Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 121/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 193, art. 183 par. 1 zd. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 października 2007 r. sygn. akt III SA/Gl 1252/07 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 28 października 2005 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie, 2. zwrócić Dyrektorowi Izby Celnej w K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach połowę uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 50 zł (słownie: pięćdziesiąt złotych), 3. oddalić wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie podatku akcyzowego i stwierdził, że decyzja ta nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożył Dyrektor Izby Celnej w K. wnosząc o jego uchylenie w całości i oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Pismem z dnia 4 grudnia 2007 r. Dyrektor Izby Celnej w K. powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako "p.p.s.a.") oświadczył, że cofa skargę kasacyjną.

Dnia 31 grudnia 2007 r. strona przeciwna złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną, wnosząc o jej oddalenie oraz o zasądzenie na jej rzecz od organu kosztów postępowania w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Przepis ten, w związku z art. 193 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 486 – 487, wyd. Zakamycze 2005 r.) odpowiednie stosowanie art. 60 p.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.

W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.

O zwrocie połowy uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Nie orzeczono zwrotu kosztów na rzecz skarżącego w związku z tym, iż umorzenie postępowania z powodu cofnięcia skargi kasacyjnej nie znajduje się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a.