Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 781/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Zarządu Międzygminnego Związku Gospodarki Odpadami Komunalnymi [...] z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ze skargi D.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, II. odmówić wstrzymania wykonania decyzji Zarządu Międzygminnego Związku Gospodarki Odpadami Komunalnymi [...] z dnia [...] r. nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] Zarząd Międzygminnego Związku Gospodarki Odpadami Komunalnymi [...] określił miesięczną wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wobec A D.M. dla nieruchomości niezamieszkałej położonej w [...] od [...] września 2013 r. do [...] kwietnia 2018 r.

D.M. złożył odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

D.M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższe postanowienie Kolegium wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jego wykonania oraz o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Międzygminnego Związku Gospodarki Odpadami Komunalnymi [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. podnosząc, że ich wykonanie pociągnie za sobą szkodę w jego majątku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia,

w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia ma jego charakter prawny. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy bowiem tylko takich orzeczeń administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Innymi słowy, wykonaniu mogą podlegać tylko te akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s.186; postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., II OZ 1376/14, LEX

nr 1624481; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OZ 422/11, LEX nr 795509).

Przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie jest zarówno zaskarżone przez D.M. postanowienie SKO z dnia [...] lipca 2018 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jak i decyzja organu I instancji, tj. Zarządu Międzygminnego Związku Gospodarki Odpadami Komunalnymi [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. o określeniu miesięcznej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wobec A D.M. dla nieruchomości niezamieszkałej położonej w [...].

Odnosząc się do wniosku skarżącego wyjaśnić należy, że obejmuje on wstrzymanie wykonania postanowienia o charakterze procesowym (stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania) i w związku z tym nie podlega wykonaniu. Wniosek o wstrzymanie wykonania może zaś zostać uwzględniony jedynie w stosunku do aktów lub czynności, które mają przymiot wykonalności, tj. nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Zatem, wykonalność dotyczy aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.).

Zatem postanowienie to nie nadaje się do wykonania, nie wymaga wykonania, ani nie wywołuje skutków o charakterze materialnoprawnym. Nie przydaje skarżącemu żadnego uprawnienia, ani nie nakłada nań żadnego obowiązku, nie może zatem mieć do niego zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym Sąd orzekł jak w punkcie I postanowienia.

Rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji organu

I instancji z [...] czerwca 2018 r. należy zwrócić uwagę, że ustawodawca wskazał

w art. 61 § 3 p.p.s.a., że przepis ten dotyczy także aktów prawnych wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, że sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" obejmuje akty w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych

w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową. Przy definiowaniu pojęcia sprawy, w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności, należy uwzględnić to, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (por. uchwała NSA z dnia 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99; postanowienie NSA z 30 stycznia 2015 r., I OZ 43/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA).

W niniejszej sprawie między zaskarżonym postanowieniem a decyzją,

o wstrzymanie wykonania której wniosła strona skarżąca, bezspornie zachodzi tożsamość podmiotowa, jednakże nie można stwierdzić, że te dwa akty są tożsame przedmiotowo. Decyzja określająca miesięczną kwotę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i postanowienie o stwierdzeniu uchybienia do wniesienia odwołania od tej decyzji zostały oparte na różnych przepisach prawa, a zatem inny jest przedmiot tych aktów, co wyklucza możliwość wstrzymania wykonania decyzji organu

I instancji w sytuacji rozpoznawania przez sąd skargi na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym (por. postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2018 r., II GZ 78/18; postanowienie NSA z 12 czerwca 2012 r., II FZ 441/12, CBOSA).

W związku z powyższym Sąd orzekł jak w punkcie II postanowienia.