Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 79/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-08-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3, 5, art. 127 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K J o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K J na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za sierpień 2010 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z dnia [...] r. nr [...] określającą K J zobowiązanie w podatku akcyzowym za sierpień 2010 r. w wysokości 859,00 zł.

Na powyższą decyzję K J wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w związku z przedstawieniem Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej (sprawa C-418/14) przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w dniu 4 czerwca 2014 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 562/14 pytań prejudycjalnych dotyczących wykładni prawa unijnego.

W dniu 29 lipca 2015 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnione jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody materialnej, a ponadto może spowodować trudne do odwrócenia skutki. W stosunku do skarżącego toczą się postępowania w przedmiocie określenia zobowiązania z podatku akcyzowym za poszczególne miesiące w latach 2009, 2010 i 2011. Postępowania te są jeszcze w toku, jednak z uwagi na fakt, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania decyzji, skarżący narażony jest na niepowetowaną szkodę powstałą w związku z wykonaniem zaskarżonych decyzji. Przejawia się to chociażby przez fakt odebrania w dniu 5 marca 2015 r. przez poborcę skarbowego ruchomości na poczet zaległych należności. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą – myjnię samochodową, a zajęcie ruchomości przez poborcę skarbowego pozbawiło skarżącego możliwości wykonywania pracy zarobkowej i tym samym wywiązywania się z obowiązku uiszczania należności o charakterze publicznoprawnym. Brak wstrzymania zaskarżonej decyzji narazi skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody materialnej w jeszcze większym rozmiarze, co spowoduje trudne, a nawet niemożliwe do odwrócenia skutki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wobec zawieszenia postępowania sądowoadinistracyjnego w niniejszej sprawie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 lipca 2015 r. wskazać należy, że zgodnie z art. 127 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., podczas zawieszenia sąd nie podejmuje żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest zatem istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, z uwagi na utratę przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub poniesie on straty na życiu lub zdrowiu (por. postanowienia NSA z: 25 października 2005 r. I OZ 1074/05; 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04). Nieodwracalny skutek z kolei to takie następstwo, konsekwencja, efekt, rezultat jakichś działań, których nie będzie można cofnąć lub których nie da się usunąć (zob. Popularny słownik języka polskiego pod red. B. Dunaja, Warszawa 2000, s. 365 i 644). Omawiana instytucja ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi również do wniosku, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności i zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaś wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązując stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakłada jednakże obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia. Uprawdopodobnienie zaistnienia tych przesłanek oznacza wykazanie, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo – graniczące z pewnością – zmaterializowania się trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w następstwie wykonania zaskarżonego aktu.

W ocenie sądu skarżący uprawdopodobnił w wystarczającym stopniu wystąpienie okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podał, że wobec niego toczą się postępowania w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące w latach 2009, 2010 i 2011. Postępowania te są jeszcze w toku, jednak z uwagi na fakt, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania decyzji narażony jest na niepowetowaną szkodę, powstałą w związku z wykonaniem zaskarżonych do sądu decyzji. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą – myjnię samochodową, a zajęcie i odbiór w dniu 5 marca 2015 r. przez poborcę skarbowego ruchomości służących do wykonywania tej działalności – myjni parowej [...] i 2 myjni ciśnieniowych [...] (protokół zajęcia i odbioru ruchomości) pozbawiło skarżącego możliwości wykonywania pracy zarobkowej i tym samym wywiązywania się z obowiązku uiszczania należności o charakterze publicznoprawnym. Zdaniem sądu przedstawione okoliczności uprawniają do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględniając wniosek skarżącego sąd miał przede wszystkim na uwadze ewentualne skutki wynikające z wykonania zaskarżonej decyzji, a także innych decyzji wydanych w analogicznych sprawach. Aktualnie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zarejestrowanych jest 17 spraw ze skargi K. J. Realnym następstwem wykonania zaskarżonej decyzji może być utrata płynności finansowej, a w konsekwencji brak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i utrata zatrudnienia. Wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby się zatem wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, a także trudnych do odwrócenia skutków.

Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.