Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 446/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-01-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175 par 1, par 2 i par 3, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 kwietnia 2008 r., Nr [...] w przedmiocie robót budowlanych postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 26 listopada 2009 r. odrzucił skargę M. G.

Odpis powyższego orzeczenia doręczono skarżącej 18 grudnia 2009 r. Doręczając postanowienie Sąd pouczył skarżącą, że na postanowienie przysługuje skarga kasacyjna oraz że powinna ona zostać sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcę prawnym pod rygorem jej odrzucenia oraz że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie przerywa biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Skarżąca w dniu 28 grudnia 2009 r. ( data stempla pocztowego ) wniosła pismo skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego zatytułowane jako zażalenie. Z jego treści wynika, że kwestionuje zasadność i prawidłowość postanowienia z dnia 26 listopada 2009 r. o odrzuceniu skargi. Pismo to nie zostało sporządzone ( podpisane i wniesione ) przez profesjonalnego pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wobec tego, że od wydanego postanowienia nie służy stronie zażalenie, lecz skarga kasacyjna wniesione przez skarżącą pismo zostało uznane za ten środek zaskarżenia z którego strona powinna była prawidłowo skorzystać. Dodatkowo pismo to zostało wniesione z zachowaniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarga ta jednak musiała podlegać odrzuceniu z uwagi na treść art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej jako ustawa p.p.s.a. – który stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego ( w sprawach obowiązków podatkowych – art. 175 § 3 ustawy ), z zastrzeżeniem, że przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich ( art. 175 § 2 p.p.s.a. ).

W niniejszej sprawie skarżąca sporządziła skargę osobiście. Z akt sprawy nie wynika, aby była ona podmiotem uprawnionym do jej samodzielnego sporządzenia.

Stosownie do art. 178 p.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W niniejszej sprawie skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącą podlegała więc odrzuceniu jako niedopuszczalna na mocy wyżej wskazanego przepisu.