Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 153/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 29 maja 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, , Protokolant Specjalista Aleksandra Błaszczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2019 roku sprawy ze skargi M. S. i K. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...], znak:[...], Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania M. i K. S. od decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] r., o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, dla inwestora: M. S. i K. S., obejmującego budowę: budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi i budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej, zewnętrznej instalacji wodociągowej, lokalnej kanalizacji sanitarnej do przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków, wlz enn, do realizacji na działkach ewid. nr 1/1 i 1/2 obręb [...], gm. S., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej jako k.p.a.), w związku z art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm., dalej jako P.b.), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że sprawa była już przedmiotem postępowania prowadzonego przez Wojewodę [...] z odwołania M. i K. S. od decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] r., o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, dla inwestora: M. S. i K. S. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] r. oraz poprzedzające ją postanowienia nr [...] z dnia [...] r. i [...] z [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Ponownie prowadząc postępowanie, Starosta [...], działając na podstawie art. 7b k.p.a., w związku z wątpliwościami interpretacyjnymi dot. ustaleń Planu Ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...] oraz zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w S. Nr [...] z dnia [...] r., odnoszącymi się do terenu objętego ww. formą ochrony przyrody, wystąpił o opinię do Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa [...] Oddziału Terenowego Parku Krajobrazowego Wzniesień [...].

Organ I instancji, postanowieniem nr [...] z dnia [...] r., nałożył na inwestorów obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego i dostarczenia dokumentów i uzupełnień w zakresie:

- wykazania, przedstawiając dokument, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 1405 ze zm.), iż planowana inwestycja jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S., w zakresie spełnienia warunków dla zagospodarowania terenów zawartych w § 33 ust. 1 pkt 3 lit. a, w nawiązaniu do § 3 pkt 30 ww. planu oraz w świetle art. 2 pkt 2 oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego,

- doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w zakresie spełnienia warunków dla zagospodarowania terenów zawartych w § 33 ust. 1 pkt 3 lit. a, gdyż projektowany budynek mieszkalny z pomieszczeniami gospodarczymi i zadaszoną wiatą garażową planowany do realizacji na terenie działki ewid. nr 1/1 w obr. [...], nie wpisuje się w definicję zabudowy zagrodowej przyjętej w orzecznictwie, jak również nie jest zgodny z definicją "zabudowy zagrodowej" zawartej w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie,

- doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. zawartymi w § 6 pkt 2, dotyczącymi zasad w zakresie ochrony i kształtowania środowiska przyrodniczego i krajobrazu, w odniesieniu do zapisów § 57 ust. 1 pkt 4 Syntezy ochrony parku, stanowiącej część opisową Planu Ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], który jest załącznikiem do Rozporządzenia Wojewody [...] Nr [...]z dnia [...] r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], w którym ustala się: "zakaz lokalizacji budownictwa na dnie dolin rzecznych, na szczytach wzgórz, w strefach krawędziowych oraz w punktach widokowych lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie".

Z akt sprawy wynika, że w toku prowadzonego postępowania, w odpowiedzi na pismo Starosty [...] z dnia [...] r. Zespół Parków Krajobrazowych Województwa [...] Oddział Terenowy Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], pismem z dnia 21 września 2018 r., szeroko uzasadniając, poinformował organ I instancji, że projektowana inwestycja znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego Wzniesień [...]. Zgodnie z obowiązującym planem ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], działki 1/1 i 1/2 w obr. [...] znajdują się w strefie A, w bezpośrednim sąsiedztwie punktu widokowego, a planowana inwestycja usytuowana jest na szczycie wzgórza oraz znajduje się w strefie krawędziowej o dużym nachyleniu. Reasumując, Zespół Parków Krajobrazowych Województwa [...] Oddział Terenowy Parku Krajobrazowego Wzniesień [...] uznał, że inwestycja rażąco narusza zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. oraz zapisy planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...].

W dniu 12 października 2018 r. M. i K. S., reprezentowani przez pełnomocnika M. T., w odpowiedzi na postanowienie Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r., uzupełnili dokumenty i przedłożyli wyjaśnienia, iż planowana inwestycja w żadnym swoim fragmencie nie jest zawarta w obrębie szczytu wzgórza, nie znajduje się w strefie krawędziowej kulminacji o dużym nachyleniu oraz z uwagi na zlokalizowaną tam zabudowę oraz wysokie drzewa i krzewy zasłaniające widok, nie ma możliwości lokalizowania punktu widokowego w tym obszarze.

Starosta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] r. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. W uzasadnieniu decyzji organ wykazał, że planowana inwestycja jest niezgodna z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. oraz Rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], w tym załącznika nr 1 do rozporządzenia - Synteza Planu Ochrony oraz z zapisami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wnieśli inwestorzy. Szeroko uzasadniając, M. i K. S. zarzucili wydanej decyzji:

1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6, art. 7, art. 7b, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 w zw. z art. 8 k.p.a., poprzez:

a) zastosowanie przepisu art. 7b k.p.a. jako podstawy prawnej zwrócenia się o opinię do Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa [...] w sytuacji, gdy Park Krajobrazowy nie jest organem administracji publicznej,

b) brak właściwego i wszechstronnego rozpatrzenia wszystkich okoliczności i całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie,

c) brak wyjaśnienia w treści uzasadnienia decyzji, które z powoływanych przez organ I instancji przepisów prawa mają, zdaniem organu, zastosowanie w przedmiotowej sprawie i dlaczego,

d) brak przytoczenia podstawy prawnej uzasadniającej wydanie decyzji odmownej,

2) naruszenie prawa materialnego, poprzez niewłaściwe zastosowanie § 54 ust. 1 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] r., w sytuacji gdy ww. podstawa prawna nie ma w przedmiotowej sprawie zastosowania.

Wobec powyższego skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, względnie wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W dniu 12 grudnia 2018 r. organ odwoławczy otrzymał do wiadomości pismo Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa [...], Oddział Terenowy Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], będące uzupełnieniem do pisma z dnia 21 września 2018 r.

M. S. i K. S. pismem z dnia 20 grudnia 2018 r. przedstawili swoje stanowisko w odpowiedzi na pismo Parku Krajobrazowego Wzniesień [...].

Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] r., o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Przywołując brzmienie art. 35 ust. 1 i ust. 3 P.b. organ odwoławczy wskazał, że planowana inwestycja polega na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego wraz z instalacją wodociągową, instalacją kanalizacji sanitarnej z przydomową biologiczną oczyszczalnią ścieków oraz elektryczną na działkach ewid. nr 1/1 i 1/2 obręb [...], gm. S. Działki ewid. nr 1/1 i 1/2 obręb [...] gm. S., położone są na terenie Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], utworzonego na mocy rozporządzenia Wojewody [...] i Wojewody [...] z dnia [...] r. w sprawie utworzenia Parku Krajobrazowego Wzniesień [...]. PKW[...] posiada obowiązujący plan ochrony, ustanowiony Rozporządzeniem Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...]. Zgodnie z § 57 ust. 1 pkt 4 Syntezy planu ochrony, stanowiącej załącznik nr 1 do ww. rozporządzenia, zakazuje się lokalizacji budownictwa na dnie dolin rzecznych, na szczytach wzgórz, w strefach krawędziowych oraz w punktach widokowych lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowe działki znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie punktu widokowego oraz w strefie krawędziowej o dużym nachyleniu, co w ocenie Wojewody, skutecznie udowodnił w uzasadnieniu wydanej decyzji organ I instancji.

Działki, na których zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja objęte są ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. (Uchwała nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia 29 lipca 2009 r. - Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] poz. 2313 z 09.09.2009 r). Po przeprowadzeniu analizy zgodności planowanej inwestycji z zapisami obowiązującego mpzp, organ odwoławczy stwierdził, iż inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego wraz z instalacjami na działkach ewid. nr 1/1 i 1/2 obręb [...], gm. S., jest sprzeczna z ustaleniami tego planu. Pomimo nałożenia na inwestorów, postanowieniem Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r., obowiązku doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. dotyczącymi zasad w zakresie ochrony i kształtowania środowiska przyrodniczego i krajobrazu, pełnomocnik inwestorów nie dopełnił tego obowiązku.

Planowana inwestycja, zlokalizowana jest w terenie oznaczonym w mpzp symbolem R - tereny użytkowane rolniczo - uprawy polowe. Przeznaczenie tych terenów oraz warunki ich zagospodarowania zawarte są w Rozdziale III § 33 planu. Zgodnie z § 33 ust. 2 pkt 4, dla terenów położonych w granicach PKW[...] wykluczono możliwość lokalizacji zabudowy m.in. na szczytach wzgórz oraz w strefie krawędziowej kulminacji o dużym nachyleniu (analogicznie do treści § 57 ust. 1 pkt 4 Syntezy planu ochrony, o której mowa powyżej). Jednocześnie, w myśl § 6 pkt 2 planu miejscowego: ustala się zasady zagospodarowania poszczególnych terenów i obiektów chronionych zgodne z wymogami ustanowionymi w aktach ustalających poszczególne formy ochrony oraz w planach ich ochrony; dla terenu PKW[...] plan ochrony został ustanowiony Rozporządzeniem Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...]r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...] (Dz. Urz. Województwa [...] Nr [...], poz. [...]), zmieniony Obwieszczeniem Wojewody [...] Nr [...], poz. [...]). Organ odwoławczy stwierdził więc, że ustalenia planu ochrony Parku Krajobrazowego w niniejszej sprawie wywołują bezpośrednie skutki prawne, gdyż zostały recypowane do mpzp Gminy S.

Ponadto Wojewoda [...] stwierdził, że przedstawiony projekt budowlany jest zgodny z przepisami techniczno - budowlanymi, określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U z 2015 r. poz. 1422 ze zm.), zastosowane rozwiązania zostały zaprojektowane przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, aktualne na dzień ich opracowania, oraz złożyły oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego dotyczące sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany spełnia również wymagania rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U z 2012 r. poz. 462 ze zm.). Analizując kwestie formalne, organ odwoławczy wskazał, że do wniosku o pozwolenie na budowę załączone zostało wymagane oświadczenie inwestorów o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Równocześnie nadmienił, że Starosta [...] nie umożliwił stronom czynnego udziału w postępowaniu, jak słusznie podnieśli skarżący w swoim odwołaniu. Wojewoda [...], naprawiając uchybienie Starosty [...], zawiadomił strony o prowadzonym postępowaniu i umożliwił im zapoznanie się z aktami, a także składanie wniosków i zastrzeżeń.

Odpowiadając na pozostałe zarzuty odwołania organ odwoławczy, przytaczając treść art. 7b i art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. podniósł, iż uchwałą Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia [...] r. utworzono samorządową wojewódzką jednostkę organizacyjną, podporządkowaną Sejmikowi Województwa [...], pod nazwą "Zespół Parków Krajobrazowych Województwa [...]" oraz nadano jej statut, z którego wynika, że w skład Zespołu PKW[...] wchodzi m.in. Oddział Terenowy Parku Krajobrazowego Wzniesień [...]. Wobec powyższego, Wojewoda stwierdził, że Zespół Parków Krajobrazowych Województwa [...] wpisuje się w definicję organu administracji publicznej, wskazaną powyżej.

Odnosząc się do treści odwołania, organ wojewódzki stwierdził, iż Starosta [...] przeanalizował wszystkie okoliczności faktyczne i prawne mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu decyzji, zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., organ I instancji wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, oraz wyjaśnił podstawy prawne decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Reasumując, w myśl art. 35 ust. 3 P.b., inwestorzy we wskazanym terminie nie doprowadzili projektu budowlanego do zgodności z prawem, więc Starosta [...] zobowiązany był na podstawie ww. przepisu odmówić zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Na ostateczną decyzję Wojewody [...] skargę do sądu administracyjnego złożyli M. S. i K. S., zarzucając zaskarżonej decyzji:

1. naruszenie § 57 ust. 1 pkt 4 Syntezy Planu Ochrony stanowiącej Załącznik nr 1 do rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...] w związku z § 6 pkt 2) uchwały nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że przepis § 57 ust. 1 pkt 4 Syntezy znajduje w sprawie wprost zastosowanie, podczas gdy tak nie jest, ponieważ zagadnienie, którego dotyczy jest uregulowane w mpzp.

2. naruszenie § 33 ust. 2 pkt 4 mpzp poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że ograniczenia wynikające z tego przepisu mają zastosowanie, gdy chodzi o zabudowę zagrodową w obrębie [...] w sytuacji, gdy z literalnego brzmienia przepisu powyższe nie wynika.

3. naruszenie art. 28 P.b. w zw. z art. 7b k.p.a. poprzez doprowadzenie do sytuacji, w której Zespół Parków Krajobrazowych Województwa [...] Oddziału Terenowego Parku Krajobrazowego Wzniesień [...] występuje w sprawie w dwóch rolach. Raz jest uznany przez organ I instancji za stronę postępowania administracyjnego, a więc podmiot, który ma interes w konkretnym rozstrzygnięciu sprawy. Z drugiej strony występuje jako organ opiniodawczy, dla którego legitymacja ma wynikać z brzmienia art. 7b k.p.a. i który powinien być obiektywny. Zaangażowanie Parku w niniejsze postępowania, a także budzące zastrzeżenia co do odzwierciedlania rzeczywistości pisma - opinie, których autorem jest Park, wskazują na konieczność ponownej weryfikacji postępowania również w tym względzie, stosownie do uwag zamieszczonych w ad. 2 w uzasadnieniu odwołania.

Mając powyższe na uwadze skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w związku z tym wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że kontrolowana decyzja i decyzja ją poprzedzająca nie naruszały prawa w sposób opisany powyżej, a skarga była niezasadna.

Wbrew twierdzeniom skarżących, organ II instancji zarówno prawidłowo ustalił stan faktyczny, jak i - w oparciu o tak ustalony stan - dokonał subsumpcji prawnej.

Podstawę prawną zaskarżonych decyzji stanowi ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.), w tym art. 35 ust. 3. który przewiduje, że w razie stwierdzenia naruszeń w zakresie dotyczącym m.in. zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego (art. 35 ust. 1 P.b.), organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodnie z tym przepisem projekt budowlany ma być zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego powszechnie obowiązującym na terenie gminy, co oznacza, że jego ustalenia muszą być przestrzegane i uwzględniane przy realizacji inwestycji budowlanych.

W realiach przedmiotowej sprawy organ I instancji uzasadnił, że pomimo stosownego wezwania skarżący nie dopełnili ciążącego na nich obowiązku, tj. przedłożony przez skarżących projekt budowlany nie został doprowadzony do zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. zawartymi w szczególności w § 6 pkt 2 tego planu, dotyczącymi zasad w zakresie ochrony i kształtowania środowiska przyrodniczego i krajobrazu, w odniesieniu do zapisów § 57 ust. 1 pkt 4 Syntezy ochrony parku, stanowiącej część opisową Planu Ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], który jest załącznikiem do Rozporządzenia Wojewody [...] Nr [...] z dnia [....]r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], w którym ustala się: "zakaz lokalizacji budownictwa na dnie dolin rzecznych, na szczytach wzgórz, w strefach krawędziowych oraz w punktach widokowych lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie".

Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotne znaczenie ma fakt znajdowania się terenu inwestycyjnego na terenie Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], utworzonego na mocy rozporządzenia Wojewody [...] i Wojewody [...] z dnia [...] r. w sprawie utworzenia Parku Krajobrazowego Wzniesień [...]. PKW [...] posiada obowiązujący plan ochrony, ustanowiony Rozporządzeniem Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...].

§ 57 ust. 1 pkt 4 Syntezy planu ochrony, stanowiącej załącznik nr 1 do ww. rozporządzenia, zakazuje się lokalizacji budownictwa na dnie dolin rzecznych, na szczytach wzgórz, w strefach krawędziowych oraz w punktach widokowych lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowe działki znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie punktu widokowego oraz w strefie krawędziowej o dużym nachyleniu, co w ocenie Wojewody, skutecznie udowodnił w uzasadnieniu wydanej decyzji organ I instancji i z czym, po analizie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wypada się zgodzić.

Dodatkowo należy podkreślić, że działki, na których zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja objęte są ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. (Uchwała nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. - Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] poz. [...] z 09.09.2009 r). Planowana inwestycja, zlokalizowana jest w terenie oznaczonym w mpzp symbolem R - tereny użytkowane rolniczo - uprawy polowe. Przeznaczenie tych terenów oraz warunki ich zagospodarowania zawarte są w Rozdziale III w § 33 planu. Zgodnie z § 33 ust. 2 pkt 4, dla terenów położonych w granicach PKW[...] wykluczono możliwość lokalizacji zabudowy m.in. na szczytach wzgórz oraz w strefie krawędziowej kulminacji o dużym nachyleniu (analogicznie do treści § 57 ust. 1 pkt 4 Syntezy planu ochrony, o której mowa powyżej). Jednocześnie, jak przywołano to już wyżej, w myśl § 6 pkt 2 planu miejscowego, ustalono zasady zagospodarowania poszczególnych terenów i obiektów chronionych zgodne z wymogami ustanowionymi w aktach ustalających poszczególne formy ochrony oraz w planach ich ochrony; dla terenu PKW[...] plan ochrony został ustanowiony Rozporządzeniem Wojewody [...] o Nr [...] z dnia [...]r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...] (Dz. Urz. Województwa [...] Nr[...], poz.[...]), zmieniony Obwieszczeniem Wojewody [...] z dnia [...] r. o sprostowaniu błędów (Dz. Urz. Województwa [...] Nr [...], poz. [...]). Sąd aprobuje pogląd organu odwoławczego, że ustalenia planu ochrony Parku Krajobrazowego, w niniejszej sprawie wywołują bezpośrednie skutki prawne, gdyż zostały recypowane do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy S..

Ponadto podkreślić należy, że z treści opinii Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa [...] Oddziału Terenowego Parku Krajobrazowego Wzniesień [...] z dnia [...] r. a także znajdującej się w aktach dokumentacji wynika, że działki skarżących znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie punktu widokowego, a z uwagi na zlokalizowaną na samym szczycie wzgórza zabudowę, wręcz na punkcie widokowym. Z uwagi na obecną lokalizację zabudowy, punkt widokowy nie jest usytuowany w najwyższym miejscu wzgórza na wysokości 235 m n.p.m., lecz został umieszczony na wysokości 228 m n.p.m. Jak wynika to z przedłożonej dokumentacji sporny punkt widokowy został określony/wskazany jako element istniejącego PKW[...]. Dodatkowo z mapy hipsometrycznej oraz dokumentacji zdjęciowej wynika, iż planowana inwestycja usytuowana ma być na szczycie wzgórza, które znajduje się w strefie krawędziowej o dużym nachyleniu. Tym samym nie można w tych okolicznościach podzielić subiektywnego stanowiska skarżących, iż faktycznie z miejsca oznaczonego prawnie jako punkt widokowy nie ma dobrej widoczności, czy też że na terenie planowanej zabudowy brak jest dużego nachylenia.

Zdaniem Sądu, powyższe przesądza kwestię, że planowana inwestycja w ww. lokalizacji odnosi się jednocześnie do szczytu wzgórza, strefy krawędziowej kulminacji o dużym nachyleniu oraz bezpośredniego sąsiedztwa punktu widokowego, co narusza zapisy § 33 ust. 2 pkt 4 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Stryków oraz zapisy recypowanego Planu ochrony PKW[...].

Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że należy zaakceptować stanowisko Starosty [...], które zostało powielone i zaaprobowane także przez organ II instancji, iż przedstawiony przez skarżących projekt budowlano-architektoniczny pozostaje w kolizji z zapisem § 6 pkt 2, dotyczącymi zasad w zakresie ochrony i kształtowania środowiska przyrodniczego i krajobrazu, w odniesieniu do zapisów § 57 ust. 1 pkt 4 Syntezy ochrony parku, stanowiącej część opisową Planu Ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], który jest załącznikiem do Rozporządzenia Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], a także opisanymi wyżej zapisami mpzp.

Jak jednoznacznie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt II OSK 156/16 (CBOSA) "niewypełnienie przez inwestora nałożonego przez organ obowiązku wyeliminowania niezgodności z planem, musi skutkować odmową zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stosownie do treści art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.)". Jak słusznie wyjaśnił NSA w uzasadnieniu tego wyroku , "(...) Bezsporne jest także to, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nałożył na inwestora obowiązek usunięcia dostrzeżonej nieprawidłowości, określając termin na wykonanie tego obowiązku, lecz w przedłożonym uzupełnieniu wniosku inwestor nie usunął niezgodności projektowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym zakresie zgodzić należy się ze stanowiskiem, że realizacja postanowień planu miejscowego w procesie inwestycyjnym stanowi z jednej strony obowiązek dla inwestora, z drugiej - daje gwarancję zrealizowania każdego zamierzenia, które jest zgodne z planem. Stanowi również gwarancję dla właścicieli innych nieruchomości objętych planem, że nie powstanie zabudowa niezgodna z tym planem, a tylko taka, na którą społeczność lokalna wyraziła zgodę w procedurze uchwalania planu miejscowego. Unormowania regulujące kwestię zgodności inwestycji z porządkiem w zakresie zagospodarowania przestrzennego, wyrażonym w planie bądź decyzji o warunkach zabudowy, winny być zatem postrzegane restrykcyjnie, a ocena w tym zakresie jest podstawowym obowiązkiem organu architektoniczno-budowlanego orzekającego o pozwoleniu na budowę (zob. wyrok NSA z dnia 4 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2461/15, LEX nr 2345622). Niewypełnienie zaś przez inwestora nałożonego przez organ obowiązku wyeliminowania niezgodności z planem, musi skutkować odmową zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stosownie do treści art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane". Podgląd ten tutejszy Sąd w pełni podziela.

Z uwagi na powyższe, organy, wbrew twierdzeniom skargi, prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy oraz przepisy mające w sprawie zastosowanie, w konsekwencji wydając zasadnie decyzję odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W tych okolicznościach zarzuty skargi okazały się niezasadne.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

A.B.