Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1076/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-04-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 14 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 2, art. 7, art. 20, art. 22, art. 31 ust. 3
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Protokolant sek. sąd. Monika Wiza po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry postanawia zawiesić postępowanie


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] wymierzył A Sp. z o.o. z siedzibą w[...] karę pieniężną za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry w wysokości[...],- zł. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był m.in. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm. dalej u.g.h.). Ww. decyzja stała się ostateczna w postępowaniu administracyjnym.

Spółka wnioskiem z dnia [...] października 2012 r. zwróciła się do Dyrektora Izby Celnej w [...] o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia[...] sierpnia 2012 r. W ocenie Spółki przesłankami uzasadniającymi wznowienie postępowania był fakt wydania decyzji przez pracownika organu podatkowego, który podlegał wyłączeniu stosownie do art. 130-132 Ordynacji podatkowej oraz wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 oraz C-217/11.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wznowił postępowanie zakończone ww. decyzją.

Po rozpoznaniu zarzutów podniesionych przez Spółkę w odwołaniu, Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] sierpnia 2012r.

Pismem z dnia [...] września 2013 r. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2014r. pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w [...]wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie o zawieszenie niniejszego postępowania z uwagi na skierowanie przez NSA pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie II GSK 683/13.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowoadmininistracyjne należy zawiesić.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt II GSK 686/13, działając na podstawie art. 193 Konstytucji RP, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Wskazane pytanie prawne zostało zarejestrowane w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 4/14.

W ocenie Sądu, okoliczności faktyczne niniejszej sprawy oraz zastosowane przez organy przepisy prawa materialnego czynią zasadnym uznanie, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w przytoczonym powyżej przepisie, albowiem ocena zgodności z Konstytucją RP ustawowej podstawy do wydania zaskarżonej decyzji dokonana przez Trybunał Konstytucyjny niewątpliwie będzie miała wpływ na wyrok tutejszego sądu, którym dokonuje się kontroli legalności zaskarżonego aktu.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.