Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 2748/00
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Izba Skarbowa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Rischka Sędziowie NSA Edyta Anyżewska NSA Małgorzata Tomaszewska /spr./ Protokolant Elżbieta Cymanowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. F. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 05 grudnia 2000r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia uczennic uchyla zaskarżoną decyzję i zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 273,00 (słownie: dwieście siedemdziesiąt trzy złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 2748/00

U z a s a d n i e n i e

Zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia 8 sierpnia 2000r. Nr [...] odmawiającej przyznania ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia uczennic.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko Urzędu Skarbowego, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione wszystkie przesłanki do przyznania ulgi podatkowej, o której mowa w przepisach § 10-14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.Nr 35, poz.173 z późn. zm.).

Nie została spełniona przesłanka posiadania przez pracodawcę lub osobę zatrudnioną u pracodawcy kwalifikacji zawodowych do szkolenia uczniów, a którą to kwestię reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992r. oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz.U.Nr 60, poz.278).

Zatrudnieni u podatnika w charakterze sprzedawcy pracownicy zajmujący się szkoleniem uczniów nie spełnili wymogu posiadania stosownych kwalifikacji zawodowych. Niekwestionowane są natomiast uprawnienia pedagogiczne. I tak pani S. L. ukończyła Liceum Ekonomiczne w S. i uzyskała tytuł technika ekonomisty w zakresie specjalności wiejski obrót towarowy. Uzyskany przez tę osobę tytuł technika ekonomisty nie uprania – zdaniem Izby Skarbowej – do prowadzenia szkolenia w charakterze instruktora praktycznej nauki w zawodzie sprzedawca. Wprawdzie – wyjaśniła Izba – rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 lutego 1993r. w sprawie kwalifikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz.U.Nr 19, poz.84) wynika, że do zawodu sprzedawcy przygotowują poza szkołami zasadniczymi, licea zawodowe i szkoły policealne, jednocześnie jednak załącznik do cyt. rozporządzenia klasyfikuje zawód ekonomisty w grupie – symbol cyfrowy 23, natomiast zawód sprzedawcy w grupie – symbol cyfrowy 60. Potwierdza to – zdaniem Izby – słuszność podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. To też spowodowało, iż organ odwoławczy nie ustosunkował się do oświadczenia pani S. L. z dnia 9 sierpnia 2000r. dotyczącego stażu pracy w placówkach handlowych.

Również legitymowanie się przez panią T. W. ukończeniem Zasadniczej Szkoły Zawodowej w zawodzie kelner, wobec braku niezbędnego wykształcenia w nauczanym zawodzie, nie spełnia kryteriów żądania przyznania wnioskowanej ulgi.

Na decyzję Izby Skarbowej pan Z. F. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie ulgi za wyszkolenie uczennic.

Skarżący podnosi, iż przyczyną odmowy przyznania wnioskowanej ulgi podatkowej jest zakwestionowanie przez organy podatkowe kwalifikacji zawodowych pracownicy S. L. do szkolenia uczniów w zawodzie sprzedawcy. Zdaniem skarżącego pracownica ta legitymuje się takimi kwalifikacjami, albowiem ukończyła Liceum Ekonomiczne w specjalności wiejski obrót towarowy i posiada – jak oświadczyła – ponad 2-letni staż pracy na stanowisku sprzedawcy. Na potwierdzenie powyższego skarżący załączył stosowne dokumenty.

Skarżący twierdzi, iż organy podatkowe zastosowały własną interpretację przepisów w zakresie przygotowania zawodowego pracownicy szkolącej uczniów w zawodzie sprzedawcy. Przygotowanie uczennic było wystarczające do pozytywnego zdania egzaminu, a nie jest wystarczające do uzyskania ulgi podatkowej.

Stanowisko swoje podtrzymał w piśmie procesowym z dnia 16 marca 2001r., dodatkowo podnosząc, że również druga pracownica T. W. także posiadała kwalifikacje zawodowe do szkolenia uczniów.

Izba Skarbowa – odpowiadając na zarzuty podniesione w skardze – podtrzymała dotychczasowe stanowisko i argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wniosła o oddalenie skargi. Izba Skarbowa jest zdania, iż posiadany przez pracownicę skarżącego tytuł technika ekonomisty nie uprawnia do szkolenia uczniów w zawodzie sprzedawcy i konsekwentnie zdanie to podtrzymała w piśmie procesowym datowanym 8 maja 2000r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270), zważył, co następuje:

Istota sporu w badanej sprawie sprowadza się do tego czy skarżący, który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zatrudniał młodocianych pracowników w celu nauki zawodu (naukę zakończono pozytywnymi wynikami egzaminów) ma prawo do ulgi, o której mowa w § 10 ust.1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.Nr 35, poz.173 z późn. zm.).

Jedną z przesłanek stanowiących podstawę do uzyskania przedmiotowej ulgi jest posiadanie uprawniania – na mocy odrębnych przepisów – do szkolenia uczniów. Odrębne przepisy, do których odsyła przepis § 10 ust.1 cyt. rozporządzenia, to rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992r. w sprawie organizowania i finansowania praktycznej nauki zawodu, praw i obowiązków podmiotów organizujących tę naukę oraz uczniów odbywających praktyczną naukę zawodu (Dz.U.Nr 97, poz.479) oraz, obowiązujące od dnia 2 czerwca 1996r., rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz.U.Nr 60, poz.278).

Z przytoczonych aktów prawnych wynika, a zwłaszcza z przepisów drugiego z wymienionych rozporządzeń, że pracodawca sam nie musi legitymować się posiadaniem kwalifikacji pedagogicznych i zawodowych, aby wyszkolić uczniów i realizować w ten sposób cel, o którym mowa w § 10 ust.1 rozporządzenia z dnia 24 marca 1995r., a wystarczy, jeżeli zatrudnia pracowników posiadających uprawnienia do prowadzenia nauki zawodu.

Taka też sytuacja zachodziła w rozważanej sprawie, bowiem w firmie skarżącego szkolenie zawodowe uczennic prowadziły osoby zatrudnione w PPHU "A" s.c. we W., a przede wszystkim zaś pani S. L. Pani S. L. – jak wynika z akt sprawy – ukończyła w 1973 roku Liceum Ekonomiczne w S. i uzyskała tytuł technika ekonomisty w zakresie wiejski obrót towarowy. W PPHU "A" we W. zatrudniona była na stanowisku sprzedawcy od 2 grudnia 1996r. i w dacie składania wniosku o przyznanie ulgi stosunek pracy trwał nadal. Ponadto – jak wynika z jej oświadczenia datowanego 9 sierpnia 2000r. – w latach 1990-1991 pracowała przez 18 miesięcy jako sprzedawca w sklepach b. Wojewódzkiego Związku Gminnych Spółdzielni we W. i w roku 1994r. przez 6 miesięcy w PPH "B" we W.

Uwzględniając powyższe pani S. L. rozpoczynając szkolenie uczennic w PPHU "A" posiadała tytuł technika ekonomisty i staż pracy na stanowisku sprzedawcy.

Izba Skarbowa uznała, iż opisane kwalifikacje zawodowe pani S. L., a także wskazanej przez skarżącego pani T. W. z zawodu kelnerki (posiadającej uprawnienia pedagogiczne), nie spełniają wymogu posiadania stosownych kwalifikacji zawodowych.

Technik ekonomista w zakresie specjalności wiejski obrót towarowy – zdaniem Izby – nie uprawnia do prowadzenia szkolenia w charakterze instruktora praktycznej nauki w zawodzie sprzedawca. Jako uzasadnienie tego stanowiska Izba powołała się na rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 lutego 1993r. w sprawie kwalifikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz.U.Nr 19, poz.84), a w szczególności na załącznik do tego aktu klasyfikujący poszczególne zawody do określonych symboli cyfrowych.

Skład orzekający w sprawie uznał, iż dokonana przez Izbę Skarbową ocena kwalifikacji zawodowych pani S. L., jest błędna. Odnośnie kwalifikacji drugiej pracownicy pani T. W. Izba Skarbowa nie ustosunkowała się.

Zdaniem Sądu technik ekonomista mający przy tym staż pracy na stanowisku sprzedawcy posiada uprawniania do prowadzenia nauki zawodu sprzedawcy. Są to wystarczające kwalifikacje w tym względzie, zważywszy, iż w tym czasie nie uzyskiwano w zawodzie sprzedawcy tytułu mistrza. Odpowiednikiem tego tytułu jest z pewnością posiadanie średniego wykształcenia, ściśle związanego z obrotem towarami i sprawdzenie zdobytej wiedzy w praktyce, wykonując zawód sprzedawcy.

W tym stanie sprawy Sąd rozstrzygając spór zaistniały pomiędzy stronami uznał, iż skarżący ma prawo do ulgi podatkowej z tytułu wyszkolenia w latach 1997-2000 uczennic w zawodzie sprzedawcy. To zaś oznacza, iż zachodzi konieczność ponownego rozpatrzenia przez Izbę Skarbową odwołania skarżącego od decyzji organu pierwszej instancji i orzeczenia co do istoty sprawy.

Z tych też względów Sąd na mocy art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270) oraz art.200 tej ustawy stanowiący o kosztach postępowania, orzekł jak w wyroku.

IF