Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 238/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 53, 56
journal: Dz.U. 2008 nr 25 poz 150
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska  - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Samorządowe Odwoławcze Kolegium w C. po rozpatrzeniu odwołania A. i M. B. decyzją dnia [...] grudnia 2009r., na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] lipca 2009 r.

w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgodna realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania budynków i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Organ odwoławczy ustalił następujący stan faktyczno-prawny sprawy:

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2007 r. P. K. wystąpił do Wójta Gminy P. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania istniejących budynków (A, B, C) z przeznaczeniem na produkcję olejów i smarów oraz skup złomu w miejscowości B., Gm. P. na działce nr [...]. Z przeznaczenia budynków na prowadzenie skupu złomu wnioskodawca zrezygnował, o czym powiadomił organ pismem z dnia [...] stycznia 2008r. W toku postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji nałożono na inwestora obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Po przedłożeniu przez wnioskodawcę raportu Wójt Gminy P. wystąpił

o uzgodnienie przedmiotowego przedsięwzięcia z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnymi Starostą P. Po uzyskaniu uzgodnień

z wymienionymi organami, Wójt Gminy P. decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację wskazanego przez inwestora przedsięwzięcia. Decyzja ta została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. i sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Rozpoznając ponownie sprawę organ rozpatrzył zgłoszone przez społeczeństwo uwagi i wnioski dotyczące przedmiotowej inwestycji. Decyzją dnia [...] lipca 2009 r. Wójt Gminy P. określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pn. zmiana sposobu użytkowania istniejących budynków (A B C)

z przeznaczeniem na produkcję olejów i smarów w miejscowości B., Gm. P. na działce nr [...].

Odwołanie od tej decyzji wnieśli A. i M. B. kwestionując m.in. stwierdzenie raportu, że "ponadnormatywne stężenie emisji szkodliwych gazów nie wyjdzie poza teren działki inwestora". Ponadto podnieśli, że raport

z sierpnia 2007r. nie uwzględnia istniejącego stanu zagospodarowania sąsiednich nieruchomości, pominięte zostały domy mieszkalne, podano nieprawdziwe położenie drogi krajowej nr [...] i opis krajobrazu w pobliżu działki inwestycyjnej, który jest niezgodny z zawartym w załączniku do decyzji. Podkreślili, iż o szkodliwości przedmiotowego przedsięwzięcia świadczy także potencjalne zagrożenie pożarowe w związku z magazynowaniem olejów i smarów w zbiornikach. Na okoliczność realności tego rodzaju niebezpieczeństwa powołali się na fakt wystąpienia w dniu

[...] października 2006r. pożaru w poprzednim zakładzie inwestora, kiedy spaleniu uległo 60 ton olejów i smarów, a akcja gaśnicza trwała około 20 godzin. Wskazali, iż wówczas pojemność zbiorników magazynowych była pięciokrotnie niższa od pojemności obecnie już bezprawnie zainstalowanych i użytkowanych zbiorników. Bezprawność zainstalowania i użytkowania tych pojemników stwierdził WIOŚ podczas kontroli przeprowadzonej na działce nr [...]. Zakwestionowali stwierdzenie przez organ w decyzji, iż "mieszkańcy wsi B. i B. nie są stroną niniejszego postępowania". Zdaniem odwołujących fakt oddziaływania przedsięwzięcia poprzez emisję zanieczyszczeń w pełni uzasadnia ich interes prawny w postępowaniu prowadzonym w niniejszej sprawie. Podnieśli również kwestię niewłaściwego gospodarowania przez inwestora powstającymi w prowadzonym już zakładzie odpadami ropopochodnymi poprodukcyjnymi, co rodzi - w ich ocenie - uzasadnione obawy w tym zakresie.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. uchyliło powyższą decyzję Wójta Gminy P.

i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Stwierdziło, że postępowanie prowadzone było przez organ pierwszej instancji

z naruszeniem art. 53 i art. 32 ust.1, 2 i 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jed. Dz. U Nr 25, poz. 150 z późn. zm.).

Organ odwoławczy wskazał, że wprawdzie w aktach sprawy znajduje

się zawiadomienie z dnia [...] września 2007 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych

uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania istniejących budynków (A, B, C) z przeznaczeniem

na produkcję olejów i smarów oraz skup złomu w miejscowości B., na działce

nr [...], jednakże nie spełnia ono wymogów wynikających z art. 32 ust.1 pkt 1 Poś, ponieważ nie zawiera danych o złożonym wniosku, jak również z akt sprawy nie wynika gdzie i przez jaki okres było ono udostępnione do publicznej wiadomości. Organ nie podał także do publicznej wiadomości danych o wniosku, które zostały zmodyfikowane przez inwestora w jego oświadczeniu z dnia [...] stycznia 2008r. oraz nie wskazał w jaki sposób podał do publicznej wiadomości obwieszczenie z dnia

[...] października 2007r. o planowanej rozprawie administracyjnej. Kolegium zauważyło, iż zgodnie z art. 32 ust. 3 podanie do publicznej wiadomości powyższych informacji powinno nastąpić także poprzez ich zamieszczenie na stronie internetowej organu właściwego do wydania decyzji, jeśli organ taką stronę prowadzi.

W ocenie Kolegium powyższe uchybienia należy zaliczyć do takich braków postępowania dowodowego, których organ odwoławczy nie może uzupełnić w trybie art. 136 kpa gdyż z powołanych przepisów ustawy materialnej, w tym głownie z treści art. 32 Poś, wynika, że powinny być one przeprowadzone przed wydaniem decyzji przez organ administracji właściwy do jej wydania.

Organ odwoławczy wskazał również na naruszenie art. 56 ust. 1b pkt 1 i 2 ustawy Poś poprzez uwzględnienie tylko w części postanowienia uzgodnieniowego Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. oraz nieuwzględnienie ustaleń zawartych w raporcie. W żaden sposób nie odniósł się do tego najistotniejszego w całym materiale dowodowym dokumentu, nie dokonał analizy zawartych w nim danych, ani oceny tego dowodu. Kolegium zwróciło uwagę, iż niedokonanie oceny raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ma dalej idące konsekwencje, bowiem inwestor kilkakrotnie przedkładał raport. Raport przedłożony [...] stycznia 2008 r., w oparciu, o który była uzgadniana inwestycja dotyczył "Adaptacji i rozbudowy istniejącego zakładu usługowo-produkcyjnego na potrzeby zakładu produkcji olejów, smarów oraz biopaliw", zaś przedłożony

[...] sierpnia 2007 r. (Kolegium pomyłkowo podało 2009 r.) dotyczył " Zakładu produkcji olejów i smarów’". Pierwotny wniosek inwestora nie obejmował produkcji biopaliw, natomiast postępowanie uzgodnieniowe prowadzone było w oparciu o raport przedłożony przez inwestora [...] sierpnia 2007 r., który organ prowadzący postępowanie główne przyjął bez zastrzeżeń, nie wyjaśniając z jakich powodów raportem tym objęta została także produkcja biopaliw.

Ponadto Kolegium stwierdziło naruszenie art. 56 ust. 1b pkt 3 Poś poprzez stwierdzenie, że "W związku z tym, że mieszkańcy wsi B. i B. nie są stroną niniejszego postępowania, po dokonaniu uzgodnień wymaganych przepisami Poś, orzeczono jak w sentencji". Organ podkreślił, iż społeczeństwo biorące udział w postępowaniu, pomimo, ze nie ma praw przysługującym stronom, ma prawo zgłaszać uwagi, a organ ma obowiązek rzetelnie je rozpatrzyć i uwzględnić podczas wydawania decyzji, jednocześnie wskazując w jej uzasadnieniu sposób wykorzystania tych uwag i wniosków.

Nadto Kolegium podniosło, iż Wójt Gminy P. nakładając na inwestora obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej nie określił terminu jej przedstawienia, jak również w uzasadnieniu decyzji nie zawarł informacji dotyczących konieczności wykonania tej analizy oraz informacji o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w związku z udziałem społeczeństwa, a obowiązek taki wynika z art. 56 ust. 8 Poś.

Kolegium wskazało, że decyzja organu pierwszej instancji narusza art. 107 § 2 kpa, gdyż nie zawiera składników określonych przepisami szczególnymi t.j. ustawy Poś. Natomiast charakterystyka przedsięwzięcia, stanowiąca załącznik do decyzji nie jest nadal dokumentem pełnym, a tym samym organ nie wypełnił wskazań Kolegium zawartych w decyzji z dnia [...] czerwca 2009r.

Skargę na powyższą decyzję wniósł P. K., zarzucając wydanie jej

z naruszeniem przepisów postępowania poprzez przyznanie A. i M. B. praw strony oraz naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż A. i M. B. mogli być stroną, gdyby wykazali, że przystąpienie do eksploatacji inwestycji prowadziłoby do niezgodności z art. 144 ustawy Prawo ochrony środowiska. Skoro ww. nie wykazali swojego interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa, to organ odwoławczy powinien był postępowanie odwoławcze umorzyć na podstawie art. 105 kpa., a nie rozstrzygać sprawę merytorycznie. Skarżący podkreślił, iż jako inwestor wykazał, że eksploatacja inwestycji nie prowadzi do przekroczenia standardów jakości środowiska.

Organy administracji w toku postępowania nie zakwestionowały przedstawionych przez niego dowodów, tym samym należy przyjąć, iż A. i M. B. nie posiadają interesu prawnego, by być stroną postępowania.

Skarżący podniósł, że również inne ustalenia organu odwoławczego noszą znamiona wadliwości. Bezzasadny jest zarzut, iż organ pierwszej instancji nie zawarł w swojej decyzji uzgodnień Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. PPIS określił niektóre warunki realizacji na dużym poziomie ogólności i umieszczenie ich wprost w decyzji środowiskowej powodowałoby jej niewykonalność z uwagi na brak możliwości weryfikacji ich spełnienia, np. warunek prowadzenia prawidłowo prac.

Bezzasadny jest także zarzut, że organ pierwszej instancji nie przeanalizował raportu oddziaływania na środowisko, bowiem warunki realizacji inwestycji jakie nałożono na decyzję wynikają i korelują z założeniami i obliczeniami przedstawionymi w raporcie.

Natomiast fakt, że Wójt Gminy P. nie odniósł się szczegółowo do kwestii technicznych i obliczeń potwierdza, że je przyjął i zaakceptował.

Skarżący podniósł, iż niezasadny jest argument, że raport jest niezgodny z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Zdaniem strony o wniosku, którego częścią jest raport decyduje jego treść. Wniosek zawiera jedynie żądanie wydania decyzji, a dokładna charakterystyka tej inwestycji zawarta jest właśnie w raporcie.

W skardze podkreślono, iż przedmiotem wniosku jest zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego, a na czym dokładnie ta zamiana będzie polegać i jakie ma konsekwencje decyduje raport. Wskazanie przez organ odwoławczy, że w raporcie i decyzji mówi się również o instalacji produkcji biopaliw, gdy tymczasem we wniosku nie została wymieniona instalacja produkcji biopaliw, w ocenie skarżącego, jest błędne. Pismo przewodnie zgłaszające żądanie i określenie tego żądania (raport) należy rozpatrywać łącznie. Ponadto strona wskazała, że biopaliwo jest mieszaniną oleju napędowego i ekstraktu, zatem mieści się również w kategoriach nazewnictwa "produkcja olejów i smarów".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż niezasadny jest zarzut skargi, iż Kolegium rozstrzygnęło sprawę merytorycznie w sytuacji, gdy odwołanie wniosły podmioty, którym nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu administracyjnym ze względu na brak interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. Jak wynika z analizy akt administracyjnych niniejszej sprawy A. i M. B. są właścicielami działki nr [...] bezpośrednio sąsiadującej z działką inwestora nr [...]. Mając na uwadze przedmiot niniejszego postępowania – decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia – należy wskazać, iż zgodnie z art. 46a ust. 1 Poś w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania w związku z art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), postępowanie w przedmiocie wydania tej decyzji wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia. Nie jest on jednak jedynym uczestnikiem postępowania w sprawie wydania tego rodzaju decyzji, gdyż w postępowaniu takim z mocy ww. ustawy oraz przepisów k.p.a. mogą w nim brać udział również inne podmioty. Zgodnie z art. 28 k.p.a. podstawowymi podmiotami uczestniczącymi w postępowaniu administracyjnym są strony, którymi może być każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie lub każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie lub każdy, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Fakt, że postępowanie może być wszczęte tylko z inicjatywy określonych podmiotów, nie wyklucza jednocześnie uczestnictwa w nim innych osób jako stron postępowania, jeżeli w okolicznościach konkretnej sprawy można uznać, iż mają one interes prawny. Należy przyjąć, że przymiot strony w sprawach wydania decyzji o warunkach środowiskowych będą posiadać podmioty mające tytuł prawny do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, ponieważ zostaną narażone na jego oddziaływanie. Zdaniem Sądu, pojęcie "oddziaływania" musi być rozumiane jako wpływ na środowisko przyrodnicze, jak i na nieruchomości sąsiednie w szerokim znaczeniu sąsiedztwa. W pojęciu tym mieści się zatem

rzeczywisty wpływ zarówno na korzystanie z innych nieruchomości, jak i na wartości prawnie chronione np. środowisko.

Należy zauważyć, iż z treści sporządzonego w styczniu 2008r. przez mgr U. D. Raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, iż eksploatacja inwestycji będzie powodować oddziaływanie na powietrze ze względu na emisję zanieczyszczeń do powietrza m.in. podczas przeładunku benzyny lakowej i oleju napędowego, spalania gazu ziemnego, mieszania olejów, przeładunku biopaliw. Podczas spalania benzyn i oleju napędowego wystąpi emisja niezorganizowana węglowodorów aromatycznych, alifatycznych, tlenków węgla, azotu, siarki i tlenków metali, a głównie ołowiu. Jednocześnie w raporcie tym stwierdzono, że nie został określony standard emisyjny dla rozpatrywanych instalacji technologicznych. Wskazano, że negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia na ludzi może wynikać ze zwiększenia stężeń gazów i pyłów w powietrzu oraz poziomu hałasu. Powyższe okoliczności uzasadniają stanowisko organu odwoławczego, który uznał, iż odwołujący mają przymiot strony w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w niniejszej sprawie. Nadmienić należy, iż A. i M. B. występowali w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym

w sprawie o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. zakończonego wydaniem decyzji przez Wójta Gminy P. z dnia [...] lipca 2007r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania istniejących budynków (oznaczonych A, B ,C) na stację demontażu pojazdów, produkcję olejów i smarów, skup złomu (kserokopia decyzji znajduje się w Raporcie).

Zdaniem Sądu status strony w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia przysługuje także podmiotom, które występowały w tym charakterze w postępowaniu ustalającym warunki zabudowy dla inwestycji objętej zakresem przedmiotowym przedsięwzięcia dla którego właściwy organ ma określić środowiskowe uwarunkowania. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, aczkolwiek zakres przedmiotowy decyzji o warunkach zabudowy różni się od zakresu przedmiotowego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, albowiem w pierwszej decyzji nie wymienia się produkcji biopaliw, zaś druga decyzja nie obejmuje stacji demontażu pojazdów i skupu złomu. Jednakże wykazane powyżej różnice nie mogły mieć wpływu na uznanie odwołujących za strony postępowania, albowiem obie decyzje mają wspólny zakres przedmiotowy – produkcję olejów i smarów.

Stosownie do art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy Poś w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ określa rodzaj i miejsce przedsięwzięcia. Analiza przedłożonych Sądowi akt administracyjnych niniejszej sprawy prowadzi do stwierdzenia, iż Wójt Gminy P. nie wyjaśnił w sposób dostateczny zakresu przedmiotowego przedsięwzięcia, dla którego decyzją z dnia [...] lipca 2009r. określił środowiskowe uwarunkowania zgody na jego realizację, zwłaszcza, że wcześniej w decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2007r. Wójt Gminy P. ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia budowlanego polegającego na zmianie sposobu użytkowania istniejących budynków na działce nr [...] na wniosek skarżącego, z której, jak powyżej już zostało wskazane, wynika inny zakres przedmiotowy przedsięwzięcia niż został ustalony w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej w dniu [...] lipca 2009r. przez ten sam organ.

Zdaniem Sądu zakres przedmiotowy przedsięwzięcia na realizację, którego określono decyzją właściwego organu środowiskowe uwarunkowania nie może być szerszy niż inwestycji na którą uzyskano decyzję o warunkach zabudowy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak trafnie podniósł organ odwoławczy, Wójt Gminy P. określając środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pn" Zmiana sposobu użytkowania istniejących budynków (A B C) z przeznaczeniem na produkcję olejów i smarów w miejscowości B., Gm. P. na działce nr [...]", pomimo że w nazwie przedsięwzięcia nie wymienił "produkcji biopaliw", to jednakże pozostałe elementy osnowy decyzji wskazują na to, że określono warunki środowiskowe nie tylko dla produkcji smarów i olejów, ale także dla produkcji biopaliw. Słusznie zauważył organ drugiej instancji, iż taki zakres przedsięwzięcia nie jest zgodny również z wnioskiem inwestora.

Zdaniem Sądu nie można podzielić stanowiska strony skarżącej, iż o treści wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia decyduje raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jak już wcześniej wskazano, zgodnie z art. 46a ust. 1 ustawy Poś postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia poza wyjątkami wynikającymi art. 46a ust. 2 ustawy (chodzi o przedsięwzięcia dla których wymagana jest decyzja o zatwierdzeniu projektu scalania lub wymiany gruntów).

Z treści wniosku skarżącego z dnia 15 czerwca 2007r., wszczynającego postępowanie administracyjne w sprawie, nie wynika, że określone w nim przedsięwzięcie obejmowało oprócz produkcji olejów i smarów oraz skupu złomu, również produkcję biopaliw. Skoro w toku postępowania wnioskodawca przedłożył Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w którym uwzględniono także produkcję biopaliw, to organ był zobowiązany do wyjaśnienia tej okoliczności, poprzez wezwanie wnioskodawcy do zweryfikowania żądania zawartego we wniosku. Wójt Gminy P. kwestii tej nie wyjaśnił i jak wskazuje analiza materiału dowodowego postępowanie prowadził w zakresie przedsięwzięcia obejmującego zmianę przeznaczenia istniejących budynków na produkcję olejów i smarów oraz skupu złomu. Świadczy o tym m.in. zawiadomienie z dnia [...] września 2007r.

o wszczęciu postępowania administracyjnego, zawiadomienie z dnia [...] lipca 2009 r. wydane zgodnie z art. 10 k.p.a. skierowane do stron postępowania. Zauważyć należy, iż w zawiadomieniu tym w odróżnieniu od zawiadomienia z dnia [...] lipca 2009r. informującym o przesunięciu terminu wydania decyzji mowa jest tylko o produkcji olejów i smarów.

Konsekwencją wskazanych uchybień jakich dopuścił się organ pierwszej instancji w zakresie określenia zakresu przedsięwzięcia jest naruszenie art. 32 i

art. 53 ustawy Poś. Wprawdzie w aktach sprawy znajduje się protokół z rozpatrzenia uwag zgłoszonych w związku z wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach sporządzony w dniu [...] lipca 2009 r., jednakże jego treść wskazuje, iż uwagi te były zgłoszone przez społeczeństwo w miesiącu lipcu i wrześniu 2007 r. i odnosiły się do przedsięwzięcia, które swoim zakresem rzeczowym nie obejmowało przeznaczenia budynków na produkcję biopaliw. Podobnie zawarte

w aktach administracyjnych sprawy obwieszczenia o podaniu do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu publicznie dostępnym wykazie wniosku

o wydanie decyzji określały przedsięwzięcie jako zmianę sposobu użytkowania istniejących budynków z przeznaczeniem na produkcję olejów i smarów oraz skupu złomu w B. na działce nr [...] gmina P.

Należy podkreślić, iż stosownie do przepisu art. 53 ustawy organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego sporządzany jest raport

o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Zasada udziału społeczeństwa w postępowaniach z zakresu ochrony środowiska wyrażona została w przepisie art. 10 ustawy. Przepis ten stanowi, że każdy w przypadkach określonych w ustawie ma prawo do uczestniczenia

w postępowaniu w sprawie wydania decyzji z zakresu ochrony środowiska. Udział społeczeństwa odbywa się na zasadach określonych w przepisach art. 31 - 37 ustawy. W myśl przepisu art. 31 ustawy każdy ma prawo składania uwag i wniosków w postępowaniu prowadzonym z udziałem społeczeństwa. Natomiast zgodnie

z przepisem art. 32 ust. 1 ustawy, przed wydaniem decyzji wymagających udziału społeczeństwa organ administracji właściwy do ich wydania:

1) podaje do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku o wydanie decyzji oraz o możliwości składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie miejsce i 21-dniowy termin ich składania, a w przypadku transgranicznego oddziaływania na środowisko - także informację o prowadzonym postępowaniu dotyczącym tego oddziaływania;

2) może przeprowadzić rozprawę administracyjną, otwartą dla społeczeństwa;

3) rozpatruje zgłoszone uwagi i wnioski.

Organ administracji właściwy do wydania decyzji jest też zobowiązany do podania do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzjach wymagających udziału społeczeństwa (art. 32 ust. 2). Jeśli organ ten prowadzi stronę internetową, podanie do publicznej wiadomości powinno nastąpić także poprzez zamieszczenie informacji na stronie internetowej (art. 32 ust. 3).

Słusznie uznało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, iż uchybienia w zakresie naruszenia wskazanych powyżej przepisów ustawy Poś, mających gwarantować czynny udział społeczeństwa w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w ramach którego sporządzany jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie mogą być konwalidowane w trybie art. 136 kpa przez organ odwoławczy bowiem z art. 32 ustawy Poś wynika wprost, iż realizacja obowiązku informowania społeczeństwa wymagana jest przed wydaniem tej decyzji przez organ pierwszej instancji. W świetle powyższego należało uznać, iż organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia w całości przez organ pierwszej instancji, tym samym zasadnie zastosował art. 138

§ 2 kpa.

Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.