Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1548/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2752/15 w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 22 listopada 2016 r. sygn. VII SA/Wa 2752/15 oddalił skargę J. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego.

Pismem z [...] lipca 2019 r. skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 listopada 2016 r.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z [...] lipca 2019 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego poprzez nadesłanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej odpisu, wskazania numeru PESEL, wskazania podstawy prawnej i faktycznej skargi o wznowienie postępowania sądowego, a także podania, w jakiej dacie dowiedziała się o podstawie wznowienia.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej [...] sierpnia 2019 r. (k. 67). Przy piśmie z [...] sierpnia 2019 r. skarżąca nadesłała odpis skargi, wskazała numer PESEL, a także przytoczyła podstawy wznowienia (art. 271 pkt 2 p.p.s.a. – brak zdolności sądowej; art. 273 § 2 p.p.s.a. - wykrycie nowych okoliczności faktycznych i środków dowodowych) i je uzasadniła, wyjaśniając dodatkowo, że o możliwości wznowienia postępowania dowiedziała się z otrzymanej [...] lipca 2019 r. informacji z Ministerstwa Sprawiedliwości (k. 57-58).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia. Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony stosownie do art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), dalej: p.p.s.a., a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - 273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w żądanej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia. W myśl art. 280 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuca.

Wymaganie dotyczące powołania okoliczności stwierdzających zachowanie przez stronę terminu do wniesienia skargi ma związek z ustanowieniem przez ustawodawcę warunku, że skarga o wznowienie postępowania może zostać wniesiona w terminie trzymiesięcznym, przy czym termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 p.p.s.a.).

Pomimo wezwania skarżąca nie wykonała prawidłowo obowiązku podania, w jakiej dacie dowiedziała się o przytoczonych przez siebie podstawach wznowienia. Jeżeli skarżąca przyjmuje, że wezwanie Sądu o wykazanie, kiedy dowiedziała się o powołanych przez siebie podstawach wznowienia, wykonała poprzez ujawnienie w piśmie z [...] sierpnia 2019 r., iż nastąpiło to [...] lipca 2019 r., gdy otrzymała informację z Ministerstwa Sprawiedliwości o możliwości zastosowania w jej przypadku wobec wyroku z 22 listopada 2016 r. sygn. VII SA/Wa 2752/15 trybu przewidzianego w Dziale VII p.p.s.a., to zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego brak obarczający złożoną przez nią skargę nie został poprawnie uzupełniony. Rozróżnieniu powinny bowiem podlegać zdarzenia wiązane z faktycznym dowiedzeniem się o podstawie wznowienia od okoliczności polegającej na pouczeniu skarżącej, że dana okoliczność może stanowić podstawę do wystąpienia ze skargą o wznowienie postępowania (por. postanowienie NSA z 8 lutego 2017 r. sygn. II OZ 89/17). Jeżeli zasadę tę odnieść m.in. do podstawy wynikającej z art. 273 § 2 p.p.s.a., to wykrycie nowych okoliczności faktycznych i środków dowodowych, a zatem dowiedzenie się o ich istnieniu otwiera termin, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. i jego bieg jest niezależny od tego, kiedy strona dowiedziała się o znaczeniu prawnym tychże okoliczności i środków dowodowych, w szczególności została pouczona przez określone instytucje państwowe o istnieniu nadzwyczajnego trybu wzruszenia orzeczeń prawomocnych i ewentualnej możliwości zastosowania tego rodzaju trybu w jej sprawie. W tych warunkach wezwanie do podania, w jakiej dacie strona dowiedziała się o przytaczanych przez siebie podstawach wznowienia musi być rozumiane jako wymaganie nakazujące stronie szczegółowo wyjaśnić, kiedy dowiedziała się o podstawach, z zaistnieniem których powiązała swoje żądanie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem z 22 listopada 2016 r. sygn. VII SA/Wa 2752/15, czemu skarżąca w niniejszej sprawie niewątpliwie uchybiła. Niejasne w tym kontekście jest również powiązanie art. 277 p.p.s.a. z art. 9 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz. U. z 2019 r. poz. 916), gdyż, jak wynika z przedstawionego przez skarżącą dokumentu (kopia pisma Zastępcy Burmistrza [...] W. z [...] października 2019 r. znak: [...], k. 71-72) stan prawny działki nr ew. [...] obręb [...] przy ul. [...] w W. uniemożliwiał dokonanie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności. Potwierdzeniem tego było nieotrzymanie przez skarżącą zaświadczenia potwierdzającego przekształcenie, na co skarżąca zresztą zwraca sama uwagę w piśmie z [...] sierpnia 2019 r., wobec czego brak jest związku pomiędzy tym faktem a sferą ustaleń, które łączą się z kwestią biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.