Wyrok NSA oz. we Wrocławiu, sygn. akt SA/Wr 1053/93
NSA oz. we Wrocławiu
Data orzeczenia: 1993-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Administracyjne postępowanie
Żołnierze zawodowi
Siły zbrojne
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 2, art. 15 ust. 2, art. 46 ust. 1, art. 51 ust. 2
journal: Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174
law: Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 15 czerwca 1984 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
article: art. 3 pkt 11 lit. "b"
journal: Dz.U. 1990 nr 34 poz. 198
law: Ustawa z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw.
journal: Dz.Rozk. MON 1985 nr 4 poz. 6 par. 5
Teza: Na zasadzie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/ w związku z art. 51 ust. 2 tej ustawy i wydanym na podstawie zarządzenia Ministrów Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych z dnia 5 lipca 1985 r. w sprawie zameldowania i wymeldowania żołnierzy w czynnej służbie wojskowej oraz zasad prowadzenia ewidencji ludności w budynkach wojskowych /Dz.Rozk. MON 1985 poz. 46/ ewidencję osób uprawnionych do przebywania na warunkach pobytu stałego w osobnych kwaterach stałych i innych lokalach przeznaczonych na zakwaterowanie sił zbrojnych, a także osób uprawnionych do pobytu stałego w kwaterach /lokalach/, znajdujących się na terenie zamkniętego obiektu wojskowego, prowadzą wójtowie, burmistrzowie i prezydenci miast stosownie do art. 3 pkt 11 lit. "b" ustawy kompetencyjnej z dnia 17 maja 1990 r. /Dz.U. nr 34 poz. 198 ze zm./.

Organy te są również właściwe do rozstrzygania w drodze decyzji o zameldowaniu lub odmowie zameldowania wątpliwości, o jakich mowa w art. 8 ust. 2, art. 15 ust. 2 i art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, a w szczególności wątpliwości dotyczących uprawnień do przebywania w lokalu, jeżeli przepisy ustawy nie przewidują wydania decyzji w tych sprawach przez wojskowe organy zakwaterowania.

Zakres prowadzonej przez jednostki wojskowe ewidencji ogranicza się wyłącznie do wykonywania czynności zameldowania i wymeldowania osób w prowadzonej przez nie książce meldunkowej, co wynika z par. 5 zarządzenia z dnia 5 lipca 1985 r.

TEZY

Na zasadzie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/ w związku z art. 51 ust. 2 tej ustawy i wydanym na podstawie zarządzenia Ministrów Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych z dnia 5 lipca 1985 r. w sprawie zameldowania i wymeldowania żołnierzy w czynnej służbie wojskowej oraz zasad prowadzenia ewidencji ludności w budynkach wojskowych /Dz.Rozk. MON 1985 poz. 46/ ewidencję osób uprawnionych do przebywania na warunkach pobytu stałego w osobnych kwaterach stałych i innych lokalach przeznaczonych na zakwaterowanie sił zbrojnych, a także osób uprawnionych do pobytu stałego w kwaterach /lokalach/, znajdujących się na terenie zamkniętego obiektu wojskowego, prowadzą wójtowie, burmistrzowie i prezydenci miast stosownie do art. 3 pkt 11 lit. "b" ustawy kompetencyjnej z dnia 17 maja 1990 r. /Dz.U. nr 34 poz. 198 ze zm./.

Organy te są również właściwe do rozstrzygania w drodze decyzji o zameldowaniu lub odmowie zameldowania wątpliwości, o jakich mowa w art. 8 ust. 2, art. 15 ust. 2 i art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, a w szczególności wątpliwości dotyczących uprawnień do przebywania w lokalu, jeżeli przepisy ustawy nie przewidują wydania decyzji w tych sprawach przez wojskowe organy zakwaterowania.

Zakres prowadzonej przez jednostki wojskowe ewidencji ogranicza się wyłącznie do wykonywania czynności zameldowania i wymeldowania osób w prowadzonej przez nie książce meldunkowej, co wynika z par. 5 zarządzenia z dnia 5 lipca 1985 r.