Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 530/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200 w zw. z art. 205
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 207 ust. 1 i 2, art. 169 ust. 10 i 11, art. 196 ust. 3, art. 200 ust. 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 2183
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jedn.
article: art. 127 par. 3, art. 107 par. 1, art. 107 par. 3, art. 7, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi J. U. na decyzję Rektora Uniwersytetu S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stypendium doktoranckiego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Rektora Uniwersytetu S. na rzecz skarżącego J. U. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Rektor Uniwersytetu decyzją nr [...] z dnia [...] r. odmówił J. U. przyznania stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2017/2018, jako przyczynę takiego załatwienia sprawy podając brak rekomendacji Dziekana Wydziału [...].

Po zapoznaniu się z decyzją J. U. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Rektor Uniwersytetu S. po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] r., nr sprawy [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz.1257 ze zm.), zwaną dalej "K.p.a.", w zw. z art. 207 ust. 2, art. 200 ust. 1, ust. 3 i ust. 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 ze zm.), § 12 ust. 1, § 13 ust. 2 oraz § 14 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 2017 r., poz. 1696), § 1 ust. 2, § 2 ust. 1 i ust. 2, § 9 ust. 1, ust. 2 i ust. 4 Procedury oceny wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego w Uniwersytecie Szczecińskim w roku akademickim 2017/2018, stanowiącej załącznik do Zarządzenia Nr 61/2017 Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia 21 września 2017 r. w sprawie wprowadzenia w życie Procedury oceny wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego w Uniwersytecie Szczecińskim w roku akademickim 2017/2018, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ stwierdził, że zgodnie z treścią art. 7 K.p.a., w toku postępowania Rektor uczelni jako organ administracji publicznej stoi na straży praworządności, podejmując wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając przy tym na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W myśl przepisów § 44 pkt 2 i pkt 5 uchwały Nr 43/2017 Senatu Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia 31 maja 2017 r. Statut Uniwersytetu Szczecińskiego, Rektor piastując najwyższą godność na Uniwersytecie sprawuje nadzór nad prowadzeniem gospodarki finansowej w Uniwersytecie, dbając o przestrzeganie przez zobowiązane organy uczelni zasad gospodarki, ustalonych przez Senat uczelni.

Odnosząc się do zarzutów doktoranta dotyczących "obrazy przepisów prawa procesowego" organ wyjaśnił:

1. a) przepisów wynikających z art. 6 K.p.a. w zw. z § 12 i § 14 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich oraz Procedury oceny wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego w Uniwersytecie Szczecińskim w roku akademickim 2017/2018, stanowiącej załącznik do Zarządzenia Nr 61/2017 Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia 21 września 2017 r., organ uznał ww. zarzut doktoranta za bezzasadny.

Z treści przepisu art. 6 K.p.a. jednoznacznie wynika, iż w toku postępowania organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Organ odwoławczy ustalił, iż w przedmiotowej sprawie procedura postępowania w pierwszej instancji przebiegała prawidłowo. Organ w pierwszej instancji ustalił, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, wszystkie fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, uzyskał wymaganą opinię Doktoranckiej Komisji Stypendialnej Wydziału, a następnie w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich, zwanego dalej "rozporządzeniem MNiSW" oraz Procedury oceny wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego, orzekł merytorycznie w przedmiocie wniosku doktoranta. Rektor wskazał, iż organ w pierwszej instancji nie naruszył zasady legalizmu poprzez "zwrócenie się do Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] o wyrażenie stanowiska w sprawie przyznania bądź nie przyznania stypendium doktoranckiego doktorantom Wydziału". Rektor mógł bowiem zwrócić się bezpośrednio do Dziekana Wydziału, który dysponuje środkami finansowymi przeznaczonymi m.in. na kształcenie doktorantów tego Wydziału - o przekazanie ogólnej informacji o sytuacji finansowej Wydziału, o posiadanych środkach i ich celu na wypłatę (bądź nie) stypendiów doktoranckich oraz informacji, jaką liczbę stypendiów doktoranckich wskazana jednostka organizacyjna uczelni zamierza przeznaczyć dla doktorantów swojego Wydziału w roku akademickim 2017/2018 i taką informację uzyskał. Rektor ma prawo na każdym etapie postępowania współdziałać z różnymi organami uczelni, jeżeli uzna to za konieczne dla dobra sprawy.

Co do zasady, Rektor zgodził się ze stanowiskiem doktoranta, iż zgodnie z przepisami § 12 ust. 1 oraz § 14 ust. 3 rozporządzenia MNiSW, a także § 9 ust. 1 i ust. 2 Procedury oceny wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego w Uniwersytecie Szczecińskim w roku akademickim 2017/2018, wyłączną kompetencję do przedstawienia uzasadnionej propozycji przyznania albo odmowy przyznania stypendium doktoranckiego posiada Doktorancka Komisja Stypendialna danej jednostki organizacyjnej uczelni, czyli Wydziału. Przy czym pamiętać również należy, iż rekomendacja Doktoranckiej Komisji (rozumiana jako opinia pozytywna czy negatywna), nie wiąże Rektora uczelni. Jedynym celem Komisji jest przedstawienie uzasadnionej opinii i przyznanie punktów we wnioskach doktorantów, a nie podjęcie decyzji ostatecznej o przyznaniu bądź nie przyznaniu stypendium.

W ocenie organu, w rozpoznawanej sprawie, wiadomość przekazana na prośbę Rektora przez Dziekana Wydziału posiadała walor informacyjny. Z treści pisma wynika konkretna informacja, która w konkretnym przypadku nie była dla Rektora uczelni ani wiążąca, ani rozstrzygająca, nie była ani opinią (rozumianą jako rekomendacja), ani zgodą, ani nawet konkretnym stanowiskiem innego organu w świetle przepisów art. 106 K.p.a. Nie miała również na celu podważać opinii (rekomendacji) wydanej przez Doktorancką Komisję jako niezależnego organu opiniotwórczego. Tym bardziej nie była, wbrew zarzutom doktoranta, "samowolnym zgłoszeniem przez Dziekana swojego stanowiska, opinii w przedmiocie przyznania stypendium doktoranckiego". Zarzut doktoranta dotyczący "przyjęcia przez organ stanowiska Dziekana Wydziału [...] US jako wiążącego przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie stypendium doktoranckiego" Rektor uznał za chybiony z wyżej wymienionego powodu, jak również z tego względu, że ostateczną decyzję w sprawie przyznania bądź nie przyznania stypendium doktoranckiego podejmuje w uczelni Rektor, na podstawie przepisów art. 200 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, § 12 ust. 1 rozporządzenia MNiSW oraz § 4 ust. 1 Procedury oceny wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego w Uniwersytecie Szczecińskim w roku akademickim 2017/2018.

b) Odnosząc się z kolei do zarzutu dotyczącego nieudostępnienia stronie postępowania "pisemnego oświadczenia Dziekana Wydziału [...] US zawierającego stwierdzenie, że w roku akademickim 2017/2018 na Wydziale [...] nie będzie żadnemu z doktorantów wypłacane stypendium doktoranckie", zaliczonego jako dowód w sprawie, w wyniku którego doktorant jako strona nie mógł się wypowiedzieć, zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a i w konsekwencji okoliczność wynikająca z tego dowodu nie mogła zostać uznana za udowodnioną i zostać przyjęta za element podstawy zaskarżonej decyzji, organ po wnikliwej analizie uznał zarzut naruszenia przepisów art. 10 § 1 w zw. z art. 81 K.p.a za nieuzasadniony.

Jak wynika z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dokument - oświadczenie Dziekana Wydziału [...] US, które doktorant wskazuje - zostało mu przedstawione przed wydaniem decyzji w pierwszej instancji. Organ odwoławczy ustalił, iż jeszcze przed otrzymaniem zaskarżonej decyzji w sprawie, czyli w toku niezakończonego jeszcze postępowania w pierwszej instancji, doktorant na spotkaniu w dniu [...] r. z Prorektorem ds. Studenckich, został zapoznany z pismem Dziekana Wydziału i przedstawił organowi swoje stanowisko, zatem wypowiedział się na temat sprawy jeszcze przed otrzymaniem decyzji. O ile zatem strona postępowania nie otrzymała od organu informacji o zebraniu całego materiału sprawy, możliwości zapoznania się z dokumentami i złożenia ewentualnych dodatkowych wyjaśnień czy oświadczeń - zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a. - to jednak powyższe, nie miało żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

c) W przedmiocie zarzutu naruszenia przez organ przepisów art. 7 w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a, poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i przyjęcie zasady, iż żadnemu z doktorantów Wydziału [...], od roku akademickiego 2014/2015, nie przyznano stypendium doktoranckiego, organ odwoławczy uznał, iż przeanalizował ponownie całość sprawy i prawidłowość postępowania w sprawie stypendium doktoranckiego na Wydziale [...] US, biorąc pod uwagę wyłącznie rok akademicki 2017/2018, ponieważ właśnie w tym roku akademickim doktorant zainicjował postępowanie w pierwszej instancji, a następnie złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podkreślenia wymaga, iż w każdym roku akademickim Rektor uczelni zanim podejmie ostateczną decyzję w sprawie przyznania bądź nie przyznania stypendium, dokładnie analizuje wszystkie aspekty sprawy, ustala z pomocą Doktoranckiej Komisji czy doktoranci spełnili wymagane kryteria, uzyskuje opinię Doktoranckiej Komisji oraz informacje ze strony Dziekana na temat sytuacji finansowej Wydziału. Natomiast w przedmiocie decyzji doktorant, który ją otrzyma, może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i w takim wniosku - w każdym roku akademickim - może przedstawić wszystkie wątpliwości oraz zarzuty. Kwestia tego, czy w latach poprzednich zostały przyznane stypendia doktoranckie doktorantom Wydziału [...] US, czy też nie, nie ma znaczenia w aspekcie rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Organ odwoławczy ponownie rozpatrując sprawę, przeanalizował tryb postępowania organów na poszczególnych Wydziałach US i stwierdził, iż wszyscy doktoranci, którzy ubiegali się o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2017/2018, a których wnioski zostały przeanalizowane przez Doktoranckie Komisje stypendialne poszczególnych Wydziałów US, zostali w okolicznościach niniejszej sprawy potraktowani "równo, według jednakowej miary, bez zróżnicowań zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących". Zastosowano zacytowaną wyżej zasadę równości, w rozumieniu art. 32 Konstytucji RP. Wszystkie wnioski doktorantów zostały przeanalizowane i rozpatrzone pod kątem spełnienia wymogów prawnych i wszystkim doktorantom poszczególnych lat studiów, którzy złożyli wnioski o stypendium, przyznano za ich ubiegłoroczne osiągnięcia naukowe - stosowne punkty, wg tych samych, obiektywnych kryteriów, określonych w Procedurze oceny wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego w Uniwersytecie Szczecińskim roku akademickim 2017/2018. Jednakże istota i charakter poszczególnych Wydziałów (odmienna specyfika dziedzin i dyscyplin naukowych) są właściwie nieporównywalne. Wskazuje się, że nie można porównywać uzyskanych osiągnięć naukowych i dydaktycznych za poprzedni rok akademicki na Wydziale Biologii US, w dziedzinie nauki biologiczne, dyscyplinie Biologia, na którym najwyższa uzyskana liczba punktów we wniosku doktoranta o przyznanie stypendium doktoranckiego wyniosła w tym roku 72,60 punktów, z osiągnięciami doktorantów np. na Wydziale Humanistycznym US, na którym najwyższa uzyskana przez doktorantkę we wniosku liczba punktów (w dyscyplinie pedagogika), wyniosła 149 punktów, biorąc pod uwagę wyłącznie liczbę punktów. Przy czym różna liczba punktów we wnioskach doktorantów z różnych Wydziałów nie oznacza wcale, że osiągnięcia doktorantów z jednego Wydziału są bardziej "policzalne" lub bardziej wartościowe od pozostałych. W ocenie organu, uzyskane punkty nie są przy rozstrzyganiu wniosków o stypendium doktoranckie jedynym odbiciem osiągnięć naukowych doktorantów różnych Wydziałów. Z całą pewnością nie należy ich porównywać. Z kolei osiągnięcia naukowe i dydaktyczne doktoranta, "ocenione" liczbą punktów i pozycją na liście wniosków, można już porównać właśnie za pomocą punktów, z osiągnięciami doktorantów tego samego Wydziału.

Zdaniem organu odwoławczego, prawodawca celowo wskazał w przepisie § 12 ust. 1 rozporządzenia MNiSW na prawidłowość, iż stypendium doktoranckie przyznaje w uczelni Rektor, ale dopiero po zaopiniowaniu wniosków przez doktorancką komisję stypendialną jednostki organizacyjnej uczelni. Wskazuje się przy tym, iż Uniwersytet S. posiada kilka wydziałów i każda z Komisji Doktoranckich zna specyfikę swojego wydziału najlepiej, w związku z czym, może zaopiniować i ocenić swoich doktorantów na podstawie tej specyfiki.

Istnieje zasada, iż zanim Rektor uczelni podejmie decyzję o przyznaniu stypendium dla określonych doktorantów na danym Wydziale musi wiedzieć, że Wydział przeznaczył określoną pulę środków właśnie na wypłatę stypendiów doktoranckich. Chodzi również o zapewnienie wszystkim doktorantom gwarancji bezpieczeństwa i wypłacalności stypendium doktoranckiego, traktowanego jako stypendium długofalowe, wypłacane przez okres 12 miesięcy.

W ocenie organu, chybiony jest także zarzut dotyczący braku uwzględniania przez organ interesu społecznego i słusznego interesu strony, w kontekście przyznania stypendium doktoranckiego "niektórym doktorantom z innych Wydziałów".

Na liście doktorantów Wydziału [...] US, którzy złożyli wnioski o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2017/2018, doktorant znalazł się na [...]. pozycji spośród 10. doktorantów, z uzyskaną liczbą [...]. punktów. Jednakże, nawet, jeżeli doktorant w postępowaniu o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2017/2018, otrzymał [...] lokatę i [...] największą liczbę punktów spośród wszystkich doktorantów Wydziału [...] US, nie zmienia to faktu, iż w Wydziale nie przeznaczono środków finansowych na przedmiotowe stypendia.

Doktorant podniósł zarzut nieuwzględniania przez organ uczelni słusznego interesu strony, w sytuacji rokrocznej odmowy przyznawania stypendium doktoranckiego doktorantom Wydziału [...] US oraz uwzględnianie w tym przedmiocie wyłącznie interesu uczelni. Organ przedstawił, iż odmowa przyznania stypendium doktoranckiego doktorantom nie jest celem uczelni, jednakże organ jest ograniczony wysokością kwoty przekazanej dotacji budżetowej, a wydatkowanie środków finansowych z dotacji wymaga przestrzegania przez uczelnię przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (zgodnie z sentencją wyroku WSA w Poznaniu z dnia 19 lutego 2014 r., IV SA/Po710/13). Nawiązując do powyższego, nie godzi się przedkładać interesu stron czy interesu społecznego, jeżeli brakuje środków finansowych na określony cel.

Rektor dodatkowo wyjaśnił, że w bieżącym roku akademickim obowiązuje Zarządzenie Nr 73/2017 Rektora Uniwersytetu z dnia 8 listopada 2017 r. w sprawie określenia minimalnej liczby stypendiów doktoranckich na rok akademicki 2017/2018. Podstawę materialnoprawną Zarządzenia stanowiły przepisy art. 195a ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz art. 18 ustawy z dnia 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw, w związku z art. 200 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Zgodnie z treścią Zarządzenia Rektora, na rok akademicki 2017/2018 liczba stypendiów doktoranckich została określona odrębnie dla doktorantów, którzy rozpoczęli kształcenie na studiach doktoranckich w roku akademickim 2017/2018 (czyli dla doktorantów pierwszego roku studiów) oraz dla doktorantów, którzy rozpoczęli kształcenie na studiach doktoranckich przed rokiem akademickim 2017/2018 (czyli dla doktorantów drugiego roku i kolejnych lat studiów). Określono obligatoryjną minimalną liczbę stypendiów doktoranckich dla poszczególnych wydziałów uczelni na rok akademicki 2017/2018 dla uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich, którzy rozpoczynają kształcenie na studiach doktoranckich w bieżącym roku akademickim. Natomiast zgodnie z treścią ww. ustawy oraz § 3 ww. Zarządzenia, w obecnym roku akademickim 2017/2018 nie istnieje obligatoryjność, obowiązek organu do przeznaczenia minimalnej kwoty środków finansowych na stypendium doktoranckie, ani do przyznania minimalnej liczby stypendiów dla uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich drugiego roku oraz kolejnych lat studiów poszczególnych wydziałów ponieważ proporcja, o której mowa w Zarządzeniu, odwołująca się do roku 2015/2016 wskazuje liczbę 0 (zero).

d) W odpowiedzi na zarzut dot. naruszenia art. 8 § 1 K.p.a, zasady równego traktowania doktorantów w wyniku przyjęcia przez organ "niedopuszczalnego kryterium różnicującego doktorantów, tj. kryterium Wydziału, w którym doktoranci odbywają studia doktoranckie", organ ponownie przytoczył przepis § 12 ust. 1 rozporządzenia MNiSW, w myśl którego wnioski o przyznanie stypendium doktoranckiego opiniuje Doktorancka Komisja Stypendialna, ale danej jednostki organizacyjnej uczelni, czyli Wydziału. W Uniwersytecie Szczecińskim w bieżącym roku akademickim opiniowało wnioski o przyznanie stypendiów doktoranckich dziewięć Doktoranckich Komisji Stypendialnych. Z ww. przepisu wynika zatem jednoznacznie, iż specyfika samego rodzaju stypendium doktoranckiego jest związana z Wydziałem nawet, jeżeli brakuje ścisłego wskazania prawnego w tym przedmiocie. Tym samym nie można, w ocenie organu, porównywać liczby punktów, otrzymanych przez doktorantów z różnych Wydziałów i wyłącznie w oparciu o takie porównanie, orzekać o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia. Zarzut uznaje się za niezasadny.

e) W przedmiocie zarzutu naruszenia art. 8 § 2 K.p.a, zasady pewności prawa w kontekście odmowy przyznania doktorantowi stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2017/2018 w oparciu o "brak rekomendacji Dziekana Wydziału", pomimo uzyskania rekomendacji Wydziałowej Komisji Stypendialnej, organ stwierdził, że nazwa "rekomendacja", "brak rekomendacji Dziekana " w kontekście całości sprawy, nie jest właściwym zwrotem, użytym przez organ w decyzjach pierwszej instancji, ponieważ może w świadomości doktorantów sugerować wydanie przez Dziekana rozstrzygnięcia, wiążącej opinii w sprawie, a tak nie jest. Jednakże, po ponownym przeanalizowaniu całości sprawy, zdaniem organu, nazwę "brak rekomendacji Dziekana Wydziału" organ w pierwszej instancji potraktował jako skrót myślowy. Organy uczelni traktują wszelkie wskazania przez Dziekanów Wydziałów jako informacje, ewentualnie deklaracje w danej sprawie.

Po ponownym przeanalizowaniu całości sprawy organ odwoławczy wskazuje, iż sytuacja finansowa Wydziału [...] US i przeznaczenie środków w budżecie w roku 2018 r. zostały ustalone prawidłowo przed wydaniem decyzji w pierwszej instancji. Powyższe nie uległo zmianie. W związku z tym, także z uwagi na brak środków finansowych, przeznaczonych na stypendia doktoranckie, organ nie widzi możliwości wypłaty świadczenia i zmiany decyzji.

f) W odpowiedzi na zarzut dot. naruszenia art. 107 § 1 pkt 4 i 6 oraz § 3 w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 11 K.p.a, poprzez zaniechanie przedstawienia w zaskarżonej decyzji właściwego uzasadnienia faktycznego i prawnego, organ stwierdza bezzasadność zarzutu. Decyzja wydana przez Rektora uczelni (w pierwszej instancji) zawiera niezbędne elementy składowe decyzji, w tym uzasadnienie, które spełnia przesłanki określone w przepisie art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. Uzasadnienie w zaskarżonej decyzji zawiera wskazanie właściwych i obowiązujących w obrocie prawnym aktów i przepisów prawnych, na których organ oparł swoje rozstrzygnięcie, a także wskazanie faktów istotnych w sprawie, których rozszerzenie następuje w treści niniejszego uzasadnienia.

2. a) Nawiązując do zarzutów doktoranta dotyczących "obrazy przepisów prawa materialnego", wobec "nieprawidłowego postępowania", tj. przepisów art. 200 ust. 5 w zw. z art. 98 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz w zw. z § 2 Procedury oceny wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego, poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwą ocenę organu w sprawie przyznawania stypendiów doktoranckich w ramach środków finansowych poszczególnych Wydziałów, a nie ze środków szkoły wyższej, organ stwierdził, że stypendia doktoranckie są finansowane w ramach środków z budżetu państwa, (z dotacji wynikającej z art. 98 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 94 ust. pkt 1-6 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym). Są to środki publiczne. Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem ustawy, uczelnia publiczna otrzymuje dotacje z budżetu państwa na zadania związane m.in. z kształceniem uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich (na organizację i prowadzenie studiów doktoranckich), a nie jedynie na obsługę funduszu stypendialnego dla doktorantów. Bez względu jednak, jakie jest źródło finansowania stypendiów (w ramach źródeł wskazanych w przepisach ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym) należy podkreślić, że ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym nie obliguje organu do przeznaczenia minimalnej kwoty ww. środków właśnie na takie stypendium, ani, jak wskazano wcześniej - w bieżącym roku akademickim - nie obliguje do przyznania minimalnej liczby stypendiów dla doktorantów drugiego roku oraz kolejnych lat studiów poszczególnych Wydziałów.

Powyższe oznacza, że przeznaczenie środków w całej skali określa jednostka - uczelnia, kierując się zasadami gospodarki finansowej, właściwymi dla sektora finansów publicznych. Jednakże, środki na kształcenie uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich (na organizację tych studiów i ich prowadzenie) są przekazywane na poszczególne Wydziały, zatem stypendia doktoranckie są przyznawane ze środków finansowych będących w dyspozycji danej podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, prowadzącej studia doktoranckie (czyli Wydziału). To Dziekan jako Kierownik jednostki organizacyjnej uczelni (danego Wydziału) jest dysponentem środków finansowych pochodzących z dotacji budżetowej i stojąc na straży finansów publicznych, staje się decydentem. Niniejszą tezę należy połączyć z treścią przepisu § 60 pkt 2 uchwały nr 43/2017 Senatu Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia 31 maja 2017 r. STATUT Uniwersytetu Szczecińskiego, z którego wynika, że do kompetencji Dziekana należy w szczególności prowadzenie gospodarki finansowej Wydziału, zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym zakresie, a w szczególności z zasadami gospodarki finansowej Uniwersytetu, ustalonymi przez Senat uczelni, wraz z ponoszeniem odpowiedzialności z tego tytułu.

Należy pamiętać, iż każdy Wydział uczelni posiada różną pulę środków finansowych, różne potrzeby, zyski albo straty oraz różne wydatki związane z prowadzeniem studiów doktoranckich. Decydent na danym Wydziale, tj. Dziekan, zgodnie z przepisami, podejmuje również różne decyzje finansowe. Natomiast Rektor uczelni - jako organ rozstrzygający przedmiotową sprawę merytorycznie, w ramach zakreślonych przepisami prawa, w tym przypadku - w granicach uznania administracyjnego, ma prawo uszanować decyzje finansowe Dziekana Wydziału (dysponenta środków) podjęte w oparciu o znaną Dziekanowi pulę środków, jeżeli takowe środki posiada.

b) Doktorant niezasadnie podnosi zarzut dotyczący naruszenia przepisów art. 200 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z § 13 ust. 2 rozporządzenia MNiSW, poprzez przekroczenie przez organ granic uznania administracyjnego i odmowę przyznania doktorantowi stypendium doktoranckiego, pomimo spełnienia wszystkich przesłanek, uzyskania pozytywnej rekomendacji Wydziałowej Komisji Stypendialnej Wydziału, istnienia interesu społecznego i istnienia słusznego interesu doktoranta w uzyskaniu zawnioskowanego świadczenia. Wskazuje się, iż doktorant spełnił kryteria wymagane do uzyskania stypendium doktoranckiego (uzyskał [...] punktów we wniosku), uzyskał pozytywną rekomendację Doktoranckiej Komisji Stypendialnej. Opinia Komisji we wniosku wnioskodawcy brzmiała następująco: "Wniosek rekomendujemy", a w protokole z posiedzenia Komisji znalazł się zapis: "Komisja rekomenduje przyznanie stypendium ze względu na umiejętności dydaktyczne oraz aktywność naukową Doktoranta (pięć opracowań naukowych i udział w ruchu konferencyjnym)". Opinia Doktoranckiej Komisji Stypendialnej nie wiąże Rektora, który w tym zakresie mógł i poczynił własne ustalenia w kontekście przyznania świadczenia (opisane wyżej). Organ był zobowiązany uwzględnić również inne okoliczności znane mu z urzędu, w tym sytuację majątkową i finansową Wydziału oraz uczelni.

Uzupełniająco Rektor wskazał, iż w sprawie stypendium doktoranckiego Dziekan Wydziału [...] US poinformował Rektora uczelni, iż w roku akademickim 2017/2018 Wydział nie dysponuje środkami finansowymi na pokrycie kosztów wypłat stypendiów doktoranckich. Wydatek nie został uwzględniony w planie rzeczowo-finansowym Wydziału na 2018 rok, który w dniu [...] r. został uchwalony przez Radę Wydziału [...] US.

Zdaniem organu, decyzja uznaniowa Rektora w sprawie stypendium doktoranckiego nie jest jedynie, i nie jest obligatoryjnie - decyzją pozytywną, przyznającą stypendium. Nie należy wskazywać, że tylko przyznanie stypendium przez organ stanowi jedyne prawidłowe zastosowanie instytucji uznania administracyjnego. W ocenie organu, to zbyt szeroko pojęta interpretacja przepisu ustawowego. Przepis art. 200 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym mówi wprost - Rektor może, ale nie musi przyznać stypendium doktoranckiego, zatem nawet decyzja negatywna Rektora, jeżeli mieści się w granicach prawa i jest uzasadniona, jest według prawa, decyzją prawidłową. Uznanie administracyjne nie pozwala organowi na dowolność w załatwieniu sprawy, ale jednocześnie nie nakazuje mu spełnienia każdego żądania wnioskodawcy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2009 r., I OSK 1535/08).

Na podstawie poczynionych w sprawie wnikliwych ustaleń Rektor stwierdził, że postępowanie w przedmiocie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2017/2018 na Wydziale [...] US było prowadzone zgodnie z ustaloną Procedurą stypendialną. Zaskarżona decyzja nie była ani wadliwa, ani nieprawidłowa. Nie przekroczono granic uznania administracyjnego w pierwszej instancji, w związku z realizacją kompetencji organu do niezawisłej oceny wniosku doktoranta o przyznanie stypendium doktoranckiego. W toku postępowania, zgodnie z przepisami, uzyskano opinię Doktoranckiej Komisji Stypendialnej Wydziału, istotną informację ze strony Dziekana Wydziału, a odmowa przyznania stronie świadczenia, jakim jest stypendium doktoranckie, nie jest podyktowana wyłącznie stroną finansową ale także faktem, iż Rektor jako organ uczelni, samodzielnie i uznaniowo rozstrzyga o przyznaniu bądź odmowie przyznania przedmiotowego stypendium.

Powyższa decyzja Rektora Uniwersytetu z dnia [...] r. została zaskarżona przez doktoranta - J. U. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Skarżący zarzucił:

1) naruszenie przepisów postępowania, tj. przepisów:

a) art. 6 K.p.a., w zw. z § 12 i § 14 ust. 3 rozporządzenia MNiSW, w zw. z przepisami załącznika do zarządzenia nr 61/2017 Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia 21 września 2017 r. w sprawie wprowadzenia w życie procedury oceny wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2017/2018, w zw. z art. 8 § 1 K.p.a., poprzez naruszenie zasady legalizmu i podjęcie czynności, tj. zwrócenie się do Dziekana Wydziału [...] US o wyrażenie stanowiska co do przyznania stypendium doktoranckiego doktorantom [...], dla której brak jest podstawy prawnej, podczas gdy kompetencję do przedstawienia rekomendacji przyznania albo odmowy przyznania stypendium doktoranckiego posiada wyłącznie Wydziałowa Komisja Stypendialna, w następstwie czego przyjęte błędnie zostało, że stanowisko Dziekana [...] US ma charakter wiążący dla Rektora US przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie stypendium doktoranckiego, w konsekwencji czego naruszono przepisy postępowania w sprawie przyznania stypendium doktoranckiego i naruszono zasadę pogłębiania zaufania obywateli;

b) art. 7b w zw. z art. 10 § 1 w zw. z art. 81 K.p.a., poprzez nieudostępnienie skarżącemu - przed wydaniem decyzji - złożonego do akt postępowania (bliżej nieokreślonego w zaskarżonej decyzji) pisemnego oświadczenia Dziekana [...] US, zawierającego stwierdzenie, że w roku akademickim 2017/2018 nie będzie wypłacane stypendium doktoranckie jakiemukolwiek doktorantowi W[...] US, w wyniku czego ustalono stan faktyczny sprawy w taki sposób, że skarżący jako jedyna strona postępowania administracyjnego nie mógł się wypowiedzieć co do zgromadzonego w aktach postępowania administracyjnego materiału, a w konsekwencji okoliczność wynikająca z tego dowodu nie mogła zostać uznana za udowodnioną i przyjęta za element podstawy faktycznej wydanej i zaskarżonej decyzji;

c) art. 7 w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a., poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej (nieustalenie, że na [...] od roku akademickiego 2014/2015, tj. pierwszego roku, w którym uruchomiono stacjonarne studia III stopnia - doktoranckie w zakresie nauk [...], dotychczas ani razu nie przyznano stypendium doktoranckiego, jak i nieustalenie, że US oraz [...] posiadają środki finansowe, które mogą zostać wypłacone doktorantom w ramach stypendium doktoranckiego), naruszenie zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu skarżącego (które musiały być brane pod uwagę przy czynieniu użytku z uznania administracyjnego - m.in. wobec faktu, że dotychczas doktorantom [...] nie przyznawano stypendium doktoranckiego, choć doktorantom innych wydziałów takie stypendium było - i jest - przyznawane), a także zasady proporcjonalności, w wyniku czego odmowa przyznania skarżącemu stypendium doktoranckiego zgodnie z wnioskiem przekracza dozwolone granice uznania administracyjnego i jawi się jako odmowa o cechach dowolności i arbitralności;

d) art. 8 § 1 K.p.a., poprzez naruszenie zasady równego traktowania, tj. kolejną z rzędu odmową przyznania stypendium doktoranckiego skarżącemu, który w postępowaniu uzyskał [...] punktów, przy jednoczesnym przyznaniu stypendium doktoranckiego doktorantom odbywającym studia doktoranckie w ramach innych wydziałów US (którzy otrzymali mniej punktów, od [...] pkt, w tym takich, w których w przeszłości również przyznawano stypendium doktoranckie), przy braku właściwego czynnika różnicującego doktorantów (dorobek naukowy, uzyskana liczba punktów) i ograniczenie się wyłącznie do przyjęcia za taki czynnik Wydziału (rekomendacji Dziekana [...] US), w którym doktoranci odbywają studia doktoranckie, chociaż środki na ten cel pochodzą ze środków całego US, a nadto w wyniku czego odmowa przyznania wnioskodawcy stypendium doktoranckiego jest wadliwa;

e) art. 8 § 2 K.p.a., poprzez naruszenie zasady jednolitości poglądów w odniesieniu do tego samego podmiotu, w takich samych stanach faktycznych i w oparciu o tę samą podstawę prawną, polegającą na odmowie przyznania skarżącemu stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2017/2018 w oparciu o "brak rekomendacji Dziekana Wydziału", pomimo uzyskania rekomendacji Wydziałowej Komisji Stypendialnej, podczas gdy w decyzjach z lat wcześniejszych przesłanka "rekomendacji Dziekana" nie była wskazywana jako istotny element rozstrzygnięcia, lecz jedynie "brak środków na przedmiotowy cel stypendialny", w wyniku czego uznać należy, że takie środki finansowe przeznaczone na cel stypendialny są dostępne w US w roku akademickim 2017/2018, co implikuje konieczność przyznania stypendium;

f) art. 107 § 1 pkt 4 i 6 oraz § 3 w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 11 K.p.a., poprzez zaniechanie właściwego przedstawienia w decyzji uzasadnienia faktycznego (brak wskazania, czy wszystkie przedstawione we wniosku osiągnięcia zostały uwzględnione, jaką uzyskały punktację, w jakim stosunku uzyskana punktacja pozostawała do punktacji doktorantów z innych wydziałów US, którym przyznano stypendium doktoranckie, a także, jakie okoliczności - oprócz samego braku rekomendacji Dziekana [...] US - wynikały z jego oświadczenia, które miałyby znaczenie dla rozpatrzenia sprawy, a także jaka była różnica pomiędzy sytuacją finansowa [...] US, a wydziałami, których doktorantom przyznano stypendium - [...] oraz [...]) i prawnego (brak wyjaśnienia, na jakiej podstawie prawnej stanowisko Dziekana [...] US ma charakter wiążący), a nadto wydanie decyzji wewnętrznie sprzecznej, niewyjaśniającej przyczyny wydania negatywnej decyzji uznaniowej, niewyjaśniającej sposobu wyważenia interesu skarżącego i interesu publicznego czy interesu organu, a także nieudowadniającej, że zaszła podstawa do obalenia domniemania (zasady) wydania korzystnej dla strony decyzji uznaniowej, w wyniku czego decyzja jest wadliwa i narusza zasadę pogłębiania zaufania obywateli oraz zasadę przekonywania co do prawidłowości rozstrzygnięcia, a także pociąga ocenę, że decyzja jest dowolna;

g) art. 106 K.p.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji, gdy żaden przepis prawa nie uzależnia wydania decyzji stypendialnej przez Rektora US od zajęcia stanowiska (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w jakiejkolwiek innej formie) przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej przynależności wnioskodawcy, w rozważanym przypadku - Dziekana [...];

h) art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 K.p.a., poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji pierwszoinstancyjnej, która - ze względu na wykazane w niej uchybienia - winna zostać zmieniona w całości;

2) obrazę przepisów prawa materialnego:

a) art. 200 ust. 5 w zw. z art. 98 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z § 2 Procedury oceny wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego w Uniwersytecie Szczecińskim roku akademickim 2017/2018, poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że stypendium doktoranckie może zostać przyznane tylko ze środków wskazanych w art. 98 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podczas gdy ustawa ani żaden akt prawny nie ogranicza źródła finansowania stypendium do tych środków (ustawa wyraźnie wskazuje na art. 94 ust. 1 bez bezpośredniego wskazania pkt 1, a następnie poprzez, błędną ocenę, że stypendium doktoranckie jest przyznawane w ramach środków finansowych poszczególnych jednostek organizacyjnych US (z przekazanych im środków US), podczas gdy zgodnie z powyższymi przepisami stypendia doktoranckie są wypłacane ze środków całego US, w związku z czym wadliwe jest uzależnianie przyznania stypendium doktoranckiego od sytuacji finansowej konkretnego wydziału, a przy tym ewentualne wewnętrznie obowiązujące akty prawne nie mogą czynić iluzorycznym i niemożliwym do zrealizowania ustawowego uprawnienia doktoranta do uzyskania stypendium doktoranckiego w oparciu wyłącznie o fakt odbywania studiów doktoranckich w konkretnej jednostce organizacyjnej (również nie może naruszać tego uprawnienia ewentualna wewnętrzna regulacja co do podziału środków finansowych, zgodnie z którą doktoranci US byliby nierówno traktowani);

b) art. 200 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z § 13 ust. 2 rozporządzenia MNiSW, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przekroczeniu granic uznania administracyjnego i odmowie przyznania skarżącemu stypendium doktoranckiego, pomimo spełnienia wszystkich przesłanek uzasadniających jego przyznanie (w tym uzyskanie pozytywnej rekomendacji Wydziałowej Komisji Stypendialnej) oraz istnienia interesu społecznego i słusznego interesu skarżącego, w sytuacji gdy za przyznaniem stypendium doktoranckiego skarżącemu przemawia również zasada równego traktowania (uzyskanie większej liczby punktów niż inni doktoranci US, którzy stypendium uzyskali), i - w konsekwencji — uczynienie iluzorycznym i niemożliwym do zrealizowania uprawnienia skarżącego do uzyskania stypendium doktoranckiego, podczas gdy prawidłowe zastosowanie uznania administracyjnego powinno skutkować przyznaniem stypendium doktoranckiego, zgodnie ze złożonym wnioskiem.

Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania wywołanego skargą.

W odpowiedzi na skargę Rektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2183). Zgodnie z art. 207 ust. 1 i 2 ww. ustawy do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego (ust. 1). Decyzje wydawane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne. W takim przypadku stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (ust. 2).

Odpowiednie stosowanie oznacza, że pewne regulacje znajdą zastosowanie wprost, inne z pewnymi modyfikacjami, natomiast jeszcze inne - z uwagi na specyfikę podmiotu jakim jest uczelnia publiczna - nie będą miały zastosowania. Pamiętać bowiem należy, że organ uczelni pełni funkcję organu administracji publicznej w ściśle określonym zakresie spraw wyznaczonych w art. 207 ust. 1 wymienionej powyżej ustawy.

W ocenie sądu, odpowiednie stosowanie w przypadku, który dotyczy wydawania decyzji administracyjnej (a taki ma miejsce w sprawie niniejszej), powinno oznaczać, że rozstrzygnięcia wydawane przez organy szkoły wyższej w indywidualnych sprawach studentów, jak również postępowania w których one zapadają, muszą zachowywać chociażby minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do zagwarantowania ustawowych uprawnień strony, przy zachowaniu autonomii szkoły wyższej. A zatem gwarancje, jakie przysługują adresatowi decyzji administracyjnej na podstawie przepisów K.p.a., powinny mieć zastosowanie także do adresata decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studenckich, chyba że szczególne cechy sprawy wprost to uniemożliwiają (patrz wyroki z dnia 9 listopada 2017 r., IV SA/Po 223/17, z dnia 20 kwietnia 017 r., III SA/Kr 161/17, z dnia 28 czerwca 2016 r., II SA/Op 172/16, na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie zaś z art. 107 § 1 K.p.a., jednym z podstawowych elementów decyzji oprócz daty wydania, oznaczenia organu, rozstrzygnięcia, pouczenia jest powołanie podstawy prawnej oraz uzasadnienie faktyczne i prawne. Powołanie podstawy prawnej i jej uzasadnienie, tj. wyjaśnienie podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 K.p.a.) jest o tyle istotne, że realizuje zasadę legalności, czyli działania organów administracji publicznej na podstawie prawa (art. 6 K.p.a.). Przy czym prawo to powinno być prawem obowiązującym w dniu orzekania przez organy, chyba że zachodzi przypadek wyjątkowy i należy zastosować inne przepisy.

Podstawę wydania obu decyzji stanowił art. 200 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Na podstawie tego przepisu uczestnik stacjonarnych studiów doktoranckich może otrzymywać stypendium doktoranckie, na podstawie decyzji rektora o przyznaniu stypendium doktoranckiego, okresie jego pobierania oraz wysokości.

Pierwsza z decyzji zapadłych w niniejszej sprawie w tym przedmiocie, uzasadnienie ogranicza do stwierdzenia, że przesłanką odmowy przyznania stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2017/2018 jest "brak rekomendacji ze strony organu zarządzającego Wydziałem, tj. Dziekana Wydziału". Równocześnie jednak zaznaczono, że środki na stypendia doktoranckie są w dyspozycji wydziałów uczelni, Wydział [...] w roku 2017/2018 nie przyznał stypendium żadnemu doktorantowi.

Zaskarżona decyzja Rektora w uzasadnieniu ustosunkowując się do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, między innymi, wyjaśnia, że Uniwersytet S. otrzymuje dotacje z budżetu Państwa na zadania związane z kształceniem uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich (na organizację tych studiów i ich prowadzenie). Środki na kształcenie doktorantów przekazywane są do dyspozycji kierowników podstawowych jednostek organizacyjnych, tj. dziekanów poszczególnych wydziałów. W dalszych wyjaśnieniach Rektor wskazuje, że Dziekan Wydziału [...] uniwersytetu Szczecińskiego poinformował Rektora, iż w roku akademickim 2017/2018 Wydział nie dysponuje środkami finansowymi na pokrycie kosztów wypłat stypendiów doktoranckich.

Wnosząc o ponowne rozpoznanie sprawy skarżący podniósł, że zgodnie z art. 200 ust. 5, stypendia są finansowane w ramach środków, o których mowa w art. 98 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i zgodnie z przepisami stypendia doktoranckie są wypłacane z środków szkoły wyższej. Kwestia ta w zaskarżonej decyzji nie została jednoznacznie wyjaśniona.

Decyzja, o jakiej mowa w art. 200 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym jest decyzją uznaniową. Wskazuje na to wyrażenie "może" użyte w tekście prawnym. Oznacza ono, że organ orzekający na podstawie takiego przepisu nie jest związany sposobem załatwienia sprawy, ma wybór jednej z możliwości prawnych (przyznanie, odmowa przyznania). Kontrola sądowa takich decyzji nie może obejmować samego uznania; powinna dotyczyć w szczególności tego, czy wybór, o jakim mowa, został należycie umotywowany. Tego właśnie brak, zwłaszcza w decyzji z dnia [...] r., ale również w zaskarżonej decyzji, która nie przywołuje konkretnych dowodów w tym zakresie.

Korzystanie z uznania administracyjnego oznacza, iż organ ma w sprawie prawo wyboru treści rozstrzygnięcia, jednakże wybór taki nie może być dowolny, a więc musi wynikać z zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w następnej kolejności wyczerpującego uzasadnienia.

Można przyjąć, że skoro decyzja w przedmiocie przyznania stypendium doktoranckiego jest decyzją uznaniową, to brak pozytywnego załatwienia wniosku doktoranta, przy uzyskaniu przez niego pozytywnej rekomendacji Doktoranckiej Komisji Stypendialnej, może wiązać się z sytuacją ekonomiczną uczelni. Wówczas jednak organ orzekający winien wyjaśnić powody odmowy, przedstawiając jakimi środkami oraz kto dysponował nimi w chwili złożenia wniosku i na co środki te były przeznaczone, jeśli w planach finansowych stypendiów doktoranckich nie przewidziano. Stosowna dokumentacja powinna być także dołączona do akt sprawy.

O kwestiach tych nieco szerzej traktuje odpowiedź na skargę jednak pismo to nie może uzupełniać decyzji, zwłaszcza w sytuacji, gdy decyzja jest orzeczeniem ułomnym, nienależycie uzasadnionym, a przez to naruszającym przepis art. 107 § 3 K.p.a., a także art. 7 i 77 § 1 K.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów skargi, sąd uznał je za nieuzasadnione. Należy bowiem zgodzić się ze stanowiskiem organu, odnośnie do możliwości dysponowania środkami finansowymi przez dziekanów poszczególnych wydziałów uczelni, a także ze stosowaniem przez poszczególne komisje stypendialne odrębnych zasad punktacji doktorantów w różnych wydziałach.

Dodać również należy, że skoro w roku akademickim 2015/2016 nikomu nie przyznano stypendium doktoranckiego w Wydziale [...] Uniwersytetu Szczecińskiego, to również w roku akademickim 2017/2018 możliwe było, w świetle art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz.1311), nieprzyznanie stypendiów w tym Wydziale.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji wyroku zapadło na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 ww. ustawy.

Rozpatrując ponownie sprawę organ winien uzupełnić materiał dowodowy, a następnie podjąć rozstrzygnięcie uwzględniając przedstawioną powyżej ocenę sądu i uzasadnić je zgodnie z regułami obowiązującymi w postępowaniu administracyjnym.