Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 850/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 22 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia NSA Janusz Nowacki, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2013 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych p o s t a n a w i a : zawiesić postępowania sądowoadministracyjne


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w [...] udzielił "A" sp. z o.o. we W. zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa łódzkiego na okres 6 lat.

Wnioskiem z dnia [...] Spółka zwróciła się o przedłużenie zezwolenia z dnia [...] na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na okres kolejnych 6 lat.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] odmówił przedłużenia zezwolenia. W uzasadnieniu organ powołał się na treść art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, wskazując, ze działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń. Natomiast z treści art. 138 wskazanej ustawy wynika, że zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1 nie mogą być przedłużane.

W odwołaniu Spółka zarzuciła naruszenie art.120, art. 121 §1 oraz art. 165 a § 1 o.p. w związku z zastosowaniem art.138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych w związku z naruszeniem szeregu przepisów prawa wspólnotowego:

art. 8 i art. 9 w związku z art. 1 akapit pierwszy pkt 1), 3), 4) i 11) Dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego w związku z §4, §5, §8 i §10 w związku z §2 pkt 1a, 2, 3 i 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych.

art.120, art. 121 §1 ustawy Ordynacja podatkowa.

art.36 ust.3 i ust.4 w zw. z art. 32 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych.

art.2. art.7, art.22, art.31 ust.3 oraz art.91 ust. 1 ust.2 i ust.3 Konstytucji w związku z art.2 Aktu przystąpieniu do Unii Europejskiej.

-zasad wynikających z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości – orzeczeń: z dnia 21 kwietnia 2005r. w sprawie C-267/03 postępowania karnego przeciwko E. S. L., z dnia 4 czerwca 2009r. w sprawie C-109/08 Komisja v. Grecji, z dnia 30 kwietnia 1996r. w sprawie C-194/94 CIA Security International SA v. Signalson SA Securitel SPRL , dnia 5 czerwca 2007r. w sprawie C-l 70/04 Klas Rosengren i inni v. Riksaklagarcn, z dnia 22 czerwca 1989r. w sprawie C-103/88 Fratelii Constanzo SpA vs Comune di Milano, dnia 11 lipca 2002r w sprawie C-62/00 Marks & Spencer plc v. Commissioners of Customs & Excise,

-poprzez odmowę wszczęcia postępowania, w oparciu o przepis (art.138 ust. 1 ustawy o grach hazardowych), który nie powinien znaleźć zastosowania, jako przepis oczywiście sprzeczny z prawem wspólnotowym, a także z przepisami Konstytucji.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych nie przewiduje, jak poprzednio obowiązująca ustawa, dopuszczalności prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, jak również prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Według art. 36 ust. 1 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier urządzanych w salonie gier na automatach, a także w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, udzielane były na okres 6 lat. Ustawa o grach i zakładach wzajemnych przewidywała przedłużenie zezwolenia podmiotowi, któremu wygasało zezwolenie. Mógł on wystąpić o jego przedłużenie na okres kolejnych 6 lat. Do wniosku o przedłużenie zezwolenia stosowano przepisy o udzielaniu zezwoleń (art.36 ust.4 ustawy o grach i zakładach wzajemnych). Stosownie do art.144 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, utraciła moc ustawa z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych. Zgodnie z art.129 ust. 1 ustawy, działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed wejściem w życie ustawy jest prowadzona wyłącznie do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń. Według art. 138 ust. 1 ustawy zezwolenia, o których mowa w art.129 ust. 1 ustawy, nie mogą być przedłużane. Organ odwoławczy podzielił argumentację organu I instancji o zasadności odmowy przedłużenia zezwolenia z dnia [...].

Dyrektor Izby Celnej nie podzielił argumentów strony skarżącej o naruszeniu art. 120, art. 121 § 1 oraz 165a §1 o.p. w związku z zastosowaniem art. 138 § 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r., bowiem wydana decyzja oparta została na obowiązujących przepisach. W zakresie naruszenia art. 165 a § 1 o.p. organ wyjaśnił, że samo doręczenie żądania strony wszczyna automatycznie postępowanie, a zatem przedmiotowe postępowanie wszczęto z dniem [...].

Organ odwoławczy wyjaśnił również, że przepisy ustawy o grach hazardowej nie wymagają notyfikacji Komisji Europejskiej, gdyż nie zawierają przepisów technicznych. Przez przepisy techniczne należny rozmieć m.in. specyfikacje techniczne i inne wymagania bądź zasady dotyczące usług, których przestrzeganie jest obowiązkowe w przypadku np. świadczenia jakiś usług. Przepisy ustawy wymagają dla prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach koncesji na prowadzenie kasyna gry. Przepis ten nie zawiera specyfikacji technicznych i innych wymagań wobec automatów do gry o niskich wygranych.

Ponadto Dyrektor Izby Celnej podniósł, że nie jest uprawniony do oceny, czy legislacja ustawy o grach hazardowych została przeprowadzona zgodnie z obowiązującym prawem.

Zdaniem organu nie zostały naruszone przepisy art.36 ust.3 i ust.4 w zw. z art.32 ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych. Zgodnie z art. 118 ustawy o grach hazardowych, do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejście w życie ustawy, czyli przed 1 stycznia 2010 r. stosuje się przepisy tej ustawy, o ile nie stanowi ona inaczej. Biorąc pod uwagę ww. przepisy, żądanie Spółki zawarte we wniosku z dnia [...] organ uznał za niemożliwe do spełnienia. Dotyczyło ono bowiem przedłużenia prowadzenia działalności na kolejne 6 lat w sytuacji, gdy obowiązująca w dniu wydania zaskarżonej decyzji ustawa takiego przedłużenia nie przewiduje.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art.2. art.7 oraz art.91 ust. 1. 2 i 3 Konstytucji w związku z art. 2 Traktatu Akcesyjnego do Unii Europejskiej Dyrektor izby Celnej w [...] wyjaśnił, że zgodnie z art. 120 o.p. organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Zasada ta nawiązuje do konstytucyjnej zasady praworządności, zgodnie z którą organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa (art.7 Konstytucji RP). Wynika z niej także wymóg "legalności" rozumiany jako zgodność każdego działania z konkretną normą prawną, będącą dla niego podstawą prawną. Ponadto, oznacza ona, że właściwy w sprawie organ musi rozpoznać sprawę co do istoty na podstawie obowiązującego prawa mającego zastosowanie w konkretnym stanie faktycznym. W związku z powyższym nie można zaskarżonej decyzji postawić zarzutu naruszenia art.2 i art.7 Konstytucji RP.

W skardze z dnia 24 sierpnia 2012 r. "A" sp. z o.o. we W. wniosła o uchylenie powyższej decyzji oraz wszczęcie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu Spółka powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu oraz wskazała na te same zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację wyrażoną w decyzji.

Na rozprawie w dniu [...] pełnomocnik Spółki poparł skargę oraz złożył obszerne pismo procesowe wraz z załącznikami dotyczące stanowiska strony skarżącej po wydaniu wyroku przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 oraz C-217/11 w zakresie wykładni pojęcia czy przepisy techniczne z art. 1 pkt 11 Dyrektywy 98/34 mieszczą się w przepisach ustawy o grach hazardowych. Sąd zobowiązał pełnomocnika organu do ustosunkowania się do złożonego pisma

Dyrektor Izby Celnej w piśmie z dnia [...] podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę. Organ wyjaśnił, że we wskazywanych sprawach Trybunał Sprawiedliwości odnosząc się do charakteru technicznego przepisów ustawy o grach hazardowych uznał, że art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych stanowi przepis techniczny w rozumieniu dyrektywy notyfikacyjnej . Konsekwencją takiego stanu rzeczy może być niemożność powoływania się na ten przepis przez organy administracji i sądy. Odnosząc się do charakteru art. 129 ust. 2, art. 135 ust. 2 i art. 138 ust. 1 i 3 ustawy o grach hazardowych ETS przepisy krajowe uznać można za "inne wymagania" w brzmieniu art. 1 pkt 4 dyrektywy 98/34 jeśli ustanawiając one "warunki" determinujące w istotny sposób skład, właściwości lub sprzedaż produktu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 punkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W toku postępowania Sąd powziął wiadomość, że w sprawie o analogicznym stanie faktycznym i prawnym Naczelny Sąd Administracyjny jest w trakcie rozpatrywania skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 października 2010 r. sygn. akt III SA/Łd 297/10, którym oddalono skargę w sprawie przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Postępowanie w tym przedmiocie toczy się pod sygnaturą akt II GSK 797/11. Wzgląd na jednolitość orzecznictwa sądowego oraz ekonomię procesową przemawia za tym, by do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny, postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.

b.a.