Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 910/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. c
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Specjalista Magdalena Nowacka-Brzeźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] w S. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej uchyla zaskarżoną decyzję i oddala skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Decyzją Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w Katowicach (dalej Dyrektora Śląskiego OW NFZ) z dnia [...] r. Nr [...] utrzymano w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...]r. Nr [...] oddalającą odwołanie M. N., zwanego dalej "odwołujący", od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne, w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne udzielane w znieczuleniu ogólnym, kod postępowania [...].

Decyzja ta wydana została w następującym stanie faktycznym.

W dniu 5 kwietnia 2017 r. Dyrektor Śląskiego OW NFZ, działając na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j. Dz. U. 2017 r., poz. 1938 ze zm.) – dalej "ustawa", ogłosił postępowanie prowadzone w trybie konkursu ofert, poprzedzające zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 lipca 2017 r. do 30 czerwca 2022 r. kod postępowania: [...], w rodzaju świadczeń - leczenie stomatologiczne, w zakresie świadczenia - ogólnostomatologiczne udzielone w znieczuleniu ogólnym na obszarze obejmującym powiat [...], B., C., D., G., J., J., K., M., P., R., R., S.. S., S., T., Z., Z. Oferty w przedmiotowym postępowaniu należało złożyć w terminie do dnia 20 kwietnia 2017 r.

W ogłoszeniu podano wartość zamówienia nie większą niż 1.170.000,00 PLN, wskazując obowiązujące przepisy dotyczące wymogów, jakie muszą być spełnione przez podmioty składające oferty.

W postępowaniu ogółem złożono 4 oferty, w tym oferta odwołującego o nr [...], złożona w wymaganym w terminie.

W części jawnej, Komisja Konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert. Na tym etapie wezwała jednego z oferentów do uzupełnienia braków formalnych.

W części niejawnej postępowania, działając na podstawie art. 148 ustawy oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1372 ze zm.) dokonano merytorycznej oceny ofert. W następstwie tego, w dniu 7 czerwca 2017 r. Komisja Konkursowa ogłosiła rozstrzygnięcie postępowania, dokonując wyboru trzech, spośród złożonych ofert.

Oferta odwołującego nie została wybrana, w związku z czym złożył on odwołanie. Podniósł w nim zarzut blokowania dostępu do ofert biorących udział w postępowaniu, a w konsekwencji braku możliwości odniesienia się do stanowiska organu.

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektor Śląskiego OW NFZ w Katowicach, działając jako organ pierwszej instancji, oddalił odwołanie.

Od powyższej decyzji odwołujący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...], wydaną po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Dyrektor Śląskiego OW NFZ w Katowicach utrzymał w mocy wyżej opisaną decyzję z dnia [...]r. Nr [...], nie podzielając zarzutów odwołującego.

Wskutek skierowania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zaskarżona decyzja została poddana kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W toku postępowania Sąd zobowiązał Dyrektora Śląskiego OW NFZ w Katowicach, do uzupełnienia akt postępowania konkursowego o pismo Ministerstwa Zdrowia z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie wytycznych co do punktowania ofert w zakresie posiadania przez jednego lekarza specjalistę wykazanego w ofercie specjalizacji w dwóch dziedzinach. Ze złożonego pisma z dnia 14 czerwca 2016 r. wynikało, że zdaniem Ministerstwa Zdrowia, warunki zdefiniowane w pkt 1.1 oraz 1.6 rozporządzenia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dla przedmiotu postępowania "świadczenia stomatologiczne" premiują oferentów, którzy zabezpieczają dostępność lekarzy specjalistów przez 100% czasu pracy poradni. Jedna i ta sama osoba (lekarz specjalista posiadający specjalizację w dwóch dziedzinach, nie może być dwukrotnie premiowany).

Dodatkowo, interpretując przedłożone pismo, organ wskazał, że komisja konkursowa kierując się dokonaną przez Ministra Zdrowia wykładnią autentyczną warunków zdefiniowanych w rozporządzeniu, w przypadku świadczeń ogólnostomatologicznych udzielanych w znieczuleniu ogólnym, przyjęła, że oferent uzyskać może dodatkowe punkty za poszczególne warunki określone w punktach 1.1., 1.2., 1.3.,1.4.,1.5. w zakresie jakość - personel (załącznik nr 7 do w/w rozporządzenia), jeżeli każdy z lekarzy o określonych tam specjalizacjach będzie pracować co najmniej 20% czasu pracy poradni. W przepisie nie określono górnej granicy i według zapisów rozporządzenia taką samą ilością punktów premiowani byli oferenci, u których czas pracy danego specjalisty wynosił 20% i więcej, także 100%. Tym samym Komisja konkursowa przyjęła, że jeden lekarz specjalista, niezależnie od tego ile posiada specjalizacji, nie może być traktowany jak kilku lekarzy specjalistów. Takie założenie Komisja konkursowa przyjęła względem wszystkich oferentów i oferty wszystkich oferentów były oceniane w ten sam sposób. Żaden z oferentów podlegających ocenie w konkursie nie uzyskał punktów za posiadanie przez jednego lekarza dwóch specjalizacji (punkty przydzielano tylko za posiadanie jednej specjalizacji).

W odpowiedzi na skargę zwrócono nadto uwagę, że skarżący podał błędną ilość punktów możliwych do uzyskania w ramach poszczególnych kryteriów, gdyż oferty były oceniane na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w wersji obowiązującej od 9 marca 2017 r.

W polemice z tym stanowiskiem skarżący zauważył, że rozporządzenie to nie zostało dołączone do katalogu obowiązujących przepisów w konkursie. Zwrócił nadto uwagę, że w ogłoszeniu konkursowym wskazano maksymalną liczbę 5 ofert, które zostaną przyjęte, a w rzeczywistości przyjęto 3, mimo że oferentów było jedynie czterech. Na dowód tego załączył ogłoszenie o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy w prowadzonym konkursie.

Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/GI 841/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] uznając, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego, które to naruszenia mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

Sąd odwołał się do zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz obowiązku organu prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych) wskazując, że kontrolowanej sprawie organ ograniczył się, w ramach porównania i oceny ofert, do przedstawienia zasad punktacji (tabeli punktowej) i do porównania jedynie liczby punktów uzyskanych przez oferentów na różnych płaszczyznach oceny. Poprzez niewyjaśnienie przyczyny przyznania takiej, a nie innej liczby punktów poszczególnym oferentom, uchybił obowiązkowi zindywidualizowania swojej oceny. co do wszystkich oferentów. Tok rozumowania organu powinien natomiast być odzwierciedlony w uzasadnieniu decyzji rozpatrującej wniosek strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, tak aby można było ocenić, czy organ równo traktował oferentów, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.

Sąd uznał nadto za niezasadne powołanie się przez organ na opinię Ministra Zdrowia z dnia 14 czerwca 2017 w odpowiedzi na zarzuty oferenta co do nieprawidłowego przyznania punktów za kryteria niecenowe dot. wskazania do realizacji świadczeń lekarza dentysty dwóch specjalizacji - w dziedzinach chirurgii stomatologicznej i chirurgii szczękowo- twarzowej. Zdaniem Sądu, wskazane stanowisko organ winien wywieźć z obowiązujących w przedmiotowym konkursie regulacji prawnych, nie zaś opierać się na opinii Ministra Zdrowia, która to opinia nie ma waloru źródła obowiązującego prawa.

Sąd podzielił nadto stanowisko strony skarżącej co do braku jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego okoliczność weryfikacji u oferentów, z którymi zawarto umowy o świadczenie usług, spełnienia warunku posiadania zasilania elektryczne z systemem awaryjnym. Organ orzekający w sprawie ograniczył się do stwierdzenia, w ślad za Komisją Konkursową, że w trakcie weryfikacji oferentów nie stwierdzono nieprawidłowości. Zdaniem Sądu, z powyższego stwierdzenia nie wynika jednak, by zarzut strony został zbadany w spornym zakresie.

W konsekwencji dostrzeżonych uchybień Sąd uznał, że w sprawie nie wyjaśniono w sposób odpowiadających wymogom postępowania administracyjnego wszystkich istotnych okoliczności sprawy, nie poczyniono w zakresie objętym zarzutami strony skarżącej ustaleń dotyczących przyznanych oferentom punktów za dane kryteria, nie skonfrontowano zakwestionowanej oceny ofert z samymi ofertami, oraz nie wyjaśniono w sposób zindywidualizowany przyczyn przyznania takiej, a nie innej liczby punktów w ramach określonych kryteriów porównawczych danym podmiotom. Mając to na względzie Sąd zalecił ponownie rozważyć, czy na gruncie obowiązujących w konkursie regulacji prawnych podmioty, które złożyły oferty spełniły wymogi prawa i czy zarzuty podnoszone w tym zakresie we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy są zasadne. Sąd zalecił nadto dokonać rzetelnego uzasadnienia przyczyn przyznanych punktów poszczególnym oferentom w ramach oceny ofert.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania, Dyrektor Śląskiego OW Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach, w dniu [...]r., wydał opisaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzję Nr [...].

W podstawie prawnej decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1, art. 104 i art. 107 K.p.a., oraz art. 154 ust. 6 ustawy.

Analizując ponownie materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania w kontekście zarzutów podniesionych przez odwołującego Dyrektor Śląskiego OW NFZ uznał, że argumenty i zarzuty zawarte w jego wniosku są chybione. Wydając decyzję Nr [...] organ zbadał bowiem wszystkie okoliczności istotne dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia oraz dokonał oceny dowodów, z uwzględnieniem wszystkich twierdzeń i zarzutów. W uzasadnieniu decyzji w sposób wystarczający i przekonywający wskazano, dlaczego oferta odwołującego nie została wybrana w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne udzielane w znieczuleniu ogólnym.

Uzasadniając zajęte stanowisko, na wstępie wskazano podstawowe zasady procedury konkursowej. Przedstawiono treść art. 134 ust. 1 i 2 ustawy, zgodnie z którym Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Stosownie do tego, informacje i dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach.

Wyjaśniono także, z powołaniem na poszczególne regulacje prawne, przebieg postępowania poprzedzającego zawarcie przez Fundusz umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych. Wskazano, że zasadniczo jest to postępowanie konkursowe przeprowadzane przez komisję powołaną przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. W części jawnej konkursu ofert komisja w obecności oferentów stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia. W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, najkorzystniejszych pod względem kryteriów wyboru ofert określonych. Kryteriami takimi są - jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości i ceny.

Organ wskazał również na cel przeprowadzenia konkursu ofert wyjaśniając, że jest nim wyłonienie świadczeniodawcy, który najlepiej zapewni udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na danym obszarze.

Przypominając, że postępowanie konkursowe ma charakter cywilnoprawnym, co zostało potwierdzone w orzecznictwie sądów administracyjnych organ zauważył, że sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia do dyrektora oddziału odwołania od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy. Wynika to wprost z art. 154 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym, po rozpatrzeniu odwołania, dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Od decyzji tej stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który składa się do dyrektora oddziału wojewódzkiego. Organ ten bada, czy w ramach procedury uruchamianej wskutek wniesienia odwołania, a także wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o których mowa w art. 154 ustawy, we wcześniejszej nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Uszczerbek ten przejawia się po stronie świadczeniodawcy w przypadku braku wyboru jego oferty, a dojść do tego może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług.

Mając powyższe na względzie organ uznał, że w związku z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do jego obowiązków należy zbadanie, czy doszło do naruszenia zasad postępowania oraz czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku.

Wyjaśniono, że ogłoszenie o konkursie ofert zawierało wszystkie wymagane prawem elementy, w tym wskazanie aktów prawnych obowiązujących w postępowaniu, także zarządzeń Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, zwanego dalej "Prezesem NFZ". Nadto treść ich była dostępna dla świadczeniodawców na stronach internetowych zarówno Centrali NFZ, jak i Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ. Oferenci przystępujący do konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, winni byli spełniać w szczególności wymagania określone przez Prezesa NFZ, wskazane w:

1. Zarządzeniu nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2017 r. (ze zm.) w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

2. Zarządzeniu Nr 23/2017/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 24 marca 2017 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne.

Informacja o rozstrzygnięciu postępowania z dniu 7 czerwca 2017 roku została opublikowana na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w Katowicach.

Organ uznał, że komisja konkursowa, wypełniając obowiązek określony w art. 142 ust. 2 ustawy, podejmowała wszelkie niezbędne czynności mające na celu: stwierdzenie zgodności ofert ze stanem faktycznym i prawnym, zweryfikowanie spełnienia wymagań zawartych w szczegółowych materiałach informacyjnych, potwierdzenie spełnienia warunków dodatkowo ocenianych oraz zdolności oferentów do wykonywania oferowanej liczby świadczeń. Wszystkie oferty oceniane były według tych samych, określonych w art. 148 ust. 1 ustawy, kryteriów wyboru ofert (jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości – tzw. kryteria niecenowe - i ceny) udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej.

Wyjaśniono nadto, że Komisja Konkursowa związana była w prowadzonym postępowaniu szczegółowymi jawnymi i nie zmienianymi w toku postępowania kryteriami wyboru ofert wraz z wyznaczającymi je warunkami oraz przypisaną im wartością punktową, zamieszczonymi w załączniku nr 7 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. 2016, poz. 1372 ze zm.). Oferty uczestniczące w postępowaniach konkursowych w poszczególnych zakresach mogły za każde kryterium uzyskać taką samą ilość punktów.

Wskazano, że ocena ofert oparta została na odpowiedziach udzielonych przez oferentów w ankietach złożonych w postępowaniu i odbyła się w sposób jednolity i częściowo zautomatyzowany poprzez "zaczytanie ofert" wraz z odpowiedziami ankietowymi do systemu informatycznego NFZ, a system przydzielił odpowiednią liczbę punktów. Ostatecznie ocena oferty była generowana przez system informatyczny wspomagający pracę Komisji Konkursowej, co gwarantowało zachowanie obiektywizmu w stosunku do wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu.

Organ podniósł, że działanie systemu informatycznego służącego do obsługi postępowania konkursowego uniemożliwia pominięcie któregokolwiek z kryteriów oceny w stosunku do wszystkich ofert uczestniczących w postępowaniu konkursowym. Wybór oferty do zawarcia umowy dokonywany jest w oparciu o pozycję zajmowaną przez oferty w rankingu końcowym.

Dyrektor Śląskiego OW NFZ przedstawił ilość punktów jakie przypisane zostały poszczególnym oferentom z tytułu poszczególnych kryteriów niecenowych. Dokonał porównania osiągniętych ilość punktów. Stwierdził, że oferta odwołującego uzyskała łączną ocenę 26,63 pkt zajmując 4 pozycję w rankingu końcowym.

Odnosząc się do zawartego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzutu blokowania przez Śląski OW NFZ dostępu do ofert biorących udział w postępowaniu konkursowym organ uznał go za bezzasadny. Wyjaśnił, że rozstrzygnięcie wyników postępowania konkursowego nastąpiło 7 czerwca 2017 r. Odwołujący w dniu 8 czerwca 2017 r. zgłosił się w Oddziale powołując się na swój email wysłany w dniu 7 czerwca 2017 r., w którym wskazał godzinę, w jakiej stawi się w organie. Oczekiwał natychmiastowego okazania ofert biorących udział w postępowaniu. Jednak nie mogło to nastąpić w tym dniu, ponieważ oferty nie były gotowe do udostępnienia. Trwało ich skanowanie i anonimizacja. W takim stanie faktycznym, zdaniem organu, nie uchybiono obowiązkowi wynikającemu z § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy. Przepis ten pozwala komisji konkursowej doręczać oferentom, którzy wyrazili na to zgodę, oświadczenia i zawiadomienia za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej bez zachowania wymogów podpisu elektronicznego, a nie dotyczy doręczania pism wysyłanych przez oferentów do Komisji konkursowej.

Zdaniem organu nie uchybiono także art. 14 § 1 K.p.a., który znajduje zastosowanie na etapie postępowania administracyjnego. Postępowanie to zostało uruchomione dopiero w wyniku wniesienia odwołania. Dopuszczalne jest w jego toku załatwianie spraw w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Wiceprzewodnicząca komisji konkursowej, w obecności członka komisji poinformowała oferenta, że w wyznaczonym przez niego terminie akta nie zostaną mu okazane. Wglądu do akt można dokonać po złożeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej lub w ramach procedury odwoławczej. Oferent został poinformowany, że odwołanie można złożyć w ciągu 7 dni od daty rozstrzygnięcia, zaś okazanie dokumentów w trybie udostępnienia informacji publicznej może trwać do 14 dni. W dniu 20 czerwca drogą mailową poinformowano odwołującego, że udostępnienie akt nastąpi 21 czerwca br. o godzinie 9:00 w sali 4.12. Powyższą informację przesłano również pocztą na adres wskazany w ofercie jako miejsce wykonywania świadczeń, gdyż korespondencja kierowana na adres oferenta podany w ofercie wracała nieodebrana. Oferent miał możliwość zapoznania się z dokumentacją konkursową w 14-stym dniu od daty przesłania do komisji konkursowej maila z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, lecz skorzystał z tego prawa dopiero w dniu 27 czerwca 2017 r. Z uwagi na postępowanie administracyjne wszczęte wniesionym przez oferenta odwołaniem, oferent mógł zapoznać się już w tym czasie z aktami w trybie dostępu strony do akt postępowania administracyjnego. W dniu 27 czerwca 2017 r. dokonał wglądu do akt postępowania, co potwierdzone zostało protokołem. Po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w dniu 18 lipca 2017 r. ponownie zapoznał się z aktami postępowania.

Zauważono nadto, że komisja konkursowa, do której odwołujący zwrócił się drogą mailową została rozwiązana z chwilą rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, w którym uczestniczył.

Odnosząc się do zarzutu samowolnej zmiany przez komisję konkursową odpowiedzi ankietowych na pytania ankietowe wyjaśniono, że w przypadku odpowiedzi na pytanie 1.2.1.1., Dyrektor Śląskiego OW NFZ zważył, że było to efektem wskazania w ofercie tego samego lekarza jako legitymującego się zarówno tytułem specjalisty w dziedzinie chirurgii stomatologicznej jak też chirurgii szczękowo - twarzowej. Oferent, na pytania ankietowe 1.2.1.1.STMJ3 (lekarz dentysta, specjalista w dziedzinie chirurgii stomatologicznej - co najmniej 20 % czasu pracy poradni) i pytanie 1.2.1.6 STM_3 (lekarz dentysta specjalisty w dziedzinie chirurgii szczękowo - twarzowej - co najmniej 20 % czasu pracy poradni), udzielił odpowiedzi twierdzącej.- "TAK". Komisja konkursowa zmieniła jednak odpowiedź ankietową w pytaniu 1.2.1.1 na "NIE" uznając, że lekarz specjalista posiadający specjalizację w dwóch dziedzinach nie może być dwukrotnie premiowany punktami.

Komisja nie zgodziła się z pozytywną odpowiedzią na pytanie 1.2.4.4, gdyż z faktur zakupu przedstawionych przez odwołującego wynikało, że oprogramowanie zostało zakupione dopiero po wezwaniu go do udokumentowania odpowiedzi.

Wyjaśniono nadto, że odwołujący miał prawo do złożenia protestu, czego nie uczynił, a postępowanie konkursowe prowadzone przez komisję konkursową ma charakter cywilnoprawny, wobec czego nie mają do niego zastosowania przepisy K.p.a., dotyczące rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego konieczności osobistego stawiennictwa personelu medycznego wykazanego w ofercie odwołującego, Dyrektor Śląskiego OW NFZ ustalił, że komisja konkursowa zobowiązała wszystkich oferentów do przedłożenia w ofertach stosownego oświadczenia personelu sporządzonego zgodnie z wzorem określonym w załączniku nr lb i lc do Zarządzenia Wewnętrznego Dyrektora Śląskiego OW NFZ w Katowicach nr [...] z dnia 5 listopada 2015 r. w sprawie wprowadzenia zasad weryfikacji oferentów uczestniczących w postępowaniach poprzedzających zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Odwołujący w swojej ofercie wykazał personel pomocniczy do realizacji umowy i przedłożył stosowne oświadczenie dla wymienionej przez niego osoby. Jednak do komisji konkursowej wpłynęło oświadczenie, w którym osoba ta poinformowała, że nie będzie realizować świadczeń na rzecz odwołującego oraz, że deklarując wolę pracy u oferenta została wprowadzona w błąd. Odwołujący dokonał zmiany personelu pomocniczego wykazanego w ofercie, dołączając stosowne oświadczenie. W związku z zaistniałą sytuacją oraz faktem, że w postępowaniu konkursowym prowadzonym w 2014 r. ten sam oferent przedstawił w ofercie personel medyczny, który nigdy nie wyraził na to zgody i oferta została odrzucona za podanie nieprawdziwych informacji, (co skutkowało uznaniem za winnego zarzucanych mu czynów prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K., sygn. akt [...], z dnia [...]r.), Komisja Konkursowa zdecydowała o konieczności osobistego stawiennictwa się całego personelu medycznego. Dodatkową przyczyną osobistego wysłuchania wskazanego personelu, tak jak w przypadku pozostałych oferentów, komisja chciała mieć pewność, że harmonogramy pracy personelu w innych miejscach realizacji świadczeń nie kolidują z harmonogramami pracy deklarowanymi w ofertach dotyczących świadczeń ogólnostomatologicznych udzielanych w znieczuleniu ogólnym.

Przechodząc do zarzutu braku zasilania elektrycznego z systemem awaryjnym, z uwagi na wątpliwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przedstawione w wyroku z dnia 16 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/GI 841/17, wyjaśniono, że po pierwsze, zgodnie z procedurami konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (nr [...]), Komisja przeprowadziła obligatoryjnie weryfikacje u oferentów, którzy dotychczas nie mieli zawartej umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z Funduszem w zakresie, na który została złożona oferta lub z którymi rozwiązano uprzednio umowę w zakresie, na który została złożona oferta w trybie natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie oferenta. Komisja sprawdziła w szczególności:

1. wyposażenie w sprzęt niezbędny do przeprowadzenia procesu diagnostyczno- terapeutycznego w danym zakresie,

2. pomieszczenia niezbędne do wykonywania świadczeń opieki zdrowotnej z oceną warunków sanitarno-higienicznych,

3. spełnienie wymogów w zakresie zapewnienia dostępu do miejsca udzielania świadczeń opieki zdrowotnej dla osób niepełnosprawnych.

Zgodnie z powyższym w trakcie weryfikacji nowych oferentów przeprowadzonych przez powołany do tego celu zespół nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości.

Po drugie, przeprowadzono kolejne kontrole u świadczeniodawców wybranych do realizacji umowy w zakresie spełniania przez te podmioty wymagań rozporządzenia Ministra Zdrowia z 16 grudnia 2016 r. w sprawie standardu organizacyjnego opieki zdrowotnej w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii (Dz. U. z 2016r., poz.2218). W wyniku kontroli obejmującej okres od 1 lipca 2017 r. do zakończenia czynności kontrolnych ustalono, że każdy z kontrolowanych podmiotów dysponuje odpowiednim zasilaniem elektrycznym z systemem awaryjnym. Kontrole miały miejsce w okresie od 19 lipca 2018 r. do 25 lipca 2018 r.

Jako bezprzedmiotowe i bez wpływu na ocenę oferty uznano zarzuty co do wieku sprzętu wyjaśniając, że zgodnie z obowiązującymi zasadami postępowania, data produkcji sprzętu, podobnie jak wiek lekarzy, pozostaje bez znaczenia w postępowaniu ponieważ parametry te nie stanowią kryteriów oceny oferty.

Odnosząc się do kwestii utajnienia danych ofert innych uczestników postępowania konkursowego, powołano się na § 11 ust. 1 zarządzenia Nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zgodnie z którym oferty złożone w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy są jawne po jego zakończeniu, z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy, które zastrzeżone zostały przez świadczeniodawcę. Przedstawiono także brzmienie art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy, na podstawie którego Fundusz realizuje zasadę jawności ofert. Wskazano, że z przepisu tego wynika możliwość zastrzeżenia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy, w szczególności przez umożliwienie wglądu do tych ofert. Zgodnie z 134 ustawy Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.

Zauważono nadto, że komisja konkursowa nie sporządzała w postępowaniach osobnych protokołów oceny jakości, kompleksowości i dostępności. Spełnianie powyższych kryteriów wynikało z treści ofert, a punkty za te kryteria zostały przydzielone w programie komputerowym obsługującym postępowanie konkursowe na podstawie treści zaczytanych do systemu ofert. Wartość punktów przyznanych oferentom za poszczególne kryteria przedstawiony został w tabeli nr 2 zamieszczonej w treści uzasadnienia decyzji.

Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Śląskiego OW NFZ w Katowicach ponownie stwierdził, że w postępowaniu konkursowym nie zostały naruszone zasady postępowania.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M. N., reprezentujący A w S., wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wniósł nadto o wymierzenie Dyrektorowi Śląskiego O. W NFZ w Katowicach grzywny w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. i zasądzenie kosztów postępowania z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sygn. akt. IV SA/GL 841/17, a także o zobowiązanie organu do podpisanie umowy na świadczenia ogólnostomatologiczne udzielane w znieczuleniu ogólnym z zakładem opieki zdrowotnej skarżącego.

Zdaniem skarżącego komisja konkursowa popełniła błąd i źle przyznała mu punkty rankingowe samowolnie zmieniając odpowiedzi w ankiecie konkursowej w punktach 1.2.1.1; 1.2.4.4; 1.3.1.3 na "NIE", przez co zaniżono mu punkty rankingujące.

Skarżący stwierdził, że w pismach do komisji konkursowej z dnia 15 maja 2017 r. i 21 maja 2017 r. podtrzymał swoje stanowisko i nie upoważnił komisji do zmiany odpowiedzi. W ofercie dołączył oświadczenie, w którym zobowiązał się do zakupu oprogramowania mMedica. Jego zdaniem oświadczenie to wywołało zgodnie z art. 60 K.c. skutki prawne, a nadto zobowiązanie zostało przez niego spełnione. Ponadto, powołując się na art. 7a. § 1 K.p.a. uznał, że obowiązkiem organu było dokonać interpretacji wątpliwości co do treści normy prawnej na korzyść skarżącego.

W opinii skarżącego działanie komisji konkursowej wypełnia znamiona przestępstwa z art.231 § 1 Kodeksu karnego, a także pozostaje w sprzeczności z art. 8 § 1 K.p.a.

W skardze przedstawiona została nadto polemika z ilością przyznanych w konkursie punktów, argumentowana w sposób tożsamy co we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i poprzedniej skardze.

Odnosząc się natomiast do stanowiska organu w kwestii zasilania elektrycznego z systemem awaryjnym u poszczególnych oferentów, skarżący zakwestionował jakość urządzenia jakim posługiwać się miał oferent 1. Stwierdził, że zasilacz [...] jest właściwym urządzeniem do zasilania sali zabiegowej, gdyż regulacja zawarta w rozporządzeniu dotyczy agregatu prądotwórczego do zasilania całego budynku w razie przerwy w dopływie prądu.

Stwierdził nadto, że u oferenta 2 brak jest zasilania elektrycznego z systemem awaryjnym, a więc brak spełnienia warunków w/w rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie standardu organizacyjnego opieki zdrowotnej w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii (Dz. U. z 2016 r. poz. 2218), jednak otrzymuje kontrakt.

Skarżący podtrzymał nadto zarzut braku jawności oferty 3, co jego zdaniem pozostaje w sprzeczności z ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie stwierdzając, że organ dokonał ponownej oceny przeprowadzonego postępowania konkursowego, z uwzględnieniem wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Dokonano bowiem kontroli i ponownej oceny spełnienia warunku posiadania zasilania elektrycznego z systemem awaryjnym przez pozostałych oferentów. W wyniku kontroli, obejmującej okres od 1 lipca 2017 r. do zakończenia czynności kontrolnych, ustalono, że każdy z ww. podmiotów dysponuje odpowiednim zasilaniem elektrycznym z systemem awaryjnym. Odniesiono się również do pozostałych zarzutów skarżącego, które zostały podniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz wyjaśniono jaką ilość punktów w poszczególnych kategoriach otrzymały wszystkie oferty biorące udział w postępowaniu.

Przechodząc do zawartego w skardze żądania dotyczącego wymierzenia Dyrektorowi Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach grzywny w maksymalnej wysokości określonej wart. 154 § 6 P.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/GI 841/17, uznano to żądanie za bezpodstawne, nie znajdujące umocowania w przepisach prawa. Zauważono, że powołany przez skarżącego przepis dotyczy niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W sprawie taka sytuacja nie wystąpiła. Wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrok nie dotyczył bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Ponadto został przez Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach wykonany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do brzmienia art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej P.p.s.a. sąd administracyjny uprawniony jest do badania legalności działania organów administracji biorąc pod uwagę zastosowane przez te organy prawo materialne, a także oceniając, czy nie naruszyły one obowiązującej procedury.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że działania organów podejmowane w tej sprawie były już przedmiotem oceny sądowej, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/GI 841/17 uchylił wydaną w sprawie decyzję organu odwoławczego. Powtórne rozpoznanie sprawy przez organy nastąpiło w ramach związania wynikającego z art. 153 P.p.s.a.

Zgodnie z art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Związanie oceną prawną, jak i zawartymi w orzeczeniu wskazaniami co do dalszego postępowania determinuje działania każdego organu w postępowaniu administracyjnym podejmowanym w sprawie, której dotyczyło postępowanie sądowoadministracyjne, aż do czasu jej rozstrzygnięcia. W przypadku rozpoznawania sprawy przez Sąd oznacza ono z kolei, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu. Odmienna ocena materiału dowodowego stanowi natomiast prawnie niedopuszczalną polemikę z prawomocnym wyrokiem Sądu. Tym samym kontrola legalności zaskarżonej decyzji wydanej w ramach związania wynikającego z art. 153 P.p.s.a., dokonywana obecnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, sprowadza się w głównej mierze do oceny, czy organ podporządkował się ocenie prawnej wyrażonej w cyt. wyroku.

Zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym w w/w wyroku organ nie wyjaśnił w sposób wymagany procedurą administracyjną istotnych elementów sprawy i nie przedstawił należycie swoich racji w uzasadnieniu decyzji, naruszając w ten sposób art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107§ 3 K.p.a. Sąd zobowiązał organ do przedstawienia przyczyn przyznania oferentom określonej ilości punktów, a także zbadania zarzutu skarżącego, dotyczącego braku posiadania przez pozostałych oferentów zasilania elektrycznego z systemem awaryjnym, wskazując, że zarzut strony nie był zbadany w wystarczającym zakresie.

Jak wynika z uzasadnienia wyroku sygn. akt IV SA/Gl 841/17, w postępowaniu konkursowym komisja, w ramach obligatoryjnych weryfikacji sprzętu i pomieszczeń niezbędnych do wykonywania świadczeń i spełnienia wymogów w zakresie zapewnienia dostępu do miejsca udzielanych świadczeń dla osób niepełnosprawnych, nie dokonała sprawdzenia czy oferenci, z którymi zawarto umowy o świadczenie usług, posiadają zasilanie elektryczne z systemem awaryjnym, a sprawdzenie to było konieczne ze względu na obowiązek spełnienia przez oferentów wymogów z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie standardu organizacyjnego opieki zdrowotnej w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii (Dz. U. z 2016, poz. 2218). W wytycznych dla organu Sąd wskazał jako konieczne dokonanie weryfikacji wskazanej kwestii, gdyż ze skarżącym nie zawarto umowy ze względu na to, że wartość zamówienia została wyczerpana przez dokonanie wyboru trzech pierwszych ofert z rankingu, a jego oferta uplasowała się na ostatnim-czwartym miejscu rankingowym.

Sąd zwrócił także uwagę na konieczność wywiedzenia przez organ z obowiązujących przepisów prawa przyczyn pozbawienia skarżącego punktów za korzystanie z usług lekarza dentysty dwóch specjalizacji. Sąd stwierdził, że powoływanie się na opinię Ministerstwa Zdrowia w powyższym zakresie nie stanowiło właściwego uzasadnienia stanowiska organu.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania organ uznał, że zalecenia i wytyczne zawarte w w/w wyroku zostały w pełni uwzględnione. Stanowiska tego podzielić jednak nie można. Ponowna ocena postępowania konkursowego, wbrew twierdzeniom organu, nie została dokonana z uwzględnieniem wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sygn. akt IV SA/Gl 841/17.

Protokoły kontrolne dotyczące weryfikacji prawidłowości wyposażenia stanowiska do znieczuleń w zasilanie elektryczne z systemem awaryjnym, znajdujące się na kartach 000140 i nast. akt administracyjnych, pozwalają stwierdzić, że oferent B wyposaża stanowisko do znieczulenia w zasilanie elektryczne z systemem awaryjnym znajdujące się w jednym z gabinetów, a urządzenie to zapewnia zasilanie przez 4,5 godziny. Pozwala zatem dokończyć każdy zabieg stomatologiczny w znieczuleniu ogólnym. Ponadto budynek, w którym działa oferent, posiada zasilanie awaryjne. Natomiast pozostali dwaj oferenci korzystają z zasilania elektrycznego z systemem awaryjnym pozwalające na podtrzymanie napięcia elektrycznego w czasie 35 minut (oferent C) i na 15 minut (oferent D Sp. Jawna).

Jak stanowi pkt 8 części C "Wyposażenie stanowiska znieczulenia" część I załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie standardu organizacyjnego opieki zdrowotnej w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii (Dz.U 2016r. poz. 2218), stanowisko znieczulenia musi być wyposażone w zasilanie elektryczne z systemem awaryjnym. Regulacja ta nie zawiera innych, bliższych wskazań co do jakości, parametrów czy innych bliższych danych tego niezbędne urządzenia. Jednak jako oczywiste przyjąć trzeba, że urządzenie to musi zabezpieczać możliwość bezpiecznego wykonanie rozpoczętego w znieczuleniu zabiegu.

Konieczne jest zatem dokonanie interpretacji tego przepisu z uwzględnieniem wykładni celowościowej. W konsekwencji zasadne jest przyjęcie, że nie każde zasilanie elektryczne z systemem awaryjnym stanowi o spełnieniu warunku wyposażenia stanowiska znieczulenia, a jedynie takie, które pozwala na bezpieczne zakończenie rozpoczętego zabiegu.

Mimo wielokrotnie podnoszonych przez skarżącego zarzutów co do braku spełnienia omawianego warunku przez dwóch z oferentów, organ poprzestał jedynie na ustaleniach dotyczących posiadania aparatury, nie oceniając jej rzeczywistej użyteczności. Z naruszeniem art. 7 i art. 77 1 K.p.a. nie dokonał dogłębnego ustalenia stanu faktycznego co do istotnych faktów, pozostawiając nadal otwarte wątpliwości w zakresie spełnienia przez wszystkich oferentów standardów organizacyjnych opieki zdrowotnej w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii.

Organ nie dopełnił także drugiego z zaleceń. Uzasadniając przyczynę ograniczenia ilości punktów z tytułu usług dentysty specjalisty w dziedzinie chirurgii stomatologicznej w wymiarze co najmniej 20% i lekarza dentysty specjalisty w dziedzinie chirurgii szczękowo-twarzowej w wymiarze co najmniej 20% czasu pracy, Dyrektor Śląskiego OW NFZ powołał się ponownie na opinię Ministerstwa Zdrowia. (vide str. 15 uzasadnienia decyzji – "słuszność prezentowanego stanowiska potwierdziła opinia Ministra Zdrowia z dnia 14 czerwca 2017r.").

Sąd zauważa, że opinia, na którą powołuje się organ nie dotyczy bezpośrednio stanu faktycznego kontrolowanej sprawy. Dokonuje się w niej bowiem wykładni warunku dostępności lekarzy dla przedmiotu "Świadczenia stomatologiczne" (tabela 1 pkt 1.1 i 1.6), w których lekarz dentysta powinien pracować w wymiarze 100% czasu pracy. Jest oczywiste, że w tym wymiarze pracy nie jest możliwe świadczenie usług przez jedną osobę równocześnie w 100% wymiarze czasu pracy na dwóch różnych stanowiskach. Istotne jest także, że w tym przypadku oferent ograniczony jest wyłącznie do jednej możliwej odpowiedzi, co wynika wyraźnie z uwag zamieszczonych przy tej kategorii i ocenianym warunku.

Natomiast konkurs przeprowadzony przez organ, dotyczył innego przedmiotu, a to świadczeń ogólnostomatologicznych udzielanych w znieczuleniu ogólnym. W tym przypadku wymagana dostępność lekarzy specjalistów określona jest jako 20% wymiaru pracy. Brak jest także w uwagach ograniczenia ilości odpowiedzi oferenta do jednej tylko możliwości. Zauważyć nadto trzeba, że ocena dokonywana jest tu z uwzględnieniem kryterium jakości, a nie dostępności.

Twierdzenie organu co do tego, że brak jest podstaw przyznania oferentowi punktów z tytułu świadczenia usług z obszaru różnych specjalizacji - szczękowo-twarzowej i chirurgii stomatologicznej tylko dlatego, że świadczyć je może ta sama osoba w wymiarze nie mniejszym niż 20% wymiaru czasu, nie jest twierdzeniem przekonywującym. kontrolowanej decyzji. Stwierdzenie, że punkty z dwóch tytułów otrzymuje oferent, jeżeli każdy z lekarzy o określonych tam specjalizacjach będzie pracować co najmniej 20% czasu pracy poradni, nie zostało wyprowadzone w sposób uzasadniony z obowiązujących regulacji prawnych. Przytoczenie ponownie tożsamego stanowiska, opartego o tożsame uzasadnienie, które uznane zostało przez Wojewódzki Sąd Administracyjny jako niespełniające wymagań z art. 107 § 3 K.p.a., nie jest wypełnieniem wytycznych zawartych w wiążącym organ wyroku. W konsekwencji stanowi o uchybieniu obowiązkowi wynikającemu z treści art. 153 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy uznać trzeba, że organ nie sprostał zaleceniom zawartym w wyroku tut. Sądu sygn. akt IV SA/Gl 841/17. Nadal bowiem przyczyny punktacji przyznanej poszczególnym świadczeniodawcom nie zostały dokładnie przedstawione i nadal organ nie wykazał, że dokonał wyboru ofert z uwzględnieniem zasady równego traktowania.

Odnosząc się do zawartego w skardze żądania dotyczącego wymierzenia Dyrektorowi Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach grzywny oraz o zasądzenie kosztów postępowania z tytułu niewykonania wyroku tut. Sądu z dnia 16 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/GI 841/17, wskazać należy, że zaprezentowane w odpowiedzi na skargę stanowisko organu jest w pełni zasadne, gdyż istotnie żądanie to jest bezpodstawne i nie znajduje umocowania w przepisach prawa. Na podstawie art. 154 §1 P.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przepis art. 154 § 6 P.p.s.a. określa maksymalną wysokość grzywny wymienionej w §1 tegoż artykułu. Grzywna może być nałożona jedynie w przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła. Wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrok w sprawie nie tylko został przez Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach wykonany, ale przede wszystkim nie dotyczył bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Powtórne zajęcie przez organ odmiennego niż skarżący stanowiska nie oznacza braku wykonania wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję. W wyroku tym Sąd nie przesądził wyniku rozstrzygnięcia lecz nakazał ponowne zbadanie sprawy. W związku z powyższym żądanie skarżącego dotyczące wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów z tytułu niewykonania wyroku nie mogło zostać uwzględnione.

Jako nieuzasadnione Sąd uznał także żądanie zobowiązania organu do podjęcia określonego rozstrzygnięcia w sytuacji, gdy nadal sprawa nie została wyjaśniona w zakresie jej istotnych kwestii.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.