Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 922/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], którą wymierzono G. B. karę pieniężną w wysokości 12 000 zł za urządzanie gier na automacie HOT SPOT (bez numeru), w lokalu "[...]" M. Ł., [...], [...], tj. poza kasynem gry.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją G. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę. Poza zarzutami odnoszącymi się do kwestionowanej decyzji, skarżący zawnioskował o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozstrzygnięcia skargi. Uzasadniając ten wniosek podał, że wykonanie decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody i niemożliwe do odwrócenia skutki. Utrzymuje on bowiem dwójkę dzieci, w tym chorą i niepracującą 21-letnią córkę. Zapłata nałożonej na niego kary pieniężnej spowoduje brak środków finansowych na utrzymanie córek oraz utratę płynności finansowej firmy skarżącego, a w konsekwencji jej upadłość.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej jako "P.p.s.a.") stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności,

o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do niego.

W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji

w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej żądania.

Analizując akta sprawy Sad doszedł do wniosku, że brak jest dokumentów, na podstawie których można by ustalić, jakie negatywne skutki mogą wyniknąć

z wykonania decyzji o nałożeniu kary. Poza ogólnikowym twierdzeniem o możliwej utracie płynności finansowej wskutek uiszczenia kary pieniężnej określonej zaskarżoną decyzją, skarżący nie podał żadnych informacji uprawdopodabniających tak przedstawiony stan rzeczy. W szczególności nie jest możliwe ustalenie, jakimi środkami finansowymi obecnie dysponuje, a zatem czy rzeczywiście uiszczenie kary pieniężnej nałożonej zaskarżoną decyzją może spowodować skutki, na które wskazuje skarżący. Brak stosownych dokumentów uniemożliwił Sądowi zweryfikowanie czy strona skarżąca rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej zaskarżoną decyzją, a co się z tym wiąże, że wykonanie tej decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Końcowo wyjaśnić należy, że nawet potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.