Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2529/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku radcy prawnego B. S. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt II FSK 2529/14 w sprawie ze skargi kasacyjnej M. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 1410/13 w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny

po rozpoznaniu skargi kasacyjnej M. D. od wyroku Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/ GL 597/13 w przedmiocie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej oddalił skargę kasacyjną.

W dniu 12 grudnia 2016 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej radcy prawnego B. S. o uzupełnienie opisanego wyroku o rozstrzygnięcie dotyczące przyznania mu od Skarbu Państwa kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej, w tym kosztów zastępstwa prawnego tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek

o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił

w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien

był zamieścić z urzędu.

W wyroku z dnia 6 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny

nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika skarżącej, ustanowionego z urzędu,

za udzieloną pomoc prawną, należnego mu od Skarbu Państwa, gdyż stosownie

do art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. właściwym do rozpoznania tego wniosku jest wojewódzki sąd administracyjny, działający jako sąd I instancji. Wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu rozpoznaje, w formie odrębnego postanowienia, wydanego na posiedzeniu niejawnym, referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a.) albo sąd w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 P.p.s.a.). Na postanowienie wydane w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu przysługuje odpowiednio sprzeciw (art. 259 § 1 i 2 P.p.s.a.) lub zażalenie (art. 227 P.p.s.a.). W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do orzekania w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu jedynie w ramach kontroli instancyjnej postanowień rozstrzygających wspomnianą kwestię (por. postanowienia NSA: z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 31/11, z dnia 13 lipca 2010 r., sygn.

akt II OSK 725/09, z dnia 16 września 2014 r., sygn. akt II FSK 2827/13, z dnia

11 września 2014 r., sygn. akt II FSK 1955/12, wyrok NSA z dnia 20 listopada

2013 r., sygn. akt II GSK 1132/12, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wskazać należy ponadto na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia

22 października 2013 r. sygn. akt SK 14/13, w którym Trybunał uznał za niezgodne

z Konstytucją przepisy kodeksu postępowania cywilnego w zakresie w jaki nie przewidują środków zaskarżenia postanowienia sądu drugiej instancji w sprawie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.

Stąd też również przy wykładni przepisów P.p.s.a. w tym kontekście należy

mieć na uwadze konstytucyjne standardy związane z prawem do sądu.

W konsekwencji więc, skoro o wynagrodzeniu pełnomocnika ustanowionego

z urzędu orzeka wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym

w art. 258 – 261 P.p.s.a., tym samym w sprawie brak było podstaw do uzupełniania wyroku NSA we wnioskowanym zakresie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie

art. 157 § 1 i 2 oraz art. 193 P.p.s.a. oddalił przedmiotowy wniosek.