Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 969/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.art.33 pkt 3art.27 par.1 pkt 3, art.26 ust.2
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sylwester Golec, Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca), sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2014 r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego W. prowadził postępowanie egzekucyjne na podstawie wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. tytułów wykonawczych o nr: [...] z dnia 22 stycznia 2013r, [...] z dnia 22 stycznia 2013r., [...] z dnia 22 stycznia 2013r., [...] z dnia 6 lutego 2013r., [...] z dnia 6 luty 2013r., [...] z dnia 6 lutego 2013r., [...] z dnia 6 lutego 2013r.

Organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia 19 lutego 2013r. dokonał skutecznego zajęcia rachunku bankowego w V. S.A., a powyższe zawiadomienie wraz z odpisami tytułów wykonawczych o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] zostały doręczone na podstawie art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267) dalej: "k.p.a." w dniu 1 marca 2013r. sąsiadce Skarżącego.

Pismem z dnia 8 marca 2013r. Skarżący działając na podstawie art. 19 § 1, art. 33 pkt 10 oraz 59 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 poz. 1015 ze zm.) – dalej: "u.p.e.a." wniósł zarzut na postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Naczelnika Urzędu W. na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...]. W uzasadnieniu wskazał, że ww. tytuł wykonawczy nie spełnia obowiązku co do treści wymaganej przez art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. z uwagi na poczynione w tym tytule wykonawczym dopiski w zakresie wskazania podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku - poprzez odręczne dopisanie w części B formularza TYT-2 w rubryce nr 30. fragmentu numeru decyzji, z mocy której na Skarżącym ciąży egzekwowany obowiązek a także brak podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz pieczątki osoby dokonującej zmian w treści tytułu wykonawczego. Ponadto Skarżący na podstawie art. 33 pkt 3 oraz art. 33 pkt 10 u.p.e.a. w związku z art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. podniósł zarzut określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia stanowiącego podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego a tym samym niespełnienie wymogów określonych w art. 27 § 1 pkt 3 z uwagi na nieprawidłowe określenie wysokości należności dochodzonej tytułem wykonawczym. Ponadto wniósł o wstrzymanie na podstawie art. 35 § 1 u.p.e.a. oraz o umorzenie postępowania egzekucyjnego w części dotyczącej egzekucji należności wynikających ze wskazanego tytułu wykonawczego w tym odsetek za zwłokę.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2013r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. uznał wniesione zarzuty za niezasadne. W uzasadnieniu organ egzekucyjny wskazał, że przedmiotowy tytuł wykonawczy spełnia warunki określone w art. 27 § 1 u.p.e.a. a także odpowiada wymogom określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. nr 137, poz. 1541 z późn. zm.). Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wskazał, że naniesione ręcznie zmiany treści tytułu nie mają wpływu na ważność dokumentu a dopisany odręcznie fragment decyzji z której wynika zobowiązanie został dokonany przez osobę uprawnioną oraz postawiono przy niej parafę podpisu. Organ egzekucyjny wyjaśnił, że dopisany fragment decyzji znajduje odzwierciedlenie i jest zgodny z decyzją wydaną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2013r. Ponadto wyjaśnił, że przepisy nie nakładają obowiązku wypełnienia druku pismem maszynowym a zatem dokonanie ręcznych dopisków jest zgodne z prawem przy czym tylko w zakresie w jakim uzupełniony tytuł wykonawczy zawiera wymagane przepisami prawa elementy. Odnosząc się do drugiego zarzutu Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wyjaśnił, że nie zawsze wysokość zobowiązania określona decyzją jest takiej samej wysokości egzekwowana. Wierzyciel wyjaśnił, że wysokość zobowiązania wykazana w przedmiotowym tytule wykonawczym nr [...] za wrzesień i listopad 2008 r. jest inna niż określono w decyzji, ponieważ podatnik złożył deklaracje VAT-7 za wrzesień, listopad 2008 z wykazanymi kwotami do wpłat oraz dokonał wpłat za wrzesień 2008 r. w łącznej kwocie 18.396 w tym na należność główną zaliczono 18.216 zł na odsetki 180 zł; za listopad 2008 – w łącznej kwocie 947,50 zł w tym na należność główną zaliczono 931,50 zł, na odsetki 16 zł. Tym samym tytuł wykonawczy dotyczy jedynie należności w części która nie został uregulowana i stanowiła zaległość podatkową.

Pismem z dnia 15 kwietnia 2013r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie:

- naruszenie art. 27 § 1 pkt 3 w zw. z art. 33 pkt 10 u.p.e.a. poprzez uznanie, iż wydany tytuł wykonawczy nie spełnia obowiązku co do wymaganej treści tytułu wykonawczego o nr [...],

- art. 6 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez naruszenie podstawowych zasad postępowania, w tym w szczególności zasady dążenia do prawdy obiektywnej,

- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez niewyjaśnianie stanu faktycznego sprawy w związku z pominięciem szeregu istotnych okoliczności sprawy, nieprzeprowadzenie wnikliwej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego,

- art. 8 k.p.a. w zw. 18 u.p.e.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie strony w szczególności w związku z nieodniesieniem się do powołanych przez stronę argumentów oraz zebranego materiału dowodowego,

- art. 9 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. przez nienależyte i niewyczerpująee informowanie strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania,

- art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. przez nieprzeprowadzenie dokładnej analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie,

- art. 80 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez dokonanie oceny przedstawionych przez stronę okoliczności bez uwzględnienia całego materiału dowodowego dostępnego w toku postępowania,

- art. 107 § 3 k.p.a. w zw. art. 18 u.p.e.a. poprzez niewyjaśnianie podstawy faktycznej i prawnej wydanego postanowienia.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu odnosząc się do zarzutu dotyczącego odręcznego dopisania numeru decyzji, przywołał treść art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a., i stwierdził, że nie zaistniały podstawy do stwierdzenia, że tytuł wykonawczy o nr [...] nie spełnia obowiązku co do treści wymaganej art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. z uwagi na poczynione w tym tytule wykonawczym odręczne dopisanie w poz. 30 fragmentu decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej w W. podkreślił, że żaden przepis u.p.e.a. nie przewiduje formy oraz sposobu wypełnienia formularza tytułu wykonawczego. Zasadniczą cechą która świadczy o prawidłowości wystawionego tytułu wykonawczego jest wskazanie w jego treści wszystkich elementów o których mowa w art. 27 u.p.e.a. Zatem bez znaczenia pozostaje fakt wypełnienia tytułu wykonawczego pismem maszynowym czy też dokonywanie przez wierzyciela odręcznych dopisków w jego treści. W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że dokonanie odręcznego dopisania fragmentu decyzji w poz. 30 tytułu wykonawczego nr [...] nie może zostać uznane jako brak wskazania w prawidłowy sposób podstawy prawnej należności z tytułu podatku od towarów i usług za okres wrzesień oraz listopad 2008. Dopisany odręcznie fragment numeru decyzji z dnia [...] grudnia 2012r., z której wynika powyższe zobowiązanie znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy i jest zgodne z numerem decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za wrzesień oraz listopad 2008.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. bez znaczenia pozostaje również kwestia braku podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz pieczątki służbowej osoby dokonującej zmian w tytule wykonawczym. Organ odwoławczy wyjaśnił, że żaden przepis nie nakłada na wierzyciela obowiązku dokonywania potwierdzenia wprowadzonych danych poprzez podpis osoby uprawnionej wraz z pieczęcią służbową. W związku z tym naniesienie parafy podpisu przez osobę upoważnioną do wypełniania tytułu wykonawczego nie jest elementem koniecznym do stwierdzenia prawidłowości wystawienia tytułu wykonawczego.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. poparł również stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego W. co do bezzasadności zarzutu błędnego określenia w tytule wykonawczym o nr [...] wysokości zaległości w podatku od towarów i usług za wrzesień oraz listopad 2008. Organ odwoławczy podkreślił, że wierzyciel wyjaśnił Skarżącemu, okoliczności dotyczące rozbieżności w wysokości zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2008 oraz za listopad 2008 w tytule wykonawczym nr [...] oraz w decyzji dnia [...] grudnia 2012 wskazał, iż zmiana w wysokości ww. zaległości wynikała z wpłat jakie dokonywał Skarżący. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wyjaśnił, że wierzyciel pojęciem wpłaty objął zarówno wpłaty dokonane przez podatnika jak i również nadpłaty zaliczone na poczet zaległości za wrzesień 2008 oraz za listopad 2008. Skarżący w dniu 11 sierpnia 2008r. na poczet zaległości za wrzesień 2008 w dniu 11 sierpnia 2008r. dokonał wpłaty w wysokości 160.22 zł natomiast organ podatkowy w dniach 30 marca 2007r., 16 października 2008r. oraz 25 listopada 2008r. zaliczył nadpłaty w podatku od towarów i usług dokonanych na podstawie deklaracji VAT-7 za wrzesień 2008, które wynosiły odpowiednio 74,27zł, 14,30 zł, 2.879.80 zł oraz 15.087,41 zł. Natomiast na poczet zaległości za listopad 2008 Naczelnik Urzędu Skarbowego W. dokonał zaliczenia wpłaty jak został dokonana przez Skarżącego w dniu 19 lutego 2009r. w kwocie 915.80 zł oraz zaliczył nadpłatę w wysokości 15.70 zł powstałą w podatku od towarów i usług dokonanej na podstawie deklaracji VAT-7.

Zatem w ocenie organu odwoławczego zasadne są twierdzenia wierzyciela, że w tytule wykonawczym wierzyciel wskazuje nieuiszczoną kwotę zobowiązania podatkowego, a zatem istniejącą w tym momencie kwotę zaległości, nie zaś kwotę, w jakiej zobowiązanie zostało zadeklarowane lub określone decyzją organu podatkowego.

Pismem z dnia 21 lutego 2014 r. Skarżący wniósł skargę na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie:

- art. 6 i art. 7, 77 art. 124 § 2, art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a poprzez działanie w sposób nieznajdujący oparcia w przepisach prawa, w tym poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu egzekucyjnym oraz skonstruowanie uzasadnienia faktycznego i prawnego postanowienia w sposób nielogiczny i wewnętrznie sprzeczny, podczas gdy na organie ciążył obowiązek wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż spowodowało niewyjaśnieni stanu faktycznego przedmiotowej sprawy i dokonanie subsumcji norm prawnych pod nieprawidłowo ustalony stan faktyczny, co w konsekwencji podważa uzasadnienie podstawy prawnej uzasadnienia postanowienia u uniemożliwia funkcjonowanie zaskarżonego postanowienia w obrocie prawnym,

- art. 8 k.p.a. art. 9 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organu i nieinformowanie strony o okolicznościach faktycznych oraz prawnych, w szczególności poprzez pominięcie twierdzeń przez stronę podnoszonych, jak również bez podania uzasadnienia takiego działania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy z uwagi na fakt, ze doprowadziło to do wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem przepisów,

- art. 10 w zw. z art. 36 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez niezapewnienie stronie możliwości czynnego udziału w postępowaniu, w szczególności poprzez niezawiadomienie strony o przyczynach zwłoki w załatwieniu sprawy oraz o nowym terminie jej załatwienia, jak również podejmowanych w trakcie postępowania czynnościach, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem strona nie miała informacji o terminie załatwienia sprawy, jak również pozbawiono jej możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i zgłoszonych żądań.

- art. 10 i art. 14 w zw. z art. 125 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez nieinformowanie strony o wydawanych w toku postępowania postanowieniach w związku ze nieznajdującym oparcia w przepisach prawa nieprzesyłaniem ich stronie, jak również nieogłoszeniem ich stronie ustnie, o które to postanowienia organ opierał się treść kolejnych postanowień wydawanych w toku tego samego postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy z uwagi na fakt, że strona nie miała możliwości podejmować czynności procesowych mających wpływ na ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy,

- art. 26 § 1, 27 § 1 w zw. z art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. poprzez uznanie, że doręczony tytuł wykonawczy spełnia obowiązek co do wymaganej treści i może stanowić podstawę do prowadzenia egzekucji, mimo iż w tytule poczyniono odręczne zapiski w zakresie wskazania podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku oraz fragmentu numeru decyzji, z mocy której na stronie ciąży egzekwowany obowiązek, bez podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz pieczątki osoby dokonującej zmian w treści tytułu wykonawczego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ na skutek powyższego brak jest możliwości uznania, iż tytułu wykonawczy został wystawiony przez wierzyciela i jako taki może stanowić podstawę do wszczęcia i przeprowadzenia egzekucji,

- naruszenie art. 27 § 1 w zw. z art. 33 § 1 pkt 3 u.p.e.a. poprzez uznanie, iż postępowanie egzekucyjne może być prowadzone w oparciu o tytuł wykonawczy, który został wystawiony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia stanowiącego podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego w związku z nieprawidłowym określeniem wysokości należności dochodzonej tytułem wykonawczym, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ z uwagi na błędy we tytule wykonawczym brak jest możliwości uznania, iż tytuł ten może stanowić podstawę do wszczęcia i przeprowadzenia egzekucji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest to czy prawidłowo postąpił organ egzekucyjny dopisując odręcznie fragment numeru decyzji w części B tytułu wykonawczego nr [...], a także czy organ prawidłowo w ww. tytule wykonawczym wykazał nieuiszczoną kwotę zobowiązania, a zatem faktycznie istniejącą kwotę zaległości w podatku od towarów i usług za wrzesień i listopad 2008 a nie zaś kwotę w jakiej zobowiązanie zostało określone decyzją.

Tytułem wprowadzenia, wskazać należy, że zastosowanie w sprawie znajdują przepisy u.p.e.a., która zawiera własne regulacje w zakresie reguł procesowych prowadzenia postępowania jak i zawiera normy materialnoprawne, które stanowią podstawę rozstrzygnięć zapadających w tym postępowaniu.

Zgodnie z art. 26 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego.

Z treści art. 26 § 2 u.p.e.a. wynika, że tytuł wykonawczy wystawia się według określonego wzoru. Wzór ten określił w drodze rozporządzenia minister właściwy do spraw finansów publicznych. Chodzi tu o wzór zawarty w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wymogi, jakim powinien odpowiadać tytuł wykonawczy, wynikają z art. 27 u.p.e.a. W myśl tego przepisu tytuł wykonawczy powinien zawierać:

1) oznaczenie wierzyciela;

2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także określenie zatrudniającego go pracodawcy i jego adresu, jeżeli wierzyciel posiada taką informację;

3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek;

4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń;

5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej;

6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;

7) datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela;

8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu;

9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego;

10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej;

11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych;

12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę prawną braku tego obowiązku.

Jeżeli tytuł wykonawczy dotyczy należności spółki nieposiadającej osobowości prawnej, w tytule wykonawczym podaje się również imiona i nazwiska oraz adresy wspólników (art. 27 § 2 u.p.e.a.).

Tytuł wykonawczy to dokument urzędowy warunkujący wszczęcie egzekucji, który musi spełniać rygorystyczne określone wymogi treściowe. W literaturze i orzecznictwie przedmiotu wskazuje się, że prawidłowe wystawienie tytułu wykonawczego ma niezwykle istotne znaczenie ponieważ nie ma możliwości skutecznego prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wadliwego lub niezawierającego wszystkich wymaganych przez prawo elementów (zob. R. Hauser i A. Skoczylas. Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz. Warszawa 2011 r., s. 151-152). Brak chociażby jednego ze wskazanych w przepisach elementów powoduje, iż dany tytuł wykonawczy nie może stanowić podstawy prowadzenia egzekucji.

Niezależnie od powyższego, organy egzekucyjne już na etapie wstępnym mają obowiązek zbadania z urzędu warunków zarówno dopuszczalności wszczęcia egzekucji, jak i dopuszczalności prowadzenia egzekucji (art. 29 § 1 u.p.e.a.). W konsekwencji również i sąd administracyjny w ramach badania zgodności z prawem działań organów egzekucyjnych i w granicach sprawy sądowoadministracyjnej określonej zgodnie z art. 134 § 2 p.p.s.a., zobowiązany jest do zbadania, czy organy w sposób prawidłowo przyjęły, że tytuł wykonawczy podlega egzekucji administracyjnej, oraz że dopuszczalne było zastosowanie środka egzekucyjnego pod względem zachowania elementów wymienionych w art. 27 § 1, § 2 i § 4 u.p.e.a. w sytuacjach tam wskazanych. W ramach tego obowiązku należy poddać kontroli prawidłowość oznaczeń w poszczególnych rubrykach tytułu wykonawczego, wystawionych przez wierzyciela oraz przez organ egzekucyjny.

Sąd poddając analizie tytuł wykonawczy z dnia 6 lutego 2013 r. [...] nie stwierdził aby zaistniały podstawy do stwierdzenia, że nie spełnia on obowiązku co do treści wymaganej art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. z uwagi na poczynione w tym tytule wykonawczym odręczne dopisanie w poz. 30 fragmentu decyzji.

W ocenie Sądu ww. tytuł wykonawczy spełnia warunki określone we wskazanych powyżej przepisach ustawy, a także odpowiada wymogom określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dokonanie odręcznego dopisania fragmentu decyzji w poz. 30 w ww. tytule wykonawczym nie ma wpływu na ważność dokumentu, tytuł zawiera bowiem wszystkie elementy, wymagane zgodnie z przepisem art. 27 § 1 u.p.e.a.

Podkreślić należy, że ww. przepisy nie nakładają obowiązku wypełniania druku pismem maszynowym, a zatem dokonanie ręcznych dopisków jest zgodne z prawem, przy czym tylko w zakresie w jakim uzupełniony tytuł wykonawczy zawiera wymagane przepisami prawa elementy.

Ponadto rację należy przyznać organowi podatkowemu, że bezzasadny jest zarzut braku podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz pieczątki służbowej osoby dokonującej zmian w tytule wykonawczym, bowiem jak już wcześniej wskazano wierzyciel może dokonywać wypełnienia tytułu wykonawczego zarówno pismem maszynowym jak i odręcznym i żaden przepis też nie wymaga od wierzyciela dokonywania potwierdzenia wprowadzonych danych poprzez podpis osoby uprawnionej wraz z pieczątką służbową. W związku z tym uznać należy, że naniesienie parafy podpisu osoby upoważnionej do wypełnienia tytułu wykonawczego nie jest elementem koniecznym do stwierdzenia prawidłowości wystawienia tytułu wykonawczego.

Istotnym jest również, że przedmiotowy tytuł wykonawczy jest czytelny i nie nasuwa zastrzeżeń co do jego treści. Nie budzi wątpliwości, iż podatnik jest w pełni zorientowany co do rodzaju zobowiązania, które na nim ciąży i tytułu prawnego, które to zobowiązanie zrodziło.

Odnosząc się z kolei do zarzutu z art. 33 pkt 3 u.p.e.a., tj. określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia stanowiącego podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego w związku z nieprawidłowym określeniem wysokości należności dochodzonej tym tytułem wykonawczym wskazać należy, że organy podatkowe prawidłowo uznały, że w tytule wykonawczym powinna być wpisana faktycznie istniejąca w dniu wystawienia tego dokumentu kwota zaległości, a nie wyłącznie kwota określona decyzją organu podatkowego.

Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie wysokość zobowiązania wykazana w tytule wykonawczym o nr [...] za wrzesień i listopad 2008 r. jest w innej wysokości niż określono ją w decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. z uwagi na to, że Skarżący na podstawie złożonej deklaracji VAT – 7 za wrzesień i listopad 2008 r. dokonał wpłat: za wrzesień 2008 r. w łącznej wysokości 18.396 zł, oraz na poczet zaległości za listopad 2008 r. w łącznej kwocie 947,50 zł. Mając powyższe na względzie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. słusznie zatem wskazał, że wysokość zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2008 określona w ww. decyzji na kwotę 148.847 zł została pomniejszona o kwotę zapłaconego podatku tj. 18.216 zł. W związku z tym na tytule wykonawczym o nr [...] wysokość zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2008 r. wyniosła 130.631 zł, natomiast wysokość zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za listopad 2008 r. została pomniejszona o kwotę 931,50 w związku z tym za listopad 2008 dochodzona jest kwota w wysokości 122.448,50 zł

Raz jeszcze należy podkreślić, że kwota dochodzona w postępowaniu egzekucyjnym na podstawie decyzji wcale nie musi odpowiadać kwocie zobowiązania podatkowego określonej tą decyzją. W tytule wykonawczym wierzyciel wskazuje bowiem nieuiszczoną kwotę zobowiązania podatkowego, a zatem istniejącą w tym momencie kwotę zaległości, nie zaś kwotę, w jakiej zobowiązanie zostało zadeklarowane lub określone decyzją organu podatkowego. Kwota zaległości wymieniona w tytule wykonawczym tylko wtedy będzie odpowiadała kwocie zobowiązania, gdy przed wystawieniem tytułu wykonawczego podatnik na poczet tego zobowiązania żadnej kwoty nie wpłaci.

Dokonując oceny legalności zaskarżonego postanowienia Sąd nie dostrzegł również naruszeń przepisów postępowania podnoszonych w skardze. W ocenie Sądu organ egzekucyjny wydając zaskarżone postanowienie przyjął prawidłowy tok postępowania egzekucyjnego, nie dopuścił się uchybienia przepisów prawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz mających odpowiednie zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, co potwierdza materiał dowodowy zebrany w przedmiotowej sprawie.

Mając na względnie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a.