Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1464/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G. i K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] Nr [...] określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2002 w wysokości 12.722,00 zł.

Zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi L. G. i K. G. – doradcy podatkowemu K. B. w dniu [...].

W dniu 19 lipca 2006 roku (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżących wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

W dniu 26 lipca 2006 roku Sąd Administracyjny przesłał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł.

W dniu 16 sierpnia 2006 roku Dyrektor Izby Skarbowej przesłał skargę do tutejszego Sądu wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części uzasadnienie p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.), organ przekazuje natomiast skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.).

W przypadku przekazania skargi za pośrednictwem niewłaściwego organu lub bezpośrednio do sądu administracyjnego o zachowaniu terminu, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd do organu właściwego w sprawie (por. np. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod. red. Tadeusza Wosia, Warszawa 2005, str. 248). Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można bowiem przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a., na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 Kodeksu postępowania administracyjnego (por. np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z dnia 20 października 2004 roku, IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005 z. 6 poz. 116). Datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest bowiem dzień doręczenia skargi organowi, którego działanie lub bezczynność skarga dotyczy (Jan Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, str. 104).

W rozpatrywanej sprawie skarga wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 25 lipca 2006 roku. Po stwierdzaniu, iż nie została ona przesłana do właściwego organu Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 26 lipca 2006 roku przekazał sprawę Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. Biorąc jednakże pod uwagę okoliczność, iż zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 19 czerwca 2006 roku należy stwierdzić, że ostateczny termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 19 lipca 2006 roku. Skarga została zatem przesłana do organu administracyjnego właściwego w sprawie po upływie terminu do jej wniesienia, podlega zatem odrzuceniu.

Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a sąd odrzuci skargę wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W postępowaniu przed sądami administracyjnymi terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, jednakże zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Z tych wszystkich względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. i art. 54 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił, jak w sentencji.