Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 881/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 859/11 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 859/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J.M. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. Wojewoda Mazowiecki zawiesił postępowanie odwoławcze w przedmiocie zameldowania małoletniej K. M. na pobyt stały w lokalu przy ul. [...] w W.

Po rozpatrzeniu zażalenia J.M. na powyższe postanowienie Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. uchylił w całości postanowienie organu pierwszej instancji i odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego prowadzonego przez Wojewodę Mazowieckiego. W tym miejscu Sąd I instancji wskazał, że Minister błędnie podał na zaskarżonym postanowieniu datę [...] kwietnia 2010 r. Z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, iż postanowienie Ministra zostało wydane w dniu [...] kwietnia 2011 r.

WSA w Warszawie podał następnie, że J.M. wniósł skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2011 r. i wniósł o wstrzymanie jego wykonania.

Sąd I instancji wskazał dalej w uzasadnieniu postanowienia z 6 lipca 2011 r., że przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania. Jest to akt, który nie podlega wykonaniu. Wynika to już z samej istoty postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym, które nie nadaje stronie uprawnień ani nie nakłada na nią obowiązków o charakterze materialnoprawnym. W drodze postanowienia określane są bowiem co do zasady jedynie uprawnienia i obowiązki strony w toku postępowania. Taki, wyłącznie formalny charakter, ma zaskarżone postanowienie organu. Zaskarżone postanowienie w żaden zatem sposób nie dotyka bezpośrednio sfery prawnej skarżącego, stąd w ogóle nie kwalifikuje się do wykonania, a wskutek tego - nie można wstrzymać jego wykonania.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. M.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez ,,wykonanie" aktu należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

W niniejszym postępowaniu przedmiotem sądowej kontroli jest postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2011 r., uchylające w całości postanowienie organu pierwszej instancji i odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego prowadzonego przez Wojewodę Mazowieckiego.

W tym miejscu należy podzielić pogląd Sądu pierwszej instancji, że postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego nie zalicza się do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Powołane postanowienie, jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, nie nadaje się bowiem do wykonania. Wywołuje ono jedynie skutki procesowe - nie przyznaje stronie żadnych uprawnień, ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności administracyjnej, przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a., dotyczy natomiast takich aktów administracyjnych i czynności, których wykonanie może spowodować szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.

Zaskarżone postanowienie ma wyłącznie formalny charakter. Dotyczy ono odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego i dlatego umożliwia dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie.

Uwzględniając całość powyższych rozważań należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r. prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2011 r.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a.