Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1696/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-08-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 w zw. z  art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r., nadesłanym do tut. Sądu w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego

w kwocie 6.842,00 zł, skarżąca Spółka domagała się zwolnienia od kosztów sądowych, tj. opłat sądowych i wydatków.

W uzasadnieniu powyższego podała, iż w zakres jej działalności wchodzą usługi sportowo-rekreacyjne, gastronomiczne i hotelarskie. Wprawdzie jej kapitał zakładowy wynosi [...] zł, a wartość środków trwałych zamyka się w kwocie [...] zł, nie mniej jednak w 2010 r. poniosła stratę rzędu [...] zł. Dodatkowo jej konta bankowe w wyniku podejmowanych przez organy egzekucyjne działań zostały zablokowane. Ich saldo na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło minus [...] zł.

Dodatkowo wyjaśniła, iż w okresie zimowym, czyli od grudnia do marca największe przychody generują: stok narciarski, wypożyczalnia sprzętu narciarskiego i snowboardowego, a także szkółka narciarska. W pozostałych miesiącach, tj.

od kwietnia do listopada głównym źródłem dochodu jest działalność gastronomiczna, usługi hotelarskie, organizacja imprez firmowych, przyjęć okolicznościowych

i pikników. Sezonowość działalności sprawia, iż posiadane przez Spółkę obciążenie kredytowe nie jest spłacane terminowo. Ponadto firma ma problemy z regulowaniem składek ZUS, a posiadane zaległości przyczyniły się do zajęcia majątku.

Jak ustalono z nadesłanych jako uzupełnienie złożonego wniosku dokumentów źródłowych postępowanie egzekucyjne jest w toku. Poza rachunkami bankowymi zajęte są również należne Spółce wierzytelności. Część majątku

w postaci sprzętu komputerowego oraz wyposażenia została zlicytowana

w 2010 r. Wartość szacunkowa ruchomości wynosiła [...] zł i [...] zł.

Do wyceny rzeczoznawcy oddano również samochód osobowy marki [...]. Poza tym za ubiegły rok obrotowy Spółka wypracowała przychód

w wysokości [...] zł, który po pomniejszeniu o koszty jego uzyskania rzędu [...] zł przyniósł stratę w kwocie [...] zł (vide: zeznanie podatkowe CIT-8). Z kolei posiadane przez nią w tym okresie środki w kasie i na rachunkach bankowych oscylowały w granicach [...] zł (vide: bilans za wskazany rok), podczas gdy aktywa trwałe i obrotowe wynosiły: [...] zł i [...] zł. Z aktualnych danych wynika, iż w trzecim kwartale bieżącego roku z tytułu dostawy towarów oraz świadczenia usług Spółka zadeklarowała podstawę opodatkowania w kwocie [...] zł (vide: VAT-7K za trzeci kwartał 2011 r.), a na koniec sierpnia 2011 r. w jej kasie pozostało [...] zł.

Postanowieniem z 24 stycznia 2012 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy gdyż skarżąca spółka nie wykazała w dostateczny i przekonywujący sposób jakoby zasługiwała na dofinansowanie z budżetu Państwa a analiza sytuacji finansowej strony skarżącej, dokonana w oparciu o przedłożone do akt dokumenty źródłowe, nie dała podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.

W sprzeciwie z [...] r. skarżąca kwestionuje stanowisko wyrażone w postanowieniu odmawiającym przyznania prawa pomocy. W ocenie strony skarżącej trudności finansowe związane z obsługą zadłużenia uniemożliwiają spółce poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Jak stanowi art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z2012 r. poz. 270 tekst jedn. - zwana dalej p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Złożony przez pełnomocnika skarżącego sprzeciw od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy wywołał taki skutek, że Sąd jest zobowiązany ponownie rozpatrzyć wniosek o przyznanie prawa pomocy uwzględniając okoliczności faktyczne i prawne sprawy oraz zebrany materiał dowodowy istniejący w chwili obecnej.

Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - obejmującym zgodnie z art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a. zwolnienie tylko

od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – gdy ta wykaże,

że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W tym miejscu należy zauważyć, iż przywołany przepis stanowi odstępstwo

od generalnej zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości obowiązującej

w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, w myśl której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba

że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy p.p.s.a.), zatem jego stosowanie może mieć miejsce jedynie w takich sytuacjach, kiedy uzasadnione

jest zapewnienie stronie skarżącej będącej osobą prawną – prawa do sądu

pod warunkiem, iż ta wykaże, tj. udowodni w sposób wystarczająco przekonujący istnienie okoliczności uzasadniających zwolnienie jej z obowiązku uiszczania należnych w sprawie opłat sądowych i wydatków. Z regulacji zawartej w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a. wypływa bowiem jednoznaczny wniosek, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania w znaczeniu udowodnienia, przedstawienia czegoś

w sposób przekonujący, unaocznienia (por. Słownik języka polskiego pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, tom III, Wydawnictwo Naukowe PWN, Sp. z o.o. Warszawa 1978, wydanie IX z 1994 r., str. 805), że osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna ubiegająca się o prawo pomocy nie ma dostatecznych środków

na ich poniesienie. Tym samym rozstrzygnięcie złożonego wniosku zależy w gruncie rzeczy od tego, co zostanie przez wnioskodawcę udowodnione (por. J.P.Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 319).

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie analiza sytuacji finansowej strony skarżącej, dokonana w oparciu o przedłożone do akt dokumenty źródłowe,

nie daje podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Należy bowiem zauważyć,

iż przychód Spółki za ubiegły rok obrotowy wynosił [...]zł, a wartość

jej środków trwałych zamykała się w kwocie [...] zł. Jednocześnie posiadany kapitał zakładowy w wysokości [...] zł uzupełniał kapitał zapasowy rzędu [...] zł. Powyższe świadczy o tym, iż skarżąca mimo prowadzonego postępowania egzekucyjnego prowadziła działalność gospodarczą znacznych rozmiarów. To oznacza, iż powinna partycypować w kosztach niniejszego postępowania zwłaszcza, że w ramach tej działalności obraca kwotami wielokrotnie przewyższającymi wysokość wpisu sądowego od skargi. Te bowiem w ubiegłym roku wynosiły [...] zł. Nic zatem nie stoi na przeszkodzie, aby w ramach wspomnianych kosztów przyjmujących dużo wyższe wartości znalazły się również wydatki dotyczące postępowania sądowego. Tym bardziej, że w doktrynie za dominujący uznany został pogląd, zgodnie z którym koszty sądowe należą do normalnych kosztów działalności gospodarczej, a dochodzenie roszczeń na drodze sądowej - jako element tej działalności - wymaga na równi z koniecznością zapewnienia środków na bieżącą działalność, także zapewnienia środków na ich dochodzenie (por. M. Kowalska, A. Malmuk-Cieplak, Stosowanie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Przegląd Sądowy 2006/9/44). Wprawdzie wobec Spółki prowadzone jest postępowanie egzekucyjne,

nie mniej jednak okoliczność ta nie może mieć znaczenia przesądzającego.

Z treści art. 166a § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.)

wynika przecież, że w okresie zabezpieczenia - za zgodą organu egzekucyjnego - mogą być dokonywane wypłaty z zajętego - w celu zabezpieczenia - rachunku bankowego zobowiązanego, o ile ten przedstawi wiarygodne dokumenty świadczące o konieczności poniesienia tych wydatków dla wykonywania działalności gospodarczej. Dlatego też przyjąć należało, iż skarżąca Spółka nie wykazała

w dostateczny i przekonujący sposób jakoby zasługiwała na dofinansowanie

z budżetu Państwa, gdyż prawo pomocy jest właśnie taką formą dotowania.

Tym bardziej, że pomimo licytacji ruchomości, których wartość oszacowano

na kwotę [...] zł i [...] zł, aktywa trwałe Spółki wzrosły z [...] zł do kwoty [...] zł, a jej kapitał wielkości [...] zł zasila jeszcze rezerwa w wysokości [...] zł. Ponadto zajęcie samochodu osobowego marki [...] rocznik [...] nie utrudnia wykonywanej przez nią działalności gospodarczej, zważywszy choćby na fakt, iż ten nie był wykazany w przedłożonej do akt ewidencji środków trwałych.

Ponadto, podkreślenia wymaga fakt, iż w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji skarżącej przysługuje zwrot poniesionych kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia jej praw (art. 200 P.p.s.a.).

W świetle powyższego, działając na podstawie art. 246 § 2 i art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.