Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 450/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2022-02-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S., K. S., W. S., B. A., T. O., T. O., J. O., A. O., J. O., O. M., A. D., W. T., K. M., R. J., A. J., A. K., K. K., H. K., A. K., T. K., S. N., J. P., K. P., M. S., H. S., D. P., B. P., I. K. i J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia postanawia 1) odrzucić skargę K. S., W. S., B. A., T. O., J. O., A. O., J. O., O. M., A. D., W. T., K. M., R. J., A. J., A. K., K. K., H. K., A. K., T. K., J. P., M. S., H. S., D. P., B. P., I. K. i J. K., 2) zwrócić skarżącemu J. K. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżący M. S., K. S., W. S., B. A., T. O., T. O., J. O., A. O., J. O., O. M., A. D., W. T., K. M., R. J., A. J., A. K., K. K., H. K., A. K., T. K., S. N., J. P., K. P., M. S., H. S., D. P., B. P., I. K. i J. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia.

Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 19 sierpnia 2021 r. wezwano każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł i do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie dwunastu odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub potwierdzonych za zgodność z oryginałem. Wezwania te zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia doręczenia spowoduje odrzucenie skargi.

Powyższe wezwania zostały przesłane w jednej przesyłce dla każdego ze skarżących i doręczone:

1) w dniu 26 sierpnia 2021 r., co dokumentują zwrotne pocztowe potwierdzenia odbioru na kartach akt sądowych o numerach wskazanych w nawiasach, skarżącym: K. S. (k. 192), W. S. (k. 191), B. A. (k. 193), J. P. (k. 194), M. S. (k. 196), A. K. (k. 197), H. K. (k. 198), T. K. (k. 199), H. S. (k. 201),

2) w dniu 27 sierpnia 2021 r., co dokumentują zwrotne pocztowe potwierdzenia odbioru na kartach akt sądowych o numerach wskazanych w nawiasach, skarżącym: J. O. (k. 203), T. O. (k. 204), J. O. (k. 205), A. O. (k. 206), O. M. (k. 207), A. D. (k. 208), R. J. (k. 209), A. J. (k. 210), A. K. (k. 211), K. K. (k. 212), D. P. (k. 213), B. P. (k. 214), I. K. (k. 215), J. K. (k. 216),

3) w dniu 10 września 2021 r. K. M. (k. 251) i W. T. (k. 252), co wynika z adnotacji na zwróconych, dwukrotnie awizowanych przesyłkach pocztowych, na kartach akt sądowych o numerach wskazanych w nawiasach.

W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący wymienieni w wyżej wskazanych punktach od 1 do 3 (oprócz J. K. i I. K.) nie uzupełnili braków formalnych skargi, a także nie uiścili wpisu sądowego od skargi. Natomiast z akt sprawy wynika, że J. K. i I. K. opłacili skargę ze wspólnego konta bankowego kwotą 200 zł (k. 231 akt sądowych). Ponadto J. K. przesłał wymagane odpisy skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., a organ przekazał je tut. Sądowi w dniu 10 września 2021 r. (k. 242 akt sądowych). Z kolei I. K. nie nadesłała brakujących odpisów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej P.p.s.a. Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga - jako szczególne pismo procesowe - powinna nie tylko czynić zadość ogólnym wymaganiom każdego pisma w postępowaniu sądowym, ale również należy do niej dołączyć - w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. - m.in. jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.

Ponadto - zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłaty sądowe obejmują wpis oraz opłatę kancelaryjną. Stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Oceniając dopuszczalność wniesionych w sprawie skarg, odnotować trzeba, że zawierały one braki fiskalne w postaci nieuiszczenia wpisu sądowego od poszczególnych skarg, a także braki formalne polegające na niedołączeniu dwunastu odpisów tych skarg. Z tego powodu wezwano skarżących do uzupełnienia powyższych braków, a wezwania w tym przedmiocie zostały skutecznie doręczone skarżącym:

1) K. S., W. S., B. A., J. P., M. S., A. K., H. K., T. K., H. S. w dniu 26 sierpnia 2021 r., zatem termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął bieg w dniu 27 sierpnia 2021 r. i upłynął w dniu 2 września 2021 r. (czwartek),

2) J. O., T. O., J. O., A. O., O. M., A. D., R. J., A. J., A. K., K. K., D. P., B. P., I. K., J. K. w dniu 27 sierpnia 2021 r., zatem termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął bieg w dniu 28 sierpnia 2021 r. i upłynął w dniu 3 września 2021 r. (piątek),

3) K. M. i W. T. w dniu 10 września 2021 r., zatem termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął bieg w dniu 11 września 2021 r. i upłynął w dniu 17 września 2021 r. (piątek). W przypadku tych skarżących doręczenie przesyłki odbyło się w trybie art. 73 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 65 § 1 P.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy (...). Stosownie zaś do art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 P.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 P.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo). Sąd ustalił, że w niniejszej sprawie doręczenia dokonano pod adresy skarżących, z zachowaniem wymogów wynikających z cytowanego wyżej przepisu art. 73 P.p.s.a., w tym po dwukrotnym awizowaniu przesyłki, tj. w dniach: 27 sierpnia 2021 r. i 6 września 2021 r. Zwrot przesyłki nastąpił w dniu 13 września 2021 r., po wcześniejszym jej złożeniu w placówce pocztowej na okres czternastu dni. Uznać więc należało, że wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 10 września 2021 r., a siedmiodniowy termin do dokonania żądanych przez Sąd czynności upłynął, jak już wskazano wyżej, w dniu 17 września 2021 r.

Pomimo upływu zakreślonego terminu wymienieni wyżej skarżący nie zastosowali się do wezwań, co obligowało Sąd do odrzucenia ich skarg. W tym miejscu odnotować przyjdzie, że w przypadku skargi J. K. i skargi I. K. wpłynął wpis w wysokości 200 zł, podczas gdy każdy ze skarżących zobowiązany był uiścić wpis w tej wysokości. Jednocześnie z dowodu wpłaty nie wynika, czy wpis ten należy zaliczyć na poczet konkretnej skargi. Wyjaśnienie tej kwestii Sąd uznał jednak za niecelowe, ponieważ skargę J. K. i tak należało odrzucić z powodu przesłania przez niego dwunastu odpisów skargi po terminie, a skargę I. K. należało odrzucić z powodu nieprzesłania wymaganych odpisów skargi. Wobec tego konieczne stało się orzeczenie o zwrocie kwoty 200 zł uiszczonej przez J. K. tytułem wpisu sądowego od skargi, a zwrot zostanie dokonany na wspólny rachunek bankowy J. K. i I. K.

Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a.

Orzeczenie w punkcie 2 sentencji postanowienia o zwrocie wpisu sądowego od skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.