Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 117/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 54 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2012 r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy C. z dnia

[...] nr [...] w sprawie wymiaru podatku rolnego za 2012 r. Decyzja organu odwoławczego zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy została doręczona stronie w dniu 13 grudnia 2012 r.

Na decyzję organu drugiej instancji strona w dniu 29 stycznia 2013 r. wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 30 stycznia 2013 r.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 54 § 1 w zw. z art. 53 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") przesłał skargę do organu, celem dokonania czynności określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w dniu 04 lutego 2013 r.

W przesłanej do tut. sądu odpowiedzi na skargę z dnia 15 lutego 2013 r. organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Organ odwoławczy na stronie 3 wydanej decyzji zawarł stosowne pouczenie.

Wobec okoliczności, że zaskarżona decyzja doręczone została stronie w dniu 13 grudnia 2012 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki), należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upływał z dniem 14 stycznia 2013 r.

Mówiąc inaczej, dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym było złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 14 stycznia 2013 r. włącznie.

Z akt sprawy wynika, że strona nadała skargę w placówce pocztowej w dniu

29 stycznia 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano skargę), czyli już po upływie wskazanego terminu.

Sąd wyjaśnia, że szczególne uregulowanie zawarte w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) obowiązywało wyłącznie w okresie 2 lat od dnia 01 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., a zgodnie z którym to przepisem, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie 30-dniowym określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a., a więc tak, jak gdyby została wniesiona za pośrednictwem tego organu.

Innymi słowy by w sprawie został zachowany termin do wniesienia skargi, musiałaby ona trafić do Kolegium (a nie Sądu) do 14 stycznia 2013r. Tymczasem podanie to dotarło do SKO 4 lutego 2013r.

Sąd zauważa, że warunkiem rozpatrzenia skargi na ostateczne rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi, a jest to ewidentne, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.