Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1136/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 239b
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner, Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik - Bury (spr.), Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant Izabela Maj- Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 r. przy udziale – sprawy ze skargi Ł.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzjom określającym wymiaru podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. (dalej: organ II instancji, organ odwoławczy) z dnia [...] r. znak [...] utrzymujące w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. (dalej: organ I instancji) z dnia [...]r . znak od [...] nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzjom organu I instancji z dnia [...] r. znak od [...] do [...] w przedmiocie wymiaru podatku od towarów i usług za okres od marca 2011r. do września 2011r. wydane dla Ł. G.(dalej: strona, skarżący).

2. Postępowanie przed organami podatkowymi.

2.1. Z ustalonego przez organy podatkowe stanu faktycznego wynika, że postanowieniami z dnia [...] r. organ I instancji nadał ww. nieostatecznym decyzjom w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od marca do września 2011r. rygor natychmiastowej wykonalności, wskazując na wystąpienie przesłanek z art. 239b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 749, ze zm. dalej: O.p.), z jednoczesnym uprawdopodobnieniem niewykonania określonych ww. decyzjami zobowiązań podatkowych.

2.2. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, złożył zażalenia na ww. postanowienia, wnosząc o ich uchylenie w całości. W uzasadnieniu podniósł, że w sprawie nie zaistniał stan prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania wynikającego z decyzji podatkowej, jak również nie zaistniała żadna z przesłanek określonych w art. 239b § 1 O.p. Możliwość taka istnieje jedynie w przypadku, gdy organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

2.3. Organ odwoławczy zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji podzielając stanowisko, że w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 239b § 1 O.p.

W motywach rozstrzygnięcia wskazał, że rygor natychmiastowej wykonalności może być nadany, na podstawie art. 239b § 1 O.p., gdy: (1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych; (2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia; (3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości; (4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż trzy miesiące.

Natomiast w świetle art. 239b § 2 O.p. przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Zdaniem organu II instancji z przywołanych przepisów wynika, że dla nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek. Pierwszą przesłanką jest jedna z czterech okoliczności wskazanych w § 1 art. 239b O.p. Drugą przesłanką jest uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Dalej organ argumentował, że strona posiadała zaległości w płatnościach wobec różnych instytucji państwowych i że prowadzone było wobec niej postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych.

Organ wskazał na postępowanie egzekucyjne prowadzone na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieopłaconych składek na: (1) ubezpieczenie społeczne za okres od kwietnia 2012r. do listopada 2012r. oraz od stycznia 2013r. do lutego 2014r. w wysokości [...] zł plus należne odsetki oraz koszty upomnienia i koszty egzekucyjne; (2) ubezpieczenie zdrowotne za okres od czerwca 2011r. do lipca 2012r., od września 2012r. do listopada 2012r. oraz od stycznia 2013r. do lutego 2014r. w wysokości [...] zł plus należne odsetki oraz koszty upomnienia i koszty egzekucyjne; (3) Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres styczeń 2012r., od września 2012r. do listopada 2012r. i od stycznia 2013r. do lutego 2014r. w wysokości [...] zł plus należne odsetki oraz koszty upomnienia i koszty egzekucyjne.

Organ odwoławczy podkreślił, że wszczęcie administracyjnych postępowań egzekucyjnych było konsekwencją niewykonania obowiązków przez zobowiązanego, a nie dowolnego, niczym nieuzasadnionego działania organów. Sytuacja ta nie miałaby miejsca, gdyby strona w sposób dobrowolny wywiązywała się ze swoich zobowiązań.

Organ II instancji podkreślił, że zobowiązania finansowe strony były niewielkie, kształtujące się na poziomie kilkuset złotych (jedynie zobowiązanie wobec ZUS wyniosło [...] zł), a mimo tego nie były regulowane. W konsekwencji zachodziło duże prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązań podatkowych w podatku VAT, a tym samym zaistniały podstawy do nadania nieostatecznej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że skarżący zbywał majątek, a biorąc pod uwagę stosunek wartości zbywanego majątku do wartości pozostałego posiadanego przez stronę majątku, tj. trzech, a nie jak wskazuje pełnomocnik czterech nieruchomości, których wartość szacunkowa wynosiła [...] zł każda, bezsprzecznie należało stwierdzić, że zbycie to dotyczyło majątku znacznej wartości. Natomiast majątek pozostały (nieruchomości), na który powołał się pełnomocnik obciążony był hipoteką w wysokości [...] zł. W konsekwencji skarżący nie posiadał majątku umożliwiającego ustanowienie hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego.

3. Postępowanie przed Sądem I instancji.

3.1. W skardze strona, reprezentowana przez pełnomocnika, zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, tj.:

1) art. 239a O.p. w związku z art. 239b O.p. poprzez przyjęcie, iż w sprawie istniały przesłanki do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzjom organu I instancji z dnia [...] r., podczas gdy nie zostały one spełnione;

2) art. 210 O.p. poprzez brak należytego wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jakimi motywami kierował się organ II instancji uznając, iż istnieje prawdopodobieństwo niewykonania decyzji w przyszłości;

3) art. 121 O.p. poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych;

4) art. 122 O.p. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej;

5) art. 120 O.p. poprzez naruszenie zasady praworządności w trakcie postępowania;

6) art. 187 § 1 O.p. poprzez brak logicznej oceny całego zebranego materiału dowodowego, wyrażającej się w przyjęciu, iż okoliczności sprawy uzasadniały nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, podczas gdy na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego nie sposób przyjąć, że zostało uprawdopodobnione jakoby zobowiązanie nie miało zostać w przyszłości wykonane.

Mając na uwadze powyższe, pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jak również o wstrzymanie jego wykonania do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez WSA (rozpatrzone przez organ negatywnie postanowieniem z dnia [...]r. . znak [...] ).

W uzasadnieniu wskazał, że organy podatkowe orzekające w sprawie w sposób błędny przyjęły, że okoliczności sprawy uzasadniały nadanie rygoru wykonalności nieostatecznym decyzjom w trybie art. 239b O.p.

Podkreślił, że do zaspokojenia wierzytelności na skutek zajęcia rachunków bankowych w [... ] nie doszło z powodu braku środków pieniężnych na tym rachunku bankowym, lecz wskutek zbiegu na nim egzekucji sądowej i administracyjnej.

Dalej wyjaśnił, że organ II instancji określając wartość każdej z nieruchomości na kwotę [...] zł zupełnie pominął fakt, że wartość nieruchomości położonych w P. [...] od czasu złożenia oświadczenia wzrosła z uwagi na prowadzone prace budowlane i obecnie wartość każdej z nieruchomości oszacować można na kwotę około [...] zł.

Skarżący nie zgodził się także z argumentacją jakoby podejmował czynności polegające na zbywaniu majątku znacznej wartości. Zauważył, że przeniesienie własności nieruchomości na rzecz firmy "A" sp. z o. o. wynikało z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i zwykłego ryzyka gospodarczego z niej wynikającego i nie tylko doprowadziło do wygaśnięcia w całości jego zobowiązania wobec tej spółki, lecz również pozwoliło na uniknięcie dodatkowych kosztów, takich jak odsetki za opóźnienie, czy też opłaty sądowe. Przeniesienie własności nieruchomości z tytułu spłaty zadłużenia nie miało zatem na celu uszczuplenia majątku strony, a jedynie spłatę zobowiązania jakie powstało z tytułu prowadzonej działalności.

3.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Organ II instancji wskazał, że z zestawienia deklarowanych przez stronę wartości w deklaracjach VAT-7 wynikał znaczący spadek miesięcznych obrotów osiąganych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w okresie od marca do lipca 2013r., a także późniejszy brak jakichkolwiek obrotów, trwający nieprzerwanie od sierpnia 2013r., co w konsekwencji wpłynęło na okoliczność, że za ww. okres zadeklarowano jedynie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na kolejne okresy rozliczeniowe. Tak wykazany przez podatnika pogarszający się stan kondycji finansowej znalazł również odzwierciedlenie w złożonych zeznaniach podatkowych PIT-36L, gdzie co prawda za 2012r. rok wykazano dochód uzyskany w wysokości [...] zł, co i tak nie mogłoby stanowić skutecznego argumentu gdyż kwota określonych zobowiązań podatkowych znacznie przewyższała wykazane dochody, natomiast w zeznaniu PIT-36L za 2013r. wykazano już stratę w wysokości [...] zł.

Dalej organ wskazał, że skarżący nie udokumentował prowadzenie inwestycji na wszystkich nieruchomościach, tym bardziej, że w zeznaniu rocznym za 2013r. wykazał stratę w wysokości [...] zł, a w deklaracjach VAT-7 nie wykazał jakichkolwiek obrotów z prowadzonej działalności gospodarczej.

Reasumując organ II instancji stwierdził, że zaistniały podstawy do nadania decyzjom nieostatecznym rygorów natychmiastowej, podkreślając, że tylko pozornie strona wykazywała wolę uregulowania swoich zobowiązań.

W tych okolicznościach sprawy nie znalazł również podstaw podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 210 O.p. poprzez uznanie uzasadnienia postanowienia jako nie czyniącego zadość wymogom ustawy. Podobnie jak zarzuty wydania przedmiotowego postanowienia z naruszeniem art. 120, art. 121, art. 122 oraz art. 187 § 1 O.p. W sprawie ustalone bowiem zostały wszystkie okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonano w granicach art. 191 O.p., tj. zgodnie z zasadami logiki, dostępnej wiedzy i doświadczenia życiowego.

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

4.1. Skarga nie jest zasadna.

4.2. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1259 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przywołany przepis nie pozostawia zatem wątpliwości, co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom podatkowym można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

4.3. W rozpoznawanej sprawie w skardze zarzucono zarówno naruszenie przepisów prawa materialnego jak i procesowego. W takiej sytuacji w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego gdyż dopiero prawidłowo ustalony stan faktyczny pozwala na zastosowanie w sprawie odpowiednich przepisów prawa materialnego.

4.4. Mając na uwadze powyższe oraz zebrany w sprawie materiał dowodowy, Sąd uznał za prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym postanowieniu i przyjął je za podstawę rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się bowiem naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji trafnie organy obu instancji przyjęły, że zaistniały określone w art. 239b § 1 i § 2 O.p. przesłanki do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznym decyzjom w zakresie podatku VAT.

4.5. Z akt sprawy wynika, że organy podatkowe mając na uwadze, wynikający z art. 122 O.p. obowiązek podejmowania niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy zgodnie z zasadą prawdy materialnej wyrażoną w art. 122 O.p., zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły zebrany w sprawie materiał dowodowy a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i oceny wyprowadzone na jego podstawie w sposób należyty wypełniają obowiązki płynące z zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w dyspozycji art. 122, art. 187 § 1 O.p., jak też z zasady swobodnej oceny dowodów unormowanej w art. 191 O.p.

Rozstrzygnięcie, wbrew twierdzeniom strony, znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia stosownie do postanowień art. 210 O.p.

4.6. Rozpoznając zasadność skargi przypomnieć należy, że art. 239b § 1 O.p. stanowi, iż decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy:

1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub

2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub

3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub

4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące.

Przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane (art. 239b § 2 O.p.).

Analiza wprowadzonych regulacji prawnych wskazuje, że muszą zostać spełnione kumulatywnie (łącznie) dwie przesłanki, aby można było nadać decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności:

1) musi zaistnieć co najmniej jeden z czterech warunków określonych w § 1 art. 239b O.p.,

2) organ podatkowy musi uprawdopodobnić, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Jak wynika z powołanych regulacji prawnych, drugą przesłanką warunkującą nadanie decyzji podatkowej rygoru natychmiastowej wykonalności jest uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, trafnie organ zdefiniował pojęcie "uprawdopodobnienia".

Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, nie dającym pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Jest to środek zwolniony od ścisłych formalności dowodowych, pozwalający na przyspieszenie postępowania. Uprawdopodobnienie, że zobowiązanie nie zostanie wykonane wiąże się z wykazaniem, że pomimo doręczenia decyzji podatkowej zobowiązany nie wykonuje jej, zaś wysokie prawdopodobieństwo niewykonania wiąże się ze zbliżającym się przedawnieniem zobowiązania podatkowego" (wyrok NSA z dnia 7 lutego 2012r. NSA, I GSK 799/10, LEX nr 1126238).

W wyroku z dnia 26 lipca 2011 r. NSA podkreślił, że podstawą nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności może być powzięcie przez organ podatkowy informacji, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych. Z zawartego w przepisie art. 239b § 1 pkt 1 O.p. wyrażenia: "toczy się postępowanie egzekucyjne" nie sposób przyjąć, że nie istotnym jest sam fakt rozpoczęcia i zakończenia postępowania egzekucyjnego (sygn. akt I FSK 1044/10, LEX nr 1082147, podobnie NSA w wyroku z dnia 8 marca 2012r., sygn. akt II FSK 1705/10, LEX nr 1137574).

Podnoszone przez stronę okoliczności związane ze zbiegiem egzekucji sądowej i administracyjnej nie mają dla sprawy, w kontekście powołanych regulacji i okoliczności faktycznych sprawy, żadnego znaczenia. Ponadto wskazać należy, że sam fakt prowadzenia postępowań egzekucyjnych nie jest między stronami sporny.

W konsekwencji organ II instancji w zaskarżonym postanowieniu wykazał, że ziścił się warunek toczącego się postępowania egzekucyjnego w zakresie innych należności pieniężnych. W uzasadnieniu wykazano bowiem, że wobec strony prowadzone było (jest w toku) postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych, co stanowi przesłankę, o której mowa w art. 239b § 1 pkt 1 O.p.).

W ocenie Sądu trafne jest spostrzeżenie organu odwoławczego, że pomimo, iż zobowiązania finansowe podatnika były niewielkie, kształtujące się na poziomie kilkuset złotych (jedynie zobowiązanie wobec ZUS wynosi [...] zł) to jednak nie były one regulowane. W konsekwencji zachodziło duże prawdopodobieństwo niespełnienia zobowiązania w podatku od towarów i usług, a tym samym podstawy do nadania nieostatecznej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

4.7. Okolicznością warunkującą nadanie decyzji podatkowej rygoru natychmiastowej wykonalności jest stwierdzenie, że strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia.

Skarżąca nie wykazała również, że pozostały majątek (nieruchomości), na który się powołuje, z uwagi na fakt jego obciążenia hipoteką w wysokości [...] zł, umożliwiał ustanowienie hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego.

Z treści art. 239b § 1 pkt 2 O.p. nie sposób wyinterpretować ciążącego na organie podatkowym obowiązku dokładnego i wyczerpującego ustalenia stanu majątkowego podatnika, zwłaszcza w sytuacji, gdy sam podatnik nie wskazał żadnych należących do niego składników majątku (wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2011r., sygn. akt II FSK 1156/10, LEX nr 1151271).

4.8. Z akt sprawy wynika również, że skarżący zbywał majątek o znacznej wartości, co z mocy art. 239b § 1 pkt 3 O.p. stanowi kolejną przesłankę nadania decyzji podatkowej rygoru natychmiastowej wykonalności.

Sąd podziela pogląd NSA wyrażony w wyroku z dnia 20 grudnia 2011 r., że stwierdzenie przez organ podatkowy wystąpienia przesłanki, o której mowa w art. 239b § 1 pkt 3 O.p., nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji podatkowej, poprzedzone musi zostać ustaleniem całego majątku podatnika, na podstawie możliwych dostępnych dowodów ich wszechstronnej oceny oraz w zgodzie z zasadą prawdy materialnej. Przepis art. 239b § 1 pkt 3 O.p. określający jedną z przesłanek nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, wymaga dla stwierdzenia jej wystąpienia przeprowadzenia postępowania mającego na celu ustalenie całego majątku podatnika, w taki sposób, by możliwe było stwierdzenie, że zbywany przez niego majątek w porównaniu do pozostałego posiadanego mienia stanowi znaczną wartość" (sygn. akt II FSK 1711/10, LEX nr 1134614).

Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, organ podatkowy wykazał spełnienie tej przesłanki oraz uprawdopodobnił, że na skutek wyzbycia się majątku znacznej wartości i tym samym uszczuplenia majątku zobowiązanie podatkowe wynikające z nieostatecznej decyzji podatkowej nie zostanie wykonane w rozumieniu art. 239b § 2 O.p., co pozwoli organom podatkowym zastosować art. 239b § 1 pkt 3 o.p. oraz wydać postanowienie o nadaniu nieostatecznej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności (por. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2011r., sygn. akt II FSK 2127/10, LEX nr 1134620).

W tym kontekście bez znaczenia dla sprawy pozostaje argumentacja strony, że zbycie nastąpiło w wyniku rozliczeń gospodarczych z kontrahentem. Istotne dla sprawy jest, że w wyniku tych "rozliczeń" nastąpiło uszczuplenie majątku skarżącego.

Zasadnie organ II instancji wskazał również na pogarszającą się sytuację materialną strony przywołując dane wynikające z zeznań PIT-36L za 2012r. i 2013r. (w tym ostatnim skarżący wykazał stratę) oraz z deklaracji VAT-7 wskazujące na znaczący spadek miesięcznych obrotów osiąganych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w okresie od marca do lipca 2013r.

4.9. Mając na uwadze powyższe, skoro skarżący nie wykazał naruszenia powołanych w skardze zarzutów prawa procesowego i materialnego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę uznając ją za bezzasadną.