Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 2420/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok w części i w tym zakresie umorzono postępowanie, w pozostałym zakresie oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 13 ust 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art.184, art. 206
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk sędzia del. WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Dyrektora Gimnazjum [...] w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 czerwca 2017 r. sygn. akt II SAB/Op 91/17 w sprawie ze skargi D.N. na bezczynność Dyrektora Gimnazjum [...] w [...] w przedmiocie informacji publicznej 1. uchyla pkt 1 zaskarżonego wyroku i umarza postępowanie w tym zakresie; 2. oddala skargę kasacyjną w pozostałej części, 3. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego od D. N. na rzecz Dyrektora Gimnazjum [...] w [...].


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 29 czerwca 2017r. sygn. akt II SAB/Op 91/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, po rozpoznaniu skargi D. N. na bezczynność Dyrektora Gimnazjum Publicznego im. [...] w [...] w przedmiocie informacji publicznej, zobowiązał organ do wydania aktu lub do dokonania czynności załatwiającej wniosek skarżącego z dnia 10 kwietnia 2017r., w części dotyczącej zapytania o staż pracy nauczycieli, w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w pozostałym zakresie; stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności; stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądził od Dyrektora Gimnazjum Publicznego im. [...] w [...] na rzecz skarżącego D.N. zwrot kosztów postępowania sądowego.

Wspomniany wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wnioskiem z dnia 10 kwietnia 2017r. D.N. wniósł o udostępnienie informacji dotyczącej arkusza organizacyjnego Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] na rok szkolny 2017/2018, który zgodnie z zarządzeniem Dyrektora Gimnazjum Publicznego im. [...] w [...] z dnia 30 marca 2017r. w sprawie zwołania Rady Pedagogicznej Gimnazjum Publicznego w [...] był w dniu 6 kwietnia 2017r. opiniowany przez Radę Pedagogiczną Gimnazjum Publicznego im. [...] w [...] . Wnioskodawca wskazał jednocześnie, że ww. dokument należy przekazać wraz ze wszystkimi załącznikami obejmującymi kwalifikacje nauczycieli, staż pracy nauczycieli, informacje o sposobie nawiązania stosunku pracy. Dodał, że nauczyciele w myśl ustawy o systemie oświaty pełnią zadania funkcjonariusza publicznego i w związku z tym żądane dane nie podlegają przepisom o ochronie danych osobowych. D.N. domagał się przekazania danych w formie kserokopii i plików komputerowych, a jako formę przekazania informacji określił przesyłkę pocztową oraz drogę elektroniczną, podając adres e-mail.

Pismem z dnia 26 kwietnia 2017r. Dyrektor Gimnazjum Publicznego [...] w [...] poinformował wnioskodawcę, że arkusz organizacyjny Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] na rok szkolny 2017/2018 zostanie udostępniony po jego zatwierdzeniu przez organ prowadzący.

W dniu 8 maja 2017r. D. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Dyrektora Gimnazjum Publicznego im. [...] w [...], domagając się zobowiązania do rozpoznania jego wniosku z dnia 10 kwietnia 2017r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skarżący wskazał na treść wniosku, z którym wystąpił do organu i charakter informacji, o których udzielenie wnioskował. Podkreślił, że zatwierdzenie arkusza organizacyjnego szkoły nie ma żadnego wpływu na jego dostępność, a brak jego udostępnienia w określonym przez przepisy terminie, jak i niewydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej świadczy o bezczynności organu. Skarżący nadto podkreślił, że jego wniosek dotyczył dokumentu opiniowanego, a nie dokumentu zatwierdzonego przez organ prowadzący szkołę.

Dyrektor Gimnazjum Publicznego im. [...] w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania. Organ przyznał, że arkusz organizacji szkoły jest informacją publiczną. Wskazał jednak, że w chwili wpływu wniosku organ nie posiadał jeszcze arkusza organizacji szkoły, gdyż prace nad jego projektem dopiero trwały i stąd też skarżący został poinformowany o terminie, w którym możliwe będzie jego udostępnienie.

Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak wskazano na wstępie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wyjaśnił, iż w przypadku żądania udzielenia informacji publicznej bezczynność może wystąpić wówczas, gdy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016r. poz. 1764), przywoływanej dalej w uzasadnieniu jako "u.d.i.p.", i jednocześnie żądanie jej udzielenia skierowane jest do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępniania informacji publicznych. Jej zaistnienie związane jest przy tym z brakiem podjęcia przez zobowiązany organ czynności ostatecznie zmierzających do rozpoznania wniosku.

W dalszej kolejności Sąd stwierdził, że w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, że Dyrektor Gimnazjum Publicznego, reprezentując jednostkę wykonującą zadania publiczne w zakresie edukacji, należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznych, którymi dysponuje. W sprawie niekwestionowanym jest również, że wnioskowana przez skarżącego informacja, w postaci projektu arkusza organizacyjnego Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] na rok szkolny 2017/2018, która opiniowana była przez Radę Pedagogiczną Gimnazjum Publicznego im. [...] w [...] w dniu 6 kwietnia 2017r., jak i dane dotyczące kwalifikacji nauczycieli, stażu pracy nauczycieli oraz informacje o sposobie nawiązania stosunku pracy nauczycieli stanowią informację publiczną. Sąd podkreślił jednocześnie, że żądanie zawarte we wniosku z dnia 10 kwietnia 2017r. dotyczyło m.in. projektu arkusza organizacyjnego PSP w [...], który opiniowany był przez Radę Pedagogiczną Gimnazjum Publicznego w [...] w dniu 6 kwietnia 2017r. Uznanie zaś przez organ, że ww. wniosek dotyczy zatwierdzonego przez organ prowadzący arkusza organizacji PSP w [...] nie znajdowało uzasadnienia w treści wniosku.

Oceniając charakter prawny projektu organizacji szkoły Sąd I instancji wskazał na treść § 10 ust. 1 i 2 załącznika 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz.U. z 2001r. Nr 61, poz. 624, ze zm.) i stwierdził, że z regulacji tej wynika, iż projekt arkusza organizacyjnego szkoły sporządzany jest przez dyrektora szkoły w celu dokładnego rozplanowania oraz rozkładu godzin lekcyjnych i ich przydzielenia poszczególnym nauczycielom. Sam projekt arkusza organizacyjnego, podobnie jak arkusz organizacyjny szkoły przyjęty i zatwierdzony przez organ prowadzący szkołę stanowi dokument urzędowy, który zawiera informacje o sprawach publicznych i posiada walor informacji publicznej, przez którą należy rozumieć m.in. informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, tj. wprost wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 4a u.d.i.p., jako dane publiczne podlegające udostępnieniu w trybie ustawy.

Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że Dyrektor Gimnazjum Publicznego im. [...] w [...] zobowiązany był do rozpoznania wniosku skarżącego w trybie przepisów u.d.i.p. i pozostawał związany regulacjami prawnymi wynikającymi z tego aktu. Przypomniał, że w rozpoznawanej sprawie, po otrzymaniu wniosku skarżącego w dniu 14 kwietnia 2017r. Dyrektor Gimnazjum Publicznego [...] w [...] poinformował skarżącego pismem z dnia 26 kwietnia 2017r., że żądane informacje zostaną udostępnione po zatwierdzeniu arkusza organizacyjnego PSP w [...] na rok szkolny 2017/2018 przez organ prowadzący. Zatwierdzenie ww. arkusza nastąpiło w dniu 18 maja 2017r. Arkusz organizacyjny w formie elektronicznej przesłany został skarżącemu w dniu 29 maja 2017r., zaś w formie papierowej w dniu 26 maja 2017r. Powyższe – zdaniem Sądu I instancji – oznacza, że w wymaganym terminie, wynikającym z art. 13 u.d.i.p., organ nie rozpoznał złożonego wniosku w sposób przewidziany prawem, gdyż nie udostępnił żądanej informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej, ani też nie wydał decyzji o odmowie jej udzielenia, czy o umorzeniu postępowania. Uznał zatem Sąd, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, który to stan nie ustał do daty wyrokowania w odniesieniu do całości informacji, o którą zwracał się skarżący. Jak dalej wskazał Sąd, analiza treści wniosku oraz udzielonej skarżącemu informacji wskazuje, że przekazane dokumenty nie zawierają danych co do stażu pracy poszczególnych nauczycieli. W tym zakresie organ nadal jest bezczynny i stąd też zasadnym jest na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017r. poz. 1369), przywoływanej dalej jako "P.p.s.a.", zobowiązanie Dyrektora Gimnazjum Publicznego im. [...] w [...] do wydania aktu lub dokonania czynności załatwiającej wniosek skarżącego z dnia 10 kwietnia 2017r. w części dotyczącej zapytania o staż pracy nauczycieli, w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi.

Jednocześnie Sąd wskazał, że w pozostałym zakresie umorzył postępowanie, gdyż skarżącemu doręczone zostały po wniesieniu skargi informacje, których udzielenia się domagał. Wyjaśnił, że w realiach sprawy nie można mówić o bezczynności Dyrektora PSP w [...] w zakresie załatwienia całego wniosku z dnia 10 kwietnia 2017r., gdyż skarżącemu została przesłana większość żądanych informacji, tj. arkusz organizacyjny szkoły na lata 2017/2018, imienny wykaz kadry pedagogicznej obejmujący posiadane kwalifikacje, poziom wykształcenia, dokumenty potwierdzające kwalifikacje pedagogiczne, stopień awansu zawodowego, tygodniowy wymiar godzin oraz nauczany przedmiot lub rodzaj prowadzonych zajęć. W tej części stan bezczynności ustał po wniesieniu skargi, przed wydaniem orzeczenia. Zdaniem Sądu w zaistniałej sytuacji – z uwagi na udzielenie tej części wnioskowanych informacji – zobowiązywanie organu do udzielenia informacji publicznej w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. Powyższe zaś stanowiło podstawę do umorzenia postępowania sądowego w tym zakresie w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Sąd I instancji dodał, że wobec stwierdzenia bezczynności, stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 3 wyroku. Podkreślił, że w wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność nie może określić sposobu rozpoznania sprawy, w której dany podmiot pozostaje w bezczynności. Z tego też powodu, w niniejszej sprawie, dokonując wykładni przepisów prawa, nie dokonał wiążącej organ oceny charakteru żądanych przez skarżącego informacji oraz sposobu załatwienia jego wniosku. Ocena bowiem w tym zakresie powinna zostać dokonana przez organ i w zależności od jej wyniku skutkować udostępnieniem żądanych informacji lub wydaniem w tym przedmiocie odpowiedniej decyzji, która stosownie do art. 107 K.p.a. powinna spełniać wymogi przewidziane dla decyzji administracyjnej, w tym zawierać uzasadnienie przedstawiające ocenę organu.

Sąd stwierdził jednocześnie na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. w pkt 4 wyroku, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę kwestę Sąd wskazał, że nie sposób dopatrzyć się w działaniu organu rażącego naruszenia prawa. Brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, że zaniechanie organu było zamierzone, czy też miało na celu utrudnienie skarżącemu dostępu do informacji publicznej. Po otrzymaniu wniosku organ niezwłocznie podjął czynności związane z jego załatwieniem i wystosował do skarżącego pismo z dnia 26 kwietnia 2017r. W sprawie nie zachodził przypadek oczywistego braku podejmowania przez organ jakichkolwiek czynności, czy też lekceważenia wniosku skarżącego. Stwierdzona bezczynność wynikała natomiast z błędnego odczytania wniosku i przeświadczenia organu, że skarżący domagał się zatwierdzonego arkusza organizacyjnego szkoły, a nie jego projektu. Jednocześnie, skoro zaistniała bezczynność nie miała kwalifikowanego charakteru, to tym samym niecelowe było orzekanie na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. o wymierzeniu organowi grzywny. Z kolei orzeczenie o kosztach wydano na podstawie art. 200 P.p.s.a w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu złożył Dyrektor Gimnazjum Publicznego im. [...] w [...] . Zaskarżając wyrok w całości, podniósł następujące zarzuty:

I. naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię, tj. art. 13 u.d.i.p. poprzez przyjęcie, że organ dopuścił się bezczynności, ponieważ w terminie określonym tym przepisem nie rozpoznał wniosku w ten sposób, że nie przekazał żądanych dokumentów ani też nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji czy umorzeniu postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy, gdy tymczasem organ rozpoznał wniosek w terminie określonym tym przepisem;

II. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 149 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 13 u.d.i.p. poprzez przyjęcie, że w sprawie miała miejsce bezczynność, gdy tymczasem wszystkie żądane dokumenty, w tym staż pracy nauczycieli zostały przekazane skarżącemu w terminie przewidzianym w u.d.i.p., a więc organ nie dopuścił się bezczynności;

III. wykładnię wniosku żądającego udostępnienia informacji publicznej, do czego nie uprawnia żaden przepis.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono, że zaskarżony wyrok został wydany w sprzeczności z art. 13 u.d.i.p. Skarga winna podlegać odrzuceniu, ewentualnie oddaleniu ze względu na otrzymane wszystkie żądane przez skarżącego dokumenty w terminie wskazanym tym przepisem. Zdaniem skarżącego kasacyjnie Sąd, przyjmując błędną wykładnię art. 13 u.d.i.p. zastosował przepis postępowania – art. 149 P.p.s.a., stwierdzając, że organ dopuścił się bezczynności.

W dalszej części skargi kasacyjnej przypomniano, że wniosek o udostępnienie Arkusza Organizacji Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] na rok szkolny 2017/2018 wraz z następującymi dokumentami: kwalifikacje nauczycieli, staż pracy nauczycieli oraz informacje o sposobie nawiązania stosunku pracy wpłynął do organu w dniu 12 kwietnia 2017r. Zgodnie z treścią wniosku dotyczył on udostępnienia arkusza organizacji szkoły, a organ w tym czasie jeszcze nie dysponował tym arkuszem. Stąd zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. organ poinformował wnioskodawcę o terminie, w którym ten arkusz udostępni, wskazując przyczynę.

Jednocześnie Dyrektor Gimnazjum wyjaśnił, że żaden przepis nie uprawnia do tego, aby interpretować wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Tymczasem Sąd I instancji przyjął, że wnioskodawca żądał przesłania projektu organizacji szkoły, a więc zinterpretował wniosek, czego nie mógł uczynić w świetle przepisów u.d.i.p.

Ponadto wnoszący skargę kasacyjną zauważył, że – zdaniem Sądu I instancji – przekazane dokumenty nie zawierają danych dotyczących stażu pracy nauczycieli, podczas gdy organ przekazał wszystkie żądane dokumenty, w tym dotyczące stażu pracy nauczycieli. W aktach sprawy w zbiorze przekazanych na wniosek dokumentach znajduje się bowiem tabela zatytułowana "Przydział zajęć edukacyjnych, godzin lekcyjnych, zajęć dodatkowych w szkole podstawowej w [...] w roku szkolnym 2017/2018", na samej górze tej tabeli jest rubryka staż pracy i te rubryki zostały wypełnione, a więc organ nie pozostaje w tej części w bezczynności.

Podsumowując organ uznał, że wszystkie żądane wnioskiem dokumenty zostały przesłane, a wniosek został rozpoznany zgodnie z przepisami u.d.i.p., wobec czego skarga D. N. winna zostać odrzucona, ewentualnie oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie kasacyjne oparte jest na zasadzie związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej i podstawami zaskarżenia wskazanymi w tej skardze. Zakres sądowej kontroli instancyjnej jest zatem określony i ograniczony wskazanymi w skardze kasacyjnej przyczynami wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku sądu I instancji. Jedynie w przypadku, gdyby zachodziły przesłanki, powodujące nieważność postępowania sądowoadministracyjnego, określone w art. 183 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny mógłby podjąć działania z urzędu, niezależnie od zarzutów wskazanych w skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie nie stwierdzono takich przesłanek.

Przedmiotową skargę kasacyjną oparto na obu podstawach kasacyjnych, przewidzianych w art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a., zarzucając Sądowi I instancji zarówno naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 13 u.d.i.p. polegającą na przyjęciu, iż organ dopuścił się bezczynności gdyż w terminie określonym tym przepisem nie rozpoznał wniosku; jak i naruszenie przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 149 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 13 u.d.i.p. poprzez przyjęcie, że w sprawie miała miejsce bezczynność, gdy tymczasem wszystkie żądane dokumenty, w tym staż pracy nauczycieli zostały przekazane skarżącemu w terminie przewidzianym w u.d.i.p., a więc organ nie dopuścił się bezczynności. W sytuacji podniesienia obu podstaw kasacyjnych, zasadą jest w pierwszej kolejności rozpoznanie zarzutów procesowych, ponieważ dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo nie został dostatecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez sąd I instancji przepis prawa materialnego (vide: wyrok NSA z dnia 9 marca 2005r. sygn. akt FSK 618/04, https://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

W okolicznościach niniejszej sprawy wypada potwierdzić zasadność zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania polegający na niewłaściwym zastosowaniu art. 149 § 1 P.p.s.a. w następstwie przyjęcia, że organ nadal pozostaje w bezczynności w udostępnieniu informacji w zakresie stażu pracy nauczycieli. Zasadnie skarżący kasacyjnie wskazuje, iż w zbiorze dokumentów przekazanych skarżącemu na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 10 kwietnia 2017r. znajduje się tabelaryczny dokument zatytułowany "Przydział zajęć edukacyjnych, godzin lekcyjnych, zajęć dodatkowych w szkole podstawowej w Rudnikach w roku szkolnym 2017/2018 – Projekt", w którym na samej górze tabeli znajdują się rubryki wypełnione odpowiednio dla każdego nauczyciela, zatytułowane w kolejności od góry: "staż pracy", "poziom wykształcenia", "status zawodowy". Jeżeli zatem z niekwestionowanych okoliczności sprawy wynika, iż udostępnienie powyższej informacji skarżącemu w formie zarówno papierowej, jak i elektronicznej nastąpiło w maju 2017r., to trafnie skarżący kasacyjnie wskazuje, iż w dacie orzekania przez Sąd I instancji organ nie pozostawał w bezczynności w udostępnieniu żądanej informacji publicznej w zakresie wskazania stażu pracy poszczególnych nauczycieli.

Co prawda w powyższym zakresie skarżący kasacyjnie jako naruszony przywołał ogólnie przepis art. 149 § 1 P.p.s.a., który składa się z trzech jednostek redakcyjnych (paragrafów) normując określone rozstrzygnięcia sądu administracyjnego w razie uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, a w skardze kasacyjnej nie wskazano konkretnej jednostki redakcyjnej art. 149 § 1 P.p.s.a. uznanej za naruszoną, to jednak mając na uwadze, iż postawione w tym kontekście zarzuty kasacyjne dotyczyły zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności, a także stwierdzenia bezczynności organu, uznać wypada, iż powyższe zarzuty sformułowane zostały na gruncie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a., a powyższa nieumiejętność w formułowaniu zarzutów kasacyjnych nie stanowi bariery w ich ocenie w toku niniejszej sprawy, pozwalając osiągnąć cele postępowania kasacyjnego (vide: uchwała NSA w pełnym składzie z dnia 26 października 2009r. sygn. akt I OPS 10/09 http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Stawiany w skardze kasacyjnej zarzut wadliwego zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności, który stanowi o naruszeniu art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uznać wypada za trafny. Jeżeli bowiem do daty orzekania przez sąd administracyjny, co w okolicznościach niniejszej sprawy miało miejsce w dniu 29 czerwca 2017r., organ, którego dotyczyła skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to – mimo pozostawania w zwłoce – przestaje on tkwić w bezczynności. W takiej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (vide: uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OPS 6/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl ; J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011, uwaga 6 do art. 149).

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną w zakresie powyższego zarzutu uchylając pkt 1 zaskarżonego wyroku, a uznając jednocześnie, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w tym zakresie (art. 188 w związku z art. art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

Odnosząc się do kolejnego zarzutu wypada wskazać, iż przepis art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi podstawę prawną stwierdzenia przez sąd administracyjny, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Tego rodzaju stwierdzenie pozostaje aktualne w sytuacji, kiedy organ pozostawał w dniu wniesienia skargi w stanie bezczynności lub przewlekle prowadził postępowanie i skarga ta była uzasadniona, jednakże w dacie orzekania przez sąd nie jest możliwe zobowiązanie go do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, ponieważ organ przed wydaniem przez sąd wyroku zakończył postępowanie w sprawie i wydał stosowny akt lub dokonał czynności (vide: B.Adamiak [w:] B.Adamiak, J.Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, LexisNexis, wydanie XV, s. 447). W powyższym aspekcie sąd, rozpatrując skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, rozstrzyga według stanu sprawy na dzień zaskarżenia, a nie na dzień orzekania (vide: T.Woś [w:] T.Woś, H.Knysiak – Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, WP, wydanie VI, s. 769 – 770; M.Szubiakowski, Bezczynność i przewlekłość w świetle art. 149 P.p.s.a., ZNSA 2013, nr 4, s. 39–42). Tym samym dokonanie przez sąd administracyjny stwierdzenia, o którym mowa w art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jest aktualne w sytuacji gdy w dniu zaskarżenia do sądu miała miejsce bezczynność organu, która rozumiana jest jako niewydanie w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Występuje ona zarówno wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnej czynności w sprawie, jak i wówczas wtedy, gdy wprawdzie organ prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia obowiązku i braku przeszkód – nie zakończył sprawy wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności (vide: wyrok NSA z dnia 31 maja 2017r. sygn. akt I FSK 240/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). W okolicznościach niniejszej sprawy złożenie wniosku o dostęp do informacji publicznej nastąpiło w dniu 10 kwietnia 2017r., zaś pierwsze udostępnienie skarżącemu wnioskowanej informacji, w sposób przez niego wskazany, miało miejsce w dniu 26 maja 2017r. Uwzględniając zatem treść art. 13 ust. 1 u.d.i.p., przewidującą udostępnianie informacji publicznej na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, wypada zgodzić się z Sądem I instancji co do tego, iż udzielając informacji publicznej z przekroczeniem powyższego terminu organ pozostawał bezczynny. To zaś wystarczająco uzasadniało wydanie przez Sąd I instancji rozstrzygnięcia opartego na przepisie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stwierdzającego bezczynność organu. Tym samym bezzasadny jest zarzut kasacyjny tyczący wadliwego przypisania organowi bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia 10 kwietnia 2017r.

W powyższym kontekście wadliwie postawiony został zarzut naruszenia art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Jakkolwiek skarżący kasacyjnie zarzuca Sądowi I instancji wadliwą wykładnię tegoż przepisu, to nie wskazuje w czym zarzucanej wadliwości upatruje. Natomiast obowiązkiem autora skargi kasacyjnej jest nie tylko wskazanie na czym polega zarzucana wadliwość, ale także wykazanie jaka powinna być jego prawidłowa wykładnia (vide: wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2017r. sygn. akt I OSK 1592/17; wyrok NSA z dnia 2 września 2016r. sygn. akt I OSK 735/15 www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Zaniechania w powyższym zakresie uniemożliwiają Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu odniesienie się do tak postawionego zarzutu.

Nie można natomiast zaakceptować stanowiska skarżącego kasacyjnie wskazującego, iż pismem z dnia 26 kwietnia 2017r. poinformowano skarżącego, w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim organ udostępni informację. Powyższa okoliczność – zdaniem skarżącego kasacyjnie – miałaby przemawiać za tym, że organ nie pozostawał w bezczynności. Przeszkodą dla uznania pisma z dnia 26 kwietnia 2017r. za powiadomienie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jest bowiem zarówno przekroczenie terminu, o którym mowa w tym przepisie, jak i treść wniosku z dnia 10 kwietnia 2017r. inicjującego postępowanie w niniejszej sprawie. Przybliżając tą ostatnią okoliczność wypada wskazać, iż we wniosku o dostęp do informacji publicznej skarżący domagał się upublicznienia "Arkusza organizacji Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w [...] na rok szkolny 2017/2018, który zgodnie z zarządzeniem 5/2017 Dyrektora Gimnazjum Publicznego (...) był w dniu 06.042017r. opiniowany przez Radę Pedagogiczną (...)", a zatem trafnie Sąd I instancji skonstatował, iż przedmiotem wniosku pozostawał arkusz organizacyjny szkoły w takim kształcie, w jakim był opiniowany przez radę pedagogiczną w dniu 6 kwietnia 2017r., a więc będący projektem. Skoro nie ma wątpliwości, iż w takim kształcie arkusz organizacyjny szkoły stanowił dokument urzędowy, w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. i mógł podlegać udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p., to zawarta w piśmie organu z dnia 26 kwietnia 2017r. informacja o udostępnieniu owego arkusza dopiero po jego zatwierdzeniu przez organ prowadzący, nie odnosiła się do rzeczywistej przeszkody uniemożliwiającej udostępnienie wnioskowanego dokumentu w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., lecz wskazywała na wolę organu udostępnienie dokumentu o dodatkowych cechach, nabytych poprzez jego zatwierdzenie przez organ prowadzący szkołę. Trafnie więc Sąd I instancji dostrzegł, że udostępnienia nie takiego dokumentu tyczył wniosek skarżącego z dnia 10 kwietnia 2017r. Tym samym nie można potwierdzić zasadności zarzut naruszenia art. 13 ust. 1 u.d.i.p. poprzez wadliwe zastosowanie w sprawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p.

Z tych względów skarga kasacyjna w powyższym zakresie podlegała oddaleniu zgodnie z art. 184 P.p.s.a.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 206 P.p.s.a. odstępując od uwzględnienia żądania zasądzenia kosztów postępowania z uwagi na uwzględnienie skargi kasacyjnej jedynie w nieznacznej części.