Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1447/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10a, art. 34 a, art 34c
journal: Dz.U. 2010 nr 46 poz 276
law: Ustawa z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2011 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej z siedzibą w Z. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku zapewnienia udziału pracowników w programach szkoleniowych skargę oddala


UZASADNIENIE

Generalny Inspektor Informacji Finansowej decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [....] na podstawie art. 104 i art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej K.p.a.) w związku z art. 34c ust. 5 oraz art. 10a ust. 4. art. 34a pkt 5 oraz art. 34c ust. 1 i 2 w związku z art. 21 ust. 3 pkt 5 i ust. 3a ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz.U. z 2010 r., Nr 46. poz. 276, zwanej dalej ustawą) nałożył na [...] Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo – Kredytową w Z. karę pieniężną w wysokości 2.600 zł za niedopełnienie obowiązku zapewnienia udziału pracowników wykonujących obowiązki związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w instytucji obowiązanej w programach szkoleniowych dotyczących tych obowiązków.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w dniu 2 lutego 2010 r. do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej wpłynęło pismo Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - Kredytowej z dnia 28 stycznia 2010 r. zawierające wyniki kontroli przeprowadzonej na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy, przeprowadzonej w dniu 20 stycznia 2010 r. w[....] Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo - Kredytowej w Z. zwanej dalej SKOK. Kontrolą objęto okres od lutego 2007 r. do stycznia 2010 r.

Z protokołu pokontrolnego wynika, że kontrolerzy stwierdzili nieprawidłowość polegającą na nie uczestniczeniu pracowników SKOK w programach szkoleniowych dotyczących przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. W SKOK okazano jedynie zaświadczenie z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [..] o ukończeniu szkolenia zorganizowanego przez GIIF przez E. B.

Organ stwierdził, że w związku z wejściem w życie w dniu 22 października 2009 r. znowelizowanych przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, które w istotny sposób zmieniły dotychczasowy stan prawny, zaświadczenie o ukończeniu szkolenia przed nowelizacją ustawy, nie może być uznane za czyniące zadość obowiązkowi wynikającemu z zapisów zawartych w art. 10a ust. 4 ustawy.

Obowiązek zapewnienia udziału pracowników w programach szkoleniowych dotyczących ustawy wynika z art. 10a ust. 4 ustawy, który stanowi, że instytucje obowiązane zapewniają udział pracowników, wykonujących obowiązki związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w instytucji obowiązanej, w programach szkoleniowych dotyczących tych obowiązków.

Zaniechanie powyższego obowiązku wyczerpuje znamiona czynu, o którym mowa w art. 34a pkt 5 ustawy, który stanowi, że instytucja obowiązana, z wyłączeniem Narodowego Banku Polskiego, która nie dopełnia obowiązku zapewnienia udziału pracowników w programie szkoleniowym, podlega karze pieniężnej.

Mając powyższe na uwadze, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku zapewnienia udziału pracowników wykonujących obowiązki związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w instytucji obowiązanej, w programach szkoleniowych dotyczących tych obowiązków. W postanowieniu wyznaczono termin na złożenie wyjaśnień, nadesłanie dokumentów oraz przeglądanie akt sprawy.

Korzystając z powyższych uprawnień Zarząd SKOK w dniu 27 grudnia 2010 r. skierował do Ministerstwa Finansów pismo, przedstawiając swoje stanowisko w sprawie wykonania obowiązku wynikającego z art. 10a ust. 4 ustawy oraz przedstawiając następujące załączniki: nr 1 - Plan szkoleń z zakresu “Przeciwdziałania praniu pieniędzy" na rok 2010 r. zatwierdzony uchwalą Zarządu SKOK nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr 2 - zaświadczenie Generalnego Inspektora Informacji Finansowej nr [...] o ukończeniu kursu e-learninigowcgo przez Panią E.B. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...]- zaświadczenie Generalnego Inspektora Informacji Finansowej nr [...] o ukończeniu kursu e-learninigowego przez Pana A. K. z dnia [...] października 2010 r., nr [...] - certyfikat nr [...] o ukończeniu szkolenia przez Panią E. B. zorganizowanego w dniach 26 - 28 listopada 2010 r. przez [...] S.A. i [...] S.A., nr [...] - certyfikat nr [...] o ukończeniu szkolenia przez Pana A. K. zorganizowanego w dniach 26 - 28 listopada 2010 r. przez [...] S.A. i [...] S.A., nr 6 - lista obecności pracowników SKOK na szkoleniu z zakresu “Przeciwdziałania praniu pieniędzy" prowadzonym przez Panią E. B. w dniu 16 grudnia 2010 r., nr 7 - lista obecności pracowników SKOK na szkoleniu z zakresu “Przeciwdziałania praniu pieniędzy" prowadzonym przez Panią E. B. w dniu 17 grudnia 2010 r., nr 8 - lista obecności pracowników SKOK na szkoleniu z zakresu “Przeciwdziałania praniu pieniędzy" prowadzonym przez Pana A. K. w dniu 21 grudnia 2010 r., nr 9 - wyciąg z systemu komputerowego SKOK.

Ponadto przedstawiono oświadczenia pracowników SKOK o otrzymaniu oraz zapoznaniu się z wewnętrznymi procedurami zapobiegającymi praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu oraz zobowiązaniu się do ich stosowania.

Organ wskazał, że przedstawione przez stronę załączniki od nr 1 do nr 8 przedstawiają wykonanie zaleceń pokontrolnych wystosowanych przez Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo – Kredytową w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami stwierdzonymi podczas kontroli, która odbyła się w dniu 20 stycznia 2010 r. Ponadto strona wskazała na szkolenie, które odbyło się w maju 2002 r., natomiast dokument potwierdzający przeprowadzenie przedmiotowego szkolenia w 2002 r. przesłała do organu przy piśmie z dnia 9 lutego 2011 r.

W ocenie organu szkolenie, które odbyło się w SKOK w roku 2002 nie może być uznane za wystarczające w kwestii wykonania przez instytucję obowiązaną obowiązku zapewnienia udziału pracownikom, wykonującym obowiązki związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, w programach szkoleniowych dotyczących tych obowiązków, gdyż wejście w życie w dniu 22 października 2009 r. znowelizowanych przepisów ustawy w znaczący sposób spowodowało zmianę obowiązującego przed wskazaną datą stanu prawnego w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

Dalej organ wskazał, że zgodnie z art. 34c ust. 2 ustawy ustalając wysokość kary pieniężnej uwzględnił rodzaj i zakres naruszenia, dotychczasową działalność instytucji obowiązanej oraz jej możliwości finansowe.

Organ stwierdził, że rodzaj i zakres naruszenia nie budzą żadnych wątpliwości. W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 20 stycznia 2010 r. stwierdzono, że w SKOK nie okazano dokumentacji potwierdzającej przeprowadzenie w okresie objętym kontrolą szkoleń dla pracowników z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy (poza E.B.).

W celu pozyskania informacji o dotychczasowej działalności SKOK oraz jego możliwościach finansowych organ zwrócił się do Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - Kredytowej. Kasa Krajowa w piśmie z dnia 10 stycznia 2011 r. poinformowała, że analiza protokołów z kontroli przestrzegania przez SKOK przepisów ustawy wskazuje, że SKOK realizowała obowiązki wynikające z ustawy o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu m.in. w zakresie wyznaczenia osób odpowiedzialnych, prowadzenia rejestru transakcji, nowelizacji procedur, identyfikacji stron transakcji, prowadzenia analiz.

Organ wskazał, że karę pieniężną (art. 34c ust. 1 ustawy) nakłada się w wysokości nie większej niż 750.000 zł, a w razie naruszenia, o którym mowa w art. 34a pkt 5 ustawy w wysokości nie większej niż 100.000. W celu ustalenia możliwości finansowych SKOK-u organ wystąpił do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Z. z prośbą o udostępnienie informacji dotyczących dochodu osiągniętego przez SKOK w latach 2008-2009. Nadesłane dokumenty wskazują, iż [...] Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo — Kredytowa w Z. w tym okresie osiągnęła dochód.

Organ stwierdził, że uwzględniając całość zebranego materiału dowodowego w sprawie, po dokonaniu oceny zarówno rodzaju i zakresu naruszenia, jak i dotychczasowej działalności oraz możliwości finansowych instytucji obowiązanej, Generalny Inspektor Informacji Finansowej postanowił wymierzyć [...] Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo - Kredytowej w Z. karę pieniężną w wysokości 2.600 zł. Kara ta jest współmierna zarówno do stopnia naruszenia, jak i możliwości finansowych instytucji obowiązanej oraz uwzględnia ocenę dotychczasowej działalności instytucji obowiązanej.

Minister Finansów decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 i art. 107 § 1 i 3 K.p.a. w związku z art. 34c ust. 5 oraz art. 10a ust. 4, art. 34a pkt 5, art. 34c ust. 1 i 2 w związku z art. 21 ust. 3 pkt 5 i ust. 3a ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, po rozpatrzeniu odwołania [...] Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo - Kredytowej w Z. karę, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Generalnego Inspektora Informacji Finansowej z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [...].

Organ odwoławczy wskazał, że w odwołaniu od decyzji strona wniosła "o uchylenie nałożonej kary" uzasadniając to tym, że z protokołu pokontrolnego Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - Kredytowej wynika, iż szkolenia pracowników w SKOK były przeprowadzane, lecz nie zostały w sposób formalny udokumentowane. Strona wskazała na szkolenia przeprowadzone przed nowelizacją ustawy oraz, że kontrola Kasy Krajowej odbyła się kilka miesięcy po nowelizacji przepisów ustawy, jak również na okoliczność, że pracownicy SKOK zostali zapoznani z aktualnie obowiązującymi przepisami i procedurami, czego dowodem są oświadczenia pracowników.

Organ odwoławczy stwierdził, że obowiązek zapewnienia udziału pracowników w programie szkoleniowym dotyczącym ustawy wynika z art. 10a ust. 4 ustawy, który stanowi, że instytucje obowiązane zapewniają udział pracowników, wykonujących obowiązki związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w instytucji obowiązanej, w programach szkoleniowych dotyczących tych obowiązków. Zaniechanie powyższego obowiązku wyczerpuje znamiona czynu, o którym mowa w art. 34a pkt 5 ustawy. Przedmiotowy przepis stanowi, że instytucja obowiązana, z wyłączeniem Narodowego Banku Polskiego, która nie dopełnia obowiązku zapewnienia udziału pracowników w programie szkoleniowym, podlega karze pieniężnej.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, że nowelizacja przepisów ustawy 22 października 2009 r. w istotny sposób zmieniła dotychczasowy stan prawny, nałożyła na instytucje obowiązane szereg nowych obowiązków. W związku z powyższym, jak słusznie wskazał organ pierwszej instancji, szkolenia sprzed nowelizacji przepisów ustawy, nie mogą być uznane za wystarczające w kwestii wykonania przez instytucję obowiązaną obowiązku zapewnienia udziału pracownikom, wykonujących obowiązki związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, w programach szkoleniowych dotyczących tych obowiązków.

Zdaniem organu odwoławczego nie można uznać argumentacji, że złożenie przez pracowników oświadczenia o zapoznaniu się z wewnętrznymi procedurami jest wystarczające w kwestii obowiązku szkolenia. Protokół pokontrolny Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo Kredytowej w pkt 1A zawiera osobną informację o dacie i sposobie zapoznania się z procedurami pracowników SKOK. W ppkt a) pkt 14 niniejszego protokołu kontrolerzy weryfikują czy odebrano od pracowników pisemne oświadczenia potwierdzające przyjęcie procedur do wiadomości zobowiązanie się do ich stosowania. W powyższym zakresie kontrolerzy Kasy Krajowej nie stwierdzili nieprawidłowości.

Natomiast ppkt b) pkt 14 protokołu określa zagadnienie: "Czy zapewniono pracownikom SKOK udział w szkoleniach dotyczących zapobiegania praniu pieniędzy? Przez kogo były prowadzone szkolenia (pracownicy GIIF, inni)? Czy były prowadzone odrębne szkolenia dla różnych kategorii pracowników; czy szkolenia są wpisane do stałego planu szkoleń na cały rok i okresowo aktualizowane, w szczególności w związku ze zmianami w obowiązujących przepisach?". Kontrolerzy stwierdzili: "W Kasie nie okazano dokumentacji potwierdzającej przeprowadzenie w okresie objętym kontrolą szkoleń dla pracowników z zakresu przeciwdziałania ,,praniu" pieniędzy, jedynie Pani E. B. odbyła szkolenie e-learningowe zorganizowane przez ministerstwo finansów". Organ wskazał, iż w zaleceniach pokontrolnych w protokole zapisano: "Zarząd winien uwzględnić w planach szkoleniowych zorganizowanie dla pracowników szkolenia z zakresu przeciwdziałania "praniu pieniędzy ".

W związku z powyższym Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo – Kredytowa w zaleceniach pokontrolnych wskazuje na niedopełnienie obowiązku szkolenia, zalecając uwzględnienie w planach szkoleniowych przeprowadzenie szkolenia dla pracowników z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy.

Organ wskazał, że kontrola Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - Kredytowej w [...] Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo Kredytowej w Z. odbyła się 20 stycznia 2010 r., natomiast kary pieniężne za niedopełnienie obowiązku zapewnienia udziału pracowników w programie szkoleniowym weszły w życie wraz z nowelizacją przepisów ustawy, tj. 22 października 2009 r.

Odnosząc się do zawartego w odwołaniu wniosku o uchylenie nałożonej kary pieniężnej, organ stwierdził, że stosownie do postanowień art. 34c ust. 8 ustawy w sprawach nieuregulowanych do kary pieniężnej stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.60, z późn. zm.), które nie przewidują możliwości odstąpienia od nałożenia kary, a tym samym wniosek w tym zakresie nie może odnieść zamierzonego skutku prawnego.

Na powyższą decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła [...] Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo – Kredytowa w Z. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi zarzuciła błędną interpretację artykułu 10a ust. 4 ustawy oraz naruszenie art. 34a pkt 5 ustawy. Wskazała, że z protokołu kontroli przeprowadzonej przez Kasę Krajową SKOK w styczniu 2010 r. wynika, że szkolenia pracowników skarżącej były przeprowadzane, lecz nie zostały jedynie w sposób formalny udokumentowane. Kontrolujący sformułowali jedynie zalecenie ujęte w protokole, iż zarząd winien dopilnować, aby z przeprowadzanych w Kasie szkoleń dla pracowników sporządzana była stosowna dokumentacja. Podniosła, że kontrola dotyczyła okresu między lutym 2007 r. a styczniem 2010 r. i dotyczyła wykonywania przez [..] SKOK obowiązujących przepisów ustawy z 2000 r., której znowelizowane przepisy weszły w życie dopiero 22 października 2009 r., a więc niecałe trzy miesiące przed rozpoczęciem kontroli.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister Finansów stwierdził, że nowelizacja przepisów ustawy z 22 października 2009 r. w istotny sposób zmieniła dotychczasowy stan prawny, nałożyła na instytucje obowiązane szereg nowych obowiązków. Organ w żaden sposób nie wyjaśnił jednak na czym owe istotne zmiany miały polegać, jakie nowe obowiązki w porównaniu do poprzednio istniejących nałożone zostały na skarżącą. Nie została tutaj dokonana żadna analiza stanu prawnego sprzed nowelizacji i po jej wejściu w życie z dniem 22 października 2009 r. Dalej organ stwierdził, że szkolenia sprzed nowelizacji przepisów ustawy, nie mogą być uznane za wystarczające w kwestii wykonania przez instytucje obowiązaną obowiązku zapewnienia udziału pracowników wykonujących obowiązki związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, w programach szkoleniowych dotyczących tych obowiązków. Zdaniem skarżącej stwierdzenie to jest niewłaściwe, przez co prowadzi do błędnej interpretacji przez organ art. 10a ust. 4 ustawy. Znowelizowane przepisy ustawy, które obowiązują od 22 października 2009 r., nie odnoszą się w żaden sposób do ważności wcześniejszych (a więc przed nowelizacją) szkoleń, ani też nie kwestionują ich ważności. Interpretacja organu dotyczącą przepisów w zakresie szkoleń jest więc nietrafna. Brak jest również wskazania przez organ jakie programy szkoleniowe w świetle zmienionych przepisów ustawy są niezbędne i właściwe dla skarżącej, a jakie nie. Sama ustawa kwestii tej bowiem nie rozstrzyga. Organ wskazując na znowelizowane przepisy wyżej wymienionej ustawy uznał, że szkolenia pracowników skarżącego przeprowadzone przed nowelizacją przepisów ustawy są nieważne. Wprowadzony 22 października 2009 r. do wskazanej ustawy art. 10a ust. 4 mówi jedynie o konieczności zapewnienia pracownikom instytucji obowiązanych udziału w programach szkoleniowych, nie formułuje natomiast żadnych kategorycznych stwierdzeń odnośnie wcześniej przeprowadzonych szkoleń. Skarżąca mając na uwadze znowelizowane przepisy ustawy, jak również zalecenia końcowe zawarte w protokole z kontroli z 20 stycznia 2010 r. wdrożyła plan szkoleń pracowników odpowiedzialnych za stosowanie przepisów ustawy. Dowody świadczące o realizacji tego planu zostały przesłane do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej. Do czasu wejścia w życie znowelizowanych przepisów wyżej wymienionej ustawy pracownicy skarżącego uczestniczyli w szkoleniach dotyczących przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Potwierdzeniem tego faktu są dokumenty o przeprowadzeniu szkolenia pracowników [...] SKOK przez Fundację na Rzecz Polskich Związków Kredytowych, dokumenty potwierdzające przeprowadzenie szkolenia zostały przesłane do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej w dniu 9 luty 2011 r. Ponadto pracownik Lubuskiej SKOK Pani E. B. odbyła szkolenie e-learningowe potwierdzone zaświadczeniem z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...].

Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja, jak również decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Jak stanowi art. 10a ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, instytucje obowiązane wprowadzają w formie pisemnej wewnętrzną procedurę w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (ust.1). Wewnętrzna procedura powinna w szczególności zawierać określenie sposobu wykonania środków bezpieczeństwa finansowego, rejestracji transakcji, sposobu analizy i oceny ryzyka, przekazywania informacji o transakcjach Generalnemu Inspektorowi, procedury wstrzymania transakcji, blokady rachunku i zamrożenia wartości majątkowych, sposób przyjmowania oświadczeń, o których mowa w art. 9e ust. 5 wskazanej ustawy, o ile są przyjmowane, oraz sposób przechowywania informacji (ust. 2).

Natomiast zgodnie z art. 10a ust. 4 ustawy instytucje obowiązane zapewniają udział pracowników, wykonujących obowiązki związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w instytucji obowiązanej, w programach szkoleniowych dotyczących tych obowiązków.

W myśl art. 34a ustawy instytucja obowiązana, z wyłączeniem Narodowego Banku Polskiego, która nie dopełnia obowiązku zapewnienia udziału pracowników w programie szkoleniowym podlega karze pieniężnej (pkt 5).

Stosownie do art. 34c ust. 1 ustawy karę pieniężną nakłada Generalny Inspektor w drodze decyzji, w wysokości nie większej niż 750.000 zł, a w razie naruszenia, o którym mowa w art. 34a pkt 5 - w wysokości nie większej niż 100.000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, Generalny Inspektor uwzględnia rodzaj i zakres naruszenia, dotychczasową działalność instytucji obowiązanej oraz jej możliwości finansowe (ust. 2.). Postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej toczy się na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 166, poz. 1317) instytucje obowiązane miały obowiązek dostosowania wewnętrznych procedur do wymagań określonych w art. 10a ustawy w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Ustawa ta została ogłoszona w dniu 7 października 2009 r. i weszła w życie w dniu 22 października 2009 r. Tak więc datą graniczną, do której instytucje obowiązane miały obowiązek dostosowania wewnętrznych procedur był dzień 22 kwietnia 2010 r.

W tej sytuacji postępowanie wszczęte z urzędu przez Generalnego Inspektora Informacji Finansowej w sprawie nałożenia kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku zapewnienia udziału pracowników w programach szkoleniowych, o których mowa w art. 10 a ust. 4 ustawy dotyczyło stanu faktycznego na dzień 22 kwietnia 2010 r., do którego to dnia skarżąca obowiązana byka wykonać obowiązek wynikający z przepisów obowiązującego prawa.

W rozpoznawanej sprawie, na co wskazują wyniki kontroli z dnia 20 stycznia 2010 r. przeprowadzonej na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy obejmującej okres od lutego 2007 r. do stycznia 2010 r. oraz z zalecenia pokontrolne wystosowane przez Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo - Kredytową w związku z nieprawidłowościami stwierdzonymi podczas kontroli z dnia 20 stycznia 2010 r. skarżąca do dnia 22 kwietnia 2010 r. nie dopełniła obowiązku przeprowadzenie szkolenia dla pracowników z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy. Obowiązek ten wykonała dopiero w grudniu 2010 r., co znajduje potwierdzenie w listach obecności pracowników uczestniczących w przedmiotowych szkoleniach, znajdujących się w aktach administracyjnych.

Dokumenty przedstawione przez skarżącą, które w jej ocenie stwierdzały wykonanie obowiązku, prawidłowo zostały przez organ ocenione jako wypełniające wyłącznie zalecenia pokontrolne wystosowane przez Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo - Kredytową w związku z nieprawidłowościami stwierdzonymi podczas kontroli z dnia 20 stycznia 2010 r. W szczególności nie można było uznać za spełniające wymogi z art. 10a szkolenia przeprowadzonego 2002 r., a więc przed wejściem w życie ustawy nowelizującej oraz oświadczeń pracowników o zapoznaniu się z wewnętrznymi procedurami. Na zasadność nałożenia kary nie wypływa również zarzut podniesiony w skardze, że skarżąca mając na uwadze zalecenia pokontrolne zawarte w protokole z dnia 10 stycznia 2010 r. wdrożyła plan szkoleń pracowników odpowiedzialnych za stosowanie przepisów ustawy, gdyż szkolenia te odbyły się w grudniu 2010 r.

Nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut skargi, że szkolenia zostały przeprowadzone, a jedynie nie zostały w sposób formalny udokumentowane. Twierdzenia te nie znajdują odzwierciedlenia w aktach sprawy administracyjnej, sama skarżąca nie zrobiła zaś nic by swe twierdzenia udowodnić.

Całkowicie niezrozumiałe jest stanowisko skarżącej, że organ administracji nie dokonał analizy stanu prawnego i nie wyjaśnił na czym polegają obowiązki wynikające z ustawy. Wskazać należy, że skarżąca - należąca do grupy instytucji finansowych obowiązanych - powinna posiadać stosowną wiedzę jakie obowiązki na niej ciążą, aby prawidłowo wykonywać zadania nałożone przez ustawę.

Należy mieć na względzie, że decyzja o nałożeniu kary jest decyzją sankcyjną i dotyczy stanu faktycznego na dzień, do którego obowiązek ustawowy powinien być wykonany. Nakładane na podstawie ustawy sankcje mają charakter represyjny, a ich celem jest dyscyplinowanie adresatów norm prawnych zagrożonych sankcją do przestrzegania obowiązującego prawa. Niewątpliwie dla osiągnięcia skuteczności przedmiotowe sankcje muszą powodować dolegliwość ale jednocześnie muszą być współmierne w stosunku do rodzaju naruszenia i nieuchronne.

W ocenie Sądu organ uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami, zaś dokonana przez organ ocena została powiązana z konkretnymi faktami i poparta przekonującą argumentacją. Uznać należy, iż w rozpoznawanej sprawie organ administracji ustalił wszelkie okoliczności istotne z punktu widzenia prawa materialnego. Analiza okoliczności dokonana przez organ nie jest wadliwa i mieści się w granicach obowiązującego prawa. Nałożona kara jest adekwatna do stwierdzonych w toku postępowania naruszeń przepisów prawa, które znajdują odzwierciedlenie w zebranym materialne dowodowym.

Zdaniem Sądu, decyzja w zakresie w jakim nałożono na skarżącą karę pieniężną nie narusza prawa. Organ działał w granicach prawa i uzasadnił wysokość wymierzonej kary wskazując przesłanki, którymi się kierował. Wymierzając ją w podanej wyżej wysokości, odwołał się do wyników finansowych skarżącej. Należy zaakcentować, że na gruncie rozpatrywanej sprawy nie wykazano, że wysokość nałożonej kary została ustalona przez organ dowolnie.

W konsekwencji, należy uznać, że organy administracji nie naruszyły przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego, albowiem podjęły wszelkie możliwe i niezbędne zarazem czynności celem pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w oparciu o zebrany w sposób wyczerpujący materiał dowodowy, nie dopuściły się tym samym obrazy przepisów wskazanych w skardze.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu, skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 53, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.