Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 223/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Gminy Ś.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Zarządu Miasta Ś.Z. z dnia [...] nr [...] ustalającej dodatkową opłatę z tytułu niezagospodarowania w określonym terminie nieruchomości gruntowej postanawia: 1) odrzucić skargę 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez Gminę Ś.Z. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Zarządu Miasta Ś.Z. z dnia [...] nr [...] ustalającej dodatkową opłatę z tytułu niezagospodarowania w określonym terminie nieruchomości gruntowej.

Przepis art. 50 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części u.p.p.s.a stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, stosownie do § 2 tego artykułu, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Przedmiotem kontrowersji w rozważanej sprawie ze skargi Gminy Ś.Z. jest przede wszystkim odpowiedź na pytanie, czy w sytuacji, gdy reprezentujący tę Gminę Zarząd Miasta Ś.Z. , jako organ administracji publicznej, wydał decyzję w sprawie ustalenia dodatkowej opłaty z tytułu niezagospodarowania w określonym terminie nieruchomości gruntowej, to reprezentowana przez ten organ Gmina Ś.Z. może mieć status strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Udzielając odpowiedzi na to niezwykle istotne dla sprawy zagadnienie wstępne warunkujące dopuszczalność skargi ze strony wskazanego podmiotu i tym samym możliwość merytorycznego odniesienia się przez tutejszy Sąd do zarzutów skargi, problem ten należy zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu rozpatrywać w dwóch płaszczyznach.

Po pierwsze, zgodnie z generalną zasadą powszechnie przyjmuje się, iż rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa pozytywnego. Najczęściej ustawa wyznacza organowi jednostki samorządu terytorialnego rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. Wtedy będzie on "bronił" interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Z tego też względu powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę ( np: gminę) jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego. Stanowi to wyraz, pochodzącej z prawa rzymskiego paremii, iż nikt nie może być sędzią we własnej sprawie (nemo iudex in causa sua). Taki też pogląd został wyrażony w szczególności w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, (niepublikowane).

W ocenie składu orzekającego również i w tej sprawie taki pogląd staje się aktualny, skoro jak wynika to z akt sprawy Zarząd Miasta Ś.Z. był tym organem, który reprezentując swoją gminę orzekał w trybie zwykłym jako organ pierwszej instancji ustalając dodatkową opłatę z tytułu niezagospodarowania w określonym terminie nieruchomości gruntowej.

W tym kontekście podkreślić dodatkowo należy, iż nadrzędnym celem, tak administracyjnego postępowania przed organem wyższego stopnia, jak i postępowania sądowoadministracyjnego jest ochrona obywatela przed niezgodnym z prawem działaniem władz publicznych. Natomiast sądy administracyjne nie rozpatrują skarg organów niższego stopnia reprezentujących jednostki samorządu terytorialnego od decyzji organów wyższego stopnia, którymi np. stwierdzono w trybie nadzwyczajnym nieważność wydanej w trybie zwykłym decyzji reprezentującego jednostkę samorządu terytorialnego organu pierwszej instancji.

Mówiąc obrazowo, konsekwencją odmiennego stanowiska w tym zakresie byłaby kuriozalna sytuacja, w której np. sąd rejonowy wnosiłby apelację od wyroku sądu okręgowego, którym zmieniono zaskarżone orzeczenie, wydane przez ten właśnie sąd rejonowy.

Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, zachowującego swą aktualność również pod rządami cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony w imieniu reprezentowanej przez siebie jednostki samorządu terytorialnego do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy.

Żaden przepis o postępowaniu administracyjnym ani przepis ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przyznaje organowi I instancji uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcia w drodze skargi (vide: postanowienia NSA z dnia 19 października 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 2159/00, z dnia 4 lutego 1999 r. sygn. akt IV SA 65/97, z dnia 24 stycznia 1997 r. sygn. akt IV SA 802/95 - ON SA 1997/4/179, z dnia 26 maja 1982 r. sygn. akt SA/Gd 165/82 -ONSA 1982/1/49, wyrok NSA z dnia 15 października 1990 r. sygn. akt SA/Wr 990/90 -ONSA 1990/4/7 i inne).

Reasumując, wskazane argumenty prowadzą do wniosku, iż stroną postępowania sądowoadministracyjnego, a wcześniej administracyjnego nie może być ta Gmina, której organ wydał decyzję w pierwszej instancji (niezależnie od trybu postępowania w jakim doszło do wydania takiego rozstrzygnięcia).

Rola Gminy Ś.Z. w postępowaniu dotyczącym ustalenia dodatkowej opłaty z tytułu niezagospodarowania w określonym terminie nieruchomości gruntowej, skończyła się w przedmiotowej sprawie już z chwilą wydania przez reprezentujący ją organ zindywidualizowanego aktu prawnego (decyzji, postanowienia) skierowanego w stosunku do podmiotu znajdującego na zewnątrz administracji publicznej, w tym przypadku do Spółki A . z siedzibą w R.

W tym stanie rzeczy skargę Gminy uznać trzeba za niedopuszczalną o czym zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a – orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Jednocześnie odrzucając skargę, która została wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, należało także stosownie do dyspozycji art. 232 § 1 pkt. 1 lit. a u.p.p.s.a zwrócić skarżącej cały uiszczony wpis.

Na marginesie wskazać należy, iż art. 232 § 1 pk.1 lit. a u.p.p.s.a zdaje się nie uwzględniać zmienionego w tym względzie stanu prawnego. Jednakowoż zważyć należy, iż czynności wniesienia przez stronę skargi za pośrednictwem organu nie należy w aktualnym stanie prawnym, mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie utożsamiać z wysłaniem przez Sąd odpisu skargi organowi, wykluczającego w myśl literalnej treści przepisu art. 232 § 1 pkt.1 lit. a. możliwość zwrotu stronie całego uiszczonego przez nią wpisu.