Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 308/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-06-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. z/s w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z/s w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów zmagazynowanych na terenie działki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

A. sp. z o.o. z siedzibą w K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów zmagazynowanych na terenie działki.

W jej treści wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wywodząc, że usunięcie odpadów wiązać się będzie z koniecznością poniesienia znacznych kosztów, w tym także ewentualnym dochodzeniem roszczeń odszkodowawczych od podmiotu, który rzeczywiście powinien w niniejszej sprawie zostać zobowiązany do usunięcia odpadów. W tym kontekście wskazano także na niebezpieczeństwo związane z zastosowaniem środków przymusu takich jak: grzywna czy wykonanie zastępcze. Nadto strona podniosła, że wykonanie obowiązku z racji jego charakteru wykluczy ewentualny jego zwrot i tym samym spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Postanowienie, o którym mowa powyżej sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym ( art. 61 § 5 ustawy ).

Stosownie do przywołanych uregulowań normatywnych zaistnienie chociażby jednej z wymienionych w art. 61 § 3 przesłanek "uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008r., I FSK 983/08).

Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu, powinien natomiast mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględnić wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (postanowienie NSA z 13 września 2005r., sygn. akt II OZ 750/05, nieopubli.).

Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04, nieopubl.).

Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, LEX nr 192964).

Udzielając ochrony tymczasowej Sąd podzielił stanowisko skarżącej, iż wykonanie nałożonych obowiązków zaskarżoną decyzją narazi wnioskodawczynię na poniesienie znacznych kosztów związanych z usunięciem odpadów zmagazynowanych na terenie działki. Oznacza to więc, że w rozpoznawanej sprawie rzeczywiście zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącej. Zważyć także, należy, iż w przypadku ewentualnego wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanego aktu nakładającego wskazane obowiązki zwrot kosztów związanych z wykonaniem zaskarżonej decyzji będzie łączył się z ewentualnym dochodzeniem roszczeń odszkodowawczych, co w efekcie pozwala na konstatację o wystąpieniu w sprawie również trudnych do odwrócenia skutków.

Mając zatem na względzie zaistniałe w sprawie okoliczności stanu faktycznego i kierując się dyspozycją art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. Należy jednocześnie zastrzec, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia co do meritum sprawy.