Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1316/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 102 poz 1 art. 12, art. 6-9, art. 19 ust. 1 i 2, art, 4 lit. g, art. 4  lit. k
law: Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów  socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również  uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Tekst mający znaczenie dla EOG).
article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 1,2, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a-c pkt 2, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 92 ust. 1,4, art. 92a ust. 4, art. 93 ust. 7,1,10, art. 89 ust. 1 pkt 6, art. 87, art. 89a
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity
article: art. 7.8.77 par. 1, art. 107 par. 1,3, art. 12 par. 1, art. 78
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: roz. 4
journal: Dz.U. 2007 nr 89 poz 589
law: Ustawa z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 marca 2012 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...]. Nr rej. [...]wydaną na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. Nr 89, poz. 589 z późn.zm.) z powołaniem się na art. 93 w związku z art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 125 poz. 874 z późn.zm.) oraz ustalenia protokołu z kontroli z dnia [...]. nr rej. [...] Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy nałożył na [...]D.M. A.M. Spółka Jawna karę pieniężną w kwocie [...] zł. z tytułu stwierdzonych naruszeń przepisów o czasie pracy kierowców.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Inspektor Pracy wskazał, iż łączna suma kary wynikającej z naruszeń stwierdzonych podczas przedmiotowej kontroli wynosi [...],- zł, jednakże z uwagi na art. 92 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy o transporcie drogowym suma kar pieniężnych nałożonych podczas jednej kontroli nie może przekroczyć kwoty [...] zł – w odniesieniu do kontroli w przedsiębiorstwie, nałożono karę w wysokości jak wyżej.

W wyniku przeprowadzonej kontroli w przedsiębiorstwie w okresie od [...]. do [...]. na podstawie udostępnionych do kontroli dokumentów źródłowych, organ kontrolny stwierdził szereg naruszeń przepisów dotyczących transportu drogowego, w tym norm prowadzenia pojazdu, przerw i odpoczynków kierowców, udokumentowanych w protokole z kontroli z dnia [...] nr rej. [...], W toku kontroli przedsiębiorca przedłożył wydruki z urządzeń rejestrujących, na których poszczególni kierowcy odnotowali ręcznie przyczyny odstępstw od obowiązujących przepisów w niektórych dniach w okresie objętym kontrolą. W znacznej ilości przypadków brak było wydruków z urządzenia rejestrującego, mimo wystąpienia naruszeń, przy czym dla niektórych z nich przedłożono "wydruki tarczy z programu komputerowego" z opisem kierowcy. W protokole z kontroli wskazano pod poszczególnymi naruszeniami, czy przedłożono dokument uzasadniający poszczególne naruszenie kierowcy. Przedłożone dokumenty wraz z zestawieniem ich ilości i wskazanymi dniami kalendarzowymi, których dotyczą, załączono do protokołu z kontroli. Do protokołu z kontroli przedsiębiorca w dniu [...] r. wniósł zastrzeżenia, w których podniósł, że we wskazanych 9 na 11 przypadków opisanych w protokole, kierowcy wykorzystali odpoczynek tygodniowy w prawidłowym wymiarze. Po uwzględnieniu zastrzeżeń, z protokołu wykreślono naruszenie dotyczące skrócenia tygodniowego odpoczynku kierowcy E.J. w okresie od [...]. zamieszczone na stronie 7 protokołu z kontroli. W pozostałym zakresie protokół nie został zmieniony i został podpisany w dniu [...].

W toku wszczętego w dniu [...]. postępowania administracyjnego, strona przedłożyła organowi dodatkowe wyjaśnienia, przywołując w nich te same argumenty, które były zawarte w zastrzeżeniach do protokołu, a które nie zostały uwzględnione, przy rozpatrywaniu zastrzeżeń. W "dodatkowych wyjaśnieniach" strona wskazała, że we wszystkich przypadkach naruszeń opisanych w protokole, w tym w zakresie skrócenia dziennego czasu odpoczynku, przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu (powyżej 4,5 godziny) bez wymaganej przerwy, przekroczenia maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu, gdzie brak było dokumentów - wydruków z urządzenia rejestrującego uzasadniających odstępstwo od przestrzegania norm czasu jazdy, przerw i odpoczynków, kierowcy posiadają wyjaśnienie na "wydruku z tarczy z programu komputerowego, nie przedkładając organowi żadnych dowodów mogących świadczyć, iż w przypadkach opisanych w protokole nie doszło do naruszenia przepisów przez kierowców.

Po analizie zgromadzonego w sprawie materiału i wymogu wynikającego z przepisu art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15.03.2006 r., iż powody odstępstwa od nieprzestrzegania przepisów przez kierowcę powinny być wykazane odręcznie na wykresówce lub wydruku z urządzenia rejestrującego aktywność kierowcy w danym dniu, niezwłocznie po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój, organ nie znalazł podstaw do uwzględnienia zasadności wielu stwierdzonych naruszeń, których przyczyn/powodów kierowcy w ogóle nie wskazali. W wielu przypadkach, opisy dokonane na wydrukach potwierdzały jedynie aktywność wykazaną na karcie kierowcy, zwłaszcza w zakresie czasu wjazdu i zjazdu z promu. W niektórych przypadkach opisy na wydrukach z urządzenia rejestrującego, pozwalały jedynie na dokonanie ustaleń, że czas pracy lub odpoczynku miał miejsce rzeczywiście podczas przeprawy promowej w przypadku niezarejestrowania tego faktu przez kierowcę na karcie, co pozwalało na uwzględnienie przerywanego odpoczynku w wymiarze do 1 godziny i przyjęcie, że nie doszło w danym przypadku do naruszenia przepisów.

Wymogu ww. przepisu nie spełniają opisy przyczyn odstępstw od przestrzegania przepisów, dokonywane przez kierowców na wydrukach z tarcz programu komputerowego, w czasie analizy ich aktywności przez przedsiębiorcę, czy też w czasie trwania kontroli. Wydruki z tarczy programu komputerowego, wskazujące naruszenia w danym dniu przez poszczególnych kierowców i wskazane przez kierowców okoliczności zdarzeń, mogą służyć przedsiębiorcy do podjęcia działań zapewniających właściwą organizację przewozów drogowych z uwzględnieniem wykazywanych przez kierowców przyczyn występujących naruszeń, wynikających z okoliczności dających się przewidzieć, jak np. korki drogowe, brak parkingów na określonych trasach, rozkłady odjazdów promów itp.

W toku składanych w postępowaniu wyjaśnień strona podniosła też, że problemy związane z przewozami drogowymi do Skandynawii są specyficzne, a warunki na drogach ograniczają możliwość zachowania w pełni obowiązujących przepisów przez kierowców, którzy generalnie opisują we wszystkich przypadkach przyczyny ich niezachowania.

Powyższe twierdzenie strony nie znajduje w pełni uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym, albowiem w większości przypadków opisy nie zostały dokonane zgodnie z prawem na wydrukach z urządzenia rejestrującego z dnia w którym doszło do naruszenia przepisów, a ponadto w większości przypadków, okazane do kontroli opisy na dokumentach nie zawierają wskazania żadnych okoliczności i przyczyn naruszeń pozwalających na uznanie, że doszło do nich wskutek okoliczności wyjątkowych, sporadycznych i nie dających się przewidzieć. Podawane przez kierowców godziny wjazdu i zjazdu z promu wskazywały jedynie ilość przerw w realizowanym odpoczynku, a w żaden sposób nie uzasadniały skrócenia wymaganego odpoczynku.

Stosunkowo częste korki na drogach, brak parkingów na określonych znanych przewoźnikowi trasach, a także rozkłady przepraw promowych są znane i związane z nimi problemy dają się przewidzieć, a zatem nie mogą stanowić okoliczności uzasadniających odstępstwa.

Posiadanie przez stronę programu komputerowego, który pozwala na bieżącą analizę przestrzegania przez poszczególnych kierowców czasów jazdy, przerw i odpoczynków, nie świadczy o dokładaniu wszelkich starań, aby kierowcy w pełni przestrzegali obowiązujące przepisy. Posiadane przez stronę wydruki z urządzenia rejestrującego i wydruki z programu komputerowego ze wskazaniem naruszeń i dokonane na nich opisy przez kierowców wskazują jednoznacznie, że stan przestrzegania przepisów przez kierowców był stronie znany, nie powodował jednak podejmowania działań na rzecz poprawy organizacji przewozów.

Biorąc pod uwagę obowiązek rozpatrzenia wszystkich dowodów przedkładanych przez stronę w toku postępowania, a także argumenty strony wskazujące na specyfikę przewozów (krótkie przeprawy promowe), organ uwzględnił przy podejmowaniu decyzji wszystkie wskazane okoliczności uzasadniające odstępstwa od przestrzegania obowiązujących przepisów i przedłożone w postępowaniu dokumenty i dowody.

Mając na uwadze powyższe, organ kontrolny uznał za udowodnione niżej opisane naruszenia przepisów o czasie prowadzenia pojazdu, wymaganych przerwach i czasie odpoczynku kierowców.

I. Skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego

/ art. 92 ust. 1,pkt 8, art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o transporcie drogowym, (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz.874 z pózń. zm.) oraz na podstawie Ip. 10.1. lit. a) i b) załącznika do ww. ustawy/

W wyniku analizy danych zawartych w plikach z kart kierowców z okresu objętego kontrolą, po uwzględnieniu uzasadnionych jako odstępstwo zdarzeń oraz oczywistych błędów w operowaniu tachografem lub selektorem, stwierdzono następujące naruszenia przepisów:

1. Kierowca C. A. w okresie od godz. [...] dnia [...], do godz. [...] dnia [...]nie wykonał wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych licząc od godz. [...] w dniu [...]. Kierowca w w/w okresie wykonał najdłuższy nieprzerwany odpoczynek, trwający [...] tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...], podczas gdy w tym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 24 godziny nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych, a skrócenie to skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...].

W ww. przypadku brak było dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania wymaganego odpoczynku.

Nie uwzględniono stanowiska strony zawartego w wyjaśnieniach złożonych w toku postępowania, że ww. kierowca wykorzystał prawidłowy odpoczynek tygodniowy w wymiarze [...](od [...] do godz.. [...]), albowiem tydzień, w którym kierowca powinien odebrać wymagany odpoczynek zakończył się [...]r. o godz. [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

2. Kierowca C. A. w okresie od godz. [...] dnia [...], do godz. [...] dnia [...] nie wykonał wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych licząc od godz. [...] w dniu [...]. Kierowca w w/w okresie wykonał najdłuższy nieprzerwany odpoczynek, trwający [...] tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...], podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 24 godziny nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych, a skrócenie to skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...].

W ww. przypadku brak było dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania wymaganego odpoczynku.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

3. Kierowca J. E. w okresie od godz. [...] dnia [...] do godz. [...] dnia [...] nie wykonał wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych licząc od godz. [...] w dniu [...]. Kierowca w w/w okresie wykonał najdłuższy nieprzerwany odpoczynek, trwający [...] tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...], podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum [...] godzin (w poprzednim tygodniu kierowca korzystał z odpoczynku skróconego, który wynosił [...]) nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...].

W ww. przypadku brak było dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania wymaganego odpoczynku.

Ww. wykorzystał odpoczynek wskazany przez stronę ( w dodatkowych wyjaśnieniach) w wymiarze [...] godz. do godz. [...] w dniu [...], ale nie maksymalnie po [...] godzinnych okresach licząc od godz. [...] w dniu [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

4. Kierowca J. E. w okresie od godz. [...] dnia [...], do godz. [...] dnia [...] nie wykonał wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych licząc od godz. [...] w dniu [...]. Kierowca w w/w okresie wykonał najdłuższy nieprzerwany odpoczynek, trwający [...] tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...], podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 24 godziny nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych, a skrócenie to skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...].

W ww. przypadku brak było dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania wymaganego odpoczynku.

Ww. kierowca wykorzystał odpoczynek wskazany przez stronę (w wyjaśnieniach), ale nie wykorzystał nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego po maksymalnie 6 okresach 24 godzinnych, licząc od godz. [...] dnia [...]. Nieprzerwany odpoczynek tygodniowy kierowca rozpoczął dopiero [...] o godz. [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

5. Kierowca M. J. M. w okresie od godz. [...] dnia [...] do godz. [...] dnia [...] nie wykonał wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych licząc od godz. [...] w dniu [...]. Kierowca w w/w okresie wykonał najdłuższy nieprzerwany odpoczynek, trwający [...] tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...], podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum [...] godzin (w poprzednim tygodniu kierowca korzystał z odpoczynku skróconego, który wynosił [...]) nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...].

W ww. przypadku brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania wymaganego odpoczynku.

Twierdzenie strony złożone w toku postępowania, że ww. naruszenie jest uzasadnione, nie znalazło potwierdzenia w materiale dowodowym, zgromadzonym w sprawie. Strona przedłożyła w toku kontroli odwołanie kierowcy wraz z protokołem z kontroli drogowej przeprowadzonej w dniu [...]. w wyniku której na ww. kierowcę nałożono karę za skrócenie tygodniowego odpoczynku w okresie od [...] do godz. [...] dnia [...]. Przedłożone dokumenty, ewentualnie uzasadniające skrócenie odpoczynku w tygodniu wskazanym wyżej, nie mogą - zdaniem organu - uzasadniać także skrócenia odpoczynku w następnym tygodniu.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

6. Kierowca M. J. M. w okresie od godz. [...] dnia [...], do godz. [...] dnia [...] nie wykonał wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych licząc od godz. [...] w dniu [...]. Kierowca w w/w okresie wykonał najdłuższy nieprzerwany odpoczynek, trwający [...] tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...], podczas gdy w tym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 24 godziny nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych, a skrócenie to skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...].

W ww. przypadku brak było dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania wymaganego odpoczynku.

Złożone wyjaśnienia strony w toku postępowania potwierdzają, że kierowca nie wykorzystał faktycznie minimalnego 24 godzinnego odpoczynku tygodniowego w wymaganym okresie.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

7. Kierowca M. J. M. w okresie od godz. [...] dnia [...], do godz. [...] dnia [...]nie wykonał wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych licząc od godz. [...] w dniu [...]. Kierowca w w/w okresie wykonał najdłuższy nieprzerwany odpoczynek, trwający [...] tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...], podczas gdy winien był odebrać minimum 24 godziny nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych, a skrócenie to skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...].

W ww. przypadku brak było dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania wymaganego odpoczynku.

Złożone wyjaśnienia strony potwierdzają, że kierowca nie wykorzystał faktycznie minimalnego 24 godzinnego odpoczynku tygodniowego w wymaganym okresie.

Odpoczynek w wymiarze wskazanym przez stronę, kierowca rozpoczął po [...] zamiast maksymalnie [...], licząc od dnia [...] od godz. [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

8. K. S. L. w okresie od godz. [...] dnia [...], do godz. [...] dnia [...] nie wykonał wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych licząc od godz. [...] w dniu [...]. Kierowca w w/w okresie wykonał najdłuższy nieprzerwany odpoczynek, trwający [...] tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...], podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 24 godziny nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych, a skrócenie to skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...].

W ww. przypadku brak było dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania wymaganego odpoczynku.

Wyjaśnienia strony potwierdzają, że kierowca rozpoczął odpoczynek tygodniowy później aniżeli maksymalnie po [...],

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

9. Kierowca S. L. w okresie od godz. [...] dnia [...], do godz. [...] dnia [...] nie wykonał wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych licząc od godz. [...] w dniu [...]. Kierowca w w/w okresie wykonał najdłuższy nieprzerwany odpoczynek, trwający [...]tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...], podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 24 godziny nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych, a skrócenie to skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...].

W ww. przypadku brak było dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania wymaganego odpoczynku.

Prawdziwe są twierdzenia strony, że ww. rozpoczął odpoczynek w dniu [...]., który wynosił ponad [...] godzin. Odpoczynek tygodniowy, w wymiarze co najmniej 24 godzin kierowca powinien rozpocząć najpóźniej po [...] licząc od dnia [...] od godz. [...]. Kierowca rozpoczął odpoczynek dopiero od godz. [...] w dniu [...], a zatem z naruszeniem prawa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

Skrócenie odpoczynku stanowi naruszenie art. 8 ust. 6, ust. 7 i ust.9 rozporządzenia WE nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dn. 15.03.2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98 jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L. 102/1 z dn. 11.04.2006 r.), w myśl którego, w ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej: dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku (trwające co najmniej 45 godzin), lub jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej 9 godzin. Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie, można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie do obu.

Łączna suma kar z tytułu skrócenia tygodniowego czasu odpoczynku wynosi zatem [...] zł.

II. Skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego.

/ art. 92 ust. 1 pkt 8, art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn.zm.) oraz na podstawie Ip. 10.2. lit. a) i b) załącznika do ww. ustawy/

W wyniku analizy danych zawartych w plikach z kart kierowców z okresu objętego kontrolą, po uwzględnieniu uzasadnionych jako odstępstwo zdarzeń oraz oczywistych błędów w operowaniu tachografem lub selektorem, stwierdzono następujące naruszenia przepisów.

1. Kierowca C. A. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Nie przedłożono także dokumentu wskazanego w złożonych w toku postępowania wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

2. Kierowca C. A. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, z opisem kierowcy wskazującego godziny wjazdu i zjazdu z promu oraz odbyciu odpoczynku dziennego na promie

Dokonany przez kierowcę opis nie wskazuje przyczyn odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

3. Kierowca C. A. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, z opisem kierowcy wskazującego, że kontynuacja odpoczynku dobowego "na następnej tarczy do godz. [...] w dniu [...]

Dokonany przez kierowcę opis nie wskazuje przyczyn odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

4. Kierowca C. A. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono "wydruk tarczy" programu komputerowego wykazującej powyższe naruszenie, z opisem kierowcy "zjazd na odpoczynek tygodniowy do miejsca bazowania".

Dokonany przez kierowcę opis nie wskazuje przyczyn odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono kwotę [...] zł.

5. Kierowca C. A. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, z opisem kierowcy wskazującego jako przyczynę odstępstwa od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków "dojazd do promu i kontynuacja pauzy na promie".

Dokonany przez kierowcę opis nie wskazuje przyczyn odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

6. Kierowca C. A. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, z opisem kierowcy wskazującego jako przyczynę odstępstwa od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków "dojazd do promu i kontynuacja pauzy na promie". Dokonany przez kierowcę opis nie wskazuje przyczyn odstępstwa.

7. Kierowca C. A. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, z opisem kierowcy wskazującego godziny wjazdu i zjazdu z promu i odbycie pauzy tygodniowej, bez uzasadnienia odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

8. Kierowca C. A. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

9. Kierowca C. A. w dniu [...] o godzinie [...] rozpoczął 24- godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono "wydruk tarczy" programu komputerowego wykazującej powyższe naruszenie, z opisem kierowcy "dojazd do miejsca parkingowego i odbycie pauzy [...]."

Dokonany przez kierowcę opis nie wskazuje przyczyn odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

10. Kierowca J. E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruk tarczy z opisem naruszenia i opisem kierowcy o kontynuacji odpoczynku "na następnej tarczy"

Dokonany przez kierowcę opis nie wskazuje przyczyn odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

11. Kierowca J. E. w dniu [...] , o godzinie [...] rozpoczął 24¬godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...] W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

12. Kierowca J. E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24- godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...]dnia [...] do godziny [...]dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk tarczy z opisem naruszenia i opisem kierowcy godz. wjazdu i zjazdu z promu.

Dokonany przez kierowcę opis nie wskazuje przyczyn odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

13. Kierowca J. E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk tarczy z opisem naruszenia i opisem kierowcy godz. wjazdu i zjazdu z promu.

Dokonany przez kierowcę opis nie wskazuje przyczyn odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

14. Kierowca J. E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24- godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

15. Kierowca J. E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk tarczy z opisem naruszenia i opisem kierowcy "dojazd do miejsca zamieszkania na pauzę tygodniową". Dokonany przez kierowcę opis nie wskazuje przyczyn odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

16. Kierowca J. E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...] . W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk tarczy z opisem naruszenia i opisem kierowcy godz. wjazdu i zjazdu z promu.

Dokonany przez kierowcę opis nie wskazuje przyczyn odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

17. Kierowca J.E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

18. Kierowca J.E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...]nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...]do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

19. Kierowca J.E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

20. Kierowca J. E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, z opisem kierowcy wskazującego przyczynę odstępstwa od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw i odpoczynków, który to opis nie przystaje do czynności zarejestrowanych na karcie kierowcy.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

21. Kierowca J. E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24- godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk z analizy tarczy z opisem godzin wjazdu i zjazdu z promu, bez uzasadnienia przyczyn odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

22. Kierowca J. E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk tarczy z opisem naruszenia i opisem kierowcy o kontynuacji odpoczynku dobowego na następnej tarczy. Opis nie wskazuje przyczyn odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

23. Kierowca J. E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu , którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk tarczy z opisem naruszenia i opisem kierowcy o kontynuacji odpoczynku dobowego na następnej tarczy.

Opis nie wskazuje przyczyn odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

24. Kierowca J. E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk tarczy z opisem naruszenia i opisem kierowcy uzasadniającego odstępstwo zjazdem na bezpieczny parking.

Analiza aktywności kierowcy zarejestrowana na karcie wykazuje, że kierowca rozpoczął dzienny odpoczynek zbyt późno, aby wykorzystać go w należnym wymiarze w dobie rozliczeniowej, a ponadto przed rozpoczęciem odpoczynku wykonywał inną prace, a nie jechał szukając bezpiecznego parkingu.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

25. Kierowca J.E. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin.

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, z opisem kierowcy wskazującego jako przyczynę odstępstwa od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków : opis godz. wjazdu i zjazdu z promu.

Opis godz. wjazdu i zjazdu z promu nie wskazuje przyczyn poczynionego odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

26. Kierowca C. K. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk z tarczy z opisem godz. wjazdu i zjazdu z promu, bez wskazania przyczyn nieodebrania odpoczynku w wymaganym wymiarze.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

27. Kierowca C. K. w dniu [...], o godzinie [...]rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, z opisem kierowcy wskazującego jako przyczynę odstępstwa od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków zjazd na odpoczynek dobowy.

Wskazana przyczyna nie uzasadnia odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

28. Kierowca C.K. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, z opisem kierowcy wskazującego jako przyczynę odstępstwa od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków wjazd i zjazd z promu i kontynuacja pauzy.

Wskazana przyczyna nie uzasadnia odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

29. Kierowca C.K. w dniu [...], o godzinie [...]rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, z opisem kierowcy wskazującego jako przyczynę odstępstwa od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków wjazd i zjazd z promu i kontynuacja pauzy.

Wskazana okoliczności nie uzasadniają odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

30. Kierowca C.K. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...] W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

31. Kierowca C.K. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...] W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, z opisem kierowcy, wskazującego jako przyczynę odstępstwa od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków - opis godz. wjazdu i zjazdu z promu.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

32. Kierowca C.K. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

33. Kierowca C.K. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

34. Kierowca C.K. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

35. Kierowca C.K. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

36. Kierowca C.K. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego z opisem kierowcy wskazującym na konieczność przerwania odpoczynku koniecznością zmiany miejsca parkowania.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

37. Kierowca C.K. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, z opisem kierowcy wskazującego jako przyczynę odstępstwa od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków - opis godz. przeprawy promowej i czasu odpoczynku.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

38. Kierowca C.K. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

39. Kierowca M.J.M. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...] W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków pilnym dojazdem na przeprawę promowa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

40. Kierowca M.J.M. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłużono wydruk z urządzenia rejestrującego, uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków pilnym dojazdem na przeprawę promową.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

41. Kierowca M.J.M. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków zjazdem na bazę na przerwę tygodniową.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

42. Kierowca M.J.M. w dniu [...], o godzinie [...]rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków brakiem parkingu przy drodze [...] z powodu jej remontu i koniecznością dojazdu do najbliższego parkingu na przerwę dobowa. Analiza aktywności kierowcy w ww. dniu wykazuje, że kierowca nie wykorzystał minimalnego odpoczynku [...] w 24 godzinnej dobie rozliczeniowej, a maksymalny wykazany wyżej odpoczynek dobowy wykorzystał na promie.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

43. Kierowca M.J.M. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk analizy tarczy z opisem uzasadniającym odstępstwo wskazaniem godzin wjazdu i zjazdu z promu oraz kontynuacją odpoczynku dobowego na następnej tarczy.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

44. Kierowca M.J.M. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w

wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

45. Kierowca M.J.M. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

46. Kierowca M.J.M. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia z opisem przyczyn odstępstwa "pilny dojazd na przeprawę promową".

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

47. Kierowca M.J.M. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

48. Kierowca M.J.M. z dnia [...], o godzinie [...]rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruk z analizy tarczy ze wskazaniem kierowcy godz. wjazdu na prom.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

49. Kierowca M.J.M. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk analizy tarczy z opisem przyczyn odstępstwa godz. wjazdu na prom.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

50. Kierowca M.J.M. w dniu [...], o godzinie [...]rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk analizy tarczy bez wskazania przyczyny odstępstwa od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

51. Kierowca M.J.M. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w

wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

52. Kierowca N. T. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego z opisem kierowcy uzasadniającego odstępstwo jazdą w korku około [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

53. Kierowca N.T. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24- godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...] W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, ze wskazaniem przyczyn odstępstwa "dojazd do miejsca garażowania w celu rozpoczęcia pauzy".

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

56. Kierowca S. L. w dniu [...] , o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku, od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego uzasadniającego odstępstwo rozpoczęciem pauzy na terminalu i dokończeniem po zjeździe z promu.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

57. Kierowca S.L. w dniu [...]r. o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego z opisem iż wykonano [...] pauzę promową, po czym kierowca zjechał do bazy na pauzę tygodniową.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

58. Kierowca S.L. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...] minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruk z analizy tarczy z opisem kończenia odpoczynku dobowego w następnej dobie.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

59. Kierowca S.L. w dniu [...], godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o godzinę i [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk z tarczy z opisem konieczności zjazdu na bezpieczny parking na ,odpoczynek tygodniowy.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

60. Kierowca S.L. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Przedłożono wydruk z tarczy z opisem godz. wjazdu i zjazdu z promu i kończenie pauzy w następnej dobie.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

61. Kierowca S.L. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia z opisem, że naruszenie wystąpiło wskutek konieczności przestawienia pojazdu na polecenie policji szwedzkiej.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

62. Kierowca S.L. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

63. Kierowca S.L. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin.

Przedłożono wydruk z urządzenia z opisem, że naruszenie wystąpiło wskutek konieczności dojazdu do bazy i korzystania z pauzy weekendowej.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

64. Kierowca S.L. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

65. Kierowca S.L. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

66. Kierowca S.L. w dniu [...]r. o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do [...].

Przedłożono wydruki z urządzenia z dnia [...]z opisem daty wjazdu i zjazdu z promu.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

67. Kierowca S.L. w dniu [...], o godzinie [...] rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w , ciągu którego powinien odebrać minimum [...] nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie [...] nieprzerwanego odpoczynku od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...]. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o [...]. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze [...].

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Skrócenie odpoczynku stanowi naruszenie art. 8 ust. 1 - ust 5 rozporządzenia WE nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dn. 15.03.2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98 jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L. 102/1 z dn. 11.04.2006 r.) w myśl którego w każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Na zasadzie odstępstwa, w ciągu 30 godzin od zakończenia dziennego lub tygodniowego okresu odpoczynku, kierowca należący do kilkuosobowej załogi musi skorzystać z kolejnego dziennego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 9 godzin.

Ponadto, zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. rozporządzenia, na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 8, w przypadku gdy kierowca towarzyszy pojazdowi transportowanemu promem lub pociągiem i wykorzystuje regularny dzienny okres odpoczynku, okres ten można przerwać nie więcej niż dwukrotnie innymi czynnościami trwającymi łącznie nie dłużej niż godzinę. Podczas tego regularnego dziennego okresu

odpoczynku kierowca ma do dyspozycji koję lub kuszetkę.

Łączna wysokość kar wymierzonych na wskazanej wyżej podstawie tj. z tytułu skrócenia dziennego czasu odpoczynku wyniosła [...] zł.

III. Przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu (powyżej 4,5 godziny) bez wymaganej przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego

/ art. 92 ust. 1 pkt 8, art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn.zm.) oraz Ip. 10.3. lit. a) i b) załącznika do ww. ustawy/

W wyniku analizy danych zawartych w plikach z kart kierowców z okresu objętego kontrolą, po uwzględnieniu uzasadnionych jako odstępstwo zdarzeń oraz oczywistych błędów w operowaniu tachografem lub selektorem, stwierdzono następujące naruszenia przepisów :

1. Kierowca J.E. w okresie od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o [...]. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez [...]. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Przedłożono wydruk z tarczy z uzasadnieniem odstępstwa jako "kontynuacja odpoczynku dobowego "na następnej tarczy".

Opis kierowcy nie uzasadnia naruszenia.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

2. Kierowca J.E. w okresie od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o [...]. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez [...]. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych przerw.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

3. Kierowca S.L. w okresie od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o [...]. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez [...]. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych przerw.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

4. Kierowca S.L. w okresie od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o [...]. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez [...]. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych przerw.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

5. Kierowca S.L. w okresie od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o [...]. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez [...]. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych przerw.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

6. Kierowca S.L. w okresie od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o [...]. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez [...]. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych przerw.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

7. Kierowca S.L. w okresie od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o [...]. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez [...]. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych przerw.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w

wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

8. Kierowca S.L. w okresie od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o [...]. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez [...]. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych przerw.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

9. Kierowca S.L. w okresie od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o [...]. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez [...]. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych przerw.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

10. Kierowca S.L. w okresie od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o [...]. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez [...]. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych przerw.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

11. Kierowca S.L. w okresie od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o [...]. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez [...]. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych przerw.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

12. Kierowca S.L. w okresie od godziny [...] dnia [...] do godziny [...] dnia [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o [...]. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez [...]. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych przerw.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

13. Kierowca S.L. w okresie od godziny [...]dnia [...] do godziny [...] dnia [...] przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o [...]. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez [...]. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych przerw.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

Stwierdzone przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, stanowią naruszenie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dn. 15.03.2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98 jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L. 102/1 z dn. 11.04.2006 r.) w myśl którego po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny, kierowcy przysługuje przerwa trwająca co najmniej 45 minut chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa o długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa co najmniej 30 minut.

Łączna wysokość kar wymierzonych na wskazanej wyżej podstawie tj. z tytułu przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu wyniosła [...] zł.

IV. Przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu przy wykonywaniu przewozu drogowego -

/ art. 92 ust. 1 pkt 8, art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 125 poz. 874 z późn.zm.) oraz na podstawie Ip. 10.4. lit. a) i b) załącznika do ww. ustawy/

W wyniku analizy danych zawartych w plikach z kart kierowców z okresu objętego kontrolą, po uwzględnieniu uzasadnionych jako odstępstwo zdarzeń oraz oczywistych błędów w operowaniu tachografem lub selektorem, stwierdzono następujące naruszenia przepisów:

1. Kierowca C.A. przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas [...]. Dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu [...]o godzinie [...], a zakończył w dniu [...] o godzinie [...]. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

2. Kierowca J.E. przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas [...]. Dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu [...]o godzinie [...], a zakończył w dniu [...] o godzinie [...]. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

3. Kierowca M.J.M. przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas [...]. Dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu [...]o godzinie [...], a zakończył w dniu [...]o godzinie [...]. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

4. Kierowca M.J.M. przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas [...]Dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu [...]o godzinie [...], a zakończył w dniu [...] o godzinie [...]. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu w ww. dniu "pilnym dojazdem na przeprawę promowa".

Powyższa okoliczność nie uzasadnia ww. odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

5. Kierowca M.J.M. przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas [...]. Dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu [...]o godzinie [...], a zakończył w dniu [...] o godzinie [...]. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Wydruk z urządzenia rejestrującego z ww. dnia zawiera zapis "zjazd na bazę na przerwę tygodniową".

Powyższa okoliczność nie uzasadnia poczynionego odstępstwa.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

6. Kierowca M.J.M. przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas [...]. Dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu [...]o godzinie [...], a zakończył w dniu [...] o godzinie [...]. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

7. Kierowca S.L. przekroczył, maksymalny dzienny okres prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas [...]. Dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu [...]o godzinie [...], a zakończył w dniu [...] o godzinie [...]. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Przedłożono wydruk z urządzenia rejestrującego, z opisem konieczności przerwania odpoczynku dobowego w celu przestawienia pojazdu na parkingu. Opis dokonany na wydruku przez kierowcę, nie uzasadnia ww. naruszenia. Kierowca prowadził pojazd powyżej dopuszczalnej normy [...] (kierowca wykorzystał bowiem już dwukrotnie możliwość wydłużenia jazdy dziennej powyżej [...]) i dopiero rozpoczął odpoczynek dobowy, który przerwał wjazdem na prom, a nie jak wskazał koniecznością przestawienia pojazdu na parkingu.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

8. Kierowca S.L. przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego o [...]. Dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu [...] o godzinie [...], a zakończył w dniu [...] o godzinie [...] W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Brak dokumentu ( wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

9. Kierowca S.L. przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas [...]. Dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu [...]o godzinie [...], a zakończył w dniu [...] o godzinie [...]. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

10. Kierowca S.L. przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas [...]. Dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu [...]r. o godzinie [...], a zakończył w dniu [...]r. o godzinie [...]. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu.

Nie przedłożono także wydruku tarczy z programu, na który strona powołała się w wyjaśnieniach.

Stwierdzone przekroczenia dziennego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, stanowią naruszenie art. 6 ust.1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dn. 15.03.2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98 jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L. 102/1 z dn. 11.04.2006 r.) w myśl którego dzienny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 9 godzin na dobę. Jednakże dzienny czas prowadzenia pojazdu może zostać przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie częściej niż dwa razy w tygodniu.

Łączna wysokość kar wymierzonych na wyżej wskazanej podstawie z tytułu przekroczenia maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu wyniosła [...]zł.

V. Przekroczenie łącznego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni przy wykonywaniu przewozu drogowego -

/ art. 92 ust. 1 pkt 8, art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 125 poz. 874 z późn.zm.) oraz Ip. 10.5. lit. a) i b) załącznika do ww. ustawy/

W wyniku analizy danych zawartych w plikach z kart kierowców z okresu objętego kontrolą, po uwzględnieniu uzasadnionych jako odstępstwo zdarzeń oraz oczywistych błędów w operowaniu tachografem lub selektorem, stwierdzono następujące naruszenia przepisów:

1. Kierowca C. A. "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" tj. od [...] do [...]gdzie "tydzień" oznacza okres zawarty między godziną [...] w poniedziałek, a godziną [...] w niedzielę, przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o [...] minuty. W w/w okresie kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

2. Kierowca C.A. w "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" tj. od [...] do [...] , gdzie "tydzień" oznacza okres zawarty między godziną [...] w poniedziałek, a godziną [...] w niedzielę, przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o [...] minut. W w/w okresie kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

3. Kierowca C.A. w "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" tj. od [...] do [...], gdzie "tydzień" oznacza okres zawarty między godziną [...] w poniedziałek, a godziną [...]w niedzielę, przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o [...]. W w/w okresie kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Z tego tytułu wymierzono karę [...] zł.

4. Kierowca C.K. w "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" tj. od [...] do [...], gdzie "tydzień" oznacza okres zawarty między godziną [...]w poniedziałek, a godziną [...] w niedzielę, przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o [...]. W w/w okresie kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

5. Kierowca M. J. M. w "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" tj. od [...]do [...], gdzie "tydzień" oznacza okres zawarty między godziną [...] w poniedziałek, a godziną [...] w niedzielę, przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o [...]. W w/w okresie kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

6. Kierowca M.J.M. w "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" tj. od [...] do [...], gdzie "tydzień" oznacza okres zawarty między godziną [...] w poniedziałek, a godziną [...] w niedzielę, przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o [...]. W w/w okresie kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...]

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

7. Kierowca M.J.M. w [...], "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" tj. od [...], gdzie "tydzień" oznacza okres zawarty między godziną [...] w poniedziałek, a godziną [...] w niedzielę, przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o [...]. W w/w okresie kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

8. Kierowca M.J.M. w [...],- "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" tj. od [...], gdzie "tydzień" oznacza okres zawarty między godziną [...] w poniedziałek, a godziną [...]w niedzielę, przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o [...]. W w/w okresie kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

9. Kierowca M.J.M. w "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" tj. od [...]do [...], gdzie "tydzień" oznacza okres zawarty między godziną [...] w poniedziałek, a godziną [...]w niedzielę, przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o [...]. W w/w okresie kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

10. Kierowca M.J.M. w "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" tj. od [...], gdzie "tydzień" oznacza okres zawarty między godziną [...] w poniedziałek, a godziną [...] w niedzielę, przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o [...]. W w/w okresie kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...] zł.

11. Kierowca M.J.M. w "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" tj. od [...], gdzie "tydzień" oznacza okres zawarty między godziną [...]w poniedziałek, a godziną [...]w niedzielę, przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o [...]. W w/w okresie kierowca prowadził ; , pojazd łącznie przez [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

12. Kierowca M.J.M. w "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" tj. od [...], gdzie "tydzień" oznacza okres zawarty między godziną [...] w poniedziałek, a godziną [...]w niedzielę, przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o [...]. W w/w okresie kierowca prowadził pojazd łącznie przez [...].

Z tego tytułu wymierzono karę w wysokości [...]zł.

Łączna wysokość kar wymierzonych na wyżej wskazanej podstawie wyniosła [...]zł.

We wszystkich ww. przypadkach stwierdzono brak dokumentu (wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu.

Stwierdzone przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w okresie dwutygodniowym przy wykonywaniu przewozu drogowego stanowi naruszenie art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dn. 15.03.2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98 jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L. 102/1 z dn. 11.04.2006 r.) w myśl którego łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni nie może przekroczyć 90 godzin.

Powyższa decyzja zaopatrzona w rygor natychmiastowej wykonalności została doręczona Przedsiębiorcy w dniu [...].

Pismem z dnia [...]., A. M., współwłaściciel Spółki Jawnej, wniósł odwołanie od decyzji Inspektora Pracy z dnia [...]., które następnie zostało uzupełnione przez pełnomocnika Spółki - adw. J. K., pismem z dnia [...]. i pismem z dnia [...]. Odwołujący się wniósł o uchylenie przedmiotowej decyzji oraz wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności, do czasu rozpoznania odwołania przez organ II instancji. Zdaniem strony Inspektor Pracy, wydający decyzję w pierwszej instancji, dopuścił się naruszenia procedury administracyjnej - w szczególności przepisów art. 7, w związku z art. 11 i w związku z art. 107 § 3 oraz art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez gromadzenie dowodów z naruszeniem zasad określonych powyższymi przepisami, dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, niewyjaśnienie przesłanek decyzji i sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób niezgodny z przepisami prawa. Ponadto zarzucono organowi I instancji naruszenie przepisu art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym, poprzez brak odniesienia się w decyzji co do możliwości zaistnienia w niektórych przypadkach wyjątku, określonego ww. przepisem. Ponadto wnoszący odwołanie podniósł zarzut naruszenia art. 12 i art. 19 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r., poprzez pominięcie faktu, że powody odstępstwa mogą być również nanoszone na planie pracy.

Odwołujący się zarzucił również organowi I instancji bezprawne wszczęcie postępowania dotyczącego przedmiotu i okresu objętego wcześniej kontrolą innych uprawnionych do tego organów.

W uzasadnieniu odwołania odwołujący się podniósł, iż kontrolujący nie dołożył staranności w toku postępowania a w szczególności nie przesłuchał świadków i wręcz unikał kontaktu z zainteresowanymi kierowcami, którzy chcieli wyjaśnić przyczyny odstępstw w określonych przypadkach. Stanowi to – zdaniem strony - naruszenie rzetelności kontroli. Nie zostały też uwzględnione argumenty i oświadczenia kierowcy który wprosił się na rozmowę /która trwała około [...]/. Osoba kontrolująca nie ujęła w protokole informacji wyjaśniających, że przy specyfice rynku skandynawskiego podmiotem uczestniczącym w realizowaniu zadań transportowych jest w każdym przypadku polski Urząd Celny, który zbyt długimi odprawami celnymi doprowadza do przekroczenia czasu pracy, co skutkuje wydłużeniem czasu pracy, a tym samym cykli dniowych, tygodniowych i dwutygodniowych pracy kierowców. Z jednej strony jeden urzędnik państwowy (celnik) w sposób bezkarny i nieprzewidywalny przedłuża odprawy celne i dodatkowo kontroluje czas pracy kierowcy, a z drugiej strony inny urzędnik - Inspektor PIP nakłada kary za przedłużone okresy pracy kierowcy. Nie jest prawdą, że można przewidzieć częste korki, brak wolnych miejsc na parkingach itp. Przedsiębiorstwo nie realizuje przewozów regularnych, realizuje przewozy czarterowe bez powtarzalności i regularności, o czym odwołujący się informował osobę kontrolującą.

Rozkłady promów są znane, jednak promy się opóźniają, ulegają awarii lub są przepełnione i nie ma na nich miejsc.

Wszystkie aspekty realizowanych specyficznych zadań i relacji transportowych zostały przedstawione w czasie kontroli.

Zdaniem strony, nastawienie osoby kontrolującej do kontrolowanej firmy było z góry negatywne i żadne jej argumenty strony nie były ważne.

Ustawa, której przestrzegania dotyczyła kontrola, jest tak zwaną ustawą socjalną, stworzoną dla zapewnienia lepszych warunków ciężkiej pracy kierowców i bezpieczeństwa transportu. Socjalność ustawy polega na stawianiu na pierwszym miejscu człowieka i jego potrzeb socjalnych. Właściciele przedsiębiorstwa dążą do tego, aby pauzy tygodniowe kierowców odbywały się w domu a nie w szczerym polu lub w niebezpiecznych miejscach.

W celu wykonywania przepisów dotyczących transportu zostały przez Państwo wykształcone odpowiednie kadry (Inspekcja Transportu Drogowego). Szkolenia tych służb odbywały się wieloetapowo i w sposób profesjonalny, zarówno na drodze jak i w specjalistycznych ośrodkach szkoleniowych w kraju i zagranicą. Kompetentny urzędnik powinien znać problematykę, z którą się zetknie w bezpośredniej pracy i rozumieć problemy branży transportowej. Jednak od ubiegłego roku do kontroli firm transportowych i procesów realizowanych przy okazji przewozów drogowych skierowano inne służby, które takich specjalistycznych szkoleń i praktyk nie odbyły. Jest to dowodem lekceważenia branży. Mimo tego w firmie odwołujących się, poddawanej bardzo częstym kontrolom przez urzędy celne i Straż Graniczną, nie stwierdzono uchybień i naruszeń obowiązującego prawa.

Urząd Celny kontrolując kierowcę E. J. za okres od [...] nie stwierdził naruszeń, a Inspektor PIP naliczył kary na [...] zł.

Stwierdzenie w decyzji, że firma skarżących posiada program komputerowy do analizy czasu pracy i odpoczynku kierowców a nie robi nic aby zapewnić prawidłowe respektowanie przepisów ustawy i rozporządzenia, jest nieprawdziwe. Firma zatrudnia wysoce wyspecjalizowane kadry, które na bieżąco analizują i prowadzą politykę czasu pracy, przerw i odpoczynków kierowców. Osoby te w postępowaniu przedkładały żądane dokumenty. Ponadto, biorąc pod uwagę ilość wykroczeń stwierdzonych przez kontrolującego inspektora PIP w ilości 111, (z którymi odwołujący się nie zgadzają) do ilości wykroczeń, jakie kierowcy mogli popełnić w sprawdzonym okresie, gdyby kontrola i nadzór w firmie nie istniały, w ilości 6.475, stanowi 1,3 %, co jest ilością mieszczącą się w zakresie błędu statystycznego. Pozostałe 98,7% realizowanej pracy w przedsiębiorstwie, jest bez zastrzeżeń. Te liczby świadczą, że nadzór jest prowadzony ze skutkiem bardzo dobrym.

Dokonywanie opisów na wydrukach komputerowych następuje wówczas, gdy kierowca nie jest świadom popełnionego wykroczenia w czasie jazdy lub odpoczynku a takie wykroczenie zostaną wykryte w czasie analizy przez upoważnionego i wykształconego pracownika w biurze lub w przypadku, gdy kierowca zagubi paragon z opisem zdarzenia. Są to zdarzenia incydentalne, stanowiące nikły procent w stosunku do rozmiarów procesów przewozowych bez naruszeń.

Osoba nakładająca karę, oparła swoje naliczenia wyłącznie na podstawie danych otrzymanych po analizie komputerowej, nie przeanalizowane zostały dowody w zgodzie ze stanem rzeczywistym, lecz tylko wirtualnie. Komputer jest tylko narzędziem. Do analizy należy użyć również innych dostępnych urządzeń i systemów pracy takich jak wykres liniowy, kolorowy flamaster, szablon, harmonogramy i inne dostępne wzorce, w korelacji z ustawą i rozporządzeniem.

Niezadowalający kontrolującego sposób opisów na wydrukach, dokonanych przez kierowców, jest sprawą drugorzędną. Dla fachowca wystarczy jedno słowo aby opisać problem, np. prom, korek, wypadek, blokada, brak miejsca na parkingu, śnieżyca, burza ulewa, brak przejazdu itp. Należy rozumieć ich często po pół słowie i tak należy do tego podchodzić. Wszyscy skontrolowani w firmie kierowcy po raz pierwszy zasiedli do aut z tachografem cyfrowym w roku [...]. Wcześniej nigdy nie używali urządzeń cyfrowych. Nie od razu na nowym sprzęcie można pracować bezbłędnie. Są to prawidła odwieczne i żadna kontrola i kary tego nie zmienią. Obecnie kierowcy w sposób nienaganny korzystają z tachografu cyfrowego a firma zawsze stara się wspierać i dawać szansę.

W dalszej części odwołujący się odniósł się do wszystkich szczegółowych rozstrzygnięć organu I instancji, akcentując zasadność złożonych przez kierowców wyjaśnień co do przyczyn odstępstw, których nie uwzględnił organ wydający decyzję.

W uzupełnieniu odwołania, złożonym przez pełnomocnika D.M. A.M. Sp.j. adw. J. K. podniesiono nadto zarzuty :

I. naruszenie art. 19 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamenty Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 roku w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 poprzez jego niezastosowanie, mimo że w stosunku do podmiotu kontrolowanego były wszczynane postępowania obejmującego ten sam okres i przedmiot kontroli, co wyłączało dopuszczalność ponownej kontroli przez Państwową Inspekcję Pracy

II. naruszenie art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 roku w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 poprzez jego niewłaściwą interpretację polegającą na pominięciu, że powody odstępstwa mogą być dokonywana także na planie pracy kierowcy

III. naruszenie art. 97 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym przez jego nieuzasadnione niezastosowanie, mimo że firma przedstawiła dowody, że do naruszenia przepisów nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których nie można było przewidzieć, co miało wpływ na wynik postępowania, gdyż dyspozycja art. 97 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym w takiej sytuacji nakłada na organ obowiązek umorzenia postępowania

IV. naruszenie art. 77 kpa, polegające na niewyczerpującym zebraniu materiału dowodowego sprawy poprzez nie wysłuchanie kierowców A. C., E. J., J. M. M., L. S., K. C., T. N., co do okoliczność, w jakich według wyników kontroli doszło do naruszenia przepisów o czasie pracy kierowców, co miało wpływ na wynik postępowania

V. naruszenie art. 80 kpa, polegające na dowolnej ocenie materiału dowodowego sprawy które to naruszenie miało istotny wpływ na wydaną decyzję

VI. naruszenie art. 7 kpa w zw. z art. 11 kpa w zw. z art.107 § 3 kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, niewyjaśnienie kontrolowanemu przesłanek decyzji i sporządzenie uzasadnienia faktycznego i prawnego w sposób niezgodny z przepisami prawa, co uniemożliwiło odwołującemu skonkretyzowania zarzutów w odwołaniu.

Nadto odwołujący się wniósł o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania kierowców : A. C., E. J., J. M. M., L. S., K. C., T. N., A. M. oraz S. S. na okoliczność, że do odstępstw w zakresie przepisów o czasie pracy każdego ze świadków w okresie objętym kontrolą doszło w skutek zdarzeń, których firma jak i świadkowie nie mogła przewidzieć, oraz na okoliczność specyfiki warunków wykonywania transportu w krajach skandynawskich.

W konkluzji pełnomocnik skarżących przedsiębiorców wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania a w razie braku podstaw do takiego rozstrzygnięcia o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, iż :

I. Zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamenty Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 roku w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 jakiekolwiek naruszenie tego rozporządzenia i rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 nie może powodować nałożenia więcej niż jednak kary lub prowadzenia więcej niż jednego postępowania. Czas pracy kierowców w zakresie objętym kontrolą PIP był wcześniej przedmiotem kontroli innych uprawnionych organów, które nie dopatrzyły się naruszeń przepisów w firmie. Biorąc pod uwagę treść powyższego przepisu jest oczywiste, że przedmiot kontroli PIP nie może pokrywać się z przedmiotem uprzedniej kontroli jakiegokolwiek innego organu ani polskiego, ani innego Państwa Członkowskiego i to niezależnie od tego jaki był wynik uprzedniej kontroli.

II. Zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamenty Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 roku w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 kierowca może odstąpić od przepisów art. 6-9 tego rozporządzenia w zakresie niezbędnym dla zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu lub ładunku. Kierowca wskazuje powody takiego odstępstwa odręcznie na wykresówce urządzenia rejestrującego lub na wydruku z urządzenia rejestrującego, albo na planie pracy najpóźniej po przybyciu do miejsca zezwalającego na postój. Inspektor pracy ograniczył badanie w ww. zakresie do wykresówki i wydruku z urządzenia rejestrującego, naruszając w sposób oczywisty dyspozycję ww. przepisu, który pozwala dokonywać odstępstw także na planie pracy kierowcy.

III. Zgodnie z art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym przepisów ust. 1-3 dotyczących nałożenie kary pieniężnej nie stosuje się, jeżeli stwierdzone zostanie, że naruszenie przepisów nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których podmiot wykonujący przewozy nie mógł przewidzieć. W takiej sytuacji właściwy ze względu na miejsce przeprowadzanej kontroli organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej ( wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 listopada 2008 r. II SA/Bk 560/2008). W toku postępowania firma przedstawiła szereg dowodów na okoliczność, że do odstępstw od obowiązujących przepisów w zakresie czasu pracy kierowców doszło na skutek zdarzeń lub okoliczności, których nie można było przewidzieć. Okoliczności te zostały jednak zupełnie pominięte przez Inspektora Pracy, który mimo istnienia takiej możliwości nie wyraził zainteresowania przesłuchaniem na tę okoliczność kierowców, których czas pracy kwestionował, mimo że firma wnioskowała o takie przesłuchanie. Błędny jest przy tym pogląd inspektora pracy, że wykazanie takich nadzwyczajnych okoliczności może nastąpić tylko poprzez dokonanie opisów na wydrukach z urządzenia rejestrującego z dnia, w którym doszło do naruszenia przepisów, gdyż przepisy ustawy o transporcie drogowym nie przewidują takiego obostrzenia w stosunku do strony postępowania. Zauważyć przy tym należy, że niewłaściwe dokonywania opisów odstępstw nie może być podstawą do nałożenia kary za nieuzasadnione odstępstwo, lecz co najwyżej za nieprawidłowości w dokumentowaniu odstępstw. W zakresie postępowania dowodowego znajduje więc zastosowanie ogólna reguła wynikająca z art. 75 § 1 kpa, iż jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Przeprowadzenie zawnioskowanych na wstępie dowodów jest konieczne, gdyż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym obowiązkiem organów prowadzących postępowanie administracyjne w sprawie nałożenia kary pieniężnej za przewóz drogowy jest nie tylko dokładne ustalenie istnienia lub nieistnienia ustawowych przesłanek odpowiedzialności przewidzianej w ustawie o transporcie drogowym, ale także każdorazowe wyjaśnienie czy, mimo wystąpienia takich przesłanek, okoliczności sprawy i zebrane dowody nie wskazują, że podmiot wykonujący przewóz nie miał wpływu na powstałe naruszenie (tak wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 listopada 2008 r. III SA/Wr 329/2008). Także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2008 r. III SA/Wr 109/2008, przyjęto, że w świetle przepisów art. 92a ust. 4 i art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym nie może być już mowy o konstruowaniu odpowiedzialności podmiotów wykonujących przewozy niejako za sam skutek (a więc na zasadzie ryzyka), to znaczy w każdym przypadku ujawnienia naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym. Przeciwnie, zwroty: "podmiot (...) nie miał wpływu na powstanie naruszenia" oraz "podmiot (...) nie mógł przewidzieć" nawiązują niewątpliwie - choć pośrednio - do ocen dokonywanych z punktu widzenia staranności, jakiej można wymagać od potencjalnego zobowiązanego, w celu niedopuszczenia do powstania naruszeń, które podlegałyby penalizacji. Staranność jest zaś miernikiem subiektywnego elementu zawinienia.

IV. W toku postępowania kontrolowany oferował Inspektorowi Pracy dowody mające wykazać przesłanki wynikające z art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym, których udowodnienie wyłączałoby możliwość nałożenia na firmę kary pieniężnej. Wskazać przy tym należy, że chociaż to przedsiębiorca obowiązany jest udowodnić przesłanki z art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym, to jednak na organie spoczywa procesowy obowiązek zebrania, rozpatrzenia i oceny materiału dowodowego sprawy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2009 r. II GSK 989/2008), a zaniechanie takiego postępowania stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego.

V. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przedstawił kryteria jakimi kierował się przy ocenie wiarygodności dowodów. Inspektora Pracy nie przekonały argumenty kontrolowanego, że w krajach skandynawskich, w których wykonuje on transport, panują specyficzne warunki, które często uniemożliwiają realizację zaplanowanych transportów zgodnie z zamierzeniami. Wyrażony przez inspektora pracy pogląd, że firma powinna przewidywać korki, utrudnienia na drogach, czy opóźnienia promów jest nielogiczny i nieprzekonujący, gdyż są to zdarzenia losowe, których wystąpienia nikt nie jest w stanie przewidzieć. Firma transportowa ma prawo natomiast zakładać, że inni uczestnicy ruchu, jak również firmy obsługujące przeprawy promowe będą wywiązywali się z nałożonych przez prawo obowiązków, jak również terminów w jakich będą kursować promy. Trafność takiego poglądu odwołującego potwierdza uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 lipca 2007 r. II SA/Bk 276/2007, który wyraźnie wskazuje, że przedsiębiorca transportowy obowiązany jest do dochowania należytej staranności, a nie do przewidywania okoliczności od niego niezależnych ( również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2008 r. VI SA/Wa 67/2008). Wskazać również należy, że przy dokonywaniu oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Inspektor Pracy pominął zupełnie fakt, że w krajach skandynawskich panują zupełnie inne niż w Polsce warunki atmosferyczne - dłuższa i dużo sroższa zima, niższe temperatury, większe opady śniegu, a także występują dużo trudniejsze warunki terenowe.

VI. Zgodnie z art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis art. 11 kpa stanowi natomiast, że organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Inspektor Pracy nie przytoczył na podstawie jakich konkretnych dowodów stwierdził określone naruszenia i nałożył kary pieniężne, w związku z czym uzasadnienie faktyczne nie odpowiada standardom art. 107 § 3 kpa. Tego rodzaju naruszenie uniemożliwia przeprowadzenie postępowania odwoławczego, jak również nie pozwala stronie odwołującej porównać ustaleń faktycznych z treścią dowodów, i z tego względu uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Także uzasadnienie prawne zaskarżonej decyzji jest wadliwe, gdyż inspektor pracy nie przytoczył przepisów prawa, na podstawie których nałożył na kontrolowanego kary pieniężne, mimo że wymóg taki nakładał na niego art. 107 § 3 kpa. Wskazać przy tym należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych niekwestionowany jest pogląd, że uzasadnienie prawne ma wyjaśnić nie tylko powołaną (wskazaną) w decyzji podstawę prawną, ale ma przytoczyć przepisy prawa. Z wykładni językowej wynika, że przytoczenie przepisów prawa to nie to samo, co ich powołanie (wskazanie, podanie), albowiem słowo "przytoczyć" oznacza podać w dosłownym lub przybliżonym brzmieniu.(wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 lutego 2010 r. III SA/Kr 997/2008)

Po rozpoznaniu odwołania i dokonaniu ponownej analizy zebranego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, organ odwoławczy - Okręgowy Inspektor Pracy dnia [...]. wydał zaskarżoną decyzję, w której, powołując się na art. 138 § 1 pkt. 1 kpa oraz art. 92 ust. 1 pkt. 2 i pkt. 8, art. 92 ust. 2 pkt. 2, art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn. zm.) oraz Ip. 10.1 lit. a i b, l.p. 10.2 lit. a i b, Ip. 10.3 lit. a i b, Ip. 10.4 lit. a i b, Ip. 10.5 lit. a i b załącznika do ustawy o transporcie drogowym, art. 6 ust. 1, art. 6 ust. 3, art. 7, art. 8 ust. 1-5, art. 8 ust. 6-9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L.102 z dnia 11.04.2006 r.), a także powołując się na art. 19 ust. i pkt. 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2007 r., Nr 89, poz. 589 z późn..zm.) orzekł:

- w części dotyczącej naruszeń polegających na: skróceniu tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego przez kierowcę L. S. w okresie od godz. [...] dnia [...]., do godz. [...] dnia [...]., za które kara pieniężną wynosiła [...] zł - o uchyleniu tej kary,

- w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję o nałożeniu kary pieniężnej w łącznej wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Okręgowy Inspektor Pracy stwierdził, że zgodnie z dyspozycją art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady - Państwa Członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące nakładania kar w przypadku naruszeń rozporządzenia i rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz podejmą wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich stosowania. Kary te muszą być skuteczne, proporcjonalne, odstraszające oraz niedyskryminujące. Jakiekolwiek naruszenie ww. rozporządzenia i rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 nie może powodować nałożenia więcej niż jednej kary lub prowadzenia więcej niż jednego postępowania. Odwołujący się podniósł m.in. zarzut naruszenia przepisów rozporządzenia w tym zakresie, poprzez objęcie zaskarżoną decyzją Inspektora Pracy naruszenia przepisów w zakresie czasu pracy kierowców: E. J. (strona załączyła kopię protokołu z kontroli przeprowadzonej przez Izbę Celną za okres od [...]. oraz przez Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego za okres od [...].), L. S. (strona załączyła kopię protokołu z kontroli przeprowadzonej przez Izbę Celną za okres od [...]., a także przez Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego za okres od [...].) i T. N. (strona załączyła kopię protokołu z kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego za okres od [...].).

Po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Okręgowy Inspektor Pracy uznał, że wskazane przez odwołującego się zarzuty mogłyby dotyczyć jedynie kierowcy E. J. - za skrócenie tygodniowego odpoczynku w okresie od [...]. oraz za skrócenie odpoczynku dobowego w dniach: [...]., jednakże Inspektor Pracy wydający decyzję w I instancji nie naruszył przepisu art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) 561/2006, zgodnie z którym jakiekolwiek naruszenie niniejszego rozporządzenia nie może powodować nałożenia więcej niż jednej kary lub prowadzenia więcej niż jednego postępowania. Wszczęcie postępowania nie jest tożsame z wszczęciem kontroli. Postępowanie administracyjne zostaje wszczęte po przeprowadzeniu kontroli, o ile kontrola wykaże nieprawidłowości zagrożone karą. Postępowanie prowadzi się celem rozstrzygnięcia sprawy przed organami administracji państwowej lub przed innymi organami państwowymi. W przypadku przeprowadzenia kontroli, w wyniku której nie stwierdzono nieprawidłowości, nie wszczyna się postępowania administracyjnego. Przepisy prawa nie zawierają zakazu ponownego przeprowadzenia kontroli, niezależnie od tego czy kontrolę miałby przeprowadzać ten sam organ, czy też organ innej instytucji. Organy państwowe nie są związane ustaleniami kontrolnymi, poczynionymi przez inne organy.

W związku z powyższym, Okręgowy Inspektor Pracy nie znalazł podstaw do uchylenia nałożonych przez Inspektora Pracy kar za wyżej opisane naruszenia.

Ponadto Okręgowy Inspektor Pracy uznał zarzuty odwołania, dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych poprzez gromadzenie dowodów z naruszeniem zasad określonych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego poprzez odstąpienie od przesłuchania pracowników spółki, za nieuzasadnione.

Odnosząc się do powyższych zarzutów organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 75 § 1 kpa, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Zarzut nieprzesłuchania świadków dotyczy etapu ustalania w trakcie kontroli, czy stwierdzone naruszenia, dokonane przez kierowcę, można uznać za uzasadnione odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących czasu przerw w prowadzeniu oraz odpoczynków.

Regulujący przedmiotową kwestię przepis unijny, tj. Rozporządzenie nr 561/2006 (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. U. U.E. z 2006r., nr L102) dopuszcza możliwość odstąpienia przez kierowcę od przestrzegania obowiązujących przepisów w zakresie niezbędnym dla zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu lub ładunku pod warunkiem, że nie zagraża to bezpieczeństwu drogowemu oraz umożliwia osiągnięcie przez pojazd odpowiedniego miejsca postoju. W takim przypadku obowiązkiem kierowcy jest wskazanie powodów takiego odstępstwa odręcznie na wykresówce urządzenia rejestrującego lub na wydruku z urządzenia rejestrującego, albo na planie pracy, najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój.

Z powyższego wynika jednoznacznie, że aby dane naruszenie mogło być uznane przez osobę kontrolującą jako uzasadnione odstępstwo od przestrzegania przepisów, warunkiem koniecznym jest wskazanie przez kierowcę powodów takiego odstępstwa na wydruku z urządzenia rejestrującego, najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój. Wskazanie przez kierowcę powodów odstępstwa najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój świadczy bowiem o tym, iż kierowca ma świadomość popełnionego naruszenia i w sposób bieżący uzasadnia jego powstanie. Daje to także organowi kontrolnemu przekonanie, iż dokonuje analizy czasu pracy kierowcy świadomego obowiązujących go przepisów. Przesłuchanie świadków byłoby wskazane zatem jedynie w sytuacji przedłożenia przez podmiot kontrolowany pisemnych wyjaśnień kierowcy, niezrozumiałych dla kontrolującego. Powyższej procedury postępowania nie można jednak odnieść do sytuacji, w której kierowcy wskazują powody odstępstwa dopiero w trakcie postępowania odwoławczego od nałożonej w formie decyzji administracyjnej kary pieniężnej. Sporządzanie przedmiotowych wyjaśnień przez kierowców, za okres sprzed kilku miesięcy i przedkładanie ich przez stronę w trakcie postępowania odwoławczego narusza obowiązujący w tym zakresie art. 12 rozporządzenia (WE) 561/2006 oraz wskazuje, iż kierowcy, nie dokonując bieżących wyjaśnień, uzasadniających odstępstwo od przestrzegania przepisów, świadomie to ignorują lub też nie mają świadomości popełnianych naruszeń, co ma wpływ na bezpieczeństwo na drodze. W myśl art. 16 rozporządzenia nr 561/2006 (WE), plany pracy sporządzają przedsiębiorstwa transportowe eksploatujące pojazdy, które nie zostały wyposażone w urządzenia rejestrujące, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 3821/85 - tachografy, wykonujące transport drogowy osób, nie zaś rzeczy, jak w przypadku podmiotu kontrolowanego. Stąd też w tym przypadku nie ma możliwości prawnej uznania, że odstępstwa mogły być dokonane także na planach pracy kierowców. W tym zakresie zarzut podniesiony przez pełnomocnika strony jest w pełni niezasadny.

Ponadto nie można uznać za zasadne twierdzenia strony jakoby Inspektor Pracy wydał decyzję w oparciu o niedokładnie ustalony stan faktyczny, gdyż ustalenie stanu faktycznego zostało dokonane na podstawie danych zawartych w karcie kierowcy, przekazanych Inspektorowi przez przedsiębiorcę. Są to dokładnie te same dane, jakie są zawarte w pamięci karty kierowcy lub tachografu cyfrowego. Stwierdzone nieprawidłowości wynikają z materiału dowodowego, który został opisany w protokole kontroli, zebranego przez Inspektora Pracy podczas czynności kontrolnych, czyli z danych cyfrowych przekazanych przez kontrolowanego. Do odczytu (wizualizacji) danych cyfrowych został użyty program komputerowy. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 27 grudnia 2007 r. w sprawie rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakresu tej kontroli (Dz.U. z 2008 r. Nr 3, poz. 13 z późn. zm.), w którym zostały określone rodzaje przyrządów pomiarowych, które podlegają prawnej kontroli metrologicznej, program do odczytu danych, a takim programem jest [...], nie jest urządzeniem pomiarowym, w związku z czym nie podlega prawnej kontroli metrologicznej. Program ten odczytuje dokładnie te same dane, w takim samym stanie, w jakim są one zawarte w pamięci karty kierowcy lub tachografu cyfrowego, który jako urządzenie pomiarowe podlega kontroli metrologicznej oraz legalizacji. W załączniku nr 1B rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002 z dnia 13 czerwca 2002r r. dostosowującego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20.12.1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.Urz.L 207/1 z 05.08.2002 r.), określono minimalne standardy techniczne w zakresie tachografów, uwzględniając także formaty zapisu oraz gromadzenia danych rejestrowanych przez tachografy.

Zdaniem organu odwoławczego, z odwołania wynika, iż strona nie neguje, że w pracy kierowców zdarzyły się odstępstwa od stosowania norm czasu jazdy, odpoczynku czy przerw, a jedynie kwestionuje sposób zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie.

W odpowiedzi na powyższy zarzut organ odwoławczy stwierdza, co następuje :

I. Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dopuszczalnego minimalnego tygodniowego odpoczynku kierowcy :

Zgodnie z art. 8 ust. 6 - ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r., w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L102/1 z dn. 11.04.2006 r.) - w ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej:

• dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub

• jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku, trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu.

Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych, licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku.

Zgodnie z art. 8 ust. 7. - odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin.

Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy i pojazd znajduje się na postoju. (art. 8 ust. 8). Zgodnie zaś z art. 8 ust. 9. tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie do obu.

Natomiast zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt. 2 i pkt. 8, ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. jedn. Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn. zm.), kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, narusza obowiązki lub warunki wynikające z przepisów: ustawy lub przepisów o czasie pracy kierowców wspólnotowych, dotyczących przewozów drogowych - podlega karze pieniężnej w wysokości od [...] złotych.

Zgodnie z art. 92 ust 2 pkt. 2 ww. ustawy suma kar pieniężnych nałożonych podczas jednej kontroli nie może przekroczyć kwoty: [...] złotych - w odniesieniu do kontroli w przedsiębiorstwie.

Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy.(art. 92 ust. 4 ww. ustawy).

Konsekwencją tego uregulowania jest treść Lp. 10.1. lit. a i b załącznika do przedmiotowej ustawy, zgodnie z którym skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas do jednej godziny, sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości [...] zł, natomiast za każdą rozpoczętą kolejną godzinę - [...] zł.

Okręgowy Inspektor Pracy po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie ocenił, że w przedmiotowym stanie faktycznym zachodzą przesłanki do stwierdzenia, że doszło do naruszenia przywołanych przepisów.

W oparciu o analizę danych, zawartych w plikach z kart kierowców z okresu objętego kontrolą (od dnia [...].), organ odwoławczy stwierdził, że w większości przypadków kierowcy nie wykonali wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, tylko w przypadku kierowcy – L. S., wobec braku możliwości ustalenia stanu faktycznego (ppkt. 8 decyzji), należy przychylić się do stanowiska strony:

W odniesieniu do pozostałych zarzutów organ odwoławczy uznał, iż :

pkt I.1. Kierowca C.A. skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...].

Wyjaśnienia strony w tym zakresie, należy uznać za bezzasadne. Nie ulega bowiem wątpliwości fakt, iż początek sześciodniowego 24 godzinnego cyklu rozpoczął się [...]., o godz. [...]. Zgodnie z warunkami wynikającymi z art. 8 ust. 6 rozporządzenia, koniec szóstego 24 godzinnego cyklu nastąpił w dniu [...]., o godz. [...](licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku). W związku z powyższym kierowca, w dniu [...]., o godzinie [...], tj. po zakończeniu 6 okresów 24 godzinnych, liczonych od godziny [...]. powinien rozpocząć 24 godzinny odpoczynek tygodniowy. Tymczasem kierowca kontynuował jazdę w dniu [...]., do godz. [...] oraz w dniu [...]., w okresie od [...] do [...], w łącznym wymiarze [...].

Zarzut strony w tym zakresie należy uznać zatem za nieuzasadniony, tym samym Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał w mocy nałożoną karę pieniężną w wysokości [...]zł.

• pkt. I.2. Kierowca C.A. - skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...]. Zarzuty podnoszone przez stronę dotyczące powyższego naruszenia należy uznać za bezzasadne. W dniu [...]. o godzinie [...] rozpoczął się sześciodniowy 24 godzinny okres, który zakończył się [...]. o godzinie [...]. W związku z powyższym kierowca w tym momencie, tj. po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych, licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku, powinien rozpocząć odpoczynek tygodniowy. Tymczasem kierowca w dniu [...]. przerwał odpoczynek trzema okresami jazdy, w wymiarze odpowiednio [...]

W zdefiniowanym w art. 8 ust. 6 rozporządzenia okresie kierowca wykonał zatem najdłuższy nieprzerwany odpoczynek, trwający [...], tj. od godziny [...] dnia [...]., do godziny [...] dnia [...]., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 24 godziny odpoczynku tygodniowego.

Tym samym Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał w mocy nałożoną karę pieniężną w wysokości [...] zł.

'• Kierowca J.E. (pkt. I. 3.)

Analiza dokumentacji jednoznacznie wskazuje wbrew twierdzeniom strony - w tym zakresie nie doszło do naruszenia prawa w postaci prowadzenia dwóch postępowań w tej samej sprawie.

Tym samym Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał w mocy nałożoną karę pieniężną w wysokości [...] zł.

• Kierowca J.E. (pkt I. 4.) - skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...]. Zarzuty podnoszone przez stronę, dotyczące powyższego naruszenia, należy uznać za bezzasadne. W dniu [...]. o godzinie [...] rozpoczął się sześciodniowy 24 godzinny okres, który zakończył się [...]. o godzinie [...]. W związku z powyższym, kierowca w tym momencie, tj. po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych, licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku powinien rozpocząć odpoczynek tygodniowy. Tymczasem kierowca, w dniu [...]., przerwał odpoczynek trzema okresami jazdy, w wymiarze odpowiednio: [...]. W zdefiniowanym w art. 8 ust. 6 rozporządzenia okresie, kierowca wykonał zatem najdłuższy nieprzerwany odpoczynek, trwający [...], tj. od godziny [...] dnia [...]., do godziny [...] dnia [...]., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 24 godziny odpoczynku tygodniowego.

Tym samym Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał w mocy nałożoną karę pieniężną w wysokości [...] zł.

· Kierowca M.J.M. (pkt I.5.) - w okresie od godz. [...] dnia [...]., do godz. [...]dnia [...]., skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...]. Zarzuty podnoszone przez stronę dotyczące powyższego naruszenia należy uznać za bezzasadne. W dniu [...]. o godzinie [...]rozpoczął się sześciodniowy 24 godzinny okres, który zakończył się [...]. o godzinie [...]. W tym stanie faktycznym kierowca wcześniej rozpoczął odpoczynek dobowy, niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych, licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku, tj. od godziny [...] dnia [...]. do godziny [...] dnia [...]., odpoczynek tygodniowy trwał [...], podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum [...].

Tym samym Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał w mocy nałożoną karę pieniężną w wysokości [...]zł.

· Kierowca M.J.M. ( pkt I.6.) - w okresie od godz. [...] dnia [...]., do godz. [...] dnia [...]., kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...]. Zarzuty podnoszone przez stronę dotyczące powyższego naruszenia należy uznać za bezzasadne. W dniu [...]. o godzinie [...] rozpoczął się sześciodniowy 24 godzinny okres, który zakończył się [...]. o godzinie [...]. W związku z powyższym kierowca w tym momencie, tj. po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych, licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku, powinien rozpocząć odpoczynek tygodniowy. Tymczasem kierowca w dniu [...]. przerwał odpoczynek czteroma okresami jazdy w wymiarze odpowiednio [...]. W zdefiniowanym w art. 8 ust. 6 rozporządzenia okresie, kierowca wykonał zatem najdłuższy nieprzerwany odpoczynek, trwający [...], tj. od godziny [...] dnia [...]. do godziny [...] dnia [...]., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum [...].

Tym samym Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał w mocy nałożoną karę pieniężną w wysokości [...]zł.

• Kierowca M.J.M. (pkt I.7.) - w okresie od godz. [...] dnia [...]., do godz. [...] dnia [...]., kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...]. Zarzuty podnoszone przez stronę dotyczące powyższego naruszenia należy uznać za bezzasadne. W dniu [...]. o godzinie [...] rozpoczął się bowiem sześciodniowy 24 godzinny okres, który zakończył się [...]. o godzinie [...]. W związku z powyższym kierowca w tym momencie tj. po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych, licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku, powinien rozpocząć odpoczynek tygodniowy. Tymczasem kierowca w dniu [...]r. przerwał odpoczynek okresami jazdy od [...] do [...] w dniu [...]. W zdefiniowanym w art. 8 ust. 6 rozporządzenia okresie kierowca wykonał zatem najdłuższy nieprzerwany odpoczynek, trwający [...], tj. od godziny [...] dnia [...]., do godziny [...] dnia [...]., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 24 godziny. Tym samym Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał w mocy nałożoną karę pieniężną w wysokości [...] zł.

• Kierowca S.L. ( pkt I. 8.) - skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...]. W załączeniu do odwołania strona przedstawiła oświadczenie z firmy z którego wynika, iż w dniu [...]. wykonywane były czynności sprawdzające stan pojazdu. Przez nieuwagę nie wyjęto z tachografu karty kierowcy. W dniu [...]. pojazd został dostarczony do serwisu celem usunięcia usterek.

W związku z brakiem możliwości ustalenia, czy powyższe naruszenie polegające na skróceniu wypoczynku tygodniowego miało w rzeczywistości miejsce, Okręgowy Inspektor Pracy postanowił uznać zarzut strony i uchylił nałożoną w tym przypadku karę pieniężną w wysokości [...] zł.

• Kierowca S.L. ( pkt I.9.) - w okresie od godz. [...] dnia [...] ., do godz. [...] dnia [...]., skrócił tygodniowy czas odpoczynku o [...]. Za słuszne przyjąć należy uzasadnienie organu I instancji w uzasadnieniu decyzji do stwierdzonego naruszenia. Prawdziwe są twierdzenia strony, że ww. rozpoczął odpoczynek w dniu [...]., który wynosił ponad [...]. Odpoczynek tygodniowy, w wymiarze co najmniej 24 godzin kierowca powinien rozpocząć najpóźniej po 6 okresach 24 godzinnych licząc od dnia [...] od godz. [...]. Kierowca rozpoczął odpoczynek dopiero od godz. [...] w dniu [...], a zatem z naruszeniem prawa. Rozpoczęcie okresu odpoczynku później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku skutkuje naruszeniem przepisu art. 8 ust. 6 rozporządzenia WE nr 561/2006.

Tym samym Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał w mocy nałożoną w tym przypadku karę pieniężną w wysokości [...] zł.

Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku przy

wykonywaniu transportu drogowego organ odwoławczy stwierdził, iż zgodnie z art. 8 ust. 1 - ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L.102/1 z dn. 11.04.2006 r.):

1. Kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku.

2. W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku, kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku.

3. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku, zawarta w 24-godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku.

4. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku.

5. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku.

6. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 2, w ciągu 30 godzin od zakończenia dziennego lub tygodniowego okresu odpoczynku, kierowca należący do kilkuosobowej załogi musi skorzystać z kolejnego dziennego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 9 godzin.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. rozporządzenia, na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 8, w przypadku gdy kierowca towarzyszy pojazdowi transportowanemu promem lub pociągiem i wykorzystuje regularny dzienny okres odpoczynku, okres ten można przerwać nie więcej niż dwukrotnie innymi czynnościami trwającymi łącznie nie dłużej niż godzinę.

Podczas tego regularnego dziennego okresu odpoczynku kierowca ma do dyspozycji koję lub kuszetkę.

Zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt. 2 i pkt. 8 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. jedn. Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn. zm.), kto wykonuje przewóz drogowy lub irine czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów o czasie pracy kierowców, wspólnotowych dotyczących przewozów drogowych - podlega karze pieniężnej w wysokości od [...] złotych.

Suma kar pieniężnych nałożonych podczas jednej kontroli nie może przekroczyć kwoty: [...] złotych - w odniesieniu do kontroli w przedsiębiorstwie (art. 92 ust 2 pkt. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 92 ust. 4 ww. ustawy wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy.

Konsekwencją tego rozwiązania jest treść Lp. 10.2. lit. a i b załącznika do przedmiotowej ustawy, zgodnie z którym skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas do jednej godziny sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości [...] zł, natomiast za każdą rozpoczętą kolejną godzinę - [...]zł.

Okręgowy Inspektor Pracy po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie ocenił, że w przedmiotowym stanie faktycznym zachodzą przesłanki do stwierdzenia, że doszło do naruszenia przywołanych przepisów.

W oparciu o ponownie wykonaną analizę danych zawartych w plikach z kart kierowców z okresu objętego kontrolą oraz przedłożonej w toku kontroli dokumentacji Okręgowy Inspektor Pracy potwierdził niemal w całości wykazane w decyzji ustalenia organu I instancji oraz uznał, że zawarte w kontrolowanej dokumentacji wyjaśnienia kierowców w zakresie dokonanych odstępstw od norm czasu jazdy i odpoczynku nie dają podstaw do ich uwzględnienia. Kierowcy wielokrotnie skrócili dzienny czas odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego. W wydanej decyzji organ II instancji w oparciu o analizowaną dokumentację przedstawił własne ustalenia i oceny w odniesieniu do każdego opisanego w decyzji I instancyjnej przypadku.

Stwierdzone nieprawidłowości wynikają z materiału dowodowego, który został opisany w protokole kontroli, zebranego przez Inspektora Pracy podczas czynności kontrolnych, czyli z danych cyfrowych przekazanych przez kontrolowanego. Ponadto strona nie kwestionuje, że doszło do naruszenia przywołanych przepisów. Mając powyższe na względzie Okręgowy Inspektor Pracy uznał, że organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i zasadnie nałożył na stronę kary pieniężne w wysokości określonej w poszczególnych punktach decyzji za powyższe naruszenia.

Podstawą do określenia wysokości nałożonych kar był załącznik do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. jedn. Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn. zm.). Zgodnie z art. 93 § 1 ustawy o transporcie drogowym, uprawnieni do kontroli, o których mowa w art. 89 ust. 1, mają prawo nałożyć na wykonującego przewozy drogowe lub inne czynności związane z tym przewozem karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej. Art. 93 ust. 7 tej ustawy stanowi, że przepisów art. 93 ust. 1-3 nie stosuje się, jeśli stwierdzone zostanie, że naruszenie przepisów nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których podmiot wykonujący przewozy nie mógł przewidzieć. W takiej sytuacji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzanej kontroli organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej. Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio. Przepis art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 stwierdza, że pod warunkiem, że nie zagraża to bezpieczeństwu drogowemu oraz umożliwia osiągnięcie przez pojazd odpowiedniego miejsca postoju, kierowca może odstąpić od przepisów art. 6-9 w zakresie niezbędnym dla zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu lub ładunku. Kierowca wskazuje powody takiego odstępstwa odręcznie na wykresówce urządzenia rejestrującego lub na wydruku z urządzenia rejestrującego, albo na planie pracy najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój. Ponadto w przypadku zastosowania się do poleceń właściwych służb lub innych osób na parkingach bądź terminalach, dla uwiarygodnienia przyczyn odstępstwa od przepisów kierowca, w razie możliwości, winien również uzyskać stosowną adnotację tych osób.

Zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej w zakresie możliwości korzystania z uprawnienia jakie stwarza powyższy przepis, opartymi na wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-235/94, przepis art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 został wprowadzony, aby umożliwić kierowcom prawidłową reakcję w sytuacjach niespodziewanego braku możliwości spełnienia wymogów rozporządzenia w trakcie podróży, tj. w sytuacjach nadzwyczajnych trudności, niezależnych od woli kierowcy oraz ewidentnie nieuniknionych i niedających się przewidzieć, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności. Odstępstwo ma również na celu zapewnienie bezpieczeństwa osób, pojazdu i ładunku oraz uwzględnienie w każdej sytuacji wymogu bezpieczeństwa drogowego.

W związku z powyższym przedsiębiorstwo transportowe musi uważnie planować przejazd kierowcy, tak, aby był on bezpieczny i uwzględniał, regularnie występujące na drogach utrudnienia w ruchu, warunki atmosferyczne i dostęp od odpowiednich parkingów. Innymi słowy - musi tak organizować pracę, aby kierowcy mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia i aby spełnić wymagania załadowców oraz firm ubezpieczeniowych w zakresie bezpieczeństwa w czasie postojów.

Natomiast kierowca musi bezwzględnie przestrzegać przepisów i nie przekraczać dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu, za wyjątkiem wystąpienia nieprzewidzianych i wyjątkowych okoliczności, gdy nie jest w stanie przestrzegać rozporządzenia bez powodowania zagrożenia dla bezpieczeństwa drogowego, bezpieczeństwa osób, pojazdu i ładunku. Jeśli kierowca zdecyduje, że konieczne jest odstępstwo od rozporządzenia i że nie będzie ono zagrażało bezpieczeństwu drogowemu, musi wskazać odręcznie charakter odstępstwa i jego przyczyny (w jakimkolwiek języku wspólnotowym, na wykresówce urządzenia rejestrującego lub na wydruku z urządzenia rejestrującego albo w planie pracy), natychmiast po zatrzymaniu się.

W przedmiotowym wypadku, wbrew dyspozycji art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowcy, w zakresie dotyczącym naruszeń objętych niniejszą decyzją, kierowcy w żadnym przypadku nie wskazali na wydruku z urządzenia rejestrującego powodów odstępstwa od przestrzegania norm socjalnych, które w najmniejszym stopniu uzasadniałyby niezastosowanie się do obowiązujących przepisów, rejestrującego najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców, o których mowa w ust. 1 w taki sposób, aby kierowcy ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II przedmiotowego rozporządzenia. Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II rozporządzenia. Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 561/2006, przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa, nawet jeśli naruszenie takie miało miejsce na terytorium innego Państwa Członkowskiego lub w państwie trzecim. Nie ma przy tym znaczenia fakt, czy przedsiębiorca posiadał wiedzę o dokonanych naruszeniach przez zatrudnionych przez niego kierowców. Na uzasadnienie powyższego organ odwoławczy powołał się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 20.10.2009 r. (sygn. VI SA/Wa 1312/09), w uzasadnieniu którego sąd orzekł, że: "w dyspozycji art. 92a ust. 4 oraz 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym nie mieszczą się sytuacje, które są wynikiem zachowania kierowcy, ale które bezpośrednio wynikają z braku właściwych rozwiązań organizacyjnych w zakresie dyscyplinowania osób wykonujących na rzecz przedsiębiorcy usługi kierowania pojazdem. Także kwestie właściwego doboru pracowników (ryzyko osobowe) nie mieści się w zakresie regulacji art. 92a ust. 4 oraz 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym. Rzeczą przedsiębiorcy jest właściwy dobór osób współpracujących. Przy zachowaniu należytej staranności, właściwego systemu motywacyjnego, szkoleniowego, czy innego rodzaju środków dyscyplinujących nie dochodziłoby do naruszeń przepisów ustawy o transporcie drogowym. Dlatego zarówno w przepisie art. 92a ust. 4 oraz 93 ust 7 ustawy o transporcie drogowym chodzi tylko i wyłącznie o zdarzenia nieoczekiwane, niedające się przewidzieć, a niezwiązane z doborem pracowników. (...)

Do uwolnienia się od odpowiedzialności administracyjnej nie wystarczy zatem wykazanie braku winy, lecz wymagane jest udowodnione podjęcie wszystkich niezbędnych środków w celu zapobieżenia powstaniu naruszenia prawa. Nie wystarcza wykazanie zastosowania wszystkich normalnych, rutynowych środków zabezpieczających, jeżeli sytuacja wymagała dodatkowych".

Skarżący w toku prowadzonego postępowania nie przedstawili dowodów wskazujących na podjęcie działań organizacyjnych w celu zapewnienia przestrzegania przepisów socjalnych (poprzez właściwy dobór kierowców i odpowiednie ułożenie planu ich pracy), co mogłoby wyeliminować powtarzalność naruszeń.

Organ odwoławczy zauważył też, że organ pierwszej instancji wydał decyzję z dnia [...]. po uwzględnieniu uzasadnionych jako odstępstwo zdarzeń oraz oczywistych błędów w operowaniu tachografem lub selektorem. W zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji, odniósł się do art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym i uzasadnił swoje stanowisko, wskazując, że nie wystąpiły w przypadkach stwierdzonych naruszeń zdarzenia lub okoliczności, których podmiot wykonujący przewozy nie mógł przewidzieć.

Mając powyższe na względzie Okręgowy Inspektor Pracy uznał, że organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i zasadnie nałożył na stronę karę pieniężną w łącznej wysokości [...] złotych za naruszenia przewidziane pod Ip. 10.1 lit. a i b, Ip. 10.2 lit. a i b, Ip. 10.3 lit. a i b, Ip 10.5 lit. a i b załącznika do ustawy o transporcie drogowym. Ze względu na fakt, że łączna suma kary wynikającej z naruszeń stwierdzonych w zaskarżonej decyzji wynosiła [...] zł, a z uwagi na art. 92 ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) stanowiący, że suma kar pieniężnych nałożonych podczas jednej kontroli nie może przekroczyć kwoty [...] złotych - nałożono karę w takiej wysokości. Tym samym uchylenie kary w wysokości [...] zł za jedno naruszenie - jak wskazano w decyzji - nie wpłynęło na zmianę wysokości kary łącznej utrzymanej przez Okręgowego Inspektora Pracy niniejszą decyzją.

Powyższą decyzję ostateczną działający w imieniu [...] D.M. A.M. spółka jawna adw. J. K. zaskarżył skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zaskarżonej decyzji zarzucił :

1. naruszenie art. 107 § 1 i 3 Kpa w zw. z art. 140 Kpa poprzez nieodniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do stawianych w odwołaniu zarzutów, twierdzeń strony oraz dowodów na ich poparcie, załączonych do odwołania, potwierdzających, że kierowcy, których czas pracy był objęty kontrolą i postępowaniem nie naruszyli przepisów rozporządzenia o dopuszczalnym czasie prowadzenia pojazdów, przerw i okresach odpoczynku

W uzasadnieniu powyższego zarzutu skarżący stwierdził, iż w odwołaniu z dnia [...]roku strona podniosła szereg argumentów za tym, że zatrudnieni przez nią kierowcy nie dopuścili się naruszeń przepisów o transporcie drogowym tj. nie wykonywali transportu ponad limity określone przepisami prawa i nie skracali odpoczynku w stosunku do minimalnych standardów określonych w ustawie. W załączeniu do odwołania strona przedstawiła szczegółowe zestawienie czasu pracy i odpoczynku kierowców, z którego jednoznacznie wynikało kiedy i w jaki sposób odebrali odpoczynek dobowy, jak również kiedy wykonywali transport. Przy uwzględnieniu twierdzeń strony brak było podstaw do przyjęcia przez organ, że kierowcy dopuścili się jakichkolwiek naruszeń przepisów prawa. Tym samym brak było uzasadnienia do nałożenia na stronę kar pieniężnych. Organ drugiej instancji w sposób arbitralny odrzucił twierdzenia skarżącej, nie przedstawiając na to logicznych argumentów, a jedynie kategoryczne stwierdzenia, że postępowanie może być ograniczone wyłącznie do badania dokumentów. Nie można również zgodzić się z zawartym w uzasadnieniu stwierdzeniem Okręgowego Inspektora Pracy, że strona skarżąca nie neguje, że w czasie pracy kierowców zdarzały się odstępstwa od stosowania norm czasu jazdy, odpoczynku lub przerw, a jedynie kwestionuje sposób zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie. Takie stwierdzenie świadczy o tym, że organ drugiej instancji nie zapoznał się z treścią odwołania złożonego w imieniu skarżącej przez A. M., który w sposób jednoznaczny i szczegółowy wskazał, że kierowcy odebrali należny im odpoczynek, wykorzystali przerwy w sposób przewidziany przepisami prawa i nie dopuścili się przekroczenia dopuszczalnego czasu jazdy.

2. naruszenie art. 19 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamenty Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 roku w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 poprzez jego niezastosowanie, mimo że w stosunku do podmiotu kontrolowanego były wszczynane postępowania obejmującego ten sam okres i przedmiot kontroli, co wyłączało dopuszczalność ponownej kontroli przez Państwową Inspekcję Pracy

W uzasadnieniu powyższego zarzutu skarżący podniósł, iż organ drugiej instancji stwierdził, że wszczęcie przez inne organy uprawnione do kontroli czasu prowadzenia pojazdów i wykorzystywania okresów odpoczynków kontroli nie stanowi prowadzenia postępowania, a tym samym nie uzasadnia zastosowania art. 19 rozporządzenia WE nr 561/2006 Parlamenty Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 roku w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98 i umorzenia postępowania. Ze stanowiskiem organu drugiej instancji nie można się zgodzić. Prawodawca europejski nie stanowi prawa z uwzględnieniem pojęć używanych w prawodawstwach krajowych. Tworzenie prawa na płaszczyźnie ogólnoeuropejskiej byłoby niemożliwe z uwagi na szereg odrębności w terminologii prawnych poszczególnych Państw Członkowskich, ale także funkcjonowania organów administracji. Z tych względów nie sposób przyjąć, tak jak to uczynił organ drugiej instancji, że w ramach działań organów administracji wyodrębnił kontrole i postępowania, a następnie przyjął, że tylko w przypadku wszczęcia postępowania nie jest dopuszczalne wszczęcie ponownego "postępowania" i nałożenia kary pieniężnej. Zgodnie z powszechnie przyjętymi zasadami interpretacji przepisów prawa przy dokonywaniu wykładni woli prawodawcy uwzględnia się jego racjonalność. Postawienie takiego założenia pozwala na przyjęcie, że europejski ustawodawca, dopuszczając możliwość wskazania przez państwa członkowskie różnych organów do kontroli przestrzegania przepisów rozporządzenia, nie miał zamiaru, by możliwe było wielokrotne kontrolowanie przedsiębiorców transportowych na te same okoliczności. Dodatkowym argumentem jest również interpretacja powyższego przepisu z uwagi na cel kontroli (postępowania). Skoro - jak twierdzi organ drugiej instancji - kontrola tylko wtedy prowadzi do wszczęcia postępowania, gdy stwierdzi uchybienia przepisom ustawy lub rozporządzenia WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 roku w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, to każde wszczęcie kontroli uniemożliwia prowadzenie ponownej kontroli co do tych samych okoliczności.

Kolejnym argumentem przemawiającym za trafnością stanowiska strony jest nazewnictwo stosowane przez polskiego ustawodawcę, który w art. 92 ustawy o transporcie drogowym używa sformułowania "kar nałożonych w trakcie kontroli", co pozwana na utożsamianie kontroli w rozumieniu polskich przepisów z "postępowaniem" w rozumieniu art. 19 ust. 1

3. naruszenie prawa procesowego w - art. 76 Kpa poprzez jego nieuzasadnione

niezastosowanie, które miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji.

Zdaniem skarżącego z treści uzasadnienia decyzji organu drugiej instancji wynika, że uznał on, iż sporządzone uprzednio przez inne organy administracyjne protokoły kontroli stwierdzające brak naruszeń ze strony kierowców skarżącej, nie są dla niego wiążące i nie stanowią przeszkody do wszczęcie postępowania dotyczącego tych samych zdarzeń i okresów. Ze stanowiskiem organu drugiej instancji w tym zakresie nie można się zgodzić. Protokoły kontroli zostały sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy w zakresie ich działania w związku z czym stanowiły dla organu drugiej instancji dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone tj. że będące przedmiotem kontroli zagadnienia czasu pracy i odpoczynku kierowców skarżącej nie wskazywały na wystąpienia naruszeń przepisów ustawy. Stanowisko strony w tym zakresie znajduje również potwierdzenie w wyroku WSA w Warszawie z dnia 14.09.2010 r. w sprawie VI SA/Wa 1399/10, w którym przyjęto, iż sporządzenie protokołu z kontroli drogowej znajduje umocowanie w art. 74 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (...). Jako dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 Kpa, sporządzony w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe, w ich zakresie działania. Protokół kontroli stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Protokół korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń z tego jeszcze względu, że sporządzany jest z udziałem przedstawiciela podmiotu kontrolowanego. Dokonywanie przez organ drugiej instancji ustaleń sprzecznych z dyspozycją art. 76 Kpa stanowi o oczywistym naruszeniu tego przepisu, a z uwagi na to, że dokonanie ustaleń faktycznych na podstawie przedmiotowych protokołów kontroli doprowadziłoby do nienakładania kar pieniężnych na stronę, miało też bezpośredni wpływ na ustalenia faktyczne i treść zaskarżonej decyzji.

4. naruszenie prawa procesowego w postaci art. 7,8,12 § 1 i 77 Kpa poprzez niewyjaśnienie jakie były okoliczności i przyczyny ewentualnych odstępstw kierowców zatrudnionych przez skarżącą od przepisów o dopuszczalnym czasie pracy kierowców i minimalnych okresach odpoczynku

W uzasadnieniu powyższego zarzutu skarżący stwierdza, iż przepisy Kpa przyznają stronie prawo inicjatywy dowodowej, z której w niniejszej sprawie strona skarżąca skorzystała, wnosząc o przeprowadzenie dowodów z przesłuchanie w charakterze świadków kierowców, których czas pracy został przez organ administracji zakwestionowany. Okręgowy Inspektor Pracy doszedł jednak do wniosku, że przeprowadzenie tych dowodów jest niepotrzebne i nie może zmienić rozstrzygnięcia, co uznać należy, za wniosek przedwczesny, arbitralny, niedopuszczalny i sprzeczny z podstawowymi zasadami procedury administracyjnej. Strona postępowania administracyjnego ma bowiem prawo zakładać, że organ administracji rozpoznając dotyczącą jej sprawę będzie przestrzegał zasad postępowania administracyjnego, a w szczególności będzie stał na straży praworządności i podejmował wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 Kpa), dążył w toku postępowania do pogłębienia zaufania obywateli do Państwa (art. 8 Kpa), będzie działał wnikliwie posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 Kpa). Postępowanie organu drugiej instancji w zakresie pominięcia zawnioskowanych przez stronę skarżącą dowodów osobowych stanowiło przejaw oceny przez organ administracji dowodów przed ich przeprowadzeniem, co uniemożliwiło stronie możliwość obrony swoich racji.

5. Naruszenie art. 78 Kpa poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji nieprzeprowadzenie dowodów zawnioskowanych przez stronę skarżącą, co miało wpływ na wynik postępowania, gdyż w razie przeprowadzenia dowodów organy administracji mogły dojść do innych ustaleń faktycznych i kara pieniężna mogłaby nie zostać nałożona.

Zgodnie z art. 78 §1 Kpa żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Błędne jest stanowisko organu jakoby przesłuchanie świadków było niedopuszczalne z uwagi na to, że przyczyny odstępstwa winny być umieszczone na wykresówce najpóźniej na pierwszym postoju. Organ drugiej instancji a priori przyjął, że świadkowie nie mogą mieć wiedzy na temat okoliczności ewentualnych rozbieżności w ich czasie pracy, a także że nie mogło dość do takich sytuacji, w których kierowca, mimo istnienia odstępstwa, nie uwidocznił go w przewidziany przepisami sposób. Organ drugiej instancji nie dopuścił również ewentualności, że do naruszenia przepisów nie doszło wbrew temu, co wynikałoby z wydruków z urządzeń rejestrujących np. z powodu niewłaściwego obchodzenia się przez kierowców z tymi urządzeniami, zapomnienia wyłączenia urządzenie czy zmiany trybu w czasie postoju lub przy rozpoczęciu jazdy. Zgodnie natomiast z utrwalonym orzecznictwem, którego przykładem jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 7 listopada 2007 roku w sprawie II SA/Kr 710/07, organ jest zobowiązany zapewnić stronie czynny udział w postępowaniu (art. 10 § 1 Kpa), a w szczególności - organ powinien ustosunkowywać się do wniosków dowodowych strony i okoliczności faktycznych, wskazywanych przez stronę dla wyjaśnienia swojego postępowania (art. 78 i n. Kpa). Organy administracji mają obowiązek działać racjonalnie, a nie arbitralnie. Temu ma służyć obowiązek przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego (art. 7 i 77 Kpa), obowiązek sporządzenia z urzędu adekwatnego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji (art. 107 § 3 Kpa), jak i wyjaśnianie stronom zasadności przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu (art. 11 Kpa). Nie można mówić o przestrzeganiu powyższych obowiązków, kiedy decyzja organu zawiera arbitralne kwalifikacje czynności strony. Również w doktrynie postępowania administracyjnego wskazuje się, że przy stosowaniu art. 78 Kpa organ powinien wykazywać się szczególną ostrożnością i rozwagą, albowiem błędnie dokonana ocena oraz odmowa przeprowadzenia żądanego przez stronę dowodu uniemożliwia wzruszenie decyzji w nadzwyczajnym trybie przewidzianym w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, ponieważ dowód taki nie będzie mógł zostać uznany za "nowy" w rozumieniu tego przepisu (zob. B. Adamiak, [w:] Adamiak, Borkowski, Komentarz, 2009, s. 328).

Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o :

I. uchylenie zaskarżonej decyzji w zaskarżonej części i przekazanie sprawy organowi administracji do ponownego rozpoznania,

II. zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego zgodnie z właściwymi przepisami,

Odpowiadając na skargę Okręgowy Inspektor Pracy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym wyeliminowaniu z obrotu prawnego przez sąd administracyjny podlegał będzie taki akt wydany przez organ administracji publicznej, który narusza przepis prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub przepis postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też poprzez naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania, jak również gdy obarczony jest wadą nieważności ( art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 p.p.s.a).

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zaskarżoną decyzję według wskazanych wyżej kryteriów, tj. pod kątem zgodności z prawem, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego i procesowego, które mogłoby skutkować uwzględnieniem skargi.

Zgodnie ze wskazanym w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) – dalej zwana ustawą : kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów - m.in. o czasie pracy kierowców

- podlega karze pieniężnej w wysokości od [...] złotych.

Jednocześnie w ust. 4 cyt. przepisu wskazano, iż wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa powyżej oraz wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy, w którym :

- w 1p. 10.1. lit. a i lit. b określono wysokość kar za skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego,

- w 1p.10.2. lit. a i lit. b wskazano wysokość kar za skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego,

- w 1p. 10.3. lit. a i b określono wysokość kar za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego,

- w 1p. 10.4. lit. a i b określono wysokość kar za przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu przy wykonywaniu przewozu drogowego,

- w 1p. 11.2. ust. 4 określono wysokość kar za nieprawidłowe operowanie przełącznikiem grup czasowych (selektorem),

- w 1p. 11.4. ust. 1 określono wysokość kar za nieokazanie wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu.

Stan faktyczny w sprawie, w zakresie stwierdzonych naruszeń obowiązków lub warunków wynikających z ustawy lub przepisów, ustalony został na podstawie protokołu kontroli. Skarżący zarzuca organowi w tym zakresie w szczególności naruszenie przepisów w art. 7, 8, 77 § 1 oraz 107 § 3 K.p.a., poprzez nie uwzględnienie i nie rozważenie przy rozpatrywaniu sprawy takich okoliczności jak adnotacje kierowcy na planie pracy, wydruki raportu ze specjalistycznego oprogramowania rozliczającego czas pracy kierowców, a nadto nie przesłuchanie w charakterze świadków kierowców, których stwierdzone naruszenia dotyczyły, na okoliczność, że zaistniały okoliczności o których mowa w art. 92 a ust. 4 ustawy.

Zarzut naruszenia wskazanych powyżej przepisów K.p.a. nie można rozpatrywać bez wzięcia pod uwagę treści przepisów art. 92a ust. 4 i art. 93 ust. 7 ustawy, naruszenie których zresztą skarżący również zarzuca w skardze.

Przepis art. 92a ust. 4 ustawy posługuje się sformułowaniem braku wpływu podmiotu wykonującego przewóz (przedsiębiorcy) na naruszenie prawa przez kierowcę. Natomiast przepis art. 93 ust. 7 ustawy stanowi o braku możliwości przewidzenia przez przedsiębiorcę zdarzeń lub okoliczności, w jakich nastąpiło naruszenie przez kierowcę przepisów prawa.

Z wymienionych przepisów wynika, iż przedsiębiorca jest zwolniony

od odpowiedzialności za naruszenie prawa przez kierowcę jeżeli nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia lub nie mógł tego przewidzieć. Sytuacja taka ma miejsce gdy wyłączną winą za powstanie naruszenia ponosi kierowca lub gdy naruszenie prawa jest wynikiem okoliczności całkowicie niezależnych od przewoźnika. Przedsiębiorca musi natomiast wykazać, że dołożył należytej staranności tzn., że organizując przewóz, uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie wymagać, by kierowca nie dopuścił się naruszeń w w/w zakresie, a jedynie wskutek niezależnych lub nadzwyczajnych okoliczności lub zdarzeń doszło do naruszenia przez kierowcę prawa w zakresie warunków wykonywania transportu. Z treści powyższych przepisów wynika zatem domniemanie odpowiedzialności przewoźnika (przedsiębiorcy) za naruszenie prawa przez kierowcę, gdyż to przewoźnik (przedsiębiorca transportowy) organizuje pracę kierowców i sprawuje nad nimi nadzór. Ponosi on ryzyko prowadzenia przedsiębiorstwa transportowego oraz posiada instrumenty prawne i faktyczne aby zapewnić należyte wykonywanie obowiązków przez kierowców tak, aby nie dochodziło do naruszenia przepisów dotyczących transportu rogowego, w tym także w zakresie czasu pracy i wypoczynku kierowców. Domniemanie tej odpowiedzialności przewoźnika może być obalone. Ciężar udowodnienia okoliczności wymienionych w art. 92a ust. 4 i art. 93 ust. 7 ustawy spoczywa na przedsiębiorcy. Należy zaznaczyć, iż oba wymienione przepisy mają charakter wyjątkowy, podlegają zatem interpretacji ścieśniającej. Na przewoźniku spoczywa więc ciężar wykazania, że dołożył należytej staranności organizując przewóz i nie miał wpływu na naruszenie prawa przez kierowcę przy czym brak takiego wpływu musi istnieć realnie. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z 2 czerwca 2009 r. w spr. II GSK 989/08, z 20 października 2010 r. w spr. II GSK 936/09, z 27 sierpnia 2009 r. w spr. II GSK 4/09, z 2 lutego 2011 r. w spr. II GSK 140/10, z 13 października 2009 r. w spr. II GSK 93/09, z 17 listopada 2010r. w spr. II GSK 976/09 i z 24 lutego 2011 r. w spr. II GSK 258/10, a także z 6 kwietnia 2011 r. w spr. II GSK 404/10.

W świetle powyższego stanowiska należy uznać, że samo wskazanie przez skarżącego okoliczności, które - jego zdaniem - zwalniają go z odpowiedzialności (jak specyfika rynku i warunków wykonywania transportu w określonych krajach, nie dające się przewidzieć korki, spóźnienia promów, przedłużenie odpraw celnych) samo w sobie nie jest wystarczające do zastosowanie przepisów art. 92a ust. 4 i art. 93 ust. 7 ustawy. Obowiązkiem organu jest jednak odniesienie się do wskazanych przez przewoźnika okoliczności faktycznych.

W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, w przedmiotowej sprawie organ nie tylko zebrał w sposób wyczerpujący ale i prawidłowo ocenił cały materiał dowodowy oraz ustosunkował się do wszystkich twierdzeń strony, a także uzasadnił swoje rozstrzygnięcie zgodnie z wymaganiami art. 107 § 3 K.p.a.

Należy bowiem zgodzić się ze stanowiskiem organu, że na przewoźniku ciąży obowiązek takiego zorganizowania pracy, aby kierowcy mogli wykonywać powierzone zadania, bez naruszania przepisów o czasie pracy oraz czasie odpoczynku.

Wynika to jednoznacznie z treści regulującego wprost przedmiotową kwestią aktu jakim jest Rozporządzenie nr 561/2006 (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. U. U.E. z 2006r., nr L102). Akt ten również dopuszcza możliwość odstąpienia przez kierowcę od przestrzegania obowiązujących przepisów w zakresie niezbędnym dla zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu lub ładunku, pod warunkiem, że nie zagraża to bezpieczeństwu drogowemu oraz umożliwia osiągnięcie przez pojazd odpowiedniego miejsca postoju, zastrzegając jednak, że w takim przypadku obowiązkiem kierowcy jest wskazanie powodów takiego odstępstwa odręcznie na wykresówce urządzenia rejestrującego lub na wydruku z urządzenia rejestrującego, albo na planie pracy, najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój.

Z powyższego wynika jednoznacznie, że aby dane naruszenie mogło być uznane przez osobę kontrolującą jako uzasadnione odstępstwo od przestrzegania przepisów, zwalniające od nałożenia kar na podstawie art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, warunkiem koniecznym jest wskazanie przez kierowcę powodów takiego odstępstwa na wydruku z urządzenia rejestrującego, najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój. Wskazanie przez kierowcę powodów odstępstwa później, a w szczególności dopiero w toku kontroli, nie spełnia tego warunku i wskazuje na to, że kierowca albo nie miał świadomości popełnionego naruszenia, albo fakt ten zlekceważył. Z tych samych względów niczego do sprawy nie wniosłyby przesłuchania kierowców w charakterze świadków. Sporządzanie przedmiotowych wyjaśnień przez kierowców za okres sprzed kilku miesięcy i przedkładanie ich przez stronę w trakcie postępowania odwoławczego, narusza obowiązujący w tym zakresie art. 12 rozporządzenia (WE) 561/2006 oraz wskazuje, iż kierowcy, nie dokonując bieżących wyjaśnień uzasadniających odstępstwo od przestrzegania przepisów, świadomie je ignorowali lub też nie mieli świadomości popełnianych naruszeń.

Zasadnie też organ odwoławczy uznał, iż w świetle stwierdzonych okoliczności odstępstw oraz regulujących powyższe kwestie przepisów unijnych, nie ma podstaw do przyjęcia stanowiska strony skarżącej, że wystarczające jest wskazanie odstępstw w opracowywanym przez przedsiębiorcę planie pracy kierowcy.

Należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 kierowca może odstąpić od przepisów art. 6 – 9 w zakresie niezbędnym dla zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu lub ładunku pod warunkiem, że nie zagraża to bezpieczeństwu drogowemu oraz umożliwia osiągnięcie przez pojazd odpowiedniego miejsca postoju, przy czym kierowca zobowiązany jest wskazać powody takiego odstępstwa odręcznie na wykresówce urządzenia rejestrującego lub na wydruku z urządzenia rejestrującego, albo na planie pracy najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy ustalił na podstawie całego zgromadzonego materiału dowodowego, że w wielu przypadkach stwierdzonych naruszeń brak było w ogóle wydruków z urządzenia rejestrującego, w innych skontrolowanych przypadkach opisane przez kierowców wydruki potwierdzały jedynie aktywność wykazaną na karcie kierowcy, ale nie wskazywały przyczyn odstępstwa od przepisów. Nie mogą za takie być uznane stwierdzenia typu "dojazd do promu".

W wielu przypadkach wydruki z urządzenia rejestrującego nie zostały przez kierowców opisane. Wymogu określonego przepisem art.12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 nie spełniały opisy przyczyn odstępstw od przestrzegania przepisów dokonywane przez kierowców na wydrukach z tarcz programu komputerowego, w czasie analizy ich aktywności przez przedsiębiorcę, czy też w czasie trwania kontroli organu.

Obowiązkiem kierowcy wynikającym z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 było odręczne opisanie przyczyn odstępstw na wykresówce lub wydruku z urządzenia rejestrującego Kierowca ma także obowiązek okazywać wykresówki i wydruki na żądanie upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych, co wynika z art. 15 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985r. w sprawie rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L. 370 z 31.12.1985r.). W świetle treści art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 ustalanie w postępowaniu prowadzonym przez inspektora pracy jakie były okoliczności i przyczyny ewentualnych odstępstw kierowców od przepisów nie powinno więc mieć miejsca. Konsekwencją tego jest odpowiedzialność przedsiębiorcy, który akurat tego typu uchybieniom ze strony kierowców mógł zapobiec poprzez odpowiedni instruktaż lub właściwe egzekwowanie obowiązków. Tymczasem przedsiębiorca (skarżący) powyższe uchybienia kierowców stara się usprawiedliwiać.

Wymowne jest w tym zakresie stwierdzenie skarżącego, zawarte w odwołaniu, iż sposób opisów dokonywanych przez kierowców na wykresówkach lub wydrukach urządzenia rejestrującego jest sprawą drugorzędną. Świadczy to o niezrozumieniu istoty i celu analizowanej tu regulacji prawnej, w tym również normami prawa europejskiego. Przepisy te mają nie tylko charakter socjalny służący zabezpieczeniu interesów pracowniczych kierowców – jak twierdzi skarżący - ale mają także na uwadze cel ogólnospołeczny i gospodarczy a w szczególności bezpieczeństwo uczestników ruchu drogowego i transportu.

Należy też zaznaczyć, że przekroczenie maksymalnego okresu jazdy dziennej i skrócenie dziennego czasu odpoczynku stanowią dwa odrębne naruszenia, podlegające odrębnej regulacji i innemu sposobowi obliczania ich wielkości. Skrócenie dziennego czasu odpoczynku nie musi automatycznie prowadzić do przekroczenia dziennego czasu prowadzenia pojazdu i odwrotnie - można przekroczyć dzienny czas prowadzenia pojazdu i jednocześnie wykorzystać prawidłowy okres odpoczynku. Skrócony dzienny okres odpoczynku oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 9 godzin. Wynika to wprost z art. 4 lit. g rozporządzenia nr 561/2006, a czas odpoczynku nie spełniający tej normy nie może być potraktowany jako "dzienny okres odpoczynku''. Termin "dzienny czas prowadzenia pojazdu " należy interpretować jako łączny czas prowadzenia pojazdu od zakończenia jednego prawidłowego dziennego okresu odpoczynku do rozpoczęcia następnego prawidłowego dziennego okresu odpoczynku. Jeżeli kierowca nie wykorzysta minimalnego odpoczynku dziennego, to należy ustalić następny prawidłowy okres odpoczynku. Czas jazdy pomiędzy dwoma prawidłowymi okresami odpoczynku jest sumowany i stanowi jeden okres jazdy dziennej. Wynika to z art. 4 lit. k rozporządzenia nr 561/2006. Dodać należy, iż o odrębności i wzajemnej niezależności tych naruszeń świadczą także odrębne kary wskazane w załączniku do ustawy o transporcie drogowym (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 października 2009 r. w spr. VI SA/Wa 1255/09 – dostępny na stronie internetowej).

Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6.09.2001 r. o transporcie drogowym Inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy uprawnieni są do kontroli dokumentów, o których mowa w art. 87 oraz warunków w nich określonych – w odniesieniu do zapisów urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy oraz czas jazdy i postoju kierowców. Stosownie natomiast do regulacji zawartej w art. 89a ww. ustawy inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy dokonują kontroli w zakresie przewozu drogowego na warunkach i w trybie określonych w przepisach o Państwowej Inspekcji Pracy.

Zostały one określone w rozdziale 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. nr 89 poz. 589 ze zm.).

Kontrola zaskarżonej decyzji nie wykazała naruszenia powyższych przepisów.

Wobec podniesionych w skardze zarzutów stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. Organ I instancji, a także organ odwoławczy, wymienili i opisali wszystkie stwierdzone w wyniku przeprowadzonej kontroli przypadki naruszenia przez kierowców/ przepisów ustawy i rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz.UE L.102 z dnia 11.04.2006r.) które uznano za niewątpliwe. W decyzji organu odwoławczego wskazano, na podstawie jakich dowodów stwierdzono w poszczególnych przypadkach naruszenie przez kierowców przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006. W szczególności organ stwierdził, że we wskazanych przypadkach brak było wydruków z urządzenia rejestrującego, na których kierowcy powinni odręcznie wskazywać powody odstępstwa od przepisów, jak tego wymaga art.12 rozporządzenia 1 w (WE) nr 561/2006. Organ odwoławczy dokonał też oceny znajdujących się w materiale dowodowym sprawy opisanych wydruków z urządzenia rejestrującego, których opis nie wskazywał jednoznacznie i niewątpliwie na przyczynę odstępstwa bądź opisane na wydruku przyczyny odstępstwa nie zostały uznane za uzasadniające odstępstwo od przepisów w kontekście okoliczności sprawy i zgromadzonego materiału dowodowego. Nie zasługują tu na uwzględnienie uwagi skarżącego, zawarte w odwołaniu, iż przedmiotowej kontroli dokonywali inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy, którzy nie mają rozeznania w problematyce transportowej. Stwierdzenie, że wyjaśnienia kierowców, tłumaczących odstępstwa od norm, powinno się rozumieć " w pół słowa" wskazują właśnie na brak ze strony przedsiębiorcy (przewoźnika) odpowiedniej reakcji na popełnione przez kierowców naruszenia, a zatem i jego odpowiedzialność prawną z tego tytułu. Niewątpliwie egzekwowany stanowczo przez przedsiębiorcę wymóg wskazania na urządzeniu rejestrującym pełnego wyjaśnienia w zakresie odstępstwa mógłby wpłynąć na zmianę postaw kierowców, czy to w zakresie przestrzegania norm czasowych, czy wyjaśnienia ich niezachowania. Organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu wydanej decyzji, w sposób wymagany przez art.107 § 3 K.p.a., przyczyny nieuwzględnienia przedstawionych bądź zawnioskowanych przez stronę dowodów, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. W świetle powyższego stanowisko skarżącego, zgodnie z którym organ odwoławczy, nie uwzględniając twierdzeń strony naruszył art. 107 § 1 i 3 K.p.a. uznać należy za nieuzasadnione.

Za niezasadny uznać należało także podniesiony przez stronę skarżącą zarzut naruszenia art. 19 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, na uzasadnienie którego strona skarżąca powołuje się na przedstawione w postępowaniu odwoławczym kserokopie protokołów kontroli kierowców przeprowadzonych przez inne organy, które nie stwierdzały naruszeń przepisów powyższego rozporządzenia. Zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 zdanie trzecie, jakiekolwiek naruszenie rozporządzenia i rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 nie może powodować nałożenia więcej niż jednej kary lub prowadzenia więcej niż jednego postępowania. Powołany przepis dotyczy zatem nałożenia kary lub prowadzenia więcej niż jednego postępowania w stosunku do tego samego podmiotu i zakresu, co potwierdza art. 19 ust.2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Sąd podziela tu stanowisko organu, iż kontrola nie jest jeszcze postępowaniem. Jej celem jest stwierdzenie, bądź nie, okoliczności mogących wskazywać na istnienie naruszeń prawa, których następstwem winno być wszczęcie postępowania, w toku którego gromadzony i analizowany jest materiał dowodowy i ustalony stan faktyczny w zakresie niezbędnym dla subsumcji regulujących dane kwestie przepisów prawa. Nie można wobec powyższego przyjąć, że inspektor Państwowej Inspekcji Pracy naruszył art. 19 rozporządzenia WE nr 561/2006, gdyż z przedstawionych organowi protokołów kontroli różnych służb kontroli wynikało, że w stosunku do przedsiębiorcy tj. firmy nie były wszczynane żadne postępowania, a tym bardziej obejmujące ten sam okres i przedmiot kontroli. W przedmiotowej sprawie inspektor Państwowej Inspekcji Pracy prowadził w stosunku do przedsiębiorcy, firmy postępowanie kontrolne, a następnie administracyjne zakończone wydaniem decyzji w sprawie nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej w kwocie [...] zł za naruszenia przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, przerw i okresów odpoczynku kierowców wykonujących przewozy drogowe, stwierdzone w toku tej kontroli.

Nie należy tego utożsamiać z działaniami kontrolnymi innych służb wobec niektórych kierowców, tym bardziej, że nie zostało w tych sprawach wszczęte żadne postępowanie administracyjne, tożsame z będącym przedmiotem skargi i nie została nałożona na przedsiębiorcę transportowego kara finansowa.

Należy także zgodzić się ze stanowiskiem, żaden organ administracji publicznej w zakresie swej właściwości nie jest związany ustaleniami innego organu kontroli i samodzielnie dokonuje ustaleń w toku prowadzonej przez siebie kontroli. Uprawnienia Inspektora Pracy wynikają z ustawy z dnia 13 kwietnia 2007r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. Nr 89, poz.589 z późn. zm.) Celem kontroli Inspektora Pracy było przestrzeganie przepisów o czasie pracy, w tym dotyczących okresów prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowców. Organ odwoławczy na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym na podstawie ustaleń dokonanych w toku prowadzonej kontroli przez Inspektora ocenił, że wskazani w decyzji organu odwoławczego kierowcy naruszyli wskazane wyżej przepisy rozporządzenia (WE) nr 561/2006 w zakresie: tygodniowego czasu odpoczynku, dziennego czasu odpoczynku, przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu (powyżej 4,5 godziny) bez wymaganej przerwy, przekroczenia maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu, przekroczenia łącznego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni. Konsekwencją dokonanych ustaleń jest odpowiedzialność przedsiębiorcy oparta na podstawie art. 93 ust.1 i ust. 10 ustawy o transporcie drogowym.

Wobec powyższego za nietrafny uznać należało zarzut naruszenia art. 7,8,12 § 1 i 77 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie jakie były okoliczności i przyczyny ewentualnych odstępstw kierowców od przepisów o dopuszczalnym czasie pracy kierowców i minimalnych okresach odpoczynku oraz naruszenie art. 78 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nie przeprowadzenie zawnioskowanych przez stronę dowodów, w postaci przesłuchania wskazanych kierowców w charakterze świadków na okoliczność usprawiedliwionych przyczyn przekroczenia wskazanych w poszczególnych przypadkach norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych przerw i odpoczynku.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych organ prowadzący postępowanie bada przestrzeganie przepisów dotyczących transportu w oparciu o zgromadzoną dokumentację i nie prowadzi postępowania dowodowego, mającego na celu ustalenia przyczyn i okoliczności każdego naruszenia norm czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku kierowców. Z tego punktu widzenia nie jest istotne czy przekroczenie tych norm jest drobne, kilkuminutowe, czy wielogodzinne. Przepisy przewidują bowiem odpowiednią taryfikację kar z tytułu tych naruszeń.

Stosownie do wytycznych Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (sprawa C 235/94), oceniając zasadność odstępstwa od przepisów na podstawie art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 organ egzekwujący prawo musi poddać dokładnej analizie takie okoliczności jak :

- historię zapisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu przez kierowcę w celu sprawdzenia jego zwyczajowych zachowań oraz tego, czy zazwyczaj przestrzega on przepisów w zakresie czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku i czy odstępstwo ma charakter wyjątkowy ;

- odstępstwo od ograniczeń w zakresie czasu prowadzenia pojazdu nie może występować regularnie i musi być spowodowane wyjątkowymi okolicznościami, takimi jak: poważny wypadek drogowy, ekstremalne warunki pogodowe, objazdy, brak miejsca na parkingu, itp. Powyższy wykaz wyjątkowych okoliczności ma charakter orientacyjny, natomiast należy przyjąć jako zasadę, że przyczyna ewentualnego odstępstwa od przepisowego czasu prowadzenia pojazdu nie może być wcześniej znana i nie można jej było przewidzieć;

- dzienne i tygodniowe ograniczenia czasu prowadzenia pojazdu powinny być przestrzegane, czyli kierowca nie powinien mieć żadnych "oszczędności czasowych" z powodu przekroczenia ograniczenia czasu prowadzenia pojazdu w poszukiwaniu miejsca parkingowego;

- odstępstwo od przepisów w zakresie czasu prowadzenia pojazdu nie może prowadzić do ograniczenia wymaganych przerw oraz dziennych i tygodniowych okresów odpoczynku.

Z analizy akt sprawy i treści zaskarżonej decyzji wynika, iż w przedmiotowej sprawie organ wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, kierując się również wskazanymi wyżej wytycznymi Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W ocenie Sądu trafny jest też wniosek organu, że naruszenia popełniane przez kierowców nie miały charakteru wyjątkowego i nie dającego się przewidzieć, a występowały wielokrotnie. W obecnych możliwościach technicznych istnieje możliwość bieżącej analizy przestrzegania przez poszczególnych kierowców czasów jazdy, przerw i odpoczynków, których skarżący, jako prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego, nie wykorzystali. Wskazywane w skardze działania, zmierzające do zapewnienia przestrzegania przez kierowców obowiązujących przepisów o czasie jazdy, okazały się – jak wskazują na to wyniki kontroli - niewystarczające. Działania te, jak i skierowana na osiągnięcie takiego rezultatu organizacja pracy w kontrolowanym przedsiębiorstwie – choć zasługują na aprobatę -w świetle przytaczanych wyżej przepisów - nie dają podstaw do uznania, iż wymierzenia sankcji administracyjnej, w rozpatrywanej sprawie było nieuzasadnione.

Dokonane przez inspektora Państwowej Inspekcji Pracy ustalenia wykazały bowiem jednoznacznie liczne opisane w wydanej decyzji naruszenia polegające na skróceniu tygodniowego czasu odpoczynku, skrócenie dziennego czasu odpoczynku, przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy, przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu, przekroczenie łącznego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni. Analiza materiału dowodowego, również w kontekście przytoczonych wyżej wytycznych Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, uzasadniała przyjęcie, że zawnioskowany w postępowaniu odwoławczym dowód z przesłuchania świadków na okoliczność, że do odstępstw od przepisów w okresie objętym kontrolą doszło wskutek zdarzeń, których firma nie mogła przewidzieć, a także na okoliczność specyfiki warunków wykonywania transportu w krajach skandynawskich, nie zmieniłby dokonanych ustaleń i nie wpłynąłby na treść skarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy uznać należało, iż skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu – zgodnie z dyspozycją art. 151 p.p.s.a.