Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 815/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą
Powołane przepisy: article: art. 53 ust. 4 pkt 8 w zw. z art. 64
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak ( spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Brachel –Ziaja WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2009 r. sprawy ze skargi K. W. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 26 marca 2009 r., znak: [...] w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących kwotę 757zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2008r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 w związku z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz.717ze zm.), § 1-9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. Nr 164, poz. 1589) oraz art. 104 kpa, po rozpatrzeniu wniosku M. M. ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem oraz infrastrukturą techniczną na działce nr "1" obr. [...] przy ul. [...] w K..

W uzasadnieniu organ I instancji podał, że w trakcie prowadzonego postępowania dokonano korekty granic działki nr "2" i obecnie działka ta uzyskała numer "1" obr. [...]. Ponadto w przedmiotowej sprawie została wydana decyzja z dnia [...] stycznia 2008r. ustalająca warunki zabudowy dla wnioskowanej inwestycji, jednak odwołanie od niej złożyli inwestor oraz K. i A. W. i decyzją z dnia [...] lipca 2008r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości. Kolegium zakwestionowało warunki zabudowy dotyczące wskaźnika powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, kształtowania linii zabudowy oraz geometrii dachu.

Organ I instancji wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu stanu faktycznego i prawnego sprawy uprawniony architekt precyzyjnie odniósł się do w/w parametrów nowej zabudowy i wyniki analizy wraz z opracowaniem graficznym znalazły odzwierciedlenie w załącznikach do decyzji. Prezydent wyjaśnił, że wnioskowana inwestycja lokalizowana jest w terenach zabudowy mieszkaniowej oznaczonych w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" symbolem 16MN1 z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, wolnostojącą, zaś jedynie jej część wchodzi w skład terenów rolniczych o symbolu 3R, dla których w projekcie planu ustalono zakaz zabudowy. Inwestor wnioskował o przesunięcie lokalizacji budynku z uwagi na ukształtowanie terenu i skarpę utrudniająca posadowienie obiektu, jednak organ stwierdził, iż wnioskowana inwestycja, pomimo fragmentu wchodzącego w skład terenów rolniczych, znajduje się w istniejącej tkance mieszkaniowej wzdłuż północnej granicy ul. [...]. Mając na uwadze ukształtowanie terenu oraz projektowaną uskokową granicę ustalenia pomiędzy terenami zabudowy mieszkaniowej oraz terenami rolnymi, określono dla projektowanego budynku nieprzekraczalną linię zabudowy od strony terenów otwartych w nawiązaniu do budynku istniejącego na działce nr "3" obr.[...]. Prezydent podał również, że w toku postępowania uzyskano uzgodnienie Zarządu Komunalnego w K. w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego oraz uzyskano opinie:

1) Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska UM w zakresie obsługi komunikacyjnej, oraz ochrony środowiska,

2) Biura Planowania Przestrzennego UM dotyczącą procedury uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy,

3) Dyrekcji Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w odniesieniu do obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody,

4) Miejskiego Konserwatora Zabytków w odniesieniu do terenów objętych nadzorem archeologicznym.

Zdaniem organu I instancji w toku postępowania ustalono, że spełnione zostały łącznie przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wnieśli K. W. i A. W.. Odwołanie zostało uzupełnione pismem z dnia 5 lutego 2009r. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 53 ust. 4 pkt 7 w związku z art. 64 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 5 pkt 14 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody. Następnie wskazano na naruszenie art. 7, art. 8 w związku z art. 138 § 2 zdanie drugie kpa poprzez niewyjaśnienie, jaka jest ostatecznie treść wniosku inwestora. Podniesiono także naruszenie art. 10 kpa poprzez brak powiadomienia odwołujących się o ponownym rozpoczęciu postępowania w sprawie z wniosku M. M. oraz brak doręczenia im zawiadomienia o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym, a także naruszenie art. 106 kpa poprzez oparcie rozstrzygnięcia na nieaktualnych opiniach. Odwołujący się zwrócili uwagę na naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W konkluzji odwołania wniesiono o uchylenie decyzji organu I instancji lub zawieszenie postępowania w sprawie ze względu na zaawansowane stadium procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Podkreślono, że planowana inwestycja jest sprzeczna z założeniami projektowanego miejscowego planu i ustalenie warunków zabudowy zgodnie z wnioskiem może doprowadzić do konieczności unieważnienia warunków zabudowy na podstawie art. 65 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 26 marca 2009r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 54, art. 59, art. 61, art. 64 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, § 1-9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że decyzja odpowiada prawu. W ocenie Kolegium sporządzona w niniejszej sprawie analiza urbanistyczno – architektoniczna, uzupełniona aneksem z dnia 22 października 2008r., odpowiada wymogom formalnym, a ustalone na jej podstawie wyniki znajdują uzasadnienie w świetle poczynionych w toku analizy ustaleń. Linia zabudowy od strony drogi publicznej pozostaje na poziomie dotychczasowym, natomiast dla nowej zabudowy wyznacza się od strony terenów otwartych nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 80 m od granicy działki drogowej ul. [...], równolegle do odcinka C-D. W załączniku nr 3 do decyzji wskazano, iż nowa zabudowa lokalizowana jest w środkowej części działki i nie nastąpi naruszenie istniejącej linii zabudowy. Niemniej jednak ze względu na występujące w znacznym oddaleniu od ulicy zasadnym jest wyznaczenie linii zabudowy od strony terenów otwartych w odległości do 80 m od granicy działki drogowej.

Kolegium wskazało, iż ze znajdującego się w aktach sprawy projektu uchwały RM w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]", a w szczególności z załączonej mapy wynika, że planowana inwestycja niejako wkomponuje się w istniejącą w tym obszarze zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, która zamyka się w granicach zabudowy północnej strony ul. [...]. Nowo projektowana zabudowa nie będzie wykraczała poza linię zabudowy istniejącą na działkach nr "4" oraz nr "3", nr "5" a nawet będzie stanowiła jej dopełnienie. Nadto podniesiono, iż wnioskowana inwestycja lokalizowana jest w terenach zabudowy mieszkaniowej oznaczonej w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" symbolem 16 MN1 z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, wolnostojącą, a jedynie część działki wchodzi w skład terenów rolniczych o symbolu 3R, w świetle czego Kolegium uznało, iż nie będzie ona naruszała planu.

Zdaniem Kolegium wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki ustala się na poziomie do 8%, co pozwoli na zachowanie charakterystycznej, niskiej intensywności zabudowy występującej wzdłuż ul. [...]. Jednocześnie wskazano, iż jest to średni wskaźnik występujący w analizowanym obszarze. Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej ustalono na poziomie do 10 m (do [...]). W treści załącznika nr 3 wyjaśniono, że mając na uwadze uwarunkowania wynikające z kształtu działki oraz możliwość jej zabudowy jedynie w części południowej nowa zabudowa będzie znajdować się w bezpośredniej relacji przestrzennej z budynkami na działkach nr "6" i "4" obr. [...]. Budynki posadowione na tych działkach posiadają ten sam kierunek głównych kalenic i zbliżoną wysokość tj. ok. 10 m (do [...]) w widoku elewacji frontowych od ul. [...]. W odniesieniu do geometrii dachu wskazano, iż należy zastosować się do wytycznych zawartych w opinii Dyrekcji Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w K. z dnia 19 lipca 2007 roku.

W ocenie Kolegium wyznaczone parametry urbanistyczne pozwolą na kontynuację zastanego ładu urbanistycznego, którego częścią jest wnioskowany teren. Planowana zabudowa stanowić będzie kontynuację rodzaju zabudowy, funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu oraz parametrów i wskaźników kształtujących zabudowę na działkach sąsiednich, m.in. na działkach nr "3", nr "4", "7" Obr. [...] jedn. ewid. [...] i dlatego Kolegium uznało, że organ I instancji dokonał prawidłowej oceny istniejącego w obszarze analizowanym stanu zagospodarowania.

Odnosząc się do zarzutów strony odwołującej w przedmiocie naruszenia zasady czynnego udziału stron postępowania, Kolegium wyjaśniło, iż w aktach sprawy znajduje się pismo przewodnie SKO zwracające akta sprawy do organu I instancji w związku z uchyleniem decyzji, które strony niniejszego postępowania otrzymały, przez co zostały powiadomione o ponownym rozpoznawaniu sprawy przez organ I instancji. Nadto w aktach sprawy znajduje się zawiadomienie z dnia 4 listopada 2008r. organu I instancji skierowane do stron postępowania, informujące o zgromadzeniu całości materiału dowodowego w sprawie oraz o możliwości zapoznania się z nim przed wydaniem decyzji. Zawiadomienie to pełnomocnik odwołujących otrzymał dnia 14 listopada 2008r. Kolegium nie znalazło również podstaw do uznania zarzutu naruszenia art. 106 kpa poprzez brak aktualizacji dokonanych w toku postępowania opinii.

Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli K. W. i A. W., zarzucając naruszenie:

1) art. 53 ust. 4 pkt 7 w związku z art. 64 ustawy z dnia o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 5 pkt 14 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody w związku z art. 106 kpa wobec braku uzgodnienia zaskarżonej decyzji z dyrektorem parku narodowego wymaganego w odniesieniu do obszarów położonych w granicach parku krajobrazowego i jego otuliny;

2) art. 53 ust. 4 pkt 8 w związku z art. 64 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 72 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wobec braku zobowiązania M. M. przed wydaniem decyzji przez organ I instancji do przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zawierającego zgodę na realizację zamierzonego przedsięwzięcia w trybie określonym w art. 71 i następne wskazanej ustawy;

3) art. 10 kpa w związku z art. 109 § 1 kpa, poprzez brak powiadomienia skarżących o ponownym rozpoczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wniosku M. M.; oraz brak doręczenia im zawiadomienia o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym oraz brak doręczenia im decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2008r. o warunkach zabudowy zgodnie z obowiązującymi przepisami art. 39 i następne kpa;

4) art. 40 § 1 i 2 w związku z art. 32 kpa i art. 110 kpa wobec przyjęcia, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez Prezydenta Miasta K., tj. po wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzji z [...] lipca 2008r. K. i A. W. byli reprezentowani przez pełnomocnika i "doręczeniu" mu zawiadomienia o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym oraz decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2008r. o warunkach zabudowy;

5) art. 7 kpa w związku z art. 8 kpa w związku z art. 138 § 2 zdanie 2 kpa poprzez niewyjaśnienie, jaka jest ostatecznie treść wniosku inwestora M. M. wbrew zaleceniom SKO w [...] zawartym w decyzji z dnia [...] lipca 2008r.;

6) art. 11 i art. 107 § 3 kpa w związku z art. 140 kpa poprzez brak ustosunkowania się przez organ II instancji do zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji zarzutów, twierdzeń i wniosków wobec zaskarżonej decyzji, w szczególności w kwestii możliwości zawieszenia postępowania do czasu uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego oraz naruszenia art. 106 kpa poprzez oparcie decyzji na nieaktualnych opiniach;

7) art. 7 kpa w związku z art. 8 kpa w związku z art. 77 § 1 kpa w związku z art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez niedokonanie jakichkolwiek ustaleń w przedmiocie zaawansowania procedury uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]", co stanowiło podstawową kwestię warunkującą możliwość wydania merytorycznej decyzji o warunkach zabudowy;

8) art. 7 kpa w związku z art. 8 kpa w związku z art. 77 § 1 kpa w związku z art. 80 kpa poprzez przyjęcie, iż zaskarżona decyzja organu I instancji w zakresie ustalenia nowej linii zabudowy nie będzie wykraczała poza linię zabudowy istniejącą na działkach nr "4", "3" i "5", a nawet będzie stanowiła ich dopełnienie, wobec czego nie będzie naruszała zapisów projektu planu zagospodarowania przestrzennego, jaki jest obecnie przygotowywany przez Gminę K. w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie dowody, w tym opinie Biura Planowania Przestrzennego UM wyraźnie potwierdzają, iż takie naruszenie ma miejsce;

9) art. 106 kpa poprzez oparcie decyzji na nieaktualnych opiniach i brak sporządzenia aktualnych opinii innych organów koniecznych do wydania zaskarżonej decyzji, w szczególności opinii w zakresie ochrony środowiska;

10) przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. § 4 w zakresie ustalenia linii nowej zabudowy i § 7 w zakresie ustalenia kierunku głównej kalenicy dachu;

11) naruszenie przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z art. 107 § 1 kpa poprzez ich niezastosowanie i brak rozważenia kwestii w nich wskazanych.

Skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. oraz o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzupełnieniu skargi podniesiono, że przedmiotowa inwestycja znajduje się nie w otulinie Bielańsko - Tynieckiego Parku Krajobrazowego, ale w granicy tego Parku, co potwierdza załączone rozporządzenie nr 81/06 Wojewody Małopolskiego z dnia 17 października 2006r. (Dz. Urz. Woj. Mał. Nr 654, poz. 3997).

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa. Orzekanie – w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Podniesiony przez skarżących zarzut dotyczący braku uzgodnienia projektu zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy w zakresie obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Przepis art. 53 ust. 4 pkt 8 w związku z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) stanowi, że decyzje o ustaleniu warunków zabudowy w odniesieniu do obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody innych niż parki narodowe i ich otuliny wydaje się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska.

Definicja form ochrony przyrody została zawarta w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009r. Nr 151, poz. 1220) i zgodnie z pkt 3 tego przepisu jedną z form ochrony przyrody jest park krajobrazowy.

Zaskarżona decyzja ustala warunki zabudowy dla inwestycji usytuowanej na działce nr "1" obr. [...] przy ul. [...] w K.. Stosownie do treści Załącznika Nr 1 do rozporządzenia nr 81/06 Wojewody Małopolskiego z dnia 17 października 2006r. (Dz. Urz. Woj. Mał. Nr 654, poz. 3997) w sprawie Bielańsko - Tynieckiego Parku Krajobrazowego ulica [...] znajduje się w granicach tego parku krajobrazowego, gdyż jego północną granicę wyznacza linia biegnąca przez ulice O., N., W. i J. aż do ulicy K.. Fakt, że przedmiotowy obszar znajduje się na terenie Bielańsko - Tynieckiego Parku Krajobrazowego, został także dostrzeżony w analizie urbanistyczno – architektonicznej z dnia 6 grudnia 2007r. sporządzonej w toku postępowania przed organem I instancji (k. 77 akt administracyjnych). Wprawdzie pismo Dyrektora Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w Krakowie z dnia 19 lipca 2007r. (k. 49 akt administracyjnych) błędnie podaje, że "przedmiotowa lokalizacja znajduje się w otulinie Bielańsko - Tynieckiego Parku Krajobrazowego", jednak nie ma to wpływu na ustalenie, że kontrolowane w niniejszej sprawie przez Sąd postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest obciążone wadą stanowiącą podstawę do wznowienia postępowania. Skoro bowiem, jak wykazano wyżej, obszar, którego dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, znajduje się na terenie parku krajobrazowego, a park krajobrazowy jest formą ochrony przyrody w rozumieniu ustawy o ochronie przyrody, to taka decyzja na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym powinna być wydana w uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. W niniejszej sprawie takie uzgodnienie nie miało miejsca, a zatem mamy do czynienia z sytuacją opisaną w art. 145 § 1 pkt 6 kpa. Stosownie zaś do art. 145 § 1 pkt lit. b ppsa, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, zobowiązany jest do uchylenia zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie zaś wskazana wada dotyczy zarówno decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K..

Odnośnie pozostałych zarzutów podniesionych w skardze Sąd uznał je za nieuzasadnione z następujących względów:

W ocenie Sądu przedmiotowa budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem oraz infrastrukturą techniczną nie jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w świetle przesłanek określonych w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko i dlatego organy zasadnie nie nałożyły obowiązku przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (zarzut z punktu 2 skargi).

Pełnomocnictwo udzielone przez skarżących adwokatowi M. K. w dniu 8 kwietnia 2008r. obejmowało także umocowanie do działania w "instancjach właściwych w tej sprawie", a Prezydent Miasta K., rozpatrujący ponownie sprawę po uchyleniu wcześniejszej decyzji przez SKO, jest niewątpliwie "instancją właściwą", a zatem zarówno zawiadomienie o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym (k. 174 akt adm.), jak i następne doręczenia pełnomocnikowi skarżących były prawidłowe i nie można mówić o pozbawieniu ich czynnego udziału w postępowaniu (zarzuty z punktów 3-4 skargi);

Treść wniosku inwestora jest na tyle precyzyjna, że organy prowadzące postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy mogły dokonać jego oceny pod kątem zgodności zamierzenia inwestycyjnego z przepisami prawa (zarzut z punktu 5 skargi).

Zarzuty z punktów 6-8 skargi nie są zasadne, ponieważ bezspornym jest, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego wnioskiem nie został uchwalony, zatem organy nie były uprawnione do oceniania wniosku inwestora pod kątem jego zgodności z przyszłym planem, którego treść do momentu uchwalenia może przecież podlegać modyfikacjom, w ocenie Sądu uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera elementy wymagane przez art. 107 § 3 kpa i jego treść pozwala zapoznać się z motywami rozstrzygnięcia podjętego przez organ, który odniósł się do ustawowych przesłanek ustalenia warunków zabudowy oraz do kwestii obowiązywania na analizowanym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

Kontrolując zaskarżoną decyzję trudno odnieść się do zarzutu z punktu 9 skargi ze względu na brak uzgodnienia projektu decyzji z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Stwierdzić jedynie należy, że obowiązek aktualizacji uzyskanych wcześniej opinii nie wynika tylko z samego faktu uchylenia decyzji w toku postępowania administracyjnego.

Sąd uznał za prawidłowe i dokładnie uzasadnione ustalenia organów dotyczące wymagań w zakresie ustalenia linii nowej zabudowy i w zakresie ustalenia kierunku głównej [...] i nie znalazł podstaw do ich zakwestionowania na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Co do naruszenia przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z art. 107 § 1 kpa poprzez ich niezastosowanie i brak rozważenia kwestii w nich wskazanych stwierdzić należy, że kwestie te winny zostać wzięte dopiero na etapie postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, co podniósł także organ odwoławczy (str.7i8 uzasadnienia).

Wobec powyższego orzeczono jak w pkt I sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt lit. b ppsa

W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ppsa, zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 757 złotych, na którą składają się kwota uiszczonego wpisu (500 zł), koszty zastępstwa procesowego (240 zł) ustalone stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 17 zł opłaty za pełnomocnictwo.