Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 344/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2022-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. sp. jawna o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. sp. jawna na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lipca 2022 r. T. sp. jawna, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] czerwca 2022 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza nr [...] z dnia [...] października 2021 r. określającą tejże Spółce zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2017 rok w kwocie 71.055,00 zł.

W skardze sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, motywowany przez pełnomocnika skarżącej Spółki okolicznością posiadania przez Burmistrza zabezpieczenia w kwocie 27.448,62 zł z tytułu zajęć wyegzekwowanych w sprawach dotyczących podatku od nieruchomości za lata 2016 i 2018, przetrzymywanego przez tenże organ, mimo iż wygasł obowiązek stwierdzony tytułami wykonawczymi stanowiącymi podstawę zajęcia. Pełnomocnik podniósł również, że organ określając Spółce zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2017 rok m.in. za obiekty niespełniające wymogów budynku i niesłużące działalności gospodarczej, dochodząc w konsekwencji od Spółki obowiązku nieistniejącego, doprowadza do rażącego pokrzywdzenia jej praw, wyrządza znaczną szkodę w jej majątku. Zdaniem wnioskodawcy egzekucja należności podatkowych (pomimo posiadania zabezpieczonej kwoty) zaburzy płynność finansową Spółki i wywoła trudne do odwrócenia następstwa.

Podnosząc, iż uregulowany już został przez Spółkę podatek od nieruchomości za rok 2017 w części niespornej, tj. w kwocie 55.027,00 zł, pełnomocnik Spółki wskazał dalej, że egzekucja pozostałej kwoty 16.028,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego zaburzy funkcjonowanie Spółki, a w konsekwencji doprowadzić może do jej likwidacji i zwolnienia pracowników, co spowoduje ogromne straty w interesie społecznym

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Spółka nie wykazała podstaw usprawiedliwiających sięgnięcie do instytucji tymczasowej ochrony sądowej.

Na wstępie zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, że wiążący sąd katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, o jakim mowa w tym przepisie, jest katalogiem zamkniętym. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - nie każdej, a jedynie znacznej - oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych od odwrócenia skutków. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że skorzystanie z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Niezbędnym jest wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania decyzji, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Niewykazanie tych okoliczności w uzasadnieniu wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (...). Rzetelne i skrupulatne uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wraz z załączonymi do niego dokumentami na poparcie przedstawionych okoliczności determinuje pozytywne rozstrzygnięcie sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FZ 281/21).

Uwzględniając powyższe stwierdzić należało, że Spółka nie wykazała okoliczności, z których wynikałoby, że w jej sytuacji zachodzi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia - poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji - znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec niedołączenia do wniosku dokumentów źródłowych pozwalających na ustalenie, czy w sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., niewątpliwie gołosłowne stają się ogólnikowe twierdzenia skarżącej, że wykonanie decyzji wiązać się może z ryzykiem jej likwidacji, prowadzącej w konsekwencji także do likwidacji miejsc pracy. Zaniechanie przedstawienia przez Spółkę konkretnych informacji dotyczących jej stanu finansowego uniemożliwia obecnie stwierdzenie przez Sąd w jakim stopniu wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na jej sytuację finansową, w tym dokonanie oceny, czy egzekucja zobowiązania podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji spowoduje przewidziane w ww. przepisie skutki.

Wobec uznania, że sformułowane we wniosku twierdzenia są niewystarczające do udzielenia Spółce tymczasowej ochrony wskazać jeszcze należy, iż rolą sądu administracyjnego wniosek nie jest poszukiwanie (za stronę) dowodów na jego uzasadnienie. Sąd nie jest także uprawniony do wzywania strony, przed rozpoznaniem wniosku, o przedstawienie takich dokumentów, bowiem ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w tym przypadku możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt I FZ 332/14).

Końcowo zaznaczyć należy, że nie mogła też odnieść zamierzonego przez Spółkę skutku, pozostająca bez związku z katalogiem przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentacja odnosząca się do kwoty zabezpieczonej przez organ w ramach egzekucji dokonanej w sprawie zobowiązań w podatku od nieruchomości za 2016 oraz 2018 rok.

Uznając z powyższych względów, iż wniosek skarżącej Spółki nie zasługuje na uwzględnienie, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.