Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 769/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, art. 39 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 41, art. 6 pkt 12
journal: Dz.U. 2008 nr 115 poz 728
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.145 par. 1 pkt 1 lit.  a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 18, art. 69, art. 71
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Sędziowie NSA Ewa Makosz - Frymus WSA Maciej Dybowski (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia (...) r. nr (...) w tej tylko części w której nie orzeczono o przyznaniu zasiłku celowego specjalnego w zakresie żądania przyznania pomocy na zakup leków i rajstop uciskowych, 2. w pozostałej części skargę oddala /-/ M.Dybowski /-/ E.Kręcichwost-Durchowska /-/ E.Makosz-Frymus


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] maja 2009 r.) Prezydent [...], na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 3, art. 8 ust. 1, art. 39 ust. 1 i 2, art. 41 pkt 1 i 2, art. 106 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (j. t. Dz. U. 115/08/728 ze zm., dalej ustawa o pomocy społecznej bądź ups) i art. 104 kpa nie przyznał T. S. pomocy z przeznaczeniem na: zakup odkurzacza w kwocie [...] zł; zakup pralki w kwocie [...] zł; zakup rajstop przeciwżylakowych w kwocie [...] zł; zakup leków w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu wskazano, że dnia [...] marca 2009 r. T. S. zwróciła się z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej z przeznaczeniem na zakup mi. in. odkurzacza, pralki, rajstop przeciwżylakowych i leków. Ustalono, że Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą niepełnosprawną zaliczoną od dnia [...] grudnia 1993 r. do pierwszej grupy inwalidów na czas nieokreślony. Na Jej dochód w miesiącu poprzedzającym zwrócenie się z wnioskiem o pomoc składa się renta inwalidzka w wysokości 867,52 zł i dodatek mieszkaniowy w wysokości 35,58 zł, co stanowi łączną kwotę 903,10 zł. Od miesiąca marca 2009 r. renta inwalidzka Wnioskodawczyni w wyniku waloryzacji świadczeń emerytalno-rentowych wynosi 924,13 zł i w związku z tym łączny dochód uległ zmianie i wynosi aktualnie 959,71 zł. Prawo do świadczeń z pomocy społecznej, dla gospodarstwa jednoosobowego przewiduje dochód w wysokości 477,00 zł (art. 8 ust. 1 pkt 1 ups). Dochód T. S. przekracza wyznaczony przez ustawę o 426,10 zł w lutym 2009 r. i o 482,71 zł od miesiąca marca 2009 r. Zatem nie występują przesłanki do przyznania zasiłku celowego z art. 39 ust. 1 i 2 ups. Rozpatrując sprawę Wnioskodawczyni pod kątem możliwości przyznania specjalnego zasiłku celowego lub zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu z art. 41 ups ustalono, że miesięczne stałe wydatki wynoszą 333,19 zł, na które składają się: czynsz w kwocie 269,87 zł, ½ wysokości rachunku za energie elektryczną w kwocie 34,72 zł (należność za energię elektryczną w pełnej wysokości wynosi 69,45 zł) i ¼ rachunku za gaz w kwocie 28,60 zł (należność za gaz za okres lipiec-listopad 2008 r. wynosi 114,42 zł). Odliczając owe wydatki od dochodu, na zabezpieczenie pozostałych potrzeb w lutym 2009 r. pozostała Zainteresowanej kwota 569,91 zł, a w marcu kwota 626,51 zł. W trakcie wywiadu środowiskowego T. S. poinformowała, że dodatkowym obciążeniem dla Jej budżetu jest zakup leków w kwocie 406,48 zł, regulowanie należności za telefon w kwocie 28,06 zł i opłata ubezpieczenia w kwocie kwartalnej 32,97 zł. Dnia [...] kwietnia 2009 r. Zainteresowana oświadczyła, że nie ma możliwości dostarczenia zaświadczenia lekarskiego o konieczności przyjmowania leków i recept na leki z wyceną, z uwagi na bardzo odlegle terminy wizyt u specjalistów, a skierowania do specjalistów wypisuje wyłącznie lekarz rodzinny. Dnia [...] maja 2009 r. Zainteresowana oświadczyła, że miesięcznie na leki przeznacza kwotę 350 zł, natomiast na przedstawionych receptach z wyceną widnieje kwota 211,43 zł. T. S. nie przedstawiła wyceny i zaświadczenia lekarskiego o konieczności używania rajstop przeciwżylakowych. Zgodnie z Jej wyceną (nie potwierdzoną przez sklep ze sprzętem ortopedycznym i rehabilitacyjnym), koszt rajstop uciskowych wynosi 230 zł. Organ ustalił, że koszt takich rajstop to kwota od 30 do 90 zł. Uwzględniając owe ustalenia stwierdzono, że ze swego dochodu T. S. jest w stanie zakupić leki i rajstopy przeciwżylakowe w ramach własnych środków (k. 23 akt administracyjnych).

W odwołaniu od decyzji z [...] maja 2009 r. T. S. podniosła, że pralka, z której korzysta, nie nadaje się już do użytku, a jedna naprawa pociąga za sobą w krótkim czasie kolejną. Do tej pory na naprawę pralki wydała już 500 zł. Ze względu na alergię na kurz i niemożność schylania się z powodu zagrożenia utraty wzroku, a także na ból w kolanach, niezbędny jest Odwołującej odkurzacz. Wskazała na konieczność noszenia pończoch uciskowych, a za kwotę 30 zł nie jest w stanie zakupić pończoch wskazanych przez lekarza chorób naczyń. Odwołująca nie wykupuje wszystkich leków, a kwota 350 zł była podana orientacyjne. Wiele leków nabywa bez recepty np. zalecane przez onkologa kremy zapobiegające powstawaniu ran po naświetlaniu kobaltem, czy od okulisty na suchość oka (k. 20 akt SKO).

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] sierpnia 2009 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej SKO bądź Kolegium) na podstawie art. 127, 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 2 ust. 1, art. 3, art. 4, art., 7, art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 2, art. 39 ust. 1 i 2, art. 41 w zw. z art. 106 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, utrzymało w mocy decyzję z [...] maja 2009 r. (k. 10-12 akt administracyjnych).

W uzasadnieniu wskazano, ze organ I instancji miał podstawy do odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego. Organ pomocy społecznej obowiązany jest rozważyć możliwość przyznania zasiłku celowego specjalnego, zasiłku okresowego, zasiłku celowego lub pomocy rzeczowej, pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową (art. 41 ups) i zbadać, czy w sytuacji strony postępowania nie zachodzą okoliczności szczególne, uzasadniające przyznanie dalszej pomocy. Organ I instancji zbadał sytuację Strony i stwierdził, że z uwagi na charakter zgłoszonych przez T. S. potrzeb i na zakres udzielanej Zainteresowanej pomocy nie można uznać, że spełnia warunki określone w art. 41 ups. Ze względu na dobro Odwołującej, przyznanie każdej pomocy materialnej, w sytuacji gdy jest ona rencistką, wymagającą wzmożonej troski i opieki jest działaniem, które poprawia trudną sytuację bytową klientki. Organ I instancji wspomógł Odwołującą innymi formami pomocy przez przyznanie w miesiącu czerwcu pomocy w formie zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu (z odstąpieniem od żądania) w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na zakup chłodziarki (k. 10-12 akt SKO).

W skardze na decyzję z dnia [...] sierpnia 2009 r. Skarżąca podniosła argumenty podobne jak te w odwołaniu, a nadto wskazała, że do wniosku o przyznanie pomocy załączyła zaświadczenia lekarskie i wyraźnie wskazała, jakie leki zażywa (k. 2 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji (k. 3-5 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się częściowo zasadną.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych( Dz. U. 153/02/1269, zm. 169/05/1417, dalej usa), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art. 1 § 2 usa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

Pomoc społeczna stanowi szczególny obszar działalności organów administracji publicznej. Jest ona nakierowana na aktywną działalność wśród tych osób i rodzin, które samodzielnie nie potrafią uporać się z trudnymi sytuacjami życiowymi oraz ich konsekwencjami ( art. 2 ust. 1 ups). Udzielanie pomocy rodzinom i osobom niepełnosprawnym zostało wprost wskazane w Konstytucji, jako jeden z obowiązków władz publicznych (art. 18, 69 i 71 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r.- Dz.U. 78/97/483, sprost. 28/01/319, zm. 200/06/1471). Realizacja przez organy administracji publicznej obowiązków w zakresie pomocy społecznej winna uwzględniać fakt, że działalność ta stanowi niezbędny element prawidłowego funkcjonowania konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji) i znajduje oparcie w zakotwiczonych konstytucyjnie zasadach pomocniczości i solidarności. Z zasady pomocniczości wynika podział zadań między obywateli, stowarzyszenia, fundacje, samorządy terytorialne i państwo (art. 2 ust. 1 ups; W. Łączkowski "Etyczne aspekty finansowania potrzeb socjalnych ze środków publicznych" RPEiS 1/04/8; Ł. Borkowski, R. Krajewski, S. Szymański "Komentarz do nowej ustawy o pomocy społecznej" Wyd. LEGES 2007 s. 10-11). Praw określonych w szczególności w art. 69 i art. 71 można dochodzić w granicach określonych w ustawie ( art. 81 Konstytucji).

Obowiązki Państwa w zakresie pomocy osobom potrzebującym wskazane zostały również w art. 13 i 14 Europejskiej Karty Społecznej (Dz. U. 8/99/67, w zakresie, w jakim RP jest tymi przepisami związana). Organy realizujące kompetencje w zakresie pomocy społecznej winny mieć na względzie szczególną sytuację osób, które o taką pomoc się ubiegają.

Decyzje dotyczące przyznania zasiłków celowych mieszczą się w sferze pozostawionej uznaniu właściwego organu. Zgodnie z art. 39 ust. 1 ups, zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej. Wysokość przyznanego świadczenia zależy od uznania organu rozstrzygającego sprawę (wyrok WSA w Warszawie z 11.5.2005 r., I SA/Wa 448/04, LEX nr 166677). Jak jednak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, uznanie organu doznaje ograniczeń w świetle brzmienia art. 7 kpa. Zgodnie z powołanym przepisem, organ winien załatwiać sprawę mając na względzie słuszny interes obywatela. Z tej przyczyny organ – działając w ramach uznania – winien przeprowadzić wnikliwe postępowanie zmierzające do oceny stwierdzonego stanu faktycznego. Taka konstrukcja nie wyklucza możliwości odmowy przyznania świadczenia (wyrok NSA z 18.5.1999 r., II SA/Gd 25/98, LEX nr 44078), jednakże nakłada na organ obowiązek każdorazowego precyzyjnego wskazania przesłanek odmowy udzielenia świadczenia. Również przyznanie świadczenia w takiej, a nie innej wysokości, obliguje organ do podania uzasadnienia prawnego i faktycznego podjętego rozstrzygnięcia. Konieczność taka związana jest z jednej strony z obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadą przekonywania (art. 11 kpa), z drugiej zaś z koniecznością umożliwienia Sądowi przeprowadzenia kontroli legalności.

Organy obu instancji prawidłowo ustaliły i oceniły, że z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, przyznanie zasiłku celowego było niezasadne (art. 39 ust. 1 i 2 w zw. z art. 8 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ups; k. 23, 5-7 akt administracyjnych). W związku z powyższym, Organy słusznie rozpatrywały wniosek Strony na podstawie art. 41 ustawy o pomocy społecznej.

Wbrew zdawkowej deklaracji, że "Tutejsza Filia wnikliwie rozpatrywała Pani wniosek j o pomoc i nie uznała ustalonej drogą wywiadu środowiskowego sytuacji Pani za szczególnie uzasadniony przypadek, którego zaistnienie mogłoby stanowić podstawę do przyznania pomocy finansowej" (k. 23 akt administracyjnych) bądź, że "Organ I instancji zbadał sytuację strony i stwierdził, że z uwagi na charakter zgłoszonych przez T. S. potrzeb oraz na zakres udzielanej zainteresowanej pomocy nie można uznać, że spełnia warunki określone w art. 41 usp" (k. 11v akt SKO) należy ocenić, że organy obu instancji nie dokonały dostatecznych ustaleń i nie rozważyły z należytą starannością przesłanek przyznania Zainteresowanej specjalnego zasiłku celowego na zakup rajstop przeciwżylakowych i leków.

W orzecznictwie i doktrynie jednoznacznie przyjmuje się, że uznanie administracyjne dotyczy przyszłości; przedmiotem uznania nie jest ustalenie znaczenia tekstu prawnego, ani ocena występujących faktów, lecz określenie skutku prawnego (M. Mincer "Uznanie administracyjne" Toruń 1983 s. 63). Uznanie administracyjne ograniczone jest art. 7 kpa

(wyrok NSA z: 28.6.1982- SA/Wr 245/82- ONSA 1/82/62; 11.6.1981- SA 820/81- ONSA 1/81/57, akceptowane przez J. Borkowskiego w: "Kpa. Komentarz" CH BECK 2009 s. 405 nb. 3 do art. 107). Decyzje pozostawione uznaniu administracyjnemu wymagają szerszego uzasadnienia, niż decyzje podejmowane w warunkach ustawowego skrępowania (E. Iserzon w: "Kpa- komentarz" W-wa 1970 s.209), tym więcej, że organ administracji publicznej ograniczony jest w szczególności zasadą praworządności i zasadą uwzględniania z urzędu interesu państwowego i słusznego interesu obywateli (Z. Janowicz "Kpa- komentarz" W. Pr. PWN 1999 s. 304). Wobec powyższego należy uznać, że organy obu instancji naruszyły art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i 3 kpa w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa).

Ustawodawca nie definiuje pojęcia szczególnie uzasadnione przypadki w rozumieniu art. 41 ups, pozwalając organom pomocy społecznej na elastyczne reagowanie na wszelkie sytuacje, w których znalazły się osoby albo rodziny o dochodach przekraczających kryterium dochodowe. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie wskazuje się, że owe szczególne przypadki muszą być tak wyraziste i odbiegające od sytuacji osób kwalifikujących się do otrzymania pomocy przy spełnianiu kryterium dochodowego z art. 8 ust. 1 ups, że uzasadniają przyznanie tej szczególnej pomocy (wyrok NSA z 14.1.1999 r., I SA 1601/98- Lex 47408, akceptowany przez Ł. Borkowskiego i in.- op. cit. s. 81). Sądowi orzekającemu w niniejszej sprawie znane są z urzędu przypadki uchylenia decyzji organów administracji w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego z uwagi na szczególne położenie osób ubiegających się o przyznanie zasiłku np. z powodu choroby jaką jest dziecięce porażenie mózgowe (którego skutki można ograniczyć skutecznie w najmłodszym wieku dziecka – w drodze czasochłonnych ćwiczeń, hippoterapi etc.), czy z powodu choroby jaką jest wirusowe zapalenie wątroby typu C (które w wielu przypadkach prowadzi do raka wątroby, a nawet do śmierci; wyrok WSA w Poznaniu z: 12.X.2006 r. IV SA/Po 827/05, 28.3.2007 r. IV SA/Po 185/06 dostępne w Internecie na http:/cbois.nsa.gov.pl/).

Nie ulega wątpliwości, że takim szczególnym przypadkiem może być choroba nowotworowa Skarżącej oraz inne schorzenia jakie u Niej stwierdzono tj. kardiologiczne, okulistyczne, naczyniowe i płucne (k. 14-17 akt administracyjnych). Szczególnie choroba nowotworowa może wiązać się z nadzwyczajnym nakładem finansowym dla ograniczenia jej skutków np. przyjęcia leków hamujących rozwój choroby, czy jak wskazuje Skarżąca w odwołaniu od decyzji z [...] maja 2009 r. kremów, które zapobiegają powstawaniu ran po naświetlaniu lampami kobaltowymi. Często zaprzestanie podawania leków z powodu braku środków finansowych może spowodować nieodwracalne skutki dla zdrowia chorego, a nawet doprowadzić do jego śmierci.

Skarżąca podczas aktualizacji wywiadu środowoskowego przeprowadzonego przez pracownika MOPR, specjalistę pracy socjalnej wskazała, że leczy się w poradniach okulistycznej, onkologicznej, tarczycy i płuc, naczyniowej, rehabilitacyjno-ortopedycznej, laryngologicznej i dermatologicznej (k. 13v akt administracyjnych). W oświadczeniu z [...] kwietnia 2009 r. wskazała, że nie jest w stanie dostarczyć zaświadczenia z wyceną leków ze względu na odległe terminy oczekiwania na wizytę u specjalisty, a do lekarza rodzinnego chodzi tylko po skierowania do specjalistów (k. 7 akt administracyjnych). Natomiast w oświadczeniu z dnia [...] maja 2009 r. (k. 9 akt administracyjnych) podała, że na leki wydaje miesięcznie 350 zł. Nadto Skarżąca załączyła odpisy recept wystawionych przez lekarzy specjalistów, odpisy zaświadczeń lekarskich, odpis opinii lekarza specjalisty, informację ZUS o zaliczeniu Skarżącej dnia [...] grudnia 1993 r. do I grupy inwalidów (k. 6, 14-17, 21 akt administracyjnych ) i spis leków, które zażywa (k. 9 akt administracyjnych). Wiarygodności tych dokumentów i odpisów dokumentów organy obu instancji nie zakwestionowały (art. 80 w zw. z art.. 107 § 1 i 3 kpa). W świetle powyższego, skoro mająca 56 lat, Skarżąca ze względu na zły stan zdrowia i trudności w dostaniu się w krótkim terminie do lekarza specjalisty ze względu na odległe terminy oczekiwania na wizytę (zgodne z doświadczeniem życiowym) nie jest w stanie samodzielnie dostarczyć zaświadczenia o konieczności przyjmowania konkretnych leków i szczególnych rajstop uciskowych i dalszych recept z ich wyceną, organ administracji winien zwrócić się do lekarzy prowadzących Skarżącą o wskazanie, które leki są konieczne do leczenia i ratowania Jej zdrowia i czy niezbędne jest noszenie w Jej przypadku szczególnych rajstop uciskowych i na podstawie takich zaświadczeń (ewentualnie notatek służbowych z rozmów telefonicznych z konkretnymi lekarzami) Organ winien przeprowadzić specyfikację sprzedaży leków i rajstop uciskowych (art. 7 i art. 77 § 1 kpa).

W sytuacji życiowej i zdrowotnej w jakiej znajduje się Skarżąca ze względu na wiek (56 lat), rentę inwalidzką I grupy od ponad 15 lat i liczne poważne choroby (k. 13-17 akt administracyjnych) znacznie maleje perspektywa samodzielnego zaspokojania niezbędnych potrzeb życiowych (w tym wypadku zakupu lekarstw i rajstop uciskowych) i w związku z tym za dalece niewystarczające jest ograniczenie działań organów administracji do lakonicznego stwierdzenia, że "tutejsza Filia nie uznała ustalonej drogą wywiadu środowiskowego sytuacji Pani za szczególnie uzasadniony przypadek".

Organ przy wydawaniu decyzji o charakterze uznaniowym obowiązany jest do rzetelnej i wnikliwej analizy wszelkich okoliczności sprawy. Dopiero w ten sposób przeprowadzona analiza stanu faktycznego sprawy stanowi materiał będący podstawą do wydania decyzji o charakterze uznaniowym. Redakcja art. 41 ups daje organom administracji szeroki zakres swobody uznania. Nie zmienia to jednak faktu, że w każdym przypadku organ zobligowany jest do wnikliwej oceny stanu faktycznego z perspektywy określonej w przepisie przesłanki szczególnie uzasadnionego przypadku. Ocena taka, przeprowadzona z uwzględnieniem wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych, winna znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanej decyzji. Brak prawidłowego uzasadnienia, zwłaszcza decyzji o charakterze uznaniowym, uniemożliwia - w przypadku jej zaskarżenia - ustalenie, czy organ nie przekroczył granic przyznanego mu uznania administracyjnego. W niniejszej sprawie zabrakło takiej aktywności organów administracji, dotyczącej wniosku Skarżącej o przyznanie pomocy finansowej na rajstopy przeciwżylakowe i leki, tym bardziej że Skarżąca załączyła szereg odpisów zaświadczeń od lekarzy specjalistów, z których wynika, że cierpi na liczne choroby, jest pod stałą ich opieką i zażywa leki, których miesięczny koszt wynosi 350 zł. Mając takie informacje organ winien zwrócić się do lekarzy prowadzących o wskazanie, które leki są niezbędne w Ich ocenie w leczeniu chorób Skarżącej a następnie rozważyć, czy i w jakiej wysokości Skarżąca mogłaby otrzymać specjalny zasiłek celowy. Uchybienia w tej materii mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa) i skutkować musiały uchyleniem zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej w części (pkt 1 sentencji wyroku).

Podkreślenia wymaga, że jakkolwiek sytuacja Skarżącej jest bezspornie trudna, to nie należy tracić z pola widzenia, że celem pomocy społecznej nie jest zaspokajanie wszelkich zgłaszanych potrzeb w tym zakupu pralki w kwocie [...] zł i odkurzacza w kwocie [...] zł. Skoro na koszt podatnika w czerwcu 2009 r. Skarżąca otrzymała [...] zł na zakup chłodziarki (k. 22 akt administracyjnych), to nie może oczekiwać, że w krótkim czasie na koszt podatnika wymieni cały sprzęt agd na nowy. Organ pomocy społecznej nie dysponując funduszami na zakup nowego sprzętu, może rozważyć zaoferowanie wsparcia mieszczącego się w ramach pracy socjalnej (art. 6 pkt 12 ups) poprzez skierowanie Skarżącej do organizacji, które dysponują używanym i sprawnym sprzętem (przykładowo – Fundacja "[...]"; Caritas) i oddają je za darmo osobom potrzebującym.

Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy administracji winny mieć na uwadze powyższe wskazania i zbadać w jakim zakresie wniosek Skarżącej o przyznanie specjalnego zasiłku celowego na zakup lekarstw i rajstop uciskowych (art. 41 pkt 1 ups) zasługuje na uwzględnienie.

W związku z powyższym Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 ppsa orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Na podstawie art. 151 ppsa Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji wyroku.

/-/M. Dybowski /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus

KP