Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1518/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-01-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 25 stycznia 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. N. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za grudzień 2007 roku, styczeń i luty 2008 roku i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – K. N. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

K.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za grudzień 2007 roku, styczeń i luty 2008 roku i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 500 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W zawartym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Przeszedł dwa zawały serca i aktualnie pobiera zasiłek rehabilitacyjny w wysokości 1.000 zł. Ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec córki w wysokości 2.000 zł miesięcznie.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2013 roku wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącego kont i lokat bankowych za ostatnie 3 miesiące, wskazania tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której skarżący zamieszkuje, udokumentowania wysokości miesięcznych wydatków eksploatacyjnych, wskazania źródeł finansowania alimentów w wysokości 2.000 zł miesięcznie- w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 14 stycznia 2013 roku oświadczył, że nie posiada żadnego konta bankowego, na wskazanej we wniosku nieruchomości mieści się zakład przemysłowy, którego właścicielem jest jego brat. Brat udzielił mu tam schronienia jako bezdomnemu, bez zameldowania. Jednocześnie skarżący podał, że nie ponosi wydatków eksploatacyjnych, jego dochody z grudnia 2012 roku stanowią kwotę 636 zł. Nadal pozostaje na zasiłku rehabilitacyjnym, kwotę 250 zł przekazuje córce w ramach alimentów.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.".

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a także nadesłanych dodatkowych dokumentów wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zamieszkuje na terenie nieruchomości należącej do jego brata, w której mieści się zakład przemysłowy. Przeszedł dwa zawały serca i aktualnie pobiera zasiłek rehabilitacyjny w wysokości 1.000 zł. Nie posiada żadnego majątku. W ramach realizacji obowiązku alimentacyjnego przekazuje córce kwotę 250 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków wnioskodawcy, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

(MSi)