Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 267/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 135 art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a lit. c art. 200 art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 1 ust. 1  ust. 2  art. 2 ust. 1 art. 4  ust. 1 pkt 1   art. 5 ust. 1art. 6 ust. 1 pkt 5 art. 16 ust. 1  art. 21 pkt 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 28 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 263
law: Ustawa z dnia 23 maja 1991 r., o związkach zawodowych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bak-Marciniak Sędzia WSA Monika Świerczak Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 września 2022 r. sprawy ze skargi N. P. na decyzję Prezesa Sądu z dnia 7 marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Sądu Rejonowego z dnia [...] stycznia 2021 roku nr [...] 2) zasądza od Prezesa Sądu na rzecz skarżącego kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezes Sądu Rejonowego w L., pismem z dnia [...] grudnia 2020 roku, w odpowiedzi na żądanie zgłoszone przez N. P., udzielił informacji na objęte wnioskiem pytania numer [...], numer [...] oraz częściowo na pytanie numer [...], wskazując, że:

- dodatki specjalne dla pracowników Sądu Rejonowego w L. przyznane zostały na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 3 marca 2017 roku w sprawie stanowisk i szczegółowych zasad wynagradzania urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury oraz odbywania stażu urzędniczego (Dz.U. 2017, poz. 485 ze zm.) z tytułu okresowego zwiększenia obowiązków służbowych,

- ogólna kwota dodatków specjalnych przyznanych w miesiącu listopadzie 2020 roku wyniosła [...] zł, a ogólna kwota dodatków specjalnych wypłaconych w miesiącu listopadzie 2020 roku wyniosła [...] zł,

- środki finansowe zostały pozyskane na podstawie wniosku złożonego przez Sąd Rejonowy w L. do jednostki nadrzędnej, na podstawie wniosków Kierowników/Przewodniczących lub bezpośrednich przełożonych poszczególnych komórek organizacyjnych naszej jednostki o przyznanie dodatków specjalnych dla podległych pracowników.

Jednocześnie, decyzją z dnia [...] stycznia 2021 roku, Prezes Sądu Rejonowego w L., odmówił udzielenia informacji publicznej w zakresie pytań numer [...], numer [...] oraz częściowo numer [...], tj. udzielenia informacji "Ilu pracownikom, w jakich kwotach (każdy osobno) w poszczególnych wydziałach i oddziałach wypłacono w Sądzie Rejonowym w L. w miesiącu listopadzie 2020 roku dodatki specjalne, a ilu pracownikom ich nie przyznano i nie wypłacono".

Organ uznał, że żądane dane mają charakter informacji przetworzonej, a wnioskodawca nie wykazał, aby jej uzyskanie było szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ponadto, w odniesieniu do pytań numer [...] oraz numer [...], organ odmówił udzielenia informacji także z uwagi na ochronę prywatności osób fizycznych, pracowników Sądu Rejonowego w L..

Zarząd Główny N. P. skorzystał z prawa do odwołania. Strona zażądała uchylenia decyzji Prezesa Sądu Rejonowego oraz przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia celem udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem.

Prezes Sądu, decyzją z dnia 7 marca 2022 roku, po ponownym, na skutek wyroku WSA w Poznaniu z dnia 28 października 2021 roku o sygn. akt IV SA/Po 447/21, rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym, uchylił decyzję Prezesa Sądu Rejonowego w części, w jakiej odmówiono udzielenia informacji publicznej z uwagi na niewskazanie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu w zakresie pytania numer [...] i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, a w pozostały zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ odwoławczy wskazał, że odwołanie częściowo zasługiwało na uwzględnienie, albowiem Prezes Sądu Rejonowego błędnie uznał, iż wniosek dotyczy informacji przetworzonej. Bezzasadne było wyzywanie do wykazania, że otrzymanie żądanej informacji spełnia warunek szczególnej istotności dla interesu publicznego. Wywody organu I instancji co do istoty informacji przetworzonej są słuszne. Jednak w niniejszej sprawie nie mogą stanowić podstawy odmowy udzielenia informacji publicznej. Jakkolwiek udzielenie odpowiedzi na zadane pytania niewątpliwie wymaga pewnego nakładu pracy, to nie sposób uznać, że udzielenie odpowiedzi zdezorganizowałoby pracę sądu.

Prezes Sądu Okręgowego za trafną uznał odmowę udzielenia informacji z powołaniem się na art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ odwoławczy wyjaśnił, że informację publiczną stanowi kwota wydawana na utrzymanie danego etatu ze środków publicznych, a podawanie tego rodzaju informacji nie powinno prowadzić do udostępniania informacji o wynagrodzeniu konkretnej osoby fizycznej (wyroki z dnia 18 lutego 2015 roku, sygn. akt I OSK 695/14 oraz z 18 lutego 2018 roku, sygn. akt I OSK 796/17). Taka sytuacja miałaby miejsce w niniejszej sprawie, dlatego organ I instancji słusznie uznał, że należy odmówić udzielenia informacji publicznej w tym zakresie.

Niezależnie od powyższego Prezes Sądu Okręgowego wskazał na niekonsekwencję Wnioskodawcy w kwestii powołania podstawy prawnej udzielenia informacji. Wnioskodawca odwołuje się do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz do przepisów ustawy o związkach zawodowych (art. 28 ustawy). W przekonaniu organu odwoławczego Prezes Sądu Rejonowego powinien zwrócić się do wnioskodawcy o wskazanie prawidłowej podstawy z jakiej wywodzi on swe uprawnienie do uzyskania informacji publicznej. Ma to istotne znaczenie z uwagi na przewidziany przepisami wskazanych ustaw odmienny zakres informacji, tryb ich udzielenia (ewentualnie odmowy udzielenia), a także różny termin załatwienia sprawy.

N. P., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, skorzystał z prawa skargi do sądu administracyjnego.

Strona skarżąca zażądała uchylenia decyzji Prezesa Sądu w części utrzymującej w mocy decyzję Prezesa Sądu Rejonowego podnosząc zarzuty naruszenia:

1) art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie polegające na niezasadnym przyjęciu, że udostępnienie informacji żądanych w niniejszej sprawie naruszyłoby lub mogłoby naruszyć prywatność osób fizycznych, w tym również poprzez błędne przyjęcie, że strona wnioskowała o udzielenie informacji o wynagrodzeniach konkretnych osób (co nie było przedmiotem wniosku) oraz nieuwzględnienie, że wniosek obejmował wyłącznie dane wprost ujęte w treści pytań strony, a nadto poprzez zastosowanie przez organ wykładni rozszerzającej w sposób nieadekwatny do wnioskowanych przez stronę informacji,

2) art. 5 ust. 2 (zdanie 2.) ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez jego niezastosowanie i tym samym nieuwzględnienie, że ograniczenie z uwagi na prawo do prywatności nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne a wniosek obejmował udzielenie informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, względnie polegające na nieustaleniu przez organy czy osoby, których informacja dotyczy pełnią funkcje publiczne,

3) art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nieprawidłowe zastosowanie polegające na nieuzasadnionym ograniczeniu prawa dostępu do informacji publicznej,

4) art. 107 § 3 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób niewyjaśniający podstaw wydanej decyzji,

5) art. 7 oraz art. 77 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie i nieuwzględnienie wszelkich okoliczności w sprawie wraz z podjęciem wszelkich czynności mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i załatwienie sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli,

6) art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez utrzymanie w mocy decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w sytuacji braku przesłanek uzasadniających tego rodzaju rozstrzygnięcie.

Prezes Sądu wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko prezentowane w uzasadnieniu wydanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie określonym art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020, poz. 1842 ze zm.). W świetle tego przepisu Przewodniczący może zarządzić rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, jeżeli uzna, że przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w takich sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zgoda strony na rozpoznanie sprawy w tym trybie nie jest konieczna.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167 ze zm.).

Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie - art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329 ze zm. dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Uwzględniając skargę na decyzję Sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.)

Zgodnie z art. 21 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2020, poz. 2176 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), z tym że:

1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi;

2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.

Obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa - art. 61 ust. 1 Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.). Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy (art. 61 ust. 4 Konstytucji RP).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. 2020, poz. 2176 ze zm. - dalej w skrócie "u.d.i.p.") każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie.

Podmiotami obowiązanymi do udostępniania informacji publicznej są w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.).

Na gruncie kontrolowanej sprawy w kwestii charakteru prawnego żądanej informacji oraz obowiązku udzielenie informacji publicznej przez Prezesa Sądu Rejonowego w L., jako warunku ważności wydania decyzji o odmowie udzielania żądanej informacji, wypowiadał się już WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 28 października 2021 roku o sygn. akt IV SA/Po 447/21.

Przypomnieć zatem należy, że WSA w Poznaniu stwierdził, że "Prezes Sądu Rejonowego w L., do którego został skierowany wniosek Skarżącego z [...] grudnia 2020 r. - jako organ sądu (art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo ustroju sądów powszechnych; tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 2072 ze zm.) - jest organem władzy publicznej zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.". WSA w Poznaniu wskazał ponadto, że "Informacja o wydatkowaniu przez organ administracji publicznej środków publicznych jest więc informacją publiczną. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym".

Analiza akt sprawy ujawnia, że N. P., pismem z dnia [...] grudnia 2020 roku, na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 roku o związkach zawodowych oraz art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, wystąpił do Prezesa Sądu Rejonowego w L. z żądaniem udzielenia informacji:

1) Jakie kwoty zostały przeznaczone w poszczególnych miesiącach 2020 roku, z rozbiciem na poszczególne wydziały i oddziały Sądu Rejonowego w L. na wypłatę dodatków specjalnych dla pracowników (z rozbiciem na asystentów, kuratorów sądowych, urzędników, innych pracowników tzw. obsługę),

2) Ilu pracownikom w poszczególnych miesiącach 2020 roku, z rozbiciem na poszczególne wydziały i oddziały zostały przyznane dodatki specjalne i w jakich wysokościach, a ilu nie przyznano dodatków specjalnych,

3) Jakie były każdorazowo kryteria przyznania dodatków specjalnych pracownikom Sądu Rejonowego w L.,

4) Jaka była ogólna kwota przyznanych i wypłaconych w miesiącu listopadzie 2020 roku dodatków specjalnych pracownikom Sądu Rejonowego w L.,

5) Ilu pracownikom, w jakich kwotach (każdy osobno) w poszczególnych wydziałach i oddziałach wypłacono w Sądzie Rejonowym w L. w miesiącu listopadzie 2020 roku dodatki specjalne, a ilu pracownikom ich nie przyznano i nie wypłacono, z jakiego tytułu były przeznaczone środki na ten cel.

W odpowiedzi na wezwanie Prezesa Sądu Rejonowego w L., w piśmie z dnia [...] grudnia 2020 roku, Wnioskodawca wyjaśnił, że "zwraca się o udzielenie odpowiedzi na w/w pismo w trybie informacji publicznej z uwagi na uprawnienia z tytułu prowadzonej działalności i niezbędną konieczność posiadania wnioskowanych danych przez N. P. w celu prawidłowego i sprawnego wykonywania obowiązków wynikających z art. 28 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 263 ze zm.)".

Przystępując do realizacji obowiązku udzielenia informacji publicznej podmiot zobowiązany do jej udzielenia powinien uwzględniać nie tylko to, że każda informacja o sprawach publicznych podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.) oraz to, że prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu (art. 2 ust. 1 u.d.i.p.), ale także i tę regułę, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.).

Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mogą służyć realizacji celów, dla których właściwe są inne tryby postępowań. Powoływanie się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie implikuje konieczności jej stosowania, jeśli z całokształtu okoliczności wynika, że skarżący ma zapewniony dostęp do żądanych informacji w innym trybie. W takiej sytuacji, gdy wnioskodawca ma zapewniony dostęp do żądanych informacji publicznych w innym trybie, wyłączone jest stosowanie trybu z ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Z uwagi na powyższe niedopuszczalną prawnie jest taka sytuacja, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, że żądanie udzielenia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wspierane jest powoływaniem się na przepisy innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do żądanych od organu informacji.

Stąd przystępując do załatwienia powołanego powyżej wniosku kontrolowane organy powinny uwzględniać, że zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 i ust. 2 ustaw z dnia 23 maja 1991 roku o związkach zawodowych (t.j. Dz. U. 2019, poz. 263 ze zm.) pracodawca jest obowiązany udzielić na wniosek zakładowej organizacji związkowej informacji niezbędnych do prowadzenia działalności związkowej, w szczególności informacji dotyczących:

1) warunków pracy i zasad wynagradzania;

2) działalności i sytuacji ekonomicznej pracodawcy związanych z zatrudnieniem oraz przewidywanych w tym zakresie zmian;

3) stanu, struktury i przewidywanych zmian zatrudnienia oraz działań mających na celu utrzymanie poziomu zatrudnienia;

4) działań, które mogą powodować istotne zmiany w organizacji pracy lub podstawach zatrudnienia.

2. Pracodawca udziela zakładowej organizacji związkowej informacji, o których mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku.

Prezes Sądu Okręgowego trafnie dostrzegł, że ustalenie prawidłowej podstawy prawnej dla udzielania odpowiedzi na zadane pytania ma istotne znaczenie dla załatwienia sprawy, a to z uwagi na przewidziany przepisami ustaw odmienny zakres informacji i tryb jej udzielenia (ewentualnie odmowy udzielenia), a także różny termin załatwienia sprawy.

Dokonując analizy treści żądań zawartych w podaniu z dnia 3 grudnia 2020 roku Prezes Sądu Okręgowego trafnie przyjął, że informacją publiczną nie jest to, jakie wynagrodzenie otrzymuje konkretna osoba, lecz kwota wydawana na utrzymanie danego etatu ze środków publicznych. Tego rodzaju informacja, tak w odniesieniu do osób pełniących funkcje publiczne, jak też w odniesieniu do personelu pomocniczego, zazwyczaj nie wiąże się z koniecznością ingerencji w ich prawnie chronioną sferę prywatności. Dzieje się tak wówczas, gdy w danym podmiocie na określonym stanowisku zatrudnionych jest kilka osób. Udostępnienie informacji publicznej polega na ujawnieniu wysokości wynagrodzenia wypłacanego na określonym stanowisku (wyrok NSA z 18.02.2015 r., I OSK 695/14, LEX nr 1657860).

W konsekwencji Prezes Sądu Okręgowego słusznie przyjął, że Wnioskodawcy powinna zostać udzielona informacja jakie kwoty zostały przeznaczone w poszczególnych miesiącach 2020 roku, z rozbiciem na poszczególne wydziały i oddziały Sądu Rejonowego w L., na wypłatę dodatków specjalnych dla pracowników (z rozbiciem na asystentów, kuratorów sądowych, urzędników, innych pracowników tzw. obsługę). Dostrzegać jednocześnie należy, że tylko w tym zakresie aktualne pozostawało wydanie decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Skoro jednak organ odwoławczy zobowiązał Prezesa Sądu Rejonowego do udzielenia tej informacji, to brak jest podstaw do formułowania stanowiska, że rozstrzygniecie zaskarżonej decyzji dotyczyło wskazanych powyżej aspektów kontrolowanej sprawy.

Kwestię odrębną stanowi natomiast żądanie udzielenia informacji odnośnie tego "Ilu pracownikom, w jakich kwotach (każdy osobno) w poszczególnych wydziałach i oddziałach wypłacono w Sądzie Rejonowym w L. w poszczególnych miesiącach 2020 roku dodatki specjalne, a ilu pracownikom ich nie przyznano i nie wypłacono".

Zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy o związkach zawodowych pracodawca obowiązany jest udzielić na wniosek zakładowej organizacji związkowej informacji niezbędnych do prowadzenia działalności związkowej, w szczególności informacji dotyczących warunków pracy i zasad wynagradzania.

Informacja o zasadach wynagradzania obejmuje dane o konkretnie występujących w zakładzie pracy zjawiskach gospodarczych, o jego sytuacji finansowej, określonych funduszach, w tym zwłaszcza funduszu płac, czy nawet informacje o wysokości wynagrodzeń określonej grupy zawodowej lub o kształtowaniu się wynagrodzeń na określonych rodzajach stanowisk (wyrok SA w Białymstoku z 25.06.2014 r., III AUa 2078/13, LEX nr 1493722). Uprawnienie do kontrolowania przez związki zawodowe przestrzegania prawa pracy oznacza także uprawnienie do kontrolowania wysokości wynagrodzeń pracowników (Uchwała SN(7) z 16.07.1993 r., I PZP 28/93, OSNC 1994, nr 1, poz. 2).

Wniosek został skierowany do Prezesa Sądu Rejonowego w L. i dotyczy pracowników Sądu Rejonowego w L.. W tym zakresie na mocy art. 1 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy o związkach zawodowych wyłączony został ogólny tryb udzielenia informacji na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż skarżący (związek zawodowy) ma zapewniony dostęp do żądanych informacji na podstawie przepisów innych ustaw, które określają odmienne zasady i tryb dostępu do spornej w sprawie informacji.

W konsekwencji sprawa odmowy udzielenia informacji przez Prezesa Sądu Rejonowego w L., co do kwestii przyznawania/wypłacania dodatku specjalnego pracownikom Sądu Rejonowego w L., o które wnioskował Związek Zawodowy w ramach prowadzonej przez siebie działalności związkowej, nie jest sprawą administracyjną podlegającą załatwieniu w formie decyzji administracyjnej.

Organowi odwoławczemu umknęło, że odmienny tryb załatwienia spornego pytania wykluczał możność działania w formie decyzji administracyjnej. Żaden przepis ustawy o związkach zawodowych nie wskazuje, aby udzielanie informacji w trybie określonym art. 28 ust. 1 i ust. 2 ustawy o związkach zawodowych miało następować w ramach postępowania administracyjnego.

Z uwagi na powyższe Prezes Sądu Rejonowego w L., udzielając odpowiedzi na pytanie numer [...], powinien jednocześnie poinformować Zarząd Główny N. P. o tym w jakiej części podanie z dnia 3 grudnia 2020 roku zostanie załatwione w trybie określonym ustawą o związkach zawodowych.

Z powyższych względów ustalenia poczynione w oparciu o analizę akt sprawy doprowadziły Sąd do przekonania o konieczności usunięcia z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Sądu Rejonowego w L.. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 135 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.

O należnych stronie skarżącej kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie drugim sentencji wyroku na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na zasądzoną kwotę składa się opłata uiszczona tytułem wpisu od skargi (200 zł), wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru w osobie radcy prawnego (480 zł) oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł).