Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 163/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3,art. 57 § 1 ,art. 34 ,art. 37 § 1,art. 46 § 3,art. 49 § 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 138e § 1,3,art. 138j § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2015 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2022 r. Z. P., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wskazaną w rubrum orzeczenia.

Zarządzeniem z 1 marca 2022 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi - przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nadesłał pełnomocnictwo szczególne na formularzu PPS-1.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 34 P.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Na mocy art. 37 § 1 zd. pierwsze P.p.s.a. pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, a zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku zaś skargi - pod rygorem jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie profesjonalny pełnomocnik, wnosząc skargę w imieniu skarżącego, załączył do niej potwierdzone za zgodność z oryginałem sporządzone na formularza PPS-1 "Pełnomocnictwo szczególne". W rubryce E tego formularza, która dotyczy zakresu tego pełnomocnictwa, mocodawca wskazał, że upoważnia ono do m. in. występowania przed organami administracji wszystkich instancji i sądami administracyjnymi. Natomiast w rubryce D.1. nie podana danych pełnomocnika, któremu skarżący udziela umocowania. Udzielając w zakreślonym terminie odpowiedzi na skutecznie doręczone wezwanie w zakresie uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, strona skarżąca przedłożyła oryginał pełnomocnictwa szczególnego udzielonego na druku PPS-1. W treści przedłożonego pełnomocnictwa mocodawca nie wskazał osoby, której umocowania udziela, zatem Sąd stwierdza, że brak formalny skargi nie został w zakreślonym terminie uzupełniony. Nadal bowiem nie wiadomo komu skarżący udzielił umocowania do reprezentowania go przez sądami administracyjnymi.

Na marginesie należy zauważyć, że wykorzystanie do udzielenia pełnomocnictwa formularza PPS-1 "Pełnomocnictwo szczególne", z uwagi na prawne przeznaczenie takiego druku, samo przez się może wywoływać wątpliwości co do jego skuteczności na etapie postępowania sądowego. Formularz PPS-1, jak wskazuje wprost jego nazwa i umieszczone na jego wstępie objaśnienia, w tym podstawa prawna, miejsce jego składania, a także dane jakie powinny znaleźć się w jego dalszych polach, przeznaczony jest do spraw podatkowych należących do właściwości organu podatkowego, a nie do spraw sądowych. Koresponduje z tym treść podanej w nim podstawy prawnej, tj. art. 138e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa"), który stanowi, że pełnomocnictwo szczególne upoważnia do działania we wskazanej sprawie podatkowej lub innej wskazanej sprawie należącej do właściwości organu podatkowego. Pełnomocnictwo szczególne udzielone na piśmie oraz zawiadomienie o jego zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu w przypadku, gdy zostały utrwalone w postaci papierowej, składa się do akt sprawy według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 138j § 1 pkt 2, w oryginale lub jego notarialnie poświadczony odpis (art. 138e § 3 Ordynacji podatkowej).

Jednakże, abstrahując od formy przedstawionego na wezwanie Sądu pełnomocnictwa, w którego zakresie podano, że upoważnia ono do występowania przed sądami administracyjnymi, to jednak w polach 38 i 39 rubryki D.1. nie zostały uzupełnione dane pełnomocnika upoważnionego do reprezentowania skarżącego. W przedłożonym Sądowi formularzu pełnomocnictwa PPS-1, skarżący nie wskazał komu tego umocowania udziela. W związku z tym brak podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie umocowanie pełnomocnika, który sporządził i wniósł skargę, zostało właściwie wykazane. Tym samym załączenie - na wezwanie Sądu - tego dokumentu do akt niniejszej sprawy nie może zostać uznane za usunięcie braku formalnego skargi.

W powyższych okolicznościach, stwierdzając że pełnomocnik skarżącego w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi, Sąd zobligowany był ją odrzucić, o czym orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.