Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 442/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2013-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3,  art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia 26 września 2013 r., nr [...], w przedmiocie choroby zawodowej odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia 26 września 2013 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 15 października 2013 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem w dwóch egzemplarzach – w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia został doręczony w dniu 28 października 2013 r., co wynika z pocztowego zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy.

W odpowiedzi skarżący w piśmie z dnia 30 października 2013 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) wyjaśnił, że nie posiada oryginału skargi, przez co nie ma też kopii, a poza tym oświadczył: "nie chcę postępowania sądowego z Sanepidem" oraz "o postępowanie sądowe nie chcę występować".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi wskazać trzeba, że w myśl art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia pozostałym stronom postępowania.

Niezachowanie wymogów formalnych skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.

W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie dwóch egzemplarzy jej odpisów.

Pismo Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostało przesłane na adres podany w skardze i w dniu 28 października 2013 r. zostało pod tym adresem doręczone za pisemnym pokwitowaniem synowej skarżącego – E. K., co wynika z adnotacji na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Doręczenie należało uznać za skuteczne, jako dokonane w trybie art. 72 § 1 P.p.s.a., przewidującego na wypadek nieobecności adresata w domu formę doręczenia zastępczego - do rąk jego dorosłego domownika. Zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego obowiązku rozpoczął zatem bieg w dniu 29 października 2013 r. i upływał z dniem 4 listopada 2013 r.

Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, wyjaśniając w piśmie z dnia 30 października 2013 r., że nie posiada oryginału. Ponadto oświadczył, że rezygnuje z postępowania sądowego stwierdzając, że nie chce "postępowania sądowego z Sanepidem", co należy uznać za jednoznaczne z cofnięciem skargi.

Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, co skutkuje umorzeniem postępowania sądowego na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest jednak dopuszczalne jedynie wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje zaś w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami. Nieusunięcie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braków formalnych skargi, stąd podlegała ona odrzuceniu.

Z uwagi na powyższe, brak było podstaw do rozważania możliwości umorzenia postępowania w związku z cofnięciem skargi. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi postępowanie sądowoadministracyjne nie mogło podlegać umorzeniu skoro nie zostało skutecznie wszczęte.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.