Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 529/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Górecka Protokolant sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2006r. przy udziale sprawy ze skarg 1) A. i P.P. 2) E.F. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2005r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę o d d a l a s k a r g i /-/ M.Górecka /-/ St.Małek /-/ B.Drzazga


UZASADNIENIE

Starosta P. decyzją z dnia [...] stycznia 2005r. nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa), na wniosek A. C., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę piekarni – kategoria obiektu XVII na działce położonej w m. K., Gm. M. przy ul. [...], nr ewid. gruntów [...].

Uzasadniając organ wskazał, iż planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów zabudowy mieszkaniowej we wsi K. w rejonie ul. [...], zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w M. nr XXIII/202/04 z dnia 15 kwietnia 2004r. (Dz.Urz.Woj.Wlkp. Nr 103, poz. 2076). Plan terenu oznaczony symbolem MN/U, na którym realizowana ma być budowa piekarni przewidziany jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną niskiej intensywności z dopuszczeniem usług (należy przez to rozumieć działalność gospodarczą związana ze świadczeniem usług na rzecz ludności oraz wytwórczość, także produkcję nie posiadającą szkodliwego wpływu na tereny działek sąsiednich ). Powołując się na ustawę z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo Ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) wskazano, że planowana inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Podkreślono, że na wykonanie uzgodnionego zjazdu na drogę publiczną (zgoda W. Zarządu Dróg Wojewódzkich w P.) inwestor zobowiązany jest uzyskać pozwolenie na budowę.

W przewidzianym ustawą terminie wpłynęły odwołania E. F. oraz A. i P. P., w których podniesiono, iż realizacja zamierzonej inwestycji uniemożliwi prowadzenie produkcji zwierzęcej w sąsiadujących gospodarstwach rolnych, nie przewidziano dojazdu do piekarni, ani parkingu dla pracowników, a inwestycja będzie miała negatywny wpływ na środowisko. Zwrócono nadto uwagę, iż planowane połączenie komunikacyjne zostało przyjęte bez zgody właściciela działki nr [...].

Wojewoda decyzją z dnia [...] marca 2005r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Uzasadniając organ odwoławczy podniósł, iż z zapisu uchwały Rady Miejskiej w M. wynika, że na działce nr ewid. [...] dopuszcza się lokowanie usług pod warunkiem ich nieuciążliwości. Przedstawiony projekt nie budzi zastrzeżeń w zakresie zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego, planowana inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Wskazano, iż zarzut dotyczący rozwiązania komunikacyjnego przez teren działki nr [...] jest bezzasadny, ponieważ w omawianym planie taka działka nie istnieje.

W skardze do sądu administracyjnego podniesiono zarzut naruszenia art. 6 i 7 kpa oraz wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W szczególności skarżący podnieśli, że:

- sprzeczna z miejscowym planem jest lokalizacja tymczasowego zbiornika na nieczystości ( § 14 ust. 2 pkt 1 i 2 uchwały RM w M. z dnia 15 kwietnia 2004r.),

- sprzeczny z planem miejscowym jest zjazd na drogę publiczną z działki objętej inwestycją (§ 15 w/w uchwały),

- projektowany budynek ma być usytuowany w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki (§ 271 i 272 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r.),

- zaprojektowania parkingu dokonano wbrew treści art. 19 ust. 1 i 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r., bowiem projekt budowlany przewiduje parking na 5 pojazdów,

- projekt nie zawiera dróg ewakuacyjnych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. (t.jedn. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w chwili orzekania przez organy administracji architektoniczno-budowlanej w niniejszej sprawie, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ winien sprawdzić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (w przypadku braku planu – z decyzją o warunkach zabudowy), a także wymaganiami ochrony środowiska i przepisami techniczno-budowlanymi Projekt budowlany winien być sporządzony przez osoby uprawnione oraz posiadać wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia.

W niniejszej sprawie, na terenie objętym planowaną inwestycją, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenów zabudowy mieszkaniowej we wsi K. w rejonie ul. [...], zatwierdzony uchwałą nr XXIII/202/04 Rady Miejskiej w M. z dnia 15 kwietnia 2004r. (Dz.Urząd.Woj. Wielkopolskiego nr 103, poz. 2076). Z zapisu § 2 ust. 3 uchwały wynika, iż działka nr [...] przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, niskiej intensywności, z dopuszczeniem usług, oznaczoną symbolem MN/U. Zgodnie z § 7 ust. 3 i 4 uchwały należy przez to rozumieć, że na jej terenie może być prowadzona działalność gospodarcza związana ze świadczeniem usług na rzecz ludności oraz wytwórczość, także produkcja nie posiadająca szkodliwego wpływu na tereny i działki sąsiednie.

W § 14 ust. 2 pkt 1 uchwały zakazano realizacji i stosowania bezodpływowych zbiorników na gromadzenie ścieków gospodarczo-bytowych, a w § 15 ust. 1 wprowadzony został zakaz organizowania bezpośrednich, nowych zjazdów z drogi nr [...] (ul. [...]) na tereny działek przyległych do pasa drogowego.

Porównując ustalenia powyższego planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego dla działki objętej inwestycją z projektem budowlanym planowanej piekarni, należy dojść do wniosku, że jest on zgodny z zapisami tego planu.

Planowana inwestycja jest zgodna z przeznaczeniem terenu, przedłożony plan zagospodarowania działki uwzględnia miejsca postojowe, dojazd z drogi publicznej; projekt spełnia też wymogi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Został też sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się stosownymi zaświadczeniami o wpisaniu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.

Wbrew twierdzeniom skarżących zatwierdzony projekt budowlany obejmuje jedynie budowę budynki piekarni i przewiduje zasilania w wodę z nowoprojektowanego przyłącza wodociągowego. Odprowadzanie ścieków następować będzie do kanalizacji sanitarnej w ul. [...]. Tak więc projekt nie obejmuje budowy tymczasowego zbiornika na nieczystości. Oczywistym jest, że odprowadzanie ścieków z działki nr [...] będzie możliwe dopiero po zrealizowaniu planowanej inwestycji – sieci kanalizacji sanitarnej dla K.

Odnośnie zjazdu z działki na drogę publiczną, to należy zauważyć, że W. Zarząd Dróg Wojewódzkich w P. pozytywnie zaopiniował (opinia z dnia [...] grudnia 2004r.) zmianę użytkowania (dotychczasowego) zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny, zapewniając dojazd do projektowanej piekarni. Tak więc projekt budowlany nie przewiduje organizowania nowego zjazdu na ul. [...], co nietrafnie zarzucali skarżący. Niespornym jest bowiem, że działka nr [...] jest już zabudowana budynkiem mieszkalnym posiadającym zjazd na drogę nr [...] (ul. [...]).

Jak wynika z projektu budowlanego piekarni, budynek jest usytuowany w odległości 4,5 m od działki nr [...] oraz w odległości 3 m od działki nr [...]. Ściana budynku od strony działki nr [...] (od strony wschodniej) nie posiada otworów okiennych i drzwiowych. Takie usytuowanie budynku jest zgodne z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. wskazanego wyżej. Rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych stwierdził też zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej (obejmującej także konieczność dróg ewakuacyjnych).

Projekt budowlany przewiduje budowę 2 miejsc postojowych na samochody osobowe (przy granicy działki od strony ulicy) oraz 1 miejsca postojowego dla samochodów dostawczych, co jest zgodne z ustaleniami planu miejscowego. Odległość miejsc postojowych od granicy działek sąsiednich jest też zgodna z § 19 wskazanego powyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r.

Należy też zauważyć, że planowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w myśl rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2004r. w sprawie określania rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573).

Skoro zatem zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego, a w trakcie postępowania nie zostały naruszone przepisy prawa procesowego, to należało na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako pozbawioną podstaw należało oddalić.

/-/ M.Górecka /-/ St.Małek /-/ B.Drzazga

MarK