Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1587/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-04-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 i 3, art. 87, art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Skargę w przedmiotowej sprawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług złożyli J. S. i P. P. S. Postanowieniami z 12 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargi obojga skarżących, z tym że skargę J. S. odrzucono z powodu braku interesu prawnego, a skargę P. P. S. z uwagi na jej złożenie po terminie. Oba orzeczenia stały się prawomocne – postanowienie dotyczące J. S. w dniu 30 marca 2010 r. w związku z brakiem środka odwoławczego, a postanowienie odnoszące się do P. P. S. w związku z oddaleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej postanowieniem z 24 lutego 2011 r. (sygn. akt I FSK 1486/10).

Pismem datowanym z dnia [...] r. oboje skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia ponownie w przedmiotowym zakresie skargi. W uzasadnieniu podnieśli, że uchybili ww. terminowi bez swojej winy z uwagi na nieprecyzyjne pouczenie pod decyzją Dyrektora Izby Skarbowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W dziale III rozdział 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej ppsa) szczegółowo określono warunki, zasady i tryb postępowania w sytuacjach uchybienia terminu oraz określono przesłanki warunkujące dopuszczalność jego przywrócenia. W świetle art. 86 § 1 i 3 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym i przysługuje na nie zażalenie. Podkreślić jednak należy, że w myśl art. 87 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym zaś należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu Nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Odnosząc powyższe wymogi do sprawy niniejszej nie można tracić z pola widzenia art. 87 § 5 ppsa stanowiącego, że po upływie roku od uchybionego terminu jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych.

W przedmiotowej sprawie termin przewidziany na złożenie skargi do sądu upłynął w dniu [...] r. Zatem wniosek został złożony po upływie roku od uchybienia terminowi (data nadania na poczcie – [...] r.). Podana w treści wniosku przyczyna uchybienia (błędne zrozumienie pouczenia organu) nie może być uznana za wyjątkową okoliczność w rozumieniu art. 87 § 5 p.p.s.a. tym bardziej, że skarżący byli jej świadomi co najmniej od momentu otrzymania odpisu postanowieni a z 12 lutego 2010 r., z którego wynikało, iż błędnie złożyli skargę bezpośrednio w Sądzie a nie za pośrednictwem organu. Tym samym już wówczas wniosek o przywrócenie uchybionego terminu mógł zostać złożony. Wobec powyższego wniosek należało uznać za niedopuszczalny a to – zgodnie z art. 88 ppsa - skutkowało jego odrzuceniem na posiedzeniu niejawnym.

Ponadto w odniesieniu do J. S. wniosek był niedopuszczalny dodatkowo z tego powodu, że jak wynika z prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2010 r. nie ma ona interesu prawnego w przedmiotowej sprawie, a co z tego wynika nie może ona zgłaszać żadnych wniosków procesowych ani mieć statusu strony.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji.