Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 2711/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie: Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Asesor WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Anna Kuklińska, po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2004 r. przy udziale - sprawy ze skargi S. Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dawniej [...] Spółka z o.o. z siedzibą w W.) na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] znak [...] w przedmiocie odmowy zamontowania nośnika reklamowego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia [...].01.2002 r. nr [...] II. uchyla wykonalność zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego S. Spółka z o.o. z siedzibą w W. 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

7 IV SA 2711/02

U Z A S A D N I E N I E

W dniu [...] listopada 2001 r. Spółka z o. o. [...] (aktualnie S. ) z siedzibą w W. złożyła do Wydziału Urbanistyki Architektury i Ochrony Środowiska Urzędu [...] Gminy W. zgłoszenie robót budowlanych w trybie art. 29 i 30 Prawa Budowlanego z 7 lipca 1994 r. – polegających na instalacji nośnika reklamowego na elewacji budynku mieszkalnego przy ulicy [...] od ulicy [...] w W. W tym samym dniu do Państwowej Służby Ochrony Zabytków Oddział Wojewódzki w W. spółka złożyła prośbę o opinię , która następnie została przekazana do [...] Konserwatora Zabytków.

W dniu [...] grudnia 2001 r. Wydział [...] Konserwatora Zabytków w Biurze Zarządu [...] W. wydał opinię negatywną co do umieszczenia tablicy reklamowej na budynku przy ul. [...] , gdyż według [...] Konserwatora kształt i wielkość tablicy kłóci się z historycznym wystrojem elewacji i kompozycją kamienic nadto będzie elementem agresywnym w stosunku do historycznej , południowej pierzei ul. [...].

W tej sytuacji Burmistrz Gminy W. w dniu [...] stycznia 2002 r. wydał decyzję nr [...] zgłaszającą sprzeciw wobec zamiaru zamontowania nośnika reklamowego. Decyzja ta doręczona została spółce w dniu 7 stycznia 2002 r. W odwołaniu od tej decyzji Spółka z o. o. [...] podnosiła ,że narusza ona art. 30 ust . 2 ustawy prawo budowlane z 1994 r. gdyż organ zgłosił sprzeciw po upływie 30 dniowego terminu tam przewidzianego , który upłynął 7 grudnia 2001 r.

Rozpatrując odwołanie Wojewoda [...] wydał w dniu [...] maja 2002 r. decyzję nr [...] na mocy , której uchylił zaskarżoną decyzję i odmówił Spółce z o. o. [...] zamontowania nośnika reklamowego na elewacji budynku przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził ,że stosownie do art. 30 ust. 2 prawa budowlanego do wykonania robót można przystąpić , jeżeli w terminie 30 dni od doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu i dlatego organ I instancji naruszył prawo w tym zakresie . Jednak wobec faktu ,że [...] Konserwator Zabytków zaopiniował montowanie nośnika reklamy negatywnie a opinia ta była niezbędna gdyż przedmiotowy budynek znajdował się w strefie ochrony konserwatorskiej - organ II instancji orzekł co do istoty sprawy .

Skargę na tę decyzję złożyła Spółka z o. o. [...] zarzucając naruszenie – art. 30 ust. 2 prawa budowlanego oraz błędną ocenę stanu faktycznego. Skarżący podnosił ,że wypowiadanie się organu II instancji co do meritum sprawy jest nieuzasadnione gdyż zgłaszający mógł przystąpić do wykonywania robót budowlanych po upływie 30 dni od dnia przyjęcia zgłoszenia , bowiem w tym czasie organ nie wniósł sprzeciwu. Zatem orzeczenie organu II instancji o odmowie zamontowania nośnika reklamowego jest naruszeniem prawa a negatywna opinia Konserwatora Zabytków jest w tej sytuacji bez znaczenia .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga jest zasadna . Zgłoszenie robót budowlanych , o których mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89 , poz. 414 ze zm. ) jest formą wszczęcia postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 61 kpa . Zgodnie z treścią art. 30 ust 2 prawa budowlanego do wykonania tych robót można przystąpić , jeżeli w terminie 30 dni od doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu . Natomiast brak sprzeciwu właściwego organu w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia oznacza w praktyce udzielenie zgody na realizację zamierzenia inwestycyjnego określonego w zgłoszeniu . Jest to szczególna forma rozstrzygnięcia sprawy co do istoty , gdyż kończy to sprawę w danej instancji ( art. 104 § 2 kpa )

W niniejszej sprawie organ I instancji wydał decyzję o sprzeciwie w dniu [...] stycznia 2002 r. w sytuacji , gdy zgłoszenie inwestora miało miejsce w dniu [...] listopada 2001 r. Przekroczenie 30 dniowego terminu jest oczywiste. Fakt , że przyczyną przekroczenia tego terminu przez organ było opracowywanie przez [...] Konserwatora Zabytków opinii co do umieszczenia nośnika reklamy na elewacji budynku nie ekskulpuje działania organu dokonanego z naruszeniem prawa . Na podkreślenie zasługuje fakt , że organ nie wzywał skarżącego do uzupełnienia brakujących dokumentów choć analiza zgłoszenia wskazywała na konieczność takiego żądania . W tej sytuacji samo milczenie organu administracji upoważniało inwestora do wykonywania robót .Przyjęte rozwiązanie prawne stanowi w ocenie Sądu przejaw dążenia do uproszczenia i odformalizowania procesu inwestycyjnego i w takim aspekcie należy dokonywać wykładni art. 30 prawa budowlanego. W tym stanie rzeczy Sąd uznał ,że decyzja Burmistrza Gminy W. z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] zgłaszająca sprzeciw wobec zamiaru zamontowania nośnika reklamowego była wydana z naruszeniem prawa . Wojewoda [...] jako organ II instancji rozpoznający odwołanie spółki [...] słusznie ją uchylił wskazując na naruszenie prawa przez organ I instancji . Jednakże orzekając w trybie art. 138 § 1 pkt 2 kpa nie mógł uchylić decyzji organu I instancji i rozstrzygnąć co do istoty albowiem byłoby to sprzeczne z konstrukcją omawianego przepisu i jego wykładnią celowościową. Przeciwne rozumowanie prowadziłoby do podważenia zaufania obywateli do organów Państwa , które rozstrzygnęły już sprawę poprzez brak sprzeciwu po upływie określonego terminu . Termin ten wiąże organ i dlatego zasadnie argumentował skarżący iż po jego upływie nie może organ zgłosić sprzeciwu a tym bardziej takiego sprzeciwu nie może zgłosić organ II instancji . Odmowa zamontowania nośnika reklamy była w istocie sprzeciwem wykonania zgłaszanych robót budowlanych.

Ujawnione naruszenie przepisu prawa materialnego tj. art. 30 ust 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. ( Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ) spowodowało uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej z dnia 3 stycznia 2002 r. na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) . Ponadto na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt. II i III wyroku.