Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 38/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 06 listopada 2008r. sprawy ze skargi Z. B. na bezczynność Wojewody w przedmiocie zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę /-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska


UZASADNIENIE

Decyzją nr (...) z dnia (...) 2007 r. Starosta O. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. i M. K. pozwolenie na budowę garażu dwustanowiskowego na działce nr (...) przy ul. (...) w O.

Pismem z dnia (...) 2007 r. Z. B. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego opisaną wyżej decyzją Starosty O. z dnia (...) 2007 r. Wnioskodawca podniósł, że przedmiotowe pozwolenie umożliwia lokalizację inwestycji w granicy z działka nr (...), której jest on, jako spadkobierca po M. G., współwłaścicielem, na tej nieruchomości zamieszkuje i ją użytkuje. Decyzja została wydana z ominięciem wnioskodawcy na podstawie zgody udzielonej inwestorom przez S. S., który, zdaniem Z. B., nie miał prawa do złożenia powyższego oświadczenia.

Starostwo Powiatowe w O. wezwało Z. B. pismem z dnia (...) 2007 r., do przedstawienia, w terminie 14 dni, dowodów potwierdzających okoliczności podniesione we wniosku, w szczególności postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub innych dokumentów świadczących o prawie do dysponowania nieruchomością.

W odpowiedzi Z. B., pismem z dnia (...) 2007 r. wskazał, iż fakt bycia współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości wywodzi z bycia spadkobiercą ustawowym po swojej babci M. G. oraz matce T. B., przyznając jednocześnie, że nie przeprowadzono dotychczas postępowania spadkowego w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po powyższych osobach. Do pisma załączono akty urodzenia i zgonu T. B. (matki wnioskodawcy), jak również akt urodzenia wnioskodawcy.

Pismem z dnia (...) 2008 r. Starostwo Powiatowe w O. wyjaśniło Z. B., że z uwagi na fakt, iż nie przeprowadzono postępowania spadkowego co do nieruchomości oznaczonej jako działka nr (...), uznano, iż S. S. zamieszkały na przedmiotowej działce był stroną postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na budowę i miał co najmniej prawo do zarządzania nieruchomością upoważniające go do składania oświadczeń woli i dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Pismem do Wojewody Z. B. zwrócił się o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia (...) 2007 r. udzielającej pozwolenia na budowę oraz wniósł o zobowiązanie organu administracji I instancji do formalnego rozstrzygnięcia wniosku z dnia (...) 2007 r. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego opisaną powyżej decyzją. Wnioskodawca podniósł, iż do momentu złożenia powyższego pisma, jego wniosek o wznowienie postępowania nie został formalnie rozpatrzony, bowiem pismo z dnia (...) 2008 r. nie mogło stanowić sposobu załatwienia sprawy.

Wojewoda W. pismem z dnia (...) 2008 r. wyjaśnił, iż nie widzi podstaw do spełnienia żądania zobowiązania organu I instancji do rozstrzygnięcia wniosku z dnia (...) 2007 r. o wznowienie postępowania. Wojewoda wskazał, iż zgodnie z art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w przypadku, gdy podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, a wnoszący pismo nie uzupełni jego braków w zakreślonym terminie, pismo pozostawia się bez rozpoznania, co nie musi mieć ani formy decyzji, ani postanowienia. Dlatego też Starosta nie miał obowiązku formalnego rozstrzygnięcia wniosku. Równocześnie Wojewoda poinformował Z. B., że w przypadku pozostawienia sprawy bez rozpoznania osobie, która zarzuca organowi naruszenie przepisów prawa polegające na bezczynności organu wobec zaniechania wszczęcia postępowania na podstawie wniesionego podania, przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

W dniu (...) 2008 r. Z. B. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, za pośrednictwem Wojewody W., skargę na bezczynność organów administracji "w osobach Wojewody W. i Starosty O." oraz wniósł o zobowiązanie organów do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej rozstrzygającej wniosek skarżącego o wznowienie postępowania administracyjnego. Skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, jak również podniósł, że brak rozstrzygnięcia sprawy uniemożliwia usunięcie z obrotu prawnego decyzji wadliwej wydanej z rażącym naruszeniem prawa.

Skarga została zarejestrowana jako skarga na bezczynność Wojewody W. pod sygnaturą niniejszej sprawy, zaś w zakresie, w jakim dotyczyła bezczynności Starosty O. zarejestrowano ją w dzienniku korespondencji ogólnej i przekazano ją Staroście zgodnie z art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda W. podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarga na bezczynność została opisana przez skarżącego jako skarga na bezczynność organów administracji "w osobach Wojewody W. i Starosty O.". Powyższe oznaczenie skargi przesądza, iż zamiarem skarżącego było zaskarżenie do sądu bezczynności obydwu wymienionych w niej organów. Należy jednak wskazać, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Tym samym wniesienie przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem Wojewody pozwoliło Sądowi zbadać jedynie zasadność skargi na bezczynność Wojewody.

Podkreślić należy, że istotą żądania strony w niniejszym postępowaniu jest zobowiązanie organu I instancji (Starosty O.) do formalnego rozpatrzenia wniosku z dnia (...) 2007 r., w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia (...) 2007 r. Jak podnosi skarżący sposób rozpatrzenia jego wniosku przez Starostę, pismem z dnia (...) 2008 r., jako niespełniający formalnych wymagań nałożonych przepisami procedury administracyjnej, nie mógł być traktowany jako kończący postępowanie. Sąd zwraca uwagę, że pismo skierowane do Wojewody W., w którym skarżący podniósł, iż jego wniosek nie został jeszcze formalnie rozstrzygnięty przez Starostę, stanowił przewidziane art. 37 kpa zażalenie na bezczynność organu administracji, w przypadku niezałatwienia przez niego sprawy w terminie zakreślonym przepisami kpa. Tym samym postępowanie toczące się przed Wojewodą stanowiło postępowanie incydentalne, którego celem było zobowiązanie Starosty do rozpatrzenia wniosku z dnia (...) 2007 r. Jak wielokrotnie wskazywał Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznanie zażalenia na bezczynność przez organ wyższego stopnia (w tym przypadku Wojewodę) nie następuje w formie decyzji administracyjnej lub postanowienia, ale w drodze czynności nadzorczej, która nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego (wyrok NSA z 12 stycznia 2001 r., sygn. akt IV SAB 177/00, niepubl.). Wniesienie zażalenia na bezczynność organu niższego stopnia warunkuje wyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących stronie w sprawie i umożliwia wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu właściwego w sprawie (w przedmiotowej sprawie bezczynność Starosty O.). Natomiast sama forma rozstrzygnięcia zażalenia na bezczynność podjęta przez Wojewodę W. nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Równocześnie podkreślić należy, że w przypadku drugiego z żądań strony – stwierdzenia bezczynności Starosty O. w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego – sprawa została zarejestrowana przez Sąd w dzienniku korespondencji ogólnej po numerem (...), a wniesiona skarga została przekazana Staroście celem uzyskania jego stanowiska w sprawie. Po przesłaniu przez Starostę odpowiedzi na skargę sprawa w zostanie zarejestrowana i rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.

W tym stanie rzeczy skarga na bezczynność Wojewody W. jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ B. Kamieńska /-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska