Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 381/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Odrzucono zażalenie
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07 odrzucające zażalenie E.L., J.L. i J. L. w sprawie ze skargi E.L. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07 odrzucił zażalenie E.L., J.L. i J.L. na postanowienie tut. Sądu z dnia 5 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07 odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Warszawie z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07 odrzucającego skargę E.L. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania.

Zarządzeniem z dnia 15 września 2010 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07. Na powyższe zarządzenie E.L., J.L. i J.L. wnieśli zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 842/10. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 15 listopada 2010 r., Przewodniczący Wydziału I wezwał E. L., J. L. i J. L. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 września 2010 r. poprzez uiszczenie solidarnie wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 1 września 2010 r. w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącym w dniu 22 listopada 2010 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k.1460-1462 akt sądowych).

Jak wynika z pisma Oddziału Finansowo – Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2010 r., w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (...).". Zgodnie zaś z § 3 w/w artykułu "skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd".

Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z dnia 15 listopada 2010 r., Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 września 2010 r. poprzez uiszczenie solidarnie wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 1 września 2010 r. i należycie pouczył stronę o skutkach braku uiszczenia wpisu w zakreślonym w tym zarządzeniu terminie. Wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, zasadnym jest odrzucenie zażalenia E. L., J. L. i J. L. z dnia 9 września 2010 r., jako niewywołującego skutków prawnych, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.