Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 105/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt I SA/Bd 203/09 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 29 stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r. (sygn. akt I SA/Bd 203/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną J. S. w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B.

Pismem z dnia 14 lipca 2010 r. Skarżący wniósł samodzielnie sporządzone zażalenie na powyższe postanowienie.

Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił zażalenie skarżącego. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno zostać sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący został poinformowany o powyższym wymogu w pouczeniu dołączonym do odpisu zaskarżonego postanowienia zawartym w piśmie z dnia 28 czerwca 2010 r. Przesyłka została odebrana przez skarżącego w dniu 9 lipca 2010 r. Sąd pierwszej instancji zauważył również, że "sformułowanie skarga kasacyjna powinna być sporządzona, należy traktować jako obowiązek sporządzenia jej przez profesjonalny podmiot".

Pismem z dnia 19 września 2010 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 25 sierpnia 2010 r. stwierdzając, że w jego ocenie sformułowanie "powinna" dotyczące wymogów skargi kasacyjnej nie jest tożsame z określeniem "musi".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jako niezasadne należało oddalić.

Jak stanowi art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Niedopełnienie tego wymogu jest brakiem nieusuwalnym powodującym odrzucenie zażalenia (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2010 r., s. 484). Uzasadnienie wprowadzenia przymusu było związane z przekonaniem, że strona przed podjęciem decyzji o wniesieniu skargi kasacyjnej powinna być w pełni przekonana, czy istnieją uzasadnione podstawy do jej wniesienia i jakie są szanse wygrania sprawy w sądzie kasacyjnym. Z uwagi na konstrukcję podstaw skargi kasacyjnej przez same strony, niedysponujące odpowiednią wiedzą, w większości przypadków byłoby nieskuteczne (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2008 r. s. 646). Rozważania te znajdują również zastosowanie w przypadku postępowania wpadkowego związanego z trybem wniesienia skargi kasacyjnej.

Dokonując kontroli instancyjnej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, odrzucającego zażalenie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu. Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił zażalenie jako niezasadne. Słusznie również zauważono że skarżący został prawidłowo pouczony o wymogu wniesienia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje również, że w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych i przedstawicieli doktryny sformułowanie "skarga kasacyjna powinna być sporządzona" należy rozumieć jako obowiązek jej sporządzenia przez wskazany w przepisach podmiot (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo..., i powołane tam orzecznictwo, s. 648).

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.