Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1050/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 22 par 2 w zw. z art. 19
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.) Sędzia WSA Mirosława Kowalska Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. i M. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku rozbiórki postanawia: oddalić wniosek E. Z. i M. Z. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Tadeusza Nowaka.


UZASADNIENIE

W piśmie datowanym na dzień 17 listopada 2010 r. E. Z. i M. Z. zawarli wniosek o wyłączenie sędziego Tadeusza Nowaka. Uzasadniając wniosek wskazali, iż wnoszą o wyłączenie ze składu orzekającego sędziego Tadeusza Nowaksa, gdyż nierzetelnie i nieobiektywnie rozpoznał sprawę o sygn. akt VII SA/Wa 1798/09, na rozprawie w dniu 22 lutego 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby ona wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.

Zauważyć należy, iż ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy.

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa (art. 18 ppsa), jak i na wniosek strony (art. 19 ppsa) jest istotną gwarancją procesową. Ma ona zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ppsa) wyłączenie sędziego następuje wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.

W literaturze przedmiotu oraz w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zauważa się, iż o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione (post. NSA z dnia 15 grudnia 2006 r., sygn. akt OZ 3/04 niepubl.).

Podstawą wyłączenia sędziego na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogą być zarówno okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, a więc charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej (pozytywnej lub negatywnej), której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej itp., ale także wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy (zob. S. Szuster, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el 2007).

Wymaga podkreślenia to, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie, o której mowa w art. 19 ppsa musi faktycznie wystąpić. Nie może mieć charakteru potencjalnego, tj. być jedynie uprawdopodobniona przez stronę. Ponadto okoliczność ta musi być przez stronę uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem we wniosku odpowiedniej argumentacji. Niedopuszczalne jest natomiast formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Wyłączenie sędziego w oparciu o przepis art. 19 ppsa może nastąpić wyłącznie w toku danego postępowania sądowo - administracyjnego, natomiast okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności może wystąpić zarówno w trakcie, jak i jeszcze przed wszczęciem danego postępowania.

Z oświadczenia odebranego od sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tadeusza Nowaka wynika, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 19 ppsa, tj. okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, którego dotyczył wniosek E. Z. i M. Z.

E. Z. i M. Z. składając wniosek o wyłączenie sędziego Tadeusza Nowaka sformułowali zarzut o braku bezstronności danego sędziego, co uznać należy za niedopuszczalne. Ponadto stwierdzić trzeba, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego Tadeusza Nowaka, o której mowa w art. 19 ppsa, w danej sprawie faktycznie nie wystąpiła, dlatego Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania określonych w ustawie środków prawnych tj. wyłączenia sędziego.

Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 22 § 2 w zw. z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.