Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 589/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Służba zdrowia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 139, art. 142, art. 149 ust. 1 pkt 2, art. 152, art. 154 ust. 6
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
journal: Dz.U. 2004 nr 273 poz 2719
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o  udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania  i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Protokolant ref. staż. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi SPZOZ w O. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w P. na rzecz SPZOZ w O. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej także: "Dyrektor WOW NFZ"), działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm. - dalej także: "Ustawa") oraz art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w O. (dalej także: "skarżąca spółka" lub "SPZOZ w O.") od decyzji Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej także: "organ I instancji") z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], oddalającej odwołanie skarżącej spółki od rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Zaskarżona decyzja organu II instancji została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Dyrektor WOW NFZ, działając na podstawie art. 139 ust. 2 Ustawy, ogłosił w dniu [...] stycznia 2014 r. w trybie konkursu ofert postępowanie nr [...]w sprawie zawarcia na okres od dnia 1 kwietnia 2014 roku do dnia 31 marca 2017 roku umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100.000 osób - ryczałt miesięczny.

W ogłoszeniu o konkursie ofert wskazano, iż wartość zamówienia wynosi nie więcej niż 1.070.190,00 zł na okres rozliczeniowy od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r. Termin składania ofert w przedmiotowym postępowaniu upływał w dniu 13 lutego 2014 r., zaś termin otwarcia ofert wyznaczono na dzień 15 lutego 2014 r.

W postępowaniu złożone zostały dwie oferty: oferta Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w O. przy ul. S. [...] oraz oferta A. O., prowadzącego przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego pod nazwą NZOZ O. A. U. - Ratownictwo Medyczne z siedzibą w P. [...].

W dniu 25 lutego 2014 r. komisja konkursowa odrzuciła ofertę złożoną przez SPZOZ w O., na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 Ustawy z tego powodu, że oferta zawierała nieprawdziwe informacje. Komisja konkursowa ustaliła bowiem, po dokonanej analizie ofert, iż SPZOZ w O. nie spełnia zadeklarowanego w ofercie warunku w zakresie posiadania certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością.

W dniu 28 lutego 2014 r. do komisji konkursowej prowadzącej postępowanie wpłynął protest złożony przez SPZOZ w O. na czynność odrzucenia oferty. Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. komisja konkursowa oddaliła protest.

W dniu 10 marca 2014 r., na podstawie art. 151 ust. 1 Ustawy nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania. W wyniku dokonanego przez komisję konkursową rozstrzygnięcia postępowania nr [...] jako podmiot, z którym WOW NFZ zawrze umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej wskazano A. O., prowadzącego przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego pod nazwą NZOZ O. A. U. - Ratownictwo Medyczne.

Pismem z dnia 14 marca 2014 r. SPZOZ w O. wniósł do Dyrektora WOW NFZ odwołanie od w/w rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania przez Komisję konkursową.

W odwołaniu podniesiono, iż stanowisko komisji konkursowej w przedmiocie odrzucenia oferty Odwołującego nie znajduje żadnego uzasadnienia, gdyż Odwołujący zawarł w ofercie prawdziwą informację o posiadaniu certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością. W opinii Odwołującego certyfikat wydany został przez jednostkę uprawnioną w zakresie certyfikacji systemów zarządzenia jakością. Odwołujący podkreślił także, iż podstawę odrzucenia oferty na etapie prowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stanowić może jedynie taka nieprawdziwa informacja, która podana została w sposób świadomy. Kolejno Odwołujący wskazuje, iż po pierwsze "miał prawo pozostawać w przekonaniu" co do prawidłowości wydanego certyfikatu ISO systemu zarządzania jakością, po drugie zaś - przeprowadzona przez Komisję konkursową kontrola nie wskazała żadnych nieprawidłowości. Odwołujący poczynił również zarzut w zakresie braku precyzji przy formułowaniu pytania ankietowego dotyczącego dysponowania certyfikatem ISO systemu zarządzania jakością. Odwołujący zakwestionował również prawidłowość wydania certyfikatu ISO systemu zarządzania jakością przez D.C.Sp. z o.o. na rzecz A. O.

W wyniku rozpatrzenia powyższego odwołania Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ decyzją z dnia [...] marca 2014 r., nr [...]oddalił odwołanie skarżącej spółki. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 152 ust. 1 Ustawy, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154 Ustawy. Jak stanowi zaś art. 154 ust. 1 Ustawy, świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Odwołanie wniesione po terminie nie podlega rozpatrzeniu.

W przypadku wniesienia odwołania przedmiotem rozstrzygnięcia organu rozpoznającego odwołanie pozostaje badanie naruszenia interesu prawnego Odwołującego wskutek naruszenia zasad postępowania konkursowego. Przedmiot badania organu jest zatem skonkretyzowany do określonego podmiotu i do określonych czynności komisji konkursowych podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Organ rozpoznający odwołanie bada, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję konkursową podjęte zostało z naruszeniem zasad postępowania i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego Odwołującego, przy czym dla uwzględnienia odwołania obie te przesłanki muszą zaistnieć łącznie.

Organ I instancji wskazał, iż zgodnie z przepisem § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c zarządzenia Nr 3/2014/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, oceny ofert dokonuje się według kryterium jakości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, ocenianej w szczególności poprzez zewnętrzną ocenę potwierdzoną m.in certyfikatem systemu zarządzania.

Jak stanowi § 1 ust. 2 tegoż zarządzenia, kryterium certyfikatu systemu zarządzania, o którym mowa wyżej jest spełnione, jeśli certyfikat systemu zarządzania spełnia łącznie cztery warunki: ma zastosowanie w przedmiocie, na który złożono ofertę, obejmuje lokalizację (miejsce udzielania świadczeń) wskazaną w ofercie, jest ważny w dniu złożenia oferty oraz w dniu rozpoczęcia obowiązywania umowy oraz został wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację w zakresie sektora usług medycznych (branża "Zdrowie i opieka społeczna" zgodnie z kodem 38 EA lub kategorią G Katering zgodnie z ISO/TS 22003), udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji lub przez równorzędny podmiot zagraniczny i jest opatrzony symbolem akredytacji jednostki akredytującej.

Przeprowadzona przez komisję konkursową prowadzącą przedmiotowe postępowanie analiza oferty, a następnie wykazu akredytowanych jednostek certyfikujących, wskazała, iż I. Sp. z o.o. z siedzibą w P. przy ul. W. [...] nie posiada akredytacji w zakresie sektora usług medycznych udzielonej przez Polskie Centrum Akredytacji (dalej "PCA"). I. Sp. z o.o. nie posiada również akredytacji udzielonej przez równorzędny podmiot zagraniczny. Wobec powyższego przyjąć należy, iż kryterium certyfikatu systemu zarządzania jakością nie zostało przez Odwołującego spełnione, i to pomimo udzielenia odpowiedzi twierdzącej "TAK" na pytanie ankietowe "Czy oferent posiada certyfikat ISO 9001 systemu zarządzania jakością.

Jednocześnie Organ podkreślił, iż pytanie ankietowe z części VIII FORMULARZA OFERTOWEGO POZ ,ANKIETY' "Czy oferent posiada certyfikat ISO 9001 systemu zarządzania jakością" miało charakter rankingujący, a za wskazanie posiadania certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością Odwołujący z założenia otrzymywał dodatkowe punkty w rankingu oceny ofert. Podnieść również należy, iż Odwołujący mógł w przypadku cytowanego pytania ankietowego dokonać wyboru zgodnej ze stanem rzeczywistym odpowiedzi "NIE". Bez znaczenia pozostaje natomiast, jako niedający się ustalić w sposób obiektywny i to zarówno na etapie prowadzonego w trybie konkursu ofert postępowania, jak i na etapie sprawy administracyjnej, powód udzielenia przez Odwołującego takiej, a nie innej odpowiedzi na pytanie ankietowe. Odwołujący jako profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego, w tym jako strona umów zawieranych z Narodowym Funduszem Zdrowia, winien dochować szczególnej staranności przy czynnościach związanych ze złożeniem oferty (tym bardziej, że nie czyni tego po raz pierwszy) i odpowiada w tym zakresie również za błędy będące wynikiem jego niedbalstwa czy lekkomyślności (negligentia culpa est), nie zaś wyłącznie za błędy będące wynikiem zamierzonego działania.

Odnosząc się kolejno do argumentu Odwołującego, zgodnie z treścią którego przeprowadzona w miejscu udzielania świadczeń kontrola w zakresie zgodności danych zadeklarowanych w ofercie ze stanem rzeczywistym nie wykazała żadnych nieprawidłowości, Organ podniósł, iż kwestia certyfikatu ISO systemu zarządzania jakością nie stanowiła w ogóle przedmiotu kontroli przeprowadzonej przez Komisję konkursową w dniu 18 lutego 2014 r. Komisja konkursowa zakresem kontroli objęła bowiem wyłącznie sprawdzenie wyposażenia Oferenta w sprzęt i aparaturę medyczną niezbędne do udzielania świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej (w tym ambulans drogowy) oraz sprawdzenie pomieszczeń niezbędnych do wykonywania świadczeń opieki zdrowotnej.

W odniesieniu do zarzutu braku precyzji przy formułowaniu pytania ankietowego dotyczącego dysponowania certyfikatem ISO systemu zarządzania jakością Organ stwierdził, iż pytanie ankietowe sformułowane zostało w sposób niebudzący żadnych wątpliwości. Wątpliwości nie budzi również precyzja normy sformułowanej w przepisie § 1 ust. 2 zarządzenia Nr 3/2014/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23 stycznia 2014 r.

Odnosząc się wreszcie do zarzutu Odwołującego w przedmiocie prawidłowości wydania certyfikatu ISO systemu zarządzania jakością przez D.C.Sp. z o.o. na rzecz NZOZ O. A.U. - Ratownictwo Medyczne, wskazano, iż przedłożony do oferty złożonej przez ten podmiot certyfikat ISO systemu zarządzania jakością spełniał wszystkie wymogi określone w przepisach zarządzenia Nr 3/2014/DSOZ. Wobec jednak wątpliwości artykułowanych przez Odwołującego w treści złożonego odwołania, pismem z dnia 14 marca 2014 r. WOW NFZ zwrócił się do podmiotu certyfikującego, D. C. Sp. z o.o. z siedzibą we W., z następującymi pytaniami: "Czy certyfikat ISO 9001 systemu zarządzania jakością wydany przez D. C. Sp. z o.o. na rzecz NZOZ O. A. U. Ratownictwo Medyczne obejmuje swoim zakresem świadczenia podstawowej opieki zdrowotnej - nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej?" oraz "Czy certyfikat ISO 9001 systemu zarządzania jakością wydany przez D.C. Sp. z o.o. na rzecz NZOZ O. A. U. Ratownictwo Medyczne obejmuje swoim zakresem lokalizację w O. przy ul. Ł. [...]". W odpowiedzi pismem z dnia 17 marca 2014 r. D. C. Sp. z o.o. poinformowała, iż "certyfikat ISO 9001:2008 o numerze [...]udzielony NZOZ O.A. U. Ratownictwo Medyczne obejmuje swoim zakresem: "udzielanie świadczeń zdrowotnych z zakresu ratownictwa medycznego, podstawowej opieki zdrowotnej - wyjazdowej i stacjonarnej, nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, pomocy doraźnej oraz transportu sanitarnego, rehabilitacji leczniczej i diagnostyki obrazowej" oraz że "certyfikat ISO 9001:2008 o numerze [...] obejmuje swoim zakresem siedzibą przy ul. Ł. [...], O.W.". Dyrektor oddziału wojewódzkiego NFZ podkreślił końcowo, iż nie posiada żadnych uprawnień w zakresie kwestionowania treści certyfikatów wydanych przez odpowiednie, akredytowane jednostki certyfikujące i to kwestionowania w zakresie prawidłowości przeprowadzonych postępowań certyfikacyjnych. Z tych też powodów stwierdzono, iż nie doszło do naruszenia interesu prawnego Odwołującego, a co za tym idzie brak przesłanek do uwzględnienia odwołania.

Pismem z dnia 02 kwietnia 2014 r. SPZOZ w O. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona skarżąca zarzuciła spornej decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ naruszenie przepisów postępowania : art. 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. oraz § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719) w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie prawa materialnego, tj. art. 149 ust. 1 pkt 2 Ustawy przez błędne uznanie, że oferta Skarżącego podlega odrzuceniu, a oferta NZOZ O. A. U.Ratownictwo Medyczne spełnia wymogi konkursu - co równocześnie stanowi naruszenie art. 134 ust. 1 Ustawy.

W ocenie Skarżącego w świetle art. 149 ust 1 pkt. 2 Ustawy, nie było powodów do odrzucenie oferty, a co najwyżej do nieuwzględnienia certyfikatu ISO 9001 przy dokonywaniu oceny złożonej oferty. Nie można zgodzić się ze stwierdzeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, że oferta zawierała nieprawdziwe informacje. Przepis art. 149 ust. 1 pkt. 2 Ustawy traktuje o podstawie odrzucenia oferty w przypadku podania przez oferenta nieprawdziwych danych. Oznacza to, że podlega ona odrzuceniu jeżeli oferent podał nieprawdziwe informacje w sposób świadomy. Wydany przez I. Sp. z o.o. z siedzibą w P. certyfikat jest dokumentem prawdziwym i przyznanym zgodnie z obowiązującymi procedurami jego nadawania. Poświadcza prawidłowe funkcjonowanie wdrożonego u Skarżącego Systemu Zarządzania Jakością w zakresie szpitalnej i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, diagnostyki obrazowej i ambulatoryjnej oraz pomocy doraźnej.

Wykazane wyżej nieprawidłowości dowodzą, iż niewątpliwie doszło do naruszenia zasad postępowania wynikających z treści art. 7, 77 § 1 k.p.a. i innych powołanych w petitum wniosku. Naruszony został słuszny interes prawny Skarżącego, ponieważ naruszenie zasad postępowania i działanie Komisji niezgodne z art. 149 ust. 1 pkt. 2 Ustawy, skutkowało odrzuceniem jego oferty, a w efekcie miało wpływ na realną możliwość zawarcia umowy o świadczenie usług będących przedmiotem postępowania konkursowego. Naruszona została zasada określona w art. 134 ust. 1 Ustawy równego traktowania stron i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Dyrektor WOW NFZ, utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2014 r.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przywołał na wstępie przebieg postępowania. Następnie w całości powtórzył stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Odnosząc się do argumentu Świadczeniodawcy, iż nie może on ponosić negatywnych konsekwencji nieprecyzyjnie sformułowanego zapytania formularza ofertowego, Organ stwierdził, iż dookreślenie wymogów jakie przedkładany certyfikat winien spełniać znalazło się w przepisie zarządzenia Nr 3/2014/D80Z Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, które zostało wskazane w ogłoszeniu nr [...] konkursu ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a zatem winno być ono znane Świadczeniodawcy.

Organ wskazał również, że ani komisja konkursowa, ani Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w decyzji nr [...]nie poddawali w wątpliwość kwestii prawdziwości przedłożonego certyfikatu, ani prawidłowości jego przyznania. Bez znaczenia pozostaje natomiast, jako niedający się ustalić w sposób obiektywny, i to zarówno na etapie prowadzonego w trybie konkursu ofert postępowania, jak i na etapie sprawy administracyjnej, powód udzielenia przez Świadczeniodawcę takiej, a nie innej odpowiedzi na pytanie ankietowe. Świadczeniodawca jako profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego, w tym jako strona umów zawieranych z Narodowym Funduszem Zdrowia, winien dochować szczególnej staranności przy czynnościach związanych ze złożeniem oferty i odpowiada w tym zakresie również za błędy będące wynikiem jego niedbalstwa czy lekkomyślności, nie zaś wyłącznie za błędy będące wynikiem zamierzonego działania.

Ustosunkowując się do argumentu o nieprawdziwych danych zawartych w księdze rejestrowej podmiotów prowadzących działalność leczniczą, prowadzanej pod numerem [...] dla NZOZ O. A. U. - Ratownictwo Medyczne Organ II instancji wskazał na istnienie domniemania prawdziwości wpisów ujawnionych w księdze podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Komisja konkursowa działając zatem w zaufaniu do publicznego rejestru przyjęła, iż A. O. posiada wymagane do udzielania świadczeń w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej komórki organizacyjne. Nadto wskazano, iż zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 roku o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r, poz. 217 ze zm.) podmiot wykonujący działalność leczniczą, wpisany do rejestru faktycznie zobowiązany jest zgłaszać organowi prowadzącemu rejestr wszelkie zmiany danych objętych rejestrem w terminie 14 dni od dnia ich powstania. W przypadku niezgłoszenia zmiany danych objętych rejestrem w terminie, organ prowadzący rejestr może, jedynie w drodze decyzji administracyjnej, nałożyć na podmiot wykonujący działalność leczniczą karę pieniężną. Jeżeli natomiast podmiot wykonujący działalność leczniczą w terminie 3 miesięcy od dnia uzyskania wpisu do rejestru nie podejmie działalności, organ prowadzący rejestr może wykreślić wpis z rejestru, ale dopiero po bezskutecznym upływie terminu do podjęcia działalności wyznaczonego przez organ prowadzący rejestr w wezwaniu przesłanym podmiotowi wpisanemu do rejestru. W związku z czym podnoszone przez Świadczeniodawcę wątpliwości w przedmiocie prowadzonej przez A. O. działalności leczniczej we wskazanych komórkach organizacyjnych, nawet gdyby się potwierdziły, nie miałyby wpływu na ewentualną decyzję o odrzuceniu oferty.

Skargę na powyższą decyzję w dniu 12.05.2014 r. wywiódł SPZOZ w O. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Powyższym decyzjom zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na treść decyzji - art. 7, 8, 77 § 1, 80, 130 § 1 i 2 oraz art. 107 § 3 k.p.a., oraz naruszenie przepisów: art. 134 ust. 1, art. 149 ust. 1 pkt 2 i art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także naruszenie § 6 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.

Pismem procesowym z 11.08.2014 r. Skarżący wskazał, że wystąpił do organu o udostępnienie dokumentacji konkursowej, w szczególności oferty NZOZ O.A.U., albowiem powziął informację o błędach i nieprawidłowych danych w niej zawartych. Organ odmówił udostepnienia całości Oferty NZOZ O.A.U., twierdząc, ze niektóre elementy (nie wskazując jakie) stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. Skarżący dołączył również kserokopię pisma Polskiego Centrum Akredytacji z dnia 07.07.2014 r., z którego wynika, iż zakończono proces rozpatrywania skargi dotyczącej certyfikatu wystawionego dla NZOZ O. A. U., w wyniku czego potwierdzono zasadność skargi. W ocenie PCA w dniu 09.01.2014 r. brak było podstaw do wydania certyfikatu obejmującego udzielanie świadczeń zdrowotnych podstawowej opieki zdrowotnej w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Ponadto utrzymywanie certyfikatu w zakresie obejmującym podstawową opiekę zdrowotną- wyjazdową i stacjonarną, która nie jest świadczona przez NZOZ O. A. U., nie ma uzasadnienia. Jednostka certyfikująca systemy zarządzania nie powinna wydać certyfikatu na zakres działalności, jaki nie jest prowadzony przez organizację posiadającą certyfikat.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, chodzi o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywanej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona zasadna.

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych stanowi podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń i jest podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy zatytułowanym "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Określenie w tym rozdziale trybu postępowania i zasad postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych służy wypełnieniu przez Fundusz celów postawionych przez ustawodawcę, a zakreślonych przez art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji.

Stosownie do art. 139 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert. Prezes Funduszu, na podstawie art. 146 Ustawy, określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane dla świadczeniodawców. Kryteria te są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ww. ustawy).

W myśl art. 134 ustawy o świadczeniach Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach.

Jednym z wymogów zachowania powyższych zasad jest dokonanie przez komisję konkursową oceny wszystkich ofert zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi, w tym m.in. zgodnie z wytycznymi zawartymi w ustawie o świadczeniach, w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2719 ze zm.) oraz w Zarządzeniu Nr 3/2014/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a także w związanych bezpośrednio z przedmiotem spornego konkursu - Zarządzenie nr 64/2013/ds0z Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 listopada 2013 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej.

Zgodnie z art. 152 ust. 1 Ustawy świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154.

W orzecznictwie nie budzi wątpliwości pogląd, że w postępowaniu przed organami NFZ, w sprawie wszczętej na skutek wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia wskazującego stronę umowy o świadczenie usług zdrowotnych, mają zastosowanie przepisy k.p.a. Wynika to z treści art. 152 i art. 154 ustawy o świadczeniach. Wskazane przepisy wprost stanowią, że świadczeniodawca, którego interes prawny doznał uszczerbku na skutek naruszenia zasad postępowania konkursowego, może skorzystać z odwołania w trybie i na zasadach określonych w ustawie, a organy Funduszu rozpoznając ten środek są zobowiązane do wydania decyzji administracyjnej.

Według art. 154 ust. 1 cyt. ustawy świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Odwołanie wniesione po terminie nie podlega rozpatrzeniu. Odwołanie rozpatrywane jest w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. Wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej do czasu jego rozpatrzenia (art. 154 ust.2). Odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania przez komisję otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy. Z tego powodu odwołanie oceniać należy w kategoriach wniosku rozpoczynającego postępowanie administracyjne, ze wszystkimi tego skutkami.

Po rozpatrzeniu odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie (art. 154 ust. 3). Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu świadczeniodawcy przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 154 ust. 4). Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie (art. 154 ust. 6). Od decyzji, o której mowa w ust. 6, świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 154 ust. 8).

Określając warunki skorzystania ze środków odwoławczych, o których mowa w art. 152 ustawy, ustawodawca posłużył się pojęciem "uszczerbku interesu prawnego". Pojęcie to jest używane również w ustawie o zamówieniach publicznych. Wprawdzie w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych (art. 138 ustawy), nie ma jednak przeszkód, aby w analizie pojęcia występującego na gruncie innej ustawy posłużyć się argumentacją wypracowaną przez piśmiennictwo prawnicze i orzecznictwo, w takim zakresie, w jakim może ono mieć zastosowanie w odniesieniu do stosowania przepisu art. 152, w zw. z art. 154 ustawy. Zgodnie z dyrektywą wykładni językowej, jeżeli określony termin należy do terminów specyficznych w określonej dziedzinie wiedzy, to należy przyjąć, iż termin ten ma takie znaczenie, jak w tych dziedzinach (domniemanie znaczenia specjalnego). Jak wynika z piśmiennictwa i judykatury odnoszącej się do zamówień publicznych istotą badania uszczerbku interesu prawnego jest ustalenie czy na skutek naruszenia prawa nie nastąpił uszczerbek w możliwości uzyskania zamówienia, nie zaś jakikolwiek uszczerbek w interesie prawnym wykonawcy103. Podobny, bardziej ogólny pogląd zaprezentował ETS, w wyroku z dnia 11 stycznia 2005 r. w sprawie C-26/03Stadt Halle i RPL Recyclingpark Lochau GmbH v. Arbeitsgemeinschaft Thermische Restabfall-und Energieverwertungsanlage TREA Leuna, Zb. Orz. 2005, s. I-00001: "Możliwość zaskarżenia przysługuje każdemu podmiotowi, który ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia publicznego i w przypadku gdy taki podmiot dozna uszczerbku lub zagraża mu doznanie uszczerbku w wyniku zarzucanego naruszenia (...)". Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie uszczerbku interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, do obowiązków którego będzie należało zbadanie okoliczności podnoszonych we wniosku - odwołaniu, a następnie ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. W postępowaniu administracyjnym dojść zatem musi do ujawnienia i zbadania wszelkich okoliczności związanych z punktacją (lub jej brakiem) będącą skutkiem ocen dokonywanych w odniesieniu do poszczególnych wymagań stawianych w ogłoszeniu. Taki zakres postępowania odpowiada również celom ustawy (por. Komentarz LEX do art.152, art.153, art.154 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych- Grzegorz Machulak, Agnieszka Pietraszewska-Macheta).

W przedmiotowym postepowaniu skarżący swój uszczerbek w interesie prawnym oparł na zarzucie niewłaściwego zastosowania wymienionych w skardze przepisów prawa materialnego, w szczególności podkreślając zarzut naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - polegający na niewłaściwym przyjęciu przez organy obu instancji, że doszło do złożenia przez stronę skarżącą oferty z podaniem nieprawdziwych informacji.

Podstawą materialnoprawną odrzucenia oferty skarżącego był przepis art. 149 ust. 1 pkt 2 Ustawy, zgodnie z którym oferta podlega odrzuceniu, jeżeli zawiera nieprawdziwe informacje. Komisja Konkursowa uznała za nieprawdziwe oświadczenie oferenta o dysponowaniu certyfikatem ISO 9001 systemu zarządzania jakością.

Świadczeniodawca załączył do oferty certyfikat ISO systemu zarządzania jakością wydany przez I. Sp. z o.o. Przeprowadzona prze komisję konkursową analiza wykazu akredytowanych jednostek certyfikujących, wskazała, iż I. Sp. z o.o. nie posiada akredytacji w zakresie sektora usług medycznych udzielonej przez Polskie Centrum Akredytacji lub przez równorzędny podmiot zagraniczny. Wobec powyższego przyjęto, iż kryterium certyfikatu systemu zarządzania jakością nie zostało przez Odwołującego spełnione, albowiem certyfikat przedłożony przez Świadczeniodawcę nie spełnia warunków określonych w zarządzeniu Nr 3/2014/D80Z Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotne.

W tym miejscu należy podkreślić, iż w postępowaniu ofertowym skarżący SPZOZ w O., w formularzu ofertowym POZ na pytanie: "czy oferent posiada certyfikat ISO 9001 systemu zarządzania jakością" złożył oświadczenie potwierdzające. Skarżący, jak zasadnie podkreślał, złożył oświadczenie w zakresie wiedzy i woli. Mianowicie, iż przedmiotowy certyfikat jest dokumentem prawdziwym i wydanym zgodnie z obowiązującymi zasadami jego nadawania. O fakcie nie posiadania akredytacji przez I. sp. z o.o. Skarżący dowiedział się z chwilą odrzucenia Jego oferty przez Komisje Konkursową tj. w dniu 25.02.2014 r. Zresztą bezzwłocznie tj. 26.02.2014 r. zwrócił się On do I. sp. z o.o. celem zweryfikowania tych informacji. Jak wynika z akt sprawy Skarżący zwrócił się również do podmiotu posiadającego wymaganą akredytację PCA- z prośbą o wydanie certyfikatu jakości. Niezrozumiałym staje się więc, wobec podstawy odrzucenia oferty zarzucanie skarżącemu nieprawdziwość wymienionego oświadczenia. Niezasadne jest też powoływanie się przez Organ na brak znajomości przez Skarżącego treści normy zawartej w Zarządzeniu Prezesa NFZ Nr 3/2014/DSOZ, skoro Skarżący nie miał wiedzy na temat faktu, iż I. sp. z o.o. nie posiada akredytacji PCA.

Co istotne, jak podkreślił organ pytanie w zakresie posiadania certyfikatu ISO 9001 miało jedynie charakter rankingujący, a za wskazanie jego posiadania Odwołujący z założenia otrzymywał dodatkowe punkty w rankingu oceny ofert.

W takiej sytuacji w ocenie Sądu oferta nie powinna zostać odrzucona, a jedyną ujemną konsekwencją dla Skarżącego powinien być brak dodatkowych punktów.

Ponadto co warto podkreślić, ani Komisja konkursowa, ani Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nie poddawali w wątpliwość kwestii prawdziwości przedłożonego certyfikatu, ani prawidłowości jego przyznania. Organ nie stwierdził, też by skarżący działał z góry powziętym zamiarem poświadczenia nieprawdy.

Ponadto Organ nie rozważył czy brak ten można uznać za element formalny wniosku, który może zostać usunięty w trybie art. 149 ust. 3 Ustawy, poprzez np. zwrócenie się o wydanie certyfikatu przez jednostkę posiadającą akredytacje PCA.

W myśl art. 148 ustawy o świadczeniach porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją (pkt 1) oraz ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów (pkt 2).

Należy zauważyć, że z treści przepisu art. 142 ust. 5 pkt 1 i 2 Ustawy wynika, iż oferent przedstawiający najlepszą ofertę pod względem ciągłości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich kompleksowości i dostępności nie może być wyeliminowany z konkursu w oparciu o kryteria nieznane temu przepisowi (patrz wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 881/06, LEX nr 282443). Brak certyfikatu jakości wydanego przez akredytowaną jednostkę musi bowiem być wynikiem oceny przez Komisję prezentowanych ofert jako nie zapewniających ich kompleksowości, ciągłości i dostępności. Stwierdzony przez organ brak nie jest odrębnym, samodzielnym kryterium oceny oferty wskazanym w art. 142 ust. 5 ww. ustawy.

Zdaniem Sądu nie sposób też zgodzić się z organem, iż rozstrzygnięcie organu rozpoznającego odwołanie ogranicza się jedynie do zbadania interesu prawnego Odwołującego wskutek naruszenia zasad postępowania konkursowego. Jak wynika bowiem z ugruntowanego orzecznictwa organ kontrolując zgodność rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, musi nie tylko porównać oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców, ale również skontrolować te oceny z samymi ofertami.

Podkreślenia wymaga, iż dla oceny prawidłowości postępowania dotyczącego zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej niezbędne jest szczegółowe wykazanie w oparciu o przepisy materialne, iż wyliczenie ilości punktów przypadających na daną kategorię dokonane zostało w oparciu o przejrzyste i jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria (tak m.in. wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 10/10).

Uzasadnienie ilości punktów przyznanej oferentom może wynikać jedynie z porównania ofert oferentów, co winno znaleźć wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, z czym wiąże się przedstawienie analizy przeciwstawionych ofert, które konkurs wygrały. W argumentacji organu I i II instancji brak jest zarówno faktycznego porównania ofert jak i podania liczby punktów otrzymanych przez oferentów . Zdaniem Sądu, w wyniku przeprowadzenia analizy akt administracyjnych niniejszej sprawy, należy uznać, iż Dyrektor WOW NFZ, wydając zaskarżoną decyzję, nie przeanalizował wszelkich uzasadnionych wątpliwości, które mogą świadczyć o tym, że Komisja konkursowa, rozstrzygając sporne postępowanie konkursowe dopuściła się naruszenia prawa poprzez niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego, tj. niedostateczne wyjaśnienie na etapie procesu decyzyjnego - oceny ofert - liczby punktów przypadających na daną kategorię i przyjęcie tym samym w sposób arbitralny rozstrzygnięcia na niekorzyść strony skarżącej. W tej sytuacji, należy uznać, że Organy, rozstrzygając w niniejszej sprawie, dopuściły się ewidentnej obrazy przepisu art. 8 k.p.a. i wyrażonej w nim zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów praworządnego Państwa.

Organ nie ustosunkował się również do wszystkich zarzutów podniesionych przez skarżącą spółkę zarówno w odwołaniu jak i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W szczególności nie wyjaśnił szczegółowo dlaczego certyfikat zarządzania jakością wydany na rzecz NZOZ O. A. U., mimo uzasadnionych wątpliwości, co do zakresu prowadzonej działalności został uznany za prawidłowy. Tym bardziej, iż jak wynika z pisma z 07.07.2014 r. Polskiego Centrum Akredytacji potwierdzono zasadność skargi SPZOZ w O. z dnia 18.03.2014 r. W ocenie PCA w dniu 09.01.2014 r. brak było podstaw do wydania certyfikatu obejmującego udzielanie świadczeń zdrowotnych podstawowej opieki zdrowotnej w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Ponadto utrzymywanie certyfikatu w zakresie obejmującym podstawową opiekę zdrowotną- wyjazdową i stacjonarną, która nie jest świadczona przez NZOZ O. A. U., nie ma uzasadnienia. Jednostka certyfikująca systemy zarządzania nie powinna wydać certyfikatu na zakres działalności, jaki nie jest prowadzony przez organizację posiadającą certyfikat.

W konsekwencji w ocenie Sądu Organ nie podjął próby rzetelnego wyjaśnienia zasadności istotnych wątpliwości podnoszonych przez stronę skarżącą.

Ustawa nakłada na Fundusz obowiązek równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Zasada ta przejawia się w stosowaniu takich samych określonych kryteriów oceny ofert do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu, jak i wymagań, jakie muszą być spełnione przez świadczeniodawców celem zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Równe traktowanie w zakresie ocen ofert jest kwestią pewnych relacji pomiędzy tymi ocenami. "Nie jest możliwe respektowanie zasady równego traktowania przy ustalaniu rankingu świadczeniodawców wyłącznie na podstawie weryfikacji oceny oferty odwołującego się dokonanej pod względem zgodności z wymaganiami stawianymi świadczeniodawcom. Stanowisko, że odwołanie zmierza do weryfikacji i wzruszenia całego wyniku postępowania znajduje potwierdzenie w przepisie art. 154 ust. 2 zd. drugie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej"- wyrok NSA z 05 czerwca 2014 r., sygn. akt II GSK 731/13, CBOIS).

Za nieuprawnione należy również uznać działanie Organu polegające na odmowie udostępnienia Skarżącemu całości oferty NZOZ O. A. U.

Stosownie do treści art. 135 ust. 1 i 2 Ustawy oferty złożone w postępowaniu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są jawne. Fundusz realizuje zasadę jawności: ofert, z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy, które zastrzeżone zostały przez świadczeniodawcę - w szczególności przez umożliwienie wglądu do tych ofert.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd zawarty w wyrokach NSA z dnia 05.04.2014 r. sygn. akt I OSK 191/13 oraz I OSK 190/13 (LEX nr 1336337 i 1336335) oraz wyroku WSA w Krakowie z 04.04.2014 r., sygn. akt II SA/Kr 144/14 (CBOIS), zgodnie z którym oferty składane w toku postępowania o zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stanowią informację publiczną.

Za niezasadną należy uznać argumentację Organu, jakoby oferta zawierała dane objęte tajemnicą przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 z późn. zm.). Chęć generalnego utajnienia danych zawartych w ofertach nie jest bowiem niczym uzasadniona. Dane dotyczące sprzętu, aparatury medycznej czy pomieszczeń, w których udzielane są świadczenia, harmonogram pracy personelu czy jego dostępność godzinowa nie mogą być traktowane jako tajemnica przedsiębiorstwa. Z chwilą zawarcia umowy stają się one zresztą jawne dla każdego potencjalnego pacjenta. Wpisy do rejestru podmiotów leczniczych, statut, odpisy z KRS, wpisy do ewidencji działalności gospodarczej są informacjami jawnymi. Nie ma również powodu by utajniać wykaz personelu i jego kwalifikacje (w zakresie obejmującym imię i nazwisko oraz posiadaną specjalizację, względnie numer prawa wykonywania zawodu). Zgodnie z § 11 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 81, poz. 484) świadczeniodawca jest zobowiązany do umieszczenia wewnątrz budynków siedziby i jednostek organizacyjnych informacji dotyczących imion i nazwisk osób kierujących pracą komórki organizacyjnej, a w przypadku ambulatoryjnej opieki zdrowotnej - także imion i nazwisk osób udzielających świadczeń oraz godzin i miejsca udzielania świadczeń. Dane osobowe osób wykonujących zawód zaufania publicznego są i powinny być jawne i powszechnie dostępne właśnie ze względu na specyfikę zawodu. Również zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654 z późn. zm.), osoby zatrudnione w szpitalu oraz pozostające w stosunku cywilnoprawnym z podmiotem leczniczym, którego przedsiębiorstwem jest szpital, są obowiązane nosić w widocznym miejscu identyfikator zawierający imię i nazwisko oraz funkcję tej osoby. Przepisy te nie wskazują, że są to dane które mogą naruszyć tajemnicę przedsiębiorstwa.

Kolejna istotną, aczkolwiek pominiętą przez organy kwestią jest treść przepisu art. 150 Ustawy.

Zgodnie z art. 150 ust. 1 Ustawy, Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu unieważnia postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, gdy:

1) nie wpłynęła żadna oferta;

2) wpłynęła jedna oferta niepodlegająca odrzuceniu, z zastrzeżeniem ust. 2;

3) odrzucono wszystkie oferty;

4) kwota najkorzystniejszej oferty przewyższa kwotę, którą Fundusz przeznaczył na finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej w danym postępowaniu;

5) nastąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie postępowania lub zawarcie umowy nie leży w interesie ubezpieczonych, czego nie można było wcześniej przewidzieć.

Stosownie do ust. 2 powołanego wyżej przepisu "Jeżeli w toku konkursu ofert wpłynęła tylko jedna oferta niepodlegająca odrzuceniu, komisja może przyjąć tę ofertę, gdy z okoliczności wynika, że na ogłoszony ponownie na tych samych warunkach konkurs ofert nie wpłynie więcej ofert".

Z akt sprawy wynika, że do przedmiotowego konkursu przystąpiło jedynie dwóch świadczeniodawców: NZOZ O. A. U. - Ratownictwo Medyczne oraz SPZOZ w O. W dniu 25.02.2014 r. odrzucono ofertę Skarżącego, a następnie 03.03.2014 r. oddalono Jego protest. Z kolei dnia 05.03.2014 r. odrzucono ofertę NZOZ O. A. U. - Ratownictwo Medyczne. Przy czym 10.03.2014 r. uwzględniono Jego protest.

W takim przypadku Organ miał obowiązek uzasadnić, dlaczego nie unieważnia konkursu oraz wskazać, że z okoliczności sprawy wynika, że na ogłoszony konkurs nie wpłynie więcej ofert. Czego organ nie uczynił.

Reasumując w ocenie Sądu, Dyrektor WOW NFZ wydając sporne decyzje, dopuścił się - mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. - polegającego na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz na dokonaniu dowolnej, arbitralnej i nieobiektywnej zarazem oceny dowodów, bez wyraźnego wskazania przyczyn nieuwzględnienia twierdzeń i zarzutów strony skarżącej.

W konsekwencji powyższych uchybień proceduralnych, organ odwoławczy nie ustalił w sposób jednoznaczny, czy rzeczywiście nie doszło do naruszenia przepisu art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a więc, czy Komisja konkursowa, działająca w ramach Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, nie dopuściła się w toku spornego postępowania konkursowego obrazy zasady równego traktowania wszystkich oferentów oraz zasad uczciwej konkurencji, a w konsekwencji tego - naruszenia interesu prawnego strony skarżącej.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji wyroku. Jednocześnie, działając w oparciu o przepis art. 152 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu.

Orzekając z kolei w przedmiocie kosztów postępowania, Sąd działał na podstawie przepisów art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013.490 j.t.).