Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3323/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Zofia Flasińska (spr.) Sędziowie Teresa Kobylecka Anna Szymańska Protokolant Agnieszka Foks - Skopińska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2004 r. sprawy ze skargi A. R. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały 2. zasądza od Rady Miejskiej w B. na rzecz A. R. kwotę 10 zł (dziesięć zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

A. R. wniósł zarzut w którym zakwestionował usytuowanie dróg i pasów zieleni w projekcie Miejscowego Planu zagospodarowania przestrzennego terenu w północno - wschodniej części B. na terenie jego działek.

Rada Miejska w B. uchwałą nr [...]] z [...] czerwca 2003 r. uwzględniła zarzut A. R. dotyczący przebiegu drogi lokalnej oznaczonej symbolem [...] przez działki nr [...] i [...] w obrębie [...] rezygnując z zamieszczania tej drogi w projekcie planu.

Natomiast uchwałą nr [...] z [...] czerwca 2003 r. Rada Miejska w B. odrzuciła zarzut w pozostałym zakresie wskazując, iż działki skarżącego o nr. nr. [...],[...] i [...] z terenów rolnych zostały przeznaczone pod zabudowę. Natomiast działki nr. [...] i [...] przeznaczono pod projektowaną drogę zbiorczą oznaczoną symbolem [...] oraz pas zieleni wzdłuż tej drogi. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy B. droga ta została wskazana jako obwodnica wschodnia przebiegająca od drogi wojewódzkiej nr. [...] do projektowanej autostrady [...].

Teren przez który przebiega obwodnica charakteryzuje się rzadką zabudową i z tego względu uznano go za odpowiedni. Jednocześnie droga ta zapewni obsługę komunikacyjną nowych terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową.

Na zabudowanej działce nr. [...] zaprojektowano teren zieleni publicznej wzdłuż granicy opracowania od strony północnej. Przez teren tej działki od strony północnej przebiega granica obszaru chronionego krajobrazu utworzonego rozporządzeniem Wojewody [...] z 29.08.1997 r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu na terenie województwa [...] ( Dz. Urz. Woj. [...] nr [...] poz. [...]) oraz rozporządzenia nr. [...] Wojewody [...] z [...].08.2000 r. Gmina tylko do tej granicy ma uprawnienia planistyczne. Zaprojektowany wzdłuż granicy planu pas zieleni publicznej ciągnie się wzdłuż rzeki Z.i przedmiotowego rowu melioracyjnego. Biorąc pod uwagę potrzebę konserwacji, czyszczenia i zapewnienia dostępu do cieków wodnych zachodzi potrzeba pozostawienia części terenów zielonych o szerokości 20 m ( ŻP ) zabezpieczając tym możliwość swobodnego dostępu do cieku wodnego.

W skardze na tę uchwałę A. R. podniósł zarzut zaprojektowania na jego działkach obwodnicy oraz pasa zieleni mimo, iż obok znajdują się niezabudowane grunty miejskie. Narusza to jego interes prawny wynikający z prawa własności. Skarżący również podniósł, iż zaprojektowano pas zieleni o szerokości 20 m na jego działkach wzdłuż rowu graniczącego z jego posiadłością. Ten pas ochronny zapewniający dostęp do czyszczenia rowu można zaprojektować zdaniem skarżącego z drugiej strony tego rowu, gdzie znajdują się tereny po PGR. Ponadto rów ten od II wojny nie był czyszczony i nie spełnia swojej funkcji odwadniającej a jedynie graniczną.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w B. wniosła o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko zawarte w zaskarżonej uchwale. Nadto Rada wskazała, że droga [...] wraz z pasem zieleni została wprowadzona do planu zgodnie z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy B. uchwalonego uchwałą z [...].04.2000 r. a nadto bez tej drogi skarżący nie mógłby dokonać podziału terenów na działki budowlane, gdyż dostęp do drogi publicznej stanowi warunek wydzielenia działek budowlanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Sąd przyjął, iż skarga została wniesiona w terminie, albowiem brak jest oryginalnego dowodu doręczenia skarżącemu zaskarżonej uchwały. Do akt sprawy dołączono jedynie ksero takiego dowodu. Skarżący oświadczył na rozprawie, że widniejący podpis na tym zwrotnym poświadczeniu odbioru uchwały z [...].06.03 r. nie jest jego podpisem ani żadnego członka rodziny. W dniu 25 lipca 2003 r. przebywał w szpitalu kardiologicznym.

W świetle tych okoliczności, Sąd przyjął, iż skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w terminie, albowiem, brak jest dowodu, kiedy zaskarżona uchwała została skarżącemu doręczona.

Natomiast co do oceny legalności tej uchwały to zdaniem Sądu została ona wydania z naruszeniem prawa a w szczególności art. 24 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst jedn. Dz.U. nr 15 z 1999 r. poz. 139 ze zm.) oraz z nadużyciem władztwa planistycznego przez gminę.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 w./w ustawy ustalenie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu należy do zadań własnych gminy. Oznacza to uprawnienie gminy, zwane władztwem planistycznym gminy, do autonomicznego decydowania o przeznaczeniu i zasadach zagospodarowania terenu. Jednak działalność ta musi mieć charakter racjonalny i optymalny.

Zatem przeznaczenie części terenów pod drogę zbiorczą ( obwodnicę) mieści się oczywiście w uprawnieniach gminy i nawet skarżący tego nie kwestionuje. Uchwała w tym zakresie zawiera dość wyczerpujące uzasadnienie i jest ono jak najbardziej racjonalne.

Jednak brak jest w tym uzasadnieniu wskazania dlaczego obwodnica została zaprojektowana wyłącznie kosztem działek skarżącego, mimo, że wzdłuż tej obwodnicy znajdują się tereny należące do gminy i nie są zabudowane. Porównanie szerokości terenów [...] i [...] wykazuje, iż teren [...] jest szerszy niż teren [...]. Mimo to, obwodnica wraz z pasem zieleni została zaprojektowana wyłącznie na działce nr [...] należącej do skarżącego. Świadczy to o nadużyciu władztwa planistycznego gminy, albowiem brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia, dlaczego to skarżący ma w całości ponosić ciężar zaprojektowania przedmiotowej obwodnicy na terenie jego działki, mimo faktycznych możliwości usytuowania tej obwodnicy częściowo na działce skarżącego i na działkach gminy. Wtedy ciężar związany z zaprojektowaniem obwodnicy rozłożono by na skarżącego oraz na gminę lub inne podmioty.

Natomiast co do zarzutu ustalenia pasa 20 m terenów zielonych wzdłuż rowu melioracyjnego uchwała nie zawiera uzasadnienia w zakresie przyjętej szerokości tego pasa. Brak jest wskazań aby do konserwacji, czyszczenia i dostępu do przedmiotowego rowu konieczny był pas zieleni o szerokości aż 20 m.

Mając powyższe okoliczności na uwadze na podstawie art. 147 § 1 i art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr. 153 poz.1270) w zw. z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr. 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.