Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1074/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 998/10 odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

K. K. pismem z dnia 19 maja 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Komendant Główny Policji w piśmie z dnia 23 czerwca 2010 r. stanowiącym odpowiedź na skargę, uznał, iż przedmiotowy wniosek nie jest zasadny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 998/10 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż skarżący nie uzasadnił swojego wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, a jedynie podniósł że zwraca się z przedmiotowym wnioskiem do czasu, aż zapadnie prawomocny wyrok w sprawie jaka toczy się przed Sądem w Zamościu, po wniesieniu apelacji prokuratury od wyroku Sądu Rejonowego w Hrubieszowie, wskazując że są podstawy do jego ponownego uniewinnienia. W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast argumenty odnoszące się do postępowania karnego, w tym niewinności skarżącego oraz czasu trwania postępowania karnego nie stanowią przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dlatego też, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), - dalej p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący pismem z dnia 22 lipca 2010 r. wniósł zażalenie na wyżej wskazane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2010 r. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż w chwili cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń został on uniewinniony od zarzucanych mu czynów wyrokiem Sądu Rejonowego w Hrubieszowie z dnia [...] stycznia 2010 r. sygn. akt [...].

Komendant Główny Policji, w piśmie z dnia 5 października 2010 r., stanowiącym odpowiedź na za zażalenie, wniósł o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarówno w całości, jak i w części stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje jej wykonania. Sąd może jednak na wniosek stron postępowania sądowoadministracyjnego wydać postanowienie w tej kwestii, zwłaszcza, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Nadto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi.

Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącej spółki, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Mając na uwadze powyższe, należało stwierdzić, że Sąd I instancji słusznie uznał, iż skarżący nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować powstanie po jego stronie znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze nie został uzasadniony jakimikolwiek argumentami mającymi przemawiać za jej uzasadnieniem.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podzielić pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu Sądu I instancji, iż argumenty odnoszące się do postępowania karnego, w tym niewinności skarżącego oraz czasu trwania postępowania karnego nie stanowią przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.