Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1043/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-01-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie/zarządzenie referendarza sądowego - SPP
Powołane przepisy: article: art. 252 § 2, art. 257, art. 260 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu [...] od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 29 grudnia 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2017 r. o sygn. I SA/Po 1043/17 referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia [...] października 2017 r.

W sprzeciwie od powyższego zarządzenia skarżący wniósł o uwzględnienie i rozpoznanie jego nowego wniosku w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

W pierwszej kolejności Sąd wyjaśnia, że postanowieniem z dnia 11 stycznia 2018 r., na skutek wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2017 r., referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił dla skarżącego doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych. Sprawa zatem z wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2017 r. rozpatrzona została pozytywnie.

Natomiast niniejsze postępowanie dotyczy pierwszego wniosku skarżącego sporządzonego w dniu [...] października 2017 r., na skutek którego zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2017 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W myśl art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy strona jest zobowiązana złożyć na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Odnosząc powyższe uwagi do realiów niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że zaskarżonym zarządzeniem referendarz sądowy zasadnie pozostawił wniosek skarżącego z dnia [...] października 2017 r., bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 2 października 2017 r. skarżący został bowiem zobowiązany do przełożenia swojego wniosku na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu [...] października 2017 r. powyższe wezwanie zostało doręczone [...]. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego wypełniony na urzędowym formularzu został złożony przez skarżącego w dniu [...] października 2017 r., a więc po terminie określonym w wezwaniu. Okoliczność ta, w świetle wskazanych regulacji, obligowała referendarza sądowego do pozostawienia wniosku skarżącego bez rozpoznania.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.