Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1365/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. A. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2010 r. w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 października 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1365/10, oddalił skargę M. A. (dalej jako skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2010r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

W dniu 27 października 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 15 października 2010 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

W treści wniosku o przywrócenie terminu profesjonalny pełnomocnik wskazał, iż skarżący ustanowił go swoim pełnomocnikiem dopiero w dniu 26 października

2010 r. i dlatego nie mógł wcześniej złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a skarżący nie miał wiedzy o konieczności złożenia takiego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia

ogłoszenia wyroku. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie

terminu (art. 86 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 p.p.s.a.).

Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a przesłanką od której wystąpienia Sąd uzależnia przywrócenie terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Obowiązkiem strony jest więc uprawdopodobnienie okoliczności wyłączających winę po jej stronie.

Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (vide: wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2000 r. l SA/Gd 794/99, postanowienie NSA z dnia 4 października 2000 r. l SA/Gd 560/00).

Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się natomiast z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody.

Uwzględniając powyższe należało stwierdzić, iż w skierowanym do Sądu wniosku o przywrócenie terminu nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego na rozprawie wyroku. W ocenie Sądu, nie stanowi o braku winy podnoszona niewiedza o konieczności złożenia takiego wniosku. Podkreślić należy, że skarżący został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, co wynika z dowodu doręczenia zawiadomienia znajdującego się w aktach sprawy (k. 25). Zawierało ono również prawidłowe pouczenie, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku (pogrubioną czcionką), a złożenie tego wniosku po upływnie wskazanego terminu jest czynnością bezskuteczną. Ponadto skarżący stawił się osobiście na rozprawie i jak wynika z protokołu rozprawy również został pouczony o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego wyroku.

Należy podkreślić, że kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. W przedmiotowej sprawie nie można uznać, iż skarżący zachował należytą staranność przy prowadzeniu własnej sprawy, tym bardziej, że był obecny na rozprawie, gdzie został pouczony o terminie zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i skutkach niedopełnienia tej czynności.

Podkreślić zaś należy, że brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 powołanej wyżej ustawy, oceniany jest z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę

także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Skoro zaś w okolicznościach niniejszej sprawy skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku, to brak jest usprawiedliwionych podstaw do jego przywrócenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.