Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1620/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-01-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia --- nr ---- w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że nie posiada dostatecznych środków, aby ponieść koszty w przedmiotowej sprawie. Wskazała, że nie prowadzi już działalności gospodarczej, ponieważ nie przynosiła dochodów. Nie posiada też żadnych akcji, obligacji, udziałów ani oszczędności, jak również żadnych nieruchomości ani ruchomości, które mogłaby spieniężyć, aby uiścić wpis. Dodała, że łącznie wpisy w sprawach o sygn. I SA/Wr 1617-1625/07 wynoszą 17.315 zł i nie jest w stanie ich opłacić. Od czasu do czasu wyjeżdża za granicę, aby zarobić na bieżące opłaty i utrzymanie siebie.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika ponadto, że strona prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, a z pracy wykonywanej dorywczo za granicą uzyskuje średnio miesięcznie 1.500 zł.

Na wezwanie Sądu wnioskodawczyni przedłożyła akt notarialny potwierdzający tytuł własności do nieruchomości położonej w miejscu zamieszkania wraz z dokumentami potwierdzającymi ustanowienie na niej hipoteki przymusowej, wyciągi z rachunku bankowego firmy A. oraz zeznania podatkowe za lata 2005 i 2006. Z zeznań tych wynika, że skarżąca w 2005 r. osiągnęła przychód w wysokości 4.727.457,87 zł i dochód, po odliczeniu kosztów jego uzyskania – w kwocie 57.696,79 zł, natomiast w 2006 r. przychód wyniósł 4.680.551,89 zł, a dochód 59.343,34 zł. Strona ponadto wskazała, że miesięcznie ponosi wydatki w łącznej kwocie około 850 zł, które pokrywa z pracy dorywczej za granicą. Nie spłaca żadnych kredytów, nie posiada żadnych środków transportu i nie korzysta z pomocy społecznej ani innej formy wsparcia państwowego.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania własnego i rodziny. Podkreślenia wymaga, że wyrażenie "gdy wykaże" wskazuje, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania w sposób wiarygodny powyższej okoliczności. Tym bardziej, że w świetle art. 199 p.p.s.a., który stanowi, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej – ponoszenie tych kosztów jest regułą, a zwolnienie może nastąpić tylko w sytuacjach wyjątkowych. Wnioskodawca winien zatem dochować szczególnej staranności przedkładając wszelkie dokumenty i oświadczenia potwierdzające brak środków na opłacenie kosztów sądowych.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, strona nie wykazała w sposób wiarygodny okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Zauważyć należy, że strona wskazała, iż nie prowadzi działalności gospodarczej, nie przedłożyła jednak dokumentu potwierdzającego tę okoliczność. Budzi ona natomiast wątpliwości, gdyż, z akt administracyjnych sprawy wynika, że działalność ta była prowadzona przez skarżącą w 2007 r. Na wiarygodność informacji podanych na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy lub jej brak wskazuje również oświadczenie w części dotyczącej stanu rodzinnego i majątku posiadanego przez stronę i osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Wskazania wymaga, że strona nie wpisała żadnej osoby, która by pozostawała z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Tymczasem z treści skargi wynika, że pod tym samym adresem zamieszkuje również wnoszący w imieniu skarżącej skargę J. M., co nie zostało przez stronę wyjaśnione, a ma wpływ na jej stan finansowy i majątkowy. Strona oświadczyła również, że nie posiada żadnych nieruchomości, następnie przedłożyła akt notarialny dokumentujący zakup przez nią nieruchomości, którą zamieszkuje razem z J. M.. Niewątpliwie powyższe ma wpływ na ocenę wiarygodności złożonych przez wnioskodawczynię pozostałych oświadczeń. Skarżąca, pomimo wezwania Sądu, nie przedłożyła też żadnych dowodów opłat i nie wyjaśniła ich braku. Natomiast wezwana do przedłożenia wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, nadesłała wyciągi z rachunku firmy, pod którą prowadziła działalność gospodarczą, co również nie zostało sprostowane.

Wykazany wyżej szereg wątpliwości i niejasności uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie i w związku z tym Sąd, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.