Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 149/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Koszty sądowe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono bez rozpatrzenia skargę  na dofinansowanie projektu
Powołane przepisy: article: art. 48§3 i §4; art. 232 §1 pkt 1 i §2, art. 30c ust. 2, 2a i 2b; art. 30c ust. 5 pkt 2; art. 30 c ust. 6
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 48 §3 i §4; art. 232 §1pkt 1 i §2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. w W. na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w Warszawie z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: 1. Pozostawić skargę bez rozpatrzenia. 2. Nakazać Skarbowi Państwa – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie – zwrócić P. w W. kwotę 200,00 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem opłaty sądowej, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pod poz. 2532, dnia 28 stycznia 2014 r.


UZASADNIENIE

P. w W. (zwana dalej: "Skarżącą", "Spółką") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazując, iż dotyczy ona stanowiska Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w Warszawie (zwanej dalej: "MJWPU"), odebranego w dniu 31 grudnia 2013 r., w sprawie wniosku nr [..].

Skarga z dnia 10 stycznia 2014 r. została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przesyłką listową, nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 14 stycznia 2014 r.

Do skargi załączono następujące dokumenty:

1) kopię niepodpisanego wniosku o dofinansowanie z dnia 20 lutego 2012 r.;

2) kopię pisma MJWPU z dnia [...] listopada 2013 r. o numerze [...] wraz z kopiami dwóch kart oceny merytorycznej;

3) kopię niepodpisanego protestu z dnia 29 listopada 2013 r.;

4) kopię pisma MJWPU z dnia [...] grudnia 2013 r. o numerze [...];

5) kopię wyroku WSA w Warszawie z dnia 4 września 2012 r. o sygn. akt V SA/Wa 1504/12 wraz z dokumentacją odnoszącą się do tego postępowania.

Załączone dokumenty zostały opatrzone pieczęcią "Za zgodność z oryginałem", pieczęcią imienną Prezesa Zarządu E.M. oraz podpisane.

Skarga została włączona do akt sądowych sprawy (k. 2-5 akt), zaś pozostałe załączniki – jako dokumentacja załączona do skargi – zostały pozostawione przy aktach sądowych.

Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2014 r. (k. 9 akt) Spółka została wezwana – na podstawie art. 30c ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., zwanej dalej: "u.z.p.p.r.") – do uzupełnia braków skargi, zgodnie z art. 30c ust. 2 w zw. z art. 30c ust. 2a i ust. 2b u.z.p.p.r., poprzez wniesienie kompletnej dokumentacji w sprawie w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, obejmującej:

a) informację o wynikach oceny projektu, tj. pismo MJWPU z dnia [...] czerwca 2013 r. o numerze [...];

b) informację o wynikach oceny projektu, tj. pismo MJWPU z dnia [...] listopada 2013 r. o numerze [...];

c) wniesiony protest z dnia 29 listopada 2013 r.;

d) informację o wynikach oceny projektu, tj. pismo MJWPU z dnia [...] września 2013 r. o numerze [...].

W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.

Jednocześnie wskazano, iż do skargi załączono kopie wskazanych dokumentów, które zostały potwierdzone za zgodność z oryginałem przez Prezesa Zarządu E.M., bez wykazania, że jest ona osobą uprawnioną do uwierzytelniania dokumentów zgodnie z art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", tj. jako notariusz albo występujący w sprawie pełnomocnik strony będący adwokatem lub radcą prawnym. Skarżąca została również pouczona o treści przepisów art. 30c ust. 2a , ust. 2b oraz ust. 6 u.z.p.p.r. oraz art. 48 § 3 i § 4 p.p.s.a.

Pismo z dnia 24 stycznia 2014 r. sporządzone w wykonaniu powyższego zarządzenia zostało przesłane Fundacji w formie przesyłki listowej oraz za pośrednictwem telefaksu, którego numer ustalono w dniu 24 stycznia 2014 r. (vide: notatka służbowa, k. 11 akt).

Wezwanie zostało doręczone skarżącej przez pocztę w dniu 27 stycznia 2014 r. (potwierdzenie na k. 23 akt). W aktach sądowych znajduje się również potwierdzenie transmisji danych w dniu 24 stycznia 2014 r. o godz. 10:32 (k. 14 akt), stosownie do treści art. 65 § 3 p.p.s.a.

W dniu 3 lutego 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo Spółki z dnia 29 stycznia 2014 r., w którym wskazano, iż stanowi ono odpowiedź na pismo Sądu otrzymane w dniu 23 stycznia 2014 r. (k. 29-41 akt). Skarżąca wyjaśniła, iż żądane przez Sąd dokumenty zostały już złożone ze skargą, jednakże z ostrożności Spółka przesyła je ponownie.

Do pisma załączono:

1) potwierdzenie przelewu wpisu sądowego w wysokości 200 zł;

2) Informację z dnia 29 stycznia 2014 r. odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS;

3) potwierdzone za zgodność z oryginałem przez Prezesa Zarządu E.M. kopie następujących dokumentów:

- pisma MJWPU z dnia [..] listopada 2013 r. o numerze [...] wraz z kopiami dwóch kart oceny merytorycznej;

- niepodpisanego protestu z dnia 29 listopada 2013 r.;

- pisma MJWPU z dnia [...] grudnia 2013 r. o numerze [...].

Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2014 r. zdjęto sprawę z wokandy spraw wyznaczonych na posiedzenie jawne i skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (k. 29 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie.

Pojęcie "kompletnej dokumentacji" zostało zdefiniowane w przepisach art. 30c ust. 2a i 2b u.z.p.p.r., dodanych na mocy ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r., poz. 714).

W myśl art. 30c ust. 2a u.z.p.p.r. kompletna dokumentacja obejmuje:

1) wniosek o dofinansowanie,

2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3,

3) wniesiony protest,

4) informację, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1

- wraz z ewentualnymi załącznikami.

Jednocześnie, zgodnie z art. 30c ust. 2b uz.p.p.r., kompletna dokumentacja jest wnoszona w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, iż tryb skłaniania skargi do sądu administracyjnego, przewidziany w u.z.p.p.r., jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad (unormowanych w p.p.s.a) jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracyjnego i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Ustawodawca kierował się w tym względzie z całą pewnością dążeniem do maksymalnego skrócenia postępowania sądowego, służącego możliwie najszybszemu zakończeniu szeroko rozumianego procesu rozdysponowania środków finansowych w ramach programów operacyjnych. Na stronę został nałożony obowiązek krótszego niż w przepisach p.p.s.a. opracowania skargi, skompletowania dokumentacji, opłacenia skargi i wniesienia jej bezpośrednio do sądu.

Przepis art. 30e u.z.p.p.r. wprowadził odstępstwo nie tylko od powyższej reguły, ale co więcej wyłączył obowiązek organu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. obowiązek przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W konsekwencji oznacza to, iż Sąd rozpoznaje sprawę tylko w oparciu o dokumentację złożoną przez stronę skarżącą, która to dokumentacja zastępuje akta administracyjne. Mając na uwadze, że kontrola sądowoadministracyjna obejmuje również ocenę wymogów formalnych jakim winno czynić zadość zaskarżone rozstrzygnięcie, przyjąć należy, iż dokument taki winien być tym samym dokumentem, który pochodził od organu i który został przesłany do strony. Oceny legalności skarżonego pisma można bowiem dokonać tylko wówczas, gdy bez wątpliwości wiadomym jest, że kontroli poddany zostaje dokument odpowiadający jego oryginałowi.

Należy również zauwazyć, iż u.z.p.p.r. nie posługuje się pojęciem "warunki formalne", lecz pojęciem " skarga niekompletna ", stanowiąc w art. 30c ust. 5 pkt 2, że wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. "Skarga niekompletna" w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 tej ustawy.

Podkreślić należy, iż wykładnia językowa powołanego przepisu art. 30c ust. 2b u.z.p.p.r., prowadzi do jednoznacznego stanowiska, iż składane wraz ze skargą dokumenty winny stanowić oryginały, bądź też kopie, jednakże kopie uwierzytelnione.

W zakresie oceny wierzytelności dokumentów przedkładanych w toku postępowania przed sądami administracyjnymi, należy odwołać się do przepisów art. 48 § 3 i § 4 p.p.s.a. Jak to bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 lutego 2011 r. o sygn. akt II GSK 57/11 (orzeczenia NSA są dostępne na internetowej stronie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl), regulacja art. 30e u.z.p.p.r. nie wymienia jako wyłączonego art. 48 § 3 i 4 p.p.s.a., zgodnie z którym zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym, zaś zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie zgodności z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym ma charakter dokumentu urzędowego. Regulacja ta może znaleźć odpowiednie zastosowanie w sprawie ze skargi wnoszonej w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, skoro nie jest sprzeczna z celem tej ustawy, a wprost przeciwnie – może sprzyjać realizacji szybkości postępowania sądowego.

Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, iż skarga o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., musi spełniać wymagania wymienione w art. 46 i art. 57 § 1 p.p.s.a.

Przedstawione unormowania prowadzą do wniosku, że skarga, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. – aby została rozpoznana przez sąd administracyjny – powinna być kompletna (a więc musi zawierać dokumentację wyraźnie określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.) oraz nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe (a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 § 1 p.p.s.a.). W sytuacji złożenia skargi niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.) ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.).

W niniejszej sprawie Spółka wniosła skargę, do której załączyła dokumentację, która stanowiła kopie dokumentów potwierdzonych za zgodność z oryginałami przez Prezesa Zarządu E. M.. Kopie przedłożonych dokumentów, pochodzących od MJWPU, potwierdzone za zgodność przez osobę upoważnioną do reprezentowania Spółki ale nie będącą notariuszem, bądź występującym w sprawie adwokatem czy radcą prawnym, nie mogły zostać uznane za spełniające warunki, o których mowa w omawianym przepisie art. 30c ust. 2b u.z.p.p.r.

W tym stanie rzeczy dokumentacja uznana została za niekompletną i na podstawie art. 30c ust. 6 u.z.p.p.r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.

Zarządzenie Sądu z dnia 23 stycznia 2014 r. nie zostało wykonane w zakreślonym terminie. Wskazać należy, iż wezwana Spółka nie nadesłała oryginałów dokumentów, ani ich uwierzytelnionych kopii, nie wykazała również, że Prezes Zarządu E. M. wykonuje zawód notariusza, adwokata, bądź radcy prawnego.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był – na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 30c ust. 6 u.z.p.p.r. – pozostawić skargę bez rozpatrzenia, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia.

Wskazać należy, iż powyższe stanowisko zostało zaaprobowane przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w postanowieniu z dnia 17 grudnia 2013 r. o sygn. akt II GSK 2301/13 podniósł dodatkowo, iż kopie przedłożonych dokumentów nie mogą zostać uznane jako kopie uwierzytelnione zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. albowiem kopie dokumentów, które winny być uwierzytelnione zgodnie z tym przepisem dotyczą dokumentów, które pochodzą od organu. Pogląd, że dokumenty te – skoro składa je strona, należy traktować jako pochodzące od strony – jest wadliwy. Dokumenty które sporządziła strona to są dokumenty pochodzące od strony, a nie dokumenty w których posiadaniu jest strona.

Stosując odpowiednio przepis art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a., Sąd zwrócił Skarżącej cały uiszczony wpis, o czym orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia.