Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1727/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-01-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi od Skarbu Państwa zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250 § 1, art 258 §1 i § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 21 ust.1 lit.c, § 4 ust. 1 i ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata [...] o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – adwokatowi [...] tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...],- zł ([...] zł 00/100) + [...] zł ([...] zł [...]) tytułem podatku VAT za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.


UZASADNIENIE

Skarżąca [...] pismem z dnia 23 listopada 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...]. Następnie skarżąca złożyła sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu m.in. ustanowił dla skarżącej adwokata (pkt 2 sentencji).

Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pismem z dnia 7 sierpnia 2017 r. poinformowała, że wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata [...].

W piśmie z dnia 31 października 2017 r. adwokat [...] uzupełnił skargę i równocześnie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że nie zostały one opłacone nawet w części.

Na rozprawie w dniu 9 listopada 2017 r. za skarżącą stawiła się aplikant adwokacki [...], z upoważnienia pełnomocnika skarżącej adwokata [...]. Pełnomocnik skarżącej oświadczyła, że wnosi i wywodzi jak w skardze oraz jak w piśmie z dnia 31 października 2017 r.

Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu reprezentowania skarżącej przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie"), które obowiązuje od 2 listopada 2016 r.

Przedmiotem zaskarżenia jest odmowa umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. I SA/Po 1727/16 ustalono wpis stały w wysokości [...],- zł.

Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w pierwszej instancji: w innej sprawie – [...] zł. § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Z treści § 4 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast w jakich okolicznościach następuje ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącej, za które przysługuje wynagrodzenie, było sporządzenie pisma procesowego z dnia 31 października 2017 r. i reprezentowanie skarżącej przed sądem pierwszej instancji. Pełnomocnik w piśmie procesowym z dnia 31 października 2017 r. uzupełnił skargę, złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie zostało opłacone nawet w części.

W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), czyli w wysokości [...],- zł.

W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi Danielowi Kirchnerowi tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną przed sądem administracyjnym pierwszej instancji powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] zł ([...] zł), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...],- zł ([...]) + [...] zł ([...] zł) podatek VAT.

Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c) w zw. z § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.