Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 348/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 maja 2017 r. sprawy ze skargi I. I. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] listopada 2016 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej organ, GITD), działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23; dalej kpa), stwierdził uchybienie, przez I. I. (dalej skarżącą), terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej organ I instancji, WITD) z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 15 000 złotych za naruszenie zakazu przewozu pojazdem nienormatywnym ładunków innych niż ładunek niepodzielny, z wyłączeniem pojazdów nienormatywnych uprawnionych do poruszania się na postawie zezwoleń kategorii I lub kategorii II.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

Decyzją z [...] sierpnia 2016 r. WITD nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 15 000 złotych. W dniu [...] sierpnia 2016 r. do organu wpłynęło pismo skarżącej, informujące o zmianie adresu do korespondencji. Uwzględniając powyższe organ doręczył skarżącej decyzję na wskazany w treści pisma adres w dniu [...] września 2016 r. (z.p.o. w aktach administracyjnych sprawy).

Od powyższej decyzji, pismem z [...] września 2016 r. skarżąca wniosła odwołanie. Korespondencja, zawierająca odwołanie została pierwotnie nadana w dniu [...] września 2016 r. na adres: Główny Inspektor Transportu Drogowego ul. P. [...],[...] W.. Z uwagi na niemożność jej doręczenia została zwrócona do nadawcy z adnotacją "adresat wyprowadził się". Pismem z [...] września 2016 r. (data nadania pisma [...] września 2016 r.) - adresowanym do WITD - skarżąca poinformowała organ I instancji, iż przesyła odwołanie od decyzji z [...] sierpnia 2016 r., nadane pierwotnie na adres GITD, jednak niepodjęte przez adresata. Do pisma załączyła odwołanie z [...] września 2016 r. oraz kopertę, w której nadała pismo na adres GITD.

Postanowieniem z [...] listopada 2016 r. nr [...] GITD stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ przywołał treść art. 129 § 2 kpa. Odwołując się do materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wskazał, że decyzja z [...] sierpnia 2016 r. została doręczona skarżącej [...] września 2016 r., zaś odwołanie wniesiono [...] września 2016 r. tj. po terminie, który upływał w dniu [...] września 2016 r. Jednocześnie organ zwrócił uwagę, że przesyłka nadana przez skarżącą w dniu [...]września 2016 r. została skierowana na niewłaściwy adres, tj. poprzedni adres organu. Podkreślił, że w decyzji z [...] sierpnia 2016 r. skarżąca została prawidłowo pouczona o przysługującym jej uprawnieniu do wniesienia odwołania oraz sposobie jego wniesienia.

Organ nie znalazł podstaw do zastosowania art. 65 §1 i § 2 kpa, bowiem jak podkreślił, pismo z [...] września 2016 r. zostało błędnie zaadresowane i w konsekwencji nie zostało odebrane przez żaden organ. Ponadto organ nie jest w stanie zweryfikować, jakie pismo zostało nadane w dniu [...] września 2016 r.

Ostatecznie uznał, że datą wniesienia odwołania jest dzień nadania pisma na adres WITD, co nastąpiło w dniu [...] września 2016 r. a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Wskazał również, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia z [...] listopada 2016 r. W uzasadnieniu skargi wskazała, że [...] września 2016 r. wysłała listem poleconym odwołanie od decyzji WITD z [...] sierpnia 2016 r. W skutek pomyłki pracownika wysyłającego przesyłkę, list został zaadresowany na poprzedni adres organu. Przedmiotowa przesyłka wróciła do skarżącej jako niepodjęta. W związku z powyższym, skarżąca w dniu [...] września 2016 r. ponownie przesłała odwołanie od wyżej wymienionej decyzji na adres WITD. Dodatkowo skarżąca zwróciła uwagę, że odwołanie od decyzji zostało przez nią wniesione w terminie, jednak na adres niewłaściwego organu. Powołując się na art. 65 § 2 kpa podniosła, że organ powinien uznać odwołanie za wniesione z zachowaniem terminu. Jednocześnie zarzuciła, że WITD powinien wezwać ją do uzupełnienia braku formalnego odwołania, tj. wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu w toku postępowania administracyjnego nie doszło do naruszenia przepisów, które uzasadniałoby uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie GITD z [...] listopada 2016 r., którym to organ, działając na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji WITD z [...] sierpnia 2016 r.

Zgodnie z art. 134 kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Po otrzymaniu odwołania, przed dokonaniem merytorycznego rozpoznania sprawy, organ odwoławczy obowiązany jest zbadać w postępowaniu wstępnym, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - w niniejszej sprawie wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. W myśl art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Wniesienie odwołania w terminie umożliwia stronie niezadowolonej z wydanego rozstrzygnięcia ponowne rozpoznanie sprawy przez organ odwoławczy. Konsekwencją wniesienia odwołania po terminie jest obowiązek stwierdzenia takiego faktu przez organ odwoławczy i - co za tym idzie - uzyskanie przymiotu ostateczności przez decyzję organu I instancji. Po stronie organu odwoławczego leży zatem nie uprawnienie, a obowiązek zbadania kwestii formalnych, a mianowicie dopuszczalności odwołania i terminowości jego wniesienia.

Stosownie do wytycznych art. 57 § 5 pkt 2 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.

Jak wynika z akt sprawy decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu w dniu [...] września 2016 r. Zatem termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] września 2016 r.

W ocenie Sądu skarżąca skutecznie wniosła odwołanie dopiero [...] września 2016 r., tj. po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.

Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej, że skuteczne nadanie odwołania nastąpiło [...] września 2016 r. Zdaniem Sądu przez skuteczne nadanie pisma w rozumieniu art. 57 § 5 punkt 2 kpa należy rozumieć sytuację, w której strona postępowania poleca doręczyć przesyłkę pocztową organowi administracji publicznej na prawidłowy adres tego organu. Tylko w takim wypadku nadanie ma ten skutek, że organ administracji publicznej będzie mógł zapoznać się z treścią wysłanego pisma. Ideą przepisu art. 57 § 5 punkt 2 kpa jest to, że organ ma faktyczny kontakt z pismem strony już po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia, jednak termin uważa się mimo to za zachowany na skutek nadania pisma w placówce Poczty Polskiej S.A. W ocenie Sądu, charakter popełnionej omyłki, a mianowicie wpisanie niewłaściwego adresu – która to okoliczność jest w sprawie niewątpliwa - nie może mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Należy bowiem podkreślić, że obowiązkiem operatora pocztowego jest doręczenie przesyłki pod wskazany na przesyłce adres, który jest głównym kryterium prawidłowej procedury doręczenia. Odmienne stanowisko, np. takie, że operatorowi znany jest z urzędu obecny adres GITD i tam winien doręczyć przesyłkę, oznaczałoby niedopuszczalne nałożenie na operatora pocztowego obowiązku dokonania wyboru: czy wolą nadawcy było skierowanie przesyłki do wymienionego z nazwy adresata i mylny jest jedynie jego adres, czy też pomyłka nastąpiła w nazwie adresata, a podany na przesyłce adres jest prawidłowy (bo tej ostatniej sytuacji wykluczyć również nie można) - i w tym przypadku poszukiwanie prawidłowego adresu adresata. Przyjęcie za dopuszczalne tego pierwszego założenia niweczyłoby jednak, zdaniem Sądu, np. sens instytucji adresu dla korespondencji, skoro decydujące miałoby być istnienie (zamieszkiwanie, siedziba) adresata pod wskazanym adresem.

W niniejszej sprawie sposób, w jaki pierwotnie nadano odwołanie (w dniu [...] września 2016 r.) powodował, że organ nie miał fizycznej możliwości zapoznania się z jego treścią. Należy zatem uznać, że nie doszło do skutecznego nadania odwołania w rozumieniu 57 § 5 punkt 2 kpa

W świetle powyższego nie jest także trafne stanowisko skarżącej, że w przedmiotowej sprawie mógł mieć zastosowanie przepis art. 65 kpa. Jak wynika z treści wskazanego przepisu, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

W niniejszej sprawie nie doszło do wniesienia pisma do niewłaściwego organu. W skutek błędnego zaadresowania, pismo zostało zwrócone do nadawcy. Odnosząc się do zarzutu skargi, jakim jest okoliczność, że organ zaniechał wezwania skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w postaci braku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania Sąd podkreśla, że zgodnie z art. 58 § 1 i 2 kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Jak wynika z powyższego przepisu, wniosek o przywrócenie terminu jest uprawnieniem strony wnoszącej dane pismo, a nie elementem konstrukcyjnym pisma wnoszonego po terminie. Przyjmuje się, iż wzywanie przez organy administracji do uzupełnienia braków podania powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 marca 2016 r., I GSK 1330/14).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że brak wniosku o przywrócenie terminu nie był brakiem formalnym pisma skarżącej z [...] września 2016 r. Za brak formalny można uznać jedynie brak takiego elementu podania, który jest wymagany przez konkretne przepisy. W Kodeksie postępowania administracyjnego oraz przepisach innych ustaw nie ma nałożonego na stronę postępowania administracyjnego obowiązku złożenia wniosku o przywrócenie terminu w przypadku, gdy strona dokonuje czynności z uchybieniem terminu. Jak wskazano powyżej, wniosek o przywrócenie terminu stanowi uprawnienie strony, która w ten sposób uzyskuje możliwość dokonania skutecznej czynności procesowej pomimo upływu terminu. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby strona dokonała czynności procesowej z uchybieniem terminu bez składania wniosku o przywrócenie terminu. W takim wypadku czynność procesowa nie odniesie skutku w postępowaniu administracyjnym. W związku z tym należy podsumować, że ani GITD ani WITD nie byli zobligowani do wzywania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia [...] września 2016 r. w postaci braku wniosku o przywrócenie terminu.

W świetle powyższych rozważań należało uznać, że wydane przez GITD postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania było zasadne i celowe w odniesieniu do kwestii procesowych wyłaniających się przy rozpatrywaniu sprawy. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.