Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1745/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, sędzia WSA Dariusz Zalewski (sprawozdawca), Protokolant sekretarz sądowy Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi "S." S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz "S." S.A. z siedzibą w W. kwotę 351 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. S. S.A. z siedzibą w W. (nazywana dalej: "skarżącą", "spółką") była w okresie od grudnia 2005 r. użytkownikiem wieczystym gruntu oraz właścicielem budynków i budowli położonych w W. w dzielnicy [...], do którego miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010r. Nr 95, poz. 613), w tym jej art. 6 ust. 9 pkt 1. Dnia 10 stycznia 2005 r. skarżąca złożyła deklarację na podatek od nieruchomości na rok 2005 wykazując nieprawidłową powierzchnię gruntów oraz nie wykazując budynków i budowli.

2. Dnia [...] lutego 2010 r. wszczęto kontrolę podatkową na podstawie upoważnienia nr [...] wystawionego w dniu [...] stycznia2010 r. przez Skarbnika W., w której ustalono podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów, budynków, budowli, które nie były uwzględniane w deklaracjach na podatek od nieruchomości za lata 2005-2009.

3. Prezydent [...] (nazywany dalej: "Prezydentem", "organem podatkowym") postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. wszczął postępowanie ws. określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 rok.

W odpowiedzi na wezwanie organu podatkowego z dnia 15 czerwca [...]0 r. skarżąca poinformowała, że w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych posadowionych na działkach nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] z obrębu 1-11-14, wyszczególnionych w przedmiotowym postanowieniu urzędu, nie jest właścicielem żadnej nieruchomości lokalowej z przynależnym do niej udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu pod budynkiem.

W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego oraz według odpisu KRS nr [...] ustalono, że spółka jest przedsiębiorcą, którego przedmiotem działalności Spółki jest działalność w zakresie robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz wykonywanie robót ogólnobudowlanych związanych ze wznoszeniem budynków i stosownie do art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wszystkie nieruchomości będące jej własnością należy traktować jako grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z zapisami znajdującymi się w aktach notarialnych Rep. A nr [...] z dnia [...] stycznia 1992 r., Rep. A nr [...] z dnia [...] marca 1993 r. oraz odpisu zwykłego z księgi wieczystej KW [...]1 z dnia [...] lipca 2008 r. spółka nabyła prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, w skład której wchodzi działka nr [...] z obrębu 085 (odpowiadająca obecnym numerom działek nr od [...] do [...] z obrębu 1-11-14) o powierzchni 33 334 m2, położonej w W. przy ul. K. S. i ul. M.S.. Zgodnie z Informacjami uproszczonymi z ewidencji gruntów na dzień [...] stycznia 2010r. spółka na terenie D [...]. W. jest również współużytkownikiem wieczystym działek nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] z obrębu 1-11-14. Organ podatkowy postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. wezwał spółkę do dostarczenia odpisu z ksiąg wieczystych bądź kopii potwierdzonych za zgodność z oryginałem potwierdzających, że spółka nie jest wpisana w księgach wieczystych jako współużytkownik wieczysty wyżej wymienionych działek.

Strona zakwestionowała te zapisy w piśmie z dnia 30 czerwca [...]0 r., ale nie przedstawiła żadnego dokumentu z którego wynikałoby, iż dane te są nieprawdziwe. Według informacji z Delegatury Biura Geodezji i Katastru dla Dzielnicy [...] (notatka służbowa z dnia [...] kwietnia 2010 r.), zgodnej z rejestrem gruntów, budynków i lokali, wynika, że udziały S. S. A. przedstawiają się następująco:

1) udziały w gruncie na wymienionych działkach wynikają z błędnie sporządzonych aktów notarialnych sprzedaży lokali:

- udział wynoszący 17/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 253 m2 (KW: [...]), czyli 4,30 m2,

- udział wynoszący 10/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 240 m2 (KW: [...]), czyli 2,40 m2,

- udział wynoszący 16/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 234 m2 (KW: [...]), czyli 3,74 m2,

- udział wynoszący 37/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 235 m2 (KW: [...]), czyli 8,70 m2,

- udział wynoszący 17/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 234 m2 (KW: [...]), czyli 3,98 m2,

- udział wynoszący 15/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 568 m2 (KW: [...]), czyli 8,52 m2,

- udział wynoszący 17/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 573 m2 (KW: [...]), czyli 9,74 m2,

- udział wynoszący 16/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 235 m2 (KW: [...]), czyli 3,76 m2,

2) udziały w gruncie na nw. działkach wiążą się z lokalami użytkowymi będącymi, zgodnie z rejestrem gruntów i księgą wieczystą, własnością S. S.A.:

- udział wynoszący 20/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 277 m2 (KW: [...]), czyli 5,54 m2,

- udział wynoszący 31/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 246 m2 (KW: [...]), czyli 7,63 m2

- udział wynoszący 17/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 234 m2 (KW: [...]), czyli 3,98 m2

- udział wynoszący 13/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 242 m2 (KW: [...]), czyli 3,15 m2,

- udział wynoszący 12/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 240 m2 (KW: [...]), czyli 2,88 m2,

- udział wynoszący 17/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 246 m2 (KW: [...]), czyli 4,[...] m2,

- udział wynoszący 10/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 242 m2 (KW: [...]), czyli 2,42 m2,

- udział wynoszący 17/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 235 m2 (KW: [...]), czyli 3,99 m2,

- udział wynoszący [...]/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 233 m2 (KW: [...]), czyli 4,19 m2

- udział wynoszący 58/1000 we współużytkowaniu wieczystym działki nr [...] z obrębu 1-11-14 o powierzchni 232 m2 (KW: [...]), czyli 13,46 m2.

Powołując się na art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027 ze zm.) oraz art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., nazywanej dalej: "O.p.") za podstawę wymiaru podatku od nieruchomości gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej powierzchnię 33.334 m2, gruntów pozostałych: 45.14 m2 i 51.42 m2

W składanej deklaracji na podatek od nieruchomości za 2005r. strona nie wykazała powierzchni użytkowej budynków związanych z działalnością gospodarczą. Zgodnie z Informacjami uproszczonymi z ewidencji gruntów na dzień [...] stycznia 2010 r. (załącznik do protokołu z kontroli podatkowej), Informacjami z rejestru lokali na dzień 27 października 2010 r. S. S.A. na terenie D. [...] W. jest właścicielem następujących lokali niemieszkalnych:

- lokal niemieszkalny nr [...] tj. pomieszczenie wodomierza i węzła cieplnego (KW: [...]) przy ul. B.P.[...], o powierzchni użytkowej 16,80 m2,

- lokal niemieszkalny nr [...] tj. pomieszczenie wodomierza i węzła cieplnego (KW: [...]) przy ul. B.P.[...], o powierzchni użytkowej 14,30 m2,

- lokal niemieszkalny nr [...] (KW: [...]) przy ul. M.S. 26, o powierzchni użytkowej 11,00 m2

- lokal niemieszkalny nr [...] (KW: [...]) przy ul. M.S. [...], o powierzchni użytkowej 68,24 m2,

- lokal niemieszkalny nr [...] tj. pomieszczenie wodomierza i węzła cieplnego (KW: [...]) przy ul. M.S.12, o powierzchni użytkowej 12,30 m2,

- lokal niemieszkalny nr [...] (KW: [...]) przy ul. M.S. 10, o powierzchni użytkowej 13,20 m2,

- lokal niemieszkalny nr [...] (KW: [...]) przy ul. M.S. 6, o powierzchni użytkowej 68,94 m2,

- lokal niemieszkalny nr [...] tj. pomieszczenie wodomierza i węzła cieplnego (KW: [...]) przy ul. K. S. [...], o powierzchni użytkowej 12,80 m2,

- lokal niemieszkalny nr [...] tj. pomieszczenie wodomierza i węzła cieplnego (KW: [...]) przy ul. K. S. [...], o powierzchni użytkowej 12,50 m2,

- lokal niemieszkalny nr [...] (KW: [...]) przy ul. K. S. [...], o powierzchni użytkowej 12,50 m2.

Spółka w piśmie z dnia 30 czerwca 2010 r. stwierdziła, że nie jest właścicielem żadnej nieruchomości lokalowej usytuowanej na powyższych działkach, ale nie przedstawiła żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, iż powyższe dane są nieprawdziwe.

W trakcie postępowania podatkowego organ podatkowy ustalił, iż przedmiotowe lokale, będące w posiadaniu przedsiębiorcy, są samodzielnymi lokalami niemieszkalnymi i zdaniem organu podatkowego powinny być opodatkowane ze stawki budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Organ podatkowy przyjął za podstawę wymiaru podatku od nieruchomości budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej łączną powierzchnię użytkową, która wynosi 242,58 m2.

W wyniku postępowania organ podatkowy przyjął za podstawę wymiaru podatku od nieruchomości od budowli związanych z działalnością gospodarczą łączną wartość budowli w wysokości 1.532.019 zł. W załączonym wykazie budowli wskazano: 2 szlabany z fotokomórką, 8 szlabanów, 2 zbiorniki olejowe dwupłaszczyznowe, osiedlową sieć wodociągową, deszczową, cieplną i sanitarną; drogi, chodniki, trawniki, rurociąg wody miejskiej i ogrodzenie osiedla.

3. Prezydent W. decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 rok, na podstawie art. 207 § 1 w zw. z art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 O.p., art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4, art. 5 i art. 6 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, uchwały Nr XLII/961/2004 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 25 listopada 2004 r. w sprawie ustalenia stawek podatku od nieruchomości na 2005 rok (Dz.Urz. Woj. Mazow. Nr 302, poz. 8492), określił spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2005 rok w kwocie 55.526 zł, płatnym w 12 ratach, w tym 11 w wysokości 4627 zł oraz 1 w wysokości 4629 zł.

4. W dniu 1 grudnia 2010 r. spółka wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (nazywanego dalej: "SKO").

W odwołaniu spółka zarzuciła decyzji Prezydenta W.:

- naruszenie art. 121 § 1 i art. 122 O.p.,

- rażące naruszenie art. 6 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 3 i art. 5 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych,

- naruszenie art. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 1994 r. Nr 85 poz. 388 ze zm., nazywana dalej: "u.w.l.").

Ponadto, spółka zarzuciła decyzji naruszenie Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690):

- poprzez dowolną i swobodną interpretację definicji "gruntu wokół budynku mieszkalnego" jako gruntu niezwiązanego z tym budynkiem i w związku z tym, bezpodstawnie zakwalifikowanego - w zaskarżonej decyzji jako "gruntu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków,

- poprzez dowolną i swobodną interpretację definicji "części wspólnych budynku stanowiących pomieszczenia wodomierzy i węzłów cieplnych" służących do użytku wszystkich mieszkańców, jako pomieszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i w związku z tym - w zaskarżonej decyzji - obciążanych nieprawidłową stawką podatku,

- poprzez dowolną i swobodną interpretację infrastruktury technicznej poprzez dowolną i swobodną interpretację definicji osiedla (sieć wodociągowa, kanalizacyjna, cieplna, chodniki, trawniki) niebędącej w posiadaniu przedsiębiorcy a tylko ewidencjonowanej jako "obce środki trwałe" nieamortyzowane, pozostające w "depozycie ewidencyjnym" zakwalifikowanej - w zaskarżonej decyzji

- jako budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W uzasadnieniu spółka podniosła zarzut zastosowania błędnej stawki podatkowej w odniesieniu do działki nr [...] o pow. 33 334 m2, która jej zdaniem, jest terenem wewnątrzosiedlowym bezpośrednio związanym z 36 budynkami mieszkalnymi, służy obsłudze budynków mieszkalnych i nie może być wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. Ponownie wskazała, iż nie jest właścicielem żadnego lokalu mieszkalnego w budynkach położonych na działkach [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...],[...][...][...][...], [...],[...], [...], [...], [...],[...] i [...] i w konsekwencji nie może być użytkownikiem wieczystym przedmiotowych gruntów. Na potwierdzenie tego stanu rzeczy skarżąca załączyła do odwołania aktualne odpisy z ksiąg wieczystych działek nr [...], [...],[...][...][...][...][...] i [...]. Skarżąca podniosła także, że ani budynki ani budowle położone na działce nr [...] nie były własnością spółki, nie były też przez nią użytkowane. Strona wyjaśniła, że budynki i budowle położone na działce nr [...] zostały wybudowane ze środków Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej . która uległa likwidacji w 1993 r. Naniesienia związane z infrastrukturą techniczną osiedla pozostały od 1992 r. na stanie ewidencyjnym spółki jako "obce środki trwałe", nie amortyzowane i nigdy nie używane w działalności gospodarczej spółki. Spółka nigdy nie zarządzała wybudowanym osiedlem ani też nie prowadziła działalności eksploatacyjnej z wykorzystaniem tych urządzeń. W 2008 r. wykreślono z ewidencji środków trwałych wszelkie obce środki trwałe stanowiące urządzenia infrastruktury technicznej osiedla jako, zdaniem spółki, nigdy nie służące jej działalności gospodarczej ani nie wybudowane z jej środków.

Spółka w odwołaniu zakwestionowała również prawidłowość zaliczenia: szlabanów, dróg, chodników i trawników do budowli wskazując, iż ustawa nie wymienia tych obiektów w definicji budowli.

5. Na rozprawie administracyjnej przed SKO spółka i pełnomocnik Prezydenta [...] oświadczyli, że Sąd uznał oświadczenie o zrzeczeniu się użytkowania wieczystego tylko w odniesieniu do działek nr ew. [...], [...], [...].

Spółka oświadczyła, że zbiorniki olejowe wymienione w decyzji były plastikowe, nie miały fundamentów i miały być wykorzystane dla innej inwestycji ponadto ww. zbiorniki i szlabany położone były na terenie innej nieruchomości poza opodatkowaną działką. Również ogrodzenie osiedla jest usytuowane na gruncie Miasta. Pełnomocnik Prezydenta [...]wskazał, iż zbiorniki figurują w ewidencji środków trwałych.

Spółka określiła że wartość pozostałych budowli na dzień 31 grudnia 2000 r. na wynoszącą "0" z uwagi na całkowite zamortyzowanie wartości. Ponadto oświadczyła, że SPEC jak też MPWiK nie przejęły sieci cieplnej i wodociągowej do swego przedsiębiorstwa.

Pełnomocnik Prezydenta [...] oświadczył, że nie jest mu wiadome kiedy ujawniono zmiany w ewidencji gruntów odnośnie podzielonej działki nr [...],

Spółka i pełnomocnik Prezydenta [...] potwierdzili, że działki [...] i [...] (figurujące w ewidencji jako będące w użytkowaniu wieczystym spółki) zostały zbyte w 2004 r. Spółka oświadczyła, iż nie jest właścicielem lokali i współużytkownikiem wieczystym gruntu związanego z tymi lokalami - wymienionych w decyzji, pomieszczenia te opodatkowane jako lokale stanowią współwłasność wszystkich mieszkańców - twierdzenie to dotyczy wszystkich lokali.

6. SKO decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Od decyzji SKO z dnia [...] maja 2013 r. spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (nazywanego dalej: "WSA"), w której wniosła o uchylenie decyzji obu instancji.

7. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1808/13 uchylił decyzję SKO z dnia [...] maja 2013 r. nr [...].

W uzasadnieniu WSA wskazał, że SKO nie wyjaśniło dwóch najistotniejszych kwestii odnoszących się do gruntów, co do których uznało, że powinny być opodatkowane wyższą stawką podatkową. SKO nie wyjaśniło jak należy rozumieć sformułowanie "grunty związane z budynkami mieszkalnymi" w sytuacji, gdy znajdują się one w posiadaniu przedsiębiorcy. Nie rozważyło również czy skarżąca spółka była użytkownikiem wieczystym tych gruntów, tylko z tego względu, że na podstawie aktów notarialnych z 29 stycznia 1992r. i z 19 marca 1993 i odpisu z księgi wieczystej z 28.07.2008r. [...] nabyła prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, w skład której wchodzi działka nr [...] z obrębu 085 o powierzchni 33.334 m2.

Zagadnienia te - w ocenie Sądu - implikowały zarówno opodatkowanie podatkiem od nieruchomości zarówno budynków, jak również budowli znajdujących się na ww. gruncie, a przede wszystkim samego gruntu.

Z odpisu zupełnego z księgi wieczystej wg stanu na dzień 8 września 2014 r. nr [...] działki ewidencyjnej [...] z obrębu 085, nieruchomość znajdowała się w użytkowaniu wieczystym. Użytkowania wieczystego dotyczą wpisy nr 7 i 27. W podrubryce 2.4.5. jako użytkownika wieczystego ujawniono S. Spółka Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych w W. We wnioskach i podstawach wpisów w księdze wieczystej pod nr 7 wskazano - akt notarialny Repertorium [...] z dnia [...].03.1993r. "umowa zniesienia współwłasności". Pod nr 8 widnieje Akt notarialny z dnia 05.12.1994r. - tytuł aktu - akt ustanowienia użytkowania wieczystego - dane o wniosku [...]. Pod numerem 27 widnieje - akt notarialny Repertorium [...] z dnia [...].10.2009r. - "Oświadczenie o zrzeczeniu się użytkowania wieczystego" - dane o wniosku [...].

Z zestawienia rubryk - danych o wnioskach i chwil wpisów wynikało, że wniosek [...] - dotyczący ustanowienia użytkowania wieczystego wpłynął do Sądu w dniu [...] grudnia 1994r. (chwila wpisu - 19.01.1995r.). Wniosek - [...]- dotyczący zrzeczenia się użytkowania wieczystego oraz wykreślenia użytkowania wieczystego z księgi wieczystej został złożony w dniu 21 października 2009 r. (chwila wpisu 24 lutego [...]0 r.).

Zgodnie z art. 27 ust. 1 zdanie drugie ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z [...] r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.), oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste i przeniesienie tego prawa w drodze umowy - wymaga wpisu w księdze wieczystej. Wpis w księdze wieczystej ma charakter konstytutywny zarówno dla ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, jak i dla jego przeniesienia. Wpis do księgi wieczystej ma moc wsteczną od daty złożenia wniosku o wpis o czym stanowi art. 29 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych w hipotece (Dz. U. z 2013r. poz. 707), użytkowanie wieczyste powstaje dopiero po dokonaniu wpisu, lecz od dnia złożenia wniosku (uchwała SN z dnia 21 maja 2002 r., III CZP 29/02).

Z powyższego wynika, że Spółka była użytkownikiem wieczystym działki nr [...] w okresie od dnia 14 grudnia 1994 r. do dnia 21 października 2009 r.

Odnosząc się do kwestii stawki właściwej dla opodatkowania działki nr [...], Sąd wskazał, że SKO nie rozważyło materiału dowodowego pod kątem "związania" gruntu z budynkami mieszkalnymi. Spółka w toku postępowania podatkowego twierdziła konsekwentnie, że grunty (działka nr [...]), znajdują się wewnątrz osiedla mieszkalnego i wykorzystywane są na potrzeby mieszkańców (36 budynków), grunty te służą ponadto obsłudze tych budynków. Zdaniem Sądu "przy rozpatrywaniu kwestii "związania" gruntu z budynkami mieszkalnymi organ podatkowy powinien wziąć pod uwagę związek tegoż gruntu z realizacją potrzeb mieszkaniowych osób zamieszkujących osiedle.

We wskazaniach dla SKO Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zalecił wzięcie pod uwagę poglądu Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w wyroku z dnia 15 stycznia 2013 r. (sygn. akt II FSK 933/11), że przez grunty związane z budynkami mieszkalnymi należy rozumieć nie tylko grunty, na których taki obiekt budowlany został posadowiony, ale również grunty doń przylegające, zapewniające właściwe korzystanie z tego budynku, niezbędną obsługę budynku oraz jego mieszkańców, w tym w zakresie odpowiedniego skomunikowania, zabezpieczenia porządku, rekreacji (np. place dla dzieci) oraz zaspokojenia innych niezbędnych potrzeb związanych z korzystaniem z powierzchni mieszkaniowej budynku.

Sąd stwierdził ponadto, że poczynienie prawidłowych ustaleń oraz dokonanie rozważań przez SKO, na podstawie danych znajdujących się w aktach sprawy w zakresie "związania", bądź nie, gruntów z budynkami mieszkalnymi pozwoli organowi podatkowemu na prawidłowe zakwalifikowanie budowli do opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Sąd zauważył, że na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., który obowiązuje od 1 stycznia 2003r., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części, ale wyłącznie te, które są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nie każda zatem budowla, ale tylko "związana z prowadzeniem działalności gospodarczej" podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Ustalenie zatem przez organ podatkowy, że grunt, na którym znajdują się budowle (takie jak np, trawniki, chodniki, drogi wewnątrzosiedlowe, szlabany) jest związany z budynkami mieszkalnymi - służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych - powoduje, że budowle, położone na gruntach związanych z budynkami mieszkalnymi, nie będą mogły być opodatkowane podatkiem od nieruchomości, według stawek przewidzianych dla budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, chyba, że SKO wykaże, że skarżąca Spółka czerpie pożytki z ww. gruntów, takie, które czerpałby każdy przedsiębiorca zarządzający nieruchomością na zasadach rynkowych.

Odnosząc się do opodatkowanych w zaskarżonej decyzji lokali niemieszkalnych i związanych z tymi lokalami udziałami w gruncie zdaniem Sądu najistotniejsze jest wykazanie czy skarżąca Spółka była właścicielem ww. lokali poprzez wskazanie konkretnych ksiąg wieczystych w których jako właściciel figuruje Spółka.

Sąd wskazał ponadto, że w przypadku, gdy dochodzi do oddania nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste bądź do przeniesienia prawa użytkowania wieczystego w drodze umowy , konieczne jest dokonanie wpisu w księdze wieczystej, aby powstało prawo użytkowania wieczystego gruntu (art. 27 u.g.n.), niewystarczające jest jedynie zweryfikowanie przez organ podatkowych danych z ewidencji gruntów, szczególnie gdy podatnik wskazuje, że nie jest użytkownikiem wieczystym gruntu. W takim przypadku organ podatkowy powinien również zweryfikować zapisy zawarte w księgach wieczystych. Nie mogą być podstawą do ustaleń w kwestii własności lokali i udziałów w gruncie dane z kartoteki budynków i lokali, dane z ewidencji gruntów, z kartoteki budynków i lokali, które zostały sporządzone w okresie późniejszym niż okres, którego dotyczy zaskarżona decyzja. podatkowym dokumentów źródłowych stanowiących podstawę wpisu do ewidencji. Nie mogą być także brane pod uwagę, dane w formie opisowej.

8. SKO decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a O.p., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i określiło w stosunku do spółki wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 r. w kwocie 8.763,00 zł.

W uzasadnieniu decyzji SKO podało, że przy piśmie z dnia 16 września 2014 r. organ podatkowy uzupełnił akta sprawy o odpisy zupełne z ksiąg wieczystych:

- [...] - lokal niemieszkalny położony przy ul. M.S. [...] lok. [...] o pow. 68,24 m2 - w dziale dotyczącym własności ujawniono - S. Spółkę Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych w W. - wpisy dotyczące Spółki oznaczono numerami 1 i 4. Pod numerem 1 (wpis) widnieje - umowa przeniesienia użytkowania wieczystego części gruntu oraz własności lokalu - akt notarialny z dnia [...] sierpnia 1992 r. - Repertorium [...]- dane o wniosku [...]- chwila wpływu 13 sierpnia 1992 r. (chwila wpisu 12 lutego 1993 r.). Pod numerem 4 (wykreślenie) widnieje - umowa sprzedaży - akt notarialny z dnia [...] maja 2009 r. - Repertorium [...] - dane o wniosku [...] - chwila wpływu 27 maja 2009 r. (chwila wpisu 31 lipca 2009 r.). W dziale dotyczącym spisu praw związanych z własnością - wskazano 70/1000 - wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego - księga wieczysta [...] - obejmująca działkę ew. nr 191 o pow. 242 m2,

- [...] - lokal niemieszkalny położony przy ul. M.S. [...] - w dziale dotyczącym własności ujawniono - S. Spółkę Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych w W. - wpisy dotyczące Spółki oznaczono numerami 1 . Pod numerem l (wpis) widnieje - umowa przeniesienia użytkowania wieczystego części gruntu oraz własności lokalu - akt notarialny z dnia 3 sierpnia 1992 r. - Repertorium [...] - dane o wniosku [...] - chwila wpływu 13 sierpnia 1992 r. (chwila wpisu 4 lutego 1993 r.). W dziale dotyczącym spisu praw związanych z własnością - wskazano 79/1000 - wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego - księga wieczysta [...] - obejmująca działkę ew. nr [...] o pow. 234 m2,

- [...] - lokal niemieszkalny położony przy ul. P.L.[...] - pomieszczenie wodomierza - 8,10 m2, pomieszczenie węzła cieplnego o pow. 6,20 m2 - w dziale dotyczącym własności ujawniono - S. Spółkę Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych w W. W dziale dotyczącym spisu praw związanych z własnością - wskazano 31/1000 - wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego - księga wieczysta [...] - obejmująca działkę ew. nr [...],

- [...] - lokal niemieszkalny .położony przy ul, P.L. [...] pow. 16,80 m2 - pomieszczenie wodomierza, pomieszczenie węzła cieplnego - w dziale dotyczącym własności ujawniono - S. Spółkę Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych w W. - wpisy dotyczące Spółki oznaczono numerem 3 . Pod numerem 3 (wpis) widnieje - umowa o przeniesieniu użytkowania wieczystego części gruntu oraz własności lokalu - dane o wniosku P.- chwila wpływu 13 sierpnia 1992 r. (chwila wpisu 4 lutego1993 r.). W dziale dotyczącym spisu praw związanych z własnością - wskazano 20/1000 - wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego - księga wieczysta [...] - obejmująca działkę ew. nr [...] o pow. 277 m2,

- [...] - lokal niemieszkalny położony przy ul. J.S. [...] - pow. 58,79 m2 - w dziale dotyczącym własności ujawniono - S. Spółkę Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych w W. - wpisy dotyczące Spółki oznaczono numerem 1. Pod numerem 1 (wpis) widnieje - umowa o przeniesieniu użytkowania wieczystego części gruntu oraz własności lokalu - dane o wniosku [...] - chwila wpływu 13 sierpnia 1992 r. (chwila wpisu 10 lutego 1993 r.). W dziale dotyczącym spisu praw związanych z własnością - wskazano 77/1000 - wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego – księga wieczysta [...] - obejmująca działkę ew. nr [...] o pow. 234 m2,

- [...] - lokal niemieszkalny położony przy ul. P.L. [...] - pow. 59,30 - w dziale dotyczącym własności ujawniono - S. Spółkę Akcyjna W. inwestorów Mieszkaniowych w W. - wpisy dotyczące Spółki oznaczono numerem 1. Pod numerem 1 (wpis) widnieje - umowa o przeniesieniu użytkowania wieczystego części gruntu oraz własności lokalu - dane o wniosku [...] - chwila wpływu 13 sierpnia 1992 r. (chwila wpisu 26 lutego 1993 r.). W dziale dotyczącym spisu praw związanych z własnością - wskazano 88/1000 - wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego - księga wieczysta [...] - obejmująca działkę ew. nr [...] o pow. 253 m2,

- [...] - lokal niemieszkalny położony przy ul. S. [...] - pow. 12,50 m2 - w dziale dotyczącym własności ujawniono – S. Spółkę Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych w W. - wpisy dotyczące Spółki oznaczono numerem 1. Pod numerem 1 (wpis) widnieje - umowa o przeniesieniu użytkowania wieczystego części gruntu oraz własności lokalu - chwila wpływu 13 sierpnia 1992 r. (chwila wpisu 4 lutego 1993 r.). W dziale dotyczącym spisu praw związanych z własnością - wskazano 58/1000 - wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego - księga wieczysta [...] obejmująca działkę ew. nr [...] o pow. 232 m2,

- [...]- lokal niemieszkalny położony przy ul. S. [...] pow. 12,50 m2 - w dziale dotyczącym własności ujawniono - S. Spółkę Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych w W. - wpisy dotyczące Spółki oznaczono numerem 1. Pod numerem 1 (wpis) widnieje - umowa o przeniesieniu użytkowania wieczystego części gruntu oraz własności lokalu - chwila wpływu 13 sierpnia 1992 r. (chwila wpisu 10 lutego 1993 r.). W dziale dotyczącym spisu praw związanych z własnością - wskazano 75/1000 - wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego - księga wieczysta [...] -obejmująca działkę ew. nr [...] o pow. 233 m2,

- [...] - lokal niemieszkalny położony przy ul. J.S. [...] pow. 12,30 m2 - w dziale dotyczącym własności ujawniono - S. Spółkę Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych w W. - wpisy dotyczące Spółki oznaczono numerem 1. Pod numerem 1 (wpis) widnieje - umowa o przeniesieniu użytkowania wieczystego części gruntu oraz własności lokalu - chwila wpływu 13 sierpnia 1992 r. (chwila wpisu 4 lutego 1993 r.). W dziale dotyczącym spisu praw związanych z własnością - wskazano 66/1000 - wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego - księga wieczysta [...] - obejmująca działkę ew. nr .194 o pow. 240 m2,

- [...] - lokal niemieszkalny położony przy ul. S. [...] pow. 12,80 m2- w dziale dotyczącym własności ujawniono - S. Spółkę Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych w W. - wpisy dotyczące Spółki oznaczono numerem 2. Pod numerem 2 (wpis) widnieje - umowa o przeniesieniu użytkowania wieczystego części gruntu oraz własności lokalu - chwila wpływu 13 sierpnia 1992 r. (chwila wpisu 25 lutego 1993 r.). W dziale dotyczącym spisu praw związanych z własnością - wskazano 17/1000 - wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego - księga wieczysta [...] - obejmująca działkę ew. nr [...] o pow. 235 m2,

- [...] - lokal niemieszkalny położony przy ul. J.S. [...] pow. 68,94 m2 - w dziale dotyczącym własności ujawniono - S. Spółkę Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych w W. - wpisy dotyczące Spółki oznaczono numerem 1. Pod numerem l (wpis) widnieje - umowa o przeniesieniu użytkowania wieczystego części gruntu oraz własności lokalu - chwila wpływu 13 sierpnia 1992 r. (chwila wpisu 10 lutego 1993 r.). W dziale dotyczącym spisu praw związanych z własnością - wskazano 57/1000 - wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego - księga wieczysta [...] - obejmująca działkę ew. nr [...] o pow. 242 m2,

- [...] - lokal niemieszkalny położony przy ul. J.S. [...] , pow. 13,20 m2 - w dziale dotyczącym własności ujawniono - S. Spółkę Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych w W. - wpisy dotyczące Spółki oznaczono numerem 2. Pod numerem 2 (wpis) widnieje - umowa o przeniesieniu użytkowania wieczystego części gruntu oraz własności lokalu - chwila wpływu 13 sierpnia 1992 r. (chwila wpisu 12 lutego 1993 r.). W dziale dotyczącym spisu praw związanych z własnością - wskazano 17/1000 - wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego - księga wieczysta [...]- obejmująca działkę ew. nr [...] o pow. 246 m2.

Z zupełnych odpisów z ksiąg wieczystych sporządzonych na dzień [...] września 2014 r. wynikało, że spółka w roku 2005 była właścicielem lokali niemieszkalnych opisanych powyżej wraz z udziałami w użytkowaniu wieczystym gruntu.

W księgach wieczystych nieruchomości gruntowych opodatkowanych w decyzji - w rubryce dotyczącej użytkownika wieczystego widnieją wpisy : [...] - brak wpisu, [...]- Spółdzielnia Mieszkaniowa N., [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] - Spółdzielnia Budowlano - Lokatorsko – Własnościowa P.

Z powyższego spółka wywodziła, że nie była użytkownikiem wieczystym opodatkowanych w decyzji gruntów.

Każda z ww. ksiąg wieczystych nieruchomości gruntowej zawierała wpis dotyczący wyodrębnienia w budynku lokali i odesłanie do księgi wieczystej nieruchomości lokalowej.

SKO podało, że w rozpatrywanej sprawie księgi wieczyste nieruchomości lokalowych, w których jako właściciela ujawniono S. Spółkę Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych w W. wyraźnie wskazywały w dziale dotyczącym spisu praw związanych z własnością wielkość udziału w nieruchomości wspólnej, którą stanowi prawo użytkowania wieczystego oraz odesłanie do numeru księgi wieczystej nieruchomości gruntowej. Również księgi wieczyste nieruchomości gruntowych zawierały odesłanie do nieruchomości lokalowych, w których jako właściciel wskazana była spółka i w których zawarto zapis odnośnie wielkości udziału Spółki w użytkowaniu wieczystym gruntu. Tym samym nieuzasadnione było zarówno - twierdzenie spółki, że nie jest właścicielem lokali wymienionych - w decyzji jak i użytkownikiem wieczystym wymienionych w decyzji gruntów.

Ponadto w myśl art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2013r. poz. 707) w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym osoba, której prawo nie jest wpisane lub jest wpisane błędnie albo jest dotknięte wpisem nieistniejącego obciążenia lub ograniczenia, może żądać usunięcia niezgodności. Jedynym sposobem wzruszenia domniemania prawnego z art. 3 ust. 1 u.k.w.h., w myśl którego prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym jest powództwo o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości oparte na art. 10 u.k.w.h. Organ podatkowy w postępowaniu dotyczącym określenia wymiaru podatku od nieruchomości nie ma żadnych podstaw do pomijania danych zawartych w księdze wieczystej czy też kompetencji do orzekania że wpisy te są błędne. Jeżeli Spółka uważa, że nie jest właścicielem lokali wymienionych w decyzji powinna wszcząć postępowanie określone w art. 10 ust. 1 u.k.w.h. Ponadto nieuzasadnione było twierdzenie spółki, że to organ powinien wezwać Wspólnoty Mieszkaniowe do uregulowania stanu prawnego lokali których właścicielem jest spółka. Organ administracyjny nic ma żadnych kompetencji by regulować stosunki właścicielskie na nieruchomości, należy to bowiem do dziedziny prawa cywilnego i to na spółce jako właścicielu i przedsiębiorcy ciąży obowiązek uregulowania kwestii związanych z jej stanem własności.

SKO, biorąc pod uwagę pogląd WSA wyrażony w wyroku z dnia 20 lutego 2014 r., uznało, że działka nr [...] stanowi grunt związany z budynkami mieszkalnymi a zatem podlega z zastosowaniem stawki właściwej dla gruntów pozostałych. o której mowa w art. 5 ust. 1 lit c u.p.o.l. Wskazało również, że budowle znajdujące się na ww. gruncie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Ponadto, SKO stwierdziło, że organ podatkowy nie powinien weryfikować danych jedynie z ewidencji gruntów, ale również powinien przeanalizować zapisy zawarte w księgach wieczystych.

W wyniku postępowania SKO orzekło, że lokale niemieszkalne położone na działkach [...], [...], [...],[...],[...],[...], [...], [...], [...], [...], [...],[...] są lokalami wyodrębnionymi niemieszkalnymi i stanowią własność spółki, odrzucając stanowisko skarżącej, że są to części wspólne budynków. Jak wskazano powyżej z ksiąg wieczystych lokali, aktów notarialnych i kartotek lokali wynika, że są to wyodrębnione lokale z którymi związane są udziały w użytkowaniu wieczystym gruntu.

W związku z tym można je zaliczyć do podstawy opodatkowania w łącznej wysokości 360,67 m2.

SKO podało, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podstawę opodatkowania dla gruntów stanowi powierzchnia.

W deklaracji na podatek od nieruchomości złożonej w dniu 10 stycznia 2005 r. S. Spółka Akcyjna W. Inwestorów Mieszkaniowych wykazała, że jest użytkownikiem wieczystym działki nr [...] o pow. do opodatkowania - 13.968,63 m2 (grunty pozostałe).

Organ podatkowy w toku postępowania ustalił, że udziały spółki w działkach [...],[...] wynikają z błędnie sporządzonych aktów notarialnych (są zawyżone) do opodatkowania przyjęto zatem udziały wynikające z ewidencji gruntów w myśl zasady, że wszelkie wątpliwości powinny być rozstrzygnięte na korzyść podatnika, pozostałe udziały wynikają z ksiąg wieczystych nieruchomości. Tak więc do opodatkowania przyjęto, że :

- działka nr [...] sklasyfikowana jako tereny mieszkaniowe (B) o pow. 33.334,00 m2,

- w udziale 17/1000 - działka [...] o pow. 253 m2 (powierzchnia do opodatkowania - 4,30 m2),

- w udziale 20/1000 - działka [...] o pow. 277 m2 (powierzchnia do opodatkowania - 5,54 m2),

- w udziale 31/1000 - działka [...] o pow. 246 m2 (powierzchnia do opodatkowania - 7,62 m2),

- w udziale 17/1000 - działka [...] o pow. 234 m2 (powierzchnia do opodatkowania - 3,97 m2),

- w udziale 13/1000 - działka [...] o pow. 242 m2 (powierzchnia do opodatkowania - 3,14 m2),

- w udziale 12/1000 - działka [...] o pow. 240 m2 (powierzchnia do opodatkowania - 2,88 m2),

- w udziale 17/1000 - działka [...] o pow. 246 m2 (powierzchnia do opodatkowania - 4,18 m2),

- w udziale 10/1000 - działka [...] o pow. 242 m2 (powierzchnia do opodatkowania - 2,42 m2),

- w udziale 17/1000

działka [...] o pow. 234 m2 (powierzchnia do opodatkowania - 3,97 m2),

- w udziale 58/1000 - działka [...] o pow. 232 m2 (powierzchnia do opodatkowania - 13,46 m2),

- w udziale 17/1000 - działka [...] o pow. 235 m2 (powierzchnia do opodatkowania - 3,99 m2),

- w udziale 18/1000 - działka [...] o pow. 233 m2 (powierzchnia do opodatkowania - 4,19 m2), łącznie powierzchnia: 59,66 m2.

Za podstawę opodatkowania SKO przyjęło powierzchnię 59,66 m2. w postepowaniu dokonano również korekty udziałów spółki w działkach [...] i [...], uznając za podstawę opodatkowania powierzchnię 59,66 m2.

9. W skardze z dnia 26 maja 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na decyzję SKO z dnia [...] kwietnia 2015 r. spółka wniosła o jej uchylenie w całości w związku z błędnym określeniem w stosunku do skarżącej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005r., wynikającym przede wszystkim z - niezgodnego ze stanem faktycznym - przypisania skarżącej 3 (trzech) lokali niemieszkalnych, których powierzchnie przyjęte zostały do opodatkowania w zakresie tzw. "budynków pozostałych", mimo że lokale te zostały zbyte w roku 1998 r. i nie stanowiły majątku spółki.

Zaskarżonej decyzji spółka zarzuciła naruszenie:

I. przepisów prawa materialnego:

- art. 4 ust. 1 pkt 2 oraz art. 6 w związku z art. 1 a ust. 1 pkt 3 i art. 5 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, art. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) oraz § 3 ust. 22 oraz § 39 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75. poz. 690, z późn. zm.), poprzez błędne określenie w stosunku do skarżącej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 r., wynikające z nieprawidłowego i niezgodnego ze stanem faktycznym przypisania spółce 3 (trzech) lokali niemieszkalnych, których powierzchnie przyjęte zostały do opodatkowania w zakresie kategorii "budynków pozostałych", mimo że lokale te zostały zbyte w roku 1998 r. i nie stanowiły majątku skarżącej spółki.

II. przepisów postępowania, , które miało istotny wpływ na wynik sprawy:

- art. 121 § 1 i art. 122 O.p. poprzez wydanie decyzji bez wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy;

- art. 120 w związku z art. 121 i w związku z art. 122 O.p. poprzez nierozważenie i brak w uzasadnieniu decyzji oceny wszystkich istotnych aspektów sprawy, a także dokonanie dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, skutkiem czego organ dokonał błędnych ustaleń faktycznych;

- art. 187 O.p. poprzez niezebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący;

- art. 191 O.p. poprzez bezpodstawne wyprowadzenie ze zgromadzonego materiału dowodowego wniosków z niego niepłynących, co w konsekwencji doprowadziło do uchybienia zasadzie swobodnej oceny dowodów.

Skarżąca przywołała w skardze zasady ogólne postępowania podatkowego: pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art 121 O.p.), działania na podstawie przepisów prawa (art. 120 O.p.), udzielania niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem postępowania (art. art. 121 § 2 O.p.) oraz wyjaśniania stronom zasadności przesłanek rozstrzygnięcia, którymi kierował się przy załatwianiu sprawy (art. 124 O.p.).

Ponadto skarżąca zarzuciła uniemożliwienie jej wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów zgodnie z art. 123 O.p. oraz naruszenie obowiązku uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, zgodnie z art. 210 § 4 O.p. Zdaniem skarżącej SKO uchybiło wszystkim wskazanym zasadom przy rozstrzyganiu przedmiotowej sprawy.

10. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Zdaniem organu, skarżąca nie wskazała nowych okoliczności, które mogłyby przesądzić o zmianie stanowiska SKO.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje:

1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.).

2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

3. W sytuacji, kiedy skarga zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Do kontroli subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przepis prawa materialnego można przejść dopiero wówczas, gdy okaże się, że stan faktyczny przyjęty w zaskarżonej decyzji został ustalony z uwzględnieniem wymaganych przepisów postępowania, przez co ustalenie to nie było wadliwe albo nie zostało skutecznie podważone. W skardze znajdują się zarzuty naruszenia art. 120, 121, 122, 187 i 190 O.p.

4. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga jest zasadna.

5. Skarżąca podniosła w uzasadnieniu, że SKO pominęło istotne dla sprawy dowody przedłożone przez nią w odwołaniu. W zakresie budynków, które w zaskarżonej decyzji zostały określone jako budynki pozostałe o powierzchni 360,67 m2, przyjęto powierzchnie do opodatkowania niezgodne ze stanem faktycznym, ponieważ zaliczono do tej powierzchni trzy lokale niemieszkalne, które nie stanowiły majątku skarżącej Spółki, ponieważ zostały one sprzedane przez skarżącą w 1998 roku.

Do skargi załączone zostały odpisy zwykłe z ksiąg wieczystych dla następujących lokali, które potwierdzają stawiane zarzuty.

Pierwszy opis dotyczy lokalu niemieszkalnego położonego przy ul. J.S. [...] o pow. 58,79 m2 w budynku usytuowanym na działce nr [...] o pow. 234 m2. Dla lokalu prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...], która wykazuje że właścicielem tego lokalu od 24 kwietnia 1998 r. są : A., W. i W. L..

Z akt wynika, że SKO w skarżonej decyzji oparło kwalifikację lokali przyjętych do opodatkowania na treści macierzystej księgi wieczystej nr A., W. i W. L. prowadzonej dla całego budynku przy ul. J.S. [...], gdzie jakkolwiek w Dziale II księgi figuruje nazwa skarżącej, to w Dziale I-O tej księgi w komentarzu do migracji jest precyzyjne stwierdzenie, iż "z budynku wielomieszkaniowego na nieruchomości w tej księdze opisanej odłączono i przeniesiono do KW [...] lokal mieszkalny nr [...] o pow. użytkowej 58,79 m2 na wniosek [...] z dnia 5.05.1998 r. oraz na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu, sprzedaży lokalu i oddania na użytkowanie wieczyste części gruntu z dnia 24.04.1998 r.".

Z dokumentów powyższych wynika, że od 1998 roku lokal niemieszkalny przypisany spółce przez SKO jest własnością osoby trzeciej, która uiszcza stosowne podatki.

Kolejny zarzut dotyczy lokalu niemieszkalnego położonego przy ul. J.S. [...] o pow. 68,94 m2 w budynku usytuowanym na działce nr [...] o pow. 242 m2. Dla lokalu prowadzona jest księga wieczysta KW nr M.B., która wykazuje że właścicielem tego lokalu od 12 maja 1998 r. jest M.B.

Z akt wynika, że SKO w skarżonej decyzji oparło kwalifikację lokali przyjętych do opodatkowania na treści macierzystej księgi wieczystej nr [...] prowadzonej dla całego budynku przy ul. J.S.6, gdzie jakkolwiek w Dziale II księgi figuruje nazwa skarżącej, to w Dziale I-0 tej księgi w komentarzu do migracji jest precyzyjne stwierdzenie, że "z budynku wielomieszkaniowego na nieruchomości w tej księdze opisanej odłączono i przeniesiono do KW [...] lokal mieszkalny nr [...] o pow. użytkowej 68,94 m2 na wniosek [...] z dnia 3.06.1998 r. oraz na podstawie umowy sprzedaży z dnia 12.05.1998 r.".

Z akt wynika, że od 1998 roku lokal niemieszkalny przypisany spółce przez SKO jest własnością osoby trzeciej która uiszcza stosowne podatki.

Kolejny trafny zarzut dotyczy lokalu niemieszkalnego położonego przy ul. P. [...] o pow. 59,30 m2 w budynku usytuowanym na działce nr [...] o pow. 253 m2. Dla lokalu prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...], która wykazuje że właścicielem tego lokalu od 9 czerwca1998 r. jest H. i A. B..

Z akt wynika, że SKO w skarżonej decyzji oparło kwalifikację lokali przyjętych do opodatkowania na treści macierzystej księgi wieczystej nr [...] prowadzonej dla całego budynku przy ul. P. 9, gdzie jakkolwiek w Dziale II księgi figuruje nazwa skarżącej, to w Dziale I-0 tej księgi w komentarzu do migracji jest precyzyjne stwierdzenie, iż "z budynku wielomieszkaniowego na nieruchomości w tej księdze opisanej odłączono i przeniesiono do KW [...]lokal mieszkalny nr [...] o pow. użytkowej 59,30 m2 na wniosek [...] z dnia 29 lipca1998 r. oraz na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu, sprzedaży lokalu i oddania w użytkowanie wieczyste części gruntu z dnia 9 czerwca1998 r.

Od 1998 roku lokal niemieszkalny przypisany spółce przez SKO jest własnością osoby trzeciej która uiszcza stosowne podatki.

Powyższe oznacza, że prawidłową powierzchnią lokali niemieszkalnych, jaka powinna być przyjęta do opodatkowania, jest powierzchnia 173,64 m2 wynikająca z pomniejszenia przyjętej powierzchni 360,67 m2, którą należy pomniejszyć o [...],03 m2.

Sąd podziela ocenę skarżącej, że objęte wyliczeniem budynki pozostałe stanowią części wspólne budynków w postaci wodomierzy i węzłów cieplnych, których współwłaścicielami są właściciele lokali usytuowanych w tych budynkach. Ustawa o własności lokali w art. 3 ust. 2 definiuje nieruchomość wspólną jako grunt oraz część budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Definicji tej odpowiadają pomieszczenia w których zlokalizowane są wodomierze i węzły cieplne całego budynku. Pomieszczenia te były przynależne do lokali oznaczonych nr [...] usytuowanych w przyziemiach budynków i były to lokale niemieszkalne dla których prowadzone były oddzielne księgi wieczyste.

Zaistniały jednakże przypadki, w których sprzedawano lokal w przyziemiu nr [...] zakładając dla niego nową księgę wieczystą i w takiej sytuacji pozostałe pomieszczenie węzła cieplnego i wodomierza pozostawało w starej księdze wieczystej.

W przypadku trzech ww. lokali, pomieszczenia wodomierzy i węzłów cieplnych odłączono od lokali niemieszkalnych nr [...] usytuowanych w przyziemiach budynków mieszkalnych, które nabywcy adaptowali dla swoich potrzeb. Macierzyste księgi wieczyste prowadzone dla tych lokali przed ich odłączeniem zawierały wzmianki zarówno o terminie transakcji jak i wskazywały numery nowych ksiąg wieczystych założonych dla odłączanych lokali nr [...]. Stosowne dane i zestawienia zawarte zostały w treści skargi i udokumentowane. Powyższych zmian i niuansów zapisów w księgach wieczystych, organ w zaskarżonej decyzji nie zauważył.

7. Zasadne okazały się więc zarzuty skarżącej w zakresie przepisów O.p. normujących postępowanie dowodowe.

W ocenie Sądu ustalanie podatku od nieruchomości powinno być oparte na wnikliwym sprawdzeniu ksiąg wieczystych oraz na danych z kartoteki budynków i lokali w łącznym powiązaniu ze sobą zawartych tam zapisów. Zdaniem Sądu inne działanie organu nie stanowi o rozpatrzeniu stanu sprawy w sposób zgodny zarówno z zasadą zaufania do organu podatkowego, w tym przede wszystkim do organu podatkowego drugiej instancji (art. 121 § 1 O.p.), jak również z regułą prawdy obiektywnej, która wypływa z treści art. 122 i art. [...]7 § 1 O.p., która powinna doprowadzić do prawidłowego zastosowania w sprawie przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w związku z art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i 3, art. 4, art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b), art. 6 i 7a u.p.o.l. w dacie ich obowiązywania.

Organ powinien dla wypełnienia zasady prawdy obiektywnej i zasady zaufania do organów podatkowych, które wynikają z wyżej wskazanych przepisów, poddać analizie dokumenty źródłowe, a więc przede wszystkim księgi wieczyste, które stanowiły lub mogły stanowić podstawę do dokonania wpisów w ewidencji gruntów i budynków.

Sąd podziela pogląd SKO, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, co do zasady, mają znaczenie przy wymiarze podatku od nieruchomości, na mocy art. 21 u.p.g.k. Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że dane te powinny istnieć w ewidencji gruntów oraz w kartotece budynków i lokali w dacie powstania obowiązku podatkowego jak i mieć oparcie w księgach wieczystych. Nie uwzględnienie danych z ksiąg wieczystych, nie może rodzić negatywnych konsekwencji podatkowych dla podatnika, bez weryfikacji w postępowaniu podatkowym dokumentów źródłowych stanowiących podstawę wpisu do ewidencji.

Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie wskazuje, że SKO powinno, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, dokonać samodzielnych ustaleń faktycznych w kwestii informacji dotyczących poszczególnych przedmiotów opodatkowania znajdujących się na ww. działkach i dać temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w odniesieniu do poszczególnych przedmiotów opodatkowania: lokali niemieszkalnych.

Dopiero po uwzględnieniu powyższych wskazań Sądu dojdzie do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, z uwzględnieniem norm z art. 122 i art. 187 § 1 O.p. i możliwe będzie wypowiedzenie się, co do poszczególnych przepisów u.p.o.l. dających podstawę prawną do opodatkowania poszczególnych składników majątkowych skarżącej Spółki.

Sąd wskazuje również, że organ podatkowy wszelkimi możliwymi środkami dowodowymi powinien w toku postępowania podatkowego dążyć do wyjaśnienia stanu sprawy, a rodzących się wątpliwości nie powinien rozpatrywać na niekorzyść podatnika (art. 122, art. 180, art. 181 i art. 191 O.p.).

Rolą organu podatkowego drugiej instancji jest również wykazanie wszelkich okoliczności istotnych z punktu widzenia opodatkowania w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, tak aby w sposób najpełniejszy zrealizować zasadę przekonywania podatnika do prawidłowości rozstrzygnięcia zapadłego przed organem podatkowym (art. 124 O.p. w związku z art. 210 § 1 i 4 O.p).

Decyzja winna więc odzwierciedlać proces subsumcji prawa (materialnego lub procesowego) w postępowaniu odwoławczym. Jest to niezwykle ważne, ponieważ z decyzji właśnie (a więc również i decyzji odwoławczej) strona uzyskuje wiedzę o swojej sytuacji prawnej w zakresie prawa materialnego i procesowego i decyzję tę poddaje kontroli - własnej lub (i) innego właściwego organu państwowego w adekwatnym postępowaniu prawnym. Właściwe uzasadnienie decyzji (jako jej immanentnego składnika) jest więc istotne, dla strony, jak i dla organu, który decyzję tę ma wykonywać lub kontrolować. Naruszenie powyższych unormowań prawnych nie może budzić zaufania do organu podatkowego drugiej instancji. Zdaniem Sąd wskazane wadliwości proceduralne doprowadziły do ustalenia nieprawidłowej stawki podatku od nieruchomości w odniesieniu do skarżącej Spółki, co zaważyło również na nieprawidłowym ustaleniu wysokości podatku od nieruchomości.

Poprzednio rozpoznając sprawę WSA w W., w wyroku z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1808/13, wskazywał, że rolą organu podatkowego, a nie Sądu, jest czynienie ustaleń faktycznych, które mają pozwolić na prawidłowe przyjęcie podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości w zakresie budowli. Braki w tym zakresie przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ, które raz jeszcze powodują konieczność zwrotu sprawy SKO celem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i ponownego wydania decyzji, wskazują dodatkowo na naruszenie przez organ przy wydaniu zaskarżonej decyzji art. 153 p.p.s.a.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ, ustalając wysokość zobowiązania skarżącej w podatku od nieruchomości za 2005 rok powinien uwzględnić wskazaną w skardze zmianę własności trzech lokali niemieszkalnych przypisany spółce przez SKO, które w 1998 r. zostały zbyte zamienione w lokale mieszkalne i stanowią własność osoby trzecich, które uiszczają stosowne podatki.

8. Mając więc na względzie istotne wady, którymi obarczone było postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organy w przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że bez ich usunięcia i bez przeprowadzenia postępowania dowodowego w sposób zupełny, nie jest możliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy. W tym stanie rzeczy ustosunkowywanie się przez Sąd do pozostałych argumentów skargi, mających charakter merytoryczny byłoby na obecnym etapie postępowania przedwczesne.

W toku ponownego postępowania organ winien wziąć pod uwagę ocenę prawną i wskazania co do postępowania dowodowego wyrażone w niniejszym wyroku.

9. W tym stanie rzeczy, z uwagi na naruszenie wskazanych przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzekł na mocy art. 200 oraz 205 § 1 p.p.s.a.