Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 23/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od kosztów i ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 245par 2, art. 246 par 1 pkt 1 w zw z art. 258 par 1 i par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 14 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 października 2016 r. Nr: [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2016 r. p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; II) ustanowić dla S. M. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.


UZASADNIENIE

S. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w przedłożonym w dniu 25 sierpnia 2017 roku formularzu "PPF" wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód wynosi 367 zł i stanowi go zasiłek okresowy z GOPS w L. . Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku. Zamieszkuje w lokalu zastępczym wskazanym przez Gminę L. , za który opłaca ryczałt miesięczny w wysokości 152,42 zł. Pozostałe środki finansowe w wysokości ok. 200 zł przeznaczane są na środki czystości i higieny oraz "na życie". Wnioskodawca podał, że do sądu przyjeżdża rowerem.

Do wniosku S. M. dołączył kopie następujących dokumentów: decyzji Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 10 kwietnia 2017 roku o przyznaniu zasiłku okresowego w kwocie 367 zł, w której uzasadnieniu potwierdzona została trudna sytuacja materialna i życiowa skarżącego, decyzji Starosty K. z dnia 4 maja 2016 roku w sprawie uznania S. M. za osobę bezrobotną oraz decyzji Wójta Gminy L. z dnia 24 czerwca 2016 roku w sprawie podatku rolnego na rok 2016 w kwocie 26 zł.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie S. M. domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w określonym zakresie.

W ocenie orzekającego S. M. uwiarygodnił w sposób wystarczający, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący jest osobą bezrobotną, a jedynym źródłem jego utrzymania jest pomoc społeczna w formie zasiłku okresowego. Niewysokie środki pieniężne, którymi skarżący dysponuje w miesiącu w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów jego bieżącego utrzymania. Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności, ani składników majątkowych, które mogłyby zostać spieniężone.

Okoliczności te wskazują jednoznacznie, że opłacenie we własnym zakresie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przekracza możliwości płatnicze skarżącego. Z tych względów uwzględniono jego wniosek i orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.