Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 316/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Asesor WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania własności nieruchomości odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

D.D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Zielonogórskiego z dnia 18 stycznia 2008 r. w sprawie odmowy przyznania własności nieruchomości - działki nr [...] położonej w obrębie [...].

Zgodnie z zasadą postępowania sądowoadministracyjnego, ustaloną w przepisie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270, z późn.zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 ww. ustawy, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie ustawodawca przewidział wyjątki od powyższej reguły tj. dla przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie oraz gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

W pierwszej kolejności rozważenia wymaga jednakże kwestia wymagalności zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z 31.1.2006 r., II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie

których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14.IX.2005 r., II FZ 580/05, niepubl., z 17 lipca 2006 r., l FZ 281/06 Lex nr 261219 z glosa aprobująca A. Skoczylasa OSP 2007, Nr 6, póz. 76).

W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji dotyczącą odmowy przyznania skarżącemu własności nieruchomości. Jest to zatem rodzaj aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności. Decyzja ta, ani też decyzja ją poprzedzająca nie kreuje bowiem dla strony skarżącej na gruncie prawa materialnego żadnych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie rozpoznaje skargi merytorycznie i nie ocenia jej zasadności - zgodności zaskarżonego aktu z prawem, ani też stopnia prawdopodobieństwa jego uchylenia w wyniku przyszłego rozpoznania sprawy, a jedynie bada czy zachodzą wskazane przez ustawodawcę przesłanki tymczasowego wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Wobec tego, że w tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym sprawy art. 61 § 3 P.p.s.a. nie znajduje zastosowania, należało orzec jak w sentencji.