Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1151/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie rzecznika patentowego w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Wojewody [...] z [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać E. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata R.T.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 1151/17

Uzasadnienie

E. S. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając następnie – po wezwaniu Sądu – wypełniony formularz wniosku na druku "PPF". W formularzu skarżący zakreślił "zwolnienie od kosztów sądowych" oraz "ustanowienie rzecznika patentowego".

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.050 zł. Wskazał, że zamieszkuje w Towarzystwie Przyjaciół Niepełnosprawnych. Swoje zobowiązania wyliczył na kwotę ok. 520 zł.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Rozpoznając wniosek skarżącego referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom nie posiadającym wystarczających środków do samodzielnego poniesienia kosztów postępowania przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego. Jak podał skarżący w przedłożonym oświadczeniu, utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.050 zł.

W tej sytuacji, w ocenie referendarza, nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, zwrotu wydatków, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

Odnosząc się do wniosku o ustanowienie pełnomocnika w postaci rzecznika patentowego referendarz zważył co następuje.

Sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego dotyczy decyzji Wojewody [...] w przedmiocie wymeldowania. Skarżący w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy zaznaczył, iż oczekuje ustanowienia jej jako pełnomocnika rzecznika patentowego. Zważyć w tym względzie należy, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 221 ze zm.) zawód rzecznika patentowego polega na świadczeniu pomocy w sprawach własności przemysłowej osobom fizycznym, osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej. W ustawie o rzecznikach patentowych przez sprawy własności przemysłowej rozumie się: 1) uzyskiwanie, zachowywanie, wykonywanie oraz dochodzenie praw odnoszących się do przedmiotów własności przemysłowej, a w szczególności do wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych oraz topografii układów scalonych, a także do znaków towarowych, nazw handlowych i oznaczeń geograficznych, oraz 2) zwalczanie nieuczciwej konkurencji w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1 (art. 2). Niniejsza sprawa dotyczy natomiast niewątpliwie kwestii legalności akt Wojewody [...] w przedmiocie wymeldowania. To jest zasadnicza kwestia, którą w ramach postępowania sądowoadministracyjnego zajmował się będzie sąd. Zagadnienia te nie leżą natomiast gestii i zakresie kompetencji rzecznika patentowego.

Mając jednakże na uwadze, iż skarżący sformułował faktycznie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, referendarz uznał za zasadne przyznać skarżącemu profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.T.