Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1076/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędziowie: NSA Edyta Anyżewska, WSA del. Hanna Kamińska (sprawozdawca), Protokolant Paweł Koluch, po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 kwietnia 2007 r. sygn. akt I SA/Go 131/07 w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. G. z dnia 22 grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki akcyjnej postanowił: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, postanowieniem z 11 kwietnia 2007r. sygn. I SA/Go 131/07, odrzucił skargę P. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z 22 grudnia 2006r. dotyczącą odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki akcyjnej.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że skarżący, pomimo doręczenia mu wezwania do uiszczenia wpisu w dniu 4 kwietnia 2007r., nie uiścił go we wskazanym terminie, czym wypełnił dyspozycję z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.).

W skardze kasacyjnej pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie w całości postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy w postaci naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu do uiszczenia wpisu od skargi.

W uzasadnieniu zarzutu podniesiono, że rozstrzygniecie zostało wydane na podstawie nieprawidłowego stanu faktycznego. Skarżący nie był zawiadomiony o treści wezwania w żaden sposób. Nie odebrał go osobiście, ani też za pośrednictwem osoby uprawnionej. Nie została mu doręczona informacja poczty o możliwości odebrania korespondencji w placówce pocztowej. Podkreślono, że zarówno skarżący, jak i domownicy odbierają pocztę, co wyklucza możliwość, iż w okresie od lutego do kwietnia 2007r. zaistniała możliwość doręczenia zastępczego.

W konkluzji pełnomocnik skarżącego stwierdził, że bezpodstawne uznanie przez Sąd, iż wezwanie zostało doręczone, zamknęło stronie dostęp do dochodzenia swoich słusznych praw poprzez brak możliwości zaskarżenia niekorzystnej decyzji na drodze sądowej, co stanowi naruszenie przepisów prawa procesowego mające wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, bowiem Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, normującej postępowanie sądowe w sprawach ze skarg na m.in. decyzje administracyjne.

Art. 220 § 1 i § 3 tej ustawy wymaga, aby od skargi został uiszczony wpis. Skarga, od której nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru pisma w sposób przewidziany w art. 73 p.p.s.a., z zarządzeniem Sądu I instancji o skutku doręczenia na dzień 4 kwietnia 2007r.

Sąd odwoławczy wskazuje przy tym, że doręczenie wezwania o wpis w niniejszej sprawie, spełnia wymogi przewidziane w art. 73 p.p.s.a., w szczególności przesyłka była dwukrotnie awizowana - o czym umieszczono wzmiankę na zawiadomieniu i kopercie – a zawiadomienie pozostawiono w skrzynce listowej adresata. Przesyłkę placówka pocztowa oparzyła na stronie adresowej adnotacją ,, zwrot nie podjęto w terminie’’ oraz odciskiem datownika. W tej sytuacji dowodem doręczenia zastępczego jest poprawnie wypełnione zwrotne potwierdzenie odbioru i nie może być ono zastąpione oświadczeniem skarżącego, że nie miał świadomości o wystosowaniu wezwania.

Wobec tego, że zgłoszona podstawa kasacyjna nie była usprawiedliwiona, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił wniesiony środek zaskarżenia.