Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 410/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-07-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175 §1 - 3, art. 178, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] marca 2010r. nr [...] w przedmiocie opłaty za przejazd po drogach krajowych postanawia 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 140zł (sto czterdzieści złotych) tytułem wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 22 czerwca 2010r. wydał postanowienie odrzucające skargę wniesioną przez T.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] marca 2010r. nr [...] w przedmiocie opłaty za przejazd po drogach krajowych. Powyższe orzeczenie wydano z powodu nieuiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego w kwocie 140 zł. T.S. w piśmie z dnia 29 czerwca 2010r. poinformował, iż w przedmiotowej sprawie wpłacił wpis w kwocie 140 zł. Na potwierdzenie powyższego skarżący przesłał dowód przelewu w dniu 7.06.2010r. kwoty 140 zł. na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Mając na względzie tryb odwoławczy od orzeczeń sądów administracyjnych, przewidziany w art. 173 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa), stwierdzić należy, iż pismo T.S. stanowi skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez skarżącego.

Zauważyć należy jednak, iż zgodnie z art. 175 §1 ppsa, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymogu tego nie stosuje się, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a w sprawach podatkowych i własności przemysłowej doradca podatkowy lub rzecznik patentowy (art. 175 §2 i §3 ppsa).

Z akt nie wynika, aby Skarżący należał do wymienionego wyżej kwalifikowanego kręgu osób. Tym samym skargę kasacyjną, wniesioną przez Tadeusza Staniaka, uznać należy za niedopuszczalną.

W związku z powyższym, mając na względzie fakt, iż skarga kasacyjna w pierwszej kolejności podlega badaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym w ramach tzw. postępowania wstępnego, Sąd stwierdzając niedopuszczalność przedmiotowej skargi wniesionej osobiście przez skarżącego, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 §1 ppsa postanowił jak w sentencji.

Na marginesie wskazać należy, iż postanowienie Sądu z dnia 22 czerwca 2010r. o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu wydane zostało na podstawie błędnej informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2010r. (k. 14) z której wynika, że skarżący do dnia 14 czerwca 2010r. nie wpłacił wymaganego wpisu. Z załączonego przez skarżącego dowodu wpłaty i informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego w miejscu z dnia 02.07.2010r. (k. 26 akt) wynika, że skarżący faktycznie w dniu 07.06.2010r. uiścił wpis sądowy w kwocie 140 zł. Powyższej wpłaty skarżący dokonał jednak z uchybieniem terminu, wyznaczonego zarządzeniem z dnia 18 maja 2010r., który przy uwzględnieniu daty jego doręczenia w dniu 26 maja 2010r. (k. 13 akt) upłynął w dniu 2 czerwca 2010r. Wpłata wpisu po terminie oznacza, iż na dzień 22 czerwca 2010r., w której Sąd wydał postanowienie o odrzuceniu skargi, istniała podstawa do wydania tego orzeczenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono jak w pkt. 2 sentencji postanowienia.

jh