Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 687/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 155
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 66 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.) Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Protokolant: asystent sędziego Małgorzata Szymańska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. [...] we W. na decyzję D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym budynku oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wywiedzionej przez Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. [...] we W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest decyzja D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej - DWINB) z dnia [...] r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W.(dalej - PINB) z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej nakazującej usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym budynku.

Wniesienie skargi nastąpiło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że PINB dla miasta W. interweniując w sprawie stanu technicznego przedmiotowego budynku w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...], którą nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej usunięcie stanu zagrożenia poprzez zadeskowanie i podstemplowanie całej powierzchni stropu poddasza nieużytkowego. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności, zaznaczając w sentencji, że roboty należy wykonać w terminie 30 dni od czasu odbioru decyzji. W zakresie wskazanej decyzji złożono wniosek o zmianę terminu. PINB decyzją z dnia [...] r. odmówił zmiany ostatecznej decyzji z dnia [...] r. nr [...]. W postępowaniu odwoławczym zapadła decyzja DWINB z dnia [...] r. nr [...] utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawomocnym obecnie wyrokiem z dnia [...] r. oddalił w całości skargę na opisaną wyżej decyzję.

Względem stanu technicznego budynku zlokalizowanego przy ul. S.[...] we W. organ nadzoru budowlanego I instancji wydał także odrębne rozstrzygniecie, a mianowicie decyzję z dnia [...] r. nr [...]. Decyzją tą wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane (j.t.Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) nakazano Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości przy ulicy S.[...] we W. tworzącej ogół współwłaścicieli budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ulicy S. [...] we W. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu poprzez:

1) wykonanie, w terminie 5 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna, następujących robót budowlanych:

- wymianę wszystkich belek stropu poddasza nieużytkowego (stropu między częścią mieszkalną budynku a poddaszem nieużytkowym) na nowe wraz z odtworzeniem izolacji termicznej i deskowania. Nowo wbudowane elementy z drewna należy zabezpieczyć odpowiednimi preparatami przeciw korozji biologicznej i ognioochronnymi,

- naprawę uszkodzonych elementów więźby dachowej poprzez usunięcie skorodowanych fragmentów drewnianych i ich uzupełnienie wklejanymi, drewnianymi wstawkami. Następnie elementy należy wzmocnić w miejscach naprawy poprzez obustronne dodanie krawędziaków o analogicznym przekroju i skręcenie całości śrubami Ml6 kl. 8.8 rozstawionymi co 60 cm.,

- usztywnienie węzłów więźby dachowej,

- zabezpieczenie antykorozyjnego stalowych belek stropu nad piwnicą,

- naprawę zarysowań w obrębie płyt stropowych między belkami stalowymi stropu nad piwnicą poprzez oczyszczenie rys i wypełnienie ich zaprawą cementową,

2) wykonanie, w terminie 10 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna, następujących robót budowlanych:

- wykonanie izolacji przeciwwodnych fundamentów i ścian fundamentowych,

- wykonanie wymiany fugowania cegieł i tamponażu solnego w dolnej strefie cokołowej muru elewacji frontowej,

- wykonanie izolacji strefy cokołowej elewacji tylnej oraz fugowania istniejącego muru w systemie tynków renowacyjnych,

- odtworzenie cyrkulacji powietrza w piwnicy poprzez udrożnienie istniejących kanałów wentylacyjnych w piwnicy lub montaż w okienkach piwnicznych od strony podwórka siatek lub żaluzji umożliwiających wentylację przestrzałową,

- skotwienie warstw cegieł w strefie cokołowej ścian piwnic,

- naprawę ścian zewnętrznych i poprzecznych pożarowych budynku metodą zszycia w miejscach pęknięć i zarysowań,

- naprawę nadproży otworów okien piwnicznych oraz otworów okiennych i drzwiowych na parterze, na ścianie frontowej budynku metodą zszycia pęknięć,

- usunięcie podsufitki w obrębie kozuba klatki schodowej, a następnie oczyszczenia metodą ręcznego szczotkowania drewna elementów konstrukcyjnych, wzmacniając osłabione korozją krokwie poprzez obustronne dodanie krawędziaków o analogicznym przekroju i skręcenie całości śrubami M16 kl. 8.8, rozstawionymi co 60 cm. Oczyszczone elementy i krawędziaki należy zaimpregnować środkami przeciw korozji biologicznej drewna i przeciwpożarowo. Podsufitkę odtworzyć w technologii g-k z płyt wodno i ognioodpornych,

- wykonanie izolacji przeciwwodnych na płytach balkonowych (po uprzednim skuciu starych posadzek do płyt konstrukcyjnych balkonów),

- wykonanie nowych wypraw tynkarskich wewnątrz piwnicy,

- wymianę wyprawy tynkarskiej elewacji tylnej w miejscach uszkodzeń,

- zabezpieczenie antykorozyjne stalowych elementów biegów klatki schodowej,

- wyrównanie zużytych mechanicznie wierzchów stopni oraz uzupełnienia ubytków w technologii renowacji betonu,

- oczyszczenie rys spoczników i podestów i wypełnienie ich zaprawą cementową,

- wyrównanie nawierzchni (usunięcia zapadnięć) opaski budynku wykonanej z kostki kamiennej.

3) wykonanie, w terminie 14 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna, nowych wypraw tynkarskich na całej powierzchni elewacji frontowej budynku z odtworzeniem detalu ceglanego w poziomie I piętra.

Na skutek wniosku Wspólnoty PINB dla miasta W. w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...], którą w trybie art. art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej – k.p.a.) zmienił ostateczną decyzję z dnia [...] r. nr [...] w ten sposób, że zmienił termin wykonania robót budowlanych określonych w pkt 1 do dnia 31 grudnia 2016 r., w pkt 2 do dnia 30 września 2017 r. i w pkt 3 do dnia 30 października 2017 r.

W dniu [...] r. na nieruchomości objętej postępowaniem przeprowadzono kontrolę, zaś w sporządzonym na tę okoliczność protokole nr [...] odnotowano jakich robót wskazanych w wydanej decyzji do czasu kontroli nie wykonano. W takim stanie faktycznym pismami z dnia [...] r. wezwano Wspólnotę do udzielenia pisemnych wyjaśnień o działaniach podjętych w celu wykonania obowiązków nałożonych decyzją oraz do wykonania nakazu zawartego w decyzji. Przy piśmie Wspólnoty z dnia [...] r. informującym o zakresie wykonanych robót wniesiono o zmianę decyzji nr [...] w zakresie terminu deklarując, że pozostałe roboty zostaną wykonane do dnia [...] r..

W dniu [...] r. PINB dla miasta W. wydał decyzję nr [...], którą na podstawie art. 155 k.p.a. odmówił zmiany ostatecznej decyzji PINB z dnia [...] r. nr [...] zmienionej decyzją z dnia [...] r. nr [...] nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości przy ulicy [...] we W. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym budynku przy ulicy [...] we W., poprzez wykonanie robót budowlanych wskazanych w trzech punktach - w zakresie wydłużenia terminu wykonania wskazanych w niej robót budowlanych do [...]r.. Uzasadniając stanowisko w sprawie organ przedstawił w sposób chronologiczny stan sprawy, po czym wyjaśnił, że kolejna zmiana decyzji nr [...] w zakresie terminu wykonania wynikającego z niej obowiązku nie jest możliwa z uwagi na to, że za taką zmianą nie przemawia interes społeczny oraz słuszny interes strony. W interesie społecznym oraz w słusznym interesie strony leży jak najszybsze usunięcie nieprawidłowości występujących w stanie technicznym budynku przy ul. [...] we W., a nie ciągłe odkładanie wykonania związanych z tym prac w czasie. Nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości został sformułowany w dniu [...]r., a najdłuższy z wyznaczonych terminów na wykonanie tych czynności wynosił 14 miesięcy od dnia kiedy decyzja nakładająca obowiązek stała się ostateczna. Terminy te zostały już raz zmienione. Zmieniając wcześniejszą decyzją termin organ wskazał, że jeśli nakaz nie zostanie wykonany w pełnym zakresie po jego upływie zostanie podjęte postępowanie egzekucyjne. Wszystkie wyznaczone terminy upłynęły, a nakaz nie został zrealizowany w pełnym zakresie. Natomiast działania w celu wykonania nakazu nabierają dynamiki dopiero po tym jak organ podejmie kroki w postępowaniu egzekucyjnym. Wspólnota Mieszkaniowa nie podjęła żadnych uchwał, które miałyby doprowadzić do realizacji nakazu w pełnym zakresie, nie realizuje związanych z tym robót budowlanych, nie wyłoniła wykonawcy nakazu w pozostałym zakresie, a działania związane z jego poszukiwaniem rozpoczęła dopiero po wezwaniu organu. PINB ocenił, że świadczy to o tym, że termin realizacji nakazu kolejny raz może nie zostać dotrzymany, a w przypadku przesunięcia terminu zgodnie z wnioskiem ostateczne wykonanie nakazu będzie dalej odkładane w czasie.

Wspólnota Mieszkaniowa nie akceptując wydanej decyzji oprotestowała ją odwołaniem. W dniu [...] r. DWINB wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję PINB dla miasta W.. Po zrelacjonowaniu stany sprawy organ odwoławczy w ramach uzasadniania zajętego stanowiska opierając się na orzecznictwie omówił ustawowe przesłanki zmiany decyzji w trybie art 155 k.p.a.. Ocenił on przy tym, iż kolejna zmiana decyzji PINB z dnia [...] r. nr [...] w zakresie terminu wykonania wynikającego z niej obowiązku nie jest możliwa z uwagi no to, że w interesie strony leży jak najszybsze usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości występujących w stanie technicznym budynku, a nie ciągłe odkładanie wykonania związanych z tym prac w czasie. Interes społeczny przemawia za tym, aby aktualny stan został jak najszybciej usunięty. Przedmiotowy obiekt zawiera nieprawidłowości w stanie technicznym, a ponowna zmiana terminu wykonania obowiązku nie jest dopuszczalna, zwłaszcza, że Wspólnota Mieszkaniowa w dalszym ciągu nie podjęła stosownych uchwał, które miałyby doprowadzić do realizacji nakazu w pełnym zakresie. Wzięto przy tym pod uwagę jedynie realne działania, a nie ewentualny zamiar Wspólnoty i stwierdzono, iż następna zmiana terminu realizacji nałożonych obowiązków może zostać niedotrzymana. Organ odwoławczy poczynił uwagę, że odmowa uwzględnienia wniosku o zmianę decyzji PINB dla miasta W. nr [...] nie oznacza jednocześnie skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Twierdzenia zawarte w odwołaniu o zamiarze wykonania nakazu i podejmowaniu działań w tym celu są dla organów nadzoru budowlanego niewystarczające, w związku z czym, jeżeli w najbliższym czasie nie zostanie wyłoniony wykonawca nakazu w pełnym zakresie powstrzymanie egzekucji będzie niemożliwe.

W skardze na decyzję DWINB reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika Wspólnota Mieszkaniowa wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji za zasądzeniem od organu zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego, a także wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Żądania skargi oparto na zarzutach naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. i art. 155 k.p.a.. W obszernym uzasadnieniu skargi motywowano dostrzeżone przez autora skargi nieprawidłowości szeroko opisując postawę Wspólnoty, która zrealizowała już szereg nałożonych na nią ostateczną decyzją obowiązków. Nadmieniono, że pozostały do wykonania zakres robót wynikający z decyzji nr [...] jest stosunkowo niewielki. Zarządca w dniu [...] r. rozpoczął poszukiwanie wykonawcy na przeprowadzenie dalszych prac lecz dopiero w dniu [...] r., a wiec prawie po 7 tygodniach, otrzymał pierwsze zgłoszenie od potencjalnego wykonawcy. Obecnie negocjuje się warunki przyszłej umowy, po czym konieczne będzie podjęcie przez Wspólnotę Mieszkaniową stosownej uchwały wyrażającej zgodę na podpisanie umowy. Zwrócono uwagę na złożony i pracochłonny charakter pozyskiwania wykonawcy. Argumentacja skargi objęła także wątki dotyczące skomplikowanego charakteru robót polegających na stemplowaniu strychu ze względu na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa mieszkańcom. Nie zgodzono się także z rozumieniem przez orzekające w sprawie organy pojęć interesu społecznego i słusznego interesu strony przeciwstawiając temu stanowisku twierdzenia związane z faktem, że remont budynku jest zrealizowany w znacznym zakresie zaś zmiana terminu wykonania niektórych robót potwierdza przesłankę słusznego interesu strony, który na dodatek jest tożsamy z interesem społecznym w przedmiotowej sprawie. Pośród twierdzeń skargi zasygnalizowano również nieodniesienie się przez organ odwoławczy do okoliczności faktycznych uzasadniających zmianę ostatecznej decyzji oraz ograniczenie się przezeń wyłącznie do skontrolowania legalności decyzji organu I instancji i zaniechanie rozpoznania sprawy w świetle przesłanek do zmiany lub uchylenia decyzji w trybie art. 155 k.p.a..

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że nie znalazł podstaw do zmiany wydanego rozstrzygnięcia.

Na rozprawie w dniu 14 listopada 2018 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał skargę oraz wnioski i zarzuty w niej zawarte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.).

Oceniając niniejszą sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, Sąd w składzie orzekającym doszedł do przekonania, że skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw. Zebrany w sprawie materiał dowodowy jak i treść zapadłych rozstrzygnięć prowadzą do wniosku, iż organy obu instancji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a wyłącznie tego rodzaju niezgodność z prawem skarżonej decyzji, prowadząca w istocie do pojęcia innego rozstrzygnięcia, uzasadniałaby jej eliminację przez sąd administracyjny.

Zgodnie z art. 155 k.p.a., (aktualnie Dz. U. z 2018 r., poz. 2096), decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Z brzmienia powyższego przepisu wynika, że uchylenie lub zmiana decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. jest dopuszczalne w przypadku spełnienia określonych w tym przepisie warunków. Jednym z podstawowych warunków, jak wynika z konstrukcji przepisu, jest brak sprzeczności w uchyleniu lub zmianie decyzji z przepisami szczególnymi. Przepisem szczególnym w niniejszej sprawie jest art. 66 ustawy, który stanowi, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości określając termin wykonania tego obowiązku. Przywołany przepis stanowił podstawę do wydania przez PINB decyzji z dnia [...] r., nr [...], której zmiany w zakresie określonego w niej terminu wykonania nałożonych obowiązków domaga się skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa. Nie bez znaczenia dla oceny całości stanu faktycznego pozostaje to, że skarżąca Wspólnota skutecznie wnioskowała o zmianę wskazanej decyzji w zakresie zmiany terminu realizacji ciążących na niej mocą wydanego przez organ nadzoru budowlanego nakazu, czego przejawem jest decyzja PINB dla miasta W. z dnia [...] r. nr [...].

W kontekście poczynionych wyżej uwag, w pierwszym rzędzie należało zatem poddać ocenie, czy w ogóle dopuszczalna jest zmiana ostatecznej decyzji wydanej na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego przy zastosowaniu przepisu art. 155 k.p.a.. W tym miejscu zaznaczyć należy, że w trybie art. 155 k.p.a. nie jest dopuszczalna zmiana decyzji administracyjnych, mających charakter "związany". Sąd podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że uchylenie lub zmiana decyzji w powołaniu się na treść art. 155 k.p.a. może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy ustawodawca w przepisie materialnoprawnym przewidzi pewien "luz decyzyjny". Tylko bowiem w obszarze owego "luzu decyzyjnego", wzgląd na ważny interes społeczny lub słuszny interes strony może doprowadzić do uchylenia lub zmiany decyzji. W razie zaś gdy ustawodawca w sposób sztywny i bezwarunkowy narzuca określone rozwiązanie, o stosowaniu art. 155 k.p.a. nie może być mowy (tak WSA w Warszawie w wyroku z dnia 25 czerwca 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 555/08, LEX nr 513870).

W związku z powyższym stwierdzić należy, że co do zasady, decyzja wydana na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nie jest decyzją uznaniową. W okolicznościach wymienionych w tym przepisie właściwy organ nakazuje bowiem usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku, co oznacza, że ma on obowiązek wydania decyzji w tym przedmiocie. Konstrukcja normy prawnej zawartej w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego wskazuje zatem, że decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany.

Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy nie można jednak pominąć, że skarżąca wnioskuje o zmianę decyzji wydanej na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego (a więc decyzji związanej) jedynie w zakresie zmiany terminu wykonania nałożonych obowiązków. Okoliczność ta wymaga odrębnego rozważania, gdyż o ile sama decyzja wydana na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego ma charakter związany, to zdaniem Sądu, termin określony w tej decyzji ustalany jest przez organ na zasadzie uznania. To pozwala zaś przyjąć, że zmiana w trybie art. 155 k.p.a. decyzji ostatecznej nakładającej obowiązki w oparciu o art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego w części dotyczącej tych obowiązków jest niedopuszczalna, jednak istnieje możliwość zmiany tej decyzji w części dotyczącej terminu ich wykonania.

Akceptacja powyższego stwierdzenia nie oznacza jednak, że zmiana terminu wykonania obowiązków dopuszczalna jest w każdym przypadku. W ocenie Sądu zmiana ostatecznej decyzji w zakresie wyznaczonego terminu jest możliwa o ile termin ten jeszcze nie upłynął. Nie ma natomiast podstaw do uchylenia lub zmiany decyzji gdy wcześniej wyznaczony termin już wyekspirował (upłynął). W tym względzie Sąd podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że w sytuacji gdy upłynął termin do wykonania obowiązków nałożonych decyzją wydaną w oparciu o powołany przepis art. 66 Prawa budowlanego, zmiany decyzji w oparciu o art. 155 k.p.a. nie można już dokonać (por. NSA w wyroku z dnia 27 lutego 2015 r. sygn. akt II OSK 1800/13, CBOSA, nsa.gov.pl).

Zatem uznać należy, że skarżąca Wspólnota mogła dochodzić zmiany decyzji PINB z dnia [...]r. nr [...] r. co do terminu wykonania nałożonych nią obowiązków do czasu upływu rzeczonego terminu, czyli do dnia [...] r.. Należy zaznaczyć, że w obrocie prawnym funkcjonują decyzje PINB dla miasta W. z dnia [...] r., nr [...], którą zmieniono decyzję PINB z dnia [...] r. nr [...]r. w zakresie terminu realizacji obowiązków i w trybie art. 155 k.p.a. wyznaczono nowy terminy wykonania obowiązków zawartych w poszczególnych puntach odpowiednio do dnia 31 grudnia 2016 r., 30 września 2017 r. i 30 października 2017 r.. W badanej sprawie zobowiązana Wspólnota nie tylko nie dotrzymała terminu wyznaczonego jej pierwotnie w decyzji nr [...], ale i terminów zmienionych przez organ na jej wniosek. Ostatecznie wniosek o kolejną zmianę Wspólnota złożyła pismem z dnia 21 grudnia 2017 r., czyli już po upływie zakreślonego jej terminu tj. po dniu 30 października 2017 r., bowiem ta data była najbardziej odległa w czasie na gruncie decyzji z dnia [...] r. nr [...]. W tych okolicznościach kolejna już zmiana terminu wykonania obowiązków, prowadząca w istocie od radykalnej zmiany decyzji, spowodowałoby niezgodne z prawem przedłużanie i sankcjonowanie stanu pozostawania budynku w złym stanie technicznym przez następny okres czasu od daty nałożenia obowiązku usunięcia takiego stanu. To z kolei pozostawałoby w sprzeczności z istotą decyzji nakładającej obowiązek przywrócenia budynku do odpowiedniego stanu technicznego, a jednocześnie z regulującymi tę materię przepisami ustawy Prawo budowlane. W tych okolicznościach organy nadzoru budowlanego odmawiając kolejnej zmiany decyzji PINB z dnia [...] r. nr [...] w zakresie ustalonego w niej terminu wykonania obowiązków, prawidłowo zastosowały przepisy prawa.

W zaistniałych okolicznościach Sąd uznał, że zarówno organ I jak i II instancji wydały decyzje odpowiadające prawu. Niezależnie od prezentowanej przez organy argumentacji uzasadniającej odmowę zamiany decyzji ostatecznej w zakresie ustalonego w niej terminu wykonania obowiązków, uznać należy, że nie mogły one uwzględnić wniosku strony o zmianę tego terminu, w oparciu o art. 155 k.p.a., decyzji ostatecznej w części dotyczącej terminu który już wyekspirował.

W świetle powyższych ustaleń, zarzuty podniesione w skardze należy uznać za bezzasadne i nie mające wpływu na prawidłowość podjętego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia. Niezależnie bowiem od faktu wykonania przez Wspólnotę części obowiązków działania podjęte obecnie przez Wspólnotę w kierunku zmiany terminu wykonania obowiązku są zdecydowanie spóźnione. W świetle powyższych rozważań nie może mieć też wpływu na treść rozstrzygnięcia to, że proces związany z wyłonieniem wykonawcy jest długotrwały, czy też nawet jego wyłonienie będzie wymagało akceptacji poprzez podjęcie stosownej uchwały. Z przedłożonych łącznie ze skargą akt administracyjnych wynika przecież, że pomiędzy wydaniem w 2016 r. decyzji nakazowej, a wnioskiem o zmianę terminu obiektywnie istniała niczym niezakłócona możliwość wyboru wykonawcy, podejmowania stosownych uchwał czy negocjacji warunków umowy. Nie będzie mieć zatem uzasadnienia twierdzenie dotyczące długotrwałych, pracochłonnych czy nawet złożonych czynności polegających na wyłonieniu wykonawcy robót. Zaakcentować także trzeba, że zagadnienia dotyczące sfery finansowej wykonania nakazu pozostają bez znaczenia dla organu nadzoru budowlanego, nawet w sytuacji rozważania zmiany decyzji w trybie art. 155 k.p.a., gdyż nie można ich weryfikować przez pryzmat interesu społecznego, a nawet słusznego interesu strony, skoro w przypadku nakazu wydanego w oparciu o art. 66 Prawa budowlanego, ów interes realizował się będzie przez doprowadzenie obiektu budowlanego do właściwego stanu technicznego i estetycznego oraz eliminację ewentualnych nieprawidłowości czy zagrożeń.

Trudno podzielić zarzuty skargi związane z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, skoro jak już sygnalizowano, sam wniosek o zmianę decyzji został złożony w chwili, gdy pozytywne jego rozpoznanie przez organ było obiektywnie niemożliwe. Podobnie nie mogą być akceptowane zarzuty skargi, że organ II instancji uchylił się od rozpoznania sprawy w świetle przesłanek do zmiany decyzji i ograniczył się do skontrolowania legalności organu I instancji. Faktem jest, że DWINB w uzasadnieniu decyzji zastosował argumentację podobną do przyjętej przez PINB dla miasta W., jednak wynikało to raczej z jednoznaczności stanu faktycznego sprawy i identyczności stanowisk organów obu instancji. Samo odwołanie skupiające się raczej na już wykonanych robotach i analizowaniu terminów spływania ofert wykonawców, a nie wykazaniu jakichkolwiek uchybień oprotestowanej decyzji, nie zawierało zarzutów jakie DWINB musiałby ocenić w toku postępowania odwoławczego. Logicznym jest przecież, że nie jest rolą organu administracyjnego współdziałanie czy koordynowanie procesu inwestycyjnego, bowiem to sama Wspólnota Mieszkaniowa zawiera stosowne umowy czy wyłania wykonawcę. Jakiekolwiek trudności w tym zakresie nie należą do sfery zainteresowań organu nadzoru budowlanego, który niejako ,,zastępując" właściwy podmiot korzystając z uposażenia przez ustawodawcę w możliwość władczej ingerencji wydaje stosowną decyzję, której istotą jest doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami.

Dostrzegając złożenie wniosku o zmianę terminu zawartego w ostatecznej decyzji, (wcześniej zmienionego), już po jego upływie przyjdzie stwierdzić, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa w stopniu umożliwiającym jego uchylenie na zasadach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny działając zgodnie z art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.