Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 89/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 115a ust. 1, art. 112a pkt 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1219
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędziowie WSA Mariola Jaroszewska (spr.) WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 2020 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu oddala skargę.


UZASADNIENIE

M. S., prowadzący działalność pod firmą [..], wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej jako "Kolegium") z dnia 27 listopada 2019 r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta (dalej jako "Prezydent") z dnia 23 kwietnia 2019 r., w sprawie ustalenia wielkości dopuszczalnej emisji hałasu na granicy nieruchomości, od istniejącej zabudowy mieszkaniowej.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Prezydent prowadził postępowanie w sprawie dopuszczalnych norm hałasu dla działalności [..], prowadzonej w G. przy ul. C., na działkach nr [..] i [..], obręb [..], od strony istniejącej zabudowy mieszkaniowej. Na podstawie pomiarów hałasu dokonanych w dniu 21 września 2018 r. – przed wszczęciem postępowania i powtórzonych w dniu 10 stycznia 2019 r. organ stwierdził przekroczenia norm hałasu dla pory nocnej i dziennej.

Odnosząc się do zarzutów zgłoszonych przez stronę do ww. wyników, Naczelnik Wydziału Środowiska, działając z upoważnienia Prezydenta Miasta, w piśmie z dnia 18 listopada 2019 r. wyjaśnił, że pomiary tła akustycznego zostały wykonane zgodnie z metodyką referencyjną wykonywania okresowych pomiarów hałasu pochodzącego z instalacji lub urządzeń, z wyjątkiem hałasu impulsowego, zgodnie z załącznikiem nr 7 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie powadzenia pomiarów wielkości emisji oraz ilości pobieranej wody (Dz. U. z 2014 r. poz. 1542, zm. rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 22 maja 2018 r., Dz. U. z 2018 r. poz. 1022), dalej jako rozporządzenie. Każdorazowo, zgodnie z metodyką pomiarową, w każdym z punktów pomiarowych, na początku lub na końcu pomiarów hałasu, dokonano pomiaru tła akustycznego, aby uwzględnić m.in. ruch uliczny ul. C. Organ wyjaśnił, że pomiar hałasu w każdym z punktów pomiarowych zajął ok. 30 minut, zaś otrzymane dane wpisano do protokołów z pomiarów, a także do protokołu końcowego z pomiarów z dnia 21 września 2018 r. i 10 stycznia 2019 r. Pomiary tła akustycznego wykonano metodą próbkowania, bezpośrednio przed lub bezpośrednio po przeprowadzonych pomiarach elementarnych próbek hałasu, w określonym czasie odniesienia. Pomiary hałasu pochodzące od ww. myjni przeprowadzono w ustalonym terminie, tj. dniu 10 stycznia 2019 r. o godz. 11.00, o czym strony postępowania zostały prawidłowo zawiadomione, kolejno we wszystkich 3 ustalonych lokalizacjach, i zakończono o godzinie 13.00 W związku z tym, w ocenie organu nie było odstępstw od ustalonego miejsca i terminu wykonania pomiarów, a zatem nie było konieczności wpisania do protokołów odstępstw. Dalej organ wyjaśnił, że pomiar tła akustycznego przeprowadzono zgodnie z metodyką referencyjną, a w każdym z trzech punktów pomiarowych czas elementarnego pomiaru próbek wynosił 60 sekund. Z uwagi na konieczność eliminacji przypadkowych zakłóceń skrócono czas poboru próbki do 15 sekund. Każdorazowe odstępstwo lub incydent występujący w trakcie trwania pomiarów opisano również w uwagach poszczególnych raportów z pomiaru hałasu.

W konsekwencji, nie jest zasadne, jakoby pomiary tła odbywały się w dużych odstępach czasu oraz niepodano "zmiennych", gdyż żaden z powyższych parametrów nie został pominięty. W protokole z pomiarów ustosunkowano się zarówno do czasu pracy źródeł, warunków meteorologicznych, metodyki pomiaru, aparatury pomiarowej oraz zastosowanych wzorów do obliczeń, poprzez które uzyskano wyniki wskazujące jednoznacznie na przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu. Ponadto organ zauważył, że w sprawie dwukrotnie przeprowadzono pomiary, pierwsze przed wszczęciem postępowania, natomiast wystarczy już jednorazowe przekroczenie normatywnego poziomu hałasu, aby mogła zostać wydana decyzja zgodnie z art. 115 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2020 r., poz. 1219 ze zm.), dalej jako p.o.ś.

W tym stanie rzeczy decyzją z dnia 23 kwietnia 2019 r. Prezydent ustalił dla myjni dopuszczalne wielkości emisji hałasu na granicy nieruchomości, od strony istniejącej zabudowy mieszkaniowej: w porze dnia LAeq D - 55 dB, w porze nocy

LAeq N - 45 dB.

W odwołaniu od decyzji M. S. zakwestionował prawidłowość przeprowadzonych pomiarów, w szczególności przyjęcie, że myjnia pracuje w nocy, mimo że myjnia zaprzestała działalności w porze nocnej oraz niewskazanie w treści uzasadnienia decyzji poziomu hałasu generowanego przez tło akustyczne. Strona wniosła także o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia wszystkich prac usprawniających prowadzonych na terenie przedmiotowej myjni, obniżających poziom generowanego hałasu.

Decyzją z dnia 27 listopada 2019 r. Kolegium utrzymało w mocy rozstrzygniecie organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że podstawą ustaleń w sprawie winny być pomiary hałasu przeprowadzone w dniu 21 września 2018 r. i powtórzone na wniosek strony 10 stycznia 2019 r. Zdaniem Kolegium protokół kontroli, przeprowadzanej poza postępowaniem w sprawie dopuszczalnych norm natężenia hałasu, może stanowić dowód, będący podstawą wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu, gdyż przeprowadzenie tego dowodu jeszcze przed formalnym wszczęciem tego postępowania nie ogranicza prawa stron do czynnego w nim udziału i przedstawiania własnego stanowiska. Ponadto, z przepisów dotyczących ochrony przed hałasem nie wynika, aby po upływie określonego czasu wyniki pomiarów hałasu dezaktualizowały się i w związku z tym nie mogły być podstawą wydania właściwej decyzji.

Z akt sprawy wynika, że podczas pomiarów ustanowiono trzy punkty pomiarowe, zaś czas pracy źródeł hałasu wynosił średnio 8 godzin / 8 godzin pory dziennej i średnio 30 minut / 1 godzinę nocy. W wyniku przeprowadzonych pomiarów w dniu 21 września 2018 r. stwierdzono przekroczenie wartości dopuszczalnej poziomu hałasu odpowiednio, w punkcie 1 - przy ul. Ż. o 0,0 dB w porze dnia i o 6,2 dB w porze nocy; w punkcie 2 - przy ul. C. o 6,9 dB w porze dnia i o 13,9 dB w porze nocy; w punkcie 3 - przy ul. C. o 8,1 dB w porze dnia i o 15,1 dB w porze nocy. W wyniku przeprowadzonych pomiarów w dniu 10 stycznia 2019 r. stwierdzono przekroczenie wartości dopuszczalnej poziomu hałasu odpowiednio, w punkcie 1 - przy ul. Ż. o 0,0 dB w porze dnia i o 6,1 dB w porze nocy; w punkcie 2 - przy ul. C. o 6,0 dB w porze dnia i o 13,0 dB w porze nocy; w punkcie 3 - przy ul. C. o 7,6 dB w porze dnia i o 14,6 dB w porze nocy.

Zdaniem Kolegium zebrany materiał dowodowy potwierdza prawidłowość dokonanych pomiarów hałasu od obiektu przy ul. C. i spełnienie warunków, o których mowa w art. 115a ust. 1 p.o.ś. Pomiarów dokonano dwukrotnie, a podczas pomiarów w dniu 10 stycznia 2019 r. obecny był skarżący. Według organu pomiary zostały wykonane prawidłowo, w odpowiednich warunkach atmosferycznych, przy użyciu właściwego urządzenia, zgodnie z metodyką referencyjną. Znajduje to potwierdzenie w raportach z pomiarów hałasu przenikającego do środowiska przedstawiających wyniki pomiarów poziomu dźwięku w dniu 10 stycznia 2019 r. oraz w protokole końcowym z dnia 14 stycznia 2019 r., przy czym ustalenia te są zbieżne z wynikami ujawnionymi w protokole z pomiarów hałasu wykonanego w dniu 21 września 2018 r. oraz protokole końcowym z dnia 26 września 2018 r., a prawidłowość dokumentacji nie budzi wątpliwości organu.

Oceniono też jako prawidłowe, że organ pierwszej instancji dokonał pomiarów również w porze nocnej, bowiem fakt pracy myjni całodobowo potwierdził świadek Ł. S., w imieniu swojej matki T.S., także wydruki z Internetu z dnia 28 maja 2019 r. dotyczące działania myjni: "godziny otwarcia - całodobowo", jak również Kolegium dokonało sprawdzenia zapisów informacyjnych o działaniu ww. myjni, dostępnych w intrenecie - myjnia działa całodobowo. W związku z tym niezasadne są także zarzuty, że w postępowaniu nie uwzględniono podejmowania przez stronę działań mających na celu obniżenia poziomu generowanego hałasu i zaprzestana pracy w godzinach nocnych, gdyż twierdzenia te są sprzeczne z materiałem dowodowym. Tym samym nie było też podstaw do zawieszenia postępowania, gdyż strona nawet nie uprawdopodobniła, że podjęto jakiekolwiek działania mające na celu obniżenie poziomu hałasu w środowisku, czy wyeliminowanie pracy myjni w godzinach nocnych.

Odnosząc się do kwestii niewskazania w treści uzasadnienia poziomu hałasu generowanego przez tło akustyczne organ wskazał, że dokładne pomiary poziomu dźwięku (w tym tła akustycznego) znajdują się w raportach z pomiarów hałasu wraz z zaznaczeniem pomiarów, które zostały przyjęte do obliczeń. Do obliczeń przyjęto dane dotyczące tła akustycznego o wyższych poziomach dźwięku (z wyjątkiem przypadków, gdy wysoki poziom dźwięku tła akustycznego wynikał z przejazdu samochodu ciężarowego lub pociągu), co wynika z raportów. Natomiast "dokładność pomiarów" zapewnia zastosowanie do pomiarów właściwego urządzenia aparatury pomiarowej, posiadającego świadectwo legalizacji i sprawdzonego kalibratorem, co w niniejszej sprawie zostało zapewnione.

Organ odwoławczy podzielił też ocenę Prezydenta Miasta w zakresie dowodu przedstawionego przez stronę w toku postępowania, tj. opracowania pn. "Emisja hałasu do środowiska od projektowanej bezdotykowej myjni samochodowej przy ul. C. w G.". Opracowanie to oparte zostało na badaniu pomiaru poziomu dźwięku A podczas mycia samochodu jak i pomiar poziomu hałasu drogowego stanowiącego tło akustyczne, wykonano na terenie analogicznej myjni usytuowanej przy ul. [..] w G. Otrzymane wyniki posłużyły do obliczeń komputerowych modelujących szacunkowe wyniki równoważnego poziomu hałasu, które wskazywały na brak przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w porze dnia. W opracowaniu założono, że myjnia nie będzie funkcjonować w porze nocy, jak również szacowana ilość samochodów korzystających z myjni nie będzie przekraczać 50 pojazdów dziennie , gdy z pomiarów dokonanych przez organ wynika, że rotacja samochodów w przedmiotowej myjni jest znacznie większa. Przedstawiony przez stronę dowód w żadnym razie nie podważa zatem dowodów w postaci pomiarów rzeczywistego poziomu hałasu wykonanych przez organ pierwszej instancji, a które wskazują na przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu przenikającego do środowiska na granicy nieruchomości (tj. działek nr [..] i [..]), pochodzącego od myjni przy ul. C., od strony istniejącej zabudowy mieszkaniowej.

W skardze zarzucono naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. przez niedokładne wyjaśnienie i rozważenie kwestii wpływu poziomu tła akustycznego na wynik rzeczywistego poziomu hałasu generowanego przez instalację myjni,

a w konsekwencji niezasadnym przyjęciu, że przedmiotowa myjnia generuje hałas powyżej dopuszczalnych poziomów, a także naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niekompletne ustosunkowanie się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, w tym szczególności zarzutu niewskazania w treści uzasadnienia przyjętego przez organ poziomu rzeczywistej wartości hałasu generowanego przez przedmiotową myjnię, co w konsekwencji wyłączało możliwość weryfikacji przez stronę dokładności pomiarów dokonanych przez organ, a tym samym zasadności zaskarżonej decyzji.

Zdaniem skarżącego w uzasadnieniu decyzji Prezydenta Miasta brak jest wzmianki na temat liczbowej wartości tła akustycznego przyjętego przez lub odniesienia gdzie w materiale dowodowym liczbę tą można znaleźć, zaś organ odwoławczy nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący dlaczego uznał stanowisko organu pierwszej instancji w tym obszarze za prawidłowe. Wykonanie pomiarów hałasu za pomocą urządzeń posiadających świadectwo legalizacji i sprawdzonych kalibratorem nie stanowi dowodu prawidłowości dokonanych pomiarów, zaś w raportach z pomiarów pozbawione są literalnej informacji na temat przyjętego poziomu hałasu [wartości rzeczywistej] i opisu momentu dokonania badania, przyjętego do obliczeń poziomu hałasu tła generowanego w poszczególnych punktach badawczych. Jak wskazał skarżący, wartość hałasu generowanego przez przedmiotową myjnię, będącą podstawą wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie emisji hałasu, liczona jest jako różnica holistycznego hałasu i hałasu generowanego przez tło akustyczne. W przypadku przyjęcia zaniżonej wartości tła akustycznego, jak ma to zdaniem skarżącego, wartość przyjętego poziomu hałasu generowanego przez instalację jest niezasadnie zawyżona. Ponadto, Kolegium nie zwróciło uwagi, że ze względu na lokalizację przedmiotowej myjni tło akustyczne ma charakter zmiennej o dużej amplitudzie, gdy natomiast poziom hałasu generowanego przez myjnię ma charakter stały.

W konsekwencji oznacza to, że wykonując jednorazowy pomiar hałasu tła dla poszczególnych punktów kontrolnych można było istotnie wpłynąć na wartość ustalonego poziomu hałasu generowanego przez myjnię. Natomiast pomiar organu dokonywany był metodą próbkową, która to przejmuje tylko krótkie - 60 sekundowe wartości pomiarów. Dla prawidłowego przeprowadzenia pomiaru poziomu tła akustycznego konieczne jest przeprowadzenie go w tym samym dniu, o tej samej porze doby i w podobnych warunkach meteorologicznych, w jakich wykonuje się pomiary poziomu emisji hałasu ze źródła. Pomiar tła akustycznego powinien odzwierciedlać rzeczywiste zakłócenia i czynniki hałasogenne; których nie można wyeliminować podczas pomiaru hałasu kontrolowanego.

Skarżący zwrócił też uwagę, że wbrew twierdzeniom organu podejmuje działania służące niwelacji hałasu generowanego przez przedmiotową myjnię. Strona skarżąca realizuje obecnie projekt ogrodzenia całego terenu myjni specjalistycznym ekranem akustycznym i obecnie oczekuje na upływ terminu związanego z dokonanym zgłoszeniem właściwemu organowi związanych z tym prac budowlanych.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wskazał, że pomiar tła akustycznego dla wszystkich trzech punktów pomiarowych przeprowadzono zgodnie z metodyką referencyjną, a wartości pomiarów tła akustycznego oraz jego charakterystyka zostały szczegółowo przedstawione w protokołach pomiarów oraz wyjaśnione w piśmie Prezydenta Miasta z dnia 18 listopada 2019 r. Raporty te zawierają informacje wskazane w załączniku nr 7 do rozporządzenia, w tym informacje dotyczące tła akustycznego, a także pauz podczas pomiaru i ich przyczyn. Nie ma więc podstaw do kwestionowania prawidłowości dokonanych pomiarów. W kwestii możliwości zastosowania w sprawie metody próbkowania, gdyż zdaniem strony hałas emitowany przez myjnię ma charakter stały, organ wskazał, że poziom tła akustycznego co do zasady jest wyższy w porze dnia niż w porze nocy. Poziom hałasu generowanego przez myjnię nie ma charakteru stałego, gdyż będzie różny w zależności, czy będzie pracowało jedno stanowisko, czy jednocześnie będą pracowały 2 lub trzy stanowiska. Niezasadny jest też zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., bowiem przyjęta przez organ pierwszej instancji metoda pomiarowa pozwala na ekstrapolację wyników pobranych próbek hałasu z pory dnia na porę nocy.

W piśmie procesowym z dnia 19 czerwca 2020 r. uczestniczki postępowania – T. S. i A. S.-P., wyraziły stanowisko w sprawie aprobując decyzję Kolegium. W ich ocenie skarga ma na celu przedłużenie postępowania w sprawie ustalenia norm hałasu dla myjni i uniknięcie kar z przekroczenie tych norm. Odnosząc się do przeprowadzonych pomiarów uczestniczki uznały je za prawidłowe, wskazując dodatkowo, że negatywne oddziaływania akustyczne myjni zostało również zmierzone przez niezależne konsorcjum, które na zlecenie Miasta wykonało mapę akustyczną, na której widać wzmożony hałas generowany przez sporną myjnię. Ponadto, mieszkańcy oczekują też na pomiary, które ma przeprowadzić Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska, lecz ze względu na epidemię badania zostały przesunięte. Przy czym zwrócono uwagę, że zazwyczaj badania prowadzone przez WIOŚ i Wydział Ochrony Środowiska były zbieżne, a oba te organy zawsze przy badaniu uwzględniają tło akustyczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.). Sąd administracyjny w zakresie swojej kognicji ocenia zatem zaskarżoną decyzję administracyjną lub inne rozstrzygnięcie z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa jedynie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tych aktów.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta, którą ustalono dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku dla M. S. i prowadzonej przez niego działalności myjni samochodowej w G. przy ul. C.

Decyzje te zostały wydane na podstawie art. 115a ust. 1 p.o.ś., a przepis ten stanowi, że w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu; za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźnika hałasu LAeq D lub LAeq N. Zgodnie z ust. 3 tego przepisu, w decyzji tej określa się dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem przy zastosowaniu wskaźników hałasu LAeq D lub LAeq N w odniesieniu do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1, na które oddziałuje zakład.

Jak wynika z treści art. 112a pkt 2 p.o.ś., LAeq D lub LAeq N to wskaźniki hałasu mające zastosowanie do ustalania i kontroli warunków korzystania ze środowiska w odniesieniu do jednej doby. LAeq D to równoważny poziom dźwięku A dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 6.00 do godz. 22.00), a LAeq N to równoważny poziom dźwięku A dla pory nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 22.00 do godz. 6.00). W delegacji ustawowej zawartej w art. 113 ust. 1 p.o.ś. upoważniono ministra właściwego do spraw środowiska do określenia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. W art. 113 ust. 2 pkt 1 p.o.ś. przewidziano, że w rozporządzeniu wykonawczym zostaną ustalone zróżnicowane dopuszczalne poziomy hałasu określone wskaźnikami hałasu LDWN, LN, LAeq D lub LAeq N, dla następujących rodzajów terenów faktycznie zagospodarowanych: a) pod zabudowę mieszkaniową, b) pod szpitale i domy pomocy społecznej, c) pod budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, d) na cele uzdrowiskowe, e) na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, f) pod zabudowę mieszkaniowo-usługową.

Nie jest sporne, że na analizowanym terenie i terenie z nim sąsiadującym nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, lecz zgodnie z faktycznym wykorzystaniem i treścią Studium uwarunkowań, tereny sąsiadujące z terenem objętym postępowaniem w sprawie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku są przeznaczone pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. W związku z tym prawidłowo uwzględniły organy, że określone w rozporządzeniu w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku dla terenów zabudowy mieszkaniowo-usługowej dopuszczalne poziomy hałasu wynoszą 55 dB w porze dnia i 45 dB w porze nocy.

Organ pierwszej instancji dwukrotnie przeprowadził pomiary hałasu emitowanego przez zakład skarżącego w porze dnia i w porze nocy, co znalazło odzwierciedlenie w protokołach z czynności kontrolnych i protokołach pomiaru hałasu. Wyniki obu pomiarów hałasu wskazały na przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu zarówno w porze dnia (w dwóch punktach), jak i w porze nocy (we wszystkich trzech punktach pomiarowych). Ponadto, organ dopuścił i przeanalizował dowód zgłoszony przez skarżącego, tj. opracowanie dotyczące emisji hałasu do środowiska myjni samochodowej przy ul. C. w G.

Jak już wskazano, norma zawarta w art. 115a ust. 1 p.o.ś. obliguje właściwy organ do wydania decyzji o dopuszczalnych poziomach hałasu w każdej sytuacji stwierdzenia ponadnormatywnej emisji. Przepis ten nie wskazuje bowiem na jakiekolwiek przesłanki umożliwiające odstąpienie od jego zastosowania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 370/13, dostępny w CBOSA). Wobec tego dowód w postaci pomiarów hałasu jest zasadniczym dowodem w postępowaniu w sprawie dotyczącej ustalenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku i z tego względu sposób przeprowadzenia dowodu z pomiarów hałasu oraz przyjęte na jego podstawie wnioski nie mogą budzić jakichkolwiek wątpliwości, a jeżeli wątpliwości takie się pojawiają, powinny być w sposób jednoznaczny wyjaśnione w toku postępowania, a następnie w treści uzasadnienia decyzji, czy też wyeliminowane poprzez wykonanie ponownego pomiaru hałasu. W szczególności w sytuacji, gdy strona postępowania podnosi określone zastrzeżenia co do sposobu przeprowadzenia pomiaru hałasu, powinny być one w sposób wyczerpujący omówione, ocenione i wyjaśnione. Dopiero bowiem wyjaśnienie wszystkich kwestii spornych w tym zakresie pozwala na stwierdzenie, czy wykonane w toku postępowania pomiary hałasu mogą stać się podstawą do ustalenia, że dopuszczalny poziom hałasu, to jest określone w rozporządzeniu o dopuszczalnych poziomach hałasu w środowisku wskaźnik lub wskaźniki hałasu, zostały przekroczone, a w konsekwencji podstawą do wydania decyzji, o której mowa w art. 115a p.o.ś.

W rozpoznawanej sprawie skarżący, prowadzący działalność, dla której organ ustalił dopuszczalne normy hałasu, sformułował zarzuty naruszenia przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, które oparte były na twierdzeniach o wadliwości przeprowadzonego pomiaru, przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia. Na potwierdzenie swoich zarzutów skarżący przedłożył sporządzone na jego zlecenie opracowanie w zakresie emisji hałasu ze strony spornej myjni.

Odnosząc się do tej kwestii należy podkreślić, że decyzja o przekroczeniu dopuszczalnego poziomu hałasu opiera się wyłącznie na jednym z wyraźnie wskazanym w art. 115a ust. 1 p.o.ś. środków dowodowych (pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, podmiot obowiązany do ich prowadzenia lub przez organ ochrony środowiska). Powyższe nie stanowi oczywiście przeszkody do możliwości kwestionowania wskazanych środków dowodowych w oparciu o inne dowody, pozwalające na podważenie wyników badań przeprowadzonych wszak przez wyspecjalizowany podmiot np. przedstawioną przez stronę zainteresowaną opinię biegłego. Wówczas to możliwe jest przeprowadzenie uzupełniającego dowodu w postaci ponownych pomiarów celem weryfikacji przeprowadzonych poza postępowaniem dowodów. Dowód ten jednak, z uwagi na ograniczenie dowodowe z art. 115a ust. 1 p.o.ś., może być przeprowadzony wyłącznie przez podmiot wskazany w tym przepisie.

Obowiązkiem organów jest zatem sprawdzenie, czy badania przeprowadzone przez organ ochrony środowiska zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Nawet bowiem wtedy, gdy badania przeprowadza specjalistyczna jednostka posiadająca odpowiednią (specjalistyczną) wiedzę, organ administracyjny ma obowiązek ocenić logiczność argumentacji (wywodów) zawartych w takim sprawozdaniu i przestrzeganie obowiązujących przepisów prawa.

W rozpoznawanej sprawie pomiary zostały przeprowadzane przez pracowników Wydziału Środowiska Urzędu Miasta, a więc jednostki specjalizującej się w sprawach z zakresu ochrony środowiska, w tym dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Ponadto, w toku postępowania organów obu instancji dokonano analizy materiału dowodowego, w tym sprawdzenia, czy badania przeprowadzone przez organ administracji zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami. Potwierdzeniem rzetelnej analizy materiałów dokonanej przez prowadzący postępowanie organ ochrony środowiska, w tym wyników badań i protokołów kontroli jest treść uzasadnienia wydanych decyzji, w których szczegółowo opisano przebieg pomiarów, co do którego wyspecjalizowany organ ochrony środowiska nie dopatrzył się błędów i niejasności. Nawet bowiem wówczas, gdy badania przeprowadza jednostka Miasta posiadająca odpowiednią (specjalistyczną) wiedzę z zakresu ochrony środowiska, to organ administracyjny powołany do rozstrzygania spraw z zakresu ochrony środowiska, ma obowiązek ocenić logiczność argumentacji (wywodów) zawartych w takim sprawozdaniu i przestrzeganie obowiązujących przepisów prawa i temu też obowiązkowi, w ocenie sądu, organy w przedmiotowej sprawie sprostały. W konsekwencji tej analizy ustalono, że wniosków sprawozdania nie zdołał podważyć dowód w postaci opracowania, sporządzonego przez specjalistę ds. ochrony środowiska przed hałasami i drganiami, sprawdzonego przez rzeczoznawcę w zakresie ochrony przed hałasem i wibracjami, który to dokument również został poddany analizie organów ochrony środowiska.

Także sąd podziela stanowisko o prawidłowości pomiarów wykonanych przez wyznaczoną do spraw środowiskowych jednostkę Miasta. W szczególności nie budzi wątpliwości przyjęta metoda badania, tj. metoda próbkowania, albowiem ustalona różnica poziomów Lasr (średni poziom dźwięku dla przedziału czasu tp lub średni poziom dźwięku dla danego źródła w dB) - Lat (średni poziom tła akustycznego w dB) była większa niż 3 dB. Wyboru tej metody dokonano przy tym prawidłowo na podstawie pomiarów tła akustycznego ulicy C., przy której mieści się przedmiotowa myjnia, w przeciwieństwie do badań przedłożonych przez stronę skarżącą jako przeciwdowód.

Mianowicie, z tego ostatniego opracowania wynika, że pomiary tła akustycznego, stanowiące podstawę ustaleń dla przedmiotowej myjni, dotyczą innego obiektu - myjni bezdotykowej zlokalizowanej na działkach [..] i [..], przy ul. [..]w G. Nie sposób więc takiego dokumentu uznać za wiążący dla organu ustalającego dopuszczalny poziom hałasu dla myjni zlokalizowanej na działkach nr [..] i [..]. Nieprzydatność przedłożonej przez stronę opinii wynika także z błędnie przyjętej metodyki obliczeń, bowiem różnica między tłem hałasu drogowego od ul. [..], a pomiarami podczas mycia w myjni wynosiła więcej niż 3 dB, zatem zgodnie z ust. 2 pkt 5 części E załącznika nr 7 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. z 2014 r., poz. 1542), w takiej sytuacji nie stosuje się metod obliczeniowych przedstawionych w części F. Tymczasem z analizy pracowania wynika, że jej autor zastosował właśnie metody z tej części, choć nie zostały spełnione ku temu przesłanki. Ponadto, obliczenia komputerowe przeprowadzono wyłącznie dla pory dziennej z uwagi na to, że myjnia będzie czynna wyłącznie w porze dnia, tj. od 6.00 do 22.00. Natomiast, jak wynika z prawidłowo ustalonych przez organ okoliczności, które sąd akceptuje, myjnia – wbrew twierdzeniom skarżącego – na dzień wydawania decyzji nadal czynna była całodobowo. W związku z tym opinia, która dotyczy pomiarów hałasu wyłącznie dla pory dziennej, nie mogła stanowić kluczowego dowodu podważającego pomiary przeprowadzone przez wyspecjalizowaną jednostkę podległego organowi urzędu, uwzględniające zarówno hałas w porze dnia, jak i nocy, zgodnie z funkcjonowaniem myjni.

Z tych względów należało uznać, że pomiary hałasu wykonane przez Wydział Środowiska w Urzędzie Miasta, a więc jednostkę, w której kompetencjach znajdują się tego rodzaju badania, i której pracownicy posiadają niezbędną wiedzę w przedmiotowym zakresie, dodatkowo zweryfikowane przez organ administracji, są wiarygodnym dowodem i mogły stanowić podstawę wyznaczenia dopuszczalnej emisji hałasu generowanego przez myjnię poddaną tym pomiarom. Jednocześnie, badania wykonane na zlecenie skarżącego, ze względu na wskazane uchybienia,

a w szczególności z uwagi na fakt, że podstawą ustaleń były dane dotyczące zupełnie innego obiektu, nie mogły zostać uwzględnione w procesie decyzyjnym organu administracji.

Sąd podziela więc stanowisko wyrażone w decyzji Kolegium, że pomiary hałasu dokonane w niniejszej sprawie i stanowiące podstawę ustaleń nie budzą wątpliwości co do swej wiarygodności. Zostały one przeprowadzone w sposób prawidłowy i przez podmiot posiadający odpowiednie wiadomości specjalne, przy użyciu odpowiedniej aparatury pomiarowej. Podczas pomiarów wyznaczono odpowiednie punkty pomiarowe oraz uwzględniono tło akustyczne, a wszystkie ustalenia znajdują odzwierciedlenie w protokołach i raportach z pomiarów. Co istotne, pomiary te zostały przeprowadzone dwukrotnie – raz bez udziału skarżącego przed wszczęciem postępowania i ponownie w toku postępowania już z jego udziałem, i dwukrotnie wykazały przekroczenie norm hałasu dla zabudowy mieszkalno-usługowej znajdującej się w sąsiedztwie myjni. Jak to już wskazano, wystarczy jednorazowe przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu, by mogła być wydana decyzja na podstawie art. 115a p.o.ś., w celu zabezpieczenia praw osób, na które szkodliwie oddziałuje działalność określonego podmiotu. Należy przy tym podkreślić, że decyzja tego rodzaju ma jedynie charakter deklaratoryjny, z uwagi na fakt, iż dopuszczalne poziomy hałasu obowiązują na danym terenie z mocy prawa.

W tym stanie rzeczy sąd uznał, że przeprowadzone w sprawie postępowanie spełnia wymogi art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., a ocena zebranego materiału dowodowego, w tym opinii przedłożonej przez stronę, nie nosi znamion dowolności. W konsekwencji, prawidłowo ustalono stan faktyczny, który dawał podstawę do zastosowania regulacji art. 115a u.o.ś. Także uzasadnienie kontrolowanie decyzji nie budzi wątpliwości, co do spełnienia wymogów stawianych przez art. 107 § 3 k.p.a. W szczególności nie sposób zgodzić się ze stroną skarżącą, że nie wskazano wartości tła akustycznego w treści decyzji. Wprawdzie takie informacje nie znalazły się w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, lecz fakt ten nie wpływa na ocenę legalności wydanej decyzji, bowiem takie dane wprost wynikają z będących podstawą decyzji protokołów i raportów, gdzie w każdym punkcie pomiarowym, w którym wystąpiło tło akustyczne podano poziom dźwięku, nr komórki w historii zapisu oraz uwagi. Badanie tła miało miejsce podczas pomiarów zarówno w dniu 21 września 2018 r., jak i w obecności skarżącego w dniu 10 styczni 2019 r., który nie wnosił zastrzeżeń. Wyniki tych badań, a więc również dane związane z tłem akustycznym, zostały następnie uwzględnione w procesie decyzyjnym organów administracji i miały wpływ na ostateczny kształt rozstrzygnięcia. W związku z tym również zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. okazał się nietrafny.

Mając to wszystko na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako niezasadną.

Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, na które została skierowana na podstawie zarządzenia przewodniczącego składu orzekającego z dnia 19 października 2020 r., wydanego na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1842) i § 1 pkt 1 i 2 zarządzenia nr 49/2020 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wstrzymania przyjmowania interesantów i ograniczenia obsad kadrowych w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w związku z istotnym zagrożeniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2, o czym strony zostały powiadomione.