Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 745/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2014-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ar. 104 ust. 1 pkt 8, 9 i 11
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Sędziowie Sędzia WSA Marta Wojciechowska Sędzia WSA Marzena Łozowska (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi T. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 30 sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia wynikającej z długu celnego kwoty cła i kwoty ostatecznego cła antydumpingowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 30 sierpnia 2013 r. uchylająca decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 24 kwietnia 2013 r. i określająca wobec towaru objętego zgłoszeniem celnym z 13 sierpnia 2012 r. wynikającą z długu celnego kwotę cła w wysokości 8056,00 zł i kwotę ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 72.390,00 zł. Powyższą decyzję wydano na podstawie art.233 § 1 pkt 2 ppkt a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) – zwanej dalej również O.p. w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. nr 68, poz.622 ze zm.) – dalej zwane również PC; art. 20 ust. 1, art. 30 ust.1 i ust 2 lit.a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny przywoływany dalej jako WKC (Dz.Urz.WE L 302 z 19.10.1992 r. z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz.2, t.4, str.307); art.181 a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze w celu wykonania rozporządzenia Rady nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 253 z 11.10.1993r., str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz.2, t.6, str.3) – zwany dalej RWKC; art. 1,2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.Urz. WE L 256 z dnia 7.09.1987 r. z późn. zm.) – zwany dalej WTC; rozporządzenia Rady (UE nr 791/2011 z dnia 3.08.2011 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznego pobrania tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych tkanin siatkowych o otartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ( Dz.Urz. UE L 2011.204.1 ze zm.).

Dnia 13.08.2012r. w Oddziale Celnym w Opolu prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A" T. R., za pośrednictwem bezpośrednim Agencji Celnej "B" Sp. z o.o. z O. dokonał zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu towaru opisanego w polu 31 JDA SAD jako: siatka ścienna podtynkowa z włókna szklanego o wielkości oczka 5mm x 5mm, 145 g/m², w ilości 107500m², klasyfikując towar do kodu TARIC 7019590012, deklarując chińskie pochodzenie towaru. Zgłoszenie zarejestrowano pod numerem OGL [...]. Do zgłoszenia załączono między innymi fakturę handlową nr x z dnia 27.04.2012r. wraz z fakturę proforma nr x z dnia 27.04.2012r. wystawione przez firmę "D" Co. Ltd. z Tajwanu, zgodnie z którą cena jednostkowa za 1 m² wynosiła 0,186USD a wartość towaru wynosiła 19995,00USD. Towar został zwolniony przez organ celny do wnioskowanej procedury celnej bez weryfikacji zgłoszenia celnego i bez rewizji celnej.

Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu przeprowadził kontrolę dokumentacji finansowo-księgowej i danych handlowych dotyczących towarów importowanych w okresie od 01.01.2011 r. do 28.08.2012r. przez firmę T. R., "A". W toku kontroli ujawniono istnienie faktury proforma o tym samym numerze jak załączona do zgłoszenia OGL [...] z dnia 13.08.2012r. tj. o nr x z dnia 27.04.2012r. dotyczącej tego samego towaru, w której wartość jednostkowa za 1 m² wynosiła 0,32USD. Organ celny powziął wątpliwości dotyczące zadeklarowanej wartości celnej towaru dopuszczonego do obrotu za zgłoszeniem celnym OGL[...] z dnia 13.08.2012r. i przeprowadził na podstawie art. 78 WKC weryfikację zgłoszenia celnego.

Strona w związku ze stwierdzaną rozbieżnością poinformowała, że obniżenie wartości towaru nastąpiło po opłaceniu 30% zafakturowanej wyższej ceny wynikającej z ceny jednostkowej 0,32USD i po wysłaniu kontenera z towarem do Wspólnoty na warunkach CIF Gdynia. Wyjaśniła również, że stosownie do uzgodnień poczynionych pomiędzy kooperantami, opłacenie 30% zaoferowanej faktury proforma powodowało akceptację warunków transakcji przez obie strony.

Przedmiotowy towar znajdował się w jednym z czterech kontenerów, które tajwański sprzedawca towaru wysłał do Wspólnoty zgodnie z zawartą transakcją, co nastąpiło po opłacenia przez stronę w 30% wartości czterech faktur proforma w tym faktury za przedmiotowy towar. Zmiana wartości towaru z 34400,00USD na 19995,00USD nastąpiła w związku koniecznością opłaty cła antydumpingowego nałożonego na import przedmiotowego towaru. Organ celny ujawnił, że sprzedany wcześniej stronie przez tego samego sprzedawcę, identyczny towar zgłoszony wg OGL[...] z dnia 28.06.2012 i OGL[...] z dnia 29.06.2012r., pochodził z Chin, nie zaś jak zadeklarowano z Tajwanu. Ujawnienie tego faktu spowodowało konieczność opłacenia ostatecznego cła antydumpingowego od zakupionego towaru.

Przeprowadzona kontrola wykazała ponadto, że strona przelewem bankowym z dnia 30.04.2012r., przelała na konto sprzedawcy tj. firmy "D" Co. Ltd. z Tajwanu, kwotę 40000,00USD, opłacając 30% wartości transakcyjnej wynikającej z czterech faktur proforma z dnia 25.04.2012 i 27.04.2012r., z których wartość każdej wynosiła 34400,00USD, za towar sprzedany w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, w tym za towar przedmiotowy ,

- z dnia 18.07.2012r., na konto sprzedawcy tj. firmy "D" Co. Ltd. z Tajwanu, kwoty 39980,00USD, dopłaciła za towar w każdym z powyższych czterech kontenerów po 9995,00USD, płacąc tym samym za towar z każdego kontenera kwotę 19995.00USD,

- z dnia 18.07.2012r., na konto chińskiego pośrednika tj. firmy "C" Chiny, kwotę 56760,00USD pokryła wystawione przez tego pośrednika faktury za różne usługi, o łącznej wartości odpowiadającej różnicy w wartościach czterech faktur za towar z powyższych czterech kontenerów .

Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu postanowieniem z 26.02.2013r. wszczął z urzędu postępowanie celne w zakresie ustalenia wartości celnej towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu za zgłoszeniem celnym OGL [...] z dnia 13.08.2012r. włączając do akt sprawy protokół pokontrolny nr [...] z dnia 01.10.2012r., oraz wezwał stronę do przekazania wszelkich innych dokumentów związanych z wartością towaru, które nie były włączone do powyższego protokołu. Wszczynając postępowanie wyjaśniono stronie, że w wyniku kontroli organ celny powziął wątpliwości, co do zadeklarowanej wartości celnej w przedmiotowym zgłoszeniu celnym oraz, że zadeklarowana wartość towaru nie może być przyjęta jako wartość celna. Pismem z dnia 05.03.2013r. strona odpowiedziała na wezwanie powtarzając wcześniejsze wyjaśnienia złożone w toku kontroli i stwierdziła, że nie posiada innych dowodów w sprawie.

Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu decyzją z dn. 24 kwietnia 2013r. wobec towaru objętego zgłoszeniem celnym OGL [...] z dnia 13.08.2012r. określił pozostającą do pokrycia kwotę należności celnych w wysokości 3658,00PLN oraz pozostającą do pokrycia kwotę ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 32872,00 PLN. Powyższe wynikało z określenia wynikającej z długu celnego kwoty cła w wysokości: 8444,00PLN oraz z określenia kwoty ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 75879,00PLN. Organ celny, zgodnie z art. 181 a RWKC z uwagi na pozostawanie uzasadnionych wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art.29 WKC, określił wartość celną na podstawie wartości towarów identycznych stosując art. 30 ust. 2 lit a) WKC.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem, Strona działając za pośrednictwem pełnomocnika wniosła odwołanie, zarzucając powyższej decyzji naruszenie przepisów:

-art. 29 i 30 WKC w związku z art. 181 a RWKC poprzez bezzasadne niezastosowanie art. 29 WKC i niezastosowanie udzielonego stronie rabatu,

-art. 3531, art. 155 §2 Kodeksu cywilnego poprzez uznanie, że strony nie mogły dokonać modyfikacji zawartej wcześniej umowy oraz przez uznanie, że w dacie wpłacenia zaliczki strona stała się właścicielem towaru,

-art. 32 WKC przez błędną wykładnię a w szczególności zaliczenie do wartości celnej kosztów, które nie są prowizją i kosztami pośrednictwa.

Stawiając powyższe zarzuty Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Dyrektor Izby Celnej w Opolu rozstrzygając ponownie sprawę w decyzji z dnia 30.08.2013r. stwierdził po dokonaniu analizy zgromadzonego materiału dowodowego, że tajwańska firma "D" Co. Ltd. za przedmiotowy towar sprzedany w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty wystawiła fakturę proforma nr x określającą wartość transakcyjną w kwocie 34400,00USD zgodnie z warunkami dostawy CIF Gdynia, które to warunki transakcji i warunki dostawy strona zaakceptowała przez dokonanie w dniu 30.04.2012r. zapłaty 30% wartości transakcyjnej i w związku z tym sprzedawca oddał do dyspozycji towar kupującemu wysyłając go do Wspólnoty opłacając fracht i ubezpieczenie towaru. Ponadto sprzedawca (eksporter) przed organem legalizacji z Tajwanu, w odniesieniu do przedmiotowego towaru, zafakturowanego wg faktury nr x z dnia 27.04.2012r., zadeklarował tajwańskie pochodzenie i uzyskał w związku z tym Certificate of origin nr [...] z dnia 06.06.2012r. potwierdzający to pochodzenie.

. Eksporter deklarując tajwańskie pochodzenie towaru wprowadził w błąd tajwański organ legalizacji. Przedmiotowy towar wyprodukowano bowiem w Chinach, a deklaracja o jego tajwańskim pochodzeniu była próbą ominięcie cła antydumpingowego nałożonego na import chińskich towarów do Wspólnoty. Mając to na uwadze, organ odwoławczy działanie tajwańskiego eksportera ocenił jako niewiarygodne. odnosząc się do tej sytuacji. Strona wyjaśniała, że sprzedawca wystawił w związku z zaistniałą sytuacją nową fakturę, która jednak posiadała identyczny numer i datę, lecz wykazano w niej znacznie obniżoną wartość towaru. Mając na uwadze wystawienie nowej faktury z datą wsteczną i zmianę treści dokumentu w zakresie wartości towaru bez wskazania przyczyn, organ ocenił jako podwójne fakturowanie towaru. Te elementy w powiązaniu z zanegowaną wiarygodnością przedsiębiorcy w związku zdeklarowaniem kraju pochodzenia towaru, zdaniem organu czynią również niewiarygodną treść "nowej" faktury o nr x z dnia 27.04.2012r. załączonej przez stronę do zgłoszenia celnego nr OGL [...] z dnia 13.08.2012r., na podstawie której strona zadeklarowała wartość przedmiotowego towaru wysokości 19995,00USD. Organ wskazał również, że w fakturze datowanej na 27.04.2012 r., którą strona przedstawiła jako potwierdzenie wartości transakcyjnej, tajwański sprzedawca nie wykazał zastosowania rabatu, czy upustu, a oferta z dnia 3.07.2012 r. zastosowania 45% upustu, potwierdza tylko dodatkowo niewiarygodność wystawianych przez tego sprzedawcę dokumentów, skoro w rzekomo wystawionej dnia 27.04.2012 r. fakturze znalazł już zastosowanie upust, który został zaproponowany dopiero dnia 03.07.2012 r.

Ta "swoboda" w wystawianiu różnego rodzaju dokumentów przez tajwańskiego eksportera wskazujących nieprawdziwe dane, w świetle powyższej oceny tych dokumentów spowodowała, że wątpliwości, co do zadeklarowanej wartości celnej pozostały. Natomiast wyjaśnienia strony nie usnęły tych wątpliwości, ponieważ polegały one jedynie na dostosowaniu wyjaśnień do treści niewiarygodnych dokumentów. Zadeklarowana zatem w zgłoszeniu celnym wartość nie mogła zostać uznana za wartość transakcyjną z powodu braku wiarygodnych dokumentów służących do ustalania tej ceny a pozostające wątpliwości w świetle art. 181 a RWKC spowodowały, że było możliwe odstąpienie od zastosowania art. 29 WKC.

Organ w związku z tym ustalił wartość celną zgodnie z art. 30 ust.1 WKC stosując pierwszy w kolejności punkt z ust. 2 art. 30WKC na podstawie którego było możliwe ustalenie wartości celnej. Organ stwierdził, że wartością celną w takiej sytuacji jest - "wartość transakcyjna identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna". Ponieważ zgodnie z definicją zawartą w art. 142 ust.1 lit c RWKC " towary identyczne oznaczają towary wyprodukowane w tym samym kraju, takie same pod każdym względem, włączając cechy fizyczne, jakość i renomę."

Uchylenie decyzji organu pierwszej instancji spowodowane było tym, że nieprawidłowo zaliczono do ustalonej wartości celnej prowizję i koszty pośrednictwa. Z treści art.32 ust.1 lit.a pkt.(i) WKC wynika, że koszty prowizji i koszty pośrednictwa nalicza się tylko w przypadku stosowania art. 29 WKC, natomiast w przedmiotowej sprawie podstawą ustalenia wartości celnej był art. 30 ust.2 lit. a WKC.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

-art. 29 i 30 WKC w związku z art. 181 a RWKC przez bezzasadne niezastosowanie art. 29 WKC i błędne zastosowanie art. 30 WKC przy braku przesłanek wynikających z art. 181a RWKC niezastosowanie udzielonego stronie rabatu, poprzez bezzasadne niezastosowanie art. 29 WKC i błędne zastosowanie art. 30 WKC, skutkujące ustaleniem wartości celnej przywożonych przez skarżącego towarów z pominięciem metody wartości transakcyjnej, podczas gdy zasadą jest, że wartością celną przywożonych towarów jest właśnie wartość transakcyjna tj. cena faktycznie zapłacona lub należna za towary a w sprawie zaistniały przesłanki warunkujące odstąpienie od tej zasady tzn. uzasadnione wątpliwości, o których mowa w art. 181 a RWKC.

- art. 29 WKC przez bezzasadne niezastosowanie skutkujące ustaleniem wartości celnej przywożonych przez skarżącego towarów bez uwzględnienia udzielonego rabatu, podczas gdy rabat ten został wskazany w cenie zapłaconej lub należnej w czasie określania wartości celnej, a więc cena ta winna stanowić czynnik determinujący tę wartość.

- art. 3531, art. 155 §2 Kodeksu cywilnego poprzez uznanie, że strony nie mogły dokonać modyfikacji zawartej wcześniej umowy, podczas gdy strony w istocie dokonały zmiany pierwotnych ustaleń ostatecznie umawiając się na cenę towarów, która stanowiła potem podstawę wartości wskazanej w zgłoszeniu celnym. Błędne było uznanie, że w dacie wpłacenia zaliczki po cenie oznaczonej na fakturze proforma strona stała się właścicielem towaru, podczas gdy dla przejścia własności rzeczy oznaczonych co do gatunku wymaga się przeniesienia posiadania tychże rzeczy a to nastąpiło w przedmiotowej sprawie dopiero w momencie odebrania towaru z portu, kiedy wolą stron cena siatki podtynkowej wynosiła 0,186 USD. Modyfikacja umowy w postaci udzielenia rabatu nastąpiła zatem jeszcze przed ziszczeniem się skutku umowy.

- art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej przez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego, z którego wynika, że zadeklarowana wartość celna nie budzi wątpliwości,

- art. 191 Ordynacji podatkowej przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów w szczególności: błędnej ocenie racjonalności ponoszonych przez skarżącego wydatków, odmówienie mocy dowodowej wyjaśnieniom strony, odmówienie mocy dowodowej dokumentom wskazującym wysokość wydatków Skarżącego na usługi towarzyszące zakupowi towarów, a także odmówienie mocy dowodowej dokumentowi – fakturze proforma z 27.04.2012 r., która zdaniem organu zawierała nieprawdziwą datę oraz wartość w niej wskazana nie była tożsama z wartością, od której wpłacono zaliczkę pierwotnie umówioną.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Opolu podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, co w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.] skutkuje jej oddaleniem. Kontrola legalności zaskarżonego aktu, dokonana w aspekcie kryteriów nakreślonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. nie dała bowiem podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa procesowego dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie stwierdził też okoliczności dających podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

Przedmiotem sprawy jest wartość celna zaimportowanego towaru zadeklarowana w zgłoszeniu celnym z dnia 13.08.2012 r. a tym samym kwota należności celnych powstałych w związku z tym importem.

W pierwszej kolejności należy ocenić zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych dotyczące niezebrania i nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący całości materiału dowodowego, niewyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych a tym samym naruszeniu art. 122, art. 187 §1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749). Zarzuty skargi w głównej mierze koncentrują się na niewyjaśnionym, w opinii skarżącego, stanie faktycznym sprawy i pominięciu przez organy podatkowe dowodów świadczących w sprawie na jego korzyść.

Zdaniem Sądu, nie można w niniejszej sprawie postawić skutecznego zarzutu niewystarczającego wyjaśnienia okoliczności mających znaczenie dla dokonanych ustaleń. Wszystkie dowody przeprowadzone przez organ zostały szczegółowo udokumentowane i opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W treść zaskarżonej decyzji organ odwoławczy odniósł się szeroko do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym także do powoływanych przez stronę skarżącą okoliczności związanych z kwestionowaną transakcją. Stan faktyczny w niniejszej sprawie został ustalony z poszanowaniem zasad obowiązujących w postępowaniu przed organami celnymi.

Przed wydaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia zgromadzono obszerny materiał dowodowy, z którego wynikało, że eksporterem towaru z przeznaczeniem na obszar celny Wspólnoty była tajwańska firma "D" Co. Ltd. Firma ta za przedmiotowy towar wystawiła w dniu 27.04.2012r. fakturę proforma nr x określając wartość transakcyjną za towar w kwocie 34400,00 USD. Przez dokonanie w dniu 30.04.2012r. zapłaty 30% wartości transakcyjnej wykazanej w tej fakturze zaakceptowane zostały warunki transakcji i w związku z tym sprzedawca oddał do dyspozycji towar kupującemu wysyłając go do Wspólnoty a także opłacając fracht i ubezpieczenie towaru. Zawarta została tym samym pomiędzy kontrahentami umowa kupna-sprzedaży towaru, w której wartość transakcyjna wyniosła wskazane wyżej 34400,00 USD.

Z materiału dowodowego wynika, że sprzedawca przed organem legalizacji w Tajwanie zadeklarował tajwańskie pochodzenie tego towaru i uzyskał w związku z tym Certyficate of orgin nr [...] z dnia 06.06.2012r. Wniosek ten wprowadzał w błąd tajwański organu legalizacji, co jak słusznie zauważył organ celny czyniło go niewiarygodnym przedsiębiorcą. Towar okazał się być wyprodukowany w Chinach, a deklaracja o jego pochodzeniu z Tajwanu miała na celu ominięcie cła antydumpingowego nałożonego na import tego towaru do Wspólnoty. Ujawnienie próby ominięcia cła antydumpingowego w odniesieniu do wcześniejszych dostaw identycznego towaru od tego sprzedawcy zgłoszonego w dniu 28.06.2012r. i 29.06.2012r. spowodowało interwencję strony i chińskiego pośrednika handlowego u wspomnianego wyżej sprzedawcy. W związku z zaistniałą sytuacją wystawił on ponownie fakturę o identycznym numerze z tą samą datą dokonując tym samym antydatowania. W nowej fakturze nr x z dnia 27.04.2012r. zastosował obniżoną cenę jednostkową O,186USD i wskazał wartość towaru na kwotę 19995,00USD nie wykazał jednak w tej fakturze , że wartość ta wynika z zastosowania jakiegokolwiek rabatu (upustu).

Chiński pośrednik handlowy firma "C", wystawiła natomiast w tym czasie trzy faktury na łączną kwotę odpowiadającą obniżeniu wartości towaru, zaś strona zawarła z tym pośrednikiem na piśmie umowę z dnia 04.01.2012r. również ją antydatując.

Przesłuchany świadek A. T. potwierdził przedstawiony wyżej schemat działania, wskazując między innymi na zapisy w mailu z dnia 16.07.2012r. skierowanym do Pana M. D. Działanie takie niewątpliwie stwarzało podstawy do zaksięgowania przez stronę faktur od pośrednika chińskiego i jednocześnie pozory jawności porozumień handlowych.

Chiński sprzedawca przedstawił ofertę zastosowania rabatu 45% powołując się na "zaistniałą sytuację" tj. jak wynika z okoliczności sprawy z przyczyny wyjścia na jaw, że towar jest chiński i będzie obciążony cłem antydumpingowym. Cło antydumpingowe wprowadzone zostało w wyniku szczególnego postępowania antydumpingowego w związku ze stosowaniem przez chińskich eksporterów cen dumpingowych powodujących szkody w gospodarce Wspólnoty. Dlatego też rabaty wynikające jedynie z chęci zniwelowania skutków wprowadzonego środka ochrony rynku Wspólnoty, którym są cła antydumpingowe, nie powinny i nie mogą być uwzględniane przy określaniu wartości celnej towaru.

Nie negując przywołanych w skardze wywodów dotyczących istoty rabatu, jak i swobody w kształtowaniu stosunków prawnych, podkreślić należy, że rabat wynikający z przesłanki opisanej w niniejszej sprawie nie może zostać uznany za rabat handlowy wynikający np. wielkości partii zakupionego towaru, krótkich terminów płatności, czy stałej współpracy pomiędzy kontrahentami. W okolicznościach niniejszej sprawy nasuwa się w sposób oczywisty pogląd, że rabat ten, na co słusznie zwróciły uwagę organy celne, wynika z próby omijania ceł antydumpingowych, a nie z warunków handlowych.

Jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości dotyczące zadeklarowanej wartości celnej i tego, że stanowi ona całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, to nie muszą ustalać wartości celnej towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Mogą wówczas żądać przedstawienia dodatkowych dokumentów, informacji. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 lipca 2013r., sygn. akt I GSK 894/12 (dostępny, podobnie jak i pozostałe przywoływane w niniejszej sprawie wyroki na stronie internetowej NSA w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o sprawach), organy administracji nie są związane wartością transakcyjną towaru deklarowaną przez podmiot dokonujący jego importu, mogą ją odrzucić, gdy z uzasadnionych przyczyn zakwestionują wiarygodność i dokładność informacji składanych przez stronę. Występujący w tym przepisie zwrot "uzasadnione wątpliwości" nie został bliżej zdefiniowany przez prawodawcę, jest to zatem zwrot niedookreślony, któremu właściwe znaczenie, w każdej konkretnej sprawie, nadaje organ celny na gruncie występującego w takiej sprawie stanu faktycznego. Nie ma bowiem jednego, jednolitego "wzoru" wymagań dotyczących zgłoszenia celnego. Stosownie do okoliczności każdego indywidualnego przypadku zgłaszający powinien przedstawić i ujawnić wszystkie dokumenty i informacje odnoszące się do importowanego towaru, niezbędne do przeprowadzenia procedury celnej, w tym do prawidłowego ustalenia jego wartości celnej.

Zatem, organy celne są uprawnione nie tylko do oceny przedłożonych dokumentów pod względem formalnym, ale mają również możliwość badania wiarygodności dokumentu pod względem merytorycznym, w sytuacji gdy z uzasadnionych przyczyn wysokość podanej ceny transakcyjnej budzi zastrzeżenia co do jej prawdziwości.

W realiach niniejszej sprawy organy celne w celu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących zadeklarowanej wartości celnej w postępowaniu kontrolnym jak i we wszczętym po nim postępowaniu podatkowym (celnym), wzywały skarżącego do złożenia stosownych wyjaśnień. Przedstawiona przez skarżącego wersja zmiany ceny i zastosowania rabatu, nie znalazła jednak potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, co wykazano wyżej. Poza twierdzeniami o zastosowaniu rabatu, strona nie przedstawiła żadnego dowodu wskazującego na faktyczne jego udzielenie, a wręcz przeciwnie, wersja przedstawiona przez stronę, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, nie jest wersją wiarygodną.

Organy słusznie wskazują na okoliczności fakturowania przez pośrednika handlowego w bardzo dużych kwotach usług np. za organizację pobytu na targach, ulotkowanie, rezerwację biletów, organizację czasu wolnego i rozrywki w kwocie ponad 30 tyś. USD i poniesienie tak dużych kosztów przez stronę. Prawidłowo podkreślają rodzące się w związku z tym wątpliwości dotyczące przeznaczenia tych kwot, czy były one faktycznie przeznaczone dla pośrednika, czy może w sytuacji wyjścia na jaw próby ominięcia ceł antydumpingowych, były sposobem minimalizowania skutków tego faktu u sprzedawcy przez pośrednika.

Wątpliwe są wyjaśnienia skarżącego i przedstawione dokumenty co do wielkości kwot należnych pośrednikowi (56.760,00USD) za jego usługi, która to wielkość odpowiada, zastosowanej przez sprzedawcę, wielkości obniżki ceny za towar (rzekomo udzielonemu rabatowi). Podkreślić przy tym należy, że strona w tym samym dniu tj. 18.07.2012 r. uregulowała należność za towar sprzedającemu i pośrednikowi, choć jak wynikałoby z faktur pośrednika wystawiał je w różnych dniach 25.04.2012 r. 15.05.2012 r. 03.07.2012 r.

Wprawdzie skarżąca w swoich wyjaśnieniach zaprzecza temu, że kwoty zafakturowane przez pośrednika stanowiły zapłatę za importowany towar, to jednak wielkość zafakturowanych kosztów w porównaniu z wielkością rabatu, który miał być udzielony (wg twierdzeń strony), zakwestionowana rzetelność dokumentów wystawianych przez chińskiego sprzedawcę oraz pozostałe wyżej opisane okoliczności uzasadniają wnioskowanie organów dotyczące próby ominięcia przez stronę ceł antydumpingowych. Na tle tych dowodów sprawą drugorzędną jest porównanie kwoty zapłaconej pośrednikowi do obrotów związanych z zakupem siatki podtynkowej na poziomie ok. 150.000 USD, czy też porównanie tej kwoty, zgodnie z sugestią strony z wielkością całego obrotu wygenerowanego we współpracy z pośrednikiem w latach 2008-2010 czy 2011-2012. Twierdzenia strony, że wydatki te nie były związane z zakupem siatki podtynkowej, ale dotyczyły długoletniej współpracy z tym pośrednikiem dotyczącej zakupu innych towarów oraz, że należy ich wielkość należy odnieść do wysokości całego obrotu wygenerowanego we współpracy z tym pośrednikiem, nie zostały poparte (poza spornymi fakturami) żadnymi dowodami. Zatem, za chybione należy uznać zarzuty podniesione w skardze zarzuty dotyczące oceny racjonalności wydatków poniesionych na rzecz pośrednika.

Reasumując, w realiach niniejszej sprawy zgromadzony materiał dowodowy stanowił wystarczająca podstawę do ustalenia stanu faktycznego i brak jest podstaw do przyjęcia, że ocena zgromadzonego materiału dowodowego przeprowadzona przez organy, którą Sąd w niniejszym składzie akceptuje, narusza zasadę wyrażoną w art. 191 O.p. - zasadę swobodnej oceny dowodów. Zgodnie z tą zasadą organy podatkowe oceniają na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, przy czym dokonując tej oceny organy nie są skrępowane żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonują według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego. Ustalając istnienie okoliczności faktycznych, na podstawie całego zgromadzonego materiału dowodowego i oceniając czy dana okoliczność została udowodniona, organy winny kierować się zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Dokonana ocena powinna uwzględniać wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych, wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności, ze wskazaniem w uzasadnieniu decyzji faktów, które organy uznały za udowodnione, dowodów, na których się oparły oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej. Te reguły zostały zachowane w niniejszej sprawie, a dokonanej ocenie nie można zarzucić dowolności.

Przeprowadzona analiza dołączanej do zgłoszenia celnego z dnia 13.08.2012r. faktury proforma nr x z dnia 27.04.2012r. i wszystkich zgromadzonych na ta okoliczność dowodów skutkuje tym, że należy odmówić jej wiarygodności. Zawiera nieprawdziwe dane, co do daty jej wystawienia, ponieważ mogła być wystawiona dopiero po lub wraz z ofertą zastosowania rabatu.

Wartość towaru - 19995,00USD wynikająca z ceny jednostkowej 0,186USD/m2 nie była zdaniem Sądu wartością transakcyjną, już choćby z tej przyczyny, że jest niewiarygodnie niska. Identyczny towar pochodzący od tego samego dostawcy zgłoszony w dniu 28.06.2012 i w dnia 29.06.2012 posiadał wartości jednostkowe 0,314USD/m2 a towar zaoferowany stronie został za 0,32USD/m2. Rabat, o czym już była mowa wcześniej, nie jest rabatem handlowym tylko wynikającym z okoliczności wykrycia nieprawdziwych deklaracji o pochodzeniu towaru, tym samym przemyślanym sposobem niwelowania dolegliwości ceł antydumpingowych.

Mając na względzie powyższe należało przyjąć, że zadeklarowana w zgłoszeniu celnym wartość nie może zostać uznana za wartość transakcyjną a pozostające wątpliwości w świetle art. 181a RWKC powodują, że brak jest możliwości zastosowania art. 29 WKC, zgodnie z którym wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary wtedy, gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana, o ile jest to konieczne na podstawie art. 32 i art. 33.

W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 maja 2011 r. o sygn. akt I SA/Sz 14/11, który w całości akceptuje Sąd w niniejszym składzie stwierdzono, że odrzucenie wartości transakcyjnej nie może nastąpić jedynie przez proste porównanie wysokości ceny deklarowanej przez importera z wartością ustaloną przez organ celny, ale kwestionowanie materialnej informacji i dokumentów powinno następować z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności transakcji. Dalej Sąd stwierdził, iż uzasadnieniem wątpliwości, o których stanowi przepis art. 181a RWKC, może być ujawnienie się rażących różnic między deklarowaną wartością transakcyjną określonego towaru a występującą na rynku eksportera ceną rynkową towaru porównywalnego.

Zgodnie ze wspomnianym art. 181a ust. 1 rozporządzenia wykonawczego do Wspólnotowego Kodeksu Celnego (RWKC), organy celne nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej, jeżeli mają uzasadnione wątpliwości co do tego, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC.

Zatem, w zakresie wartości celnej wspólnotowe przepisy celne, co do zasady stanowią, iż jest ona określana metodą wartości transakcyjnej, zgodnie z art. 29 ust. 1 WKC. Jest to metoda główna, jednak w szczególnych okolicznościach opisanych w przepisach WKC i RWKC stosowane są inne metody określania wartości celnej. Do tych okoliczności należy między innymi przypadek określony w art. 181a RWKC, tj. pozostawania uzasadnionych wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art.29 WKC.

Reasumując, organy celne prawidłowo uznały, że faktura załączona do zgłoszenia celnego nie wykazała zastosowania upustu (rabatu) zaś skarżący zgłaszając towar nie przedstawił wiarygodnych dokumentów transakcyjnych, z których wynikałoby, że przesłanką do zastosowania upustu nie była próba częściowego ominięcia cła antydumpingowego poprzez pomniejszenie wartości celnej towaru. Organ ocenił to, jako upust nie posiadający związku z wartością transakcyjną za towar sprzedany na teren Wspólnoty. Upust ten był bowiem tylko środkiem do zapobieżenia skutkom wyjścia na jaw okoliczności działania faktycznego dostawcy i ominięcia środków taryfowych nakładanych w związku z nielegalnymi praktykami stosowania dumpingu. Takie działanie spowodowało, że zadeklarowana w zgłoszeniu celnym wartość nie mogła być uznaną za wartość transakcyjną wynikającą z art. 29 WKC, ponieważ nie wykazano wiarygodnie zastosowania rabatu handlowego. Wskazana w fakturze załączonej do zgłoszenia jednostkowa wartość towaru 0,186USD/m² została prawidłowo oceniona przez organ jako niewiarygodnie niska. Nadto zadeklarowana w zgłoszeniu celnym wartość nie mogła zostać uznana za wartość transakcyjną także z powodu braku wiarygodnych dokumentów służących do ustalania tej ceny, a pozostające uzasadnione wątpliwości w świetle art. 181 a RWKC spowodowały, że możliwe było odstąpienie od zastosowania art. 29 WKC. Organ w związku z tym ustalił wartość celną zgodnie z art. 30 ust.1 WKC stosując pierwszy w kolejności punkt z ust. 2 art. 30 WKC, na podstawie którego możliwe było ustalenie wartości celnej. To spowodowało, że przyjęto, iż wartością celną w takiej sytuacji jest wartość transakcyjna identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie, co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Towar będący przedmiotem oceny był identyczny z towarem zgłoszonym przez stronę skarżącą w dniach 28.06.2012r. i 29.06.2012r., dla którego zadeklarowano wartość jednostkową 0,314 USD, to spowodowało, że przyjęto wartość celną towaru w kwocie 115088,00 PLN. Kwota ta dała podstawę do właściwego zdaniem Sądu określenia stosownego cła i cła antydumpingowego.

Mając na względzie powyższe należało orzec jak w sentencji orzeczenia to jest o oddaleniu skargi.