Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 939/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M., B. K., R. M., D. R. i H. M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia odrzucić skargę D. R.


UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga K. M., B. K., R. M., D. R. i H. M. z dnia 30 marca 2011 r. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższa skarga została wniesiona przez K. M., B. K., R. M. i H. M. w imieniu własnym, natomiast w imieniu D. R. wniosła ją I. P. "z upoważnienia D.R.".

Wezwaniem z dnia 19 maja 2011 r. Sąd zobowiązał I. P., która wniosła niniejszą skargę w imieniu D. R. do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do podpisania skargi wniesionej w imieniu D. R. oraz do wypowiedzenia się, czy spełnia przesłanki wynikające z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wobec D. R. do bycia jej pełnomocnikiem. Powyższe wezwanie zostało doręczone I. P. w dniu 24 maja 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k-35). Odnosząc się do daty doręczenia przesyłki ostatnim dniem wykonania wezwania był dzień 31 maja 2011 r., który upłynął bezskutecznie gdyż I. P. nie nadesłała żądanego pełnomocnictwa ani też nie wskazała czy spełnia przesłanki powołanego przepisu do bycia pełnomocnikiem D. R. Natomiast w piśmie, które wpłynęło w dniu 30 maja 2011 r. wskazała, że D. R. zmarła. Ze skróconego odpisu aktu zgonu D. R. wynika, iż zmarła ona w dniu 21 kwietnia 2011 r. Zatem w dniu doręczenia skargi organowi tj. w dniu 12 kwietnia 2011 r. D. R. żyła, a więc I. P. miała możliwość i powinna dysponować pełnomocnictwem do podpisania skargi w imieniu D. R. w dacie wnoszenia tej skargi do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

Sygn. akt I SA/Wa 939/11

Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

I. P., która wniosła niniejszą skargę w imieniu D. R. została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi wniesionej w imieniu w/w poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do podpisania skargi wniesionej w imieniu D. R. oraz do wypowiedzenia się, czy spełnia przesłanki wynikające z art. 35 § 1 powołanej ustawy do bycia pełnomocnikiem D. R. Wezwanie zostało doręczone I. P. skutecznie w dniu 24 maja 2011 r., natomiast termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 31 maja 2011 r. Przy czym w zakreślonym terminie I. P. przekazała informację o zgonie D. R. w dniu 21 kwietnia 2011 r., jednakże nie zmienia to faktu, że I. P. w dniu wnoszenia przedmiotowej skargi, czyli w dacie w której D. R. żyła, winna była dysponować stosownym pełnomocnictwem. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż niewykonanie przez I. P. wezwania z dnia 19 maja 2011 r. do uzupełnienia braków formalnych tej skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania D. R. oraz wskazanie czy spełnia przesłanki cytowanego art. 35 § 1 do bycia pełnomocnikiem w/w rodzi ujemne skutki prawne wskazane w opisanym wezwaniu.

Z powyższego wynika, iż skargę I. P. wniesioną w imieniu D. R. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.