Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 283/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na uchwałę Nr [...] Senatu Politechniki z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie przekazania Rektorowi Politechniki skargi Pana Z. S. z dnia [...] stycznia 2011 roku postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Nr [...] Senatu Politechniki z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie przekazania Rektorowi Politechniki skargi Pana Z. S. z dnia [...] stycznia 2011 roku

W odpowiedzi na skargę Rektor Politechniki wniósł o jej odrzucenie, ze względu na to, że skarga dotyczy sprawy, która nie ma charakteru administracyjnego, względnie o oddalenie skargi ze względu na jej bezzasadność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Jak wynika z art. 184 Konstytucji RP oraz art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) funkcją sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli legalności działania administracji publicznej. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2 p.p.s.a.).

Odnosząc powyższe uwagi do sprawy niniejszej stwierdzić należy, że sprawa, której dotyczy skarga nie ma charakteru administracyjnego i nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarga Z. S. do Senatu Politechniki nosząca datę [...] stycznia 2011 r., dotyczyła czynności wypowiedzenia stronie stosunku pracy. Zaskarżona do sądu uchwała Senatu Politechniki z [...] marca 2011 r. rozstrzygała o przekazaniu skargi zgodnie z właściwością do Rektora Politechniki.

Przedmiot powyższych czynności jednoznacznie wskazuje, że chodzi o sprawy dotyczące stosunku pracy. Rozstrzyganie sporów na tym tle powstałych nie należy do właściwości sądu administracyjnego, lecz sądu powszechnego. W pewnych kategoriach spraw ustawodawca powierzył kognicję do rozstrzygania sporów na tle stosunków pracy (stosunków służbowych) sądom administracyjnym – w zakresie stosunków służbowych tzw. służb mundurowych. Żaden jednakże przepis obowiązującego prawa nie powierza sądom administracyjnym kompetencji do rozstrzygania sporów na tle stosunków pracy pomiędzy szkołami wyższymi a ich pracownikami.

W dalszej kolejności należy stwierdzić, że organy szkoły wyższej nie są organami administracji publicznej w sensie ustrojowym i tylko niektórym podejmowanym przez nie aktom i czynnościom można przypisać charakter administracyjny i poddać je kontroli sądu administracyjnego. Do aktów takich należą niewątpliwie indywidualne rozstrzygnięcia w sprawie przyjęcia na studia, decyzje podjęte przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego. Do tych rozstrzygnięć stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego (art. 207 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. Nr 164, poz. 1365, ze zm.).

Skarga w badanej sprawie do rozstrzygnięć wymienionych w art. 207 ustawy z pewnością nie należy, nie można więc na tej podstawie wywodzić kognicji sądu administracyjnego.

Należy także wskazać, że skarga dotyczy działania Senatu Politechniki. Z treści art. 62 Prawa o szkolnictwie wyższym, który określa kompetencje tego organu, nie wynika aby był on uprawniony był do rozstrzygania indywidualnych spraw w drodze decyzji administracyjnej. Natomiast zgodnie z art. 66 ust. 1 i 2 wskazanej ustawy, to Rektor - jako organ uczelni publicznej - kieruje działalnością uczelni i reprezentują ja na zewnątrz, jest przełożonym pracowników, studentów i doktorantów uczelni, i podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących uczelni, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów uczelni lub kanclerza.

W konkluzji powyższych uwag należy jednoznacznie stwierdzić, że badana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W świetle art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi skutkuje koniecznością jej odrzucenia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.