Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 667/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Kombatanci
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędziowie Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska /spr./ Asesor WSA Arkadiusz Windak. Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Płocharska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, decyzją z dnia [...]r. , Nr [...], na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 1-4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /tj. Dz.U. z 2002r., Nr 42, poz. 371/ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...]r. o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich.

Zdaniem organu odwoławczego ustawodawca w art. 1-4 ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego szczegółowo określił jaką działalność można uznać za działalność kombatancką, a także do jakiego rodzaju represji należy stosować powołaną wyżej ustawą.

Okoliczność urodzenia i pobytu wraz z matką deportowana do pracy przymusowej w III Rzeszy nie jest represją rozumienia w/w ustawy i nie może zostać potraktowana jako działalność kombatancka ani jako działalność równorzędna z działalnością kombatancką. Biorąc pod uwagę całokształt zebranego materiału organ uznał, że wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem /jeżeli ustawy nie stanowią inaczej/.

Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone.

Skarga nie mogła być uwzględniona.

Ustawa z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /tj. Dz.U. z 2002r., Nr 42, poz. 371/ w art. 1-4 szczegółowo określa jaką działalność można uznać za działalność kombatancką, za równorzędną z działalnością kombatancką, a także do jakiego rodzaju represji należy stosować wymienioną wyżej ustawą .

Podzielić należy stanowisko organu, że podnoszona przez skarżącego okoliczność urodzenia i pobytu wraz z matką, deportowaną do pracy przymusowej w III Rzeszy nie jest represją w rozumieniu w/w ustawy i nie może zostać potraktowana jako działalność kombatancka ani jako działalność równorzędna z działalnością kombatancką.

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący wraz z matką przebywał w gospodarstwie rolnym na deportacji w III Rzeszy w związku z wykonywaniem prac przymusowych. Nie ma natomiast dowodów na to, że skarżący przebywał w obozie pracy przymusowej.

Nie mogą mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie takie okoliczności jak narodowość ojca i zły stan zdrowia skarżącego.

Nie mają również zastosowania przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy przepisy ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /Dz.U. z 1996r. Nr 86, poz. 395 ze zm./.

Uznać zatem należało, iż skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.