Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 719/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 88, art. 178
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej 1) zażalenia M.F. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 października 2017 r. sygn. akt I SA/Op 203/17 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej 2) wniosku M.F. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M.F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 14 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: 1) oddalić zażalenie; 2) odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

II FZ 719/17

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt: I SA/Op 203/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tj:. 2017r., poz. 1369) - dalej p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną M.F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Op 203/17, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 14 marca 2017 r., w przedmiocie uchylenia decyzji określającej i zabezpieczającej na majątku podatnika przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r., wraz z odsetkami za zwłokę. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 sierpnia 2017 r. Skarżący, za pośrednictwem pełnomocnika, w ustawowym terminie wniósł skargę kasacyjną od opisanego powyżej wyroku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 września 2017 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 18 września 2017 r., (k. 58 akt sądowych). W wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 25 września 2017 r. wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji wskazując jako podstawę prawną art. 220 § 3 w związku z art. 178 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną jako pismo, od którego mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W zażaleniu od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącego zaskarżył je w całości oraz wniósł o jego uchylenie. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 135 i art. 134 § 1 p.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że Sąd odrzucając skargę kasacyjną pominął okoliczność braku środków skarżącego na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Na podstawie art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W analizowanej sprawie Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 września 2017 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 18 września 2017 r., (k. 58 akt sądowych). W wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 25 września 2017 r. wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. Okoliczności te nie są kwestionowane przez stronę w zażaleniu. Skoro zatem braki skargi kasacyjnej polegające na nieuiszczeniu należnego wpisu nie zostały uzupełnione w wymaganym terminie, mimo skutecznie doręczonego wezwania do dokonania tej czynności pełnomocnikowi skarżącego, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zaskarżonym postanowieniu prawidłowo zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 178 tej ustawy i orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Odnosząc się z kolei do zarzutu pominięcia przez Sąd pierwszej instancji okoliczności braku środków skarżącego na uiszczenie należnego wpisu od skargi kasacyjnej, należy wskazać, że z punktu widzenia przedstawionej powyżej regulacji prawnej pozostawały one bez znaczenia dla rozstrzygnięcia rozpoznawanego zażalenia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 o oddaleniu zażalenia. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że wniosek ten jest niedopuszczalny. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest sądem właściwym do rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z kolei stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Z tej przyczyny, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił jako niedopuszczalny, o czym na podstawie art. 88 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił w punkcie 2 postanowienia.