Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 680/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-05-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

I SA/Bd 680/08 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2009 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia[...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanowił ustanowić adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Bydgoszczy.


UZASADNIENIE

I SA/Bd 680/08

UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z 23 stycznia 2009 r. B.G. została zwolniona od kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu. W dniu 11 marca 2009 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalający skargę na wskazane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. Celem prowadzenia postępowania kasacyjnego skarżąca wniosła o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Zaznaczyła, że została zwolniona od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Skarżąca podała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego dochód wynosi 797 zł miesięcznie. Nie posiada majątku oraz zasobów finansowych. Utrzymuje się z emerytury, którą przeznacza w całości na swoje bieżące utrzymanie. W uzasadnieniu żądania wskazała na wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego.

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej " p.p.s.a", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie pełnomocnika ( art.245 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Z akt sprawy wynika, że skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, co stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. następuje w sytuacji, gdy osoba zainteresowana wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się

w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów postępowania. Instytucja ta stanowi wyjątek, zapewniając możność obrony swoich praw, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia odpowiednich kosztów. Udzielenie stronie prawa pomocy powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe, bowiem stanowi ono w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić jakichkolwiek kosztów.

Nawiązując do powyższego wskazać należy, że sytuacja majątkowa i osobista skarżącej była już przedmiotem badania w niniejszym postępowaniu, w konsekwencji czego wnioskującą zwolniono od kosztów sądowych. Ponadto z okoliczności sprawy nie wynika, aby możliwości płatnicze B.G. uległy zmianie.

W orzecznictwie sądowym prezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym prawo pomocy winno być stosowane wobec osób żyjących w ubóstwie i zaspokajających tylko niezbędne potrzeby egzystencjalne. Z oświadczenia B.G., złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy wynika, że spełnia ona powyżej wskazane przesłanki. Podzielając argumentację skarżącej referendarz wziął pod uwagę okoliczność, że strona utrzymuje się z emerytury podlegającej zajęciu w trybie egzekucyjnym, przez co nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych jak i wydatków związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika.

Odnosząc się do powyższego uwzględniono żądanie skarżącej i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.