Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 150/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 par. 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 listopada 2021 r. sprawy ze skargi O. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

O. K. wniosła za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika w dniu 12 stycznia 2021 r. (data wpłynięcia do organu) skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w sprawie rozpatrzenia jej wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 czerwca 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie wraz z odpisem odpowiedzi na skargę została doręczona upoważnionemu pracownikowi (zgodnie z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniem odbioru - k. 13 akt sądowych) w dniu 7 czerwca 2021 r. Termin na wykonanie czynności określonych w wezwaniu upłynął z dniem 14 czerwca 2021 r. (poniedziałek). Do dnia dzisiejszego pełnomocnik skarżącej nie wykonał wskazanych w wezwaniu czynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia. Co istotne, ponaglenie zarzucające przewlekłość organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał – w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania przewlekłości działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi i przesłanych akt) nie wynika aby przed wniesieniem skargi skarżąca złożyła ponaglenie na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę postępowania z jej wniosku. Pełnomocnik skarżącej, pomimo wezwania Sądu, nie przedłożył w wyznaczonym przez Sąd terminie dowodów potwierdzających, że przed wniesieniem skargi kwestionującej brak działania organu, wyczerpane zostały dostępne środki zaskarżenia. W tej sytuacji uznać należało, że skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 37 p.p.s.a. Zatem w konsekwencji skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).