Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SO/Kr 22/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: wymierzono grzywnę

SENTENCJA

sygn. akt II SO/Kr 22/12 Kraków, dnia 3 września 2012 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 3 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H.P.-G. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w N. grzywny za nieprzekazanie skargi i akt sprawy w terminie postanawia: I. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w N. grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych); II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. na rzecz wnioskodawczyni H.P-G. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. zwrócić z urzędu wnioskodawczyni H.P.-G. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem różnicy między wpisem uiszczonym a wpisem należnym.


UZASADNIENIE

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek wniosku H.P.-G. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w N. grzywny za nieprzekazanie skargi i akt sprawy znak [.,..] w terminie.

W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wskazało, że przyczyną nieprzekazania akt i skargi był brak akt sprawy, które w dniu 2 kwietnia 2012r. zostały przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz

z odpowiedzią na wcześniej wniesione skargi T.D. i A.D. na postanowienie organu z dnia [...] grudnia 2011r. O stanie sprawy H.P.-G. została poinformowana przez Kolegium osobnym pismem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012, poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ma prawny obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę

w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jak stanowi art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku wszczynającego postępowanie sadowe stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu, zgodnie z art. 154 § 6 w zw. z art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Należy jednak podkreślić, że wysokość grzywny Sąd miarkuje w zależności od stopnia winy organu w niedokonaniu czynności. Nie bez wpływu pozostaje także to, czy organ po wniesieniu skargi wykonał ciążące na nim obowiązki. Ponieważ wniosek

o wymierzenie grzywny został złożony w 2012r. do ustalenia wysokości grzywny należało zastosować przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011r. ogłoszone komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012r. (M. P. z 2012r., poz. 63). Stosownie do tego obwieszczenia przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2009r. wyniosło 3.399,52 zł.

Z powołanego wyżej art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika wyraźnie, że na organie administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarża strona, ciąży obowiązek terminowego przekazania akt sprawy oraz skargi do sądu administracyjnego. Ustawa nie stwarza żadnych podstaw, aby obowiązek ten traktować jako względny i uzależniony od jakichkolwiek okoliczności – poza samym faktem wniesienia skargi. Oczywiste jest przy tym, że obowiązek, wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. nie dotyczy przekazania akt sprawy sądowi administracyjnemu w sytuacji, w której akta te zostały już przekazane z inną skargą. Jednakże nawet wówczas nic nie zwalnia organu administracji od przekazania skargi oraz odpowiedzi na nią.

Należy uznać, że co do zasady brak akt postępowania nie powinien być przeszkodą dla udzielenia odpowiedzi na skargę. Jest to bowiem pismo procesowe, co do którego ustawodawca nie przewidział żadnych szczególnych wymogów formalnych. Nawet zaś w sytuacji, kiedy zdaniem organu administracji publicznej niezbędne jest udzielenie odpowiedzi na skargę w sposób wyczerpujący, poprzez odniesienie się do wszystkich zarzutów skargi wraz z powołaniem się na dokumenty, znajdujące się

w aktach sprawy – brak tych akt w siedzibie organu nie wyłącza możliwości zapoznania się z nimi. Zwrócić należy uwagę, że stosownie do art. 32 p.p.s.a. organ administracji publicznej jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Może zatem uzyskać do nich dostęp na zasadzie art. 12a § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie brak aby przyjąć, że w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. podjęło jakiekolwiek działania w celu uzyskania dostępu do akt, przekazanych sądowi oraz sporządzenia odpowiedzi na skargę H.P.-G.

Nie można uznać, że brak akt postępowania pozwala organowi administracji publicznej nie nadać biegu wniesionej skardze. Dodatkowo należy zauważyć, że względy szybkości postępowania oraz celowości przemawiają za tym, aby skarga na decyzję, kończącą postępowanie administracyjne, została przekazana do sądu zanim ten rozpozna skargę na wpadkowe postanowienie. Sąd winien bowiem mieć możliwość rozważenia celowości połączenia takich spraw na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a.

Wobec powyższego wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi H.P.-G. zasługiwał na uwzględnienie. Pod uwagę należało wziąć jednak to, że w subiektywnym – aczkolwiek błędnym – przekonaniu organu, brak akt postępowania uniemożliwiał sporządzenie odpowiedzi na skargę, a co za tym idzie – uniemożliwiał również przekazanie tejże skargi do sądu. Okoliczności te nie mogą zwalniać organu od odpowiedzialności za nieprzekazanie skargi w terminie, mają natomiast wpływ na wysokość wymierzanej grzywny.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w punkcie I. postanowienia, za podstawę biorąc art. 55 § 1 w zw. art. 154 § 6 p.p.s.a. W punkcie II. postanowienia rozstrzygnięto o kosztach postępowania, mając na uwadze art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. O zwrocie różnicy między wpisem uiszczonym a wpisem należnym orzeczono w punkcie III., za podstawę przyjmując art. 225 p.p.s.a. i uwzględniając, że wnioskodawczyni uiściła tytułem wpisu kwotę 200 zł, a zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały od wniosku o wszczęcie postępowania, bez względu na przedmiot sprawy, wynosi 100 zł.