Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 536/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ WSA Ewa Partyka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 września 2012 r. sprawy ze skargi Ż. R. i W. R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - postanawia – I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącym Ż. R. i W. R. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Sygn. II SA/Rz 536/12

Uzasadnienie

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej zwany PINB) na mocy decyzji z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], nakazał W. i Ż. R. jako właścicielom i inwestorom rozbiórkę fundamentów betonowych, na których zamontowano konstrukcję stalową wagi o długości 18 m i szerokości 3,34 m oraz dwóch podjazdów o długości 4,64 m i szerokości 3,34 m na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości S. jako wykonanych bez pozwolenia na budowę.

Pismem z dnia 31 stycznia 2011 r. W. i Ż. R. wnieśli do PINB wniosek o uchylenie ostatecznej decyzji tego Organu z dnia [...] lutego 2010 r.znak [...]. W wyniku rozpoznania tego wniosku PINB decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], odmówił uchylenia tej decyzji.

Decyzja ta została doręczona zastępczo.

W dniu 11 lipca 2011 r. wpłynął do PINB wniosek Ż. i W. R. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołanja od decyzji tego organu z dnia [...] czerwca 2011 r. znak [...]. Reprezentawane przez adwokata strony podniosły w tym wniosku, iż do końca miesiąca czerwca 2011 r. nie otrzymały żadnej dpowiedzi o przyczynach opóźnienia wydania decyzji. W wyniku telefonicznej interwencji uzyskano informacje, że decyzja została wydana, lecz pomimo jej wysłania nie została podjęta przez adresata na poczcie. W. R. w dniu 7 lipca 2011 r. w siedzibie PINB dowiedział się, iż na znajdujących się w aktach kopertach widniała adnotacja poczty w G., że 9 czerwca 2011 r. i 17 czerwca 2011 r. miała być awizowana przesyłka do odbioru. Podniesiono, iż w tym okresie w domu ciągle przebywał ktoś z domowników. Poza tym, Ż. R., co najmniej dwukrotnie była na poczcie w G. i nie poinformowano jej o możliwości odbioru korespondencji. Na tą okoliczność przedstawiono dowód zakupu znaczków pocztowych z dnia 22 czerwca 2011 r. Wobec tych faktów, W. R. po raz kolejny zapoznał się z aktami postępowania w dniu 11 lipca 2011 r. i zachowując termin 7 dni od chwili dowiedzenia się o wydaniu decyzji złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Ponieważ w okresie oczekiwania na doręczenie przesyłki W. i Ż. R. byli w Urzędzie Pocztowym i są powszechnie znani, to zastępcze doręczenie decyzji należy uznać za wadliwe. Skoro z dat awizowania przesyłek wynika, że powinny być odebrane do 24 czerwca 2011 r. to 14 dniowy termin na wniesienie odwołania od decyzji mijał z końcem 8 lipca 2011 r., a zatem niezachowanie terminu wynosi tylko 5 dni. Do wniosku załączono dowołanie od decyzji o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej zwany WINB) w celu wyjaśniania prawidłowości doręczenia Ż. i W. R. decyzji PINB przeprowadził w dniu 12 stycznia 2012 r. rozprawę administracyjną z udziałem stron oraz doręczyciela przesyłek A. P. W toku rozprawy A. P. zeznała, że pamięta okoliczności doręczenia przedmiotowych przesyłek. Podeszła do drzwi wejśćiowych lecz na dzwonek nikt nie odpowiadał i w związku z tym awizo zostawiła w skrzynce pocztowej. Zeznała również, że powtórnego awiza osobiście nie doręczała gdyż obsługiwała wówczas inny rejon. Natomiast Ż. R. wyjaśniała, że w okresie kiedy przesyłka została awizowana była w domu i mogła być nieobecna przez krótki czas. O wydaniu decyzji oraz zwrocie do organu dowiedziała się dzwoniąć osobiście do inspektoratu. Natomiast W. R. oświadczył, że żadnągo awiza nie odbierał i nie miał wiedzy o wydaniu i wysłaniu decyzji. Kiedy dowiedział się o decyzji, zwrócił się do organu o wydanie kserokopii czego mu odmówiono; nie został też poinformowany o sposobie rozstrzygnięcia sprawy.

WINB po rozpoznaniu wniosku postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB z dnia [...] czerwca 2011 r. znak [...]. Postanowieniem z tej samej daty i o tym samym numerze organ stwierdził jednocześnie uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając odmowę przywrócenia terminu wyjaśniono stronom, że uznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zależy od tego czy strona najpóźniej w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny powodującej uchybienie terminu uprawdopodobni, że uchybienie to nastąpiło bez jej winy. Jednocześnie strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Organ zauważył, że w treści wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej adwokat podał, iż W. R. w dniu 7 lipca 2011 r. udał się do siedziby inspektoratu i tam zapoznał się z aktami sprawy, a po raz kolejny w dniu 11 lipca 2011 r. Akta sprawy jednak zawierają notatkę służbową z której wynika, że W. R. w dniu 5 lipca 2011 r. zapoznał się z aktami sprawy oraz sporządził odpis decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. znak [...]. Dlatego, wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać złożony najpóźniej w dniu 12 lipca 2011 r. a został złożony przez adwokata w imieniu stron dopiero w dniu 13 lipca 2011 r., czyli z jednodniowym opóźnieniem. O tej dacie świadczy data stempla pocztowego na kopercie. Wskazano także na zeznania doręczyciela pocztowego A. P. Na ich podstawie organ przyjął, że awiza zostały pozostawione w skrzynce pocztowej. Wyjaśnienia Ż. R., iż istnieje możliwość wyjęcia korespondencji ze skrzynki od strony zewnętrznej nie ma wpływu na rozstrzygnięcie wniosku, gdyż właściwe zabezpieczenie korespondencji wpływającej należy do właścicieli obiektu. Dlatego wnioskodawca nie spełnił warunku przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie zachowując 7 dniowego terminu na złożenie wniosku od dnia ustania przyczyny powodującej niedochowanie terminu.

Skargę na postanowienie o odmowie przywrócenie terminu złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) reprezentowani przez adwokata Ż. i W. R. Według skarżących organy dopuściły się naruszenia art. 58 § 1 i 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że wniosek o przywrócenie terminu wniesiono z przekroczeniem terminu oraz że sposób doręczenia przesyłek adresowanych do stron był prawidłowy. Pełnomocnik poddał w wątpliwość istnienie notatki służbowej wskazującej na to, że W. R. dokonał przeglądu akt w dniu 7 lipca 2012 r. oraz w dniu 5 lipca 2012 r. W dniu 11 lipca 2011 r. pełnomocnik strony wraz z W. R. był w siedzibie PINB i dokonał przeglądu akt sprawy. Na tej podstawie sporządził dla własnych potrzeb notatkę, która nie zawiera wskazania, że w aktach znajduje się opisana notatka służbowa. Gdyba taka notatka była w aktach sprawy to niewątpliwie zostałoby to zaznaczone przez profesjonalnego pełnomocnika. Poza tym, organy nie wyjaśniły istotnej dla sprawy kwestii, od kiedy liczyć termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu przez Ż. R. Tej kwestii organy nie wyjaśniły. Adwokat podważa także zeznania doręczyciela, poprzez zadanie pytania jak listonoszka mająca do obsłużenia tak wielu mieszkańców może zapamiętać to, że akurat 9 czerwca i 17 czerwca 2011 r. zostawiła awiza w skrzynce pocztowej. Podkreślono, że zdarzenia te miały miejsce 7 miesięcy wcześniej niż przesłuchanie świadka. Doświadczenie życiowe przeczy w oczywisty sposób możliwości zapamiętania tej okoliczności przez doręczyciela poczty, po upływie ponad pół roku od chwili, gdy zdarzenie miało mieć miejsce.

WINB odpowiadając na zarzuty skargi wniósł o ich oddalenie. Powtórzono, iż o odmowie przywrócenia terminu zadecydowało naruszenie 7 - dniowego terminu do złożenia wniosku. Dlatego nie było możliwe uwzględnienie żądania przywrócenie termin do złożenia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pełnomocnik skarżących na rozprawie w dniu 27 września 2012 r. cofnął skargę w sprawie odmowy przewrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) cofnięcie skargi wiąże sąd.

Zdaniem Sądu nie zachodzą również okoliczności, które powodowałyby, iż cofnięcie skargi ma na celu obejście prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Z tych względów na zasadzie przepisu art. 60 P.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.