Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 942/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6551
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 58 § 1 pkt 2, art. 83 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 186/08 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie oraz przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 186/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odrzucił skargę T. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. (dalej: Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR) z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej.

W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że zaskarżona decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR została doręczona T. S. w dniu 17 grudnia 2007 r. Nadto Sąd I instancji ustalił, że na tę decyzję skarżący wniósł osobiście w dniu 22 stycznia 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., poprzez złożenie tego pisma w siedzibie [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w G.

Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że w sprawie termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 stycznia 2008 r., więc T. S. nie dochował ustawowego trzydziestodniowego terminu do wniesienia pisma (art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, dalej: p.p.s.a.). W związku z tym Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.

Od postanowienia z dnia 22 kwietnia 2008 r. T. S. złożył skargę kasacyjną, którą zaskarżył orzeczenie w całości oraz wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie norm prawnych gwarantujących każdemu prawo do sądu. Skarżący stwierdził, że jego skarga została złożona w terminie przewidzianym przepisami ustawy (art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 oraz art. 83 § 3 p.p.s.a.), tj. w dniu 15 stycznia 2008 r.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nieprawidłowo przyjął, że skargę wniesiono w dniu 22 stycznia 2008 r., podczas gdy zgodnie z potwierdzeniem nadania (którego kserokopię załączono do skargi kasacyjnej), skarga została wniesiona listem poleconym w dniu 15 stycznia 2008 r. Nadto wniesienie skargi w terminie zostało także potwierdzone przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w G. w odpowiedzi na skargę z dnia 25 lutego 2008 r. W związku z powyższym, zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną, Sąd oparł swe rozstrzygnięcie na błędnych ustaleniach. Strona skarżąca podkreśliła, że podniesione przez nią kwestie nie były przedmiotem rozważań Sądu I instancji, dlatego też wskazane wątpliwości stanowią uzasadnienie dla wniesionej skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.), zaś oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie ustalono, iż dniem, w którym upłynął termin do skutecznego wniesienia skargi był dzień 16 stycznia 2008 r. Natomiast ustalenia wymagała data wniesienia skargi przez T. S. Zgodnie z ustaleniami Sądu I instancji T. S. złożył skargę bez pośrednictwa poczty w dniu 22 stycznia 2008 r., tj. z uchybieniem ustawowego terminu. Zgodnie zaś z twierdzeniem strony skarżącej, wniesienie skargi nastąpiło w dniu nadania tego pisma listem poleconym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, tj. w dniu 15 stycznia 2008 r.

Należy zauważyć, iż Sąd I instancji oparł swoje ustalenie faktyczne na zamieszczonej na skardze prezentacie z adnotacją o osobistym złożeniu pisma. Okoliczność ta, wraz z brakiem w aktach załączonej do skargi koperty, w której nadesłano pismo, mogła powodować wątpliwość co do złożenia skargi z zachowaniem ustawowego terminu, mimo, iż faktem potwierdzającym wniesienie skargi z zachowaniem terminu przewidzianego ustawą, było stwierdzenie samego organu zawarte w odpowiedzi na skargę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego już w postępowaniu przed Sądem I instancji można więc było mówić o zaistnieniu pewnej niejasności w zakresie stanu faktycznego sprawy.

Nadto obecnie, wobec pojawienia się w sprawie kolejnych dokumentów, które mogą potwierdzać, że skarga T. S. została przez niego wniesiona w przewidzianym ustawą terminie (m.in. potwierdzenie nadania przesyłki listowej poleconej), uzasadnione będzie dokonanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownego rozważenia zebranego materiału dotyczącego omawianej kwestii. Na uwagę zasługuje pismo Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia 17 listopada 2008 r., w którym przyznaje on, że nie wyklucza możliwości omyłkowego złożenia adnotacji o osobistym złożeniu skargi, w szczególności, iż adnotacja ta nie została złożona bezpośrednio w momencie wniesienia pisma.

Ponownie rozpatrujący sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien ocenić na ile zebrany materiał dowodowy jest wystarczający do odtworzenia pełnego obrazu sprawy. Jeżeli po dokonaniu ponownej analizy akt wątpliwości Sądu I instancji pozostaną, Sąd ten na podstawie art. 106 § 3, § 4 i § 5 p.p.s.a. przeprowadzi dowody uzupełniające.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 i art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.