Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1207/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 ust. 7
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2010 r. sprawy ze skargi "[...]" Sp. j. G. [...], J. [...], J. [...] w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania skargę oddala


UZASADNIENIE

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2009 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 892/09 uchylone zostało postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania z naruszeniem art. 55 pkt 1 Prawa budowlanego rozlewni gazu przez [...] Sp. jawna [...] z siedzibą w [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że organy nie wykazały, że rozlewnia stacji gazu zalicza się do kategorii XX obiektu budowlanego, tj. do stacji paliw. Sąd wskazał, że rozlewnia gazu jest innym niż stacja paliw obiektem, a skoro tak to stanowi inną budowlę w rozumieniu kategorii VIII. Ponadto, zdaniem Sądu, organ zobowiązany był do szczegółowego wyliczenia wysokości naliczonej kary, za niewystarczające zaś należy uznać jedynie wskazanie przepisów prawa.

Po ww. wyroku zapadły postanowienia organu I i II instancji zaskarżone w niniejszej sprawie.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], działając na podstawie art. 57 ust. 7, art. 59f ust. 1, art. 59g ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm./ oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. - zwanej dalej k.p.a./ nałożył na [...] Sp. jawna [...] z siedzibą w [...] karę w wysokości 25.000,00 (dwadzieścia pięć tysięcy złotych) z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego, tj. rozlewni gazu obejmującej urządzenia do przepompowni gazu propan-butan wraz z instalacją do napełniania butli oraz instalacji wodnej dla celów ochrony przeciwpożarowej, położonej w [...] przy ul. [...] [...].

W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania administracyjnego oraz wytyczne zawarte w opisanym wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Organ stwierdził, że przedmiotowy obiekt powstał w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 1996 r. znak [...] zawierającą nakaz uzyskania, przed przystąpieniem do użytkowania, pozwolenia na użytkowanie. Inwestor bezsprzecznie

nie dysponując ww. pozwoleniem przystąpił do użytkowania zatem zastosowanie ma sankcja opisana w dyspozycji art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego. Zgodnie z przepisem art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego wysokość kary stanowi 500 zł x 5 - współczynnik kategorii obiektu - VIII) x 1 x 10 = 25.000 zł.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm./, po rozpatrzeniu zażalenia [...] Sp. jawna [...] z siedzibą w [...] - utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji wydał postanowienie będąc związany wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 892/09, w związku z czym po prawidłowym zakwalifikowaniu rozlewni gazu do odpowiedniej kategorii obiektów budowlanych wymierzył karę z tytułu nielegalnego użytkowania w wysokości 25.000,00zł zgodnie z art. 59f Prawa budowlanego ustalił stawkę opłaty w wysokości 500 zł z tym, że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie złożyła [...] Sp. jawna [...] z siedzibą w [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Strona skarżąca zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów art. 77 § 1 i art. 107 k.p.a., nieprawidłowe zakwalifikowanie obiektu budowlanego poprzez przyjęcie z automatu za fragmentem uzasadnienia wyroku kategorii budynku nr VIII. Organy nie wyjaśniły w sposób wyczerpujący, czy przedmiotowy obiekt jest budowlą, czy budynkiem. Według skarżącego zgodnie z art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego rozlewnia gazu jest budynkiem wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Nie ma zatem podstaw do zastosowania kategorii VII - odnoszącej się do budowli.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -dalej p.p.s.a.), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na postanowienie uchyla postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a.). Stosownie zaś do uregulowania art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala. Ponadto Sąd zgodnie z dyspozycją przepisu art. 153 p.p.s.a. związany jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu, które wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Oceniając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdza, że organ II instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny i wydał rozstrzygnięcie odpowiadające prawu.

Organy obu instancji wykonały wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 10 lipca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 892/09. Sąd uznał, w okolicznościach niniejszej sprawy, za uzasadnione postępowanie w przedmiocie nałożenia kary z tytułu przystąpienia do użytkowania, bez wymaganego pozwolenia. Stwierdził, że przedmiotowy obiekt błędnie zakwalifikowany jako stacja paliw, powinien być przy wyliczeniu kary kwalifikowany jako 'inna budowla' kategorii VIII.

Organ wymierzając karę zastosował kategorię VIII szczegółowo opisując wyliczenie i ustalił prawidłowo karę w wysokości 25.000 zł.

Kara przewidziana w przepisie art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, powinna być wymierzona w każdym przypadku stwierdzenia przez organ nadzoru budowlanego przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i art. 55 ustawy. Do kary tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1 z tym, że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu. W niniejszej sprawie bezsprzecznie doszło do użytkowania obiektu bez pozwolenia na użytkowanie.

Organ szczegółowo nie tylko wyjaśnił podstawę prawną, z której wynika sposób naliczenia kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego bez pozwolenia na użytkowanie (art. 59f ust. 1 ustawy), ale również sposób jej naliczenia. Przepis art. 59f ust. 1 ustawy stanowi, że w przypadku stwierdzenia w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust. 2, wymierza się karę stanowiącą iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w), przy czym przepis art. 59f ust 2 określa, że stawka opłaty (s) wynosi 500 zł., natomiast przepis art. 59f ust 3 określa, że kategorie obiektów, współczynnik kategorii obiektu oraz współczynnik wielkości obiektu określa załącznik do ustawy. Przedmiotowy obiekt stanowi rozlewnię gazu, a wobec ww. wytycznych Sądu podlega on zaliczeniu do kategorii VIII. Dla kategorii obiektu VIII współczynnik kategorii obiektu budowlanego wynosi 5, zaś współczynnik wielkości obiektu - wynosi 1, zatem po przemnożeniu tych wskaźników przez podwyższoną dziesięciokrotnie stawkę opłaty - 2.500 zł, wysokość naliczonej kary za przystąpienie do użytkowania przedmiotowego obiektu została prawidłowo wyliczona na kwotę 25.000 zł (500x5x1 x 10 = 25.000).

Mając na uwadze zgodność z prawem zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).