Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1147/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Ochrona zwierząt
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargi
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 26 ust 1 i 2
journal: Dz.U. 2021 poz 779
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Mirosław Bator SWSA Jacek Bursa SWSA Paweł Darmoń (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 stycznia 2022 r. sprawy ze skarg K. Z. i D. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2021 r, [...] w przedmiocie obciążenia kosztami utrzymania psa skargi oddala


UZASADNIENIE

W dniu 25 kwietnia 2014 r. przedstawiciele [...] Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami wraz z policjantem Komisariatu Policji w Z. oraz w obecności pracowników Urzędu Gminy Z. odebrali czasowo psa rasy mieszaniec owczarka niemieckiego z posesji z [...] (aktualnie: K. , ul. [...]) opiekunom K. i D. Z.. Odebrane zwierzę zostało przewiezione zgodnie z sugestiami [...] Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami do Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w K. przy ul. [...] w K..

Wójt Gminy Z. w dniu 24 lipca 2015 r. wydał decyzję o czasowym odebraniu przedmiotowego psa. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego znak: [...] z dnia 31 sierpnia 2015 r. ww. decyzja została utrzymana w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1341/15 oddalił skargę.

W okresie od dnia 25 kwietnia 2014 r. do dnia 5 stycznia 2016 r. pies przebywał w Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt w K., a za jego utrzymanie, w tym opiekę i leczenie należności regulował Wójt Gminy Z., zgodnie z fakturami wystawianymi przez [...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami w K..

W dniu 25 kwietnia 2017 r. Wójt Gminy Z. wydał decyzję obciążającą K. Z. i D. Z. kwotą [...]zł z tytułu kosztów utrzymania psa w schronisku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 20 września 2017 r. utrzymało tę decyzję w mocy.

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2018 r. sygn. akt. II SA/Kr 1566/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wójt Gminy Z. decyzją z dnia 28 stycznia 2019 r. orzekł o obciążeniu K. Z. i D. Z. opłatą w wysokości [...] zł brutto należną z tytułu kosztów utrzymania psa rasy mieszaniec owczarka niemieckiego, który w dniu 25 kwietnia 2014 r. został im czasowo odebrany jako opiekunom zwierzęcia i przekazany do Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w K..

Po rozpoznaniu odwołań wniesionych od tej decyzji przez D. Z. i K. Z. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 21 czerwca 2019 r., znak: [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - po rozpoznaniu skarg K. Z. i D. Z. - wyrokiem z 8 stycznia 2020 r., sygn. II SA/Kr 1083/19 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wójt Gminy Z. decyzją z dnia 17 lutego 2021 r. nr [...]

1. obciążył K. i D. małżonków Z. opłatą należną z tytułu kosztów utrzymania psa rasy mieszaniec owczarka niemieckiego, który w dniu 25 kwietnia 2014 r. z posesji o adresie [...] (aktualnie: K. , ul. [...]), [...], gm. Z. został im czasowo odebrany, jako opiekunom zwierzęcia i przekazany do Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w K., w wysokości [...] zł brutto,

2. zobowiązał K. i D. małżonków Z. do uiszczenia kwoty, o której mowa w pkt 1 na konto Gminy Z. w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja niniejsza stanie się ostateczna.

Od decyzji ten odwołali się K. Z. i D. Z., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 3 sierpnia 2021 r., znak [...] - działając na podstawie art. 7 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 w zw. z 7 ust. 4 oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W jej uzasadnieniu Kolegium wskazało, że za transport psa do Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w K. przy ul. [...] oraz jego pobyt, w tym opiekę i jego leczenie w okresie od dnia 25 kwietnia 2014 r. do dnia 05 stycznia 2016 r. w ww. Schronisku płaciła Gmina Z.. Wystawiane przez [...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami faktury, które opłacał Wójt Gminy Z. obejmowały koszty utrzymania, opieki i leczenia psa.

Zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się dotychczasowego właściciela lub opiekuna zwierzęcia, co do którego orzeczono o czasowym odebraniu. Przywołana ustawa nie pozostawia w tej kwestii jakiejkolwiek swobody Organowi, a wręcz obliguje go do wydania rozstrzygnięcia o kosztach transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, w sytuacji gdy zwierzę traktowane było w sposób określony w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt.

Przytoczono wskazania zawarte w wyroku WSA w Krakowie sygn. akt II SA/Kr 1083/19 z dnia 8 stycznia 2020 roku i w wyroku z dnia 21 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1566/17.

Ponownie rozpoznając sprawę pismem z dnia 5 listopada 2020 r. Wójt Gminy Z. zwrócił się do [...] Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w K. do pisemnego wyszczególnienia kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia psa mix owczarka niemieckiego, odebranego czasowo jego opiekunom na zgłoszenie KTOZ spod adresu [...] i umieszczonego w Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt przy ul. [...] w K.. Pies przebywał w schronisku w okresie od 25 kwietnia 2014 r. do dnia 05 stycznia 2016 r. Ponadto zwrócono się w tym samym piśmie o przedstawienie przez KTOZ średniej dziennej stawki przeznaczonej przez Gminę Miejską K. na utrzymanie jednego zwierzęcia w danym miesiącu w ww. okresie, kiedy to przedmiotowy pies przebywał w Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt w K..

Pismem z dnia 5 listopada 2020 r., ponowionym w dniu 15 grudnia 2020 r. Wójt Gminy Z. zwrócił się również do Gminy Miejskiej K. - Urząd Miasta K., Wydział Kształtowania Środowiska o przedstawienie średniej dziennej stawki przeznaczonej przez Gminę Miejską K. na utrzymanie jednego zwierzęcia w Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt przy ul. [...] w K. prowadzonym przez KTOZ w danym miesiącu, w okresie od dnia 25 kwietnia 2014 roku do dnia 05 stycznia 2016 roku.

Przytoczono treść odpowiedzi obu tych podmiotów.

Kolegium stanęło na stanowisku, że przedmiotowe postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, zgodny z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego oraz na podstawie ustawy z dnia 21.08. 1997r. o ochronie zwierząt.

W aktach sprawy znajdują się kserokopie faktur wystawionych przez KTOZ, w których znajduje się informacja, że dotyczą one psa z miejscowości K., który przebywał w schronisku dla Bezdomnych Zwierząt w K. przy ul. [...] z wyszczególnieniem okresu, którego dotyczą. Ponadto znajduje się również kartoteka leczenia psa z adnotacjami lekarskimi.

Organ I Instancji podjął działania w celu wyjaśnienia kwestii i rozwiania wątpliwości związanych z ustaleniem kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia psa oraz rozbieżności w sprawie, co potwierdzają pisma kierowane do KTOZ, oraz pisma kierowane przez Organ do Gminy Miejskiej K. - Urzędu Miasta K. z dnia 5 listopada 2020 r. i z dnia 15 grudnia 2020 r.

Ustalono, iż łączny koszt utrzymania psa przeznaczony przez Gminę Miejską K. - Urząd Miasta w K. w okresie od kwietnia 2014 roku do stycznia 2016 roku z rozbiciem na poszczególne miesiące wyniósł [...] zł wskazany, jako średnia dzienna stawka przeznaczona na utrzymanie tego zwierzęcia, zaś łączny faktyczny koszt utrzymania tego psa poniesiony przez KTOZ w okresie od kwietnia 2014 roku do stycznia 2016 roku z rozbiciem na poszczególne miesiące wyniósł [...] zł wskazany, jako faktyczna stawka utrzymania tego zwierzęcia.

Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Organ uwzględnił całość zgromadzonego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie, a także stanowisko Sądu zawarte w wyroku z dnia 21 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1566/17 oraz w wyroku z dnia 08 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 1083/19.

Organ I instancji wyjaśnił, a ze stanowiskiem tym zgodziło się Kolegium, iż uwzględnienie jedynie kwoty otrzymywanej na prowadzenie Schroniska od Gminy Miejskiej K., która w przypadku tego psa również była podstawą do wyliczenia kosztów dot. zwierzęcia byłoby nieuzasadnione. Koszty te są zaniżone - ponieważ nie obejmują dodatkowych środków finansowych, które na utrzymanie Schroniska wydatkowało w omawianym okresie KTOZ. Organ oparł się w niniejszym rozstrzygnięciu o dane stanowiące koszt całościowego uśrednionego utrzymania psa.

W ocenie Kolegium przedmiotowa decyzja jest prawidłowa, została opatrzona szczegółowym, logicznym i przekonującym uzasadnieniem oraz została oparta o prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy. Podjęte zostały czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Nie sposób nie zgodzić się także z wyjaśnieniem organu I instancji, że Wójt Gminy Z., jako organ dysponuje środkami o charakterze publicznoprawnym. Ponosząc koszty związane z utrzymaniem, transportem i leczeniem psa wydatkował środki publiczne, których zwrotu obowiązany jest dochodzić od właściciela lub opiekuna zwierzęcia. Organ I instancji dopełnił wszelkich starań, aby ustalić koszty utrzymania zwierzęcia i uczynił to na podstawie uzyskanych od odpowiednich instytucji dokumentów.

Opisaną wyżej decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K. Z. (sygn. II SA/Kr 1147/21) oraz D. Z. (sygn. II SA/Kr 1148/21).

K. Z. zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. Naruszenie przepisów postępowania, tj.:

a/, art. 7 k.p.a. - poprzez nie podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w niniejszej sprawie, w szczególności;

- w zakresie wysokości konkretnych kwot za utrzymanie konkretnego psa w schronisku dla bezdomnych zwierząt prowadzonego przez [...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami - w rozbiciu na poszczególne miesiące, podstawy faktycznej, z której miałyby wynikać te koszty. Wójt Gminy Z. po raz kolejny (jest już to trzecia decyzja tego organu w tym przedmiocie) przyjął, że koszt pobytu psa w krakowskim Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt został policzony jako iloraz całkowitych kosztów schroniska wraz z wyżywieniem w danym miesiącu, dzielonych przez ilość dni w miesiącu oraz dzielonych przez ilość zwierząt przebywających w schronisku w danym miesiącu. Pomimo wyraźnie nałożonego na organ administracji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyrokach: z dnia 21 lutego 2018 r., (sygn. akt: II SA/Kr 1566/17) i z dnia 8 stycznia 2020 r., (sygn. akt: II SA/Kr 1083/19) obowiązku ustalenia stanu faktycznego w szczególności w zakresie wyliczenia konkretnych kwot odnośnie kosztów utrzymania i leczenia konkretnego psa - Wójt Gminy Z. - (identycznie jak we wcześniej wydanych decyzjach z 25 kwietnia 2017 r. oraz 28 stycznia 2019 r. znak: [...]) nie poczynił de facto żadnych ustaleń w zakresie ustalenia konkretnych, określonych kwotowo kosztów, które obowiązany jest uiścić właściciel lub dotychczasowy opiekun zwierząt. To nieprawidłowe stanowisko wyrażone w decyzji Wójta Gminy Z. z dnia 17 lutego 2021 r. po raz kolejny jako własne stanowisko przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej niniejszą skargą decyzji z dnia 3 sierpnia 2021 r.

- odnośnie ustalenia, czy pies przyjęty do Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w K., prowadzonego przez [...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami, nazwany [...] - był rzeczywiście psem zabranym w dniu 25 kwietnia 2014 r, z miejscowości K. (pies [...]),

- nie ustalenie przez organ administracji, dlaczego pies, po zakończonym leczeniu, (co miało miejsce najpóźniej w miesiącach sierpień - wrzesień 2014 r.), nie został przewieziony do Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt [...]" w R., z którym w okresie odbioru psa - Gmina Z. miała podpisaną umowę w zakresie odławiania i zajmowania się bezdomnymi zwierzętami z terenu Gminy Z., a w schronisku tym koszty utrzymania zwierzęcia są zdecydowanie niższe, niż w schronisku w K.,

b/ art. 8 k.p.a. - poprzez jego nie zastosowanie w niniejszej sprawie i tym samym nie pogłębianie zaufania Skarżącego się do organów Państwa.

c/ art. 77 k.p.a. - poprzez nie zebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w niniejszej sprawie, nie poczynienie żadnych nowych ustaleń faktycznych w sprawie, które zmierzałyby do prawidłowego ustalenia konkretnych, określonych kwotowo kosztów, które obowiązany jest uiścić właściciel lub dotychczasowy opiekun zwierząt, wadliwą ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, przyjęcie za podstawę obciążenia kosztami utrzymania psa w schronisku Skarżącego nie prawidłowych faktur VAT oraz pisma [...] Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami z dnia 16 listopada 2020 r. i pisma Gminy Miejskiej K. z dnia 14 grudnia 2020 r., które zostały bezkrytycznie przyjęte przez Wójta Gminy Z. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a w konsekwencji nałożenie obowiązku zapłaty na K. Z. i jego żonę D. Z.,

d/ art. 80 k.p.a. - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, iż na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności, choć nie wyłącznie na podstawie wskazanych powyżej pisma [...] Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami z dnia 16 listopada 2020 r. i pisma Gminy Miejskiej K. z dnia 14 grudnia 2020 r. - została udowodniona wysokość kosztów utrzymania i leczenia psa [...], który przebywał w Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt w K..

e/ art. 107 par. 1 i par. 3 k.p.a. - poprzez brak de facto w zaskarżonej decyzji uzasadnienia faktycznego, nie wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

D. Z. zaskarżonej decyzji zarzuciła, że pominięto fakty, na które zwracała uwagę w odwołaniu. Skarżąca uważa, że nie powinna ponosić kosztów pobytu psa w schronisku, bowiem nie była jego opiekunem. Podniosła, że koszty utrzymania psa w dalszym ciągu nie są zindywidualizowane. Jej zdaniem sprawa ma charakter polityczny i to skarżącym wyrządzono krzywdę.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie i w całości podtrzymała stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2022 r. obie te sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. II SA/Kr 1147/21.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Na wstępie należy wskazać, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2.

Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany.

Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020 poz. 1842 ze zmianami) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Wobec braku możliwości przeprowadzenia rozprawy zdalnej, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 grudnia 2021 r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (j.t. Dz.U. z 2020 r. poz. 638) - zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 (który definiuje znęcanie się nad zwierzętami) może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne. W myśl art. 7 ust. 3 tej ustawy w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia. Na podstawie art. 7 ust. 4 w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna.

Nie ulega wątpliwości, że przesłanki zastosowania cytowanego wyżej ust. 4 zostały w tej sprawie spełnione. Nastąpiło interwencyjne odebranie psa w trybie art. 7 ust. 3 i umieszczenie go w schronisku dla zwierząt – co następnie potwierdzono decyzją Wójta Gminy Z. z 24 lipca 2015 r. Decyzja ta przeszła kontrolę instancyjną i sądową – prawomocnym wyrokiem z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1341/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę w tej sprawie.

Jeszcze we wcześniejszym wyroku, uchylającym wydaną uprzednio w tej sprawie decyzję – II SA/Kr 1230/14 – stwierdzono: "niezależnie od uchybień natury formalnoprawnej, które uzasadniły uchylenie decyzji organu I i organu II instancji, właściwe w sprawie organy administracyjne miały prawo zaadresować kontrolowaną decyzję do skarżących K. Z. i D. Z..

W ramach postępowania o obciążenie kosztami utrzymania psa w schronisku wydano dwa prawomocne wyroki, które są wiążące zarówno dla organów obu instancji, jak i dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozpoznającego obecnie skargi K. Z. i D. Z.. Zgodnie bowiem z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

W pierwszym z tych wyroków, sygn. II SA/Kr 1566/17 wskazano: "Sąd nie ma uprawnień do badania czy Skarżący byli opiekunami odebranych zwierząt, bowiem rozstrzygnięcie co do osoby odpowiedzialnej za psa umieszczonego w schronisku zostało już podjęte i podtrzymane w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 grudnia 2015 roku sygn. Akt II SA/Kr 1341/15. Nie podlegają także badaniu zarzuty związane ze stanowiskiem skarżących, jakoby należało przewieźć psa po jego wyzdrowieniu do innego schroniska, mianowicie tego, z którym Gmina ma podpisaną umowę. Pies został zabrany do schroniska, które mogło mu zagwarantować opiekę stosownie do stanu jego zdrowia, czego nie kwestionują skarżący. Żaden przepis prawa nie wymaga przewiezienia psa po zakończeniu leczenia do innego schroniska, niezależnie od tego, że takie traktowanie w wielu wypadkach mogłoby okazać się niehumanitarne. Sąd stwierdza, że ustawa nie pozostawia jakiejkolwiek swobody organowi w zakresie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia, zwierzęcia, które zostało czasowo odebrane. Ustawodawca wręcz obliguje właściwy organ do wydania rozstrzygnięcia o kosztach transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, w sytuacji gdy zwierzę traktowane było w sposób określony w art. 6 ust. 2 ustawy, co spowodowało jego czasowe odebranie".

Powyższe stanowi odpowiedź na zadawane przez skarżącą pytanie "Dlaczego ja mam płacić? Za cudzego psa?" oraz na zarzut skarżącego dotyczący niewyjaśnienia przez organ, dlaczego pies, po zakończonym leczeniu, (co miało miejsce najpóźniej w miesiącach sierpień - wrzesień 2014 r.), nie został przewieziony do Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt [...]" w R., z którym w okresie odbioru psa - Gmina Z. miała podpisaną umowę w zakresie odławiania i zajmowania się bezdomnymi zwierzętami z terenu Gminy Z., a w schronisku tym koszty utrzymania zwierzęcia są zdecydowanie niższe, niż w schronisku w K.. Będąc związanym cytowanym wyżej wyrokiem, Sąd nie ma podstaw do dalszego omawiania wskazanych zarzutów.

Zarzuty skarżącej dotyczące dalszego pobytu w schronisku psa, który już po wyleczeniu "wyglądał świetnie, był taki zdrowy i piękny, że aż go wykastrowano, wbrew prawu wydano do prywatnej adopcji i na koniec uśpiono" również nie mają wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji. Jak stwierdzono w wyroku II SA/Kr 1341/15 (dotyczącym decyzji o odebraniu psa) "żaden z adresatów decyzji nie deklarował nawet zamiaru odebrania i kontynuacji leczenia psa". Ponadto dzięki adopcji pies przebywał w schronisku krócej – gdyby do adopcji nie doszło, to niewątpliwie koszty obciążające skarżących byłyby wyższe.

W kolejnym wyroku wydanym w tej sprawie sygn. II SA/Kr 1083/19 z kolei Sąd wyjaśnił zarzut – podnoszony również obecnie - "odnośnie ustalenia, czy pies przyjęty do Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w K., prowadzonego przez [...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami, nazwany [...] - był rzeczywiście psem zabranym w dniu 25 kwietnia 2014 r, z miejscowości K., (pies [...])". Sąd stwierdził w tym zakresie: "Niezasadne były natomiast zarzuty skargi K. Z. w zakresie braku ustalenia przez organy, czy pies przyjęty do Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w K., prowadzonego przez [...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami - był rzeczywiście psem zabranym w dniu 25 kwietnia 2014 r. z miejscowości K., (pies [...]). Ustalenie organu w tym przedmiocie jest prawidłowe. Jak wynika z karty zwierzęcia nr [...]/14 (k.74 i k.2 akt administracyjnych) pies, któremu nadano imię [...] (mix owczarka niemieckiego) został odebrany w dniu 25 kwietnia 2014 r. z nieruchomości w K. nr [...] przez pracowników KTOZ B. P. i R. F. i przyjęty do schroniska. Został oznaczony czipem nr [...]. Do dnia wydania go w dniu 5 stycznia 2016 r. osobie adoptującej przebywał w schronisku (k.77 a.a., k.80 a.a.)".

Dalsze kwestionowanie ustalonego w tym zakresie jednoznacznie stanu faktycznego nie może odnieść skutku.

Co istotne, już wyroku sygn. II SA/Kr 1566/17 WSA w Krakowie przesądził co do zasady, że istnieją podstawy do wydania decyzji w trybie art. 7 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt oraz, że podmiotami zobowiązanymi winni być właśnie D. Z. i K. Z.. Jedyną przyczyną uchylenia zaskarżonej wówczas decyzji było to, że "wyliczenia zaprezentowane przez organ I instancji, co do wysokości kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranego zwierzęcia - są niemożliwe do zweryfikowania". Również przyczyną uchylenia decyzji w drugim wymienionym wyroku była kwestia ustalenia wysokości kosztów, którymi należy obciążyć skarżących.

Omawiając wysokość kosztów ustaloną w zaskarżonej decyzji należy przypomnieć, że po ostatnim wyroku WSA w Krakowie organ I instancji zwrócił się do [...] Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w K. oraz do Gminy Miejskiej K. o wyjaśnienie kwestii poruszonych w wyroku WSA.

[...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami wyjaśniło, iż [...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami nie jest w stanie bardziej uszczegółowić kosztów dotyczących psa [...]. Koszty dotyczące leczenia są składową kilku pozycji - to nie tylko koszty użytych leków, ale również koszty materiałów medycznych, wynagrodzeń lekarzy, pielęgniarzy, koszty utrzymania lecznicy oraz amortyzacji sprzętu niezbędnego do leczenia. Podanie tylko i wyłącznie kosztów leków byłoby zdecydowanym zniekształceniem faktycznie poniesionych przez KTOZ kosztów dotyczących opieki nad zwierzęciem, nawet tej wyłącznie medycznej. Podobnie sytuacja wygląda z kosztami transportu. Składową tego kosztu jest koszt paliwa, koszt wynagrodzeń kierowców, amortyzacji samochodu bądź koszty leasingu oraz inne koszty związane z eksploatacją samochodów. Stąd jedyne dane, którymi możemy się posługiwać to koszt całościowego uśrednionego utrzymania zwierzęcia zawierający w sobie również koszty leczenia oraz transportu".

KTOZ przedstawiło również średnią dzienną stawkę przeznaczoną przez Gminę Miejską K. na utrzymanie jednego zwierzęcia w tym okresie, jednocześnie wskazując, iż "KTOZ otrzymuje od Gminy Miejskiej K. wynagrodzenie z tytułu prowadzenia schroniska dla bezdomnych zwierząt, które jest ustalone na cały okres trwania umowy w tej samej wysokości i w wielu przypadkach nie pokrywa wszystkich kosztów niezbędnych do prowadzenia ww. Schroniska. W związku z powyższym faktyczna stawka utrzymania zwierzęcia jest różna od tej finansowanej tylko ze środków GMK. Różnicę pomiędzy otrzymanym od GMK wynagrodzeniem na utrzymanie zwierzęcia, a faktycznie poniesionymi kosztami KTOZ pokrywa z własnych środków".

Z załącznika do ww. pisma KTOZ z dnia 16 listopada 2020 r. wynika, iż łączny koszt utrzymania przedmiotowego psa przeznaczony przez Gminę Miejską K. - Urząd Miasta w K. w okresie od kwietnia 2014 roku do stycznia 2016 roku z rozbiciem na poszczególne miesiące wyniósł [...] zł i został wskazany, jako średnia dzienna stawka przeznaczona na utrzymanie tego zwierzęcia, zaś łączny faktyczny koszt utrzymania psa poniesiony przez KTOZ w okresie od kwietnia 2014 roku do stycznia 2016 roku z rozbiciem na poszczególne miesiące wyniósł [...] zł i został wskazany, jako faktyczna stawka utrzymania tego zwierzęcia.

Z kolei Gmina Miejska K. - Urząd Miasta K., Wydział Kształtowania Środowiska w piśmie z dnia 14 grudnia 2020 r. wyjaśniła, że "precyzyjne wyliczenie kosztów transportu, niezbędnego leczenia oraz utrzymania zwierzęcia odebranego w myśl art. 6 i 7 ustawy o ochronie zwierząt, biorąc pod uwagę okres lat 2014 - 2016 nie jest możliwe. Składowe kosztów wymienionych powyżej to nie tylko paliwo użyte do przewiezienia zwierzęcia, ale także amortyzacja środka transportu, robocizna pracownika obsługującego pojazd, koszty odkażania i czyszczenia środka transportu, koszty lekarstw użytych do leczenia zwierzęcia, media związane z jego obsługą, koszty pracy, pozostałych materiałów medycznych itp. W przypadku samego utrzymania zwierzęcia — na całość kosztów składa się: utrzymanie i amortyzacja nieruchomości, koszty pracownicze, materiałów dezynfekcyjnych i czystości, media, wyżywienie zwierzęcia, ubezpieczenie itp. Schronisko posługuje się tzw. kosztami uśrednionymi, które obejmują całość prowadzenia Schroniska dla bezdomnych zwierząt w K., a dzielone są przez ilość aktualnie przebywających w Schronisku zwierząt. Zgodnie z obowiązującą w tamtym czasie umową, zawartą pomiędzy Gminą Miejską K., a [...] Towarzystwem Opieki nad Zwierzętami, za pomocą takiej kalkulacji rozliczane były okresy utrzymywania w Schronisku Zwierząt, przy czym do wyliczeń brana była kwota otrzymywana na prowadzenie Schroniska od Gminy Miejskiej K. i taka też kwota była podstawą do wyliczenia kosztów dot. zwierzęcia o imieniu [...] w okresie od 25 kwietnia 2014 roku do 5 stycznia 2016 r. Koszty te są zaniżonymi — ponieważ nie obejmują dodatkowych środków finansowych, które na utrzymanie Schroniska wydatkowało w omawianym okresie [...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami".

Oceniając prawidłowość ustalenia kosztów, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt trzeba mieć na względzie, że mowa o pobycie psa w schronisku dla zwierząt w okresie od 25 kwietnia 2014 r. do dnia 5 stycznia 2016 r. – a więc ponad 6 lat temu. Tak znaczny upływ czasu niewątpliwie utrudnia szczegółowe ustalenie kwot przeznaczonych na konkretne zwierzę w schronisku, w którym takich zwierząt przebywa kilkaset. Co istotne, z pisma Gminy K. z 14 grudnia 2020 r. wynika, że obecna umowa na prowadzenie schroniska uszczegóławia sposób wyliczania kosztów utrzymania zwierzęcia. Zgodnie z orzeczeniami SKO wyodrębniono w tym zakresie pozycje dotyczące kosztów transportu zwierzęcia, kosztów jego leczenia i utrzymania w schronisku, jednakże w odniesieniu do lat 2014 – 2016 r. taka dokładniejsza kalkulacja nie jest możliwa.

Pamiętając, że w niniejszej sprawie w prawomocnych wyrokach WSA w Krakowie przesądził, że ustalenie i obciążenie kosztami, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt właściciela lub opiekuna zwierzęcia jest obligatoryjne należało jednocześnie przyjąć – za powołanymi wyżej pismami KTOZ i Gminy K., że bardziej szczegółowe wykonanie wskazań zawartych w tych wyrokach dotyczących zindywidualizowania kosztów nie było obiektywnie możliwe.

Dodatkowo trzeba pamiętać, że chodzi o pobyt w schronisku psa dużego (mix owczarka niemieckiego), w bardzo złym stanie. Jak wynika z wyroku sygn. II SA/Kr 1341/15: "ogólny stan zwierzęcia w dniu 25 kwietnia 2014 r. (...) był bardzo zły. Powyższe zostało odnotowane w protokole kontroli z dnia 25 kwietnia 2014 r. sporządzonym na posesji [...] przez pracowników [...] Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami. Fakt ten potwierdza również wykonana w tym dniu dokumentacja fotograficzna na płycie CD oraz orzeczenie lekarsko-weterynaryjne, sporządzone po obdukcji psa i wykonaniu badań. Z orzeczenia tego wynika, że "stwierdzono dramatyczne niedożywienia zwierzęcia (hipoalbuminemię, niski poziom kreatyniny, anemię regeneratywną, normacytarną, niedobarwliwą); bardzo zły stan utrzymania – wyłysienia skóry kończyn, tułowia; powierzchniowe ropne zapalenie skóry, drożdżycę skóry; obustronne zapalenia przewodów słuchowych zewnętrznych; inwazję pasożytów wewnętrznych – glistnicę". Na k. 58 – 73 akt administracyjnych znajduje się dokumentacja weterynaryjna leczenia psa.

Z tych względów można z pewnością przyjąć, że faktyczny koszt utrzymania psa [...] w okresie jego przebywania w schronisku był zdecydowanie wyższy, niż wykazany uśredniony koszt utrzymania psa w tym schronisku. Trzeba też pamiętać, że obecnie – po dokładnym i precyzyjnym ustaleniu okoliczności, które były możliwe do ustalenia zgodnie ze wskazaniami wynikającymi z wyroków WSA w Krakowie - nałożono na skarżących obowiązek zapłaty kwoty [...]zł, podczas gdy w pierwszej wydanej w tej sprawie decyzji koszty te określono na kwotę [...]zł.

W ocenie Sądu nie ma podstaw by od wyliczonej kwoty utrzymania zwierzęcia odejmować darowizny rzeczowe czynione na rzecz tego konkretnego zwierzęcia przez osobę prywatną w postaci np. specjalistycznej karmy i szamponów leczniczych. Charytatywne działania osób trzecich nie powinny zmniejszać odpowiedzialności finansowej osób, którym odebrano psa w warunkach określonych w art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt.

Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane wyżej okoliczności obie skargi należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.