Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 339/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 ust.1 pkt 1 w zw. z art. 71 ust.3
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Stanisław Prutis, Protokolant Marta Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi A. P. i M. P. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wstrzymania użytkowania budynku - oddala skargę.-


UZASADNIENIE

P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2007r. nr [...], na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071) oraz art. 50 ust.1 pkt 1 w zw. z art. 71 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016) i art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007r. Nr [...] w sprawie wstrzymania państwu A. i M. P. użytkowania budynku w zakresie piwnicy i parteru zlokalizowanego na działce nr [...] w W., przy ul. J., (przeznaczonych w założeniu na magazyn płodów rolnych, a wykorzystywanej jako suszarnia ziaren słonecznika), w związku z samowolną zmianą sposobu użytkowania obiektu bez wymaganego pozwolenia właściwego organu.

U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia:

Postępowanie administracyjne w sprawie sposobu użytkowania przez państwo M. i A. P. budynku przy ul. J. w W., został wszczęte na wniosek państwa M. i J. K. Przeprowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w dniu [...] stycznia 2004r. oględziny wykazały, że w przedmiotowym budynku mieści się Zakład Produkcyjno – Usługowy "M.", a w piwnicy i na parterze prowadzona jest działalność gospodarcza polegająca na suszeniu i paczkowaniu ziaren słonecznika. Inwestorzy nie wylegitymowali się zezwoleniem na prowadzenie w przedmiotowym budynku działalności produkcyjnej w zakresie suszenia i paczkowania ziaren słonecznika.

Na wstępie ustalono, że decyzją z dnia [...] lipca 1992r. znak. [...] Burmistrz W. udzielił K. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z magazynem na płody rolnicze na działce o nr ewid.[...]. Inwestorka aktem notarialnym z dnia [...] października 1999r. zbyła na rzecz państwa M. i A. P. przedmiotową nieruchomość (nowy numer ewidencyjny [...]) wraz z budynkiem mieszkalnym w stanie surowym otwartym. Na wniosek A. P., Burmistrz Miasta W. decyzją z dnia [...] stycznia 2000r. znak. [...], udzielił pozwolenia na kontynuowanie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z magazynem na płody rolne, rozpoczętego przez poprzedniego właściciela na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] lipca 1992r. W odpowiedzi na kolejny wniosek państwa P., Starostwo Powiatowe w B. decyzją z dnia [...] stycznia 2003r. nr [...], zmieniło decyzję Burmistrza W. o pozwoleniu na budowę z dnia [...] lipca 1992r. i wydało nowe pozwolenie obejmujące budynek jednorodzinny z magazynem płodów rolnych. Zrealizowany budynek został zgłoszony przez p. A. P. w dniu [...] czerwca 2003r. do użytkowania i przyjęty przez organ administracji bez zastrzeżeń jako budynek mieszkalny z funkcją magazynową na płody rolne.

Na podstawie tak zgromadzonego materiału dowodowego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2004r. nr [...] wstrzymał użytkowanie części budynku (piwnica i pater) należącego do państwa P., uzasadniając, iż inwestorzy w sposób samowolny zmienili sposób użytkowania obiektu.

W wyniku zażalenia złożonego przez p. P., P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w/w postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Uwzględniając niespójność treści pozwolenia na budowę z dokumentacją techniczną, wystąpiono do P. Wojewody o zbadanie zgodności z prawem decyzji Burmistrza W. z dnia [...] stycznia 2000r. udzielającej p. M. i A. P. pozwolenia na kontynuowanie budynku mieszkalnego z magazynem na płody rolne. Organ decyzją z dnia [...] listopada 2004r., znak. [...] stwierdził nieważność przedmiotowego pozwolenia. Wskutek powyższego Starosta B. decyzją z dnia [...] listopada 2005r. znak. [...] orzekł o przeniesieniu na Pana A. P. pozwolenia na budowę wydanego przez Burmistrza Miasta W. w dniu [...] lipca 1992r., wraz ze wszystkimi zawartymi w nim warunkami. Wojewoda P. po rozpatrzeniu odwołania inwestora od w/w rozstrzygnięcia, decyzją z dnia [...] stycznia 2006r. uchylił decyzję Starosty B. i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Starosta Powiatowy ostateczną decyzją z dnia [...] lutego 2006r., znak. [...] orzekł o przeniesieniu na państwo M. i A. P. pozwolenia na budowę wydanego przez Burmistrza Miasta W. z dnia [...] lipca 1992r, znak [...], wraz ze wszystkimi warunkami zawartymi w tej decyzji. Na podstawie przedmiotowego pozwolenia inwestorzy upoważnieni byli do zrealizowania budynku jednorodzinnego z magazynem płodów rolnych o powierzchni zabudowy [...] m2, pow. użytkowej: część mieszkalna: [...]m2, część magazynowa: 1[...] m2, kubatura: [...] m3.

Na tej podstawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w dniu [...] stycznia 2006r. dokonał ponownej kontroli budynku zlokalizowanego w W., przy ul. J., w trakcie której potwierdzono, że w obiekcie znajduje się Zakład Produkcyjno – Usługowy "M.", a w piwnicy i na parterze prowadzona jest działalność polegająca na suszeniu ziaren słonecznika i paczkowaniu. Ustalając, iż stan użytkowania przedmiotowego budynku w części parteru i piwnicy jest inny niż przewiduje to pozwolenie na budowę z dnia [...] lipca 1992r., zarówno ze względu na przeznaczenie pomieszczeń oraz sposób ich użytkowania, organ wywiódł, że nastąpiła samowolna zmiana sposobu użytkowania, o której mowa w art. 71 ust 1 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016). Na podstawie powyższego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] wezwał inwestorów do przedłożenia w terminie do [...] września 2006r. ekspertyzy oddziaływania na środowisko działalności prowadzonej w budynku zlokalizowanym na działce [...] w W., przy ul. J., przeznaczonym na magazyn płodów rolnych z częścią mieszkalną, a wykorzystywanym jako suszarnia ziaren słonecznika z częścią socjalno-biurową. Z przedłożonej w dniu [...] grudnia 2006r. ekspertyzy wynikało, że działalność prowadzona w budynku zlokalizowanym w W., przy ul. J., nie stwarza zagrożeń dla środowiska, nie pogarsza stanu środowiska na terenach przyległych oraz nie będzie negatywnie oddziaływać na ludzi.

W konsekwencji dokonanych ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007r. wstrzymał użytkowanie budynku zlokalizowanego w W., przy ul. J. w części dot. piwnicy i parteru, stwierdzając, iż aktualny sposób użytkowania budynku nie odpowiada warunkom ustalonym w decyzji Burmistrza Miasta W. z dnia [...] lipca 1992r. i nastąpiła samowolna zmiana sposobu użytkowania budynku.

Na powyższe postanowienie p. M. i A. P. wnieśli zażalenie do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zarzucając, że od początku istniała niespójność treści pozwolenia na budowę z dokumentacją techniczną, w tym m.in. z opisami na rzutach kondygnacji, które odmiennie określały funkcję obiektu, a inwestorzy nie mieli możliwości jednoznacznego stwierdzenia, jaka była treść i jaki był właściwy sposób jego użytkowania. Wskazali, że roboty budowane były prowadzone w oparciu o decyzję o pozowaniu na budowę, a w jej treści brak było informacji o konieczności zgłaszania organowi wszelkich zmian w sposobie użytkowania budynku. Ponadto z raportu dołączonego do akt postępowania wynika, że obecne użytkowanie budynku nie stwarza zagrożeń dla środowiska i nie ma negatywnego oddziaływania na ludzi, a organ podjął działania zmierzające do uregulowania stanu prawnego budynku.

Po rozpatrzeniu zażalenia p. P., P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wydał w dniu [...] marca 2007r. postanowienie nr [...], którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania, przytaczając ustalenia dokonane przez organ pierwszej instancji i stwierdził, że w jego ocenie doszło do samowolnej zmiany sposobu użytkowania parteru i piwnicy budynku położonego w W., przy ul. J., na działalność produkcyjną związaną z suszeniem i paczkowaniem ziaren słonecznika. W odpowiedzi na zarzuty zażalenia, organ wyjaśnił, że na podstawie ostatecznej decyzji Starosty B. z dnia [...] lutego 2006r. na państwo P. przeniesione zostało pozwolenie na budowę wydane przez Burmistrza Miasta W. w dniu [...] lipca 1992r. na rzecz poprzedniego właściciela ww. nieruchomości – K. M., wraz ze wszelkimi warunkami wynikającymi z tegoż pozwolenia, m.in. w zakresie sposobu użytkowania budynku. W związku natomiast z tym, iż część przedmiotowego budynku nie jest obecnie użytkowana jako magazyn płodów rolnych, a jest w nim prowadzona działalność produkcyjna polegająca na suszeniu nasion słonecznika, należy stwierdzić, że doszło do ewidentnej zmiany sposobu użytkowania budynku, określonego w pozwoleniu na budowę z dnia [...] lipca 1992r. Dodatkowo organ wskazał, że w związku z tym, iż plan zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy W. utracił moc z dniem 1 stycznia 2003r., a zgodnie z obecnie obowiązującym Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i gminy W., działka o nr geod. [...] przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową i usługi, konieczne jest przeanalizowanie, czy na tej działce może być zlokalizowany zakład suszarni ziaren słonecznika i czy może być prowadzona działalośc produkcyjna.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiedli M. i A. P.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji, zarzucili mu naruszenie:

➢ art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 216), poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, pomimo, że nie nastąpiła przesłanka braku pozwolenia na korzystanie, ani braku zgłoszenia, ponieważ roboty budowlane były prowadzone w oparciu o pozwolenie na budowę, którego w późniejszym czasie stwierdzono nieważność;

➢ art. 8 i 9 k.p.a. poprzez nakazanie inwestorom wstrzymania użytkowania budynku w sytuacji, gdy do niewłaściwego sposobu użytkowania doszło na skutek nieprawidłowego działania organów administracji i przy rażącym naruszeniu zasady proporcjonalności, albowiem dotychczasowy sposób użytkowania nie narusza praw osób trzecich, nie stwarza zagrożeń dla środowiska i ludzi, a wstrzymanie użytkowania obiektu pozbawi inwestorów źródła utrzymania;

➢ art. 107 §3 w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez pominięcie w uzasadnieniu faktycznym wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, nie wskazanie dowodów na istnienie nieprawidłowości przy wydawaniu pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu skarżący podkreślili, że od początku prowadzili roboty budowlane na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, której w okresie późniejszym stwierdzono nieważność. W związku z tym, iż decyzja nie zwierała informacji o konieczności informowania organu o jakichkolwiek zmianach w sposobie użytkowania budynku, nie może być mowy o samowoli budowlanej. Ponadto skarżący wskazali, że przyczyną niewłaściwego sposobu użytkowania budynku przy ul. J. w W., było również nieprawidłowe działanie organów administracji. Organ nakazując wstrzymanie użytkowania powinien zatem uwzględnić, że w pierwotnej decyzji były nieścisłości i rozbieżności, które umożliwiały użytkowanie obiektu jako suszarni ziaren słonecznika, dotychczasowy zaś sposób użytkowania budynku nie narusza praw osób trzecich, nie stwarza zagrożeń dla środowiska, nie oddziaływuje negatywnie na ludzi, a wstrzymanie użytkowania budynku pozbawi skarżących źródła utrzymania. W uzasadnieniu kolejnego zarzutu wskazali, że organ II instancji ustalając, że wszystkie prawa i obowiązki określające sposób użytkowania budynku przy ul. J. w W., zostały przejęte przez skarżących, pominął nieprawidłowości, jakich dopuścił się organy administracji przy wydawaniu decyzji przenoszącej pozwolenie na budowę ww. budynku.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie i odwołał się do argumentacji, jaką zaprezentował w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż p. M. i A. P. samowolnie zmienili sposób użytkowania parteru i piwnicy budynku położonego przy ul. J. w W., przeznaczając je na działalność produkcyjną związaną z suszeniem i paczkowaniem ziaren słonecznika. Dowodem powyższego jest zmiana warunków higieniczno-sanitarnych, ochrony środowiska, oraz warunków pracy. Z magazynu na płody rolne skarżący utworzyli zakład produkcyjny, pracujący w systemie dwuzmianowym 6 dni w tygodniu po 8 godzin, w którym przewidywana jest produkcja suszenia ziarna słonecznika w ilości [...] kg/rok. W odpowiedzi na zarzuty skargi organ wyjaśnił, iż organy nadzoru budowlanego w swoich rozstrzygnięciach nie kwestionowały legalności powstania budynku mieszkalnego z magazynem na płody rolne, gdyż obiekt ten był zrealizowany w oparciu o ostateczne i obowiązujące w dacie budowy – pozwolenie na budowę. Przedmiotem niniejszego postępowania jest natomiast samowolna zmiana sposobu użytkowania tego budynku, o czym strony były informowane na bieżąco, a skarżący wielokrotnie informował organ o zamiarze przeniesienia zakładu w inne miejsce.

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2007 r. pełnomocnik skarżących przedstawił obszerną historię postępowania w przedmiotowej sprawie. W konkluzji stwierdził, iż wbrew stanowisku organów obu instancji, działka o nr ewid. [...] przeznaczona jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy W., zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 1996r., pod tereny zabudowy usługowo – magazynowej o nieuciążliwym charakterze z zakazem realizacji zabudowy mieszkaniowej i obiektów turystycznych typu hotele – symbol w planie 4.9.1 UC, tym samym to nie strona skarżąca narusza prawo, ale organy administracji publicznej. Naruszenia planu zagospodarowania przestrzennego dopuszczają się także sąsiedzi skarżących, którzy na terenie przeznaczonym pod zabudowę usługowo – magazynową z zakazem realizacji zabudowy mieszkaniowej wybudowali swoje domy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 §1 pkt.1 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.

Prawidłowo w postępowaniu administracyjnym ustalone zostało, że w 2003 roku doszło do zmiany sposobu użytkowania przez M. i A. P., piwnicy i parteru budynku położonego w W., przy ul. J. Przyjęto, że podjęcie działalności gospodarczej polegającej na suszeniu i paczkowaniu ziaren słonecznika w budynku, który został wzniesiony i oddany do użytkowania jako mieszkalny z funkcją magazynową na płody rolne, spowodowało zmianę warunków higieniczno sanitarnych, pracy i ochrony środowiska w rozumieniu art. 71 ust.1 pkt 2), obowiązującej wówczas ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016). Do zmiany sposobu użytkowania doszło zaś bez zgody właściwego organu.

W związku z tym, iż stan prawny dotyczący zmiany sposobu użytkowania obiektów ulegał zmianom, konieczne było ustalenie, jakie normy winny znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie. Na gruncie prawa budowlanego kwestie związane ze zmianą sposobu użytkowania reguluje art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane. Treść tego przepisu ulegała zmianom. W dacie orzekania przez organ II instancji (15 marca 2007r.) przepis ten obowiązywał w brzmieniu nadanym ustawą z 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364), obowiązującym od dnia 26 września 2005r. Przepis art. 1 pkt 18 ustawy zmieniającej zmienił rozumienie zmiany sposobu użytkowania poprzez uchylenie art. 71 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego. Jednocześnie przewidziano jednak, że zgodnie z art. 7 ustawy zmieniającej, do spraw wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy (26 września 2005r.) stosuje się przepisy dotychczasowe.

Jak wynika z akt sprawy, postępowanie w sprawie zostało wszczęte wnioskiem p. M. i J. K. z dnia [...] listopada 2003r., a do samowolnej zmiany doszło w 2003 roku. Konieczne było zatem zastosowanie w sprawie art. 71 w brzmieniu dotychczasowym, czyli obowiązującym do dnia 31 maja 2004r. Zgodnie z brzmieniem normy art. 71 ust. 1 prawa budowlanego, zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu. W ust. 2 pkt 2 w/w artykułu wskazano, iż przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie albo zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunki zdrowotne, higieniczno-sanitarne lub ochrony środowiska, bądź wielkość lub układ obciążeń. Z treści ust. 3 przepisu art. 71 wynika natomiast, iż w przypadku zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 50, art. 51 i art. 57 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

Mając na względzie powołany wyżej stan prawny, stwierdzić należy, iż organy administracyjne zasadnie ustaliły, iż w niniejszej sprawie doszło do zmiany sposobu użytkowania piwnicy i parteru budynku przy ul. J. w W.. Nie ulega wątpliwości, zgodnie z ustaleniami organu I i II instancji, iż podjęcie przez państwa M. i A. P. działalności polegającej na suszeniu i paczkowaniu ziaren słonecznika w w/w obiekcie, w sposób znaczący zmienia sposób użytkowania budynku, przeznaczonego zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] lipca 1992r. na magazyn płodów rolnych i część mieszkalną. W związku ze zmianą magazynu na płody rolne na zakład produkcyjny zmianie uległy warunki higieniczno- sanitarne, warunki pracy (powstały nowe stanowiska pracy, pracownicy pracują w systemie dwuzmianowym, sześć dni w tygodniu) i ochrony środowiska.

W rozpatrywanym przypadku organy administracji słusznie, zatem przyjęły, że zmiana sposobu użytkowania części budynku położonego w W., przy ul. J. poprzez uruchomienie w piwnicy i na parterze działalności polegającej na paczkowaniu i suszeniu pestek, stosownie do przepisów obowiązującego Prawa budowlanego, kwalifikuje się jako dokonanie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu, który wymaga pozwolenia właściwego organu (w drodze wydania odpowiedniej decyzji administracyjnej). Stanowisko to jest zdaniem Sądu uzasadnione, bowiem działalność strony skarżącej wypełnia dyspozycję normy przewidzianej w art. 71 ust. 2 pkt 1 i ust.3 w/w ustawy.

Jak bowiem ustalono, strona skarżąca nie występowała do organu administracji architektonicznej z wnioskiem o wydanie decyzji pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu, czy pozwolenia na przebudowę, jak również nie dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania robót remontowych poprzedzających podjęcie w obiekcie nowej działalności. Na marginesie należy wskazać, że żadna z wydanych na rzecz M. i A. P. decyzji dot. pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku, nie upoważniała inwestorów do prowadzenia w nim zakładu produkcyjnego w zakresie suszenia i paczkowania ziaren słonecznika. Trudno jest zatem podzielić stanowisko skarżących, że prowadzanie takiej działalności w budynku, przeznaczonym w decyzji o pozwoleniu na budowę i pozwoleniu na użytkowanie na magazyn płodów rolnych, nie jest samowolną zmianę sposobu użytkowania obiektu.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem składu orzekającego, wydanie przez organy nadzoru budowlanego postanowienia nakazującego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 71 ust. 3 ustawy Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003r. nr 207, poz. 2016 ze zm.), wstrzymanie użytkowania piwnicy i parteru budynku należącego do państwa P., położonego w W., było zasadne.

Podkreślić przy tym należy, że rozstrzygniecie organu II instancji nie oznacza (nie wprowadza) zakazu prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżących, która może być nadal prowadzona na podstawie prawem przewidzianych wymogów (w tym prawa budowlanego, ochrony środowiska i innych) w innym budynku. Dla prowadzenia zaś produkcji w zakresie suszenia i paczkowania ziaren słonecznika w budynku położonym w W., przy ul. J., niezbędne jest zachowanie trybu postępowania przewidzianego dla zmiany sposobu użytkowania obiektu i uzyskanie w tym celu przez stronę skarżącą pozwolenia na taką zmianę użytkowania. Na marginesie należy zwrócić uwagę, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wydał (w następstwie zaskarżonego postanowienia) decyzję z dnia [...].03.2007r. zmierzającą do legalizacji samowolnie dokonanej zmiany sposobu użytkowania części budynku przy ul J. w W.

Odnosząc się po pozostałych zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą w skardze, a mianowicie naruszenia art. 107 §3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. , ponieść należy, iż organ II instancji w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] marca 2007r. i w odpowiedzi na skargę wystarczająco dokładnie ustosunkował się do zarzutów strony skarżącej. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu odwoławczego i argumentacją przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W postępowaniu w pełni zastosowano wymogi wynikające z zasady zawartej w art. 7 k.p.a. uwzględniania słusznego interesu obywateli (prowadzenie przez stronę skarżących produkcji w zakresie suszenia i paczkowania ziaren słonecznika) oraz interesu społecznego (ochrona środowiska, zdrowia, oddziaływania zmiany sposobu użytkowania budynku na otoczenie). Nie ma też podstaw do przyjęcia, że zastosowane w sprawie przepisy powodują naruszenie zasady proporcjonalności. Przepisy Prawa budowlanego mają skutecznie przeciwdziałać samowoli budowlanej i stosowanie ich nie może być uznane za naruszające przepisy ustawy zasadniczej. Rozstrzygnięcie organów nadzoru budowlanego nie zmierza bowiem do pozbawienia inwestorów możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, lecz nakazuję prowadzić ją w ramach obowiązującego porządku prawnego.

Niezasadny jest także zarzut nieuwzględnienia przez organ, wyników przedłożonego przez skarżących raportu potwierdzającego, iż dotychczasowy sposób użytkowania budynku nie oddziałowuje negatywnie na środowisko, ludzi i treny przyległe. Jak wskazano bowiem wyżej, te właśnie okoliczności były podstawą do wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. decyzji z dnia [...] marca 2007r., mającej na celu zalegalizowanie samowolnie dokonanej zmiany sposobu użytkowania części budynku należącego do państwa P.

Dodatkowo w nawiązaniu do złożonego przez pełnomocnika skarżących wniosku z dnia [...] października 2007r., odnotować należy, że Sąd nie dostrzegł możliwości zawieszenia niniejszego postępowania w oparciu o art. 125 §1 p.p.s.a. Przepis ten pozwala na wydanie tego typu postanowienia w przypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego lub sądowego. Postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie ostatecznej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2005r., utrzymującej w mocy decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2004r., znak [...], stwierdzającej z urzędu nieważność decyzji Burmistrza Miasta W. z dnia [...] stycznia 2000r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z magazynem na płody rolne, mimo, że dotyczy tych samych stron i tego samego budynku (położonego w W., przy ul. J.), to nie ma istotnego wpływu na wynik niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego samowolnej zmiany sposobu użytkowania piwnicy i parteru przedmiotowego budynku. Bezsporne jest bowiem, że skarżący – wbrew warunkom decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] lipca 1992r. - zmienili sposób użytkowania w/w obiektu przeznaczając go na działalność produkcyjną związaną z suszeniem i paczkowaniem ziaren słonecznika. Trudno tym samym uznać, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego ([...]).

Okoliczności faktyczne i prawne przedmiotowej sprawy wskazują jednoznacznie, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego. Kontrolując zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może bowiem posługiwać się innymi kryteriami oceny niż te, które wynikają z przepisów prawa.

Mając na uwadze powyższe i fakt, że zarzuty skarżących nie znalazły uzasadnienia w niniejszej sprawie Sąd, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.