Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 748/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) sędzia NSA Jerzy Stankowski Protokolant referent - stażysta Paweł Grzęda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2005r sprawy ze skargi "S" G. W. Okna i Drzwi S.A. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wypłaty wynagrodzenia za pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne /-/ M. Dybowski /-/ P. Miładowski /-/ J. Stankowski


UZASADNIENIE

Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w Z.Oddziału w G. W. decyzją dnia [...] lutego 2003 r., nr rej. [...], nakazał Zarządowi Spółki S. Okna i Drzwi SA z siedzibą w G. W. na podstawie art. 9 pkt 2a w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (tj. Dz.U. 124/01/1362, zm.: Dz.U.: 128/01/1405, 100/01/1080, 154/01/1800, 166/02/1360- dalej ustawa) wypłacić pracownikom wynagrodzenie za pracę w miesiącu grudniu 2002 r. w łącznej kwocie 213.478,97 zł; decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

Od nakazu odwołała się Spółka, zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 302 kk, art. 7, 75 i 108 kpa, wnosząc o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu wskazano, że Spółka spełnia przesłanki do objęcia jej postępowaniem upadłościowym, co zostało pominięte przez wydającego nakaz Inspektora Pracy. W świetle obowiązujących przepisów zarząd Spółki miał ustawowy zakaz zaspakajania tylko niektórych spośród wszystkich wierzycieli.

Okręgowy Inspektor Pracy (dalej Inspektor Pracy) decyzją z dnia [...] marca 2003 r., nr rej. [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając ustalenia faktyczne i poglądy prawne organu I instancji.

Spółka wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy, zarzucając jej rażące naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w szczególności art. 302 kk, art. 7, 75 i 108 kpa i wnosząc o jej uchylenie w całości.

W odpowiedzi na skargę Inspektor Pracy wskazał, że zgodnie z art. 9 pkt 2a ustawy, w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy uprawnione są m.in. do nakazania pracodawcy wypłaty należnego wynagrodzenia, a z treści art. 21 ust. 1 ustawy płynie obowiązek wydania takiego rozstrzygnięcia w przypadku stwierdzenia wskazanych przesłanek.

Sąd Rejonowy w G. W. Wydział V Gospodarczy postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r., [...] ogłosił upadłość Spółki i wezwał wierzycieli upadłego do zgłaszania swych wierzytelności.

Inspektor Pracy postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r., nr rej. [...] zawiesił postępowanie egzekucyjne, a następnie postanowieniem z dnia 30 lipca 2003 r. na podstawie art. 2 § 1 pkt 4, art. 59 § 1 pkt 10, §§ 3 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( j.t. Dz.U. 110/02/968 zm.: Dz.U.127/02/1090, 141/02/1178, 113/02/984, 169/02/1387, 199/02/1672, 200/02/1679, 216/02/1824, 80/03/718, dalej: post. egz.) w zw. z art. 63 § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. Prawo upadłościowe (tj. Dz.U. 118/91/512, zm. Dz.U. 1/94/1, 85/95/426, 6/96/43, 43/96/189, 106/96/496, 54/97/349, 121/97/770, 149/96/703, 140/97/940, 117/97/751, 28/97/153, 117/98/756, 26/00/306, 84/00/948, 94/00/1037, 114/00/1193, 3/01/18- dalej pr. up.) umorzył postępowanie egzekucyjne. Wskazał, że wydanie postanowienia o umorzeniu postępowanie egzekucyjnego jest konieczne z uwagi na uprawomocnienie się postanowienia o ogłoszeniu upadłości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153/02/1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/021270, zm.: 162/04/1692, 94/05/788- dalej upsa).

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 upsa przesłanką umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego jest jego bezprzedmiotowość. W orzecznictwie wskazano m.in, że takim przypadkiem jest sytuacja, gdy organ podatkowy I instancji odrębną decyzją umarza zaległość podatkową, której wysokość została określona w decyzjach zaskarżonych do sądu administracyjnego (postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 lipca 2004 r., I SA/Gd 608/01, cyt. za: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 376).

W przedmiotowej sprawie Skarżąca od samego jej początku nie negowała istnienia roszczenia pracowniczego, którego dotyczy zaskarżona decyzja. Wskazywała natomiast na brak możliwości jego zaspokojenia z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 302 kk. Podnosiła również, że z wniosku Spółki z dnia 22 stycznia 2003 r.- z uwagi na trwałe zaprzestanie płatności długów- wszczęto postępowanie upadłościowe.

W przedmiotowej sprawie skarga dotyczy decyzji nakazującej pracodawcy wypłatę wynagrodzeń. Jako decyzja Inspektora Pracy podlega ona egzekucji w trybie administracyjnym. Jak wskazuje się w literaturze, art. 63 § 1 post. up., dotyczący zawieszenia i umorzenia postępowania egzekucyjnego dotyczy również egzekucji administracyjnej (K. Piasecki: Prawo upadłościowe, Prawo o postępowaniu układowym, Bankowe postępowanie ugodowe wraz z komentarzami, Bydgoszcz 1994, s. 77; J. Brol: Prawo upadłościowe w świetle praktyki sądowej, Warszawa 1995, s. 132).

Istota nakazu wydanego przez Inspektora Pracy na podstawie art. 9 ust. 2a ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy nie jest jasna. Nie należy się jej doszukiwać w sferze zarezerwowanej dla sądów powszechnych. Zgodnie z art. 475 § 1 pkt 1 kpc w zw. z art. 1 oraz 2 kpc, sprawy o roszczenia wynikające ze stosunku pracy, jako sprawy z zakresu prawa pracy, są rozpatrywane przez sądy cywilne. Decyzja Inspektora Pracy wywiera skutek w zakresie zobligowania do dokonania wypłaty, nie ma zatem cech powagi rzeczy osądzonej w zakresie indywidualnych roszczeń. Należy ją postrzegać jako podstawę wydania tytułu wykonawczego, narzędzie mające na celu przyspieszenie uzyskania przez pracowników należnych im z tytułu stosunku pracy kwot.

W ustalonym w przedmiotowej sprawie stanie faktycznym dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego było bezprzedmiotowe. Skoro bowiem właściwy organ umorzył postępowanie zmierzające do doprowadzenia do natychmiastowej wypłaty wynagrodzeń, co do których orzekanie z momentem ogłoszenia upadłości leży w rękach sędziego komisarza, sprawa nie może dalej toczyć się na drodze sądowoadministracyjnej.

W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 upsa orzekł jak w sentencji.

/-/ M. Dybowski /-/ P. Miładowski /-/ J. Stankowski

MK