Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 142/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6, art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Kraków, dnia 18 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. J. na niewykonanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08 p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem opatrzonym datą 29 stycznia 2019 r. skarżący K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na niewykonanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08 uchylającego decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008 r. nr [...] i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że ten sam przedmiot skargi został poddany już kilkakrotnie kontroli tut. Sądu.

W sprawie o sygnaturze III SA/Kr 1251/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 9 lutego 2011 r. oddalił skargę.

W sprawach o sygn. akt III SAB/Kr 104/14, III SA/Kr 961/15, III SA/Kr 984/15 i III SA/Kr 886/16 Sąd z kolei odrzucał skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz.U z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658). Zmieniła ona między innymi treść art. 154 § 1 p.p.s.a., który w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. stanowił, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W nowym brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. ustawodawca w art. 154 § 1 p.p.s.a. ograniczył zatem możliwość wniesienia skargi na niewykonanie wyroku jedynie do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Skarga podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona na niewykonanie wyroku uchylającego decyzję organu administracji, a nie na wyrok uwzględniający skargę w sprawie bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego.

Wspomnieć należy ponadto, że poddany kontroli w niniejszym postępowaniu przedmiot skargi był już kilkakrotnie oceniany przez tut. Sąd, który między innymi wyrokiem z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 1251/09 oddalił skargę. Miało to miejsce jednak przed nowelizacją przepisu art. 154 p.p.s.a, dlatego możliwość rozpatrzenia skargi nie była analizowana z punktu widzenia res iudicata a jedynie z punktu widzenia jej niedopuszczalności z "innych przyczyn".

Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j, Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.