Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 235/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-04-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. i M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, A. i M.S., na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpili o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek zaznaczyli, że pomimo dochodów osiąganych przez M.S. nie są w stanie, bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny ponieść wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Skarżący zaznaczyli, że osiągane dochody przeznaczane są na bieżące utrzymanie, w tym opłacenie mediów, rat kredytu hipotecznego, kosztów dojazdu do pracy oraz utrzymania rodziny. Z treści formularza wnika, że wnioskodawczyni prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwójką dzieci, zamieszkując w budynku o pow. 207 m2. W skład ich majątku wchodzi również lokal mieszkalny o pow. 59 m2, natomiast nie dysponują ani żadnymi oszczędnościami ani też papierami wartościowymi jak również nie posiadają żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Jedynym źródłem dochodu w ich rodzinie jest wynagrodzenie za pracę uzyskiwane przez M.S. w kwocie 3064 zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłali dokumenty obrazujące wysokość uzyskiwanych dochodów, a także poziom i strukturę wydatków.

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Ocena możliwości finansowych strony ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. Zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania sądowego jest wpis od skargi, który zgodnie z treścią § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wynosi 100 zł.

Biorąc pod uwagę wysokość dochodu osiąganego w rodzinie skarżących a także informacje na temat ponoszonych przez nich wydatków nie znaleziono podstaw do uznania, iż uiszczenie wpisu od skargi oraz poniesienie innych, ewentualnych kosztów sądowych leży poza granicami możliwości finansowych skarżących. Przede wszystkim zauważyć trzeba, że fakt spłaty zobowiązań zaciągniętych względem podmiotów prywatnych nie może stanowić dostatecznego uzasadnienia dla rezygnacji z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych stanowiących przecież daninę o charakterze publicznoprawnym. O ile można by do niezbędnych wydatków zaliczyć koszty spłaty zaciągniętego kredytu hipotecznego, którego celem było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych skarżących, o tyle spłata pozostałych zobowiązań nie może mieć pierwszeństwa przed poniesieniem kosztów sądowych. Bieżące, udokumentowane wydatki, tj. opłaty za energię elektryczną czy też odbiór odpadów nie są na tyle wysokie (około 220 zł) aby zajmowały poczesną pozycję w domowym budżecie skarżących. Okoliczności powołane we wniosku a także informacje uzyskane w oparci u o treść nadesłanych dokumentów pozwalają na konstatację, że są oni w stanie wygospodarować kwotę 100 zł na uiszczenie wpisu od skargi

Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.