Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 6/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia N. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 października 2006 r. sygn. akt III SA/Po 131/06 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 lipca 2006 r. sygn. akt III SA/Po 131/06 odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi N. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 października 2006 r., sygn. akt III SA/Po 131/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie N. M. Firma Handlowa w Poznaniu na postanowienie tegoż Sądu z dnia 19 lipca 2006 r. odmawiające przyznania jej prawa pomocy.

W uzasadnieniu Sąd podał, że pełnomocnik skarżącej nie zastosował się do wezwania o uzupełnienie braku formalnego poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z akt sprawy wynika natomiast, iż w pełnomocnictwie udzielonym adwokatowi Markowi Paczkowskiemu do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu dopisano zwrot "oraz przed NSA w Warszawie" i zamieszczono nieczytelny podpis.

Sąd podał, iż z akt sprawy nie wynika kto i w jakiej dacie zamieścił w pełnomocnictwie dodatkowe zapisy oraz wskazał, iż działań takich nie można uznać za uzupełnienie braków formalnych zażalenia, zgodnie z wezwaniem doręczonym pełnomocnikowi strony w dniu 14 września 2006 r. Pełnomocnik w wyznaczonym przez Sąd terminie powinien był złożyć stosowne pełnomocnictwo obejmujące umocowanie do występowania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wniósł o jego uchylenie. Podniósł, że skarżąca, która przebywała zagranicą, upoważniła go telefonicznie do dopisania na udzielonym pełnomocnictwie prawa do zastępowania jej również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Dopisek został parafowany przez pełnomocnika, który wskazał, iż z łatwością można było to ustalić porównując jego podpisy w aktach sprawy.

Pełnomocnik wskazał, iż zażalenie dotyczy czynności i orzeczenia wydanego przez WSA w Poznaniu i ściśle się z nim wiąże, albowiem skarga nie została rozpatrzona przez WSA w Poznaniu, zaś żądanie odrębnego pełnomocnictwa do działania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym uważa za zbędne. W ocenie pełnomocnika skarżącej tak formalistyczne podejście do sprawy powoduje ograniczenie reprezentacji strony w postępowaniu administracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 150, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej: p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. W niniejszej sprawie do skargi dołączono pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą adwokatowi Markowi Paczkowskiemu, które upoważniało go jedynie do prowadzenia sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu.

W związku ze złożonym przez pełnomocnika skarżącej zażaleniem na postanowienie Sądu I instancji z dnia 19 lipca 2006 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej prawa pomocy, które to zażalenie było adresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, pełnomocnik skarżącej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 września 2006 r. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego poprzez uzupełnienie w terminie 7 dni braku pełnomocnictwa w zakresie możliwości występowania w charakterze pełnomocnika przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mimo upływu zakreślonego terminu pełnomocnik skarżącej nie zastosował się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, gdyż nie uzupełnił pełnomocnictwa stosownie do tegoż zarządzenia.

Wbrew zarzutom zawartym w zażaleniu Sąd nie miał żadnych podstaw do uznania, iż zamieszczenie na znajdującym się w aktach pełnomocnictwie (k-3 akt sądowych) dopisku "oraz NSA w Warszawie" i nieczytelnego podpisu stanowiło uzupełnienie braku, o jakim była mowa w zarządzeniu. Oceny tej nie zmienia podnoszona w zażaleniu okoliczność, iż wspomnianego dopisku dokonał sam pełnomocnik, a nieczytelny podpis jest jego podpisem, co jednoznacznie wynika z innych podpisów pełnomocnika znajdujących się w aktach sprawy.

Treść przytoczonych w zażaleniu argumentów świadczy przede wszystkim o braku zrozumienia istoty pełnomocnictwa procesowego. Otóż znajdujące się w aktach pełnomocnictwo upoważniało pełnomocnika tylko do prowadzenia sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Zmiana tegoż pełnomocnictwa, czy też - jak w niniejszej sprawie - uzupełnienie pełnomocnictwa do prowadzenia spraw przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wymagała podpisania osobiście przez skarżącą. Zasadą, która jednoznacznie wynika z treści art. 37 § 1 p.p.s.a., jest udzielenie pełnomocnictwa w formie pisemnej, przy czym pełnomocnictwo musi być osobiście podpisane przez mocodawcę. Tylko w toku sprawy i na posiedzeniu Sądu pełnomocnictwo może być udzielone ustnie i wciągnięte do protokołu (art. 37 § 2 p.p.s.a.).

W przedmiotowej zaś sprawie skarżąca nie podpisała osobiście tak zmienionego pełnomocnictwa. Zamiast tego pełnomocnik skarżącej - jak sam przyznaje w zażaleniu - wykorzystując podpis skarżącej w dotychczasowym pełnomocnictwie w sposób istotny zmienił jego treść. Takie postępowanie pełnomocnika można nawet uznać za działania bezprawne, a tej oceny nie zmienia okoliczność, iż skarżąca, jak twierdzi pełnomocnik - udzieliła mu ustnie w rozmowie telefonicznej umocowania "do podpisania na udzielonym pełnomocnictwie prawa do zastępowania jej również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym".

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

AW