Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 346/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie prawidłowości zameldowania na pobyt stały postanawia: przyznać A. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca w złożonej skardze wniosła jednocześnie o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie "obrońcy z urzędu" i w tym celu nadesłała "oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania" z dnia 12 września 2008r. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony w przepisanej prawem formie, wezwaniem z dnia 2 października 2008r. zobowiązano stronę do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, którego druk o symbolu "PPF" przesłano wraz z wezwaniem. Strona wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie do jego złożenia, przedłożyła wypełniony formularz domagając się przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego na urzędowym formularzu strona podała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, ani opłacić wynagrodzenia adwokata, ponieważ jedynym źródłem jej dochodu jest emerytura.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ustawy p.p.s.a.).

W oparciu o przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną strony skarżącej, uznać należy, że żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie przez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie.

Z danych zawartych w urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy oraz w złożonych dokumentach, wynika, że strona skarżąca jest osobą samotną, jedynym źródłem jej utrzymania jest emerytura, która wynosi [...] zł brutto. Strona nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jak również żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Mając na uwadze sytuację materialną strony (niski dochód z emerytury, jak również brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów prowadzonego postępowania), stwierdzić należy, że strona nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy. Spełniona zatem została przesłanka przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie, bowiem strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.