Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1059/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 1059/10 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego - p o s t a n a w i a - odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1059/10

U Z A S A D N I E N I E

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 1059/10 oddalił skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.

W dniu 8 lutego 2011 r. skarżący złożył w Biurze Podawczym Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z uwagi na sytuację rodzinną. Podał że jego teść w ciągu niespełna dwóch miesięcy był hospitalizowany 2 razy. Nadto wymaga on w domu całodobowej opieki.

Pismem z dnia 11 lutego 2011 r., (doręczonym w dniu 16 lutego 2011 r.) wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku, poprzez nadesłanie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 1059/10.

W dniu 21 lutego 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym S. nad W.) skarżący złożył wniosek o sporządzenie w.w. uzasadnienia wyroku WSA w Rzeszowie. Wskazał, że z uwagi na sytuację rodzinną opisaną jak powyżej, nie złożył wniosku w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności

w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.).

Sąd stwierdził, że mimo zachowania przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu i złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony

w uchybieniu tego terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku. Ponadto wyjaśnienia wymaga, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku

w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (patrz. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2009 r., II GZ 47/2009 Lex Polonica nr 2016205).

Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazał dwukrotne przebywanie swojego teścia w szpitalu w okresie "niespełna dwóch miesięcy" i potrzebę sprawowania całodobowej opieki nad nim.

Należy zwrócić uwagę, że wraz z doręczeniem zawiadomienia o rozprawie skarżący został pouczony o treści przepisu art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej jako P.p.s.a.) zgodnie z którym, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku.

W związku z tym skarżący należycie dbając o swoje interesy w sytuacji, gdy nie mógł stawić się na rozprawie, powinien podjąć działania mające na celu ustalenie jakie było rozstrzygnięcie w tej sprawie, a następnie - nawet wyręczając się innymi osobami złożyć wniosek o doręczenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę. Zresztą wystarczyłoby jedynie podjęcie tych ostatnich czynności. Dodatkowo wskazać należy, że przeszkody w terminowym złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zostały podane bardzo ogólnikowo i nie wynika z nich, aby uchybienie terminowi do złożenia tego wniosku nastąpiło bez winy strony. Brak informacji dlaczego skarżący musiał być obecny przez cały czas przy teściu, dlaczego nie mogła przez jakiś czas zastąpić go np. żona, wreszcie dlaczego nie mógł skorzystać z pomocy innych osób przy nadaniu wniosku w urzędzie pocztowym. Podkreślenia wymaga, że w ocenie Sądu potrzeba sprawowania opieki nad teściem nie pozbawiała przecież skarżącego możliwości skorzystania z pomocy innej osoby np. żony skarżącego, czy sąsiada itp., którzy mogli w tym czasie nadać w urzędzie pocztowym jego wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w tej sprawie. O braku takich możliwości skarżący nie wspomina w ogóle. Nadanie zaś pisma w urzędzie pocztowym nie jest przecież czynnością, która musi być wykonana osobiście. Sąd uznał, że wyjaśnienia skarżącego nie przekonują o dołożeniu przez niego należytej staranności w wykonywaniu swoich obowiązków i jakiejkolwiek próbie przezwyciężenia zaistniałych przeszkód, a w konsekwencji o braku winy.

Z przedstawionych względów na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.