Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1100/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, adwokata w sprawie ze skargi R. O. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia orzeczenia postanawia 1. ustanowić dla R. O. radcę prawnego, 2. odmówić ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku

o przyznanie prawa pomocy, dodatkowych wyjaśnieniach z dnia 7 kwietnia 2009 r. oraz załączonych kopiach dokumentów ustalono, co następuje.

Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz [...] córką. Druga z córek nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Rodzina utrzymuje się z dochodów wnioskodawcy z tytułu służby w wysokości 3.197,16 zł miesięcznie (przeciętne wynagrodzenie z okresu ostatnich 3 miesięcy, ustalono na podstawie fotokopii zaświadczenia [...]). Żona wnioskodawcy nie uzyskuje żadnych dochodów, nie pracuje. Skarżący podał, że on, żona i córka nie posiadają żadnego majątku. Wnioskodawca utrzymuje dwa mieszkania zajmowane przez jego rodzinę: jedno należące do matki żony, drugie znajdujące się w zasobach Gminy Miasta S., którego najemcą jest babcia wnioskodawcy. Skarżący wskazał, że utrzymanie mieszkania przy ul. [...] wynikają z konieczności zajmowania się sprawami babci, która jest osobą w podeszłym wieku, w złym stanie zdrowia wymagającym pobytu na rehabilitacji w Domu Pomocy Społecznej. Z fotokopii zaświadczenia o wynagrodzeniu wynika, że jest ono obciążone w kwocie 1.598 zł z tytułu zajęcia komorniczego. Wnioskodawca załączył kopię wezwania do zapłaty, z którego wynika, że zaległość

z tytułu czynszu i innych opłat za zajmowany lokal wynosi 2.786,71 zł. Z kopii dowodów wpłat wynika, że wnioskodawca uiszcza czynsz za mieszkanie przy ul. [...]: opłata z 10.03.2009 – 500 zł, opłata za gaz z 21.03.2009 – 68,32 zł, odsetki – 30 zł. Kserokopia faktury za energię elektryczną w drugim z mieszkań opiewa na kwotę 353,17 zł., faktura opłaty za rachunek telefoniczny w tym mieszkaniu wystawiona na żonę wnioskodawcy opiewa na 100,82 zł. Kserokopia fragmentu wyciągu z rachunku bankowego nie została uwzględniona przy ustaleniu wydatków, gdyż brak jest oznaczeń czyjego rachunku wyciąg dotyczy. Skarżący oświadczył, że wszystkie zobowiązania powodują konieczność zaciągania długów w celu spłaty wymienionych zobowiązań.

Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa

do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Przez prawo do sądu należy przy tym rozumieć nie tylko prawo samego dostępu do sądu, tj. uruchomienia postępowania przed sądem ale również prawo do korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, zwłaszcza,

że w postępowaniu sądowoadministracyjnym przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna wnioskodawcy w chwili obecnej nie pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i rodziny. Łączny dochód w gospodarstwie domowym wynosi wprawdzie 3.197,16 zł netto, jednakże wynagrodzenie skarżącego jest obciążone znaczną kwotą z tytułu zajęcia komorniczego. Uwzględniając powyższe oraz koszty utrzymania mieszkania, w tym także pomoc finansową na utrzymanie mieszkania członka rodziny w podeszłym wieku, stwierdzić należy, że skarżący wykazał, że w chwili obecnej spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 1 postanowienia.

W związku z tym, że skarżącemu przyznano w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, brak jest podstaw, aby dodatkowo przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Z tego względu Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz

art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy, orzeczono jak w pkt. 2 postanowienia.