Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 137/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 art. 77 par. 1 art. 80
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 6 ust. 2 pkt 2 art. 52 ust. 1 art. 53 ust. 3 art. 59 ust. 1  art. 61 ust. 1 pkt 1 ust. 4 art. 64
journal: Dz.U. 2021 poz 741
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym -  t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Jan Szuma Asesor WSA Sebastian Michalski (spr) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 grudnia 2021 r. nr [...] 1470.196.2021 w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy R., decyzją 19 października 2021 roku (nr [...], znak [...]), skierowaną do M. J., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku magazynowego i wiaty magazynowej, w zabudowie zagrodowej gospodarstwa rolnego, na działce o nr ewide[...], obręb D., gmina R..

Z. K., właścicielka działki sąsiedniej nr [...], skorzystała z prawa do odwołania. Strona zażądała uchylenia kwestionowanej decyzji oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Odwołująca się podniosła, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak wyjaśnienia faktycznego zakresu budowy budynku magazynowego i wiaty magazynowej, brak ustalenia jaki wpływ zamierzona inwestycja będzie miała na nieruchomości sąsiednie, a przez to nieuwzględnienie słusznego interesu właścicieli i mieszkańców sąsiednich nieruchomości.

W uzasadnieniu odwołania strona wskazała, że na podstawie zgromadzonej dokumentacji trudno jest ocenić, jak inwestor zamierza zabudować swoją działkę.

Z decyzji oraz z załączników nie wynika jaka jest ogólna powierzchnia działki nr [...]. Według wniosku powierzchnia zabudowy ma wynosić [...]m˛. Zgodnie z decyzją powierzchnia zabudowy ma wynosić maksymalnie 31% powierzchni działki dla istniejącej i nowej zabudowy. Jednak z decyzji nie wynika, jak organ ustalił parametr powierzchni zabudowy. Analiza wskazuje, że szacunkowa powierzchnia działki wynosi [...]ha. Jeżeli działka zostanie zabudowana w 30%, to planowana inwestycja oraz już istniejąca w postaci domu jednorodzinnego z ogrodem nie może przekraczać 0,1380ha. W ocenie strony należałoby zbadać na jakie zamierzenie budowlane została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę na działce nr [...].

Do wniosku o wydanie warunków zabudowy nie załączono szkicu sytuacyjnego, który określałby usytuowanie planowanego zamierzenia. Przedarty skrawek papieru o wymiarach 8cm x 8cm nie daje rzeczywistego obrazu zamierzeń inwestora i godzi w powagę urzędu. Inwestor nie określił, co zamierza składować w budynku magazynowym i wiacie magazynowej. W zależności od tego czy będzie to paliwo rolnicze, nawozy, środki łatwopalne, nawozy naturalne różne jest ryzyko i zagrożenie biologiczne i pożarowe, a także hałas i inne uciążliwości.

Burmistrz nie ustosunkował się do zarzutów podnoszonych w toku postępowania, co do kwestii ustalenia wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki na 12m. Ustalenie takiego parametru powoduje, że powstać może budynek wielkości czterokondygnacyjnego bloku mieszkalnego. Taki warunek kłóci się z uzasadnieniem decyzji, że zabudowa kontynuuje funkcję zabudowy zagrodowej, wpisuje się w istniejącą zabudowę oraz nie narusza zastanego ładu przestrzennego. Na obszarze objętym analizą brak jest zabudowy o charakterze zagrodowym. Sąsiedztwo działki nr [...] stanowią w większości działki mieszkaniowe. Procesy przestrzenne sprawiły, iż zabudowa inwestora poprzez położenie i rozmiar stanowi już jedynie akcent w krajobrazie. Na działce nr [...] znajduje się jedynie dom z ogrodem oddzielony od działki nr [...] murem i ścianami budynków gospodarczych. W decyzji a priori przyjęto, że działka nr [...] pełni funkcje zabudowy zagrodowej, a pierwotnie to działka nr [...] wykorzystywana była na cele rolnicze.

Decyzja godzi w prawo własności stron postępowania, które w obszarze analizowanym posiadają działki z funkcją mieszkaniową. Działki nr od [...] do [...] przeznaczone są na sprzedaż pod zabudowę mieszkaniową, a w odniesieniu do sąsiedniej działki nr [...] - stanowiącej współwłasność odwołującej się, toczy się postępowanie o ustalenie warunków zabudowy dla ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych. W ocenie strony nie wolno przesądzać o wyniku sprawy prowadzonej pod znakiem [...] dopóki postępowanie w jej sprawie nie zakończy się decyzją ostateczną.

Odnośnie infrastruktury technicznej i komunikacji organ ustalił warunek minimum 2 miejsc parkingowych wychodząc poza zakres żądań inwestora, który o to nie wnioskował.

Strona zakwestionowała argumentację uzasadnienia decyzji o zamieszkiwaniu wsi w przeważającej części przez rolników oraz argumentację opartą o ochronę klasy gleb. Podniosła, że działka nr [...] składa się z gruntów rolnych zabudowanych, gruntów ornych klasy V oraz terenów pod rowami. Storna zaznaczyła, że posiadanie gruntów rolnych o powierzchni przekraczającej 1ha lub 1ha przeliczeniowego nie przesądza o tym, że dany podmiot jest aktywnym rolnikiem. Plan Rozwoju Lokalnego Gminy R. na lata 2016-2020 wskazuje, iż w ostatnich latach obserwuje się napływ ludności z R., co skutkuje powstawaniem nowych osiedli domów jednorodzinnych, zwłaszcza w D. . Wzrasta liczba wydawanych pozwoleń budowlanych na budownictwo mieszkaniowe. Z danych statystycznych GUS wynika, że w całej gminie R. tylko 14,44% gospodarstw rolnych przekracza średnią gospodarstwa rolnego w gminie (od 5ha do 10ha). Natomiast gospodarstw takich jak wnioskodawcy, tj. o wielkości powyżej 15ha, jest 20,35% w skali całej gminy. W 2020 roku w D. zarejestrowanych było 245 podmiotów gospodarki narodowej z czego 216 to osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. Jedynie 2,4% podmiotów deklarowało działalność obejmującą rolnictwo, leśnictwo, łowiectwo i rybactwo.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia 22 grudnia 2021 roku (nr [...]), utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

W ocenie Kolegium treść wniosku o ustalenie warunków zabudowy wyczerpuje wymogi określone w art. 64 ust. 1 w związku z art. 52 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowani przestrzennym. Oczekiwanie dotyczące wskazania rodzaju składowanych materiałów wykracza poza wymogi stawiane powołanymi przepisami. Możliwości usytuowania przedsięwzięcia na działce określają przepisy prawa budowlanego. W tym zakresie organem właściwym jest organ administracji architektoniczno-budwolanej. Kolegium uznało, że "Mimo zredukowanej formy, graficzne przedstawienie planowanego przedsięwzięcia jest wystarczające do przeprowadzenia jego analizy i oceny". Przemawiając za tym mapy znajdujące się w aktach sprawy, na których uwidoczniona jest działka nr [...].

Kolegium wyjaśniło, że decyzja o warunkach zabudowy jest pierwszym etapem w czynnościach administracyjnych zmierzających do realizacji inwestycji, a organ administracji publicznej ma obowiązek ustalić warunki zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi.

Za chybione organ uznał zarzuty dotyczące naruszenia interesów osób trzecich. W kwestionowanej decyzji wskazano, że inwestycja winna spełniać wymogi art. 5 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, nie może ograniczać dostępu osób trzecich do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności, dostępu do światła dziennego pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, a wszelkie uciążliwości związane z inwestycją muszą zamykać się w obrębie terenu objętego decyzją.

Przedsięwzięcie kwalifikuje się jako zabudowa zagrodowa, magazyn z wiatą stanowi element zabudowy zagrodowej. Inwestor jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...]ha, a średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego w Gminie R. wynosi 8,56ha. Wnioskodawca posiada wiejską zabudowę zagrodową na terenie inwestycyjnym. Działka nr [...] oraz działka nr [...] stanowią własność inwestora. Znajdują się na nich dom mieszkalny oraz zabudowania gospodarcze. Przedsięwzięcie kwalifikuje się jako zabudowa zagrodowa.

W sprawie aktualny jest wyjątek, o którym stanowi art. 61 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co powoduje brak konieczności ustalenia czy planowane przedsięwzięcie kontynuuje funkcję, parametry, cechy i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabaryty i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Parametry zabudowy należało ustalić zgodnie z wnioskiem inwestora. W sprawie nie występują podstawy do odmowy warunków zabudowy.

Kolegium wyjaśniło ponadto, że dopuszczalne prawnie jest ustalenie ilości miejsc postojowych w decyzji o warunkach zabudowy. Inwestor tego rozstrzygnięcia nie kwestionuje. Ponadto warunki zabudowy dla spornej inwestycji zostały uzgodnione z Dyrektorem Zarządu Zlewni w L. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.

Z. K. skorzystała z prawa skargi do sądu administracyjnego.

Skarżąca zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy R., także zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W ocenie strony skarżącej kwestionowane decyzje naruszają:

1) przepisy art. 1 ust. 2, art. 6 ust. 2, art. 53 ust. 3 oraz art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez przyjęcie za podstawę rozstrzygnięcia nierzetelnej analizy urbanistycznej oraz pominięcie w ten sposób warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, tj. stanu faktycznego i prawnego ternu, na którym przewiduje się realizację inwestycji,

2) przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez niezbadanie i niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, co skutkowało brakiem ustaleń oraz ustaleniami dowolnymi, a ostatecznie wydaniem błędnej decyzji.

W uzasadnieniu skargi powtórzona/rozbudowana została argumentację powoływana na etapie postępowania administracyjnego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie określonym art. 15zzs? ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2021, poz. 2095). W świetle tego przepisu Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zgoda strony na rozpoznanie sprawy w tym trybie nie jest konieczna.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 §1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2021, poz. 137).

Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie - art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329 ze zm. dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Uwzględniając skargę na decyzję Sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 §1 pkt 1 lit a-c P.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 §1 pkt 2 P.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 §1 pkt 3 P.p.s.a.).

Skarga okazała się nieuzasadniona.

W ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a także poprzedzająca je decyzja Burmistrz Miasta i Gminy R. nie są obarczone wadami prawnymi, które miały lub mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia kontrolowanej sprawy stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2021, poz. 741 ze zm. - dalej w skrócie "u.p.z.p.").

Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.z.p. zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, wymaga ustalenia, w drodze decyzji warunków zabudowy, co następuje na wniosek inwestora (art. 64 w związku z art. 52 ust. 1 u.p.z.p.).

Analiza akt sprawy wskazuje, że wnioskodawca pismem złożonym w Urzędzie Miasta i Gminy w dniu 28 lipca 2021 roku wystąpili do Burmistrza Miasta i Gminy R. o ustalenie warunków zabudowy.

W treści wniosku inwestor wskazał, że planowana inwestycja obejmuje budowę budynku magazynowego (gospodarczego) połączonego z wiatą magazynową na działce numer ewidencyjny [...] oraz określił parametry magazynu obejmujące powierzchnię zabudowy (1250m˛), szerokość elewacji frontowej (do 25m), wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej (do 12m), wysokość w kalenicy (do 12m) oraz geometrię dachu (dwuspadowy). Z wniosku wynika, że rodzaj inwestycji czyni zbędnym deklarowanie zapotrzebowania na wodę, zapotrzebowania na energię cieplną, a także nie przewiduje odprowadzania ścieków.

Dla oceny spełnienia warunku zabudowy zagrodowej wnioskodawca wskazał, że prowadzone gospodarstwo rolne obejmuje działki o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...].

Na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000 zobrazowany zostały obszar działki nr [...], w którym zlokalizowana zostanie planowana inwestycja (obszar zakreślony liniami w głębi działki).

Projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy powierzono osobie posiadającej kwalifikacje do wykonywania zawodu urbanisty, która sporządziła także analizę urbanistyczną.

Projekt decyzji uzyskał uzgodnienie postanowieniem z dnia 20 września 2021 roku (nr [...]) uzgodnił Dyrektor Zarządu Zlewni w L. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.

Wydana w sprawie decyzja zawiera załączniki graficzne - kopie mapy zasadniczej w skali 1:1000, na których wyznaczono obszar analizowany (załącznik nr [...]), nieprzekraczalną linie zabudowy oraz linie rozgraniczające teren inwestycji/granice ternu objętego wnioskiem (załącznik nr [...]), a także część tekstową wyników analizy (załącznik nr [...]).

Sąd nie znalazł podstaw do przyjęcia stanowiska, że kwestionowana decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Miasta i Gminy R. zostały wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2021, poz. 735 ze zm.).

Materiał dowodowy włączony do akt administracyjnych jest kompletny z punktu widzenia materialnoprawnych przesłanek załatwienia sprawy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji w zabudowie zagrodowej. Zgromadzony materiał dowodowy potwierdza, że organy dążyły do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do jej załatwienia, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Wbrew zarzutom skargi kwestionowane decyzje zostały wydane po przeprowadzeniu analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów odrębnych oraz po analizie stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji w rozumieniu art. 53 ust. 3 u.p.z.p.

W sprawie została wykonana analiza urbanistyczna, która stanowi załącznik do decyzji o warunkach zabudowy, a z uwagi na wymagania określone w art. 60 ust. 4 u.p.z.p., ma ona charakter dokumentu przedstawiającego ocenę specjalistyczną, a więc zbliżoną do dowodu z opinii biegłego (wyrok NSA z 21.01.2021 r., II OSK 2152/20, LEX nr 3166477). W doktrynie wskazuje się, że wymóg przynależności osoby sporządzającej projekt decyzji do właściwego samorządu zawodowego należy do grupy przepisów szczególnych, poszerzających wymogi Kodeksu postępowania administracyjnego odnośnie do procedury wydawania decyzji (J. Jaworski [w:] K. Buczyński, J. Dziedzic-Bukowska, P. Sosnowski, J. Jaworski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, LexisNexis 2014, art. 60).

Brak jest podstaw do przyjmowania stanowiska, że skarżąca skutecznie zakwestionował wyniki przeprowadzonej w sprawie analizy urbanistycznej.

Z tego dokumentu wynika, że obszar objęty wnioskiem w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy R. (uchwałą Rady Miejskiej w R. nr [...] z dnia 27 czerwca 2013) wskazywany jest jako teren wielofunkcyjnej zabudowy w zwartych jednostkach osadniczych gdzie dopuszcza się zabudowę zagrodową.

W treści analizy wskazano ponadto, że teren objęty wnioskiem stanowi zabudowana działka nr [...], obręb D., która według ewidencji gruntów i budynków obejmuje grunty rolne zabudowane Br-RV, grunty orne RV oraz grunty pod rowami. Na terenie działki zlokalizowany jest budynek mieszkalny wchodzący w skład gospodarstwa rolnego. Z ewidencji gruntów i budynków wynika również, że inwestor jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...]ha.

Treść odwołania oraz materiały graficzne załączone do tego podania (załącznik nr [...]) korespondują z ustaleniami organów administracji publicznej, co do tego, że inwestor jest czynnym rolnikiem. Skarżąca potwierdza, że inwestor prowadzi gospodarstwo rolne o wielkości powyżej 15ha oraz załącznikiem do odwołania dokumentuje fakt rzeczywistego prowadzenia gospodarstwa rolnego na działkach nr [...] oraz nr [...] (własność inwestora).

Istotnych braków postępowania dowodowego nie dowodzi argumentacja, że działka nr [...] jest zabudowana domem mieszkalnym z ogrodem, czy argumentacja wskazująca na konieczność badania na jakie zamierzenie budowlane wydano decyzję o pozwoleniu na budowę na tej działce. Brak jest podstaw do formułowania oceny, że w sprawie występują istotne wątpliwości, co do tego jaka część działki nr [...] może zostać zabudowana.

Z decyzji organu I instancji jednoznacznie wynika, że wielkość powierzchni zabudowy to maksymalnie 31% powierzchni działki w odniesieniu do istniejącej i nowej zabudowy. Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej został ustalony na 30% powierzchni działki.

Natomiast skarżąca sama wskazuje na wyniki analizy urbanistycznej oraz wyjaśnia w skardze, że powierzchnia działki nr [...] wynosi około 0,46ha, z czego następnie wywodzi, że istniejąca zabudowa w postaci budynku mieszkalnego oraz planowanej inwestycji nie może przekraczać powierzchni 0,1380ha.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że materiał dowodowy włączony do akt administracyjnych obrazuje/dokumentuję poczynione w decyzjach/analizie ustalenia, a dowody włączone do akt sprawy pozwalają na ocenę prawidłowości ustaleń faktycznych oraz kontrolę prawidłowości zastosowania przepisów materialnego.

Sąd nie ujawnił podstaw do przyjęcia stanowiska, że kwestionowane decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi;

6) zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze:

a) w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 roku o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 428, 784 i 922), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 tej ustawy,

b) strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu,

c) strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu.

Jednym z warunków koniecznych, acz niewystarczającym do wydania decyzji o warunkach zabudowy, jest to, aby co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, była zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu (art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.).

Powyższy wymóg nie dotyczy jednak sytuacji, gdy wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy zabudowy zagrodowej, a powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie (art. art. 61 ust. 4 u.p.z.p.). Wskazany przepis należy odczytywać w ten sposób, że przeprowadzenie inwestycji budowlanych związanych z relatywnie dużym (więcej niż średnim) gospodarstwem rolnym, nie wymaga sąsiedztwa zabudowanej działki ani ewentualnego dostosowania do istniejącej zabudowy (wyrok NSA z 16.10.2009 r., II OSK [...], LEX nr 571865).

Burmistrz Miasta i Gminy R., decyzją 19 października 2021 roku (nr [...], znak [...]), w dziesięciu punktach określił: rodzaj zabudowy (zabudowa zagrodowa) funkcję zabudowy i zagospodarowania terenu (magazyn i wiata w zabudowie zagrodowej), warunki i wymagania kształtowania ładu przestrzennego (nieprzekraczalną linię zabudowy, wielkość powierzchni zabudowy, udział powierzchni biologicznie czynnej, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, geometrie dachu), ustalenia dotyczące ochrony -środowiska, przyrody i krajobrazu, dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury, ustalenia dotyczące obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, warunki dotyczące granic i sposobów zagospodarowania terenów i obiektów podlegających ochronie, a także linie rozgraniczające teren inwestycji.

Bezpodstawne są zarzuty wskazujące na brak zgodność funkcji planowanego sposobu zagospodarowania terenu z funkcją istniejącego zagospodarowania terenu w obszarze analizowanym.

Wbrew oczekiwaniom skarżącej, a zgodnie art. 61 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 61 ust. 4 u.p.z.p., w kontrolowanej sprawie zbędna była ocena planowanej inwestycji przez pryzmat szczegółowych parametrów, cech i wskaźników planowanej zabudowy wyznaczanych na podstawie przepisów rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588).

Sporna inwestycja ma zostać zrealizowana na działce nr [...], która jest użytkowana rolniczo. Teren inwestycji graniczy z działką nr [...] należącą do skarżącego, która również jest użytkowana rolniczo (wcześniejsze siedlisko gospodarstwa rolnego z obszerną infrastrukturą rolniczą, budynek mieszkalny wyburzony). Załącznik do odwołania dowodzi, że teren wskazywany pod planowany magazyn otoczony jest niezabudowanymi, użytkowanymi rolniczo oraz porośniętymi drzewami działkami nr [...], nr [...], nr [...], [...] oraz [...].

W ocenie Sądu nie ma żadnych podstaw do kwestionowania stanowiska skarżonych organów, że planowana inwestycja kontynuuje rzeczywistą funkcję zagospodarowania terenu, a także pozostaje w zgodzie z funkcją określoną w ewidencji gruntów i budynków.

Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na okoliczność, że planowana inwestycja ma być zlokalizowana w obszarze zabudowy mieszkaniowej, a twierdzenia o tym, że w obszarze objętym analizą dominuje zabudowa mieszkaniowa nie korespondują nawet z materiałem dowodowym przedstawianym przez skarżącą.

O wskazywanym przez skarżącą zagospodarowaniu terenu nie stanowi fakt ubiegania się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy na osiem budynków mieszkalnych. Pozbawione podstaw prawnych jest oczekiwanie, że wydanie skarżonej decyzji winno zostać wstrzymane do czasu uzyskania przez skarżącą decyzji rozstrzygającej o możliwości mieszkaniowego zagospodarowania należącej do niej działki nr [...].

Okolicznością uzasadniając usunięcie z obrotu prawnego kwestionowanych decyzji nie mogą być zarzut wspierane argumentacją dotyczącą naruszenia interesu prawnego właścicieli działek od nr [...] do nr [...], sugestie o pozbawieniu udziału w postępowaniu właścicieli działek [...] i nr [...], czy też argumentacja o naruszeniu interesu prawnego inwestora poprzez nałożenie na niego wymogu zorganizowana dwóch miejsc parkingowych na terenie inwestycji.

Podkreślić należy, że o mieszkaniowym zagospodarowaniu działek od nr [...] do nr [...] nie stanowią twierdzenia o ich przeznaczeniu na sprzedaż, jako działek mieszkaniowych. Materiał dowodowy przedstawiony przy odwołaniu jednoznacznie wskazuje, że wskazane działki to teren podzielony geodezyjnie, ale użytkowany rolniczo i częściowo porośnięty drzewami.

Stwierdzenia wydania kwestionowanych decyzji z istotnym naruszeniem prawa materialnego nie uzasadnia argumentacja wskazująca na uwzględnienie w treści analizy urbanistycznej zapisów Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy R.. Treść tych zapisów jest zgodna z wynikami analizy odnośnie rzeczywistego sposobu zagospodarowania i zabudowy terenów w obszarze analizowanym, a także stanem ewidencyjnym.

Irrelewantne z punktu widzenia materialnoprawnych podstaw wydania kwestionowanych decyzji są powoływane przez skarżąca dane GUS dotyczę migracji ludności oraz struktury społeczno-zawodowej na terenie gminy oraz wsi D..

Parametry planowanego budynku magazynowego wraz z oznaczeniem części działki nr [...] umiejscowienia planowanej zabudowy w sposób wystarczający identyfikuje sporne przedsięwzięcie w aspekcie stosowania przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz oceny legalności wydanej decyzji. Ochronę dalej idącą, aktualną z uwagi na realizację spornej zabudowy, wyznaczają już przepisy Prawa budowlanego, które znajdują zastosowane na etapie projektowania i budowania.

Sąd nie ujawnił, aby kwestionowane decyzje zostały wydane bez poszanowania dla treści art. 6 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p. Prawo do zabudowy nieruchomości sąsiedniej nie może być a priori traktowane jako ograniczenie prawa własności działek sąsiednich. Skarżąca brała czynny udział w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją o ustaleniu warunków zabudowy. Wydana decyzja zawiera ustalenia dotyczące ochrony interesów osób trzecich. Skarżąca nie wykazała, a Sąd nie ujawnił, aby warunki zabudowy określone dla planowanej przez wnioskodawcę zabudowy zostały ustalone bez poszanowania dla ograniczeń wynikających z przepisów odrębnych, czy stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację tej inwestycji.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329 ze zm.), skarga podlegała oddaleniu.