Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 924/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6093 Spółki wodne i związki wałowe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

Kraków, dnia 14 grudnia 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę walnego zgromadzenia Firma A z dnia [...] października 2014r. w przedmiocie powołania zarządu spółki wodnej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący J. S. w piśmie z dnia 20 kwietnia 2018 roku, wniósł skargę na uchwałę walnego zgromadzenia Firma A z dnia 21 października 2014r. w przedmiocie powołania zarządu spółki wodnej

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), określanej dalej "p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 p.p.s.a, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto w myśl § 2a i § 3 w/w przepisu, Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W myśl art. 462 ust. 10 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą organu spółki wodnej podjętą w zakresie działalności, o której mowa w art. 441 ust. 1 i 3, może - po bezskutecznym wezwaniu spółki wodnej do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, chyba że w sprawie orzekał już na podstawie ust. 8 sąd administracyjny i skargę oddalił.

Przytoczony przepis jak i w zasadniczej części ustawa prawo wodne z dnia 20 lipca 2017 roku, weszły w życie w dniu 1 stycznia 2018 roku. Zgodnie z art. 573 tej ustawy, z dniem 1 stycznia 2018 roku straciła moc ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1121). Ustawa Prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r. nie przewidywała natomiast w ogóle możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał organów spółki wodnej. Uchwały takie w myśl art. 179 ust. 2 prawa wodnego z dnia 18 lipca 2001 r. mogły być bowiem unieważniane wyłącznie przez starostę.

Z uwagi na brak stosownych przepisów intertemporalnych w ustawie Prawo wodne z dnia 20 lipca 2017 r., odnoszących się do stanu faktycznego niniejszej sprawy oraz z uwagi na zasadę aktualizacji stosowania prawa, wykładnia systemowa art. 462 ust. 10 aktualnie obowiązującej ustawy prawo wodne prowadzi do konkluzji, że przepis ten ma zastosowanie jedynie do uchwał organów spółki wodnej podjętych od 1 stycznia 2018 roku. Natomiast uchwały organów spółki wodnej podjęte pod rządami ówcześnie obowiązującego prawa wodnego z dnia 18 lipca 2001 r., która w ogóle nie przewidywała możliwości zaskarżania ich do sądu administracyjnego, pozostawały i nadal pozostają poza kognicją sądu administracyjnego.

Ponieważ w przedmiotowym wypadku skarżący J. S. zaskarżył uchwałę walnego zgromadzenia Firma A z dnia 21 października 2014r., czyli uchwałę podjęta ponad 3 lata przed wejściem w życie art. 462 ust. 10 aktualnie obowiązującej ustawy prawo wodne, sprawa zainicjowana jego skargą nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.