Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 344/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 67 par 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 czerwca 2019 r. sygn. akt I SA/Bd 852/19 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia 29 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu należności celnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 26 czerwca 2019 r. sygn. akt I SA/Bd 852/19 odrzucił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. od wyroku tego Sądu z dnia 15 stycznia 2019 r. w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia 29 sierpnia 2018 r. w przedmiocie odmowy zwrotu należności celnych.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że WSA w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 15 stycznia 2019 r. sygn. akt I SA/Bd 852/18 uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia 29 sierpnia 2018 r.

Pełnomocnik organu pismem z dnia 1 marca 2019 r. wniósł na powyższy wyrok skargę kasacyjną.

Przewodniczący Wydziału I WSA w Bydgoszczy zarządzeniem z dnia 5 marca 2019 r. wezwał pełnomocnika organu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia.

Odpis zarządzenia został doręczony organowi w dniu 7 marca 2019 r. (zwrotne poświadczeniu odbioru, k. 57 akt sądowych). Zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej upływał z dniem 14 marca 2019 r.

Należny wpis nie został uiszczony.

Uzasadniając odrzucenie skargi kasacyjnej organu WSA w Bydgoszczy podkreślił, że wniesiony środek odwoławczy nie został opłacony.

Sąd I instancji podniósł, że na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W cyt. przepisie zawarta jest zasada, zgodnie, z którą, warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W sprawie wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł organ domagając się jego uchylenia w całości. Względnie pełnomocnik organu wniósł o nadanie dalszego biegu skardze kasacyjnej przez prawidłowe doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu oraz postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej z dnia 26 czerwca 2019 r.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 67 § 2 i 5, art. 69, art. 70 § 1, art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie prowadzące do odrzucenia skargi kasacyjnej pomimo braku prawidłowego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu pełnomocnik organ podkreślił, że odrzucenie skargi kasacyjnej było przedwczesne albowiem wadliwie doręczono wezwanie w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Doręczenie korespondencji z Sądu nastąpiło na adres: ul [...]. Tymczasem organ tak w odpowiedzi na skargę jak i w skardze kasacyjnej (pierwszym piśmie procesowym pełnomocnika organu) jako adres do korespondencji wskazano ul. [...]. W skardze kasacyjnej nie wskazano innego adresu do doręczeń, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do kierowania wszelkiej dalszej korespondencji, w tym wezwania do uiszczenia wpisu na ten adres.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 67 § 2 p.p.s.a. stanowi, że pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. Z kolei według § 5 tego przepisu, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że stosownie do ww. przepisów Sąd I instancji w sytuacji wskazania przez pełnomocnika organu - w pierwszym jego piśmie procesowym w sprawie (tu skarga kasacyjna) - adresu do doręczeń: ul. [...] zobligowany jest kierować wszelką dalszą korespondencję w sprawie na ten adres. Powyższego zabrakło. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało wysłane na adres [...] (k. 56 akt sądowych). Tym samym przesłanie odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 marca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej na ten ostatni adres, a nie na ten wskazany przez pełnomocnika organu w jego pierwszym piśmie procesowym w sprawie było nieprawidłowe. Konsekwencją tego uchybienia było naruszenie przez Sąd I instancji art. 220 § 3 p.p.s.a., a w konsekwencji odrzucenie skargi kasacyjnej.

Ponownie rozpoznając sprawę WSA winien doręczać ewentualną dalszą korespondencję na wskazany przez pełnomocnika organu adres do doręczeń (w sprawie ten zawarty w skardze kasacyjnej).

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za uzasadnione i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.