Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 917/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 26 września 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 1346/15 o odrzuceniu zażalenia A. R. na postanowienie tego sądu z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ze skargi A.R. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Bydgoszczy z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 1346/15 odrzucił zażalenie A. R. na postanowienie tego sądu z dnia 3 października 2016 r. odrzucające skargę A. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.

Postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. WSA w Bydgoszczy odrzucił skargę A. R. na ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r.

W dniu 15 listopada 2016 r. do sądu wojewódzkiego w Bydgoszczy wpłynęło zażalenie A. R. na opisane powyżej postanowienie z dnia 3 października 2016 r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 21 lutego 2017 r. referendarz sądowy tego sądu oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Następnie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. WSA w Bydgoszczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Bydgoszczy z 7 września 2017 r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie podpisanego odpisu zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres do korespondencji wskazany w skardze.

Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 22 września 2017 r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 2 października 2017 r. Z uwagi na to, że strona przesyłki nie odebrała, zwrócono ją sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 6 października 2017 r.

W konsekwencji sąd pierwszej instancji uznał, że termin do uzupełnienia braków zażalenia, liczony od 6 października 2017 r., upłynął w dniu 13 października 2017 r. Sąd wojewódzki stwierdził, że skarżący nie wykonał powyższego zarządzenia, ponieważ nie złożył wymaganego odpisu zażalenia, dlatego zobowiązany był odrzucić zażalenie.

Zażalenie na powyższe postanowienie sądu pierwszej instancji wniósł A. R., wnosząc o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, jednocześnie wskazując, że nie uzupełnił braków, gdyż był w Areszcie we Włocławku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 7 września 2017 r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie podpisanego odpisu zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie znajduje swoją podstawę w art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, Ppsa), zgodnie z którym, składając pismo strona powinna również złożyć jego odpisy dla strony przeciwnej i innym uczestnikom postępowania. Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu siedmiodniowego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia jest doręczenie wezwania do uzupełnienia braków adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 6 października 2017 r. Jak wynika z akt sądowych, skarżący nie wykonał powyższego zarządzenia, ponieważ nie złożył wymaganego odpisu zażalenia. W tych okolicznościach zastosowanie znajdował art. 178 Ppsa, który – zgodnie z art. 197 § 2 Ppsa - należy stosować odpowiednio do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Zgodnie z tym przepisem wojewódzki sąd administracyjny ma obowiązek odrzucić zażalenie m.in. w sytuacji, gdy było ono obarczone brakami, a strona nie uzupełniła ich w wyznaczonym terminie. Ponieważ taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, a WSA w Bydgoszczy wydał rozstrzygnięcie zgodne z dyspozycją przytoczonych przepisów, zaskarżone postanowienie należało ocenić jako odpowiadające prawu.

Dodatkowo należy podnieść, że zawarty w zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu nie może być rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu zażalenia, w którym Sąd bada czy przesłanki, na których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.