Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 262/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w P. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 10 marca 2021 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. S. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w P. w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 10 marca 2021 r. w sprawie umożliwienia skarżącemu realizacji zadań wynikających z Indywidualnego Programu Oddziaływania.

Odpowiadając na skargę w dniu 22 listopada 2021 r., Dyrektor Zakładu Karnego wskazał, na podstawie analizy urządzeń ewidencyjnych oraz powziętych informacji od funkcjonariuszy działu penitencjarnego, że skarżący nie składał powyższego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpoznania.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), dalej: k.p.a. postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także, na mocy art. 3 § 3 tej ustawy, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W kontrolowanej sprawie domniemane pismo skarżącego z 10 marca 2021 r., którego nierozpoznanie, zdaniem skarżącego, miało prowadzić do bezczynności Dyrektora Zakładu Karnego w P., w świetle wprowadzonego systemu skargowego osadzonych podlega rozpatrzeniu na podstawie art. 6 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 523 ze zm.), dalej: k.k.w. w sposób określony w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. z 2013 r. poz. 647). Jeżeli według osoby osadzonej w zakładzie karnym doszło do naruszenia wyznaczonego tym aktem sposobu rozpatrzenia jej wniosku lub prośby ma ona prawo wnieść skargę, którą w zależności od przedmiotu zarzucanej wadliwości rozpoznaje odpowiednio kierownik jednostki organizacyjnej, dyrektor okręgowy Służby Więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej lub osoba przez niego wyznaczona, ewentualnie Minister Sprawiedliwości lub osoba przez niego wyznaczona.

Bezczynność odnosząca się do niepodjęcia wymaganego działania dotyczącego złożonego przez osadzonego pisma dotyczy sfery regulowanej przepisami prawa karnego wykonawczego, która nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych wymienionych w powołanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. Jakkolwiek do uprawnień skazanych uzupełniająco należy stosować przepisy działu VIII k.p.a. dotyczące składania skarg i wniosków do organów państwowych (por. wyrok TK z 12 lipca 2016 r. sygn. K 28/15, OTK-A 2016/56), to uwzględnić należy, że sfera, której dotyczy wniesiona skarga zarzucająca dyrektorowi zakładu karnego bezczynność, jest kształtowana czynnościami materialno-technicznymi z zakresu administracji penitencjarnej. Czynności faktyczne tego rodzaju nie wywołują bezpośrednio skutków prawnych i nie podlegają właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.

.