Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1490/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi P. A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać P. A. P. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...].


UZASADNIENIE

P. A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. Do skargi skarżąca dołączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu w którym zaznaczyła, że domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.

W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu P. A. P. ujawniła, że zamieszkuje wraz z matką J., choć prowadzą odrębne gospodarstwa domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest zasiłek stały w wysokości 444 zł miesięcznie. Uzasadniając wniosek P. A. P. wskazała na trudną sytuację materialną i osobistą podkreślając, że jest osobą niepełnosprawną oraz że otrzymywany zasiłek nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Ujawniła, że ponosi wydatki na zakup diety specjalistycznej w wysokości około 800 zł, na leczenie w wysokości około 205,53 zł, na leczenie rehabilitacyjne w wysokości 484,37 zł, na zakup biletu kwartalnego w wysokości 110 zł, oraz kwartalnej karty telefonicznej w wysokości 150 zł, opłacenie energii elektrycznej w wysokości 67,08 zł jak również zakup środków higieny osobistej i czystości w kwocie około 40 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. Z akt administracyjnych sprawy wynika ponadto, że wnioskodawczyni od dłuższego czasu korzysta z wsparcia finansowego oferowanego jej przez ośrodek pomocy społecznej (por. strona 2 kwestionariusza rodzinnego wywiadu środowiskowego z dnia [...] czerwca 2011 r.)

Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika procesowego. Skoro skarżąca utrzymuje się jedynie ze świadczeń z pomocy społecznej, to jej sytuacja jest na tyle trudna, że nie jest ona w stanie – bez uszczerbku utrzymania koniecznego - ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

Jednocześnie wskazać należy, że w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia P. A. P. od kosztów sądowych, bowiem wnioskodawczyni zwolniona jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.