Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1322/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G., Z. B., J. W., J. K. i L. Z. na uchwałę Rady Miasta Gliwice z dnia 22 marca 2018 r. nr XXXVI/785/2018 w przedmiocie zmiany uchwały dotyczącej opłaty targowej postanawia: odrzucić skargę Z. B., J. W., J. K. i L. Z..


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 13 sierpnia 2019 r. J. G., Z. B., J. W., J. K. i L. Z. reprezentowani przez adwokata, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miasta Gliwice oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia w sprawie zmiany uchwały w sprawie wprowadzenia na terenie miasta Gliwice opłaty targowej oraz określenia wysokości stawek dziennych opłaty targowej. Do skargi pełnomocnik skarżących załączył pełnomocnictwa, z których nie wynikało uprawnienie do reprezentowania skarżących przed sądami administracyjnymi.

Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia

24 września 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Ponadto wezwano pełnomocnika skarżących do wyjaśnienia, czy J. G., Z. B., J. W., J. K. i L. Z. prowadzą wspólnie działalność gospodarczą, czy też osobno, w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że każda z powyższych osób prowadzi osobno działalność gospodarczą. Jednocześnie zaznaczono, że w razie prowadzenia działalności gospodarczej osobno przez każdego ze skarżących należy wskazać, za którego ze skarżących został uiszczony wpis sądowy od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że wpis uiszczono za J. G..

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżących nadesłał uwierzytelnione odpisy tych samych pełnomocnictw, co przy skardze. Jednocześnie wyjaśnił, że każdy ze skarżących prowadzi działalność gospodarczą osobno, a wpis

został uiszczony za skarżącego J. G..

Wobec niewykonania przez pełnomocnika skarżących wezwania do przedłożenia pełnomocnictw do działania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 października 2019 r., pominięto czynności dokonane w sprawie przez tego pełnomocnika oraz wezwano skarżących do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi.

Ponadto wezwano skarżących: Z. B., J. W., J. K. i L. Z. do uiszczenia wpisów sądowych od skargi – każdego w kwocie 300 zł. Wezwania te opatrzone zostały tym samym rygorem.

Przesyłki polecone zawierające powyższe wezwania zostały doręczone: J. G. w dniu 24 października 2019 r., Z. B. w dniu 7 listopada 2019 r., J. W. w dniu 4 listopada 2019 r., L. Z. w dniu 28 października 2019 r. Natomiast przesyłka polecona skierowana do J. K. została - wobec niemożności doręczenia jej adresatowi - awizowana w dniu 25 października 2019 r., a następnie awizowana powtórnie w dniu 5 listopada 2019 r.

W dalszej kolejności, wobec nieodebrania przesyłki w terminie, Urząd Pocztowy

w G. dokonał jej zwrotu do tutejszego Sądu.

W dniu 30 października 2019 r. adwokat, który uprzednio wniósł skargę w imieniu skarżących, złożył dwa egzemplarze skargi: jeden podpisany przez J. G., Z. B., J. W. i L. Z., a drugi przez J. G., Z. B. i J. W.. Ponadto przedłożył pełnomocnictwa udzielone mu przez J. G., Z. B., J. W. i L. Z. do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach.

Następnie w dniu 13 grudnia 2019 r. ww. adwokat złożył pełnomocnictwo udzielone mu przez J. K. do reprezentowania przed tutejszym Sądem.

Do chwili obecnej nie zostały uiszczone wpisy od skargi przez Z. B., J. W., J. K. i L. Z..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma

w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez

art. 46 ppsa oraz art. 47 tej ustawy.

W myśl zaś art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony J. K. wezwaniami do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie.

Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.

Mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka skierowana do J. K., zawierająca wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu od skargi, została awizowana po raz pierwszy w dniu 25 października 2019 r., a następnie po raz drugi w dniu 5 listopada 2019 r., to doręczenie – zgodnie z art. 73 ppsa – nastąpiło z dniem 8 listopada 2019 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie tych wezwań upłynął z dniem 15 listopada 2019 r.

Skarżący J. K. natomiast do chwili obecnej nie podpisał skargi, a pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo uprawniające go do reprezentowania skarżącego przed tutejszym Sądem dopiero w dniu 13 grudnia 2019 r. Ponadto nie uiścił wpisu od skargi.

Odnośnie zaś skarżących Z. B., J. W., i L. Z. wskazać przyjdzie, że uzupełnili brak formalny skargi, natomiast nie uiścili wpisów od skargi, a termin do ich uiszczenia upłynął im odpowiednio: w dniu 14 listopada 2019 r., 12 listopada 2019 r., 4 listopada 2019 r.

Reasumując, skarga J. K. dotknięta jest brakiem formalnym i brakiem fiskalnym, a taką skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220

§ 3 ppsa, zaś skargę Z. B., J. W., i L. Z. jako dotkniętą brakiem fiskalnym - na podstawie art. 220 § 3 ppsa.