Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 797/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 113 kpa
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Jankowski /spr./, Sędzia NSA Mirosława Włodarczak - Siuda, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi M. K. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji przyznającej zasiłek pielęgnacyjny oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej przyznał M. K. zasiłek pielęgnacyjny dla syna M. W. od dnia 14 grudnia .2006 do 31 grudnia 2008 r. w kwocie 153,00zł.

W dniu 16 stycznia 2007 r. strona złożyła w Ośrodku Pomocy Społecznej pismo wnosząc o poprawienie decyzji dotyczącej okresu początkowego przyznania świadczenia, ponieważ jej zdaniem winno ono być przyznane od sierpnia 2006 r., bowiem zgodnie z orzeczeniem niepełnosprawność syna datuje się od dnia

21 sierpnia 2006 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie postanowieniem z dnia

[...] na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu Kolegium podało, że decyzję z dnia [...] strona otrzymała w dniu 19 grudnia 2006 r., a zatem zgodnie z pouczeniem odwołanie należało wnieść w terminie 14 dni od jej doręczenia , tj. 2 stycznia 2007 r.

Ww. odwołanie wniesione zostało z uchybieniem wskazanego terminu.

Końcowo Kolegium wskazało, że o tym czy pismo jest odwołaniem od decyzji, czy też wnioskiem o jej sprostowanie decyduje jego treść. Mając na uwadze na treść pisma "o poprawienie decyzji" organ uznał złożone pismo za odwołanie od decyzji

z dnia 15 grudnia 2006 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. postanowienie M. K. i M. W. podnieśli, że organ odwoławczy błędnie przyjął, że wniosek o poprawienie decyzji jest odwołaniem, ponieważ pismo złożone w Ośrodku w dniu 16 stycznia 2007 r. jest wnioskiem o sprostowanie przedmiotowej decyzji

w trybie art. 113 K.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uznając, że skarga jest zasadna, postanowieniem z dnia [...]

na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchyliło

w całości zaskarżone postanowienie Kolegium z dnia [...].

Postanowieniem z dnia [...] na podstawie art. 113 K.p.a. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. odstąpił od poprawienia M. K. decyzji z dnia [...] przyznającej zasiłek pielęgnacyjny na syna M. W. w części dotyczącej okresu przyznania świadczenia tj. od dnia 21.08.2006 r.

W uzasadnieniu Kierownik wskazał, że zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy

o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) prawo do świadczeń rodzinnych ustala się od miesiąca, w którym wpłynął wniosek. Wniosek M. K. wpłynął 14 grudnia 2006 r. i został rozpatrzony zgodnie z przepisami.

W zażaleniu na powyższe postanowienie M. K. wniosła o uznanie go za nieważne ponieważ narusza prawo. W jej ocenie GOPS nie ma prawa do wydawania postanowień podnosząc m.in. podanie zbyt krótkiego terminu na złożenie zażalenia oraz zarzuciła organowi wkraczanie w kompetencje organu odwoławczego. Dodatkowo potwierdziła, że podtrzymuje w całości treść wniosku o sprostowanie decyzji i żąda przyznania dodatków od daty powstania niepełnosprawności.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia

[...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1

w związku z art. 144 K.p.a. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ podniósł, że zgodnie z art. 113 K.p.a. sprostować można tylko oczywiste omyłki, błędy pisarskie czy też rachunkowe, a oczywistość omyłki winna wynikać z akt sprawy.

Nie można natomiast sprostować dokonanych przez organ ustaleń wynikających z przepisu prawa oraz ustaleń faktycznych. Tego rodzaju ustalenia organu mające swoje odzwierciedlenie w rozstrzygnięciu decyzji mogą być zaskarżone przez stronę, która nie zgadza się z rozstrzygnięciem tylko w odwołaniu od decyzji albo przez weryfikacje w trybach nadzwyczajnych przewidzianych w K.p.a.

W rozpoznawanej sprawie przyznanie na rzecz syna M. zasiłku pielęgnacyjnego od grudnia 2006 r. nie nastąpiło na skutek błędu pisarskiego czy omyłki ale było wynikiem faktu złożenia przez skarżącą wniosku i dokumentów

w grudniu 2006 r. Zgodnie bowiem z art. 24 ustawy o świadczeniach rodzinnych świadczenia rodzinne przyznaje się od miesiąca, w którym wpłynie wniosek a nie od momentu powstania niepełnosprawności.

Końcowo Kolegium wskazało, że pismo strony "o poprawienie decyzji" złożone

z uchybieniem terminu do złożenia odwołania, Kolegium ze względu na jego treść potraktowało jako odwołanie, a na skutek skargi, w której strona podkreśliła, że jest to wniosek o sprostowanie z art. 113 K.p.a. uwzględniło skargę i przekazało wniosek organowi I instancji jako właściwemu w sprawie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. K.

i M. W. opisując dotychczasowy przebieg postępowania, odnieśli

się do meritum sprawy wnosząc o uznanie prawa do świadczenia dla syna M. od 21 sierpnia 2006 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło

o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Równocześnie Kolegium wskazało, że skarżący w skardze do Sądu odnoszą się do meritum sprawy kiedy przedmiotem skargi jest postanowienie odmawiające sprostowania decyzji przyznającej świadczenia rodzinne oraz, że skarżący potwierdzili, że pismo

"o poprawienie decyzji" należało traktować jak wniosek o sprostowanie decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:

Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzona na podstawie

art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna.

Wobec stanowczego wskazania strony, aby jej pismo z dnia 16 stycznia 2007 r. potraktować jako wniosek o "poprawienie decyzji" organy administracji zastosowały przepisy art. 113 Kodeksu postępowania administracyjnego traktujące

o sprostowaniu decyzji. Takie stanowisko organów jest zasadne w ocenie Sądu

w kontekście przedstawionego stanu faktycznego.

Sąd wbrew zarzutom i argumentom skargi nie może w niniejszej sprawie dokonać merytorycznej oceny decyzji przyznającej zasiłek.

W sytuacji, gdy odwołanie zostało wniesione po terminie strona nie może uzyskać weryfikacji merytorycznej zawartości decyzji poprzez złożenie wniosku o jej sprostowanie.

Zdaniem Sądu, data przyznania świadczenia związana z zajściem określonego zdarzenia w tym przypadku uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności dotyczy meritum sprawy i nie może być sprostowana w trybie wspomnianego art. 113 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W literaturze tego zagadnienie podkreśla się, że nie będą podlegały sprostowaniu w omawianym trybie błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się

w stosowaniu prawa. A więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego o jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej (p. Barbara Adamiak, Rektyfikacja decyzji

w postępowaniu administracyjnym, Wrocław 1988 Acta Universitatis Wratislaviensis nr 922).

W ocenie skarżącego świadczenia, o które zabiegał względem swoich dzieci powinny być przyznane nie od dnia złożenia wniosku lecz od dnia ustalenia niepełnosprawności jego dzieci.

Jednak zdaniem Sądu. kwestia ta dotyczy prawidłowości zastosowania normy prawa materialnego i organy mogły odnieść się do sprawy działając w trybie odwoławczym.

Wniosek o sprostowanie decyzji może dotyczyć błędów pisarskich

i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek widocznych na "pierwszy rzut oka" bez potrzeby przeprowadzenia dodatkowych postępowań i nie może on wiązać się

z materialną stroną aktu.

W ocenie Sądu organ I instancji nie odniósł się w treści postanowienia do zagadnienia sprostowania decyzji lecz bronił merytorycznej zawartości aktu, co nie powinno mieć miejsca w tym postępowaniu, jednak zagadnienie zostało prawidłowo uzasadnione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., które odniosło się do wielu aspektów art. 113 Kodeksu postępowania administracyjnego – sprostowania decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.