Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 210/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska (spr.) Sędzia NSA Henryk Dolecki Protokolant Agata Banc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę


UZASADNIENIE

Inspektor Nadzoru Budowlanego, po stwierdzeniu, że na terenie działki nr [...] w [...]wybudowano budynek gospodarczy – warsztat z przylegającym garażem blaszanym bez wymaganego pozwolenia na budowę, wydał na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) decyzję nakazującą rozbiórkę przedmiotowych obiektów.

Od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołanie złożył inwestor M. G.. Odwołujący stwierdza, iż przedmiotowe obiekty wybudował na przydzielonej działce pracowniczej, za zgodą Dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Rolnego w roku [...]. W latach późniejszych skarżący, w trakcie likwidacji PGR nabył przedmiotową działkę na własność. Obiekty budował pod nadzorem służb budowlanych Państwowego Gospodarstwa Rolnego i na pewno były przestrzegane przepisy obowiązującego prawa budowlanego.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , decyzją z dnia [...], na podstawie art. 138 § 2 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Organ II instancji ustałił i zważył, co następuje:

Inspektor Nadzoru Budowlanego na wniosek Wójta Gminy, przeprowadził w dniu [...] oględziny działki nr [...] w miejscowości [...], stwierdzając wybudowanie budynku gospodarczego – warsztatu z bloczków gazobetonowych, pokrytego blachą trapezową, o wymiarach [...] m wraz z przylegającym garażem blaszanym z blachy trapezowej, o wymiarach [...] m. Podczas oględzin stwierdzono, iż ściana budynku gospodarczego – warsztatu usytuowana jest w odległości [...] m od granicy działki a wewnątrz przechowywane są narzędzia służące do naprawy pojazdów mechanicznych.

Inwestor nie przedłożył pozwolenia na budowę w/w obiektów.

Według oświadczenia inwestora – M. G., wniesionego do protokołu z oględzin, obiekty zostały wybudowane w roku [...], T. S. – właściciela działki sąsiedniej, jesienią [...].

Organ powiatowy po ustaleniu na podstawie wypisu z miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia [...], ogłoszonego w Dz. Urz. Województwa Nr 3 z dnia 9 lutego 1997r., ze zmianą ogłoszoną w Dz. Urz. Województwa Nr 4 z dnia 25 lutego 1998r. (tekst jednolity obowiązującego planu), że teren, na którym położona jest działka nr [...] przeznaczony jest pod teren użytków rolnych – łąki, pastwiska, uprawy polowe, wydał zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podniósł, że uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia następuje z uwagi na braki w zebranym materiale dowodowym nie pozwalające na ocenę prawidłowości przyjętego rozstrzygnięcia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył T. S.

Skarżący domaga się rozbiórki spornego obiektu budowlanego i zaniechania przez M. G. prowadzonej działalności. Twierdzi, że obiekty budowlane wybudowane zostały w [...] zaprzecza to twierdzeniom inwestora, że sporna budowa powstała za zgodą Dyrekcji PGR. Działalność prowadzona przez M. G. ma i będzie miała szkodliwy wpływ na ochronę środowiska i ujęcie wody dla miasta i gminy .

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd nie zastępuje właściwego organu w merytorycznym orzekaniu co do istoty sprawy, lecz bada czy zaskarżony akt (decyzja lub postanowienie) odpowiada przepisom prawa materialnego i przepisom procedury administracyjnej. W razie stwierdzenia, że akt ten nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 3 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej P.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) lub nie powoduje konieczności stwierdzenia jego nieważności na podstawie art.. 145 § 1 pkt. 2 tej samej ustawy – sąd skargę oddala. Natomiast w przypadku ustalenia, że zaskarżona decyzja (postanowienie) dotknięta jest istotną wadą prawną, sąd – odpowiednio do rangi stwierdzonego naruszenia – taki wadliwy akt uchyla albo stwierdza jego nieważność.

W rozpoznawanej sprawie, T. S. zarzucił naruszenie prawa decyzji, którą Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Decyzją organu I instancji nakazano M. G. rozbiórkę budynku gospodarczego warsztatu o wymiarze [...] m wraz z przylegającym garażem blaszanym o wymiarach [...] m, wybudowanym bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Zgodnie z przepisem art. 138 § 2 kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Trafnie podkreśla organ odwoławczy, że zebrany materiał dowodowy nie określa jednoznacznie daty wybudowania przedmiotowych obiektów, co ma zasadnicze znaczenie w tej sprawie.

Podstawę prawną wydania decyzji w zależności od tych ustaleń będą stanowiły przepisy ustawy Prawa budowlanego z 7 lipca 1994r., bądź 24 października 1974r., co pozwoli na przyjęcie właściwego trybu postępowania.

Materiał dowodowy oparty został na oświadczeniach skarżącego i inwestora, podających różne daty wybudowania w/w obiektów.

Sam skarżący T. S. widzi potrzebę przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, którzy mieli potwierdzić jego oświadczenie, że sporne obiekty budowlane wybudowane zostały w [...]. Organ odwoławczy zasadnie również podkreślił, że w przypadkach przeprowadzenia dowodu w oparciu o przesłuchanie świadków, oświadczenia ich powinny być składane pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania.

Skoro w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego "w znacznej części" organ odwoławczy mógł uchylić decyzję organu I instancji w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Dlatego uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.