Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 420/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu w dniu 19 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na pismo Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skargi na brak odpowiedzi na oficjalne pismo postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na brak odpowiedzi na oficjalne pismo skierowane do Prezydenta Miasta G. w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące zatrudnienia skarżącego w urzędzie Miasta G. oraz wniosek o zasądzenie zadośćuczynienia w wysokości [...] złotych wraz ze zwolnieniem go z kosztów sądowych.

W dniu [...] r. skarżący wystąpił z pismem przesłanym drogą elektroniczną do Prezydenta Miasta G. z propozycją stworzenia nowej funkcji kontrolera jakości i kontaktu z mieszkańcami ds. transportu publicznego lub doradcy ds. komunikacji na które to pismo nie otrzymał odpowiedzi. W dniu [...] r. skarżący skontaktował się telefonicznie z organem, wskazując że nie otrzymał oficjalnej odpowiedzi. W wyniku czego skarżony organ w dniu [...] r. udzielił odpowiedzi skarżącemu, wyjaśniając brak odpowiedzi na pismo skarżonego z dnia [...] r. z przyczyny błędnej selekcji poczty elektronicznej oraz wyjaśniając skarżącemu iż nie jest możliwym prawnie spełnienie jego postulatów.

W dniu [...] r. skarżący złożył skargę na Prezydenta Miasta G. w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wspomniane wyżej pismo do Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miasta G..

W odpowiedzi na wspomnianą wyżej skargę w piśmie organu z dnia [...] r. wyjaśniono skarżącemu że w nieprawidłowy sposób zakwalifikowano korespondencję skarżącego przez pracownika organu. Natomiast w pozostałym zakresie wskazano bezzasadność skargi.

W odpowiedzi na skargę, organ skarżony wniósł o odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi wskazując że jest ona niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. Ponadto skarżony podniósł iż skarga nie dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej lecz utworzenia nowego stanowiska pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), Sąd orzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczyła sprawy która nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 p.p.s.a. Nawet uznając że przedmiotowa skarga była faktycznie skargą na bezczynność organu to należy mieć na uwadze że skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Zaś składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może ona zatem dotyczyć innych czynności. W przedmiotowej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił nieudzielenie odpowiedzi przez organ administracji publicznej na pismo dotyczące zatrudnienia wnioskodawcy oraz wniosek o zasądzenie zadośćuczynienia wraz ze zwolnieniem z kosztów sądowych. Zatem w istocie pismo którego dotyczy zarzut bezczynności, dotyczyło faktycznie oczekiwania nawiązania stosunku pracy przez skarżącego. Odnośnie zawartego w skardze wniosku o zasądzenie na rzecz skarżącego zadośćuczynienia brak jest podstaw prawnych do rozpatrzenia roszczenia o charakterze cywilnoprawnym właściwym dla sądów powszechnych, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do ich rozpoznania.

Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny

na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.