Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2375/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 233 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2;
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 8.
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia w części zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w W. (zwany dalej organem odwoławczym) decyzją z [...] czerwca 2013 r., nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., dalej Op.) w zw. z art. 8 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, ze zm., dalej u.g.h.) po rozpatrzeniu odwołania z [...] grudnia 2012 r. O. sp. z o.o. z siedzibą w R. (zwana dalej spółką/skarżącą) od decyzji Dyrektor Izby Celnej w W. (zwany dalej organem I instancji) z [...] listopada 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzją z [...] maja 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. udzielił spółce, zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach

o niskich wygranych w 92 punktach na terenie województwa [...]. W punkcie IV powyższego zezwolenia, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy z 29 lipca 1992 r. – o grach hazardowych i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, dalej u.g.z.w.) został ustalony nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności, tj. dzień [...] kwietnia 2010 r.

Naczelnik Urzędu Celnego [...] pismem z [...] września 2012 r. poinformował Dyrektora Izby Celnej w [...], że w punktach gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanych:

- w miejscowości L. przy al. K.;

- w miejscowości L. przy al. K.;

- w miejscowości L. przy al. K.;

- w W. przy al. J. przejście podziemne (najbliższy budynek administracyjny 144) lokal L.;

- w W. przy al. J. przejście podziemne (najbliższy budynek administracyjny L.) lokal L.;

- w W. przy al. J. przejście podziemne (najbliższy budynek administracyjny L.) lokal L.;

- w L. przy al. J. przejście podziemne (najbliższy budynek administracyjny L.) lokal L.;

- w W. przy ul. B.;

- w W. przy ul. C.;

- w W. przy ul. E.;

- w W. przy ul. E.;

- w W. przy ul. N.,

spółka nie rozpoczęła działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

Postanowieniem z [...] września 2012 r. organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wygaśnięcia zezwolenia udzielonego decyzją z [...] maja 2009 r. w części dotyczącej ww. punktów gier.

Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego decyzją z [...] listopada 2012 r. organ I instancji stwierdził wygaśnięcie ww. zezwolenia w części dotyczącej punktów gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanych:

- w miejscowości L. przy al. K.;

- w miejscowości L. przy al. K.;

- w miejscowości L. przy al. K.;

- w Warszawie przy al. J. przejście podziemne (najbliższy budynek administracyjny ) lokal [...];

- w W. przy al. J. przejście podziemne (najbliższy budynek administracyjny [...]) lokal [...];

- w W. przy al. J. przejście podziemne (najbliższy budynek administracyjny [...]) lokal [...];

- w W. przy al. J. przejście podziemne (najbliższy budynek administracyjny [...]) lokal [...];

- w W. przy ul. B.;

- w W. przy ul. C.;

- w W. przy ul. E.;

- w W. przy ul. E.;

- w W. przy ul. N.

W uzasadnieniu decyzji podkreślił, iż treścią zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych jest nie tylko prawo urządzania i prowadzenia przedmiotowej działalności, ale także warunki jakie strona jest obowiązana dopełnić po uzyskaniu tego zezwolenia. Treść zezwolenia określa m.in. termin, w którym działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych powinna być ostatecznie rozpoczęta. Wskazał, że w punkcie IV zezwolenia z [...] maja 2009 r., został ustalony warunek - nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności, tj. dzień [...] kwietnia 2010 r. Biorąc pod uwagę fakt, że spółka nie dopełniła warunku określonego w ww. zezwoleniu, tj. nie rozpoczęła działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w przedmiotowych punktach do dnia [...] kwietnia 2010 r., zaistniały przesłanki określone art. 258 § 1 pkt 2 Op., skutkujące stwierdzeniem wygaśnięcia zezwolenia w części.

W odwołaniu od ww. decyzji spółka, wniosła o jej uchylenie w całości zarzucając naruszenie:

- art. 187 § 1 Op., zgodnie z którym organ podatkowy jest obowiązany zebrać

i w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy;

- art. 191 Op., zgodnie z którym organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona;

- art. 2 Konstytucji RP, tj. zasady ochrony praw podmiotowych słusznie nabytych;

- art. 31 ust. 3 w zw. z art. 22 Konstytucji RP, tj. zasady proporcjonalności sensu stricte;

- art. 2 i art. 61 Konstytucji RP, tj. zasady zaufania obywateli do państwa prawa oraz obowiązku informacyjnego organów władzy publicznej;

- art. 7 Konstytucji RP, tj. zasady legalizmu w zw. z art. 123 ust. 1 Konstytucji RP.

Po rozpatrzeniu odwołania i analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, organ odwoławczy wskazując, iż spółka prowadzi działalność na podstawie zezwolenia udzielonego decyzją z [...] maja 2009 r., podkreślił, iż zgodnie

z art. 129 ust. 1 u.g.h. działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Wskazując na treść art. 35 ust. 1 pkt 3 i 7 u.g.z.w. organ nadmienił, że zezwolenie na urządzanie i prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych obejmuje, m.in. miejsce urządzania gier oraz obejmuje nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności. Zdaniem organu, z treści art. 37 u.g.z.w. wynika, że jedno zezwolenie jest udzielane na prowadzenie określonej w zezwoleniu liczby punktów gier na automatach o niskich wygranych. Treść zezwolenia określa zatem zakres terytorialny prowadzenia, przedmiotowej działalności, a jednocześnie warunkuje termin, w którym działalność ta ostatecznie na tym terytorium (w punktach) powinna być prowadzona. Powyższe, w ocenie, organu prowadzi do wniosku, że użyte w art. 35 ust. 1 pkt 7 u.g.z.w. wyrażenie "nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności", należy rozumieć jako określenie terminu, w którym podmiot legitymujący się tego rodzaju zezwoleniem zobowiązany jest rozpocząć działalność we wszystkich punktach objętych zezwoleniem. Termin rozpoczęcia działalności należy odnieść do całego zezwolenia, a więc do wszystkich punktów urządzania gier na automatach o niskich wygranych, o których mowa

w zezwoleniu, gdyż z upływem terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 7 u.g.z.w., wszystkie punkty wymienione w zezwoleniu winny już działać. W myśl art. 36 ust. 5 zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, wygasają, jeżeli w terminie jednego roku od dnia ich udzielenia nie podjęto działalności objętej zezwoleniem.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania (tj. art. 191 oraz art. 187 § 1 Op.) organ odwoławczy uznał je za bezzasadne. Stwierdził, że z ustaleń faktycznych oraz ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie zarówno organu I instancji jak i organu odwoławczego wynika, że spółka nie rozpoczęła działalności objętej zezwoleniem w przedmiotowych punktach gier. Organ nadmienił również, iż strona nie przedstawiła w odwołaniu argumentów, które uzasadniałyby nie rozpoczęcie działalności objętej zezwoleniem. Ponadto, spółka nie korzystała

z możliwości zapoznania się z materiałami postępowania, oraz z możliwości wypowiedzenia się odnośnie przedmiotowego postępowania a miała wystarczającą ilość czasu aby przedstawić swoje stanowisko w niniejszej sprawie oraz przedstawić ewentualne dowody.

Odnosząc się do naruszenia przepisów Konstytucji RP, organ uznał je za bezzasadne. Jak podkreślił, w rozpoznawanej sprawie, zakończonej wydaniem decyzji, organ I instancji jak również organ odwoławczy działają z poszanowaniem

i na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów prawa. Uznał, że ocena spójności prawa krajowego z prawem unijnym czy jego konstytucyjność, a także interpretacja jego norm może nastąpić jedynie przy udziale odpowiednich organów

a dopóki uprawniony organ nie orzeknie o niezgodności obowiązujących przepisów ustawy o grach hazardowych z konstytucją lub ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi, lub przepisy te nie zostaną zmienione lub uchylone, dopóty każdy ma konstytucyjny obowiązek ich przestrzegania, ponoszenia ciężarów

i przystosowania urządzeń do przepisów określonych w ustawie o grach hazardowych.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Organowi zarzuciła naruszenie:

- art. 233 § 1 pkt 1 Op. poprzez utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy

i bezpodstawne przyjęcie, iż nie podlega ona uchyleniu pomimo, iż została wydana z rażącym naruszeniem prawa;

- art. 258 § 1 pkt 2 Op. w zw. z art. 8 u.g.h. poprzez ich błędne zastosowanie

i w konsekwencji przyjęcie, że w przypadku nie rozpoczęcia działalności

w którymkolwiek punkcie gier zezwolenie winno ulec wygaśnięciu w tym zakresie na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej, podczas gdy sprawa powinna być rozpatrywana w oparciu o przepis art. 36 ust. 5 u.g.z.w. w zw.

z art. 121 u.g.h. i ostatecznie umorzona wobec niemożności stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w części.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż organy obu instancji, wbrew dyspozycji przepisu art. 121 u.g.h. oraz art. 8 u.g.h. zastosowały w sprawie przepisy ordynacji podatkowej i na tej podstawie stwierdziły wygaśnięcie przedmiotowego zezwolenia w części dotyczącej punktów gier w lokalizacjach wskazanych wyżej. Zdaniem skarżącej, ocena zasadności stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia -

w związku z nierozpoczęciem działalności w terminie wskazanym w zezwoleniu - winna zostać dokonana w oparciu o podstawę zawartą w przepisie art. 36 ust. 5 u.g.z.w. stosowanym w zw. z art. 121 u.g.h. - nie zaś powołanego przez organ odwoławczy przepisu art. 258 § 1 pkt 2 Op.. Skarżąca uznała, że dyspozycja ww. przepisów nie pozostawia żadnych wątpliwości interpretacyjnych, co do tego, który przepis winien znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie. Podniosła, że skoro art. 8 u.g.h. wskazuje, iż przepisy ordynacji podatkowej mogą znaleźć swoje zastosowanie tylko wówczas, gdy ustawa nie stanowi inaczej, a ustawa o grach hazardowych przewiduje, że w takich przypadkach, jak niniejsza sprawa, zastosowanie winien mieć art. 36 ust. 5 u.g.z.w., w ocenie skarżącej, organy obu instancji, opierając skarżone decyzje o art. 258 § 1 Op. działały z rażącym naruszeniem prawa.

W ocenie skarżącej, przy zastosowaniu wyżej wymienionej, właściwej podstawy prawnej, brak jest możliwości stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia

w części. Jak podkreśliła, jeżeli chociażby w jednym z określonych w zezwoleniu punktów gier rozpoczęto działalność, to nie można stwierdzić wygaśnięcia zezwolenia ani w całości, ani w części, z powodu nie rozpoczęcia działalności

w pozostałych punktach gier. Ustawodawca nie przewidział możliwości stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia w części z ww. przyczyny na gruncie przepisów ustawy

o grach i zakładach wzajemnych. Uznała, że nie można zgodzić się z przyjętą przez organ odwoławczy interpretacją, jakoby, wobec nie uregulowania przez ustawodawcę możności stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia w części należało zastosować przepisy Ordynacji podatkowej. Podkreśliła, iż w orzecznictwie przyjmuje się, że wynikająca z art. 36 ust. 5 u.g.z.w. dyspozycja była celowym zabiegiem prawodawcy, mającym, jak wskazał organ odwoławczy, tylko zdyscyplinować przedsiębiorców. Skoro zatem brak uregulowania prawnego dotyczącego możliwości stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia w części z powodu nierozpoczęcia działalności nie jest luką prawną lecz zamierzonym działaniem ustawodawcy, to brak jest podstaw do tego by w niniejszej sprawie stosować przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. Wskazała, że bezspornym jest, że skarżąca rozpoczęła działalność na automatach do gier o niskie wygrane w pozostałych punktach gier poza punktami objętymi niniejszym postępowaniem. Powyższe oznacza, że zgodnie z treścią przepisu art. 36 ust. 5 u.g.z.w. nie można stwierdzić wygaśnięcia przedmiotowego zezwolenia ani w części ani w całości w związku z nierozpoczęciem działalności w objętych niniejszym postępowaniem punktach gier.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności

z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] czerwca 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję z [...] listopada 2012 r. stwierdzającą wygaśnięcie, zezwolenia udzielonego skarżącej spółce decyzją z [...] maja 2009 r., na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], w części dotyczącej punktów gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanych w miejscach opisanych w decyzji.

W dniu [...] listopada 2009 r. została opublikowana w Dzienniku Ustaw Nr 201 poz. 1540 ustawa z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2010 r. Zgodnie z postanowieniem art. 8 ww. ustawy do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na podstawie art. 129 ust. 1 u.g.h. działalność w zakresie gier na automatach

o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej (v. wyroku NSA z 29 listopada 2011 r., sygn. akt II GSK 1262/11).

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte [...] września 2012 r., czyli pod rządami ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, która weszła w życie (co do zasady) 1 stycznia 2010 r. a zatem zastosowanie w sprawie ma przepis art. 258 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa w zw. z art. 8 u.g.h.

Z treści art. 37 u.g.z.w. wynika, że jedno zezwolenie jest udzielane na prowadzenie, m.in. określonej w zezwoleniu liczby punktów gier na automatach

o niskich wygranych. Treść zezwolenia określa zakres terytorialny prowadzenia, przedmiotowej działalności, a jednocześnie warunkuje termin, w którym działalność ta ostatecznie na tym terytorium (w punktach) powinna być prowadzona. Takie wnioskowanie słusznie doprowadziło organ do wniosku, że wyrażenie użyte

w art. 35 ust. 1 pkt 7 u.g.z.w. "nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności" należy rozumieć jako określenie terminu, w którym podmiot legitymujący się tego rodzaju zezwoleniem zobowiązany jest rozpocząć działalność we wszystkich punktach objętych zezwoleniem. Termin rozpoczęcia działalności należy odnieść do całego zezwolenia, a więc do wszystkich punktów urządzania gier na automatach

o niskich wygranych, o których mowa w zezwoleniu, gdyż z upływem terminu,

o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 7 u.g.z.w., wszystkie punkty wymienione

w zezwoleniu winny już działać. W myśl art. 36 ust. 5 u.g.z.w. zezwolenia,

o których mowa w ust. 1 i 2, wygasają, jeżeli w terminie jednego roku od dnia ich udzielenia nie podjęto działalności objętej zezwoleniem.

W sprawie bezspornie ustalono, że skarżąca w ww. punktach gry na automatach o niskich wygranych nie rozpoczęła działalności objętej zezwoleniem

z [...] maja 2009 r. tak, więc spółka nie dopełniła warunku określonego w ww. zezwoleniu, tj. nie rozpoczęła działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w przedmiotowych punktach do [...] kwietnia 2010 r., czyli

w nieprzekraczalnym terminie rozpoczęcia działalności.

Wobec powyższego organ słusznie ocenił, że w sprawie zaistniały przesłanki określone art. 258 § 1 pkt 2 Op.

Należy zauważać, co słusznie podnosi organ, że w orzecznictwie przyjęty jest pogląd, że przepis art. 36 ust. 5 u.g.z.w. używa pojęcia "podjęcia działalności", które należy rozumieć jako zainicjowanie działalności chociażby w jednym punkcie

w terminie w tym przepisie określonym, (v. wyrok NSA z 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II GSK 480/08). Przepis ten miał zatem na celu zdyscyplinowanie przedsiębiorcy do podjęcia działalności, chociażby w jednym punkcie w przeciągu roku od dnia otrzymania zezwolenia. Tym samym ma on zastosowanie jedynie w przypadku, gdy nie podjęto działalności w żadnym z punktów gier objętych zezwoleniem i daje podstawę do wygaśnięcia zezwolenia w całości, nie zaś jak w niniejszej sprawie

w części. Wobec powyższego należy uznać, że niezasadne jest twierdzenie, że sprawa powinna być rozpatrywana w oparciu o przepis art. 36 ust. 5 u.g.z.w.

w związku z art. 121 u.g.h. i ostatecznie umorzona wobec niemożności stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w części.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa procesowego należy zauważyć, że przepis art. 258 § 1 pkt 2 Op., który stanowi że organ zezwalający, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli została wydana

z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku jest przepisem materialnym nie wymagającym wykładni i interpretacji. Potwierdzone to zostało wykładnią analogicznego przepisu do art. 258 § 1 pkt 2 Op., mianowicie art. 162 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), której dokonał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 grudnia 2011 r. sygn. akt II OSK 1913/10, w wyroku tym czytamy: "art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. jest przepisem prawa materialnego, gdyż określa generalne skutki administracyjnoprawne stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. Zgodnie bowiem z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., przesłanką wygaśnięcia decyzji jest jej bezprzedmiotowość rozumiana jako ustanie prawnego bytu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na jej podstawie (zob. A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz do art. 162 - LEX)". Należy również podnieść, że ustawodawca nie wyłączył stosowania przepisu art. 258 § 1 pkt 2 Op. na gruncie ustawy o grach hazardowych, więc należy uznać, że ten przepis ma zastosowanie w sprawie.

Przedstawiony przez pełnomocnika spółki, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 30 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Ke 709/12 dotyczył rozstrzygnięcia, które organ administracji oparł na przepisie art. 48 ust. 2 u.g.h. dlatego też przedstawiony dowód nie ma znaczenia w sprawie, gdyż organ

w zaskarżonej decyzji omówił i wyjaśnił że przepis art. 48 ust. 2 u.g.h. nie znalazł zastosowania w sprawie.

Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie

z zasadami prawdy obiektywnej. Rozstrzygając sprawę oparły się na materiale prawidłowo zebranym, dokonując jego wszechstronnej oceny a stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, dokładnie uzasadniły w sposób odpowiadający wymogom określonym w art. 210 § 4 Op.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.