Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 462/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński, Sędziowie sędzia WSA Maria Tarnowska, sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz T. K. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) zwanej po rozpatrzeniu odwołania Pana T. K. od decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...].12.2016 r. odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku składowo- gospodarczego na działkach Nr: [...] i [...] w miejscowości W.gm. [...] - ze względu na brak uzupełnienia dokumentacji budowlanej w zakresie wskazanym w postanowieniu z dnia [...].11.2016 r. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił stan sprawy wskazując, że T. K. w dniu 18.10.2016 r. złożył w Starostwie Powiatowym w [...] wniosek o pozwolenie na budowę budynku składowo-gospodarczego na działkach Nr: [...] i [...] w miejscowości W.gm. [...].

Do wniosku dołączono projekt budowlany (4 egz.) oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W wyniku czynności sprawdzających organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...].11.2016 r. nałożył na Inwestora obowiązek usunięcia w terminie do dnia 01.12.2016 r. nieprawidłowości występujących w złożonym projekcie budowlanym, tj.: - opracowania dokumentacji budowlanej przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane zgodnie z art. 20 ust 1 pkt la oraz ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.),

- opracowania dokumentacji projektowej zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), obejmującej całe zamierzenie budowlane.

W odpowiedzi na ww. postanowienie Inwestor pismem z dnia 22.11.2016 r. poinformował, iż dokumentacja projektowa została uzupełniona zgodnie z wyżej powołanym art. 33 ust. 1 Prawo budowlane.

Ponadto wyraził swoje stanowisko w sprawie uprawnień budowlanych projektanta, przez którego została opracowana dokumentacja budowlana, załączając jednocześnie pismo [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia 10.06.2005 r. znak [...] informujące, iż zakres uprawnień Pana J. L. Nr [...] jest jednoznacznie określony w treści tego dokumentu. Natomiast ograniczenie kubaturowe dotyczy tylko innych budynków poza budownictwem jednorodzinnym i zagrodowym.

Po dokonaniu analizy uzupełnionego materiału dowodowego Starosta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].12.2016 r. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu.

Nie zgadzając się z treścią otrzymanej decyzji Pan T. K. złożył odwołanie do Wojewody [...] wnosząc o jej uchylenie.

Organ drugiej instancji po zapoznaniu się z treścią odwołania i zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz z zebranym materiałem dowodowym oceniając prawidłowość zaskarżonej decyzji nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, lecz także pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego, które mają zastosowanie w sprawie rozstrzyganej zaskarżoną decyzją, zważył, że zgodnie z treścią przepisu art. 35 ust. 1 ww. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Dokonując analizy przedmiotowych akt, organ stwierdził, iż w przypadku przedmiotowej sprawy warunki wynikające z powyżej przytoczonych przepisów nie zostały spełnione. W myśl ww. art. 35 ust. 3 w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Z zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, iż powodem decyzji odmownej jest to, że dokumentacja projektowa została opracowana przez projektanta, który nie posiada wymaganych uprawnień budowlanych, zgodnie z zgodnie art. 20 ust 1 pkt la oraz ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.).

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż załączone do akt sprawy uprawnienia nr [...] z dnia [...].05.1992 r. wydane przez Urząd Wojewódzki w [...], upoważniają projektanta Pana J. L. do sporządzania projektów budowlanych w ograniczonym zakresie, o kubaturze do 1000 m 3. Natomiast kubatura projektowanego budynku składowo-gospodarczego na działkach Nr: [...] i [...] w miejscowości W. gm. [...] wynosi 1480 m 3.

Organ odwoławczy wyjaśnił, iż w związku z występującymi wątpliwościami w sprawie uprawnień budowlanych nr [...] z dnia [...].05.1992 r. wydanych przez Urząd Wojewódzki w [...] dla Pana J. L., Starosta [...] pismem z dnia 28 listopada 2016 r. wystąpił do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w [...] z prośbą o wyjaśnienie treści uprawnień: "upoważniony do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3", czy ograniczenie rozwiązań architektonicznych do 1000 m3 dotyczy również budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego.

W odpowiedzi na ww. pismo [...] Okręgowa Izba Architektów RP pismem z dnia 06 grudnia 2016 r. znak [...] poinformowała, że Pan J. A. L. nie jest i nigdy nie był członkiem [...] Okręgowej Izby Architektów RP. Ponadto niniejszym pismem wyjaśniono, iż zawarte w uprawnieniach ograniczenie kubatury do 1000 m3 dotyczy wszystkich budowli.

Ponadto organ wskazał, iż do przedmiotowej sprawy projektant – J. L. załączył uprawnienia budowlane Nr [...]. Natomiast [...] Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa w piśmie z dnia [...].06.2005 r. powołała się na upr. Nr [...] zaś w projekcie budowlanym powołano jeszcze inny nr upr. tj [...].

Biorąc pod uwagę powyższe organ drugiej instancji nie podzielił poglądu Skarżącego dotyczącego interpretacji ww. pisma z dnia 10.06.2005 r. znak [...] informującego, iż ograniczenie kubaturowe dotyczy tylko innych budynków poza budownictwem jednorodzinnym i zagrodowym.

W sprawie przytoczonych przez skarżącego wyroków sądów administracyjnych w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy wskazał, iż poglądów prawnych wyrażonych w orzeczeniach sądowych dotyczących innych spraw nie można stosować do innego stanu faktycznego.

W związku z powyższym, organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżona decyzja Starosty [...] Nr [...] z dnia [...].12.2016 r. odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku składowo- gospodarczego na działkach Nr: [...] i [...] w miejscowości W. gm. [...] - nie narusza prawa, w związku z czym nie ma podstaw do jej zmiany bądź uchylenia.

Skargę na tę decyzję złożył T. K..

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego - art. 20 ust. 1 pkt la oraz ust. 2 przez niewłaściwe niezastosowanie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016r. poz. 290 ze. zm.);

2) przepisów prawa procesowego - art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niezebranie całego materiału dowodowego w sprawie, a w konsekwencji przyjęcie, że projektant nie posiada odpowiednich uprawnień budowlanych do zaprojektowania budynku o kubaturze 1480m3.

Mając na względzie wskazane zarzuty, wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] jako decyzji wydanej z rażącym naruszeniem obowiązującego prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, dodając, że zastosowane w projekcie budowlanym rozwiązania konstrukcyjne nie należą do tzw. powszechnie znanych rozwiązań konstrukcyjnych, co dodatkowo uzasadnia twierdzenie, że J. A. L. nie posiada stosownych uprawnień budowlanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Organ I instancji a w ślad za nim organ odwoławczy odmówił zatwierdzenia przedstawionego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uznając, że autor projektu nie posiada wystarczających uprawnień do projektowania w przedmiotowym zakresie.

Jako podstawę swego stanowiska organ I instancji wskazał fakt, że projektant upoważniony do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3. Wskazane wyżej ograniczenie kubaturowe dotyczy każdego rodzaju zabudowy określonego w uprawnieniu.

W związku z tym wskazano, że kubatura projektowanego budynku składowo-gospodarczego wynosi 1480 m 3.

Wojewoda [...] argumentacje tę podzielił a dodatkowo wskazał, że projektant nie należy do [...] Okręgowej Izby Architektów RP, co należy traktować jako brak spełnienia warunku określonego w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Nadto w odpowiedzi na skargę wskazano, że zastosowane w projekcie budowlanym rozwiązania konstrukcyjne nie należą do tzw. powszechnie znanych rozwiązań konstrukcyjnych, co dodatkowo uzasadnia twierdzenie, że J. A. L. nie posiada stosownych uprawnień budowlanych.

Na obecnym etapie postępowania z żadną z tych tez Sąd orzekający w sprawie się nie zgadza.

Zaczynając od ostatniego argumentu należy wskazać, że odpowiedź na skargę nie może uzupełniać brakujących elementów uzasadnienia. W związku z tym, co do zasady argumenty wskazywane w odpowiedzi nie są brane pod uwagę przy rozpoznawaniu sprawy w postępowaniu sądowym. Niemniej dla porządku wskazać trzeba, że twierdzenie Wojewody [...] o rodzaju zastosowanych rozwiązań konstrukcyjnych nie zostało w najmniejszym stopniu uzasadnione, co i z tego powodu czyni niemożliwym przeprowadzenie kontroli decyzji we wskazanym zakresie.

Odnosząc się do zakresu posiadanych przez J. A. L. uprawnień wskazać należy, że zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, w brzmieniu obowiązującym od 23 sierpnia 1991 r. w związku z nowelizacją zawartą w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 18 lipca 1991 r., osoby posiadające średnie wykształcenie techniczne mogą wykonywać samodzielną funkcję projektanta w budownictwie jedynie w specjalności techniczno-budowlanej zgodnej z posiadanym wykształceniem technicznym wyłącznie w specjalności architektonicznej - w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3. Przed nowelizacją z dnia 18 lipca 1991 r., osoby posiadające średnie wykształcenie techniczne mogły, na podstawie § 2 ust. 2 pkt 1, wykonywać samodzielną funkcję projektanta w budownictwie jedynie w specjalności techniczno-budowlanej zgodnej z posiadanym wykształceniem technicznym wyłącznie w specjalności architektonicznej - w budownictwie osób fizycznych. Na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia nowelizującego z dnia 18 lipca 1991 r., osoby, które uzyskały stwierdzenie posiadania przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie osób fizycznych, mogą pełnić te funkcje w zakresie określonym tym rozporządzeniem.

Pojęcie zatem "budownictwa osób fizycznych" wyznaczające zakres przedmiotowy uprawnienia projektanta zostało zastąpione sformułowaniem obejmującym swym zakresem "budownictwo jednorodzinne, zagrodowe oraz inne budynki o kubaturze do 1000 m3".

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do interpretacji przytoczonego przepisu § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z dnia 20 lutego 1975 r., w brzmieniu obowiązującym od 23 sierpnia 1991 r. i wyjaśnienia, czy ograniczenie kubaturowe do 1000 m3, odnosi się tylko do "budownictwa innych budynków", czy również do "budownictwa jednorodzinnego" i do "budownictwa zagrodowego".

W ustawie z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane, na podstawie której zostało wydane ww. rozporządzenia wykonawcze ustawodawca nie tylko nie zdefiniował pojęć "budownictwa jednorodzinnego" oraz "budownictwa zagrodowego", ale w ogóle nie wyróżnił takich kategorii budowlanych. Ustawa Prawo budowlane zdefiniowała natomiast pojęcie "obiektów budowlanych", którymi w świetle art. 2 ust. 1 były stałe i tymczasowe budynki lub inne stałe i tymczasowe budowle. Z przepisu tego wynika, że "obiektami budowlanymi" są "stałe i tymczasowe budynki" lub "inne stałe lub tymczasowe budowle", natomiast pojęcia "budownictwo jednorodzinne" oraz "budownictwo zagrodowe" mieszczą się w zakresie pojęcia "stałych budynków". Oznacza to, że gdyby racjonalny ustawodawca chciał ograniczenia kubatury w § 2 ust. 2 pkt 1 przedmiotowego rozporządzenia odnieść również do "budownictwa jednorodzinnego" i do "budownictwa zagrodowego", nie wyróżniałby tych pojęć, lecz w przepisie tym użyłby jedynie pojęcia "budynków o kubaturze do 1000 m3". Wyróżnienie w § 2 ust. 2 pkt 1 przedmiotowego rozporządzenia pojęć: "budownictwa jednorodzinnego", "budownictwa zagrodowego" oraz "innych budynków", ma sens i odpowiada również ustawowej regulacji wówczas, jeżeli ograniczenie kubatury do 1000 m3, odnosi się jedynie do "innych budynków". Innymi słowy, w świetle analizowanych przepisów, zakres regulacji zinterpretowanej przez organy rozstrzygające w niniejszej sprawie, obejmujący: "budownictwo jednorodzinne o kubaturze do 1000 m3, budownictwo zagrodowe o kubaturze do 1000 m3, oraz inne budynki o kubaturze do 1000 m3", byłby tożsamy z pojęciem "budynków o kubaturze do 1000 m3", tymczasem racjonalny prawodawca nie wprowadzałby w regulacji prawnej zbędnych pojęć prawnych.

W przedstawionym wyżej zakresie Sąd akceptuje stanowisko wyrażone w powoływanym w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2014 r. sygn.. akt VI SA/Wa 183/14.

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Sądu, organy rozstrzygające w niniejszej sprawie dokonały niewłaściwej interpretacji uprawnień autora projektu w przedmiotowej sprawie.

Skoro zatem przedmiotowy projekt budowlany dotyczy budownictwa zagrodowego, nie odnosi się do niego powyższe ograniczenie.

Następną kwestią wymagającą wyjaśnienia była przynależność projektanta do odpowiedniego samorządu zawodowego zgodnie z art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego.

Zgodnie z tym przepisem podstawę do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie stanowi wpis, w drodze decyzji, do centralnego rejestru, o którym mowa w art. 88a ust. 1 pkt 3 lit. a, oraz - zgodnie z odrębnymi przepisami - wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, potwierdzony zaświadczeniem wydanym przez tę izbę, z określonym w nim terminem ważności.

Odrębne przepisy, o których mowa wyżej stanowi ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 Izba architektów zrzesza osoby, które:

1) posiadają uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej, o której mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290, 961, 1165 i 1250), zwanej dalej "ustawą - Prawo budowlane";

2) posiadają uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń lub uprawnienia w zakresie odpowiadającym zakresowi tej specjalności uzyskane przed dniem wejścia w życie ustawy - Prawo budowlane;

3) są obywatelami państw członkowskich, którzy nabyli kwalifikacje zawodowe do wykonywania działalności w budownictwie, równoznacznej wykonywaniu samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie architektury, odpowiadające wymaganiom określonym w pkt 1 i 2 oraz posiadają odpowiednią decyzję o uznaniu kwalifikacji zawodowych.

2. Izba inżynierów budownictwa zrzesza osoby, które:

1) posiadają uprawnienia budowlane w specjalnościach, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 2-4 ustawy - Prawo budowlane;

2) (uchylony);

3) posiadają uprawnienia budowlane w zakresie odpowiadającym zakresowi specjalności, o której mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane w zakresie określonym w art. 14 ust. 3 pkt 2-4 tej ustawy, lub specjalności, o których mowa w pkt 1, uzyskane przed dniem wejścia w życie ustawy - Prawo budowlane.

Natomiast artykuł 6 ust. 1 określa, że prawo wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie przysługuje wyłącznie osobom wpisanym na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.

Organ II instancji przyjął, że J. A. L. dyskwalifikuje brak przynależności do [...] Okręgowej Izby Architektów RP. Nie ulega jednak wątpliwości, że projektant jest członkiem [...] Okręgowej Izba Inżynierów Budownictwa.

Organ odwoławczy nie wyjaśnił dlaczego przyjął, że wpis do Izby Inżynierów Budownictwa nie spełnia kryterium, o którym mowa w artykule 12 ust. 7 Prawa budowlanego.

W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem przepisów prawa materialnego ( art. 35 ust. 1 i art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego ) i procesowego poprzez brak należytego uzasadnienia stanowiska, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p. p. s. a. orzeczono, jak w sentencji, a o kosztach rozstrzygnięto z mocy art. 200 i 205 § 2 tej ustawy.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają bezpośrednio w wywodów niniejszego wyroku.