Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 190/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35  ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2013 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. na podstawie art. 35 ust. 3 w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1, art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz.U. 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej kpa, oraz art. 92 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 142 poz. 1592 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku o pozwolenie na budowę - odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową w parterze oraz budowę zjazdu z ul. [...] (dz. nr ew. [...] z obrębu [...]) - na działce nr [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w [...].

Organ wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, iż w dniu [...] marca 2012 r. wpłynął wniosek [...] Sp. j. w sprawie pozwolenia na budowę. Złożony wniosek nie czynił zadość wymaganiom ustalonym w art. 33 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego (we wniosku nie wskazano numerów wszystkich działek, na których planowano inwestycję oraz nie przedłożono warunków technicznych przyłączenia budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami do seci elektroenergetycznej), wobec czego zgodnie z art. 64 § 2 kpa wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. W/w obowiązek został wykonany w terminie, tj. w dniu [...] kwietnia 2012r.

Organ I instancji podniósł, iż przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ ma obowiązek sprawdzić, czy zostały spełnione wymogi zawarte w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w tym zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W oparciu o posiadane dokumenty stwierdzono, że wnioskowana budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową w parterze jest niezgodna z ustaleniami planu, co stanowi naruszenie w zakresie określonym w art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. W związku z powyższym postanowieniem nr [...]z dnia [...] kwietnia 2012 r. nałożono na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości m.in. poprzez: przedłożenie 4 egzemplarzy projektu budowlanego zgodnego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...]z dnia [...].kwietnia 1998r. (Dz. Urz. Wojewody [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...].09.1998r.), bowiem do wniosku dołączono projekt budowlany budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, natomiast obowiązujący plan dopuszcza na tym terenie wyłącznie zabudowę usługową (§ 3 ust. 1 pkt 2 cyt. uchwały).

W dniu [...] maja 2012r. inwestor złożył wniosek o zmianę wydanego postanowienia i uwzględnienie wniosku o wydanie decyzji budowlanej, podając, iż przed złożeniem wniosku o wydanie pozwolenia na budowę zwrócił się do Urzędu [...] o wydanie wypisu z wyrysem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...]. Inwestor otrzymał wypis z wyrysem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla w/w działki i zgodnie z tym wypisem przedmiotowa działka znajduje się na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...]. Zgodnie z § 7 pkt 2 ppkt 2) m.p.z.p. zatytułowanego "Ustalenia szczegółowe dla obszaru [...]" wskazano, że dopuszcza się na obszarze, gdzie jest zlokalizowana działka inwestora, budownictwo wielorodzinne oraz budownictwo jednorodzinne typu szeregowego, pod warunkiem podłączenia do kanalizacji miejskiej. Inwestor zarzucił, iż nie został powiadomiony o tym, że wypis z wyrysem, który wydał właściwy do tego organ, nie obowiązuje lub stracił moc prawną, a także nie wydano inwestorowi innego wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

Dokonując oceny dokumentacji złożonej prze stronę skarżącą organ stwierdził, że nie została usunięta niezgodność planowanej inwestycji z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w związku z czym, zgodnie z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, należało wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. działając na podstawie art. 138 § 2 kpa oraz art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane po rozpatrzeniu odwołania "[...] Sp. J. - utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2012 r., Nr [...].

Organ odwoławczy podał, iż z analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż inwestor nie wypełnił obowiązku nałożonego na niego przez organ I instancji na podstawie przepisu art. 35 ust. 1 i ust. 3 Prawa budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., a planowana inwestycja jest nie zgodna z przepisem § 3 ust. 1 pkt 2 obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r., Nr [...] (Dz. Urz. Woj. [...]. z 1998r., Nr [...], poz. [...]).

Uzasadnione jest stanowisko organu I instancji, zgodnie z którym w przedmiotowej sytuacji nie jest dopuszczalne zlokalizowanie obiektu objętego zaskarżoną decyzją. Prezydent [...] po czynił szczegółowe ustalenia w tym zakresie i wynika z nich jednoznacznie, że wypis i wvrys sporządzony dla przedmiotowej działki, na który powołuje się inwestor zawiera błędne ustalenia. Zgodnie bowiem z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...]z dnia [...] kwietnia 1998r., Nr [...]działka nr [...] z obrębu [...]zlokalizowana przy ul. [...]w [...] znajduje się na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...]. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 ww. uchwały jest to obszar zabudowy usługowej, na którym nie dopuszcza się realizacji zabudowy mieszkaniowej. Przedmiotowy plan ma charakter wiążący i organy administracji - architektoniczno budowlanej są zobowiązane do bezwzględnego stosowania jego przepisów. W ocenie organu odwoławczego błędnie wydany wypis z wyrysem dla przedmiotowej działki pozostaje bez wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia.

Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] Sp. j. wnosząc o jej uchylenie.

W skardze zarzucono naruszenie:

- art. 138 § 2 kpa, gdyż zgodnie z podaną w zaskarżonej decyzji podstawą prawną, decyzja Prezydenta [...]powinna zostać uchylona w całości a sprawa powinna być przekazana do ponownego rozpoznania przez organ I instancji;

- art. 107 § 1 kpa poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji, dlaczego organ uznał, że skarżący nie wypełnił obowiązku nałożonego przez organ I instancji oraz, które argumenty z odwołania nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, brak odniesienia się organu I instancji do poszczególnych zarzutów i twierdzeń skarżącego;

- art. 76 kpa w zw. z art. 30 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nie uznanie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego za dokument urzędowy i tym samym nie uznanie domniemania z niego wynikającego.

W skardze podniesiono, iż organ nie odniósł się do ważności zaświadczenia tj. wypisu z wyrysem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które w ocenie strony skarżącej wciąż obowiązuje.

Skarżący wskazali ponadto, iż na tym samym obszarze wydawane są pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych innym inwestorom.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zapisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Kontrolują zatem czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270). Przy czym, zgodnie z art. 134 tej ustawy, sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, czyli rozpatrują sprawę w jej całokształcie.

Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w aspekcie zarzutów podniesionych w skardze oraz wziętych pod rozwagę przez Sąd z urzędu w zakreślonych powyżej ramach wykazała, iż odpowiada ona prawu.

Przedmiotem oceny Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...]odmawiającą udzielenia stronie skarżącej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową. Zdaniem Sądu stanowisko organu należy w pełni zaakceptować.

Przystępując do szczegółowych rozważań w pierwszej kolejności wskazać należy, iż w myśl art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Stosownie natomiast do ust. 4 cytowanego artykułu w razie spełnienia wymagań określonych powyżej oraz dochowania wymogów formalnych wniosku określonych w art. 32 ust. 4 ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W konsekwencji, stosując reguły wykładni a contrario, organ ten zobligowany jest do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę w razie stwierdzenia, iż projekt budowlany nie jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, gdy projekt zagospodarowania działki lub terenu nie jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a także gdy nie spełnione zostały pozostałe przesłanki, o których mowa w cytowanym wyżej art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego

Z akt niniejszej sprawy wynika, że Prezydent [...]postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. zobowiązał inwestora min. do przedłożenia projektu budowlanego zgodnego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1998r., gdyż do wniosku dołączono projekt budowlany budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, natomiast obowiązujący plan dopuszcza na tym terenie wyłącznie zabudowę usługową.

Bezspornym jest, że pomimo nałożenia obowiązku inwestor nie dostosował dokumentacji projektowej do stanu spełniającego wymagania art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

Obowiązkiem organu było ustalenie czy na przedmiotowym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i w oparciu o jego zapisy dokonać oceny dopuszczalności wykonania przedmiotowych prac. W ocenie Sądu organy architektoniczno - budowlane prawidłowo uznały, iż planowana przez inwestorów inwestycja objęta wnioskiem jest niezgodna z ustaleniami planu miejscowego.

Zgodnie bowiem z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1998r., Nr [...] działka nr [...] z obrębu [...] zlokalizowana przy ul. [...] w [...] znajduje się na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...] . Zgodnie natomiast z § 3 ust. 1 pkt 1 ww. uchwały jest to obszar zabudowy usługowej, na którym nie dopuszcza się realizacji zabudowy mieszkaniowej.

Odnosząc wskazane wyżej normy do okoliczności przedmiotowej sprawy wskazać należy, że jak wynika z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych prowadzące postępowanie organy dochowały przewidzianych wyżej wymogów w zakresie obowiązkowej kontroli przedłożonej przez strony dokumentacji, z dokonanych ustaleń wyprowadzając wniosek, iż przedłożone dotychczas przez skarżącą materiały i dokumenty nie uprawniały organu do wydania żądanego przez nią pozwolenia budowlanego. Wniosek ten, zdaniem Sądu, podzielić należy w całej rozciągłości.

W konsekwencji uznać należy, że skoro załączona do wniosku dokumentacja nie spełniała wymogów omówionych przepisów Prawa budowlanego i pomimo wezwania strony do stosownych uzupełnień nie zostały one usunięte, to organ pierwszej instancji zobligowany był do wydania decyzji odmawiającej udzielenia stronom pozwolenia na budowę. Tym samym prawidłowo też Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją utrzymał rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne w mocy uznając je za pozostające w zgodzie z obowiązującym prawem.

Sąd stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie organy obu instancji uczyniły zadość obowiązkom wynikającym z art. 7 i 77 kpa. Materiał dowodowy zebrany w sprawie był wystarczający dla podjęcia przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji, ocena tego materiału została dokonana według reguł wskazanych w art. 80 kpa, a ustalenia poczynione przez organ znajdują pełne potwierdzenie w aktach administracyjnych.

Wskazać należy ponadto, iż wyrys i wypis z planu zagospodarowania przestrzennego nie przyznaje, nie stwierdza, nie uznaje uprawnień ani obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wydanie wypisu lub wyrysu ze studium lub planu zagospodarowania przestrzennego jest wyłącznie czynnością urzędową.

W sytuacji, gdy istnieje plan zagospodarowania przestrzennego, w procesie ubiegania się przez stronę o pozwolenie na budowę, organ prowadzący postępowanie dokonuje z urzędu sprawdzenia zgodności tego zamierzenia budowlanego z planem zagospodarowania przestrzennego, przy czym ustaleń tych nie może czynić wyłącznie o załączony przez inwestora wypis i wyrys z planu miejscowego. Podkreślić trzeba, iż ustalenia planu miejscowego regulują status prawny konkretnych nieruchomości położonych na obszarze planu i są wiążące dla właścicieli nieruchomości i inwestorów.

Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności jak również i to, że Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy, skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.