Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 523/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom Sędziowie: Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska Protokolant: Karolina Sdzuj po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Prokuratora Okręgowego w Ś. z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prokuratora Rejonowego w Ś. z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...]; II. przyznaje radcy prawnemu N. R. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - kwotę 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych, w tym 23 % VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi R. S. jest decyzja Prokuratora Okręgowego w Ś. z dnia 10 czerwca 2021 r. (nr [...]), wydana po rozpatrzeniu odwołania strony od decyzji Prokuratora Rejonowego w Ś. z dnia 23 lutego 2021 r. (nr [...]) o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Jak wynika z zaskarżonej decyzji, wnioskiem z dnia 25 stycznia 2021 r. złożonym w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, dalej: u.d.i.p.) skarżący wystąpił do Prokuratora Rejonowego w Ś.

o doręczenie mu pisemnych decyzji prokuratora przełożonego, dotyczących przekazania do referatu innemu prokuratorowi aniżeli gospodarz sprawy, wykonywania czynności oskarżyciela publicznego w sprawach o sygn. akt [...], dotyczących wnioskodawcy.

Pismem z dnia 4 lutego 2021 r. Prokurator Rejonowy wezwał wnioskodawcę do wykazania, w terminie 7 dni, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W odpowiedzi na to wezwanie wnioskodawca wyraził przekonanie, że żądana informacja publiczna jest informacją publiczną prostą, a nie przetworzoną i wezwał organ do niezwłocznego udzielenia informacji publicznej, objętej treścią wniosku.

Decyzją z dnia 23 lutego 2021 r. Prokurator Rejonowy odmówił stronie udostępnienia objętej wnioskiem informacji publicznej. W uzasadnieniu tej decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, że pisemna decyzja prokuratora przełożonego o przekazaniu do referatu innemu prokuratorowi aniżeli gospodarz sprawy wykonywania czynności oskarżyciela publicznego w konkretnej sprawie widnieje na wokandzie. Wokandy w sprawach wskazanych we wniosku dotyczą lat 2014-2021 r. Udzielenie stronie żądanej informacji publicznej związana jest zatem z koniecznością przejrzenia wokand za wszystkie w/w lata, wyselekcjonowania wokand, w których wpisano wymienione we wniosku sprawy, przeanalizowania zapisu na wokandzie, czy obsadzenie wokandy przydzielono innemu prokuratorowi niż "gospodarz sprawy", dokonania anonimizacji wokandy i wykonania jej skanu celem przesłania jej drogą elektroniczną, stosownie do treści wniosku. Z tych wszystkich powodów organ uznał, że żądana przez stronę informacja publiczna jest informacją publiczną przetworzoną, zaś mając na uwadze że wnioskodawca, pomimo wezwania, nie wykazał przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, dalej: u.d.i.p.), organ odmówił udostępnienia stronie informacji publicznej.

W odwołaniu od tej decyzji strona wyraziła pogląd, że wyznaczenie prokuratora do uczestnictwa na rozprawie w danej sprawie następuje w ten sposób, że prokurator obecny na rozprawie doręcza do akt sądowych decyzję swojego przełożonego lub, że taka decyzja jest wcześniej doręczana sądowi przesyłką pocztową. Zdaniem strony, taka decyzja powinna się również znajdować w aktach podręcznych danej sprawy, zatem udzielenie informacji w zakresie żądanym przez stronę nie jest informacją skomplikowaną.

Powołaną na wstępie decyzją z dnia 10 czerwca 2021 r. Prokurator Okręgowy w Ś. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Na wstępie tej decyzji zwrócono uwagę, że wyznaczenie prokuratora do udziału w postępowaniu sądowym reguluje § 321 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r. regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2017 r. poz. 1206 ze zm.), w myśl którego, do udziału w rozprawie (posiedzeniu) wyznacza się jako referenta sądowego prokuratora, który w danej sprawie prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze albo sporządził akt oskarżenia. Wyznaczenie innego prokuratora jest dopuszczalne wyłącznie w szczególnie uzasadnionych przypadkach; wyznacza się wówczas prokuratora znającego sprawę.

Dalej wskazano, że wnioskodawca pozostaje w mylnym przekonaniu co do sposobu dokumentowania polecenia przełożonego odnośnie do udziału prokuratora w posiedzeniu sądowym. Wyjaśniono, że polecenie takie prokurator przełożony wydaje dokonując stosownej, odręcznej adnotacji na wokandzie. Podkreślono, że takiego polecenia nie doręcza się sądowi, a wokandy nie są wpinane do akt podręcznych danej sprawy, lecz umieszczane w zbiorze wokand.

Prokurator Okręgowy podobnie jak Prokurator Rejonowy uznał, że udzielenie informacji żądanej przez stronę stanowi sumę wielu informacji prostych, którą w rezultacie należy uznać za informację przetworzoną. Organ drugiej instancji zwrócił uwagę, że w decyzji pierwszoinstancyjnej wykazano ile wokand liczą zbiory za lata 2018-2020 oraz że podobną ilość wokand liczą zbiory za lata 2014-2017, albowiem informacja jakiej żąda strona ma dotyczyć lat 2014-2020. Wskazał również, że Prokurator Rejonowy podał jakie czynności muszą zostać podjęte przez pracowników organu by udzielić żądanej informacji. W istocie, uwzględnienie wniosku wymagałoby dokonania przeglądu znacznej ilości materiałów źródłowych, w których zawarte są poszczególne informacje proste, dokonania ich selekcji, anonimizacji oraz wykonania skanów, co spowodowałoby po stronie organu konieczność zaangażowania znacznych środków i zasobów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania. W podsumowaniu Prokurator Okręgowy wskazał, że w podobnych sprawach analogicznie rozstrzygały sądy administracyjne w sprawach, których sygnatury organ przytoczył w decyzji.

Nie zgadzając się ze stanowiskiem Prokuratora Okręgowego, skarżący wniósł skargę na decyzję tego organu i powołując się na art. 14 ust. 1 u.d.i.p. wniósł o udostępnienie mu żądanej informacji publicznej drogą elektroniczną na podany w skardze adres e-mail oraz listem zwykłym na podany adres do korespondencji.

W treści skargi skarżący zanegował wyrażone przez organy orzekające w sprawie stanowisko co do ilości wokand, jakie trzeba przejrzeć by udzielić stronie żądanej informacji publicznej. Zdaniem strony, informacje których żąda, znajdują się w pięciu teczkach akt podręcznych wskazanych we wniosku oraz w petitum skargi. Dalej podnosił, że informacja publiczna objęta treścią wniosku dotyczy elementarnej wiedzy o zasadach funkcjonowania jednostek prokuratur rejonowych, w szczególności zaś jednostki ś., która wyrządziła skarżącemu i jego dzieciom "wiele poważnych szkód". Jak następnie argumentował skarżący, każdy oskarżony powinien mieć wgląd do delegacji prokuratora, albowiem ma prawo wiedzieć, czy oskarżyciel publiczny jest umocowany "w prawie czy tylko stwarza pozory przestrzegania § 3 .1.3) ustawy o prokuraturze".

W skardze przedstawiono również argumentację odnoszącą się do okoliczności oskarżenia oraz skazania strony, które w ocenie skarżącego nie odpowiadały zasadom uczciwego, sprawiedliwego i niezależnego sądu, a wcześniej, "transparentnego postępowania prokuratorskiego".

Końcowo skarżący powołał się na treść art. 36 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze oraz przytoczył treść § 45 regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, zgodnie z którym - przydzielona prokuratorowi sprawa może być przekazana do referatu innego prokuratora w tej samej lub innej jednostce wyłącznie na podstawie pisemnej decyzji prokuratora przełożonego, którą załącza się do akt podręcznych sprawy.

W piśmie procesowym z dnia 27 maja 2022 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił skargę o zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez wadliwe zastosowanie tego przepisu w związku z przyjęciem przez organ, że żądana przez skarżącego informacja jest informacją publiczną przetworzoną w rozumieniu u.d.i.p., której udostępnienie wymaga wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego.

W rozwinięciu tej argumentacji pełnomocnik skarżącego podniósł, że o tym, czy daną informację należy traktować jako przetworzoną a nie prostą nie może decydować pracochłonność konieczna do jej wytworzenia, czy udostępnienia, a więc charakteru takiej informacji nie mogą zmienić ewentualne trudności podmiotu wykonującego zadania publiczne w udostępnieniu tej informacji. Zbiór szeregu informacji prostych, nawet gdy ich zebranie powoduje konieczność wykonania pewnych działań angażujących pracowników i środki zobowiązanego, nie powoduje, że informacje proste przekształcają się w informację przetworzoną. Pełnomocnik strony wyraził również przekonanie, że samo udostępnienie wokand, nawet gdyby miałoby wiązać się z koniecznością ich anonimizacji, stanowi zasadniczo udostępnienie informacji prostej, bowiem nie polega na wytworzeniu nowej jakościowo informacji, a jedynie na udostępnieniu informacji już istniejącej i będącej w posiadaniu organu. Podniósł nadto, że zbiór wokand, których udostępnienia domagał się skarżący obejmuje jedynie pięć spraw oznaczonych sygnaturami wymienionymi we wniosku. Przy tak niewielkiej liczbie żądanych dokumentów nie sposób przyjąć, że czasochłonność, liczba zaangażowanych pracowników, czy zakres wniosku powodujący konieczność anonimizacji dokumentów mogły zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań. W podsumowaniu pełnomocnik strony skarżącej stwierdził, że żądana przez skarżącego informacja jest informacją prostą, którą organ miał obowiązek udostępnić bez wzywania wnioskodawcy do wskazania istotnego interesu publicznego w jej udostępnieniu.

Wskazując na przedstawioną argumentację pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w całości.

W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w treści skargi skarżący ponawia żądanie udzielenia mu informacji publicznej w zakresie wynikającym z wniosku z dnia 25 stycznia 2021 r. (utrzymując , że żądane informacje znajdują się w aktach podręcznych) oraz przedstawia własne stanowisko w zakresie tego, jak - jego zdaniem – odbywa się "delegowanie" prokuratora do wykonywania czynności oskarżyciela publicznego na rozprawach sądowych. Stanowisko skarżącego jest błędne, albowiem takie polecenie prokurator przełożony wydaje dokonując stosownej adnotacji na wokandzie. Takiego polecenia nie doręcza się sądowi, a wokandy nie są wpinane do akt podręcznych danej sprawy, lecz umieszczane są w zbiorze wokand.

Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2021 r. Sąd wezwał Prokuratora Okręgowego w Ś. o udzielenie informacji, czy w aktach podręcznych spraw wskazanych przez skarżącego we wniosku o udostępnienie informacji publicznej (tj. spraw o sygn. akt: [...]) znajdują się informacje o terminach rozpraw, jakie odbyły się w tych sprawach.

W odpowiedzi na to wezwanie, w piśmie z dnia 24 sierpnia 2022 r., Prokurator Okręgowy w Ś. poinformował Sąd, że w aktach spraw podręcznych spraw o sygn. akt [...] znajdują się odręczne zapiski prokuratorów o terminach rozpraw. Jedynie w sprawie o sygn. akt [...] brak jest takich informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona.

Przedmiotem sądowej kontroli w sprawie jest decyzja Prokuratora Okręgowego w Ś. z dnia 10 czerwca 2021 r. o odmowie udostępnienia stronie informacji publicznej w związku z niewykazaniem przez wnioskodawcę przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., tj. że wnioskowana informacja publiczna jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. Zdaniem organu, zasadność wezwania strony do wykazania tej przesłanki wynikała z przyjęcia, że informacja publiczna objęta treścią wniosku ma charakter informacji publicznej przetworzonej.

Tytułem przypomnienia należy wskazać, że wniosek strony z dnia 25 stycznia 2021 r. dotyczył udostępnienia wnioskodawcy pisemnych decyzji prokuratora przełożonego, dotyczących przekazania do referatu innemu prokuratorowi aniżeli gospodarz sprawy, wykonywania czynności oskarżyciela publicznego w sprawach o sygn. akt [...], dotyczących wnioskodawcy.

Z ustaleń przyjętych w sprawie przez organy obu instancji wynika, że takie polecenie prokurator przełożony wydaje dokonując stosownej adnotacji na wokandzie. Uzasadniając swoje stanowisko w zakresie przyjęcia, że żądana przez stronę informacja publiczna ma charakter przetworzony Prokurator Okręgowy podniósł, że takiego polecenia nie doręcza się sądowi, a wokandy nie są wpinane do akt podręcznych sprawy, lecz umieszczane w zbiorze wokand. Wskazał, ze udzielenie stronie żądanej informacji publicznej dotyczy w istocie sumy informacji prostych, które ze względu na ilość wokand, które należy przejrzeć, uznać należy za informację publiczną przetworzoną. Zarówno argumentacja Prokuratora Okręgowego, jak i argumentacja organu pierwszej instancji ukierunkowana na wykazanie, że w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną koncentrowała się na wykazaniu, że pracownicy organu musieliby przejrzeć wokandy sądowe obejmujące lata 2014-2021 r. Jak wynika z decyzji organu pierwszej instancji, wyliczono, że liczba wokand do przejrzenia, obejmująca lata 2018-2020 wynosi 3.787 (3.302 wokand sądu rejonowego oraz 485 wokand sądu okręgowego). Podkreślono, że liczba ta podlegałaby podwojeniu jeśli wziąć pod uwagę zarchiwizowaną już dokumentację. Zaakcentowano, że czas potrzebny na przeanalizowanie niezarchiwowanych wokand, pobranie pozostałych wokand z archiwum w niemniejszej ilości, przeanalizowanie ich treści, wykonanie czynności związanych z ich anonimizacją, wykonanie skanu oraz kserokopii, a także wprowadzenie do sieci Internet i przesłanie ich Pocztą Polską stanowi bardzo duże zaangażowanie czasowe, które sparaliżuje działanie jednostki prokuratury.

Odnosząc się do tej argumentacji należy na wstępie podnieść, że wokanda sądowa ma niewątpliwie walor informacji publicznej i jest objęta zakresem przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji. Wokanda sądowa jest bowiem dokumentem urzędowym, stanowiącym pewną sumę informacji publicznych prostych o rozpoznawanych przez sąd sprawach. A zatem z jednej strony dotyczy dokumentów, o jakich mowa w art.6 ust.1 pkt 4 lit. a u.d.i.p., w posiadaniu których jest organ, a z drugiej strony wskazuje na zasady funkcjonowania Sądu, w tym o kolejności załatwiania lub rozstrzygania spraw, o czym mowa w art. 6 ust.1pkt 3 lit. e u.d.i.p. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 lipca 2022 r., sygn. akt IV SAB/Wr 25/20).

Przyjmując twierdzenia organu, że wydanie przez prokuratora przełożonego polecenia dotyczącego wyznaczenia do udziału w postępowaniu sądowym prokuratora innego niż prowadzący sprawę odbywa się jedynie poprzez adnotację na wokandzie, niewątpliwie udzielenie stronie żądanej informacji mogło odbyć się jedynie poprzez kwerendę wokand za wskazane przez organ lata. Kwestią o zasadniczym znaczeniu dla sprawy była natomiast ocena, czy wskazany w decyzjach organów obu instancji sposób dotarcia do wokand dotyczących posiedzeń sądowych z udziałem prokuratora w sprawach wymienionych we wniosku był istotnie jedynym możliwym rozwiązaniem poszukiwania żądanych przez stronę informacji.

Nawiązując w ten sposób do zagadnienia informacji publicznej przetworzonej należy wskazać, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera definicji informacji przetworzonej. Lukę tę wypełnia literatura i orzecznictwo sądowoadministracyjne, które dokonały podziału informacji publicznej na prostą i przetworzoną. Informacja prosta to taka, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 334/19, dostępny na stronie - https://orzeczenia.nsa.gov.pl) podobnie jak wszystkie powołane niżej wyroki sądów administracyjnych). Dostęp do "prostej" informacji publicznej ma właściwie nieograniczony charakter, co wynika z przepisów art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p., według których każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, a od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, ani też stosować praktyk i procedur utrudniających dostęp do informacji publicznej. Natomiast udostępnienie informacji publicznej przetworzonej uwarunkowane jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że jej uzyskanie jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Po 488/18, CBOSA).

Charakter informacji publicznej przetworzonej mogą mieć dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2018 r., sygn. akt I OSK 2951/16, CBOSA). Na trudność zakreślenia granicy pomiędzy informacją publiczną przetworzoną a informacją prostą zwraca uwagę orzecznictwo sądowoadministracyjne dostrzegając, że powyższy problem pojawia się m.in. wówczas, gdy wnioskodawca żąda przedstawienia mu wielu informacji prostych. W tym zakresie dominuje stanowisko, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia informacji wskazanej we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11 oraz z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12). W takiej sytuacji organ zobowiązany jest do wykazania zakresu nakładów, jakie musi ponieść, ich czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, konkretnej ilości koniecznych do przeanalizowania i zanonimizowania dokumentów, czy też innego rodzaju okoliczności mogących zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14, z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14 i z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11, CBOSA). Innymi słowy, podmiot zobowiązany przy kwalifikacji żądanej informacji publicznej jako informacji przetworzonej jest zobligowany do wskazania, szczegółowej identyfikacji czynności (co do ilości i zakresu), które musi podjąć w celu wytworzenia danej informacji przetworzonej. Zazwyczaj chodzi o te czynności, których celem jest wyodrębnienie określonych informacji prostych (dokumentów) ze zbioru informacji znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i przygotowanie ich do udostępnienia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 maja 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 518/19, CBOSA).

Warto też dodać, że oceny pod kątem ustalenia, czy dana informacja ma charakter prosty czy przetworzony dokonuje się na podstawie konkretnego przypadku i ustaleń poczynionych w danej sprawie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 334/19).

Mając na uwadze przedstawioną charakterystykę informacji publicznej przetworzonej trzeba stwierdzić, że okoliczności podane w decyzjach organów obu instancji przemawiałyby na rzecz przyjęcia, że w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną wyłącznie wówczas, gdyby podany w tych decyzjach sposób "dotarcia" do wokand z właściwymi adnotacjami przełożonego prokuratora istotnie byłby jedynym możliwym a okoliczność ta nie budziła najmniejszych wątpliwości. W nawiązaniu do powyższego należy stwierdzić, że dowód z dokumentu (tj. pisma Prokuratora Okręgowego w Ś. z dnia 24 sierpnia 2022 r.), jaki Sąd przeprowadził w sprawie poza rozprawą nie koresponduje z argumentacją przedstawioną w decyzjach organów obu instancji i wprowadza – uzasadnioną zdaniem Sądu – wątpliwość, czy udzielenie stronie żądanej informacji publicznej wymagało istotnie przejrzenia aż tylu tysięcy wokand. Otóż trzeba wyjaśnić, że zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2021 r. Sąd wezwał Prokuratora Okręgowego w Ś. o udzielenie informacji, czy w aktach podręcznych spraw wskazanych przez skarżącego we wniosku o udostępnienie informacji publicznej (tj. spraw o sygn. akt: [...]) znajdują się informacje o terminach rozpraw, jakie odbyły się w tych sprawach.

W odpowiedzi na to wezwanie, we wspomnianym wcześniej piśmie z dnia 24 sierpnia 2022 r., Prokurator Okręgowy w Ś. poinformował Sąd, że w aktach spraw podręcznych spraw o sygn. akt [...] znajdują się odręczne zapiski prokuratorów o terminach rozpraw. Jedynie w sprawie o sygn. akt [...] brak jest takich informacji.

Mając na uwadze stanowisko Prokuratora Okręgowego wyrażone w piśmie z dnia 24 sierpnia 2022 r., kwestia oceny, czy w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną (czego Sąd nie przesądza) wymaga ponownej analizy tego zagadnienia przez adresata wniosku. Dysponowanie przez organ odręcznymi zapiskami prokuratorów o terminach rozpraw w czterech z pięciu spraw wskazywanych przez skarżącego niewątpliwie stanowi dla organu duże ułatwienie w dotarciu do odpowiednich zbiorów wokand. Nie jest zatem wymagane przejrzenie wszystkich wokand z tego okresu. Bezspornie, większego nakładu pracy wymaga wyszukanie wokand sądowych, dotyczących sprawy oznaczonej sygn. akt prokuratorskich - [...].

Rzeczą organu w sprawie będzie zatem ponowna ocena tego, czy nakład pracy oraz zaangażowanie czasowe pracowników jednostki prokuratury w odszukiwaniu wokand we wszystkich pięciu sprawach, następnie ich anonimizacja, sporządzenie skanów i ksera, wciągniecie do sieci Internet i przesłanie ich Pocztą Polską będzie nadal na tyle duży i paraliżujący normalne funkcjonowanie jednostki danej prokuratury, że w okolicznościach faktycznych sprawy uzasadnione będzie przyjęcie, że udostępnienie żądanych przez stronę informacji dotyczy informacji publicznej przetworzonej. W przypadku ponownego przyjęcia, ze w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną (czego Sąd na tym etapie sprawy nie przesądza) powinnością organu jest ponowne wezwanie strony do wykazania przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., przy jednoczesnym wyjaśnieniu powodów kwalifikacji informacji publicznej jako informacji publicznej przetworzonej. Uzupełniająco w tym miejscu należy dodać, że skierowane do strony wezwanie z dnia 4 lutego 2021 r. (dotyczące wykazania przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu żądanej informacji publicznej) nie zawierało żadnej argumentacji uzasadniającej przyjęcie, że żądana przez stronę informacja ma charakter przetworzony, a nie prosty.

Uzupełniająco należy dodać, że powołany w skardze § 45 regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury dotyczy sytuacji przekazania sprawy do referatu innemu prokuratorowi. Zmiany referatu, tj. przydzielenia sprawy innemu prokuratorii niż dotychczas prowadzący sprawę nie należy utożsamiać z faktem udziału prokuratora innego niż gospodarz sprawy w posiedzeniu sądowym. Należy dostrzec, że powołany w decyzji Prokuratora Okręgowego § 321 ust. 1 regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stanowi, że nie dotyczy "udziału w rozprawie (posiedzeniu)" stanowi, że do udziału w rozprawie (posiedzeniu) wyznacza się jako referenta sądowego prokuratora, który w danej sprawie prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze albo sporządził akt oskarżenia. Wyznaczenie innego prokuratora jest dopuszczalne wyłącznie w szczególnie uzasadnionych przypadkach; wyznacza się wówczas prokuratora znającego sprawę.

Kierując się przedstawioną argumentacją, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 23 lutego 2021 r., o czym orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia w punkcie II sentencji wyroku stanowił art. 250 § 1 p.p.s.a. oraz § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz. 1715).

Wskazania co dalszych czynności w ponowionym postępowaniu wynikają wprost z uzasadnienia niniejszego wyroku i sprowadzają się do ponownej oceny tego, czy udostępnienie stronie żądanej informacji publicznej ma istotnie charakter przetworzony, z czym wiąże się obowiązek wykazania przez wnioskodawcę przesłanki z art. 3 ust.1 pkt 1 u.d.i.p.