Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 503/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA: Wojciech Chróścielewski Sędziowie NSA Henryk Ożóg (spr.) Joanna Runge - Lissowska Protokolant Joanna Szcześniak po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Powszechnej Kasy Oszczędności Bank Polski SA od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 671/05 w sprawie ze skargi Powszechnej Kasy Oszczędności Bank Polski SA na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uwłaszczenia państwowych osób prawnych oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] Nr [...] działając na podstawie art. 200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. z 2000r. Nr 46, poz. 543 ze zm./ stwierdził nabycie użytkowania wieczystego gruntu położonego w [...], oznaczonego jako działka nr 68 o powierzchni 3962 m2 oraz odpłatne nabycie prawa własności budynków i urządzeń znajdujących się na tym gruncie przez Powszechną Kasę Oszczędności Bank Polski ustalając równocześnie kwotę należną z tytułu nabycia prawa własności budynków znajdujących się na gruncie w wysokości 7.351.560 złotych, a cenę gruntu na kwotę 2.272.940 złotych i opłatę roczną w wysokości 3 procent ceny gruntu.

W odwołaniu od tej decyzji PKO BP SA zakwestionował wysokość opłaty za nabyte na własność budynki podnosząc, że Powszechna Kasa Oszczędności bank państwowy przekształciła się w Powszechną Kasę Oszczędności Bank Polski SA na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2000 r. w sprawie przekształcenia Powszechnej Kasy Oszczędności bank państwowy w jednoosobową spółkę akcyjną Skarbu Państwa pod nazwą Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski Spółka Akcyjna (Dz. U. Nr 5, poz. 55) i w związku z tym w sprawie powinien mieć zastosowanie art. 200 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał tę decyzję w mocy. Stwierdził, iż zgodnie z brzmieniem art. 200 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wygaśnięcie wierzytelności z tytułu nabycia własności budynków innych urządzeń i lokali ma miejsce wyłącznie w przypadku przekształcenia przedsiębiorstw państwowych.

Stosownie do art. 2 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. - Prawo bankowe (Dz. U. Nr 7, poz. 56) banki są samodzielnymi jednostkami organizacyjnymi, posiadającymi osobowość prawną i działają na podstawie ustawy oraz statutów. Wynika z tego, że bank państwowy nie posiada statusu przedsiębiorstwa państwowego, nie stanowią o tym również przepisy regulujące tworzenie i funkcjonowanie przedsiębiorstw państwowych. Regulacja art. 200 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami jest jednoznaczna i nie może być interpretowana rozszerzająco, a to oznacza, że dotyczy tylko przedsiębiorstw państwowych.

W sprawie wystąpiły przesłanki do uwłaszczenia, gdyż grunt objęty decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stanowił w dniu 5 grudnia 1990r. własność Skarbu Państwa i pozostawał w zarządzie Powszechnej Kasy Oszczędności - banku państwowego.

Wobec tego, że w sprawie nie ma zastosowania art. 200 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, decyzja Wojewody [...] z dnia [...] jest prawidłowa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski SA wniósł o uchylenie decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] zarzucając jej naruszenie art. 200 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2000 r. w sprawie przekształcenia Powszechnej Kasy Oszczędności banku państwowego w jednoosobową spółkę akcyjną Skarbu Państwa pod nazwą Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski Spółka Akcyjna (Dz. U. Nr 5, poz. 55). Zdaniem skarżącego zarówno w decyzji Wojewody [...] jak i Ministra Infrastruktury błędnie przyjęto, że w sprawie nie może mieć zastosowania przepis art. 200 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ustawa z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych nie pozwala na sformułowanie tez zawartych w zaskarżonych decyzjach. Fakt, że przepisy tej ustawy wyłączają jej stosowanie wobec niektórych przedsiębiorstw nie oznacza, że podmioty te tracą status przedsiębiorstwa państwowego. Ustawa z 25 września 1981 r. wyłączając z jej reżimu np. Pocztę Polską, Polskie Koleje Państwowe i PLL "LOT" posługuje się w stosunku do nich terminem "przedsiębiorstwo państwowe". Terminu tego nie odnosi do banków państwowych tylko z tego powodu, że jest to przedsiębiorstwo, które z uwagi na specyficzny przedmiot działania ma ustawowo zastrzeżoną nazwę. Powyższe podmioty, w tym również skarżący, zarówno w dniu 5 grudnia 1990 r., jak i w dniu przekształcenia, były przedsiębiorstwami państwowymi, z tym, że funkcjonującymi na podstawie ustaw szczególnych. W tej sytuacji brak podstaw do przyjęcia, że są to państwowe osoby prawne, o których mowa w art. 200 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ale niemieszczące się w dyspozycji przepisu art. 200 ust. 3 tej ustawy.

Sytuacja prawna banku państwowego przekształconego w spółkę akcyjną z wyłącznym udziałem Skarbu Państwa jest taka sama jak przedsiębiorstwa państwowego przekształconego w spółkę. Bank stał się właścicielem rzeczy obciążonej. Nie ma żadnego uzasadnienia prawnego, jak i faktycznego do różnicowania skutków prawnych wynikających z tożsamych zdarzeń prawnych w sytuacji, gdy dotyczą podmiotów o tym samym statusie - państwowych osób prawnych prowadzących działalność gospodarczą. Prowadzi to do wniosku, że odmienne podstawy prawne działania państwowych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą nie mają znaczenia, bowiem skutki prawne dokonanego przekształcenia ich formy prawnej są takie same.

Należy też podnieść, że zgodnie z rozporządzeniem z dnia 18 stycznia 2000 r. majątek banku państwowego został zbyty przez Skarb Państwa skarżącemu nieodpłatnie. Gdyby więc nie podzielić przytoczonej argumentacji to i tak w wyniku dokonanego przekształcenia Bank stał się właścicielem majątku banku państwowego przekazanego mu nieodpłatnie przez Skarb Państwa. Obciążenie więc skarżącego z tego tytułu jakąkolwiek wierzytelnością byłoby naruszeniem tego przepisu.

Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu swojej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2005r. sygn. akt I SA/Wa 671/05 skargę tę oddalił jako niezasadną (...).

Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie - stwierdził Sąd - ma ustalenie, czy Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski SA jest przedsiębiorstwem państwowym w rozumieniu art. 200 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603). Przepis ten stanowi, że: 1) wierzytelności z tytułu nabycia własności budynków, innych urządzeń i lokali wygasają z chwilą przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w spółkę z wyłącznym udziałem Skarbu Państwa lub przekształcenia przedsiębiorstwa komunalnego w jednoosobową spółkę gminy; 2) wydania zarządzenia o prywatyzacji bezpośredniej na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397 ze zm.). Skarżący Bank twierdzi, że jest przedsiębiorstwem państwowym w rozumieniu tego przepisu, natomiast Minister Infrastruktury uznaje, że regulacja art. 200 ust. 3 jest jednoznaczna i wynika z niej, iż nie ma zastosowania w tej sprawie.

Na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 września 1987 r. w sprawie wydzielenia powszechnych kas oszczędności z Narodowego Banku Polskiego i utworzenia Powszechnej Kasy Oszczędności - banku państwowego (Dz. U. Nr 29, poz. 159), wydanego w oparciu o art. 63 i art. 95 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. - Prawo bankowe (Dz. U. Nr 7, poz. 56 ze zm.) został utworzony PKO bank państwowy i w tej formie prawnej działał w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, tj. w dniu 5 grudnia 1990 r. W tym dniu obowiązywała ustawa z dnia 31 stycznia 1989 r. - Prawo bankowe (Dz. U. Nr 4, poz. 21 ze zm.), , która w art. 2 stanowiła, że banki są samodzielnymi i samofinansującymi się jednostkami organizacyjnymi, posiadającymi osobowość prawną, działającymi na podstawie ustawy i statutów. Banki państwowe nie podlegają wpisowi do rejestru przedsiębiorstw państwowych.

Równocześnie przepis art. 6 pkt 4 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych określał, że przepisów ustawy nie stosuje się do banków.

Artykuł 200 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi o uprawnieniach państwowych i komunalnych osób prawnych oraz Banku Gospodarki Żywnościowej. Użyte w tym przepisie pojęcie "państwowej osoby prawnej" jest pojęciem szerszym niż przedsiębiorstwo państwowe. Przez państwową osobę prawną rozumieć należy zarówno przedsiębiorstwo państwowe jak i bank jako osobę prawną, ale inną niż przedsiębiorstwo państwowe.

W niniejszej sprawie Sąd podzielił pogląd organów, że Powszechna Kasa Oszczędności BP nie jest przedsiębiorstwem państwowym w rozumieniu art. 200 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten ma charakter szczególny i jako taki może być interpretowany wyłącznie ściśle. Skoro mowa w nim o przedsiębiorstwie państwowym, to tylko niewątpliwe ustalenie, że uwłaszczony podmiot jest takim przedsiębiorstwem pozwala organowi przyjąć, że wierzytelności z tytułu nabycia własności budynków, innych urządzeń i lokali wygasły z chwilą przekształcenia w spółkę z wyłącznym udziałem Skarbu Państwa. W przepisie tym chodzi o przedsiębiorstwo państwowe w ścisłym znaczeniu, tzn. gdy określonemu podmiotowi nadano taki przymiot w ustawie, a cecha ta nie opiera się tylko na wykonywanych przezeń czynnościach i usługach, które upodobniają go w tym zakresie do przedsiębiorstwa państwowego.

Określony w art. 4 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. - Prawo bankowe podstawowy zakres działalności banków polegający na gromadzeniu środków pieniężnych, udzielaniu kredytów i pożyczek oraz przeprowadzaniu rozliczeń pieniężnych pozwalają przyjąć, że banki w tym zakresie upodobniają się do przedsiębiorstw, lecz nie przesądza to, że mamy do czynienia z przedsiębiorstwem w znaczeniu art. 200 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, bo takiego przymiotu bankom nie nadało Prawo bankowe, obowiązujące w dniu 5 grudnia 1990r.

Przepis art. 200 ust. 3 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami również nie ma w sprawie zastosowania. Przewidziane w nim zarządzenie o prywatyzacji bezpośredniej, wydane na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397 ze zm.) odnosi się wyraźnie do prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Powszechna Kasa Oszczędności bank państwowy został przekształcony w jednoosobową spółkę akcyjną Skarbu Państwa na podstawie rozporządzenia z dnia 18 stycznia 2000 r., wydanego na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. Nr 140, poz. 939 ze z m.), a więc innego aktu prawnego niż wymieniony w art. 200 ust. 3 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami i nie ma podstaw do przyjęcia, że jest to równoznaczne z przekształceniem przedsiębiorstwa państwowego, jak twierdzi skarżący Bank. Wskazany ostatnio przepis określa wyraźną podstawę prawną prywatyzacji, natomiast rozporządzenie z 18 stycznia 2000 r. stanowi o przekształceniu określonej w nim jednostki organizacyjnej.

Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.s.a.

W skardze kasacyjnej od tego wyroku kwestionującej go w całości, pełnomocnik PKO BP S.A. zs. w Warszawie zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 200 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) polegającą na przyjęciu, że przepis ten dotyczy wyłącznie przedsiębiorstw państwowych w rozumieniu ustawy z dnia 25 września 1981r. o przedsiębiorstwach państwowych, tj. na przesłance wynikającej z art. 174 pkt 1 p.s.a. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący podniósł w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, iż fakt, że przepis ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych ( t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 112, poz. 981 ze zm.) wyłącza jej stosowanie w stosunku do niektórych przedsiębiorstw (aktualny art. 4 a na dzień 5 grudnia 1990 r. art. 6) nie oznacza, iż podmioty te tracą status przedsiębiorstwa państwowego. Nie ma podstaw do wysuwania tego typu twierdzeń tym bardziej, że sama ustawa wyłączając z jej reżimu np. Pocztę Polską, Polskie Koleje Państwowe, PLL "LOT" posługuje się w stosunku do nich terminem "przedsiębiorstwo państwowe". Terminu tego nie odnosi natomiast do banków państwowych tylko z tego względu, że jest to przedsiębiorstwo, które z uwagi na specyficzny przedmiot działalności ma ustawowo zastrzeżoną dla niej nazwę. Bezsprzecznie więc powyższe podmioty, w tym również skarżący (biorąc pod uwagę jego status prawny na dzień 5 grudnia 1990 r. jak i na dzień przekształcenia) są przedsiębiorstwami państwowymi, pomimo ich wyłączenia z ustawy o przedsiębiorstwie państwowym (Skarb Państwa jest ich właścicielem) z tym, że funkcjonującymi na podstawie ustaw szczególnych. Jeżeli by uznać stanowisko Sądu za uzasadnione to wymagałoby to określenia czym są i jaki jest status prawny tych wyłączonych podmiotów. W literaturze i orzecznictwie nie występuje pogląd, według którego podmioty te tworzyłyby jakąś odrębną kategorię państwowych osób prawnych będących przedsiębiorstwami (jednostkami organizacyjnymi prowadzącymi działalność gospodarczą) a nie będących przedsiębiorstwami państwowymi. Jeżeli tak to brak podstaw do przyjęcia, że są to państwowe osoby prawne, o których mowa w ust. 1 art. 200, ale nie mieszczące się w dyspozycji przepisu ust. 3 tego artykułu. Tym bardziej, że żaden przepis ustawy o gospodarce nieruchomościami nie ogranicza rozumienia terminu "przedsiębiorstwo państwowe" wyłącznie do przedsiębiorstw działających na podstawie przepisów ustawy z 1981 r.

Należy w tym miejscu podkreślić, że względy wykładni celowościowej również przemawiają za stanowiskiem Banku. Jak bowiem zostało to podniesione w odwołaniu od decyzji Wojewody - wierzytelności z tytułu nabycia własności budynków wygasają z mocy samego prawa w przypadku przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w spółkę z wyłącznym udziałem Skarbu Państwa gdyż w tym przypadku ".......podmiot, któremu przysługuje prawo do wierzytelności staje się właścicielem rzeczy obciążonej; " (vide: Jan Szachułowicz, Małgorzata Krassowska, Anna Łukaszewska "Gospodarka nieruchomościami Przepisy i Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze W - wa 1999r. Wydanie I str. 503).

Sytuacja prawna banku państwowego przekształconego w spółkę akcyjną z wyłącznym udziałem Skarbu Państwa jest dokładnie taka sama - także i tu, co jest okolicznością bezsporną, Bank stał się właścicielem rzeczy obciążonej. Nie ma więc żadnego uzasadnienia prawnego, jak i faktycznego, dla różnicowania skutków prawnych wynikających z tożsamych zdarzeń prawnych w sytuacji gdy dotyczą podmiotów o tym samym statusie - państwowych osób prawnych prowadzących działalność gospodarczą.

Powyższe względy przemawiają za uznaniem, że odmienne podstawy prawne działania państwowych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą nie mają znaczenia, bowiem skutki prawne dokonanego przekształcenia ich formy prawnej ( z przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa i z banku państwowego w bank w formie spółki akcyjnej, której jedynym akcjonariuszem jest Skarb Państwa) są takie same - podmiot, któremu przysługuje prawo do wierzytelności staje się właścicielem rzeczy obciążonej.

Podkreślić w tym miejscu należy, że wygaśnięcie wierzytelności z tytułu odpłatnego nabycia własności budynków w przypadku komercjalizacji banku państwowego / przedsiębiorstwa państwowego jest w pełni uzasadnione. Oba te podmioty są bowiem przed komercjalizacją niezależne majątkowo od Skarbu Państwa w tym znaczeniu, że wartość majątku będąca ich własnością nie ma odzwierciedlenia, w aktywach Skarbu Państwa. Tak więc w przypadku uwłaszczenia i odpłatnego nabycia własności uzasadnionym jest, że przedsiębiorstwo państwowe / bank państwowy zobowiązane są do zapłaty na rzecz Skarbu Państwa równowartości uzyskanego majątku, który w zamian za przekazany majątek uzyskuje określoną wierzytelność pieniężną. W przypadku natomiast komercjalizacji Skarb Państwa uzyskuje, w postaci akcji bądź udziałów w spółce, realny ekwiwalent wartościowy majątku przekształconego przedsiębiorstwa / banku. Wartość bowiem tych akcji (udziałów) jest wprost uzależniona od wielkości majątku będącego własnością spółki także tego nabytego w wyniku uwłaszczenia. Gdyby ustawodawca nie wprowadził powyższego rozwiązania to de facto Skarb Państwa byłby bezpodstawnie wzbogacony - podmiot skomercjalizowany zobowiązany byłby do spłaty na jego rzecz wierzytelności z tytułu odpłatnego nabycia własności budynków w sytuacji gdy Skarb Państwa uzyskiwałby ekwiwalent z tego tytułu w akcjach / udziałach utworzonej spółki. Jeżeli więc na gruncie obowiązującego prawa racjonalność tego rozwiązania nie budzi wątpliwości to wyłączenie z niego banków państwowych nie da się, zdaniem skarżącego, w żaden racjonalny sposób uzasadnić (...).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozstrzygnął bowiem prawidłowo kwestię możliwości zastosowania w niniejszej sprawie przepisu art. 200 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten wiąże wygaśnięcie wierzytelności z tytułu nabycia własności budynków, innych urządzeń i lokali z chwilą przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w spółkę z wyłączonym udziałem Skarbu Państwa.

Powstaje pytanie, czy art. 200 ust. 3 powyższej ustawy będzie miał zastosowanie także w sytuacji określonych zmian w Narodowym Banku Polskim. W szczególności należy mieć tu na względzie wydzielenie z niego powszechnych kas oszczędności i utworzenie Powszechnej Kasy Oszczędności - banku państwowego (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 września 1987r., Dz.U. Nr 29, poz. 159 ze zm.), a następnie przekształcenie Powszechnej Kasy Oszczędności banku państwowego w jednoosobową spółkę akcyjną Skarbu Państwa pod nazwą Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski Spółka Akcyjna (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2000r., Dz.U. Nr 5, poz. 55). Stało się tak wraz z malejącym znaczeniem banków państwowych w warunkach gospodarki rynkowej przy czym formę spółki akcyjnej uznano za podstawową formę organizacyjnoprawną dla nowo powstających banków. Do spółki tej w zakresie nieuregulowanym w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997r. - Prawo bankowe (Dz.U. Nr 140, poz. 939) stosuje się Kodeks Spółek Handlowych.

Według ustawowej definicji bank jest państwową osobą prawną utworzoną zgodnie z przepisami ustaw działającą na podstawie zezwoleń uprawniających do wykonywania czynności bankowych obciążających ryzykiem środki powierzane pod jakimkolwiek tytułem zwrotnym. Publicznoprawna reglamentacja działalności bankowej jest elementem ładu gospodarczego, podyktowanym charakterem prowadzonej działalności oraz koniecznością stworzenia zabezpieczeń dla dokonywanego w tej płaszczyźnie obrotu prawnego (M. Zdyb: Działalność gospodarcza i publiczne prawo gospodarcze. Zakamycze 2001 str. 321).

Organizacja i funkcjonowanie przedsiębiorstw państwowych, jako państwowych osób prawnych opiera się natomiast na przepisach ustawy z dnia 25 września 1981r. o przedsiębiorstwach państwowych (Dz.U. 2002r. Nr 112, poz. 981), ustawy z dnia 25 września 1981r. o samorządzie załogi przedsiębiorstwa państwowego (Dz.U. Nr 24, poz. 123 ze zm.), a także - innych ustaw, w tym ustawy o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych, ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji. Odrębną grupę aktów prawnych obowiązujących niektóre przedsiębiorstwa państwowe stanowią ustawy tworzące te przedsiębiorstwa i normujące ich działalność ( np. ustawa z dnia 23 października 1987r. o przedsiębiorstwie państwowym "Porty Lotnicze" (Dz.U. Nr 33, poz. 185); ustawa z dnia 30 lipca 1997r. o przedsiębiorstwie użyteczności publicznej "Poczta Polska" (Dz.U. Nr 106, poz. 675 ze zm.). Do części przedsiębiorstw państwowych, do których odnoszą się przepisy ustawy o przedsiębiorstwach ich postanowienia stosuje się tylko w takim zakresie w jakim nie jest on normowany rozporządzeniami Rady Ministrów (przedsiębiorstwa podległe MON i Min. Fin.). Kolejną grupę stanowią przedsiębiorstwa użyteczności publicznej, którym organ założycielski nadał taki status w akcie o utworzeniu przedsiębiorstwa (np. "Poczta Polska"). Inne, działające na podstawie odrębnych ustaw państwowe jednostki organizacyjne, nie są przedsiębiorstwami w sensie prawnym. Wymienia się tu banki państwowe bądź lasy państwowe (por. C. Kosikowski: Publiczne prawo gospodarcze Polski i Unii Europejskiej. Wydawn. Prawnicze. Lexis Nexis. W-wa 2005, str. 254).

Jest rzeczą charakterystyczną, że wśród państwowych osób prawnych wymienia się w szczególności: przedsiębiorstwa państwowe, banki państwowe (np. PKO BP), państwowe osoby prawne powoływane na podstawie indywidualnych ustaw (Z. Radwański: Prawo cywilne - część ogólna. C.H. Beck. W-wa 2003, str. 188).

Nie ulega przy tym wątpliwości Sądu, że pojęcie przedsiębiorstwo państwowe, w art. 200 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ze względu na swój kontekst ustawowy zostało użyte w sensie prawnym, stąd trafna uwaga Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że przepisów ustawy, z wyjątkiem przepisów o rejestrze przedsiębiorstw państwowych, nie stosuje się m.in. do banków (art. 6 pkt 4 ustawy o przedsiębiorstwach państwowych) a także, iż banki państwowe nie podlegają wpisowi do rejestru przedsiębiorstw państwowych (art. 2 ust. 2 Prawa bankowego) świadczy o odrębnościach sfery banków i przedsiębiorstw państwowych. Rejestr przedsiębiorstw państwowych uległ jednakże likwidacji (ustawa z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2001r. Nr 17, poz. 209 ze zm.) toteż przywiązywanie istotnego znaczenia do tej instytucji prawnej nie jest uprawnione, jakkolwiek uzyskanie wpisu do stosownego rejestru jest równoznaczne z uzyskaniem statusu prawnego przez przedsiębiorstwo (przedsiębiorcę).

Z tych powodów nie przekonuje argumentacja uzasadnienia skargi kasacyjnej zmierzająca do wykazania, że bank państwowy mimo nienazwania go przedsiębiorstwem państwowym w istocie takim przedsiębiorstwem jest.

Skargę kasacyjną należało zatem oddalić na zasadzie art. 184 p.s.a.