Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 785/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-12-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r., I. K. (dalej: skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Wniosek ten nie zawierał uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi, w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania orzeczenia, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt: II FZ 585/06, niepubl.). Podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu nie mogą stanowić jedynie ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt: I FZ 332/14, orzeczenie dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdza, że skarżąca nie wykazała aby w sprawie ziściły się przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Złożony przez skarżącą wniosek, w ocenie Sądu, nie pozwala na zastosowanie wobec niej wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym przejawiająca się we wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Złożony wniosek nie zawiera bowiem żadnego uzasadnienia. Skarżąca nie wyjaśniła czym konkretnie w sprawie ma przejawiać się wypełnienie przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., a należy wskazać że wstrzymanie wykonania orzeczenia uzasadniać mogą konkretne okoliczności będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonego aktu na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, a nie sama wysokość dolegliwości na jaką narażona jest strona. Innymi słowy strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie danego orzeczenia spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych okoliczności. Nie sposób także doszukiwać się zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w okolicznościach, które skarżąca wskazywała w treści swojego wniosku o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Wniosek ten, mimo skierowania do skarżącej stosownego wezwania, nie został przez nią uzupełniony o istotne okoliczności dotyczące jej sytuacji majątkowej (w szczególności o zeznania PIT, wyciągi z rachunków, informacje o posiadanych udziałach, innych dochodach rodziny, posiadanych w rodzinie samochodach, nieruchomościach, dokonanych darowiznach). Wobec powyższego, niemożliwe okazało się ustalenie jaki jest rzeczywisty stan majątkowy skarżącej i jej możliwości płatnicze a zatem również rzetelna analiza sytuacji skarżącej. W ocenie Sądu, z uwagi na niepełny charakter informacji przekazanych przez skarżącą we wniosku o zwolnienie od kosztów, nie jest także możliwe na tej podstawie udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Co również istotne, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, przy czym przedstawiona argumentacja musi być spójna i odnosić się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi bowiem być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania zaskarżonego aktu. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania orzeczenia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie aktu spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych konkretnych okoliczności (por. postanowienie NSA z 21 marca 2013 r. o sygn. akt: I FZ 15/13, orzeczenie dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego też twierdzenia strony powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na Sąd (por. postanowienie NSA z 19 stycznia 2016 r., sygn. akt: I FZ 593/15, orzeczenie dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie, złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie zawierał żadnego uzasadnienia.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia