Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1176/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-11-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. reprezentowanego przez kuratora M. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od opłat sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPF, którego braki uzupełniono w dniu 10 października 2017 r. (data stempla pocztowego), skarżący M. K. reprezentowany przez kuratora M. K. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłat sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z oświadczenia kurator reprezentującej ubezwłasnowolnionego częściowo wnioskodawcę o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) wynika, że prowadzi on sam gospodarstwo domowe, utrzymując się z zasiłku stałego z pomocy społecznej w wysokości 604 zł, nie posiada jakichkolwiek oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, posiada zaś zaległości podatkowe w wysokości około 4.000 zł oraz zadłużenie względem ZUS w wysokości około 20.000 zł, jego jedyny majątek stanowi udział w ½ części w mieszkaniu o powierzchni 67 m2, zaś do ponoszonych kosztów utrzymania zaliczyć należy wydatki na opłaty za media kształtujące się na poziomie 400 zł miesięcznie oraz na żywność w wysokości 200 zł miesięcznie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawca wykazał, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, tj. nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia – bez uszczerbku koniecznego utrzymania – pełnych kosztów postępowania. Za taką oceną przemawia brak jakichkolwiek zasobów finansowych oraz wysokość uzyskiwanego przez wnioskodawcę dochodu.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.