Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 935/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji /-/ Tomasz Świstak


UZASADNIENIE

T. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], którym odmówiono mu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] 2014 r., znak [...] w sprawie ustalenia opłaty planistycznej należnej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W piśmie procesowym z dnia 29 sierpnia 2014 r. skarżący wniósł o wstrzymanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Poznaniu wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] 2014 r., znak [...] w sprawie ustalenia opłaty planistycznej należnej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazując, iż uiszczenie przez niego wymaganej kwoty tytułem opłaty planistycznej może spowodować w jego majątku szkody, czy tez spowoduje trudne do odwrócenia skutki

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy

Wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonego aktu, jak i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy stanowi w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.

Z treści powołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika nadto, iż przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji jest skonkretyzowane niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Obie te przesłanki (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie.

Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (patrz postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r. w sprawie sygn. II SA/Bk 352/06 oraz postanowienie WSA w Krakowie z dnia 5 marca 2009 r., w sprawie sygn. akt I SA/Kr 975/08, wszystkie orzeczenia dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej.

Mając powyższe na względzie, tutejszy Sąd ocenił wskazane przez skarżącego okoliczności, mające uzasadniać wstrzymanie zaskarżonej decyzji.

Przede wszystkim zwraca uwagę fakt, iż sama strata (szkoda materialna wynikająca z samego tylko faktu uiszczenia kwoty [...] zł), jaka miałaby powstać w wyniku zapłaty ustalonej opłaty planistycznej, jest szkodą odwracalną. W przypadku bowiem uwzględnienia skargi i w następstwie tego utraty przez decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] 2014 r. przymiotu ostateczności, obowiązkiem organu byłoby dokonanie zwrotu uiszczonej na poczet renty planistycznej kwoty pieniężnej. Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenie, iż wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej, niemożliwej do wynagrodzenia, szkody.

Odnosząc się do drugiej z wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek należy zauważyć, iż skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, iż wykonanie decyzji wywoła trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący wskazał bowiem jedynie, iż wstrzymanie wykonalności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] 2014 r., znak [...] leży w dobrze pojętym interesie obu stron, bowiem on na chwile obecna nie będzie musiał uiszczać znacznej kwoty, a Miasto K. w przypadku uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie narazi się na konieczność zwrotu znacznej kwoty z odsetkami ustawowymi.

Sąd zauważa w tym miejscu, iż jakkolwiek kwota opłaty wymierzonej skarżącemu w niniejszej sprawie jest obiektywnie wysoka, to jednak skarżący nawet nie uprawdopodobnił w jaki sposób jej uiszczenie doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd podziela przy tym stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 23 listopada 2004 r., sygn. GZ 120/04, (dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej.

Mając na względzie powyższe i uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek do wstrzymania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ Tomasz Świstak