Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 643/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie prowadzenia działalności w zakresie odzysku odpadów na skutek wniosku "[...]" o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia ‘[...]", "[...]" uchyliło decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" o nr "[...]" w całości i stwierdziło nieważność pkt 2 decyzji Starosty z dnia "[...]", nr "[...]" dotyczącego udzielenia zezwolenia Przedsiębiorstwu "[...]" w "[...]" na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów.

Przedsiębiorstwo "[...]" zaskarżyło powyższą decyzję i wniosło o wstrzymanie jej wykonania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 14 czerwca 2007 roku poinformowało, że nie widzi przeciwwskazań do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ale nadal podtrzymuje stanowisko zajęte w odpowiedzi na skargę.

Spółka A pismem z dnia 12 czerwca 2007 roku wniosła o oddalenie wniosku strony skarżącej w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wniosek nie został uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 27 czerwca 2007 roku wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli T. i A. S. oraz

Spółka A w "[...]" wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 listopada 2007 roku uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

NSA wskazał, iż strona nie wykazała wprost, w czym miałaby się wyrażać szkoda bądź jakie skutki wykonania decyzji miałyby charakter nieodwracalny, bo treść skargi, w której zawarty jest wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprowadza się do kwestionowania zasadności tejże decyzji.

Pismem z dnia 27 grudnia 2007 roku skarżąca spółka podała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki to jest zwolnienie załogi zatrudnionej w "[...]" z uwagi na brak robót w okresie jesienno-zimowym i wiosennym. Na skutek przestojów pracownicy utracą część zarobków, a przedsiębiorstwo zatrudnia 69 osób. Recykling materiałów betonowych i żelbetonowych w innej bazie przedsiębiorstwa nie może być wykonywany, gdyż spowodowałby dodatkowe nakłady finansowe związane z kosztami instalacji maszyn oraz transportu maszyn i ludzi. Składowanie betonu i żelbetonu na wysypiskach związane jest nie tylko z dużymi kosztami, ale spowoduje też degradację środowiska.

Odnosząc się do podniesionych przez przedsiębiorstwo argumentów Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w piśmie z dnia 14 czerwca 2007 roku.

Natomiast uczestnicy postępowania ponownie wnieśli o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Podkreślili, że skarżący stosuje chwytliwe slogany i nieudolnie, a wręcz kłamliwie próbuje wykazać, iż wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bo kruszenie betonu nie jest ani jedynym, ani podstawowym rodzajem działalności spółki. Skarżąca spółka i tak będzie musiała zaprzestać recyklingu, bo nie posiada prawa do terenu, na którym wykonuje recykling, a w sądzie toczy się postępowanie o wydanie bezumownie użytkowanej nieruchomości. Do pisma tego dołączone zostały zdjęcia oraz mapa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Po przekazaniu sprawy do sądu zgodnie z art. 61 § 3 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawa do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi więc wówczas gdy wystąpi jedna z dwóch przesłanek to jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniosła, że naraża ona Przedsiębiorstwo "[...]" na znaczne koszty, związane z zakupem urządzeń do przetwarzania materiałów uzyskanych z rozbiórek, jednak duża wartość tych urządzeń nie została w żaden sposób uprawdopodobniona, bo przecież nie można uznać, aby cena innego typu nowego urządzenia przekonywała o cenie urządzeń posiadanych przez skarżącą spółkę. Przedłożone przez uczestników postępowania zdjęcia fotograficzne zaprzeczają wręcz temu aby maszyny te były bardzo dużej wartości. Nie jest to jednak rzecz najistotniejsza przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż strona skarżąca nie zostanie pozbawiona tych maszyn i urządzeń, będzie nadal ich właścicielem i będzie mogła z nich korzystać w innej bazie ( z pisma z dnia 27 grudnia 2007 r. jasno wynika, iż jest to możliwe ).

Powoływanie się na nieopłacalność korzystania z maszyn i urządzeń w innym miejscu jest nie tylko gołosłowne, ale i mało zrozumiałe, bo trudno jest zrozumieć dlaczego kruszenie betonu jest opłacalne tylko w "[...]" zwłaszcza w sytuacji, gdy skarżąca spółka nie wskazuje jakie prace wykonuje w okolicach "[...]". Demontaż maszyn, ich przewóz , instalacja maszyn na przygotowanym placu spowoduje z pewnością pewne koszty, co słusznie podnosi skarżące przedsiębiorstwo, jednak nie można uznać, aby w takim przypadku mogła powstać znaczna szkoda.

Zaprzestanie przez Przedsiębiorstwo "[...]" kruszenia betonu i żelbetonu w bazie w "[...]" w świetle uzyskanych informacji i to zarówno od skarżącej spółki jak i uczestników postępowania z pewnością nie może być utożsamiane z zaprzestaniem prowadzenia działalności spółki i to z dwóch powodów. Po pierwsze w "[...]" jest tylko jedna z baz spółki, po drugie kruszenie betonu jest tylko jedną z prac wykonywanych przez spółkę o czym przekonuje choćby nazwa firmy – Przedsiębiorstwo "[...]".

Rzeczą nieprawdopodobną jest aby zaprzestanie kruszenia betonu pociągnęło za sobą zwolnienie z pracy prawie 70 osób. Właśnie liczba osób pracujących w bazie w "[...]" przekonuje o tym, iż kruszenie betonu i żelbetonu jest działalnością uboczną, gdyż rzeczą niemożliwą jest, aby przy kruszeniu odpadów pracowało tyle osób, dlatego też zaprzestanie tej działalności nie powinno spowodować zwolnień pracowników.

Zaprzestanie kruszenia betonu nie jest równoznaczne z likwidacją bazy przedsiębiorstwa w "[...]", dlatego też zupełnie chybione są argumenty dotyczące dodatkowych kosztów dowozu pracowników do pracy ( tu skarżące przedsiębiorstwo samo przyznaje, iż nie będzie zwolnień). Nie można też za racjonalny argument uznać tego, że zaprzestanie kruszenia betonu w bazie przedsiębiorstwa w "[...]" spowoduje degradację środowiska naturalnego i przez to trudne do odwrócenia skutki.

W tej sytuacji stwierdzić należy, że skarżąca spółka nie wykazała, iż odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki, sąd takich okoliczności też się nie doszukał.

Jednocześnie zauważyć należy, że na obecnym etapie postępowania nie były rozstrzygane kwestie związane ze słusznością wydanej decyzji, gdyż o tym czy postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone prawidłowo sąd rozstrzygnie na rozprawie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.