Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 79/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 87 par 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 4467/21 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 18 czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie oddalenie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 stycznia 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 4467/21 odrzucił wniosek [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 18 czerwca 2020 r. w przedmiocie oddalenie skargi na czynność egzekucyjną.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Grójcu postanowieniem z 17 grudnia 2019 r. oddalił skargę [...] – dalej: skarżącej lub strony - na czynność zajęcia nieruchomości.

Skarżąca wywiodła zażalenie na ww. postanowienie. Na kopercie, w której nadano zażalenie wskazano, jako adres nadawcy: [...].

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie postanowieniem z 18 czerwca 2020 r. uchylił ww. postanowienie w części dotyczącej odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z 12 maja 2017 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji w tej części; oraz utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy w pozostałej części.

Postanowienie to zostało przesłane przesyłką poleconą za zwrotnym potwierdzeniem odbioru na adres strony tj. [...]. Przesyłka zawierająca postanowienie została zwrócona do organu z adnotacją o jej dwukrotnym awizowaniu w dniach 25 czerwca 2020 r. oraz 3 lipca 2020 r. i zwrocie z uwagi na niepodjęcie w terminie w dniu 10 lipca 2020 r.

Następnie skarżąca pismem z 5 maja 2021 r. wniosła o udzielenie informacji, na jakiej podstawie przekazano prowadzenie egzekucji komornikowi, wskazując, że nie rozpoznano nadal jej zażalenia.

Organ w odpowiedzi poinformował o rozstrzygnięciu sprawy postanowieniem z 18 czerwca 2020 r. Pismo to zostało nadane przesyłką pocztową na adres do Fundacji ([...]).

Skarżąca pismem z 18 czerwca 2021 r. wniosła o doręczenie postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 18 czerwca 2020 r. wskazując w treści wniosku adres tj. [...].

W odpowiedzi na organ pismem z 12 lipca 2021 r. przekazał uwierzytelnioną kserokopię ww. postanowienia, celem zapoznania się z jego treścią. Jednocześnie organ poinformował, że przesyłka zawierająca ww. postanowienie została nadana na poczcie w dniu 22 czerwca 2020 r. i wysłana na adres wskazany przez skarżącą w zażaleniu i została uznana za doręczoną w dniu 9 lipca 2020 r.

Skarżąca 25 sierpnia 2021 r. (data nadania) wniosła skargę na postanowienie z 18 czerwca 2020 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podniosła, że zaskarżone postanowienie otrzymała dopiero w dniu 29 lipca 2021 r. na co ma wskazywać korespondencja z organem. Ponadto z pisma nie wynika, kiedy zostało wysłane ani kiedy było pozostawione w placówce pocztowej. Skarżąca wskazała, że posiada skrytkę pocztową w placówce pocztowej przy [...]. Regularnie sprawdza, co do niej wpływa. W placówce pocztowej zdarzają się natomiast problemy z doręczeniem przesyłek, są gubione awiza, nie są doręczane przesyłki. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie otrzymała awiz w sprawie ww. postanowienia, zatem nie miała wiedzy, że cokolwiek zostało do niej wysłane i nie może ponosić odpowiedzialności za zaniedbania operatora pocztowego.

Uzasadniając odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi WSA w Warszawie podkreślił, że dla obliczenia terminu siedmiu dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) konieczne jest ustalenie daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu, a więc chodzi o określenie momentu, w którym strona powzięła wiadomość o uchybieniu terminu do dokonania czynności i od którego mogła czynność tą dokonać.

Zdaniem WSA Skarżąca w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podniosła, że o wydaniu zaskarżonego postanowienia poinformował ją Naczelnik Urzędu Skarbowego w Grójcu pismem z 26 maja 2021 r., które zostało doręczone w dniu 15 czerwca 2021 r. Jednakże z treścią postanowienia Skarżąca zapoznała się dopiero z chwilą doręczenia jej uwierzytelnionej kserokopii w dniu 29 lipca 2021 r. Zdarzenie to potwierdza również znajdujące się w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru ww. pisma (k. 118 akt administracyjnych). Oznacza to, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi na zaskarżone postanowienie ustała 29 lipca 2021 r., bowiem dopiero w tym dniu Skarżąca zapoznała się z treścią zaskarżonego postanowienia z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W takiej sytuacji, data zapoznania się z tym postanowieniem powinna zostać zakwalifikowana, jako czas ustania przyczyny uchybienia terminu.

Sąd podniósł, że skoro przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała 29 lipca 2021 r., to siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie tego terminu – zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. – upłynął w dniu 5 sierpnia 2021 r. Złożenie wniosku 25 sierpnia 2021 r. nastąpiło, zatem z przekroczeniem tego terminu.

Fundacja im. Stanisława Konarskiego w Warszawie wniosła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a.

Autor zażalenia podniósł, że nie otrzymał postanowienia organu z 18 czerwca 2021 r. Strona wniosła do organu pismo w przedmiocie jego doręczenia i dopiero pismem z 12 lipca 2021 r., otrzymała uwierzytelnioną kserokopię postanowienia organu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych postaw, dlatego podlega oddaleniu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu w dniu 25 sierpnia 2021 r., wskazując w jego uzasadnieniu, że przyczyną uchybienia terminu była otrzymanie –z dniem 29 lipca 2021 r. – odpisu postanowienia organu z 18 czerwca 2020 r. Trafnie w tym kontekście zauważył WSA w Warszawie, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi na zaskarżone postanowienie ustała 29 lipca 2021 r., bowiem dopiero w tym dniu Skarżąca zapoznała się z treścią postanowienia z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie wniesienia skargi. W takiej sytuacji, data zapoznania się z postanowieniem powinna zostać zakwalifikowana, jako czas ustania przyczyny uchybienia terminu. W konsekwencji skoro przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała 29 lipca 2021 r., to siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie tego terminu – zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. – upłynął w dniu 5 sierpnia 2021 r. Złożenie tego wniosku 25 sierpnia 2021 r. nastąpiło z przekroczeniem tego terminu. Co za tym idzie wniosek skarżącej był, zatem spóźniony, co prawidłowo stwierdził WSA w Warszawie i zgodnie z art. 88 zd. 1 p.p.s.a. ("spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym") wniosek ten odrzucił zaskarżonym postanowieniem.

Uwzględniając powyższe okoliczności procesowe Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.