Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 2248/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 19 ust. 2
journal: Dz.U. 2014 poz 167
law: Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych - tekst jednolity
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.
article: art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Morys sędzia NSA Barbara Adamiak sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Rafał Kopania po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Rady [...] w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 marca 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 980/13 w sprawie ze skarg Rady [...] w K. i M. H. na uchwałę Rady Miejskiej w Sosnowcu z dnia 21 marca 2013 r. nr 604/XXXVI/2013 w przedmiocie rozwiązania zespołu szkół oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 980/13 oddalił skargi Rady Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych Województwa Śląskiego w Katowicach, M. H. na uchwałę Rady Miejskiej w Sosnowcu z dnia 21 marca 2013r. nr 604/XXXVI/2013 w przedmiocie rozwiązania zespołu szkół.

Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

W dniu 21 marca 2013 r. Rada Miejska w Sosnowcu podjęła uchwałę nr 604/XXXVI/2013 w sprawie rozwiązania Zespołu Szkół Specjalnych Nr 1 w Sosnowcu. Jednocześnie stwierdzono, że przyjęcie uchwały nastąpiło po uzyskaniu opinii Śląskiego Kuratora Oświaty i spełnieniu wymogów art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. Nr 51, poz. 234). W uchwale tej postanowiono o rozwiązaniu z dniem 31 sierpnia 2013 r. Zespołu Szkół Specjalnych Nr 1 w Sosnowcu. Postanowiono także, że składniki mienia znajdującego się w zarządzie tej jednostki budżetowej stają się z dniem 1 września 2013 r. mieniem Zespół Szkół Specjalnych nr 2 przy ul. Sucha 21.

Na wyżej wymienioną uchwałę skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa złożyli Rada OPZZ Województwa Śląskiego w Katowicach oraz M. H. – rodzic ucznia [...] wchodzącego w skład Zespołu Szkół Specjalnych Nr 1 w Sosnowcu.

Rada Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych (OPZZ) Województwa Śląskiego w Katowicach, zarzuciła m.in. zaskarżonej uchwale naruszenie art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, a także art. 2 i art. 7 Konstytucji RP.

M. H. we wniesionej przez siebie skardze zarzucił uchwale o rozwiązaniu Zespołu Szkół Specjalnych Nr 1 w Sosnowcu naruszenie art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) poprzez brak poinformowania go w terminie 6 miesięcy przed datą likwidacji placówki o podjęciu uchwały. Jednocześnie skarżący zarzucił naruszenie art. 7, 77 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalając skargi stwierdził, że skuteczność zaskarżania uchwał organów gmin zasadniczo reguluje przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), który stanowi, że każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Stroną w postępowaniu toczącym się na podstawie cyt. wyżej art. 101 może być zatem jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone, co oznacza, że dopiero naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia otwiera drogę do dokonania merytorycznej oceny uchwały.

W ocenie Sądu I instancji Rada OPZZ Województwa Śląskiego nie wskazała w skardze na czym polega naruszenie jego interesu prawnego. Z treści skargi wynikałoby, że takiego naruszenia upatruje w braku przedstawienia OPZZ do konsultacji uchwał o zamiarze likwidacji szkoły, likwidacji szkoły oraz rozwiązania zespołu szkół.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach brak przedstawienia związkowi zawodowemu uchwały w sprawie rozwiązania zespołu szkół do zaopiniowania w trybie art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych nie stanowi naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Jest to bowiem jedynie ewentualna wada procesowa przy podjęciu uchwały. Naruszenia interesu prawnego można natomiast upatrywać w fakcie, że skarżąca organizacja związkowa związków zawodowych, które są powołane do reprezentowania i obrony praw, interesów zawodowych i socjalnych ludzi pracy (art. 1 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych), a rozwiązanie zespołu szkół może mieć wpływ na stosunki prawne pracowników zespołu w zakresie ich zatrudnienia.

Odnosząc się zatem do zarzutu naruszenia art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych, przez niekierowanie do OPZZ przedmiotowej uchwały, Sąd I instancji uznał go za bezzasadny. Materialno-prawną podstawę dotyczącą rozwiązania zespołu szkół stanowi ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Przepis art. 62 ust. 5 tej ustawy stanowi, że organ prowadzący zespół szkół lub placówek albo szkół i placówek może wyłączyć z zespołu niektóre szkoły lub placówki, włączyć do zespołu inne szkoły lub placówki, a także może rozwiązać zespół. W przypadku wyłączenia szkół lub placówek z zespołu oraz rozwiązania zespołu przepisów art. 58 i 59 nie stosuje się. Natomiast zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 29 listopada 2010 r., sygn. akt I OPS 2/10, uchwała o zamiarze likwidacji szkoły i uchwała o likwidacji szkoły, podjęte na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty są aktami prawnymi podejmowanymi w sprawie objętej opiniowaniem przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego stosownie do przepisu art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych, z tym że przedstawienie do zaopiniowania projektu jednej z nich oznacza dopełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 19 ust. 2.

Zespół szkół jest jednostką organizacyjną, która nie jest szkołą i nie może być tak traktowana, co ma wpływ na procedurę jej rozwiązania. Z art. 62 ust. 5 o systemie oświaty wynika, że rozwiązanie zespołu szkół jako jednostki budżetowej ma w istocie charakter techniczny, organizacyjny i nie wywołuje skutku w postaci likwidacji szkół wchodzących w jego skład. Skutek taki wywołuje dopiero uchwała podjęta w odniesieniu do każdej ze szkół wchodzących wcześniej w skład zespołu. Przy czym procedura likwidacji szkoły może być prowadzona równolegle z procedurą wyłączenia tej szkoły z zespołu bądź rozwiązania zespołu. Taka procedura była prowadzona bowiem rozwiązaniu zespołu towarzyszyła także likwidacja szkół wchodzących w jego skład. Szkoły te wraz z rozwiązaniem zespołu szkół zostały zlikwidowane odrębnymi uchwałami. Natomiast do uchwał o zamiarze likwidacji szkół oraz likwidacji szkół odnosi się ww. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przedmiotowa uchwała ze względu na jej wyłącznie charakter organizacyjny i wewnętrzny nie jest aktem prawnym podlegającym obowiązkowi konsultacji ze związkami zawodowymi w trybie art. 19 ustawy o związkach zawodowych. Natomiast nawet gdyby przyjąć, że akt ten podlega konsultacji, to obowiązek ten został dopełniony.

Przepis art. 19 ust. 2 stanowi, że organizacja związkowa, reprezentatywna w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Sprawa Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisji dialogu społecznego, ma prawo opiniowania założeń i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych (...). Z kolei z art. 19 ust. 2 tej ustawy wynika, że organy władzy i administracji rządowej oraz organy samorządu terytorialnego kierują założenia albo projekty aktów prawnych, o których mowa w ust. 1, do odpowiednich władz statutowych związku.

W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych (OPZZ) jest organizacją związkową reprezentatywną w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego. Do zaopiniowania przedstawiono natomiast projekt zaskarżonej uchwały o rozwiązaniu Zespołu Szkół Specjalnych Nr 1 w Sosnowcu Międzyzakładowej Organizacji Związkowej NSZZ "Solidarność" Pracowników Oświaty i Wychowania w Sosnowcu oraz Zarządowi Oddziału Związku Nauczycielstwa Polskiego w Sosnowcu. Sporną kwestią jest natomiast czy zaskarżona uchwała została przedstawiona OPZZ do konsultacji. Skarżący stoi na stanowisku, że wymóg konsultacji z OPZZ nie został zachowany, gdyż Oddział ZNP w Sosnowcu nie jest organizacją reprezentatywną. Udzielone Zarządowi Oddziału ZNP w Sosnowcu upoważnienie w ocenie skarżącego należy rozumieć jedynie jako wyrażenie zgody na informowanie zarządów ZNP, a nie realizację ustawowego obowiązku.

Natomiast zdaniem organu obowiązek przedstawienia projektu przedmiotowej uchwały został dopełniony. Wskazano przy tym na upoważnienie udzielone w dniu 9 stycznia 2013 r. przez przewodniczącego OPZZ zarządom oddziałów Związku Nauczycielstwa Polskiego do opiniowania, w myśl art. 19 ustawy o związkach zawodowych, założeń i projektów aktów prawnych wydawanych przez organy gmin w zakresie objętym zadaniami Związku Nauczycielstwa Polskiego.

W treści tegoż upoważnienia z dnia 9 stycznia 2013 r., znajdującego się w aktach sprawy, zamieszczono również wyjaśnienie, że upoważnienie oznacza, że zarządy oddziałów ZNP pełnią funkcję odpowiednich władz statutowych Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych w rozumieniu art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. Zgodnie z brzmieniem tego uregulowania obowiązek zasięgania opinii dotyczy odpowiednich władz statutowych organizacji związkowych. Z przepisu tego wynika, że uprawnienia do wypowiadania się w imieniu związku zawodowego w tych sprawach mają na podstawie powyższego przepisu "odpowiednie" władze statutowe danego związku zawodowego, czyli uprawnione w statucie lub upoważnione do takiego działania przez władze statutowe.

Zgodnie z art. 1 Statutu Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych, OPZZ jest ogólnokrajową organizacją związkową, utworzoną przez ogólnokrajowe związki zawodowe i zrzeszenia związków zawodowych. Do OPZZ należy Związek Nauczycielstwa Polskiego (ZNP), który jest jednocześnie częścią (główną) jednej ze struktur branżowych OPZZ "Oświata i Nauka". Jest to organizacja związkowa, której statut (dostępny na stronie internetowej ZNP) przewiduje m.in. opiniowanie aktów prawnych dotyczących oświaty (art. 6 ust. 2), opracowywanie i przedkładanie właściwym organom państwowym i samorządowym wniosków, opinii i stanowisk w sprawach oświaty, warunków pracy i bytu pracowników (art. 6 ust. 2). ZNP jest organizacją związkową ukierunkowaną na kwestie oświaty i warunków pracy pracowników oświaty. Zarządy poszczególnych oddziałów ZNP powinny mieć więc najlepszą orientację w kwestiach dotyczących funkcjonowania konkretnej placówki oświatowej położonej na terenie swojego działania. Wobec powyższego wydaje się jasny cel udzielenia przez Przewodniczącego OPZZ (uprawnionego do reprezentowania OPZZ - art. 17 ust. 1 Statutu) zarządom oddziałów ZNP upoważnienia z dnia 9 stycznia 2013 r. - iż sprawach objętych zadaniami ZNP opiniowaniem projektów aktów prawnych wydawanych przez organy gminy powinny zajmować się zarządy oddziałów ZNP, działające na lokalnym obszarze i najlepiej zorientowane w kwestiach funkcjonowania placówek oświatowych. Władze o charakterze centralnym z natury rzeczy nie posiadają tak wszechstronnego wglądu w zakres spraw o charakterze lokalnym. Sąd I instancji tym samym podzielił stanowisko organu, że legitymacja zarządu oddziału ZNP do występowania w imieniu OPZZ wynika z upoważnienia przewodniczącego OPZZ oraz z faktu, że ZNP jest częścią struktury branżowej OPZZ. Natomiast przedmiotowe upoważnienie dokonało niejako swoistego podziału obowiązków w OPZZ, nakładając na zarządy oddziałów ZNP (wchodzącego w skład OPZZ) obowiązek uczestniczenia z ramienia OPZZ w procesie legislacji, jakim jest podejmowanie uchwał w sprawach objętych zadaniami ZNP, do których należą te dotyczące szkół prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego.

Wobec tego skoro OPZZ dokonało upoważnienia zarządom oddziałów ZNP do uczestniczenia w procesie legislacji, jakim jest podejmowanie uchwał w sprawie rozwiązania zespołu szkół, a organ zgodnie z treścią upoważnienia przesłał projekt zaskarżonej uchwały do zaopiniowania, to skarżąca Rada OPZZ nie może takiego działania organu obecnie skutecznie kwestionować, zarzucając brak konsultacji projektu zaskarżonej uchwały z OPZZ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał ponadto, że skarga M. H. również podlegała oddaleniu wobec nie wykazana przez skarżącego interesu prawnego. Istnienia interesu prawnego czy uprawnienia, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie uzasadnia to, że skarżący jest ojcem ucznia jednej ze szkół wchodzących w skład rozwiązywanego Zespołu Szkół Specjalnych. Nie jest nim również zarzut wadliwości tej ani innej uchwały, podjętej po wydaniu przedmiotowej uchwały. Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 62 ust. 5 ustawy o systemie oświaty, zgodnie z którym do rozwiązania zespołu szkół nie mają zastosowania przepisy o likwidacji szkoły określone w art. 59 ustawy. Z art. 62 ust. 5 wynika, że rozwiązanie zespołu szkół ma charakter organizacyjny i nie wywołuje skutku w postaci likwidacji szkół wchodzących w jego skład. Skutek taki wywołuje dopiero uchwała podjęta w odniesieniu do każdej ze szkół wchodzących wcześniej w skład Zespołu. [...], do którego uczęszczał syn skarżącego zostało zlikwidowane odrębną uchwałą, która zastała zaskarżona przez skarżącego. Natomiast przedmiotowa uchwała ani nie reguluje uprawnień lub obowiązków skarżącego ani nie ma wpływu na takie uprawnienia czy obowiązki.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Rada Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych Województwa Śląskiego w Katowicach, domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:

1) prawa materialnego, tj. art. 19 ustawy o związkach zawodowych, poprzez przyjęcie, że nie ma on zastosowanie w sprawie;

2) przepisów postępowania, tj. art. 101 ustawy o samorządzie gminnym poprzez przyjęcie, że nie doszło w sprawie do naruszenia uprawnienia skarżącego, a w konsekwencji nie przysługuje mu uprawnienie do wniesienia skargi;

3) przepisów postępowania, tj. art. 62 ust. 5 ustawy o systemie oświaty poprzez błędne przyjęcie, że zaskarżona uchwała ma jedynie charakter organizacyjny i nie podlega obowiązkowi konsultacji.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący wskazał, że Sąd dokonał błędnej oceny skutków podjętej przez Radę Miasta Sosnowiec uchwały i niezasadnie przyjął, że ma ona jedynie organizacyjny charakter, a więc zgodnie z art. 62 ust. 5 ustawy o systemie oświaty nie podlega opiniowaniu przez związki zawodowe.

Ponadto wskazano, że istotą upoważnienia z dnia 9 stycznia 2013 r. udzielonego zarządom oddziałów Związku Nauczycielstwa Polskiego przez Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych stanowiło podstawę do skutecznego dopełnienia obowiązku konsultacji projektu uchwały poprzez przedstawienie go Zarządowi Oddziału Związku Nauczycielstwa Polskiego w Sosnowcu. Istotą udzielonego upoważnienia było informowanie oddziałów ZNP, a nie jak przyjął Sąd scedowanie na nie uprawnienia do opiniowania aktów prawnych przysługujących skarżącemu. Nie powinno mieć w tej mierze przyjęte przez Sąd rozumowanie, że terenowe oddziały ZNP są lepiej zorientowane w lokalnej sytuacji co przemawia za sprawowaniem przez nie skutecznej ochrony interesów członków tych organizacji.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Gmina Sosnowiec wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, podzielając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują wyliczone w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Oznacza to, że legitymowanym do wniesienia skargi jest każdy podmiot, który twierdzi, ze uchwała narusza jego prawnie chroniony interes prawny lub uprawnienie. Nie można jednakże z interesem prawnym, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. utożsamiać zadań i kompetencji ustawowych oraz statutowych organizacji społecznych. W orzecznictwie przyjmuje się, że ustawowe oraz statutowe zadania i kompetencje organizacji społecznych stanowią jedno z kryteriów warunkujących udział tej organizacji w postępowaniu toczącym się w sprawie dotyczącej interesu prawnego innych osób. Cele statutowe, choć są celami własnymi organizacji społecznej, to jednak są ukierunkowane na ochronę wskazanych w nich interesów publicznych, a nie własnej sytuacji prawnej danej organizacji społecznej. Odnoszą się bowiem do relacji związku zawodowego z reprezentowanymi przez niego interesami pracowników (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 2334/11 i z dnia 7 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 1183/11 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1999 r., sygn. akt I PKN 278/99). Z tego względu przepisy ustawy o związkach zawodowych, zwłaszcza art. 19 ust. 2, nie mógł zostać uznany za źródło własnego interesu prawnego skarżącego kasacyjnie. Określono w nim bowiem zadania związków zawodowych w procesie stanowienia prawa. Powołany przepis stanowi źródło interesu prawnego danej organizacji związkowej tylko w granicach naruszenia jej prawa do opiniowania danego projektu aktu prawnego. Uregulowanie to nie odnosi się natomiast do własnego interesu skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 29 listopada 2010 r., sygn. akt I OPS 2/10 zauważył, że "mając na względzie szeroki zakres pojęcia aktów prawnych, przy ocenie, czy istnieje obowiązek przekazania określonej uchwały do zaopiniowania organizacji związkowej, w pierwszej kolejności należy badać, czy jej przedmiot dotyczy spraw publicznych o istotnym znaczeniu społecznym i mieści się w zakresie działania związków zawodowych. Jeśli przedmiotem uchwały jest określone rozwiązanie organizacyjne o charakterze wewnętrznym, niemające związku z zadaniami związków zawodowych, to nie ma obowiązku poddawania go opiniowaniu, jeśli natomiast zamierzone zmiany organizacyjne miałyby związek z zadaniami związków zawodowych i wywoływały skutki zewnętrzne, to należy je poddawać opiniowaniu.".

Zatem na mocy art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych ustawodawca uczynił związki zawodowe podmiotem biorącym udział w procesie legislacyjnym w zakresie objętym ich zadaniami czyli mieszczącymi się w granicach interesu publicznego. W tej sytuacji naruszenie zasad sposobu i trybu uczestniczenia przez związki zawodowe w procesie podejmowania aktów prawnych przez organy samorządu terytorialnego nie może być podstawą skargi z art. 101 ust. 1 u.s.g. Z powyższych względów prawidłowo Sąd I instancji stwierdził, że nawet naruszenie art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych nie przesądzało o naruszeniu interesu prawnego skarżącego.

Ponadto, uprawniony jest pogląd, że udzielenie upoważnienia przez przewodniczącego OPZZ określonym związkom zawodowym wchodzącym w skład struktury OPZZ, do działania w ściśle określonym zakresie spraw należących do kompetencji OPZZ, jest dopuszczalne. Powyższy tok rozumowania zbieżny jest ze stanowiskiem Sądu I instancji, który podkreślał praktyczne aspekty działania związków zawodowych. Sąd podniósł, że Związek Nauczycielstwa Polskiego jest organizacją związkową ukierunkowaną na kwestie oświaty i warunków pracy pracowników oświaty, a zarządy poszczególnych oddziałów ZNP powinny mieć najlepszą orientację w kwestiach dotyczących funkcjonowania konkretnej placówki oświatowej położonej na terenie swojego działania. Cel udzielenia przez Przewodniczącego OPZZ upoważnienia zarządom oddziałom ZNP wydaje się wobec powyższego jasny. Można dodać, że statut ZNP przewiduje, m.in., opiniowanie aktów prawnych dotyczących oświaty (art. 6 ust. 2), opracowywanie i przedkładanie właściwym organom państwowym i samorządowym wniosków, opinii i stanowisk w sprawach oświaty, warunków pracy i bytu pracowników (art. 6 ust. 2).

Zatem, udzielenie takiego, jak w niniejszej sprawie upoważnienia, jest dopuszczalne w ramach samodzielności OPZZ, określonej w Statucie i uzasadnione względami praktycznymi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew wywodom skarżącego kasacyjnie, powyższe nie stoi w sprzeczności z normami zawartymi w art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych.

Naczelny Sąd Administracyjny tym samym podziela stanowisko Sądu I instancji, że legitymacja zarządu oddziału ZNP do występowania w imieniu OPZZ wynika z upoważnienia przewodniczącego OPZZ oraz z faktu, że ZNP jest częścią struktury branżowej OPZZ, a zaskarżona uchwała mieści się w zakresie statutowych zadań ZNP.

Wobec tego, skoro Przewodniczący OPZZ udzielił upoważnienia zarządom oddziałów ZNP do opiniowania założeń i projektów aktów prawnych wydawanych przez organy gmin, o których mowa w art. 11a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a organ zgodnie z treścią upoważnienia przesłał projekt zaskarżonej uchwały do zaopiniowania, to zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można takiego działania organu skutecznie kwestionować, zarzucając brak konsultacji projektu uchwały o rozwiązaniu zespołu szkół z OPZZ.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.