Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 8/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Jan Kacprzak, Marek Stojanowski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 922/10 w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia (...) lipca 2010 r., Nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego) Z. B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 922/10, w sprawie rozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 28 października 2010 r. w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia (...) lipca 2010 r., Nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego.

W uzasadnieniu skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości wyżej wymienionego postępowania, nakazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy oraz zapłaty 10.000 zł jako zadośćuczynienia od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Jak wynika z akt sprawy skarga Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia (...) lipca 2010 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w dniu 23 sierpnia 2010 r. (data prezentaty).

Wyrokiem z dnia 27 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wyżej wymienioną skargę.

Pismem z dnia 28 października 2010 r. skarżący złożył wniosek o doręczenie uzasadnienia zapadłego orzeczenia oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem z tego samego dnia przesłano skarżącemu formularz PPF celem jego wypełnienia w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wypełniony przez skarżącego formularz wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 12 listopada 2010 r. (data prezentaty). Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2010 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do nadesłania dodatkowych wyjaśnień w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, które to skarżący nadesłał przy piśmie z dnia 2 grudnia 2010 r. (data stempla pocztowego).

Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego, a w pozostałym zakresie postępowanie umorzył. Orzeczenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 stycznia 2011 r. (kserokopia z.p.o. k-62). W tym samym dniu skarżący nadał na poczcie skargę na przewlekłość postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedstawionym stanie faktycznym sprawy skarga Z. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podnieść, że skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności Sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. – zwanej dalej: ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy.

Mając na uwadze powyższe nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe, zarówno te związane z wniesioną skargą, jak i z wnioskiem z dnia 28 października 2010 r. o przyznanie prawa pomocy, podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Wskazać należy, iż skarga Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia (...) lipca 2010 r. została rozpoznana wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie już po trzech miesiącach od jej wpłynięcia do Sądu, natomiast wniosek skarżącego z dnia 28 października 2010 r. o przyznanie prawa pomocy (nadesłany na prawidłowym formularzu w dniu 12 listopada 2010 r.) został rozpoznany postanowieniem referendarza sądowego z dnia 31 grudnia 2010 r. Dlatego też, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew twierdzeniom strony, nie można uznać, aby działania Sądu doprowadziły do przewlekłości postępowania.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.