Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1836/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Asesor WSA Paweł Groński, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2007 r. sprawy ze skargi R.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/ Wa 1836/06

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 157 § 1 kpa po wszczęciu z urzędu postępowania stwierdził nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...]lipca 2001 r. nr [...] .

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wystąpił o zbadanie zgodności z prawem decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lipca 2001 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej H. G. pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej wraz z urządzeniami w budynku przy ulicy C.w D..

W toku postępowania nieważnościowego ustalono, że zatwierdzony decyzją z dnia [...] lipca 2001 r. projekt budowlany zakładał przejście instalacji gazowej przez strop i ścianę zewnętrzną budynku mieszkalnego. Budynek w którym przewidziano roboty usytuowany jest na działce nr [...], przy ulicy C. w D.. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów działka ta stanowiła współwłasność inwestora H. G.oraz R. K.. Mimo to organ wydając pozwolenie na budowę nie domagał się od inwestorki wykazania prawa do dysponowania tą częścią nieruchomości, która należała do R. K.. Brak zgody R. K. był zdaniem organu równoważny z brakiem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wobec czego organ nie miał podstaw do wydania pozwolenia na budowę.

Odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. złożyła H. G. Wskazała, że przedmiotowa instalacja gazowa powstała w miejsce poprzednio istniejącej nieszczelnej instalacji oraz, że posiadała zgodę dawnej współwłaścicielki nieruchomości na przeprowadzenie nowej instalacji gazowej we wspólnym budynku.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania H. G., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. utrzymał zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. w mocy.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 32 ust 4 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) pozwolenie na budowę mogło być wydane wyłącznie temu, kto wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zatwierdzony kwestionowaną decyzją projekt przewidywał przejście instalacji gazowej przez strop i ścianę zewnętrzną budynku stanowiącego współwłasność (dotyczyło to m. in. odprowadzenia spalin z gazowego pieca c.o. przewodem kominowym oraz przeprowadzenia przewodu z rur PCV wentylacji wywiewnej). Przedmiotowy budynek dawnej należał do inwestorki H. G. oraz M. K. , która zmarła w dniu 13 maja 2000 r. i spadek po niej na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] lipca 2000 r. sygn. [...], nabyła w całości R.K..

Ingerencja w części wspólne budynku (stropy, ściany zewnętrzne), wykraczała poza zakres zwykłego zarządu i wymagała zgody wszystkich współwłaścicieli ( art. 199 kc) .

W toku postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę organ nie dysponował żadnymi dokumentami potwierdzającmi, że H. G. w dacie przedkładania do zatwierdzenia projektu instalacji gazowej posiadała zgodę R. K. na przedmiotowe zamierzenie. Także sama R. K. w piśmie z dnia [...] czerwca 2006 r. stwierdziła, że nie wyrażała zgody na założenie nowej instalacji gazowej.

W tych okolicznościach organ uznał, że Burmistrz Miasta i Gminy [...] wydając decyzję z dnia [...]lipca 2001 r. nr [...] naruszył art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, albowiem wydał decyzję bez całościowego wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co wypełniło przesłankę z art. 156 § 1 pkt 2 do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła R.K..

W skardze podniosła między innymi, że jest spadkobierczynią połowy przedmiotowego domu po M. K.. Nadto, że H. G. założyła nową instalację gazową bez jej zgody. Wskazała na wiele okoliczności faktycznych z których wynikało, iż między współwłaścicielkami istnieje poważny spór w zakresie korzystania i użytkowania wspólnej nieruchomości, jak również prowadzenia robót budowlanych związanych z jej rozbudową.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz zauważył, iż podnoszone w skardze okoliczności pozostają bez wpływu na ocenę zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem .

W związku z tym, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póz. zm), wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji wydanej przez organ administracji, możliwe jest jedynie wówczas gdy doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w tym zakresie należy stwierdzić, że odpowiada ona prawu.

Dokonana przez organy analiza zatwierdzonego kwestionowaną decyzją projektu wykazała, że projektowana instalacja gazowa przebiegać miała przez strop i ścianę zewnętrzną budynku stanowiącego współwłasność stron to jest H. G. oraz R. K..

Taka ingerencja instalacji gazowej w części wspólne budynku ( stropy, ściany zewnętrzne), wykraczała poza zakres zwykłego zarządu i wymagała zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości ( art. 199 kc) .

Nie ulega wątpliwości, że H. G. w dacie przedłożenia do zatwierdzenia projektu instalacji gazowej powinna posiadać zgodę R. K. na to zamierzenie. Uczestniczka R. K. w toku postępowania nieważnosciowego stwierdziła, że nie wyrażała zgody na założenie nowej instalacji gazowej.

Także w aktach sprawy takich dokumentów nie ma. Natomiast zgoda jej poprzedniczki prawnej – M. K. znaczenia prawnego nie miała, gdyż w dacie wydawania kwestionowanej decyzji współwłaścicielką nieruchomości była R. K.. W tych okolicznościach organ zasadnie uznał, że Burmistrz Miasta i Gminy [...] wydając decyzję z dnia [...] lipca 2001 r. naruszył art. 32 ust 4 pkt 2 Prawa budowlanego.

Modernizacja polegająca na założeniu nowej instalacji gazowej, w budynku stanowiącym współwłasność, należy niewątpliwie do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu nieruchomością wspólną. W tym przypadku, zgoda współwłaścicielki była niezbędna, aby można było mówić o posiadaniu pełnego prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego.

Treść skargi a zwłaszcza podniesione okoliczności faktyczne wskazują na istnienie poważnego konfliktu w zakresie realizacji uprawnień właścicielskich przez współwłaścicielki: skarżącą oraz H. G. .

Należy jednak stanowczo podkreślić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznawał skargę na konkretną decyzję wydaną w toku postępowania nieważnościowego. Wynik tego postępowania i wydane rozstrzygnięcie o stwierdzeniu nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lipca 2001 r. były adekwatne do ustaleń jakie poczynił organ oraz stanowiska skarżącej prezentowanego w toku postępowania.

Skoro z zatwierdzonego przedmiotową decyzją projektu budowlanego wynikało, że przebieg instalacji gazowej i przewidziane roboty budowlane dotyczyły również części wspólnych to późniejsze stwierdzenie nieważności takiej decyzji pozostaje w interesie współwłaścicielki, która nie wyrażała zgody na ten zakres robót.

W tym kontekście, treść skargi pozostaje bez związku z ustaleniami organu i wyrażonymi w decyzji motywami jej podjęcia. Podnoszone w skardze zagadnienia dotyczącą szeregu konfliktów związanych z nieruchomością stron, jednak nie mogą być prawnie rozstrzygane w tym postępowaniu, którego zakres wyznacza przedmiot zaskarżenia.

Reasumując, skoro decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lipca 2001 r. wydana została bez wymaganego przepisami prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, to tym samym zaistniała przesłanka z art. 156 § 1 pkt 2 kpa do stwierdzenia wydania jej z rażącym naruszeniem prawa.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.