Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 989/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w związku z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego M. R. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym w dniu [...] kwietnia 2013 r. na urzędowym formularzu PPF) skarżący M. R. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący powołał się na niskie dochody jego licznej rodziny.

Z oświadczeń zawartych we wniosku oraz dokumentów nadesłanych w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką, dwojgiem małoletnich dzieci (w wieku 4 i 5 lat), rodzicami żony oraz matką teścia. Dochody tej rodziny stanowią: wynagrodzenie skarżącego za pracę w wysokości 2.600 zł brutto miesięcznie (zaświadczenie pracodawcy skarżącego z dnia [...] maja 2013 r. [...]) oraz świadczenie rentowe matki teścia skarżącego w kwocie 500 zł. Teściowa skarżącego prowadzi działalność gospodarczą, z której w pierwszym kwartale bieżącego roku uzyskała przychód w kwocie 3.099,49 zł (statystyka ryczałtu za rok 2013 [...]). W formularzu wniosku skarżący podał, iż z tytułu prowadzenia tej działalności teściowa odnotowuje stratę w wysokości 780 zł w skali miesiąca. Natomiast żona skarżącego i jej ojciec pozostają bez pracy.

Zeznanie podatkowe skarżącego i jego małżonki za 2012 rok [...] wskazuje, że w roku ubiegłym skarżący osiągnął dochód w kwocie 27.584,35 zł (przy przychodzie w wysokości 29.253,07 zł), a jego żona nie uzyskała żadnych przychodów. Natomiast – jak wynika z transakcji na rachunku bankowym małżonki skarżącego za okres od [...] stycznia do [...] maja 2013 r. [...] - otrzymuje ona zasiłek rodzinny w wysokości 183 zł miesięcznie, a saldo końcowe na jej rachunku zamknęło się w kwocie 8,35 zł.

Z kolei zeznanie podatkowe teściowej skarżącego za rok 2012 [...] wskazuje, iż w roku ubiegłym uzyskała ona dochód ze stosunku pracy w kwocie 11.498,46 zł (przy przychodzie w wysokości 12.750 zł). Na jej rachunku bankowym na dzień [...] maja 2013 r. zostały zgromadzone środki pieniężne w kwocie 258,44 zł (wyciąg z rachunku bankowego za okres od [...] stycznia do [...] maja 2013 r. [...]). Teść skarżącego nie posiada żadnych rachunków bankowych.

Na rachunku bankowym skarżącego (wg stanu na dzień [...] maja 2013 r.) saldo końcowe było ujemne (rachunek bankowy za okres od [...] lutego do [...] maja 2013 r. [...]).

Jako składniki majątku rodziny skarżący wymienił dom o powierzchni 80 m kw oraz grunty rolne o powierzchni 4 ha. Jednocześnie skarżący oświadczył, że nie otrzymuje dopłat bezpośrednich do gruntów z funduszy Unii Europejskiej.

Na miesięczne wydatki rodziny skarżącego składają się: opłata za przedszkole dzieci skarżącego (zaświadczenie Dyrektora Gminnego Przedszkola w G. z dnia [...] maja 2013 r. [...]), opłata za usługi telekomunikacyjne i Internet – (faktura VAT z dnia [...] kwietnia 2013 r. [...]), opłata za wywóz nieczystości – 13,50 zł (dowód wpłaty za miesiące luty i marzec 2013 r. [...]), opłata za energię elektryczną – 350,35 zł (faktura VAT za miesiąc kwiecień 2013 r. [...]), opłata za wodę – 43,01 zł (faktura VAT za miesiąc kwiecień 2013 r. [...]).

Ponadto skarżący jest obciążony spłatą kredytu i trzech pożyczek udzielonych w celach konsumpcyjnych, tj.:

- kredytu w wysokości 2.803,50 zł, którego miesięczna rata spłaty wynosi 154 zł (umowa o kredyt [...]),

- pożyczki w kwocie 2.561,94, której miesięczna rata spłaty wynosi 142,33 zł (umowa pożyczki z dnia [...] marca 2013 r. [...]),

- pożyczki w kwocie 7.571 zł, której miesięczna rata spłaty wynosi 359,60 zł (umowa pożyczki z dnia [...] marca 2012 r. [...], zawiadomienie o zmianie wysokości raty spłaty kredytu/pożyczki spowodowanej zmianą wysokości oprocentowania [...]),

- pożyczki w kwocie 1.544,96 zł, której miesięczna rata spłaty wynosi 143,11 zł (umowa pożyczki z dnia [...] marca 2013 r. [...]).

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).

Oceniając przedmiotowy wniosek skarżącego, stwierdzić należy, że zasługuje on na uwzględnienie. Mając na uwadze niewielkie dochody siedmioosobowej rodziny skarżącego w kontekście jej zwykłych potrzeb życiowych, a także okoliczność, iż małżonce skarżącego przyznano prawo do zasiłku rodzinnego (które uzależnione jest m.in. od spełnienia kryterium dochodowego), stwierdzić należy, że skarżący nie ma możliwości poczynienia oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.