Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 624/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2011-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 30b ust. 4, art. 30c, art. 30g, art. 30e
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
article: art. 9 ust. 3
journal: Dz.U. 1997 nr 121 poz 770
law: Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 listopada 2011r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w B. na informację Zarządu Województwa o negatywnym wyniku procedury odwoławczej z dnia 26 sierpnia 2011r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2007-2013 I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa – Instytucję Zarządzającą Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013; II. zasądza od Województwa na rzecz A. Sp. z o.o. w B. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych – tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 "A." Sp. z o.o. w B. złożyła wniosek z dnia [...] nr [...] o dofinansowanie projektu pod nazwą "Uruchomienie zakładu oraz wdrożenie innowacyjnej technologii produkcji w ramach Konsorcjum Przerobu B.".

Pismem z dnia 22 lipca 2011 r. w/w spółka została poinformowana przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Funduszy Strukturalnych Urzędu Marszałkowskiego Województwa , że wniosek o dofinansowanie podlegał odrzuceniu na etapie weryfikacji formalnej, gdyż nie został spełniony zapis § 1 ust. 4 Regulaminu wznowionego konkursu otwartego nr 1.2.1., który stanowi, że podmiotami uprawnionymi do złożenia wniosku o dofinansowanie są podmioty działające na rynku powyżej 6 miesięcy. Tymczasem z dokumentacji projektowej wynika, iż partner konsorcjum – spółka B. - partycypująca finansowo w projekcie, została zarejestrowana w dniu 23 marca 2011 r. i tym samym nie spełnia warunku przedsiębiorstwa działającego na rynku powyżej 6 miesięcy.

Od powyższego rozstrzygnięcia "A." Sp. z o.o. w B. wniosła protest/odwołanie. W wyniku jego rozpatrzenia Dyrektor Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa pismem z dnia 26 sierpnia 2011 r. poinformował o podtrzymaniu decyzji o odrzuceniu projektu. W uzasadnieniu takiego stanowiska organ przytoczył treść art. 9 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i wyraził pogląd, że dotychczasowe rejestry służą jedynie do rejestracji podmiotu gospodarczego w obowiązkowym Krajowym Rejestrze Sądowym lub w przypadku dochodzenia praw pomiędzy przedsiębiorstwami wpisanymi do tego samego rejestru. Ponieważ datą rejestracji w KRS przedsiębiorstwa będącego partnerem projektu, tj. B. Sp. z o.o. był dzień 22 marca 2011 r., a złożenie dokumentacji projektowej nastąpiło [...], jasne dla organu wydało się złamanie Regulaminu konkursu w § 1 ust. 4, który został przytoczony w całości.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie do WSA w Kielcach "A." Sp. z o.o. w B. zarzuciła naruszenie: § 1 ust. 4 Regulaminu wznowionego konkursu otwartego, ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym i ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym.

W uzasadnieniu skargi podano, że organ całkowicie pominął fakt, iż spółka B. wprawdzie do KRS przerejestrowana została dnia 22 marca 2011 r., lecz jej powołanie i zarejestrowanie w rejestrze RHB miało miejsce już w 1999 r. Świadczy to o ciągłości istnienia spółki, gdyż jej byt nie został w międzyczasie zakończony w sposób, jaki przewiduje kodeks spółek handlowych tj. nie została zlikwidowana, rozwiązana ani przejęta przez inny podmiot. Skarżąca spółka dodała, że swoim rozstrzygnięciem organ zanegował dwunastoletni okres istnienia spółki, w sposób wadliwy przyjmując, że podmiot rozpoczął działalność dopiero z chwilą przerejestrowania go do KRS oraz, że spółka przed 22 marca 2011 r. nie istniała, co jest sprzeczne ze stanem faktycznym sprawy. Podkreśliła, że nie można przyjąć, iż skutkiem uchybienia terminowi przerejestrowania do KRS jest utrata bytu prawnego przez podmiot. Ponadto data przerejestrowania podmiotu z rejestru RHB do KRS nie jest tożsama z datą jego powstania i podjęcia działalności.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Dodał, że stosując zapis: "działające na rynku powyżej 6 miesięcy" postępował zgodnie z art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, zgodnie z którym działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Ponadto stwierdził, że zapisy art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym bezsprzecznie oznaczają, że podmiot gospodarczy wpisany do rejestru RHB mógł się tym wpisem posługiwać jedynie w dwóch przypadkach, do przerejestrowania do KRS i dochodzenia swoich praw w stosunku do innego przedsiębiorcy z tego samego rejestru. Dalej organ również cytując treść art. 9 ust 4 w/w ustawy wskazał, że przepis ten daje jasno do zrozumienia, iż przedsiębiorstwo zarejestrowane w dotychczasowym rejestrze nie może brać udziału w czynnym życiu społeczno - ekonomicznym, np. nie otrzyma kredytu lub nie może dokonać wpisu do księgi wieczystej, a w konsekwencji zakupu nieruchomości. Dlatego też trudno mówić o prowadzeniu działalności gospodarczej przez firmę B. przed dniem rejestracji w KRS. Nadto podniósł, że fakt istnienia spółki nie jest tożsamy z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Przykładowo: zawieszenie prowadzenia działalności gospodarczej na pewien czas oznacza, że przedsiębiorstwo przestaje działać (nie prowadzi działalności gospodarczej) w sposób aktywny na rynku, ale zachowuje swój prawny byt i nie ulega likwidacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Możliwość kontroli sądowo-administracyjnej oceny projektów zgłaszanych do dofinansowania w ramach regionalnych programów operacyjnych realizujących cele zawarte w narodowej strategii spójności i strategiach rozwoju, została wprowadzona z dniem 20 grudnia 2008 r. na podstawie ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. Nr 216/08 poz. 1370). W wyniku tej nowelizacji do ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zwanej dalej ustawą (Dz. U. Nr 227/06 poz. 1658 ze zm.) dodano między innymi artykuły 30c – 30e. W przepisach tych przewidziano możliwość wniesienia przez wnioskodawcę, którego projekt został oceniony negatywnie, a następnie podlegał procedurze odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, która również dała wynik negatywny - skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w ustawie. Ponieważ zgodnie z § 5 Regulaminu wznowionego konkursu otwartego nr 1.2.1 w ramach Osi Priorytetowej I Działania 1.2 Tworzenie i rozwój powiązań kooperacyjnych przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 – zwanego dalej Regulaminem, regulującego procedurę odwoławczą przewidzianą w systemie realizacji przedmiotowego programu operacyjnego, po każdym etapie wniosku o dofinansowanie Beneficjent, w przypadku negatywnie rozpatrzonego wniosku, ma możliwość wniesienia odwołania od decyzji o odrzuceniu projektu, to nie może być wątpliwości, że możliwość ta dotyczy również odrzucenia wniosku na etapie weryfikacji formalnej, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Oznacza to, że dopuszczalna jest droga sądowa dla weryfikacji takiego formalnego rozstrzygnięcia w trybie przepisów ustawy o polityce rozwoju.

Stosownie do treści art. 30 c ust. 1 w zw. z art. 30 g ustawy, przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest informacja otrzymywana przez wnioskodawcę dotycząca negatywnego wyniku procedury odwoławczej, która to informacja nie jest decyzją administracyjną. Kontrola sądowo- administracyjna sprawowana jest zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), według którego sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Sądowa kontrola legalności zaskarżonego aktu sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, lecz sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a. w zw. z art. 30e ustawy). Zgodnie z art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

Przed przystąpieniem do merytorycznej kontroli we wskazanym zakresie, obowiązkiem sądu jest zbadanie warunków formalnych dopuszczalności skargi, określonych w art. 30c ust. 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem natomiast, skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (tj. pisemnej informacji o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego), bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, tj. informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Skarga podlega opłacie sądowej.

Z akt niniejszej sprawy, a zwłaszcza z dowodu doręczenia skarżącej pisma z dnia 26 sierpnia 2011 r. zawierającego informację o podtrzymaniu decyzji o odrzuceniu projektu, przesłanego na żądanie Sądu przez organ, jednoznacznie wynika, że skarżąca spółka złożyła skargę w ustawowym terminie, po wyczerpaniu środków odwoławczych i otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, jak również załączyła do skargi wymaganą dokumentację oraz uiściła stosowny wpis sądowy. Ubocznie tylko należy zauważyć, że w informacji z dnia 22 lipca 2011 r. o odrzuceniu wniosku na etapie weryfikacji formalnej, organ błędnie pouczył strony o możliwości wniesienia protestu do Instytucji Zarządzającej RPOWŚ na lata 2007-2013, podczas gdy zgodnie z § 5 ust. 4 Regulaminu, w ramach procedury odwoławczej Beneficjentowi przysługuje złożenie odwołania od decyzji o odrzuceniu projektu. To naruszenie prawa nie miało jednak wpływu na wynik sprawy, skoro nie pozbawiło strony możliwości rozpoznania wniesionego przez nią środka odwoławczego.

Tym samym, wobec spełnienia wszystkich ustawowych wymogów, przedmiotowa skarga mogła być przedmiotem merytorycznej kontroli.

W niniejszej sprawie organ odrzucił wniosek o dofinansowanie złożony przez przedsiębiorcę "A." Sp. z o.o. w B. w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 z powodu niespełnienia przez niego kryteriów formalnych tj. braku działalności na rynku w okresie powyżej 6 miesięcy partnera skarżącego - przedsiębiorstwa "B. " Sp. z o.o. w W..

Z takim rozstrzygnięciem organu nie można się zgodzić.

W myśl zapisów § 1 ust. 4 Regulaminu, podmiotami uprawnionymi do złożenia wniosku o dofinansowanie w ramach Działania 1.2 Tworzenie i rozwój powiązań kooperacyjnych przedsiębiorstw są: podmioty prowadzące mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa (definiowane według załącznika nr 1 do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 roku), zarejestrowane na terenie Województwa , prowadzące działalność gospodarczą w ramach formalnej sieci powiązań kooperacyjnych (w formie konsorcjów, klastrów, stowarzyszeń, związków) funkcjonujących na terenie województwa , działające na rynku powyżej 6 miesięcy.

Zapis ten określa wymogi jakie musi spełniać podmiot, który ubiega się o uzyskanie dofinansowania. Musi on być przedsiębiorcą, zarejestrowanym na terenie Województwa , prowadzącym działalność gospodarczą w ramach formalnej sieci powiązań kooperacyjnych funkcjonujących na terenie województwa oraz musi być przedsiębiorcą działającym na rynku powyżej 6 miesięcy. Przedsiębiorca ten zobowiązany jest na etapie składania wniosku dołączyć umowę o współpracy (umowę partnerską lub porozumienie), zawartą pomiędzy podmiotami wchodzącymi w skład powiązania kooperacyjnego (§ 1 ust. 14 Regulaminu) a w samym wniosku ma on wskazać podmiot z którym kooperuje, tj. osobę swojego partnera. Należy zatem odróżnić przedsiębiorcę ubiegającego się o przyznanie dofinansowania, od jego partnera kooperacyjnego oraz od samego konsorcjum tworzonego przez kooperujących przedsiębiorców. Nie ulega żadnej wątpliwości, gdyż wynika to wprost i w sposób niewątpliwy z literalnej wykładni przytoczonego przepisu, że zapis § 1 ust. 4 regulaminu i wynikające z niego wymogi, odnoszą się tylko i wyłącznie do przedsiębiorcy składającego wniosek i będącego beneficjentem projektu, a nie do jego partnera, czy też do konsorcjum jakie tworzy wraz z partnerem w ramach powiązań kooperacyjnych.

Wniosek został złożony przez "A." Sp. z o.o. w B., która wraz ze swoim partnerem, "A." Sp. z o.o. w W., prowadzi działalność w ramach " Konsorcjum Przerobu B.". Wymóg działania na rynku powyżej 6 miesięcy ma więc zastosowanie tylko i wyłącznie do wnioskodawcy projektu, którym jest "A." Sp. z o.o. w B.. Nie może on mieć zastosowania ani do jego partnera "B. " Sp. z o.o. w W., ani do " Konsorcjum Przerobu B.", gdyż nie wynika to z przepisów powołanych przez organ. Dlatego za całkowicie błędne należy uznać stanowisko organu, iż partner przedsiębiorcy ubiegającego się o dofinansowanie również winien działać na rynku powyżej 6 miesięcy. Nie oznacza to, że dobór partnera i właściwości samego konsorcjum nie mają znaczenia. Organ, na etapie weryfikacji formalnej, może odrzucić wniosek z uwagi na osobę partnera lub konsorcjum na przykład wtedy, gdy stwierdzi po ich stronie brak cechy przewidzianej przez regulamin, którą jest prowadzenie działalności gospodarczej na terenie województwa . Organ nie może jednak wymagać od tych podmiotów spełnienia warunków, którymi winien się legitymować przedsiębiorca składający wniosek o dofinansowanie.

Odnosząc się do wywodów zawartych w odpowiedzi na skargę, stanowiących odpowiedź na zarzut skargi (co jednak nie miało przesądzającego znaczenia dla sprawy z uwagi na przedstawione powyżej naruszenie prawa) należy stwierdzić, że organ administracji błędnie rozumie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. Nr 121/97 poz. 770 ze zm.), co spowodowało wadliwą ocenę czasu działania na rynku B. Spółki z o.o. w W.. Zgodnie z tym przepisem do czasu rejestracji, o której mowa w ust. 2 (tj. rejestracji zgodnej z przepisami ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym), nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2013 r., do odpisów, wyciągów, zaświadczeń oraz skutków prawnych wpisów stosuje się przepisy obowiązujące do dnia wejścia w życie ustawy, wyłącznie w zakresie niezbędnym do tej rejestracji oraz do dochodzenia lub zaspokojenia roszczeń wobec podmiotów wpisanych do dotychczasowego rejestru. Z powyższego zapisu wynika bowiem, że do oceny skutków prawnych wpisów w zakresie dotyczącym stwierdzenia, czy dany podmiot istnieje, czy też został zlikwidowany, stosuje się przepisy kodeksu spółek handlowych. Dlatego omawiana regulacja nie pozbawiła mocy dotychczasowych wpisów w rejestrze handlowym i zachowują one moc do czasu rejestracji danego podmiotu w KRS, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2013 r., co jako zasadę przewiduje art. 9 ust. 2 przepisów wprowadzających ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym. Nadto, w wyroku z dnia 27 kwietnia 2006 r. sygn. akt I CSK 21/06 (dostępny LEX nr 359465) Sąd Najwyższy stwierdził, że brak wpisu spółki do Krajowego Rejestru Sądowego, w świetle art. 9 ust. 2 nie jest okolicznością przesądzającą o braku posiadania przez dany podmiot zdolności sądowej i procesowej. Zatem rejestracja w rejestrze sądowym nie przesądza o bycie prawnym przedsiębiorcy, a twierdzenie organu, że podmiot zarejestrowany jedynie w rejestrze handlowym nie może prowadzić działalności gospodarczej, jest błędny. Wreszcie należy podkreślić, że regulamin konkursu nie wprowadza wymogu w postaci upływu 6 miesięcy od daty rejestracji w KRS lecz zawiera wymóg działalności na rynku powyżej 6 miesięcy.

Zupełnie nie trafione jest również odwoływanie się przez organ do definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. .t. Nr 220/10 poz. 1447 ze zm.), w celu uzasadnienia odrzucenia wniosku na etapie weryfikacji formalnej. Regulamin konkursu nie odwołuje się bowiem do tej ustawy i zawartej w niej definicji przy określeniu kryterium "działania na rynku powyżej 6 miesięcy". Poza tym wymóg ciągłości działania, na który (jak należy rozumieć, bo nie zostało to wyraźnie wyartykułowane) powołuje się organ w uzasadnieniu swojego poglądu oznacza, że działalność gospodarcza jest nastawiona na nieokreślony z góry okres czasu (tak SN w wyroku z dnia 4 stycznia 2008 r., I UK 208/07, Lex Polonica nr 1878022). Nie wyłącza natomiast ciągłości zawieszenie, jak i zaprzestanie wykonywania działalności gospodarczej (tak w wyroku NSA Warszawie z dnia 14 lipca 2005 r., FSK 1971/04, Lex Polonica nr 401535), ani tym bardziej zmiana branży, w jakiej działalność jest prowadzona.

Przedstawiona argumentacja oznacza, że w ocenie Sądu również B. Sp. z o.o. w W., jako wskazany we wniosku podmiot wchodzący w skład powiązania kooperacyjnego ze skarżącą spółką, spełniała wymóg, o jakim mowa w § 1 ust. 4 Regulaminu.

Mając na uwadze wszystkie wyżej opisane okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uwzględnił skargę i orzekając na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o polityce rozwoju stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa jako Instytucję Zarządzającą Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 ( § 1 ust. 2 Regulaminu).

Ponownie oceniając wniosek organ winien wyeliminować wyżej przytoczone nieprawidłowości i dokonać oceny projektu zgodnie z zasadami wynikającymi z regulaminu konkursu oraz powołanych w nim przepisów.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 30 e ustawy w zw. z art. 200 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącej spółki kwotę 457 złotych, na którą składa się wynagrodzenie adwokata oraz uiszczony wpis od skargi.