Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2310/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 138 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Marta Kołtun-Kulik (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędzia WSA, , Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi G. R. i W. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu likwidacji samowolnie wybudowanego zbiornika wodnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...] WINB") utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB w [...]") z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...]nakazującą [...]i [...] dokonać likwidacji, poprzez zasypanie, samowolnie wybudowanego zbiornika wodnego.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

W dniu 23 sierpnia 2013 r. do PINB w [...] wpłynęło pismo [...] w przedmiocie sprawdzenia legalności wykopania stawu przez [...] na działce nr ewid. [...] położonej w [...] przy ul. [...].

W dniu 9 października 2013 r., w wyniku czynności kontrolnych ustalono, że na wskazanej działce usytuowany jest zbiornik wodny o kształcie nieregularnym o wymiarach zewnętrznych ok. 35 x 25 m, w odległości ok. 8.0 m od działki nr ewid. [...] i ok. 21 m od granicy z działką nr ewid. [...]. Podczas kontroli nie przedstawiono dokumentów, dotyczących budowy zbiornika. Według oświadczenia właściciela działki przedmiotowy zbiornik istniał w dacie zakupu działki (w roku 1989 r.) jako naturalne obniżenie terenu, które następnie oczyszczono i zagospodarowano (umocniono skarpy - brzegi).

Zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2013 r., PINB w [...] poinformował o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej budowy przez [...] i [...] zbiornika wodnego na działce nr ewid. [...], położonej w [...].

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] organ I instancji nakazał ww. wstrzymać dalsze prowadzenie robót budowlanych przy budowie zbiornika wodnego oraz przedstawić w terminie do dnia 31 lipca 2014 r. następujące dokumenty:

- zaświadczenie Burmistrza [...] o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;

- cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami i uzgodnieniami oraz zaświadczenie o przynależności projektanta do właściwej izby samorządu zawodowego;

- oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] PINB w [...] nakazał [...] i [...] dokonać likwidacji, poprzez zasypanie, samowolnie wybudowanego wyżej opisanego zbiornika wodnego.

[...] WINB po rozpatrzeniu odwołania [...] i [...] od ww. rozstrzygnięcia - decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] - uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...].

Ponownie rozpoznając sprawę powiatowy organ nadzoru budowlanego włączył do akt sprawy zdjęcia lotnicze działki nr ewid. [...], zlokalizowanej w [...].

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], PINB w [...] nakazał [...] i [...] wstrzymać dalsze prowadzenie robót budowlanych, przy budowie powyższego zbiornika wodnego oraz przedstawić w terminie do dnia 31 grudnia 2016 r. następujące dokumenty:

- zaświadczenie Burmistrza [...] o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;

- cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami i uzgodnieniami oraz zaświadczenie o przynależności projektanta do właściwej izby samorządu zawodowego;

- oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] organ I instancji, po rozpatrzeniu wniosku [...] i [...], odmówił zawieszenia prowadzonego postępowania administracyjnego. [...] WINB postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. nr [...], po rozpoznaniu zażalenia na ww. rozstrzygnięcie, stwierdził jego niedopuszczalność.

Następnie, ww. decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. PINB w [...] nakazał [...] i [...] dokonać likwidacji, poprzez zasypanie, samowolnie wybudowanego zbiornika wodnego, zaś organ II instancji, po rozpatrzeniu odwołania ww., decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

[...] WINB w uzasadnieniu decyzji wskazał, że w wydanej własnej decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r. zwrócił uwagę na konieczność dokonania dodatkowych ustaleń w sprawie pozwalających na bezsporne ustalenie daty realizacji spornej inwestycji. Zwrócił także uwagę na potrzebę wyjaśnienia, czy przedmiotowy zbiornik powstał od podstaw w omawianym miejscu, czy też skarżący dokonali jedynie jego oczyszczenia.

Zdaniem organu odwoławczego, PINB w [...] dokonał dodatkowych ustaleń, tj. włączył do akt sprawy zdjęcia lotnicze działki nr ewid. [...], z których wynika, że sporny zbiornik w obecnym kształcie powstał po dniu 13 sierpnia 1997 r. Na zdjęciu przedstawiającym działkę w 1980 r. widnieje zacienie, wskazujące na występowanie cieku na całej długości działki, natomiast na zdjęciu z dnia 13 sierpnia 1997 r. ww. ciek nie istnieje. Wskazał, że na sąsiedniej działce widoczne są porośnięte trawą dwa zbiorniki, a na działce skarżących bez wątpienia nie znajduje się zbiornik wodny, będący przedmiotem postępowania. Według organu odwoławczego, nawet gdyby przyjąć stanowisko skarżących, że na zdjęciu tym widnieje zacienienie sugerujące występowanie zastoisk wody, to nie ulega wątpliwości, że nie ma ono kształtu oraz nie znajduje się w miejscu obecnego zbiornika, który z kolei przedstawia już zdjęcie z dnia 20 czerwca 2016 r.

W konsekwencji, [...] WINB stwierdził, że na podstawie ww. dokumentacji fotograficznej jednoznacznie można stwierdzić, iż przedmiotowy zbiornik powstał na działce nr ewid. [...] w okresie między 13 sierpnia 1997 r. a 20 czerwca 2006 r. bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. W tym miejscu organ II instancji przywołał przepisy prawa budowlanego (art. 28 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 3) oraz przytoczył orzeczenia sądów administracyjnych, z których wynika, że staw - jako zbiornik wodny - jest obiektem budowlanym w rozumieniu ustawy – Prawo budowlane, jeżeli jest efektem robót budowlanych (np. poprzez pogłębienie obniżenia terenu), jest budowlą hydrotechniczną i ziemną.

Zdaniem organu odwoławczego, nie ulega wątpliwości, że na przedmiotowej działce powstał zbiornik wodny. Organ podkreślił, że nawet gdyby przyjąć, iż zbiornik powstał na miejscu - jak to określili skarżący w odwołaniu - "zaniżenia", to nie zmienia to faktu, że doszło do budowy obiektu budowlanego, co wymagało uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Z uwagi na brak pozwolenia – organ obowiązany jest podjąć procedurę legalizacyjną w oparciu o przepis art. 48 Prawa budowlanego. [...] WINB podniósł, że ostateczny termin na wykonanie obowiązków wynikających z postanowienia z dnia [...] czerwca 2016 r. minął w dniu 31 grudnia 2016 r. Jak wynika z akt sprawy inwestorzy nie wykonali obowiązków nałożonych ww. postanowieniem, co skutkuje nakazaniem likwidacji samowolnie wybudowanego zbiornika wodnego. Organ wojewódzki nie dostrzegł naruszenia przez organ powiatowy przepisów procedury administracyjnej z zakresu gromadzenia i oceny dowodów. Dalej podniósł, że organ I instancji zebrał materiał dowodowy w stopniu wystarczającym do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie.

Ustosunkowując się do zarzutów odwołania, tj. twierdzenia, że na działce nr ewid. [...] istniał dół, który w wyniku prac budowlanych na działkach sąsiednich automatycznie się pogłębił i stworzył obecny zbiornik, organ II instancji stwierdził, że w jego ocenie nie jest możliwe powstanie przedmiotowego zbiornika w obecnym miejscu i kształcie w sposób naturalny, bez wykonania robót budowlanych. Według [...] WINB, potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym nie znajduje także twierdzenie, że obecny obiekt powstał w wyniku wykonanych w 1993 r. prac oczyszczających, bowiem na zdjęciu lotniczym z 1997 r. obiekt ten nie istniał. Następnie, organ odwoławczy przywołał fragment z kopii opracowania dr. hab. inż. Józefa Lipińskiego (załączonej do odwołania), w którym autor wskazał, że "działki nr ew. [...] i [...] i [...] w [...] przy ul. [...] były częściowo usytuowane na meandrującym obniżeniu terenowym ze spadkiem w kierunku południowo - zachodnim (w stronę centrum miasta), którym co około 5 lat spływały wody powodziowe lub roztopowe (...). Podwyższenie działek nr ewid. [...] i [...] zablokowało dopływy wody do działki nr ew. [...] z wyższych części zlewni, natomiast podwyższenie działki nr ewid. [...] stanowić może blokadę dla odpływu wód z działki nr ew. [...]" (...). W obecnych uwarunkowaniach hydrologicznych (zablokowany dopływ wody do działki nr ewid. [...] z wyższych części zlewni) nie przewiduje się wystąpienia wody na powierzchnię terenu działki nr ewid. [...], nie wystąpią więc spływy powierzchniowe wody z tej działki, a zatem nie będzie ich blokady na skutek podwyższenia działki nr ewid. [...]". Wobec powyższego, zdaniem [...] WINB, na działce nr ewid. [...] istniało obniżenie terenu zalewane jedynie co kilka lat, a podwyższenie terenu działek nr ewid. [...] i [...] spowodowało zablokowanie dopływu wody do działki skarżących. Istnienie spornego zbiornika nie jest spowodowane zablokowaniem odpływu wody."

Ponadto, organ odwoławczy nawiązując do faktu, że przed Burmistrzem Miasta [...] toczy się postępowanie z zakresu naruszenia stosunków wodnych, poprzez zablokowanie odpływu wody z działki nr ewid. [...] wyjaśnił, iż postępowania z zakresu stosunków wodnych i z zakresu nadzoru budowlanego są od siebie niezależne i nie ma przeszkód, aby właściwe organy prowadziły je w sposób równoległy. W konsekwencji, inwestorzy obowiązani są do zasypania zbiornika, a więc doprowadzenia przedmiotowej działki do stanu istniejącego przed realizacją spornego zbiornika.

Na powyższą decyzję [...] WINB z dnia [...] sierpnia 2017 r. [...] i [...], pismem z dnia 18 września 2017 r., wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zaskarżonej decyzji zarzucili:

1) naruszenie przepisów postępowania, tj:

a) art. 6, art. 7, art. 8, art.10 K.p.a., w związku z art.49b ust. 1, art.49b ust. 3 oraz art. 83 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania obywatela do organów państwa, zaniechanie podjęcia na wniosek skarżących kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu skarżących, a także przedstawienie stanu faktycznego niezgodnie z rzeczywistością, poprzez niesłuszne przypisanie budowy zbiornika wodnego właśnie skarżącym, a także niewskazanie przez skarżony organ konkretnego okresu w którym przedmiotowy zbiornik wodny miał powstać oraz konkretnych danych dotyczących nakazu rozbiórki;

b) art. 77, art. 78, art. 80, art. 81 K.p.a., poprzez brak zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w związku z odmową (bez uzasadnienia) przez PINB w [...] przesłuchania świadków, których wskazali (i chcieli wskazać) w swoich pisemnych wnioskach skarżący oraz przeprowadzenie rozprawy administracyjnej również wnioskowanej przez skarżących;

c) art. 5 ust.1 w związku z art. 6, art. 7 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji, poprzez niewskazanie przez organ konkretnego okresu rzekomej budowy zbiornika wodnego, będącego przedmiotem postępowania;

d) art. 8, art.11 w związku z art. 107 § 2 K.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich czynności do ustalenia stanu faktycznego sprawy, co w konsekwencji spowodowało ustalenie, że w sprawie winien zostać wydany nakaz o zasypaniu dołu chłonnego (zbiornika wodnego);

e) art. 7, art. 77 w związku z art.107 § 3 K.p.a., poprzez niewyjaśnienie podstaw przesłanek utrzymania decyzji, co w konsekwencji doprowadziło do wydania dowolnej decyzji.

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

a) art. 2 Konstytucji RP, poprzez naruszenie zasad demokratycznego państwa prawnego, przez brak zapewnienia w toku postępowania sprawiedliwości i rzetelności przy rozstrzyganiu o sytuacji jednostki;

b) art.7 Konstytucji RP, poprzez naruszenie zasad praworządności;

c) art. 17 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w związku z ogólnie pojętym zakazem nadużywania praw przez organy administracji publicznej.

Na podstawie wyżej opisanych zarzutów skarżący wnieśli o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, ewentualnie uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniej prezentowaną argumentacje.

W dniu 15 czerwca 2018 r., na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, [...] oświadczył, że na jego działce ciek wodny istniał od zawsze, tj. zagłębienie, które toczyło się od jego działki po dalsze działki w kierunku południowo-zachodnim. Zna ten teren, chodził tam to szkoły, jeździł w pobliżu na łyżwach. W 1989 r. na terenie z ciekiem kupił działkę nr ew. [...]. Sąsiednią działką władało przedsiębiorstwo wodno-kanalizacyjne, na zdjęciu z roku 1980 widać białe hałdy piachu, przedsiębiorstwo zniwelowało teren i zasypało ciek na terenie swojej działki, jego działka była w kierunku północno-wschodnim i nie została naruszona. Na zdjęciu z 1997 r. są już jego zabudowania i widać wyraźnie ciek wodny. W 1993 r., po tym jak w wyższej partii wybudował dom, przy pomocy pana [...] wybrał błoto i trzciny oraz pogłębił środkową część po to aby woda spłynęła, po tym zbiornik się zmniejszył oraz również zmienił swój kształt. Skarżący podniósł, że utworzenie burt, o których w oświadczeniu wskazał pan [...] polegało to wyrównaniu i wygładzeniu brzegów. Brzegi nie zostały niczym wzmocnione. W latach 1997 - 1998 zbiornik ponownie zarósł. W tym czasie skarżący wybrali rośliny, staw zmieniał się w zależności od zarastania, skarżący wybrali także szlam. Aktualnie zbiornik również zarasta, ale skarżący żadnych prac nie podejmują. Wszystkie zabiegi wiązały się z wyszlamowaniem, oczyszczaniem zbiornika, choć kształt mógł się zmieniać w związku z tymi robotami. Skarżący nie wykonali świadomie nałożonego obowiązku ponieważ ten zbiornik był zawsze i żadna procedura legalizacyjna nie może być prowadzona. Kształt tego zbiornika zmienia się w zależności od poziomu lustra wody, do zbiornika odprowadzane wyłącznie wody opadowe z budynku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria kontroli, w ocenie Sądu skarga jest uzasadniona.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] WINB z dnia [...] sierpnia 2017 r. utrzymująca w mocy decyzję PINB w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nakazującą dokonanie likwidacji zbiornika wodnego o wymiarach 35 m x 25 m, znajdującego się na działce nr ewid. [...] położonej w [...] przy ul. [...], poprzez jego zasypanie.

Materialnoprawną podstawę wydania decyzji organu I instancji stanowi art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organy orzekające uznały, że przedmiotowy zbiornik wodny jest obiektem budowlanym w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, powstał w obecnym kształcie po dniu 13 sierpnia 1997 r., skarżący nie przedstawili pozwolenia na budowę, nie przedłożyli określonych w postanowieniu PINB w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. dokumentów, celem uruchomienia procedury legalizacyjnej wobec samowolnie zrealizowanej budowy, a tym samym zaistniały podstawy do wydania nakazu rozbiórki zbiornika wodnego - poprzez jego zasypanie.

Powyższego stanowiska Sąd nie podziela, uznając je za przedwczesne.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie organ nadzoru budowlanego powinien był jednoznacznie ustalić jakie roboty budowlane zostały wykonane przez skarżących na działce nr ewid. [...] w związku z istniejącym tam obecnie zbiornikiem wodnym oraz w jakim czasie a nie poprzestać jedynie na ocenie wynikającej ze zdjęć lotniczych znajdujących się w aktach sprawy.

Sąd zwraca uwagę, że zdjęcie lotnicze z 9 maja 1980 r. obrazuje ciek wodny (zbliżony wielkością do obecnego zbiornika wodnego) usytuowany na działce skarżących a także działce sąsiedniej. Z oświadczenia [...] z dnia [...] marca 2014 r. wynika, że już w 1993 r. wykonał prace polegające na oczyszczeniu terenu zarośniętego, zabagnionego stojącą wodą, wyszlamowaniu i utworzeniu burt w naturalnym zbiorniku wodnym. Kolejne zdjęcie lotnicze z 13 sierpnia 1997 r. obrazuje także, w ocenie Sądu, naturalny zbiornik wodny (najprawdopodobniej zarośnięty), zaś następne z roku 2006, 2010 i 2014 zbiornik wodny w obecnym kształcie.

Konieczne więc było w przedmiotowym postępowaniu jednoznaczne ustalenie, kiedy wykonano roboty budowlane (wobec oświadczenia [...], że już w 1993 r.) oraz jednoznaczne wypowiedzenie się przez organy orzekające czy wykonane roboty budowlane (po ustaleniu daty ich wykonania) polegały na urządzeniu nowego zbiornika wodnego, czy też były to roboty budowlane, które dotyczyły istniejącego już zbiornika wodnego. Z kolei gdyby okazało się, że roboty budowlane dotyczyły istniejącego już zbiornika wodnego, to konieczne było ustalenie ich zakresu. Ustalenia te były konieczne w celu rozstrzygnięcia, czy skarżący wybudowali nowy zbiornik wodny, czy też przebudowali lub wyremontowali istniejący naturalny zbiornik wodny, czy też w końcu wykonali takie czynności, których nie można zaliczyć do robót budowlanych, lecz jedynie do czynności związanych z utrzymaniem istniejącego zbiornika wodnego. Dopiero takie ustalenia pozwoliłby na prawną ocenę działań skarżących. Organ II instancji stwierdził zaś jedynie, że w jego ocenie nie jest możliwe powstanie przedmiotowego zbiornika w obecnym miejscu i kształcie w sposób naturalny, bez wykonania robót budowlanych, odnosząc się jedynie do zdjęć lotniczych.

Okoliczności te, zdaniem Sądu, mogły być np. ustalone w oparciu o dowód z zeznań świadków, na co zwracali uwagę skarżący w piśmie z dnia 14 marca 2017 r., jak również innych pomocnych środków dowodowych. Organ nadzoru budowlanego nawet nie ustosunkował się do wniosku skarżących w powyższym zakresie.

W konsekwencji, w sprawie istotne było wyjaśnienie wszystkich okoliczności dotyczących zbiornika wodnego na działce nr ewid. [...], w szczególności jego charakteru, sposobu urządzenia i czasu przeprowadzonych robót. Zeznania świadków wskazanych przez skarżących mogły się zatem przyczynić do wyjaśnienia sprawy i w związku z tym powinny być, w myśl art. 75 § 1 k.p.a., dopuszczone jako dowód.

Ponadto, w ocenie Sądu, przeciwko przeprowadzeniu dowodu z zeznań nie będzie przemawiać to, że z danych z ewidencji gruntów wynika, iż na działce nr ewid. [...] przed 2008 r. (do czasu przeprowadzenia weryfikacji użytków gruntowych na terenie miasta [...]) nie znajdował się żaden zbiornik wodny. Jest oczywiste, że nie można odmówić przeprowadzenia dowodu w celu wykazania istnienia określonego faktu tylko dlatego, że z innych dowodów wynika, że ten stan rzeczy nie istnieje. Nie jest też wykluczone przeprowadzenie dowodu przeciwko danym wynikającym z ewidencji gruntów. Ponadto dane z ewidencji gruntów powinny być wykorzystane przy ocenie całego materiału dowodowego. Organ administracji powinien ustalić stan faktyczny w oparciu o ocenę całego materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.)

W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że w niniejszej sprawie PINB w [...] naruszył art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a i 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego zaś organ odwoławczy nieprawidłowo skontrolował decyzję organu I instancji, czym naruszył nie tylko wskazane przepisy ale również stanowiący podstawę rozstrzygnięcia organu II instancji - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę organy nadzoru budowlanego zobowiązane będą do przeprowadzenia postępowania zgodnie z powołanymi wyżej wskazaniami Sądu.

Z przedstawionych wyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.