Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 916/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Protokolant Sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 marca 2005r. przy udziale sprawy ze skargi D. i K.P. na uchwałę Rady Miejskiej R. z dnia [...]czerwca 2004 r. Nr XVII/120/2004 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, I. zasądza od Rady Miejskiej R. na rzecz skarżących kwotę 300,-zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych; II. określa, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu. /-/G. Radzicka /-/St. Małek /-/J. Szaniecka


UZASADNIENIE

Uchwałą nr XVII/120/2004 z [...]czerwca 2004 r. Rada Miejska R. przystąpiła do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, terenu położonego na gruntach wsi D. i w § 1 pkt. 2 określiła, że planem obejmuje działki o numerach ewidencyjnych [...] -część, [...] -część, [...],[...] -część, [...] i [...].

W uzasadnieniu uchwały podniesiono, że proponowany teren do opracowania planistycznego stanowi kontynuację istniejących terenów zabudowy, a o uchwalenie planu wystąpili właściciele gruntów, którzy zobowiązali się pokryć koszty opracowania planu.

Skargę na uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego złożyli D. i K.P. i to na podstawie art. 101 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) zarzucając, że planem objęto jedynie część ich działki o numerze [...]. Skarżący podnieśli, że będąc współinicjatorami planu przewidywali, że całość ich działki [...] zostanie objęta planem, na skutek czego ich działka mająca charakter rolny uzyska charakter budowlany. Ponieważ planem objęto tylko małą część działki, w ocenie skarżących narusza to ich interes prawny, stąd żądanie, objęcia planem całości działki.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy R. wniosła o jej oddalenie podnosząc, że zgodnie z przepisami art. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych należy do zadań własnych gminy, a rada gminy może uchwalić plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu, który wydzieli do takiego opracowania i nie ma obowiązku jednorazowo opracować i uchwalić planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu całej miejscowości.

Natomiast uchwała o przystąpieniu do uchwalenia czy zmiany planu zagospodarowania przestrzennego jest jedynie propozycją przeprowadzenia zmian dotyczących przeznaczenia danego terenu, nie precyzuje i nie przesądza o ostatecznym charakterze planu zagospodarowania przestrzennego, stąd w ocenie Rady Gminy R. skarga jest nieuzasadniona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona jednakże nie z powodów wyartykułowanych w skardze dotyczących żądań skarżących w przedmiocie przeznaczenia ich nieruchomości - działki [...], natomiast jest uzasadniona co do faktu iż uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmuje tylko część działki nr [...] .

Zaskarżoną uchwałę podejmowano w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003r.

Zgodnie z przepisami art. 9 ust. 1 przywołanej ustawy "w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej "studium", a to sporządza się dla obszaru w granicach administracyjnych gminy, i ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych (ust. 3 i 4 art. 9).

Rada Gminy R. w piśmie z dnia [...]lutego 2005 r. przyznała, że dla Gminy R. sporządzono Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy R. i teren oznaczony symbolem "T" określa tereny o znacznych walorach przyrodniczo-krajobrazowych predystynowanych do rozwoju turystyki i rekreacji. Obecnie są to tereny rolne i leśne.

Jest niespornym, bo przyznały to strony na rozprawie, że na terenach określonych w studium literą "T" znajduje się działka skarżących o numerze [...] i ma ona charakter rolny.

Art. 14 ust 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi jednoznacznie, że "plan miejscowy w wyniku którego następuje zmiana przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, sporządza się dla całego obszaru wyznaczonego w studium".

Przepis ten jest jednoznaczny i nie przewiduje żadnych odstępstw. Skoro tak to uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmująca wyłącznie część działki [...] narusza przepisy art. 14 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż jej treść przesądza, że plan będzie dotyczył tylko tej części, którą określono w zaskarżonej uchwale.

Nie jest więc słusznym pogląd wyrażony przez Radę Gminy R., że uchwała o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie precyzuje i nie przesądza o obszarze objętym projektem planu, bo w przypadku gdyby plan miał obejmować inny teren, czy też całość działki skarżących niezbędnym byłoby powtórzenie całej procedury planistycznej łącznie z podjęciem uchwały o przystąpieniu do opracowania planu.

Z tych powodów na zasadzie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w pkt. I wyroku. O kosztach oraz o niewykonywaniu zaskarżonej uchwały orzeczono na zasadzie art. 152 i 200 cytowanej ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/G. Radzicka /-/St. Małek /-/J. Szaniecka

jw