Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 586/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. D. i A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2005r., sygn. akt II SA/Łd 882/03 w sprawie ze skargi B. D. i A. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 12 maja 2003r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki siedziska ogrodowego z kaskadą p o s t a n a w i a oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 27 kwietnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną B. D. i A. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 12 maja 2003r. Jako podstawę odrzucenia skargi kasacyjnej Sąd wskazał nie uiszczenie wpisu w pełnej wysokości przez wnoszącego je adwokata.

A. D. oraz B. D. zaskarżyli powyższe postanowienie zażaleniem z dnia 18 maja 2005r. zarzucając mu naruszenie art. 197 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą oraz § 2 ust. 3 pkt 1 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), zwanego dalej rozporządzeniem i wnieśli o jego uchylenie. Skarżący podnieśli, że skoro zgodnie z § 3 rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, a nie mniej niż 100 zł, to wpłata kwoty 100 zł przy wnoszeniu skargi kasacyjnej jest wystarczająca, skoro uiszczony przez nich wpis od skargi wynosił 10 zł (stawka obowiązująca przed dniem wejścia w życie ustawy).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.

Na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o

Sygn. akt II OZ 586/05

postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach tych stosuje się dotychczasowe przepisy ustawy o wpisie i innych kosztach sądowych.

Skarga kasacyjna jest instytucją nową, wprowadzoną przez przepisy ustawy. W związku z tym do zagadnień związanych z wnoszeniem skargi kasacyjnej stosuje się tylko przepisy ustawy i związane z nią przepisy wykonawcze. Powołana wyżej regulacja art. 97 Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dotyczy więc postępowań ze skarg kasacyjnych, które przeprowadza się w całości na podstawie nowych przepisów. Do tych ostatnich należy treść powołanego rozporządzenia (wydanego w wykonaniu delegacji zawartej w art. 233 ustawy), które w sposób szczegółowy określa wysokość i zasady pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z brzmieniem § 3 rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Skoro postępowanie wszczęte wniesieniem skargi kasacyjnej jest prowadzone w całości na podstawie nowych przepisów (tj. ustawy i jej przepisów wykonawczych) to ustalanie wysokości wpisu od takiej skargi z użyciem przepisów zastąpionych ustawą, czy ich przepisów wykonawczych jest nieprawidłowe. Dla ustalenia wysokości wpisu od skargi, o której mowa w powołanym § 3 rozporządzenia nie można więc, jak to czynią skarżący -odnosić się do stawek zawartych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 października 1995r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, stanowiącego przepisy wykonawcze ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z dnia 11 maja 2005r., uchylonej ustawą.

W związku z powyższym uiszczenie przez skarżących przy wnoszeniu skargi kasacyjnej wpisu w kwocie 100 zł należy uznać za niewystarczające. Brak bowiem podstaw do uznania argumentacji skarżących, że jest to kwota odpowiadająca wymogom § 3 rozporządzenia. Przy obliczaniu wysokości wpisu od skargi kasacyjnej regulowanego tym przepisem należy bowiem brać pod uwagę stawki wpisów od skarg

Sygn. akt II OZ 586/05

określone w rozporządzeniu, a nie w jakichkolwiek innych przepisach (w tym powoływanych przez skarżących przepisach ww. rozporządzenia z dnia 3 października 1995r.)

Dla określenia wysokości wpisu od wnoszonej przez skarżących skargi kasacyjnej należało więc wziąć pod uwagę wysokość wpisu od skargi, o którym mowa w § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia. Skoro wskazywana przez ten przepis kwota wpisu od skargi w sprawach z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł, to wpis od skargi kasacyjnej obliczony z uwzględnieniem § 3 rozporządzenia wynosi 250 zł. Taka kwota wpisu winna być uiszczona przy wnoszeniu skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.

Podniesiony w zażaleniu zarzut naruszenia przez zaskarżane postanowienie przepisów rozporządzenia jest więc nieuzasadniony, podobnie jak zarzut naruszenia przepisu ustawy, który w ogóle nie istnieje.

Skoro wnoszący skargę kasacyjną profesjonalny pełnomocnik nie dokonał wpłaty wpisu w wysokości wymaganej przepisami, to należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w zgodzie z przepisami ją odrzucił, na podstawie bowiem art. 221 ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania, albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

W związku z powyższym, na podstawie art. 197 w zw. z art. 184 ustawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.