Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 226/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z  art. 197  par. 2 i  art. 161  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej A Sp. z o.o. z/s w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do marca i od maja do lipca 2005 r. postanawia: I. odrzucić skargę kasacyjną; II. umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka wniosła skargę kasacyjną na postanowienie Sądu z dnia 19 grudnia 2012 r., którym odrzucona została skarga na wskazaną w sentencji decyzję.

W wyniku wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od ww. środka zaskarżenia strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z 6 maja 2013 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.

Od powyższego orzeczenia nie wniesiono sprzeciwu w ustawowym terminie, w związku z czym pełnomocnik spółki ponownie został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, a odpis zarządzenia w tym przedmiocie został doręczony na adres Kancelarii 4 czerwca 2013 r.

Z zachowaniem wyznaczonego terminu powtórnie wniesiono o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, iż obecnie sytuacja materialna spółki, a zwłaszcza zajęcia komornicze na rachunku bankowym uniemożliwiają jej opłacenie wpisu.

Pismem z dnia 25 czerwca 2013 r. Sąd wezwał stronę, przez jej pełnomocnika, do wskazania, czy od daty postanowienia referendarza sądowego zmieniła się sytuacja finansowa i majątkowa spółki w stopniu uzasadniającym uwzględnienie kolejnego wniosku. Nadto Sąd wezwał do przedłożenia w terminie 7 dni dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu majątkowego i finansowego strony skarżącej.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie udzielono odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że strona w toku postępowania międzyinstancyjnego – to jest po wniesieniu skargi kasacyjnej, która podlega rozpoznaniu pod względem formalnym przez Sąd I instancji – została dwukrotnie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne wezwanie nastąpiło w wyniku braku sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego. Zgodnie bowiem z art. 259 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), jeżeli nie wniesiono sprzeciwu albo wniesiony sprzeciw został prawomocnie odrzucony, zarządzenia i postanowienia wydane przez referendarza sądowego mają skutki prawomocnego orzeczenia sądu.

Powtórny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie zawierał żadnych nowych okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do jego kwalifikacji jako wniosku o zmianę postanowienia w tym przedmiocie. Strona skarżąca nie udzieliła też w tej kwestii odpowiedzi na wezwanie Sądu.

Wskazać zatem należy, iż orzecznictwie sądowym utrwaliło się stanowisko, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie wyznaczonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (por. przykładowo postanowienie NSA z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 95/12, publ. w Bazie Orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wypada powtórzyć za Naczelnym Sądem Administracyjnym, który w innym postanowieniu (z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 706/10) wskazał, że o ile postanowienia wydane w przedmiocie prawa pomocy, jako niekończące postępowania w danej sprawie, nie posiadają atrybutu powagi rzeczy osądzonej, to nie można twierdzić, że nie są wyposażone w cechę prawomocności. Stosownie bowiem do art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu, a więc także i postanowienie, staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy (to jest gdy ustawa takiego środka nie przewiduje lub gdy minął już termin do jego wniesienia). Sąd zatem po prawomocnym zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy i odmowie zwolnienia strony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, ma obowiązek – na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. – ponownie wezwać stronę do uiszczenia wpisu sądowego, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Jeżeli natomiast strona po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, bieg terminu do opłacenia skargi/ skargi kasacyjnej nie zostaje przerwany.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że powtórny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, którego nie można było zakwalifikować jako wniosku o zmianę postanowienia w tym przedmiocie na podstawie art. 165 p.p.s.a., nie wstrzymał terminu do opłacenia wpisu od skargi kasacyjnej, którego ostatni dzień przypadał na 11 czerwca 2013 r. (wtorek). W tym też terminie strona nie uiściła powyższej opłaty. W związku z tym w sprawie zastosowanie znalazł przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Odnośnie powtórnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych – to z uwagi, że został on już rozpoznany, a postanowienie w tym przedmiocie ma status prawomocnego orzeczenia sądu, należało go ocenić jako bezprzedmiotowy. Co za tym idzie, postępowanie w tym zakresie podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Wobec powyższego, mając na uwadze powyższe okoliczności sprawy oraz powołaną regulację prawną, Sąd postanowił jak w sentencji