Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1036/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Cudzoziemcy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 30 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej O. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2005 r. sygn. akt V SA/Wa 1238/05 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi O. Z. na decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia 27 stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas określony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. zasądzić od Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców kwotę 320 zł (trzysta dwadzieścia) na rzecz O. Z. tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę O. Z., stwierdzając, że pełnomocnik skarżącego zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2005 r., został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez jej podpisanie i uzupełnienie pełnomocnictwa procesowego o stosowne oświadczenie w przedmiocie pozostawania w stosunku pracy, oraz do uiszczenia wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniach zawarto pouczenie, iż nieuzupełnienie braków formalnych skargi i nieuiszczenie w zakreślonym terminie należnej opłaty sądowej od skargi spowoduje jej odrzucenie.

Wezwania Sądu zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 kwietnia 2005 r. W dniu 4 maja 2005 r. uzupełniono braki formalne skargi, natomiast w dniu 6 maja 2005 r., tj. z przekroczeniem wyznaczonego terminu. uiszczono należny od niej wpis sądowy. W tej sytuacji Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W skardze kasacyjnej wniesionej na to postanowienie O. Z., reprezentowany przez radcę prawnego L. M., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, zarzucając mu naruszenie art. 220 § l w związku z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w rzeczywistości uzupełnienie wymaganego wpisu sądowego nastąpiło z zachowaniem terminu do uzupełnienia tego wpisu. Na dowodzie wpłaty dotyczącego uiszczenia tego wpisu widnieje bowiem data 4 maja 2005 r. W ocenie skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie błędnie ocenił, że przedmiotowej wpłaty dokonano dnia 6 maja 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Zasadnie skarżący podniósł w skardze kasacyjnej, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał błędnej oceny daty wniesienia wpisu od skargi. Jak wynika z załączonej do skargi kasacyjnej poświadczonej kserokopii dowodu wpłaty wpis w wysokości 300 zł nadany został przelewem pocztowym na konto Sądu w dniu 4 maja 2005 r. – czyli w ostatnim dniu terminu – w oddziale Banku Spółdzielczego w Kurowie o/Poznań. Przyjąć więc należało, że wpis od skargi dokonany został w terminie, a postanowienie Sądu I instancji wydane zostało z naruszeniem art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 wskazanej ustawy.