Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2193/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Marika Krawczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi "B." J. S. na postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości.


UZASADNIENIE

Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wobec niewywiązywania się przez "B." J. S. (dalej "Skarżący") z obowiązku wynikającego z przepisu art. 21 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011r., Nr 127, poz. 721 ze zm.), dotyczącego wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, decyzją z dnia [...] września 2010r. określił Skarżącemu wysokość zobowiązania we wpłatach na PFRON.

Od powyższej decyzji Skarżący nie wniósł odwołania, wskutek czego decyzja ta stała się ostateczna. Na podstawie ww. decyzji Prezes PFRON wystawił tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] listopada 2010r., na podstawie którego Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wszczął postępowanie egzekucyjne.

Pismem z dnia 12 stycznia 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. przekazał do PFRON zarzuty Skarżącego z dnia 13 grudnia 2010r. w sprawie egzekucji administracyjnej, zawierające zarzut braku wymagalności obowiązku spłaty zadłużenia należności objętych tytułami wykonawczymi, w związku z toczącym się postępowaniem odwoławczym przed Ministrem Pracy i Polityki Społecznej w sprawie odmowy umorzenia odsetek oraz odmowy rozłożenia na raty należności.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r. Prezes Zarządu PFRON zajął stanowisko w sprawie zarzutów zgłoszonych przez Skarżącego, poprzez ich oddalenie.

Pismem z dnia 9 lutego 2011r. Skarżacy wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu podniósł, że Prezes PFRON przedwcześnie wystawił tytuł wykonawczy, bowiem na dzień jego wystawienia była znana jedynie kwota należności głównej, natomiast nie można było ustalić kwoty należnych odsetek od ww. należności.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2011r. Prezes Zarządu PFRON pozostawił zażalenie Skarżacego bez rozpatrzenia, bowiem zarzuty podniesione w piśmie z dnia 13 grudnia 2010r. i w zażaleniu z dnia 9 lutego 2011r. posiadały inny zakres merytoryczny. Organ wyjaśnił, że zarzut zawarty w zażaleniu nie może być przedmiotem analizy na etapie przedstawienia ostatecznego stanowiska wierzyciela.

Skarżący nie zgadzając się ze stanowiskiem organu, pismem z dnia 20 czerwca 2011r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu podniósł, iż Prezes Zarządu PFRON wystawił tytuł wykonawczy przedwcześnie, bowiem toczy się jeszcze postępowanie odwoławcze "na podstawie odwołania firmy B. J. S. ". Nadto Skarżący stwierdził, iż na dzień wystawienia tytułu wykonawczego była znana kwota należności głównej, nie można natomiast ustalić kwoty odsetek należnych od należności głównej. Podniósł ponadto, że ze względu na rozbiezności w ustaleniu kwoty należnych odsetek tytuł egzekucyjny obejmuje zawyżone nalezności.

W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu PFRON podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) – dalej u.p.e.a. - zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Zgodnie natomiast z § 2 tego artykułu, na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie. W myśl art. 17 § 1 u.p.e.a., o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Stosownie zaś do art. 18 u.p.e.a., jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Jako, że u.p.e.a. nie zawiera przepisów określających wymogi formalne zażalenia zastosowanie w tym zakresie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Mianowicie zgodnie z art. 128 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli wynika z niego, że strona nie jest zadowolona z wydanego postanowienia.

Odnosząc powyższe przepisy do niniejszej sprawy Sąd zauważa, iż z zażalenia Skarżącego z dnia 9 lutego 2011 r. wynikało wyraźnie, że nie jest On zadowolony z zaskarżonego postanowienia. Tym samym Prezes Zarządu PFRON miał obowiązek ponownie rozpatrzyć sprawę stosownie do art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 17 § 1a u.p.e.a. A zatem wadliwe było pozostawienie zażalenia bez rozpatrzenia, tym bardziej, iż w sprawie nie zaszły okoliczności określone w art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 18 u.p.e.a.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.