Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 25/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 2, art. 12 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Jan Kacprzak (spr.) Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. W. i J. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2299/10 w sprawie ze skargi J. W. i J. W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) J. W. i J. W. złożyli skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w sprawie z ich skargi na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. Skarżący wnieśli o stwierdzenie, że w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym sygn. akt I SA/Wa 2299/10 doszło do przewlekłości postępowania oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa na ich rzecz kwoty 10.000 zł.

Z akt sprawy wynika, że skarga J. W. i J. W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana przez organ do Sądu w dniu 24 listopada 2010 r. W tym samym dniu Przewodniczący Wydziału wydał zarządzenie o wezwaniu skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego. Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2011 r. sędzia sprawozdawca wezwał Ministra Infrastruktury do usunięcia braków formalnych odpowiedzi na skargę poprzez podpisanie tego pisma i jego odpisów. Tego samego dnia wezwano organ do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy przez nadesłanie brakujących zwrotnych potwierdzeń odbioru decyzji I instancji. Wobec niewykonania przez Ministra Infrastruktury wezwania z dnia 3 stycznia 2011 r. Sędzia Przewodniczący zarządzeniem z dnia 2 lutego 2011 r. pozostawił bez rozpoznania odpowiedź na skargę. W dniu 11 lutego 2011 r. sędzia sprawozdawca wydał zarządzenie o skierowaniu sprawy na termin rozprawy. W dniu 14 lutego 2011 r. i w dniu 16 lutego 2011 r. wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu zażalenia skarżących i Ministra Infrastruktury na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania odpowiedzi na skargę. W dniu 21 lutego 2011 r. wpłynęło pismo uzupełniające ich zażalenie na powyższe zarządzenie. W dniu 22 lutego 2011 r. wydane zostało zarządzenie o doręczeniu odpisów zażaleń stronom przeciwnym, które zostało wykonane w dniu 23 lutego 2011 r. Zawiadomienia o doręczeniu skarżącym odpisu zażalenia Ministra Infrastruktury wpłynęły do Sądu w dniu 14 marca 2011 r., a zawiadomienia o doręczeniu pozostałym stronom odpisów zażalenia skarżących i uzupełniającego pisma wpłynęły do Sądu między 31 marca, a 27 kwietnia 2011 r.

W dniu 26 kwietnia 2011 r. wpłynęła do Sądu skarga skarżących na przewlekłość postępowania. Akta sprawy z zażaleniem wpłynęły do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 29 kwietnia 2011 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedstawionym stanie faktycznym skarga J. W. i J. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podnieść, iż skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.

o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Jednakże zgodnie z art. 14 ustawy ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to zatem, że ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które z przyczyn nieuzasadnionych trwa dłużej niż 12 miesięcy.

W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podjął niezbędne czynności mające na celu rozpoznanie sprawy, tj. wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wezwano organ do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego oraz do uzupełnienia akt administracyjnych. Biorąc pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ czynności sądowe podjęte były bez nieuzasadnionej zwłoki. Jednocześnie zwrócić należy uwagę na fakt, że sprawa była gotowa do wyznaczenia na termin rozprawy już w dniu 11 lutego 2011 r. (na ten dzień datowane jest zarządzenie o skierowaniu sprawy na termin rozprawy), tj. w okresie trzech miesięcy od dnia wpływu skargi do Sądu. Jednakże wobec złożenia zarówno przez skarżących jak i przez organ zażaleń na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był do nadania biegu tym zażaleniom i do przekazania sprawy Sądowi wyższej instancji. Nastąpiło to bez nieuzasadnionej zwłoki, gdy weźmie się pod uwagę daty wpływu do Sądu zawiadomień o doręczeniu stronom odpisów zażaleń, a datę przedstawienia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zażaleń wraz z aktami sprawy.

Podkreślenia wymaga, że skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania nie jest środkiem służącym do kontroli prawidłowości czynności podejmowanych przez sąd w toku postępowania. Dlatego w tym kontekście należy wskazać, że do kontroli zasadności wydanego przez Sędziego Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzenia o pozostawieniu bez rozpoznania odpowiedzi na skargę dojdzie przy rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażaleń na to zarządzenie, a nie w postępowaniu o stwierdzenie przewlekłości postępowania.

W tym stanie rzeczy brak podstaw do stwierdzenia, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 2299/10 nastąpiła przewlekłość.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.