Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1164/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1 art. 141 § 2, art. 139 § 4, art. 184 w zw z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 864/15 odrzucające wniosek K. C. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 864/15 oddalającego skargę K. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Obrony Narodowej w sprawie wniosku skarżącego z dnia 7 lutego 2011 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2001 r. nr [...] (pkt 3) postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 marca 2016r., sygn. akt II SAB/Wa 864/15 oddalił skargę K. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Obrony Narodowej w sprawie wniosku skarżącego z dnia 7 lutego 2011 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2001 r. nr [...] (pkt 3). Wyrok został wydany w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzyosobowym. Odpis sentencji wyroku Sąd doręczył skarżącemu z urzędu w dniu 13 kwietnia 2016 r.

W dniu 17 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o uzupełnienie powyższego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 864/15 odrzucił wniosek wskazując, że został on złożony po terminie, o którym mowa w art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej "p.p.s.a."). Sąd wyjaśnił, że wyrok oddalający skargę podlegał doręczeniu z urzędu zgodnie z art. 139 § 4 p.p.s.a. i od daty doręczenia rozpoczął bieg 14-dniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Wniosek złożony w dniu 17 czerwca 2016 r. jest wnioskiem spóźnionym (ostatnim dniem terminu na złożenie wniosku był 27 kwietnia 2016 r.) i podlega odrzuceniu. Dodatkowo Sąd wskazał, że wniosek zgłoszony w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a. może dotyczyć uzupełnienia sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienia. Na podstawie tego przepisu nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia przez zamieszczenie w nim postulowanych przez stronę postępowania kwestii, takie działanie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności. Ponieważ z treści wniosku wynika, że dotyczy on uzupełnienia treści uzasadnienia, stąd również z tego powodu Sąd uznał wniosek za niedopuszczalny.

W zażaleniu na postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie. Zarzucił, że WSA wadliwie określił wydane w dniu 22 marca 2016 r. rozstrzygnięcie jako wyrok, albowiem było to postanowienie, które zgodnie z art. 163 § 2 p.p.s.a. podlegało z urzędu doręczeniu wraz z uzasadnieniem. Doręczając samą sentencję Sąd naruszył art. 163 § 2 p.p.s.a. Doręczenie rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem nastąpiło 3 czerwca 2016 r., a zatem 14 – dniowy termin, o którym stanowi art. 157 § 1 p.p.s.a. upływał w dniu 17 czerwca 2016 r., złożony w tym dniu wniosek został złożony w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek zgłoszony po upływie terminu podlega odrzuceniu (art. 157 § 1a p.p.s.a.). Żądanie uzupełnienia może przy tym dotyczyć jedynie rozstrzygnięcia zawartego w wyroku, a nie jego uzasadnienia (por. B. Dauter, A Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2016, s. 683). Braki uzasadnienia mogą być kwestionowane poprzez składanie środków zaskarżenia, po sporządzeniu i wysłaniu uzasadnienia stronie nie może ono zostać uzupełnione.

Nie jest uzasadnione stanowisko przedstawione w zażaleniu, jakoby termin do złożenia w niniejszej sprawie wniosku o uzupełnienie rozpoczął bieg po doręczeniu stronie przez Sąd uzasadnienia sporządzonego na wniosek, a w sprawie miał znaleźć zastosowanie art. 163 § 2 p.p.s.a. Sąd I instancji nie orzekał w sprawie postanowieniem, lecz wyrokiem, zgodnie z ogólną zasadą wyrażona w art. 132 p.p.s.a., że sąd rozstrzyga sprawę wyrokiem. Wyrok ten został wydany w trybie uproszczonym, zgodnie z zarządzeniem z 22 października 2015 r. o skierowaniu sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, co znajduje swoje uzasadnienie w art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, co miało miejsce w sprawie. Zgodnie z art. 139 § 4 p.p.s.a., odpis sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym doręcza się stronom, jeżeli uzasadnienia wyroku nie sporządza się z urzędu. Wobec oddalenia skargi wyrok nie podlegał uzasadnieniu z urzędu (art. 141 § 2 p.p.s.a.). Jego odpis prawidłowo zatem został doręczony stronom z urzędu. Od daty doręczenia odpisu wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym rozpoczął bieg termin z art. 157 § 1 p.p.s.a. do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Wobec tego, że w niniejszej sprawie odpis sentencji wyroku doręczono skarżącemu w dniu 13 kwietnia 2016 r., to ostatnim dniem do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku był dzień 27 kwietnia 2016 r., natomiast strona złożyła wniosek 17 czerwca 2016 r. Prawidłowo w tych okolicznościach Sąd I instancji ustalił, że wniosek został złożony po terminie i z tego powodu podlegał odrzuceniu na podstawie art. 157 § 1a p.p.s.a.

Mając na uwadze podane argumenty, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.