Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 106/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 maja 2022 r. sprawy ze skargi E. S. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby 1. oddala skargę w zakresie ustalenia zdolności do służby; 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (zwanej dalej "RKL") wydała wobec E. S. (zwana dalej "Skarżącą") [...] maja 2021r. orzeczenie nr [...], po uchyleniu przez Centralną Komisję Lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - Skład Orzekający w [...] (zwana dalej "CKL") orzeczenia RKL z [...] marca 2020r. nr [...]. W podstawie prawej powołano m.in. art. 33 ust. 1 ustawy z 28 listopada 2014r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2020r., poz. 398, ze zm., zwana dalej "u.k.l.").

RKL w orzeczeniu z [...] maja 2021r. wskazała, że Skarżąca jest trwale niezdolna do służby w Policji, gdyż rozpoznano u Niej: 1) osobowość o cechach niestabilności emocjonalnej (impulsywnej) z zaburzeniami nerwicowymi o charakterze depresyjno-lękowym; bulimię - § 90 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 11 października 2018r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2018r., poz. 2035, zwane dalej "Rozporządzeniem z 2018r.") - r 5 C; 2) nawracający zespół bólowy odcinaka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa zwykle prawostronny u osoby ze zmianami zwyrodnieniowo-dyskopatycznymi - § 64 pkt 1 Rozporządzeniem z 2018r. - r 5 B.

RKL uznała, że schorzenie wymienione w pkt 1 rozpoznania nie spełnia kryteriów, bądź nie jest uwidocznione w zał. Nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 23 maja 2019r. w sprawie wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. poz. 1046, zwane dalej "Rozporządzeniem z 2019r."). Skarżącą zaliczono do III grupy inwalidzkiej, wskazując, że inwalidztwo, które istnieje od [...] maja 2021r., jest czasowe (kolejny termin badania kontrolnego wyznaczono na maj 2024r.) i nie pozostaje w związku ze służbą i nie powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby/choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Schorzenie będące jego podstawą nie figuruje w zał. Nr 2 do Rozporządzenia z 2019r.

2. CKL, w wyniku odwołania Skarżącej, orzeczeniem z [...] listopada 2021r. nr [...] utrzymała w mocy ww. orzeczenie RKL, powołując się w podstawie prawnej art. 47 ust. 1 pkt 1 u.k.l.

CKL w uzasadnieniu ww. orzeczenia wyjaśniła, że RKL, wydając ww. decyzję zastosowała się do zaleceń CKL zawartych w orzeczeniu nr [...], przed wydaniem którego przeprowadzono konsultację neurologiczną, psychiatryczną i psychologiczną. CKL zapoznała się z całością dokumentacji orzeczniczej i ponownie wnikliwie przeanalizowała całość dokumentacji oraz nie znalazła nowych faktów, dających argument do zmiany orzeczenia RKL.

3. Skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżyła "w całości" ww. orzeczenie CKL, wskazując, że czyni to w zakresie nieuznania powstałego inwalidztwa grupy III, jako powstałego w związku ze służbą, gdyż jest to niegodne z prawdą oraz przewlekłości prowadzonego postępowania, gdyż RKL celowo przedłużała wydanie orzeczenia lekarskiego i prowadziła postępowanie opieszale i niezgodnie z obowiązującymi procedurami. Skarżąca wniosła o uchylenie zarówno ww. orzeczeń: CKL z [...] listopada 2021r. i RKL z [...] maja 2021r. oraz o zwrot kosztów postępowania.

Skarżąca podkreśliła, że zaburzenia zaczęły się w 2007r., po pobiciu na ulicy, podczas interwencji Komendy Powiatowej Policji w [...], a pogłębiły się na przestrzeni lat pracy w zawodzie. Skarżąca odeszła na emeryturę w lutym 2019r., po 15 latach służby. W związku z tym zdarzeniem RKL orzekła trwały uszczerbek na zdrowiu Skarżącej w wysokości 10 procent (na co Skarżąca załączyła dokumenty). W wyniku tego zdarzenia u Skarżącej powstały zaburzenia lękowe i depresyjne, pogłębione kolejnymi wydarzeniami. Po pobiciu zaczęły się też problemy z kręgosłupem, które nie ustały, tylko się pogorszyły. Skarżąca podniosła, że w styczniu 2020r. złożyła do RKL sprawę w celu ustalenia wysokości uszczerbku na zdrowiu i ustalenia związku ze służbą, a przebieg choroby, dokumentacja lekarska są się w aktach RKL o sygn. [...]. Skarżąca wskazała, że wielokrotnie, w lipcu, sierpniu i wrześniu, dzwoniła do RKL, pytając o przyczynę nie wydania orzeczenia, niezwłocznie po przeprowadzonych badaniach, ale RKL nie odpowiedziała. Jest to celowa praktyka przedłużanie wydawania orzeczeń i przesyłania ich do osób zainteresowanych. Skarżąca otrzymała pierwsze z orzeczeń RKL dopiero w październiku, choć wydano je w czerwcu. CKL powołała lekarzy specjalistów: psychiatrę, psychologa i neurologa i na tej podstawie przeprowadzonych przez nich badań, cofnęła sprawę do ponownego rozpatrzenia. RKL w orzeczeniu z [...] maja 2021r., choć stwierdziła inwalidztwo grupy trzeciej, to uznała, że nie pozostaje ono w związku ze służbą. Zdaniem Skarżącej stwierdzone u Niej zaburzenia nerwicowe o charakterze depresyjne lękowym, choć nie figurują w zał. nr 2 do Rozporządzenia z 2019r., to figurują w zał. nr 1 tegoż rozporządzenia. Skarżąca zwróciła też uwagę, że RKL w pkt 14 orzeczenia i w uzasadnieniu pkt 13 orzeczenia podała, że schorzenie to nie figuruje lub nie spełnia kryteriów z zał. nr 1 ww. rozporządzenia. Nie podano natomiast jakich kryteriów nie spełnia schorzenie i dlaczego. Skarżąca podkreśliła, że problemy zaczęły się w czasie służby, a nie przed służbą w Policji. Orzeczenie RKL jest napisane niezrozumiale i niejasno. Skarżąca nadal pozostaje pod opieką psychiatry, przyjmuję leki przeciwlękowe i antydepresyjne. Pozostaję też pod opieką neurologa, z uwagi na powstałe w wyniku pobicia problemy z kręgosłupem, które znacznie się pogłębiły.

Zdaniem Skarżącej RKL wydała orzeczenie na podstawie wybiórczych informacji, z pominięciem najbardziej kluczowych faktów, które mają związek ze służbą w Policji i wpływem ich na stan jej zdrowia. Skandaliczne jest potraktowanie policjanta, który stracił zdrowie w służbie, poświęcając swoje życie prywatne dla służby, poświęcając siebie. W aktach sprawy znajdują się też inne przesłanki, które przemawiają za tym, że zaburzenia powstały w wyniku służby, gdyż jeden z podejrzanych w sprawie o pobicie, nadal interesuje się, gdzie Skarżąca pracuje i z kim weszła w związek małżeński, co pogłębia lęki. Skarżąca od 2017r. przebywała z przerwami na zwolnieniu lekarskim, tracąc część wynagrodzenia, a ponadto odeszła na emeryturę, choć praca była dla Niej - policjanta z powołania - bardzo ważna.

4. CKL w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczasowe stanowisko.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Sąd na wstępie wyjaśnia, że sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, z uwagi na art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022r. poz. 329 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), gdyż CKL w odpowiedzi na skargę z [...] stycznia 2022r., zgłosiła wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a Skarżąca nie wyraziła sprzeciwu.

Sąd wskazuje też, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a., Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Sąd rozstrzyga ponadto w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.).

2. Sąd, mając powyższe na względzie, stwierdza że po pierwsze uznał, że skarga wniesiona przez Skarżącą na ww. orzeczenie CKL [...] listopada 2021r., utrzymujące w mocy ww. orzeczenie RKL z [...] maja 2021r. - w zakresie dotyczącym związku stwierdzonych przez ww. komisje lekarskie schorzeń ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, jest niedopuszczalna i w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości Sądu administracyjnego. Tym samym Sąd nie mógł wziąć pod rozwagę wszelkich argumentów Skarżącej podniesionych w skardze, a odnoszących się do zawartych w orzeczeniu RKL stwierdzeń co do związku schorzeń ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby. Poza zakresem kognicji WSA w Warszawie pozostawały więc stwierdzenia RKL, że:

- schorzenie wymienione w pkt 1 rozpoznania nie spełnia kryteriów, bądź nie jest uwidocznione w zał. Nr 1 do Rozporządzenia z 2019r.;

- Skarżącą zaliczono do III grupy inwalidzkiej;

- inwalidztwo, które istnieje od [...] maja 2021r., jest czasowe (kolejny termin badania kontrolnego wyznaczono na maj 2024r.) i nie pozostaje w związku ze służbą i nie powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby/choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby;

- schorzenie będące jego podstawą nie figuruje w zał. Nr 2 do Rozporządzenia z 2019r.

Sąd wyjaśnia ponadto, że ustawodawca, określając tryb postępowania przed komisjami lekarskimi podległymi ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w u.k.l. przewidział, że ww. komisje lekarskie oceniają, na podstawie badań, zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia służby, a także m.in. orzekają o tym, czy niezdolność do służby z powodu choroby pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Komisje lekarskie są więc właściwe w zakresie badań medycznych oraz wydawania orzeczeń o stanie zdrowia i stopniu zdolności do służby, jak również i stopniu uszczerbku na zdrowiu, związku schorzeń i ułomności ze służbą.

Zgodnie z ugruntowanymi poglądami judykatury, orzeczenia ww. komisji lekarskich można podzielić na dwie odrębne grupy.

Pierwsza z nich jest związana z ustalaniem przez komisję zdolności do służby. Oceniany jest stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia w tych sprawach są wiążące dla organu w sprawie powołania danej osoby do służby, przeniesienia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe, czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia te stanowią zatem podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej, na mocy której osoba jest przyjmowana do służby, przeniesiona na inne stanowisko służbowe, czy też z niej zwalniana. Na kanwie tychże w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że komisje lekarskie działające w sprawach funkcjonariuszy, czy też kandydatów do służb mundurowych, są organami administracji publicznej i swe rozstrzygnięcia podejmują w formie decyzji administracyjnych, nazwanych orzeczeniami. Orzeczenia te podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 21 maja 2015r. sygn. akt I OSK 2978/13, 9 listopada 2009r. sygn. akt I OSK 354/09, dostępne na www.nsa.gov.pl, oraz postanowienie NSA z 6 listopada 2000r. sygn. akt OSA 1/00, publ. ONSA 2001/2/47).

Drugą grupę orzeczeń wydawanych przez komisje lekarskie stanowią orzeczenia, które ustalają schorzenia funkcjonariusza oraz ich związek ze służbą do celów m.in. odszkodowawczych lub rentowych, albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia z tej grupy zasadniczo poddawane są kontroli sądów powszechnych w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach rentowych, emerytalnych, czy odszkodowawczych. Orzeczenia te mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, stanowiąc jedną z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą oraz nie należą do właściwości sądu administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 30 kwietnia 2010r. sygn. akt I OSK 93/10, 29 maja 2008r. sygn. akt II OSK 667/08, 22 lipca 2010r. sygn. akt I OSK 220/10, dostępne na www.nsa.gov.pl, uchwała Sądu Najwyższego z 27 października 1999r. sygn. akt III ZP 9/99, OSNAPiUS z 2000/5/167, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 1998r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienia NSA z: 6 listopada 2000r. sygn. akt OSA 1/00, publ. ONSA 2001/2/47, 21 lutego 2013r. sygn. akt I OSK 251/13, dostępne na www.nsa.gov.pl).

W konsekwencji należy stwierdzić, że jedynie od ostatecznych orzeczeń komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny zdolności do służby funkcjonariuszy Policji, przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Natomiast od orzeczeń komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia funkcjonariusza Policji i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowych, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

Sąd, reasumując tą część rozważań stwierdza, że skoro Skarżąca w skardze, przez sformułowanie zarzutów w jej uzasadnieniu, zaskarżyła ww. orzeczenie CKL w całości, a więc także w zakresie dotyczącym ustalenia związku schorzeń ze służbą oraz określeniem grupy inwalidztwa, i w tym zakresie sformułowała wiele zarzutów i podniosła wiele argumentów, należało uznać, że skarga do Sądu administracyjnego z tego zakresu była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na mocy ww. przepisu art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

3. Sąd stwierdza ponadto - uznając za dopuszczalną skargę na ww. orzeczenie CKL w zakresie dotyczącym określenia kategorii zdolności do służby Skarżącej w Policji, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Sformułowany przez Skarżącą w skardze zarzut przedłużania postępowania przez organ pierwszej instancji, nawet, gdyby uznać za zasadny, gdyż RKL prowadziła postępowanie długotrwale, nie przełożył się na prawidłowość rozstrzygnięcia w zakresie dotyczącym określenia kategorii zdolności do służby Skarżącej w Policji. Zdaniem Sądu, na podstawie znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów, istniały podstawy, do uznania, że Skarżąca jest trwale niezdolna do służby w Policji, gdyż rozpoznano u Niej: 1) osobowość o cechach niestabilności emocjonalnej (impulsywnej) z zaburzeniami nerwicowymi o charakterze depresyjno-lękowym; bulimię - § 90 pkt 1 ww. Rozporządzenia z 2018r. – który powoduje, że należy stwierdzić kategorię C; 2) nawracający zespół bólowy odcinaka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa zwykle prawostronny u osoby ze zmianami zwyrodnieniowo-dyskopatycznymi - § 64 pkt 1 Rozporządzeniem z 2018r., który powoduje, że należy stwierdzić kategorię B.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.k.l. zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby m.in. w Policji, ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby;

1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby;

2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;

3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby.

Stosownie do art. 32 ust. 1 u.k.l. rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie zarówno kandydatów do służby, jak i funkcjonariuszy, w tym Policji, oraz sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby.

Rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia (art. 33 ust. 1 u.k.l.). Komisja lekarska może też skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie (art. 33 ust. 2 u.k.l.).

Stosownie do art. 34 u.k.l. rejonowa komisja lekarska, zaliczając funkcjonariusza Policji do jednej z kategorii zdolności do służby, bierze pod uwagę charakter i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz kryteria zdrowotne. Zgodnie zaś z art. 35 u.k.l. w przypadku orzeczenia niezdolności do służby rejonowa komisja lekarska orzeka również o grupie inwalidzkiej w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym, m.in. funkcjonariuszy Policji oraz ich rodzin.

W myśl art. 38 ust. 1 u.k.l. rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej.

Zgodnie zaś z art. 39 ust. 1 u.k.l. orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3 u.k.l. Z ostatniego z wymienionych przepisów wynika, że rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również:

1) w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej;

2) w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza, m.in. Policji, doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, z tytułu których przysługuje świadczenie odszkodowawcze, oraz w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 2 - odpowiednio wykazami chorób pozostających w związku z pełnieniem służby m.in. w Policji, oraz wykazami norm oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu.

Wykaz chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby zawarto w załączniku do ww. Rozporządzenia z 2018r., które wydano na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 8 ust. 2 u.k.l.

Zaznaczyć należy, że kontrola przez Sąd administracyjny orzeczeń komisji lekarskich o zdolności funkcjonariuszy do służby w Policji obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia badanego, w szczególności czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby była zgodna z przepisami ww. u.k.l. oraz ww. rozporządzenia wykonawczego. Sąd nie jest natomiast władny, aby rozważać kwestie medyczne.

Sąd nie jest ponadto uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do służby. Kontroluje natomiast przebieg postępowania i prawidłowość kwalifikacji schorzenia w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.

W ocenie Sądu w sprawie orzekały - zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji - właściwe miejscowo i rzeczowo komisje lekarskie, stosownie do art. 16 i art. 17 ust. 1 pkt 1 u.k.l.

RKL, stosownie do art. 40 ust. 1 u.k.l. orzekała w składzie dwuosobowym i doszło do podpisania orzeczenia przez właściwe osoby. RKL dokonała oceny stanu zdrowia Skarżącej, na podstawie obszernej dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy, rozpoznając u Skarżącej: 1) osobowość o cechach niestabilności emocjonalnej (impulsywnej) z zaburzeniami nerwicowymi o charakterze depresyjno-lękowym; bulimię - § 90 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 11 października 2018r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2018r., poz. 2035, zwane dalej "Rozporządzeniem z 2018r.") – kat. C; 2) nawracający zespół bólowy odcinaka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa zwykle prawostronny u osoby ze zmianami zwyrodnieniowo-dyskopatycznymi - § 64 pkt 1 Rozporządzeniem z 2018r. – kat. B. Zdaniem RKL Skarżąca jest trwale niezdolna do służby w Policji.

CKL w zaskarżonym orzeczeniu nie znalazła podstaw do zmiany ww. orzeczenia RKL. Z uzasadnienia ww. orzeczenia wynika, że CKL zapoznała się z dokumentacją orzeczniczo-lekarską zgromadzoną w sprawie oraz uznała, że RKL w ww. orzeczeniu zastosowała się do zaleceń CKL zawartych w orzeczeniu nr [...], przed wydaniem którego przeprowadzono konsultację neurologiczną, psychiatryczną i psychologiczną.

Tym samym należało uznać, że CKL wydając zaskarżone orzeczenie wypełniła przesłanki wynikające z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., gdyż wzięła pod uwagę całość zgromadzonej dokumentacji medycznej, a postępowanie zakończone zaskarżonym orzeczeniem zostało przeprowadzone zgodnie z powołanymi wyżej przepisami. Prawidłowo ustalono stan faktyczny, a wnioski zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia są spójne i logiczne i mają odzwierciedlenie w dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy. W postępowaniu odwoławczym przeanalizowano materiał dowodowy zgromadzony przez komisję rejonową. CKL dokonała prawidłowej kwalifikacji rozpoznanego schorzenia, mając na względzie powołane w orzeczeniu RKL przepisy prawa, w tym właściwe przepisy Rozporządzenia z 2018r.

Sąd w związku z tym uznaje, że zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Nawet, gdyby przyjąć, że uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia CKL jest lapidarne, to i tak wadliwość ta nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż rozpoznanie, znajdujące w orzeczeniu RKL, ma oparcie w obowiązujących przepisach prawa, jak również pozostaje w zgodzie ze zgromadzoną dokumentacją medyczną.

4. Sąd wskazuje też, że głównym zarzutem odwołania, jak i skargi do WSA w Warszawie było nieuznanie schorzeń za pozostające w związku ze szczególnymi właściwościami i warunkami służby, a te nie podlegają ocenie Sądu administracyjnego, z uwagi na brak kognicji, o czym mowa w pkt 2 niniejszego uzasadnienia wyroku.

5. Sąd, mając na uwadze powołane okoliczności, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w puncie pierwszym sentencji, a mając na względzie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie drugim sentencji.