Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2249/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego postanawia: zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M.J. kwotę 120 zł (stu dwudziestu złotych) oraz kwotę 27,60 zł (dwudziestu siedmiu złotych sześćdziesięciu groszy), stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – łącznie kwotę 147,60 zł (stu czterdziestu siedmiu złotych sześćdziesięciu groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 lipca 2011 r. przyznano skarżącej K. B. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, pełnomocnikiem skarżącej wyznaczony został adw. M. J..

Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r. Sąd oddalił skargę K. B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2011 r. i przyznał adw. M. J. kwotę 307,50 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego. Adw. M. J. złożył w imieniu K. B. skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 11 stycznia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 lipca 2012 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Wyrokiem z dnia 28 listopada 2012 r. WSA w Warszawie: 1. uchylił zaskarżoną decyzję, 2. stwierdził, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. przyznał adw. M. J. kwotę 516,60 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego. Skargę kasacyjną od ww. wyroku złożył organ oraz P. S.A.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał ww. skargi kasacyjne na rozprawie w dniu 29 maja 2013 r., na której to rozprawie stawił się adw. M. J.. Pismem z dnia 3 czerwca 2013 r. adw. M. J. złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348 ze zm.) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - wynosi 75 % tej stawki.

W niniejszej sprawie adw. M. J. brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 29 maja 2013 r., na której rozpoznawane były skargi kasacyjne organu oraz P. S.A. od wyroku wydanego w dniu 28 listopada 2012 r. Pełnomocnik ten prowadził sprawę również w pierwszej instancji. W takiej sytuacji zasadne jest więc zasądzenie na rzecz adw. M. J. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.