Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2257/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak Protokolant Krzysztof Tomaszewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2005 r. sprawy ze skargi "D." P. W. Sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie licencji przewozowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu 3. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz "D." P. W. Sp. j. z siedzibą w W. kwotę 760 (siedemset sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania 4. zwraca "D." P. W. Sp. j. z siedzibą w W. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu nadpłaconego wpisu


UZASADNIENIE

Dnia [...] kwietnia 2004 roku "D." P. W. Spółka Jawna z siedzibą w W. złożyła wniosek o udzielenie licencji przewozowej na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy. Tegoż dnia Minister Infrastruktury wystawił licencję przewozową o numerze [...] i numerze blankietu [...] oraz wypis z licencji o numerze blankietu [...]. Uprawnienie udzielono stronie dnia [...] maja 2004 roku poprzez jej doręczenie. Za udzielenie licencji pobrana została opłata w wysokości 9990.00 złotych.

Dnia [...] czerwca 2004 roku spółka zwróciła się z wnioskiem o zmianę wysokości opłaty za realizację wniosku o wydanie licencji przewozowej o numerze [...]. W jego uzasadnieniu podniosła, że za wydanie przedmiotowej licencji pobrana została zbyt duża opłata. W jej ocenie podstawą naliczenia opłaty winno stanowić rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 roku /Dz.U. z 2001r., nr 150, poz. 1683/, a nie rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 9 kwietnia 2004 roku /Dz.U. 2004.82.759/. Strona wniosła o zweryfikowanie opłaty i zwrot nadpłaty.

Wniosek Spółki z dnia [...] czerwca 2004 roku Minister Infrastruktury potraktował jako żądanie ponownego rozpatrzenia sprawy i decyzją z dnia [...] października 2004 roku nr [...], na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym /Dz.U. nr 125, poz. 1371 ze zm./ i § 2 ust. 4 oraz § 3 i § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 9 kwietnia 2004 roku w sprawie wysokości opłat za czynności administracyjne związane z wykonywaniem transportu drogowego oraz za egzaminowanie i wydawanie certyfikatu kompetencji zawodowych /Dz.U. nr 82, poz. 759/ oraz przepisami Rozporządzenia Rady /EWG/ nr 881/92 z dnia 26 marca 1992 roku w sprawie dostępu do rynku transportu drogowego rzeczy wewnątrz Wspólnoty do lub z terytorium jednego z państw członkowskich utrzymał w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2004 roku, doręczoną w dniu [...] maja 2004 roku o udzielenie licencji przewozowej na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy o numerze licencji [...], na dowód czego wydano blankiet licencji o numerze [...] i wypis licencji o numerze blankietu [...] i pobraniu opłat z tego tytułu.

W uzasadnieniu Minister podniósł, iż za udzielenie przedmiotowej licencji została naliczona i pobrana opłata w wysokości 9990.00 złotych, zgodnie z § 2 ust. 4 oraz § 3 i § 4 rozporządzenia z dnia 9 kwietnia 2004 roku w sprawie wysokości opłat za czynności administracyjne związane z wykonywaniem transportu drogowego oraz za egzaminowanie i wydawanie certyfikatu kompetencji zawodowych. Rozporządzenie to obowiązywało w momencie udzielenia licencji. Poprzedzone było rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 roku, które jednak, na podstawie art. 8 ustawy z dnia 14 listopada 2003 roku o zmianie ustawy o transporcie drogowym /Dz.U. nr 211, poz. 2050 straciło moc z dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia. Nie można więc pobrać opłaty na podstawie nieobowiązującego rozporządzenia. Wobec tego, że licencja udzielana jest w drodze decyzji administracyjnej, skutek w postaci jej udzielenia powstaje w momencie doręczenia decyzji. W tym bowiem momencie decyzja w chodzi do obrotu i kreuje określone prawa i obowiązki dla strony. Przedmiotowa decyzja została doręczona stronie [...] maja 2004 roku. W tej dacie obowiązywało rozporządzenie z dnia 9 kwietnia 2004 roku, wobec czego opłata została naliczona prawidłowo.

Na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2004 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła "D." P. W. Spółka Jawna z siedzibą w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo, zasądzenie kosztów postępowania. Zdaniem strony skarżącej organ pobrał niewłaściwą opłatę, czym naruszył prawo poprzez niezastosowanie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 roku w sprawie określenia wysokości opłat za czynności administracyjne.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych kryteriów skarga jako zasadna podlega uwzględnieniu, aczkolwiek z innych powodów aniżeli wskazane w skardze.

Istotnie zgodnie z art. 7. 1. ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana lub cofnięcie licencji następuje w drodze decyzji administracyjnej. Art. 40 w pkt 1) ustawy stanowi, iż przedsiębiorca podejmujący i wykonujący transport drogowy jest obowiązany do ponoszenia opłat za czynności administracyjne określone w ustawie. Opłaty za czynności administracyjne pobiera się z tytułu, między innymi, udzielenia licencji lub zmiany licencji, wydania wypisu z licencji, wydania wtórnika z licencji, przeniesienia uprawnień wynikających z licencji oraz wyrażenie zgody na wykonywanie uprawnień wynikających z licencji, co wynika z kolei z art. 41 ust. 1 pkt 1) ustawy. W art. 47 ust. 1 ustawy ustawodawca upoważnił ministra właściwego do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych do określenia, w drodze rozporządzenia wysokości opłat za czynności administracyjne, o których mowa jest w art. 41 ust. 1, mając na uwadze w szczególności rodzaj udzielonych uprawnień i okres, na jaki zostaną wydane. Na dzień wystawienia licencji tj. [...] kwietnia 2004 roku obowiązywało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 roku, zaś na dzień jej doręczenia rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 9 kwietnia 2004 roku.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, które z powyższych rozporządzeń, w sprawie wysokości opłaty, organ winien stosować. Nie przesądzając tej kwestii należy zauważyć, z urzędu, iż zagadnienie wysokości opłaty za udzielenie licencji nie jest materią decyzyjną.

Podstawę władczej i jednostronnej formy działania, jaką jest decyzja administracyjna nie można domniemywać tylko z okoliczności sprawy lub art. 107 kpa. Należy ją wyprowadzić z powszechnie obowiązujących przepisów prawa materialnego. Tym prawem, w niniejszej sprawie, jest ustawa z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym. Żaden z jej przepisów nie wymaga stosowania decyzji administracyjnej w przedmiocie uiszczenia opłaty. Zacytowane wyżej przepisy traktują opłatę za udzielenie licencji jako czynność administracyjną. Również z faktu, że opłaty wnoszone są /o czym stanowią już przepisy rozporządzenia odpowiednio w § 20 i § 15/ przed odbiorem odpowiednich decyzji i dokumentów nie wynika, że uiszczenie opłaty jest integralną częścią decyzji, bądź też jest to decyzja warunkowa. Tak istotna okoliczność musiałaby wynikać wprost z ustawy. Ta zaś, jak to wykazano wyżej, traktuje opłatę jako czynność administracyjną.

Wobec wydania decyzji w sprawie, która jest czynnością administracyjną, należało skargę uwzględnić i uchylić decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] pażdziernika 2004 roku.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne kontrolują także czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Niewątpliwie takim obowiązkiem jest czynność uiszczenia opłaty. Jednakże sąd będzie mógł rozpoznać skargę na taką czynność po nadaniu biegu wnioskowi z dnia [...] czerwca 2004 roku jako czynności i po uwzględnieniu przez skarżącego zasad wynikających z art. 52 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. sąd orzekł jak w wyroku.

O wykonalności uchylonej decyzji sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a.

Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania stanowił art. 200 w związku z art. 205 i art. 232 § 2 /w przedmiocie zwrotu nadpłaconego wpisu/ p.p.s.a.