Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 462/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Dnia 7 marca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant asystent sędziego Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza B. z dnia [...] r. Nr [...]; 2. stwierdza nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. Nr [...]; 3. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 462/06

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm.), w związku z art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2005 roku, Nr 240, poz.2027), – po rozpatrzeniu odwołania B.K. -utrzymało w mocy decyzję Burmistrza B. z dnia [...] roku, nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia nieruchomości: działki Nr 32 położonej w obrębie wsi J., stanowiącej własność małż. A. i H.K. i działki Nr 33 stanowiącej własność małż. W. i B.K. oraz przekazującą sprawę z urzędu do rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy w R.

Z załączonych akt administracyjnych oraz akt administracyjnych załączonych do sprawy III SA/Łd 463/06 wynika, że postępowanie rozgraniczeniowe wszczęte zostało postanowieniem Burmistrza B. z dnia [...] r. Nr [...] na wniosek A.K., współwłaściciela działki nr 32. W postanowieniu tym, zgodnie ze wskazaniem wnioskodawcy, do przeprowadzenia czynności ustalenia granic upoważniono geodetę A.R.

W dniu 31 marca 2006 r B.K. – współwłaściciel działki Nr 33 wystąpił do Burmistrza B. o wyłączenie geodety A.R. podnosząc, że A.K. zlecał prywatnie geodecie A.R. w lipcu 2005 r. sporządzenie projektu podziału działki nr 32. Przy tych czynnościach geodeta wytyczał między działką Nr 32 i działką Nr 33 nową granicę wbijając paliki pomiarowe na należących do niego gruntach. W ocenie wnioskodawcy zachodziło podejrzenie stronniczości geodety.

W dniu [...] r. upoważniony geodeta przystąpił jednak do czynności ustalenia przebiegu granicy między działkami Nr 32 i Nr 33.

W trakcie ustalania granic nie doszło do ugody, każda ze stron wskazała odmienny przebieg granicy. Na szkicu granicznym, stanowiącym część protokółu granicznego, geodeta przedstawił przebieg granicy wskazany przez B.K., przez A. i D.K. jak również przebieg granicy wynikający z dokumentów przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Protokół graniczny podpisali A.K., D.K. oraz geodeta – A.R. B.K. i pełnomocnik W.K. nie podpisali protokołu. W protokole zamieszczona została przez geodetę uwaga, że "przed zakończeniem pisania protokółu odeszli oświadczając, że nie będą nic podpisywać bez podania przyczyny".

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 24 w związku z art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) Burmistrz B. odmówił wyłączenia z postępowania rozgraniczeniowego dotyczącego przeprowadzenia czynności ustalenia przebiegu granic geodety uprawnionego A.R., stwierdzając, że nie uprawdopodobniono istnienia przesłanek do wyłączenia stosownie do art. 24 k.p.a. i pouczył o prawie złożenia zażalenia na powyższe postanowienie. Następnie w dniu [...] r. Burmistrz B. na podstawie art. 105 k.p.a. w zw. z art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. Nr 30 poz. 163 ze zm. ) wydał decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego w zakresie rozgraniczenia nieruchomości i przekazaniu sprawy z urzędu do rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy w R.

Od powyższej decyzji B.K. wniósł odwołanie, w którym wskazał, iż A.K. wniosek o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego wniósł do Urzędu Miasta B. po otrzymaniu odpisu pozwu z Sądu Rejonowego w R. wniesionego przez niego przeciwko A.K. w sprawie o przywrócenie naruszonego posiadania działki nr 33. Ponadto B.K. podnosił, iż geodeta A.R. nie powinien był przeprowadzać postępowania rozgraniczeniowego z uwagi na fakt, iż wcześniej tenże geodeta na prywatne zlecenie małżonków A. i H.K. sporządził projekt podziału działki nr 32. Podkreślił, iż Burmistrz B. nie powinien wydawać decyzji o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego w sytuacji gdy nie zostało zakończone postępowanie – wszczęte przez B.K. – o wyłączenie geodety A.R.

Zgodnie bowiem z pouczeniem zawartym w postanowieniu odmawiającym wyłączenia geodety B.K. złożył, zażalenie na to postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Zdaniem skarżącego, fakt zlecenia geodecie prywatnie przez A.K. sporządzenia projektu podziału działki nr 32 w 2005 r. uprawdopadabnia możliwość braku bezstronności geodety A.R. i w pełni uzasadnia konieczność jego wyłączenia z postępowania rozgraniczeniowego. Jako dowód skarżący załączył do zażalenia pismo z dnia [...] r. otrzymane ze Starostwa Powiatowego w R., potwierdzające zgłoszenie przez tegoż geodetę przystąpienia do wykonania projektu podziału działki nr 32 położonej we wsi J.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania rozgraniczeniowego i stwierdził, iż w przeprowadzonym postępowaniu nie zostały naruszone przepisy prawa obowiązujące w zakresie rozgraniczeń nieruchomości, a skarżący, poza zarzutem braku wyłączenia z postępowania geodety A.R., nie podnosi w odwołaniu zarzutów odnoszących się do prowadzonego postępowania rozgraniczeniowego. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z uwagi na fakt, iż w trakcie postępowania rozgraniczeniowego nie doszło między stronami do ugody, organ I instancji zasadnie umorzył postępowanie, na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Jednocześnie Kolegium podkreśliło, że sprawa o wyłączenie geodety geodety A.R. jest przedmiotem odrębnego postępowania.

Na powyższą decyzję organu II instancji B.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 24 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez przyjęcie, że postępowanie rozgraniczeniowe zostało dokonane prawidłowo i że geodeta A.R. mógł realizować swoje czynności mimo istnienia podstaw do jego wyłączenia i w dodatku przed rozpoznaniem wniosku o to wyłączenie. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji a także poprzedzającej ją decyzji Burmistrza B. z dnia [...] r. z powodu nieważności.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że podczas realizacji prywatnego zlecenia A. i H.K. geodeta A.R. poinformował zleceniodawców, że granica ich działki z działką skarżącego winna przebiegać w innym miejscu ( ok. 8 m. w głąb działki skarżącego). Na tej podstawie, mimo protestów skarżącego, uczestnicy postępowania postawili płot w miejscu wskazanym przez geodetę, co spowodowało wniesienie przez niego pozwu przeciwko A. i H.K. do Sądu Rejonowego w R. o przywrócenie naruszonego posiadania. Po otrzymaniu odpisu pozwu uczestnicy złożyli wniosek o rozgraniczenie w przedmiotowej sprawie.

Zdaniem skarżącego, z powyższych okoliczności wynikają poważne wątpliwości co do bezstronności geodety A.R. przy wykonywaniu czynności w sprawie rozgraniczenia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wnosiło o oddalenie skargi. W ocenie Kolegium skarga nie zawiera zarzutów merytorycznych do prowadzonego postępowania rozgraniczeniowego. Kolegium podkreśliło, że postępowanie rozgraniczeniowe jest postępowaniem szczególnym prowadzonym w trybie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2005 r Nr 240, poz. 2027) Rozgraniczenie w trybie administracyjnym ma w zasadzie mediacyjny charakter i w przypadku braku zawarcia ugody przez właścicieli sąsiednich nieruchomości i pozostawania w sporze co do przebiegu granicy , organ I instancji nie jest uprawniony do wydania decyzji o rozgraniczeniu. Upoważniony przez organ geodeta utrwala tymczasowo w terenie punkty graniczne, oznacza je na szkicu granicznym, sporządza opinię i całość dokumentacji przekazuje organowi, który umarza decyzją postępowanie administracyjne o rozgraniczenie i przekazuje sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi powszechnemu. Tak postąpił w sprawie Burmistrz B. Odnosząc się do zarzutu wskazania przez geodetę przy okazji dokonywania podziału działki Nr 32 innego przebiegu granicy , co wywołało spór graniczny , organ odwoławczy podkreślił, że z czynności przyjęcia granic nieruchomości podlegającej podziałowi geodeta sporządza protokół, w którym obowiązany jest zawrzeć opis przebiegu granic i położenia punktów granicznych nieruchomości podlegającej podziałowi , co wynika z § 7 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, poz. 2663). Za podstawę ustalenia przebiegu granic nieruchomości geodeta zobowiązany jest przyjąć dokumenty stwierdzające stan prawny nieruchomości , dokumenty określające położenie punktów granicznych i przebieg granic nieruchomości np. szkice graniczne, wcześniejsze protokoły graniczne, akty ugody , szkice wyznaczenia działek , mapy , plany i inne elementy pozwalające na analizę lub odtworzenie przebiegu granic. Geodeta sam nie kształtuje nowej sytuacji na gruncie.

Na rozprawie w dniu 27 lutego 2007 r pełnomocnik skarżącego popierał skargę . Uczestnicy postępowania wnosili o oddalenie skargi .

Z załączonych akt administracyjnych wynika, że postanowieniem z dnia [...] r. .nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. rozpoznało także zażalenie B.K. na postanowienie Burmistrza B. z dnia [...] r. i na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 144 kpa oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027) utrzymało w mocy to postanowienie.

W uzasadnieniu tego postanowienia, organ II instancji powołując się na art. 30 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wskazał, iż wójtowie, burmistrzowie i prezydenci miast przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek strony. Do wykonania czynności ustalenia przebiegu granic zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy, wójt burmistrz lub prezydent miasta upoważnia geodetę.

Postępowanie rozgraniczeniowe w rozpoznawanej sprawie wszczęte zostało postanowieniem Burmistrza B. z dnia [...] r. Nr [...] na wniosek A.K., właściciela nieruchomości nr 32. W postanowieniu tym zgodnie ze wskazaniem wnioskodawcy do przeprowadzenia czynności ustalenia granic upoważniono geodetę A.R. Wyznaczony geodeta posiada, według organu, stosowne uprawnienia zawodowe w zakresie rozgraniczeń i podziałów nieruchomości, jak również wieloletnią praktykę zawodową. Organ podkreślił, że rozgraniczenia nieruchomości, podobnie jak i podziały nieruchomości, wykonywane są na koszt zainteresowanych. Dlatego też zarzut skarżącego, iż A.K. zlecał prywatnie geodecie A.R. w lipcu 2005 r. sporządzenie projektu podziału działki nr 32, nie może stanowić podstawy do wyłączenia go z tego postępowania.

Według Kolegium, w ustalonym stanie faktycznym sprawy nie zachodzi żadna z siedmiu przesłanek wyłączenia, wymienionych w art. 24 § 1 kpa. Wykonanie dwóch różnych prac geodezyjnych przez tego samego geodetę na zlecenie jednego właściciela, nie może świadczyć o stronniczości geodety.

Powyższe postanowienie B.K. także zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia organu I instancji. Sprawa toczyła się pod sygnaturą III SA/Łd 463/06 i postanowieniem z dnia 27 lutego 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę B.K. Postanowienie to na dzień wydania orzeczenia w niniejszej sprawie nie jest prawomocne .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga jest uzasadniona .

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [p.p.s.a.]( Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Zaznaczyć także należy, że zgodnie z art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną oraz, że stosownie do art. 135 p.p.s.a., stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wnosił o wyłączenie od czynności ustalenia przebiegu granic geodety uprawnionego A.R. upoważnionego do przeprowadzenia tych czynności przez Burmistrza B.

W uzasadnieniu wskazał przyczyny, z powodu których wystąpił z tym wnioskiem. W takiej sytuacji, obowiązkiem organu I instancji, jeszcze przed przystąpieniem przez geodetę do czynności ustalenia przebiegu granicy, było przede wszystkim rozpoznanie tego wniosku.

Jednak w rozpoznawanej sprawie Burmistrz B. wydał postanowienie o odmowie wyłączenia upoważnionego geodety już po przeprowadzeniu przez niego wszelkich czynności, na kilka dni przed wydaniem decyzji. Uzasadnienie postanowienia nie odnosi się przy tym w ogóle do zarzutów podniesionych przez B.K. stwierdzając tylko, że nie uprawdopodobniono istnienia przesłanek do wyłączenia ( podejrzenie stronniczości),stosownie do art. 24 k.p.a. Takie uzasadnienie nie może być uznane za wystarczające, gdyż nie wskazuje jakie okoliczności były przedmiotem rozważań organu.

Zgodnie z art. 24 § 3 k.p.a. bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności niewymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności pracownika.

Żądanie strony powinno więc być uwzględnione, gdy zostaną uprawdopodobnione okoliczności, które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika.

Geodeta uprawniony nie jest wprawdzie pracownikiem organu administracji , ale dokonując czynności rozgraniczenia działa z upoważnienia organu administracji pełniąc rolę quasi biegłego i dlatego, z mocy art. 84 § 2 k.p.a. ma do niego zastosowanie art. 24 k.p.a. Również w piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, że do geodety upoważnionego do wykonywania czynności ustalania przebiegu granic na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy mają zastosowanie art. 24 i 25 k.p.a. Niezależnie od tego czy instytucję wyłączenia od udziału w sprawie rozstrzygać w płaszczyźnie analogii do pracownika organu administracyjnego ( art..24 i 25 k.p.a.), czy też biegłego ( art. 84 § 3 k.p.a.) – zaistnienie przesłanek wyłączenia powinno doprowadzić do powstrzymania się od podejmowania czynności. ( patrz E. Mzyk "Podział i rozgraniczenie nieruchomości" Wydanie II Warszawa- Zielona Góra 1997 ZCO) . Pogląd ten Wojewódzki Sąd Administracyjny w obecnym składzie w pełni podziela.

Na postanowienie w sprawie wyłączenia lub odmowy wyłączenia pracownika (biegłego) zażalenie nie przysługuje, co wynika z art. 141 § 1 k.p.a. W myśl bowiem art.141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W przypadku postanowienia o wyłączeniu lub odmowie wyłączenia pracownika (biegłego) kodeks nie przewiduje zażalenia (kwestia ta stanowiła przedmiot rozstrzygnięcia w sprawie III SA/Łd 463/06). Strona niezadowolona z takiego postanowienia może podnosić swoje zarzuty w postępowaniu odwoławczym od decyzji wydanej w danej sprawie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi i zarazem kontroli przeprowadzonej przez sąd jest decyzja wydana po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, w trakcie którego kwestionowane było stanowisko organu I instancji odmawiające wyłączenia geodety. Zarzuty powtórzone zostały także w skardze skierowanej do sądu. Ocena prawidłowości stanowiska organów I i II instancji w przedmiocie wyłączenia geodety ma podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Odmowa wyłączenia pracownika (biegłego) , w sytuacji gdy zachodziły przesłanki do uwzględnienia wniosku, stanowi bowiem o wadliwości prowadzonego postępowania i prowadzi do istotnej wadliwości decyzji wydanej w takim postępowaniu ( patrz uzasadnienie wyroku NSA z 29 maja 1990 r SA/Po 1555/89 ONSA 1990/2-3/44).

W niniejszej sprawie skarżący podnosił zarzut braku bezstronności geodety zarówno w odwołaniu od decyzji organu I Instancji jak i w zażaleniu na postanowienie Burmistrza B. o odmowie wyłączenia geodety.

W ocenie Sądu , wbrew stanowisku wyrażonemu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosek o wyłączenie geodety uprawnionego A.R. był uzasadniony .

Jak wynika z art. 24 § 3 k.p.a., wniosek o wyłączenie geodety wyznaczonego przez organ powinien być uwzględniony, gdy zostaną uprawdopodobnione okoliczności, które mogą wywołać wątpliwość co do jego bezstronności. Fakt, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do zawarcia ugody przez właścicieli działek nr 32 i 33 i organ umorzył postępowanie administracyjne oraz przekazał z urzędu sprawę o rozgraniczenie do sądu powszechnego, nie oznacza, że zarzut braku bezstronności geodety w postępowaniu administracyjnym jest pozbawiony znaczenia prawnego. Do umorzenia postępowania administracyjnego i przekazania sprawy sądowi może dojść dopiero po jednoznacznym wyeliminowaniu możliwości ustalenia przez organ przebiegu granicy na podstawie zebranych dowodów lub zgodnych oświadczeń stron i niemożności przy tym nakłaniania stron do ugody. O takiej sytuacji nie można mówić w przedmiotowej sprawie, gdzie jedna ze stron podnosiła zarzuty uzasdniające wyłączenie biegłego.

Uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku o wyłączenie ma miejsce wtedy, gdy nie jest jasne i pewne czy pracownik ( biegły) wykona swoje uprawnienia w sposób bezstronny.

Zdaniem Sądu, taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie na skutek wcześniejszego wykonywania przez tego samego geodetę projektu podziału działki Nr 32, co wiązało się z ustaleniem jej granic , w tym granicy z działką Nr 33 , która jest przedmiotem sporu.

Wyznaczenie tego samego geodety w toczącym się postępowaniu administracyjnym do podjęcia czynności związanych z ustaleniem przebiegu granicy m.in. między działkami Nr 32 i 33 może powodować wątpliwości co do bezstronności geodety, bowiem oznacza, że będzie on niejako sprawdzał prawidłowość ustalenia tej samej granicy , którą wcześniej ustalał na prywatne zlecenie właściciela jednej z działek .

Fakt ten obligował geodetę do wyłączenia się z udziału w postępowaniu. Oczywiście stanowisko to nie oznacza , że zarzut braku bezstronności jest uzasadniony, ale są podstawy do przyjęcia , że jest on prawdopodobny. Należy więc uznać, że w sprawie spełnione zostały przesłanki do wyłączenia geodety wskazane w art. 24 § 3 k.p.a.

Podkreślić należy, że fakt wcześniejszego wykonywania przez geodetę prac geodezyjnych na zlecenie jednej ze stron postępowania rozgraniczeniowego nie musi zawsze stanowić podstawy do wyłączenia geodety, Podstawa taka nie zachodzi np., gdy wykonywane wcześniej przez geodetę prace nie dotyczą bezpośrednio przedmiotu postępowania rozgraniczeniowego.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku , że przy wydaniu decyzji przez organ I instancji, a następnie decyzji przez organ II instancji doszło do takiego naruszenia przepisów postępowania tj. art. 84 § 2 w zw. z art. 24 § 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie obu decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organ powinien upoważnić do do wykonywania czynności ustalania przebiegu granic innego geodetę uprawnionego.

Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 135 p.p.s.a. stwierdził ponadto nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., wydanego w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia geodety, bowiem organ odwoławczy rozpoznając zażalenie na to postanowienie dopuścił się rażącego naruszenia prawa. Rozpoznał merytorycznie zażalenie mimo, że jest ono niedopuszczalne (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.