Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 6/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: Art. art. 2 pkt 8, art. 20, art. 24
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: Par. 9 ust. 1, par. 10, par. 45, par. 85 ust. 2
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) NSA Grażyna Danielec Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2011 r. sprawy ze skargi B. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 4 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji


UZASADNIENIE

Starosta decyzją z dnia [...] 2010r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 7d pkt 1, art. 20, art. 21 ust. 1, art. 22 i art.59 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), § 9 ust. 1, § 44 ust. 2 ,§ 45, § 46 ust. 1, § 47 ust. 3 i § 84 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) oraz art. 104 kpa - na wniosek J. M. – orzekł o wprowadzeniu zmian przedmiotowych i podmiotowych operatu ewidencyjnego prowadzonego dla obrębu ewidencyjnego: A, jednostka ewidencyjna: A dokonanych w ramach aktualizacji ewidencji gruntów, w następujący sposób:

1) w jednostce rejestrowej [...], w której zarejestrowany jest B. T. działka 358/4 o powierzchni 0,07 ha zmienia konfigurację i powierzchnię, bez zmiany oznaczenia na działkę 358/4 o powierzchni 0,06 ha i tworzy się nowo wyodrębnioną działkę 4398 o powierzchni 0,01 ha, odpowiadającą nieruchomości objętej [...];

2) działkę nr 4398 o pow. 0,01 ha odpowiadającą nieruchomości objętej KW [...] przenosi się do nowej jednostki rejestrowej, w której wpisuje się jako współwłaścicieli po 1/4 części Z. M., Z. B., B. B. i J. M.

zgodnie z mapą uzupełniającą w celu aktualizacji operatu ewidencji gruntów w zakresie działki nr 358/4 sporządzoną przez geodetę uprawnionego B. G., przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w dniu 14 maja 2010r. pod numerem: [...], oraz postanowieniem Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z dnia 25 stycznia 2000 r.

Starosta wskazał, że zarejestrowana w operacie ewidencyjnym działka 358/4 o pow. 0,07 ha była niejednorodna pod względem prawnym, ponieważ łączyła w sobie różne własności. Sporządzona dokumentacja jest opracowaniem kameralnym, bez pomiaru i ustalenia na gruncie granic wyodrębnionej nieruchomości, wykonanym tylko i wyłącznie dla celów zarejestrowania w operacie ewidencyjnym działki 4398 o jednorodnym stanie prawnym. Dlatego Starosta uznał, że ustalone tym opracowaniem dane ewidencyjne dotyczące granic oraz powierzchni wyodrębnionej działki nie spełniały pod względem dokładności kryteriów obowiązujących obecnie standardów technicznych. Pismem z dnia 30 czerwca 2010r. zawiadomiono o wszczętym na wniosek J. M. postępowaniu administracyjnym w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu: A oraz umożliwiono stronom przed wydaniem decyzji zapoznanie się ze zgromadzonymi w sprawie dokumentami, składanie wniosków lub zastrzeżeń oraz wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W dniu 13 lipca 2010r. B. T. zapoznał się z dokumentacją w sprawie i oświadczył, że nie zgadza się na dokonanie zmian, o czym pisze również w piśmie złożonym w kancelarii starostwa w dniu 14 lipca 2010r.

W ocenie Starosty złożone uwagi nie miały wpływu na rozstrzygnięcie, albowiem ewidencja gruntów rejestruje tylko wcześniej ustalone stany prawne, nie tworząc nowych stosunków własnościowych. Z przedłożonego opracowania jednoznacznie wynikało, że przedmiotem wyodrębnienia i rejestracji w operacie ewidencji gruntów jest działka 4398 odpowiadająca nieruchomości oznaczonej jako pgr. 643/7, już ujawnionej w księdze wieczystej [...] prowadzonej przez Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych na rzecz: J. M. syna J. i M., po którym prawa spadkowe po 1/4 części, zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 25 stycznia 2000r. sygn. akt [...], nabyła żona Z. M. oraz dzieci Z. B., B. B. i J. M. Dlatego też w celu doprowadzenia stanu własnościowego opisanego w księdze wieczystej [...] do zgodności z danymi obowiązującego operatu ewidencji gruntów i budynków, Starosta dokonał ww. zmian przedmiotowych i podmiotowych.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył B. T., podnosząc w nim, iż nie zgadza się na podział, gdyż przedmiotowa działka należy do niego, a użytkowali ją także rodzice odwołującego się. Na potwierdzenie swoich twierdzeń odwołujący się przedłożył mapę sytuacyjno - wysokościową sporządzoną przez geodetę uprawnionego T. W. przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego 28 lutego 2000r. za nr [...], na której pokazane jest między innymi ogrodzenie trwałe pomiędzy działkami 339 i 358/4. Ponadto odwołujący zakwestionował utworzenie nowej działki nr 4398.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 4 listopada 2010r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy wskazał, że z porównania archiwalnej mapy katastralnej w skali 1:2880 z obowiązującą mapą ewidencyjną wynikało, iż działkę ewidencyjną nr 358/4 utworzyło kilka parcel, wśród których znajduje się parcela l.kat. 643/7. Zgodnie ze stanem ujawnionym w księdze wieczystej nr [...] parcela gruntowa l.kat. 643/7 stanowi własność Z. M. w 1/4 cz., Z. B. c. J. i Z. w 1/4 cz., B. B. c. J. i Z. w 1/4 cz., J. M. s. J. i Z. w 1/4 cz, na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z 25 stycznia 2000r. o stwierdzeniu nabycia spadku po J. M., który z kolei był właścicielem ww. parceli na podstawie umowy sprzedaży z 27 stycznia 1961r. W ocenie WINGiK taki stan naruszał przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków i dlatego konieczna była regulacja polegająca na doprowadzeniu do zgodności stanu ujawnionego w operacie ewidencji gruntów i budynków ze stanem prawnym nieruchomości. WINGiK wyjaśnił, że rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości, zawiera dane wynikające z tytułu własności, ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza., że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej. Jak wynika z wykazu zmian gruntowych, będącego częścią operatu pomiarowego nr [...], z działki ewidencyjnej nr 358/4 o pow. 0,07 ha wyodrębniono nieruchomość stanowiącą działkę nr 4398 o pow. 0,01 ha odpowiadającą pgr. l.kat. 643/7 objętej księgą wieczystą nr [...]. Po dokonaniu tego działka nr 358/4 zmieniła konfigurację i powierzchnię bez zmiany oznaczenia i nadal ma nieuregulowany stan prawny. W operacie ewidencji gruntów i budynków w jednostce rejestrowej [...] pozostaje wykazany B. T. s. J. i E. jako władający na zasadach samoistnego posiadania. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli dla danej działki ewidencyjnej znany jest właściciel, to on winien figurować w ewidencji gruntów i budynków, a osobę fizyczną lub prawną władającą gruntem, budynkiem lub ich częściami wykazuje się tylko w stosunku do gruntów państwowych lub samorządowych. Natomiast art. 51 ustawy dopuszcza wykazanie w ewidencji gruntów i budynków, założonej na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955r. o ewidencji gruntów i budynków, oprócz właściciela także osoby władającej gruntem, ale do czasu uregulowania tytułu własności. W ocenie organu odwoławczego stan w operacie ewidencji gruntów i budynków w zakresie działek nr 358/4 i nr 4398 wykazany w decyzji Starosty był zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż nie jest zasadne podważanie prawa własności J. M. do parceli l.kat. 643/7 objętej księgą wieczystą nr [...]. Księgę wieczystą nr [...] założono bowiem 6 września 1962r., a prawo własności J. M. do parceli l.kat. 643/7 wpisano na podstawie umowy sprzedaży z 27 stycznia 1961 r. Dokument ten jest złożony w zbiorze dokumentów ww. księgi. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 kwietnia 1999r. sygn. akt IV SA 2338/98 (LEX nr 47173) stwierdził, iż wykluczona jest jakakolwiek kontrola treści wpisów własności w księdze wieczystej w postępowaniu administracyjnym. Domniemanie z art. 3 ustawy o księgach wieczystych może być obalone jedynie w drodze powództwa z art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece.

Odnosząc się do uwag zawartych w odwołaniu i oświadczeniu B. T. w kwestii rozgraniczenia nieruchomości, WINGiK wyjaśnił, że postępowanie rozgraniczeniowe jest to odrębne postępowanie dotyczące zasięgu prawa własności, które ustala granicę między poszczególnymi nieruchomościami. Przepisy ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne wyraźnie odróżniaj ą regulacje prawne powiązane z ewidencją gruntów (art. 20-26) od problematyki rozgraniczania nieruchomości (art. 29-39). W pierwszym wypadku chodzi o naniesienie do ewidencji bezspornych danych o gruntach, budynkach i lokalach, co ma charakter informacyjny. Rozgraniczenie nieruchomości służy natomiast ustaleniu przebiegu granic między nimi przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych gruntów znakami granicznymi na gruncie i sporządzenia odpowiednich dokumentów (por. wyrok NSA – sygn. akt II SA 1384/99).

Ponadto WINGiK podkreślił, że parcela nr 5865 weszła w skład sąsiedniej działki ewidencyjnej nr 358/5 i dlatego ten zarzut odwołania nie odnosił się do przedmiotu sprawy.

Skargę na decyzję WINGiK wniósł B. T., kwestionując dokonaną aktualizację operatu ewidencyjnego. Skarżący zarzucił, że w rezultacie dokonanych zmian przyznano J. M. 1 ar w działce nr 5865 należącej do skarżącego. Podniósł też, że odmówiono mu wglądu w dokumenty, na podstawie których wydane zostało zaskarżone rozstrzygnięcie.

W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wskazując na okoliczności, w których skarżący zapoznał się z aktami sprawy oraz zgromadzonymi dowodami.

W piśmie opatrzonym datą 28 stycznia 2011r. skarżący przedstawił przebieg podziału działki nr 358/4 i ponownie zakwestionował utworzenie nowej działki nr 4398. na rozprawie w dniu 19.10.2011 r. skarżący wniósł o włączenie do akt sądowych projektu podziału działki 358/2, znajdującego się już w aktach (jako załącznik do w/w pisma z dnia 28.01.2011 r.), oraz odpisu z księgi wieczystej Kw nr [...] sporządzonego w dacie 8.03.2000r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153,. poz. 1270 ze zm.) , w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie - w myśl art. 135 ustawy następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b) p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit.c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Badając zaskarżoną decyzję z uwzględnieniem powyższych reguł, sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z powodu zarzutów w niej podnoszonych.

Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do art. 2 pkt. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), zwanej dalej ustawą, ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Przepis art. 20 ustawy określa rodzaje informacji o gruntach (ust. 1 pkt.1), oraz ich właścicielach (ust. 2), które obejmuje ewidencja gruntów. Informacje te mają charakter podmiotowy lub przedmiotowy. W odniesieniu do gruntów informacje o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, granic, rodzaju użytków gruntowych i klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub rodzaju dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Informacje podmiotowe dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych lub samorządowych – innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Dane podmiotowe służyć mają wyłącznie odzwierciedleniu aktualnego stanu prawnego nieruchomości i potwierdzają zaistniały stan ukształtowany na podstawie innych dokumentów. Nie mogą zatem samodzielnie tego stanu kształtować. Informacje powyższe zawiera tzw. operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do rejestrów – art. 24 ust. 1 ustawy. Podstawową zasadą prowadzenia ewidencji jest zasada aktualności, tj. utrzymywania operatu w zgodności z aktualnymi, dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, co wynika z przepisów Rozdziału 3 (§ 44 i nast.) rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) zwanego dalej rozporządzeniem, wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 26 ust.2 ustawy. Zgodnie z § 45 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych, zaś dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, o których mowa w § 10 i 11 (§ 46 ust. 2 pkt. 1 i 2).

§ 9 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. Jednorodność pod względem prawnym obszaru stanowiącego działkę ewidencyjną oznacza, że obszar ten stanowi przedmiot prawa własności tej samej osoby lub współwłasności tych samych osób (por. wyrok IV SA/Wa 896/06, LEX nr 255795). Pojedyncza działka ewidencyjna może stanowić odrębną nieruchomość jedynie w przypadku, gdy założona zostanie dla niej księga wieczysta. W innych przypadkach stanowi część nieruchomości, która może się składać z wielu działek ewidencyjnych posiadających numer geodezyjny, określoną powierzchnię czy oznaczenie klas i użytków gruntowych (art. 1, art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 6. 07. 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, Dz.U. z 2001 r. nr 124, poz. 1361 ze zm.). Stan zatem, w którym w ewidencji gruntów wykazane są jako jedna działka ewidencyjna obszary niejednorodne pod względem prawnym, jako naruszający regułę wynikającą z przepisu § 9 ust. 1 rozporządzenia, winien być wyeliminowany w drodze aktualizacji operatu, czyli wprowadzeniu zmiany polegającej na wyodrębnieniu obszarów jednorodnych pod względem prawnym, które stanowić będą samodzielne, odrębne działki ewidencyjne. Co do powyższych kwestii stanowisko organów należy podzielić. Skoro więc w skład wykazanej w zapisach ewidencji działki ewidencyjnej 358/4, której władającym na zasadach samoistnego posiadania jest skarżący, wchodzi obszar o odmiennym stanie prawnym, bo stanowiący – zgodnie ze stanem wynikającym z zapisu w księdze wieczystej [...] pgr 643/7 własności J. M., to uznać należało, że stan taki narusza wskazaną wyżej regułę wynikającą z § 9 ust. 1 rozporządzenia. Dokonanie więc zmiany - aktualizacji w zapisach ewidencji zgodnie z wnioskiem uczestnika J. M., spadkobiercy J. M. miało uzasadnienie w obowiązujących przepisach ustawy pgik, oraz rozporządzenia wykonawczego. Dokonana przez sąd kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi jednakże do uznania, że decyzja ta, jak i decyzja ją poprzedzająca, zapadły z naruszeniem prawa skutkującym koniecznością wyeliminowania ich z obrotu prawnego z poniższych względów :

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty , orzekającą w pkt. 1 o wyodrębnieniu z działki 358/4 działki 4398 o powierzchni 0,01 ha, odpowiadającej nieruchomości objętej [...]. Taki opis nowoutworzonej działki ewidencyjnej powtórzony został w pkt 2 osnowy decyzji Starosty. Rozstrzygnięcie to jest błędne. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych odpisu księgi wieczystej [...] sporządzonego według stanu z dnia 6. 08. 2010 r. a więc z daty wydania decyzji organu I instancji wynika, że w skład nieruchomości objętej tą księgą wchodzą: pgr 5888/1, pgr 643/5 i 643/7 . Z opracowania geodezyjnego - mapy uzupełniającej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w dniu 14.05.2010 r. pod numerem [...] wynika, że nowoutworzona działka ewidencyjna 4398 odpowiadać ma pgr 643/ 7, a więc parceli wchodzącej w skład nieruchomości objętej tą księgą, nie zaś całej nieruchomości, na którą składają się jeszcze inne działki ewidencyjne. Błędu tego nie dostrzegł organ odwoławczy, utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Wskazanie wymaga w tym miejscu, że rozstrzygnięcie decyzji administracyjnej, stanowiące jej zasadniczy element, jest wiążącym ustaleniem konsekwencji stosowanego przepisu prawa materialnego i dlatego powinno w sposób precyzyjny oddawać rezultat zastosowania konkretnego przepisu. Treść rozstrzygnięcia jest zawsze związana z przedmiotem postępowania i stanowi "swoistą odpowiedź organu administracyjnego na postawione w podaniu żądanie strony" ( por. C. Martysz, Komentarz do art. 107 Kpa, komentarz LEX 2010). Stan wynikający z zaskarżonego rozstrzygnięcia jest więc niezgodny z treścią wniosku złożonego przez uczestnika, ale przede wszystkim niezgodny z treścią opracowania geodezyjnego, na które powołuje się organ w rozstrzygnięciu i niezgodny z wynikami postępowania dowodowego przeprowadzonego w sprawie, w szczególności z treścią wpisów w księdze wieczystej [...]. Takie sformułowanie rozstrzygnięcia powoduje oczywiście jego niezgodność z uzasadnieniem decyzji. Wydane zostało zatem z naruszeniem § 9 ust. 1 rozporządzenia, mającym wpływ na wynik sprawy, oraz z naruszeniem art. 107 § 1 kpa mającym istotny wpływ na jej wynik. Ubocznie jedynie zauważyć należy, że prawidłowe określenie nowoutworzonej działki zawiera odpowiedź na skargę, co ze względów oczywistych nie mogło mieć żadnego wpływu na ocenę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji WINGiK nie odniósł się w żaden sposób do stwierdzenia tego organu, iż : "sporządzona dokumentacja jest opracowaniem kameralnym, bez pomiaru i ustalenia na gruncie granic wyodrębnionej nieruchomości, wykonanym tylko i wyłącznie dla celów zarejestrowania w operacie ewidencyjnym działki 4398 o jednorodnym stanie prawnym. Ustalone niniejszym opracowaniem dane ewidencyjne dotyczące granic oraz powierzchni wyodrębnionej działki nie spełniają pod względem dokładności kryteriów obowiązujących obecnie standardów technicznych." Oznacza to, że organ drugiej instancji podzielił powyższe stanowisko. Stwierdzić jednak trzeba, że stanowisko to jest sformułowane w sposób niejasny i niezrozumiały w świetle przepisów Rozdziału 7 rozporządzenia zawierającego przepisy przejściowe i końcowe. Otóż zgodnie z § 85 ust. 2 rozporządzenia, które weszło w życie dnia 2. 06. 2001 r., dokumentacja geodezyjna i kartograficzna, określająca dane ewidencyjne, przyjmowana do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, powinna spełniać wymagania rozporządzenia w zakresie formatu danych i standardów technicznych tych danych oraz zawierać wykaz zmian danych ewidencyjnych, o których mowa w § 46 ust. 2 pkt. 2 i ust. 3. Pewne wyjątki od powyższej zasady przewidziane zostały przy wykonywaniu kompleksowej modernizacji ewidencji - § 82 ust. 1 i ust. 4 rozporządzenia. Podzielając pogląd wyrażony w wyroku WSA w Krakowie, z dnia 16. 04. 2008 r. III SA/Kr 119/08 (ONSAiWSA 2010/2/26), iż "przyjęcie dokumentacji geodezyjno-kartograficznej do państwowego zasobu nie zwalnia organów prowadzących ewidencję gruntów od oceny tej dokumentacji jako środka dowodowego -materiału źródłowego- mającego stanowić podstawę wprowadzenia zmiany...." Należy uznać, że przytoczone wyżej stwierdzenie organu wymaga wyjaśnienia i ustosunkowania się przez organy pod kątem możliwości dokonania aktualizacji ewidencji w oparciu o dokumentację nie odpowiadającą przepisowi § 85 ust. 2 rozporządzenia. Wyjaśnienia i zajęcia stanowiska przez organy wymaga, czy przedstawione przez wnioskującego o aktualizację ewidencji opracowanie spełnia wymogi obowiązujących przepisów prawa, a jeżeli tak, to na jakiej podstawie. Ten brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji stanowi jego wadę polegająca na naruszeniu art. 107 § 3 kpa , która niewątpliwie mogła mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku bowiem, gdyby okazało się, ze przedstawione opracowanie nie może stanowić podstawy do wprowadzenia zmian w operacie, to brak taki powinien być usunięty w toku postępowania przez sporządzenie opracowania odpowiadającego przepisowi § 85 ust. 2 rozporządzenia. Stwierdzenie istnienia powyższej wady i konieczność usunięcia wątpliwości w tym zakresie stanowi częściowe uwzględnienie zarzutów zawartych w skardze. Pozostałe zarzuty nie mogły one zostać uwzględnione, gdyż nie mają wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Sprawa doprowadzenia zapisów ewidencji do zgodności z treścią regulacji objętej § 9 rozporządzenia nie jest sprawą o rozgraniczenie, nadto jak wskazano wyżej organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są powołane do rozstrzygania sporów w zakresie własności gruntów i zasięgu prawa własności, nie są także powołane do oceny treści wpisów prawa własności w księgach wieczystych. Przedstawione przez skarżącego przy skardze, oraz na rozprawie dokumenty nie dotyczą działek będących przedmiotem postępowania. Nie znalazł także potwierdzenia zarzut uniemożliwienia skarżącemu zapoznania się z treścią opracowania sporządzonego przez geodetę B. G., a to wobec treści notatek sporządzonych na k. 28 i 34 akt adm., oraz oświadczenia o zapoznaniu się z zebranym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji, złożonego na rozprawie.

Ponownie rozpatrując wniosek złożony przez J. M. organy winny uwzględnić treść wskazanych przez sąd przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, które zostały naruszone przy wydaniu zaskarżonej decyzji, celem dokonania aktualizacji operatu ewidencji gruntów w sposób wykluczający naruszenie tych przepisów.

Wobec stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego (§ 9 ust. 1 rozporządzenia) mającego wpływ na wynik sprawy, oraz naruszenia przepisów postępowania – art. 107 § 1 i § 3 kpa mającego, oraz mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkjt. 1 lit. a i lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny mi orzeczono jak w sentencji. Skarżący nie zgłosił wniosku o przyznanie należnych mu kosztów, dlatego mając na uwadze treść art. 210 § 1 p.p.s.a., pomimo uwzględnienia skargi, o ich zwrocie nie orzeczono.