Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2772/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6045 Ochrona osób i mienia
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4, art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na zalecenia pokontrolne Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2013 r. bez numeru w przedmiocie sposobu realizacji konwojowania transportów wartości pieniężnych postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi


UZASADNIENIE

K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. prowadząca działalność gospodarczą w zakresie usług ochrony osób i mienia wykonywanych w formie bezpośredniej ochrony fizycznej oraz zabezpieczenia technicznego na podstawie koncesji MSWiA nr [...] z dnia [...] lutego 2000 r. została poddana kontroli przeprowadzonej przez Komendanta Głównego Policji.

Wyniki kontroli zostały utrwalone w protokole kontroli z dnia [...] maja 2013 r., doręczonym K. Sp. z o.o. w dniu [...] czerwca 2013 r.

W pkt V protokołu kontroli zostały sformułowane wobec podmiotu kontrolowanego zalecenia pokontrolne w postaci dostosowania sposobu realizacji konwojowania transportów wartości pieniężnych do wymogów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz.U. z 2010 r. nr 166, poz. 1128).

W dniu [...] czerwca 2013 r. K. Sp. z o.o. złożyła w Komendzie Policji pismo z dnia [...] czerwca 2013 r. w którym stwierdziła, że realizowany przez nią sposób transportu wartości pieniężnych odpowiada prawu oraz wniosła o sprostowanie protokołu z kontroli w zakresie zaleceń pokontrolnych.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r., doręczonym kontrolowanej spółce w dniu [...] lipca 2013 r. organ podtrzymał zakwestionowane przez nią zalecenia pokontrolne oraz wniósł o ich niezwłoczne zrealizowanie.

W dniu [...] lipca 2013 r. K. Sp. z o.o. wniosła do Komendanta Głównego Policji za pośrednictwem Komendanta Policji pismo pt. "odwołanie od wniosków kontroli oraz wpisanych do protokołu zaleceń (dot. protokołu kontroli działalności specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej z dnia [...] maja 2013 r.). Jako podstawę prawną pisma wskazała na art. 127 K.p.a. Jednocześnie, działając na podstawie art. 58 i 59 K.p.a. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W piśmie wniosła o sprostowanie wpisanych do protokołu zaleceń poprzez uznanie i stwierdzenie, że należycie realizuje konwojowanie transportów wartości pieniężnych.

W odpowiedzi K. Sp. z o.o. została poinformowana przez organ, że w stosunku do niej nie toczyło się postępowanie administracyjne i w związku z tym od zaleceń pokontrolnych nie służy odwołanie. Jednocześnie organ wskazał na możliwość ich zaskarżenia do sądu administracyjnego jako aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W dniu 9 sierpnia 2013 r. K. Sp. z o.o. dalej także jako: "skarżąca" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność polegającą na wydaniu zaleceń pokontrolnych w związku z przeprowadzoną przez Komendanta Głównego Policji kontrolą jej działalności. Jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a.") - kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, inne niż decyzje administracyjne oraz postanowienia określonego rodzaju.

W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

W ocenie Sądu zalecenia pokontrolne w postaci dostosowania sposobu realizacji konwojowania transportów wartości pieniężnych do wymogów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne stanowią czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Zalecenia te dotyczą bowiem obowiązków nakładanych na przedsiębiorców zajmujących się konwojowaniem transportów wartości pieniężnych, które wynikają z przepisów powołanego rozporządzenia, a więc znajdują oparcie wprost w przepisach prawa, a do tego są sformułowane w ramach władztwa publicznego. Pogląd ten znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt II GSK 826/10, https://cbois.nsa.gov.pl).

Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na czynność z zakresu administracji publicznej powinno zostać poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie bowiem z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

W przedmiotowej sprawie skarżąca nie dopełniła obowiązku polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, w zakreślonym 14-dniowym terminie. Jak wynika z ze znajdującego się w aktach administracyjnych protokołu kontroli zawierającego kwestionowane przez skarżącą zalecenia, został on doręczony skarżącej spółce w dniu [...] czerwca 2013 r., co oznacza, że termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa upływał w dniu [...] czerwca 2013 r.

Złożone w dniu [...] czerwca 2013 r. w Komendzie Policji pismo z dnia [...] czerwca 2013 r. w ocenie Sądu nie stanowi wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 52 § 3 p.p.s.a. Z niebudzącej wątpliwości treści pisma wynika, że intencją K. Sp. z o.o. było dokonanie przez organ sprostowania protokołu z kontroli w zakresie zaleceń pokontrolnych, a nie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, poprzedzające wniesienie skargi do sądu administracyjnego.

Zdaniem Sądu za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie można również uznać złożonego przez skarżącą w dniu [...] lipca 2013 r. do Komendanta Głównego Policji za pośrednictwem Komendanta Policji pisma z dnia [...] lipca 2013 r. zatytułowanego odwołanie od zaleceń pokontrolnych wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

Sąd podziela w pełni stanowisko judykatury, że o charakterze pisma przesądza jego treść i wynikająca z niej intencja strony, nie zaś oznaczenie jakie nada mu strona (por. np. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt II OZ 833/11, LEX nr 1069194 oraz z dnia 25 października 2010 r., sygn. akt II FZ 530/10, LEX nr 742587). Niemniej jednak zarówno tytuł, jak i treść pisma skarżącej z dnia [...] lipca 2013 r. korelują ze sobą i prowadzą do jedynego wniosku, że jej intencją było w istocie odwołanie od zaleceń pokontrolnych, a nie jak skarżąca wywodzi w skardze – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania administracyjnego toku instancji albo bez uprzedniego wezwania organu na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Zauważyć przy tym należy, że wskazana przyczyna niedopuszczalności skargi czyni drugorzędną kwestię związaną z terminem wniesienia skargi i złożonym wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu do jej wniesienia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.