Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 384/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku rolnym za 2004, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

sygn. akt I SA/Wr 384/05 2

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. po rozpoznaniu odwołania złożonego przez Ł. K., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...]r. (nr [...]) odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej w podatku rolnym za 2004 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tą decyzję złożył ojciec podatnika W. K..

Na wezwanie sądu skarżący oświadczył, że działa we własnym imieniu, ponieważ grunty których zaległość dotyczy przeszły na jego własność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga złożona przez W.K. jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. Art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153 poz. 270 ) "...Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, ...".

Decyzje zarówno Wójta jak i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w udzielenia ulgi podatkowej skierowane były do Ł. K., jako właściciela nieruchomości, a więc podatnika i wnioskodawcy w postępowaniu w sprawie umorzenia zaległości. Natomiast W. K. nie był stroną w żadnym z tych postępowań administracyjnych. Nie wykazał też w żaden sposób że ma inny interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy przez sąd administracyjny "...Stroną postępowania sądowoadministracyjnego będzie strona postępowania administracyjnego (odpowiadająca właściwościom określonym w art. 28 kpa), jeśli wyczerpie środki przewidziane w art. 34 ustawy z 1995 r. o NSA, ale również - podmiot nie uczestniczący w postępowaniu administracyjnym, o ile ma interes prawny we wniesieniu skargi. Interes prawny lub obowiązek (rozumiany również jako prawne zobowiązanie), o których mowa w art. 28 kpa, należy zatem wykazać tak w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowoadministracyjnym, by zyskać możność bycia stroną tych postępowań (być legitymowanym do wniesienia skargi w postępowaniu sądowym)..." (wyrok NSA O/Z w Gdańsku z 14.09.2000 sygn. akt II SA/Gd 1154/98 LEX nr 44081). "...Interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa, który odnosi się do uprawnień lub obowiązku danego podmiotu. Oznacza to, iż skarżący musi mieć do złożenia skargi interes prawny, który jest rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i

sygn. akt I SA/Wr 384/05 3

obowiązków a zaskarżoną decyzją. Interes prawny, w rozumieniu art. 33 ust. 2 ustawy o NSA, ma więc charakter materialnoprawny. Jest on bowiem oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć konkretna norma prawna przewidująca, w odniesieniu do określonego podmiotu i w określonym stanie faktycznym, możliwość wydania określonej decyzji czy też podjęcia określonej czynności.( wyrok NSA w Warszawie z 05.11.1999 sygn. akt I SA 2241/98 LEX nr 47248). W. K. nie występował do organów administracyjnych o umorzenie zaległości podatkowej, nie jest zobowiązanym do jej zapłaty ani nie wykazał żadnego innego powodu dla którego postępowania w sprawie ulgi podatkowej dotyczy jego interesu prawnego. Powołane przez skarżącego przejęcie nieruchomości po pierwsze nie zostało przez niego w żaden sposób wykazane, po drugie nie powoduje automatycznego przejścia wszystkich praw i obowiązków podatkowych. Postępowanie w sprawie udzielenia ulgi toczy się na wniosek podatnika i nie dotyczy uprawnień i obowiązków osób trzecich, w tym następców prawnych.

Skoro W. K. nie był uprawniony do wniesienia skargi , skarga była niedopuszczalna, co — zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadnia odrzucenie skargi. Wobec powyższego sąd orzekł jak w sentencji.