Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 518/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
659
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Stwierdzono przewlekłość postępowania  administracyjnego i że przewlekłość postępowania  miała charakter rażący
Powołane przepisy: article: art. 149  par. 1  pkt 1 i 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Janusz Walawski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie wyłączenia stosowania przepisów ustawy 1. stwierdza, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2017 r., 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. M. B. (zwany dalej: "Skarżącym") wnioskiem z [...] czerwca 2017r., który wpłynął do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (zwany dalej: "Ministrem") wystąpił o wszczęcie postępowania w sprawie wskazanej w art. 8a ustawy z 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2016r., poz. 708 ze zm.; zwana dalej: "u.z.e.f.") w brzmieniu nadanym ustawą z 16 grudnia 2016r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (Dz. U. z 2016r., poz. 2270).

2. Minister pismem z [...] czerwca 2017r., powołując się na art. 36 ustawy z 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r., poz. 23 ze zm.; zwana dalej: "k.p.a."), zawiadomił Skarżącego o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy do 20 października 2017r., które wynika z konieczności wszechstronnego i wnikliwego zbadania sprawy, co z kolei wymaga podjęcia przez organ szeregu czynności wyjaśniających.

3. Minister [...] czerwca 2017r. wystąpił do Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (zwany dalej: "ZER") z prośbą o przekazanie informacji, czy Skarżący ma ustalone prawo do emerytury, renty lub renty rodzinnej i czy otrzymuje powyższe świadczenie oraz podanie, jakie okresy pracy i służby w jakich formacjach stanowią podstawę powyższego świadczenia.

4. ZER odpowiedział na wezwanie Ministra w piśmie z [...] lipca 2017r., informując, że Skarżący ma ustalone prawo do emerytury i renty inwalidzkiej, przy czym wypłacana jest emerytura jako świadczenie korzystniejsze. Skarżący został zwolniony ze służby w Policji [...] lutego 2007r.

Do ww. pisma załączono: - decyzję z [...] czerwca 2017r. o ponownym ustaleniu wysokości renty inwalidzkiej, wydaną na podstawie art. 22a u.z.e.f., - decyzję z [...] czerwca 2017r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury, wydaną na podstawie art. 15c u.z.e.f., - obliczenie okresu wysługi, - informację z Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (zwany dalej: "IPN") z [...] kwietnia 2017r. o przebiegu służby Skarżącego nr [...].

5. Minister pismem z [...] sierpnia 2017r. wystąpił do Komendanta Głównego Policji (zwany dalej: "KGP") o przekazanie informacji dotyczących przebiegu służby Skarżącego, które pozwolą ocenić spełnienie przez niego przesłanki rzetelnego wykonywania zadań i obowiązków po 12 września 1989r., w szczególności z narażeniem życia i zdrowia, w tym zwłaszcza informacji dotyczącej stanowisk zajmowanych w trakcie służby i pełnionych funkcji, awansów w stopniu służbowym, podwyżek, dodatków do uposażenia o charakterze uznaniowym, opinii służbowych ze wskazaniem okresów opiniowania i ogólnej oceny, a także informacji o złożonych podziękowaniach, otrzymanych orderach i odznaczeniach, udzielonych wyróżnieniach, dokumentach (w tym zaświadczeniach) potwierdzających pełnienie służby w warunkach, o których mowa w art. 15 ust. 2 u.z.e.f. i rozporządzeniu Rady Ministrów z 4 maja 2005r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz.U. z 2005r. Nr 86, poz. 734 ze zm.), jak również informacji o prawomocnych wyrokach zapadłych wobec strony w sprawach karnych i karno-skarbowych, wymierzonych karach dyscyplinarnych, podstawie prawnej rozwiązania stosunku służbowego oraz ewentualnych postępowaniach dyscyplinarnych w związku ze zwolnieniem ze służby.

Minister zwrócił się też do KGP o przedstawienie stanowiska, czy w jego ocenie, Skarżący rzetelnie wykonywał zadania i obowiązki w okresie pełnienia służby, w szczególności z narażeniem zdrowia i życia.

6. Minister pismem z [...] sierpnia 2017r. zwrócił się do Prezesa IPN o przekazanie informacji o przebiegu służby Skarżącego na rzecz totalitarnego państwa, o której mowa w art. 13b u.z.e.f., a także o przekazanie informacji pozwalających na ocenę ustawowego wymogu rzetelnego wykonywania zadań i obowiązków w okresie od 12 września 1989r., w szczególności z narażeniem zdrowia i życia.

7. Skarżący w piśmie z [...] września 2017r. zapytał Ministra czy w sprawie jego wniosku prowadzone jest postępowania administracyjne i jakie czynności wykonano do [...] czerwca 2017r., gdyż od tej odpowiedzi uzależnia złożenie wniosków dowodowych.

8. Minister w piśmie z [...] września 2017r. poinformował Skarżącego o prowadzonym postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 8a u.z.e.f. i wskazał, że Skarżącego w piśmie z [...] czerwca 2017r. powiadomiono o czynnościach, które będą realizowane w sprawie.

9. Minister w piśmie z [...] października 2017r., powołując się na art. 36 k.p.a., zawiadomił Skarżącego, o przedłużeniu terminu na załatwienie sprawy do 6 lipca 2018r., z uwagi na konieczność wszechstronnego i wnikliwego jej zbadania.

10. IPN pismem z [...] listopada 2017r., a KGP pismem z [...] listopada 2017r. nadesłali żądane informacje dotyczące Skarżącego. KGP przedstawił wynik analizy przebiegu służby Skarżącego.

11. Minister w piśmie z [...] stycznia 2018r. poinformował Skarżącego, że zebrał dokumentację niezbędną do merytorycznego rozstrzygnięcia i pouczył stosownie do art. 10 i art. 81 k.p.a.

12. Skarżący w piśmie z [...] lutego 2018r. stwierdził, że postępowania administracyjne wszczęte na podstawie ww. wniosku z [...] czerwca 2017r. prowadzone jest w sposób niezapewniający ustalenia stanu faktycznego w celu wydania merytorycznej decyzji w sprawie. Zakwestionował też informacje dotyczące przebiegu jego służby, podkreślając, że wbrew stanowisku Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (zwany dalej: "KWP") otrzymał odznaczenia państwowe i resortowe, na co załączył stosowne dokumenty. Wskazał też, że nadesłał zaświadczenie o udziale w akcjach zagrażających życiu i zdrowiu oraz wskazał na swoją właściwą postawę i zaangażowanie w służbie po 1990r.

13. Minister, w związku z ww. okolicznościami, skierował do KGP pismo z [...] marca 2018r. czy informacja o przebiegu służby zostanie zrewidowana lub uzupełniona.

14. KGP, mając na względzie ww. pismo Ministra, zwrócił się do KWP pismem z [...] kwietnia 2018r. o informacje/dokumenty pozwalające zrewidować lub uzupełnić oceny rzetelności służby Skarżącego.

15. KGP w odpowiedzi z [...] kwietnia 2018r. przekazał Ministrowi uzupełnioną informację dotyczącą przebiegu służby Skarżącego, zaś Minister przekazał Skarżącemu kopię ww. pisma przy piśmie z [...] maja 2019r.

16. Skarżący w ponagleniu z [...] maja 2019r. wskazał, że postępowanie wszczęte z jego wniosku nie zostało ukończone w ustawowym terminie i wniósł o niezwłoczne rozpatrzenie ww. wniosku na podstawie art. 8a u.z.e.f.

17. Skarżący pismem z [...] czerwca 2019r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Ministra postępowania w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku z [...] czerwca 2017r., wnosząc o zobowiązanie organu do wydania decyzji i o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący wskazał, że Minister powinien zakończone postępowanie do [...] lipca 2017r., a najpóźniej [...] sierpnia 2017r. - w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. Minister dokonał wprawdzie kilku czynności, ale były to czynności mało znaczące, pozorne i przedłużające postępowanie, polegające głównie na wymianie korespondencji.

18. Minister w odpowiedzi na skargę z [...] lipca 2019r. wniósł o jej oddalenie, albo odrzucenie, gdyż [...] czerwca 2019r. wydał decyzję nr [...] w sprawie, odmawiając wyłączenia stosowania wobec Skarżącego art. 15c, art. 22a i art. 24a u.z.e.f. W tym zakresie powołał się na orzecznictwo Sądów administracyjnych wydawane zarówno w przedmiocie bezczynności, jak i w zakresie wykładni art. 8a u.z.e.f. oraz wskazujące na potrzebę odrzucenia skarg w zakresie u.ze.f., ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego. Stan faktyczny i prawny sprawy – w kontekście orzecznictwa sądów administracyjnych – uzasadnia wydłużenie terminu jej załatwienia. Minister poinformował, że na dzień sporządzania odpowiedzi na skargę wpłynęła znaczna ilość spraw w trybie art. 8a u.z.e.f. (około 4700). Minister nie unikał celowo rozstrzygnięcia, ale zbierał materiały dowodowe konieczne do wydania decyzji, zgodnie z obowiązkami ustawowymi.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Skarga jest dopuszczalna, bowiem przed jej wniesieniem Skarżący pismem z [...] maja 2019r. wystąpił do Ministra z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a.

2. Skarga jest zasadna.

3. Sąd, zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwana dalej: "P.p.s.a."), uwzględniając skargę na przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania.

Sąd jednocześnie stwierdza, czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).

Sąd w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 P.p.s.a., może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.).

Pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania obejmuje takie działanie organu, które nacechowane jest opieszałością i nieskutecznością. Ma ono miejsce także w sytuacji, gdy organ nie podejmuje działań mimo, że nie istnieją przeszkody do prowadzenia postępowania i rozpatrzenia wniosku strony. Niepodejmowanie przez organ działań prowadzi w konsekwencji do braku możliwości realizacji przez stronę jej praw. Instytucja skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, tak jak skarga na bezczynność organu, ma na celu zasadniczo doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Kontrola Sądu zmierza zatem do ustalenia, czy istotnie organ administracji publicznej postępowanie w sprawie prowadzi przewlekle i bezpodstawnie nie kończy go wydaniem rozstrzygnięcia.

Wyjaśnić również należy, że celem skargi na przewlekłość organu administracji publicznej jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Przy badaniu zasadności skargi na przewlekłość organu administracji nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt czy czynność nie została dokonana przez organ. Przy czym Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili rozpoznawania skargi.

W myśl art. 12 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie.

Zasada szybkości postępowania wyrażona ww. przepisie, ściśle związana z art. 35-38 k.p.a., nie może pozostawać w sprzeczności z obowiązkiem organu polegającym na dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywatela. Niekiedy może to wiązać się z koniecznością dłuższego prowadzenia postępowania, ale wówczas, stosownie do art. 36 § 1 k.p.a., organ obowiązany jest zawiadomić o tym strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W art. 35 k.p.a. określono terminy do załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej. Przepis ten zobowiązuje organy administracji publicznej do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki, co stanowi realizację zasady zawartej w art. 12 k.p.a. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Ponadto w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie organ powinien podać stronom przyczyny zwłoki i wskazać nowy termin załatwienia sprawy, co wynika z art. 36 § 1 k.p.a., zaś ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Samo informowanie o niezałatwieniu sprawy w terminie nie chroni organu przed zarzutem przewlekłości postępowania, ponieważ działania organu w tym zakresie również podlegają kontroli sądu administracyjnego. W sprawach ze skargi na przewlekłość postępowania administracyjnego Sąd bada, czy podejmowane przez organ czynności zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy. Natomiast z bezczynnością organu mamy do czynienia wtedy, gdy organ w ogóle nie podejmuje żadnych czynności.

4. Zdaniem Sądu w sprawie nie można uznać, że podejmowane przez Ministra czynności w toku postępowania, trwającego przeszło 2 lata, zmierzały do szybkiego załatwienia sprawy.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wniosek Skarżącego o wydanie decyzji na podstawie art. 8a ust. 1 u.z.e.f. z 7 czerwca 2017r. wpłynął do Ministra [...] czerwca 2017r.

W ww. przepis art. 8a ust. 1 u.z.e.f. wszedł w życie 1 stycznia 2017r. i stanowił, że minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze decyzji, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, może wyłączyć stosowanie art. 15c, art. 22a i art. 24a w stosunku do osób pełniących służbę, o której mowa w art. 13b, ze względu na: 1) krótkotrwałą służbę przed dniem 31 lipca 1990 r. oraz 2) rzetelne wykonywanie zadań i obowiązków po dniu 12 września 1989r. w szczególności z narażeniem zdrowia i życia.

Rozważenie wystąpienia ww. przesłanek było więc istotą prowadzonego przez Ministra postępowania wszczętego ww. wnioskiem Skarżącego, które powinno zakończyć się wydaniem decyzji uznaniowej w terminach zakreślonych ww. przepisami k.p.a. Sąd stwierdza, że wbrew przepisowi art. 35 § 1 k.p.a. (stanowiącemu, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki), Minister zakończył sprawę wszczętą wnioskiem Skarżącego z [...] czerwca 2017r. po ponad 2 latach, wydając decyzję z [...] czerwca 2019r. W tym samym dniu Skarżący, jeszcze przed doręczeniem mu ww. decyzji, nadał do WSA w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra. Już w kontekście ww. informacji nie sposób uznać, że organ dochował terminów wynikających z art. 35 § 3 k.p.a. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego nie nastąpiło ani w ciągu miesiąca, ani w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania, gdyby uznać, że sprawa była szczególnie skomplikowana.

Minister pierwszą czynność w sprawie podjął [...] czerwca 2017r., powołując się na art. 36 k.p.a. W ten sposób zawiadomił Skarżącego o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy do 20 października 2017r., wskazując, że wynikało to z konieczności wszechstronnego i wnikliwego zbadania sprawy, co z kolei wymaga podjęcia przez organ szeregu czynności wyjaśniających. W tej samej dacie – pismem z [...] czerwca 2017r. - Minister wystąpił do ZER z prośbą o przekazanie informacji, czy Skarżący ma ustalone prawo do emerytury, renty lub renty rodzinnej i czy otrzymuje powyższe świadczenie oraz o podanie, jakie okresy pracy i służby w jakich formacjach stanowią podstawę powyższego świadczenia.

ZER odpowiedział na wezwanie Ministra w piśmie z [...]lipca 2017r., informując, że Skarżący ma ustalone prawo do emerytury i renty inwalidzkiej, przy czym wypłacana jest emerytura jako świadczenie korzystniejsze. Skarżący został zwolniony ze służby w Policji [...] lutego 2007r. Do ww. pisma załączono: - decyzję z [...] czerwca 2017r. o ponownym ustaleniu wysokości renty inwalidzkiej, wydaną na podstawie art. 22a u.z.e.f., - decyzję z [...] czerwca 2017r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury, wydaną na podstawie art. 15c u.z.e.f., - obliczenie okresu wysługi, - informację z Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (zwany dalej: "IPN") z [...] kwietnia 2017r. o przebiegu służby Skarżącego nr [...].

Sąd takie działanie organu, na tym etapie postępowania było, ocenia jako prawidłowe i uzasadnione i wskazuje, że wiązało się ono z potrzebą zwrócenia się do innych organów o niezbędne do jej rozstrzygnięcia informacje. Zdaniem Sądu nie były natomiast prawidłowe i wykraczało poza zasadę szybkości postępowania wystąpienie przez Ministra dopiero [...] sierpnia 2017r. (po upływie ok. 2 miesięcy) dwoma pismami do:

- KGP o przekazanie informacji dotyczących przebiegu służby Skarżącego, które pozwolą ocenić spełnienie przez niego przesłanki rzetelnego wykonywania zadań i obowiązków po 12 września 1989r., w szczególności z narażeniem życia i zdrowia, w tym zwłaszcza informacji dotyczącej stanowisk zajmowanych w trakcie służby i pełnionych funkcji, awansów w stopniu służbowym, podwyżek, dodatków do uposażenia o charakterze uznaniowym, opinii służbowych ze wskazaniem okresów opiniowania i ogólnej oceny, a także informacji o złożonych podziękowaniach, otrzymanych orderach i odznaczeniach, udzielonych wyróżnieniach, dokumentach (w tym zaświadczeniach) potwierdzających pełnienie służby w warunkach, o których mowa w art. 15 ust. 2 u.z.e.f. i rozporządzeniu Rady Ministrów z 4 maja 2005r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz.U. z 2005r. Nr 86, poz. 734 ze zm.), jak również informacji o prawomocnych wyrokach zapadłych wobec strony w sprawach karnych i karno-skarbowych, wymierzonych karach dyscyplinarnych, podstawie prawnej rozwiązania stosunku służbowego oraz ewentualnych postępowaniach dyscyplinarnych w związku ze zwolnieniem ze służby.

- do Prezesa IPN o przekazanie informacji o przebiegu służby Skarżącego na rzecz totalitarnego państwa, o której mowa w art. 13b u.z.e.f., a także o przekazanie informacji pozwalających na ocenę ustawowego wymogu rzetelnego wykonywania zadań i obowiązków w okresie od 12 września 1989r., w szczególności z narażeniem zdrowia i życia.

Kolejne czynności, w związku z pismem Skarżącego z [...] września 2017r., Minister podjął w piśmie z [...] października 2017r. (po blisko dwóch miesiącach) i polegały one jedynie na kolejnym zawiadomieniu Skarżącego, na mocy art. 36 k.p.a., o przedłużeniu terminu na załatwienie sprawy do 6 lipca 2018r. Jakkolwiek organ powołał się na potrzebę wszechstronnego i wnikliwego zbadania sprawy, nie wystąpił do IPN i KGP o szybsze przekazanie informacji w sprawie Skarżącego ani nie wskazał, jakie konkretne działania podejmował od czasu wpłynięcia wniosku z wyjątkiem wystąpienia o 3 informacje. Nie powołał się też na ilość wniosków, które wpłynęły do organu w analogicznych sprawach od [...] czerwca do [...] października 2017r. Warto też wskazać, że IPN pismem z [...] listopada 2017r., a KGP pismem z [...] listopada 2017r. nadesłali żądane przez Ministra informacje dotyczące wniosku Skarżącego. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby Minister w grudniu 2017r. podejmował jakiekolwiek czynności w sprawie Skarżącego. Dopiero w piśmie z [...] stycznia 2018r. (po 2 miesiącach od otrzymania ww. informacji z IPN i KGP) Minister poinformował Skarżącego, że zebrał dokumentację niezbędną do merytorycznego rozpatrzenia sprawy i pouczył o treści art. 10 i art. 81 k.p.a.

Warto ponadto wskazać, że to starania Skarżącego, a nie działania Ministra przyczyniły się do weryfikacji pisma KGP z [...] listopada 2017r., co nie może być również uznane za prawidłową realizację zasady wynikającej z art. 12 k.p.a. Skarżący w piśmie z [...] lutego 2018r. zakwestionował sposób prowadzenia postępowania administracyjnego, wszczętego na podstawie ww. wniosku z [...] czerwca 2017r. i podkreślił, że informacje dotyczące przebiegu jego służby, wbrew stanowisku KWP nie mogą być uznane za prawidłowe. Skarżący podkreślił, że otrzymał odznaczenia państwowe i resortowe oraz załączył stosowne dokumenty. Skarżący wskazał też, że nadesłał zaświadczenie o udziale w akcjach zagrażających życiu i zdrowiu oraz wskazał na swoją właściwą postawę i zaangażowanie w służbie po 1990r. Minister dopiero wówczas skierował pismo z [...] marca 2018r. (po prawie miesiącu) do KGP czy informacja o przebiegu służby Skarżącego zostanie zrewidowana lub uzupełniona. KGP odpowiedział Ministrowi pismem z [...] kwietnia 2018r., zaś Minister po prawie miesiącu wysłał tą odpowiedź Skarżącemu - przy piśmie z [...] maja 2019r.

Opisane wyżej, a wynikające z akt administracyjnych sprawy działania Ministra nie świadczą o prawidłowym zrealizowaniu zasady szybkości postępowania, o której mowa w art. 12 k.p.a. Sąd podkreśla, że u.z.e.f. nie zawiera odrębnych od k.p.a. przepisów dotyczących terminów załatwienia sprawy, jak również nie wyłącza stosowania przepisów k.p.a. Kwestie związane z trudnościami wynikającymi z konieczności dokonania kwerendy akt, czy też oczekiwania na dokumenty z innych organów nie zwalniają Ministra z zarzutu przewlekłości. Pogląd ten jest zgodny z powszechnie aprobowaną w judykaturze zasadą, że realizacja kompetencji organu administracji publicznej jest jego prawnym obowiązkiem, od którego nie zwalniają go tzw. trudności obiektywne w postaci złożoności sprawy, kumulacji spraw, braku etatów czy też środków pieniężnych. Poza tym strona nie może ponosić negatywnych skutków braku działań leżących po stronie organu, w tym w zakresie dotrzymywania terminów załatwienia sprawy, które wynikają z powszechnie obowiązujących przepisów k.p.a.

Sąd, mając powyższe na względzie, ocenił, że Minister dopuścił się w rozpoznawanej sprawie przewlekłości w zakresie rozpoznania ww. wniosku Skarżącego, a ta przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zarówno czas trwania postępowania z wniosku Skarżącego w przedmiocie wydania decyzji w trybie art. 8a u.z.e.f. - ponad dwa lata, jak i brak po stronie Ministra w toku trwania postępowania zintensyfikowanych działań, które wskazywałyby jednoznacznie, że faktycznie zmierzał do jak najszybszego zakończenia postępowania, lecz na przeszkodzie stanęła okoliczność, która usprawiedliwiałaby choćby czasowy brak działania, powodują, że konieczne stało się stwierdzenie, że przewlekłość postępowania miała charakter rażącego naruszenia prawa. Minister wprawdzie, powołując się na art. 36 k.p.a., zawiadomił Skarżącego o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy: pismem z [...] czerwca 2017r. - do [...] października 2017r., a następnie już po upływie ww. terminu – w piśmie z[...] października 2017r. - do 6 lipca 2018r., nie można uznać że działał w sprawie szybko. Jednym z podstawowych zadań organu administracji publicznej jest rozstrzyganie co do istoty indywidualnych spraw w drodze decyzji administracyjnej. Sąd w pełni podziela wyrażony w odpowiedzi na skargę pogląd, że wydanie decyzji administracyjnej w sprawie należącej do właściwości rzeczowej musi być poprzedzone dokładnym zbadaniem jej okoliczności faktycznych i zebraniem kompletnego, wewnętrznie spójnego materiału dowodowego. Tym niemniej, czasu opóźnienia w sprawie nie można usprawiedliwić jedynie ww. okolicznościami. Minister przez wiele miesięcy nie kończył postępowania i prowadził je w sposób rażąco przewlekły, czym oprócz art. 35 § 3 k.p.a. oraz art. 12 k.p.a. naruszył zasadę pogłębiania zaufania do organu władzy publicznej, o której mowa w art. 8 k.p.a. Zdaniem Sądu przerwy pomiędzy poszczególnymi czynnościami dokonywanymi przez Ministra były zbyt duże ponad miesięczne, albo około dwumiesięczne, a nie uzasadniały tego żadne okoliczności, wynikające z akt administracyjnych przedłożonych Sądowi. Wprawdzie w związku z ponagleniem Skarżącego doszło do wydania ww. decyzji z [...] czerwca 2019r., nie zmienia to jednak stanowiska Sądu, że przy rozpoznawaniu ww. wniosku Skarżącego z [...] czerwca 2017r., który wpłynął do Ministra [...] czerwca 2019r. doszło do przewlekłości postępowania i uchybienie to jest oczywiste, gdy decyzję wydano ponad dwóch latach.

Okoliczność, że Minister rozpatrzył sprawę przed datą wydania wyroku powoduje, że Sąd nie miał podstaw do zobowiązania organu do rozpatrzenia ww. wniosku Skarżącego, w myśl art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd stwierdził jednak, że Minister dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania - stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zaś przewlekłość ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

5. Sąd, biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 4 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji wyroku wydano na mocy art. 149 § 1a P.p.s.a.