Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3344/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 maja 2012 r. po rozpoznaniu wniosku S. Sp. z o.o. w likwidacji o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2006 roku p o s t a n a w i a odmówić skarżącej spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

S. sp. z o.o. w likwidacji na urzędowym formularzu PPPr wniosła do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Spółka wskazała, że nie dysponuje żadnymi dokumentami finansowymi, ponieważ zostały zajęte przez prokuraturę. Nadto nie posiada nieruchomości, środków trwałych, środków finansowych oraz rachunków bankowych. Jedynym mieniem spółki jest wierzytelność będąca przedmiotem niniejszego postępowania.

Strona, w wykonaniu wezwania referendarza sądowego o nadesłanie dokumentów potwierdzających kondycję finansową Spółki takich dokumentów nie przedstawiła. Wskazała jedynie, że wszystkie dokumenty finansowe, księgowe i inne zostały zabezpieczone przez prokuraturę w celu prowadzenia postępowania. Nadto, wobec spółki nie toczy się żadne postępowanie egzekucyjne.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej: P.p.s.a.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, jeśli strona wykaże, że nie ma jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów postępowania. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, osoba prawna zobowiązana jest wykazać, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Wyd. 2, Warszawa 2006, s. 504).

W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Zdaniem referendarza sądowego, pomimo skutecznie doręczonego wezwania strona nie uprawdopodobniła swojej złej sytuacji finansowej, co jest warunkiem przyznania jej prawa pomocy.

W ocenie referendarza sądowego, fakt zajęcia dokumentów na potrzeby postępowania przez policję i prokuraturę nie pozbawiał strony prawa do zwrócenia się do tychże podmiotów o wydanie kserokopii lub odpisów z dokumentów. Strona tymczasem nie wykazała ani jakichkolwiek działań podjętych w tym celu, ani – tym bardziej – tego, że podmioty te odmówiły jej wydania dokumentów.

Co więcej, strona była również zobowiązana m.in. do nadesłania dokumentu, z którego wynikałoby, że Spółka od 2008 r. nie prowadzi działalności gospodarczej. Dokumentu tego Skarżąca ani jej pełnomocnik również nie przedłożyli. Ponadto Skarżąca mimo, że była do tego zobowiązana nie wyjawiła również źródeł finansowania swojego profesjonalnego pełnomocnika jakim jest adwokat.

Stwierdzić zatem należy, że Strona nie podjęła żadnego nawet minimalnego wysiłku w celu wykazania swojej sytuacji majątkowej. Natomiast samo subiektywne przekonanie Skarżącej, że znajduje się w złej kondycji finansowej jest niewystarczające dla przyznania prawa pomocy.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 243 § 1 P.p.s.a., art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.