Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 289/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1-2, 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

R. B. wraz ze skargą na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Skarżąca w przedmiotowym wniosku wskazała, że do dnia 31 grudnia 2013 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim w związku z faktem, iż jest w ciąży. Wobec zaleceń lekarza nie mogła wychodzić z domu i poruszać się swobodnie. Nie mogła też zlecić wykonania czynności złożenia skargi innej osobie, gdyż to skarżąca posiadała pełną dokumentację sprawy. Do wniosku skarżąca dołączyła kopię zaświadczenia lekarskiego wystawionego na nazwisko A. P.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, względnie o jego oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej również jako "p.p.s.a.", sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia uwzględnienie wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego 11 grudnia 2012 r. II GSK 1721/12, te orzeczenie i orzeczenia powołanie poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii terminowości złożenia rozpatrywanego wniosku, Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Ponadto, skarżąca wraz z przedmiotowym wnioskiem złożył skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2013 r.

W dalszej kolejności oceny Sądu wymaga natomiast przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego w literaturze zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 329).

W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżąca nie uprawdopodobniła, aby niedokonanie powyższej czynności procesowej w wyznaczonym terminie było następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności.

Zaskarżone postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2013 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 listopada 2013 r. (zgodnie z oświadczeniem skarżącej zawartym we wniosku). Postanowienie zawierało pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do Sądu.

Skarżąca R. B. występując z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu wskazała, że w terminie otwartym do wniesienia skargi, który upływał w dniu 27 grudnia 2013 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim w związku z ciążą. Jednocześnie przedłożyła zaświadczenie lekarskie wskazujące na niezdolność do pracy w dniach od 23 grudnia 2013 r. do dnia 30 grudnia 2013 r. Zaświadczenie wystawione zostało na nazwisko A. P.

Dokonując oceny powyższych okoliczności Sąd uznał, że nie uprawdopodobniają one braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu nie została uprawdopodobnia ani choroba skarżącej, ani to, że stan zdrowia nie pozwalał jej na działanie w prowadzeniu sprawy osobiście lub przy pomocy innej osoby.

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.