Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1244/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 i 3, art. 185 w zw. z art. 197 par. 1 i 2, art. 198, art. 214 par. 1, art. 220 par. 1, art. 230 par. 1, par. 2, art. 231, art. 233
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 3 pkt 3
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. W. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1934/10 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2010 roku sygn. akt [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 20 października 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1934/10 Zastępca Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wezwał radcę prawnego I. W. pełnomocnika skarżącego S. W. do uzupełnienia wpisu sądowego w wysokości 17.284 złotych od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie S. W. reprezentowany przez radcę prawnego I. W., wniósł o jego uchylenie w całości. Skarżący zarzucił rażące naruszenie art. 199 w zw. z art. 230 § 1 oraz art. 231 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 3 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. poprzez ustalenie, że strona w niniejszym postępowaniu winna uiścić wpis stosunkowy w wysokości 17.428 zł. Zdaniem skarżącego Sąd dokonał błędnej oceny stanu prawnego, a w konsekwencji błędnie ustalił wysokość wpisu, który w niniejszej sprawie winien wynosić 200 złotych.

Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, na mocy której została uchylona i przekazana do ponownego rozpoznania decyzja Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] sierpnia 2009 r. wymierzająca stronie karę pieniężną w wysokości 874.218,42 zł za usunięcie bez zezwolenia 80 sztuk sosen. Przedmiotem zaskarżenia nie jest zatem "należność pieniężna", gdyż decyzja Kolegium nie nałożyła na stronę zobowiązań ani nie ustaliła należności za wycinkę drzew. Zdaniem pełnomocnika skarżącego niesłusznie więc Sąd wskazał § 1 pkt 3 rozporządzenia jako podstawę ustalenia wysokości wpisu. Uwadze Sądu uszło to, iż strona kwestionuje fakt, że na przedmiotowej działce rosły drzewa i tym samym nie godzi się także z wysokością kary za wycięcie 80 sztuk sosen. W ocenie pełnomocnika skarżącego w przedmiotowej sprawie nie zachodzi wyjątek od zasady pobierania wpisu stałego, gdyż przedmiotem zaskarżenia nie jest "należność pieniężna". Pełnomocnik skarżącego podniósł nadto, że wartość nałożonej kary nie jest określona w sposób pewny. W takiej sytuacji nie jest możliwe wyznaczenie stosunkowej wartości wpisu i powinny mieć zastosowanie przepisy o wpisie stałym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a). Pisma, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie, to w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Na mocy delegacji ustawowej, zawartej w art. 233 p.p.s.a., wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

Stwierdzenie, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały, stanowi znaczne uproszczenie. Przedmiotem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi nie są należności pieniężne, ale akty i czynności albo bezczynność organów, wymienione w art. 3 § 2 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które mają być poddane kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem. A zatem, bardziej trafne jest określenie spraw podlegających wpisowi stosunkowemu jako spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie. Tym samym nie wszystkie sprawy, które mogą w jakimś stopniu dotyczyć należności pieniężnych, będą podlegały wpisowi stosunkowemu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 38/09).

W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, która uchyliła decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] sierpnia 2009 r. wymierzającą skarżącemu karę pieniężną w wysokości 874.218,42 zł za usunięcie bez zezwolenia 80 sztuk sosen i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja kasacyjna organu odwoławczego a więc, rację ma skarżący, że przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna. Zaskarżona decyzja nie nakłada bowiem na skarżącego żadnego zobowiązania pieniężnego. To zaś oznacza, iż przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie nie jest należność w rozumieniu § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). A zatem, w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2010 r. sygn. akt [...] w przedmiocie uchylenia decyzji z zakresu ochrony przyrody i środowiska i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania należny jest wpis stały na podstawie § 2 ust. 3 pkt 3 powołanego wyżej rozporządzenia, który wynosi 200 zł. Błędnie więc Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym zarządzeniu jako podstawę wyliczenia kwoty wpisu wskazał § 1 pkt 3 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów wzywając stronę do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 17.284 zł.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.