Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 262/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2020r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B.i H.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B.z dnia [...]r. ustalającą skarżącym wysokość zobowiązania podatkowego za rok 2015.

Na powyższą decyzję skarżący złożyli skargę do tut. Sądu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu skarżący złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Zarządzeniami z dnia 31 lipca 2020r. referendarz sądowy pozostawił oba wnioski bez rozpoznania (k. 10-11 akt dot. prawa pomocy – I SPP/Bd 84/20 i k. 8-9 akt dot. prawa pomocy – I SPP/Bd 83/20). Wskutek wniesionych sprzeciwów postanowieniami z dnia 23 września 2020 r. tut. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenia (k. 19-20 akt dot. prawa pomocy – I SPP/Bd 84/20 i k. 17-18 akt dot. prawa pomocy – I SPP/Bd 83/20).

Wobec powyższego Sąd wezwał skarżących do wykonania w terminie 7 dni prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 4 czerwca 2020r. w wysokości 966 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 5 października 2020r. W dniu 12 października 2020 r. skarżący złożyli ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W zakreślonym terminie, jak również do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Warunkiem skutecznego wniesienia skargi i podstawą do jej merytorycznego rozpatrzenia przez Sąd jest uiszczenie wpisu sądowego. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

W przepisie tym zawarta jest zasada, zgodnie z którą, warunkiem podjęcia przez Sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie,

o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że prawomocnymi zarządzeniami z dnia 23 września 2020r. tut. Sąd utrzymał w mocy zarządzenia referendarza sądowego z dnia 31 lipca 2020 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosków skarżących o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego pismami z dnia 1 października 2020r. Sąd wezwał skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 4 czerwca 2020r. w wysokości 966 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 5 października 2020r. Zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 12 października 2020r. Z akt sprawy wynika, że strona, pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi, natomiast złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Należy podkreślić, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia

i pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego (por. np. postanowienia NSA: z dnia 21 marca 2012r., II GZ 95/12, z dnia 22 lipca 2010r., II FSK 1349/10, z dnia 29 kwietnia 2011r., II Fz 122/11, z dnia 18 września 2007r. II Fz 330/07, z dnia 11 stycznia 2008r. II Fz 616/07, z dnia 19 lutego 2010r., II FSK 621/09

i z dnia 22 lipca 2010r., II FSK 1349/10 orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl.). Kolejny wniosek

o przyznanie prawa pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści ponownego wezwania do uiszczenia wpisu we wskazanym przez sąd terminie. Nieuiszczenie wpisu przez skarżącego w terminie wskazanym w wezwaniu sądu dokonanym po prawomocnym rozstrzygnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy, powoduje w konsekwencji, że skarga, jako nieopłacona podlega wówczas odrzuceniu. Zdaniem Sądu, wskazaną ocenę przedstawionego zagadnienia, odnieść należy także do sytuacji, gdy złożone w postępowaniu wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy rozstrzygnięte zostały (jak w niniejszej sprawie) orzeczeniem formalnym (tj. zarządzeniem o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania). Odmienna ocena występującego w tej sprawie zagadnienia, mogłaby doprowadzić do uniemożliwienia, z przyczyn dotyczących wyłącznie strony - kontynuowania postępowania sądowego wskutek rozpoznawania przez sąd kolejnych, obarczonych brakami formalnymi wniosków skarżących o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania lub nawet niemożnością jego zakończenia. Skarżący, który występuje z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obarczonym brakami formalnymi i jednocześnie braków tych nie usuwa na wezwanie sądu, składając kolejny wniosek o prawo pomocy, nie może być traktowany korzystniej niż osoba, której wniosek o zwolnienie od kosztów, został oddalony po merytorycznym jego rozpoznaniu. Zdaniem Sądu, skutek prawny w postaci odrzucenia skargi z powodu braku opłaty powinien wystąpić zarówno w przypadku ponownego wystąpienia skarżącego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym oddaleniu merytorycznie rozpoznanego wniosku, jak również w sytuacji, gdy wniosek ten merytorycznie nie mógł być rozpoznany, z przyczyn powyżej wskazanych. W sytuacji bowiem, gdy w obrocie prawnym funkcjonuje prawomocne zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, to nowy wniosek skarżącego dotyczący tej samej kwestii, nie może uchronić przed konsekwencjami wynikającymi z wezwania sądu do wykonania zarządzenia nakazującego uiścić należny od wniesionej skargi wpis (por. także postanowienia: WSA w Bydgoszczy z dnia 9 kwietnia 2013r., I SA/Bd 1003/12, WSA w Bydgoszczy z dnia 2 czerwca 2014r., I SA/Bd 340/14, WSA w Krakowie z 17 czerwca 2016r., III SAB/Kr 52/15). Tut. Sąd powyższe poglądy w pełni podziela.

Mając na uwadze powyższe, wobec niewykonania zarządzenia Sądu

i nieuiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.