Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 104/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-02-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości

SENTENCJA

Dnia 29 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowych p o s t a n a w i a: przyznać B. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P.T. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniesioną w dniu 3 stycznia 2008 roku skargę B.K. na swoją decyzję z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za lata 1999-2000 i w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2001-2004. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

W złożonym w dniu 21 lutego 2008 roku na wezwanie sądu formularzu PPF skarżąca rozszerzyła swój wniosek domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach B.K. wskazała, iż jest osobą samotną, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą około 789 zł brutto z tytułu pobieranej przez nią emerytury. Skarżąca zamieszkuje w części domu o powierzchni około 130 m2 zlokalizowanego na działce o powierzchni 0,8 ha, jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 1,41 ha stanowiącej nieużytki, nie posiada innego majątku, ani oszczędności. Wskazała, iż komornik sądowy dokonuje potrąceń z jej emerytury w wysokości około 230 zł na zaległe składki ZUS oraz zobowiązania podatkowe więc na utrzymanie pozostaje jej kwota około 480 zł. Miesięczne koszty utrzymania domu skarżącej zamykają się kwotą około 200 zł (energia elektryczna, woda, opał), pozostała kwota nie wystarcza jej na zakup leków oraz żywności w czym doraźnie pomagają jej dzieci.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

B.K. wskazała, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą 480 zł. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni około 130 m2 , w którym zamieszkuje zlokalizowanego na działce o powierzchni 0,8 ha, oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 1,41 ha stanowiącej nieużytki, nie posiada innego majątku, ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania domu skarżącej zamykają się kwotą około 200 zł (energia elektryczna, woda, opał), pozostała kwota nie wystarcza jej na zakup leków oraz żywności w czym doraźnie pomagają jej dzieci. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

M.K.