Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2060/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi kasacyjnej D. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 2060/11 w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia ... lipca 2011 r. Nr ... w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym tj. zwolnienia od kosztów sądowych;


UZASADNIENIE

Skarżący złożył wniosek - na urzędowym formularzu PPF - o zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wskazał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną, nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Miesięczne dochody skarżącego i jego małżonki wynoszą łącznie ... zł. Skarżący oświadczył, iż ponosi koszty utrzymania lokalu, w którym zamieszkuje w wysokości ... zł miesięcznie, spłaca pożyczki na utrzymanie w wysokości... zł m-c. Pozostałe środki przeznacza na bieżące utrzymanie – zakup żywności, środków czystości i ubrań. Dodatkowo wynagrodzenie wnioskodawcy jest obciążone zajęciem na rzecz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.

Do wniosku Skarżący załączył zaświadczenie o wysokości otrzymywanego uposażenia oraz zaświadczenie o wysokości dochodów małżonki.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) – dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.

Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określa art. 245 §3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.

Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stosowana jest w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.

Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskujący byłby zobowiązany składają się wpisy od skarg kasacyjnych w dwóch zainicjowanych postępowaniach sądowych tj. V SA/Wa 2060/11 oraz V SA/Wa 1954/11 - tj. łącznie ... zł.

Analiza podanych przez skarżącego okoliczności dokonana w związku z przepisami ustawy uzasadnia stwierdzenie, iż nie zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem jego wniosku, gdyż skarżący nie wykazał iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Zauważyć należy, iż skarżący oraz jego małżonka posiadają stabilne źródło dochodów, uzyskując regularnie dochody z pracy w łącznej wysokości netto ... zł i nie mają nikogo na utrzymaniu. Taka wysokość dochodu dla dwuosobowej rodziny z uwzględnieniem wskazanych kosztów utrzymania mieszkania nie uzasadnia przyznania prawa pomocy. Nie można bowiem uznać, iż wnioskujący i jego rodzina należą do osób pozbawionych środków do życia, a niewątpliwie do takich przypadków powinno sprowadzać się udzielenie prawa pomocy.

Ponadto złożone przez Skarżącego zaświadczenie o uposażeniu nie wskazuje wysokości zajęcia na rzecz WAM.

Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż Skarżący posiada wystarczające środki pieniężne na opłacenie kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie, które nie są wysokie.

W sytuacji gdy uzyskiwane dochody lub posiadane zasoby pieniężne nie są w całości pożytkowane na niezbędne wydatki (bieżące, konieczne), to uzasadnione jest ich przeznaczenie na koszty postępowania sądowego. Wnioskujący oraz jego rodzina nie należą do osób pozbawionych środków do życia, a niewątpliwie do takich przypadków powinno sprowadzać się udzielenie prawa pomocy. Jego sytuacji majątkowej nie można utożsamiać z sytuacją osób nie osiągających żadnego dochodu lub też osiągających dochód niewystarczający na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Jeszcze raz podkreślenia wymaga fakt, iż to do skarżącego jako osoby zainteresowanej w uzyskaniu prawa pomocy należało wykazanie, że zachodzą ustawowe przesłanki w tym przedmiocie w odniesieniu do jego osoby.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.