Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 630/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi M.G., R.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]’ w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia odmawiającego stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 22 października 2018 r.( data wpływu od Sądu), złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący R.G. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną M.G.. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z jego emerytury w kwocie "[...]" oraz renty żony w wysokości "[...]’ oraz pomocy społecznej w kwocie "[...]"za wrzesień 2018 r. Łączny dochód rodziny z tytułu renty, emerytury i pomocy społecznej wynosi "[...]"miesięcznie. Skarżący wraz z żoną jest właścicielem połowy domu z 1900 r. wymagającego remontu, o wartości ok. "[...]", położonego na działce o powierzchni "[...]", nieruchomości rolnej we współwłasności z innymi osobami. Innego majątku nie posiadają.

Wskazał, iż wraz z żoną ponoszą następujące koszty utrzymania: leki "[...]", prąd "[...]", woda "[...]", gaz "[...]", TV- "[...]", telefon –"[...]", szambo "[...]", śmieci "[...]", środki czystości i higieniczne "[...]", koszty podróży do szpitala w "[...]" na "[...]". Ogółem wydatki skarżącego i jego żony wynoszą "[...]" miesięcznie.

Argumentując trudną sytuację materialną wnioskodawca wskazał na niskie dochody i okresową pomoc społeczną. Nadto ustosunkował się do kwestii nieprawidłowości nałożenia przez organ obowiązków podatkowych.

W piśmie załączonym do urzędowego formularza PPF wskazał ponadto na swoje problemy ze zdrowiem oraz żony. Podkreślił, że oboje są inwalidami "znacznego stopnia". Dodatkowo skarżący oświadczył, że utrzymują się z dochodów ze świadczeń "rolniczych" oraz okresowej pomocy z MOPS.

Wyjaśnił, że lokalizacja nieruchomości "[...]" oraz dewastacja jeziora, wspólnego lasu i gruntów przez "[...]" pozbawiła właścicieli możliwości sprzedaży przedmiotowych nieruchomości.

Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, iż zgodnie z art. 245 § 1-3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2018r., poz. 1302.) dalej zwana w skrócie p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji finansowej wnioskodawca nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia na opłacenie kosztów związanych z wniesieniem skargi oraz ustanowieniem pełnomocnika.

W warunkach niniejszej sprawy dodatkowo wskazać należy, że tut. Sąd postanowieniem z dnia 23 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 351/18 przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Biorąc pod uwagę fakt, że w tych spawach przedstawiona przez stronę sytuacja materialna jak i życiowa jest tożsama należy uznać, że skarżący spełnia warunki do przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych jak i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

Przyjąć zatem należy, że trudna sytuacja zdrowotna rodziny, podeszły wiek skarżącego i jego żony, jak również stan posiadania uniemożliwia wnioskodawcy zdobycie dodatkowych środków na pokrycie przedmiotowego postępowania sądowego. Zważyć należy, że skarżący musi ponosić koszty leczenia i utrzymania, a jego jedynym źródłem dochodu jest renta żony i emerytura. Dodatkowo skarżący i jego żona korzystają z pomocy społecznej. Powyższe uzasadnia przyjęcie, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uprawnia do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do art 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Na urzędowym formularzu wniosku skarżący nie zaznaczył, o którego pełnomocnika wnosi, wobec tego referendarz sądowy jako pierwszego z listy pełnomocników ustanowił dla skarżącego radcę prawnego.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.