Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 725/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Joanna Wierchowicz asesor WSA Barbara Rennert Protokolant: ref. staż. Monika Mierzyńska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi S Sp. z o. o. na decyzję Dyrektor Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenie kwoty długu celnego i podatku od towarów i usług 1. Stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. Określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...], wydaną z powołaniem się na art. 13 § 1 pkt 2 lit. a) , art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137 , poz. 926 , ze zm. ) , art. 85 § 1 , art. 222 § 4 i art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz.U. z 2001 r. Nr 75 , poz.802 , ze zm. ) , art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz.U. Nr 68 , poz. 623) , § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 119 , poz. 1253) , art. 6 ust. 7 , art. 11c ust. 4 , art. 15 ust. 4 i 4c , art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz.U. Nr 11 , poz. 50 , ze zm.) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie odsetek wyrównawczych (Dz.U. Nr 155 , poz. 1515 ) , utrzymał w mocy jako organ odwoławczy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...]. Przedmiotem postępowania organu celnego I instancji było zweryfikowanie zgłoszenia celnego , dokonanego w dniu [...].09.2001 r. , przez działającą z upoważnienia S Sp. z o.o., Agencję Celną. Według zgłoszenia (poz. 3 SAD BIS) na polski obszar celny sprowadzone zostały kółka samonastawne w ilości 80 szt. , oznaczone kodem PCN 8302 20 90 0 , ze stawką celną konwencyjną 9 % .

Na skutek bowiem kontroli postimportowej , przeprowadzonej w siedzibie Spółki S przez funkcjonariuszy Izby Celnej, stwierdzono nieprawidłowości dotyczące zadeklarowanego kodu PCN oraz stawki celnej dla części sprowadzonych kółek .

W wyniku wszczętego z urzędu postępowania weryfikacyjnego organ I instancji decyzją Nr [...] z dnia [...].08.2004 r. uznał za nieprawidłowe zgłoszenie celne zawarte w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD Nr [...] z dnia [...].09.2001 r. Weryfikacja dotyczyła klasyfikacji taryfowej , zastosowania stawki celnej , kwoty długu celnego i należnego podatku VAT . Naczelnik Urzędu Celnego dokonał ponownego ustalenia w powyższym zakresie , wymierzając niedobór cła w kwocie 180,10 zł , podatku VAT w kwocie 39,60 zł oraz odsetki wyrównawcze w kwocie 104,10 zł .

Sygn. akt I SA /Go 725/05

W ocenie organów celnych niesporne w sprawie jest , iż przedmiotem importu były różnego rodzaju części i elementy wykorzystywane przy produkcji różnego typu wózków i transporterów , w tym m.in. kółka jezdne wraz z ich częściami zamiennymi . Wskazując na zebrany w sprawie materiał dowodowy , w szczególności wyjaśnienia strony , dokumentację magazynową Spółki oraz foldery reklamowe firmy organy celne stwierdziły , iż przedmiotowe elementy wózków (kółka) należy klasyfikować do działu 87 - pojazdy nieszynowe oraz ich części . Wynika to przede wszystkim z treści Wyjaśnień do Taryfy celnej , w tym uwagi 2 do działu 83 , gdzie przyjęto , iż dla celów pozycji 8302 określenie "kółka samonastawne" oznacza kółka mające średnicę (razem z oponami , jeżeli są one stosowane) nie przekraczającą 75 mm , z zastrzeżeniem , że szerokość kółka lub opony nałożonej na nie , jest mniejsza niż 30 mm. Z dokumentacji z akt sprawy wynika , iż wymiary kółek nie odpowiadają parametrom określonym w uwadze 2 do działu 83.

Wobec stwierdzenia w postępowaniu celnym , że sporne kółka nie odpowiadają wymogom zawartym w uwagach do wskazanych sekcji i działów oraz ich wykluczeń , w ocenie organów celnych należało je zaklasyfikować do pozycji 8716 90 90 0 , ze stawka celną konwencyjną 15 % .

Spółka S w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej zgłosiła zarzut naruszenia przepisów prawa "zwłaszcza zaś niewłaściwe zastosowanie zasad wyrażonych w art. 121 , 122 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez niewyjaśnienie

i nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy będącej przedmiotem postępowania". Zdaniem strony skarżącej skutkiem tego jest niewystarczające uzasadnienie decyzji w świetle

art. 210 Ordynacji podatkowej .

Zgłaszając powyższe zarzuty Spółka S wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej kwalifikacji taryfowej kółek samonastawnych oraz wynikającej z tego zmiany kwoty długu celnego i podatku VAT wraz z odsetkami .

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca utrzymywała , iż w sprawie nie zebrano wystarczającego materiału dowodowego , tzn. nie udowodniono w sposób bezsporny , że koła jezdne to koła z pozycji 8716 , a nie z pozycji 8302 Taryfy celnej . Jak podnosiła skarżąca organy celne swoje decyzje oparły wyłącznie na protokole pokontrolnym , a kontrolę przeprowadzono w firmie w listopadzie i grudniu 2002 r. oraz w 2003 r. , natomiast Spółka

Sygn. akt I SA /Go 725/05

S sprowadziła towar w roku 2001 . W dniu kontroli firma nie posiadała już kół będących przedmiotem zgłoszenia celnego uznanego za nieprawidłowe .

W świetle przedstawionych przez skarżącą okoliczności , jej zdaniem w sprawie nie jest możliwe ustalenie stanu towaru na dzień zgłoszenia celnego , ponadto w dniu zgłoszenia celnego nie dokonano rewizji towaru , a z akt sprawy nie wynika bezspornie klasyfikacja towaru do kodu 8716.

Skarżąca Spółka wobec powyższego wnioskowała o uznanie jej skargi za uzasadnioną .

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 , ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną . Jednocześnie w myśl art. 145 § 1 pkt 2 cyt. ustawy sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części , jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Na gruncie niniejszej sprawy innymi przepisami w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 2 Prawa

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 , poz. 926 , ze zm. ) , znajdujące zastosowanie do postępowania w sprawach celnym na zasadzie art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny ( Dz. U. z 2001 r. Nr 75 , poz. 802 , ze zm. ) .

Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji unormowane zostały w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej . Jedną z przyczyn tam wymienionych ( pkt 3 ) jest wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa . Charakteryzując rażące naruszenie prawa jako przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji należy wskazać , iż w doktrynie ugruntowany jest pogląd , że naruszenia prawa mogą być różnego rodzaju oraz wagi a ocenę , czy w konkretnym przypadku mamy do czynienia z rażącym naruszeniem prawa pozostawiono organowi właściwemu do stwierdzenia nieważności decyzji . Należy przy tym podkreślić , że jako rażące kwalifikowane są nie tylko naruszenia przepisów prawa materialnego , lecz także przepisów kompetencyjnych , jak również przepisów procesowych , czyli nieograniczanie się

Sygn. akt I SA /Go 725/05

tylko do wąsko rozumianego stosunku materialnoprawnego nawiązywanego na podstawie decyzji administracyjnej , ale zawsze oznaczać to będzie podważenie bytu prawnego decyzji jako kwalifikowanie wadliwego aktu rozstrzygającego władczo i jednostronnie o prawach lub obowiązkach jednostki .

Przechodząc od powyższych rozważań do rozpoznawanej sprawy trzeba wskazać , iż w postępowaniu odwoławczym , po złożeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej stwierdził występowanie braków formalnych tego podania i w trybie art. 169 Ordynacji podatkowej , pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia , pismem z dnia [...].09.2004 r. wezwał stronę do uzupełnienia braków w terminie 7 dni przez złożenie: aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz upoważnienia udzielonego K.C., która podpisała odwołanie .

Na powyższe wezwanie Spółka przy piśmie z dnia [...].09.2004 r. przesłała Izbie Celnej "brakujące dokumenty jako załączniki do złożonych odwołań" (w jednym czasie Spółka odwołała się w pięciu sprawach) .

Przekazane jako uzupełnienie braków upoważnienie K.C. pracownika firmy S Sp. z o.o. do występowania w imieniu firmy przed Dyrektorem Izby Celnej oznaczone jest datą "[...].09.2004 r." (k. 90 akt administracyjnych) . Natomiast odwołanie , które podpisała K.C. jako osoba reprezentująca Spółkę S nosi datę "30 sierpień 2004 r." (wpływ do Urzędu Celnego w dniu 2.09.2004 r.) - k. 82 .

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić , że odwołanie w sprawie wniesione zostało przez osobę nieuprawnioną , bowiem K.C. nie posiadała wówczas upoważnienia strony do występowania w jej imieniu , nie była pełnomocnikiem Spółki S, nie mogła zatem skutecznie złożyć odwołania .

Organ odwoławczy powinien stwierdzić zatem , iż mimo wezwania braki formalne dot. pełnomocnictwa nie zostały usunięte i w tej sytuacji na podstawie art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej w drodze decyzji orzec w sprawie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia .

Natomiast nie zważając na powyższe oraz rozpatrując odwołanie Dyrektor Izby Celnej spowodował , że decyzja tego organu z dnia [...] listopada 2004 r.

Nr [...] wydana została z rażącym naruszeniem prawa

Sygn. akt I SA /Go 725/05

polegającym na rażącym naruszeniu przepisów postępowania przez rozpatrzenie odwołania mimo nieusuniętych braków tego podania uniemożliwiających nadanie mu prawidłowego biegu .

Wobec stwierdzenia , że w sprawie zachodzi określona w art. 247 §1 pkt 3 Ordynacji podatkowej przyczyna do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji , Sąd skargę uwzględnił i na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł , jak w pkt 1 sentencji wyroku . Uwzględnienie skargi wymagało określenia , na zasadzie art. 152 ustawy , że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 tej ustawy .

asesor WSA sędzia WSA sędzia WSA

Barbara Rennert Krystyna Skowrońska-Pastuszko Joanna Wierchowicz