Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 351/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art.61§3,§5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 20 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Elżbieta Woźniak po rozpatrzeniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2014 r. i styczeń 2015 r. p o s t a n a w i a: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

[...], pismem z dnia 25 lutego 2016 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2015 r.

w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2014 r.

i styczeń 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta

z dnia 9 września 2015 r. określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w przy [...], za miesiące od stycznia 2014 r. do grudnia 2014 r. w kwocie po [...] zł miesięcznie oraz za styczeń 2015 r. w kwocie [...] zł.

Strona zamieściła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji do rozstrzygnięcia skargi. Nie zamieściła natomiast uzasadnienia zawierającego argumenty dotyczące wniosku. Strona wskazała przy okazji uzasadnienia wniosku treść art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jako przesłankę uzasadniająca zastosowanie ochrony tymczasowej, Strona wskazała niebezpieczeństwo wyrządzenia jej szkody o charakterze majątkowym, która

w niniejszej sprawie spowodowana będzie naliczaniem przez organ pierwszej instancji na podstawie art. 53 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, odsetek w znacznej kwocie oraz wyegzekwowania powyższych w trybie egzekucji administracyjnej.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do zasadności sformułowanego przez Stronę wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozstrzygnięcia skargi. Wskazał jedynie, że nie rozpoznał wniosku Strony, w związku

z tym iż nie wskazała ona podstawy prawnej uzasadniającej rozpoznanie go przez organ odwoławczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej zwanej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez Skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do Skarżącego wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Skarżący powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej,

w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczna szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r.,

o sygn. akt II FZ 460/10 – orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi merytoryczna ocenę. Ponadto brak dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy na skutek niedołączenia ich do wniosku, Sąd nie jest władny, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie aktu lub czynności, aby wzywać Skarżącego do ich przedłożenia (por. postanowienie NSA

z dnia 4 listopada 2013 r., sygn. akt I FZ 404/13 - orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze fakt, iż decyzją Prezydenta Miasta, to z uwagi na treść art. 61 P 3 p.p.s.a. uzasadnienie rozpoznawanego wniosku powinno precyzyjnie opisywać aktualną sytuację finansową i majątkową Skarżącego, tak by Sąd rozpoznający wniosek doszedł do przekonania, że uiszczenie kary pieniężnej

w kwocie 650 zł przed rozpoznaniem sprawy rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sytuacja finansowa Skarżącego nie została w żaden sposób zobrazowana, brak również jakichkolwiek dokumentów wskazujących dane w tym zakresie. Sąd nie był

w stanie ustalić jakie aktualnie Skarżący osiąga dochody i jaki poniesie uszczerbek

w wyniku uiszczenia, bądź wyegzekwowania określonej przez organ pierwszej instancji opłaty za gospodarowanie opłatami komunalnymi.

Sąd stwierdził, że ogólnikowe twierdzenie pozbawione szerszego uzasadnienia

i stosowanych dowodów, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego. Ponadto Sąd wskazuje, że uszczuplenie stanu finansowego nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Faktu egzekwowania ww. opłaty nie można również utożsamiać

z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt

I OZ 737/14 - orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Okoliczność i niniejszej sprawy same z siebie nie uzasadniają zastosowania wyjątkowej instytucji prawa, jaką jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.