Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 797/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-03-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.P na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2011r. nr [...] w przedmiocie długu celnego związanego z dopuszczeniem do obrotu w dniu 25 lipca 2007r. importowanego samochodu osobowego marki Mercedes Gl 320 w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Opisaną w sentencji, decyzją z dnia [...] września 2011r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] maja 2011r. nr [...] w przedmiocie:

- określenia skarżącemu J.P. prawnie należnej kwoty wynikającej z długu celnego, w związku z dopuszczeniem do obrotu w dniu 25 lipca 2007r., importowanego z Kanady samochodu osobowego marki Mercedes Gl 320, w wysokości 8 934 zł.;

- retrospektywnego zaksięgowania kwoty 6 663 zł.;

- stwierdzenia powstania obowiązku uiszczenia odsetek od retrospektywnie zaksięgowanej kwoty.

W treści skargi na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skarżący sformułował wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem nie mającym zastosowania w niniejszej sprawie.

Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia albo uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach: z 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 FZ 496/2004 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica").

Wnioskodawca w niniejszej sprawie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go jedynie wątpliwościami co do merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji, bez wskazania uzasadnienia odnoszącego się do ustawowych przesłanek wstrzymania. Wskazane przez skarżącego przesłanki tj. wydanie – w jego ocenie – decyzji niezgodnej z obowiązującymi przepisami oraz prawdopodobieństwo jej uchylenia nie są wymienione w powołanym wyżej przepisie jako przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Podkreślić przy tym należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.

Sąd, badając sprawę z urzędu, nie dopatrzył się okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia podatnikowi znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem postępowania są należności pieniężne, które w razie uwzględnienia skargi podlegać będą zwrotowi w trybie prawem przewidzianym, a skarżący nie powołał żadnych szczególnych okoliczności, z których wynikałoby, że wyegzekwowanie należności w chwili obecnej może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.