Wyrok NSA, sygn. akt OSK 1790/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Stebnicka (spr.), Sędziowie NSA Izabella Kulig-Maciszewska, Leszek Włoskiewicz, Protokolant Edyta Pawlak, po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Joanny S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 czerwca 2004 r. sygn. akt 3/II SA/Łd 1504/02 w sprawie ze skargi Joanny S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia 23 września 2002 r. (...) w przedmiocie rejestracji pojazdu 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasadza od Joanny S. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. kwotę 180 /słownie sto osiemdziesiąt/ zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 26 kwietnia 2002 r. została stwierdzona nieważność dowodu rejestracyjnego wydanego Robertowi D. przez Starostę Powiatowego w K. w dniu 30 grudnia 1999 r. na samochód ciężarowy Ford Focus. Samochód ten w związku z jego sprzedażą w dniu 7 stycznia 2000 r. został zarejestrowany na nazwisku Joanny S. przez Prezydenta Miasta Ł. W związku z tym, że Starostwo Powiatowe w K. powiadomiło Prezydenta Miasta Ł. o stwierdzeniu nieważności decyzji w przedmiocie rejestracji samochodu wydanej na rzecz Roberta D., postanowieniem z dnia 21 czerwca 2002 r. wznowiono z urzędu postępowanie i decyzją wydaną również w dniu 21 czerwca 2002 r. Prezydent Miasta Ł. uchylił swoją decyzję o zarejestrowaniu samochodu na rzecz Joanny S., odmówił zarejestrowania pojazdu na jej nazwisko i zobowiązał stronę do zwrotu tablic rejestracyjnych oraz dowodu rejestracyjnego. Decyzja Prezydenta Miasta Ł. została utrzymana w mocy decyzją wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w dniu 23 września 2002 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi skargę złożoną przez Joannę S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oddalił wyrokiem z dnia 14 czerwca 2004 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd podał, że stosownie do art. 145 par. 1 pkt 8 Kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeśli decyzja wydana została w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie Sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Bezsporną okolicznością jest, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło o stwierdzeniu nieważności dowodu rejestracyjnego wydanego w dniu 30 grudnia 1999 r. Robertowi D., w oparciu, o który wydano kolejną decyzję o rejestracji tego samego pojazdu na inną osobę. Zachodzą tym samym przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie decyzji rejestracyjnej - art. 151 par. 1pkt 2 Kpa w zw. z art. 145 par. 1 pkt 8 Kpa i art. 72 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Prawidłowa jest zatem zdaniem Sądu decyzja uchylająca decyzję o rejestracji samochodu na rzecz Joanny S. i odmawiająca rejestracji z uwagi na niezałączenie wszystkich dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Okoliczność, że w tym samym dniu Prezydent Miasta Ł. wydał postanowienie o wznowieniu z urzędu postępowania w sprawie rejestracji samochodu marki Ford Focus oraz decyzje o uchyleniu decyzji o rejestracji pojazdu i odmowie jego rejestracji, nie miała wpływu na wynik postępowania, gdyż skarżąca nie wykazała, aby między brakiem wcześniejszego zawiadomienia strony o wznowieniu z urzędu postępowania w sprawie rejestracji samochodu ciężarowego marki Ford Focus, a treścią decyzji o uchyleniu decyzji o rejestracji tego pojazdu i odmowie rejestracji zachodził związek przyczynowy, a zatem nie mogło to skutkować uchyleniem kontrolowanych decyzji przez Sąd. Nie uwzględniono również zgłaszanego przez stronę skarżącą zarzutu nie uczestniczenia w postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności dowodu rejestracyjnego, prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., gdyż postępowanie to miało inny przedmiot i było odrębne od postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania rejestracyjnego na rzecz skarżącej, wobec czego nie mogło ono podlegać ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie.

Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła Joanna S. zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - art. 134 par. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - przez nierozpatrzenie skargi w granicach sprawy, art. 141 par. 4 ustawy poprzez pominięcie w uzasadnieniu wszystkich zarzutów zawartych w skardze, a przede wszystkim dotyczących naruszenia art. 151 par. 1 Kpa i art. 149 par. 2 Kpa przez nieuwzględnienie, że organ I instancji w ogóle nie przeprowadził postępowania, co do przyczyn wznowienia z udziałem stron, której interes został naruszony, nieuwzględnienie zarzutu skargi dotyczącego jednoczesnego wznowienia przez organ I instancji postępowania i uchylenie decyzji bez udziału strony. Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że Prezydent Miasta Ł. jednocześnie wydał w dniu 21 czerwca 2002 r. postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie rejestracji samochodu i decyzję wydaną na podstawie art. 151 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 145 par. 1 pkt 8 Kpa. Oba rozstrzygnięcia zostały doręczone skarżącej razem, tym samym skarżąca nie brała udziału w postępowaniu. Art. 149 par. 2 Kpa jednocześnie nakazuje wszczęcie postępowania, co do przyczyn wznowienia, a art. 10 par. 1 Kpa gwarantuje stronie udział w każdym stadium postępowania. Zdaniem skarżącej nie jest prawdziwy pogląd Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a którego Sąd nie rozważył, że od decyzji o wznowieniu nie przysługuje stronie środek odwoławczy, gdy art. 142 Kpa przewiduje takie możliwości w odwołaniu od decyzji. Skarżąca podnosi również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dostrzegł, iż skarżąca w ogóle nie brała udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji, które dawałoby jej szansę do przedstawienia argumentów związanych z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., w której podjęciu nie brała udziału prawa i tego została pozbawiona. Przy stanowisku zajętym przez Sąd wyłączona została ocena decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Skarga kasacyjna nie jest zasadna. Art. 134 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, którego naruszenie przez Sąd orzekający zarzuca skarżąca stanowi, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zasada ta nie obowiązuje Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego skargę kasacyjną, a to stosownie do art. 183 par. 1 powołanej ustawy, z którego wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany zarówno granicami skargi kasacyjnej jak i wnioskami w niej zawartymi, z urzędu Sąd bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Z treści art. 134 par. 1 ustawy wynika, że Sąd orzekający /Wojewódzki Sąd Administracyjny/ nie jest skrępowany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami, a także podniesionymi wnioskami i żądaniami. Natomiast Sąd zawsze jest związany granicami sprawy, w której została wniesiona skarga i nie może swoimi ocenami prawnymi "wkraczać" w sprawę, która nie była przedmiotem postępowania tzn. nie może oceniać legalności ostatecznej decyzji, która wiąże się z tą sprawą. Zarzut zatem skargi kasacyjnej, że Wojewódzki Sąd Administracyjny "nie dostrzegł", iż skarżąca nie brała udziału w postępowaniu związanym z wydaniem decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. i została tego prawa pozbawiona nie jest zasadny, a stanowisko Sądu orzekającego w tym zakresie jest zgodne z podanymi wyżej przepisami. Sąd wbrew zarzutom skargi kasacyjnej nie był uprawniony do oceny tej decyzji. Decyzja ta jest decyzją ostateczną i mogłaby być wzruszona tylko w drodze postępowania nadzwyczajnego.

Prawidłowe jest również stanowisko Sądu orzekającego, że od wydanego postanowienia o wznowieniu nie przysługuje zażalenie. Prawo zażalenia zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego służy tylko, gdy Kodeks tak stanowi /art. 141 par. 1/. Przepisy tego Kodeksu nie przewidują prawa zażalenia na postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Natomiast art. 142 Kpa, na który powołuje się skarżąca daje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie na, które nie przysługuje zażalenie w myśl Kodeksu postępowania administracyjnego, ale tylko łącznie z prawem odwołania od decyzji, a zatem zażalenie nie występuje w takim zakresie jako środek zaskarżenia samoistny. Natomiast organ administracyjny obowiązany jest doręczyć stronom postępowania postanowienie o wznowieniu postępowania, co też uczynił w tej sprawie. Nie kwestionowaną natomiast okolicznością w sprawie jest, że organ doręczył odpis postanowienia o wznowieniu postępowania razem z decyzją która została wydana w tym samym dniu. Jest to uchybienie procesowe, gdyż organ winien najpierw doręczyć stronie postanowienie o wznowieniu postępowania a następnie decyzję, ale słusznie Sąd przyjął, że nie miało ono wpływu na wynik sprawy jak stanowi o tym przepis art. 145 par. 1 lit. "c". Naruszenie to bowiem nie polegało na uniemożliwieniu stronie skorzystania z przysługujących jej uprawnień procesowych, gdyż jak już wyżej zostało powiedziane od postanowienia wznawiającego postępowanie w sprawie nie przysługuje stronie zażalenie. Natomiast strona mogła tę kwestię podnosić w odwołaniu od decyzji. Uchylenie decyzji na podstawie naruszenia przepisów postępowania mogłoby nastąpić przez Wojewódzki Sąd Administracyjny tylko wtedy, gdyby strona wykazała, że w wyniku naruszenia przepisów postępowania mogłaby zapaść inne rozstrzygnięcie w sprawie. Słuszne jest stanowisko Sądu, że taka sytuacja w sprawie nie zachodziła.

Wznowienie postępowania jako instytucja procesowa stwarza możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzję ostateczną i taka sytuacja zachodziła w niniejszej sprawie. Decyzją Prezydenta Miasta Ł. w dniu 7 stycznia 2000 r. zarejestrowano samochód marki Ford Focus na nazwisko skarżącej. Rejestracji samochodu dokonano stosownie do art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, na podstawie wymienionych w tym przepisie dokumentów. Wobec stwierdzenia nieważności dowodu rejestracyjnego wydanego na nazwisko osoby, od której samochód został nabyty i zawiadomienia o tym fakcie Prezydenta Miasta Ł., istniały podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 par. 1 pkt 8 Kpa. Dokument o rejestracji pojazdu na rzecz poprzednika wobec stwierdzenia jego nieważności nie istnieje w obrocie prawnym i nie mógł stanowić podstawy do rejestracji samochodu na rzecz skarżącej.

Z tych względów skarga kasacyjna podlega oddaleniu na podstawie art. 184 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.