Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 226/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 34, art. 35 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 22 § 1
journal: Dz.U. 1998 nr 21 poz 94
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. P. M. "W." sp. z o.o. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W. z dnia 30 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Go 770/11 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Z. P. M. "W." sp. z o.o. w S. na decyzję Z. U. S. O. w G. W. z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2012 r. Zakład Przetwórstwa Mięsnego "W." Sp. z o.o. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G.W. z dnia 30 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Go 770/11 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z [...] lutego 2012 r. w sprawie ze skargi tego Zakładu na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. W. z dnia [...] sierpnia 2011r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek.

Za podstawę rozstrzygnięcia Sąd przyjął następujący stan sprawy:

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił zażalenie Zakładu Przetwórstwa Mięsnego "W." Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z [...] lutego 2012 r. stwierdzając nieuzupełnienie braku formalnego zażalenia w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, tj. wykazania przez skarżącego prawidłowego umocowania K. Ś. do występowania w charakterze pełnomocnika spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Sąd I Instancji zauważył, że K. Ś. nie spełnia przesłanek z art. 35 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.), a fakt, że występował jako pełnomocnik spółki w postępowaniu administracyjnym nie daje mu automatycznie uprawnienia do udziału w postępowaniu sądowym, w którym postępowanie administracyjne jest kontrolowane. Ponadto jeżeli wskazana osoba nie może być pełnomocnikiem procesowym strony nie jest również dopuszczalna konwalidacja dokonywanych przez nią czynności.

Na powyższe postanowienie Zakład Przetwórstwa Mięsnego "W." Sp. z o.o. wniósł zażalenie, podkreślając, że przedstawiona przez skarżącego umowa cywilno-prawna, umowa o dzieło świadczy o zawartym stosunku pracy między spółką a K. Ś. i zgodnie z art. 35 § 2 p.p.s.a. jest prawidłową podstawą jego pełnomocnictwa w przedmiotowej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie zauważyć należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym strony mogą działać osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 p.p.s.a.), a osoba działająca w charakterze pełnomocnika, wnosząc zażalenie zobligowana jest wykazać swoje umocowanie do występowania w imieniu strony i przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

W odniesieniu do osoby prawnej, jaką jest skarżący, uprawnionym do występowania w charakterze pełnomocnika spółki jest oprócz profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego) także pracownik spółki (art. 35 § 2 p.p.s.a.). Wobec faktu, że K. Ś. nie był pełnomocnikiem o jakim mowa w art. 35 § 1 p.p.s.a. niezbędne było wykazanie, że był pracownikiem o jakim mowa w art. 35 § 2 p.p.s.a.

Tymczasem strona skarżąca na stosowne wezwanie Sądu I instancji przedstawiła zawartą z K. Ś. umowę o dzieło.

W tej sytuacji Sąd I instancji trafnie przyjął, iż K. Ś. nie był pracownikiem, gdyż ze stroną skarżącą wiązała go tylko umowa cywilnoprawna – umowa o dzieło, a nie umowa o pracę. Strona skarżąca nie pozostawała więc z K. Ś. w stosunku pracy o jakim mowa w art. 22 § 1 Kodeksu pracy (Dz. U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.)

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.