Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 508/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 116 i art. 116 a
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska Sędziowie NSA Jacek Surmacz WSA Kazimierz Włoch /spr./ Protokolant st.sekr.sąd. Beata Janczewska po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skarg K. H. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego wraz z pozostałymi członkami Zarządu Klubu Sportowego "A" za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za : lipiec 2004r., styczeń, luty, kwiecień, czerwiec, październik, listopad, grudzień 2005r., luty 2006r. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego wraz z pozostałymi członkami Zarządu Klubu Sportowego "A" za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za: lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad 2004r.. - oddala skargi -


UZASADNIENIE

Zaskarżonymi decyzjami z dnia (...) czerwca 2010 r., Nr (...) i Nr (...) Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...) grudnia 2009 r., Nr (...) i Nr (...) w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności K. H. wraz z innymi członkami zarządu Ludowego Klubu Sportowego "A" w osobach: M. C., E. K.. K. A., B. D., R. W. i P. J. za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za okresy od lipca do grudnia 2004 r., za miesiące styczeń, luty, kwiecień, czerwiec, październik, listopad, grudzień 2005 r. oraz luty 2006 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 233 § 1 pkt 1, art. 107 § 1 i § 2 pkt 2 i 4, art. 108, art. 116a w zw. z art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. ).

Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych wynika, że Ludowy Klub Sportowy "A" został zarejestrowany w Urzędzie Skarbowym w dniu

9 sierpnia 2000 r. i decyzją z tego samego dnia nadano mu nr NIP (...).

W dniu 30.08.2000 r. wpłynęło zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług VAT-R . W dniu 22 lipca 2009 r. wpłynęło zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - VAT 7. W zgłoszeniu tym jako datę zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wskazano dzień 30.11.2007 r. Na dzień zaprzestania prowadzenia działalności Ludowy Klub Sportowy "A" C. zalegał z płatnością podatku od towarów i usług za okresy : od lipca do listopada 2004 r. a także za miesiące : grudzień 2004 r., styczeń, luty, kwiecień, czerwiec, październik, listopad, grudzień 2005 r. i luty 2006 r. Wysokość powyższych zobowiązań podatkowych ustalono na podstawi: deklaracji VAT- 7, zaś za miesiące: kwiecień i czerwiec 2005 r. także na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...).03.2006 r. Nr: (...) i (...).

Jak ustaliły organy na poczet zadeklarowanych kwot nie dokonano wpłat podatku, pomimo tego, że na podstawie art. 103 ust. 1ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług LKS "A" C. był zobowiązany bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego do obliczenia i wpłacenia podatku za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego.

Nie uiszczony podatek, stosownie do art. 51 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stał się zaległością podatkową, od której w myśl art. 53 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa naliczane są odsetki za zwłokę (od dnia następującego po dniu terminu płatności podatku).

Łączna kwota zaległości na dzień wydania decyzji przez organ pierwszej instancji wyniosła 73.524,65 zł, a kwota odsetek za zwłokę 38.720,00 zł.

Na powyższe zaległości wystawione zostały tytuły wykonawcze o numerach:

- SM5/7714/04 z dnia 17.09.2004 r.

- SM5/7782/04 z dnia 13.10.2004 r.

- SM5/7947/04 z dnia 15.11.2004 r.

- SM5/8127/04 z dnia 15.12.2004 r.

- SM5/34/05 z dnia 11.11.2005 r.,

* SM5/35/05 z dnia 11.01.2005 r.,

* SM5/72/05 z dnia 10.02.2005 r.,

* SM5/630/05 z dnia 12.12.2005 r.,

* SM5/663/05 z dnia 13.12.2005 r.,

* SM5/26/06 z dnia 11.01.2006 r.,

* SM5/166/06 z dnia 07.04.2006 r.,

* SM5/167/06 z dnia 07.04.2006 r.,

* SM5/184/06 z dnia 14.04.2006 r.,

* SM5/188/06 z dnia 18.04.2006 r.

Podjęte na podstawie wymienionych tytułów wykonawczych czynności egzekucyjne nie doprowadziły do zaspokojenia wierzycieli. W toku prowadzonej egzekucji administracyjnej ustalono, że LKS "A" nie posiadał nieruchomości, jak też pojazdów mechanicznych mogących być przedmiotem zajęcia prawa majątkowego. Zajęto rachunek bankowy w Banku Spółdzielczym, z którego w czasie prowadzenia egzekucji została ściągnięta tylko nieznaczna część należności pieniężnej na poczet w/w zaległości. Egzekucja z rachunku bankowego jest bezskuteczna z uwagi na brak środków na rachunku bankowym. Prowadzone były także próby zajęcia innych wierzytelności, ale one również okazały się bezskuteczne.

Ustalono, że egzekucja z majątku LKS "A" nie jest możliwa, a podejmowane czynności są bezskuteczne. Organ egzekucyjny, który przyjął do realizacji w/w tytuły wykonawcze stwierdził w dniu 02.10.2009 r., że egzekucja jest częściowo bezskuteczna. W świetle art. 116 w związku z art. 116a ustawy Ordynacja podatkowa całkowita lub częściowa bezskuteczność egzekucji stanowi podstawę do orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe LKS "A" C. członków jego zarządu.

Istniejące zaległości podatkowe LKS "A" C. stały się podstawą do wszczęcia w dniu (...).11.2009 r. postanowieniem Nr (...) postępowania w sprawie przeniesienia solidarnej odpowiedzialności podatkowej między innymi na Pana K. H. , jako Członka Zarządu LKS "A" za nieuregulowane zobowiązania podatkowe Klubu powstałe w trakcie pełnienia przez Niego funkcji Członka Zarządu. Zgodnie z art. 116a w związku z art. 116 ustawy Ordynacja podatkowa za zaległości podatkowe innych osób prawnych niż wymienione w art. 116 odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie organów zarządzających tymi osobami. Przepisy art. 116 stosuje się odpowiednio, tj. za zaległości podatkowe odpowiadają członkowie zarządu (byli członkowie zarządu) jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu nie wykaże, że niezłożenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) nastąpiło bez jego winy i nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części.

Organ ustalił, że w przedmiotowej sprawie żadna z w/w przesłanek zwalniających z odpowiedzialności członków zarządu za powstałe zaległości podatkowe LKS "A" C. w czasie pełnienia przez nich funkcji nie zaistniała. W trakcie postępowania ustalono, że LKS "A" w C. działał w formie stowarzyszenia, co potwierdza treść statutu.

W myśl art. 11 ust. 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach klub sportowy działający w formie stowarzyszenia zobowiązany jest posiadać zarząd. Ustawa nie rozstrzyga kwestii jego organizacji. W tym zakresie decydujące znaczenie mają postanowienia statutu, który w sposób szczegółowy reguluje zasady jego funkcjonowania. Z analizy statutu LKS "A" pod kątem uprawnień Zarządu oraz utraty członkowstwa w Klubie i jego Zarządzie wynika, że status członka organu wykonawczego i kierującego działalnością stowarzyszenia osoba fizyczna lub prawna uzyskuje z chwilą podjęcia przez walne zebranie, będące naczelnym organem Klubu, uchwały o jej powołaniu do tego organu.

Z kolei z przepisów ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, ww. ustawy Prawo o stowarzyszeniach i ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej wynika, że LKS "A" w C. podlegał obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego.

Postanowieniem z dnia [...].06.2001 r. Sygnatura [...] Sąd Rejonowy - Sąd Gospodarczy w R. Wydział XII Krajowego Rejestru Sądowego wszczął z urzędu postępowanie o wpis podmiotu: LUDOWY KLUB SPORTOWY "A" W C. do Krajowego Rejestru Sądowego - rejestru stowarzyszeń (...) i wezwał Klub do uzupełnienia danych niezbędnych do dokonania wpisu, m. in. o dołączenie wzorów podpisów osób upoważnionych do reprezentacji podmiotu, o przedłożenie jednolitego tekstu statutu z uwzględnieniem wszystkich zmian, o przedłożenie uchwały o powołaniu aktualnego zarządu i komisji rewizyjnej. W związku z nie uzupełnieniem niezbędnych danych do dokonania wpisu w KRS, postanowieniem z dnia 25.07.2001 r. ww. Sąd umorzył postępowanie o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego.

Ponadto zarządzeniem Sądu Rejonowego - Sąd Gospodarczy w R. Wydział XII Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...]01.2004 r. Sygnatura [...] dokonano zwrotu wniosku LKS "A" w C. w związku z niezastosowaniem się wnioskodawcy do wymogów ustawy i nie przedłożeniem m. in. prawidłowo wypełnionego druku KRS-WK- Zarząd (sposób reprezentacji). Ostatecznie LKS "A" obowiązku wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego nie dopełnił wobec czego ustalenie składu osobowego organu zarządzającego LKS "A" w C. na podstawie danych w KRS było niemożliwe.

Ustalenia składów osobowych poszczególnych Zarządów LKS "A" w C. organ podatkowy pierwszej instancji dokonał w oparciu o dwa dokumenty złożone do Urzędu Skarbowego, tj.:

* postanowienie Sądu Wojewódzkiego w K., Wydział I Cywilny - Sekcja Rejestracji z dnia 25.02.1998 r. sygn. akt [...],

* uchwałę Nr 1 Walnego Zebrania Członków o wyborze nowego Zarządu Klubu z dnia 30.06.2004 r.

W oparciu o ww. dokumenty organ pierwszej instancji ustalił, że w okresie od 25.02.1998 r. do 30.06.2004 r. i od 30.06.2004 r. do 30.11.2007 r. tj. daty zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług funkcjonowały tylko dwa składy Zarządu, jako organu uprawnionego do reprezentowaniu Klubu:

1) na podstawie postanowienia Sądu Wojewódzkiego w K., Wydział I

Cywilny Sekcja Rejestracji z dnia 25.02.1998 r. sygn. akt [...] wpisano do rejestru stowarzyszeń kultury fizycznej nowo wybrane osoby wchodzące w skład Zarządu jako organu uprawnionego do reprezentowania Klubu:

E. K. - Przewodniczący,

M. C. - Zastępca Przewodniczącego

M. S. - Sekretarz,

R. J. - Skarbnik,

H. G. - Członek Zarządu,

2) Walne Zebranie Wyborcze Ludowego Klubu Sportowego "A" C. z dnia 30.06.2004 r. Uchwałą Nr 1 powołało nowy Zarząd Klubu w składzie:

M. C. - Prezes Klubu

E. K. -V-ce Prezes ds. piłki nożnej,

K. , A. - V-ce Prezes ds. baseballu,

B. D. - Skarbnik,

K. H. - Sekretarz,

R. W. - Członek Zarządu,

P. J. - Członek Zarządu.

Żaden z członków zarządu nie przedstawił dokumentów o kolejnych posiedzeniach Walnego Zebrania będącego naczelnym organem Klubu i co się z tym wiąże : kolejnych uchwał powołujących nowe składy zarządu. W trakcie prowadzonego postępowania K. H. nie złożył żadnych wyjaśnień i zastrzeżeń.

Organ podatkowy I instancji po dokonaniu analizy zebranego materiału dowodowego stwierdził, że K. H. pełnił funkcję Członka Zarządu LKS "A" w czasie, gdy powstały zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług czyli między innymi za miesiące: grudzień 2004 r., styczeń, luty, kwiecień, czerwiec, październik, listopad, grudzień 2005 r. i luty 2006 r. Tym samym podejmując się pełnienia w Ludowym Klubie Sportowym "A" C. funkcji Członka Zarządu przyjął na siebie ryzyko płynące z przepisów prawa podatkowego, w tym również z treści art. 116a ustawy Ordynacja podatkowa. Nie zaistniała natomiast żadna z negatywnych przesłanek pozwalających na uwolnienie się od odpowiedzialności o jakich mowa w art. 116 § 1 Ordynacja podatkowa.

W odwołaniu od decyzji organu Instancji K. H. wniósł odwołania w których zarzucił ,że Uchwała z dnia 30 czerwca 2004r. w sprawie wyboru Zarządu jest bezwzględnie nieważna , w efekcie czego jago wybór na członka zarządu był prawnie nie skuteczny , wobec czego przeniesienia na niego odpowiedzialności za zaległości w podatku VAT LKS nastąpiło z naruszeniem art. 116 i 116 a Ordynacji podatkowej. Skarżący podniósł, iż zgodnie z § 23 pkt 1 Statutu Klubu Zarząd może się składać z trzech członków, gdy faktycznie powołano 7-osobowy . ponadto z part 19 Statutu wynika ,że walne zebranie członków – będącym najwyższą władza Klubu może być Zwyczajne i Nadzwyczajne . Z treści protokołu z Walnego Zebrania Wyborczego LKS z dnia 30 czerwca 2004r. , wynika ,że zwołano je w związku ze złożeniem rezygnacji z pełnienia dotychczasowych funkcji przez określone osoby i żadnej sposób z niego nie wynika , czy Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków Klubu zostało zwołane w sposób zgodny z procedura określona w Statucie , a wiec czy zwołano je na podstawie Uchwały poprzedniego Walnego Zgromadzenia , na wniosek Komisji Rewizyjnej lub 50 % członków Klubu lub na żądanie organu rejestracyjnego.

Najistotniejsza wadą Uchwały z dnia 30 czerwca 2004r. jest to ,że podjęta została przez organ nie przewidziany w Statucie , a więc nie uprawniony do powołania Zarządu. Paragraf 18 Statutu stanowi ,że władzami Klubu są: Walne Zebranie Członków , Zarząd Klubu i Komisja Rewizyjna . Zgodnie zas z paragrafem 22 Statutu wybór władz Klubu należy do Walnego Zgromadzenia Członków , wobec czego przedmiotowa Uchwala z dnia 30 czerwca 2004r. uchwalona została przez Walne Zebranie Wyborcze LKS , a nie przez Walne Zebranie Członków., na skutek czego jest bezwzględnie nieważna.

Powyższe ustalenia a także wyciągnięte z nich wnioski w pełni podzielił Dyrektor Izby Skarbowej. Nie zgodził się z podnoszonymi w odwołaniach przez K. H. , że uchwała z dnia 30 czerwca 2004 r. na podstawi, której został powołany jako członek zarządu jest nieważna od dnia jej wydania gdyż została wydana przez organ nieistniejący tj. Walne Zebranie Wyborcze podczas gdy władzami klubu są Walne Zebranie Członków, Zarząd Klubu i Komisja Rewizyjna, ponadto statut przewidywał, iż zarząd może składać się z trzech członków natomiast przedmiotową uchwałą wybrano ich siedmiu. \

Analiza art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa o stowarzyszeniach wskazuje ,że przewidziano możliwość zaskarżenia niezgodnej ze statutem lub prawem Uchwały Stowarzyszenia , a wiec wskazany przepis przewiduje względna nieważność uchwał. Z pary. 18 ust. 3 Statutu wynika, że uchwały zapadają zwykła większością głosów ( z wyjątkiem uchwał dotyczących zmian statutu lub uchwały o rozwiązaniu Klubu - par. 32 ust. 1 i 2 ), a par 22 pkt 4 stanowi, że do kompetencji Wlanego Zebrania Członków należy wybór władz Klubu.

Odpierając powyższe zarzuty Dyrektor Izby Skarbowej przyznał, iż kwestionowana uchwała została podjęta w sposób nie do końca odpowiadający przepisom statutu, ale nie w stopniu powodującym bezwzględną nieważność. Na ogólna liczbę członków 25 w zebraniu uczestniczyło 14 członków uprawnionych do głosowania. Ponadto żaden z członków zarządu nie skorzystał z możliwości wyeliminowania wadliwej w jego ocenie uchwały na podstawie środków przewidujących tzw. nieważność względną poprzez wystąpienie do właściwych organów nadzorujących. Zdaniem skarżącego ważnym argumentem wskazującym na bezwzględną nieważność uchwały nie może być twierdzenie ,że została ona podjęta przez organ nieistniejący . To sama strona organ o nazwie według Statutu Walne Zebranie Członków nazywa Walnym Zgromadzeniem Członków.

Także twierdzenie K. H., że dopiero wpis do KRS-u dotyczący powołania zarządu decyduje o jego skaldzie wobec deklaratoryjnego charakteru tego wpisu okazał się bez znaczenia.

Organ odwoławczy w pełni podzielił ustalenia organu dotyczące stwierdzenia bezskuteczności egzekucji względem Klubu Sportowego A, jak również braku przesłanek uwolnienia się od odpowiedzialności przez członków zarządu tj. zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania zapobiegającego upadłości we właściwym czasie, brak winy członka zarządu w nie dokonaniu wyżej wymienionych czynności czy też wskazanie mienia z którego egzekucja byłaby możliwa. Jak ustalono w Sądzie Rejonowym Gospodarczym w R. nie zgłoszono wniosku o ogłoszenie upadłości.

W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego Organ nie dał wiary twierdzeniom skarżącego ,iż nie wyraził zgody na jego wybór na członka zarządu. Zdaniem Organu odwołującego skarżący będąc wybranym na członka zarządu był zobowiązany i jednocześnie uprawniony do aby działalnością Klubu się zajmować . Fakt wpisania LKS (A C.) do rejestru stowarzyszeń Kultury Fizycznej i ich związków w Wydziale Kultury Sportu i Turystyki w Urzędu Wojewódzkiego w K. oraz zgodności jednolitego tekstu statutu z prawem została potwierdzona na podstawie art. 61 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 3 lipca 1984r. o kulturze fizycznej ( Dz.U. Nr 34 poz. 81 ) oraz art. 8 ust. 8 , art. 21 Ustawy z dnia 7 kwietnia 1989r. Prawo o Stowarzyszeniach ( Dz. U nr 20 poz. 104) pismem z dnia 17 sierpnia 1995r. Ponadto w dniu 20 listopada 1996r. LKS został wpisany do rejestru Stowarzyszeń Kultury Fizycznej , co wynika z zawiadomienia Sądu Wojewódzkiego w K. Wydział I Cywilny - Sekcja Rejestrowa . Przedmiotowy wpis spowodował ,że LKS jako Stowarzyszenie uzyskał osobowość prawną , której nie utracił pomimo braku wpisu do KRS na podstawi Ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym , która weszła w Zycie w dniu 1 stycznia 2001r. Nie zgadzając się z takim stanowiskiem organów K. H. wniósł do tutejszego Sądu skargi.

Skarżący zarzucając naruszenie art. 116 par. 1 pkt 1 lit b Ordynacji podatkowej domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji organu I instancji. Skarżący przyznał, że został wybrany na Członka Zarządu , jednakże nie brał już udziału w zarejestrowaniu Klubu ani w jego dalszych czynnościach. W praktyce wszystkie decyzje poodejmowali inni członkowie zarządu , a skarżący nie był o niczym informowany. Nie informowano go o kolejnych zebraniach i spotkaniach zarządu a także o podejmowanych decyzjach. Nie miał dostępu do dokumentacji Klubu i nigdy żadnych dokumentów nie podpisywał. Nie miał też żadnych wiadomości o sytuacji finansowej Klubu i dlatego n nie zgłoszenie wniosku o jego upadłość nastąpiło bez jego winy.

W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie podtrzymując argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji. Działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -powoływanej dalej jako P.p.s.a. Sąd zarządził połączenie tych spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je dalej pod jedna sygn. I SA/Rz 508/10.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznaczają natomiast przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) określanej dalej jako P.p.s.a., której art. 134 § 1 wskazuje, iż Sąd orzekając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami podnoszonymi w skardze ani też powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny w omawianym zakresie Sąd stanął na stanowisku, że zaskarżone decyzje odpowiadają prawu.

Spór w przedmiotowej sprawie zasadzał się na odpowiedzi na pytanie czy słusznie organ orzekł o solidarnej odpowiedzialności K. H. wraz z pozostałymi członkami Zarządu Ludowego Klubu Sportowego "A" za zaległości podatkowe Klubu za okres od lipca do listopada 2004 r. oraz za grudzień 2004 r., a także styczeń, luty, kwiecień, czerwiec, październik, listopad, grudzień 2005 r. oraz luty 2006 r.

Aby udzielić odpowiedzi na powyższe pytanie należy przeanalizować materialno prawną podstawę decyzji, którą w niniejszej sprawie były przepisy art. 116 a w zw. z art. 116 § 1, 2 i 4 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z treścią art. 116 a Ordynacji podatkowej za zaległości podatkowe innych osób prawnych niż wymienione w art. 116 ( kapitałowe spółki handlowe, w tym również spółki w organizacji) odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie organów zarządzających tymi osobami w przypadku gdy egzekucja z majątku takiej osoby prawnej okazała się bezskuteczna. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że egzekucja względem stowarzyszenia Klub Sportowy "A okazała się bezskuteczna. Nie ulega wątpliwości, że Ludowy Klub Sportowy "A" posiada osobowość prawną i w związku z tym mieści się w dyspozycji wyżej wskazanego przepisu.

LKS A w C. wpisana została do Rejestru Stowarzyszeń Kultury Fizycznej i ich Związków pod numerem 165 w Wydziale Kultury i Sportu i Turystyki Urzędu Wojewódzkiego w K. , przez co uzyskał osobowość prawną godnie z art. 61 ust. 1 i 2 wyżej cyt. Ustawy z dnia 3 lipca 1984r. o Kulturze Fizycznej . Ponadto w dniu 20 listopada 1996r. LKS A w C. wpisany został do Rejestru Stowarzyszeń Kultury Fizycznej , co wynika z zawiadomienia Sądu Wojewódzkiego w K. Wydział I Cywilny – Sekcja Rejestrowa. Zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy z dnia 7 kwietnia, zas art. 17 ist. 1 tej Ustawy stanowi ,,że Stowarzyszenie nabywa osobowość prawna może rozpocząć działalność z chwilą wpisu do KRS. Stowarzyszenie LKS A zachowało osobowość prawną pomimo braku wpisu w KRS na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym , która weszła w Zycie z dniem 1 stycznia. 2001r. Nie można wyprowadzić wniosku o utracie osobowości prawnej przez Stowarzyszenie LKS A z przepisów Ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U Nr 121, poz. 710 ze zm), a w szczególności z art. 20 tej ustawy. Art. 10 ust. 1 wyżej cyt. ustawy przewiduje ,że podmiot który podlega obowiązkowi wpisu do Rejestru Stowarzyszeń i Innych organizacji społecznych i zawodowych , fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej. –wpisy do odpowiedniego rejestru przed 1 stycznia 2001r. wpisuje się do rejestru z urzędu. Art. 10 ust 5 powyżej ustawy przewiduje jednak możliwość wpisu do rejestru na wniosek.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że członkowie, jak też byli członkowie zarządu ponoszą odpowiedzialność za zaległości podatkowe tego stowarzyszenia za zobowiązania , których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu art. 116 a w zw. z art. 116 § 1, 2 i 4 Ordynacji podatkowej .

K. H. próbuje uwolnić się od tej odpowiedzialności wskazując, iż z powodu bezwzględnej nieważności uchwały na podstawie której został powołany do tej funkcji nie był członkiem zarządu.

O ile należy zgodzić się z twierdzeniem, że uchwała z dnia 30 czerwca 2004 r. podjęta w przedmiocie wyboru Zarządu Klubu Sportowego A jest niezgodna ze statutem ponieważ przewiduje zarząd siedmioosobowy podczas gdy statut przewidywał zarząd trzyosobowy - § 23 to jednak nie można przyjąć, że jest to wada powodująca nieważność tej uchwały z mocy prawa.

Wprawdzie wskazana wyżej uchwała narusza ale przepisy statutu nie jest to wada powodująca jej bezwzględna nieważność, która eliminowała by taką uchwałę bez konieczności wszczynania jakiegokolwiek postępowania sądowego.

Bezwzględnie nieważna jest tylko taka uchwała, która jest sprzeczna z ustawą, albo mająca na celu obejście przepisów prawa, także sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Statut nie jest ustawą i nie można mówić, że zapis uchwały sprzeczny z jego postanowieniami naruszał jakiekolwiek zasady współżycia społecznego. W takim przypadku możemy mieć do czynienia jedynie ze względna nieważnością takiej uchwały, której wyeliminowanie może nastąpić w drodze sądowej. Powoływanie się na taką wadę, której istnienia nie stwierdził Sad nie może mieć skutków względem osób trzecich a tym bardzie w stosunku do organów w tym podatkowych i prowadzić do skutecznego uwolnienia się od odpowiedzialności podatkowej

Bezsadany jest róznież zarzut skarżącego ,że nie wyraził zgody na wybór go na członka zarządu LKS jak podał w piśmie z dnia 15 czerwca 2009r. to jednak w piśmie z dnia 7 kwietnia 2010f. jak również w skardze stwierdził ,że został wybranyy na członka zarządu LKS.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że jego kadencja jak tez kadencja pozostałych członków zarządu Klubu Sportowego "A" zakończała się z upływem dwóch lat od dnia ich powołania tj. w dniu 30 czerwca 2006 r., zatem do tego okresu zasadne jest pociągnięcie ich do odpowiedzialności za zaległości podatkowe stowarzyszenia.

Zarzut nie wpisania członków zarządu, do Krajowego Rejestru Sądowego jest bezzasadny. W tym przypadku wpis ma charakter deklaratoryjny .O istnieniu bądź nieistnieniu faktu pełnienia funkcji członka zarządu stowarzyszenia nie decyduje wpis w rejestrze lecz wybór, rezygnacja bądź odwołanie, przy prawidłowym wykorzystaniu procedur, jakie kształtują przepisy ustawy - Prawo o stowarzyszeniach oraz postanowienia statutu - wyrok WSA w Białymstoku z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Bk 486/10., a także wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 listopada 2007r. sygn.akt I SA/Kr 695/06.

Jednocześnie skarżący nie wykazał takich okoliczności, które mogłyby go uwolnić od tej odpowiedzialności art. 116 § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Jak ustaliły organy wniosek o ogłoszenie upadłości, którego zgłoszenie we właściwym czasie mogłoby spowodować pożądany efekt, w ogóle nie został zgłoszony za co winę ponosi między innymi skarżący. W tym zakresie Sąd nie podziela twierdzeń skarżącego co do _ wykazania, że nie zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy. Brak po stronie członka zarządu spółki z o.o. wiedzy o jej kondycji finansowej nie jest okolicznością świadczącą o tym, że nie złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości nie wszczęcie postępowania układowego nastąpiło bez jego winy w rozumieniu art. 116 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Tekst jednolity: Dz. U. 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) – wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 20 marca 2007r. sygn. akt I SA/Wr 521/06 i wyrok NSA z dnia 10 sierpnia 2009r. IIF PS 3/09.

Powoływanie się przez członka zarządu stowarzyszenia na nieznajomość stanu finansów stowarzyszenia jako przyczynę nie zgłoszenia wniosku o upadłość, nie jest

okolicznością uzasadniającą zwolnienie go od odpowiedzialności za zaległości

podatkowe na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej. Nieznajomość kondycji %

finansowej spółki i brak zainteresowania wnioskodawcy tą kwestią stanowi zawinione

przez niego zaniechanie wykonywania podstawowych obowiązków. Skarżący nie wykazał by wystąpiły też inne niezależne od niego przeszkody uniemożliwiające mu

zgłoszenie we właściwym czasie wniosku o upadłość.. Stowarzyszenie z uwagi na prowadzenie działalności gospodarczej posiada zdolność upadłościową w rozumieniu przepisów Ustawy z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe i

Naprawcze – tak też WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 12 czerwca 2008r. ISA/Ol 140/08.

Skarżący nie wskazał również majątku stowarzyszenia, z którego egzekucja

umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych stowarzyszenia w znacznej części

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, że zaskarżone decyzje nie naruszają prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi 9 Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji.