Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 524/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 2 ust. 1, par. 6 ust. 1 i 2, par. 7 ust. 1, par. 12 ust. 1, 2 i 3
journal: Dz.U. 2015 poz 370
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. (Dz. U. poz. 370  z późn. zm.).

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 października 2018 r. sprawy ze skargi G. D. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej na rok 2017 oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...], wydaną w przedmiocie przyznania G. D. (dalej jako "Skarżący") płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) na rok 2017.

Z akt wynika, że Skarżący złożył w dniu [...] maja 2017 r. wniosek o przyznanie płatności na 2017 r., w tym przyznanie kosztów transakcyjnych, w którym ubiegał o przyznanie płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) w ramach realizacji:

- pakietu 7, wariantu 7.1 - uprawy rolnicze po okresie konwersji do działek rolnych o łącznej powierzchni 16,65 ha,

- pakietu 8, wariantu 8.1 - uprawy warzywne po okresie konwersji do działek rolnych o łącznej powierzchni 1,38 ha,

- pakietu 11, wariantu 11.1 - uprawy paszowe na gruntach ornych po okresie konwersji do działek rolnych o łącznej powierzchni 6,86 ha,

- pakietu 12, wariantu 12.1 - trwałe użytki zielone po okresie konwersji do działek rolnych o łącznej powierzchni 15,50 ha.

W dniu [...] marca 2018 r. w gospodarstwie Skarżącego zostały przeprowadzone oględziny dotyczące zweryfikowania powierzchni użytkowania rolniczego dla działek ewidencyjnych nr [...], z których został sporządzony protokół.

Po rozpatrzeniu wniosku, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. przyznał Skarżącemu płatność ekologiczną na 2017 r. w ramach realizacji wariantu 7.1, 11.1 i 12.1 w pomniejszonej wysokości, a w ramach wariantu 8.1 zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku.

Utrzymując w mocy powyższe rozstrzygnięcie organ odwoławczy przedstawił przepisy regulujące warunki i tryb przyznawania płatności ekologicznej zawarte

w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r.

w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej

w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz.U. z 2015 r., poz. 370 ze zm., dalej powoływane jako "rozporządzenie ekologiczne") oraz przepisy unijne dotyczące wyznaczania maksymalnego kwalifikowalnego obszaru i prowadzenia zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78,(WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008, Dz. Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013, str. 549 z późn. zm.; rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności, Dz. U. UE L 181

z dnia 20 czerwca 2014 r., str. 48 ze zm.).

Ustalając stan faktyczny przedmiotowej sprawy organ II instancji oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym w trakcie przeprowadzonego postępowania i uznał żądanie Skarżącego zawarte we wniosku o przyznanie płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) na rok 2017 w części dotyczącej realizacji wariantu 8.1. Natomiast powierzchnię kwalifikującą się do przyznania płatności w ramach realizacji wariantu 7.1, wariantu 11.1 oraz wariantu 12.1 ustalił odmiennie od tej deklarowanej przez stronę.

W zakresie wariantu 7.1 w odniesieniu do działek rolnych oznaczonych identyfikatorami C1 i CC1 położonych na działce ewidencyjnej nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR ustalił, że powierzchnia stwierdzona wynosi 5,27 ha, bowiem jest to powierzchnia wynikająca z podjętego przez Skarżącego w 2015 roku zobowiązania ekologicznego, do której została przyznana pierwsza płatność ekologiczna za realizację pakietów i ich wariantów. Zgodnie z treścią przepisu § 7 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego wielkość obszaru objętego zobowiązaniem ekologicznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie

w trakcie jego realizacji. W świetle powyższego zobowiązanie ekologiczne podjęte jest do powierzchni na konkretnej działce ewidencyjnej. W związku z tym na działce ewidencyjnej [...] zatwierdzona do płatności została powierzchnia 5,27 ha.

W ocenie organu odwoławczego, uwzględniając wyliczoną procentową różnicę pomiędzy powierzchnią deklarowaną w ramach realizacji wariantu 7.1,

a powierzchnią stwierdzoną Kierownik Biura Powiatowego ARiMR prawidłowo zastosował art. 19 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 640/2014, zgodnie

z którym jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % obszaru zatwierdzonego. Wysokość kosztów transakcyjnych obliczona została z uwzględnieniem powierzchni stwierdzonej w wariancie 7.1 i powierzchni stwierdzonej w gospodarstwie.

W zakresie wariantu 11.1 organ odwoławczy ustalił, że różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną w wyniku kontroli wynosi 0,19 ha i uznał, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR prawidłowo zastosował art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia nr 640/2014, zgodnie z którym jeżeli obszar zgłoszony przekracza obszar zatwierdzony dla danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1 i jeśli różnica wynosi nie więcej niż 3 % lub dwa hektary, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego dla tej grupy upraw. W związku z § 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia ekologicznego organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił również kwotę przeznaczoną na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego, uwzględniając powierzchnię stwierdzoną

w wariancie 11.1 i powierzchnię stwierdzoną gospodarstwa.

W zakresie wariantu 12.1 organ ustalił, że różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną w wyniku kontroli wynosi 0,05 ha i stwierdził, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w prawidłowo zastosował art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia nr 640/2014, zgodnie z którym jeżeli obszar zgłoszony przekracza obszar zatwierdzony dla danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego dla tej grupy upraw. Wysokość kosztów transakcyjnych obliczona została z uwzględnieniem powierzchni stwierdzonej w wariancie 12.1 i powierzchni stwierdzonej w gospodarstwie.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR nie uwzględnił twierdzeń Skarżącego iż powierzchnia na działce [...] jest zgodna z deklarowaną we wniosku. Wskazał, że ustalenia powierzchni użytkowanej rolniczo na spornej działce rolnej

o identyfikatorze Rl położonej na działkach ewidencyjnych nr [...] oparte zostały na wynikach kontroli administracyjnej przeprowadzonej przy wykorzystaniu dostępnych organowi narzędzi informatycznych, takich jak ortofotomapa. Analizy naniesionego na ortofotomapę zdjęcia działki ewidencyjnej nr [...] wykonanego

w dniu [...] kwietnia 2017 r. wskazuje, że na przedmiotowej działce maksymalna powierzchnia użytkowana rolniczo na gruntach ornych zadeklarowana w wariancie 11.1 wynosi 0,34 ha, a nie jak deklarował rolnik 0,53 ha. Pozostała powierzchnia działki ewidencyjnej wykorzystywana rolniczo stanowi powierzchnię trwałych użytków zielonych TUZ zadeklarowanych w wariancie 12.1. Ponadto ustalono, iż deklarowana na działce ewidencyjnej nr [...] powierzchnia 0,37 ha jest zgodna z maksymalnym kwalifikowanym obszarem na tej działce. Zatem Kierownik Biura Powiatowego ARiMR prawidłowo ustalił, że powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności na działce rolnej Rl wynosi 0,71 ha, a nie 0,90 jak deklarował Skarżący.

Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art. 64 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013, który przewiduje wyjątki od nakładania kar administracyjnych, bowiem w aktach sprawy brak jest dowodów potwierdzających wystąpienie siły wyższej, a niezgodność deklaracji powierzchni poszczególnych działek rolnych nie była wynikiem błędu oczywistego (tj. takiego, który musi być wykryty na podstawie danych zawartych we wniosku o przyznanie płatności i danych zawartych w dokumentach dołączonych do wniosku), ani wynikiem błędu organu.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się Skarżący. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zakwestionował ustalony przez organy stan faktyczny. Wyjaśnił, że w odniesieniu do działki [...] pomiary kontrolne wykonywane były nie w okresie wegetacji 2017 r. tylko wiosną 2018 r. Jesień 2017 r. była bardzo mokra co uniemożliwiło zaoranie w całości rżyska po zbożu i stąd różnica w powierzchni. Nie zmienia to jednak faktu, że w 2017 r. powierzchnia uprawy była zgodna z deklarowaną. Jeżeli chodzi o działkę [...] Skarżący wskazał, że w 2016 r. jej granice były wznawiane przez uprawnionego geodetę i powierzchnia ewidencyjna jest zgodna z deklarowaną. W zakresie działki [...] i części działki [...] Skarżący podniósł, że były zawsze użytkowane łącznie jako grunt orny o powierzchni 0,90 ha, co znajduje potwierdzenie we wnioskach z lat ubiegłych. W odniesieniu do działek deklarowanych w wariancie 12.1 Skarżący stwierdził, że ich powierzchnie zostały zadeklarowane zgodnie ze stanem faktycznym na polu.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko

w sprawie i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego, płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), jeżeli:

1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych

w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013 wynosi co najmniej 1 ha;

3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu;

4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

Stosownie do § 6 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego, zobowiązanie ekologiczne obejmuje użytki rolne:

1) zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej

w ramach danego pakietu lub danego wariantu;

2) spełniające warunki przyznania płatności ekologicznej;

3) objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014, również

w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia nr 640/2014.

Przepis § 6 ust. 2 tego aktu stanowi zaś, że rolnik realizuje zobowiązanie ekologiczne od dnia 15 marca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej.

W myśl § 7 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego, wielkość obszaru objętego zobowiązaniem ekologicznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji.

W ramach realizacji zobowiązania ekologicznego, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, rolnik może jednak dokonywać zmiany uprawianych roślin, miejsca ich uprawy lub zmiany wariantów lub pakietów objętych tym zobowiązaniem, pod warunkiem że mimo dokonania tych zmian są spełnione warunki przyznania płatności ekologicznej z tytułu realizacji tego zobowiązania, a zmiany te nie powodują zmiany wielkości obszaru objętego tym zobowiązaniem lub zmiany miejsca realizacji tego zobowiązania (§ 7 ust. 2).

Wysokość płatności ekologicznej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za hektar gruntu i powierzchni gruntów, do których przysługuje płatność ekologiczna, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności (§ 12 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego). Wysokość stawek płatności, o których mowa w ust. 1, dla poszczególnych pakietów i ich wariantów jest określona w załączniku nr 8 do rozporządzenia (§12 ust. 2). Przy ustalaniu wysokości płatności ekologicznej uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych,

o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (§12 ust. 3).

Z powyższego wynika, że przedmiotowe płatności są przyznawane nie do całej powierzchni ewidencyjnej działki, ale do powierzchni działki rolnej na której prowadzona jest działalność rolnicza i do powierzchni nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Przy czym, wielkość obszaru objętego zobowiązaniem ekologicznym oraz - co do zasady - miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego pięcioletniej realizacji.

Aby uzyskać płatność rolnik musi złożyć w wymaganym terminie prawidłowo wypełniony wniosek wraz z oznaczeniem działek i powierzchni obszaru użytkowanego, co do którego ubiega się o otrzymanie danej płatności. Zadeklarowany w ten sposób obszar podlega weryfikacji organu, dokonywanej

w drodze kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu i dopiero wówczas stanowi podstawę przyznania płatności.

Wskazać w tym miejscu należy, że stosownie do art. 58 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013, państwa członkowskie ustanawiają skuteczne systemy zarządzania i kontroli w celu zapewnienia zgodności z prawodawstwem regulującym unijne systemy wsparcia, zmierzające do zminimalizowania ryzyka strat finansowych dla Unii. O ile nie przewidziano inaczej, system kontroli ustanowiony przez państwa członkowskie zgodnie z art. 58 ust. 2 obejmuje systematyczne kontrole administracyjne wszystkich wniosków o przyznanie pomocy oraz wniosków o płatność. System ten jest uzupełniany o kontrole na miejscu (art. 59 ust. 1 tego rozporządzenia). Zgodnie z art. 67 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013, każde z państw członkowskich ustanawia i prowadzi zintegrowany system zarządzania i kontroli. System ten, stosownie do art. 68 ust. 1 tego aktu obejmuje następujące elementy: skomputeryzowaną bazę danych, system identyfikacji działek rolnych, system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności, wnioski o przyznanie pomocy oraz wnioski o płatność, zintegrowany system kontroli, jednolity system rejestrowania tożsamości każdego beneficjenta wsparcia, o którym mowa w art. 67 ust. 2, który składa wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność.

W myśl art. 70 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013, system identyfikacji działek rolnych ustanawia się w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne. Korzysta się z technik opartych

na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000, a od 2016 r. w skali 1:5 000, przy uwzględnieniu obwodu i stanu działki. Należy to określić zgodnie z istniejącymi normami unijnymi. Niezależnie od akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą nadal korzystać z takich technik, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000 w przypadku gdy zostały one nabyte na podstawie umów długoterminowych zatwierdzonych przed listopadem 2012 r.

W rozpatrywanej sprawie powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności ustalona została podczas kontroli administracyjnej, przeprowadzonej

w oparciu o przepisy rozporządzenia wykonawczego Komisji (WE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. U. UE L z 227 dnia 31 lipca 2014 r., str. 69 ze zm.). Zgodnie z art. 24 ust. 1 tego aktu, kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są przeprowadzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację: a) poprawności i kompletności informacji podanych we wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie, wniosku o płatność lub innej deklaracji; b) zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami w odniesieniu do przedmiotowego systemu pomocy lub środka wsparcia, warunków, na których przyznaje się pomoc lub wsparcie lub zwolnień z obowiązków; c) przestrzegania wymogów i norm odnoszących się do zasady wzajemnej zgodności.

Oględziny działek o nr [...] podczas kontroli na miejscu przeprowadzonej [...] marca 2018 r. zweryfikowały powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru. Kontrole na miejscu obejmują zaś, stosownie do art. 26 ust. 3 rozporządzenia nr 809/2014, sprawdzenie zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami wynikającymi z tych systemów pomocy lub środków wsparcia, dla których dany beneficjent został wybrany zgodnie z art. 34. Dodatkowo maksymalna powierzchnia pozostałych działek kwalifikujących się do płatności ustalona została na podstawie kontroli administracyjnej przeprowadzonej w oparciu o dostępne narzędzia informatyczne – ortofotomapy. Wyniki tych kontroli, wskazujące, że powierzchnia deklarowana przez Skarżącego do płatności w ramach wariantów 7.1, 11.1, 12.1 różni się od powierzchni stwierdzonej, doprowadziły do zmniejszenia płatności, przy uwzględnieniu przepisów uzależniających wysokość tego zmniejszenia od wielkości ustalonej różnicy między obszarem zgłoszonym, a zatwierdzonym do płatności. Działania organów w tym zakresie Sąd uznaje za prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

Skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dowodów, które mogłyby wskazywać, ze stan faktyczny jest inny od ustalonego przez organy. Nie mogły być uwzględnione jego twierdzenia, że powierzchnia uprawy na działkach o nr [...] była zgodna z deklarowaną. Powierzchnia stwierdzona w toku tego postępowania

w odniesieniu do działki [...], to powierzchnia wynikająca z podjętego przez Skarżącego w 2015 r. zobowiązania ekologicznego, do której została przyznana pierwsza płatność. W świetle cytowanego już § 7 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego, wielkość obszaru objętego zobowiązaniem ekologicznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji. Bez znaczenia są zatem podnoszone przez stronę okoliczności wznowienia granic ewidencyjnych działki [...]. Przekroczenie maksymalnego obszaru kwalifikowalnego działki nr [...] stwierdzono zaś podczas kontroli na miejscu, wyników której Skarżący skutecznie nie podważył.

Odnośnie działek o nr [...], obszar kwalifikujący się do płatności został ustalony na podstawie kontroli przeprowadzonej z użyciem ortofotomapy. Analiza naniesionego na ortofotomapę, zdjęcia działki ewidencyjnej nr [...] wykonanego w dniu [...] kwietnia 2017 r., doprowadziła organ do konkluzji, że na przedmiotowej działce maksymalna powierzchnia użytkowana rolniczo na gruntach ornych zadeklarowana w wariancie 11.1 jest mniejsza od tej zadeklarowanej przez Skarżącego. Pozostała powierzchnia działki ewidencyjnej wykorzystywana rolniczo stanowi natomiast powierzchnię trwałych użytków zielonych zadeklarowanych

w wariancie 12.1.

Skarżący, poza ogólnikowym stwierdzeniem, nie przedstawił ponadto dowodów podważających, że cała powierzchnia deklarowane w wariancie 12.1 powinna zostać zakwalifikowana do płatności. Prawidłowo przeprowadzona kontrola wykazała różnicę powierzchniową rzędu 0,05 ha.

Wobec powyższego Sąd uznał, że organy obu instancji postępowały zgodnie

z obowiązującymi przepisami prawa. Skarżący nie przedstawił wiarygodnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń kwestionujących ustaloną przez organy powierzchnię działek zatwierdzoną do płatności w poszczególnych wariantach. Płatność ekologiczna została prawidłowo przyznana w pomniejszonej wysokości

w ramach wariantów 7.1, 11.1 i 12.1. Trzeba przy tym zauważyć, że stwierdzone różnice były na tyle niewielkie, że nie rodziły po stronie Skarżącego żadnych dodatkowych, negatywnych sankcji.

Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi orzeczono więc jak

w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302).