Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 305/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.190 ust.2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.), Stanisław Marek Pietras, Protokolant spec. Ewa Kielak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2017 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. Dziekan Wydziału [...] skreślił E.S. z listy studentów niestacjonarnych piątego roku na kierunku [...] (studia jednolite magisterskie) - z powodu nieuzyskania zaliczenia piątego roku studiów w terminie. Jako podstawę prawną skreślenia organ pierwszej instancji wskazał art. 190 ust. 2 pkt 2 u.p.s.w. Decyzja została doręczona [...] marca 2016 r.

W uzasadnieniu decyzji Dziekan W [...] wskazał, że przyczyną skreślenia z listy studentów jest niezaliczenie przez E. S. trzech przedmiotów, do czego była zobowiązana zgodnie z programem studiów uchwalonym przez Radę Wydziału [...]. Jak wyjaśnił organ, E.S. nie uzyskała pozytywnych ocen z następujących przedmiotów:

1) prawo handlowe,

2) egzamin z języka obcego,

3) seminarium magisterskie.

Studentka była zobowiązana do ich zaliczenia do dnia 30 września 2015 r.

Dziekan Wydziału [...] rozważył przy tym, że nie zaistniały podstawy do odstąpienia od wydania wskazanej decyzji. Zwrócił bowiem uwagę w jej uzasadnieniu, że w interesie społecznym jest terminowe zaliczanie i rozliczanie etapu nauki przez studenta.

Odwołanie od powyższej decyzji w dniu [...] marca 2016 r. sformułowała E.S . Jego oryginał został przekazany Rektorowi przez organ pierwszej instancji w dniu [...]października 2016 r.

Odnosząc się do zaskarżonej decyzji E.S. wskazała na trzy kwestie.

Po pierwsze, w materii przedmiotu [...] w dniu [...] września 2015 r. złożyła odwołanie od rozstrzygnięcia Prodziekan W[...] ds. studentów z dnia [...] września 2015 r. dotyczącego jej podania z dnia [...] września 2015 r. o przywrócenie terminu egzaminu z [...] z dnia [...] września 2015 r.

Po drugie, w odniesieniu do kwestii seminarium magisterskiego, E.S. podniosła, że wniosła o przepisanie zaliczenia (oceny) z seminarium z [...], w związku z tym, iż w roku akademickim 2012/2013 uzyskała pozytywną ocenę z seminarium na V roku. Wniosek ten został odmownie załatwiony przez organ pierwszej instancji, zaś organ drugiej instancji utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy. Skarżąca zwróciła uwagę, że na korzyść jej interpretacji może ona przytoczyć decyzję dziekana o wznowieniu studiów w roku 2013/2014, która nie zawierała konieczności zaliczenia seminarium na V roku, gdyż takowe miała już zaliczone, zaś w systemie USOS znajduje się temat jej pracy magisterskiej z roku 2013/2014.

Po trzecie, w aspekcie zaliczenia egzaminu z języka obcego, E.S. podniosła, że rozstrzygnięciem dziekana z dnia [...] października 2013 r. uzyskała zwolnienie ze zdawania egzaminu z języka. W roku akademickim 2014/2015 złożyła ponownie podanie w tej sprawie i tym razem uzyskała rozstrzygnięcie odmowne. Skarżąca podniosła, że decyzja dziekana o wznowieniu studiów w roku 2013/2014 nie zawierała konieczności zaliczenia egzaminu z języka.

Ponadto w odwołaniu E.S. zwróciła uwagę na okoliczności osobiste. Zaznaczyła mianowicie, że będąc na IV roku urodziła dziecko i sprawowała nad nim osobistą opiekę do 3 roku. Wskazała, że na studia wydała już 60 tysięcy złotych.

W konkluzji odwołania E.S. wniosła o uchylenie skarżonej decyzji oraz przywrócenie na studia, jak również o możliwość zdawania egzaminu z [...] oraz obronę pracy magisterskiej z jednoczesnym zrzeczeniem się przez nią roszczenia o zapłatę.

Przekazując odwołanie Prodziekan ds. studenckich W[...] w dołączonej opinii nie zgodził się z zapatrywaniem E.S. przedstawionym w jej odwołaniu. Organ ten zaznaczył, że uzyskała ona w dniu [...] października 2014 r. decyzję o wznowieniu na V rok studiów z obowiązkiem zaliczenia różnicy programowej: egzaminu z [...], egzaminu z języka obcego oraz seminarium magisterskiego. Decyzja ta nie została zaskarżona, zatem stała się ostateczna. Organ pierwszej instancji zaznaczył jednocześnie, że zarówno sprawa przywrócenia E.S. terminu do zdawania egzaminu z przedmiotu [...], jak i przepisania oceny z seminarium i zwolnienia z egzaminu językowego zostały rozstrzygnięte przez Prodziekana ds. studenckich W[...] odmownie. Jednocześnie jego rozstrzygnięcia zostały podtrzymane przez organ drugiej instancji rozstrzygnięciem z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...]. W opinii organu pierwszej instancji E.S. nie zrealizowała wymogów określonych w decyzji o wznowieniu jej stadiów z dnia [...] października 2014 r., gdyż nie zaliczyła przedmiotów wymienionych w jej decyzji a wskazanych również w decyzji o skreśleniu z listy studentów.

Po rozpatrzeniu odwołania E.S. z dnia [...] marca 2016 r. od decyzji Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. w sprawie skreślenia z listy studentów niestacjonarnych piątego roku na kierunku [...](studia jednolite magisterskie), Rektor [...] decyzją z dnia [...]listopada 2016 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że zgodnie z art. 190 ust. 2 pkt 2 u.p.s.w., kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Dla zastosowania wskazanej normy prawnej organ zobowiązany jest zatem zweryfikować, czy student nie uzyskał zaliczenia etapu studiów w wiążącym go terminie oraz - z uwagi na uznaniowy charakter normy - wyważyć interes społeczny i słuszny interes strony w sprawie.

Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazał, że "podstawowym obowiązkiem studenta, określonym zarówno w przepisach ww. ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym (art. 189 ust. 1 pkt 2), jak i w Regulaminie studiów, jest uczestniczenie w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z Regulaminem, a także składanie egzaminów, odbywanie praktyk i spełnianie innych wymogów przewidzianych w planie nauczania. W przypadku nieczynienia postępów w nauce i nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie, student może być skreślony z listy studentów (art. 190 ust. 2 pkt 1 i 2). Wprawdzie ustawa - Prawo o szkolnictwie wyższym pozostawia decyzję w tym zakresie do uznania organom uczelni, ale czyni to ze względu na zasadę autonomii uczelni oraz możliwość uwzględnienia jej specyfiki i prowadzonych przez nią kierunków studiów, jak również ze względu na możliwość zaistnienia różnych nadzwyczajnych okoliczności, uniemożliwiających studentowi wywiązanie się z jego podstawowych obowiązków z przyczyn od niego niezależnych". W ocenie organu II instancji w przypadku skarżącej nie można mówić o tego rodzaju okolicznościach, gdyż ze sprawy wynika, że skarżąca nie dochowała należytej staranności w ramach zaistniałej sytuacji i nie uczynił zadość stawianym wymogom regulaminowym. Na [...]Regulamin studiów z dnia [...] października 2006 r. w § 14 ust. 1 pkt 3 wprost wskazywał, że obowiązkiem studentów jest zdobywanie wiedzy, zaś ust. 2 pkt 1 i 2 tego przepisu, że obowiązkiem studenta jest uczestniczyć w zajęciach i zaliczeniach zgodnie z programem kształcenia i planem studiów oraz przystępować do egzaminów po uprzednim spełnieniu szczegółowych wymagań związanych z tymi zajęciami, zaliczeniami i egzaminami oraz terminowo wypełniać zobowiązania wobec Uniwersytetu, w tym zapisywać się na zajęcia objęte planem studiów, dokonywać podpięć oraz wnosić należne opłaty.

Podstawą skreślenia studentki z listy studentów jest niezaliczenie w terminie do 30 września 2015 r. następujących przedmiotów:

1) egzamin z języka obcego,

2) seminarium magisterskie,

3) [...]

Z ustaleń Rektora wynikało, że na dzień wydawania niniejszej decyzji E.S. wciąż nie zaliczyła ww. przedmiotów.

Odnosząc się do stanowiska skarżącej, że powinna mieć przepisaną ocenę z seminarium z [...] z uwagi na decyzję dziekana o wznowieniu studiów w roku 2013/2014, która nie zawierała konieczności zaliczenia seminarium na V roku, gdyż takowe miała już zaliczone, zaś w systemie USOS znajduje się temat jej pracy magisterskiej z roku 2013/2014 organ stwierdził, że okoliczności te w ocenie organu drugiej instancji nie podważają jednak stanowiska, że na skarżącej ciąży obowiązek zaliczenia seminarium magisterskiego, którego nie dopełniła. E.S. pomija bowiem kluczową okoliczność w sprawie, a mianowicie, że po wznowieniu studiów w roku 2013/2014 została ponownie skreślona z listy studentów, a następnie decyzją Dziekana W[...] z dnia [...] października 2014 r. - po rozpatrzeniu jej wniosku z dnia [...] października 2014 r. - wznowiono ją na piąty rok studiów, ustalając jednocześnie w sentencji decyzji następujące różnice programowe: egzamin z [...], egzamin z języka obcego oraz seminarium magisterskie. Podstawą określenia tych różnic był § 9 ust. 10 i 12 Regulaminu studiów na Uniwersytecie [...]. Decyzja ta została doręczona skarżącej i wobec braku odwołania stała się ostateczna, wywołując skutki prawne, które stosownie do art. 16 § 1 zdanie pierwsze k.p.a. wiążą organ w niniejszej sprawie. A zatem skarżąca była zobligowana do zaliczenia egzaminu z [...], egzaminu z języka obcego oraz seminarium magisterskiego w ramach uzupełnienia różnic programowych. Oznacza to, że zdaniem organu wydającego tę decyzję wcześniejsze zaliczenie przez wskazaną studentkę seminarium uległo dezaktualizacji. E.S. zwróciła się podaniem w systemie USOS w dniu [...] września 2015 r. o przepisanie zaliczenia (oceny) z seminarium z [...] motywując to uzyskaniem tego przedmiotu w roku akademickim 2012/2013, jednak podanie to zostało już w dniu [...] października 2015 r. rozpatrzone przez Dziekana, który nie wyraził zgody wskazując, że seminarium musi być z bieżącego roku. Odwołanie od tego rozstrzygnięcia sformułowała E.S. w dniu [...] października 2015 r. Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji o odmowie przepisania ww. zaliczenia zostało jednak utrzymane w mocy rozstrzygnięciem Rektora z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...], które zostało doręczone E.S. w dniu [...] lutego 2016 r. W jego uzasadnieniu Rektor wyjaśnił, że "Powtórzenie seminarium magisterskiego związane jest z nieuzyskaniem absolutorium (przed złożeniem prośby o wykreślenie z listy studentów wraz z jednoczesnym wznowieniem na rok akademicki 2014/2015 z dnia [...]października 2014 r.) oraz z najnowszymi zmianami w programie przedmiotu seminarium z [...]. Obowiązek zaliczenia seminarium wynika również z Regulaminu studiów na Uniwersytecie [...](§ 40 ust. 1), a warunkiem zaliczenia V roku na Wydziale [...] jest uczestniczenie w seminarium magisterskim i przygotowanie pracy magisterskiej (§ 2 ust. 16 Szczegółowe zasady studiowania na Wydziale [...]). [...] Uzupełnienie różnic programowych (DECYZJA Wznowienie studiów - zgoda, z dnia [...] października 2014 r.) związane jest ze zmianami w programach przedmiotów spowodowanych nowelizacją poszczególnych aktów prawnych, a także w przypadku egzaminu z języka obcego, spełnieniem wymagań określonych w szczegółowych zasadach studiowania na Wydziale [...](§ 2 ust. 18) oraz Zarządzeniu nr [...]Rektora Uniwersytetu [...] (§ 1 ust. 1)." We wskazanym rozstrzygnięciu z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] Rektor utrzymał również w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji o odmowie przedłużenia terminu obrony pracy dyplomowej.

Mając na uwadze powyższe Rektor ustalił, że na E.S. istniał prawny obowiązek zaliczenia seminarium magisterskiego do dnia 30 września 2015 r., zaś skarżąca bezskutecznie wyczerpała środki prawne podważenia tego zobowiązania. Jednocześnie z teczki osobowej studentki wynika, że nie zaliczyła ona wskazanego seminarium. A zatem w stanie faktycznym sprawy nie budzi wątpliwości, że skarżąca nie wypełniła obowiązku wynikającego wprost z osnowy ostatecznej decyzji z dnia [...]października 2014 r. o wznowieniu studiów E.S .

Podobnie rzecz się ma z kwestią zaliczenia egzaminu z języka. E.S. podniosła w odwołaniu, że rozstrzygnięciem dziekana (prawidłowo winno być: kierownika studiów) z dnia [...] października 2013 r. uzyskała zwolnienie ze zdawania egzaminu z języka, zaś w roku akademickim 2014/2015 złożyła ponownie podanie w tej sprawie i tym razem uzyskała rozstrzygnięcie odmowne. Skarżąca podniosła, że decyzja dziekana o wznowieniu studiów w roku 2013/2014 nie zawierała konieczności zaliczenia egzaminu z języka. Powtórzyć zatem należy, że decyzją Dziekana W[...] z dnia [...]października 2014 r. - po rozpatrzeniu jej wniosku z dnia [...] października 2014 r. - wznowiono ją na piąty rok studiów, ustalając jednocześnie w sentencji decyzji następujące różnice programowe: egzamin z [...], egzamin z języka obcego oraz seminarium magisterskie. Decyzja ta stała się ostateczna, a zatem na jej mocy E.S. zobowiązana stała się do zdania egzaminu z języka obcego. Wcześniejsze rozstrzygnięcie o zwolnieniu ze zdawania języka obcego utraciło moc prawną. Skarżąca nie odwoływała się od wspomnianej decyzji o wznowieniu studiów, a zatem nie kwestionowała zasadności wyznaczenia różnicy programowej wymagającej zaliczenia w postaci egzaminu z języka obcego. E.S. złożyła co prawda w dniu [...]września 2015 r. podanie o uchylenie decyzji dotyczącej konieczności zdawania egzaminu z języka obcego w roku akademickim 2014/2015, ewentualnie o zwolnienie jej ze zdawania języka obcego, gdyż dwukrotnie nie zaliczyła egzaminu i nie ma obecnie możliwości, szczególnie finansowych, zdawania tego egzaminu. Organ pierwszej instancji w dniu [...] października 2015 r. rozpatrzył to podanie odmownie wskazując, że obowiązek zdania egzaminu językowego wynika z regulaminu studiów. Również od tego rozstrzygnięcia skarżąca wniosła odwołanie do Rektora. Organ drugiej instancji wspomnianym rozstrzygnięciem z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Dziekana W[...]. Jak wyjaśnił Rektor w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia, "Podejmując studia w trybie wznowienia w danym roku akademickim, zgodziła się Pani na zasady określone w »DECYZJI Wznowienie studiów - zgoda, z dnia [...] października 2014 r.« (brak złożonego odwołania). Zgodnie z § 1 ust. 1 Zarządzenia Nr [...]Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. w sprawie certyfikacji biegłości języków: »Warunkiem ukończenia studiów na Uniwersytecie [...] jest opanowanie wybranego przez studenta języka na odpowiednim poziomie według standardu określonego w dokumencie Rady pt. Europejski System Opisu Kształcenia Językowego, to jest w przypadku: (...) 3) studentów jednolitych studiów magisterskich - B2+ ESOKJ; (...)«. W roku akademickim 2014/2015 miała Pani możliwości zdawania egzaminu z języka obcego przynajmniej dwukrotnie (egzaminacyjna sesja zimowa oraz egzaminacyjna sesja letnia), jednakże nie przystąpiła Pani w żadnym w powyższych terminów."

Mając na uwadze powyższe Rektor ustalił, że na E.S. istniał prawny obowiązek zaliczenia egzaminu z języka obcego do dnia [...] września 2015 r., zaś skarżąca bezskutecznie wyczerpała środki prawne podważenia tego zobowiązania. Jednocześnie ustalono, że nie zaliczyła ona wskazanego egzaminu. Irrelewantne są przy tym z tej perspektywy okoliczności dwukrotnego podchodzenia bez powodzenia do tego egzaminu. A zatem w stanie faktycznym sprawy nie budzi wątpliwości, że skarżąca nie wypełniła obowiązku wynikającego wprost z osnowy ostatecznej decyzji z dnia [...] października 2014 r. o wznowienie studiów E.S .

Rektor podziela stanowisko prezentowane w doktrynie, że wydanie rozstrzygnięcia o skreśleniu z listy studentów na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 2 u.p.s.w. jest przedwczesne, jeżeli student wystąpił o skorzystanie z przewidzianych przez uczelnię instrumentów potencjalnie odsuwających lub niweczących możliwość usunięcia ze studiów np. wpisu czy egzaminu warunkowego (zob. P. Dańczak, Decyzja administracyjna w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, Warszawa 2015). W rozważanej sprawie nie sposób jednak uznać, aby decyzja o skreśleniu z listy studentów była przedwczesna. W dacie wydawania niniejszej decyzji pozostaje bowiem w obrocie wspomniane rozstrzygnięcie Rektora [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...]utrzymujące rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji dotyczące przepisania zaliczenia seminarium magisterskiego oraz zwolnienia z egzaminu językowego. Należy zauważyć, że organ orzeka według stanu prawnego i faktycznego z dnia wydawania decyzji (tempus regit factum - por. wyrok NSA z dnia 10 września 2014 r., II FSK 2293/12), a nie z dnia wydania decyzji przez organ pierwszej instancji. Ponadto organ drugiej instancji załatwia sprawę administracyjną merytorycznie, nie dokonuje zaś jedynie kontroli zaskarżonej decyzji. Już zatem na podstawie tego, że skarżąca - wbrew wiążącej ją decyzji o wznowieniu studiów i zobowiązaniu do wyrównania różnic programowych - nie zaliczyła terminowo seminarium magisterskiego oraz egzaminu językowego, stwierdzić należy, że nie uzyskała zaliczenia roku w przepisanym terminie z przyczyn leżących po jej stronie.

Mając na uwadze powyższe Rektor uznał, że zarzuty podniesione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie.

Jak wspomniano, niniejsza decyzja zapada w warunkach uznania administracyjnego. Stosownie do art. 7 k.p.a. konieczne jest zatem wyważenie słusznego interesu strony oraz interesu społecznego. Podzielić zatem należy stanowisko, że w interesie społecznym jest terminowe zaliczanie i rozliczanie etapu nauki przez studenta. Okoliczności związane z urodzeniem dziecka i opieki nad nim mogły uzasadniać ewentualny wniosek o przyznanie urlopu dziekańskiego, jednak nie odstąpienie od skreślenia z listy studentów, w sytuacji gdy studentka nie zrealizowała żadnego z przedmiotów, do których zaliczenia była zobowiązana ostateczną decyzją o wznowieniu studiów w ramach wyrównania różnic programowych.

Również irrelewantne w ocenie organu są podniesione w odwołaniu skutki finansowe, gdyż ponoszenie kosztów studiów wynika z woli E.S. do studiowania, zaś wydatki te są również determinowane faktem niezaliczania przez nią w toku studiów wymaganych egzaminów w terminie. W ocenie Rektora prymat w niniejszej sprawie należy przyznać interesowi społecznemu, wyrażającemu się w tym, że studentami powinny być osoby wykazujące się odpowiednimi postępami w nauce. Odpowiada to wszak założeniu ustawodawcy, jakie można zdekodować z art. 190 ust. 2 pkt 1 u.p.s.w. Studentka była świadoma ciążących na niej obowiązków wynikających z decyzji wznowieni owej, mimo tego ich nie dochowała. Nie istnieje prawo podmiotowe, aby każdy uczestnik studiów je ukończył. Pomyślne ukończenie studiów zależy od wysiłku samego studenta oraz jego zdolności. Uczelnia stworzyła odpowiednie warunki do tego, aby E.S. ukończyła studia i zaliczyła w terminie wymagane przedmioty, jednak wskazana studentka nie zrealizowała tego założenia.

Godzi się wskazać, że niezaliczenie przez skarżącą etapu studiów w przewidzianym terminie nie wynikało z okoliczności czy też zdarzeń nieprzewidzianych, niezawinionych przez nią, lecz było następstwem uzyskania niedostatecznych ocen bądź nieprzystąpienia w terminie do wymaganych egzaminów. Powodem niezaliczenia etapu studiów było zatem zaniedbanie ze strony studenta w zakresie intensywności nauki. Zdaniem Rektora, po stronie skarżącej istnieje interes faktyczny w kontynuowaniu nauki, którego jednak nie można utożsamiać ze słusznym interesem strony. Zwrócić należy uwagę, że interes społeczny - w niniejszej sprawie rozumiany również jako interes społeczności akademickiej - wymaga, aby studia pomyślnie kończyły osoby, które opanowały wymagany materiał w co najmniej minimalnym stopniu. Wskazać również należy na interes wszystkich członków społeczności akademickiej w kontekście prezentowania przez studentów odpowiedniego poziomu opanowania materiału objętego programem studiów. Przekłada się to bowiem na renomę [...], wartość niematerialną dyplomu ukończenia studiów na tej uczelni oraz pozycję rynkową jej absolwentów. W podobnej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 25 maja 2016 r., II SA/Wa 928/15 zgodził się, że w opisanym stanie interes społeczny ma prymat nad interesem strony.

Skargę do tutejszego Sądu od powyższej decyzji wywiodła E.S.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należało, iż nie naruszała ona prawa.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy istniały przesłanki ku temu, aby skreślić studentkę z listy studentów.

Okolicznością niesporną w sprawie było to, że decyzją Dziekana Wydziału [...] z [...] października 2014 r. ponownie (po uprzednim wznowieniu w roku 2013-2014 i skreśleniu z listy studentów) wznowiono stronie piąty rok studiów w roku akademickim 2014-2015, ustalając następujące różnice programowe:

- egzamin z [...],

- egzamin z języka obcego,

- seminarium magisterskie.

Jednocześnie zakreślono studentce termin do dnia [...] września 2015 r. na zaliczenie ww. różnic programowych.

Poza sporem pozostawała także ta okoliczność, że strona nie odwołała się od powyższej decyzji o wznowieniu studiów akceptując nałożone na nią obowiązki.

W świetle powyższego uznać należało, że strona była związana decyzją Dziekana Wydziału [...] z [...]października 2014 r. Aby więc uchronić się w sposób skuteczny przed ponownym skreśleniem z listy studentów, winna zrealizować nałożone na nią obowiązki i zaliczyć wszystkie różnice programowe w zakreślonym terminie.

W sytuacji zaś, gdy tych obowiązków dotyczących uzupełnienia różnic programowych nie dochowała, po stronie organu zaistniała możliwość wydania skarżonej decyzji, z której to możliwości organ skorzystał. Brak jest więc przesłanek, w oparciu o które możliwym byłoby zakwestionowanie poprawności decyzji o skreśleniu z listy studentów. Organ rozpoznając sprawę słusznie przyznał bowiem prymat interesowi społecznemu, postrzeganemu przez pryzmat tego, że studia winny kończyć wyłącznie osoby, które zrealizowały cały program studiów, zaliczając wszystkie przedmioty określone w regulaminie studiów jak też w decyzjach określających różnice programowe.

W realiach niniejszej sprawy nie występowały też okoliczności mogące świadczyć o tym, że organ nie wykazał dbałości o słuszny interes skarżącej. Nie jest przecież spornym to, że organ dwukrotnie wznawiał stronie studia. Brał więc pod uwagę trudną sytuację rodzinną skarżącej upatrywaną w samotnym wychowywaniu dziecka. Powyższa przesłanka stanowiąca interes osobisty strony nie mogła jednakże przeważyć nad interesem społecznym. Niezależnie bowiem od trudności życiowych strony, zrealizowanie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa dochodzi do skutku wyłącznie wtedy, gdy wszyscy studenci kończący studia, czynią to po zrealizowaniu całości programu studiów.

Na marginesie dodać należało również to, że z całokształtu materiału dowodowego nie wynikała okoliczność, aby strona swymi działaniami doprowadziła do zmiany decyzji Dziekana Wydziału [...] z [...]października 2014 r. o wznowieniu studiów – czy to w zakresie przesunięcia terminu w jakim miała zaliczyć różnice programowe, czy to w zakresie zmian powyższych różnic programowych. Niespornym jest bowiem to, że przed wydaniem skarżonej decyzji, organy uczelni w postępowaniu dwuinstancyjnym rozpatrzyły odmownie wnioski studentki o przepisanie seminarium magisterskiego z roku 2012-2013, o zwolnienie z obowiązku zdawania egzaminu z języka obcego i o przywrócenie terminu egzaminu z [...]. Tutejszy Sąd nie dopatrzył się zaś nieprawidłowości w powyższym postępowaniu organu.

W tym stanie sprawy, uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz że przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).