Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 886/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPF i dołączonym do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący W. B. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przed przystąpieniem do oceny zasadności przedmiotowego wniosku należy wskazać, że orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy winno wynikać ze zrównoważonej i wzajemnej oceny dwóch elementów: rozmiaru kosztów jakie musi ponieść strona wnioskująca o prawo pomocy na poczet postępowania sądowego i aktualnych możliwości płatniczych jej samej jak i osób pozostających z taką osobą we wspólnym gospodarstwie domowym (por. m.in.: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 października 2008 r., sygn. akt I SA/Po 825/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Koszty niniejszego postępowania kształtuje: 1) wpis od skargi, który jest wpisem stałym i wynosi 200 zł (§ 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej jako rozporządzenie); 2) ewentualny wpis od skargi kasacyjnej wynoszący połowę wpisu od skargi, nie mniej niż 100 zł (§ 3 rozporządzenia); 3) ewentualny wpis od zażalenia na postanowienie wydane przez sąd wynoszący 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia) oraz 4) ewentualna opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł pobierana za doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem w sytuacji gdy orzeczenia nie uzasadnia się z urzędu (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych; Dz. U. Nr 221, poz. 2192).

Referendarz sądowy uznał, że w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że poniesienie przez niego kosztów sądowych spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Ocena taka została podjęta na podstawie danych zawartych w złożonym przez skarżącego oświadczeniu o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, które referendarz sądowy uznał za wystarczające do dokonania oceny możliwości płatniczych skarżącego. Sytuacja finansowa skarżącego była już bowiem przedmiotem ustaleń w związku z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 383/15, zakończonej postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 kwietnia 2015 r., którym zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i nie uległa ona poprawie.

Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, małżonkowie posiadają nieruchomość rolną o powierzchni 550 m2 oraz samochód osobowy marki [...] z 2005 r. (wymienione składniki podlegają zajęciu egzekucyjnemu), egzekucja prowadzona jest także z rachunku bankowego małżonków w [...], jednak z konta nie są przekazywane żadne kwoty tytułem realizacji zajęcia, skarżący posiada zaległości w podatku od towarów i usług w kwocie 880.390 zł, źródłem utrzymania małżonków jest przyznana każdemu z nich emerytura – świadczenia z tego tytułu (po uwzględnieniu potrącenia egzekucyjnego w wysokości 772,91 zł) wynoszą 4.170,17 zł brutto miesięcznie, skarżącemu wypłacany jest również dodatek pielęgnacyjny w kwocie 206,76 zł, małżonkowie z powodu licznych schorzeń pozostają pod stałą opieką lekarzy specjalistów i z tego tytułu ponoszą dodatkowe wydatki na rehabilitację, środki czystości, zakup leków i sprzętu medycznego (w okresie od czerwca 2014 r. do maja 2015 r. koszty zakupu lekarstw wyniosły 9.429,21 zł) oraz dietę dla osób z cukrzycą.

Wprawdzie koszty, które mogą wystąpić w niniejszym postępowaniu nie są wysokie (wynoszą od 200 zł do 100 zł), to jednak biorąc pod uwagę, że małżonkowie nie posiadają oszczędności, z ich majątku prowadzona jest egzekucja, zaś ich dochody pozwalają im jedynie na pokrycie podstawowych kosztów ich egzystencji, należało uznać, że obciążenie skarżącego tymi kosztami doprowadziłoby do pozbawienia małżonków środków na zaspokojenie koniecznych, bieżących kosztów ich utrzymania.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.