Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1621/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka (spr.), Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2005 r. sprawy ze skargi W. i J.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nakazał Gminie [...] oraz W. i J. K. rozbiórkę budynku mieszkalnego usytuowanego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] nr ewid [...] w obrębie [...] w terminie dwóch miesięcy licząc od daty uprawomocnienia się decyzji.

W uzasadnieniu podał, że w dniu [...] września 2002r. przeprowadzono kontrolę w budynku przy ul. [...]. Kontrola ta wykazał, że przedmiotowy budynek w wyniku pożaru uległ znacznemu zniszczeniu, a także zalaniu w wyniku akcji przeciwpożarowej. W związku z tym obiekt nie spełniał wymogów do jego użytkowania i stanowił zagrożenie dla zamieszkujących go lokatorów.

Decyzją z dnia [...] listopada 2002r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał opróżnienie tego budynku, zabezpieczenia przed dostępem osób trzecich oraz usunięcie elementów obiektu stanowiących zagrożenie bezpieczeństwa dla użytkowników ulicy.

W dniu 18 maja 2004r. Urząd Miasta [...] wystąpił do inspektoratu z wnioskiem o wydanie pozwolenia na rozbiórkę przedmiotowego budynku mieszkalnego. Do wniosku została dołączona opinia techniczna budynku oraz postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] kwietnia 2004r., w którym wyraził zgodę (w zakresie konserwatorskim) na rozbiórkę drewnianego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...].

Z przedłożonej opinii technicznej wynika, że budynek ten niezależnie od zniszczeń nie odpowiada obowiązującym normom wynikającym z przepisów technicznych, nie odpowiada też wymogom ochrony przeciwpożarowej i warunkom bezpiecznego użytkowania. Stwarza również zagrożenie katastrofy budowlanej.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. nr [...] [...] Wojewódzki

Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania W. i J. K. utrzymał w mocy zaskarżoną

decyzję.

W uzasadnieniu stwierdził, że organ pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego. W sprawie zachodzą przesłanki z art. 67 Prawa budowlanego – obiekt jest niezamieszkały, stan techniczny wskazuje, iż nie nadaje się on doi remontu, a ponadto stwarza zagrożenie, ponieważ grozi zawaleniem.

Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...] postanowieniem wyraził zgodę na rozbiórkę obiektu mieszkalnego podlegającego ochronie konserwatorskiej w oparciu o dostarczoną przez właściciela dokumentację konserwatorską.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli W. i J. małż. [...]. Skarżący zarzucili decyzji naruszenie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane poprzez nieuwzględnienie praw skarżących, jako współwłaścicieli do decydowania o własności lokalu przy ul. [...] w [...] oraz sprzeczności ustaleń Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

W konkluzji skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu podali m.in., że nie wyrażają zgody na rozbiórkę ich nieruchomości, że lokal, w którym zamieszkiwali skarżący ich własność hipoteczną nie uległ zniszczeniu w takim zakresie, że nie może stanowić odrębnego lokalu po jego odbudowie.

Ich zdaniem budynek mieszkalny przy ul. [...] [...] został zniszczony, ale tylko w części i nadawał się do remontu.

Ponadto Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie miał prawa wydać decyzji w przedmiocie rozbiórki na podstawie wniosku tylko jednego współwłaściciela bez uzyskania uprzedniego stanowiska drugiego właściciela, jakim są skarżący.

W odpowiedzi na skargę [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna gdyż organy administracji obu instancji, wydając decyzje naruszyły prawo materialne, które miało wpływ na wynik sprawy.

Organ nadzoru budowlanego, w myśl art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego z 7 lipca 1994r. jest niewątpliwie upoważniony do podejmowania w odniesieniu do obiektów budowlanych odpowiednich działań niezbędnych do usunięcia zagrożeń dla ludzi lub mienia albo do usunięcia oszpeceń otoczenia.

Nie może jednak pomijać przy tym prawa właścicieli obiektów związanych z ochroną własności.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 21 pkt 1 stanowi, że Rzeczpospolita Polska chroni własność i prawo dziedziczenia.

Chociaż art. 67 Prawa budowlanego mówi, że wezwaniem do rozbiórki i uporządkowania terenu, a więc formą nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, powinien być objęty obiekt budowlany nienadający się do remontu, odbudowy lub wykończenia, lecz współczesne środki techniczne umożliwiają wykonanie robót remontowych lub innych budowlanych związanych z odbudową lub wykończeniem w każdym obiekcie budowlanym.

Przeciwwskazaniem mogą być jedynie koszty danych robót. O tym jednak czy takie koszty ponosić, może decydować jedynie właściciel obiektu budowlanego, a nie organ administracji publicznej.

Zanim organ nadzoru budowlanego orzeknie o potrzebie rozbiórki danego obiektu budowlanego na podstawie art. 67 powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, którego celem będzie ustalenie czy i w jaki sposób właściciel obiektu budowlanego ma zamiar usunąć istniejące naruszenia porządku prawnego w budownictwie.

Jeżeli właściciel uzna, że dokona tego w drodze remontu, odbudowy lub wykończenia obiektu to niewątpliwie brak jest podstaw do nakazania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jego rozbiórki.

Dlatego też organ nadzoru budowlanego po ustaleniu tego faktu powinien w drodze decyzji – wydanej na podstawie art. 66 Prawa budowlanego – określić realny termin wykonania potrzebnych robót i kontrolować ich wykonanie. Dopiero niepodjęcie tych robót w wyznaczonym terminie może być podstawą do zastosowania art. 67 i wezwania na jego podstawie właściciela obiektu budowlanego do rozbiórki tego obiektu i uporządkowania terenu.

W przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie ustalił czy i w jakich zakresie skarżący mają zamiar odbudować obiekt budowlany, którego są współwłaścicielami

Przyjął natomiast, że skoro Gmina [...] jako drugi współwłaściciel nieruchomości nr ewid. [...] przy ul. [...] i to z większością udziałów (ok.3/4) chce budynek rozebrać to powinien on być zlikwidowany.

Zgodnie z art. 198 kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Jednakże do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgodna wszystkich współwłaścicieli. W braku takiej zgody współwłaściciele, których udziały wnoszą, co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli (art. 199 k.c.).

Mając powyższe na uwadze i na podstawie art., 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w pkt I wyroku.

Na podstawie At 152 w/w ustawy stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.