Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1347/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 148 par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Renata Nawrot (spr.), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak, Protokolant sekr. sąd. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2017 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu pierwszej instancji I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz [...] z siedzibą w L. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania Sądu jest skarga [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2016 r. umarzająca postępowanie organu I instancji po wznowieniu postępowania.

Do wydania przedmiotowej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym sprawy:

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., znak [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013 r., poz.267 z późn. zm., dalej k.p.a.) oraz art. 82 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm., dalej p.b.), po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, wszczętego na wniosek z dnia [...] czerwca 2015 r. Spółki [...], o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. (znak: [...]), zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla zamierzenia budowlanego pn. Budowa zjazdu i drogi zbiorczej rozprowadzającej z DK [...] do Centrum handlowego przy ul. [...] w D. G. wraz

z infrastrukturą techniczną na działkach o nr ewid.: [...],[...],[...],[...]- obręb D. G. ul. [...]; dla Inwestora: [...] Sp. z o. o. z siedzibą

w W. (kod: [...]), ul. [...][...], odmówił uchylenia ww. decyzji Nr [...]

z dnia [...] lipca 2014 r.

W uzasadnieniu wskazał, że Spółka [...] (dalej Spółka, Skarżąca) powołując się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 roku (znak: [...]), zatwierdzającą projekt budowlany

i udzielającą pozwolenia dla zamierzenia budowlanego powołanego wyżej. We wniosku Spółka wskazała, że działka Spółki znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, ponieważ projektowana inwestycja utrudni funkcjonowanie istniejącego centrum handlowego R. O wydanej decyzji Spółka dowiedziała się z otrzymanej drogą elektroniczną (e-mail z dnia [...] maja 2015 roku) w trybie dostępu do informacji publicznej, kopii przedmiotowej decyzji.

Postanowieniem z [...] lipca 2015 r. wznowiono postępowanie zakończone ostateczną decyzją Wojewody [...] Nr [...].

Wojewoda [...] uznał, że przedmiotowa nieruchomość nie znajduje się

w obszarze oddziaływania inwestycji. W ocenie organu Spółka nie przedstawiła wyszczególnienia ograniczeń w sposobie zagospodarowania nieruchomości, jakie miałyby być następstwem naruszenia obowiązującego prawa, w przypadku realizacji spornej inwestycji. Wniosek jest oparty na hipotezie, że działka stanowiąca własność spółki znajdzie się w obszarze przewidywanych, niekorzystnych zmian w zakresie organizacji ruchu, przepustowości drogi, natężenia ruchu samochodowego.

W podsumowaniu organ I instancji stwierdził, że Spółka nie posiada przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu, wobec czego nie została spełniona przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

W tej sytuacji decyzją z [...] listopada 2015 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji Nr [...] z [...] lipca 2014 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżąca wnosząc o uchylenie decyzji Wojewody [...], zarzuciła naruszenie:

art. 28 ust. 2 p.b. w zw. z art. 3 pkt.20 p.b. oraz art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ("Ustawa o Drogach"), przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji, wadliwe przyjęcie, że Skarżąca nie jest stroną postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę, a nieruchomość Skarżącej nie leży w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji;

art. 35 ust. 1 pkt. 1 p.b., który nakazuje sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

i innymi aktami prawa miejscowego, przez jego niezastosowanie i brak weryfikacji, czy projekt inwestycji objętej Decyzją był analizowany pod względem zgodności

z obowiązującym Planem Miejscowym;

art. 107 § 3 k.p.a.,

art. 5 ust. 1 pkt. 9 p.b., który nakazuje poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich.

W uzasadnieniu Spółka zaznaczyła, iż organ nie uwzględnił, że powstanie wspólny ciąg komunikacyjny, nadto fakt zmiany organizacji ruchu wpłynie na organizację ruchu odwołującej – na terenie handlowym R. Tym samym zdaniem odwołującej Spółki organ wadliwie ustalił obszar oddziaływania.

Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2016 r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej organ odwoławczy, GINB), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchylił decyzję Wojewoda [...] z [...] listopada 2015 r. i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.

Po przedstawieniu przebiegu sprawy wyjaśnił, iż w pierwszej fazie właściwy

w sprawie organ bada, czy podanie o wznowienie wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, a także czy został zachowany miesięczny termin do złożenia podania określony w art. 148 k.p.a.

Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie, a więc istnienie przesłanki wznowieniowej, data oraz okoliczności w jakich wnoszący o wznowienie dowiedział się o istnieniu podstawy wznowienia - uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zaznaczył obowiązek z urzędu badania zachowania terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postepowania.

Następnie stwierdził, iż analiza akt sprawy wykazała, że Spółka [...] reprezentowana przez adwokata K. S.-R., podaniem

z dnia [...] czerwca 2015 r. (data nadania - [...] czerwca 2015 r.), wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę zjazdu i drogi zbiorczej rozprowadzającej z DK [...] do Centrum handlowego przy ul. [...] w D. G. wraz z infrastrukturą techniczną na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...], obręb D. G. Przesłanką wznowieniową o którą wnioskodawca oparł swe żądanie, jest okoliczność przewidziana przepisem art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Organ odwoławczy wskazał, że we wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik wnioskodawcy podał, że Spółka [...] dowiedziała się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę w dniu [...] maja 2015 r. "uzyskując

w trybie dostępu do informacji publicznej treść Decyzji w [...] Urzędzie Wojewódzkim / w K.". Z analizy akt sprawy, zdaniem GINB wynika, że pełnomocnik wnioskodawcy wystąpił z pismem z [...] kwietnia 2015 r. do organu wojewódzkiego z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie "decyzji

o pozwoleniu na budowę z dnia [...] lipca 2014 nr [...], dotyczącej zjazdu i drogi zbiorczej rozprowadzającej z DK94 do centrum handlowego przy ul. [...]

w D. G.". Natomiast w dniu [...] maja 2015 r. (e-mail), Wojewoda [...] udostępnił wnioskodawcy ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r., Nr [...].

Zdaniem organu odwoławczego zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" zawarty w 148 § 2 k.p.a. należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym jej na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Spółka znała nazwę organu, który decyzje wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Zatem Spółka wiedziała o ww. decyzji co najmniej od dnia 24 kwietnia 2015 r.

W tej sytuacji Spółka wnosząc w dniu [...] czerwca 2015 r. wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r., Nr [...], uchybiła terminowi do jego wniesienia, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Skarżąca zaskarżając w całości decyzję GINB i zarzucając jej:

a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 7, art. 8, art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez jednostronną, niepełną i dowolną ocenę dowodu w postaci e-maila z dnia [...] kwietnia 2015 r.

o udostępnienie informacji publicznej, i w rezultacie naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, zasady prawdy obiektywnej oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli;

- art. 148 § 2 k.p.a., poprzez błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie przyjęcia, że strona (Skarżąca) wiedziała o decyzji [...] kwietnia 2015 r., a w rezultacie, błędne uznanie, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy wniosek o wznowienie postępowania został złożony z przekroczeniem terminu;

W związku z powyższym Skarżąca na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 c) p.p.s.a., wniosła: o

uchylenie w całości decyzji GINB;

zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania.

Skarżący podnieśli, iż brak jest w aktach sprawy jakiegokolwiek dowodu na to, aby z wnioskiem występowała Skarżąca lub aby występujący o udostępnienie informacji publicznej działał z upoważnienia Skarżącej, a zatem brak jakiegokolwiek dowodu na to, że to Skarżąca wiedziała już [...] kwietnia 2015 r. o wydaniu spornej decyzji. Ponadto zdaniem Spółki, błędnie GINB ustalił, że zapytanie zostało złożone w formie pisma, gdy w rzeczywistości, zapytanie zostało złożone w formie e-maila.

W rezultacie jak wywodzi autor skargi GINB błędnie ustalił istotną w sprawie okoliczność, że Skarżąca dowiedziała się o decyzji Nr [...] - nie później niż 24 kwietnia 2015 r. Tymczasem, w treści zapytania o udostępnienie informacji publicznej opis decyzji ograniczony jest wyłącznie do daty i numeru decyzji oraz wskazania, że dotyczy "zjazdu i drogi zbiorczej rozprowadzającej z DK[...] do centrum handlowego przy ul. [...] w D. G.".

Podsumowując swoje wywody Skarżąca stwierdziła, iż wbrew argumentacji

i ustaleniom GINB przedstawionym w uzasadnieniu decyzji GINB, brak jest w aktach sprawy dowodów na to, że [...] kwietnia 2015 r.: (i) o decyzji wiedziała Skarżąca; (ii) występujący z wnioskiem działał w imieniu Skarżącej; jak również, że (ii) o treści rozstrzygnięcia w stopniu pozwalającym na złożenie wniosku o wznowienie postępowania wiedział składający wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

W treści wniosku z [...] kwietnia 2015 r. brak jest określeń pozwalających na zidentyfikowanie nieruchomości, które leżą w obszarze oddziaływania inwestycji. Samo określenie, że decyzja dotyczy "zjazdu i drogi zbiorczej z DK [...] do centrum handlowego przy ul. [...] w D. G.j" nie może być uznane za wiedzę kogokolwiek o rozstrzygnięciu w świetle przedstawionego powyżej rozumienia pojęcia "wiedzy o rozstrzygnięciu", skoro brak danych precyzujących centrum handlowe, numerów działek, na których planowana jest inwestycja.

W rezultacie wadliwie zdaniem Skarżącej, z naruszeniem art. 148 § 2 k.p.a. oraz dowolnie i sprzecznie z zebranym w sprawie materiale dowodowym, z naruszeniem art. 7, art. 8, art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., GINB ustalił datę rozpoczynającą bieg terminu do żądania wznowienia postępowania w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Oceniając zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem sąd uznał, iż kontrolowana decyzja narusza prawo.

Zgodnie z art. 148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej: k.p.a.) podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji państwowej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie 1 miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Wniosek strony skarżącej o wznowienie postępowania został wniesiony na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Przyczyną wznowienia, jak wynika z wniosku, było pominięcie skarżącej jako strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. (znak: [...]), zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla zamierzenia budowlanego pn. Budowa zjazdu

i drogi zbiorczej rozprowadzającej z DK [...] do Centrum handlowego przy ul. [...] w D. G. wraz z infrastrukturą techniczną na działkach o nr ewid.: [...],[...],[...],[...] - obręb D. G. ul. [...]; dla Inwestora: [...] Sp. z o. o.

Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia,

w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zachowanie miesięcznego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie tego terminu, swobodnie oceniając dowody w tej mierze ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 1998 r., sygn. akt III SA 2802/97).

W ocenie sądu w niniejszej sprawie organ odwoławczy wadliwie ustalił, że

o decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Skarżąca dowiedziała się w dniu [...] kwietnia 2015 r., tj. w dacie wysłania e-maila do organu.

Nie można zgodzić się z twierdzeniem organu odwoławczego, iż treść e-maila do organu (pisma według GINB) pozwalała stronie skarżącej zidentyfikować decyzję, której nie otrzymali, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania.

Jednocześnie Sąd podziela stanowisko orzecznictwa sądowo-administracyjnego iż zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, iż nie jest konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji, wystarczy, jeżeli strona posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. Nie jest także konieczne wskazanie organu, który decyzję wydał (por. wyroki NSA: z dnia 6 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 714/08, LEX nr 574438; z 14 października 1999 r., IV SA 1662/97, LEX nr 48730; z 19 sierpnia 2010 r., II OSK 1296/09, LEX nr 746450; z 9 września 2011 r., II OSK 2407/10 LEX nr 1069058 i powołane tam orzecznictwo).

Niemniej zauważyć należy, że musi to być wiedza dająca możliwość wykazać we wniosku o wznowienie postępowania jego zasadności.

W ocenie Sądu sama treść e-maila do organu nie przesądza o tym, że Skarżąca mogła znać treść decyzji. W e-mailu niewątpliwie wskazano: że dotyczy decyzji z dnia [...] lipca 2015 r., podano znak decyzji, podano czego dotyczy: pozwolenia na budowę zjazdu i drogi zbiorczej z DK [...] do centrum handlowego przy ul. [...]

w D. G. Także wiadome jest, że e-mail został podpisany przez radcę prawnego i skierowany do odpowiedniej osoby.

W e-mailu brak jest danych o organie, który wydał decyzję.

Analizując treść e-maila, i stanowisko organu odwoławczego, Sąd w składzie orzekającym doszedł do przekonania, iż w e-mailu nie wykazano nr. ewidencyjnych działek dotyczących zamierzenia budowlanego, co w rezultacie przesądza o tym, że Skarżąca nie mogła wiedzieć czy ma interes prawny do składania wniosku

o wznowienie postępowania.

Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, iż sam brak w e-mailu nazwy organu nie powoduje, że Sąd przyjmuje iż byłaby to przesłanka wystarczająca do wykazania, że strona znała treść decyzji. Tym czynnikiem przesadzającym o uznaniu zasadności skargi było brak wykazania przez Skarżącą, iż brak nr ewidencyjnych działek zamierzenia budowlanego decydował o interesie lub braku interesu prawnego

w złożeniu wniosku o wznowienie postępowania odnośnie decyzji o zatwierdzenie projektu budowlanego.

GINB w żadnym stopniu nie wykazał wiedzy przez stronę skarżącą nr ewidencyjnych działek zamierzenia budowlanego, takie dane nie wynikają także ustaleń organu I instancji, ani z akt administracyjnych. Tymczasem jest to istotna okoliczność

w sytuacji powołania się na przesłankę wznowieniową wynikającą z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Organ odwoławczy na okoliczność ustalenia daty kiedy strona dowiedziała się

o wydaniu decyzji z [...] lipca 2015 r. nie przeprowadzał żadnego postępowania wyjaśniającego, a jedynie dokonał odmiennej oceny niż organ I instancji. Organ odwoławczy poddał analizie treść e-maila wysłanego przez radcę prawnego, co nie było błędem organu, niemniej wadliwa okazała się ocena prawna.

Dlatego też Sąd w składzie orzekającym przesądza, iż wniosek o wznowienie postępowania złożony przez Skarżącą był w terminie 1 miesiąca, a zatem w terminie uprawnionym do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, przyjmując, iż dopiero nadesłana decyzja z [...] lipca 2015 r., co miało miejsce w dniu [...] maja 2015 r., umożliwiła Skarżącej zapoznanie z jej treścią i dokonaniem oceny interesu prawnego.

Powyższe oznacza, że Skarżąca nie uchybiła terminowi, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a.

Ponownie rozpoznając niniejszą sprawę GINB uwzględni ocenę i wykładnię Sądu, rozpoznając merytorycznie złożone odwołanie przez Skarżącą.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.

W pkt 2) wyroku na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 i 209 Sąd orzekł o kosztach postępowania na które składają się 200 zł tytułem uiszczonego wpisu, 480 zł zastępstwa procesowego i uiszczonej opłaty skarbowej (17 zł) od pełnomocnictwa.