszła we władanie Gminy, w szczególności pod kątem powierzchni i konfiguracji, "bowiem cała powierzchnia tej działki należy do pomniejszonego w konsekwencji błędów geodetów, % udziału gospodarstwa rolnego W. K. ".

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 1 czerwca 2018 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 12 stycznia 2017 r. poz. [...] Starosta na podstawie art. 24a ust. 4, 8, 9 i 12 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ogłosił informację w sprawie modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków dla obrębu ewidencyjnego C, jednostka ewidencyjna W. Poinformował, że dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego dotyczyły: modyfikacji danych ewidencyjnych w zakresie dokładności położenia punktów granicznych i powierzchni działek, uzupełnienia i ujednolicenia zakresu informacyjnego części opisowej ewidencji gruntów i budynków zapewniającego dostosowanie do obowiązujących przepisów, modyfikacji numerycznej mapy ewidencji gruntów i budynków oraz uzupełnienia komputerowych baz danymi zawartymi w tym projekcie, wyłożone do wglądu zainteresowanych osób w dniach od 12 września do 30 września 2016 r., stały się z dniem 23 października 2016 r. danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegały ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Operat techniczny nr [...] z tej modernizacji został wpisany do ewidencji materiałów zasobu 14 listopada 2016 r.

Organ wskazał, że w związku z pismami W. K. i J. K., które wpłynęły do Starostwa: 30 listopada 2016 r., 7 grudnia 2016 r. i 10 lutego 2017 r., zawierającymi zarzuty do danych ewidencyjnych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym oraz przepisem art. 24a ust. 10 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, Starosta zobligowany był do przeprowadzenia postępowania administracyjnego z uwzględnieniem art.: 7, 10, 77, 80 k.p.a., zakończonego wydaniem stosownej decyzji.

W toku postępowania ustalono, że od założenia ewidencji do 2008 r. obowiązującą mapą ewidencyjną, przedstawiającą przebieg granic działek, była mapa w skali 1:2880, którą utworzono na bazie map katastralnych. Dokładność położenia punktów granicznych wyznaczających przebieg granic nieruchomości na tych mapach odbiegała od wymagań określonych w obowiązujących przepisach. W 2008 r. dokonano wektoryzacji analogowej mapy ewidencyjnej w skali 1:2880 i przetworzenia jej do postaci cyfrowej. Uzupełniono wówczas także informacje dotyczące budynków i lokali.

Organ wyjaśnił, że rozpatrując przedmiotową sprawę powołać należy przepis § 56 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którym, przy wykonywaniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków przepisy rozdziału 2, z wyłączeniem § 34, 40, 41, 42 i 43, stosuje się odpowiednio. Zdaniem WINGiK w sprawie zachodzą okoliczności, wskazane w § 37 ust. 1 rozporządzenia, pozwalające na ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych. Ww. przepis stanowi, że jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Dla określenia przebiegu granic działek nr: [...], [...], [...], [...] z działkami nr: [...], [...], [...], [...] brak było w państwowym zasobie dokumentacji geodezyjnej wymienionej w § 36 rozporządzenia a także dane zawarte na aktualnie obowiązującej mapie ewidencyjnej nie były wiarygodne albowiem pochodziły z wektoryzacji analogowej mapy ewidencyjnej, sporządzonej w skali 1:2880 (źródłem powstania tej mapy były pomiary stolikowe) i nie odpowiadały obowiązującym standardom technicznym. Skoro przebieg granic był niewiarygodny i nie spełniał aktualnie obowiązujących standardów i kryteriów to spełniony został podstawowy warunek wymieniony w § 37 rozporządzenia, otwierający możliwość pozyskania danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych w drodze geodezyjnych pomiarów terenowych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu granic na gruncie.

Jak wyjaśnił organ II instancji, w związku z wniesieniem przez uprawnionych uwag do operatu opisowo-kartograficznego obrębu C, wykonawca prac modernizacyjnych dokonał w terenie w dniu 24 listopada 2016 r. (czyli już po dniu 23 października 2016 r., z którym to dniem dane projektu operatu opisowo-kartograficznego stały się danymi ewidencji gruntów i budynków) ustalenia i pomiaru geodezyjnego przebiegu granic działek nr: [...], [...], [...], [...] stanowiących własność W. K. z działkami nr: [...], [...], [...] stanowiącymi własność J. i S. K. i działką nr [...] będącą własnością E. K. Do wykonania tych czynności wykorzystał dokonaną analizę materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz ortofotomapy. Wynikiem ustalenia i pomiaru przebiegu ww. granic są: operat techniczny przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 30 stycznia 2017 r. za numerem [...] oraz poprawiony wykaz zmian m.in. dla działki nr [...] przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 29 marca 2017 r. za numerem [...] (sporządzony jako aneks do operatu [...]).

Ustalono, iż właściciele przedmiotowych działek, o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic zostali zawiadomieni zgodnie z § 38 ust. 3 rozporządzenia, tj. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, nie później niż 7 dni przed wyznaczonym terminem. W dniu 24 listopada 2016 r. na gruncie w C stawili się: W. K. - właściciel działek nr [...], [...], [...], [...] objętych zbiorem dokumentów ZD [...], J. K. i S. K. - właściciele działek nr [...], [...], [...] ujawnionych w księdze wieczystej [...]. Natomiast E. K. właścicielka działki nr [...] obj. księgą wieczystą [...] oraz przedstawiciel Urzędu Miejskiego (dot. działek nr [...], [...], [...]) a także przedstawiciel Skarbu Państwa (działka nr [...]), mimo skutecznego zawiadomienia o terminie ustalenia przebiegu granic, nie brali udziału w tych czynnościach.

Organ wskazał na treść § 39 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia i wyjaśnił, że z protokołu ustalenia i szkicu granicznego wynika, że geodeta uprawniony mgr inż. M. K., w dniu 24 listopada 2016 r., na gruncie, dokonał ustalenia przebiegu granic:

- działki nr [...] z działką nr [...]; działki nr [...] z działką nr [...] - na podstawie zgodnych wskazań właścicieli nieruchomości, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek (§ 39 ust. 1 rozporządzenia). W. K. oraz J. i S. K. złożyli własnoręczne podpisy w kolumnie 9 protokołu pod oświadczeniem: "My niżej podpisani, oświadczamy, że granica między działkami wymienionymi w kolumnie 2, przedstawiona na szkicu polowym (...), stanowiącym integralną część niniejszego protokołu, została ustalona wg naszych zgodnych wskazań " .

- działki nr [...] z działką nr [...] zgodnie z przepisem § 39 ust. 2 rozporządzenia, tj. według ostatniego spokojnego stanu posiadania i stan ten nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek; W. K. ustaloną granicę zaakceptował bez zastrzeżeń, składając swój podpis do protokołu, natomiast E. K. nie brała udziału w czynnościach ustalenia przebiegu granic;

- działki nr [..] z działką nr [...] na podstawie analizy map jednostkowych PZGiK oraz orzeczeń sądowych i analizy materiałów źródłowych. Zarówno W. K., jak i J. i S. K. odmówili podpisu, ponieważ istnieje spór graniczny. Granica pomiędzy działkami nr [...] i [...] określona została jako sporna;

- działki [...] z działką nr [...] na podstawie analizy map jednostkowych PZGiK oraz orzeczeń sądowych i analizy materiałów źródłowych. W. K. odmówił podpisania protokołu, gdyż jego zdaniem szkic graniczny z operatu nr [...] nie dotyczy granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] określając ją jako granicę sporną, przedstawiciel Urzędu Miejskiego nie brał udziału w czynnościach ustalenia przebiegu granic.

- działki nr [...] z działką nr [...] na podstawie analizy map jednostkowych PZGiK oraz orzeczeń sądowych i analizy materiałów źródłowych. W. K. odmówił podpisania protokołu, ponieważ twierdzi że działka nr [...] jest jego własnością. Przedstawiciel Urzędu Miejskiego nie brał udziału w czynnościach ustalenia.

- działki nr [...] z działką nr [...] na podstawie analizy map jednostkowych PZGiK oraz orzeczeń sądowych i analizy materiałów źródłowych. J. i S. K. ustaloną granicę zaakceptowali bez zastrzeżeń, składając do protokołu własnoręczne podpisy, natomiast W. K. odmówił podpisania protokołu, twierdząc, że szkic graniczny z operatu nr [...] nie dotyczy granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] określając ją jako granicę sporną;

- działki nr [...] z działką nr [...] na podstawie mapy ewidencyjnej przyjętej do PZGiK. W. K. odmówił podpisania protokołu, gdyż nie wyraził zgody na ustaloną granicę. Przedstawiciel Urzędu Miejskiego nie brał udziału w czynnościach ustalenia przebiegu granic.

- działki nr [...] z działką nr [...] na podstawie mapy ewidencyjnej. W. K. odmówił podpisania protokołu, gdyż nie wyraził zgody na ustaloną granicę.

Jak wyjaśnił WINGiK, Starosta badając złożone zarzuty dokonał wnikliwej oceny całości zebranego materiału dowodowego stanowiącego państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny (mokrodruki, mapa katastralna i ewidencyjna w skali 1:2880 obrębu C, rejestry gruntów, akty własności ziemi, orzeczenia Sądu Rejonowego, wykazy zmian, operaty pomiarowe: [...] założenia ewidencji gruntów, [...] rozgraniczenia parcel gruntowych i budowlanych, [...] pomiaru uzupełniającego do uwłaszczenia dz. [...] i [...], [...] podziału działki [...], [...] szkice przebiegu granic PKP i wykazy współrzędnych, [...] kontroli terenowej i aktualizacji operatu ewidencji [...] podziału działki [...] do zniesienia współwłasności, [...] podziału działki nr [...] oraz operat modernizacji ewidencji gruntów i budynków nr [...] i dodatkowy operat techniczny [...] poprawiony wykazem zmian nr [...] w zakresie granic działek pomierzonych na gruncie w dniu 24.11.2016 r.).

Organ wskazał, że w operacie technicznym [...] przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 30 stycznia 2017 r. poprawionym wykazem zmian nr [...] przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 29 marca 2017 r. wykonawca zawarł numeryczny opis ustalonego i pomierzonego na gruncie w dniu 24 listopada 2016 r. przebiegu granic przedmiotowych działek, powołany w sentencji decyzji Starosty. Punkty graniczne opisane są za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich w układzie 2000, o wymaganym formacie danych i spełniających standardy techniczne, zgodnych z § 61 ust. 1 rozporządzenia.

Zatem ww. operat techniczny nr [...], w ocenie organu odwoławczego może stanowić podstawę zmian danych ewidencyjnych. Organ wyjaśnił przy tym, że na obecnym etapie postępowania, w związku z przepisem § 62 rozporządzenia, nie zachodzą jednak okoliczności pozwalające na zmianę pola powierzchni działek. Z przepisu tego wynika bowiem jednoznacznie, że pole powierzchni działki ewidencyjnej można obliczać wyłącznie wtedy, gdy wszystkie jej punkty graniczne realizują przepis § 61 ust. 1 rozporządzenia. Tymczasem Starosta stwierdził, że granice: działki [...] z działką [...], działki [...] z działką nr [...], działki nr [...] z działkami: [...], [...], [...], działki [...] z działkami : [...], [...] będą rozpatrywane w ramach aktualizacji i zostanie dla nich wydana odrębna decyzja. Aktualizacja powierzchni działek: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] zgodnie z dokumentacją geodezyjną [...] z dnia 30.01.2017 r. oraz poprawionym wykazem zmian nr [...] z dnia 29.03.2017 r. jest niemożliwa, z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania w sprawie aktualizacji pozostałych granic działek nie objętych zarzutami, a ustalonych w terenie przez wykonawcę modernizacji (tj. działki [...] z działkami : [...], [...], działki [...] z działkami: [...], [...], działki [...] z działką [...], działki [...] z działką [...]).

WINGiK podkreślił również, że Starosta mając na uwadze § 39 ust. 8 rozporządzenia, zawarł w sentencji decyzji informacje o spornych odcinkach granic działek objętych tą decyzją. Równocześnie przytoczył wyrok WSA w Lublinie z dnia 9 lipca 2015 r. sygn. akt III SA/Lu 536/15 że "Spory co do przebiegu granicy między działkami rozstrzygane są w postępowaniu rozgraniczeniowym prowadzonym przez wójta (burmistrza prezydenta miasta), bądź przed sądem powszechnym. W żadnym wypadku nie mogą być rozstrzygane w postępowaniu modernizacyjnym ".

Zdaniem organu odwoławczego ustalenie przebiegu granic działek nr: [...], [...], [...], [...] odpowiednio z działkami nr: [...], [...], [...], [...] położonymi w obrębie C było zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, które pozwalają, w przypadku braku wiarygodnych dokumentów określających przebieg granicy, do pozyskania danych w tym zakresie w drodze geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem tej granicy.

Nadto, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w pełni podzielił stanowisko organu I instancji odnośnie zarzutów zgłoszonych przez W. K. i J. K. do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym. W ocenie organu odwoławczego operat techniczny [...] z dnia 14.11.2016 r. modernizujący dane ewidencyjne zmieniony operatem technicznym [...] przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 30 stycznia 2017 r. poprawionym wykazem zmian nr [...] przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 29 marca 2017 r. odnośnie przebiegu granic przedmiotowych działek wyznaczonego przez punkty graniczne wymienione w sentencji decyzji Starosty w pełni spełnia wymagania rozporządzenia w zakresie formatu danych i standardów technicznych tych danych.

W ocenie organu II instancji, zarzuty zawarte w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Do każdej kwestii poruszanej przez skarżącego odniósł się również Starosta, a organ odwoławczy podzielił zajęte przez niego stanowisko w tym względzie.

Organ odwoławczy podkreślił, że na gruncie w dniu 24 listopada 2016 r., geodeta uprawniony mgr inż. M. K. w obecności właścicieli nieruchomości dokonał ustalenia przebiegu granic ww. działek w trybie § 39 ust. 1 rozporządzenia. Właściciele ww. działek taki przebieg granic zgodnie wskazali na gruncie i złożyli zgodne oświadczenia składając swe podpisy do protokołu granicznego. Protokolarne ustalenie przebiegu wspólnej granicy działek nr [...], [...] z działkami nr [...], [...] nastąpiło z ich własnej woli poprzez zgodne wskazanie położenia punktów granicznych, wyznaczających przebieg tych granic. Właściciele ww. działek taki przebieg granic zgodnie wskazali na gruncie, złożyli zgodne oświadczenia składając swe podpisy do protokołu granicznego, a geodeta dokonał ich pomiaru na osnowę. Jak wyjaśnił organ, protokół ten nie ma charakteru aktu ugody zawartej przed uprawnionym geodetą, w rozumieniu art. 31 ust. 4 ustawy, w postępowaniu rozgraniczeniowym. Oświadczenie złożone w trybie art. 39 ust. 1 rozporządzenia stanowi tylko element postępowania ustalenia przebiegu granic działek dla celów ewidencyjnych, poprzedzający terenowy pomiar geodezyjny lub fotogrametryczny i mieści w sobie elementy oświadczenia wiedzy co do przebiegu tej granicy. Zatem złożone przez odwołującego do protokołu w dniu 24 listopada 2016 r. oświadczenie było zgodne z oświadczeniem drugiego uczestnika i dawało podstawę do dokonania dalszych czynności w postępowaniu o ustalenie przebiegu granicy ewidencyjnej, które zakończyło się z chwilą opracowania operatu technicznego i przyjęcia go do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. To operat techniczny jest dokumentem stanowiącym podstawę decyzji, a nie oświadczenie strony. Biorąc pod uwagę powyższe oraz liczne orzeczenia sądów administracyjnych "cofnięcie" oświadczenia złożonego w dniu 24 listopada 2016 r. nie może wywoływać oczekiwanych przez odwołującego skutków prawnych w postaci niemożności wprowadzenia zmiany danych w operacie ewidencyjnym. Organ wskazał również, że złożone do protokołu przed geodetą oświadczenie nie nadaje przebiegowi granic ewidencyjnych, charakteru granic prawnych uzgodnionych i nie wyłącza rozstrzygnięcia sporu o zasięg prawa własności pomiędzy właścicielami sąsiadujących działek w trybie postępowania o rozgraniczenie. Oznacza to, że granica pomiędzy działkami nr [...], [...] a działkami nr [...], [...] ustalona w postępowaniu ewidencyjnym nie ma charakteru granicy prawnej. Tym samym jeżeli odwołujący uważa, że zasięg jego prawa własności do nieruchomości jest odmienny od przebiegu granicy ewidencyjnej ustalonej w trybie ewidencyjnym, to dokonane ustalenie nie stanowi przeszkody do ewentualnego wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego na wniosek zainteresowanego. Przy czym organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie posiada kompetencji do podejmowania takich czynności, należą one do organów prowadzących postępowanie rozgraniczeniowe (wójt, burmistrz prezydent miasta) i do sądów powszechnych. Przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wyraźnie rozróżniają te regulacje prawne.

W nin. postępowaniu, skoro J. i S. K. na gruncie złożyli oświadczenie woli wraz z drugą stroną W. K. co do przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] oraz działkami nr [...] i [...], to przebieg tych granic będący przedmiotem operatu nr [...] poprawionego wykazem zmian [...] został określony bezspornie.

Organ odwoławczy stwierdził, że strona swoich praw, nie może dochodzić w postępowaniu modernizacyjnym (ewidencyjnym), lecz może skorzystać z instytucji regulującej zasięg własności nieruchomości, tj. rozgraniczenia nieruchomości. Istota ewidencji, jak sama nazwa wskazuje, polega na spisywaniu istniejącego stanu prawnego gruntu lub budynku. W żadnym razie rolą ewidencji i prowadzących ją organów nie jest rozstrzyganie sporów własnościowych, a więc dotyczących takich kwestii jak to, komu przysługuje prawo własności, jaki jest jego zasięg lub jakie są jego ograniczenia. Błędne jest zatem oczekiwanie strony, że w ramach postępowania mającego na celu modernizację danych ewidencyjnych dojdzie do załatwienia sporu o granice. Organy ewidencyjne nie są uprawnione do rozstrzygania tego rodzaju kwestii, lecz jedynie do zbadania, czy na podstawie dostępnych dokumentów zasadne jest dokonanie aktualizacji istniejących w ewidencji wpisów. Organy ewidencyjne są tylko rejestratorem, tych zmian prawnych, które zostały ustalone w innym trybie lub przez inne organy, a mogą tego dokonać wyłącznie w oparciu o decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe, akty notarialne, w których zawarte są dane objęte ewidencją gruntów. Rejestr ma, więc charakter deklaratoryjny.

Naczelną zasadę wiarygodności danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków należy rozumieć w kategoriach dążenia do zgodności danych ze stanem faktycznym i stanem prawnym, który znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale źródłowym, który zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa może stanowić podstawę do wprowadzenia zmiany ewidencyjnej. Organ zwrócił uwagę, iż J. K. w piśmie z dnia 4 maja 2018 r. skierowanym do WINGiK zawarł informację w sprawie, że wystąpił do Burmistrza o "zlecenie wyznaczenia geodety celem rozgraniczenia nieruchomości zgodnie z aktem notarialnym i zapadłymi w sprawie wyrokami sądowymi (poprzez zastabilizowanie punktów granicznych". W razie wykazania więc zmiany przebiegu wspólnej granicy działek ustalonej w trybie rozgraniczenia nieruchomości zmiana ta będzie mogła zostać ujawniona w operacie ewidencyjnym w odrębnym postępowaniu lub zarejestrowana w ramach czynności materialno-technicznej.

Organ odwoławczy podzielając stanowisko Starosty, dotyczące określania przebiegu granic działek ewidencyjnych, stwierdził że nie widzi podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie W. K. nie zgodził się z wydanym w sprawie rozstrzygnięciem. Zarzucił organowi pozorowanie działań nadzorczych nad organem I instancji. Zdaniem skarżącego, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w zaskarżonym orzeczeniu nie odniósł się w sposób rzetelny do całości materiału dowodowego (w tym wskazanych dokumentów źródłowych) dotyczącego posadowienia przyjętych punktów granicznych i przebiegu granic pomiędzy działkami, w szczególności pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] w m. C.

W uzasadnieniu skargi skarżący, wskazał, że przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] w m. C od punktu [...] poprzez punkty [...], [...] do punktu [...] został utrwalony w postępowaniu sądowym o zniesieniu współwłasności nieruchomości (postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 30.08.1989 r. znak sygn. akt [...] ). Sporządzony w tym postępowaniu protokół graniczny został przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego (ident. zasobu [...] z dnia 31.12.1986 r.). Według tego dokumentu punkty graniczne [...], [...], [...], [...] posiadają na szkicu polowym jednoznaczne pomiary czołowe i długościowe zatem ich położenie jest wiążące, również dlatego że protokół graniczy zgodnie podpisali wszyscy uczestnicy postępowania. Wykonawca modernizacji w toku poinformował strony, iż nie zmienia tych wymiarów i położenia punktów granicznych gdyż są zgodne w ww. orzeczeniem sądu, jak również zgodnymi oświadczeniem stron. Zdaniem skarżącego, po przeprowadzeniu modernizacji wymiary te jednak uległy zmianie, jak również położenie ww. punktów. Nie wyjaśniono dlaczego i na jakiej podstawie podważono i zmieniono dane w tym zakresie. Zatem co innego zostało ustalone na gruncie a co innego przedłożone przez wykonawcę modernizacji do zasobu. Mianowicie pojawił się punkt [...] którego nie ma w protokole granicznym z postępowania sądowego przyjętym do zasobu geodezyjnego i kartograficznego (ident. zasobu [...] z dnia 31 grudnia 1986 r.).

Skarżący wskazał, że mapy sporządzone w innych postępowaniach sądowych Sądu Rejonowego o sygn. akt [...] oraz o sygn. akt [...] nie zostały zarejestrowane w zasobie państwowym, zatem na podstawie tych dokumentów nie można uzasadniać np. położenia punktu [...]. Ponadto po modernizacji w stosunku do danych przyjętych do zasobu na podstawie orzeczenia sądu zmianie uległo położenie m.in. punktów [...] i [...] poprzez zmiany odległości czołowych i długościowych pomiędzy tymi punktami oraz odpowiednio z punktami nr [...] i [...] oraz [...] o [...].

W ocenie skarżącego, samo przyjęcie granicy jako spornej po przeprowadzeniu postępowania modernizacyjnego jest z kolei niewystarczające bowiem fałszuje w sposób rażący stan rzeczywisty posiadania oraz jest niezgodne z dokumentami źródłowymi tj. przywołanym orzeczeniem sądu i protokołem granicznym. Ponadto zarówno wykonawca modernizacji, starosta oraz organ II instancji nie ustosunkowali się merytorycznie i prawnie do ww. naruszeń prawa akceptując, niezgodność geodezyjną. Tym samym naruszono nie tylko przepisy prawa materialnego, a również przepisy ogólne k.p.a. co do rzetelnego i wyczerpującego postępowania dowodowego. Powyższe miało wpływ na błędną modyfikację numerycznej mapy ewidencji gruntów i budynków oraz bazę danych, zmieniło w sposób istotny konfigurację działki i ich powierzchnie.

Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego, wnikliwego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.). Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną, ale nie ma obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak: NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).

Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga jest niezasadna.

W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy dawał organom uzasadnione podstawy do rozpoznania złożonych zarzutów, m.in. skarżącego, do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym obrębu C w sposób opisany w sentencji decyzji organu I instancji. Podkreślić przede wszystkim należy, że zarówno w toku kontrolowanego postępowania, jak również w skardze ograniczył się do kwestionowania rozstrzygnięć organów i do ogólnego zaprzeczania ustaleniom poczynionym przez organy, ale z własnej inicjatywy nie przedstawił żadnych dowodów na potwierdzenie swojego stanowiska czy też podważenia ustaleń geodety dotyczących granic jego działek z działkami sąsiednimi, pomimo, że miał możliwość dowodzenia, że sporządzone operaty, stanowiące podstawę wpisu, zawierają jakieś błędy. Skoro skarżący nie starał się poprzeć swoich twierdzeń jakimikolwiek dowodami, to nie można zasadnie zarzucić organom naruszenia art. 7, 8, 11, 77 § 1 i art. 80 kpa przez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

Organy administracji publicznej w kwestionowanych decyzjach prawidłowo i wyczerpująco wskazały cel i potrzebę przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowo wyjaśniły podstawę każdego wpisu, dokonując aktualizacji danych ewidencyjnych (pkt III sentencji decyzji). Wskazały w szczególności na sposób ustalenia granic poszczególnych działek skarżącego oraz wyjaśniły, dlaczego nie zachodzą okoliczności pozwalające na zmianę pola powierzchni działek. Wyjaśniły też wyczerpująco przyczyny uwzględnienia zarzutów (pkt I sentencji decyzji) oraz odrzucenia zarzutów (pkt II sentencji decyzji), przy czym nie jest błędem, czy nierzetelnym rozpoznaniem odwołania stwierdzenie organu odwoławczego, że podziela ustalenia i oceny organu I instancji, utrzymując w mocy wydaną przez niego decyzję.

Odnosząc się do zarzutów co do zmniejszenia powierzchni jego działek (mimo nabycia takiego samego udziału, co J. K.) wyjaśnić należy, że organy wskazały, że z przepisu § 62 rozporządzenia wynika jednoznacznie, że pole powierzchni działki ewidencyjnej można obliczać wyłącznie wtedy, gdy wszystkie jej punkty graniczne realizują przepis § 61 ust. 1 rozporządzenia, gdy tymczasem granice: działki [...] z działką [...], działki [...] z działką nr [...], działki nr [...] z działkami: [...], [...], [...], działki [...] z działkami : [...], [...] będą rozpatrywane w ramach aktualizacji i zostanie dla nich wydana odrębna decyzja. Aktualizacja powierzchni działek: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] zgodnie z dokumentacją geodezyjną [...] z dnia 30.01.2017 r. oraz poprawionym wykazem zmian nr [...] z dnia 29.03.2017 r. jest zatem niemożliwa z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania w sprawie aktualizacji pozostałych granic działek nie objętych zarzutami, a ustalonych w terenie przez wykonawcę modernizacji (działki [...] z działkami: [...], [...], działki [...] z działkami: [...], [...], działki [...] z działką [...], działki [...] z działką [...]).

Odnośnie ustalenia przebiegu granic, ze skargi nie wynika, co dokładnie kwestionuje skarżący, pomimo tego, że ustalenie granic poszczególnych działek zostało szczegółowo omówione i uzasadnione, z odniesieniem się do twierdzeń i zarzutów stron, w tym skarżącego. Sąd nie znalazł podstaw aby uznać, że nie zostały one ustalone prawidłowo.

Przypomnieć należy, że ustalenia przebiegu granic dokonano w wyniku prac geodezyjnych, a opracowania przyjęte zostały do państwowego zasobu geodezyjnego. Wynikiem ustalenia i pomiaru przebiegu granic w dniu 24 listopada 2016 r. są: operat techniczny przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 30 stycznia 2017 r. za numerem [...] oraz poprawiony wykaz zmian m.in. dla działki nr [...] przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 29 marca 2017 r. za numerem [...] (sporządzony jako aneks do operatu [...]). Organy wskazały, że właściciele przedmiotowych działek o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic zostali zawiadomieni, niektórzy z nich, w tym skarżący, stawili i złożyli oświadczenia co do przebiegu granic.

Organy prawidłowo przytoczyły i wyjaśniły podstawę prawną swoich decyzji oraz działań geodety. Wskazały m.in., że od założenia ewidencji do 2008 r. obowiązującą mapą ewidencyjną, przedstawiającą przebieg granic działek, była mapa w skali 1:2880, którą utworzono na bazie map katastralnych. W 2008 r. dokonano wektoryzacji analogowej mapy ewidencyjnej w skali 1:2880 i przetworzenia jej do postaci cyfrowej. Dokładność położenia punktów granicznych wyznaczających przebieg granic nieruchomości na tych mapach odbiegała jednak od wymagań określonych w obowiązujących przepisach (zob. np. str. 15 uzasadnienia organu I instancji). Wskazano też prawidłowo, że zgodnie z przepisem § 39 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, tj. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 - w skrócie - rozporządzenie) ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli (...) tych działek, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, a zgodnie z przepisem § 39 ust. 2 ww. rozporządzenia w przypadku, gdy właściwe podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, przebieg granic działek ewidencyjnych, ustala wykonawca według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli stan ten nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek. Natomiast, gdy spokojnego stanu posiadania nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujący te grunty ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków. Co do przebiegu granic działek skarżącego z działkami sąsiednimi prawidłowo wyjaśniły podstawy ustaleń tych granic, powołując się na treść protokołu ustalenia granic oraz stosowne przepisy rozporządzenia.

Co do ustalania przebiegu granic działki nr [...] z działką nr [...] (objętych skargą "w szczególności") organy wskazały, że geodeta uprawniony mgr inż. M. K. dokonał ustalenia przebiegu granic ww. działek w trybie art. 39 ust. 1 rozporządzenia w obecności właścicieli ww. działek, którzy taki przebieg granic zgodnie wskazali na gruncie (zgodnie wskazali położenie punktów granicznych) i złożyli zgodne oświadczenia składając swe podpisy do protokołu granicznego. Znajdujący się w aktach administracyjnych protokół graniczny (k. 241 i nast., w szczególności k. 236 a.a.) potwierdza, że strony, w tym skarżący, złożyły w protokole zgodne oświadczenia co do przebiegu tej granicy, dlatego geodeta ustalił jej przebieg na podstawie zgodnych wskazań właścicieli. Ponadto wskazano, że w operacie technicznym [...], poprawionym wykazem zmian [...] wykonawca zawarł numeryczny opis ustalonego i pomierzonego na gruncie w dniu 24 listopada 2016 r. przebiegu granic przedmiotowych działek, powołany w sentencji decyzji Starosty, a punkty graniczne opisane są za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich w układzie 2000, o wymaganym formacie danych i spełniających standardy techniczne, zgodnych z § 61 ust. 1 rozporządzenia.

Organy prawidłowo też wyjaśniły, że w postępowaniu ewidencyjnym nie ustala się zasięgu własności nieruchomości, a jedynie odtwarza ustalony wcześniej przebieg granic nieruchomości na podstawie materiałów źródłowych. Zmiany w operacie ewidencyjnym dokonuje się na podstawie m.in.: prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian gruntowych. Ewidencja gruntów i budynków służy jedynie rejestrowaniu aktualnego stanu prawnego działek, a zatem dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan ten został stwierdzony późniejszym dokumentem. Skarżący nie dostarczył aktualnych dokumentów mogących w świetle obowiązujących przepisów prawa stanowić podstawę do ujawnienia innego przebiegu granic a zatem niedopuszczalne jest dokonywanie zmiany przebiegu granicy przy istniejącym sporze granicznym w ramach prowadzonego czy to na wniosek, czy też z urzędu postępowania w przedmiocie aktualizacji (tu: modernizacji) ewidencji gruntów.

Wobec powyższego zarzuty skargi nie są zasadne. Na szkicu granicznym stanowiącym załącznik do protokołu granicznego z dnia 24 listopada 2016 r., podpisanym także przez skarżącego (k. 236 a.a.), znajdują się m. in. punkty graniczne: [...], [...] , [...], [...] oraz punkt [...], zatem nie można skutecznie zarzucić aby zostały one ujawnione w sporządzonym operacie technicznym, na podstawie którego dokonano modernizacji ewidencji, bez wiedzy i woli właścicieli nieruchomości. Podkreślić należy, że to operat techniczny przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego był podstawą zaskarżonej decyzji, a nie postanowienia sądów powszechnych.

Jak już prawidłowo podniesiono w zaskarżonej decyzji, właśnie ze względu na brak wiarygodnych dokumentów określających przebieg granicy przepisy prawa pozwalają na pozyskanie danych w tym zakresie w drodze geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem tej granicy.

Organ I instancji wyraźnie wskazał, że w sprawozdaniu technicznym operatu [...] dotyczącego granicy działek [...] i [...] zatwierdzonej przez SR sygn. akt [...] zostało odnotowane, że"...zastabilizowano punkty graniczne. Pomiar dokonano w układzie lokalnym zakładając trzy trójkąty jako osnowę", a zatem, jak stwierdził organ ewidencyjny "bez dowiązania do geodezyjnej osnowy pomiarowej, co powoduje niemożność obliczenia współrzędnych punktów granicznych określających przebieg granicy z operatu [...]". Starosta podkreślił również, że "dokumentacja ta nie spełnia obecnie obowiązujących standardów technicznych i nie umożliwia (podkreślenie Sądu) precyzyjnego określenia granicy działki [...] z działką [...]. Dlatego wykonawca modernizacji dokonał ustalenia przebiegu przedmiotowej granicy zgodnie z § 39 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Skarżący kwestionując w skardze operat techniczny [...] z dnia 14.11.2016 r. modernizujący dane ewidencyjne zmieniony operatem technicznym [....] przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 30 stycznia 2017 r. poprawionym wykazem zmian nr [...] przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 29 marca 2017 r. odnośnie przebiegu granic swoich działek wyznaczonego przez punkty graniczne wymienione w sentencji decyzji Starosty nawet nie wskazał zarzucanych mu błędów, ograniczając się do stwierdzenia, że po przeprowadzeniu modernizacji zmianie uległy wymiary i położenie punktów granicznych pomimo, że geodeta na gruncie twierdził, że będą one zgodne z orzeczeniem sądu, jak również z oświadczeniem stron na gruncie. Zatem, zdaniem skarżącego, co innego zostało ustalone na gruncie a co innego przedłożone przez wykonawcę modernizacji do zasobu, podczas gdy z analizy organów wynika, że taka zmiana nie miała miejsca. Organy stwierdziły, że granica działki nr [...] m. in. z działką nr [...] zatwierdzona postanowieniem Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z dnia 30 sierpnia 1989 r. została uwzględniona, zgodnie z wnioskiem stron, co potwierdziły one w protokole ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych w dniu 24 listopada 2016 r. Również podniesione na rozprawie argumenty o błędnie zastabilizowanych punktach granicznych w toczącym się postępowaniu rozgraniczeniowym nie świadczą o błędnie wykonanych mapach i zmodernizowanej ewidencji gruntów.

Podsumowując, stwierdzić należy, że Starosta w uzasadnieniu decyzji przedstawił obszerną analizę materiału dowodowego i wynikające z niej wnioski, które organ odwoławczy w pełni podzielił. Postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone z uwzględnieniem wymogów opisanych w art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, a uzasadnienie zaskarżonego aktu, jak i poprzedzającej go decyzji organu pierwszej instancji, zostało sporządzone zgodnie z art. 107 § 3 kpa, ponieważ pozwala zapoznać się z dokonanymi przez organ ustaleniami faktycznymi, mającymi zastosowanie przepisami prawa, a także motywami podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Organy odniosły się wyczerpująco i prawidłowo do wszystkich zarzutów stron, w tym zarzutów skarżącego. Prawidłowo też pouczyły strony, że kwestie rozgraniczenia działek nie leżą w kompetencjach organów prowadzących ewidencję gruntów i budynków, podobnie jak sprawy o ochronę własności, czy posiadania. Niezasadny jest zatem zarzut braku rzetelnego odniesienia się przez organ odwoławczy do całości materiału dowodowego.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ppsa.