Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 519/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 5
journal: Dz.U. 1997 nr 89 poz 555
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
article: art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 5 ust. 3
journal: Dz.U. 2010 nr 182 poz 1228
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 września 2015 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Prokuratora Apelacyjnego w B. z dnia (...) czerwca 2015 r. nr (...) w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

U podstaw rozstrzygnięcia legły następujące okoliczności faktyczne.

W dniu [...] maja 2015 r. "M" "D" (dalej: "Skarżący") zwrócił się do Prokuratury Okręgowej w "O" w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej o udostępnienie i możliwość zapoznania się z dokumentami prawomocnie umorzonego przez Prokuraturę Okręgową w "O" postępowania w sprawie

V Ds. [...], tj. z protokołem przesłuchania świadka prokuratora "K" "D"

i prokuratora "K" "K" oraz z uzasadnieniem postanowienia o umorzeniu

w ww. sprawie.

Prokurator Okręgowy w "O" decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] działając na podstawie art. 5 ust. 1 i art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm., dalej: "u.d.i.p.") odmówił udostępnienia Skarżącemu wnioskowanych protokołów zeznań oraz części uzasadnienia postanowienia o umorzeniu śledztwa. Organ wyjaśnił, że żądane dokumenty zostały zebrane w toku śledztwa, które to zostało wszczęte

w oparciu o materiały wyłączone z innego postępowania przygotowawczego ([...]), które jest w dalszym ciągu prowadzone przez Prokuraturę Okręgową

w "O" "W". W trakcie śledztwa w sprawie [...] prokurator referent przesłuchał w charakterze świadków funkcjonariuszy publicznych

z Prokuratury Okręgowej w "O" "W" i Prokuratury Okręgowej z "Ł" na okoliczności ściśle związane z przedmiotem postępowania macierzystego. Organ wyjaśnił, że protokoły z tych czynności wprawdzie dotyczą działalności instytucji publicznych i ich przedstawicieli, ale jednocześnie odnoszą się do czynności dowodowych, które były realizowane w śledztwie [...] Prokuratury Okręgowej

w "O" "W". Zawarte są w nich oceny niektórych dowodów związanych ściśle z osobami występującymi w przywoływanym śledztwie w charakterze świadków lub podejrzanych. Również treść uzasadnienia postanowienia o umorzeniu śledztwa [...] oparto m.in. na zeznaniach przywołanych wyżej świadków oraz na ocenie materiałów, które były powodem wszczęcia śledztwa. Organ wskazał, że w toku śledztwa uzyskano obszerną informację od Prokuratora Okręgowego w "Ł", która została opatrzona klauzulą "poufne", zaś zeznania prokuratora "K" "K"

w dużej części dotyczyły treści tej informacji. Z tego względu prokurator prowadzący śledztwo [...] uznał za wskazane, aby protokołowi przesłuchania w charakterze świadka prokuratora "K" "K", także nadać taką samą klauzulę "poufne"

i przechowywać w Kancelarii Tajnej Prokuratury Okręgowej w "O", jako załącznik do akt. Organ stwierdził, że z tych samych względów fragmentowi uzasadnienia postanowienia o umorzeniu śledztwa [...] w części, w jakiej dotyczy zeznań "K" "K" i informacji z Prokuratury Okręgowej w "Ł" także nadano klauzulę "poufne" .

Organ wskazał, że śledztwo Prokuratury Okręgowej w "O" "W" nie zostało jeszcze zakończone i dlatego przekazanie istotnych dokumentów z niniejszego śledztwa rodziłoby uzasadnione niebezpieczeństwo ujawniania informacji ze śledztwa pozostającego w biegu, bez zgody jego dysponenta. Poza tym nie jest możliwe rozpowszechnianie materiałów objętych klauzulą "poufne".

Organ uznał, że udostępniony nie może być również fragment uzasadnienia postanowienia o umorzeniu śledztwa o sygn. akt. [...] ze stron 6-7 (po słowach "(...) w stosownym katalogu.", do słów "Trzeba mieć (...)", bowiem zawarta tam ocena materiału aktowego odnoszącego się do C.G., w pewnym zakresie dotyczy także toczącego się śledztwa w Prokuraturze Okręgowej w "O" "W", gdzie wątki te nie zostały jeszcze rozstrzygnięte.

W wyniku rozpoznania odwołania od powyższej decyzji, Prokurator Apelacyjny

w B. decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o właściwe podstawy prawne oraz prawidłowo uzasadniona. Ponadto wskazał, że informacje zawarte w protokole przesłuchania

w charakterze świadka prokuratora "K" i fragmentu uzasadnienia postanowienia

o umorzeniu śledztwa [...] dotyczą toczącego się śledztwa [...] Prokuratury Okręgowej w "O" "W" i z tego względu nie mogą być udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Śledztwa tego dotyczą również materiały opatrzone klauzulą "poufne", która została im nadana między innymi w konsekwencji tego, że dotyczyły one informacji uzyskanej od Prokuratora Okręgowego w "Ł" objętej taką właśnie klauzulą. Organ odwoławczy stwierdził, że nie jest możliwe szczegółowe wskazanie, o jaką tajemnicę w tym przypadku chodzi, bez jej przynajmniej częściowego ujawnienia. Niewątpliwie natomiast udostępnienie takich dokumentów stwarzałoby niebezpieczeństwo ujawnienia informacji z pozostającego

w toku śledztwa Prokuratury Okręgowej w "O" "W", w tym takich, co do których stosuje się reżim przepisów ustawy o ochronie informacji niejawnych.

W skardze do Sądu pełnomocnik Skarżącego zarzucił decyzji Prokuratora Apelacyjnego w B. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:

- art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. (Dz. U. Nr 182, poz. 1228) o ochronie informacji niejawnych poprzez odmowę uwzględnienia wniosku bez równoczesnego ustalenia, które części żądanych dokumentów są objęte klauzulą "poufne" i z jakich powodów;

- art. 5 ust. 1 u.d.i.p. poprzez odmowę uwzględnienia wniosku bez ustalenia, jaką tajemnicą prawnie chronioną, w jakiej części i dlaczego jest objęty dokument

w postaci protokołu z zeznań świadka "K" "D";

oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 7, 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r, poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.) poprzez zaniechanie ustalenia i niewyjaśnienie skarżącemu, jakie fragmenty żądanych dokumentów i z jakich powodów nie mogły być ujawnione z uwagi na określoną tajemnicę ustawowo chronioną;

- art. 107 § 1 k.p.a. poprzez niezamieszczenie w zaskarżonej decyzji podstawy prawnej;

- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niezamieszczenie w uzasadnieniu decyzji wyjaśnienia podstawy faktycznej odnoszącej się do danych objętych tajemnicą prawnie chronioną, przyczyn takiego stanu rzeczy, wskazanie dowodów, na których oparto rozstrzygnięcie, a ponadto poprzez pominięcie wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji.

Na tej podstawie pełnomocnik Skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, w każdym przypadku kolizji prawa do informacji publicznej

z określonymi dobrami osób trzecich lub prawnie chronioną tajemnicą obowiązkiem organu zobowiązanego do udostępniania jest zweryfikowanie, które konkretnie dane lub części dokumentu są prawnie reglamentowane. Nie jest dopuszczalna praktyka sprowadzająca się do odmowy udostępniania całych akt lub dokumentów z tego względu, że zawierają one prawem chronione dane. Odmowa może dotyczyć tylko tych ich części, które podlegają szczególnej ochronie.

Wskazano, że niezależnie od tego, organ powinien rozstrzygnąć też faktyczną potrzebę ochrony określonych informacji, tzw. materialny element tajemnicy. Nie jest wystarczające samo powołanie się na określoną klauzulę.

Zdaniem strony skarżącej, w sprawie warunki te nie zostały spełnione. Organ ograniczył się do lakonicznego wskazania, że protokół zeznań prokuratora "K"

i część uzasadnienia o umorzeniu postępowania zostały objęte klauzulą "poufne". Decyzja nie konkretyzuje, co jest objęte tajemnicą.

Zdaniem Skarżącego jeszcze bardziej rażące jest naruszenie prawa

w odniesieniu do protokołu zeznań świadka "K" "D". Organ nie wskazał bowiem w ogóle, jaka ustawowo chroniona tajemnica stoi na przeszkodzie

w udostępnieniu dokumentu.

Wskazano też, że ustawa o ochronie informacji niejawnych oraz przepisy Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie sposobu oznaczania materiałów i umieszczania na nich klauzul tajności z dnia 22 grudnia 2011 r. (Dz. U. Nr 288, poz. 1692) przewidują sformalizowany tryb nadawania klauzul dotyczących ochrony informacji niejawnych. Zaskarżona decyzja nie pozwala na stwierdzenie, czy ten tryb został faktycznie zastosowany i czy został zastosowany prawidłowo

w niniejszej sprawie. Organ nie przeprowadził postępowania dowodowego w tym zakresie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że dokładniejsze wyjaśnianie powodów objęcia spornych dokumentów klauzulą niejawności nie jest możliwe bez przynajmniej częściowego ujawnienia informacji niejawnej. W tym przypadku Prokurator Okręgowy w "O", jako adresat informacji z klauzulą "poufne" nie mógł jej znieść ani zmienić bez pisemnej zgody autora klauzuli (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.). Organ wskazał, że w uzasadnieniu decyzji podano też powód odmowy udostępnienia materiałów nieopatrzonych klauzulą niejawności. Udostępnienie dziennikarzowi treści protokołu zawierającego informacje o toczącym się postępowaniu mogłoby być rozważane w kontekście czynu zabronionego z art. 241 § 1 kodeksu karnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji

o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących

z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Ustawa o dostępie do informacji publicznej, będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznych oraz wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.

W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest, że spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prokurator Okręgowy w "O" jest bowiem podmiotem zobowiązanym na gruncie tej ustawy do udostępnienia posiadanej informacji, mającej walor informacji publicznej. Nie budzi wątpliwości, iż prokuratura, realizując zadania publiczne jakimi są strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw, zalicza się do organów władzy publicznej, o jakich mowa w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a więc takich, które obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej.

Z kolei art. 6 ust. 1 pkt. 4 lit. a u.d.i.p. stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych. Ustawodawca w art. 6 ust. 2 u.d.i.p. stwierdził, że dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy utrwalona

i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. W świetle tej definicji żądane przez skarżącego postanowienie o umorzeniu śledztwa jest ponad wszelką wątpliwość dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p., stanowi więc informację publiczną. Należy zwrócić uwagę, że żądana przez skarżącego treść rozstrzygnięcia procesowego zawiera w sobie informację o działaniu prokuratury jako władzy publicznej – organu ochrony prawnej. Postanowienie o umorzeniu śledztwa odnosi się bezpośrednio do decyzji procesowej Prokuratury, zawiera ocenę jej działania, stanowiąc nadto informację o działaniu Prokuratury jako organu wymiaru sprawiedliwości. Żądane przez skarżącego informacje posiadają zatem walor informacji zawiązanej z wykonywaniem ustawowych zadań przez organ władzy publicznej, jakim jest Prokurator Okręgowy, dotyczą sfery działalności podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji publicznej na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem stosownie do art. 6 ust. 1 pkt. 3 lit. d i lit. e u.d.i.p. stanowią informację o sprawach publicznych i podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach w tej ustawie określonych.

Nie budzi wątpliwości, że również informacja w postaci protokołów zeznań świadków mieści się w pojęciu informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, że jeżeli we wniosku o udostępnienie informacji publicznej zostaną wskazane konkretne informacje publiczne, zawarte

w określonych dokumentach urzędowych znajdujących się w aktach zakończonego postępowania karnego, wówczas informacje takie winny być udostępnione przez podmiot zobowiązany (vide: wyrok NSA z dnia 14 lutego 2013r. sygn. akt I OSK 2662/12; wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2014r. sygn. akt VIII SAB/Wa 72/13,www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Kwestią sporną w sprawie jest natomiast zasadność odmowy udostępnienia informacji publicznej w postaci protokołów zeznań świadków oraz części postanowienia o umorzeniu śledztwa.

W sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której żądane dokumenty znajdują się w aktach sprawy ze śledztwa w sprawie [...], które zostało zakończone postanowieniem o umorzeniu śledztwa. Jednakże, jak wskazały organy, śledztwo to zostało wszczęte w oparciu o materiały wyłączone z innego postępowania przygotowawczego, które na datę wydawania decyzji było nadal prowadzone przez Prokuraturę Okręgową w "O" "W" (w sprawie

[...]). Ponadto przesłuchani w charakterze świadków prokuratorzy, których protokołów zeznań domagał się Skarżący, zeznawali co do okoliczności ściśle związanych z przedmiotem postępowania macierzystego, tj. śledztwa w sprawie

[...]. Także treść uzasadnienia postanowienia o umorzeniu śledztwa

w sprawie [...] była oparta na zeznaniach świadków oraz na ocenie materiałów, które były powodem wszczęcia śledztwa. Ponadto, jak wynika

z uzasadnień decyzji organów, w toku śledztwa uzyskano informację od Prokuratora Okręgowego w "Ł", która została opatrzona klauzulą "poufne", zaś zeznania prokuratora "K" "K" w dużej części dotyczyły treści tej informacji. Z tego powodu protokołowi przesłuchania w charakterze świadka prokuratora "K" "K" także nadano klauzulę "poufne" i uznano za zasadne przechowywać go

w Kancelarii Tajnej Prokuratury Okręgowej w "O" jako załącznik do akt. Organ stwierdził, że z tych samych względów fragmentowi uzasadnienia postanowienia

o umorzeniu śledztwa [...] w części, w jakiej dotyczy zeznań "K" "K"

i informacji z Prokuratury Okręgowej w "Ł" także nadano klauzulę "poufne". Ostatecznie organy doszły do wniosku, że skoro śledztwo Prokuratury Okręgowej

w "O" "W" nie zostało jeszcze zakończone, to przekazanie istotnych dokumentów ze śledztwa w sprawie [...] rodziłoby uzasadnione niebezpieczeństwo ujawniania informacji ze śledztwa pozostającego w biegu bez zgody jego dysponenta. Poza tym nie jest możliwe rozpowszechnianie materiałów objętych klauzulą "poufne".

Organy jako podstawę odmowy udzielenia informacji publicznej w żądanym zakresie wskazały przepis art. 5 ust. 1 u.d.i.p. W myśl tego przepisu prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych

w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Przepis ten pozwala więc podmiotowi zobowiązanemu odmówić udzielenia informacji publicznej z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Organ, jakim w tej sprawie jest prokurator, miał więc obowiązek rozważyć, czy udostępnienie żądanych dokumentów nie pozostaje w sprzeczności między innymi z nadrzędnymi celami postępowania przygotowawczego, określonymi w art. 2 § 1 Kodeksu postępowania karnego, jak też zastosować przepisy dotyczące możliwości dostępu do akt sprawy.

Kwestię dostępu do akt postępowania przygotowawczego reguluje art. 156 § 5 kodeksu postępowania karnego. W myśl tej regulacji jeżeli nie zachodzi potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania lub ochrony ważnego interesu państwa, w toku postępowania przygotowawczego stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta, umożliwia sporządzanie odpisów lub kopii oraz wydaje odpłatnie uwierzytelnione odpisy lub kopie; prawo to przysługuje stronom także po zakończeniu postępowania przygotowawczego. W przedmiocie udostępnienia akt, sporządzenia odpisów lub kopii lub wydania uwierzytelnionych odpisów lub kopii prowadzący postępowanie przygotowawcze wydaje zarządzenie. Za zgodą prokuratora akta w toku postępowania przygotowawczego mogą być w wyjątkowych wypadkach udostępnione innym osobom.

Przywołana regulacja art. 156 § 5 k.p.k. pozwala na udostępnianie akt postępowania przygotowawczego wymienionym w tym przepisie osobom, a za zgodą prokuratora, w wyjątkowych przypadkach, również innym osobom niż strony, obrońcy, pełnomocnicy i przedstawiciele ustawowi. Możliwość takiego dostępu do akt postępowania przygotowawczego podlega jeszcze większemu ograniczeniu ze względu na potrzebę zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania lub ochrony ważnego interesu państwa.

Przyjmuje się, że dostęp do akt w toku postępowania przygotowawczego odbywa się zgodnie z powołanym art. 156 ustawy Kodeks postępowania karnego, zaś akta zakończonego postępowania przygotowawczego podlegają regulacjom ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. np. wyrok WSA w "Ł" z dnia

13 maja 2014 r., II SAB/Łd 35/14). Wprawdzie informacje, jakich żąda Skarżący, znajdują się w aktach zakończonego postępowania przygotowawczego, to jednak fakt pochodzenia części informacji z postępowania przygotowawczego w toku uzasadnia objęcie tych informacji ochroną ze względu na dobro postępowania macierzystego. Jednocześnie Prokurator Okręgowy w "O", prowadzący postępowanie w sprawie [...], nie będąc gospodarzem postępowania

w sprawie [...] nie jest właściwy do udostępniania akt tego postępowania na podstawie art. 156 § 5 k.p.k. Zasadnie więc odmówił udostępnienia tych materiałów

z akt zakończonego śledztwa, które pochodziły z akt postępowania niezakończonego. Nie można pomijać faktu, że zgodnie z art. 2 ustawy z dnia

20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw. Zatem prokurator jako organ obowiązany do udzielenia informacji publicznej nie może działać kierując się wyłącznie dobrem sprawy, której jest gospodarzem, pomijając jednocześnie dobro postępowań prowadzonych przez inną jednostkę prokuratury.

Przechodząc do kwestii odmowy udostępnienia informacji publicznej z uwagi na objęcie klauzulą poufne należy wyjaśnić, że zasady ochrony informacji, które wymagają zabezpieczenia przed nieuprawnionym ujawnieniem uregulowane zostały w ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 182, poz. 1228). Ustawa o ochronie informacji niejawnych stanowi lex specialis wobec przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta w sposób całkowicie autonomiczny określa zasady dostępu do wskazanych w tej ustawie informacji. Inny niż w komentowanej ustawie jest przede wszystkim krąg osób, którym informacje niejawne mogą być udostępnione. Z art. 4 ust. 1 u.o.i.n. wynika, że informacje niejawne mogą być udostępnione wyłącznie osobie dającej rękojmię zachowania tajemnicy i tylko w zakresie niezbędnym do wykonywania przez nią pracy lub pełnienia służby na zajmowanym stanowisku albo wykonywania czynności zleconych. Obie przesłanki muszą być przy tym spełnione równocześnie, a więc nie wystarczy, że osoba żądająca dostępu do informacji daje rękojmię zachowania tajemnicy. Żądane informacje muszą jeszcze być niezbędne do wykonywania pracy, pełnienia służby lub wykonywania czynności zleconych.

Klasyfikowanie informacji niejawnej oznacza przyznanie tej informacji jednej

z klauzul tajności. Informacja, której nadano określoną klauzulę, ma charakter niejawny, co pociąga za sobą skutki w zakresie odpowiedniego z nią postępowania

w okresie ochronnym, w szczególności informacja taka może być udostępniona wyłącznie osobie uprawnionej do dostępu do informacji niejawnych.

W rozpoznawanej sprawie organ, odmawiając częściowo udostępnienia wnioskowanej przez skarżącego informacji, wskazał, że informacje korzystają

z ochrony jako informacje niejawne. Z tego powodu protokołowi przesłuchania

w charakterze świadka "K" "K" oraz części uzasadnienia o umorzeniu śledztwa dotyczącej zeznań "K" "K" i informacji z Prokuratury Okręgowej w "Ł" nadano klauzulę "poufne". Informacja ta stanowi zatem niewątpliwie informację niejawną i podlega ochronie przed ujawnieniem.

Podsumowując należy stwierdzić, że organy – Prokurator Okręgowy

w "O", jak też Prokurator Apelacyjny w B. zasadnie odmówiły Skarżącemu udzielenia informacji w zakresie, w którym miała miejsce sytuacja konieczności ujawnienia danych z toczącego się postępowania przygotowawczego, jak też informacji oznaczonych klauzulą "poufne".

Odnosząc się do zarzutów skargi naruszenia przepisów art. 5 ust. 1 i ust. 3 u.d.i.p. należy stwierdzić, że są one niezasadne. Zdaniem Sądu z uzasadnień decyzji organów obu instancji wynika, że podstawowym powodem odmowy udostępnienia informacji publicznej w postaci przesłuchania świadków – prokuratorów "K" "D" i "K" "K" było to, że ich zeznania są ściśle związane ze śledztwem macierzystym. Śledztwo w sprawie [...] zostało wszczęte na podstawie materiałów wyłączonych z niezakończonego postępowania przygotowawczego w sprawie [...]). Podobnie treść uzasadnienia postanowienia o umorzeniu śledztwa w sprawie [...] została oparta m.in. na zeznaniach świadków i na ocenie materiałów, które były powodem wszczęcia tego śledztwa. Dodatkowo zaś tylko organy wskazały na okoliczność, że protokołowi zeznania świadka "K" "K" nadano klauzulę "poufne", jako że dotyczyły one treści informacji Prokuratora Okręgowego w "Ł", która również została opatrzona taką klauzulą.

Należy podzielić też rozumowanie organu, który odmawiając w skarżonej decyzji dokładnego wyjaśniania powodów objęcia dokumentów klauzulą niejawności uzasadnia to tym, że nie jest to możliwe bez przynajmniej częściowego ujawnienia informacji niejawnej.

Stwierdzić natomiast należy, że organy dopuściły się nieprawidłowego działania, gdy chodzi o uzasadnienie decyzji. Samo zaklasyfikowanie informacji publicznej jako niejawnej w rozumieniu ustawy o ochronie informacji niejawnych nie jest wystarczającym powodem odmowy udzielenia informacji publicznej. Organy powinny ocenić możliwość udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej

w oparciu o przepisy tej ustawy, jak też przepisy kodeksu postępowania karnego. Sąd uznał jednak, że ta okoliczność nie miała wpływu na prawidłowość wydanego

w sprawie rozstrzygnięcia, skoro jak już wyżej wskazano, zasadniczym powodem odmowy udostępnienia żądanych informacji był fakt, że dotyczyły one innego postępowania przygotowawczego, będącego w toku.

Mając powyższe na względzie, skarga podlegała oddaleniu na podstawie

art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).