Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 299/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 150 a ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: art. 37 j ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 6 poz 56
law: Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 stycznia 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (sprawozdawca), Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 29 września 2006 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody D. - Wydział Polityki Społecznej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] r. na podstawie art. 150a ust. 1, 2, 4 ustawy z 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004r. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) w związku z art. 37j ust. 1 ustawy z 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2001r. Nr 6 poz. 56 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z 14.6.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. 2000r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) odmówiono E. K. przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego.

Uzasadniając swoją decyzję organ twierdził, że skarżąca [...] r. złożyła wniosek o przyznanie prawa do "odpowiedniego świadczenia przedemerytalnego". Pismem z [...] r. tutejszy urząd przekazał wniosek według właściwości do DUW w W. . [...] r. wpłynął do tutejszego urzędu kolejny wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Postanowieniem z [...] r. Wojewoda D. przekazał pani pisma z [...] r. i [...] r. do tutejszego urzędu celem rozpatrzenia. W piśmie z [...] r. oświadczyła pani, iż aktualizuje swój wniosek z [...] r. o przyznanie zasiłku przedemerytalnego.

Zgodnie z art. 150a ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy "prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2".

W myśl art. 150a ust. 2 cytowanej wyżej ustawy prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego.

E. K. zgłosiła się do Powiatowego Urzędu Pracy [...] r. W dniu rejestracji udokumentowano łączny okres pracy wynoszący [...] lata, [...] miesięcy i [...] dni, w tym w warunkach szczególnych [...] lata, [...] miesięcy i [...] dzień. Prawomocną decyzją z [...] r. uznano skarżącą za osobę bezrobotną od dnia zgłoszenia oraz przyznano prawo do zasiłku dla bezrobotnych od [...] r. Utrata prawa do zasiłku z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania nastąpiła [...] r.

Zgodnie z art. 37 j ustawy z 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym 31.12.2001r., prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz jednocześnie posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący dla kobiet 30 lat lub 25 lat, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze.

Do [...] r. skarżąca posiadała okres uprawniający do zasiłku krótszy niż [...] lat, bowiem wynoszący [...] lata, [...] miesięcy i [...] dni, w tym w warunkach szczególnych [...] lata, [...] miesięcy i [...] dzień. Nie spełnione zostały zatem warunki do przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego określone w art. 150a ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy.

Tym samym na podstawie z art. 150a ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy Powiatowy Urząd Pracy uznał, że urząd nie ma możliwości zaliczenia okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych, do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego, ponieważ w dniu [...] r. skarżąca nie pobierała zasiłku dla bezrobotnych.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. K. . Stwierdziła, że w świetle nowych przepisów obowiązujących od dnia 1.11.2005 r. zasiłek przedemerytalny jej się należy. Dlatego prosi o jego przyznanie.

Decyzją Wojewody W. z dnia [...] r. na podstawie z art. 150a ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 200r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) w związku z art. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. z 2001r. Dz. U. Nr 6, poz. 56 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania E. K. od decyzji Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w D. , działającego z upoważnienia Starosty D. , z dnia [...] r., nr [...] , odmawiającej przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Uzasadniające swoją decyzję organ uznał, że odwołanie jest bezzasadne. Po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy stwierdził, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30.03.2005r., sygn. akt K 19/02, orzeczono o niezgodności z art. 2 Konstytucji, w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17.12.2001r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w części, w jakiej zawiera zwrot "zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i" wyłączający nabycie prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego przez osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy spełniały warunki do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, lecz nie zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy. Zatem uwzględniając treść orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w świetle art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17.12.2001r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, prawo do zasiłku przedemerytalnego bądź świadczenia przedemerytalnego posiadają osoby, które przed dniem 01.01.2002r. spełniały warunki do jego nabycia niezależnie od faktu, czy zarejestrowały się do 31.12.2001r., czy też po01.01.2002r.

Realizując orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego oraz w celu jednolitego uregulowania sytuacji prawnej osób, których dotyczy ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego, ustawą z dnia 28.07.2005r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2005r. Nr 164, poz. 1366) wprowadzone zostały zmiany do ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Zgodnie z przepisem art. 150a ust. 1 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu31.12.2001r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002r. spełniła warunki do jego nabycia, z

zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie zaś z ust. 2 art. 150a ww. ustawy prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002r. nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego.

Przepis art. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31.12.2001r., stanowi, iż, prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Wyżej cytowany przepis art. 37 j ust. 1 uzależnia przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego od łącznego spełnienia wszystkich wyżej podanych przesłanek, tj. od spełniania określonych w ustawie warunków do uzyskania statusu bezrobotnego, spełniania określonych w ustawie warunków dla nabycia prawa do zasiłku, posiadania okresu uprawniającego do emerytury i posiadania okresu uprawniającego do zasiłku.

Pani E. K. do dnia 12.01.2002r. spełniła określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadała okres uprawniający do emerytury, ale jej okres uprawniający do zasiłku był krótszy niż wymagany, wynosił bowiem [...] lata, [...] miesięcy i [...] dni, w tym [...] lata, [...] miesięcy i [...] dni w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, nie spełnione zostały zatem warunki do przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego określone w art. 150a ust. 1 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Analizując sytuację Pani E. K. w dniu [...] r, należy stwierdzić, że nie pobierała ona zasiłku dla bezrobotnych w dniu [...] r. - zasiłek ten nabyła dopiero od dnia [...] r., dlatego, jak słusznie organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, nie ma możliwości zaliczenia jej okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych, do okresu uprawniającego do zasiłku dla nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, zgodnie z przepisem art. 150a ust. 2 ww. ustawy. Ty samym odwołanie E. K. nie zasługuje na uwzględnienie.

Skargę od powyższej decyzji wniosła E. K. Podniosła, że pracowała w "A" w B. , została zwolniona w dniu [...] r. w ramach zwolnień grupowych związanych z likwidacją przędzalni. Zakład pracy zwalniając ja kierował się tym, że w obowiązującym stanie prawnym po przepracowaniu [...] lat [...] miesięcy i [...] dni po miesięcznym pobycie na zasiłku dla bezrobotnych otrzyma zasiłek przedemerytalny.

Tymczasem w dniu 3.01.2002 r. zmieniły się przepisy w myśl których prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługiwało osobie, która w dniu 31.12.2002 1. pobierała zasiłek dla bezrobotnych.

W czasie trwania wypowiedzenia umowy o pracę - Kierownik Urzędu Pracy zapewniała zaś, że o ile wejdzie w życie nowelizacja ustawy, będzie brana pod uwagę data rejestracji osoby bezrobotnej w Urzędzie Pracy.

W tej sytuacji uważa się za osobę pokrzywdzoną i oszukaną. Jest bez środków do życia, a ma na utrzymaniu syna. Miała nadzieję, że po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego otrzyma zasiłek przedemerytalny, otrzymuje zaś negatywne decyzje. Wniosła o zaliczenie zasiłku dla bezrobotnych od [...] r. i przyznanie zasiłku przedemerytalnego albowiem spełnia wszelkie warunki do jego przyznania. W piśmie z dnia [...] r. zarzuciła organom naruszenie art. 8 i 9 kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewoda D. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, przywołując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organem jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem w postępowaniu sądowo-administracyjnym podlega badaniu prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz wykładni tych przepisów. Sąd nie może zatem oprzeć swojego rozstrzygnięcia na zasadzie słuszności czy zasad współżycia społecznego.

Natomiast jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub procesowego, które mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - uchyla zaskarżone decyzje (art. 145 § 1 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują - tym samym skarga podlega oddaleniu.

Podstawę materialno-prawną w niniejszej sprawie stanowi art. 150a ust. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99 poz. 1001 ze zm.) w brzmieniu nadanym nowelą z 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji (...) (Dz. U. z 2005 r. Nr 164 poz. 1366) oraz art. 37j ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31.12.2001 r. (Dz. U. 201, Nr 6 poz. 56 ze zm.).

Zmiana ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i dodanie powołanego art. 150a było wynikiem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30.03.2005 r. sygn. akt K 19/02, w którym stwierdzono o niezgodności z art. 2 Konstytucji - art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17.12.2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w części, w jakiej zawiera zwrot "zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy".

Wnioski skarżącej z dnia [...] r. oraz [...] r. kierowane do Powiatowego Urzędu Pracy w D. odwoływały się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30.03.2005 r. E. K. upatruje w nim i w zmianach prawa wywołanych tym wyrokiem korzystnych dla siebie rozstrzygnięć.

Tymczasem art. 150a § 1 stanowi, że prawo do świadczenia lub zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31.12.2001 r. przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia z zastrzeżeniem ust. 2 - tzn., świadczenie lub zasiłek przedemerytalny przysługuje również osobie, która do 12 stycznia 2002 r. nie spełniła warunku okresu uprawniającego do zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do w/w świadczeń.

Art. 37j ust. 1 ustawy z 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31.12.2001 r. stanowi, że prawo do zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla Kobie i 35 dla mężczyzn, lub posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.

Stan faktyczny dotyczący zatrudnienia skarżącej jest niesporny, na dzień 31 grudnia 2001 r. miała okres uprawniający do emerytury wynoszący [...] lata [...] miesięcy i [...] dni - w tym [...] lata [...] miesięcy i [...] dni w warunkach szczególnych. Prawo do zasiłku otrzymała [...] r.

Zatem skarżąca - analizując treść art. 37j ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - nie posiada okresu uprawniającego do emerytury - nie można jej również zaliczyć po myśli wymienionego wyżej art. 150a okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych albowiem nie spełniła warunku wynikającego z tego przepisu a dotyczącego pobrania zasiłku dla bezrobotnych w dniu 31 grudnia 2001 r.

W dacie orzekania wyroku z dnia 18 września 2006 r. sygn. akt SK 15/05 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty w części w jakiej obejmuje wyrazy do "12 stycznia 2002 r." jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Brzmiał on: "Prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy, o której mowa w art. 1 (ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. przysługuje bezrobotnym którzy do 12 stycznia 2002 r. spełnili warunki do ich nabycia (ust. 1). Bezrobotni, o których mowa w art. 1 nabywają prawo do zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego na swój wniosek od następnego dnia po dniu zgłoszenia wniosku nie wcześniej jednak niż od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy".

Jednakże po wykreśleniu niekonstytucyjnego fragmentu powołanego art. 3 również sytuacja skarżącej nie zmienia się; w dniu 31 grudnia 2001 nie otrzymywała zasiłku dla bezrobotnych, nie miała wymaganego art. 37j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu okresu uprawniającego do emerytury.

Analizując treść pisma skarżącej z [...] r. określonego jako uzupełnienie do skargi i zawartego w nim stwierdzenia, że organy winny prowadzić postępowanie w taki sposób aby zgodnie z art. 8 kpa pogłębiać zaufanie do organów Państwa oraz na podstawie art. 9 kpa mają obowiązek ochraniać strony przed skutkami nieznajomości prawa - uznać należy, że w powołanym zakresie brak jest podstaw do stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa.

W wyroku z dnia 23 lipca 1992 r. III ARN 40/92 Sąd Najwyższy przyjął że "obowiązek informowania i wyjaśniania stronie przez organ prowadzący postępowanie całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych toczącej się sprawy powinien być rozumiany szeroko jak jest to możliwe. Udowodnienie naruszenia tego obowiązku powinno być rozumiane jako wystarczająca podstawa do uchylenia decyzji, szczególnie wówczas, gdy urzędnik stwierdza, że strona zamierza podjąć działania wiążące się dla niej z niekorzystnym skutkiem lub nawet ryzykiem wystąpienia podobnych skutków...".

Według skarżącej jeżeli Urząd Pracy nie wiedział o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, to powinien poinformować, że dla pewności powinna zarejestrować się wcześniej - taka informacja spowodowałaby iż otrzymałaby zasiłek jeszcze w 2001 r.

Odpowiadając na przedstawione zarzuty stwierdzić należy iż takiej informacji Urząd Pracy udzielić nie mógł. Strona bowiem była zatrudniona - co jest niesporne do [...] i nie mogła w czasie gdy nie była bezrobotna - zarejestrować się z "wyprzedzeniem" jako osoba bezrobotna (art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 ustawy z 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu).

Mogła to uczynić najwcześniej [...] r. Po drugie "przyczyną" sytuacji w jakiej jest skarżąca jest ustawa z 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (...) Dz. U. Nr 154 poz. 1793 ze zm.). Ustawa ta ukazała się w Dzienniku Ustaw z datą 29.12.2001 i weszła w życie 1 stycznia 2002 r. 3 dniowe vacatio legis i 12 dniowy termin od uchwalenia ogłoszenia nie dawał możliwości udzielenia szerokiej informacji o zmianie prawa. Ponadto skarżąca nie udowodniła, że nie była informowana o ustawie z dnia 17 grudnia 2001 r. Zresztą, gdy on nawet tak było to w sytuacji w której się znalazła niczego by to nie zmieniło.

Była już bowiem w okresie wypowiedzenia i za [...] dni uzyskała status osoby bezrobotnej.

Na marginesie należałoby zauważyć, ze obowiązek informowania o stanie prawnym dotyczy obowiązującego prawa a nie prawa, które jest na etapie opracowywania lub uchwalenia. Informacja o tym stanie rzeczy mogłaby dotyczyć ewentualnie innego faktu opracowywania ustawy a nie jej treści, która do momentu jest ostatecznego uchwalenia mogła ulec zmianie.

Zatem w ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostały naruszone postanowienia art. 8 i 9 Kodeksu postępowania administracyjnego jak również wymienione na wstępie przepisy prawa materialnego.

Tym samym, skoro Sąd nie posiada uprawnień do zastosowania zasad słuszności - skargę należało w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) oddalić.