Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 2313/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.154 § 1 i art. 141 § 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Bożena Popowska Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz Protokolant: specjalista Edyta Pacewicz po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1235/13 w sprawie ze skargi M.G. na bezczynność Wójta Gminy Chełmiec w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt III SAB/Kr 67/12 w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 25 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1235/13, oddalił skargę M.G. w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2013 r. w sprawie III SAB/Kr 67/12.

Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że M.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z dnia 12 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 67/12.

Powyższym wyrokiem WSA w Krakowie stwierdził rażącą bezczynność Wójta Gminy [..] w załatwieniu wniosku M.G. oraz zobowiązał organ do załatwienia wniosku z dnia 7 czerwca 2008 r. w terminie 30 dni. Według skarżącego niniejszy termin, wyznaczony na załatwienie sprawy, został przez organ przekroczony. W związku z tym M.G. wniósł o wymierzenie Wójtowi Gminy [..] grzywny w najwyższej wysokości za niewykonanie tego wyroku.

Zdaniem skarżącego organ uporczywie uchyla się od obowiązku zakończenia sprawy, co stoi w sprzeczności z podstawowymi regułami postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [..] wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, wskazując natomiast na uporczywe utrudnianie przez M.G. organowi prowadzenia postępowania o rozgraniczenie działki nr 806 z działkami nr 823/1 i 1103 położonych w [..].

Wójt Gminy [..] wskazał, że w związku z wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 12 lutego 2013 r. sygn. akt III SAB/Kr 67/12 niezwłocznie podjął działania w sprawie w celu jej rozstrzygnięcia. Jeszcze przed otrzymaniem akt administracyjnych z sądu wystąpił do M.G. pismem z dnia 16 kwietnia 2013 r. o sprecyzowanie żądania poprzez wskazanie czy wnioskodawca żąda rozgraniczenia nieruchomości, czy też innej czynności prawnej. W piśmie tym organ wskazał, że w przypadku żądania dokonania czynności rozgraniczenia nieruchomości wnioskodawca ma obowiązek wskazać, które granice określonej nieruchomości z przyległymi nieruchomościami mają być przedmiotem postępowania rozgraniczeniowego. Organ podał jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku o rozgraniczenie (m.in. dokumenty stwierdzające tytuł prawny do nieruchomości będących przedmiotem rozgraniczenia).

W dniu 30 lipca 2013 r. M.G. wystąpił do Wójta Gminy [..] z kolejnym pismem w którym opisał przebieg sprawy, nie sprecyzował jednak swojego wniosku i nie odniósł się do wezwania organu. Wobec powyższego organ pismami z dnia 1 sierpnia 2013 r. i 20 sierpnia 2013 r. ponownie wezwał M.G. o sprecyzowanie wniosku.

W odpowiedzi M.G. pismem z dnia 28 sierpnia 2013 r. wskazał, że wnosi o wykonanie w trybie administracyjnym rozgraniczenia działki nr 806 z działkami nr 822, 823/1 i 1103 położonych w [..].

Organ pismami z dnia 3 września oraz 24 września 2013 r. wezwał M.G. do uzupełnienia wniosku dotyczącego wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego poprzez wniesienie opłaty skarbowej w kwocie 10 zł i dołączenie dowodu wpłaty, dołączenie dokumentów stwierdzających tytuł prawny oraz wypisy z rejestru gruntów do nieruchomości będących przedmiotem rozgraniczenia tj. dz nr 806, 822, 823/1 i 1103 położonych we wsi [..]i podanie aktualnych adresów wszystkich stron postępowania wymienionych w dokumentach stwierdzających tytuł prawny. Nadto przedłożenie oświadczenia geodety uprawnionego, iż wykona rozgraniczenia na koszt i zlecenie wnioskodawcy. Organ już wówczas posiadał wiedzę, że działka nr 806 ma nieuregulowany stan prawny, a jej właściciele nie żyją.

Wójt Gminy [..] polecił radcy prawnemu zatrudniony w urzędzie na polecenie aby pomógł M.G. w uregulowaniu stanu prawnego działki nr 806. W tym celu radca prawny przygotował odpowiednie wnioski skarżącemu w celu wystąpienia do właściwych sądów rejonowych o stwierdzenie nabycia spadku po nieżyjących właścicielach działki nr 806. Postępowania toczyły się w różnych sądach rejonowych.

Następnie organ pismem z dnia 22 stycznia 2014 r. ponownie wezwał wnioskodawcę o nadesłanie brakujących dokumentów, poinformował przy tym, że w przypadku nieuzupełnienia wniosku nie będzie możliwym przeprowadzenie postępowania o rozgraniczenie.

W odpowiedzi M.G. przesłał pismo w którym wskazał, że Wójt Gminy powinien wykonać rozgraniczenie bez potrzeby ponoszenia przez niego kosztów i bez konieczności nadsyłania wymaganych dokumentów.

W związku z powyższym organ pismem z dnia 6 lutego 2014 r. pozostawił wniosek M.G. bez rozpoznania powołując jako podstawę prawną art. 64 § 2 K.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności Sąd I instancji podniósł, że stosownie do art. 154 § 1 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z art. 154 § 1 P.p.s.a. wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności lub przewlekle prowadzić postępowanie po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.

Skarżący przed złożeniem skargi na niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z dnia 12 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 67/12 zwracał się do Wójta Gminy [..] o wykonanie tego wyroku pismami z dnia 20 lipca 2013 r. i 28 sierpnia 2013 r. Zatem skoro w sprawie zostały spełnione formalne przesłanki obowiązkiem Sądu było merytoryczne rozpatrzenie niniejszej sprawy.

Dalej Sąd wskazał, że niewykonanie przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność ma miejsce wtedy, gdy organ administracji publicznej będąc zobowiązanym prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, nie wykonuje nałożonego przez ten sąd obowiązku, polegającego na wydaniu w określonym terminie aktu lub dokonaniu określonych przez sąd czynności procesowych. Dotyczy to zarówno obowiązków objętych sentencją wyroku, jak też wskazań zawartych w jego uzasadnieniu.

Zatem za niewykonanie wyroku należy uznać takie działanie organu, które następuje po zwrocie akt administracyjnych organowi przez sąd administracyjny, lecz pozostaje w sprzeczności z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w prawomocnym wyroku sądu. W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności.

Analizując treść uregulowania zawartego w omawianym art. 154 P.p.s.a. Sąd zauważył, że przewidziana w nim możliwość wymierzenia przez sąd grzywny organowi pozostającemu w zwłoce w wykonaniu orzeczenia sądu, nie zakłada w żadnym razie automatyzmu w zastosowaniu przez sąd tej sankcji, jeśli tylko strona - po uprzednim wezwaniu organu do wykonania wyroku - wniesie skargę z żądaniem wymierzenia organowi grzywny, a sąd stwierdzi, że upłynęły ustawowe terminy załatwienia sprawy.

Następnie Sąd I instancji stwierdził, że po wydaniu wyroku w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 67/12 i przekazaniu akt sprawy Wójtowi Gminy [..] w dniu 16 lipca 2013 r.(zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy o sygn. akt III SAB/Kr 67/12) organ ten już wcześniej 16 kwietnia 2013r. podjął niezwłoczne działania mające na celu rozpoznanie wniosku i załatwienie sprawy M.G..

Przede wszystkim organ starał się wyjaśnić, co konkretnie było przedmiotem wniosku skarżącego z dnia 7 czerwca 2008r. a co ze sposobu formułowania pism skarżącego nie było łatwe oraz ustalić krąg stron postępowania. Sprecyzowanie tej kwestii miało kluczowe znaczenie w rozpoznawanej sprawie. Pamiętać bowiem należy, że nieustalenie przez organ orzekający rzeczywistego żądania wnioskodawcy stanowi rażące naruszenie przepisów art. 7, art. 61 § 1, art. 63 § 2 i art. 147 K.p.a. Jest to uzasadnione faktem, że ani organ administracyjny ani sąd nie mają prawa podejmowania za stronę decyzji co do tego, w jakim trybie ma być prowadzone postępowanie administracyjne na wniosek strony.

Organ pismami z 1 sierpnia i 20 sierpnia 2013 r. wezwał M.G. do sprecyzowania wniosku bowiem M.G. w piśmie z 30 lipca 2013 r. nie uczynił tego opisując jedynie stan sprawy. W efekcie tych wezwań M.G. pismem z 28 sierpnia 2013 r. poinformował organ, że jego wniosek dotyczy rozgraniczenia działki nr 806 i działek nr 822, 823/1 oraz 1103 położonych w [..]. W związku z powyższym Wójt Gminy [..] podjął niezbędne kroki celem zakończenia sprawy. Pismem z dnia 3 września 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez między innymi wniesienie opłaty skarbowej w kwocie 10 zł, dołączenie dokumentów stwierdzających tytuł prawny do nieruchomości będących przedmiotem rozgraniczenia, podanie aktualnych adresów wszystkich stron postępowania czy też przedłożenie oświadczenia geodety uprawnionego, iż wykona rozgraniczenie. Pomimo nieuzupełnienia wniosku przez M.G., organ podejmował dalsze czynności w celu zakończenia sprawy i wydania decyzji administracyjnej. Zaznaczyć należy, że na polecenie Wójta Gminy [..] radca prawny zatrudniony w organie pomagał skarżącemu z wystąpieniem do właściwych sądów o przeprowadzenie postępowań spadkowych po zmarłych właścicielach działki 806.

Jednakże bez współpracy ze strony skarżącego organowi nie udało się zdobyć dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego.

Dlatego kolejnym pismem z dnia 22 stycznia 2014 r. organ ponownie wezwał M.G. do uzupełnienia jego wniosku dotyczącego wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego poprzez nadesłanie wskazanych dokumentów, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a.

W związku z nieuzupełnieniem wniosku przez skarżącego Wójt Gminy [..] pismem z dnia 6 lutego 2014 r. znak WGB.6830.05.2013 pozostawił wniosek M.G. bez rozpoznania.

Zdaniem Sądu I instancji, z przedstawionego przebiegu sprawy jasno wynika, że organ po wydaniu wyroku w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 67/12 podjął wszelkie niezbędne kroki celem wyjaśnienia i zakończenia sprawy z wniosku skarżącego. Okoliczności sprawy bezspornie wskazują, że brak współpracy ze strony skarżącego utrudniał, a wręcz uniemożliwiał organowi prowadzenie postępowanie.

W ocenie Sądu, w omawianym przypadku bezczynność organu nie wystąpiła, gdyż organ I instancji podejmował i to autentycznie, niepozorowane ale niewątpliwie konieczne czynności celem rozpatrzenia sprawy i zastosowania się do wskazań wyroku, a co okazało się nie możliwe z uwagi na bierną i roszczeniową postawę skarżącego.

Sąd I instancji uznał, że powstrzymanie się przez organ z wydaniem aktu lub podjęciem czynności w sprawie było w pełni uzasadnione. Po pierwsze organ był zobowiązany ustalić dokładnie treść żądania strony oraz krąg uczestników postępowania, a następnie przeprowadzić postępowanie administracyjne, w tym dowodowe w celu dokładnego wyjaśnienia i ustalenia stanu faktycznego sprawy. Z powodu nieuzupełnienia braków formalnych wniosku organ postawił go bez rozpoznania, do czego zmusiła go przede wszystkim bierna postawa skarżącego wyrażająca się w braku koniecznej współpracy w celu przeprowadzenia postępowania w sposób przewidziany prawem. W przedmiotowej sprawie nie można przypisać żadnej winy organowi, którego działania zmierzały do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i zakończenia jej. Nieuzasadnione byłoby w tej sytuacji zastosowanie wobec Wójta Gminy [..] sankcji dyscyplinującej przewidzianej w art. 154 P.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł M.G., zaskarżając go w całości zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów prawa materialnego tj.

1) art. 154 P.p.s.a. w zw. z art. 28, art. 64 § 2 oraz art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.) poprzez stwierdzenie przez Sąd I instancji braku bezczynności organu administracji, pomimo, że organ uchybił przepisom o postępowaniu administracyjnym pozostawiając podanie skarżącego bez rozpoznania zamiast wszcząć postępowanie i je zawiesić utrzymując je w toku do czasu uzupełnienia przez stronę skarżącą brakujących dokumentów.

Ponadto skarżący kasacyjnie zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.

1) art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 P.p.s.a. i art. 3 § 1 P.p.s.a. poprzez zaniechanie przez Sąd I instancji całościowego rozpatrzenia przedmiotu skargi.

W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie oparta została wyłącznie na zarzutach naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przepisów postępowania.

Przedstawione w niej pod adresem, zaskarżonego wyroku zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 154 § 1 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W postępowaniu wywołanym skargą na niewykonanie wyroku sąd administracyjny powinien przede wszystkim ustalić, jak przebiegało postępowanie organu, i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu czy też ta bezczynność jest wynikiem innych okoliczności niezależnych od organu prowadzącego postępowanie. Ustalenia te powinny zostać dokonane na podstawie nadesłanych akt administracyjnych z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wniesienia skargi o wymierzenie grzywny.

Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, LEX nr 57180). W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności.

W rozpoznawanej sprawie oddalenie zaskarżonym wyrokiem na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargi na niewykonanie przez Wójta Gminy [..] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2013r. było zasadne gdyż wynikało z ustaleń Sądu I instancji co do tego, że z przyczyn leżących po stronie skarżącego organ nie mógł wszcząć postępowania w celu załatwienia jego wniosku z dnia 7 czerwca 2008r.

Dokonana przez Sąd I instancji ocena powodów niemożności wszczęcia postępowania administracyjnego jest zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowa.

Stosownie do art. 63 § 2 K.p.a. podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych.

Jak wynika z akt sprawy skarżący we wniosku z dnia 7 czerwca 2008r. swoje żądanie przedstawił w formie uzasadniającej wątpliwości w zakresie przedmiotu postępowania. Przede wszystkim z wniosku nie wynikało w sposób oczywisty w jakiej sprawie skarżący domagał się wszczęcia postępowania. Przedmiot wniosku skarżący określił dopiero w dniu 28 sierpnia 2013r. stwierdzając że żąda wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. Przeprowadzenie przez wójta postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości ( art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ) wymaga spełnienia przez wnioskodawcę określonych wymogów, m.in. wniesienia opłaty skarbowej, przedstawienia dokumentów wskazujących tytuł prawny do nieruchomości, określenia stron postępowania. Bez spełnienia tych oraz innych wymogów postępowanie rozgraniczeniowe nie może zostać wszczęte. Skarżący co wynika z akt sprawy nie spełnił wymogów do wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego – nie uiścił opłaty, nie wskazał tytułu prawnego do działki nr. 806, nie wskazał kręgu stron postępowania.

Jak stanowi art. 61 § 4 K.p.a. o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie.

Już choćby z powodu niewskazania przez skarżącego stron postępowania, którym organ był zobowiązany doręczyć zawiadomienia o wszczęciu postępowania postępowanie nie mogło zostać wszczęte, co czyni zarzut naruszenia art. 154 §1 P.p.s.a.nieuzasadnionym.

Z obowiązującego w postępowaniu administracyjnym art. 61 § 3 K.p.a. wynika zasada, że datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia tego żądania organowi administracji. Przy tym nie każde żądanie wywołuje skutek procesowy w postaci wszczęcia postępowania, albowiem organ ma obowiązek przeprowadzenia oceny żądania celem ustalenia, czy dotyczy ono sprawy o charakterze indywidualnym i czy dopuszczalne jest jej rozstrzygnięcie w formie decyzji. Ponadto art. 61 § 3 K.p.a. musi być interpretowany zgodnie z przepisami prawa materialnego dotyczącymi spraw określonego rodzaju (zob. uzasadnienie wyroku NSA w Warszawie z dnia 13 stycznia 2012 r., II OSK 2178/11, LEX nr 1138101)

Wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej organ nie naruszył art. 64 § 2 K.p.a. zgodnie z którym jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Wręcz odwrotnie organ wykonał obowiązek o jakim mowa w w/wym. przepisie, wzywając skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Organ nie naruszył też art. 97 pkt. 4 K.p.a., gdyż przepis ten ma zastosowanie dopiero w postępowaniu, a to nie zostało wszczęte. Pomoc udzielana skarżącemu przez organ, sugestie dotyczące sposobu załatwienia nie świadczą, jak chce tego skarga kasacyjna o tym że postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości zostało wszczęte, ani też o tym że organ uznał za bezsporny status skarżącego jako strony postępowania.

Zupełnie niezrozumiałe jest twierdzenie skargi kasacyjnej dotyczące wykorzystania zaniechania skarżącego ( postępowanie spadkowe ), aby utrudnić mu uzyskanie rozstrzygnięcia. Brak po stronie skarżącego tytułu prawnego do działki stanowi obiektywną i leżącą po jego stronie przeszkodę do wszczęcia postępowania, a pomoc udzielona skarżącemu przez organ wskazuje, że zamiarem organu jest ułatwienie skarżącemu załatwienia sprawy.

Zarzut naruszenia zaskarżonym wyrokiem art. 134 § 1 P.p.s.a. nie może być skuteczny, albowiem skarga kasacyjna poza przedstawieniem interpretacji tego przepisu nie wskazuje konkretnego sposobu jego naruszenia w rozpoznawanej sprawie, ani wpływu tego naruszenia na wynik rozstrzygnięcia.

Natomiast zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a nie został w ogóle uzasadniony. Opis zarzutu sprowadzający się do braku całościowego rozpatrzenia sprawy nie uzasadnia zarzutu naruszenia zasad sporządzania uzasadnienia wyroku, określonych w art. 141 § 4 P.p.s.a. i w związku z tym szersza polemika z tym zarzutem jest niemożliwa.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.