Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 907/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca J. F. w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego

z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych w wysokości 200.000 zł, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że nie dysponuje środkami pieniężnymi w wysokości 200.000 zł, nie posiada zdolności kredytowej, nie uzyskuje wraz z mężem jakichkolwiek dochodów. Obydwoje z wraz z mężem są zadłużeni. Wierzytelności wobec [...] Banku wynoszą aktualnie ponad 10.000.000 zł, a prowadzona przeciwko nim egzekucja została umorzona z uwagi na bezskuteczność. Zdaniem skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Ponadto skarżąca podniosła, że przedmiotowa kara jest niesłuszna, albowiem została wydana w oparciu o wadliwą interpretację art. 87 ustawy o ofercie i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych, a ponadto przedawnieniu uległa karalność zarzucanych uchybień, które miały miejsce do końca 2009 r.

Do wniosku skarżąca załączyła sporządzony przez siebie opis relacji skarżącej z [...] Bank S.A., postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. umarzające postepowanie egzekucyjne przeciwko M. F. i K. R., oraz w wyrok Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. zasądzający od M. F., K. R. i M. Sp. z o.o. na rzecz [...] Bank S.A. kwotę 13.526.224,44 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu nie wykazała okoliczności, które spowodowałyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Odnosząc się do załączonej przez skarżącą do wniosku dokumentacji wskazać należy, że jedyną bezpośrednio dotyczącą skarżącej informacją jest wskazany przez nią fakt zawarcia w dniu [...] grudnia 2010 r. z P. Sp. z o.o. umowy pożyczki, na podstawie której skarżąca udzieliła ww. spółce pożyczki w kwocie 26.500.000 zł celem spłaty kredytu zaciągniętego przez spółkę w [...] S.A. Potwierdza to, że skarżąca dysponowała znacznym majątkiem, skoro była w stanie udzielić tak wysokiej pożyczki.

Pozostałe przedstawione dokumenty, tj. postanowienie komornika sądowego oraz wyrok Sądu Okręgowego w [...] nie dotyczą skarżącej, lecz K. R. oraz M. F.. Niemniej przedstawione przez skarżącą dokumenty nie potwierdzają, że skarżąca jest zadłużona lub nie uzyskuje żadnych dochodów. Skarżąca nie podała żadnych danych wskazujących na wysokość dochodów (przykładowo osiąganych z działalności gospodarczej, czy też ewentualnie z tytułu zatrudnienia). Nie przedstawiła również żadnych dokumentów obrazujących jej aktualną sytuację materialną, jak chociażby wydruk z rachunku bankowego czy rachunku maklerskiego, potwierdzających, iż brak wstrzymania zaskarżonej decyzji mógłby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie znając sytuacji materialnej skarżącej (np. stanu jej zasobów pieniężnych, skali ewentualnych oszczędności) nie ma możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody majątkowej w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji, ani też ustalenia, czy skutki tej decyzji byłyby rzeczywiście trudne do odwrócenia. Mając na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji skarżąca winna była wykazać wysokość osiąganych dochodów, jak też wysokość posiadanych środków pieniężnych, a także przedłożyć stosowne dokumenty potwierdzające te dane. Brak jest również informacji, w jakim ustroju majątkowym skarżąca pozostaje z mężem – K. R. - do którego odnoszą się przedstawione przez skarżącą dokumenty wskazujące na zadłużenie i bezskuteczność egzekucji. Brak jest więc podstaw do uwzględnienia jej wniosku.

Ponadto podnieść należy, że Sąd na tym etapie sprawy nie bada argumentów podniesionych w skardze, a odnoszących się do legalności zaskarżonej decyzji, dokonuje jedynie oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.