Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 401/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art.138 par.1 pkt 1art.45 ust.1, art.80, art. 10 par.1 , art. 7,77 i 107 par.1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art.1
journal: Dz.U. 2018 poz 2107
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: art.1 34 par.1, arft. 134 oarz art. 145 par.1 pkt 1 lit a i c, art. 200 i 205 par.2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art.37 ust.1
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.),, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Alicja Poznańska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty K. z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od Wojewody Z. na rzecz strony skarżącej Spółki A. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Starosta K. decyzją z [...] nr [...] stwierdził wygaśnięcie decyzji z dnia [...]. nr [...], udzielającej pozwolenia na budowę budynku apartamentowo-hotelowego z pływalnią wraz

z zagospodarowaniem terenu przy ulicy [...] w K., na działkach:

nr [...] i nr [...], obręb [...] przeniesionej decyzją z dnia [...]

nr [...]. Organ I instancji, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego uznał, że na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane wystąpiły przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia Starosty K. z dnia [...] o pozwoleniu na budowę. Inwestycja nie została bowiem rozpoczęta w ciągu trzech lat od dnia, w którym decyzja z dnia [...] stała się ostateczna.

"P. W." B. I. P. Sp. z o.o. z siedzibą

w K. wniosła odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia

z [...] wskazując, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania,

w przedmiotowej sprawie, nie zostało odwołującej Spółce doręczone prawidłowo. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania odebrała pracownica recepcji Wspólnoty Mieszkaniowej P. , która administruje całym budynkiem przy ulicy [...]

w K.. Spółka dowiedziała się o wydaniu decyzji dopiero po otrzymaniu zaskarżonej decyzji w dniu [...] Ponadto, Spółka wskazała, że pismem

z 5 stycznia 2017 r. zawiadomiła Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego

w K. o rozpoczęciu robót. Uprawniony geodeta dokonał wytyczenia granic obiektu budowlanego w terenie, dokonano również uprzątnięcia i niwelacji terenu budowy.

Pismem z 27 grudnia 2018 r. zobowiązano pełnomocnika odwołującej się Spółki o przedstawienie wszelkich materiałów, które mogą stanowić dowody potwierdzające rozpoczęcie budowy budynku apartamentowo-hotelowego, zatwierdzoną decyzją Starosty [...] z [...] przed upływem ustawowego terminu, o jakim mowa w art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego. Pismem z 17 stycznia 2019 r. inwestor przesłał oryginał dziennika budowy prowadzonego dla przedmiotowej inwestycji.

Wojewoda Z. decyzją z dnia [...]

nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej zwanej "K.p.a.", utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że decyzja o wygaśnięciu decyzji o pozwoleniu na budowę ma charakter deklaratoryjny, działa zatem ex tunc - wywołując skutki prawne od dnia, w którym powstały przesłanki wygaśnięcia decyzji. Wygaśnięcie decyzji oznacza utratę jej mocy obowiązującej z chwilą zaistnienia pewnego zdarzenia prawnego, jakim w omawianej sytuacji jest upływ czasu. Decyzja organu I instancji, która pozwalała na rozpoczęcie robót budowlanych, stała się ostateczna [...] a w dniu [...] została przeniesiona decyzją Starosty [...] z na nowego inwestora - "P. W." B. I. P. Sp. z o.o. z siedzibą w K.. Zdarzenie to jednak nie ma wpływu na bieg terminu wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę.

Dalej, organ II instancji wskazał, że przed rozpoczęciem robót budowlanych należy dokonać w dzienniku budowy wpisu osób, którym zostało powierzone kierownictwo, nadzór i kontrola techniczna robót budowlanych. Osoby te są obowiązane potwierdzić podpisem przyjęcie powierzonych im funkcji. Inwestor jest obowiązany zawiadomić o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych, dla których wymagane jest pozwolenie na budowę, zgłoszenie budowy, (...), lub zgłoszenie przebudowy, (...), organ nadzoru budowlanego oraz projektanta sprawującego nadzór nad zgodnością realizacji budowy z projektem - art. 41 ust. 4 Prawa budowlanego, o czym zostaje pouczony w treści decyzji o pozwoleniu na budowę. Roboty budowlane powinny być prowadzone pod nadzorem kierownika budowy. Przebieg procesu budowlanego potwierdza dziennik budowy, który jest podstawowym dokumentem w postępowaniu wyjaśniającym, stanowiącym dowód realizowania inwestycji. Pomimo że ustawodawca w art. 45 ust. 1 Prawa budowlanego nazywa go urzędowym dokumentem przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót budowlanych, jest to dokument prywatny, który podlega ocenie tak jak każdy inny dowód w sprawie. Przyjęcie stanowiska, że w razie wątpliwości, co do wykonanych robót budowlanych rozstrzygający charakter mają jedynie wpisy w dzienniku budowy, oznaczałoby iluzoryczność uprawnień kontrolnych organów nadzoru budowlanego w tym zakresie. Kontrola przeprowadzona przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wykazała brak rozpoczęcia robót budowlanych na terenie działki nr [...] i nr [...], obręb [...]

w K., objętej zamiarem inwestycyjnym. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 28 sierpnia 2018 r. przeprowadził kontrolę dotyczącą wykonywania robót budowlanych budowy budynku apartamentowo-hotelowego wraz

z pływalnią i zagospodarowaniem terenu na działkach: nr [...] i nr [...], położonych przy ulicy [...] w K.. Na terenie budowy podczas kontroli nie zastano kierownika budowy, inwestora oraz pracowników. Stwierdzono, że na wskazanych działkach nie są prowadzone roboty budowlane, a teren jest wykorzystywany jako parking dla samochodów osobowych. Nie stwierdzono rozpoczęcia robót budowlanych, stwierdzono brak tablicy informującej o prowadzeniu robót budowlanych. Dodatkowo Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. pismem z dnia 27 listopada 2018 r. poinformował, że podczas kontroli przeprowadzonej 28 sierpnia 2018 r. nie stwierdzono palików potwierdzających tyczenie budynku oraz śladów niwelacji terenu.

W odpowiedzi na pismo organu II instancji dotyczące przedłożenia dowodów świadczących o rozpoczęciu budowy, inwestor przedstawił oryginał dziennika budowy, w którym wskazano na wytyczenie obiektu budowlanego w terenie oraz na uprzątnięcie terenu i dokonanie niwelacji terenu. Wytyczenie obiektu budowlanego to geodezyjne wyznaczenie obiektów budowlanych w terenie, które służy przestrzennemu usytuowaniu tych obiektów zgodnie z projektem budowlanym. Ma ono na celu w szczególności zachowanie przewidzianego w projekcie położenia wyznaczanych obiektów względem obiektów istniejących i wznoszonych oraz względem granic nieruchomości. Regulacje dotyczące geodezyjnego wyznaczenia obiektów budowlanych w terenie zostały zawarte w rozporządzeniu w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie. Zgodnie z § 11 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego

1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjne kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie wykonawca prac geodezyjnych stwierdza wykonanie czynności, o których mowa w § 10, przez dokonanie odpowiedniego wpisu w dzienniku budowy. Inwestor przedstawił jedynie dowód w postaci wpisu w dzienniku budowy, nie przedstawiono dowodu o przeprowadzeniu robót polegających na wytyczeniu zaprojektowanego obiektu budowlanego, zgodnie z projektem budowlanym, w terenie. Przeprowadzona przez PINB w K. kontrola nie wykazała, że zostały wykonane roboty budowlane polegające na wytyczeniu zaprojektowanego obiektu budowlanego. Wytyczenie obiektów budowlanych w terenie służy przestrzennemu usytuowaniu tych obiektów zgodnie z projektem budowlanym, a w szczególności zachowaniu przewidzianego w projekcie położenia wyznaczanych obiektów względem obiektów istniejących i wznoszonych oraz względem granic nieruchomości. Wytyczeniu w terenie i utrwaleniu na gruncie, zgodnie z wymaganiami projektu budowlanego, podlegają geodezyjne elementy określające usytuowanie w poziomie oraz posadowienie wysokościowe budowanych obiektów, a w szczególności: główne osie obiektów budowlanych naziemnych i podziemnych, charakterystyczne punkty projektowanego obiektu, stałe punkty wysokościowe - repery - § 10 Rozporządzenia. Inwestor nie wykazał przeprowadzenia robót budowlanych polegających na wytyczeniu obiektu budowlanego w terenie. Również przeprowadzone oględziny terenu budowy nie wykazały dokonania wytyczenia w gruncie zaprojektowanego obiektu budowlanego. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wskazuje, że na terenie działki nr [...] oraz nr [...], obręb [...] K., nie przeprowadzono prac przygotowawczych polegających na wytyczeniu terenu budowy, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

Organ II instancji podniósł, że w treści dziennika budowy wskazano na wykonanie prac polegających na uprzątnięciu terenu budowy oraz wykonanie niwelacji placu budowy. Przepisy szeroko pojętego prawa budowlanego nie definiują pojęcia "niwelacja terenu", czy też "niwelacja placu budowy". W potocznym rozumieniem jest to wyrównanie różnicy w poziomie terenu. Tego rodzaju prace należą do porządkowych. Porządkowanie terenu, przeznaczonego pod budowę, nie wyczerpuje pojęcia budowy. Określeniem "uprzątnięcie terenu", "plantowanie terenu" nie należą do kategorii pojęć z zakresu budownictwa. Tego rodzaju prace należą do kategorii prac porządkowych. Budowa obejmuje natomiast wykonywanie robót, ukierunkowanych na osiągnięcie zamierzonego celu inwestycyjnego. Roboty budowlane, jako wykonywanie określonego technologicznie zespołu działań, są natomiast jednym z etapów inwestycji budowlanej (procesu budowlanego). Zwykła niwelacja (wyrównanie) terenu, poprzez wyrównanie poziomu gruntu nie stanowi robót budowlanych, które podlegają regulacji ustawy.

W ocenie organu II instancji, podjęte prace nie stanowią prac przygotowawczych stanowiących etap realizacji inwestycji, wynikających z zatwierdzonego projektu budowlanego. Projektowany obiekt składa się z części podziemnej mieszczącej pływalnie i obiekty towarzyszące oraz części nadziemnej (dwie oddzielne bryły) mieszczącej apartamenty i pokoje hotelowe. Obiekty posadowiono na płycie fundamentowej położonej na głębokości ok. 7 m - 5 m poniżej poziomu terenu, wymagającej wykonania głębokich wykopów. Obiekt w części podziemnej zajmuje działkę praktycznie na całej jej powierzchni. W tej sytuacji wykonana 20 stycznia 2017 r. niwelacja terenu nie dotyczy robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę z [...] Niwelacja dotyczy natomiast użytkowania terenu jako parkingu płatnego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. przekazał do organu I instancji protokół z 28 sierpnia 2018 r., w którym stwierdził wykorzystanie działki nr [...], obręb [...] K., jako parkingu płatnego. Dodatkowo jak wynika z ogłoszeń z wyszukiwarki internetowej, płatny parking na przedmiotowej działce funkcjonuje od wielu lat. Wobec powyższego brak przesłanek do stwierdzenia, że doszło do przeprowadzenia prac przygotowawczych na budowie, o których mowa w art. 41 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego.

Dodatkowo Wojewoda wskazał, że inwestor nie umieścił na terenie działki objętej zamiarem inwestycyjnym tablicy informującej o rozpoczęciu robót. Ogłoszenie, o którym mowa w art. 42 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego (tablica informacyjna) umieszcza się na terenie budowy, w sposób trwały i zabezpieczony przed zniszczeniem. Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera m.in. przewidywane terminy rozpoczęcia i zakończenia wykonywania robót budowlanych - § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia z dnia 26 czerwca 2002 r. Inwestycja nie została zatem rozpoczęta w ciągu trzech lat od dnia, w którym decyzja z [...] stała się ostateczna. Inwestycja powinna zostać rozpoczęta do dnia [...]

Odnosząc się do zarzutu niewłaściwego doręczenia odwołującemu zawiadomienia o wszczęciu przed organem I instancji postępowania, należy wskazać, że doręczenie nastąpiło na adres odwołującej Spółki, zgodnie z danymi zawartymi

w Krajowym Rejestrze Sądowym Nr [...] prowadzanym dla Spółki. Organ administracji nie odpowiada za pracownika czynnego w lokalu przedsiębiorcy, który podjął się odbioru pisma. Niezależnie od powyższego nie każdy brak udziału strony,

w postępowaniu przed organem I instancji, uzasadnia uchylenie decyzji w całości

i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Strona,

w postępowaniu odwoławczym, miała możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszenia nowych dowodów, zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a.

Pismem z dnia 8 marca 2019 r. "P. W." B. I. P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła skargę na ww. decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Kwestionowanej decyzji zarzucono naruszenie art. 7a § 1, art. 10 § 1, art. 61 § 4, art. 77 § 1, art. 79, art. 80 i art. 81a § 1 K.p.a. poprzez uniemożliwienie stronom udziału w postępowaniu poprzez nieustalenie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności oraz nierozstrzygnięcie na korzyść strony wątpliwości istniejących w sprawie, a także naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że doszło do wygaśnięcia decyzji Starosty [...] z dnia [...]

W uzasadnieniu skargi – tak jak w odwołaniu – powołano się na brak skutecznego zawiadomienia Spółki o wszczęciu postępowania w sprawie wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto, zdaniem skarżącej, nie wyjaśniono jaki był stan faktyczny na dzień [...] kiedy to upłynęły 3 lata od dnia, w którym decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna. Z zapisów w dzienniku budowy wynika, że w dniu 5 stycznia 2017 r. uprawniony geodeta dokonał wytyczenia granic budowanego obiektu w terenie, dokonano wtedy również niwelacji terenu, o czym zawiadomiono Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. W związku z tym, że istniała niepewność co do losów inwestycji, umożliwiono innemu podmiotowi czasowe prowadzenie parkingu na placu budowy. W ocenie skarżącego, można zatem mówić wyłącznie o ewentualnym przerwaniu w kwietniu 2017 r robót budowlanych, co może spowodować wygaśnięcie pozwolenia na budowę po upływie 3 lat od tej daty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.").

Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa skutkującym koniecznością jej uchylenia. Z uwagi na to, że analogicznymi uchybieniami dotknięta jest również decyzja wydana w I instancji, należało uchylić również i tą decyzję, działając w oparciu o art. 135 P.p.s.a.

Istotą sporu prawnego w rozpoznawanej sprawie jest ustalenie, czy zaszły przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Starosty [...] z dnia

[...] udzielającej pozwolenia na budowę budynku apartamentowo-hotelowego z pływalnią wraz z zagospodarowaniem terenu przy ul. [...]

w K..

Wskazać należy, że w myśl art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.), decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż

3 lata.

Należy podkreślić, że wystąpienie przesłanek powodujących wygaśnięcie pozwolenia na budowę musi być niewątpliwe. Nie można ich domniemywać (por. wyrok NSA z dnia 8 marca 2007 r., II OSK 457/06, LEX nr 328185). Instytucja wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę jest instytucją wyjątkową. Ustawa - Prawo budowlane jest tak skonstruowana, że jej uregulowania, co do zasady, nie powinny być tak rozumiane, aby prowadzić do pozbawienia inwestora możliwości korzystania z udzielonego mu pozwolenia na budowę. Sytuacje, w których pozwolenie na budowę jest usuwane z obrotu prawnego, należą do wyjątków, przy czym instytucja określona w art. 37 ust. 1 nie może być nadużywana. Przesłanki do wygaszenia pozwolenia na budowę muszą być traktowane ściśle, w przeciwnym razie zaprzeczałoby to woli ustawodawcy (państwa) w rozwijaniu budownictwa w interesie publicznym (por. wyrok NSA z dnia 20 października 2011 r., II OSK 1479/10, LEX nr 1162397).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w wypadku decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] nie sposób mówić o tak rozumianych, niewątpliwych przesłankach do jej wygaszenia.

W ocenie Sądu, nie można zgodzić się ze stanowiskiem organów orzekających w sprawie, że zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do zaliczenia opisanych przez organ prac (zgodnie z wpisami do dziennika budowy z dnia 5 stycznia 2017 r.) polegających na wytyczeniu obiektu w terenie i wykonaniu niwelacji terenu do robót budowalnych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót budowlanych mających znaczenie dla realizacji budowy zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że odzwierciedlenie działań podejmowanych w trakcie realizacji inwestycji budowlanej następuje poprzez wpisy

w dzienniku budowy. Wynika z tego, że w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, istotnym dowodem, po który powinien sięgnąć organ, jest dziennik budowy, który zgodnie z art. 45 ust. 1 tej ustawy stanowi urzędowy dokument przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót i jest wydawany odpłatnie przez właściwy organ.

W orzecznictwie przyjmuje się co prawda, że jakkolwiek powołany przepis posługuje się określeniem "urzędowy dokument", to jednak, dziennik budowy nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 K.p.a. W związku z powyższym, wiarygodność dziennika budowy podlega zatem ocenie na podstawie całokształtu materiału dowodowego, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.), w oparciu o zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Organy orzekające w sprawie, powołując się na protokół z oględzin przedmiotowego terenu z dnia 28 sierpnia 2018 r., poddały w wątpliwość rzetelność zapisów dokonanych w dzienniku budowy. Jednakże, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie tego rodzaju dowodów zaprzeczających treści ww. dziennika budowy w omawianym zakresie jednak nie przedstawiono.

W szczególności nie są nimi wspomniany protokół z oględzin przedmiotowego terenu z dnia 28 sierpnia 2018 r., czy zdjęcia przedstawiające teren inwestycji wraz

z funkcjonującym na nim płatnym parkingiem. Zdaniem organów, dowody te mają potwierdzać okoliczność, że wpisy dokonane w dzienniku budowy w dniu 5 stycznia 2017 r. miały charakter pozorny, bowiem inwestor faktycznie nie wykonał robót opisywanych w tym dzienniku, tj. nie wytyczył obiektu w terenie i nie dokonał niwelacji terenu, czyli nie przeprowadził prac przygotowawczych, o których mowa w art. 41 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, a jedynie prace porządkowe, które nie stanowią etapu realizacji inwestycji. W ocenie Sądu, z uwagi na brak dysponowania przez organ I instancji oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. dziennikiem budowy w momencie przeprowadzania ww. oględzin i niemożności zweryfikowania zawartych w nim zapisów z pracami faktycznymi wykonanymi na terenie przedmiotowej inwestycji, nie sposób uznać protokołu z oględzin za materiał dowodowy jednoznacznie wykazujący powyższe okoliczności. Natomiast Wojewoda, jakkolwiek dysponował dziennikiem budowy, to dokonał tylko oceny zapisów w dzienniku budowy

i wyciągnął wnioski przeciwne niż wynikające z tych zapisów, jednocześnie nie przedstawił dowodu mogącego skutecznie podważyć dokonane wpisy. Wojewoda nie przeprowadził żadnego dowodu na tą okoliczność, choć mógł przesłuchać osoby, które dokonały wpisów w dzienniku budowy, tj. kierownika budowy czy geodetę.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącej, dotyczącego braku skutecznego zawiadomienia Spółki o wszczęciu postępowania w sprawie wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę przez organ I instancji, należy wskazać, że nawet gdyby uznać, że doręczenie to było wadliwe, to powyższe uchybienie nie miało wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Skarżąca, w postępowaniu odwoławczym, miała bowiem możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszenia nowych dowodów, zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a.

W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że poprzez nienależycie przeprowadzone postępowanie wyjaśniające organ naruszył art. 7, 77 i 107 § 3 K.p.a., a wykazane wyżej naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również mogły doprowadzić do błędnej interpretacji, a tym samym do naruszenia przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę przedstawione wyżej wskazania Sądu i uzupełni materiał dowodowy w sposób, który pozwoli na jednoznaczne stwierdzenie, że budowa przedmiotowego budynku apartamentowo-hotelowego nie została rozpoczęta przed upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja

o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna, bądź też, że budowa została przerwana na czas dłuższy niż 3 lata.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 134 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 P.p.s.a.