Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 173/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 5, ust. 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1289
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędziowie Sędzia NSA Gerard Czech Sędzia WSA Ewa Janowska (spr.) Protokolant st. insp. sądowy Katarzyna Stec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2018 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia zwierząt gospodarskich oddala skargę.


UZASADNIENIE

E. P. (dalej zwany skarżącym) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 lutego 2018 r., nr [...], którą uchylono w całości decyzję Burmistrza Prudnika z 14 grudnia 2017 r., nr [...], i nakazano E. P. - właścicielowi nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerami ewidencyjnymi a i b, arkusz mapy [...], obręb ewidencyjny [...], położonych w [...] przy ul. [...] - usunięcie utrzymywanych na ich terenie zwierząt gospodarskich, tj, drobiu z gatunku kura domowa i kaczka.

Zaskarżoną decyzję poprzedziło postępowanie o następującym przebiegu.

Burmistrz Prudnika, decyzją nr [...] z 20 października 2016 r., nakazał E. P. właścicielowi nieruchomości położonej w [...] przy ulicy [...], usunięcie z działki nr a hodowli zwierząt gospodarskich (pkt 1) oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności (pkt 2).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, decyzją nr [...] z 25 stycznia 2015 r., uchyliło ww. decyzję Burmistrza Prudnika w części obejmującej postanowienie pkt 2 - nadającego decyzji rygor natychmiastowej wykonalność, skutkiem czego zaskarżona decyzja w pozostałym zakresie została utrzymana w mocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z 11 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Op 194/17 uchylił ww. decyzję Kolegium oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Prudnika z 20 października 2016 r., nr [...], wskazując na przedwczesność orzeczenia organów administracji z uwagi na braki w postępowaniu wyjaśniającym.

Ponownie rozpatrując sprawę, Burmistrz Prudnika uzupełnił materiał dokumentacyjny sprawy m.in. o wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla nieruchomości a, b i c, położonych w [...] przy ulicy [...] oraz wypis z rejestru gruntów dla przedmiotowych nieruchomości. W dniu 21 listopada 2017 r., po uprzednim prawidłowym zawiadomieniu strony, instancji przeprowadził oględziny nieruchomości.

W trakcie tych czynności ustalono, że na nieruchomości b prowadzony jest chów zwierząt - 14 kur (w tym 2 koguty) i kaczka. W protokole z oględzin odnotowano również, że stan nieruchomości jest dobry, a komisja "nie odniosła wrażenia uciążliwości - brak odgłosów zwierząt".

E. P., pismem z 20 listopada 2017 r., zwrócił się do Burmistrza Prudnika o zmianę uchwały Nr XXV/442/2016 Rady Miejskiej w Prudniku z 30 czerwca 2016 r., w ten sposób, aby gdzie jest to możliwe i uzasadnione, dopuścić do hodowli zwierząt gospodarskich na terenie strefy miejskiej, gdyż jest to korzystne z ekonomicznego i ludzkiego punktu widzenia. Zabranianie z góry chowu wszelkich zwierząt gospodarskich, wszystkim na terenie całego miasta bez względu na to, czy ktoś ma warunki i potrzeby, czy też nie, jest krzywdzące dla wielu ludzi i powoduje niepotrzebnie niechęć do władz miasta.

Burmistrz Prudnika poinformował, że nie przewiduje się zmian uchwały Rady Miejskiej Nr XXV/442/2016 z 30 czerwca 2016 r. w sposób umożliwiający hodowlę zwierząt na terenie strefy miejskiej (pismo z 5 grudnia 2017 r.). Podał, że miasto to historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub usługach) prowadzącą miejski styl życia. Wieś natomiast to natomiast jednostka osadnicza o zwartej skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych, w której ludność zajmuje się uprawą roślin i chowem zwierząt.

Wobec powyższego, decyzją nr [...] z 14 grudnia 2017 r., Burmistrz Prudnika nakazał E. P. - właścicielowi nieruchomości położonej w [...] przy ulicy [...] - usunięcie z działki nr a hodowli zwierząt gospodarskich (pkt 1), jednocześnie nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności (pkt 2). W uzasadnieniu organ opisał przebieg postępowania oraz wskazał, iż sporządzony w dniu oględzin, w obecności strony, protokół potwierdzał prowadzenie hodowli zwierząt gospodarskich przez E. P.. Komisja ustaliła, iż prowadzi on chów zwierząt gospodarskich w ilości 14 kur (w tym 2 koguty) i 1 kaczka. Burmistrz Prudnika wyjaśnił, iż zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli zwierząt gospodarskich pod pojęciem zwierząt gospodarskich należy rozumieć m.in. drób-ptaki gatunków m.in. kura, kaczka, kaczka piżmowa, gęś garbonosa, indyk.

Podał, iż w z art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zobowiązano właścicieli nieruchomości do zapewnienia utrzymania czystości i porządku poprzez realizację obowiązków określonych w regulaminie. W przypadku stwierdzenia niewykonywania obowiązków określonych w regulaminie burmistrz stosownie do art. 5 ust. 7 ww. ustawy wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku. Podał też, że przepis § 15 uchwały Nr XXV/442/2016 Rady Miejskiej w Prudniku z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Prudnik, zakazuje utrzymywania zwierząt gospodarskich na obszarze strefy miejskiej, przedstawionej w załączniku graficznym stanowiącym załącznik nr 2 do uchwały. Burmistrz odnotował, że nieruchomość E. P. znajduje się na obszarze objętym ww. zakazem, toteż prowadzenie na niej hodowli zwierząt jest bezprawne, a nakazanie usunięcie hodowli stało się konieczne.

W odwołaniu od ww. decyzji E. P. wskazał, że decyzja ta jest tendencyjna, nieżyciowa i niesprawiedliwa oraz narusza jego prawo własności, a oparta jest jedynie na przepisach uchwały Rady Miejskiej Prudnika, nie do końca przemyślanych i to bez oglądania się na dobro mieszkańców, którzy mają podobne warunki i problemy, a którzy chcieliby sobie chowem jakiś zwierząt uzupełnić swoje skromne dochody. Władze miasta powinny iść naprzeciw inicjatywie i pomagać w podobnych sprawach, a nie utrudniać życie. Wskazał, że twierdzenie Burmistrza Prudnika, że miasto jest do czegoś innego niż wieś, jest śmieszne, a "każdy myślący człowiek uważa, że gdzie są warunki ludzie powinni robić to co jest dla nich pożyteczne i nikt nie powinien im tego utrudniać".

Dodatkowo Burmistrz Prudnika wyjaśnił, iż działki o numerach c, b i a są własnością E. P. i znajdują się w obszarze strefy miejskiej. Na działce nr c aktualnie nie jest prowadzona hodowla zwierząt, zaś zwierzęta są hodowane zamiennie na działkach nr b i a, a prowadzenie hodowli nie jest związane na stałe z gruntem, toteż w dniu oględzin zwierzęta znajdowały się na działce nr b.

W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze, opisaną na wstępie decyzją, nie znalazło podstaw do jego uwzględnienia w takim zakresie, jak tego oczekiwał odwołujący się.

Na wstępie wskazało, że materialnoprawną podstawą orzekania w mniejszej sprawie jest ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2017 r. poz.1289, z późn. zm.) dalej ustawa. Wywodziło, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez realizację innych obowiązków określonych w regulaminie. Natomiast w przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 5 ust. 1- 4 ustawy, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku (art. 5 ust. 7 ustawy). Wyjaśniło, że w Regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Prudnik, przyjętym uchwałą Nr XXV/442/2016 Rady Miejskiej w Prudniku z dnia 30 czerwca 2016 r., w rozdziale 7 zatytułowanym "Wymagania dotyczące utrzymywania zwierząt gospodarskich na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej, w tym także zakazu ich utrzymywania na określonych obszarach lub poszczególnych nieruchomościach", postanowiono, iż zakazuje się utrzymywania zwierząt gospodarskich na obszarze strefy miejskiej ograniczonej ulicami: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] po stronie numerów nieparzystych [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...] - przedstawionej na załączniku graficznym stanowiącym, załącznik nr 2 uchwały (§15 uchwały).

Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz ww. załącznika graficznego, według Kolegium, prowadziła do wniosku, iż nieruchomości oznaczone numerami b , a i c położone przy ulicy [...] w [...] znajdują się w obszarze strefy miejskiej, na terenie której obowiązuje zakaz utrzymywania zwierząt, wynikający z § 15 ww. uchwały. Zauważyło, że w analizowanej sprawie bezsporne jest, że E. P. utrzymuje na swoich nieruchomościach przy ulicy [...] w [...] zwierzęta gospodarskie - kury i kaczkę. Nadmieniło, że nieruchomości oznaczone numerami b i a sąsiadują ze sobą bezpośrednio i tworzą całość gospodarczą o powierzchni ok 0,35 ha. Teren porasta roślinność o różnorodnym charakterze, w tym drzewa, krzewy, trawa, a zwierzęta poruszają się po terenie obu nieruchomości w sposób swobodny.

W tych okolicznościach uznało, iż samo utrzymywanie zwierząt gospodarskich na obszarze ww. strefy miejskiej narusza przepisy prawa miejscowego tj. § 15 uchwały Nr XXV/442/2016 Rady Miejskiej w Prudniku z dnia 30 czerwca 2016 r. i stanowiło podstawę wydania decyzji w trybie art. 5 ust. 7 ustawy. Lokalny prawodawca nie przewidział bowiem możliwości utrzymywania zwierząt gospodarskich na obszarze strefy miejskiej, wprowadzając całkowity zakaz ich hodowli. Podkreślono, że przepis § 15 Regulaminu utrzymywania porządku i czystości na terenie Gminy Prudnik odnosi się do utrzymywania zwierząt gospodarskich. Wprawdzie w ww. uchwale brak jest definicji utrzymywania zwierząt gospodarskich, jednakże mając na względzie spójność systemu prawnego, w przekonaniu SKO, należało przyjąć, iż pod pojęciem zwierząt gospodarskich mieszczą się zwierzęta określone w art. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. 2007, nr 133, poz. 921, z póź. zm.), w tym drób - ptaki gatunków m.in. kura, kaczka.

W konsekwencji, nie budziło wątpliwości organu odwoławczego, iż zwierzęta - kury, kaczki utrzymywane przez E. P. na posesji przy ulicy [...] w [...], mają charakter zwierząt gospodarskich. W związku z powyższym objęte są zakazem utrzymywania, o którym mowa w § 15 Regulaminu.

Dodatkowo Kolegium wywiodło, że w realiach sprawy zakazem objęte jest utrzymywanie zwierząt gospodarskich, co jest pojęciem szerszym od pojęcia hodowli zwierząt. Natomiast Burmistrz Prudnika orzekając o nakazie usunięcia hodowli, nie wykazał, że zwierzęta utrzymywane na posesji skarżącego stanowią w istocie hodowlę zwierząt, co jednak nie miało wpływu na wynik sprawy. Bowiem wobec brzmienia § 15 uchwały Nr XXV/442/2016 Rady Miejskiej w Prudniku nie jest konieczne ustalenie, czy strona na swojej nieruchomości prowadzi hodowlę zwierząt. Dla wydania nakazu, o którym mowa w art. 5 ust. 7 ustawy z związku z § 15 uchwały Nr XXV/442/2016 Rady Miejskiej w Prudniku z dnia 30 czerwca 2016 r, wystarczające jest stwierdzenie, że na nieruchomości utrzymywane są zwierzęta gospodarskie.

Odnosząc się do zarzutu odwołania w kwestii dotyczącej wadliwości przepisów prawa miejscowego w postaci uchwał Rady Miejskiej w Prudniku, Kolegium stwierdziło, iż rozpatrując sprawę nie było uprawnione do oceny celowości i zasadności regulacji prawnych obowiązujących w danej gminie. Zgodnie z zasadą legalizmu wyrażoną w art. 6 K.p.a., organy administracji publicznej, w tym Kolegium nie są uprawnione do oceny zgodności stosowanego przepisu prawa z przepisami regulującymi zasady i tryb stanowienia prawa oraz do odmowy zastosowania przepisu uznanego za niezgodny z aktem normatywnym wyższego rzędu, także wtedy, gdy chodzi o przepis podustawowy, czy przepis prawa miejscowego. Podmiot niezadowolony z treści przepisów prawa miejscowego, może podjąć starania o ich zmianę, w tym złożyć stosowne propozycje i wnioski właściwej radzie bądź kwestionować je w inny sposób, jednakże działania takie wykraczały poza ramy prowadzonego postępowania. Zaznaczono też, że Kolegium nie jest organem nadzorczym w stosunku do Rady Miejskiej, ani nie sprawuje nadzoru prawnego prawem miejscowym nad stanowionym przez lokalnego prawodawcę, tj. Radę Miejską. W sytuacji, gdy przepis prawa miejscowego obowiązuje i nie został wyeliminowany z obrotu prawnego Kolegium jest nim związane.

Jednocześnie Kolegium nie podzieliło stanowiska organu pierwszej instancji co do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności wobec niezaistnienia przesłanek określonych w art. 108 § 1 K.p.a.

Nie godząc się z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 lutego 2018 r. E. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Opolu. W skardze zarzucił, że decyzja SKO jest niesprawiedliwa i krzywdząca. Ponownie przedstawił argumentację zaprezentowaną w odwołaniu. Nadto podniósł, że działka, na której chowa kilkanaście kur jest sadem ekologicznym o obszarze 0,33 ha. Chów kur pozwala mu zwalczać szkodniki, a także naturalnie nawozić sad. W przekonaniu skarżącego, Burmistrz winien popierać zaradność i pracowitość mieszkańców, którzy sami troszczą się o swoje życie, zamiast występować o zasiłki i zapomogi.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018, poz. 1302, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej w skrócie P.p.s.a.).

W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną; zgodnie zaś z art. 135 § 1 P.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu prawa nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Przedmiotem kontroli sądowej, według wskazanego wyżej kryterium legalności, poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 lutego 2018 r., wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., mocą której nakazano skarżącemu, właścicielowi nieruchomości oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków numerami ewidencyjnymi a i b, ark. mapy [...], obręb ewidencyjny [...], położonych w [...] przy ul. [...] usunięcie utrzymywanych na ich terenie zwierząt gospodarskich, tj. drobiu z gatunku kura i kaczka.

Podstawę orzekania w niniejszej sprawie stanowił art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2017 r. poz. 1289, z późn. zm., dalej nadal zwana także ustawą) w związku z § 15 uchwały Rady Miejskiej w Prudniku z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Prudnik, zwanej w dalszej części Regulaminem.

Zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez realizację obowiązków określonych w regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, uchwalonym przez radę gminy w trybie przewidzianym w art. 4 ustawy. W myśl ust. 2 pkt 7 tegoż artykułu, wspomniany regulamin określa m.in. wymagania utrzymywania zwierząt gospodarskich na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej, w tym także zakazu ich utrzymywania na określonych obszarach lub w poszczególnych nieruchomościach. W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków w zakresie owych wymagań, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje - stosownie do art. 5 ust. 7 ustawy - decyzję nakazującą wykonanie obowiązku.

Z kolei, w Regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Prudnik, przyjętym uchwałą Nr XXV/442/2016 Rady Miejskiej w Prudniku z dnia 30 czerwca 2016 r., w rozdziale 7 zatytułowanym "Wymagania dotyczące utrzymywania zwierząt gospodarskich na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej, w tym także zakazu ich utrzymywania na określonych obszarach lub poszczególnych nieruchomościach", wskazano, iż zakazuje się utrzymywania zwierząt gospodarskich na obszarze strefy miejskiej ograniczonej ulicami: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] po stronie numerów nieparzystych [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...] - przedstawionej na załączniku graficznym stanowiącym, załącznik nr 2 uchwały (§ 15 uchwały).

Z materiału dokumentacyjnego sprawy wynika, iż nieruchomości oznaczone numerami b, a i c położone przy ulicy [...] w [...] znajdują się w obszarze strefy miejskiej na terenie, której obowiązuje zakaz utrzymywania zwierząt, wynikający z art. 5 ust. 1 pkt 7 przywołanej ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w związku z § 15 Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Prudnik. Nadto bezsporne w analizowanej sprawie pozostaje, że skarżący utrzymuje na swoich nieruchomościach przy ulicy [...] w [...] zwierzęta gospodarskie - kury i kaczkę.

W odniesieniu do tak ustalonego stanu faktycznego zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że już samo utrzymywanie zwierząt gospodarskich na obszarze ww. strefy miejskiej narusza przepisy prawa miejscowego, tj. § 15 uchwały Nr XXV/442/2016 Rady Miejskiej w Prudniku z dnia 30 czerwca 2016 r. i w związku z tym stanowiło podstawę wydania decyzji w trybie art. 5 ust. 7 ustawy.

Kolegium trafnie wywodziło, że lokalny prawodawca nie przewidział możliwości utrzymywania zwierząt gospodarskich na obszarze strefy miejskiej, wprowadzając całkowity zakaz ich hodowli. Wprawdzie możliwość taka, obwarowana jednak pewnymi warunkami, została przewidziana w odniesieniu do pozostałego terenu Gminy Prudnik (§ 14 Regulaminu), nie dotyczy jednak wskazanych powyżej nieruchomości E. P., które położone są na terenie objętym całkowitym zakazem utrzymywania zwierząt gospodarskich.

Jednocześnie zgodzić się przyjdzie, z oceną Kolegium, że przepis § 15 Regulaminu utrzymywania porządku i czystości na terenie Gminy Prudnik odnosi się już do samego utrzymywania zwierząt gospodarskich. Prawidłowo też Kolegium zważyło, że w Regulaminie lokalny prawodawca nie zawarł definicji utrzymywania zwierząt gospodarskich, jednakże mając na względzie spójność systemu prawnego, należało uznać, iż pod pojęciem zwierząt gospodarskich mieszczą się zwierzęta określone w art. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. 2007, nr 133, poz. 921 z póź. zm.), w tym drób - ptaki gatunków m.in. kura, kaczka.

W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości, iż zwierzęta - kury, kaczki utrzymywane przez skarżącego na posesji przy ulicy [...] w [...], mają charakter zwierząt gospodarskich. W związku z powyższym objęte są zakazem utrzymywania, o którym mowa w § 15 Regulaminu. Stosownie do powiedzianego powyżej, za prawidłową Sąd uznał dokonaną przez organy wykładnię przepisu art. 5 ust. 7 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w oraz § 15 uchwały Nr XXV/442/2016 Rady Miejskiej w Prudniku z dnia 30 czerwca 2016 r.

W ocenie Sądu, organy nie naruszyły również określonych w art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. zasad regulujących postępowanie administracyjne, ponieważ dokonały wystarczających dla podjęcia rozstrzygnięcia ustaleń co do stanu faktycznego oraz w sposób prawidłowy oceniły zebrany materiał dowodowy. Natomiast dokonana przez organy ocena znalazła wyraz w uzasadnieniu wydanych decyzji, które spełniają wymogi z art. 107 § 3 K.p.a. Nadto Sąd nie dostrzegł z urzędu wad postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia.

Odnosząc się do zarzutów skargi przyjdzie wyjaśnić skarżącemu, że organy administracji publicznej są związane przepisami prawa miejscowego, które stosownie do art. 87 ust. 2 Konstytucji R.P. stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze działania organów, które je ustanowiły. Zgodnie zatem z zasadą legalizmu wskazaną w art. 6 K.p.a. orzekające w sprawie organy obu instancji miały obowiązek zastosować w sprawie "uznaną za niesprawiedliwą" przez skarżącego uchwałę Rady Miejskiej w Prudniku z 30 czerwca 2016 r., będącą przepisem prawa miejscowego. Jedynie Wojewoda Opolski mógłby rozważyć możliwość wniesienia skargi kwestionującej wspomniany przepis gminny w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1875, z późn. zm.). Dodatkowo, w kontekście zarzutów skargi jeszcze raz powiedzieć przyjdzie, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt administracyjny wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania ocenianego aktu. Sąd orzekając w sprawie, nie kieruje się zasadami słuszności, czy też celowości i nie ocenia kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Z tych powodów Sąd nie mógł uznać za zasadny sformułowany zarzut o "nieżyciowych" przepisach przedmiotowego Regulaminu Gminy Prudnik.

W tym stanie rzeczy, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.