Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1690/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 1, art. 30e
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec (spr.) Sędzia NSA Jan Bała Sędzia del. WSA Henryka Lewandowska- Kuraszkiewicz Protokolant Beata Kołosowska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Ministra Administracji i Cyfryzacji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 maja 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 1001/14 w sprawie ze skargi K. Spółki z o.o. we W. na informację o negatywnej ocenie projektu zawartej w piśmie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Ministra Administracji i Cyfryzacji na rzecz K. Spółki z o.o. we W. 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1001/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. po rozpoznaniu sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. we W. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Ministrowi Administracji i Cyfryzacji.

Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że K. Sp. z o.o w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013, Działanie 8.1. Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej, złożyła do Regionalnej Instytucji Finansującej W. Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. projekt pn. "[...]".

Pismem z dnia [...] września 2013 r. RIF WARR poinformowała spółkę, że w wyniku oceny merytorycznej obligatoryjnej jej wniosek o dofinansowanie nie uzyskał pozytywnej oceny, gdyż projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej.

W proteście z dnia 14 października 2013 r. skierowanym do Instytucji Pośredniczącej - Ministra Administracji i Cyfryzacji Spółka zakwestionowała oceny wszystkich kryteriów uznanych przez RIF za niespełnione.

W rozstrzygnięciu z dnia [...] marca 2014 r. IP uznała zarzuty spółki w części dotyczącej wynagrodzenia specjalistów ds. promocji w IV i V etapie realizacji projektu i wydatek w wysokości 21.000 zł za wydatek kwalifikowalny. Za kwalifikowany uznała także wydatek w wysokości 141.000 zł na koszty obsługi realizacji projektu przez kolejne 6 miesięcy w VI etapie. IP stwierdziła, iż dopiero na tym etapie możliwe będzie rozpoczęcie świadczenia e-usługi (po zakończeniu w V etapie prac programistycznych). Zgodnie z założeniami strategii promocji oprócz artykułów branżowych w ramach VI etapu realizowana będzie także promocja bezpośrednia realizowana przez specjalistów ds. promocji, zatem realizacja VI etapu projektu została uznana za uzasadnioną.

Co do wydatków niekwalifikowalnych w wysokości 6.300 zł IP stwierdziła, że kwota ta nie przekracza 10% wszystkich wydatków kwalifikowalnych w projekcie a więc protest w powyższym zakresie został uwzględniony.

Minister przyznał jednak rację Komisji Konkursowej w zakresie, w jakim uznała proces budowy bazy akompaniamentów za nadmiernie rozciągnięty w czasie, co powodowało niezasadność ponoszenia wydatków na prace zlecone dla muzyków w VI etapie realizacji projektu (w wysokości 24.000 zł) i zatrudnienia w tym okresie koordynatora artystycznego projektu (koszt 36.000 zł). Wydajność prac w V i VI etapie oceniono na drastycznie niższą niż w poprzednich etapach (wydajność w etapach II-IV wynosi 160 utworów miesięcznie, w etapie V - 80 miesięcznie, natomiast w VI tylko 40 miesięcznie). W ocenie IP przy utrzymaniu początkowej wydajności budowy bazy całość prac mogłaby zostać ukończona w ramach pięciu etapów. Wnioskodawca powinien we wniosku wskazać, że w ostatnim etapie realizowane będą najtrudniejsze utwory, wymagające znacznie większego nakładu pracy. Jednocześnie IP podkreśliła, że uprawnienie Komisji wynikające z zapisów § 7 Regulaminu, zgodnie z którym w trakcie oceny merytorycznej, na każdym jej etapie, na wniosek członków oceniających KK jej Przewodniczący może zwrócić się do Wnioskodawców, faksem lub drogą elektroniczną, o wyjaśnienia treści wniosku, ze względu na stosowaną zasadę równości powinno być stosowane wyjątkowo, w celu wyjaśnienia zapisów wniosku, a nie uzupełnienia jego treści. W związku z powyższym IP uznała wniosek we wskazanym zakresie za czytelny lecz niekompletny, a nieskorzystanie przez Komisję Konkursową z procedury z § 7 Regulaminu, za słuszne.

Minister potwierdził opinię Komisji Konkursowej, że zapisy dotyczące etapu VI realizacji projektu nie potwierdzają efektywnego wykorzystywania środków z zachowaniem odpowiedniej relacji nakład/rezultat. Zastrzeżenia budziła kwestia konieczności realizacji VI etapu projektu (podczas gdy e-usługa uruchomiona miała zostać już w V etapie) oraz kwestia efektywności tworzenia bazy akompaniamentów. Większość wydatków z etapu VI dotyczy bowiem bieżącego funkcjonowania serwisu a nie jego rozwoju czy promocji. Powyższe okoliczności negatywnie rzutowały na ocenę efektywności i celowości wykorzystywania środków. Za niezasadne uznano ponoszenie wydatków na zatrudnienie muzyków w VI etapie projektu, wskazujące na sztuczne wydłużenie realizacji projektu i zawyżenie kosztów obsługi i wynagrodzeń.

W ocenie IP wnioskodawca w pkt. 20 skwantyfikował dodatkowy wskaźnik w postaci liczby akompaniamentów w bazie danych akompaniamentów. Wskaźnik ten nie stanowi parametru określonego w pkt. 15c wniosku. Podanie dodatkowego wskaźnika, nieokreślonego w Instrukcji wypełnienia wniosku, powodowało, że w projekcie nie przedstawiono stosownej metodologii jego weryfikacji. W przypadku, gdy na interpretację danej cechy odpowiadają dwa moduły, parametr powinien zostać określony w taki sposób aby mógł zostać przedstawiony w postaci jednego wskaźnika produktu np. liczba modułów realizujących cechę X. Odnosząc się do kwestii odzwierciedlenia cechy e-usługi jako dwóch odrębnych wskaźników stwierdzono, że w przypadku, gdy za implementację danej cechy odpowiadają dwa moduły, parametr może zostać odzwierciedlony wskaźnikiem przyjmującym wartość 2. W związku z powyższym protest w zakresie tego kryterium został także uznany za niezasadny.

Na powyższe rozstrzygnięcie K. Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.

Sąd I instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt 1 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: u.z.p.p.r.), podzielił stanowisko skarżącej, że ocena kryteriów: Planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach Działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz Środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat) - przedstawiona w zaskarżonym rozstrzygnięciu jest niejednoznaczna, wewnętrznie sprzeczna a przez to nie poddaje się kontroli Sąd. Z jednej bowiem strony IP uznała argumentację Spółki odnoszącą się do zasadności realizacji etapu VI projektu, za kwalifikowane uznała koszty 6 miesięcznej obsługi wynagrodzeń podczas realizacji VI etapu projektu a z drugiej stanęła na stanowisku, iż proces budowy bazy akompaniamentów jest nadmiernie rozciągnięty w czasie, co powoduje niezasadność ponoszenia wydatków na prace zlecone dla muzyków w VI etapie. Zdaniem organu przy utrzymaniu początkowej wydajności budowy bazy akompaniamentów całość prac mogłaby zostać ukończona w V etapach.

Zdaniem Sądu zasadny jest także zarzut nieskorzystania przy ocenie projektu z uprawnienia Przewodniczącego Komisji Konkursowej do uzyskania, w trybie przewidzianym w § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzania konkursu, wyjaśnienia wnioskodawcy w zakresie przyczyn zróżnicowanej efektywności prac związanych z nagrywaniem akompaniamentów w kolejnych etapach realizacji projektu. W ocenie Sądu wyjaśnienie sprowadzające się do stwierdzenia, iż w kolejnych etapach realizacji projektu nagrywane utwory charakteryzują się coraz większym stopniem trudności, a to przekłada się na tempo prac - w żadnej mierze nie prowadziłoby do modyfikacji przedmiotu i przebiegu projektu. Wyjaśnienie takie miałoby wyłącznie charakter doprecyzowujący, nie zmieniałoby przewidzianego w projekcie przebiegu jego realizacji i nie zmieniałoby merytorycznych treści wniosku. Zdaniem Sądu nieskorzystanie przez organ z powyższego uprawnienia, w wyniku czego strona ponosi tak daleko sięgające negatywne konsekwencje, sprzeczne jest z zasadą zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie wyboru projektów do dofinansowania a równocześnie czyni martwym zapis § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzania konkursu.

Co do kwestii wskaźników produktu i rezultatu Sąd podzielił także stanowisko strony, że zapis Instrukcji jest na tyle nieprecyzyjny, iż przedstawienie we wniosku większej niż dwa liczby wskaźników nie może być przyczyną dyskwalifikacji projektu. Zapis jednoznaczny powinien mieć treść "nie można". Sformułowanie zapisu "nie należy" stanowi sugestię, której skarżąca się nie podporządkowała. Ocena projektu jest możliwa z pominięciem dodatkowych danych, co nie wypaczy treści wniosku.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Minister Administracji i Cyfryzacji zaskarżając to orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości, oraz oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, według norm przepisanych w wysokości 360 zł. Wyrokowi zarzucił

- na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 30e u.z.p.p.r.:

1. naruszenie prawa materialnego przez niezastosowanie postanowień opisu Przewodnika po kryteriach odnoszących się do sposobu oceny kryterium: Środki będą wykorzystane w sposób efektywny (dalej: kryterium nr 9), które wymagają zachowania w projekcie zasady efektywnego ponoszenia zaplanowanych wydatków, a w konsekwencji do nieuzasadnionego uchylenia rozstrzygnięcia na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r.;

2. naruszenie prawa materialnego przez niezastosowanie postanowień opisu Przewodnika odnoszących się do sposobu oceny kryterium nr 11, które wymagają podania w Biznes Planie sposobów weryfikacji każdego wskaźnika przyjętego w projekcie. Doprowadziło to Sąd do nieprawidłowej konkluzji o spełnieniu kryterium: Wskaźniki produktu i rezultatu są: obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu i realne do osiągnięcia (dalej: kryterium nr 11), pomimo tego, że niedopuszczalny zgodnie z Instrukcją wskaźnik (Liczba akompaniamentów w bazie danych akompaniamentów - por. zarzut nr 3) nie został w sposób prawidłowy opisany w Biznes Planie, a w konsekwencji do nieuzasadnionego uchylenia rozstrzygnięcia na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r.;

- na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r.

3. naruszenie przepisów postępowania poprzez błędną wykładnię postanowień pkt Ad 20. Skwantyfikowane wskaźniki realizacji celów projektu Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie (dalej: Instrukcja) poprzez interpretację zwrotu prawnego nie należy w znaczeniu jedynie sugestii, a nie zakazu prezentacji innych wskaźników niż te, które organizator konkursu przewidział w Instrukcji. Doprowadziło to Sąd do błędnej konkluzji o prawidłowym określeniu wskaźników w projekcie, mimo zastosowania przez wnioskodawcę dodatkowego wskaźnika produktu (Liczba akompaniamentów w bazie danych akompaniamentów), który nie mieści się w katalogu wskaźników opisanym w Instrukcji i w konsekwencji do zanegowania sposobu rozstrzygnięcia protestu Wnioskodawcy w odniesieniu do kryterium nr 11, a także nieuzasadnionego uchylenia Rozstrzygnięcia na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r.;

4. naruszenie przepisów postępowania poprzez błędną wykładnię Regulaminu przeprowadzania konkursu w § 7 ust. 2 pkt 8 w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.; dalej: p.u.s.a.) polegającą na przyjęciu, że Komisja Konkursowa Regionalnej Instytucji Finansującej miała w okolicznościach sprawy obowiązek zwrócenia się o wyjaśnienia dotyczące wydatków na tworzenie bazy akompaniementów w VI etapie projektu, które nie zostały właściwie uzasadnione przez wnioskodawcę. Doprowadziło to Sąd I instancji do nieprawidłowej konkluzji o błędnym stanowisku organu w zakresie niekwalifikowalności (niezasadności i nieefektywności) tych wydatków i w konsekwencji do zanegowania sposobu rozstrzygnięcia protestu w odniesieniu do kryteriów:

a) Planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu (dalej: kryterium nr 8).

b) Środki będą wykorzystane w sposób efektywny (dalej: kryterium nr 9).

a także nieuzasadnionego uchylenia rozstrzygnięcia na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r.

W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej wskazano, że – analogicznie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. - przesłanką uwzględnienia skargi na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. jest wykazanie naruszeń, które miałyby wpływ na wynik sprawy. Organ przyznał przy tym, że uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia w zakresie uznania niespełnienia kryterium nr 9, ze względu na sztuczne wydłużenie okresu trwania projektu o etap VI projektu, pozostawało w sprzeczności z ustaleniami poczynionymi, w kontekście kryterium nr 8 a dotyczącymi uznania szeregu wydatków, które miały być ponoszone w etapie VI za kwalifikowane. Jednocześnie, w ocenie IP, stanowisko Sądu pozostaje w sprzeczności z ogólną tezą o braku możliwości poddania rozstrzygnięcia kontroli sądowej. Ponadto zdaniem organu WSA nie zastosował opisu kryterium nr 11 Przewodnika po kryteriach, mimo że IP podniosła w kontekście kryterium nr 9 argument, zgodnie z którym w projekcie nastąpiło zawyżenie kosztów obsługi i wynagrodzeń.

Dalej, podniesiono, że Przewodnik po kryteriach wymaga dla oceny realności każdego wskaźnika w projekcie, opisu sposobu jego weryfikacji, co w odniesieniu do dodatkowego wskaźnika produktu, przedstawionego we wniosku (Liczba akompaniamentów w bazie danych akompaniamentów), nie nastąpiło. Okoliczność ta, choć dostrzeżona przez Sąd nie stała się przyczynkiem do zastosowania stosownego fragmentu opisu kryterium nr 11 Przewodnika po kryteriach. Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku podanie sposobu weryfikacji powinno nastąpić w pkt 15c wniosku o dofinansowanie. Przy czym nie było możliwości wyjaśnienia tej kwestii w procedurze wyjaśnień, która stanowi uznaniowe prawo Komisji konkursowej. Poza tym, zdaniem organu, dodatkowy wskaźnik produktu był niedopuszczalny.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną spółka wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy.

Z treści przytoczonego przepisu wynika zatem, że odpowiednie stosowanie art. 145 p.p.s.a. nie zostało wprost wyłączone. Art. 30 c ust. 3 stanowi jednak, że w wyniku rozpatrzenia skargi /.../ sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

Tak więc ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w ostatnim z cytowanych przepisów reguluje - odmiennie od art. 145 p.p.s.a. - katalog określonych prawem rozstrzygnięć sądu administracyjnego. Można jednak przyjąć – jak wywiedziono w skardze kasacyjnej – że uwzględnienie skargi jest uzasadnione jedynie wówczas gdy naruszenie prawa przy ocenie projektu mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W rozpoznawanej sprawie jednakże brak podstaw by przyjąć, że stwierdzone przez Sąd I instancji naruszenie prawa nie miało wpływu na negatywna ocenę projektu.

Za usprawiedliwiony nie może być uznany zarzut wadliwego uwzględnienia skargi przez Sąd I instancji na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. - przez niezastosowanie postanowień opisu Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, a to kryterium 9.

Powołany Przewodnik wśród "Kryteriów merytorycznych obligatoryjnych" zawiera kryterium o nazwie "Środki będą wykorzystywane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat)". Zgodnie z opisem tego kryterium (nr 9) przy ocenie jego spełnienia badaniu podlega czy poszczególne wydatki zostaną wykorzystane zgodnie z zasadami gospodarki finansowej opartej na zasadach bilansowych, w szczególności - najkorzystniejszej relacji nakładów do celu.

Wbrew wywodom autora skargi kasacyjnej brak podstaw by stwierdzić, że Sąd I instancji - badając, czy ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z prawem - kryterium tego nie uwzględnił. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd ten stwierdził jedynie, że ocena kryteriów: Planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach Działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz Środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat) - przedstawiona w zaskarżonym rozstrzygnięciu jest niejednoznaczna, wewnętrznie sprzeczna a przez to nie poddaje się kontroli.

Ze stanowiskiem tym należy się zgodzić. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia w przedmiocie protestu IP podzieliła bowiem argumentację wnioskodawcy, odnoszącą się do realizacji VI etapu projektu, przyznając, że realizacja tego etapu jest uzasadniona, dopiero na tym etapie możliwe będzie rozpoczęcie świadczenia e-usługu i za kwalifikowany uznać należy koszt 6-cio miesięcznej obsługi wynagrodzeń podczas realizacji projektu na tym etapie, w wysokości 141 900 zł. Dalej, odnosząc się do kryterium nr 9, IP stwierdziła natomiast, że zastrzeżenia budzi kwestia konieczności realizacji VI etapu projektu, podczas gdy usługa zostanie uruchomiona już w V etapie. Jednocześnie wskazano, że realizacja projektu jest sztucznie wydłużona, co zawyża koszty obsługi i wynagrodzeń.

W tym stanie rzeczy postawiony przez Sąd I instancji zarzut braku możliwości kontroli dokonanej oceny projektu jest uzasadniony. Sporna kwestia winna być przedmiotem ponownej oceny i wymaga zajęcia jednoznacznego stanowiska. Z tego względu zawarte w skardze kasacyjnej wywody co do prawidłowości negatywnej oceny z punktu widzenia kryterium 8.i 9. nie mogą być przedmiotem kontroli kasacyjnej.

Z omówioną podstawą kasacyjną pozostaje w związku zarzut błędnej wykładni § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzania konkursu - zgodnie z którym w trakcie oceny merytorycznej w przypadku zaistnienia wątpliwości, na wniosek członków oceniających KK, Przewodniczący KK lub jego Zastępca może zwrócić się do Wnioskodawcy /.../ o złożenie wyjaśnień dotyczących ocenianego wniosku o dofinansowanie. Złożone wyjaśnienia stanowią integralną część wniosku.

Nie ulega wątpliwości, że wyjaśnienia powinny prowadzić do ujednoznacznienia treści i weryfikacji okoliczności będących przedmiotem oceny. Ewentualne zmiany treści wniosku /.../ mogą mieć wyłącznie charakter porządkowy i doprecyzowujący - w żadnym wypadku nie mogą prowadzić do modyfikacji przedmiotu i przebiegu realizacji projektu. Wyjaśnienia nie mogą również odnosić się do kwestii całkowicie pominiętych przez Wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie, w sytuacji w której odnoszące się do tej kwestii treści były wymagane /.../ zgodnie z zapisami Instrukcji wypełniania wniosku.

W rozpoznawanej sprawie skład orzekający NSA podziela stanowisko Sądu I instancji, że wyjaśnienia dotyczące czasu realizacji VI etapu nie prowadziłyby do modyfikacji przedmiotu i przebiegu projektu. Wyjaśnienie (jak to Wnioskodawca uczynił na etapie postępowania odwoławczego), że tempo realizacji projektu w poszczególnych etapach wynika z coraz większego stopnia trudności nagrywanych utworów, jedynie ujednoznacznia, doprecyzowuje wniosek. Nie dotyczy też kwestii nowych - jeśli wziąć pod uwagę, że we wniosku, w opisie projektu wskazano, że odbiorcami będą też muzyczne placówki dydaktyczne, od poziomu podstawowego do akademickiego i post-akademickiego (mistrzowskiego).

Zdaniem NSA fakt, że procedura wyjaśnień nie jest obligatoryjna i uruchamiana jest na wniosek członka oceniającego KK nie znaczy jednak, że ocena czy zachodzi konieczność wyjaśnień i zasadność umożliwienia Wnioskodawcy doprecyzowania wniosku może być jednak całkowicie dowolna.

Wbrew wywodom autora skargi kasacyjnej, przy wykładni § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzania konkursu nie można się kierować poglądami wyrażanymi w orzecznictwie na tle art. 106 § 3 p.p.s.a. Istotna różnica tkwi w tym, że sądy administracyjne nie są sądami faktu. Ocena projektu wymaga zaś poczynienia szczegółowych ustaleń. Tak więc stanowisko, że brak wezwania Wnioskodawcy do złożenia dopuszczalnych wyjaśnień nie może być podstawą zarzutu, nie zasługuje na aprobatę.

Kolejna podstawa kasacyjna dotyczy niezastosowania/prawidłowości zastosowania przy ocenie projektu kryterium 11. "Kryteriów merytorycznych obligatoryjnych" - opisanego jako: Wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciadlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu, realne do osiągnięcia. Odnośnie tego kryterium Przewodnik stanowi, że sprawdza się, czy określono wskaźniki produktu i rezultatu zgodnie z metodologią zawartą w Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Według zaś Instrukcji (pkt. D Tabelaryczne zestawienie danych, Ad 20. Skwantyfikowane wskaźniki realizacji celów) należy mieć na uwadze, że ujęte w tabeli wskaźniki muszą być m.in. obiektywnie weryfikowalne. Ocena kryterium 11. wymaga podania wskaźników we wniosku, a nie - jak błędnie wskazano w podstawach skargi kasacyjnej (pkt 2 jej petitum) - w Biznes Planie. Obowiązkowym i niepodlegającym modyfikacji wskaźnikiem jest liczba nowych e-usług. Ponadto Wnioskodawca ma zaprezentować w formie wskaźników produktu wszystkie parametry odnoszące się do cech e-uslug świadczących o zaawansowanym charakterze. Przy czym nie należy prezentować wskaźników innych niż te, o których mowa w dwóch powyższych akapitach.

W świetle brzmienia przytoczonych unormowań zgodzić należy się z autorem skargi kasacyjnej, że zwrot: "nie należy", nie jest jedynie sugestią dla Wnioskodawcy. Istotne jest jednak to - na co zasadnie wskazał Sąd I instancji - że fakt podania dodatkowego wskaźnika nie wykluczał oceny projektu, z pominięciem dodatkowych danych. Z treści informacji o negatywnej ocenie projektu oraz z informacji o rozstrzygnięciu protestu nie wynika tymczasem, by przy ocenie zarzucono brak wskaźników do poszczególnych cech - zdefiniowanych w Instrukcji (pkt. C Szczegółowy opis projektu, Ad. 15 lit. c).

W tym stanie rzeczy żadna z podstaw kasacyjnych nie usprawiedliwia wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1. sentencji wyroku.

Postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania (pkt 2) wydano na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.