Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 8/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2005 r. znak [...] w przedmiocie oddalenia skargi na bezczynność wierzyciela skargę oddala.


UZASADNIENIE

Skarżący Z. M. złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. na podstawie art. 6 § la ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, polegającą na niewykonywaniu czynności egzekucyjnych :

1. w celu wykonania przez J. J. obowiązku rozbiórki części piekarni

zgodnie z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J.

z dnia [...] października 2002r., która podlega wykonaniu od dnia [...] listopada

2004r. tj. od dnia wydania wyroku przez NSA w sprawie o sygn.akt OSK 746/04,

2. w celu wykonania przez J. J. nakazu zaniechania użytkowania

budynków jako piekarni zgodnie z decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru

Budowlanego z dnia [...] lipca 2002r., która podlega wykonaniu od dnia wydania-[...]

stycznia 2004r. wyroku przez WSA w Lublinie w sprawie o sygnaturze II SA/Lu

1046/02.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2005r. nr [...] oddalił skargę na bezczynność wierzyciela.

Uzasadniając organ wskazał, iż brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu bezczynności wierzyciela - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J.

W sprawie zaniechania użytkowania budynków jako piekarni, w aktach sprawy znajduje się potwierdzenie przyjęcia przez Starostę bez sprzeciwu zgłoszenia J. J. zmiany użytkowania budynków. W związku z tym postępowanie w tym zakresie zostało zakończone.

W zakresie bezczynności organu w sprawie egzekucji obowiązku rozbiórki budynku gospodarczego zarzut został uznany również za bezzasadny.

Wierzyciel upomnieniem wezwał zobowiązanego do wykonania ciążącego na nim obowiązku rozbiórki, a następnie wystawił tytuł wykonawczy. Oznacza to, iż

wierzyciel podjął czynności egzekucyjne stosownie do art. 26 § 4 i 5 pkt 1 ustawy egzekucyjnej. Zatem w dacie rozpoznawania skargi na bezczynność wierzyciela postępowanie egzekucyjne było w toku.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. M. zarzucił naruszenie art. 33 i 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Skarżący podniósł, iż organ egzekucyjny nie wszczął postępowania w celu wyegzekwowania obowiązku zaniechania użytkowania budynków jako piekarni, nie są prowadzone czynności egzekucyjne w celu wyegzekwowania nakazu rozbiórki. Czynności organu w tym zakresie, w ocenie skarżącego są pozorne. Organ egzekucyjny nie zbadał bowiem w sposób wyczerpujący, czy osoba zobowiązana rzeczywiście zaniechała użytkowania jako piekarni obiektów wskazanych w decyzji administracyjnej. Nie stanowi również przeszkody przyjęcie bez sprzeciwu zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania, ponieważ okoliczność taka nie jest wymieniona w art.33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia postanowieniem z dnia [...] października 2005r. sygn.akt [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W obszernym uzasadnieniu organ odwoławczy szczegółowo przedstawił stan faktyczny sprawy, na podstawie którego wywiódł, iż brak jest podstaw do uwzględnienia skargi na bezczynność wierzyciela.

W ocenie organu, z brzmienia art. 6 § 1 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wynika, iż dla uwzględnienia skargi wniesionej w tym trybie konieczne jest stwierdzenie bezczynności wierzyciela w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Bezczynnością jest zatem brak podjęcia jakiejkolwiek czynności, celem której jest zastosowanie środków egzekucyjnych. W świetle przywołanego wyżej przepisu oddalenie skargi rozstrzyga sprawę co do istoty w zakresie jaki formułuje hipoteza tej normy prawnej, co do istnienia bądź nie stanu bezczynności wierzyciela.

Z akt sprawy wynika natomiast, iż [...] lutego 2005r. organ podjął czynność polegającą na przesłaniu pisemnego upomnienia zawierającego wezwanie do

dobrowolnego wykonania nakazu rozbiórki, w dniu [...] maja 2005r. został wystawiony tytuł wykonawczy, zaś postępowanie w tym zakresie w wyniku zaskarżenia tytułu przez zobowiązanego trwało do [...] września 2005r. w którym to dniu wierzyciel ponownie wystawił tytuł wykonawczy. Organ uznał zatem, iż zarzut bezczynności jest bezzasadny.

Organ odwoławczy nie znalazł również podstaw do uznania skargi na bezczynność wierzyciela w zakresie wykonania decyzji nakazującej zaniechania przez zobowiązanego J. J. użytkowania jako piekarni budynków posadowionych na jego działce. Z akt sprawy wynika, iż kilkakrotne kontrole/ czego dowodem są protokoły oględzin w aktach sprawy/ wykazały, iż J. J. dobrowolnie wykonał nakaz zawarty w wymienionej na wstępie decyzji. Wierzyciel nie miał zatem podstaw do podejmowania środków przymusu egzekucyjnego w stosunku do zobowiązanego w celu wykonania nakazu.

W tym zakresie również organ odwoławczy uznał, iż wierzyciel nie znajdował się w stanie bezczynności.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wywiódł Z. M.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] i zobowiązanie wierzyciela do podjęcia czynności egzekucyjnych.

Zarzucił postanowieniom podjęcie rozstrzygnięć bez dokonania ustaleń stanu faktycznego, dokonanie oceny zarzutów podniesionych w skardze z dnia [...] lipca 2005r. na bezczynność wierzyciela, bez uwzględnienia stanu prawnego w szczególności art. 33, 36 § 1 i art. 53 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż stan faktyczny został ustalony w sposób nierzetelny i niezgodny z prawdą. Wierzyciel ograniczył się w toku postępowania jedynie do czynności oględzin obiektu piekarni, nie zażądał natomiast okazania dokumentów handlowych, które potwierdziłyby prowadzenie piekarni przez zobowiązanego. Organ z naruszeniem art. 53 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie sporządził protokołów z czynności egzekucyjnych ograniczając się

jedynie do protokołów oględzin. Ponadto powoływanie się przez powiatowy organ nadzoru budowlanego na fakt zgłoszenia przez zobowiązanego do Starosty zamiaru zmiany sposobu użytkowania budynków gospodarczych jako wystarczającą przesłankę zaprzestania czynności egzekucyjnych w kwestii zakazu użytkowania piekarni, stanowi naruszenie art. 33 ustawy egzekucyjnej, przepis ten nie przewiduje bowiem takiego zarzutu.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł ojej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do skargi organ podkreślił, iż wbrew zarzutom skargi rozstrzygnięcie zostało poprzedzone analizą akt sprawy, zaś podnoszona argumentacja nie dotyczy sprawy.

Nie znajduje również potwierdzenia w aktach sprawy brak weryfikacji twierdzeń zobowiązanego, jak również zarzut nieinformowania skarżącego o czynnościach organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.).

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi.

Obowiązki zobowiązanego J. J. objęte skargą na bezczynność wierzyciela wynikają z dwóch decyzji: -Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] października 2002r. w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego oraz -Wojewódzkiego Inspektora

Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002r. nakazującej zaniechanie użytkowania obiektu jako piekarni.

Sąd podziela w pełni stanowisko organu odwoławczego, iż w sprawie brak jest podstaw do przypisania wierzycielowi bezczynności, o której mowa jest w art. 6 § la ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Z akt sprawy wynika, iż organ nadzorczy nie miał podstaw do przyjęcia bezczynności organu co do obowiązków wynikających z ww. decyzji.

W szczególności z bogatej dokumentacji w aktach sprawy wynika, iż wierzyciel jako organ egzekucyjny wielokrotnie kontrolował zobowiązanego w zakresie sposobu użytkowania obiektów jako piekarni. Z wyników tej kontroli jednoznacznie wynikało, iż zobowiązany nie użytkuje obiektów w sposób, który należałoby ocenić jako sprzeczny z wydanym nakazem. Skarżący, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, dowodów przeciwnych nie przedstawił.

Podjęcie czynności egzekucyjnych, wobec dobrowolnego wykonania nakazu naruszałoby art. 7 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Nie można również postawić wierzycielowi zarzutu bezczynności w przypadku prowadzenia postępowania egzekucyjnego w celu wykonania decyzji o nakazie rozbiórki. Skarga Z. M. na bezczynność wierzyciela została wniesiona do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu [...] sierpnia 2005r./ data wpływu do organu/. Toczyło się wówczas postępowanie zażaleniowe dotyczące wystawionego tytułu wykonawczego. Postępowanie to zakończyło się ponownym wystawieniem tytułu w dniu [...] września 2005r. Tym samym nie można uznać, iż wierzyciel nie podjął czynności w tym zakresie w celu doprowadzenia do wykonania obowiązków nałożonych decyzją.

Pozostałe zarzuty skargi dotyczące postępowań poprzedzających postępowanie egzekucyjne nie mogły być przedmiotem rozważań Sądu w tym postępowaniu, nie miały one bowiem wpływu na kontrolowane rozstrzygnięcie.

Z powyższych względów skoro zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku należało skargę oddalić w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 lutego 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270 z późn. zm.).