Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 2/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-02-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 par. 1, art. 33, art. 34 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 2/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lutego 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Sędzia: WSA Urszula Zięba, Asesor: WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lutego 2008r., sprawy ze skargi M. K., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie odmowy uznania zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, - skargę oddala -


UZASADNIENIE

W dniu [...] wierzyciel – [...] Fundusz [...] w W. wystawił tytuł wykonawczy Nr [..] obejmujący należność z tytułu opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy OC przez zobowiązanego M. K. zamieszkałego w S. Tytuł ten został przesłany do realizacji Naczelnikowi Urzędu Skarbowego. Zawiadomienie z dnia [...] czerwca 2006r. Nr [...] o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego w Zakładzie Ubezpieczeń [...] w K. oraz odpis tytułu wykonawczego został doręczony zobowiązanemu w dniu [...] czerwca 2006 r.

Pismem z dnia [...] czerwca 2006 r. skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego zobowiązany – M. K. wniósł zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, podnosząc fakt umorzenia obowiązku objętego tytułem wykonawczym Nr [...].

Postanowieniem z dna [...] Nr [...] wierzyciel uznał za nieuzasadniony zarzut złożony przez zobowiązanego – M. K. Postanowienie to zostało przez zobowiązanego zaskarżone do Rady [...] Funduszu [...] w W., która ostatecznym postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymała w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

W związku z powyższym, Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] Nr [...]odmówił uznania za uzasadnione zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu organ powołał się na treść art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) i stwierdził, że w zakresie zgłoszonych zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5 tej ustawy, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca.

W zażaleniu na to postanowienie, zobowiązany zażądał jego uchylenia w całości. Uzasadniając swoje żądanie wskazał on, że postępowanie egzekucyjne zostało umorzone w całości, o czym poinformował go [...] Fundusz [...], a w tej sytuacji nie ma podstaw do jego kontynuowania.

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcie organ wskazał, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym (art. 29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), a więc oparcie zarzutów na twierdzeniu zobowiązanego, że obowiązek nie istnieje bowiem został umorzony mógłby wywrzeć zamierzony skutek jedynie wtedy, gdy fakt ten zostanie przez wierzyciela w trybie art. 34 § 1 ustawy potwierdzony. Tymczasem wierzyciel w postanowieniu z dnia [...] wyjaśnił zobowiązanemu, że jego stanowisko w przedmiocie umorzenia należności jest błędne, gdyż sprawa na którą się powołuje dotyczy innego postępowania. W świetle wyjaśnień wierzyciela bezspornym jest fakt, że należność objęta tytułem wykonawczym Nr [...] nie została umorzona, lecz wyegzekwowana w dniu [...] lipca 2006r. poprzez zastosowanie środka egzekucyjnego (zajęcia renty).

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, M. K. zażądał uchylenia w całości wskazanego wyżej postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z powodu jego niezgodności z prawem. Skarżący podniósł, iż organ odwoławczy nie sprecyzował, które postępowanie ma na myśli wskazując, że "sprawa na którą się powołuje dotyczy innego postępowania". Takie stwierdzenie jest dla skarżącego niezrozumiałe i niejasne. Organ odwoławczy nie przedsięwziął zatem czynności w celu dokładnego zbadania sprawy i wyjaśnienia wszystkich okoliczności. Skoro skarżący został poinformowany o umorzeniu postępowania to brak jest podstaw do ściągania od niego należności z renty.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zwarzył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd rozpatrzył skargę działając na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności wydanego aktu administracyjnego (decyzji bądź postanowienia) z prawem.

Sąd uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie Sąd nie podzielił zarzutów skarżącego, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] było niezgodne z prawem.

Zgodnie z art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, z tym że nie jest on uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Podstawą zgłoszonego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej było – jak twierdził skarżący – umorzenie obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Przepis art. 34 § 1 ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi, że zarzuty zgłoszone na podstawie wskazanej w art. 33 pkt 1-6 tej ustawy, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu wypowiedzi wierzyciela. Jeżeli wierzyciel odpowie na zapytanie organu egzekucyjnego, że obowiązek podatkowy istnieje, to do organu egzekucyjnego należy dalsze prowadzenie egzekucji. Organ ten nie może podważać wypowiedzi wierzyciela, gdyż wówczas musiałby przeprowadzić pełną kontrolę istniejących rozstrzygnięć, na podstawie których wystawiono tytuły wykonawcze, do czego żadnym przepisem organ egzekucyjny nie jest uprawniony. Jeżeli egzekucja prowadzona jest na wniosek wierzyciela, organ egzekucyjny może badać z urzędu tylko dopuszczalność egzekucji, nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Zatem zarzut zobowiązanego oparty na twierdzeniu, że obowiązek nie istnieje np. z powodu jego umorzenia nie może być uwzględniony przez organ egzekucyjny w sytuacji, gdy wierzyciel w wypowiedzi uzyskanej w trybie art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie potwierdził tego zarzutu, a brak jest innych podstaw merytorycznych do uwzględnienia zarzutu (por. wyrok WSA z dnia 6 grudnia 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 2734/2005).

Przenosząc powyższe rozważania do realiów rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że organy egzekucyjne obu instancji były związane stanowiskiem wierzyciela wyrażonym w ostatecznym postanowieniu Rady [...] Funduszu [...] z dnia [...]. W tym miejscu należy podkreślić, że wierzyciel – Zarząd [...] Funduszu [...] w postanowieniu z dnia [...] Nr [...] wyjaśnił skarżącemu w sposób wyczerpujący, że umorzono zadłużenie w tytułu regresu w sprawie Nr [...], natomiast przedmiotowa sprawa Nr [...] objęta egzekucją, dotyczyła opłat za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC rolników w roku 2005. W ocenie Sądu, skarżący wskutek doręczenia mu wspomnianego wyżej postanowienia powziął wiedzę, co do przedmiotu sprawy, zatem twierdzenie, że "organ powołuje się na nieznane mu postępowanie" jest nieuprawnione.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.