Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 824/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.W. na postanowienie Dyrektora Parku Narodowego z dnia w przedmiocie uzgodnienia projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Pismem z dnia .........2007r. W.W. (zwana dalej skarżącą), które wpłynęło do ............. Parku Narodowego w dniu.......2007r., wniosła o "usunięcie naruszenia prawa, wywołanego wydaniem w dniu .......2007 roku przez Dyrektora .......Parku Narodowego postanowienia, na podstawie którego dokonano warunkowego uzgodnienia projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy........." Skarżąca w piśmie tym zarzuciła, że postanowienie to wydane zostało z naruszeniem prawa (ustawy o ochronie przyrody), gdyż jego skutkiem jest naruszenie jej interesu prawnego polegającego na ograniczeniu możliwości korzystania z prawa własności.

W.W. pismem z dnia........2007r. (które wpłynęło do .........Parku Narodowego w dniu........2007r.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ............ skargę na postanowienie Dyrektora ..................Parku Narodowego w przedmiocie uzgodnienia projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy........... W uzasadnieniu skargi wskazano na naruszenie art.l l w zw. z art.15 oraz art.l8 i nast. ustawy o ochronie przyrody. Opisane zostały także czynności prowadzone dotychczas a poprzedzające złożenie skargi. Skarżąca podkreśliła także, że skargę wniosła na zasadzie art.45 ust.l ustawy o administracji rządowej.

W odpowiedzi na przedmiotową skargę Dyrektor ........Parku Narodowego wniósł o odrzucenie wskazując, że art.45 ustawy o administracji rządowej w województwie nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora .............Parku Narodowego z dnia ........2007r., nr .......w przedmiocie uzgodnienia projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy......... Zgodnie z brzmieniem art.52 § l ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

Zasady i tryb korzystania z art.45 ust. l ustawy o administracji rządowej w województwie z dnia 5.06.1998r. (tj. z 2001r. Dz.U. nr 80, poz.872 z późn. zm.) zostały dokładnie i jednoznacznie określone w art.44 tejże ustawy. Zgodnie z brzmieniem art.44 ust. l cyt. ustawy każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu, który wydał przepis, lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.

Jak wynika z treści art.45 ustawy o administracji rządowej w województwie przepis art. 44 stosuje się odpowiednio, gdy wojewoda lub organy administracji niezespolonej nie wykonują czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne naruszaj ą prawa osób trzecich. Strona skarżąca twierdzi, że zaskarżone postanowienie jest czynnością prawna naruszająca prawa osób trzecich oraz zostało ono wydane przez organ administracji niezespolonej.

Postanowienie wydane przez dyrektora parku narodowego na podstawie art. 10 ust.6 ustawy z dnia 16.04.2004r. (Dz.U. nr 92, poz.880 z późn. zm.) nie jest czynnością prawną naruszającą prawa osób trzecich oraz nie jest wydawane przez organ administracji niezespolonej, a wobec nie spełnienia obu tych przesłanek nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego w trybie art.45 w zw. z art.44 ustawy o administracji rządowej w województwie z dnia 5.06.1998r. (t.j. z 2001r. Dz.U. nr 80, poz.872 z późn. zm.).

Jak wynika z treści art.5 ust. l ustawy o administracji rządowej w województwie "ustanowienie organów administracji niezespolonej może następować wyłącznie w drodze ustawy, jeżeli jest to uzasadnione ogólnopaństwowym charakterem wykonywanych zadań lub terytorialnym zasięgiem działania przekraczającym obszar jednego województwa. Wykaz organów administracji niezespolonej określa załącznik do ustawy." Jak wynika z załącznika do ustawy o administracji rządowej w województwie w swoim enumeratywnym wyliczeniu nie wymienia on dyrektora parku narodowego jako organu administracji niezespolonej.

Takie postanowienie uzgadniające projekt studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (zatem nawet nie projekt planu zagospodarowania przestrzennego) na podstawie art. l O ust.6 ustawy o ochronie przyrody ma wprawdzie charakter czynności prawnej w świetle podstawowego podziału na czynności prawne i faktyczne. Jednak w przepisie art.45 ustawy o administracji rządowej w województwie nie chodzi o wszystkie czynności prawne dokonywane przez organy administracji publicznej, a tylko o takie które nie podlegają innym regulacjom szczegółowym i uregulowanej tam procedurze zaskarżenia. W przeciwnym przypadku na zasadzie art.45 ustawy o administracji rządowej w województwie można byłoby zaskarżyć każdą decyzję administracyjną, akt prawa miejscowego itp., gdyż również są one czynnościami prawnymi. Jednak zarówno decyzje administracyjne, jak i np. akty prawa miejscowego, ich podejmowanie i środki zaskarżenia są szczegółowo i odrębnie uregulowane. Wskazać należy, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art.106 k.p.a., który w § 5 jednoznacznie wskazuje, że na takie postanowienie służy stronie zażalenie.

W konsekwencji postanowienie uzgadniające projekt studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego na podstawie art.10 ust.6 ustawy o ochronie przyrody nie jest czynnością prawną w rozumieniu przepisu art.45 ustawy o administracji rządowej w województwie z dnia 5.06.1998r. (t.j. z 2001r. Dz.U. nr 80, poz.872 z późn. zm.).

Nadto, aby zaskarżyć czynność prawną w trybie art.45 cyt. wyżej ustawy musi ono naruszać interes osób trzecich - interes skarżącej. Tymczasem zaskarżone postanowienie, które w tym wypadku ma charakter uzgodnienia, nie dotyczy ono skarżącej (nie jest ona jego adresatem), nie wpływa na zakres jej praw i obowiązków. Takim aktem, który na płaszczyźnie planowania przestrzennego wpływa na prawa i obowiązki obywateli jest wyłącznie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (zatem nawet nie studium, którego dotyczy zaskarżone postanowienie), jako akt prawa miejscowego powszechnie obowiązujący. Nie sposób zatem, aby zaskarżone postanowienie uzgadniające naruszało prawa osób trzecich.

Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne.