Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 477/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-05-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. oraz działającej przez przedstawiciela ustawowego (S. K.) – A. K. z dnia 9 kwietnia 2009 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2009 r. znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki postanawia: 1. zwolnić S. K. i A. K. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla S. K. i A. K. adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

S. K. - uczestnik postępowania w przedmiotowej sprawie - działając w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy małoletniej skarżącej (A. K.) zwrócił się

o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 9 kwietnia 2009 r. wynika, że skarżąca jest uczennicą gimnazjum i nie osiąga dochodu. Pozostaje w gospodarstwie domowym z ojcem (S. K.) i bratem, który czasowo przebywa w zakładzie karnym.

Jedynym źródłem utrzymania trzyosobowej rodziny jest świadczenie emerytalne S. K. w miesięcznej wysokości 1.762,81 zł netto. Majątek państwa K. stanowią: dom o powierzchni 40 m2, mieszkanie o powierzchni 56,79 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 0,1176 ha. Nie posiadają oni wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. Stałe wydatki w gospodarstwie domowym, na które składają się m.in. czynsz za mieszkanie, spłata zadłużenia, wydatki związane z nauką skarżącej, utrzymanie samochodu marki Fiat 126p z 1986 r., opłaty za energię elektryczną, gaz i wodę, wynoszą w sumie 1.461,00 zł.

Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

Mając na względzie wykazane w przedmiotowym wniosku stan majątkowy i możliwości płatnicze rodziny państwa K. należy stwierdzić, że wnioskodawcy – A. K.

i S. K. - nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy przy tym wyjaśnić, że ponieważ skarżąca jest osobą małoletnią, uczennicą, która nie osiąga dochodu, oceny dopuszczalności przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie należało dokonać analizując możliwości zarobkowe i majątkowe osób, na których utrzymaniu pozostaje.

Niski dochód uzyskiwany w trzyosobowej rodzinnie (1.762,81 zł) pozwala na zaspokojenie jedynie niezbędnych kosztów utrzymania. Ustalenie to znajduje potwierdzenie w zawartym w rubryce nr 11 formularza wniosku zestawieniu stałych wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym państwa K. Wobec braku jakichkolwiek zasobów pieniężnych i wartościowych przedmiotów należy więc stwierdzić, że stan majątkowy i możliwości płatnicze wnioskodawców nie pozwalają poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. To z kolei prowadzi do wniosku, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.