Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1026/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6121 Klasyfikacja gruntów
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1, art. 148 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2016 r. w Radomiu sprawy ze skargi P. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu gleboznawczej klasyfikacji gruntów, po wznowieniu postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga P. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego

i Kartograficznego znak [...] z [...] września 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu gleboznawczej klasyfikacji gruntów, po wznowieniu postępowania.

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu [...] września 2013 r. do Prezydenta Miasta R. (zwany dalej: Prezydent, organ I instancji) wpłynęło pismo P. K. (zwany dalej: skarżący, wnioskodawca) o wyjaśnienie rozbieżności w zakresie użytków gruntowych w działce nr [...] położonej w R. przy ul. N. W. G. [...], wykazanych

w nakazach płatniczych w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na lata 2011 – 2013. Skarżący zakwestionował powierzchnię gruntu leśnego w działce nr [...], uważając, że część tej powierzchni powinna być zakwalifikowana jako grunty zadrzewione i zakrzewione.

Pismem z 25 października 2013 r. organ I instancji wyjaśnił skarżącemu, że obecnie w operacie ewidencji gruntów i budynków w działce nr [...] o powierzchni [...] ha figurują następujące użytki i klasy gruntów wprowadzone na podstawie ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta R. nr [...] z [...] października 2010 r. zatwierdzającej projekt gleboznawczej klasyfikacji gruntów obrębu [...] –N. W. G. wykazanym w operacie klasyfikacyjnym, przyjętym do zasobu za numerem [...] z [...] października 2010 r. Grunty leśne –Ls V – o powierzchni [...] ha, Ls VI – [...] ha wpisano w miejsce części powierzchni RV i RVI. Skarżącego pouczono, iż zmiana danych ewidencyjnych może nastąpić po wzruszeniu decyzji z [...] października 2010 r. poprzez zastosowanie środka nadzwyczajnego, jakim jest żądanie wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 k.p.a. lub stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie przesłanek określonych w art. 156 § 1 k.p.a.

W dniu 10 lutego 2014 r. do organu I instancji wpłynął wniosek wnioskodawcy

o wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, zwana dalej: k.p.a.).

Postanowieniem znak [...] z [...] marca 2014 r. organ I instancji wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją nr [...] z [...] października 2010 r. w sprawie zatwierdzenia projektu gleboznawczej klasyfikacji gruntów obrębu [...] –N. W. G. m. R. zgodnie z operatem przyjętym do zasobu Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w R. za numerem [...] z dnia [...] października 2010 r. w zakresie użytku gruntowego Ls (las) w działce nr [...] (ark. [...]), na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 k.p.a. W toku wznowionego postępowania organ I instancji przeprowadził 7 maja 2014 r. oględziny na działce nr [...].

Decyzją nr [...] z [...] czerwca 2014 r. organ I instancji, działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a., orzekł o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej Prezydenta nr [...] z [...] października 2010 r. w sprawie zatwierdzenia projektu gleboznawczej klasyfikacji gruntów obrębu [...] –N. W. G. m. R..

Wskazano, iż skarżący we wniosku z [...] lutego 2014 r. oraz z [...] marca 2014 r. nie podał terminu, w którym dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. W ocenie organu I instancji skarżący o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia dowiedział się po otrzymaniu decyzji podatkowej nr [...] z [...] marca 2011 r., którą przedłożył w załączeniu do wniosku z 4 marca 2014 r. W związku z powyższym organ I instancji podniósł, iż skarżący uchybił miesięcznemu terminowi, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.

Na skutek złożonego przez wnioskodawcę odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (zwany dalej: WINGiK, organ odwoławczy) decyzją nr [...] z [...] lipca 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Wyrokiem z 25 lutego 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 982/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi skarżącego orzekł o uchyleniu zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie przez Sąd, że orzekające w sprawie organy dopuściły się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazując na specyfikę postępowania wznowieniowego i działania organu I instancji po zgłoszeniu przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania Sąd stwierdził, iż organy nie oceniły, daty powzięcia przez wnioskodawcę wiedzy o okolicznościach wskazywanych jako przyczyna wznowienia postępowania. Ustalenie natomiast tej daty jest kluczowe do orzeczenia o wszczęciu postepowania wznowieniowego lub odmowie wszczęcia tego postępowania. W przypadku ustalenia, iż skarżący podanie o wznowienie postępowania wniósł z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. zastosowanie znajdzie art. 149 § 2 k.p.a. i wydanie jednego z rozstrzygnięć na podstawie art. 151 k.p.a. Wobec wznowienia postępowania w sprawie, w przypadku ustalenia, iż skarżący uchybił terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania organ winien rozważyć zasadność jego umorzenia na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Ponownie rozpoznając sprawę Prezydent decyzją znak [...]

z [...] lipca 2015 r., działając na podstawie art. 105 § 1 w związku z art. 148 § k.p.a., orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie wznowienia postępowania klasyfikacyjnego, zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta znak [...], z [...] października 2010 r., zatwierdzającą projekt gleboznawczej klasyfikacji gruntów m. R. dla obrębu [...] – N. W. G., w zakresie użytku gruntowego Ls (las), obejmującego część obszaru działki ewidencyjnej Nr [...], ark. [...], obręb [...] –N. W. G., położonej w . przy ulicy N. W. G. [...], stanowiącej własność skarżącego jako bezprzedmiotowego.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji po przedstawieniu stanu sprawy wskazał, iż we wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta nr [...] z [...] października 2010 r., (wniosku) z [...] lutego 2014 r. skarżący jako podstawę wznowienia wskazał art. 145 § 1 pkt 1 oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Podał, iż wobec braku wskazania daty, w której skarżący dowiedział się

o przyczynie wznowienia i zaleceniami Sądu pismem z [...] czerwca 2015 r. zwrócono się do Wydziału Budżetu i Podatków Urzędu Miejskiego organu o udzielenie informacji, w jakiej dacie skarżący jako właściciel działki Nr [...] powziął wiedzę o zmienionych użytkach i klasach gruntów zapisanych w jednostce rejestrowej [...] bazy danych ewidencji gruntów i budynków. W odpowiedzi na powyższe uzyskano odpowiedź, że odbiór pisma informującego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości, podatku rolnym i podatku leśnym na 2011 r. - w związku ze zmianą użytków i klas gruntów

w obrębie N. W. G. – nastąpił [...] grudnia 2010 r.

Wskazał, iż o terminie w jakim wnioskodawca dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania świadczy ponadto załączona przez skarżącego do pisma z 16 września 2013 r. (w sprawie wyjaśnienia rozbieżności

w zakresie użytków gruntowych w działce nr [...] decyzja znak [...] z [...] marca 2011 r. uchylająca w całości ostateczną decyzję Prezydenta Nr [...] z 21 stycznia 2011 r. w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 rok. Adnotacja umieszczona na przedmiotowej decyzji potwierdza otrzymanie tego dokumentu w dacie 21 marca 2011 r. Ponadto do pisma z 16 września 2013 r. wnioskodawca załączył: nakaz płatniczy

z [...] stycznia 2011 r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 rok; nakaz płatniczy z [...] stycznia 2012 r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2012 rok; nakaz płatniczy z [...] stycznia 2013 r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2013 rok. Zdaniem prezydenta ww. dokumenty potwierdzają, że skarżący miał na bieżąco wiedzę co do zmiany użytków i klas gruntów w obrębie N. W. G..

Wyjaśnił dalej, że we wniosku o wznowienie postępowania z 10 lutego 2014 r. wnioskodawca podał, że w 2011 r. otrzymał pismo organu w postaci decyzji dotyczącej wysokości naliczonego podatku na podstawie operatu klasyfikacyjnego zatwierdzonego decyzją Prezydenta z [...] października 2010 r.

W ocenie Prezydenta, przy założeniu, że wszelkie wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść strony, materiał dowodowy sprawy wskazuje, że nawet najpóźniejszy termin powzięcia wiadomości o zmianie użytków w działce nr [...] (na podstawie operatu klasyfikacyjnego zatwierdzonego decyzją Prezydenta z [...] października 2010 r., nr [...] – [...] marca 2011 r. nie budzi wątpliwości fakt, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania 10 lutego 2014 r. zostało dokonane, a uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Wniosek ten złożony został bowiem po upływie 3 lat, od daty kiedy skarżący dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania.

W tym stanie sprawy, skoro uchybienie terminu do wniesienia żądania

o wznowienie postępowania nastąpiło już po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, należało orzec o bezprzedmiotowości postępowania, o której mowa

w art. 105 § 1 k.p.a. i umorzyć postępowanie.

Rozpoznając odwołanie wnioskodawcy, wskazaną na wstępie i stanowiącą przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzją znak [...] z [...] września 2015 r. WINGiK, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekł

o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.

W uzasadnieniu decyzji po przedstawieniu stanu sprawy i specyfiki postępowania wznowieniowego organ odwoławczy podał, iż w przypadku gdy organ oceni, iż wniosek o wznowienia postępowania nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1

i art. 145a k.p.a., bądź nie zostały zachowane terminy do jego złożenia przewidziane

w art. 148 k.p.a. wydaje decyzję o odmowie wznowienia postępowania zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a. W niniejszej sprawie organ I instancji nie zauważył, iż upłynął już termin do wznowienia postępowania i wydał [...] marca 2014 r. postanowienie o wznowieniu postępowania, co otworzyło drogę do przystąpienia do drugiego etapu postępowania,

a mianowicie do stwierdzenia czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła i jakie

z tego mogą wyniknąć skutki dla ostatecznej decyzji Prezydenta zatwierdzającej projekt gleboznawczej klasyfikacji gruntów m. R. dla obrębu [...] –N. W. G., w zakresie użytku gruntowego Ls (las), obejmującego część; obszaru działki ewidencyjnej nr [...] położonej w R., przy ul. N. W. G. [...], stanowiącej własność skarżącego. Przystąpienie do drugiego etapu postępowania było niezgodne z prawem, ponieważ organ nie mógł już przystąpić do stwierdzenia czy przyczyna wznowienia postępowania rzeczywiście wystąpiła.

Wskazał dalej, że zgodnie z treścią art. 105 § 1 k.p.a. będącego podstawą prawną orzeczenia przez organ I instancji, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania całości albo w części. W przypadku zatem, gdy organ wszczął postępowanie w sprawie wznowienia wydając postanowienie

o wznowieniu postępowania, mimo braku dopuszczalności wznowienia, winien umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe.

Zdaniem WINGiK skoro w niniejszej sprawie postępowanie administracyjne

w sprawie wznowienia postępowania w ogóle nie powinno być wszczęte postanowieniem z [...] marca 2014 r. ze względu na uchybienie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, to zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie wszechstronnie oraz pominięcie dowodów przedłożonych przez wnioskodawcę nie mogło mieć żadnego wpływu na wynik sprawy. Dowody znajdujące się w aktach administracyjnych były wystarczające do dokonania oceny, że postępowanie jest bezprzedmiotowe. Umorzenie wadliwie wznowionego postępowania jako bezprzedmiotowego kończy to postępowanie.

W skardze złożonej na powołane rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji oraz zwrot kosztów postepowania. Wydanej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1. art. 148 § 1 w związku z art. 105 § 1 k.p.a., poprzez jego zastosowanie

i umorzenie postępowania w sytuacji, gdy wnioskodawca wniósł przedmiotową skargę w terminie, gdyż o okolicznościach uzasadniających jej wniesienie dowiedział się najwcześniej 28 stycznia 2014 r.;

2. art. 7 i art. 8 w związku z art. 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez zebranie i ocenę materiału dowodowego w sprawie w sposób nie budzący zaufania obywatela do organów publicznych, w sposób wybiórczy i dowolny, nie wyjaśniający istoty sprawy, co skutkowało błędnym ustaleniem, że skarżący najpóźniej w dniu 21 marca 2011 r. powziął informację o okolicznościach będących podstawą do wznowienia postępowania klasyfikacyjnego zakończonego decyzją Prezydenta

z [...] października 2010 r. nr [...], w sytuacji gdy:

a) skarżący chociaż faktycznie otrzymał 21 marca 2011 r. decyzję o uchyleniu

i zmianie decyzji Prezydenta w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania podatkowego na rok 2011, to z faktu tego w żaden sposób nie wynika, że skarżący miał tym samym wiedzę o zmianie klasyfikacji konkretnych części będących w jego własności działki nr [...], pismo to zawierało bowiem jedynie ogólną informację o powierzchni lasów ogółem bez podania jak dotychczas klasy poszczególnych gruntów składających się na działkę nr [...], co nie pozwoliło skarżącemu zidentyfikować które fragmenty jego nieruchomości zostały zakwalifikowane jako lasy;

b) skarżący dopiero w 2013 r. powziął podejrzenie o nieprawidłowościach dotyczących klasyfikacji działki nr [...], w związku z działaniami podjętymi w celu wycinki drzew położonych na przedmiotowej działce i informacjami uzyskanymi od osób dokonujących oględzin działki marcu i kwietniu 2013 r. i później w toku czynności

i wymiany pism, najpierw z Wydziałem Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miejskiego, a następnie Wydziału Budżetu i Podatków U.M. organu, z których ostatnie merytoryczne pismo to dokument z [...] stycznia 2014 r., wskazujący na brak wiedzy organów podatkowych o wieku drzew na działkach [...] i [...], po otrzymaniu którego to pisma skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania z 2010 r.;

c) organ błędnie ustalił, że 21 marca 2011 r. doszło do doręczenia decyzji Prezydenta z [...] stycznia 2011 r., powołując się na odręczną adnotację rzekomo znajdującą się na tej decyzji, w sytuacji gdy pismo to adnotacji takiej nie zawiera.

Uzasadniając skargę skarżący podał, że od 2013 r. starał się ustalić przyczyny wydania niezgodnej ze stanem rzeczywistym decyzji o zmianie użytków i klas gruntów zapisanych w jednostce rejestrowej [...] bazy danych ewidencji gruntów i klasach gruntów i budynków m. R. będącej jego własnością działki nr [...], obręb [...] N. W. G., położonej w R.. Z bliżej nie ustalonych przyczyn część przedmiotowej działki została zakwalifikowana jako teren leśny.

O powyższym fakcie skarżący powziął wiedzę w związku z działaniami podjętymi w celu uzyskania zezwolenia na wycinkę drzew wiosną 2013 r.

Stwierdził, iż organy błędnie wiążą moment doręczenia nakazu płatniczego na 2011 r. z momentem kiedy skarżący dowiedział się o nieprawidłowościach

w oznaczeniu części gruntów nim objętych. Faktem jest, że 21 marca 2011 r. skarżący miał możliwość zapoznania się z treścią decyzji zmieniającej wysokość zobowiązania podatkowego na rok 2011 r. ale z samej decyzji nie wynikało, które grunty objęte zostały zmianą klasyfikacji.

Dodatkowo zdaniem skarżącego organ odwoławczy w decyzji myli fakty, bowiem na stronie 4 zaskarżonej decyzji wskazuje on, że o terminie w jakim wnioskodawca dowiedział się o okoliczności świadczą ponadto: (...) decyzja Prezydenta z [...] stycznia 2011 r. w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 r. Adnotacja umieszczona na tej decyzji potwierdza otrzymanie tego dokumentu w 21 marca 2011 r. Powyższe twierdzenia nie polegają na prawdzie. Adnotacja, na którą powołuje się organ znajduje się na decyzji ale z [...] marca 2011 r. W piśmie tym zaś nie ma żadnych dokładnych informacji o klasie gruntów i ich powierzchni. Na nakazie płatniczym (uchylonym decyzją z [...] marca 2011 r.) znajdowała się adnotacja, ale o zwrocie tego nakazu. Tym samym, nie można uznać że dniem w jakim strona dowiedziała się

o nieprawidłowościach w klasyfikacji gruntów jest dzień 21 marca 2011 r. Tym bardziej, że wnioskodawca nigdy nie otrzymał decyzji Prezydenta nr [...] z [...]

października 2010 r. Również po licznych interwencja nigdy nie udało uzyskać dostępu ww. decyzji. Wskazał, iż nieprzekonywujący jest także sam fakt, że organ jedynie na podstawie odręcznej adnotacji odbierającego korespondencję, ustala datę odbioru pisma, a nie opiera się na dokumentach, z których wynika kiedy poszczególne decyzje zostały do strony wysłane i kiedy je doręczono.

Skarżący podał, iż w marcu 2013 r. ubiegając się o wycinkę drzew na działce nr [...] nie uzyskał zgody na wycinkę wszystkich zgłaszanych 70 drzew, ale jedynie połowy z nich. Po przeprowadzonych dwukrotnie oględzinach działki: pierwszych w marcu 2013 r. oraz drugich w kwietniu 2013 r. skarżący dowiedział się o tym, że cześć drzew rośnie na gruncie zakwalifikowanym jako las. Wobec powyższego skarżący podjął działania w celu wyjaśnienia okoliczności zmiany klasy poszczególnych gruntów działki nr [...]. W kolejnych pismach kierowanych do organu skarżący wskazywał na nieprawidłowości występujące w kolejnych nakazach płatniczych za lata 2011-2013 jak również próbował uzyskać informację na jakiej podstawie zmieniono powierzchnię jak i klasę gruntów składających się na działkę nr [...]. Z pisma z 28 stycznia 2014 r. wydanego przez Wydział Budżetu i Podatków - Referat Wymiaru Podatków od Nieruchomości Rolnego i Leśnego wynika, że organ nie posiada informacji dotyczących wieku drzewostanu usytuowanego na działkach [...] i [...]. Z powyższego pisma wynika wniosek, że skoro sam Wydział Budżetu i Podatków takiej informacji nie posiada, to nie posiadał jej również organ przeprowadzający klasyfikację gruntów działki nr [...]. Gdyby bowiem miał on wiedzę o stanie faktycznym nieruchomości to nie doszłoby do uznania części gruntów za grunty leśne. Po otrzymaniu ww. pisma jak i po uzyskaniu wcześniej pouczenia o możliwości wznowienia postępowania klasyfikacyjnego z 2010 r. skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania (data wpływu 10.02.2014 r.). [...]WINGiK błędnie ustalił, że wiedzę o nieprawidłowościach w decyzjach podatkowych i sprzeczności ich z treścią klasyfikacji z 2010 r. skarżący powziął już 21 marca 2011 r.

W konkluzji wywodów skargi zaznaczył, że dopiero 25 października 2013 r. pouczono go, że zmiana danych ewidencyjnych może nastąpić po wzruszeniu decyzji

z dnia [...] października 2010 r. poprzez żądanie wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 k.p.a.

W konsekwencji działania organów naruszyły art. 7, 8, 77 § 1 w zw. z art. 88 kpa, poprzez zebranie niepełnego materiału dowodowego, jego ocenę w sposób dowolny,

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W pierwszej kolejności przypomnieć należy, iż przedmiotowa sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z 25 lutego 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 982/14 uchylił zaskarżoną decyzję WINGiK i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta (odpowiednio z [...] lipca 2014 r. i [...] czerwca 2014 r.). Podstawę powyższego stanowiło ustalenie przez Sąd, że organy nie oceniły istotnej z punktu widzenia wznowienia postępowania przesłanki, w jakiej dacie skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia.

W sformułowanych dla organu I instancji wytycznych Sąd zalecił wyjaśnienie tej okoliczności.

Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie (tu: decyzja) były przedmiotem zaskarżenia. W przywołanym wyżej orzeczeniu Sąd zalecił organom, przy ponownym rozpoznaniu sprawy uwzględnienie jego stanowiska wyrażonego w uzasadnieniu wyroku.

Analizując zaskarżone decyzje w kontekście przytoczonych wyżej wytycznych wyroku, Sąd stwierdza, że ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględniły ocenę prawną i wskazania sformułowane w wydanym w sprawie orzeczeniu sądu administracyjnego.

Zatem na wstępie wskazać należy, iż złożenie przez stronę podania o wznowienie postępowania obliguje organ do zbadania czy wniosek jest oparty o ustawowe przesłanki wznowienia postępowania enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a., art. 145 a § 1 k.p.a. oraz art. 145 b § 1 k.p.a., jak również czy podanie zostało wniesione z zachowaniem terminów określonych w art. 148 k.p.a. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, przy czym w myśl § 2 tego art. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wobec uzależnienia wznowienia postępowania od zachowania terminu jednego miesiąca, zależnie od przesłanki wznowieniowej: od powzięcia wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania lub od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, na wstępnym etapie oceny podania o wznowienie postępowania konieczne jest ustalenie czy podanie to zostało wniesione z zachowaniem terminu, o którym mowa.

W przypadku stwierdzenia, iż podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione

z uchybieniem zakreślonego w art. 148 k.p.a. terminu organ winien na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. odmówić wznowienia postępowania w drodze postanowienia. Ten sposób załatwienia sprawy ma charakter formalny, nie podlega tu bowiem badaniu występowanie przesłanek wznowieniowych.

Natomiast w przypadku braku podstaw do odmowy wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., o których mowa, organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. Postanowienie to otwiera kolejną fazę postępowania, która ma charakter merytoryczny i daje podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.).

Z brzmienia powyższych przepisów wynika, iż badanie wystąpienia przyczyn wznowienia postępowania może nastąpić po wznowieniu postępowania i zmierza ono do wydania decyzji na podstawie art. 151 k.p.a. W przypadku zaś wystąpienia przesłanek warunkujących odmowę wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. do takiego badania nie dochodzi. Tym samym brak jest podstaw do prowadzenia postępowania w zakresie wskazanym w art. 149 § 2 k.p.a. w przypadku, gdy organ stwierdza, iż zachodzą przesłanki do odmowy wznowienia postępowania. O ile do takich wniosków organ dochodzi już po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania rozważenia wymaga występowanie bezprzedmiotowości postępowania, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2008 r. w sprawie I OSK 1978/06, Legalis).

Sporną w niniejszej sprawie jest okoliczność w jakiej dacie skarżący dowiedział się o wydaniu przez organ i instancji decyzji ostatecznej znak [...], z [...] października 2010 r., zatwierdzającej projekt gleboznawczej klasyfikacji gruntów m. R. dla obrębu [...]- N. W. G., w zakresie użytku gruntowego Ls (las), obejmującego część obszaru działki ewidencyjnej Nr [...], ark. [...], obręb [...]-N. W. G., położonej w R., przy ulicy N. W. G. [...], stanowiącej jego własność.

Sąd wskazuje, iż w przedstawionych przy skardze aktach administracyjnych znajdują się dokumenty niektóre dotyczące prowadzonego przez organ I instancji postępowania w zakresie zatwierdzenia projektu gleboznawczej klasyfikacji gruntów m. R. dla obrębu [...]- N. W. G. – wykaz skarg i zażaleń mieszkańców do projektu klasyfikacji gruntów (brak skarg i zażaleń), protokół w sprawie zapoznania mieszkańców w wynikami klasyfikacji gruntów dokonanej 16-30 czerwca

2010 r. z [...] września 2010 r., protokół sprawdzenia klasyfikacji gruntów z [...] września 2010 r., protokół w sprawie przeprowadzenia klasyfikacji gruntów z [...] września 2010 r. sporządzony przy udziale komisji, w skład której wchodził skarżący.

Bezsporna jest zatem okoliczność, że skarżący wiedział o toczącym się postępowaniu w zakresie zatwierdzenia projektu gleboznawczej klasyfikacji gruntów m. R. dla obrębu [...]- N. W. G. i uczestniczył w nim.

Do okoliczności potwierdzających wiedzę skarżącego w zakresie zmiany użytków

i klas gruntów dodać należy, iż w samym wniosku o wznowienia postępowania z [...] lutego 2014 r., skarżący podaje: "dopiero w lutym 2011 r. otrzymałem pismo z Urzędu Miasta w R. w postaci decyzji dotyczącej wysokości naliczonego podatku na podstawie operatu klasyfikacyjnego zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta R. z [...] października 2010 r., numer [...]".

Następnie w aktach sprawy znajduje się pismo organu I instancji znak [...] z [...] października 2013 r. (k. [...] akt administracyjnych – teczka) skierowane do skarżącego i doręczone mu 30 października 2013 r. w treści którego ()3 akapit) wskazano, że zapisy dotyczące działek [...],[...] i [...] w operacie ewidencji gruntów

i budynków dotyczące użytków i klasy gruntów, zostały wprowadzone do tej ewidencji na podstawie ostatecznej decyzji Prezydenta znak [...], z [...] października 2010 r., wydanej z urzędu, zatwierdzającej projekt gleboznawczej klasyfikacji gruntów m. R. dla obrębu [...]-N. W. G., zgodnie z operatem klasyfikacyjnym nr [...] z [...] października 2010 r.

Wreszcie zauważyć należy niekonsekwencję strony skarżącej w zakresie w jakiej dacie skarżący dowiedział się o wydaniu przez organ I instancji decyzji ostatecznej znak [...], z [...] października 2010 r., bowiem jak sam podaje w skardze (str. 7 skargi) dopiero 25 października 2013 r. pouczono, że zmiana danych ewidencyjnych może nastąpić po wzruszeniu decyzji z dnia [...] października 2010 r. poprzez żądanie wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 k.p.a.

Skoro pismem z 25 października 2013 r. skarżący został pouczony o możliwości wzruszenia decyzji z dnia [...] października 2010 r., to sprzeczne jest z pkt 1 zarzutów skargi, gdy podaje, iż o okolicznościach uzasadniających wniesienie wniosku

o wznowienie postępowanie dowiedział się w dniu 28 stycznia 2014 r.

Nie budzi zatem wątpliwości Sądu fakt, iż w dacie otrzymania ww. pisma skarżący powziął wiedzę o wydaniu decyzji z [...] października 2010 r. o zatwierdzającej projekt gleboznawczej klasyfikacji gruntów m. R. dla obrębu [...]-N. W. G., w tym dla działki nr [...] stanowiącej własność skarżącego.

Sąd w składzie orzekającym nie dał wiary stanowisku skarżącego co daty 28 stycznia 2014 r. jako daty, w której skarżący powziął okoliczności uzasadniające wniesienie wniosku o wznowienie postępowanie.

O ile nawet można zgodzić się z twierdzeniami strony skarżącej iż we wcześniejszych latach skarżący powziął pewne podejrzenia w zakresie nieprawidłowości dotyczącej klasyfikacji działki nr [...], a dokładną wiedzą, to niewątpliwie otrzymanie pisma z 25 października 2013 r. (data otrzymania pisma przez skarżącego 30 październik 2013 r., k-[...] i k-[...] akt administracyjnych) w którym został pouczony o możliwości zastosowania środka nadzwyczajnego, świadczy o złożeniu wniosku o wznowienie postępowania z naruszeniem terminu.

Zakładając, że doręczenia kolejnych decyzji określającej łączne zobowiązania podatkowe za lata 2011 – 2013 nie mogą stanowić podstawy do uznania, że poprzez doręczenie tych decyzji skarżący dowiedział się o zmianie klasyfikacji gruntów na działce nr [...], to jak wykazano wyżej skarżący wiedzę o wydaniu decyzji zatwierdzającej projekt gleboznawczej klasyfikacji gruntów, co do której złożył 10 lutego 2014 r. wniosek o wznowienie postępowania - posiadał od 30 października 2013 r. Od tej daty zatem biegł ustawowy termin z art. 148 § k.p.a. do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem ww. decyzji ostatecznej.

Właściwie zatem – aczkolwiek przyjmując inną datę (21 marca 2011 r.) – organy oceniły, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Skutkiem ww. ustalenia było uznanie zgodnie z przytoczonymi wyżej wytycznymi Sądu, że postępowanie administracyjne wadliwie wszczęte stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlegało umorzeniu.

Zarzuty skargi sąd uznał za niezasadne, bowiem poza wszelkimi wątpliwościami skarżący od dnia 30 października 2013 r. posiadał wiedzę wystarczającą i konkretną

o możliwości złożenia wniosku wznawiającego postępowanie w sprawie decyzji ostatecznej znak [...] z [...] października 2010 r. Dobitnie o tym świadczy stwierdzenie zawarte na str. 7 skargi (pouczenie o zmianie danych ewidencyjnych może nastąpić po wzruszeniu decyzji z dnia [...] października 2010 r.).

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.