Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 788/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Aptekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "F." Sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 5 sierpnia 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1643/15 o odrzuceniu skargi "F." Sp. z o.o. z siedzibą w L. na uchwałę Naczelnej Izby Aptekarskiej z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

"F." Sp. z o.o. z siedzibą w L. pismem z 29 kwietnia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na uchwałę Naczelnej Izby Aptekarskiej z [...] stycznia 2015 r., Nr [...]w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 22 czerwca 2015 r. (doręczonym 10 lipca 2015 r.) wezwano pełnomocnika spółki do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braku formalnego, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego spółki, celem potwierdzenia upoważnienia dla J. S.-Z. do samodzielnego reprezentowania skarżącej.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., postanowieniem z 5 sierpnia 2015 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1643/15) odrzucił skargę na uchwałę z 21 stycznia 2015 r. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że przedłożony wraz ze skargą odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nie zawierał informacji o zmianach w zarządzie spółki, dokonanych w oparciu o uchwałę Nadzwyczajnego Zgromadzenia wspólników spółki z [...] października 2014 r., Nr [...]. Ponadto, załączona do skargi kserokopia uchwały nie spełniała wymogu art. 48 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W związku ze stwierdzonym brakiem skargi pełnomocnik strony został wezwany do jego uzupełnienia, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego spółki. Termin wykonania wezwania, prawidłowo doręczonego pełnomocnikowi 10 lipca 2015 r., upływał 17 lipca 2015 r. Pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił skargi w tym terminie i dlatego skargę należało odrzucić.

Spółka "F." wniosła zażalenie na postanowienie z 5 sierpnia 2015 r., zarzucajac Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a., polegające na odrzuceniu skargi do WSA w oparciu o przesłankę "nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi", pomimo, że z treści uzasadnienia postanowienia wynika, że skargę odrzucono z powodu nieuzupełnienia braków do których uzupełnienia skarżącej nie wezwano, zaś zrealizowanie wezwania zgodnie z jego treścią nie mogło doprowadzić do wykazania umocowania pełnomocnika skarżącej.

Pełnomocnik skarżącej nie przedstawił co prawda dokumentu potwierdzającego umocowanie organu osoby prawnej do jej reprezentacji, jednak w piśmie z 16 lipca 2015 r. złożył wyjaśnienia, z których jednoznacznie wynikało dlaczego przedłożenie dokumentu, którego żądał WSA, nie mogło doprowadzić do wykazania uprawnienia pani J. S.-Z. do reprezentowania skarżącej spółki.

Ponadto z akt sprawy wynika (por. k. 77 – notatka służbowa z 19 sierpnia 2015 r. oraz k. 57-76), że pismo z dnia 16 lipca 2016 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego 20 lipca 2015 r., ale ze względu na uchybienia organizacyjne nie zostało włączone do akt.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 3 p.p.s.a. oprócz wymienionych szczegółowo w § 1 i 2 tego artykułu wymogów formalnych, jakie takie pismo powinno spełniać, przewiduje obowiązek dołączenia do niego pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Niedołączenie takich dokumentów jest brakiem formalnym, który podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona przez pełnomocnika skarżącej zawierała brak formalny wymieniony na wstępie, a więc wezwanie do jego uzupełnienia było w pełni uzasadnione. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, gdyż w jego ocenie strona nie usunęła braku skargi w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że ze względu na niedołączenie do akt sprawy o sygnaturze VI SA/Wa 1643/15 pisma pełnomocnika skarżącej z 16 lipca 2015 r. stanowiącego odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków, WSA błędnie ocenił, że braki skargi nie zostały uzupełnione w terminie.

Jednocześnie należy zauważyć, że z akt sprawy wynika, że pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wpłynęło do WSA 20 lipca 2015 r., zaś dopiero 19 sierpnia 2015 r. odnaleziono je i włączono do akt. Okoliczność omyłkowego niedołączenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. pisma z 16 lipca 2015 r. do akt sprawy nie może wywierać negatywnych skutków dla strony. W opisanych okolicznościach należało uznać, że pełnomocnik skarżącej w istocie odpowiedział w terminie na wezwanie do usunięcia braku skargi i nie zachodziła przyczyna odrzucenia skargi wymieniona w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Inna kwestią, która powinna być oceniona przez WSA, jest natomiast to, czy brak skargi został usunięty

Z tego względu zaskarżone postanowienie, jako oparte na nieprawidłowych ustaleniach faktycznych, należało uchylić.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.