Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 309/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6402 Skargi organów nadzoru na uchwały rady powiatu w przedmiocie ... (art. 81 ustawy o samorządzie  powiatowym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: orzeczono o niezgodności uchwały z prawem
Powołane przepisy: article: Art. 22 ust. 2, 82 ust. 2
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1592
law: ustawa z dnia 5 czerwca 1998  r. o samorządzie powiatowym - tekst jednolity
article: Art. 147 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 2 pkt 6, art. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 1997 nr 106 poz 679
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Elżbieta Kremer (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Powiatu A z dnia 23 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym Rady Powiatu A orzeka o niezgodności uchwały z prawem.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy B zwrócił się wnioskiem z dnia 30.11.2009r. znak [...] do Rady Powiatu A o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym powiatu A J. M., uzasadniając wniosek okolicznością naruszenia w ocenie Wójta przez J. M. art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz. U. z 2006r., Nr 216, poz. 1584), który stanowi, że osoby wymienione w art. 2 pkt 6 tj. kierownicy jednostek organizacyjnych gminy nie mogą być w okresie pełnienia funkcji członkami zarządów spółek prawa handlowego. Naruszenie tego zakazu skutkuje w oparciu o art. 5 ust. 2 tej ustawy odwołaniem lub rozwiązaniem umowy o pracę przez właściwy organ. Z oświadczenia majątkowego J. M., radnego powiatu A wynika, że pełni on funkcję prezesa w zarządzie spółki prawa handlowego (C) a jednocześnie jest Dyrektorem Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Gminie B.

Rada Powiatu A uchwałą Nr [...] z dnia 23 grudnia 2009r., działając na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1592) nie wyraziła zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym Rady Powiatu A J. M.

Uchwała została przesłana do Wydziału Prawnego i Nadzoru Urzędu Wojewódzkiego (pismem z dnia 29.12.2009r.) a pismem z dnia 08.01.2010r. Wojewoda wszczął z urzędu na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności przytoczonej wyżej uchwały.

Skargą z dnia 12.03.2010r. Wojewoda wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o stwierdzenie nieważności w/w uchwały Rady Powiatu z dnia 23 grudnia 2009r. Nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym Rady Powiatu A J. M., podnosząc, że w/w uchwała zawiera uchybienia, które w istotny sposób naruszają obowiązujący porządek prawny i tym samym uzasadniają stwierdzenie jej nieważności w całości. Na wstępie zaznaczył, że istota rozstrzygnięcia sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy J. M., radny Powiatu A jest kierownikiem jednostki organizacyjnej gminy lub osobą zarządzającą gminną osobą prawną tj. czy kierowany przez niego Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Ośrodek Zdrowia w B jest jednostka organizacyjną gminy lub gminną osobą prawną. Organ przy tym ustalił, że Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Ośrodek Zdrowia w B jest samodzielnym, publicznym zakładem opieki zdrowotnej, posiadającym osobowość prawną, dla którego organem założycielskim jest Gmina B, wpisanym do Rejestru Zakładów Opieki Zdrowotnej prowadzonego przez Wojewodę pod Nr [...]. W ocenie Wojewody samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, dla którego organem założycielskim jest gmina, jest gminną osobą prawną. Zarządzająca nią osoba nie może być w okresie zajmowania tego stanowiska członkiem zarządu spółki prawa handlowego. Tymczasem radny Powiatu A, którego dotyczy przedmiotowa uchwała jest równocześnie kierownikiem gminnej osoby prawnej i prezesem zarządu spółki prawa handlowego C, tym samym podlega ograniczeniom w prowadzeniu działalności gospodarczej przewidzianym w art. 4 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 6 ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. Konsekwencją tego stanu rzeczy powinno być rozwiązanie z nim umowy o pracę przez Wójta Gminy B. Rada Powiatu A odmówiła uchwałą z dnia 23 grudnia 2009r. Nr [...] wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy przez Wójta Gminy B z J. M., jednocześnie radnym powiatu, ale jak zauważył Wojewoda z protokołu Nr [...] z sesji Rady Powiatu A, na którym podjęta została w/w uchwała nie wynika, by odmowa wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym miała związek z wykonywaniem przez niego mandatu. Wojewoda zauważył przy tym, że w sytuacji gdy rozwiązanie stosunku pracy z radnym następuje w związku z wykonywaniem przez niego mandatu, to Rada Powiatu ma obowiązek odmówić zgody na takie rozwiązanie stosunku pracy. W pozostałych przypadkach rada ma prawo uzależnić swoją decyzję od okoliczności danej sprawy, ma bowiem w takich przypadkach daleko idącą swobodę w ocenie czy wyrazić zgodę na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Wniosek taki dyktuje treść art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym. Swoboda w ocenie jest jednak ograniczona treścią ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. W ocenie Wojewody Rada Powiatu A przekroczyła granice swobody zakreślone w/w przepisem, gdyż sytuacji gdy porządek prawny nakazuje rozwiązanie stosunku pracy a rozwiązanie to nie pozostaje w żadnym związku z wykonywaniem mandatu przez radnego, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, nieuwzględnienie zasadnego i koniecznego wniosku pracodawcy w tym zakresie stanowi przekroczenie swobody uznaniowej przyznanej radzie.

W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu A wniosła o jej oddalenie, podnosząc, że niewyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z J. M. wynikło z przekonania Rady, iż radny nie naruszył zakazu łączenia stanowiska kierownika jednostki organizacyjnej gminy lub osoby zarządzającej gminna osobą prawną z członkostwem w zarządzie spółki prawa handlowego. Przyznała okoliczność, że J. M. zajmuje stanowisko kierownika Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ośrodek Zdrowia w B i jest równocześnie prezesem zarządu spółki prawa handlowego C. Jednak w ocenie Rady SP ZOZ Ośrodek Zdrowia w B nie stanowi jednostki organizacyjnej gminy a jest gminną jednostką organizacyjną, a także nie jest gminną osobą prawną. Przepis art. 2 pkt 6 ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby publiczne wskazuje wyraźnie na "kierowników jednostek organizacyjnych gminy". Również przepisy ustawy o zakładach opieki zdrowotnej nie zabraniają kierownikowi samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej równoczesnego kierowania spółką z o.o., nie stanowiąc także, że funkcja kierownika samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej jest traktowana jako funkcja publiczna. Rada Powiatu A nie zgodziła się z twierdzeniem Wojewody, że samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, dla którego organem założycielskim jest gmina jest gminną osobą prawną i w związku z tym osoba zarządzająca gminną osobą prawną nie może w okresie zajmowania tego stanowiska być członkiem zarządu spółki prawa handlowego. Pojęcie gminnej osoby prawnej należy wyprowadzić z art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym stanowiącego, że gmina oraz gminna osoba prawna może prowadzić działalność wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie

w przypadkach określonych w odrębnej ustawie. Nie można z tego względu uznać, że samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej jest gminną osobą prawną, gdyż nie prowadzi działalności gospodarczej i nie stosuje się do niego przepisów ustawy

o działalności gospodarczej. W konsekwencji skoro SP ZOZ Ośrodek Zdrowia

w B nie jest gminną osobą prawną w rozumieniu przepisów o samorządzie gminnym, nie zachodzi przypadek naruszenia zakazu określonego w art. 4 pkt 1 ustawy o ograniczeniu działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. Co do zarzutu Wojewody, że rozwiązanie stosunku pracy z radnym powiatu nie pozostawało w związku z wykonywaniem mandatu radnego i z uwagi na to Rada Powiatu A nie mogła odmówić wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy, Rada zauważyła, że z art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym wynika , iż autonomia rady ograniczona została poprzez wprowadzenie zakazu wyrażenia przez radę zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą tego rozwiązania są zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu. Nie oznacza to, że inne okoliczności, wskazane przez pracodawcę w piśmie skierowanym do rady o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, nie podlegają ocenie rady.

Uczestnik postępowania J. M., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, w piśmie z dnia 22.04.2010r. przedstawił argumenty za oddaleniem skargi w pierwszej kolejności podnosząc, że dyrektor Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ośrodka Zdrowia w B nie jest ani kierownikiem jednostki organizacyjnej gminy ani też osobą zarządzającą gminną osoba prawną. Uczestnik zauważył przy tym, że nieprawidłowy jest argument Wójta Gminy B jakoby powziął on wiadomość o fakcie pełnienia przez dyrektora SP ZOZ funkcji prezesa w zarządzie spółki prawa handlowego dopiero w dniu 23.11.2009r. Jest to bowiem informacja, która została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego i publicznie ujawniona kilka lat przed w/w datą a nikt do tej pory nie zasłaniał się nieznajomością tego wpisu. Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej nie może być utożsamiany z gminną osobą prawną, gdyż nie prowadzi działalności gospodarczej, poza tym o osobowości prawnej decyduje ustawa. Uczestnik zauważył tu, że statut Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ośrodka Zdrowia w B nie przewiduje prowadzenia działalności gospodarczej. Co więcej, zakład ten został wpisany do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji i publicznych zakładów opieki zdrowotnej, rejestru właściwego dla sp. zoz-ów jako podmiotów bez możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto w odniesieniu do klasyfikacji gminy jako organu założycielskiego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ośrodka Zdrowia w B uczestnik podniósł, że jednostka ta nie została utworzona przez Gminę B a jedynie przejęta zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 czerwca 2001 r. w sprawie wykazu samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, które zostały przejęte przez gminy, powiaty i samorządy województw (Dz.U. z 2001r., Nr 65, poz. 659). W związku z tym gmina pełni funkcję wtórną organu założycielskiego, który de facto nie założył SP ZOZ w B. Na koniec uczestnik zauważył, że ustawa antykorupcyjna nie zawiera przepisów odnoszących się do samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, w przeciwieństwie do ustawy z dnia 3 marca 2000r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz.U. z 2000r., Nr 26, poz. 306), która obok samorządowych jednostek organizacyjnych posiadających osobowość prawną, wprowadza regulację dotyczącą odrębnego podmiotu jakim jest "samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej.

W piśmie złożonym na rozprawie w dniu 26.01.2011r. pełnomocnik uczestnika dodał, że szczególnej uwadze podlega fakt, iż przedmiotem zaskarżonej uchwały była sprawa zgody na dyscyplinarne zwolnienie z pracy radnego Rady Powiatu A a więc rozwiązania stosunku pracy bez zachowania okresu wypowiedzenia, w którym pracodawca był zobligowany do wykazania, że naruszenie zakazów, o których mowa w sprawie było zawinione przez uczestnika. Ani pracodawca, ani też strona skarżąca nie wykazali na czym polegało zawinione działanie uczestnika uzasadniające wydanie przez Radę Powiatu zgody na rozwiązanie umowy o pracę.

Pełnomocnik uczestnika dodał też, że w związku z upływem kadencji Rady Powiatu A J. M. nie jest od listopada 2010r. radnym tej rady. W związku z tym Wójt Gminy B, nie czekając na rozstrzygnięcie Sądu podjął ostateczne działanie mające na celu "dyscyplinarne zwolnienie" uczestnika i pismem z dnia 25.11.2010r. rozwiązał z uczestnikiem umowę o pracę na stanowisku dyrektora SP ZOZ. W ocenie uczestnika zachodzi z tego względu podstawa do umorzenia postępowania sądowoadministarcyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej

a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy wskazanej jako pierwsza Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tak określonej kognicji Sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga w rozpoznawanej sprawie jest zasadna.

Rada Powiatu A uchwałą Nr [...] z dnia 23 grudnia 2009r., działając na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1592) nie wyraziła zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym Rady Powiatu A J. M., który w dacie podjęcia uchwały był Dyrektorem Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Gminie B, a jednocześnie pełnił funkcję prezesa w zarządzie spółki prawa handlowego (C).

W sprawie wyjaśnienia wymaga kilka kwestii prawnych. Zagadnieniem podstawowym jest ustalenie, czy w stanie faktycznym sprawy, doszło do naruszenia ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, a konkretnie art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem ustawa określa ograniczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej przez; wójtów (burmistrzów, prezydentów miast), zastępców wójtów (burmistrzów, prezydentów miast), skarbników gmin, sekretarzy gmin, kierowników jednostek organizacyjnych gminy, osoby zarządzające i członków organów zarządzających gminnymi osobami prawnymi oraz inne osoby wydające decyzje administracyjne w imieniu wójta (burmistrza, prezydenta miasta). W sposób analogiczny jest określony krąg podmiotów, którzy na podstawie art. 24h ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym zobowiązani są do składania oświadczenia majątkowego. W rozpoznawanej sprawie uczestnik J. M. pełniąc funkcję dyrektora Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Gminie B składał co rocznie oświadczenie majątkowe o którym mowa w art. 24h ustawy o samorządzie gminnym, natomiast zdaniem uczestnika jak i Rady Powiatu A funkcja ta nie jest objęta zakresem art.2 pkt 6 ustawy o ograniczeniu prowadzeniu działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. Dla uzasadnienia stanowiska wskazano, że Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Gminie B nie jest gminą osobą prawną, albowiem podstawową cechą gminnych osób prawnych jest prowadzenie działalności gospodarczej, a Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej nie prowadzi działalności gospodarczej, a nadto wskazano na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2006r. sygn. akt II PK 189/05 w którym przyjęto, że kierownik samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej utworzonego przez gminę nie ma obowiązku złożenia oświadczenia majątkowego na podstawie art. 24h ustawy z dnia 8 marca o samorządzie gminnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie podziela stanowiska uczestnika jak i powyższego poglądu Sądu Najwyższego, albowiem dokonana w ten sposób wykładnia przepisów jest sprzeczna z prawem. Przedstawiony wyrok SN z 28 lutego 2006r. spotkał się zarówno z krytyką przedstawicieli doktryny, jak również sam Sąd Najwyższy w późniejszym wyroku z dnia 12 marca 2009r. sygn. akt II PK 190/08 sformułował odmienny pogląd równocześnie podając, że nie podziela stanowiska zawartego w wyroku z dnia 28 lutego 2006r. W wyroku z dnia 12 marca 2009r. sygn. akt II PK 190/08 SN przyjął, kierownik samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, którego organem założycielskim jest samorząd województwa, jest osobą zarządzającą wojewódzką osobą prawną i podlega przepisom ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest , że Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Ośrodek Zdrowia w B jest Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej utworzonym przez Gminę B, a więc jest gminą osobą prawną . Okoliczność ta wynika z przedłożonego do akt odpisu Krajowego Rejestru Sądowego ( KRS [...]). Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Ośrodek Zdrowia w B wpisany jest również do Księgi Rejestrowej prowadzonej przez Wojewodę. Podnoszona przez pełnomocnika uczestnika okoliczność, że w chwili obecnej zakład nie posiada organu uprawnionego do reprezentacji, albowiem zatrudniona obecnie na to stanowisko osoba nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawa, w niniejszej sprawie nie ma znaczenia, albowiem dla rozstrzygnięcia tej sprawy istotne było ustalenie jaką formę prawną ma Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Ośrodek Zdrowia w B, a z przedłożonych dokumentów wynika, że jest to gminna osoba prawna. W konsekwencji Dyrektor Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ośrodek Zdrowia w B, którego organem założycielskim jest Gmina B, jest osobą zarządzająca gminą osobą prawną i podlega przepisom ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy powołanej wyżej, skutkiem naruszenia zakazu o którym mowa w art. 2 pkt 6 jest odwołanie lub rozwiązanie umowy o prace przez właściwy organ najpóźniej po upływie miesiąca od dnia, w którym uzyskał informację o przyczynie odwołania albo rozwiązania umowy o pracę. Z kolei jak wynika z art.5 ust.6 odwołanie i rozwiązanie umowy pracę w trybie określonym w ust. 2 5 jest równoznaczne z rozwiązaniem umowy pracę bez wypowiedzenia na podstawie art.52 P 1 pkt 1 kodeksu pracy. Jednak powyższe okoliczności, a w szczególności ocena przesłanek rozwiązania umowy o pracę w kontekście odesłania do kodeksu pracy, nie są przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , w tej kwestii właściwy jest bowiem sąd powszechny, sąd pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenia jedynie legalność podjęcia uchwały Rady Powiatu.

Podstawę prawną podjęcia zaskarżonej uchwały Rady Powiatu A stanowił art.22 ust.2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym . Zgodnie z tym przepisem, Rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której radny jest członkiem. Rada powiatu odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Powołany przepis wprowadza szczególna ochronę stosunku pracy radnych, gwarantującą większą niż w przypadku pracowników objętych jedynie ochroną powszechną gwarancję trwałości zatrudnienia. Formułując art. 22 ust.2 ustawodawca ograniczył autonomię rady powiatu, zakazując radzie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Mając na uwadze literalne brzmienie przepisu można by sądzić, iż jest to jedyne ograniczenie, jakiego rada powiatu w omawianym zakresie doznaje, a co za tym idzie, iż ma pełną swobodę w zakresie wyrażania bądź nie wyrażania zgody na rozwiązanie stosunku pracy, o ile powodem zwolnienia miałyby być inne zdarzenia niż związane z wykonywaniem mandatu. W istocie jednak rada powiatu musi przestrzegać określonych zasad porządku prawnego, a w konsekwencji wadliwa byłaby taka uchwała, której motywy byłby nie do pogodzenia z zasadami porządku prawnego, która nie miałaby oparcia w stanie faktycznym, w jakim wypowiedzenie zostało dokonane. Odmowa wyrażenia zgody na zwolnienie musi być podporządkowana obowiązującemu porządkowi prawnemu i nie może być sprzeczna z regulacjami prawnymi zawartymi w ustawie. Sąd administracyjny, oceniając legalność zaskarżonej uchwały rady powiatu, ocenia jej zgodność z prawem na podstawie przepisów prawa obowiązujących w dacie podejmowania tej uchwały.

Zgodnie z art.82 ust.1 ustawy o samorządzie powiatu, nie stwierdza się nieważności uchwały organu powiatu po upływie roku od dnia jej podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały w terminie, o którym mowa w art.78 ust.1, albo jeżeli uchwała jest aktem prawa miejscowego. Ust. 2 jeżeli nie stwierdzono nieważności uchwały z powodu upływu terminu określonego w ust.1, a istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności , sąd administracyjny orzeka o niezgodności uchwały z prawem. Uchwała taka traci moc prawną z dniem orzeczenia o jej niezgodności z prawem. W rozpoznawanej sprawie z uwagi na upływ roku od dnia podjęcia uchwały miał zastosowanie art.82 ust.2 ustawy i dlatego Sąd orzekł o niezgodności uchwały z prawem . Orzeczenie o niezgodności uchwały z prawem, w przeciwieństwie do stwierdzenia nieważności uchwały, wywołuje skutek prawny ex nunc.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art.147 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art.82 ust.2 ustawy o samorządzie powiatu, orzekł o niezgodności z prawem uchwały Rady Powiatu A z dnia 23 grudnia 2009r. nr [...].