Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1526/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Skarżony organ: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras, Sędzia WSA - Adam Lipiński, Asesor WSA - Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant - Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2005 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego działając na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 10 i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 7 poz. 25 ze zm.), decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. odmówił przyznania panu D. P. renty rodzinnej w drodze wyjątku. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż strona postępowania jest osobą pełnoletnią, ukończyła Technikum [...] i [...] Studium Zawodowe, zdobyła, więc zawody, które umożliwiają podjęcie pracy i opłacenie studiów w systemie zaocznym. Nadto organ wskazał, że pan D. P. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, która otrzymuje emeryturę rolniczą, a gospodarstwo rolne nieżyjącego ojca pozostaje w rodzinie i jest z niego uzyskiwany stały dochód.

W dniu 29 maja 2005 r., wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył pan D P. Wskazał on, iż co prawda zdobył dwa zawody, ale brak jest na nie zapotrzebowania w rejonie, w którym zamieszkuje i mimo chęci podjęcia pracy nie może jej podjąć. Podniósł także, iż całość renty, którą otrzymywał po ojcu szła na opłacenie studiów licencjackich. Teraz nie ma tych środków i nie może dokończyć nauki, a dochód z gospodarstwa osiąga nie on, tylko jego brat.

Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] utrzymali w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, iż przedstawione przez stronę okoliczności nie wnoszą nic nowego do sprawy. Brak jest, zatem podstaw do przyznania świadczenia.

W dniu 12 lipca 2005 r. skargę na powyższą decyzję złożył pan D. P. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż ta decyzja jest dla niego krzywdząca, gdyż zapadła z naruszeniem prawa i pozbawiła go środków utrzymania, a głównym powodem ubiegania się o świadczenie jest chęć ukończenia studiów licencjackich.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Rozpatrywana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, iż materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. Przepis ten stanowi, iż Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego może przyznać emeryturę, rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy lub rentę rodzinną rolnikowi lub domownikowi lub członkom rodziny zmarłego rolnika lub domownika, pomimo niespełnienia, wskutek szczególnych okoliczności, warunków określonych w ustawie, jeżeli zainteresowana osoba nie ma niezbędnych środków utrzymania i nie może ich uzyskać ze względu na wiek lub stan zdrowia. Powyższy przepis określa cztery przesłanki przyznania świadczenia w drodze wyjątku:

dana osoba jest rolnikiem lub domownikiem lub członkiem rodziny zmarłego rolnika lub domownika;

nie ma niezbędnych środków utrzymania;

niespełniła warunków do uzyskania świadczenia w zwykłym trybie na wskutek szczególnych okoliczności;

nie może uzyskać niezbędnych Śródków utrzymania ze względu na wiek lub stan zdrowia.

Przesłanki te muszą być spełnione łącznie, tak aby dana osoba mogła otrzymać świadczenie.

W sprawie wnioskodawcą o przyznanie świadczenia jest pan D. P. Skarżący jest członkiem rodziny zmarłego rolnika pana K. P. po którym otrzymywał rentę rodzinną w trybie zwykłym do ukończenia 25 roku życia. Sam skarżący nie posiada żadnych źródeł utrzymania poza niewielkim czynszem dzierżawnym, nie pracuje. Jednak nie spełnia on okoliczności polegającej na tym, że osoba uprawniona nie może uzyskać niezbędnych środków utrzymania ze względu na wiek lub stan zdrowia. Sam skarżący jest, bowiem osobą dorosłą i jak wynika z akt sprawy zdrową, zdolną do podjęcia pracy. Skarżący ukończył dwie szkoły zawodowe: w 2003 r. Technikum [...], gdzie zdobył zawód technik mechanizacji rolnictwa oraz [...] Studium Zawodowe, w którym zdobył zawód terapeuty zajęciowego. Tak, więc pan D. P. posiada dwa zawody, które mogą zapewnić mu utrzymanie. Fakt podjęcia studiów licencjackich w systemie zaocznym nie usprawiedliwia nie podjecie przez niego pracy, bowiem system studiów zaocznych jest tak prowadzony, aby osoby studiujące mogły uczyć się i jednocześnie pracować. W tej sytuacji organ słusznie przyjął, iż skarżący nie może otrzymać świadczenia z art. 55 ust. 1 z ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.