Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 551/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka,, Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Protokolant st. sekretarz sądowy Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. K. – K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie o wymeldowanie p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r., działająca przez pełnomocnika, B. K. – K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. Nr [...]. Na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że jego intencją było zakwestionowanie przed Sądem postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od wymienionej decyzji Prezydenta Miasta G. o wymeldowaniu skarżącej z pobytu czasowego trwającego do dnia [...] r. z lokalu położonego w G. przy ulicy [...]". W skardze przyznał, że uchybienie terminu nastąpiło, a powodem tego było "błędne wyliczenie krańcowej dat jego doręczenia", a usprawiedliwieniem może być brak profesjonalnej wiedzy oraz inne obowiązki, które niewątpliwie mają wpływ na przygotowanie specjalistycznego pisma w tej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w pełni swojej stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, wskazując na obowiązujące w tym zakresie szczególne uregulowania w ustawie.

Na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącej przyznał, że wraz z żoną (skarżącą) zostali eksmitowani z przedmiotowego lokalu. W związku z powyższym oświadczył, iż cofa wniesioną w imieniu żony skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

Na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, a zatem dokonano skutecznego cofnięcia skargi i cofnięcie to należy uznać za dopuszczalne. Cofnięcie skargi należy do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi uznać należało za w pełni skuteczne.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie uiszczonego wpisu rozstrzygnięto zgodnie z dyspozycją art. 232 § 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy.