Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2181/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 201 par. 1  pkt 2, art. 121 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 89
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Jakub Linkowski Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w W. r., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.) w zw. z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia H. S.p. z o.o., utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] kwietnia 2013 r. odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w W. nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ przypomniał przebieg postępowania administracyjnego wyjaśniając mi.in., że decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego w S. wymierzył "H." Sp. z o.o. z siedzibą w P., karę pieniężną w kwocie 12.000,00 zł na urządzanie gry na automacie poza kasynem gry. Od decyzji tej spółka wniosła odwołanie a w dniu [...] marca 2014 r. zawnioskowała na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.), o zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 686/13 - "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; b) z art. 20 i art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".

Organ odwoławczy, mając na uwadze treść art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej podniósł, że organ administracji zawiesza postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd pozostaje w takim związku z prowadzonym postępowaniem, że bez jego rozstrzygnięcia nie jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy. Konstrukcję zagadnienia wstępnego wyróżniają cztery występujące koniunktywnie elementy: zagadnienie to wyłania się w toku postępowania, jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu, wymaga ono uprzedniego rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji.

Dyrektor Izby Celnej nie dopatrzył się zagadnienia wstępnego w wskazywanym przez stronę postępowaniu i stwierdził, że wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie, będącej przedmiotem postępowania odwoławczego przed Dyrektorem Izby Celnej w W. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, nie jest uwarunkowane uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego.

Na poparcie swojej argumentacji organ powołał się na stanowisko doktryny i orzecznictwa.

Niezależnie od powyższego organ zaznaczył, że przepisy prawa procesowego określają tryb wznowienia postępowania między innymi przewidziane w przepisie art. 240 § 1 pkt 8 i 11 ustawy - Ordynacja podatkowa. Zatem Spółka może się skutecznie powoływać na powyższe przepisy tylko wtedy, gdy sprawa została zakończona decyzją ostateczną oraz została wydana na podstawie przepisu, o którego niezgodności z Konstytucją RP, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny a także gdy orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma wpływ na wynik sprawy

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. Sp. z o.o., zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z postanowieniem organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 201 §1 pkt. 2 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła przesłanka zawieszenia postępowania, a także poprzez przyjęcie, że postępowanie prowadzone przed Trybunałem Konstytucyjnym nie stanowi zagadnienia wstępnego dla niniejszego postępowania.

W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła i szczegółowo uzasadniła podniesiony zarzut wskazując m.in., że jak wynika z art. 201 §1 pkt.2 Ustawy przyczyną obligatoryjnego zawieszenia postępowania podatkowego jest konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego (prejudycjalnego), zwanego kwestią wstępną (prejudycjalną). W tym przypadku przeszkoda w prowadzeniu postępowania podatkowego polega na tym, że rozpatrzenie sprawy podatkowej i wydanie merytorycznej decyzji jest uwarunkowane uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego należącego do kompetencji sądu lub innego organu, niż ten który prowadzi dane postępowanie podatkowe. Pod pojęciem zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuację (...) gdy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy, będącej przedmiotem postępowania administracyjnego uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu administracyjnego lub sądu i nie było wcześniej prawomocnie rozstrzygnięte (...)" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 1998 roku, III SA 24/94, niepubl.). Zdaniem skarżącej organ prowadzący postępowanie winien dostrzec istotne podobieństwo przedmiotowej sprawy do sprawy rozpoznawanej przez Naczelny Sąd Administracyjny pod sygnaturą akt: II GSK 686/13. W ocenie skarżącej nie ulega żadnej wątpliwości, iż zakres pytania prawnego zadanego Trybunałowi Konstytucyjnemu ma bezpośredni związek z problematyką prawną postępowania odwoławczego. Oznacza to, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego stanowi bez wątpienia kwestię prejudycjalną i tym samym będzie miała oczywisty wpływ na prawidłowość rozstrzygnięcia w postępowaniu podatkowym. Zdaniem skarżącej powszechnie obowiązujący charakter orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego winien uzależniać wydanie decyzji merytorycznej w niniejszej sprawie, a co dalej idzie oczekiwanie na rozstrzygnięcie pytania prawnego, z uwagi na kluczowe znaczenie wykładni spornych przepisów, stanowić musi przesłankę do zawieszenia postępowania odwoławczego.

Powyższe twierdzenia ponad wszelką wątpliwość potwierdza orzecznictwo Sądów Administracyjnych, w tym w szczególności Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Sąd ten bowiem, podzielając wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w pytaniu prejudycjalnym do Trybunału Konstytucyjnego, uznaje znaczenie wykładni art. 14 i art. 89 ust.1 pkt.2 ustawy o grach hazardowych za kluczowe dla oceny legalności decyzji wymierzających karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Sąd ten doszedł do przekonania, że orzeczenie, które zapadnie w sprawie przed Trybunałem Konstytucyjnym, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu, w którym wskazaną przez organ podatkowy podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowi między innymi art. 89 ust.1 pkt.2 ustawy o grach hazardowych. Na tej podstawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił już szereg postępowań - między innymi w sprawach o sygnaturach akt: I SA/Po 576/13, I SA/Po 677/13, I SA/Po 945/13. I SA/Po 994/13 oraz I SA/Po 779/13). Także i inne Sądy Administracyjne zawieszają postępowania (III SA/Wr 102/14, III SA/Wr 9/14, III SA/Wr 75/14).

Jednocześnie skarżąca zauważyła, że brak zawieszenia postępowania w sposób aż nadto oczywisty narusza zasadę określoną w art. 121 Ordynacji, zgodnie z którym postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Skarżąca stoi na stanowisku, iż dalsze prowadzenie postępowania odwoławczego, w przypadku, w którym istnieje poważna wątpliwość wyrażona przez Naczelny Sąd Administracyjny w pytaniu prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, co do obowiązywania przepisów ustawy o grach hazardowych, podważa w sposób oczywisty zasadę zaufania do organów podatkowych. Nie zmienia tego również możliwość żądania wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 §1 pkt. 8 i 11 Ordynacji. Postępowanie o wznowienie jest bowiem z reguły postępowaniem długotrwałym i wymagającym podjęcia wielu czynności i to zarówno po stronie podatnika jak i organu administracji. Prowadzenie postępowania wznowieniowego nie uchroni przy tym podatnika od obowiązku uregulowania kary pieniężnej w przypadku wydania tego typu decyzji w prowadzonym dalej postępowaniu podatkowym, co w konsekwencji może powodować szkodę finansową znacznych rozmiarów czy też w skrajnych przypadkach zamknięcie działalności prowadzonej przez podatnika.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy w niniejszej sprawie wystąpiło zagadnienie wstępne, stanowiące podstawę zawieszenia postępowania w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Podkreślić należy, iż przedmiot rozpoznawanej sprawy dotyczy rozstrzygnięcia kwestii proceduralnej na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p., zgodnie z którym organ zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Przepis art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej określa przypadki, w których zawieszenie postępowania podatkowego jest obligatoryjne. Organ ma zatem obowiązek w toku postępowania z urzędu badać, czy nie powstało zdarzenie bądź sytuacja, które wymagają zawieszenia postępowania, a w razie ich wystąpienia z urzędu postępowanie takie zawiesić. Według jednej z przesłanek zawieszenie postępowania może nastąpić, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z tego rodzaju zagadnieniem mamy do czynienia wówczas, gdy wyłoni się ono w toku postępowania podatkowego, poprzedza rozpatrzenie sprawy oraz wydanie decyzji, a jego rozstrzygnięcie nie leży w kompetencjach organu rozpoznającego sprawę, lecz innego organu lub sądu, który już prowadzi lub będzie prowadził (z inicjatywy strony lub organu) postępowanie zmierzające do jej rozstrzygnięcia, przy czym orzeczenie to w sposób bezpośredni warunkuje możliwość rozpatrzenia danej sprawy i wydania decyzji. W literaturze przedmiotu, na tle przepisu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji utrwalony jest pogląd, wyprowadzony z obligatoryjnego charakteru tej podstawy zawieszenia postępowania, że organ zawiesza postępowanie administracyjne jedynie wówczas, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji nie będzie możliwe. Oznacza to, że jeżeli "zagadnienie wstępne" wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Oczywiście mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania.

W praktyce pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" rozumie się sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania, uwarunkowane jest rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego, które ze względu na jego przedmiot należy do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej lub sądu. Zależność, o której mowa ma charakter związku bezpośredniego, chodzi o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd (vide: wyrok NSA z 26 stycznia 1993 r., II SA 1678/92, ONSA 1994, nr 2, poz. 55). Od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego winno w ogóle zależeć rozpatrzenie sprawy (tak G. Łaszczyca, op.cit., str. 100-101; wyrok WSA z 18 września 2009 r., III SA/Gl 798/09). Z samej istoty zagadnienia wstępnego wynika też, że musi ono mieć charakter prawny, a nie faktyczny. Wskazuje na to przede wszystkim argument w postaci konieczności jego rozstrzygnięcia.

Przypomnieć przy tym należy, że cztery istotne elementy składające się na konstrukcję "zagadnienia wstępnego", o jakim mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji muszą zaistnieć łącznie. Mianowicie zagadnienie to wyłania się w toku postępowania; jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; zagadnienie to wymaga uprzedniego rozstrzygnięcia tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji oraz istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Podkreślić przy tym należy, że ostatni z wymienionych elementów - w istocie najważniejszy, jest najbardziej sporny. Pojawiające się kontrowersje wynikają z faktu, że formułując wymóg istnienia zależności, Ordynacja podatkowa nie określa jej charakteru.

W ocenie Sądu, przepis art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji wymaga zależności bezpośredniej, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania - instytucji tamującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy.

O kwestii prejudycjalnej w postępowaniu administracyjnym wypowiadali się niejednokrotnie zarówno przedstawiciele doktryny, jak i w swoich orzeczeniach -Naczelny Sąd Administracyjny. Przegląd poglądów na temat pojęcia oraz istoty prejudycjalności zaprezentował min. J. Rodziewicz (w:) "Prejudycjalność w postępowaniu cywilnym", Gdańsk 2000 r., strony 7-18., gdzie podaje m.in. że: "pod pojęciem prejudycjalności rozumie się najczęściej przesądzające znaczenie, jakie posiada rozstrzygnięcie jednej sprawy dla rozstrzygnięcia drugiej sprawy lub technicznoprawną konieczność rozstrzygnięcia jednej sprawy po to, aby następnie można było rozstrzygnąć inną sprawę". Z kolei Wojciech Jakimowicz w artykule pt. "O kwestii prejudycjalnej w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym" opublikowanym (w:) Samorząd Terytorialny 2003/10/29 wskazuje: "samo zatem stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ, na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji. Na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania".

W przypadku wniesienia pytania prawnego w innej sprawie niż rozpatrywana, taka bezpośrednia zależność nie istnieje. Wynika to z faktu, iż samo skierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego nie pozbawia konstytucyjności przepisów, których dotyczy, a organ podatkowy działa na podstawie i w granicach prawa mającego zastosowanie w danej sprawie (art. 120 O.p.).

W tych okolicznościach same tylko wątpliwości, dotyczące konstytucyjności obowiązujących przepisów prawa, nie stanowią uzasadnionej przesłanki do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie tej kwestii w innym postępowaniu niż prowadzone lub w innej, choćby tożsamej sprawie, stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Wskazaną wykładnię umacnia również powiązanie przepisu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. z innymi przepisami tej ustawy.

W tym zakresie wskazać należy przede wszystkim przepis art. 203 O.p., stanowiący, że organ podatkowy, który zawiesił postępowanie z przyczyny określonej w art. 201 § 1 pkt 2 O.p., wzywa równocześnie stronę do wystąpienia w oznaczonym terminie do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, chyba że strona wykaże, że już zwróciła się w tej sprawie do właściwego organu lub sądu. Jeżeli zaś strona nie wystąpiła do właściwego organu lub sądu w wyznaczonym terminie, organ podatkowy z urzędu zwróci się do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego. Unormowanie to jednoznacznie precyzuje zatem prawa i obowiązki organu oraz stron postępowania podatkowego w sytuacji zawieszenia postępowania podatkowego z przyczyn określonych w art. 201 § 1 pkt 2 O.p.

Jednocześnie zwrócić należy uwagę na fakt, iż ustawodawca nie przewidział w tym zakresie możliwości wystąpienia przez organ administracji do Trybunału Konstytucyjnego, jak również nie powiązał możliwości zastosowania tej instytucji z oczekiwaniem na ogłoszenie orzeczenia Trybunału. Podkreślić ponadto należy, że zawieszenie postępowania jest instytucją tamującą bieg postępowania i opóźniającą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.

Z tego też względu zgodzić należy się z poglądem, że zawieszenie postępowania powinno mieć zastosowanie tylko w przypadkach określonych przez ustawodawcę, który wyczerpująco określił przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego w przepisach, których nie można interpretować z zastosowaniem wykładni rozszerzającej (por. wyrok NSA z 4 kwietnia 2005 r., II GSK 27/05, LEX nr 180423).

Analizując niniejszą sprawę Sąd podzielił jednolite stanowisko orzecznictwa i doktryny, zgodnie z którym zawisłość przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy zgodności ustawy z Konstytucją RP nie powoduje obowiązku zawieszenia przez organ podatkowy postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, ze postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym - co do oceny zgodności ustawowego unormowania podatkowego z Konstytucją RP - nie jest zagadnieniem wstępnym, a Trybunał nie jest innym organem lub sądem w rozumieniu tego przepisu (por. wyrok NSA z 14 października 1999 r., I SA/Łd 2042/98, LEX nr 40848, wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2013 r., II FSK 2153/11, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 czerwca 2013 r. III SA/Gl 2015/12, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 czerwca 2013 r., III SA/Gl 2016/12, wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 08 maja 2014 r., II SA/Go 230/14.

Podobne stanowisko zdecydowanie dominuje w piśmiennictwie. Pogląd, że zawisłość przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy zgodności ustawy z Konstytucją RP nie powoduje obowiązku zawieszenia przez organ podatkowy postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p., prezentują m.in.: J. Brolik, R. Dowgier, L. Etel, C. Kosikowski, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz, W. Stachurski, w komentarzu do Ordynacji podatkowe, Wydawnictwo LEX 2012, M. Bogucka w komentarzu pod redakcją H. Dzwonkowskiego", Wyd. C.H.BECK, Warszawa 2011, s. 1240, B. Dauter [w:] S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Ordynacja podatkowa. Komentarz", Wyd. LexisNexis Warszawa 2011, s. 840, a także B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki "Ordynacja podatkowa. Komentarz 2011", Wyd. UNIMEX, Wrocław 2011, s. 846 oraz powołane tam orzecznictwo i literatura.

Uwzględniając powyższe rozważania odnośnie wnioskowanej przez skarżącą spółkę konieczności zawieszenia postępowania podatkowego należy zaaprobować stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawa w przedmiocie zgodności art. 89 u. g.h. nie powoduje obowiązku zawieszenia przez organ prowadzonego postępowania w oparciu o przepis art. 201 § 1 pkt 2 O.p.

Oceny tej nie zmienia podnoszona w skardze argumentacja natury słusznościowej, dotycząca skutków ekonomicznych związanych z nałożeniem kar jak również konieczności ewentualnego wznowienia postępowania. Zaznaczyć należy, iż obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych – wynikający z art. 121 § 1 O.p. – nie może stanowić podstawy do oczekiwania od organu, aby w imię tej zasady organ naruszał przepisy albo dokonywał ich interpretacji contra legem, a do tego prowadziłoby zawieszenie postępowania na podstawie okoliczności wskazanych przez skarżącego we wniosku o zawieszenie postępowania.

Reasumując Sąd stwierdza, że brak jest takiej zależności między rozstrzygnięciem pytania prawnego, a rozpatrzeniem i wydaniem decyzji w niniejszej sprawie, aby można było mówić o istnieniu zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organ w sposób prawidłowy i odpowiadający prawu odmówił zawieszenia postępowania. W żadnym razie nie dopuścił się naruszenia zasad postępowania zawartych w art. 120, 121 § 1, 122 i 125 Ordynacji. Rozpoznając sprawę wyczerpująco zbadał jej istotne okoliczności faktyczne. Jednocześnie stanowisko wyrażone w zaskarżonych postanowieniach uzasadniono w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 210 § 4 Ordynacji.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

-----------------------

6