Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1115/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6148 Działalność badawczo-rozwojowa
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1  pkt 1  lit. c
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Protokolant referent stażysta Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2019 r. sprawy ze skargi Wyższej Szkoły [...] w [...] na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania kategorii naukowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz Wyższej Szkoły [...] z siedzibą w [...] kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I. Stan faktyczny przedstawia się następująco:

1. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego (zwany dalej: "Ministrem") decyzją z [...] października 2017r., działając na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. z 2016r., poz. 2045, ze zm., zwana dalej: "u.z.f.n."), przyznał Wyższej Szkole [...] Szkoła Wyższa w R.(zwana dalej: "Skarżącą") kategorię naukową C, na okres do dnia przyznania kategorii naukowej na podstawie kolejnej kompleksowej oceny jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej przeprowadzonej w najbliższym terminie określonym przez Ministra i ogłoszonym w drodze komunikatu opublikowanego na stronie Ministra w Biuletynie Informacji Publicznej.

Minister w uzasadnieniu wskazał, że na podstawie § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 12 grudnia 2016r. w sprawie przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym i uczelniom, w których zgodnie z ich statutami nie wyodrębniono podstawowych jednostek organizacyjnych (Dz.U. z 2016r., poz. 2154, zwane dalej: "rozporządzeniem") Skarżąca wystąpiła o przyznanie kategorii naukowej, przekazując [...] kwietnia 2017r. w systemie teleinformatycznym [...] wypełnioną ankietę. Minister przytoczył też art. 41 ust. 1 pkt 1, art. 42 ust. 1, 3, 5 u.z.f.n. i § 9 rozporządzenia i podał, że kompleksową ocenę Skarżącej, na podstawie informacji przedstawionych przez Skarżącą w ankiecie jednostki naukowej przeprowadził Zespół ewaluacji HS-4, (zwany dalej "Zespołem"), złożony z ekspertów właściwych dla grupy nauk humanistycznych i społecznych, powołany przez Przewodniczącego Komitetu Edukacji Jednostek Naukowych (zwany dalej: "KEJN") na podstawie art. 43 ust. 1 u.z.f.n. Ocenę przeprowadzono w grupie wspólnej oceny HS1PR, zwanej dalej "GWO HS1PR", do której KEJN przyporządkował Skarżącą, zgodnie z § 20 rozporządzenia. KEJN, na wniosek zespołu ewaluacji, może zmienić przyporządkowanie jednostki do GWO, jeżeli przeprowadzona podczas kompleksowej oceny analiza informacji przedstawionych w ankiecie uzasadnia jej przyporządkowanie do innej GWO, ze względu na charakter osiągnięć naukowych i twórczych oraz innych efektów działalności naukowej i artystycznej tej jednostki. Zespół nie zgłosił wniosku o zmianę przyporządkowania Skarżącej do GWO HS1PR.

Zgodnie z § 8 rozporządzenia, przy kompleksowej ocenie Skarżącej stosowano następujące kryteria: 1) osiągnięcia naukowe i twórcze (zwane dalej: "kryterium I"); 2) potencjał naukowy (zwane dalej: "kryterium I"); 3) praktyczne efekty działalności naukowej i artystycznej (zwane dalej: "kryterium III"); 4) pozostałe efekty działalności naukowej i artystycznej (zwane dalej: "kryterium IV").

W celu obliczenia wyników oceny według kryteriów I i III ustalono wartości liczb N i No (N - oznacza średnią arytmetyczną, z okresu objętego ankietą, liczby pracowników zatrudnionych w jednostce w poszczególnych latach przy prowadzeniu badań naukowych lub prac rozwojowych w ramach stosunku pracy, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, ustaloną na podstawie oświadczeń, o których mowa w art. 4c ust. 11 ustawy, składanych przez tych pracowników do celów ubiegania się przez jednostkę o przyznanie środków finansowych na działalność statutową; N0 - oznacza liczbę pracowników, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, uwzględnianych przy określeniu liczby N, którzy byli zatrudnieni w jednostce łącznie przez co najmniej 3 lata w okresie objętym ankietą i nie byli autorami lub współautorami osiągnięć naukowych i twórczych, o których mowa w § 10 ust. 1 rozporządzenia, z wyłączeniem: pracowników inżynieryjno-technicznych; pracowników inżynieryjnych i technicznych; pracowników, którzy w okresie objętym ankietą przebywali na urlopach związanych z rodzicielstwem, udzielonych na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2016r., poz. 1666, ze zm.), albo pobierali zasiłek chorobowy lub świadczenia rehabilitacyjne w związku z niezdolnością do pracy, w tym spowodowaną chorobą wymagającą rehabilitacji leczniczej łącznie przez okres co najmniej 3 lat). Wartości liczb N = 53,75 i N0 = 10,50 ustalono na podstawie wykazu pracowników Skarżącej umieszczonego w złożonej przez nią ankiecie oraz w zawartych tamże informacji na temat autorstwa zgłoszonych osiągnięć naukowych.

Zespół, na podstawie § 22 ust. 1 rozporządzenia, przyznał Skarżącej odrębną ocenę według każdego z ww. kryteriów kompleksowej oceny. Zespół w ramach kryterium I dokonał oceny osiągnięć, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 1-6 i 11-13 rozporządzenia, spośród przedstawionych przez Skarżącą w ankiecie, uwzględniając ograniczenia wynikające z § 13 ust. 1 i 7-14 rozporządzenia, w myśl których:

- ważona liczba publikacji naukowych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 1-5 rozporządzenia, łącznie z liczbą osiągnięć naukowych i twórczych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 6 i 11-13, uwzględnianych przy kompleksowej ocenie, nie mogą być większe niż (3N-2N0)*T/48, gdzie T oznacza liczbę miesięcy okresu objętego ankietą ocenianej jednostki, która dla Jednostki wyniosła 48;

- do osiągnięć naukowych i twórczych jednostki zalicza się publikacje naukowe, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 1-5 rozporządzenia, jeżeli ich autorzy lub współautorzy zostali uwzględnieni przy określeniu liczby N i wskazali Jednostkę jako afiliację, a także publikacje autorów nieuwzględnionych przy określeniu liczby N, jeżeli wskazali Jednostkę jako afiliację, z zastrzeżeniem, że liczba tych publikacji nie może przekroczyć 20% wartości (3N-2N0)*T/48,

- liczba zaliczanych do osiągnięć naukowych i twórczych jednostki recenzowanych publikacji naukowych w języku innym niż polski, o objętości co najmniej 0,5 arkusza wydawniczego, zamieszczonych w zagranicznym czasopiśmie naukowym niezamieszczonym w wykazie czasopism naukowych ogłaszanym przez Ministra, nie może przekroczyć 10% wartości (3N-2N0)*T/48,

- do osiągnięć naukowych i twórczych jednostki zalicza się monografie naukowe i rozdziały w monografiach naukowych, jeżeli ich autorzy lub współautorzy zostali uwzględnieni przy określeniu liczby N i wskazali Jednostkę jako afiliację, a także monografie naukowe lub rozdziały w monografiach naukowych autorów nieuwzględnionych przy określeniu liczby N, jeżeli wskazali Jednostkę jako afiliację, z zastrzeżeniem, że liczba tych monografii i rozdziałów nie może stanowić więcej niż 20% wszystkich monografii naukowych i rozdziałów w monografiach naukowych, uwzględnianych przy kompleksowej ocenie w poszczególnych grupach nauk,

- liczba monografii naukowych i rozdziałów w monografiach naukowych, uwzględnianych przy kompleksowej ocenie nie może łącznie przekroczyć: w grupie nauk humanistycznych i społecznych - 40%, nauk o sztuce i twórczości artystycznej - 25%, nauk ścisłych i inżynierskich - 20%, nauk o życiu - 10%, wartości (3N-2N0)*T/48,

- liczba uwzględnianych przy kompleksowej ocenie monografii naukowych uznanych za dzieła wybitne i rozdziałów w tych monografiach, a w grupie nauk o sztuce i twórczości artystycznej łączna liczba monografii naukowych uznanych za dzieła wybitne i rozdziałów w tych monografiach oraz dzieł artystycznych uznanych za wybitne, nie może przekroczyć 5% wartości liczby N.

Minister podał, że nadrzędnym priorytetem uwzględnianym przy kwalifikowaniu osiągnięć do przyznania punktów z zastosowaniem powyższych ograniczeń jest maksymalizacja wyniku punktowego oceny w ramach kryterium I przez kwalifikowanie osiągnięć najwyżej punktowanych spośród zgłoszonych przez Skarżącą w ankiecie i pozytywnie zaopiniowanych przez Zespół. Liczba osiągnięć Skarżącej, przy zachowaniu ww. zasad, uwzględnionych w ramach oceny według kryterium I, wyniosła 141 i za osiągnięcia te Zespół przyznał Skarżącej łącznie 1251,95 punktów, w związku z czym, końcowa ocena według kryterium I obliczona zgodnie z zależnością określoną w załączniku nr 5 do rozporządzenia wyniosła QIII = 23,29 pkt.

Zespół w ramach oceny według kryterium II pozytywnie zaopiniował 38 osiągnięć zgłoszonych przez Skarżącą w ankiecie jednostki naukowej. Ocena według kryterium II, obliczona według zależności określonej w załączniku nr 5 do rozporządzenia, z uwzględnieniem ograniczeń punktacji wskazanych tamże oraz zasad oceny zawartych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, wyniosła QIII = 120,95 pkt.

Zespół w ramach oceny według kryterium III pozytywnie zaopiniował 2 osiągnięć zgłoszonych przez Skarżącą, przyznając łącznie 2,00 punktów, w związku z czym, końcowa ocena według kryterium III obliczona zgodnie z zależnością określoną w załączniku nr 5 do rozporządzenia, z uwzględnieniem ograniczeń punktacji wskazanych tamże, wyniosła QIII = 0,04 pkt.

Zespół w ramach oceny według kryterium IV dokonał oceny najważniejszych osiągnięć Skarżącej o znaczeniu naukowym, gospodarczym i ogólnospołecznym, zgłoszonych przez nią w ankiecie i przyznał Skarżącej 15 pkt. W wyniku oceny zgłoszonych osiągnięć Zespół uwzględnił: 1) efekty badań naukowych, prac rozwojowych lub działalności artystycznej o znaczeniu międzynarodowym, w tym publikacji naukowych, monografii naukowych i naukowych baz danych oraz działań artystycznych, mających szczególne znaczenie dla rozwoju nauki, kultury i sztuki lub dziedzictwa narodowego; 2) udokumentowane zastosowania wyników badań naukowych lub prac rozwojowych o dużym znaczeniu społecznym, w szczególności w zakresie ochrony zdrowia, w tym jakości i bezpieczeństwa żywności, ochrony środowiska, ochrony porządku publicznego i bezpieczeństwa państwa, ochrony zabytków i dziedzictwa kulturowego, ochrony miejsc pracy, zwiększania innowacyjności gospodarki, w tym posiadania statusu państwowego instytutu badawczego i w tym zakresie przyznał 5 pkt. Zespół, biorąc pod uwagę następujące osiągnięcia: - prowadzenie badań naukowych dotyczących istotnych problemów naukowych, których wyniki prezentowane są w językach obcych, mając znaczenie międzynarodowe; - udokumentowane zastosowanie wyników badań naukowych, w szczególności dotyczących istotnych problemów z zakresu ochrony porządku publicznego i bezpieczeństwa państwa oraz ochrony zdrowia. Zespół w wyniku oceny zgłoszonych osiągnięć z uwzględnieniem: 1) osiągnięć świadczących o pozycji międzynarodowej jednostki na tle GWO, ze szczególnym uwzględnieniem udziału w realizacji międzynarodowych projektów obejmujących badania naukowe lub prace rozwojowe, wymienionych w zał. nr 4 do rozporządzenia; posiadania logo HR Excellence in Research; a w grupie nauk humanistycznych i społecznych oraz w grupie nauk o sztuce i twórczości artystycznej - także dokonań potwierdzających oddziaływanie jednostki na rozwój społeczeństwa w dłuższym przedziale czasowym; 2) organizacji lub współorganizacji międzynarodowych konferencji (sympozjów, kongresów, warsztatów), w których co najmniej 1/3 uczestników wygłaszających referaty reprezentowała zagraniczne ośrodki naukowe; organizacji lub współorganizacji krajowych konferencji (sympozjów, kongresów, warsztatów), w których wzięli udział przedstawiciele co najmniej 5 jednostek; upowszechniania wiedzy, w tym organizacji festiwali nauki i innych form promocji i popularyzowania nauki; działalności popularnonaukowej. Zespół przyznał Skarżącej 10,00 pkt, biorąc pod uwagę następujące osiągnięcia: - utworzenie i działalność [...] Centrum [...]; - utworzenie i działalność [...] Młodzieżowej Akademii [...], [...] Dziecięcej Akademii [...] oraz Uniwersytetu III Wieku; - organizacja cyklu krajowych konferencji i seminariów dotyczących problematyki szeroko rozumianego bezpieczeństwa (państwa, jednostki); - realizacja międzynarodowego programu naukowo-badawczego "Zatrudnienie osób pozbawionych wolności w Polsce na tle porównawczym"; - organizacja cyklu konferencji międzynarodowych poświęconych problematyce wolności i praw człowieka oraz pomocy prawnej oraz relacji państwo – obywatel; - organizacja cyklu krajowych konferencji naukowych nt. funkcjonowania administracji publicznej w Polsce i wpływu administracji na sferę gospodarki; - realizacja międzynarodowego projektu badawczego "Prawo łaski w Polsce na tle porównawczym. Dawniej i współcześnie"; - organizacja cyklu konferencji międzynarodowych nt. aktualnych problemów prawa karnego, kryminologii i penitencjarystki.

Zespół zgodnie z § 22 ust. 1 rozporządzenia przedstawił wyniki kompleksowej oceny w karcie kompleksowej oceny jednostki naukowej dla grupy nauk humanistycznych i społecznych, sporządzonej zgodnie z wzorem stanowiącym zał. 5 do rozporządzenia. Komisja do spraw Grupy Nauk humanistycznych i społecznych, (dalej "Komisja"), na podstawie § 22 ust. 6 rozporządzenia porównała oceny przyznane Skarżącej przez Zespół, według każdego z czterech ww. kryteriów, z odpowiadającymi im ocenami jednostek referencyjnych dla kategorii naukowych A i B - zatwierdzonymi przez Ministra dla GWO HS1PR - stosując algorytm określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia. Jednostka referencyjna oznacza zestaw 4 referencyjnych wartości ocen punktowych określonych dla każdego z kryteriów kompleksowej oceny, o których mowa w § 8 rozporządzenia, służących kwalifikacji jednostek do kategorii naukowych A, B lub C. Jednostki referencyjne dla GWO HS1PR charakteryzują się następującymi wartościami ocen:

1. Jednostka referencyjna dla kategorii A:

- kryterium I - ocena Q1 = 46,20 pkt, - kryterium II - ocena QII = 210,00 pkt, - kryterium III - ocena QIII= 0,09 pkt, - kryterium IV - ocena OIV= 70,00 pkt;

2. Jednostka referencyjna dla kategorii B:

- kryterium I - ocena OI = 24,40 pkt, - kryterium II - ocena OII = 41,00 pkt, - kryterium III - ocena OIII =0,05 pkt, - kryterium IV - ocena OIV = 40,00 pkt.

Minister podniósł, że całkowity wynik punktowy porównania Skarżącej z każdą z jednostek referencyjnych jest obliczany z uwzględnieniem wag przypisanych poszczególnym kryteriom kompleksowej oceny w zależności od rodzaju jednostki naukowej oraz grupy dziedzin nauki przez nią reprezentowanej - zgodnie z tabelą nr 2 w załączniku nr 9 do rozporządzenia. W związku z tym, do obliczenia całkowitego wyniku punktowego Skarżącej wyniki punktowe porównania uzyskanych przez nią ocen według poszczególnych kryteriów z odpowiadającymi im ocenami jednostek referencyjnych dla kategorii A i dla kategorii B zostały wzięte z następującymi wagami: 1) kryterium I - 65, 2) kryterium II - 15, 3) kryterium III - 5, 4) kryterium IV - 15.

Minister podniósł, że przeprowadzone przez Komisję porównanie ocen przyznanych Skarżącej przez Zespół z ocenami jednostki referencyjnej dla kategorii naukowej A dało wynik -100,00 pkt, porównanie z ocenami jednostki referencyjnej dla kategorii naukowej B dało wynik -3,75 pkt, co zgodnie z § 22 ust. 7 rozporządzenia stanowi podstawę do zaliczenia Skarżącej do kategorii naukowej C. W związku z tym Komisja [...] października 2017r. podjęła uchwałę, w której zaproponowała przydzielenie Skarżącej kategorii naukowej C. Komisja przekazała [...] października 2017r. uchwałę Przewodniczącemu KEJN, który na podstawie art. 45 ustawy wnioskiem z [...] października 2017r. wystąpił do Ministra o przyznanie Jednostce kategorii naukowej C.

2. Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z ww. decyzją Ministra, w którym na 19 stronach przedstawiła szczegółowe zarzuty, kwestionując prawidłowość ww. decyzji Ministra z powołaniem się na konkretne przepisy prawa, w tym m.in. art. 11 ust. 1 pkt 5, ust. 3 pkt 6 rozporządzenia; § 16 ust. 1 pkt 6 w związku z zał. 4 rozporządzenia, § 18 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 4 rozporządzenia. Zdaniem Skarżącej nieprawidłowe było odrzucenie 24 publikacji naukowych i uznanie, że nie spełniały one kryteriów określonych ww. rozporządzeniu. Zdaniem Skarżącej nie uzasadniono stanowiska dlaczego nie uwzględniono przy ocenie wyników ewaluacji dorobku naukowego w zakresie projektu [...]. Zdaniem Skarżącej projekt ten spełnia przesłanki z § 16 ust. 1 pkt 6 w związku z załącznikiem 4 rozporządzenia. Skarżąca nie zgodziła się też ocenami w zakresie kryterium IV, wskazując, że uzasadnienie decyzji nie zawiera w tym zakresie żadnych argumentów przemawiających za dokonaną oceną, w szczególności w zakresie przyznanych Skarżącej punktów. Skarżąca nie dysponuje więc wiedzą na temat, jakie okoliczności przesądziły o przyznaniu zaledwie 5 pkt. Nie podano też charakteru ani rangi zgłoszonych osiągnięć naukowych, więc błędne i krzywdzące było przyznanie jedynie 5 punktów. Skarżąca wskazała, że prowadzi badania naukowe dotyczące istotnych problemów naukowych, których wyniki są prezentowane w językach obcych i mają one znaczenie międzynarodowe, a jej pracownicy w swych badaniach podejmowali ważne zagadnienia istotne z punktu widzenia teoretyczne, jak i praktycznego, na co wskazuje orzecznictwo Sądu Najwyższego, czy działalność kontrolna NIK, jak i konkretne propozycje zmian w przepisach prawa. Część z badań była jedyna w Polsce. Zdaniem Skarżącej błędne i krzywdzące było ponadto przyznanie jej tylko 10 pkt w tym zakresie Skarżąca przytoczyła dziesięć argumentów odwołując się do poszczególnych projektów naukowo-badawczych oraz wskazując na przeprowadzone konferencje naukowe krajowe i międzynarodowe.

3. Minister decyzją z [...] kwietnia 2018r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. i art. 47 ust. 1 i 3 u.z.f.n., utrzymał w mocy ww. decyzję własną, powielając stan faktyczny sprawy.

W uzasadnieniu Minister wskazał dodatkowo, że zastrzeżenia zgłoszone przez Skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczyły: - nieuwzględnienia w ocenie osiągnięć przedstawionych w ankiecie w ramach kryterium I i II; - dokonanej oceny osiągnięć w ramach kryterium IV.

Minister podał, że [...] stycznia 2018r. przekazał KEJN ww. wniosek Skarżącej, w systemie, w celu uzyskania opinii, o której mowa w art. 47 ust. 4 u.z.f.n. Przyjęcie przez KEJN na posiedzeniu plenarnym opinii dotyczącej wniosku poprzedzono pracami analitycznymi. KEJN dokonał analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i odniósł się do zarzutów sformułowanych przez Skarżącą i do użytych przez nią argumentów. Szczegółowe uzasadnienia poszczególnych elementów opinii KEJN umieszczono w systemie w stosownych polach. KEJN, rozpatrując zastrzeżenia Skarżącej dotyczące wyników oceny w ramach kryteriów I-II, sprawdził prawidłowość uwzględnienia w ocenie według tych kryteriów osiągnięć naukowych zgłoszonych przez Skarżącą. W przypadku osiągnięć ocenianych w ramach kryterium I wzięto pod uwagę, że zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia, ważona liczba publikacji naukowych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 1-5 rozporządzenia oraz liczba pozostałych osiągnięć naukowych i twórczych, uwzględnianych przy kompleksowej ocenie według kryterium I, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 6 i 11-13 rozporządzenia, łącznie nie mogą być większe niż (3N - 2No)*T/48. Ustalenie osiągnięć, które mogą być włączone do oceny według kryterium I, wymagało także uwzględnienia ograniczeń wynikających z § 13 ust. 1 i 7-14 rozporządzenia. Dodatkowym, nadrzędnym priorytetem uwzględnianym przy zastosowaniu wszystkich powyższych ograniczeń była maksymalizacja wyniku punktowego oceny w ramach kryterium I poprzez kwalifikowanie osiągnięć najwyżej punktowanych spośród zgłoszonych przez Jednostkę oraz pełne wykorzystanie liczby (3N - 2N0)*T/48.

Minister wskazał, że ponowne obliczenie ocen Skarżącej według kryteriów I-II w karcie kompleksowej oceny jednostki naukowej dla grupy nauk humanistycznych i społecznych, sporządzonej zgodnie z wzorem stanowiącym załącznik nr 5 do rozporządzenia nastąpiło z uwzględnieniem decyzji podjętych odnośnie każdego z rozpatrywanych osiągnięć.. KEJN, po zapoznaniu się z argumentami Skarżącej przedstawionymi w uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w ramach kryterium IV wyraził opinię, że wartość punktowa oceny ustalono w sposób prawidłowy, odpowiadający znaczeniu osiągnięć przedstawionych przez Jednostkę w ust. 15 ankiety w porównaniu z osiągnięciami przedstawionymi przez pozostałe jednostki naukowe oceniane w GWO HS1PR, a argumenty przedstawione przez Skarżącą nie uzasadniają przyznania wyższej oceny punktowej w ramach kryterium IV.

Po uwzględnieniu uznanych w opinii KEJN za uzasadnione zarzutów, argumentów i informacji, które Skarżąca przekazała we wniosku, wyniki oceny Skarżącej według kryteriów, o których mowa w § 8 rozporządzenia, są następujące:

1) kryterium I - ocena OI= 24,41 pkt,

2) kryterium II - ocena OII= 120,95 pkt,

3) kryterium III - ocena OIII = 0,04 pkt,

4) kryterium IV - ocena OIV =15 pkt.

Powyższe wartości ocen porównano zgodnie z algorytmem określonym w zał. nr 9 do rozporządzenia z odpowiadającymi im ocenami jednostek referencyjnych dla kategorii naukowych A i B zatwierdzonymi przez Ministra dla GWO HS1PR. Jednostki referencyjne dla GWO HS1PR charakteryzują się następującymi wartościami ocen:

1. Jednostka referencyjna dla kategorii A: 1) kryterium I - ocena OI= 46,2 pkt, 2) kryterium II - ocena OII = 210 pkt, 3) kryterium III - ocena OIII = 0,09 pkt, 4) kryterium IV "Pozostałe efekty działalności naukowej i artystycznej" - ocena OIV = 70 pkt;

2. Jednostka referencyjna dla kategorii B: 1) kryterium I - ocena OI= 24,4 pkt, 2) kryterium II - ocena OII= 41 pkt, 3) kryterium III - ocena OIII = 0,05 pkt, 4) kryterium IV - ocena OIV = 40 pkt.

Porównania dokonano z uwzględnieniem wag określonych w tabeli 2 zał. nr 9 do rozporządzenia dla grupy nauk humanistycznych i społecznych, które są następujące: 1) kryterium I - 65, 2) kryterium II - 15, 3) kryterium III - 5, 4) kryterium IV - 15. Przeprowadzone w powyższy sposób porównanie ocen przyznanych Skarżącej z ocenami jednostki referencyjnej dla kategorii naukowej A dało wynik -100, a porównanie z ocenami jednostki referencyjnej dla kategorii naukowej B dało wynik -3,75, co zgodnie z § 22 ust. 7 rozporządzenia stanowi podstawę do zaliczenia Skarżącej do kategorii naukowej C.

Minister wyjaśnił, że KEJN w uchwale podjętej na posiedzeniu plenarnym [...] marca 2018r. wyraził opinię, że decyzja Ministra z [...] października 2017r. powinna zostać utrzymana w mocy. Uzasadnienie opinii KEJN odnośnie poszczególnych zarzutów zgłoszonych przez Skarżącą we wniosku umieszczono w systemie. Minister po analizie dokumentacji zgromadzonej w sprawie, w tym zastrzeżeń zgłoszonych przez Skarżącą oraz opinii KEJN odnośnie tych zastrzeżeń, podzielił w pełni opinię KEJN. Wskazane wyżej wyniki ponownego rozpatrzenia sprawy, w ramach którego wniosek Skarżącej KEJN zaopiniował zgodnie z art. 47 ust. 4 u.z.f.n., uzasadniają utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy.

4. Skarżąca skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła o uchylenie ww. decyzji Ministra z [...] kwietnia 2018r., z uwagi na naruszenie: a) art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego sprawy, wbrew ciążącemu na organie na mocy art. 77 § 1 K.p.a. obowiązkowi w tym zakresie i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz sporządzenie uzasadnienia niezgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 K.p.a.; b) art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, z uwagi na brak argumentacji stanowiska przyjętego w drugiej instancji, co jest niezgodne z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa; c) art. 9 i art. 11 k.p.a. - przez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji w zakresie oceny Skarżącej w ramach parametru III i IV.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że w zaskarżonej decyzji naruszono zasadę prawdy obiektywnej przez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całokształtu sprawy związanej z ankietą Skarżącej o przyznanie kategorii naukowej. W szczególności zarzut ten dotyczy niepoddania analizie materiału dowodowego w zakresie kryterium III kompleksowej oceny, o którym mowa w § 8 pkt 3 rozporządzenia. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji znajduje się odniesienie do parametrów przynależnych kryteriów I, II i IV kompleksowej oceny, o których mowa w § 8 pkt 1, 2 i 4 rozporządzenia, zaś ww. parametru w ramach kryterium III nie poddano w ogóle analizie. Minister mimo braku takiej analizy, w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, powielił w sposób nieuzasadniony wadliwe stanowisko przyjęte w pierwszej instancji. Jest to o tyle istotne, że Skarżąca we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wobec ww. parametru w ramach kryterium III i ocenie pozostałych elementów działalności naukowej w ramach kryterium IV kompleksowej oceny podniosła zarzuty powołując się na § 16 ust. 1 pkt 6 w związku z zał. 4 rozporządzenia, które świadczą, że nie przeprowadzono wymaganej analizy, tylko, że skopiowano wyniki analizy sformułowane do kryterium II parametr 6. Skarżąca wskazała, że wobec kryterium III należało powołać § 17 ust. 1 pkt 1 w związku z § 8 pkt rozporządzenia. Zdaniem Skarżącej zabrakło więc właściwej analizy kryterium III. Skarżąca wskazała ponadto, że Minister w odniesieniu do tego kryterium odniósł się jedynie w systemie [...], i to z błędną podstawą prawną, a nie w zaskarżonej decyzji. Doszło zatem do naruszenia prawa materialnego ust. 1 pkt r2 tiret 2 zał. 4 do rozporządzenia. Zgodnie z § 17 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, ocena praktycznych efektów naukowych jednostki obejmuje parametr w brzmieniu: "środki finansowe wydatkowane przez jednostkę w okresie objętym ankietą na realizacje projektów obejmujących badania naukowe lub prace rozwojowe, określonych w zał. nr 4 do rozporządzenia". Natomiast w ust. 1 pkt r2 tiret 2 zał. nr 4 do rozporządzenia jest mowa o "projektach obejmujących badania naukowe lub prace rozwojowe finansowane w ramach programów operacyjnych. W przepisie tym nie zostało użyte, jak twierdzi organ w decyzji I i II instancji, sformułowanie o bezpośrednim związaniu środków finansowych z realizacją projektów obejmujących badania naukowe. Środki te nie muszą więc być dedykowane wyłącznie na badania naukowe. W ocenie Skarżącej bardzo krzywdzące jest odrzucenie, w ramach oceny, tak istotnego działania naukowego, jakim była realizacja projektu obejmującego badania naukowe realizowane w ramach projektu "[...]" (zwany dalej: "Projektem") tylko dlatego, że był on finansowany z [...], a nie z innego programu operacyjnego. Badania te spełniały kryteria z art. 2 pkt 3 ppkt b u.z.f.n., więc należało go zaliczyć do osiągnięć naukowych w ramach kryterium III, tym bardziej, że jeden z ewaluatorów przyznał za ten Projekt 18,65 pkt. Odrzucenie ww. Projektu było więc krzywdzące.

Skarżąca w odniesieniu do kryterium IV podniosła, że Minister w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wskazał, jakie argumenty przemawiają za stanowiskiem organu, że ocena punktowa w decyzji I instancji "ustalona została w sposób prawidłowy". Nie wykazano, jakie konkretnie okoliczności przemawiają za przyjęciem, że ocena według tego kryterium wynosi 15 pkt, w kontekście zarzutów Skarżącej wyraźnie wskazujących, że ocena ta jest zaniżona i nie uwzględnia roli i znaczenie wszystkich osiągnięć naukowych. W uzasadnieniu arbitralnie przyjęto, że "argumenty przedstawione przez Skarżącą nie uzasadniają przyznania jej wyższej oceny punktowej w ramach kryterium IV". Nie odniesiono się do żadnego z tych argumentów, nie wskazano ich bezzasadności, nie wykazano, że przedstawione osiągnięcia nie zasługują na wyższą ocenę. Nie wykazano więc w jakikolwiek sposób, że zasadna jest łączna ocena 15 pkt. Skarżąca natomiast we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy precyzyjnie i szczegółowo wykazała, że każde z przedstawionych osiągnięć spełnia wymogi, o których mowa w § 18 rozporządzenia. Minister w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie zanegował spełnienia wskazanych wymogów przez żadne z przedstawionych osiągnięć, ale jednocześnie nie wykazano parametrów, które stanowiły podstawę kategoryzacji. W materiale dowodowym sprawy, jak i w decyzjach Ministra nie zawarto materiałów, które wskazywałyby parametry oceny w ramach kryterium IV. Na istnienie takich parametrów powołano się na s. 10 i 11 zaskarżonej decyzji, ale nie wynikają one z przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Parametry te ustalone w ramach procedury wewnętrznej i nie są znane Skarżącej. Powyższe uchybienie pominięto w zaskarżonej decyzji, co wpływa na jej nieprawidłowość. Skarżąca zwróciła się też do Ministra o udostępnienie akt i stwierdziła, że nie ma szczegółowych informacji o przebiegu postępowania kategoryzacyjnego, nie okazano jej też dokumentów dotyczących przebiegu procesu dokonywanej oceny. Skarżąca nie mogła się też zapoznać z osiągnięciami innych jednostek naukowych, do których była porównywana. Minister dopuścił się więc naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego.

5. Minister w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu Minister, odnosząc się do zarzutów skargi, odwołał się do stanowiska ekspertów i wskazał, że rodzaj projektów, z realizacji których Skarżąca przedstawiła środki finansowe do oceny w ramach parametru z § 17 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie spełnia warunków z § 16 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, gdyż środki z funduszu [...] [Program [...]] nie są bezpośrednio związane z realizacją konkretnych projektów obejmujących badania naukowe lub prace rozwojowe. Z tego powodu przepis ten wskazał eksperta w uzasadnieniu nieuwzględnienia osiągnięcia zgłoszonego przez Skarżącą. Minister wskazał też, że w zakresie zarzutów dotyczących kryterium III skierował w trybie art. 41 ust. 1 pkt 1 u.z.f.n. skargę do KEJN, który oceniając opinie ekspertów, którzy stwierdzili, że Projekt nie spełniał przesłanek z § 16 ust. 1 pkt 6 w związku z zał. 4 rozporządzenia, stwierdził, że nie naruszała ona zasady jednolitego traktowania jednostek, bo eksperci w grupie wspólnej oceny (GWO) jednolicie odrzucali jako osiągnięcie z § 8 pkt 3 rozporządzenia środki finansowe wynikające z realizacji umów [...]. Przykładowo nie uwzględnili środków zgłoszonych przez wydziały prawa Uniwersytetów z W., L., T.i O. z programu [...] zatytułowanego "[...]" realizowanego przez Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji.

Minister wskazał też, że w ocenie eksperckiej nie ma nieprawidłowości tego rodzaju, że nie powinna być ona zaakceptowana przez organ w ramach swobodnej oceny opinii eksperckiej. Przyjęta jednolicie w postępowaniu wykładnia funkcjonalna § 17 ust. 1 w związku z § 8 ust. 3 rozporządzenia pozwala wnioskować, że jako osiągnięcie jednostki powinno się uwzględniać tylko środki finansowe związane bezpośrednio z realizacją konkretnych programów czy prac badawczych lub rozwojowych. Program [...] jest natomiast jednym z programów finansowanych z funduszy europejskich, który ma określone cele społeczne, w szczególności zwiększanie kompetencji osób pracujących czy zwiększenie poziomu kształcenia. Zatem godna pochwały aktywność jednostki w ramach tego programu musi być określona - także z uwagi na charakter jednostki pośredniczącej i beneficjentów - jako aktywność dydaktyczna czy organizatorska, ale nie bezpośrednio naukowa.

Minister odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących oceny Skarżącej w ramach kryterium IV i wadliwości przy stosowaniu § 8 ust. 4 w związku z § 18 rozporządzenia i w konsekwencji nie wykazania zasadności przyznania Skarżącej 15 pkt, wskazał, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy trafność ocen z tego zakresu była wnikliwie analizowana. Wyniki dodatkowej oceny wprowadzono do systemu teleinformatycznego i Skarżąca mogła się z nimi zapoznać. Minister powołał się też na brzmienie opinii eksperckiej dotyczącej kryterium IV. Minister wskazał, że opierając się na treści uzasadnienia eksperckiego, że wskazane przez Skarżącą przepisy k.p.a. nie zostały naruszone, ponieważ: - nie doszło do naruszenia zasady jednolitego traktowania jednostek w postępowaniu; - nie wystąpiły tego rodzaju nieprawidłowości w merytorycznej ocenie eksperckiej, które w toku ponownego rozpoznania sprawy nie powinny być zaakceptowane przez organ.

Minister, odnosząc się do zarzutu zamieszczenia na s. 10 i 11 zaskarżonej decyzji "parametrów oceny w ramach kryterium IV" wskazał, że można jedynie domniemywać, że Skarżąca miała na myśli zamieszczone na stronach 10 i 11 zaskarżonej decyzji wartości ocen dwóch jednostek referencyjnych - jednostki referencyjnej dla kategorii A i jednostki referencyjnej dla kategorii B - ustalonych w obu przypadkach dla wszystkich kryteriów oceny określonych w § 8 pkt 1 - 4 rozporządzenia, w tym także kryterium IV. W odniesieniu do tak sformułowanego zarzutu należy wskazać, że wartości ocen jednostek referencyjnych ustalają właściwe komisje KEJN, na podstawie § 21 ust. 1 rozporządzenia, kierując się przy tym zasadami określonymi przepisem § 21 ust. 2 rozporządzenia. Wartości ocen jednostek referencyjnych ustalone przez właściwe komisje Komitetu są zatwierdzane przez Ministra.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017r. poz. 2188, ze zm.), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

2. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.

3. Zgodnie z art. 35 pkt 1 u.z.f.n., obowiązującej do 30 września 2018r., KEJN jest organem opinio – doradczym ministra właściwego do spraw nauki (zwany dalej: "Ministrem"). Do zadań KEJN, w myśl art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2 u.z.f.n., należy przeprowadzenie, nie rzadziej niż co 4 lata, kompleksowej oceny jakości działalności naukowej lub badawczo – rozwojowej jednostek naukowych oraz przedstawienie Ministrowi wniosków w sprawie przyznania poszczególnym jednostkom naukowym kategorii.

Stosownie zaś do treści art. 2 pkt 9 u.z.f.n. określenie "jednostki naukowe" oznacza prowadzące w sposób ciągły badania naukowe lub prace rozwojowe:

a) podstawowe jednostki organizacyjne uczelni w rozumieniu struktur tych uczelni;

b) jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz. U. z 2017 r., poz. 1869 i 2201);

c) instytuty badawcze w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1158, 1452 i 2201);

d) międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych przepisów, działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

e) Polską Akademię Umiejętności;

f) inne jednostki organizacyjne niewymienione w lit. a – e, posiadające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będące organizacjami prowadzącymi badania i upowszechniającymi wiedzę w rozumieniu art. 2 pkt 83 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z wynikiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. WE L 187 z 26.06.2014, str. 1).

Kompleksowa ocena jakości działalności naukowej lub badawczo – rozwojowej jednostek naukowych, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 u.z.f.n., jak stanowi art. 42 ust. 1 u.z.f.n., jest przeprowadzona na podstawie wyników oceny poziomu naukowego prowadzonych badań naukowych lub prac rozwojowych oraz ich efektów w odniesieniu do standardów międzynarodowych, a także oceny znaczenia działalności jednostki naukowej dla rozwoju nauki w skali międzynarodowej oraz wzrostu innowacyjności w skali kraju.

W wyniku kompleksowej oceny działalności naukowej lub badawczo – rozwojowej jednostek naukowych jest przyznanie kategorii:

1) A+ - poziom wiodący;

2) A – poziom bardzo dobry;

3) B – poziom zadowalający, z rekomendacją wznowienia działalności naukowej, badawczo – rozwojowej lub stymulującej innowacyjność gospodarki;

4) C – poziom niezadowalający (art. 42 ust. 3).

Parametry i kryteria oceny jednostek naukowych zależą od ich wielkości, rodzaju i profili naukowych i są dostosowane do specyfiki każdej z czterech grup dziedzin nauki, odrębne dla instytutów naukowych Polskiej Akademii Nauk, Polskiej Akademii Umiejętności, podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni, instytutów badawczych i jednostek naukowych, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. f (art. 42 ust. 4 u.z.f.n.).

Podstawowymi kryteriami kompleksowej oceny jakości działalności naukowej lub badawczo – rozwojowej jednostek naukowych jest ocena:

1) poziom naukowego prowadzonych badań naukowych lub prac rozwojowych;

2) efektów działalności naukowej w odniesieniu do standardów międzynarodowych – w tym zwłaszcza publikacje autorstwa pracowników jednostki naukowej w renomowanych wydawnictwach oraz monografie naukowe, opracowane nowe technologie, materiały, wyroby, systemy i usługi, wdrożenia, patenty, licencje i prawa ochronne na wzory użytkowe, a także ocena znaczenia działalności jednostki naukowej dla rozwoju nauki w skali międzynarodowej oraz wzrostu innowacyjności w skali kraju a w zakresie twórczości artystycznej aktywny udział w międzynarodowych wystawach, festiwalach, wydarzeniach artystycznych, plastycznych, muzycznych, teatralnych i filmowych (art. 42 ust. 5 u.z.f.n.).

Zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 u.z.f.n. Przewodniczący KEJN, na wniosek właściwej komisji (wymienionej w art. 39 pkt 2 – 5), powołuje zespoły ewaluacji, w których skład wchodzą eksperci właściwi dla różnych rodzajów jednostek naukowych i dziedzin nauki.

Do zadań zespołów ewaluacji należy przeprowadzanie kompleksowej oceny jakości działalności naukowej i badawczo – rozwojowej jednostek naukowych, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 u.z.f.n..

W myśl art. 44 ust. 1 u.z.f.n. Przewodniczący KEJN przedstawia Ministrowi projekt szczegółowych parametrów i kryteriów oceny jednostek naukowych, o których mowa w art. 42 ust. 4 i 5 u.z.f.n..

Komisja podejmuje uchwałą w sprawie, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2 u.z.f.n., po przeprowadzeniu kompleksowej oceny jakości działalności naukowej i badawczo – rozwojowej jednostek naukowych, zaś Przewodniczący KEJN występuje do Ministra z wnioskami o przyznanie jednostkom naukowym kategorii naukowej w terminie 14 dni od dnia podjęcia przez Komisję uchwały w tej sprawie (art. 45 ust. 1 i 2 u.z.f.n.).

Tryb przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym i uczelniom, w których nie wyodrębniono podstawowych jednostek organizacyjnych, w tym szczegółowe parametry i kryteria kompleksowej oceny jakości działalności naukowej lub badawczo – rozwojowej jednostek naukowych, sposób przeprowadzenia i dokumentowania kompleksowej oceny oraz wzory kart oceny dokonywanej przez zespoły do spraw ewaluacji jednostek naukowych określa ww. rozporządzenie.

Przepis art. 47 ust. 1 zd. 1 u.z.f.n. stanowi, że Minister przyznaje kategorię naukową jednostce naukowej lub uczelni, o której mowa w art. 42 ust. 7 u.z.f.n., w drodze decyzji, na okres do dnia przyznania kategorii naukowej na podstawie kolejnej kompleksowej oceny jakości ich działalności naukowej lub badawczo – rozwojowej.

Natomiast w myśl art. 42 ust. 5 u.z.f.n., do postępowań w sprawach przyznania kategorii naukowej jednostce naukowej lub uczelni, o której mowa w art. 42 ust. 7 u.z.f.n., nie stosuje się art. 10 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego (zwany dalej: "k.p.a."). Oznacza to, że Minister – działając w tym zakresie jako organ administracji publicznej - związany jest przepisami k.p.a., z wyłączeniem art. 10 i art. 81 k.p.a., zaś wydawana przez Ministra decyzja w przedmiocie przyznania kategorii naukowej jest decyzją administracyjną.

Zgodnie z przepisem art. 107 § 1 k.p.a., decyzja powinna zawierać m.in. rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie faktyczne i prawne.

W myśl natomiast art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Uzasadnienie jest integralną częścią decyzji, jego funkcją jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia stanowiącego jej część dyspozytywną.

W piśmiennictwie z zakresu teorii prawa wskazuje się, że uzasadnienie decyzji:

1) spełnia prawny obowiązek wykazania, na jakiej podstawie decyzja została podjęta;

2) daje podstawę kontroli poprawności decyzji;

3) może odgrywać rolę perswazyjną w stosunku do adresatów decyzji oraz innych podmiotów, a także wobec organów orzekających, przez którymi sprawa może się toczyć w trybie odwoławczym;

4) pełni inne rozmaite dalsze funkcje (wpływa na kształtowanie praktyki precedensowej i przewidywalności decyzji oraz na kształtowanie się postaw oceniających wśród organów orzekających), może wreszcie stanowić materiał, który uwzględniony przez prawodawcę będzie wpływał na zmiany stanu prawnego;

5) pełni funkcję opisową, gdy ma odpowiadać procesowi podjęcia decyzji przez organ orzekający (zob. J. Wróblewski, Sądowe stosowanie ..., s. 306 – 307).

W orzecznictwie zwraca się uwagę, że jednym z istotnych czynników wpływających na umocnienie praworządności w administracji jest obowiązek organów administracyjnych należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi kierowały się te organy, w toku załatwienia spraw. Motywy te, powinny znaleźć swój wyraz także w uzasadnieniu faktycznym i prawnym decyzji, bowiem strony mają prawo znać argumenty i przesłanki podejmowanych decyzji. Bez zachowania tego elementu decyzji, strony nie mają możliwości obrony swoich słusznych interesów oraz prowadzenia polemiki z organem – zarówno w odwołaniu jak też w skardze do Sądu. Niezależnie od powyższego, uzasadnienie stanowi jeden z warunków sine qua non skutecznej kontroli decyzji administracyjnych przez NSA. Prawidłowe uzasadnienie decyzji ma – zdaniem Sądu – nie tylko znaczenie prawne ale i wychowawcze, bowiem pogłębia zaufanie uczestników postępowania do organów administracyjnych" (zob. wyrok NSA z 15 grudnia 1995r. sygn. akt SA/Lu 2479/94, Lex nr 27106).

3. W ocenie Sądu uzasadnienie zaskarżonej decyzji Ministra wydanej w odniesieniu do Skarżącej nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a.

Skarżąca w swoim wniosku o przyznanie kategorii naukowej, sporządzanym zgodnie z wymogami powołanego rozporządzenia bardzo obszernie przedstawiła materiały wymagane do kompleksowej oceny jednostki naukowej według następujących kryteriów wskazanych w § 8 rozporządzenia: - kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze"; - kryterium II "Potencjał naukowy"; - kryterium III "Praktyczne efekty działalności naukowej i artystycznej"; - kryterium IV "Pozostałe efekty działalności naukowej i artystycznej".

Skarżąca w obszernym uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podała na 19 stronach konkretne argumenty, dlaczego nie zgadza się z przyznaną punktacją, z powołaniem się na konkretne przepisy prawa, w tym m.in. art. 11 ust. 1 pkt 5, ust. 3 pkt 6 rozporządzenia; § 16 ust. 1 pkt 6 w związku z zał. 4 rozporządzenia, § 18 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 4 rozporządzenia. Zdaniem Skarżącej nieprawidłowe było odrzucenie 24 publikacji naukowych i uznanie, że nie spełniały one kryteriów określonych ww. rozporządzeniu. Wskazała, że Minister nie uzasadnił stanowiska dlaczego nie uwzględniono przy ocenie wyników ewaluacji dorobku naukowego w zakresie projektu [...] Zdaniem Skarżącej projekt ten spełnia przesłanki z § 16 ust. 1 pkt 6 w związku z załącznikiem 4 rozporządzenia. Skarżąca nie zgodziła się też ocenami w zakresie kryterium IV, wskazując, że uzasadnienie decyzji Ministra wydane w pierwszej instancji nie zawiera w tym zakresie żadnych argumentów, przemawiających za dokonaną oceną, w szczególności w zakresie przyznanych Skarżącej punktów. Skarżąca podniosła też, że nie dysponuje więc wiedzą na temat, jakie okoliczności przesądziły o przyznaniu jej niewielkiej liczby punktów w kryterium IV. Oceniła też, że było to działanie błędne i krzywdzące, odwołując się do poszczególnych projektów naukowo-badawczych oraz wskazując na przeprowadzone konferencje naukowe krajowe i międzynarodowe. Wskazała, że prowadzi badania naukowe dotyczące istotnych problemów naukowych, których wyniki są prezentowane w językach obcych i mają znaczenie międzynarodowe, a jej pracownicy w swych badaniach podejmowali ważne zagadnienia istotne z punktu widzenia teoretyczne, jak i praktycznego, na co wskazuje orzecznictwo Sądu Najwyższego, czy działalność kontrolna NIK, jak i konkretne propozycje zmian w przepisach prawa. Część z badań była jedyna w Polsce.

Minister w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób niezwykle ogólnikowy przedstawił stanowisko Skarżącej zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując, że zastrzeżenia zgłoszone przez Skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczyły: - nieuwzględnienia w ocenie osiągnięć przedstawionych w ankiecie w ramach kryterium I i II; - dokonanej oceny osiągnięć w ramach kryterium IV. Nie sposób też uznać, że Minister ustosunkował się w sposób należyty do któregokolwiek z zarzutów podniesionych przez Skarżącą we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Zdaniem Sądu takiej przesłanki nie spełnia stwierdzenie Ministra, że "Komitet dokonał analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i odniósł się do zarzutów sformułowanych przez Jednostkę we wniosku oraz do użytych przez nią argumentów. Szczegółowe uzasadnienia poszczególnych elementów opinii Komitetu zostały umieszczone w systemie w stosownych polach." Również powołanie się przez Ministra, że Komitet dokonał sprawdzenia prawidłowości uwzględniania ocen według kryteriów osiągnięć naukowych zgłoszonych przez Skarżącą i to, że wziął pod rozwagę poszczególne przepisy rozporządzenia wskazane na s. 9 zaskarżonej decyzji nie stanowi ustosunkowania się przez Ministra do zarzutów Skarżącej. Również to, że Komitet ponownie obliczył oceny według kryteriów I-II, zgodnie z wzorem stanowiącym załącznik nr 5 do rozporządzenia oraz to, że Komitet wyraził opinię, że wartość punktowa oceny przyznanej Skarżącej w ramach kryterium IV ustalono w sposób prawidłowy, odpowiadający znaczeniom osiągnięć przedstawionych przez Skarżącą w ust. 15 ankiety w porównaniu z osiągnięciami przedstawionymi przez pozostałe jednostki naukowe oceniane w GWO HSIPR, a argumenty przedstawione przez Jednostkę nie uzasadniają przyznania jej wyższej oceny punktowej w ramach kryterium IV - nie oznacza, że Minister odniósł się do zarzutów podniesionych przez Skarżącą.

Sąd wskazuje bowiem, że Ustawodawca nie zdecydował się na poddanie kontroli legalności stanowiska KEJN, które znajduje się w systemie teleinformatycznym, lecz wskazał, że kontroli legalności przez Sąd administracyjny podlegają decyzje wydane przez Ministra. Tym samym, nawet w sytuacji, gdy doszło do wyrażenia przez KEJN opinii i Minister uznaje tą opinię za własną, powinien dać temu wyraz w decyzji administracyjnej, z uwagi na treść art. 107 § 1 k.p.a., jak również art. 77 § 1 k.p.a., jak też w kontekście obszernych i konkretnych zarzutów Skarżącej zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Posługiwanie się przez Ministra ogólnikami, które nie odnoszą się do konkretnych zarzutów Skarżącej niczego nie wyjaśnia. To Minister, mając na względzie argumentację Skarżącej powinien ustosunkować się do podnoszonych przez Skarżącą zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz do argumentów je uzasadniających, także, żeby uczynić zadość zasadzie przekonywania. Skarżąca ma prawo znać argumenty i przesłanki podejmowanej przez Ministra decyzji, szczególnie, że w skardze podnosiła, że nie okazano jej dokumentów dotyczących przebiegu procesu dokonywanej oceny. Skarżąca nie mogła się też zapoznać z osiągnięciami innych jednostek naukowych, do których była porównywana. Bez zachowania tego elementu decyzji, strony nie mają możliwości obrony swoich słusznych interesów oraz prowadzenia polemiki z organem –także w skardze do Sądu administracyjnego. Niezależnie od powyższego, uzasadnienie stanowi jeden z warunków sine qua non skutecznej kontroli decyzji administracyjnych przez Sąd administracyjny.

Zdaniem Sądu powołanie się na stanowisko KEJN bez jego przytoczenia, w sytuacji, gdy Skarżąca formułuje konkretne argumenty we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a Minister, który wydał zaskarżoną decyzję, do argumentów tych się nie odnosi, przytaczając jedynie ogólne stwierdzenia KEJN, które nie wyjaśniają przyczyn podjętej decyzji, nie stanowi o prawidłowej realizacji przepisu art. 107 § 3 k.p.a. Ponadto w zaskarżonej decyzji bardzo lakonicznie przedstawiono obszerne (19-stronicowe) stanowisko Skarżącej zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując jedynie na s. 8 zaskarżonej decyzji, że "Zastrzeżenia zgłoszone przez Jednostkę dotyczyły: - nieuwzględnienia w ocenie osiągnięć przedstawionych w ankiecie w ramach kryteriów I-II; - oceny osiągnięć ocenianych w ramach Kryterium IV "Pozostałe efekty działalności naukowej i artystycznej"). Dodatkowo Minister nie odniósł się do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zdaniem Sądu to, że ww. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został przekazany KEJN w celu uzyskania opinii oraz to, że szczegółowe uzasadnienie tej opinii zostało zamieszczone w systemie – nie oznacza prawidłowego sporządzenia decyzji przez Ministra. Z treści zaskarżonej decyzji nie wynika bowiem, jakimi przesłankami kierował się Minister i co brał pod uwagę utrzymując w mocy zaskarżoną decyzji i czy rzeczywiści rozpatrzył poszczególne zarzuty przedstawione przez Skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie wiadomo również czym kierował się Minister oceniając przyznaną przez KEJN punktację i czy w ogóle wzięte zostały pod rozwagę zarzuty Skarżącej i z jakich powodów uznano, że nie zasługują one na uwzględnienie.

Zdaniem Sądu sformułowania zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że "Szczegółowe uzasadnienie poszczególnych elementów opinii Komitetu zostały umieszczone w systemie"; czy "Uzasadnienie opinii Komitetu odnośnie poszczególnych zarzutów zgłoszonych przez Jednostkę we wniosku zostały umieszczone w systemie" - nie mogą być uznane za należyte uzasadnienie stanowiska Ministra w zakresie przyznania Skarżącej kategorii naukowej C, jak również w zakresie należytego rozpatrzenia poszczególnych, zgłoszonych przez Skarżącą zarzutów we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd stwierdza, że zapewne Ministrowi chodziło o system [...], za pomocą którego składa się zarówno wniosek (ankietę) o przyznanie kategorii naukowej, jak też wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, tym niemniej to, że pewne informacje znajdują się w systemie nie zwalniało Ministra do przeniesienia ich treści, z uwagi na stanowisko Skarżącej podważające prawidłowość przyznanej kategorii naukowej, do zaskarżonej decyzji, która powinna spełniać wymogi przewidziane w art. 107 § 1 i 3 k.p.a.

Sąd wskazuje również, że podzielenie przez Ministra opinii KEJN, której nie zawierają akta, a której treści nie przedstawił Minister konstruując zaskarżoną i mając na względzie zarzuty Skarżącej zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie może być uznane za prawidłowe rozpatrzenie sprawy. Sądowi uniemożliwiono bowiem poznania przesłanek, którymi kierował się Minister rozpatrując wniosek Skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji Ministra nie daje więc Sądowi możliwości prześledzenia toku procedowania przez organ administracyjny. Tym samym zaskarżona decyzja wymyka się spod kontroli sądowej.

W tej sytuacji zarzuty naruszenia przepisów postępowania zawarte w skardze okazały się zasadne.

4. Minister, rozpatrując sprawę ponownie winien uwzględnić poczynione przez Sąd uwagi. Minister przy ponownym rozpatrywaniu sprawy wskaże, jakie argumenty przemawiają za stanowiskiem Ministra w kontekście argumentów podniesionych przez Skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, tak jak starał się to uczynić w odpowiedzi na skargę ustosunkowując się do argumentów zawartych w skardze. Przypomnieć też należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, że skoro wywody i okoliczności podniesione dopiero w odpowiedzi na skargę, nie stanowiły przedmiotu postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji, nie zostały zawarte w jej uzasadnieniu, nie mogą być przedmiotem oceny sądu (wyrok NSA z 27 czerwca 2001r., sygn. akt V SA 3659/00, LEX nr 84485). Decyzja, czy też postanowienie, kończące postępowanie, to akt, z którego strona winna czerpać pełną, wszechstronną, zgodnie z prawem umotywowaną informację w swej sytuacji prawnej - w zakresie prawa procesowego, jak i materialnego. To decyzja, czy też postanowienie, stanowią przedmiot zaskarżenia; z nimi polemizuje strona w skardze sądowoadministracyjnej; one to podlegają ocenie i osądowi Sądu jako odzwierciedlenie, przekazanie, uzasadnienie procesu zastosowania prawa, który dokonany został w sprawie. W tym kontekście i z tego powodu wad decyzji (postanowień) istotnych w świetle wymogów art. 107 § 3 k.p.a. nie może sanować późniejsza aktywność procesowa organu administracji - np. w formie odpowiedzi na skargę; odpowiedź na skargę nie jest aktem skarżonym i rozstrzyganym w postępowaniu sądowym (wyrok NSA z 30 października 2000r., sygn. akt I SA/Łd 588/98, LEX nr 47097).

5. Trudno natomiast wypowiedzieć się Sądowi w kwestii zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, wobec stwierdzonej wadliwości uzasadnienia zaskarżonej decyzji Ministra.

6. Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postpowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302), orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).