Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 534/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Szef Służby Cywilnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 280
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 19 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 1782/05 postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Prawomocnym postanowieniem z dnia 21 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 1782/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. S. na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przeniesienia na wyższe stanowisko w służbie cywilnej.

W piśmie z dnia 11 marca 2014 r. (data wniesienia pisma 14 marca 2014 r.), sprecyzowanym następnie pismem z dnia 4 sierpnia 2014 r. A. S. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wymienionym wyżej prawomocnym postanowieniem. Jako podstawę wznowienia postępowania wskazał, iż w postępowaniu zakończonym wskazanym wyżej postanowieniem był pozbawiony możliwości działania, oraz że był nienależycie reprezentowany.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 271 pkt 1 tej ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

Przepis art. 280 cytowanej ustawy ustanawia obowiązek zbadania przez sąd na posiedzeniu niejawnym kwestii terminowego wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz oparcia jej na jednej z podstaw wznowienia. Katalog przesłanek do wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego jest wymieniony enumeratywnie w art. 271-273 powołanej ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 277 cytowanej ustawy skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Wyjaśnić należy, że instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania sądowego wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu oraz oparta została na jednej z podstaw ściśle określonych w ustawie.

W przypadku uchybienia jednemu z tych wymagań sąd skargę odrzuca, w przeciwnym razie wyznacza rozprawę.

Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał pozbawienie możliwości działania, oraz że brak należytej reprezentacji, tj. podstawę określoną w art. 271 pkt 1 powołanej ustawy. Należy jednak zauważyć, że że poza jej wskazaniem skarżący nie przytoczył żadnych okoliczności związanych z postępowaniem, którego wznowienia się domaga, a które wskazywałyby na istnienie tej podstawy. Skarżący nie wyjaśnił, dlaczego uważa, że w postępowaniu zakończonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2005 r. był pozbawiony możliwości działania, oraz że był nienależycie reprezentowany.

W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarga A. S. o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia.

Brak ustawowych podstaw wznowienia nie wynika bowiem tylko z braku przytoczenia określonego przepisu, ale również z braku okoliczności pozwalających na ustalenie, że w konkretnej sprawie podstawa wznowienia postępowania istnieje. Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, to taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2006 r. sygn. akt I OSK 1006/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 1782/05 wynika, że odpis wydanego w tej sprawie postanowienia z dnia 21 grudnia 2005 r. doręczono skarżącemu w dniu 16 stycznia 2006 r. Należy zatem przyjąć, że w tym też dniu skarżący dowiedział się

o wydaniu tego orzeczenia. W tej sytuacji trzymiesięczny termin do wniesienia skargi

o wznowienie postępowania, opartej na wskazanej przez skarżącego podstawie, upłynął z dniem 16 kwietnia 2006 r.

W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarga A. S. o wznowienie postępowania złożona w dniu 14 marca 2014 r., wniesiona została z uchybieniem terminu określonego w art. 277 cytowanej ustawy.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.