Wyrok NSA oz. w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1693/98
NSA oz. w Gdańsku
Data orzeczenia: 2000-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 111 par. 2
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Treść art. 111 par. 2 Kpa nie daje podstaw do przyjęcia, że następuje przesunięcie terminu wniesienia tylko tego środka, którego dotyczyło żądanie uzupełnienia decyzji oraz tylko wtedy, gdy żądanie jest zasadne. Żądanie uzupełnienia decyzji co do prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego powoduje przesunięcie także terminu do wniesienia odwołania.

TEZY

Treść art. 111 par. 2 Kpa nie daje podstaw do przyjęcia, że następuje przesunięcie terminu wniesienia tylko tego środka, którego dotyczyło żądanie uzupełnienia decyzji oraz tylko wtedy, gdy żądanie jest zasadne. Żądanie uzupełnienia decyzji co do prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego powoduje przesunięcie także terminu do wniesienia odwołania.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2000 r. sprawy ze skargi Aleksa Ch. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 20 lipca 1998 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o podziale nieruchomości - uchyla zaskarżone postanowienie; (...).


UZASADNIENIE

Skarżący Aleks Ch. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 20 lipca 1998 r. (...), którym, powołując się na art. 134 Kpa, stwierdzono, że odwołanie skarżącego od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 24 marca 1998 r. w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości, jest niedopuszczalne. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika jednakże, że podstawą jego podjęcia było ustalenie, iż skarżący wniósł odwołanie po upływie ustawowego terminu. Wskazano bowiem tam, że decyzję Prezydenta Miasta B. doręczono skarżącemu w dniu 11 kwietnia 1998 r., co powodowało, iż termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 25 kwietnia 1998 r., skarżący wniósł zaś odwołanie w dniu 3 czerwca 1998 r.

Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżone postanowienie zostało podjęte w następujących okolicznościach.

W dniu 24 kwietnia 1998 r. skarżący złożył w Urzędzie Miasta B. pismo, którym zażądał, powołując się na art. 111 par. 1 Kpa, uzupełnienia decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 24 marca 1998 r. w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości co do prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego.

W dniu 15 maja 1998 r. sporządzono pismo podpisane przez Dyrektora Wydziału w Urzędzie Miasta B. skierowane do skarżącego, w którym, odpowiadając na jego pismo w sprawie uzupełnienia decyzji co do prawa odwołania, poinformowano go, że od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 24 marca 1998 r. służy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W związku z tym stwierdzono też w tym piśmie, że pouczenie co do prawa odwołania zawarte w decyzji z dnia 24 marca 1998 r. jest właściwe i wyczerpujące.

W dniu 3 czerwca 1998 r. skarżący wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 24 marca 1998 r.

Po przekazaniu tego odwołania przez organ pierwszej instancji Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B., organ ten podjął zaskarżone postanowienie.

W skardze skarżący twierdził, że zachował termin do wniesienia odwołania. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że odwołanie od decyzji wniósł w terminie 14 dni od otrzymania odpowiedzi na swe żądanie uzupełnienia decyzji.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

W aktach administracyjnych brak dowodów potwierdzających datę doręczenia skarżącemu decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 24 marca 1998 r. oraz pisma z dnia 15 maja 1998 r. W zaskarżonym postanowieniu przyznano jednakże, że decyzja Prezydenta Miasta B. została doręczona skarżącemu w dniu 11 kwietnia 1998 r. Zatem jego żądanie uzupełnienia decyzji w zakresie pouczenia o przysługującym powództwie do sądu powszechnego zostało wniesione w terminie, o którym mowa w art. 111 par. 1 Kpa Nie zostało jednakże wyjaśnione, czy odwołanie od tej decyzji zostało wniesione w terminie 14 dni liczonym od dnia otrzymania odpowiedzi na żądanie uzupełnienia decyzji /art. 111 par. 2 Kpa/.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uznało, iż termin do wniesienia odwołania przez skarżącego należy liczyć od dnia doręczenia mu decyzji organu pierwszej instancji. Zgodnie jednak z art. 111 par. 2 Kpa, jeżeli strona zażąda w terminie 14 dni od doręczenia decyzji, jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi. Zatem w niniejszej sprawie, w której skarżący zażądał uzupełnienia decyzji z dnia 24 marca 1998 r., co do prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego, termin do wniesienia odwołania winien być liczony od dnia doręczenia mu odpowiedzi na to żądanie.

Dla obliczenia terminu wniesienia odwołania nie jest istotne, że skarżący domagał się uzupełnienia decyzji co. do prawa wniesienia powództwa, a nie odwołania oraz, że od decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nie przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego. Treść art. 111 par. 2 Kpa nie daje podstaw do przyjęcia, iż następuje przesunięcie terminu wniesienia tylko tego środka prawnego, którego dotyczyło żądanie uzupełnienia decyzji oraz tylko wtedy, gdy żądanie jest zasadne. Żądanie uzupełnienia decyzji co do prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego powoduje przesunięcie także terminu do wniesienia odwołania. Strona może bowiem błędnie przypuszczać, że oprócz odwołania służy jej prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego i z tego względu, dokonując wyboru na podstawie błędnego założenia, zrezygnować z wniesienia odwołania, co może z kolei próbować naprawić po wyjaśnieniu jej, iż od decyzji nie służy prawo wniesienia powództwa. Tak było w niniejszej sprawie, gdyż pełnomocnik skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wyjaśnił, iż skarżący zamierzał wystąpić z powództwem do sądu powszechnego w celu szybkiego i ostatecznego załatwienia spraw dotyczących nieruchomości, która była objęta decyzją zatwierdzająca projekt podziału nieruchomości.

Ponadto należy wskazać, że w niniejszej sprawie nie udzielono w istocie odpowiedzi na żądanie skarżącego. Skarżący żądał bowiem wyraźnie uzupełnienia decyzji co do prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego, zaś odpowiedź zawarta w piśmie z dnia 15 maja 1998 r. dotyczy prawa wniesienia odwołania. W piśmie tym nie wyjaśnia się skarżącemu, iż od decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nie przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego.

Z tych wszystkich względów uznano, iż podejmując zaskarżone postanowienie naruszono art. 134 Kpa w zw. z art. 111 par. 2 Kpa Naruszenie tych przepisów może zaś mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż zgodnie z tym co stwierdził pełnomocnik skarżącego, odwołanie zostało wniesione w terminie 14 dni od doręczenia skarżącemu pisma z dnia 15 maja 1998 r., które miało zawierać odpowiedź na jego żądanie uzupełnienie decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ uchylił zaskarżone postanowienie.

Nadto, wobec uwzględnienia skargi, na mocy art. 55 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, orzeczono także o kosztach postępowania.