Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1714/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu ostrzeżenia konsumentów o zagrożeniu stwarzanym przez produkt 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na rzecz J. Z. kwotę 474 (czterysta siedemdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 1714/06

Uzasadnienie

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją z dnia [...] marca 2006 r. nakazał J. Z., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą P. "E." w [...] k/K., ostrzeżenie konsumentów, przez ogłoszenie w gazecie o zasięgu ogólnopolskim, o zagrożeniu stwarzanym przez wprowadzone na rynek przed dniem 1 maja 2004 r. przedłużacze elektryczne trzygniazdowe z przewodem H05VV 0 F 3x1 mm² o długości 1,5 m. Ogłoszenie powinno zawierać dokładny opis zagrożenia powodowanego przez produkt, charakterystykę partii produktów oraz wskazanie przedziału czasowego, w którym produkty były sprzedawane.

Decyzję wydano po przeprowadzeniu kontroli w hipermarkecie [...] Polska sp. z o.o. we [...], w którym sprzedawano przedłużacze elektryczne trzygniazdowe produkowane przez J. Z. Kontrola została przeprowadzona na skutek skargi konsumenta na te przedłużacze, który w piśmie z dnia 11 marca 2004 r. podał, że stosując przedłużacze do prądu 16A uszkodził kuchenkę (stopiły się części plastikowe gniazda, wtyku i przewodów). Kontrola stwierdziła, że w przypadku jednej partii przedłużaczy, oznaczenie natężenia prądu znamionowego na gnieździe posiadało symbol 10A/250V, natomiast na etykiecie tego produktu widniało oznakowanie 16A/250V.

Zlecono, S., Biuro Badawcze ds. Jakości – L. B., wykonanie badań laboratoryjnych, w wyniku których ustalono, że zestyk sprawdzianu jednokołkowego z tulejką stykową jest zbyt słaby, co może powodować większe nagrzewanie się części wiodących prąd i przekroczenie dopuszczalnego przyrostu temperatury, a nawet uszkodzenie gniazda. Przyrost temperatury na tulejkach stykowych przekracza dopuszczalne wartości, a uszkodzenie gniazda może powodować oparzenia lub porażenia prądem, a także może być przyczyną pożaru. W związku z tym stwierdzono, że przedłużacze nie spełniają zasadniczych wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 marca 2003 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla sprzętu elektrycznego (Dz. U. Nr 49, poz. 414).

W związku z ustaleniami BBJ S. wywiązała się korespondencja pomiędzy UOKiK i przedsiębiorcą, w której UOKiK pismem z dnia 11 marca 2005 r. poinformował J. Z. o konieczności ostrzeżenia konsumentów o zagrożeniach związanych z użytkowaniem produkowanych przedłużaczy.

J. Z. w piśmie z dnia 23 marca 2005 r. nie zgodził się z oceną UOKiK stwierdzając, iż jego przedłużacze spełniają normy ww. rozporządzenia.

UOKiK pismem z dnia 12 maja 2005 r. ponownie wezwał J. Z. do ostrzeżenia konsumentów informując, że w tej sprawie będzie prowadził postępowanie na podstawie ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275).

J. Z. pismem z dnia [...] maja 2005 r. stwierdził, iż jego przedłużacze nie naruszają przepisów tej ustawy oraz zakwestionował wyniki badań przeprowadzonych przez Biuro Badawcze ds. Jakości – L.B. S.

UOKiK zwrócił się do tego laboratorium z prośbą o wyjaśnienie sposobu przeprowadzonych badań i ustosunkowanie się do zarzutów J. Z.

Laboratorium w piśmie z dnia [...] lipca 2005 r. przedstawiło szczegółową informację o przeprowadzonych badaniach wyjaśniając, że przedłużacze wykonano jako nierozbieralne, zatem przyrost temperatury zmierzono na tulejach stykowych, czyli na elementach położonych najbliżej zacisków przyłączeniowych gniazda. Przedłużacze nierozbieralne posiadają elementy zaciskowe, które są integralną częścią szyny zasilającej tworzącej jednocześnie tulejki stykowe. Wyjaśniono

również, że wypadanie sprawdzianu jednokołkowego z tulejki stykowej gniazda świadczy o słabym zestyku sprawdzianu z tulejką co może doprowadzić do przekroczenia dopuszczalnego przyrostu temperatury i do uszkodzenia gniazda.

J. Z. pismem z dnia [...] września 2005 r. poinformował UOKiK, że przeprowadzone badania nie uznaje za wiarygodne. Przedłożył badania wykonane przez inne laboratorium lecz dotyczące innych produktów oraz poinformował, przedkładając 50 protokółów, o wycofaniu z hipermarketów sieci [...] przedłużaczy i wnosił o umorzenie postępowania. W piśmie z dnia 21 września 2005 r. przedsiębiorca poinformował, że w związku z zaprzestaniem wprowadzania do obrotu tych przedłużaczy i wycofaniu ich z [...] Główny Inspektor Inspekcji Handlowej decyzją z dnia [...] września 2005 r. umorzył postępowanie w sprawie przedłużaczy wprowadzonych na rynek po 1 maja 2004 r.

Prezes UOKiK poinformował stronę pismem z dnia 29 września 2005 r., że nadal istnieje niebezpieczeństwo używania przez konsumentów przedłużaczy dotychczas sprzedanych. W związku z tym producent powinien ostrzec konsumentów o zagrożeniu jakie stwarzają, ewentualnie podjąć kroki o wycofaniu ich od konsumentów.

Przedsiębiorca w piśmie z dnia [...] października 2005 r. stwierdził, że wszczęcie postępowania nie miało podstaw, bowiem stosowanie norm jest dobrowolne, a zakwestionowane przedłużacze są bezpieczne, gdyż przeznaczone na prąd 16A, natomiast oznakowanie 10A było omyłkowe. Kwestionując ponownie wyniki przeprowadzonych badań laboratoryjnych wnosił o umorzenie postępowania.

Na zlecenie UOKiK w dniu 17 lutego 2006 r. została sporządzona opinia przez dr inż. T. K., pracownika naukowego Zakładu Elektrotechniki Teoretycznej i Informatyki Stosowanej Wydziału Elektrycznego Politechniki [...], w której opiniujący odniósł się do badań przeprowadzonych przez Biuro Badawcze ds. Jakości – L. B. S. W opinii stwierdzono, że badania wykonano profesjonalnie i prawidłowo. Przedłużacze zostały wykonane na prąd znamionowy 10A, a nie na 16A, stąd zastosowanie ich do prądu 16A może realnie zagrażać pożarem. Pomimo różnych usterek technicznych w sprawozdaniu laboratorium opiniujący stwierdził, że zamieszczone wyniki badań są wiarygodne i dowodzą nadmiernego nagrzewania wyrobu, jednakże sprawozdanie powinno zostać zweryfikowane przez inne laboratorium o odpowiednim profilu działalności.

J. Z. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu podnosił, że przedłużacze zostały zbudowane na prąd znamionowy [...], zatem są produktami bezpiecznymi.

Zdaniem skarżącego badania wykonane przez Biuro Badawcze ds. Jakości – L. B. S. jest niewiarygodne. Zgodnie bowiem z powołaną w sprawozdaniu normą, dla gniazda nierozbieralnego przy przewodzie 1 mm² o długości do 2m (taki zastosowano w przedłużaczu), wartość prądu probierczego nie mogła przekraczać 12A, a nie jak zastosowano podczas badania 16A.

Wyliczając błędy przeprowadzonego badania skarżący uznał, że są one niewiarygodne także dlatego, że obejmowały jedną próbkę. Skarżący zarzucił brak możliwości odtworzenia warunków przeprowadzonych badań sugerując, że badany przedłużacz mógł być uszkodzony, a badań tych nie zweryfikowano przez inne akredytowane laboratorium. Nadto wskazywał, że na przedmiotowe przedłużacze nie było reklamacji natomiast opinia T. K., jako osoby prywatnej, nie była dla skarżącego wiarygodna bowiem opiniujący nie posiadał rozeznania w problematyce oceny zgodności oraz wykazał się nieznajomością podstawowych dokumentów normalizacyjnych.

Jednocześnie skarżący postawił zarzut uniemożliwienia zapoznania się z tą opinią we właściwym terminie – opinię otrzymał 27 marca 2006 r. a decyzję wydano [...] marca 2006 r.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów pismem z dnia 12 kwietnia 2006 r. zawiadomił J. Z. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy i zwrócił się do dr inż. T. K. o ustosunkowanie się do twierdzeń skarżącego zawartych w piśmie z dnia 29 marca 2006 r.

W odpowiedzi na wezwanie T. K. w piśmie z dnia 30 maja 2006 r. stwierdził, iż oznakowanie na wyrobie o dopuszczalności prądu do 10A było zgodne z zastosowaniem przewodu o przekroju 1 mm², natomiast stwierdzone przez Biuro Badawcze ds. Jakości nadmierne nagrzewanie przewodu przy prądzie większym od 10A było faktem. Oznakowanie przedmiotowego produktu na prąd 16A było ewidentnym zagrożeniem dla użytkowników gdyż stwarzało zagrożenie pożarem. W ocenie opiniującego załączone przez skarżącego raporty i wyniki badań dotyczyły przedłużacza wykonanego dla prądu 16A a nie dla prądu 10A, tj. dla innego produktu niż badany i będący przedmiotem sprawy.

Organ administracji pismem z dnia 2 czerwca 2006 r. powiadomił J. Z. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału, przesyłając przy piśmie z dnia 5 czerwca 2006 r. odpowiedź T. K. na pismo skarżącego z dnia 29 marca 2006 r.

W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący ponownie stwierdził, że przedłużacz nadawał się dla prądu 16A jednocześnie podnosząc, że na gnieździe tego wyrobu było oznakowanie dla prądu 10A, a na etykiecie 16A i to dostawca chiński pomyłkowo naniósł te niespójne oznaczenia. Skarżący stwierdzał, że nie mogło dochodzić do porażenia prądem, topienia się korpusów czy palenia się przedłużaczy i wyniki badań laboratorium w tym zakresie są niewiarygodne, bowiem badania te przeprowadzono niezgodnie z normami. Zakwestionował również opinię T. K., jako wydaną przez osobę prywatną, a nie przez Zakład Elektrotechniki Teoretycznej i Informatyki Stosowanej Wydziału Elektrycznego Politechniki [...].

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ administracji, opierając się na wynikach badań wykonanych przez Biuro Badawcze ds. Jakości – L. B. S. stwierdził, że badany produkt może być dla użytkownika niebezpieczny, ponieważ nagrzewa się ponad wartości dopuszczalne co może powodować oparzenia lub porażenia prądem, a nawet pożar. Badania dotyczyły przedłużaczy elektrycznych trzygniazdowych z przewodem H05VV-F 3x1mm² o długości 1,5m wprowadzonych przez skarżącego na rynek przed 1 maja 2004 r.

W sprawie zasięgnięto dodatkowo opinii na temat sposobu przeprowadzonych badań przez Biuro Badawcze ds. Jakości – L. B. S. Opinia wydana przez dr inż. T. K., pracownika naukowego Zakładu Elektrotechniki Teoretycznej i Informatyki Stosowanej Wydziału Elektrycznego Politechniki [...], potwierdziła wyniki badań laboratorium S. Opiniujący stwierdził również, że te wyniki badań mogą stanowić podstawę do oceny bezpieczeństwa badanego produktu.

Organ administracji uznał, że wyniki innych badań, przekazane przez skarżącego, dotyczyły innego produktu niż ten, który był przedmiotem postępowania, zatem nie mogły być porównywane do badań przeprowadzonych w sprawie.

Prezes UOKiK wskazał dodatkowo, że przedłużacze wyprodukowane po 1 maja 2004 r. miały podobne wady, jak wyprodukowane przed tą datą, a ponieważ przedłużacze wyprodukowane po 1 maja 2004 r. były analogiczne, jak będące przedmiotem postępowania, wyprowadził z powyższego faktu wniosek, iż niesprawność przedłużaczy wyprodukowanych później potwierdza wadliwość wyprodukowanych wcześniej.

Oceniając bezpieczeństwo produktu Prezes UOKiK oparł się na opiniach dwóch niezależnych biegłych stwierdzając, że opinie te jednoznacznie wskazują na negatywną ocenę bezpieczeństwa przedłużaczy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. Z. wnosił o uchylenie decyzji Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lipca 2006 r. oraz ją poprzedzającą i zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący zarzucał decyzji rażące naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a., wykonanie opinii przez Biuro Badawcze ds. Jakości – L. B. S. niezgodnie z polską normą, nie przeprowadzenie dowodu z dodatkowych badań innego akredytowanego laboratorium i pominięcie dowodów z opinii przedłożonych w toku postępowania przez skarżącego.

Skarżący nie zgadzając się z opinią Laboratorium S., co do nadmiernego nagrzewania się produktu, powoływał się na błędne zastosowanie przez opiniującego wskazań normy PN-IEC 884-1.

Odnosząc się do opinii dr inż. T. K. podnosił, że wskazał on na około piętnaście błędów w opinii Laboratorium S. Opiniujący ten uznając jednocześnie wnioski opinii laboratorium za zasadne, w ocenie skarżącego, wykazał się niekompetencją. Zdaniem skarżącego T. K. popełnił również w swojej opinii szereg błędów merytorycznych, bowiem niezgodnie z polską normą PN-EN 60799 uznał, że przewód przedłużacza nie nadawał dla prądu 16A.

Powołując się na wyniki badań Laboratorium S. skarżący wywodził, że przedłużacz jest bezpieczny i używanie go nie grozi poparzeniem lub porażeniem prądem, jednakże wykonane próby przez to laboratorium były niezgodne z zasadami określonymi przez polską normę, bowiem badanie wykonano prądem probierczym 16A zamiast 12A. Wyniki badania dowodzą, iż niemożliwe jest zapalenie się przedłużacza, natomiast wynik ujemny co do "siły niezbędnej do wyciągnięcia wtyczki" nie jest dowodem na istnienie zagrożenia dla użytkownika.

Skarżący uznał za dowolną ocenę materiału zgromadzonego w sprawie ze względu na niedopuszczenie zgłoszonych dowodów z badań i certyfikatów oraz sprawozdań innych jednostek badawczych, które potwierdzały bezpieczeństwo badanego przedłużacza.

Jednocześnie skarżący ponownie powoływał się na brak reklamacji kwestionowanego przedłużacza.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, przytaczając obszernie stan sprawy i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, wnosił o oddalenie skargi. Badania przedłużaczy przez inne jednostki badawcze, na które powoływał się skarżący, dotyczyły innych produktów, podobnie jak przedłożony certyfikat B nr 62/03. Natomiast certyfikat B/12/268/2000 stracił ważność przed wszczęciem postępowania w sprawie, a certyfikat nr B/2004/106/3 był wzięty pod uwagę.

Na rozprawie pełnomocnik skarżącego przedłożył Aneks nr 1 z badań częściowych przedłużacza, do sprawozdania z badań nr [...], wnosząc o przeprowadzenie dowodu z tego dokumentu.

Sąd postanowił dopuścić ten dowód.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona zasadna.

Prezes Urzędu Ochrony konkurencji i Konsumentów oprał rozstrzygnięcie na dwóch dowodach przeprowadzonych w postępowaniu administracyjnym – sprawozdaniu Biura Badawczego ds. Jakości L. B.S. z badań nr [...] przedmiotowego przedłużacza oraz opinii dr inż. T. K.

W pierwszym z dowodów BBJ S., po przeprowadzeniu badań przedłużacza do urządzeń klasy I z trzykrotnym gniazdem wtyczkowym, z przewodem H05VV-F 3x1,0 mm² o długości 1,5 m stwierdził, że przedmiotowy przedłużacz nie spełnia wymagań normy PN-IEC 884-1+A#:1996 stanowiącej podstawę oceny bezpieczeństwa tego typu wyrobów. Laboratorium ustaliło bowiem, że przy obciążeniu prądem znamionowym 16A, zadeklarowanym na opakowaniu przedłużacza, przyrost temperatury przekracza dopuszczalną wielkość 45K. Nadto stwierdzono wypadanie, w pierwszej sekundzie badania, sprawdzianu jednkołkowego z tulejki stykowej, a zgodnie z przepisami sprawdzian powinien utrzymać się w tulejce przez co najmniej 30 sekund.

Drugi z dowodów (opinia dr inż. T. K.) nie polegał na powtórnym sprawdzeniu przedłużacza, lecz dotyczył sprawdzenia pod kątem poprawności badań przeprowadzonych przez BBJ S. Opiniujący potwierdził poprawność przeprowadzonych badań stwierdzając, że oznakowanie przedłużacza na prąd 16A, a nie 10A nie tylko wprowadzało konsumentów w błąd lecz zagrażało także ich bezpieczeństwu.

Należy jednakże zauważyć, iż biegły ten w swojej opinii stwierdził nieprawidłowości w sprawozdaniu BBJ S. co doprowadziło go do konkluzji, że każde sprawozdanie z badań, w tym także wydane w sprawie, powinno być weryfikowane przez inne podobne laboratorium.

Skarżący w toku postępowania administracyjnego wielokrotnie podnosił, że przedłużacz jest przeznaczony do użytku na prąd 16A i jednocześnie dowodził, że badanie przeprowadzone przez BBJ S. było wykonane nieprawidłowo, albowiem przedłużacz w czasie badania obciążono prądem znamionowym 16A zamiast prądem 12A. W konsekwencji stawianych zarzutów podkreślał, że opinia dr inż. T. K., o prawidłowości przeprowadzonych badań przez BBJ S., była niewłaściwa. Żądał więc zweryfikowania badania przez inne laboratorium, jednakże organ administracji wniosku tego nie uwzględnił zwracając się jedynie do dr inż. T. K. o potwierdzenie prawidłowości badań wykonanych przez BBJ S.

Z przedłożonego na rozprawie Aneksu nr 1 Biura Badawczego ds. Jakości L. B. S. do sprawozdania z badań nr [...] wykonanych przez to laboratorium wynika, iż aneks ten jest korektą pkt 6 sprawozdania nr [...]. W pkt I. 4. aneksu "Informacje ogólne przedmiot badania" podano, iż badanie dotyczyło przedłużacza do urządzeń klasy I, z trzykrotnym gniazdem wtyczkowym, z przewodem H05VV-F 3x1,0mm², o długości 1,5m. Zatem przedmiot badania był ten sam, jakiego dotyczyło badanie i sprawozdanie nr [...]. Punkt 6 tego sprawozdania określał, że przy prądzie znamionowym 16A na zaciskach przedłużacza przyrost temperatury przekraczał 45K. Laboratorium dokonało korekty badania stosując dla przedmiotowego przedłużacza, zgodnie z normą PN-IEC 884-1+A#:1996, prąd znamionowy 12A. Wynik badań okazał się pozytywny, bowiem przyrost temperatury na tulejkach stykowych gniazda i kołkach stykowych wtyczki nie przekroczył dopuszczalnej wartości 45K.

W związku z tym laboratorium stwierdziło, że nie wystąpiły w badanym przedłużaczu żadne niekorzystne cechy, które mogłyby mieć wpływ na bezpieczeństwo użytkownika przedmiotowego przedłużacza.

W tym stanie faktycznym należało stwierdzić, iż zarzuty podnoszone przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego i w skardze były uzasadnione. W związku z tym organ administracji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, powinien zachować się stosownie do art. 75§ 1 i art. 84§ 1 k.p.a., by zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. wyczerpująco zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i następnie ocenić go w aspekcie art. 80 k.p.a.

Rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu z wniosku o ponowne jej rozpatrzenie nie polega na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia wydanego w pierwszej instancji.

Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ rozpoznający sprawę w trybie art. 127 § 3 k.p.a. (podobnie jak organ odwoławczy) działa jako organ apelacyjny i obowiązany jest ponownie rozpatrzyć i rozstrzygnąć sprawę, albowiem istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na ocenie, jak stwierdził to organ, czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy był uzasadniony.

Skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz w postępowaniu przed Prezesem UOKiK, rozpoznającym sprawę na skutek tego wniosku, podnosił konieczność ponowienia badań, wskazując na przesłanki uzasadniające ten wniosek. W tych okolicznościach zaistniała sytuacja procesowa określona w art. 136 k.p.a. uzasadniająca uzupełnienie dowodów i materiału zgromadzonych w sprawie. Ograniczenie zatem przez organ administracji, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, postępowania jedynie do powtórnego zasięgnięcia opinii dr inż. T. K. nie było prawidłowe.

Biegły dr inż. T. K. nie przeprowadzał badań przedłużacza lecz jedynie ocenił poprawność wykonanych badań przez BBJ S., stwierdzając jednocześnie, że sprawozdanie z badań powinno zostać zweryfikowane przez inne laboratorium. Stwierdzenie to powinno dla organu administracji stanowić wskazanie dla uwzględnienia wniosku skarżącego, zgodnie z art. 136 k.p.a., o przeprowadzenie dodatkowych badań przez inne laboratorium. Jak się bowiem okazało sam przeprowadzający badania uznał je za wykonane nieprawidłowo, w zakresie przyrostu temperatury, tj. najistotniejszym dla rozstrzygnięcia.

Miał zatem słuszność skarżący, kiedy nie zgadzał się z poprawnością badań wykonanych przez BBJ S. za pierwszy razem, a ponieważ aneks do wyników badań dotyczy i ma bezpośredni związek z przeprowadzonym postępowaniem administracyjnym i zaskarżonym rozstrzygnięciem, Sąd orzekający w sprawie uznając za niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dopuścił dowód z Aneksu nr 1 do sprawozdania z badań nr [...] przedłożonego na rozprawie.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 oraz art. 200 w związku z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.