Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3695/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędziowie Asesor WSA Sylwester Golec, Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi Zakładu Gospodarki Komunalnej w M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy C. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], 2) stwierdza, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2006 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpoznaniu zażalenia Zakładu Gospodarki Komunalnej w M., utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy C. z dnia[...] lipca 2006 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Postanowienie zostało oparte na następująco ustalonym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

W dniu 12 lipca 2006 r. Zakład Gospodarki Komunalnej w M., zwany dalej zobowiązanym, wniósł do organu egzekucyjnego – Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w postępowaniu wszczętym na wniosek Wójta Gminy C., na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 27 czerwca 2006 r., nr [...] obejmującego należności z tytułu podatku od nieruchomości za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2006 r. Zobowiązany wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego z uwagi na nieistnienie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości.

Wskazał, że pismem z dnia 13 lutego 2006 r. zwrócił się do Wójta Gminy C. o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8. poz. 60 ze zm.), to jest o udzielenie interpretacji § 2 pkt 1 i pkt 2 uchwały Nr XXXIII/179/05 Rady Gminy Cegłów z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie określenia w roku 2006 wysokości stawek podatku od nieruchomości, posiadania psów, opłaty administracyjnej oraz zwolnień w tym podatku. Składając to pytanie przedstawił własne stanowisko, że jest zwolniony od podatku od nieruchomości od budowli należącej do Stacji Uzdatniania Wody w P.

Zobowiązany podniósł, że Wójt Gminy C. mimo obowiązku wynikającego z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej nie wydał w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku postanowienia w sprawie interpretacji prawa podatkowego. Tym samym stanowisko przedstawione we wniosku o udzielenie interpretacji – zgodnie z dyspozycją art. 14b § 3 tej ustawy – stało się wiążące dla organu podatkowego. W związku z powyższym zobowiązany w dniu 13 czerwca 2006 r. złożył do Urzędu Gminy w C. korektę deklaracji podatkowej podatku od nieruchomości, w której wykazał, iż nie ma obowiązku uiszczania takiego podatku.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. przy piśmie z dnia 13 lipca 2006 r. przesłał powyższe zarzuty wierzycielowi – Wójtowi Gminy C., celem zajęcia stanowiska w sprawie wniesionych zarzutów.

Wójt Gminy C. postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] uznał zarzuty zobowiązanego za nieuzasadnione.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 27 czerwca 2006 r. zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne w celu wyegzekwowania należności z tytułu podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2006 r. do 30 kwietnia 2006 r., to jest kwoty 8.968,00 zł.

Wyjaśnił, iż wnioskiem z dnia 13 lutego 2006 r. zobowiązany zwrócił się z prośbą o udzielenie interpretacji § 2 pkt 1 i pkt 2 uchwały Nr XXXIIl/179/05 Rady Gminy Cegłów z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie określenia w roku 2006 na terenie Gminy Cegłów wysokości stawek podatku od nieruchomości ( ... ). Odpowiedź na powyższy wniosek została przesłana przy piśmie z dnia 13 marca 2006 r., w której nie podzielił stanowiska zawartego w tym wniosku. Podkreślił, iż po otrzymaniu odpowiedzi zobowiązany nie kwestionował, aby odpowiedź ta była dla niego niesatysfakcjonująca pod względem merytorycznym lub formalnym.

Następnie pismem z dnia 5 maja 2006 r. zobowiązany zwrócił się o udzielenie odpowiedzi i wydania postanowienia w sprawie wniosku z dnia 13 lutego 2006 r. Organ pismem z dnia 25 maja 2006 r. wezwał do usunięcia braków formalnych powyższego pisma z dnia 5 maja 2006 r. Zobowiązany w piśmie z dnia 31 maja 2006 r. – powołując się na wniosek z dnia 13 lutego 2006 r. – wskazał, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, jeżeli organ podatkowy nie wyda interpretacji w ciągu 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku uznaje się, że organ ten jest związany stanowiskiem wnioskodawcy. W załączeniu przesłał korektę deklaracji podatkowej. Pismem z dnia 5 czerwca 2006 r. organ ponownie wezwał zobowiązanego do usunięcia braków formalnych podania z dnia 5 maja 2006 r. Pismem z dnia 14 czerwca 2006 r. zobowiązany poinformował, iż w związku z tym, że organ podatkowy nie wydał w terminie trzymiesięcznym postanowienia, o którym mowa art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej, stanowisko zawarte we wniosku z dnia 13 lutego 2006 r. (wniesionym w dniu 15 lutego 2006 r.) stało się wiążące dla tego organu. W odpowiedzi na powyższe pismo Wójt Gminy C. pismem z dnia 27 czerwca 2006 r. poinformował zobowiązanego, iż w żadnym swoim piśmie nie podzielił jego poglądu o nieistnieniu obowiązku zapłaty podatku od nieruchomości, a ponadto zaznaczył, iż wszczął postępowanie egzekucyjne.

W dalszej części uzasadnienia organ dokonał analizy przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w kontekście istnienia po stronie zobowiązanego obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości z tytułu posiadanej Stacji Uzdatniania Wody w P.

W zażaleniu na powyższe postanowienie zobowiązany wniósł o jego uchylenie. Wskazał, iż Wójt Gminy C. wydając to postanowienie pominął fakt niewydania postanowienia w sprawie udzielenia interpretacji, w wymaganym trzymiesięcznym terminie, liczonym od dnia złożenia wniosku oraz związania organu podatkowego stanowiskiem przedstawionym w tym wniosku (art. 14a § 4 i art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej). Podkreślił, iż ze stanowiska wyrażonego we wniosku złożonym w dniu 15 lutego 2006 r. wynikało, iż jest on zwolniony z podatku od nieruchomości. W związku z tym postępowanie egzekucyjne jest bezprawne. Zdaniem zobowiązanego "decyzje podejmowane przez Wójta Gminy C. mają na celu próbę zamaskowania skutków prawnych, które wywołane są z mocy prawa w wyniku bezczynności organu podatkowego".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. utrzymało w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.) podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku. W rozpoznawanej sprawie zobowiązany występując z zarzutem w sprawie postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 27 czerwca 2006 r. wskazał na okoliczność braku obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości, objętego tym tytułem, wydanym na podstawie złożonej deklaracji podatkowej. Zdaniem zobowiązanego o braku obowiązku podatkowego świadczy fakt, iż Wójt Gminy C., mimo obowiązku wynikającego z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej, nie wydał w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku o udzielenie interpretacji stosownego postanowienia. To z kolei spowodowało zdaniem zobowiązanego, iż w myśl art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej stanowisko o nieistnieniu obowiązku podatkowego zawarte we wniosku z dnia 13 lutego 2006 r. stało się dla organu podatkowego wiążące.

Odnosząc się do powyższego stanowiska zobowiązanego organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej w przypadku niewydania przez organ postanowienia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, uznaje się, że organ ten jest związany stanowiskiem podatnika zawartym we wniosku. W myśl jednak art. 14a § 2 Ordynacji podatkowej podatnik składający wniosek jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie.

Organ odwoławczy podkreślił, iż nie kwestionuje faktu niewydania przez Wójta Gminy C. stosownego postanowienia na podstawie art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej. Zaznaczył jednak, iż skutki prawne, wynikające z art. 14b § 3 tej ustawy, mogą powstać tylko w przypadku, gdy wniosek i zawarte w nim stanowisko spełniają niezbędne wymogi wynikające z cytowanego art. 14a § 2. Tymczasem wniosek z dnia 13 lutego 2006 r. nie spełnia dyspozycji zawartej w powyższym przepisie. Treść tego wniosku nie pozwala na ustalenie: jakiego rodzaju nieruchomości winny być zwolnione z opodatkowania, jaki jest tytuł posiadania tych nieruchomości oraz za jaki konkretnie okres winno przysługiwać zwolnienie z opodatkowania. Organ podkreślił, iż fakt posiadania stosownych informacji przez Wójta Gminy C. z urzędu (na podstawie np. posiadanych w organie podatkowym ewidencji, deklaracji) nie może zwalniać wnioskodawcy, ubiegającego się o otrzymanie interpretacji, z dopełnienia ustawowych wymogów co do formy i treści wniosku. Istotą interpretacji, wydawanych na podstawie art. 14a Ordynacji podatkowej, jest to, iż organ podatkowy udziela odpowiedzi tylko i wyłącznie na podstawie treści wniosku, w którym podatnik obowiązany jest przedstawić w sposób wyczerpujący stan faktyczny oraz własne stanowisko w sprawie, które to informacje pozwoliłyby organowi podatkowemu na wydanie przedmiotowej interpretacji. Stanowisko wyrażone we wniosku, z treści którego nie wynika dokładny stan faktyczny sprawy nie może być, w myśl art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wiążące dla organu podatkowego.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. sformułowany w treści pisma z dnia 12 lipca 2006 r. zarzut o nieistnieniu obowiązku podatkowego wywodzony z faktu niewydania w stosownym terminie postanowienia w sprawie interpretacji prawa podatkowego jest bezzasadny. Tym samym nieuzasadnione są zarzuty zawarte w treści zażalenia, jakoby organ pierwszej instancji przy wydaniu rozstrzygnięcia pominął wskazywaną okoliczność niewydania postanowienia na podstawie art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż przedmiotowe postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte w wyniku nieuregulowania powstałego z mocy prawa zobowiązania podatkowego, zadeklarowanego w złożonej deklaracji podatku od nieruchomości na rok 2006.

W skardze na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zobowiązany wniósł o uchylenie tego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 34 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, polegającym na sankcjonowaniu bezczynności organu podatkowego, co w ocenie skarżącego pozostaje w sprzeczności z postanowieniami art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. nie uznało złożonego zażalenia za zasadne, wskazując że wniosek o udzielenie interpretacji prawa podatkowego wniesiony na podstawie art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej nie spełniał wymogów określonych w art. 14a § 2 tej ustawy. W konsekwencji, pomimo upływu trzech miesięcy od dnia złożenia przedmiotowego wniosku, wyłączone zostało działanie skutków przewidzianych w art. 14b § 3 powołanej ustawy. Taka interpretacja powyższych przepisów pozwala organowi podatkowemu na bezkarną bezczynność. Podniósł, że mimo, iż zdaniem organu odwoławczego, wniosek o udzielenie interpretacji prawa podatkowego był niekompletny, to jednak Wójt Gminy C. nie skorzystał z dyspozycji art. 14a § 5 Ordynacji podatkowej, pozwalającej na żądanie jego uzupełnienia.

Podkreślił, iż regulacja zawarta w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej została po to wprowadzona, aby uniknąć przewlekłości postępowań w tego typu sprawach. Skutkiem działania tego przepisu jest to, iż w przypadku bierności organu podatkowego stanowisko zawarte we wniosku staje się wiążące dla tego organu z mocy prawa. Nie ma przy tym większego znaczenia czy w późniejszej ocenie padają spostrzeżenia co do kompletności wniosków. Tym bardziej, że w przypadku niniejszej sprawy obie strony były dokładnie zorientowane jakiej nieruchomości sprawa dotyczy. Powyższe ustalenia zostały całkowicie pominięte przez organ odwoławczy, który skupił się na rozważaniach jak powinien być prawidłowo sporządzony ów wniosek.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Przede wszystkim należy zaznaczyć, ze zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa. W ramach sprawowanej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organy administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Kontroli Sądu poddane zostały postanowienia organów podatkowych w sprawie stanowiska wierzyciela, wydane w związku z wniesieniem zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji należności.

Zgodnie z art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku.

W rozpoznawanej sprawie egzekucji poddane zostały należności z tytułu podatku od nieruchomości za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2006 r. Zdaniem skarżącego egzekwowany obowiązek nie istnieje. W ocenie organów zarzut ten jest niezasadny.

Wskazać należy, że skarżący z mocy prawa (bez decyzji administracyjnej) obowiązany był samodzielnie obliczać podatek od nieruchomości i wpłacać go na rzecz budżetu gminy w terminie określonym ustawą. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 9 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) osoby prawne, jednostki organizacyjne oraz spółki niemające osobowości prawnej, jednostki organizacyjne Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, a także jednostki organizacyjne Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe są obowiązane:

1) składać, w terminie do dnia 15 stycznia, organowi podatkowemu właściwemu ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania, deklaracje na podatek od nieruchomości na dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym dniu – w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku,

2) odpowiednio skorygować deklaracje w razie zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tego zdarzenia,

3) wpłacać obliczony w deklaracji podatek od nieruchomości – bez wezwania – na rachunek budżetu właściwej gminy, w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminie do dnia 15 każdego miesiąca.

Stosownie do treści art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem: 1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże takie zobowiązanie; 2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania. Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w art. 21 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, podatek wskazany w deklaracji jest – co do zasady – podatkiem do zapłaty (art. 21 § 2).

W myśl jednak § 3 tegoż przepisu jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Przepis ten nakłada zatem na organ podatkowy obowiązek wszczęcia postępowania podatkowego i wydania decyzji podatkowej zawsze wtedy, gdy według organu podatkowego podatnik w sposób niewłaściwy wykona ciążące na nim obowiązki w zakresie samoobliczenia lub też w ogóle ich nie wykona – niewłaściwie ustali podatkowoprawny stan faktyczny lub też dokona nieodpowiedniej (zdaniem tego organu) interpretacji prawa podatkowego, czy wreszcie oba działania podatnika – ustalenie stanu faktycznego i zastosowanie do niego przepisów prawa – są prawidłowe, ale nie nastąpi dobrowolna realizacja zobowiązania podatkowego wynikającego ze złożonej przez podatnika deklaracji podatkowej.

Stosownie natomiast do treści art. 3a § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie zobowiązań powstałych w przypadkach określonych w art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej stosuje się egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one z deklaracji lub zeznania złożonego przez podatnika lub płatnika. Dokument ten może więc stanowić podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego i wszczęcia egzekucji, ale tylko w sytuacji, gdy zobowiązany nie przekazał wierzycielowi należności w wysokości obliczonej przez siebie. Jeżeli wierzyciel kwestionuje prawidłowość wystawienia deklaracji, zwłaszcza jeżeli kwestionuje prawidłowość obliczeń dłużnika, to nie jest uprawniony do wystawienia tytułu wykonawczego opiewającego na inną kwotę, niż podana w dokumencie sporządzonym przez dłużnika. Podstawą do prowadzenia egzekucji w takiej sytuacji może być jedynie decyzja o ustaleniu wysokości należności.

Jak wynika z akt sprawy skarżący złożył w Urzędzie Gminy C. deklarację podatku od nieruchomości na rok 2006, wykazując podatek do zapłaty w wysokości 26.900,00 zł. Deklaracja sporządzona została w dniu 30 stycznia 2006 r.

Następnie wnioskiem z dnia 13 lutego 2006 r. (złożonym w dniu 15 lutego 2006 r.), działając na podstawie art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej, wystąpił do organu podatkowego – Wójta Gminy C. o udzielenie pisemnej interpretacji § 2 pkt 1 i pkt 2 uchwały Nr XXXIII/179/05 Rady Gminy Cegłów z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie określenia w roku 2006 wysokości stawek podatku od nieruchomości, posiadania psów, opłaty administracyjnej oraz zwolnień w tym podatku. We wniosku wskazał, że zgodnie z § 2 pkt 1 powyższej uchwały Rada Gminy zwolniła budowle zajęte na realizację zadań własnych Gminy, tj. zaopatrzenia ludności w wodę, stanowiące własność lub współwłasność komunalną gminy Cegłów. Jednocześnie poinformował, że jest podatnikiem podatku od nieruchomości Stacji Uzdatniania Wody w P., która jest współwłasnością trzech gmin. Wskazał, że jego stanowisko jest jednoznaczne, że jest zwolniony od podatku od nieruchomości od budowli należących do Stacji Uzdatniania Wody w P.

Bezspornym jest, że organ podatkowy nie wydał postanowienia w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o którym mowa w art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej. Przy piśmie z dnia 13 marca 2006 r. przesłał skarżącemu jedynie udzielone organowi podatkowemu wyjaśnienia radcy prawnego. Wójt Gminy C. nie wezwał również skarżącego do uzupełnienia ewentualnych braków przedmiotowego wniosku. Wezwania, które organ podatkowy kierował do skarżącego, były bowiem kierowane już po upływie trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, a ponadto dotyczyły pisma z dnia 5 maja 2006 r., stanowiącego w istocie ponaglenie, a nie wniosek o interpretację. Jak wynika z akt spawy organ nie przedłużył na podstawie art. 14b § 4 tej ustawy powyższego terminu do 4 miesięcy.

Przy piśmie z dnia 31 maja 2006 r. skarżący złożył korektę deklaracji podatku od nieruchomości na rok 2006, sporządzoną w dniu 16 maja 2006 r., w której wykazał podatek do zapłaty w kwocie "0 zł". Wyjaśnił, że podstawą sporządzenia powyższej korekty jest przepis art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w przypadku niewydania przez organ postanowienia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, uznaje się, że organ ten jest związany stanowiskiem zawartym we wniosku. Wskazał, iż wniosek o wydanie wiążącej interpretacji został złożony w dniu 13 lutego 2006 r. Pomimo upływu trzymiesięcznego terminu nie otrzymał postanowienia, o którym mowa w art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej. Podkreślił, że zgodnie ze stanowiskiem zawartym w przedmiotowym wniosku budowle należące do Stacji Uzdatniania Wody w P. zwolnione są z podatku od nieruchomości w Gminie C.

W dniu 27 czerwca 2006 r. organ podatkowy wystawił tytuł wykonawczy obejmujący należności z tytułu podatku od nieruchomości za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2006 r. Jako podstawę prawną należności organ wskazał deklarację.

Należy zatem stwierdzić, że w związku ze złożeniem przez skarżącego przy piśmie z dnia 31 maja 2006 r. korekty deklaracji podatku od nieruchomości na rok 2006, w której wykazał on podatek do zapłaty w kwocie "0 zł", organ podatkowy nie był uprawniony do wystawienia powyższego tytułu wykonawczego, ponieważ według tej korekty nie było zobowiązania podatkowego, które mogłoby podlegać egzekucji. Wobec złożenia korekty deklaracji podstawą wystawienia tego tytułu nie mogła być deklaracja podatku od nieruchomości na rok 2006, sporządzona w dniu 30 stycznia 2006 r. Jeżeli natomiast – w ocenie organu podatkowego – skarżący niewłaściwie określił wysokość zobowiązania w złożonej korekcie deklaracji to, stosownie do treści przepisu art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, zobowiązany był do wszczęcia postępowania podatkowego i wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.

W świetle powyższego zarzut skarżącego w sprawie prowadzenia egzekucji należności z tytułu podatku od nieruchomości w postępowaniu wszczętym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 27 czerwca 2006 r. uznać należało za uzasadniony. Uznanie przez organy podatkowe obu instancji zarzutu za nieuzasadniony stanowiło naruszenie przepisu art. 3a § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z art. 21 § 2 i § 3 Ordynacji podatkowej.

Niezasadny jest natomiast, podnoszony w skardze, zarzut naruszenia art. 34 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie. Skarżący skorzystał z prawa wniesienia zażalenia, w wyniku którego sprawa została rozpoznana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. Sąd nie mógł się natomiast wypowiedzieć co do zasadności zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej. Ocena związania organu podatkowego stanowiskiem skarżącego zawartym we wniosku o udzielenie interpretacji prawa podatkowego może być bowiem dokonana jedynie w postępowaniu podatkowym.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.

NOTATKI

W przedmiotowym wniosku skarżący wskazał zatem, że wnosi o interpretację przepisów uchwały Rady Gminy Cegłów dotyczącej wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz zwolnień w tym podatku w 2006 r. Wskazał przepisy, o których interpretację wnosił oraz budowle, których wniosek ten dotyczy (budowle Stacji Uzdatniania Wody w Piasecznie, która jest współwłasnością trzech gmin). Przedstawił też swoje stanowisko, że jest zwolniony z podatku od budowli należących do SUW Piaseczno.

Wystawiając tytuł wykonawczy oraz występując o wszczęcie postępowania egzekucyjnego organ podatkowy naruszył przepis art. 3a § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z art. 21 § 2 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku.

W myśl jednak § 3 tegoż przepisu jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Przepis ten nakłada zatem na organ podatkowy obowiązek wszczęcia postępowania podatkowego i wydania decyzji podatkowej zawsze wtedy, gdy według organu podatkowego podatnik w sposób niewłaściwy wykona ciążące na nim obowiązki w zakresie samoobliczenia lub też w ogóle ich nie wykona – niewłaściwie ustali podatkowoprawny stan faktyczny lub też dokona nieodpowiedniej (zdaniem tego organu) interpretacji prawa podatkowego, czy wreszcie oba działania podatnika – ustalenie stanu faktycznego i zastosowanie do niego przepisów prawa – są prawidłowe, ale nie nastąpi dobrowolna realizacja zobowiązania podatkowego wynikającego ze złożonej przez podatnika deklaracji podatkowej.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej w przypadku niewydania przez organ postanowienia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, uznaje się, że organ ten jest związany stanowiskiem podatnika zawartym we wniosku. Oznacza to, że skutkiem milczenia organu podatkowego jest nadanie mocy wiążącej stanowisku wnioskodawcy wobec właściwych dla niego organów podatkowych.

Ze względu na powyższe Sąd nie mógł ocenić prawidłowości stanowiska organów zawartego w zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającym ją postanowieniu organu pierwszej instancji. Nie mógł też wypowiedzieć się co do zasadności zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisu art. 4 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym.

W postępowaniu tym organ winien dokonać oceny związania go stanowiskiem skarżącego zawartym we wniosku o udzielenie interpretacji prawa podatkowego.