Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1321/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 3, art. 134, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 107
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 31, art. 92a, art. 92b, art. 92c
journal: Dz.U. 2012 poz 1265
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Hanna Knysiak-Molczyk Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi P. K. "A" na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 23 sierpnia 2013r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej skargę oddala


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego , działając na podstawie:

- art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267),

- art. 92 a ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U.2012.1265),

- Ip. 5. 1, Ip. 5. 2, Ip. 5. 3, Ip. 5.4. Ip. 5.6, Ip. 6.3.1, Ip. 6.3.5 Ip. 6. 3. 6, Ip. 6. 3. 7, Ip. 6.3.11, Ip. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym,

- art. 6, art. 7, art. 8 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006),

- art. 13, art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z dnia 31 grudnia 1985 r. ze zm.),

- art. 25 ustawy z 16 kwietnia 2004 o czasie pracy kierowców (Dz. U. 2004.879)- w dniu dnia 23 sierpnia 2013 r. wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2012 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 15.000 zł na skarżącego P. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą " A" z siedzibą w A.

Organ pierwszej instancji wymierzył karę pieniężną za następujące naruszenia :

1) przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu ,

2) przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy ,

3) skrócenie dziennego czasu odpoczynku ,

4) skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku ,

5) przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni ,

6) nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24 - godzinnego okresu ,

7) dopuszczenie do wykonywania przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w cyfrowe urządzenie rejestrujące przez kierowcę nieposiadającego własnej, ważnej karty kierowcy,

8) brak w okazanej wykresówce przepisowych wpisów tj. miejsca lub daty używania wykresówki oraz imienia i nazwiska kierowcy,

9) nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu,

10) naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy- za każdego kierowcę,

11) naruszenie obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego - za każdy pojazd.

Wymienione wyżej naruszenia zostały ustalone w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniach od 28 lutego 2012r. do dnia 06 marca 2012 r. w przedsiębiorstwie skarżącego i zostały stwierdzone w protokole kontroli nr [...] .

Organ drugiej instancji odnosząc się do stwierdzonych naruszeń polegających na przekroczeniu maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu - Ip. 5. 1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym - wyjaśnił , że zgodnie z art. 6 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r. , dzienny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 9 godzin. Jednakże dzienny czas prowadzenia pojazdu może zostać przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie dłużej niż dwa razy w tygodniu , a dzienny okres prowadzenia pojazdu to łączny czas prowadzenia pojazdu od zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku do rozpoczęcia następnego dziennego okresu odpoczynku lub pomiędzy dziennym okresem odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku.

Stosownie do art. 1 Decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej z dnia 07.06.2011 r. w sprawie obliczania dziennego czasu prowadzenia pojazdu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, nie naruszając przepisów art. 4 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 zalecane podejście wyłącznie dla potrzeb obliczenia dziennego okresu prowadzenia pojazdu, w sytuacji gdy kierowca nie wykorzystał w całości okresów dziennego odpoczynku wymaganych zgodnie z przepisami rozporządzenia nr (WE) 561/2006 jest następujące: obliczanie dziennego okresu prowadzenia pojazdu kończy się wraz z początkiem nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin. Obliczanie kolejnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu zaczyna się po upływie tego nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin.

Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść Ip. 5. 1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym , który sankcjonuje przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 15 minut do jednej godziny karą pieniężną w wysokości 100 złotych i za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości 200 złotych.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ szczegółowo przedstawił stwierdzone w toku kontroli przypadki objęte treścią lp.5.1 załącznika nr 3 do ustawy . I tak na podstawie analizy wykresówek poszczególnych kierowców organ stwierdził , że niżej wymienieni kierowcy dopuścili się naruszenia , o którym wyżej mowa :

- J. K. – wykresówka z dnia: 19.06.2011r. , 11.07.2011r. , 12.08.2011r. – kara pieniężna 100 zł ;

- F. F. – wykresówka z dnia 22.05. 2011r. – kara pieniężna 100 zł.

W uzasadnieniach decyzji obu instancji organy szczegółowo przedstawiły analizę zapisów na zakwestionowanych wykresówkach w każdym ze wskazanych przypadków .

Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku - Ip. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ wyjaśnił, że w myśl art. 8 ust. 1-4 i 8 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r. , kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca może wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku.

Konsekwencją powyższego jest treść Ip. 5.3 załącznika do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku karą pieniężną w wysokości 100 zł o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz karą pieniężną w wysokości 200 złotych za każdą następną rozpoczętą godzinę.

Na podstawie wykresówek niżej wymienionych kierowców organ zarzucił skrócenie dziennego czasu odpoczynku :

- P. K. – wykresówka z dnia : 07.08.2011r. , kara pieniężna - 100 zł ;

- J. K. – wykresówka z dnia : 08.05.2011r. , kara pieniężna – 100 zł ,

11.07.2011r.- kara pieniężna 300 zł , 12.08.2011r. , kara pieniężna 100 zł ;

- F. F. – wykresówka z dnia 22.05. 2012r. , kara pieniężna 100 zł.

Organy przedstawiły szczegółowe uzasadnienie obliczenia wysokości wymierzonych kar w uzasadnieniach swych decyzji .

Kolejnym, stwierdzonym przez organ naruszeniem było przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy - Ip. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym .

Organ wyjaśnił, że stosownie do art. 7 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r., po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje przerwa trwająca co najmniej 45 minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwą długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego.

Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść Ip. 5. 2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut karą pieniężną w wysokości 150 złotych i za każde następne rozpoczęte 30 minut w wysokości 200 złotych,

Na podstawie wykresówek organy stwierdziły przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez niżej wymienionych kierowców :

- P. K. - w dniach : 05.05.2011r. , kara pieniężna – 550 zł ; 10.05.2011r. - kara pieniężna 350 zł , 11.05.2011r. - kara pieniężna 350 zł , 12.05.2011r. – kara pieniężna 350 zł , 16.05.2011r. – kara pieniężna 350 zł , 2.05.2011r. – kara pieniężna 150 zł , 01.06. 2011r. – kara pieniężna 150 zł , 02.06. 2011r. – kara pieniężna 350 zł, 09.06.2011r.- kara pieniężna 550 zł , 10.06.2011r. – kara pieniężna 550 zł , 14.06.2011r. – kara pieniężna 350 zł , 15.06.2011r. – kara pieniężna 350 zł , 28.06.2011r. – kara pieniężna 350 zł , 09.08.2011r. – kara pieniężna 150 zł , 22.08.2011r. - kara pieniężna 350 zł, 23.08.2011r. – kara pieniężna 150 zł , 31.08.2011r. – kara pieniężna 350 zł ;

- M. K. – w dniach : 23.05.2011r. – kara pieniężna winna wynieść 750 zł , jednak organ pierwszej instancji błędnie wymierzył tę karę w wysokości 550 zł i rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez organ odwoławczy z uwagi na zakaz orzekania na niekorzyść strony, 30.05.2011r.- kara pieniężna 350 zł , 01.06.2011r. – kara pieniężna 550 zł , 31.08.2011r. – kara pieniężna 550 zł :

- J. K. – w dniach : 20.05. 2011r. – kara pieniężna 550 zł , 24.05. 2011r.- kara pieniężna 350 zł , 29.05.2011r. – kara pieniężna 150 zł , 05.06.2011r. – kara pieniężna 150 zł , 14.06.2011r.- kara pieniężna 350 zł , 19.06.2011r. – kara pieniężna – 150 zł , 30.06.2011r.- kara pieniężna 350 zł , 04.07.2011r.- kara pieniężna 150 zł, 07.07.2011r. – kara pieniężna 350 zł , 14.07.2011r.- kara pieniężna 150 zł , 06.08.2011r. – kara pieniężna 150 zł, 18.08.2011r.- kara pieniężna 350 zł , 19.08.2011r. – kara pieniężna 150 zł , 20.08.2011r. - kara pieniężna 150 zł, 29.08.2011r. – kara pieniężna 350 zł , 30.08.2011r. – kara pieniężna 350 zł ;

- T. P. – wykresówki z dnia : 9.05. 2011r. – kara pieniężna 550 zł , 10.05. 2011r.- kara pieniężna 550 zł , 12.05. 2011r. – kara pieniężna 550 zł , 26.05. 2011r. – kara pieniężna 350 zł , 04.06.2011r. – kara pieniężna 550 zł , 10.06.2011r. – kara pieniężna 750 zł , 17.06.2011r.- kara pieniężna 750 zł , 2.06. 2011r. - kara pieniężna 550 zł, 28.06. 2011r. - kara pieniężna 550 zł, 01.07.2011r. - kara pieniężna 550 zł , 08.07.2011r. - kara pieniężna 350 zł, 11.07.2011r. - kara pieniężna 550 zł , 12.07.2011r. - kara pieniężna 350 zł , 18.07.2011r. - kara pieniężna 350 zł, 19.07.2011r.- kara pieniężna 550 zł , 20.07.2011r.- kara pieniężna 350 zł , 01.08.2011r. - kara pieniężna 350 zł, 02.08. 2011r. - kara pieniężna 150 zł, 03.08. 2011r. - kara pieniężna 350 zł ;

- F. F. – wykresówki z dnia : 06.05.2011r.- kara pieniężna 550 zł , 16.05.2011r.- kara pieniężna 350 zł , 18.05.2011r.- kara pieniężna 350 zł , 19.05.2011r.- kara pieniężna 350 zł , 22.05.2011r. - kara pieniężna 350 zł, 30.05.2011r.- kara pieniężna 350 zł , 31.05.2011r. - kara pieniężna 350 zł, 02.06.2011r.- kara pieniężna 350 zł, 03.06. 2011r. - kara pieniężna 350 zł , 08.06.2011r. - kara pieniężna 350 zł, 13.06.2011r. - kara pieniężna 350 zł , 21.06.2011r. - kara pieniężna 550 zł, 22.06.2011r.- kara pieniężna 550 zł , 05.07.2011r. - kara pieniężna 350 zł, 25.08.2011r. - kara pieniężna 350 zł.

Wszystkie wskazane powyżej naruszenia zostały szczegółowo omówione w uzasadnieniach decyzji obu organów.

Kontrola przeprowadzona w przedsiębiorstwie skarżącego stwierdziła ponadto naruszenia polegające na nieuzasadnionym użyciu kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu tj. Ip. 6.3.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Stosownie do art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karty kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit. b), c) i d):

jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem I, wprowadza się na wykresówkę, ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty; lub

jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB,

wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do ręcznego wprowadzania danych, w jakie wyposażone jest urządzenie rejestrujące. Jeśli pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB jedzie więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci upewniają się, że ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie otwory tachografu.

Kierowcy uzupełniają odpowiednio wykresówki, jeżeli w pojeździe znajduje się więcej niż jeden kierowca, w taki sposób, aby informacje, określone w załączniku I rozdział II pkt 1-3, były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd.

Konsekwencją powyższego rozwiązania jest treść: Ip. 6. 3. 1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym który sankcjonuje nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24 - godzinnego okresu karą pieniężną w wysokości 200 złotych , lecz nie więcej niż 2000 złotych za każdy dzień.

Na podstawie analizy tarczek tachografu opisanych na kierowcę M. K. oznaczonych datą 24 czerwca 2011 r., organ stwierdził, że M. K. w sposób nieuzasadniony użył dwóch wykresówek w ciągu tego samego 24 godzinnego okresu. Z analizy ww. wykresówek wynika, iż pomiędzy używaniem wykresówek minęło 3 godziny 15 minut ; a w tym przypadku – zdaniem organu - nie można mówić o zakończeniu dziennego okresu pracy przez kierowcę. Kontrolowany kierowca wykonywał w dniu 24 czerwca 2011 r. przewozy tym samym pojazdem i zobowiązany był do rejestracji swoich czynności na jednej wykresówce.

Za powyższe naruszenie organ wymierzył karę pieniężną w wysokości 200 zł.

Zgodnie z Ip. 6.3.6.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym karę pieniężną w wysokości 50 zł wymierza się za brak w okazanej wykresówce przepisowych wpisów - miejsca lub daty końcowej używania wykresówki - za brak każdej danej.

Organ wyjaśnił , że stosownie do art. 15 ust. 5 lit. b Rozporządzenia Rady EWG Nr 3821/85 każdy członek załogi pojazdu nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje: datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania.

Wykresówki niżej wymienionych kierowców nie zawierały wymaganych wpisów tj. miejsca i /lub daty końcowej używania wykresówki:

- P. K. - opisane za dni: 05.05.2011r. , 06.05.2011r. , 17.05. 2011r. , 27.05.2011r. , 31.05.2011r. , 09.06.2011r. , 24.06.2011r. , 28.06.2011r. oraz 30.06.2011 r. - kara pieniężna w wysokości 450 zł ;

- T. P. - opisane za dni: 04.05.2011r., 05.05.2011r. , 06.05.2011r. , 09.05.2011r., 10.05.2011r., 12.05.2011r. , 16.05.2011r. , 18.05.2011r, 19.05.2011r. , 20.05.2011r., 24.05.2011r., 26.05.2011r. , 30.05.2011r. , 31.05.2011r. , 01.06.2011r. , 02.06.2011r. , 03.06.2011r. , 10.06.2011r. , 14.06.2011r. , 17.06.2011r. , 27.06.2011r. , 28.06.2011r. , 29.06.2011r., 0.07.2011r. , 04.07.2011r. , 05.07.2011r. , 06.07.2011r. , 08.07.2011r., 11.07.2011r. , 19.07.2011 – kara pieniężna w wysokości 1.500 zł. ;

- J. K. - opisane za dni: 07.06.2011r. , 08.07.2011r. , 14.07.2011r. , 15.07.2011r. , 20.07.2011r. , 21.07.2011r. , 2.07.2011r. – kara pieniężna w wysokości 350 zł. ;

- M. K. - opisane za dzień 15.05.2011r. i 30/31.07.20011r. - kara pieniężna w wysokości 100 zł.

Kolejnym zarzucanym naruszeniem był brak w okazanej wykresówce przepisowych wpisów tj. stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu - za brak każdej danej - Ip. 6.3.6.6 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Organ wyjaśnił , że stosownie do art. 15 ust. 5 lit. d Rozporządzenia Rady EWG Nr 3821/85 każdy członek załogi pojazdu nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje: wskazania licznika długości drogi: przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce, przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce.

Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść: Ip. 6.3.6.6 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje brak w okazanej wykresówce przepisowych wpisów stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu karą pieniężną w wysokości 50 złotych za każdy brakujący element.

Organ stwierdził , że wskazany przepis został naruszony w wykresówkach niżej wymienionych kierowców :

- P. K. opisana za dzień 10.08.2011 r. - kara pieniężna w wysokości 50 zł. ;

- M. K. opisane za dni : 25.05.2011r. , 16.07.2011r. – kara pieniężna w wysokości 100 zł.

Kolejnym stwierdzonym naruszeniem przepisów był Ip. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym dotyczącym nieokazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – kara pieniężna wynosi 500 zł za każdy dzień .

Organ wyjaśnił , że zgodnie z art. 13 rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r., pracodawca oraz kierowcy zapewnią poprawne działanie i odpowiednie stosowanie, z jednej strony, urządzeń rejestrujących, a z drugiej strony, karty kierowcy, w przypadku, gdy kierowca zobowiązany jest prowadzić pojazd wyposażony w urządzenie rejestrujące, zgodnie z załącznikiem IB.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki, ułożone w odpowiednim porządku, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek, ich kopie wykresówek. Wykresówki są okazywane lub przekazywane na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych.

W myśl art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców z dnia 16 kwietnia 2004r. pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie:

zapisów na wykresówkach;

wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;

plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;

innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności;

rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4.

Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca:

udostępnia kierowcy na jego wniosek;

przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego.

W ocenie organu zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci rozkładów jazdy, dokumentów, o których mowa w art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców, protokołu przesłuchania świadka, protokołu kontroli oraz wykresówek niżej wymienionych kierowców, że przedsiębiorca nie okazał podczas kontroli w siedzibie przedsiębiorcy wykresówek, danych cyfrowych bądź innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu przez :

- P. K. za dni: 0.05.2011r. , 02.05.2011r. , 04.05.2011r. , 07.05.2011r. , 08.08.2011r. , 09.05.2011r. , 13.05.2011r. , 14.05.2011r. , 15.05.2011r., 22.05.2011r. , 23.05.2011r. , 25.05.2011r. , 26.05.2011r. , 28.05.2011r. , 29.05. 2011r. , 03.06.2011r., 04.06.2011r. , 05.06.2011r. , 06.06.2011r. , 07.06.2011r. , 08.06.2011r. , 11.06.2011r. , 12.06.2011r. ,13.06.2011r., 17.06.2011r., 18.06.2011r. , 19.06.2011r. , 21.06.2011r. , 22.06.2011r. , 25.06.2011r., 26.06.2011r. , 28.06.2011r. , 29.06.2011r. , 1 – 31.07.2011r. , 03.08.2011r. , 06.08.2011r. , 08.08.2011r. , 12.08.2011r. , 13.08.2011r. , 14.08.2011r., 21.08.2011r. , 22.08.2011r. , 24.08.2011r. , 25.08.2011r. , 26.08.2011r. , 28.08.2011r. tj. łącznie za 76 dni - kara pieniężna w wysokości 38.000 zł. ;

- M. K. za dni: 01.05.2011r., 02.05.2011r. , 06 – 14.05.2011r., 17.05.2011r. , 19.05.2011r. , 21.05.2011r. , 22.05. 2011r. , 26- 29.05.2011r. , 03-05.06.2011r. , 7 – 10.06.2011r. , 12.06.2011r. , 14 – 22.06.2011r. , 25.06.2011r. , 26- 30.06.2011r. , 1- 3, 5 - 15, 17 - 19, 23 - 26, 29, 31.07. 2011r. , 02.08. 2011r. , 05 – 11.08.2011r. , 13.08.2011r. , 14.08.2011r. , 16-18.08.2011r. , 21-29.08.2011, tj. łącznie 86 dni - kara pieniężna w wysokości 43.000 zł . ;

- J. K. za dni: 01.05.2011, 02.05.2011, 04 - 07.05.2011, 09-13.05.2011, 16-18.05.2011, 22.05.2011, 23.05.2011, 25 -28.05.2011, 30.05.2011, 31.05.2011, 01.06.2011, 02.06.2011, 04.06.2011, 07 - 13.06.2011, 15.06.2011, 16.06.2011, 18.06.2011, 20 - 22.06.2011, 24-26.06.2011, 28.06.2011 01-03.07.2011, 08 - 10.07.2011, 13.07.2011, 15 - 19.07.2011, 21 - 31.07.2011, 01 - 05, 07-10. 14, 21, 24-27, 31.08.2011 , tj. łącznie dni: 81 dni - kara pieniężna w wysokości 40.500 zł . ;

- F. F. za dni : 01.05.2011, 02.05.2011, 07.05.2011, 08.05.2011, 14.05.2011, 15.05.2011, 17.05.2011, 21.05.2011 28.05.2011, 29.05.2011 04.06.2011, 05.06.2011, 07.06.2011, 11.06.2011, 12.06.2011, 14.06.2011, 18.06.2011, 19.06.2011 24 - 26.06.2011, 02- 04.07.2011, 08 - 24.07.2011, 28.07.2011, 30.07.2011, 31.07.2011, 06-07.08.2011, 12-14.08.2011,20-21.08.2011, 27.08.2011, 29-31.08.2011 ,tj. łącznie dni: 55 dni -kara pieniężna w wysokości 27.500 zł.

- T. P. za dni: 01.05.2011, 02.05.2011, 07.05.2011, 08.05.2011, 11.05.2011, 13-15.05.2011, 17.05.2011, 21-23.05.2011 25.05.2011, 27-29.05.2011 05-09.06.2011, 11-13.06.2011, 16.06.2011, 18-22.06.2011, 24-26.06.2011, 30.06.2011, 02.07.2011, 03.07.2011, 09.07.2011, 10.07.2011, 13.07.2011, 16.07.2011, 17.07.2011, 22-24.07.2011 30-31.07.2011, 06-08.08.2011, 12-14.08.2011, 16-31.08.2011, tj. łącznie dni: 68 dni i wymierzył karę pieniężną w wysokości 34.000 zł .

Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził , że ustalenia organu pierwszej instancji potwierdził zebrany w sprawie materiał dowodowy , a wymierzone kary pieniężne za poszczególne naruszenia zostały nałożone zasadnie i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Łączna suma kar pieniężnych za wykazane przez organy naruszenia wyniosła 213.700 zł . Art. 92a ust. 3 pkt 1 ww. ustawy stanowi , że suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć 15.000 złotych dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. Na postawie protokołu kontroli oraz dołączonych do niego dokumentów, organ ustalił że w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli średnioroczne zatrudnienie wynosiło 6 kierowców , przy czym za kierowców uważa się również osoby niezatrudnione przez podmiot wykonujący przewóz drogowy, wykonujące osobiście przewozy na jego rzecz.

Mając na uwadze powyższe okoliczności organ ograniczył wysokość kary pieniężnej do kwoty 15.000 zł.

Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżący zarzucił naruszenie :

- art. 6, art. 7, art. 8, art. 75, art. 80, art. 107 Kodeksu postepowania administracyjnego poprzez zaniechanie przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego ;

- art. 25 § 1 ww. ustawy o czasie pracy kierowców poprzez nieuwzględnienie

przepisów prawa materialnego.

Wskazując na powyższe okoliczności skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 138 k.p.a.

W uzasadnieniu skargi zarzucono , że organ kontrolny nie czekając na zakończenie przedmiotowej kontroli i rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiotowej sprawie, wszczął następne postępowanie kontrolne w przedsiębiorstwie skarżącego. Skarżący uważa, że tego rodzaju działanie organu kontrolnego jest niedopuszczalne i godzi w podstawowe zasady postępowania administracyjnego, jak zasada praworządności oraz zasada pogłębiania zaufania do organów administracji, jako przedstawicieli władzy publicznej.

Skarżący nie zgodził się z zarzutem naruszenia polegającego na nie okazaniu podczas kontroli wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu, gdyż na zakwestionowane daty zostały okazane do kontroli rejestry na dni wolne kierowców. Rejestry zostały opracowane zgodnie z art.25 ust.1 ustawy o czasie pracy kierowców. Przedstawiony do kontroli wykaz dni wolnych odzwierciedlał ilość czasu wolnego udzielonego kierowcom, a organ nie wskazał konkretnych i wiarygodnych dowodów pozwalających na uznanie , iż doszło do naruszeń w powyższych zakresie.

Skarżący zarzucił , że organ wymienił treść art.25 ustawy o czasie pracy kierowców bez wskazania konkretnych dokumentów , których nie okazano do kontroli. Skarżący przyznał , że nie przekazywał innych dokumentów na powyższą okoliczność , gdyż przedstawione zostały rejestry na dni wolne kierowców.

Skarżący zarzucił , że organ nie zebrał całego materiału dowodowego i nie dokonał wszechstronnej i wnikliwej jego oceny , co stanowi istotne uchybienie procesowe . W ocenie skarżącego ustalenia organów są dowolne , a uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 Kodeksu postepowania administracyjnego.

Ponadto skarżący podniósł, że ewentualne braki w kilometrach na wykresówce pojazdu mogą wynikać z tego , że pojazdy są również wykorzystywane do prywatnych przejazdów. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy, brak kilometrów nie jest wynikiem braku wykresówek , a jedynie wykorzystania pojazdu do niehandlowego przewozu na osobiste potrzeby.

Na dni , na które skarżący nie okazał wykresówek zostały przedstawione rejestry na dni wolne kierowców : P. K. , M. K. , J. K. , F. F. i T. P.

Główny Inspektor Transportu Drogowego odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził , że skarżący pozostaje w błędnym przekonaniu , iż to wyłącznie na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek zgromadzenia dowodów , które świadczą na korzyść strony i mogą stanowić podstawę do zmniejszenia lub uchylenia kary pieniężnej.

Naruszenie w postaci nie okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu stwierdzono w oparciu o ustalenie , iż okazane przez skarżącego wykresówki dokumentują jedynie część aktywności kierowców , determinowanej realizacją połączeń wskazanych w rozkładzie jazdy. Ustalenie to zostało oparte również na zeznaniach skarżącego , z których wynikało , że realizuje zadania przewozowe wynikające z rozkładu jazdy , a ewentualne odstępstwa mają charakter incydentalny i wynikają np. z utrudnień w okresie zimowym. Ponadto skarżący zeznał , że być może posiada tarcze tachografu z okresu objętego kontrolą ,jednak ich nie okazał , a nadto stwierdził , że nie wszystkie wykresówki z tego okresu zostały mu dostarczone przez kierowców. W ocenie organu , powyższe okoliczności wskazują , iż organ – wbrew zarzutom skargi – nie naruszył art. 25 § 1 ustawy o czasie pracy kierowców. Skarżący jako przedsiębiorca powinien na bieżąco weryfikować czas pracy kierowców.

Za nieuzasadnione organ uznał pozostałe zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postepowania stwierdzając , że organ podjął czynności zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a wydane rozstrzygnięcia spełniają przesłanki określone w art.107 § 3 kpa.

Skarżący nie przedstawił dowodów , które umożliwiłyby zastosowanie art.92b oraz art.92c ustawy o transporcie drogowym . Liczba naruszeń i ich rozmiar – w ocenie organu – świadczą o złej organizacji pracy .

Wojewódzki Sąd Administ4racyjny w Krakowie zważył , co następuje :

Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego , które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego , regulującymi tryb jej wydania .

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych , nie znalazł podstaw dla stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia prawa procesowego i materialnego w rozpoznawanej sprawie w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji, bądź stwierdzenie jej nieważności.

W pierwszej kolejności należy podnieść, że działalność gospodarcza polegająca na świadczeniu usług transportowych poddana jest surowym rygorom wynikającym z ustawy o transporcie drogowym. Celem ustawodawcy było bowiem wymuszenie takiej organizacji pracy przedsiębiorstwa wykonującego transport drogowy , aby działalność ta odbywała się w sposób bezpieczny , bez zagrożenia życia , zdrowia i mienia innych osób. Na przedsiębiorcę został nałożony obowiązek zawierania takich umów i wprowadzenie takich rozwiązań organizacyjnych , które będą dyscyplinować osoby wykonujące na rzecz przedsiębiorcy transport drogowy . Cel tych regulacji ma być osiągnięty poprzez wprowadzenie do ww. ustawy sankcji za określone naruszenia zasad i warunków wykonywania transportu drogowego .

Stosownie do art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 do 10 000 złotych za każde naruszenie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy - art. 92a ust. 6 ww. ustawy. Dodać należy , że zgodnie z art. 4 pkt 22 lit. a ww. ustawy , obowiązki lub warunki przewozu drogowego oznaczają obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. L 370 z 31.12.1985, str. 21).

Przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 23 sierpnia 2013r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2012r. nr [...] nakładająca na skarżącego prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A" kary pieniężne w łącznej wysokości 15.000 zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Skarżący zakwestionował ustalenia w niniejszej sprawie dokonane przez organy orzekające w zakresie dotyczącym czasu pracy kierowców . Przedkładając rejestr dni wolnych na okoliczność nieprowadzenia pojazdów przez kierowców , w ocenie skarżącego , dokument ten stanowił odzwierciedlenie czasu wolnego kierowców.

Ze stanowiskiem skarżącego nie sposób się zgodzić. Naruszaniem zasad i warunków wykonywania transportu drogowego jest sam fakt nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki , danych z karty kierowcy , z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu .

W uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji szczegółowo zostały przedstawione przepisy nakładające na przedsiębiorcę obowiązek wydania kierowcom wystarczającej ilości wykresówek , okresu ich przechowywania , obowiązku ich udostępniania funkcjonariuszom służb kontrolnych oraz wydawania zaświadczeń potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu .

Z obowiązujących przepisów jednoznacznie wynika , że przedsiębiorca zobligowany został do przedstawienia uprawnionym do kontroli organom stosownych dokumentów, w szczególności wykresówek za wszystkie dni , kiedy kierowca był zatrudniony przez przedsiębiorstwo. Odstępstwem od tego obowiązku jest przedstawienie zaświadczenia , o którym mowa w art.31 ustawy o czasie pracy kierowców.

Nadmienić należy, że skarżący był zawiadomiony o zamiarze przeprowadzenia kontroli oraz konieczności przygotowania stosownych dokumentów.

Spełnieniem powyższych obowiązków nie mogą stanowić okazane przez skarżącego wykazy dni wolnych poszczególnych kierowców , gdyż - jak zasadnie twierdzą organy - nie stanowią one rzeczywistego wykazu dni wolnych kierowców . Podnieść bowiem należy , że okazane podczas kontroli wykresówki dokumentowały jedynie część aktywności kierowców w sytuacji , gdy wykresówki powinny dokumentować 100% przebieg pojazdów. Zauważyć również należy , że organ pierwszej instancji wykazał , iż w dniach wskazanych jako wolne od pracy kierowcy prowadzili autobusy ; w uzasadnieniu decyzji organ wskazał konkretnych kierowców oraz dni , w których stwierdzono te sprzeczności. Skarżący nie zaprzecza tym ustaleniom , a ponadto przyznał , nie wszyscy kierowcy dostarczyli mu wykresówki z okresu objętego kontrolą.

Skarżący nie okazał też tarcz tachografu z okresu objętego kontrolą , mimo iż był pytany o ich posiadanie .

Okoliczności niniejszej sprawy i dowody wskazują , że skarżący nie wypełniał ciążących na nim obowiązków związanych z koniecznością ewidencjonowania czasu pracy kierowców oraz - nie realizując obowiązku właściwego gromadzenia dokumentacji pracowniczej kierowców - godził się na możliwość naruszenia przepisów. Z akt sprawy nie wynika , by skarżący podejmował działania zmierzające do wyegzekwowania od kierowców wykresówek , mimo iż - jak twierdzi – kierowcy nie przekazali wszystkich wykresówek objętych kontrolą.

Rejestr dni wolnych , przedstawiony przez skarżącego słusznie organy orzekające uznały za dowód niewiarygodny i sprzeczny z innymi dowodami , których skarżący nie kwestionował.

W ocenie zasadności nałożonej kary pieniężnej nie sposób pominąć okoliczności , że zakres naruszeń stwierdzonych przez organ uzasadniał nałożenie kary w kwocie 213.700 zł , jednak kara ta została ograniczona do kwoty 15.000 zł. na mocy art.92a ust.3 ustawy o transporcie drogowym , który stanowi , że suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć 15.000 zł dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli.

Kontrola stwierdziła , że skarżący zatrudniał średnio 5 kierowców w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli , a zatem spełniał przesłanki uzasadniające ograniczenie wysokości kary pieniężnej.

Kary pieniężne z tytułu naruszenia określonego w lp.6.3.7. załącznika nr 3 do ustawy – polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki , danych z karty kierowcy , z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu organ pierwszej instancji wymierzył w wysokości 183.000zł. gdyby nawet uznać za zasadne zarzuty skarżącego w tym zakresie – chociaż jak wyżej podniesiono , nie można podzielić tego stanowiska – to i tak nie ma to wpływu na wysokość kary pieniężnej nałożonej przez organy w rozpatrywanej sprawie.

Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że odpowiedzialność administracyjna z tytułu naruszeń przepisów ustawy o transporcie drogowym może zostać uchylona wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek określonych w art. 92b i art. 92c ustawy o transporcie drogowym.

Zgodnie z art. 92b nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił:

1) właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów:

rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85,

rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym,

Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 94, poz. 1086 i 1087);

2) prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. a, lub do działań zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego.

Z kolei, zgodnie z art. 92c nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli:

okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub

za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ.

Obowiązek wykazania okoliczności wpływających na zwolnienie się przedsiębiorcy od odpowiedzialności za stwierdzone naruszenia prawa spoczywa na .przedsiębiorcy , który musi wykazać , że dołożył on należytej staranności , aby zapewnić właściwą organizację i dyscyplinę pracy , a uchybienia te nastąpiły wskutek zdarzeń i okoliczności , których przedsiębiorca nie mógł przewidzieć.

W ocenie Sądu , skarżący nie wskazał okoliczności , o których mowa w przytoczonych wyżej przepisach , a ilość stwierdzonych naruszeń czasu pracy kierowców oraz ich rozmiar jednoznacznie wskazują na brak właściwej organizacji pracy kierowców i nadzoru nad przestrzeganiem przez kierowców czasu pracy i odpoczynku w przedsiębiorstwie skarżącego.

Odnośnie zarzutu skargi dotyczącego ponownej kontroli w przedsiębiorstwie skarżącego , należy stwierdzić , że zarzut ten nie może być rozpatrywany w niniejszym postepowaniu sądowym dotyczącym kontroli zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Czynności kontrolne podejmowane po dacie wydania zaskarżonych decyzji wykraczają poza granice niniejszej sprawy.

Za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia zasad prowadzenia postępowania dowodowego , bowiem w uzasadnieniu skargi zostały przytoczone ogólne przepisy i orzecznictwo w tym zakresie , natomiast nie sprecyzowano tych zarzutów w odniesieniu do niniejszej sprawy. Rejestr dni wolnych kierowców , na który powołuje się skarżący , był przedmiotem szczegółowej analizy organów , które dokonały oceny tego dowodu i wnioski z niej wynikające zostały przedstawione w uzasadnieniu wydanych rozstrzygnięć. Skarga nie wskazuje , jakich konkretnie dowodów organ nie zebrał lub na jaką okoliczność , ani nie precyzuje zarzutu dowolnej oceny dowodów. Ogólnikowe sformułowanie zarzutów uniemożliwia Sądowi dokonanie ich zasadności .

Za oczywiście nieuzasadniony należy uznać kolejny zarzut skargi dotyczący naruszenia art.107 § 3 kpa. Wbrew twierdzeniom skargi , decyzje organów orzekających w przedmiotowej sprawie zawierają wszystkie wymogi wynikające z powyższego przepisu ; w obszernych uzasadnieniach przytaczają obowiązujące przepisy i szczegółowo opisują przypadki , w których stwierdzono naruszenie zasad i warunków wykonywania transportu drogowego. Rozstrzygnięcia organów zawierają zatem uzasadnienie faktyczne i prawne , zgodne z wymogami określonymi w art.107 § 3 kpa.

W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić , że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem , gdyż ani argumentacja skargi , ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju , które miały lub mogły mieć wpływ na wynik sprawy , dlatego Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2002.1270) orzekł jak w sentencji.