Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 114/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. P. i T. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 2708/19 o odrzuceniu skargi J. P. i T. P. na decyzję Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 2708/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. P. i T. P. na decyzję Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2019 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, a skarżącą T. P. ponadto do podpisania skargi lub nadesłania jej podpisanego egzemplarza – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone w dniu 21 stycznia 2020 r. Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał z dniem 28 stycznia 2020 r. Skarżący nie uzupełnili braków we wskazanym terminie, a zatem zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.".

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli J. P. i T. P., zarzucając, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi, pomimo szczególnych okoliczności sprawy wskazujących na to, że skarga winna zostać rozpatrzona pomimo nie uzupełnienia przez skarżących w terminie zakreślonym przez Sąd wszystkich braków formalnych skargi.

W uzasadnieniu wskazano, że w terminie zakreślonym przez Sąd skarżący dokonali uiszczenia wpisu od skargi zgodnie z treścią zarządzenia z dnia 20 grudnia 2019 r. W treści przedmiotowego zarządzenia nie były wymienione żadne inne braki formalne skargi. Skarżący w tej samej dacie otrzymali również wezwanie do uzupełnienia innych braków formalnych skargi. Przedmiotowe pismo było podpięte pod zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Skarżący podkreślili, że ich wiedza ogranicza się do pobieżniej znajomości przepisów prawa. Przez nieuwagę nie dokonali właściwej interpretacji treści przesłanym przez WSA w Warszawie treści wezwań. Ocenili, że jedynym brakiem formalnym jest brak wpisu od skargi. Nie zapoznali się natomiast szczegółowo z treścią drugiego z wezwań, które zostało dołączone do zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

W oparciu o powyższe zarzuty J. P. i T. P. wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie celem rozpatrzenia skargi.

Jednocześnie, działając na zasadzie art. 86 § 1 P.p.s.a., wnieśli o przywrócenie terminu na uzupełnienie braków skargi z uwagi na fakt braku winy w uchybieniu terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z art. 57 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Pismo strony powinno także zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a.). Ponadto, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (art. 47 § 1 P.p.s.a.). Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w powołanych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga wniesiona przez J. P. i T. P. zawierała braki formalne, a zatem właściwie Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżących do podania numeru PESEL oraz nadesłania jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, a T. P. dodatkowo do podpisania skargi lub nadesłania jej podpisanego egzemplarza.

W terminie wyznaczonym w zarządzeniu z dnia 20 grudnia 2019 r. nie uzupełniono ww. braków formalnych, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu stwierdzić należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w niedokonaniu czynności w terminie nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej

sprawie. Okoliczności te będą natomiast przedmiotem oceny zawartego w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi wniosku o przywrócenie terminu w odrębnym postępowaniu incydentalnym.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.