Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2706/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. art. 246 par. 2 pkt 1, 252 par. 1, 255, 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2706/13 w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić skarżącej Spółce przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia [...] marca 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżąca wniosła w terminie sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego.

Zarządzeniem z dnia [...] maja 2016 r. skarżąca została wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPPr). W wypełnionym i nadesłanym do Sądu formularzu PPPr skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej w marcu 2012 r. i mimo że osiągała nieznaczne dochody to ich wysokość jest równoznaczna z wydatkami. Obecna sytuacja finansowa Spółki sprawia, że nawet najmniejsze wydatkowane kwoty mogą prowadzić do jej likwidacji. Strona wskazała, że wysokość kapitału zakładowego w 2014 r. wyniosła 5000 zł, a strata z poprzednich lat wyniosła 516.380,87. Wartość środków trwałych wynosi 0, a stan konta 19 zł. Zobowiązania Spółki na dzień 31 grudnia 2015 r. to podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 27552 zł, oraz podatek VAT - 26149 zł.

Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej strony skarżącej, na podstawie zarządzenia z dnia [...] czerwca 2016 r. wezwano skarżącą spółkę, do nadesłania w terminie 14 dni:

a/ dokumentu wskazującego na wysokość osiągniętego dochodu (lub poniesionej straty) w 2015 roku - (w zależności od formy opodatkowania np. odpis z księgi rachunkowej na koniec 2015 roku),

b/ dokumentu wskazującego na wysokość osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2016 roku - np. odpisu z księgi rachunkowej na koniec lutego 2016 roku,

c/ wyciągów ze wszystkich posiadanych przez skarżącą spółkę rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy, obejmujących informację o wszystkich transakcjach dokonanych na rachunkach w objętym wezwaniem terminie.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca nadesłała zeznanie podatkowe CIT-8 za 2015 r. oraz rachunek zysków i strat (wariant porównawczy) za okres od 1 stycznia 2016 r. do 29 lutego 2016 r. Z zeznania podatkowego CIT-8 wynika, że Spółka w 2015 r. osiągnęła stratę w wysokości 70369,12 zł, przy przychodzie w wysokości 797526,85 zł natomiast z rachunku zysków i strat za okres od 1 stycznia 2016 r. do 29 lutego 2016 r. wynika, że przychody netto ze sprzedaży wyniosły w tym okresie 69429,61 zł, a koszty działalności operacyjnej wyniosły 89214,87 zł, tym samym spółka osiągnęła we wskazanym okresie stratę w wysokości 19785,26 zł.

Skarżąca nie nadesłała na wezwanie Sądu wyciągów z posiadanych przez siebie rachunków bankowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

W myśl art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Użyte w cytowanym przepisie określenie "gdy wykaże" oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że osiągane przychody nie pozwalają na poniesienie kosztów postępowania. Zatem, to strona powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż od tego będzie zależało rozstrzygnięcie Sądu.

Stosownie do art. 252 § 1 p.p.s.a. strona postępowania, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, zobowiązana jest do złożenia oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od stron ubiegających się o przyznanie prawa pomocy oczekuje się aktywnej postawy procesowej przejawiającej się przede wszystkim w wyczerpującym podawaniu informacji na temat ich stanu majątkowego oraz w dostarczaniu wszelkich żądanych dokumentów, w oparciu o które ma zostać poddana analizie ich kondycja finansowa i możliwości płatnicze. To bowiem na podstawie przedłożonych dokumentów źródłowych musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

W oświadczeniu o majątku i dochodach podanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, Skarżąca podała, że wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi 5000 zł, nie posiada środków trwałych, a strata za ostatni rok 2014 wyniosła 413.388,68 zł.

Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, jest ona zobowiązana na wezwanie złożyć, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów (art. 255 p.p.s.a.). Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia we wnioskowanym zakresie.

Z tej przyczyny skarżąca Spółka była wzywana do potwierdzenia stosownymi dokumentami oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca przesłała na wezwanie Sądu zeznanie podatkowe CIT-8 za 2015 r. oraz rachunek zysków i strat (wariant porównawczy) za okres od 1 stycznia 2016 r. do 29 lutego 2016 r. Nie nadesłała natomiast wyciągów z posiadanych przez siebie rachunków bankowych, a dopiero analiza wszystkich powyższych dokumentów pozwoliłaby na ocenę zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Nieprzesłanie żądanych danych, przedstawienie ich w sposób niekompletny, bądź mało czytelny powoduje, że oświadczenie wnioskodawcy pozostaje niepełne i niewystarczające do wydania pozytywnego dla niego rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji Sąd uprawniony jest do sformułowania oceny, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest nieuzasadniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1361/10, LEX nr 743829). Uchylając się od pełnej współpracy z Sądem w wyjaśnianiu niejasności związanych z rzeczywistymi możliwościami finansowymi, wnioskodawca powinien mieć świadomość, że ponosi w ten sposób ryzyko stwierdzenia przez sąd, że nie wykazał spełniania przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postanowienie

Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 393/14, LEX nr 1495223).

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 2 pkt1 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia