Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1172/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 p.p.s.a. a contario
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 8 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2016 r., działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2

i § 2 w zw. z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w [...] stwierdził, że odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia 9 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca 2006 r. do grudnia 2007 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na ww. postanowienie M. W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Skarżący wskazał, że posiada wysokie zobowiązania podatkowe wymagalne na podstawie decyzji wydanych w prowadzonych wobec niego postępowaniach. M. W. oświadczył, że obecnie organ egzekucyjny zajmuje całe jego wynagrodzenie i w związku z tym nie ma on środków pieniężnych na bieżące utrzymanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a."), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazać należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne (vide: postanowienie NSA z dnia 5 maja 2005 r. I OZ 371/05 dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 oraz postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2006 r. II FZ 882/05, niepubl.). Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (vide: T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295i n.). Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186).

Wniosek strony skarżącej odnosi się do postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do złożenia odwołania od decyzji ostatecznej, a zatem aktu ze swej istoty nie nadającego się do wykonania. Akt administracyjny, jakiego dotyczy rozpoznawany wniosek, nie określa powinnego, nakazanego lub zakazanego zachowania, a tym samym nie może stanowić podstawy do podejmowania przez organy podatkowe czynności zmierzających do doprowadzenia do stanu zgodnego z rozstrzygnięciem.

W związku z tym, wniosek złożony przez stronę skarżącą uznać należy za bezzasadny.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku,

na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contario orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.