Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 184/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Transportu
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędzia WSA Iwona Kosińska Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi Z. W. na postanowienie Ministra Transportu z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Transportu postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] uchylił postanowienie Ministra Transportu z dnia [...] października 2006 r., nr [...] przekazujące do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji skargę Z.W. z dnia 28 lipca 2006 r. na działanie Wojewody [...] w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego w celu wyegzekwowania obowiązku polegającego na wydaniu nieruchomości Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad i umorzył postępowanie.

W uzasadnieniu postanowienia Minister Transportu wskazał, że zgodnie z art. 65 § 1 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia.

Organ zaznaczył, że pismo Z.W. z dnia 28 lipca 2006 r. stanowiło element postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Wojewodę [...] celem wyegzekwowania obowiązku wydania nieruchomości Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad - Oddziałowi GDDKiA w K., określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. Przy czym w treści przedmiotowego pisma Z.W. kwestionował postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] dotyczące uznania bezskuteczności zarzutów wniesionych przez zobowiązanego w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej.

Organ podkreślił, że z analizy pisma z dnia 28 lipca 2006 r. wynikało, iż Minister Transportu nie jest organem właściwym do rozpatrzenia sprawy. Dlatego też na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) oraz ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2001 r., Nr 80, poz. 872 ze zm.), przekazano sprawę do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, jako organu sprawującego nadzór na działalnością wojewody.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w wyniku wniosku Z.W. z dnia 25 października 2006 r., w świetle dołączonej do niego kopii postanowienia Ministra Budownictwa z dnia [...] września 2006 r., nr [...] uznano, że postępowanie prowadzone przez Ministra Transportu zakończone wydaniem postanowienia z dnia [...] października 2006 r. o przekazaniu sprawy Z.W. według właściwości do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji było bezprzedmiotowe. Minister Budownictwa uznał się bowiem organem właściwym do rozpatrzenia pisma Z.W. z dnia 28 lipca 2006 r. i rozstrzygnął przedmiotową sprawę wydając w dniu [...] września 2006 r. postanowienie uchylające postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2006 r. i umarzające postępowanie przed organem pierwszej instancji.

W tej sytuacji – zdaniem Ministra Transportu - należało uchylić postanowienie z dnia [...] października 2006 r. o przekazaniu sprawy według właściwości do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji i umorzyć postępowanie.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Z.W..

W odpowiedzi na skargę Minister Transportu wniósł o jej odrzucenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Organ zaznaczył jednocześnie, że do zarzutów zgłaszanych przez Z.W. w dotychczasowej korespondencji o charakterze merytorycznym, dotyczących prowadzonej przez Wojewodę [...] egzekucji administracyjnej mającej na celu wyegzekwowanie obowiązku wydania Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad nieruchomości położonej w gminie M., obręb M., oznaczonej jako działka nr [...] Minister Transportu nie mógł się ustosunkować, gdyż nie jest organem właściwym rzeczowo do ich rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżone postanowienie Ministra Transportu z dnia [...] listopada 2006 r. nie narusza prawa.

Wskazanym postanowieniem organ drugiej instancji uchylił postanowienie Ministra Transportu z dnia [...] października 2006 r. przekazujące do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji – jako organu właściwego w sprawie - skargę Z.W. z dnia 28 lipca 2006 r. na działanie Wojewody [...] w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego w celu wyegzekwowania obowiązku polegającego na wydaniu nieruchomości Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad i umorzył postępowanie. Okazało się bowiem, że Minister Budownictwa uznał się organem właściwym do rozpatrzenia pisma (skargi) z dnia 28 lipca 2006 r. i postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. rozstrzygnął przedmiotową sprawę.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia organu drugiej instancji stanowił art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 144 kpa.

Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji. Z mocy art. 144 kpa powyższą regulację stosuje się odpowiednio do zażaleń na postanowienia organu pierwszej instancji.

Zauważyć należy, że powołany przepis art. 138 § 1 pkt 2 kpa wprowadza wyjątek od zasady obowiązku rozstrzygnięcia istoty sprawy, pozwalając organowi odwoławczemu na ograniczenie się tylko do wyeliminowania decyzji organu pierwszej instancji. W orzecznictwie podkreśla się zaś, że organ odwoławczy może podjąć, w trybie wskazanego przepisu, decyzję o umorzeniu postępowania tylko wówczas, gdy zachodzą okoliczności wskazane w art. 105 § 1 kpa, tj. bezprzedmiotowość postępowania w sprawie. Przesłanka bezprzedmiotowości występuje natomiast, gdy brak było podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy w ogóle, bądź gdy nie było podstaw do rozpoznania jej w drodze postępowania administracyjnego. Innymi słowy bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia wskazanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa. W sprawie zaistniały bowiem przesłanki uzasadniające uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji i umorzenie, jako bezprzedmiotowego, postępowania prowadzonego przez ten organ. Jak wskazano postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. organ pierwszej instancji przekazał do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji - jako organu właściwego - pismo (skargę) Z.W. z dnia 28 lipca 2006 r. Okazało się tymczasem, że Minister Budownictwa uznał się organem właściwym w sprawie rozpatrzenia wskazanego pisma i postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. rozstrzygnął sprawę. Oczywiste zatem jest, że organ drugiej instancji miał podstawy do uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2006 r. i umorzenia postępowania w trybie art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w sprawie zaistniały okoliczności czyniące postępowanie bezprzedmiotowym. Zaskarżone postanowienie Ministra Transportu z dnia [...] listopada 2006 r. jest więc zgodne z prawem i brak jest podstaw do jego uchylenia.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.