Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 166/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1066
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 2 pkt 1, art. 3 pkt 1,
journal: Dz.U. 2016 poz 195
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c,  art. 134,  art. 135
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 maja 2017 r. sprawy ze skargi A.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2016 r., poz. 23), zwanej dalej "K.p.a.", w zw. z art. 2 pkt 2, 4 i 14, art. 4 ust. 2 i 3, art. 5 ust. 3 i 4, art. 7 ust. 1 i 3, art. 48 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. 2016 r., poz. 195.) po rozpatrzeniu odwołania A.F. od decyzji z dnia [...] znak: [...] wydanej przez Prezydenta Miasta S. w sprawie przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Kolegium ustaliło, że wnioskiem z dnia [...] A.F. wystąpiła o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko. Decyzją z dnia [...] organ I instancji odmówił stronie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko J.F. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że strona przeinacza kryterium dochodowe uprawniające do otrzymania świadczenia na pierwsze dziecko.

A.F. odwołała się od przedmiotowej decyzji wskazując, że decyzja ta jest krzywdząca, gdyż w 2014 r. dochód rodziny był znacznie większy, gdyż otrzymała jednorazową wypłatę za sprzedaż mieszkania, ale kwotę tę przeznaczyła na zakup kolejnego, a zatem kwota [...] tys. nie powinna być uwzględniana w jej dochodzie za 2014 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. stwierdziło, że podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, zwanej dalej "ustawą". Świadczenie wychowawcze przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka (art. 4 ust. 2 ustawy). Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w ust. 2, do dnia ukończenia przez dziecko 18. roku życia (art. 4 ust. 3 ustawy). Strona jest matką jednego dziecka J.F. (ur. [...]).

Świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł (art. 5 ust. 3 ustawy). Jeżeli członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne, świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty [...] zł (art. 5 ust. 4 Ustawy). Przez pierwsze dziecko rozumie się jedyne lub najstarsze dziecko w rodzinie w wieku do ukończenia 18. roku życia; w przypadku dzieci urodzonych tego samego dnia, miesiąca i roku, będących najstarszymi dziećmi w rodzinie w wieku do ukończenia 18. roku życia, pierwsze dziecko oznacza jedno z tych dzieci wskazane przez osobę, o której mowa w art. 4 ust. 2 (art. 2 pkt 14 ustawy).

Z dokumentów zebranych w sprawie wynika, że dziecko nie jest osobą niepełnosprawną, a Jakub jest pierwszym dzieckiem w związku z czym w tym przypadku do rodziny strony należy stosować kryterium dochodowe w wysokości [...] zł.

Przez dochód należy rozumieć dochód w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych (art. 2 pkt 1 ustawy). Dochodem członka rodziny jest przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3 (art. 2 pkt 2 ustawy). Dochodem rodziny jest natomiast suma dochodów członków rodziny (art. 2 pkt 4 ustawy). Pierwszy okres, na który ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, rozpoczyna się z dniem wejścia w życie ustawy (tj. 1 kwietnia 2016 r.) i kończy się dnia 30 września 2017 r. (art. 18 ust. 1 ustawy). W przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na okres, o którym mowa w ust. 1, rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy 2014. Prawo do świadczenia ustala się z uwzględnieniem określonych ustawą przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu (art. 48 ust. 2 ustawy). Składając więc wniosek A.F. wnosiła o przyznanie świadczenia wychowawczego na okres [...], a przy obliczaniu dochodu rodziny należało wziąć pod uwagę dochód uzyskany w roku kalendarzowym 2014.

Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, rodzina A.F. składa się z dwóch osób, tj. jej samej i syna. Na dochód rodziny strony za rok 2014 składa się uzyskany dochód A.F. w wysokości [...] zł pomniejszony o składkę na ubezpieczenie społeczne oraz podatek należny od dochodu, a także dochód uzyskany ze sprzedaży mieszkania w wysokości [...] zł. Łącznie dało to kwotę w wysokości [...] zł miesięcznego dochodu rodziny strony i w przeliczeniu na osobę w rodzinie [...] zł (rodzina dwuosobowa).

Podsumowując Kolegium wskazało, że A.F. przeinacza kryterium dochodowe uprawniające ją do ubiegania się o świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko. Świadczenia wychowawcze na drugie i kolejne dzieci przyznaje się bez względu na dochód uzyskiwany przez osobę uprawnioną, jednak w przypadku ubiegania się o świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko spełnienie właściwego kryterium dochodowego jest warunkiem koniecznym do przyznania tego świadczenia — organy obu instancji nie mogą stosować tzw. uznania administracyjnego i w przypadku ustalenia, że osoba uprawniona nie spełnia kryterium dochodowego organ I instancji był zobowiązany do tego żeby wydać decyzję odmowną.

Powyższa decyzja została zaskarżona przez A.F. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Skarżąca zarzuciła jej: naruszenie prawa materialnego, poprzez jego błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 7 i art. 77 K.p.a., art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, a tym samym uniemożliwienie jej nabycia prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko J.F. w okresie [...].

Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o:

1. zmianę zaskarżonej decyzji, poprzez przyznanie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko J.F.,

2. zasądzenie wypłaty należnego świadczenia wychowawczego za okres [...] w kwocie po [...] zł ( słownie: [...] złotych) za każdy miesiąc i przekazanie tego świadczenia na rachunek bankowy A.F., prowadzony w Banku [...], nr konta bankowego: [...],

3. zasądzenie wypłaty ustawowych odsetek od zaległości począwszy od dnia nabycia prawa, tj. od dnia [...] do dnia zapłaty,

4. zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, ewentualnie

5. uchylenie decyzji obu organów administracji w zaskarżonym zakresie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Stwierdziła, że w uzasadnieniu swojej decyzji Kolegium powtórzyło ustalenia organu I instancji odnośnie dochodu w jej rodzinie w roku 2014. Ustalając dochód rodziny uzyskany w 2014 r., Kolegium powiększyło dochód członka rodziny skarżącej wykazany w zaświadczeniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o kwotę [...] zł (wykazaną w zeznaniu podatkowym PIT-39), wynikającą ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej. Kolegium nie ustosunkowało się do zarzutów strony odwołującej się, tym samym nie przekonało strony odwołującej się do trafności zajętego stanowiska w sprawie.

Skarżąca nie zgadza się z decyzją Kolegium, odnośnie powiększenia dochodów rodziny o kwotę [...] zł uzyskaną w wyniku sprzedaży mieszkania, ponieważ w katalogu "dochodów uzyskanych", określonym w art. 2 pkt 20 ustawy, nie występuje pozycja dotycząca dochodów uzyskanych ze sprzedaży mieszkania, a skoro taki był zamiar ustawodawcy, to dochód ze sprzedaży mieszkania nie powinien być uwzględniany jako składnik dochodu rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 999/16 wyraził pogląd, że skoro jakiś dochód nie występuje we wskazanym w ustawie katalogu dochodów uzyskanych i utraconych, nie powinien mieć wpływu na obliczenia dotyczące tegoż dochodu. Taki sam pogląd reprezentują i inne wojewódzkie sądy administracyjne w Polsce. Tym samym twierdzenie Kolegium stoi w sprzeczności z orzecznictwem sądów administracyjnych, które wskazują wyraźnie, że katalog dochodów uzyskanych i utraconych, określony w art. 2 ust. 19 i 20 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (tożsamy z katalogiem określonym w art. 3 ust. 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych) jest katalogiem zamkniętym, co powoduje, że przy obliczaniu dochodu w celu ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego nie uwzględnia się przypadków poprawy sytuacji dochodowej niewymienionych w tym przepisie.

Skarżąca dodała, iż środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania zostały przeznaczone, w ciągu dwóch lat od daty dokonania sprzedaży, na zakup innej nieruchomości mieszkalnej, zaspokajając podstawowe warunki mieszkaniowe rodziny, a co za tym idzie, zwolniony jest z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie skarżącej, organ prowadząc postępowanie naruszył szereg przepisów postępowania, w szczególności art. 7 i art. 77 §1 K.p.a., nie dopełnił bowiem obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, ani też obowiązku dokonania dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Jak wynika z akt sprawy, organy uznały, że na wyliczenie miesięcznego dochodu rodziny wnioskodawcy za rok 2014, poprzedzający moment złożenia wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko, wpływ miała okoliczność sprzedaży mieszkania. Z ustaleń organu pierwszej instancji wynikało, że A.F. w 2014 r. sprzedała mieszkanie uzyskując dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości [...] zł.

Sąd zauważa więc, że istotny wpływ na wynik sprawy rozstrzygniętej w postępowaniu administracyjnym, mają prawidłowe działania organu, także na etapie prowadzenia przez niego postępowania wyjaśniającego. Będzie to miało bowiem znaczenie dla prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego lub procesowego. Jak przyjmuje się w literaturze przedmiotu, ocena prawna sprawy jest oceną faktycznego materiału ze stanowiska prawa. Postępowanie dowodowe nie tylko bowiem prowadzi do ustalenia stanu faktycznego sprawy, ale jest również warunkiem sine qua non oceny prawnej sprawy (patrz: B. Adamiak, J. Borkowski, KPA. Komentarz, wyd. 13, Warszawa 2014, s. 76).

Stosownie do przepisów postępowania administracyjnego obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie administracyjne jest wyjaśnienie wnikliwe i wszechstronne stanu faktycznego sprawy, a następnie z zachowaniem określonych reguł oceny (wszechstronnej), organ winien dokonać oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy. Ustalenia swe organ winien odzwierciedlić w treści uzasadnienia, które winno być pełne, między innymi, pod względem wyjaśnienia zmierzającego do ustalenia faktów, a także ustalenia ich znaczenia według normy prawnej. Organ winien zatem przedstawić wyjaśnienie zastosowania normy prawnej obowiązującej (art. 107 § 1 i 3 K.p.a.), co jest elementem konstrukcji każdego prawidłowego uzasadnienia decyzji administracyjnej. W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że uzasadnienia decyzji obu organów są sformułowane w sposób niechlujny. Wydaje się, że organ I instancji zastosował komputerowy wzór decyzji, który tylko w części został uzupełniony danymi dotyczącymi strony, zaś organ odwoławczy w swoim uzasadnieniu przedstawił treść obowiązujących przepisów (niekoniecznie mających zastosowanie w tym przypadku), poprzestając na przyjęciu dochodu ustalonego uprzednio przez organ I instancji i ani słowem nie odnosząc się do kwestii podniesionych w odwołaniu.

Kierując się powyżej przedstawionymi kryteriami, sąd dokonał kontroli legalności działania organów obu instancji w sprawie wywołanej wnioskiem skarżącej o przyznanie świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko, i uznał, że organy obu instancji nie wypełniły wskazanych wymogów procesowych.

Z punktu widzenia istotnej dla sprawy okoliczności uzyskania przez wnioskodawczynię dochodu ze sprzedaży mieszkania, co rzutowało na ustalenie przekroczenia kryterium dochodowego ustawowo określonego w wysokości [...] zł i wynik sprawy, konieczne jest wyjaśnienie samej definicji dochodu, jakim ustawodawca posługuje się na gruncie ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2016 r., poz.195 ze zm.).

Stosownie do art. 2 pkt 1 ww. ustawy, ilekroć ustawa posługuje się pojęciem dochodu – oznacza to dochód w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 r., poz.1518), dochód oznacza, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób:

a) przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, ze zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne;

b) deklarowany w oświadczeniu dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, pomniejszony o należny zryczałtowany podatek dochodowy i składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne,

c) inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych: (w tym miejscu ustawa wymienia rodzaje dochodów).

Sąd w pełni podziela poglądy orzecznictwa sądowoadministracyjnego wskazujące, że do dochodu rodziny stanowiącego podstawę wyliczenia do ustalenia zasadności pomocy wynikającej z ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz z ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, nie należy wliczać dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, jeżeli dochód ten został przeznaczony na cele mieszkaniowe i w związku z tym osoba korzysta ze zwolnienia z obowiązku zapłaty podatku od osób fizycznych. Tylko zatem, gdy strona uzyskała dochód ze sprzedaży nieruchomości i nie przeznaczyła go na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, dochód taki powinien być wliczony do dochodu rodziny, gdyż w myśl art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych - podlega opodatkowaniu. Jeśli jednak dochód ten nie podlega opodatkowaniu (gdyż jest z niego zwolniony), to nie powinien być wliczany do dochodu rodziny dla celów ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych (por. wyroki WSA z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 350/14, z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 520/13, z dnia 14 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Łd 87/14, z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 542/15, z dnia 9 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 755/16, z dnia 6 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Lu 1184/16 -opublikowane w internetowej bazie – orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd nie podziela tym samym stanowiska organów obu instancji, które sprowadzało się do uznania, że nie miała znaczenia dla wyniku sprawy okoliczność, że uzyskane przez skarżącą, środki ze sprzedaży w 2014 r. mieszkania zostały przeznaczone na zakup i remont mieszkania, co stanowiło podstawę do zwolnienia tego dochodu od podatku dochodowego (dowód: zaświadczenie z Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], w aktach administracyjnych).

W ocenie sądu, pominięcie tej okoliczności miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Już z brzmienia art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych wynika, że obliczanie dochodu musi uwzględniać rezultaty postępowania podatkowego prowadzonego na podstawie przepisów o ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych. Dotyczy to okoliczności będących przedmiotem postępowania podatkowego. Przede wszystkim chodzi o to, czy przychód podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Takie związanie rezultatem postępowania podatkowego dotyczy też wysokości dochodu, wysokości składek na ubezpieczenia społeczne odliczonych od dochodu, wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne odliczonych od podatku i wysokości należnego podatku.

W ramach uprawnień wynikających z oceny dokumentu urzędowego (art. 76 § 3 K.p.a.) oraz swobodnej oceny materiału dowodowego (art. 80 K.p.a.) organ administracyjny może i powinien podjąć czynności procesowe, gdy według jego oceny zaświadczenie wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego nie potwierdza rzeczywistych rezultatów postępowania podatkowego. Nie może jednak, przed ewentualnym wydaniem nowego zaświadczenia, ustalić okoliczności z art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych wbrew treści dołączonego do wniosku zaświadczenia. W szczególności nie może samodzielnie przeprowadzić postępowania zastępującego czynności procesowe postępowania podatkowego oraz ustalić, czy przychód podlega opodatkowaniu za zasadach ogólnych, ustalić dochód oraz należny podatek odmiennie od rezultatów postępowania podatkowego odzwierciedlonych w zaświadczeniu. Organ może podjąć czynności zmierzające do weryfikacji, we właściwym trybie (a więc poprzez wydanie nowego zaświadczenia przez uprawnionego naczelnika urzędu skarbowego), gdy zebrany materiał dowodowy wywołuje wątpliwości co do zgodności zaświadczenia z rezultatami postępowania podatkowego.

Jeśli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później, niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód ze zbycia nieruchomości został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, spełnione są przesłanki z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przepisu tego wynika, że dochód przeznaczony w warunkach tego przepisu na własne cele mieszkaniowe jest wolny od podatku dochodowego (chodzi o dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych).

Zasady opodatkowania dochodów, określone w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie są zatem jednolite. Dochód, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131, jest wolny od podatku dochodowego.

Przepis art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych posługuje się określeniem "przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, 30b, 30c i 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych". Oznacza to, że przychodem, stanowiącym dochód w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a jest, w zakresie przychodu, o którym mowa w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochód, który nie jest wolny od podatku (art. 30e ust. 4 pkt 1).

Taka wykładnia przepisów art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych w związku z art. 30e oraz art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika wprost z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Dochody wolne od podatku dochodowego, wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie podlegają więc opodatkowaniu, w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych (podobnie NSA w wyroku z 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 1748/14).

Tym samym, organy rozpatrując niniejszą sprawę dokonały błędnej wykładni art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych w zw. z art. 2 pkt 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Ponownie rozpatrując sprawę organ, ma obowiązek zastosowania się do oceny prawnej oraz wskazań sądu przedstawionych w uzasadnieniu niniejszego orzeczenia. W wyliczeniu służącym ustaleniu, czy wniosek skarżącej spełnia kryterium dochodowe, określone w art. 5 ust. 3 lub ust. 4 ustawy, organ winien uwzględnić powyższe ustalenia, zgodnie z wyżej zaprezentowaną wykładnią przepisów, a następnie podjąć decyzję i uzasadnić ją zgodnie z art. 107 § 3 K.p.a.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 134 i art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję oraz przerzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.