Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 337/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 14 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M. D. (dalej cyt. jako skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika, we wniesionej skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu złożonego wniosku podniósł, że w maju 2012r. stracił pracę, jednocześnie bez pracy pozostaje także jego żona, która obecnie zajmuje się domem i córkami. Wskazał, że ciąży na nim szereg zobowiązań takich jak koszty utrzymania rodziny i domu oraz kredyt hipoteczny w wysokości 480.000 zł. Skarżący, za wyjątkiem domu, w którym mieszka wraz z rodziną, nie posiada żadnego majątku. W chwili obecnej już korzysta z pomocy rodziny i znajomych. Do chwili obecnej nie udało mu się znaleźć pracy – poza drobnymi pracami dorywczymi. Prawo do zasiłku uzyska zaś dopiero za trzy miesiące. W chwili obecnej najważniejsze jest dla niego spłacanie kredytu bankowego, albowiem w przeciwnym przypadku bank wypowie umowę kredytu i doprowadzi do licytacji domu. To z kolei doprowadzi do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Szkoda wyrządzona skarżącemu nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani, też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W przypadku utraty domu zostanie on bez domu i z długami. Bank nie będzie dalej czekał na to, iż zacznie on w terminie i w całości regulować swoje zobowiązanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Zasadą jest bowiem, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.). Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (niepubl.) stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 1241556).

W doktrynie podkreśla się, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek ; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2006, s. 162).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że sformułowany w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, poza powołaniem się na fakt, iż wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do nieodwracalnej, znacznej szkody w majątku skarżącego, nie został w żaden sposób uzasadniony. Wnioskodawca nie wykazał istnienia konkretnych przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego z punktu widzenia strony rozstrzygnięcia. Podkreślenia wymaga, iż skarżący poza kilkakrotnym wskazaniem, że ciążą na nim zobowiązania z tytułu spłaty kredytu mieszkaniowego i utrzymania rodziny nie udokumentował wysokości osiąganych dochodów i ciążących na nim zobowiązań. Tymczasem konieczność zapłaty zobowiązania podatkowego, i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, jest zwykłym następstwem wydania decyzji podatkowej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których nie naprawiłoby ewentualne wygranie sporu sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FSK 450/09, opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Każde egzekwowanie należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w sytuacji finansowej zobowiązanego, jednakże, co należy podkreślić, nie zawsze wiąże się ono z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty wynikającej z decyzji, wystąpią skutki o jakich mowa w przywołanym unormowaniu. W ocenie Sądu, skarżący w niniejszej sprawie takowych skutków nie wykazał.

Dodatkowo wskazać należy, że sąd wziął pod uwagę również okoliczności i dokumenty nadesłane do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podkreślenia wymaga jednak fakt, że przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy są inne niż te uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Jak już bowiem wspominano instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W ocenie Sądu, mając na uwadze całość zgromadzonego w sprawie materiału, brak jest jednak podstaw do uznania, że takie okoliczności w niniejszym przypadku zachodzą.

Z przedstawionych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.