Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 444/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 2 pkt 2, par. 9 ust. 5 pkt 6
journal: Dz.U. 2007 nr 68 poz 448
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach  gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013
article: art. 75, art. 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 9 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Sędziowie NSA Maria Lorych – Olszanowska WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 30 stycznia 2014 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania I. oddala skargę, II. przyznaje adwokatowi H. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę [...],- ([...]) złotych uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie [...],- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 15 lipca 2013 r., nr [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z/s w P., działając na podstawie art. 104 i 107 k.p.a., art. 29 ust. 1, 2 i 8 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r., Nr 98, poz. 634, ze zm.), w związku z § 9 ust. 1, 2 i 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r., Nr 40, poz. 329, ze zm.) oraz art. 28 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 173), art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. WE L 368 z 23.12.2006 r., str. 74, ze zm.), w zw. z art. 73 ust. 1 i 3 rozporządzenia 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004 r., str. 18, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 243, ze zm., zwanego dalej rozporządzeniem 796/2004), ustalił M. G., zwanej dalej skarżącą, kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) w łącznej wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dniu 15 maja 2007 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2007. Decyzją z dnia

4 stycznia 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał skarżącej płatność z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na kwotę [...] zł.

W dniu 12 maja 2008 r. skarżąca złożyła analogiczny wniosek na rok 2008. Decyzją z dnia 24 lutego 2009 r., organ przyznał skarżącej płatność w wysokości [...] zł.

W dniu 14 maja 2009 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia 10 lutego 2011 r., nr[...] odmówił skarżącej przyznania przedmiotowej płatności i nałożył sankcje w wysokości [...] zł., które będą potrącane z przyznanej płatności w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności.

Powierzchnia deklarowana do płatności ONW w 2009 r. wynosiła 16,84 ha, a powierzchnia stwierdzona na tym obszarze wynosiła 2,56 ha.

Po rozpoznaniu odwołania skarżącej, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją nr [...] z dnia 7 października 2011 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznając skargę wniesioną przez skarżącą na powyższą decyzję wyrokiem z dnia 23 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Po 971/11, oddalił skargę.

W dniu 15 maja 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2010. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia 22 lipca 2011 r., nr [...] odmówił skarżącej przyznania przedmiotowej płatności i nałożył sankcje w wysokości [...] zł., które będą potrącane z przyznanej płatności w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności.

Powierzchnia deklarowana do płatności ONW w 2010 r. wynosiła 16,77 ha, a powierzchnia stwierdzona na tym obszarze wynosiła 0,00 ha.

Na skutek wniesionego odwołania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją nr [...] z dnia 18 listopada 2011 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznając skargę wniesioną przez skarżącą M. G. na powyższą decyzję wyrokiem z dnia 6 września 2012 r., sygn. akt III SA/Po 322/11, oddalił skargę.

W związku z ustaleniem, że powierzchnia stwierdzona na obszarze ONW w roku 2010 wyniosła 0,00 ha organ przyjął, że M. G. nie dotrzymała pięcioletnich zobowiązań ONW do prowadzenia działalności rolniczej odnoszących się do powierzchni 16,86 ha.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR na podstawie art. 29 ust. 1 – 3 ustawy

z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008r., Nr 98, poz. 634, ze zm.) ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności w łącznej wysokości 6.032,30 ha, na którą składają się płatności:

- kwota [...] zł za rok 2007, wyliczona na podstawie różnicy między powierzchnią przyjętego zobowiązania a powierzchnią na której zobowiązanie to jest aktualnie realizowane,

- kwota [...] zł za rok 2008 wyliczona na tej samej podstawie.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca wniosła o jej uchylenie podnosząc, że otrzymane pieniądze przeznaczyła zgodnie z celem pomocy finansowej, a więc w celu wspierania zagospodarowania na obszarze ONW. W jej ocenie z uwagi na trudną sytuację finansową, zdrowotną i majątkową, działanie organu jest sprzeczne z zasadami humanitaryzmu i państwa prawa.

Decyzją z dnia 30 stycznia 2014 r., nr [...], Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 k.pa. w związku z art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 29 ust. 1, 2 i 8 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż wypłacone skarżącej środki publiczne na lata 2007 - 2008 z tytułu płatności ONW, uznane następnie za płatności nienależne pochodzą ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz ze środków krajowych przeznaczonych na współfinansowanie tj. z funduszy o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit a ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Zgodnie z § 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, płatność ONW przysługuje rolnikowi do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, będących w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym złożony został wniosek o przyznanie tej płatności, wynoszącej nie mniej niż 1 ha oraz nie więcej niż 300 ha. Pierwszą płatność ONW za rok 2007 w wysokości [...] zł. skarżąca za prowadzenie działalności rolniczej na działkach rolnych położonych na obszarach ONW o łącznej powierzchni 16,86 ha, otrzymała w dniu 21 stycznia 2008 r. i wtedy rozpoczęła swoje pięcioletnie zobowiązanie (obejmującej okres 5 lat).

W myśl § 9 ust. 1, pkt 1 wskazanego rozporządzenia, jeżeli rolnik zaniechał prowadzenia działalności rolniczej na działkach rolnych lub ich częściach położonych na obszarach ONW w okresie objętym zobowiązaniem, o którym mowa w § 2 pkt 1 albo w § 6 ust. 3 pkt 1 lit. a, albo w § 7 ust. 1 pkt 2 lit. a, to zwraca:

Całość płatności ONW, za cały okres jej pobierania, gdy zaniechał prowadzenia tej działalności:

a) na wszystkich działkach rolnych lub wszystkich częściach działek rolnych położonych na obszarach ONW,

b) na części działki rolnej lub działek rolnych położonych na obszarach ONW, a ich łączna powierzchnia, na której nadal jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi mniej niż 1 ha.

W ocenie organu nie zachodzą również negatywne przesłanki obowiązku zwrotu płatności o których mowa w art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004.

Wnioski skarżącej o przyznanie płatności ONW za rok 2009 i 2010 były przedmiotem skarg wnoszonych przez M. G. od decyzji odmawiających przyznania przedmiotowych płatności, które to skargi prawomocnymi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zostały oddalone.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wniosła M. G., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zarzucając, iż organy wydając orzeczenia oparły się na błędnie ustalonym stanie faktycznym. W uzasadnieniu podniosła, że w 2010 r. zajmowała się ona gospodarstwem rolnym, a pozyskane płatności za 2007 i 2008 r. przeznaczone zostały na działania związane z użytkowaniem gruntów. W ocenie skarżącej z uwagi na jej trudną sytuację rodzinną i majątkową decyzje organów są krzywdzące.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podkreślając, że decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Pismem z dnia 6 października 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uwzględnienie skargi, podtrzymując zawartą w niej argumentację skarżącej, wskazując nadto, że otrzymane płatności skarżącą przeznaczyła w całości na rozwój prowadzonego gospodarstw rolnego i nie nastąpiło bezpodstawne wzbogacenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia

25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwanej dalej jako "p.p.s.a."), polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy.

Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wskazanych kryteriów, należy stwierdzić, że nie narusza ona prawa.

Przedmiot niniejszego sporu sprowadza się w swej istocie do określenia biegu terminu pięcioletniego zobowiązania ONW i spełnienia przez skarżącą warunków do otrzymania pomocy finansowej.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że sytuacja, w której dochodzi do nienależnego pobrania środków ma miejsce niewątpliwie wówczas, gdy wspomniane środki zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej (oraz nastąpi ich wypłata), a następnie decyzja zostanie ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że niniejsza sprawa dotyczy ustalenia kwoty nienależnie przyznanych płatności ONW za rok 2007 i 2008, której materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia wskazanej przez organy było rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów wiejskich na lata 2007 -2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 448, ze zm.)

Zgodnie z § 2 wskazanego wyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r., płatność ONW przyznaje się rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269, ze zm.), zwanemu dalej "rolnikiem":

1) który zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, str. 80, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 25, str. 391);

2) jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez tego rolnika działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia wymienionego we wprowadzeniu do wyliczenia, zgodnie z minimalnymi wymaganiami utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (normami), określonymi w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, wynosi co najmniej 1 ha;

3) do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, wynoszącej nie więcej niż 300 ha;

4) jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym".

Istotny dla rozstrzygnięcia kwestii spornej w niniejszej sprawie jest warunek przyznania płatności sformułowany w § 2 pkt 2 powołanego rozporządzenia z dnia

11 kwietnia 2007 r. Z treści tego przepisu wynika, że płatność ONW przyznawana jest temu rolnikowi, który spełnia trzy warunki: jest w posiadaniu gruntów rolnych, grunty te utrzymuje w dobrej kulturze rolnej, a ich minimalny obszar wynosi 1 ha.

Zgodnie ze wskazanym przepisem dodatki wyrównawcze przyznawane są na każdy hektar gruntów użytkowanych rolniczo przez rolników, którzy m.in. podejmują się prowadzić działalność rolniczą na obszarze o niekorzystnych warunkach gospodarowania, przez przynajmniej pięć lat od pierwszej wypłaty dodatku wyrównawczego.

Zobowiązanie do prowadzenia nieprzerwanej działalności rolniczej przez okres pięciu lat zwarte zostało w części X wniosku o przyznanie płatności "ONW". Odpowiednie oświadczenie znalazło się w formularzach wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, w dziale "Oświadczenia i zobowiązania". Zobowiązuje ono do prowadzenia działalności rolniczej na powierzchni nie mniejszej od tej, za którą rolnik otrzymał płatność w pierwszym roku z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, przez okres 5 lat od dnia otrzymania tej płatności. Zatem strona była świadoma ciążącego na niej obowiązku i go akceptowała, czego zresztą w skardze nie kwestionuje.

W świetle okoliczności ustalonych w przedmiotowej sprawie za prawidłowe należało uznać stanowisko organów, że skarżąca nie dotrzymała zobowiązania do prowadzenia działalności rolniczej na części działek rolnych będących w jej posiadaniu i położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania przez okres 5 lat od dnia otrzymania pierwszej płatności z tytułu, ONW. Jednocześnie, w świetle wskazanych wyżej przepisów, brak było przesłanek uzasadniających odstąpienie od domagania się zwrotu płatności ONW. Tym samym, organ zobligowany był do wydania decyzji ustalającej kwotę nienależnie pobranych płatności ONW w wysokości wskazanej w zaskarżonej decyzji.

Nie można było również przyjąć, że w sprawie zaistniała inna okoliczność, której nie można było przewidzieć w dniu rozpoczęcia realizacji zobowiązania, mająca wpływ na realizację tego zobowiązania, a będąca wynikiem przyczyn niezależnych od rolnika (§ 9 ust. 5 pkt 6 rozporządzenia ONW). Jak trafnie przyjął organ wyższego stopnia, nie zachodziła w szczególności, żadna z okoliczności (przypadków siły wyższej, ani innych wyjątkowych okoliczności) wskazanych w art. 47 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 174/2006.

Nie bez znaczenie pozostaje przy tym również regulacja art. 47 ust. 2 tego samego rozporządzenia wspólnotowego, obligująca beneficjenta pomocy finansowej do zgłaszania odpowiednim organom, w terminie 10 dni roboczych, wystąpienia owych przypadków siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, które mogą mieć znaczenia dla rozliczenia przyznanych płatności.

Przedstawione wyżej stanowisko organów Sąd w pełni podziela. Nie ma bowiem wątpliwości, że płatności na rzecz skarżącej nie zostały dokonane na skutek pomyłki organu, a konieczność zwrotu części tych płatności wynika z faktu niedotrzymania przez skarżącą ciążącego na niej zobowiązania do prowadzenia działalności rolniczej przez okres 5 lat od dnia dokonania pierwszej płatności.

Ponadto, skarżąca składając wniosek o przyznanie pierwszej płatności w 2007 r., zobowiązała się do prowadzenia działalności rolniczej na wszystkich działkach rolnych będących w jej posiadaniu przez okres 5 lat od dnia otrzymania pierwszej płatności.

Zauważyć należy, iż składając podpisy na wnioskach skarżąca oświadczała, iż jest świadoma podejmowanych zobowiązań, w tym niezwłocznego informowania ARiMR o każdym fakcie mogącym mieć wpływ na nienależne przyznanie płatności ONW.

Bezspornym pozostaje, że skarżąca nie dopełniła podstawowego wymogu jakim jest prowadzenie działalności rolniczej na powierzchni nie mniejszej od tej, za którą rolnik otrzymał płatność w pierwszym roku z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, przez okres 5 lat od dnia otrzymania tej płatności, co znajduje zadnienie w prawomocnych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Po 971/11 oraz z dnia 5 września 2012 r., sygn. III SA/Po 322/12., z treści których wynika, iż w roku 2009 skarżąca użytkowała jedynie powierzchnię 2,56 ha z deklarowanej powierzchni 16,84 ha, a w 2010 nie użytkowała działek objętych płatnościami ONW.

Organy nie negowały trudnej sytuacji rodzinnej i majątkowej skarżącej i jak wynika z akt administracyjnych była ona informowana o możliwości wystąpienia z wnioskiem o umorzenie należności, czy też ratalnego rozłożenia płatności w odrębnym postępowaniu.

Sąd nie stwierdził także naruszania art.75 i art. 77 k.p.a. Organy dopuściły, jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, w tym dokumenty urzędowe. Na podstawie całokształtu materiału dowodowego dokonały ustalenia i oceny stanu faktycznego, ustalając skarżącej kwotę nienależnie pobranych płatności ONW.

W związku z powyższym, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach (pkt II sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 146).