Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 876/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. O. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skarg P. C. i D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 29 marca 2013 r. P. C. oraz pismem z dnia 27 marca 2013 r. D. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], którą orzeczono o ustanowieniu na lat 99 prawa użytkowania wieczystego do udziału wynoszącego [...] części gruntu o pow. [...] m2 ozn. jako działka o nr ewid. [...] w obrębie [...], położonego w W. przy [...] na rzecz spółki pod firmą [...] S.A. z siedzibą w L. oraz odmówiono ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do udziału wynoszącego [...] części ww. gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste właścicielom lokali mieszkalnych.

W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 18 kwietnia 2013 r., pismem z dnia 22 kwietnia 2013 r., wezwano D. O. do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 27 marca 2013 r., poprzez nadesłanie 32 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz przesłano zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I z dnia 18 kwietnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.

Powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 7 maja 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-14 akt sądowych).

Pismem z dnia 14 maja 2013 r. skarżący D. O. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 27 marca 2013 r., załączając do niego jej 32 egzemplarze oraz dowód uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że zakreślony przez Sąd termin na uzupełnienie braków minął w dniu 14 maja 2013 r. Podniósł, że z przyczyn osobistych (nagłe i silne przeziębienie krtani) nie był w stanie wykonać zarządzenia Sądu w zakreślonym terminie. Jednakże zrobił to niezwłocznie po ustaniu przyczyny opóźnienia w dniu 15 maja 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej: "p.p.s.a.", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.

Jak wynika z akt sprawy skarżący D. O. otrzymał wezwanie Sądu do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi w dniu 7 maja 2013 r. Zatem stwierdzić należy, że skarżący, prawidłowo pouczony, miał świadomość, czego nie kwestionuje, terminu na wykonanie wezwania Sądu.

Jednocześnie stwierdzić należy, że D. O. nie uprawdopodobnił, iż dochował należytej staranności i dbałości o swoje interesy. Niewątpliwie powoływanie się na chorobę – silne przeziębienie krtani (nie potwierdzoną żadnymi dowodami) nie może uzasadniać stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej polegającej na przesłaniu odpisów skargi oraz uiszczeniu wpisu. Zdaniem Sądu okoliczności wskazywane przez skarżącego nie stanowiły przeszkody do dokonania przedmiotowych czynności w przewidzianym terminie przez inną osobę, którą skarżący mógł się posłużyć. Przesłanie odpisów skargi, jak również uiszczenie wpisu sądowego nie jest bowiem czynnością skomplikowaną i mogło być powierzone osobie trzeciej. Również okoliczność zapalenia krtani nie stanowi przeszkody w skorzystaniu z bankowości elektronicznej. W tym miejscu stwierdzić należy, że skarżący z tej możliwości skorzystał, choć uczynił to po terminie, uiszczając wpis sądowy w niniejszej sprawie, co wynika z załączonego do wniosku o przywrócenie terminu potwierdzenia uiszczenia tego wpisu.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi, jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a., bowiem w sprawie nie nastąpiły zdarzenia tego typu, których nie był w stanie przezwyciężyć, nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności, a które miały wpływ na uchybienie przez stronę terminowi do złożenia przedmiotowej skargi.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.