Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1498/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 1, par 3,par 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. L. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Do skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską, wniesionej 17 sierpnia 2015 r., F. L. dołączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że konieczność pozbycia się broni uniemożliwi mu ochronę posiadanych i uprawianych przez niego gruntów rolnych przed coraz liczniejszą populacją dzików, saren i jeleni. Szkody wyrządzane przez zwierzęta w uprawianych zbożach dochodzą do 15% plonów, co stanowi znaczną szkodę, tym bardziej, że dochody uzyskiwane ze sprzedaży uprawianych roślin są źródłem utrzymania rodziny skarżącego oraz zatrudnianych przez niego pracowników. Nadto mniejsze zbiory oznaczają utratę dotychczasowych kontrahentów.

Skarżący wyjaśnił nadto, że członkowie koła łowieckiego, do którego i on należy, ustalili, że rezygnują z roszczeń odszkodowawczych za szkody w plonach wyrządzone przez dzikie zwierzęta leśne od koła łowieckiego zobowiązanego ustawowo do wynagradzania takich szkód.

W odpowiedzi na skargę i wniosek Komendant Główny Policji wyjaśnił, że nie wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., ponieważ skarżący nie wskazał okoliczności, z których wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji sprowadzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zauważyć należy, że każda decyzja pociąga za sobą określone skutki prawne, jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. By możliwym było wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji, strona skarżąca jest zobowiązana do wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazania, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji będzie znaczna. Oznacza to, że obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, Sąd ocenia jedynie czy wskazana przez stronę szkoda ma rzeczywiście znaczny rozmiar.

W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę powyższe rozważania, w przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Nie można było bowiem uznać za uprawdopodobnione twierdzenie skarżącego, że cofnięcie pozwolenia na broń przyczyni się do powstania znacznych szkód w uprawach rolnych wywołanych przez dziką zwierzynę leśną. Podkreślić należy, że posiadanie broni palnej myśliwskiej nie stanowi warunku niezbędnego do prowadzenia dochodowego gospodarstwa rolnego, zaś za ewentualne szkody wyrządzone w uprawach i płodach rolnych przez dziką zwierzynę leśną, zgodnie z art. 46 i nast. ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1226 z późn. zm.), przysługuje właścicielowi lub posiadaczowi gruntów rolnych odszkodowanie od dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego. Uprawnienia tego bynajmniej nie blokuje uchwała członków koła łowieckiego, zatem nie można uznać, by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie wykazano, aby cofnięcie pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej mogło wyrządzić stronie skarżącej znaczną szkodę lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. W konsekwencji Sąd nie ma możliwości dokonania oceny rzeczywistego wpływu cofnięcia ww. pozwolenia dla strony skarżącej. Brak jest zatem podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 cyt. ustawy.

Wobec niewykazania przez skarżącego przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.