Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 2949/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: *Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA - Andrzej Cisek Sędzia WSA - Anna Siedlecka /sprawozdawca / Protokolant - Kinga Kręc po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "A" we W. na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...]r, Nr [...] w przedmiocie nakazu zapewnienia właściwego dojazdu do budynku mieszkalno-usługowego we W. poprzez usunięcie metalowych barier stanowisk postojowych oraz wprowadzenie zakazu parkowania pojazdów na drodze pożarowej I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. na rzecz skarżącej kwotę 10 zł (słownie: dziesięć) tytułem wpisu uiszczonego od skargi.


UZASADNIENIE

Sygn. akt IISA/Wr 2949/02 1

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej we W. nakazał Prezesowi Spółdzielni Mieszkaniowej "A" we W. - zapewnić właściwy dojazd pożarowy do budynku mieszkalnego położonego przy ul. P. Ś. od [...] do [...] będących pod zarządem Spółdzielni Mieszkaniowej "A", usunąć metalowe bariery stanowisk postojowych, wprowadzić zakaz parkowania pojazdów na drodze pożarowej oraz wykonać w terminie do dnia [...]r. obowiązek w zakresie dotyczącym parkowania pojazdów do stałego przestrzegania.

Od powyższej decyzji Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" wniosła odwołanie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu odwołania podniosła, że przedmiotowy budynek mieszkalny został zaprojektowany w [...] r. zgodnie z ówczesnymi przepisami zawartymi w ustawie prawo budowlane i o planowaniu przestrzennym, zaś zatwierdzony plan realizacyjny posiada wszystkie wymagane uzgodnienia i opinie, w tym pozytywne opinie dwóch rzeczoznawców Straży Pożarnej. Zgodność wykonania szerokości drogi dojazdowej oraz stanowisk parkingowych z ww. dokumentacją potwierdzają pomiary dokonane do protokołu czynności kontrolnych przez inspektora z Komendy miejskiej PSP w dniu [...]r.

Ponadto, lokatorzy tego budynku parkują samochody od czasu oddania go do eksploatacji, tj. w [...]r.

Odwołujący wnieśli również o uwzględnienie faktu, że zlecone zostało projektantowi opracowanie koncepcji wyznaczenia nowych miejsc parkingowych na tym terenie.

Decyzją z dnia [...]r. D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wskazał, że wyznaczenie przez właściciela terenu w początkowym okresie użytkowania budynku miejsc parkingowych od strony podwórza sprawiło, że parametry techniczne dojazdu pożarowego przestały odpowiadać wówczas odpowiadającym wymaganiom zawartym w piśmie okólnikowym nr 30 z dnia 14 listopada 1967r. Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych w sprawie dojazdów pożarowych do budynków - stanowiącym uzupełnienie ( wyjaśnienie) do zarządzenia nr 130 Ministra Budownictwa i Przemysłu materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budownictwa powszechnego( Dz. Bud. Nr 10, poz. 44 ze zm.).

Wykonanie w ostatnim czasie blokad miejsc parkingowych pogorszyło i tak już niespełnione wymagania stawiane dojazdom pożarowym w poprzednim

Sygn. akt IISA/Wr 2949/02 2

okresie oraz obecnie w czasie obowiązującego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 stycznia 1999r. w sprawie określenia szczegółowych wymagań w zakresie przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego lub medycznego oraz warunków jakim powinny odpowiadać drogi pożarowe (Dz.U. Nr 7, poz. 64).

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji jako niezgodnych z prawem oraz interesem skarżącej, a także o zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu skargi podniesione zostały te same argumenty, które zawarto w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej. Jak podniosła skarżąca już w odwołaniu, droga pożarowa przy spornym budynku odpowiadała wymogom ówcześnie obowiązujących przepisów prawnych, stąd tez skarżąca nie może zgodzić się z odmiennymi twierdzeniami organu.

W odpowiedzi na skargę D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we W. wniósł o jej oddalenie. Stwierdza, że wyznaczenie przez właściciela terenu (skarżącą) od początku użytkowania przedmiotowego budynku miejsc parkingowych od strony zaplecza budynku spowodowało, że parametry techniczne dojazdu (drogi pożarowej ), w tym również dla pojazdów ratowniczo-gaśniczych straży pożarnej nie odpowiadały także poprzednio obowiązującym przepisom, w szczególności nie była zachowana wymagana odległość pomiędzy krawędzią wewnętrzną drogi pożarowej od strony budynku wysokiego( powyżej 11 kondygnacji), która powinna wynosić 5 m, a szerokość drogi min. 3 m. droga pożarowa nie spełnia nadal swojej funkcji, a to dlatego, że została zajęta na miejsca parkingowe, które w planach realizacyjnych nie zostały w tym miejscu przewidziane z uwagi na zaprojektowanie garaży. W ten sposób został naruszony również art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 199 Ir. o ochronie przeciwpożarowej, nakazujący użytkownikowi przygotować budynek i teren do prowadzenia akcji ratowniczej. Skarżący tę nieprawidłowość toleruje. Organ nie kwestionuje dokumentacji projektowej lecz okoliczność, że wbrew tej dokumentacji droga pożarowa nie funkcjonuje na skutek jej zajęcia na parkingi samochodowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga jest zasadna, lecz z zupełnie innych względów niż zarzuciła skarżąca.

Sygn. akt IISA/Wr 2949/02 3

Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r, - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że jest zobowiązany niejako z urzędu do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, a także wszystkich przepisów, które winny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze. Sąd natomiast związany jest granicami sprawy, w której skarga została wniesiona, i nie może swoimi ocenami prawnymi "wkraczać" w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania przed organem administracji i wydawanych w nim aktów.

W pierwszym rzędzie należy rozważyć, kto w niniejszej sprawie jest stroną postępowania administracyjnego. Stosownie do przepisu art. 29 Kodeksu postępowania administracyjnego stronami postępowania administracyjnego mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne - również jednostki nie posiadające osobowości prawnej.

W niniejszej sprawie stroną postępowania jest ponad wszelką wątpliwość Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" we W., która posiada osobowość prawną. Okoliczność, że Prezes Spółdzielni lub jej Zarząd - organami spółdzielni oraz to, że Prezes reprezentuje ją na zewnątrz, w żadnym razie nie zmienia faktu, iż podmiotem występującym w obrocie publiczno pranym jak i w stosunkach cywilnoprawnych jest wyłącznie Spółdzielnia jako osoba prawna. Konsekwencją tego jest, że to Spółdzielnia a nie jej organy jest podmiotem praw i obowiązków. Stąd też adresatem wszelkich nakazów i zakazów wraz z obowiązkiem ich wykonania może być osoba prawna a nie jej organy. Skierowanie decyzji ( wskazanie jako adresata decyzji ) do organu Spółdzielni jest równoznaczne ze skierowaniem decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie i powoduje, że taka decyzja jest dotknięta wadą nieważności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 4 kpa.

Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 145 § 2 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach wydane zostało na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.