Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 700/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2011-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 29, art. 30 par. 1, art. 64 par. 2, art. 63 par. 1,
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c, art. 135, art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 2
journal: Dz.U. 2001 nr 124 poz 1361
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o księgach wieczystych i hipotece.
article: art. 24 ust. 2, 4 i 5, art. 20 ust. 2 pkt 1, art. 51, art. 6 pkt 2, art. 116 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 124, art. 116 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 listopada 2011r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania wyrysu i wypisu z rejestru ewidencji gruntów i budynków I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] znak: [...] orzekającą o odmowie wydania A. S. S. wyrysu i wypisu z rejestru ewidencji gruntów i budynków Miasta K. nieruchomości położonej przy ulicy L., oznaczonej w obrębie 0017 numerem 1591.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji ustalił, że "A." S. S. w dniu 19 maja 2011 r. zwrócił się z wnioskiem do Prezydenta Miasta K. o wydanie wyrysu i wypisu z ewidencji gruntów i budynków Miasta K. dla nieruchomości położonej w obrębie nr 0017 przy ulicy L., oznaczonej numerem 1591, do celów projektowych. Do podania wnioskodawca dołączył wniosek o udostępnienie danych osobowych, a jako przeznaczenie danych wskazał zawarcie umów z właścicielami do prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz uzgodnienie lokalizacji urządzeń elektrycznych na działkach. W dniu 25 maja 2011 r. A. S. S. ponownie zwrócił się do Prezydenta Miasta K. o wydanie wyrysu i wypisu z ewidencji gruntów i budynków Miasta K. dla nieruchomości położonej w obrębie nr 0017 przy ulicy L., oznaczonej numerem 1591, a jako cel uzyskania danych wskazał złożenie wniosku o ograniczenie praw do nieruchomości dla inwestycji celu publicznego". Pismem z dnia 13 czerwca 2011 r. Prezydent Miasta K. powiadomił wnioskodawcę, że przedmiotowa działka jest własnością osoby fizycznej i że dane osobowe są wydawane na żądanie innych podmiotów, które mają interes prawny związany z gruntami, budynkami lokalami będącymi przedmiotem wniosku. Ponieważ w ocenie organu z dokumentów dołączonych do wniosku nie wynikał interes prawny wnioskodawcy, organ wezwał go do dołączenia dokumentów, z których interes ten by wynikał. W dniu [...]r. organ I instancji wydał opisaną na wstępie decyzję.

W tak ustalonym stanie faktycznym organ II instancji stwierdził, że podane w obu podaniach strony przeznaczenie wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów wykluczają się wzajemnie. Jeżeli bowiem wnioskodawca uzyskał zgodę właściciela do prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane, to powinien zgodę tę dołączyć do wniosku jako dowód posiadania interesu prawnego do ubiegania się o wydanie żądanych dokumentów. Zgoda taka wykluczy wtedy potrzebę przeprowadzenia postępowania administracyjnego o ograniczenie praw do nieruchomości dla realizacji celu publicznego. Wnioskodawca nie udokumentował jednak, że inwestycja którą realizuje jest inwestycją celu publicznego. Wskazał bowiem jedynie, że w związku z realizacją budowy linii elektroenergetycznej do zasilania G. zachodzi konieczność ograniczenia praw do nieruchomości właściciela działki nr 1591, na podstawie art. 124 ugn. Następnie organ wymienił cele publiczne wymienione w art. 6 pkt 2 ugn i stwierdził, że "trudno uznać, że budowa linii elektroenergetycznej do zasilania G. jest inwestycją celu publicznego".

Na koniec organ przytoczył treść art. 24 ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego wymieniającego podmioty, na żądanie których mogą być wydane wypisy z operatu ewidencyjnego oraz stwierdził, że skoro wnioskodawca nie jest właścicielem gruntów oznaczonych jako działka nr 1591 położona przy ulicy L. i ani jednostką organizacyjną władającą tymi gruntami, ani też nie udokumentował swojego interesu prawnego do uzyskania tego wyrysu i wypisu zawierającego dane osobowe, to zasadna była odmowa wydania mu żądanych dokumentów.

W skardze na tę decyzję S. S. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A. wniósł o jej uchylenie i zarzucił naruszenie art. 107, 6, 7 i 8 kpa.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że wzywając skarżącego do uzupełnienia wniosku przez wskazanie interesu prawnego, Prezydent Miasta K. nie wyjaśnił, dlaczego podany we wniosku interes nie może stanowić podstawy prawnej do wydania wypisu i wyrysu dla przedmiotowej nieruchomości. Tymczasem zdaniem skarżącego, żądanie dotyczące wskazania interesu prawnego do uzyskania wyrysu jest niezgodne z obowiązującym prawem, ponieważ z treści art. 24 ust. 2 Prawa geodezyjnego wynika, że dane zawarte w ewidencji są jawne, ochronie podlegają dane osobowe które są udostępniane zgodnie z zastrzeżeniem w treści art. 24 ust. 2, z tym że zastrzeżenie to dotyczy wypisu z operatu ewidencyjnego, a nie jest wymagane przy udostępnianiu wyrysu. W związku z tym, w ocenie skarżącego wyrys z ewidencji powinien dostać niezwłocznie, nawet przy odmowie wydania wypisu.

Kolejny zarzut skargi dotyczył bezpodstawnego i nieumotywowanego stwierdzenia przez organ, iż linia elektryczna budowana do zasilania G. nie stanowi celu publicznego. Zdaniem skarżącego o lokalnym znaczeniu planowanego przyłącza elektroenergetycznego świadczy fakt, że w przewidzianym do zasilania obiekcie handlowym jest kilkuset odbiorców energii elektrycznej. Strona nie może wykazać że projektowana inwestycja jest celem publicznym, ponieważ nie ma procedur prawnych, które by umożliwiały uzyskanie zaświadczenia tej treści.

Skarżący zakwestionował również twierdzenie organu, jakoby uzasadnienie prawne podane w pierwszej fazie wniosku było sprzeczne z podstawą prawną podaną w uzupełnieniu. Wykorzystanie wypisu i wyrysu do sporządzenia umowy nie stoi w sprzeczności z wykorzystaniem wypisu i wyrysu do wniosku o ograniczenie praw do nieruchomości. Procesy te następują bowiem po sobie. Sporządzenie projektu umowy w celu jej podpisania z właścicielem nie jest bowiem tożsame z jej podpisaniem. Jeżeli właściciel odmawia podpisania umowy wyrażającej zgodę na budowę urządzeń do przesyłu energii elektrycznej, to zgodę należy uzyskać w drodze administracyjnej. W tym celu natomiast trzeba dołączyć do wniosku między innymi wypis i wyrys z rejestru gruntów. Gdy strona posiada zgodę właściciela nieruchomości na budowę urządzeń, to działania strony zmierzające do wystąpienia z wnioskiem o ograniczenie prawa do nieruchomości byłyby bezprzedmiotowe. Tylko bowiem wtedy, gdy właściciel nie wyrazi zgody na budowę urządzeń istnieje interes prawny do pozyskania tych dokumentów.

Organ II instancji naruszył również obowiązek wynikający z art. 107 oraz art. 7 i 8 kpa, ponieważ nie ustosunkował się w uzasadnieniu decyzji do kwestii poruszanej w odwołaniu strony.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. skarżący S. S. wyjaśnił, że prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "A." jako osoba fizyczna oraz, że wnosząc dwukrotnie w dwóch różnych wnioskach o wydanie wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów oczekiwał wydania dwóch rozstrzygnięć, tzn. wydania tych dokumentów w podwójnej ilości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153/2002 poz. 1269 ze zmianami) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie należy zauważyć, że stroną postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją była osoba fizyczna S. S., a nie "A." S. S., jak to wadliwie wskazywały w swych decyzjach organy obu instancji. Zgodnie bowiem z art. 29 kpa stronami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne - również jednostki nie posiadające osobowości prawnej. Zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych stron ocenia się natomiast według przepisów prawa cywilnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej (art. 30 § 1 kpa). Firma prowadzona przez osobę fizyczną nie może być stroną postępowania administracyjnego. Wynikająca z przepisów prawa okoliczność, iż osoba fizyczna działa pod określoną firmą, a firma ta stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej podlega wpisowi do ewidencji, nie może mieć wpływu na to, że stroną postępowania administracyjnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą jest zawsze tylko przedsiębiorca, tzn. określona osoba fizyczna lub prawna prowadząca tę działalność (wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 2305/06, LEX nr 329763).

Powołaną przez organu obu instancji materialnoprawną podstawą odmowy wydania S. S. żądanych przez niego wypisów i wyrysów z rejestru ewidencji gruntów i budynków miasta K. obejmujących działkę nr 1591, obręb 0017, był przepis art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, przytaczanej dalej jako Prawo geodezyjne (tekst jednolity Dz. U. Nr 193/10 poz. 1287 ze zm.). Zgodnie z jego brzmieniem obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, starosta udostępnia dane ewidencji gruntów i budynków zawierające dane osobowe podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, oraz wydaje wypisy z operatu ewidencyjnego, zawierające takie dane osobowe, na żądanie:

1) właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

2) organów administracji publicznej albo podmiotów niebędących organami administracji publicznej, realizujących, na skutek powierzenia lub zlecenia przez organ administracji publicznej, zadania publiczne związane z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

3) innych podmiotów niż wymienione w pkt 1 i 2, które mają interes prawny w tym zakresie.

Z przepisu tego wynika, że wszczęcie postępowania o wydanie wypisu i wyrysu następuje na żądanie strony. W związku z tym właśnie to żądanie kreuje sprawę administracyjną będącą przedmiotem postępowania administracyjnego. Dlatego konieczne jest precyzyjne ustalenie treści żądania strony, w tym również pod kątem oceny ilości żądanych przez stronę wyrysów i wypisów, zwłaszcza wtedy, gdy strona składa kilka wniosków. Istotna jest wtedy w szczególności ocena relacji między tymi wnioskami, a przede wszystkim intencji strony.

Kolejnym obowiązkiem organu w sytuacji, gdy wniosek, czy wnioski nie są podpisane przez podmiot określony we wniosku jako strona, jest ustalenie uprawnienia osoby, która podpisała wniosek do reprezentowania strony. W razie wątpliwości odnośnie obu naprowadzonych kwestii, organ miał obowiązek wynikający z art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 1 kpa, wezwania wnoszącego podanie do usunięcia braków polegających na niesprecyzowaniu żądania.

Przedstawionym wymogom organy administracji w niniejszej sprawie nie sprostały.

W aktach sprawy znajdują się dwa złożone w różnych datach (19 maja i 25 maja 2011 r.) wnioski o wydanie wypisów i wyrysów z rejestru ewidencji gruntów i budynków miasta K. obejmujących działkę nr 1591, obręb 0017. W obu wnioskach jako strona wskazany został "A. S. S.". Oba wnioski podpisała jednak czytelnie osoba o nazwisku A.W., co do której nie ma we wnioskach, ani w całych aktach informacji, w jakim charakterze wnioski te podpisała. Wskazane wnioski różnią się określeniem celu, jakiemu żądane dokumenty mają służyć; pierwszy określa, że zostanie użyty "do celów projektowych", a drugi, że do "złożenia wniosku o ograniczenie praw do nieruchomości dla inwestycji celu publicznego". Do każdego z tych wniosków dołączone zostały wnioski o udostępnienie danych osobowych. W pierwszym określono, że ma służyć zawarciu umów z właścicielami do prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane i uzgodnienia lokalizacji urządzeń elektrycznych na działkach, a w drugim, że przeznaczony jest do postępowania administracyjnego – ograniczenie praw do nieruchomości dla realizacji celu publicznego. W piśmie z dnia 13 czerwca 2011 r. organ I instancji na podstawie art. 64 § 2 kpa wezwał A. S. S. do uzupełnienia wniosku, ale tylko pierwszego datowanego na 19 maja 2011 r., przez dołączenie dokumentów, z których wynikałby interes prawny do otrzymania wypisu i wyrysu dla przedmiotowej działki. W odpowiedzi z dnia 20 czerwca 2011 r. S. S. wyjaśnił, że o wydanie zaświadczenia o stanie nieruchomości nr 1591 położonej przy ulicy L. zwrócił się w związku z realizacją budowy linii elektroenergetycznej do zasilania G., która to linia jest celem publicznym, o jakim mowa w art. 6 pkt 2 ugn i ma przebiegać przez działkę nr 1591. Ponieważ w związku z tym zachodzi konieczność złożenia wniosku o ograniczenie praw do nieruchomości dla właściciela tej działki w trybie art. 124 ugn, S. S. musi dołączyć do wniosku wypis i wyrys dla tej działki, o czym stanowi art. 116 ust. 2 pkt 3 ugn.

W takich okolicznościach organ I instancji rozstrzygnął sprawę, orzekając o odmowie wydania wyrysu i wypisu (liczba pojedyncza), przytaczając jednak w uzasadnieniu oba wnioski strony. Rozstrzygnięcie to zaakceptował organ II instancji. W ten sposób organy administracji z naruszeniem art. 7 i 64 § 2 kpa nie wyjaśniły rzeczywistej treści żądań strony, a w szczególności tego, czy S. S. domagał się wydania jednego tylko, czy też dwóch wypisów i wyrysów z operatu ewidencyjnego (co sugerowałaby wypowiedź skarżący na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r.). W tej drugiej sytuacji bowiem, konieczne by było rozstrzygnięcie o obu takich żądaniach, gdyż nie może być wątpliwości, że strona co do zasady może uzyskać więcej niż jeden wypis i wyrys z operatu ewidencyjnego. Mimo tego, że odpowiedź z dnia 20 czerwca 2011 r. na wezwanie organu I instancji do uzupełnienia wniosku została podpisana przez S. S., co sanowało brak jego podpisu pod wnioskiem z dnia 19 maja 2011 r. i brak pełnomocnictwa do jego podpisania przez nieznaną z akt sprawy A.W., to należy zauważyć, że odpowiedź ta dotyczyła bezpośrednio tylko jednego ze znajdujących się w aktach wniosków, tj. wniosku datowanego na 19 maja 2011 r. Pozostawiło to więc wątpliwość co do tego, czy drugi wniosek strony w ogóle mógł być merytorycznie rozpatrywany. Organ powinien był bowiem w trybie art. 64 § 2 kpa wezwać stronę do uzupełnienia jego braku formalnego przez dołączenie pełnomocnictwa dla podpisanej pod wnioskiem A.W., bądź przez podpisanie wniosku przez S. S., pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania i dopiero po ewentualnym uzupełnieniu tego braku oraz wyjaśnieniu ile wypisów i wyrysów strona chce uzyskać (o czym była mowa wyżej), rozpatrzyć go merytorycznie.

Organy administracji naruszyły również przepisy prawa materialnego, co spowodowało wadliwe rozstrzygnięcie.

Przepisy Prawa geodezyjnego określają zasady udostępniania danych z operatu ewidencji gruntów. Zgodnie z art. 24 ust. 2 i 4 tej ustawy, informacje zawarte w operacie ewidencyjnym są jawne i każdy, z zastrzeżeniem ust. 5, może żądać ich udostępnienia. Ograniczenia określone w art. 24 ust. 5 dotyczą:

1. danych ewidencji gruntów i budynków zawierających dane osobowe podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, tj. właścicieli, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części oraz władających ujawnionych oprócz właścicieli w ewidencji gruntów i budynków, założonej na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 6, poz. 32), do czasu uregulowania tytułu własności,

2. wypisów z operatu ewidencyjnego, zawierających wyżej określone dane osobowe.

Z regulacji takiej wynika a contrario, że dane ewidencji gruntów i budynków nie zawierające danych osobowych podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, a także wypisy z operatu ewidencyjnego nie zawierające takich danych, mogą być udostępniane każdemu. Dotyczy to w szczególności wyrysów z mapy ewidencyjnej, (które co do zasady nie zawierają danych osobowych), a także wypisów z operatu ewidencyjnego niezawierających danych osobowych właściciela nieruchomości. Dane te mogą bowiem być udostępniane tylko na żądanie podmiotów wymienionych w art. 24 ust. 5 pkt 1 – 3 Prawa geodezyjnego. Za dane osobowe należy przy tym uznać wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej (art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych – Dz. U. Nr 101/02 poz. 926 ze zm.).

| W realiach niniejszej sprawy za podlegające ochronie dane osobowe zawarte w wypisie z rejestru gruntów należy uznać informacje, które |

|bez nadzwyczajnego wysiłku, bez nieproporcjonalnie dużych nakładów dają się powiązać z określoną osobą, zwłaszcza przy wykorzystaniu łatwo |

|osiągalnych źródeł powszechnie dostępnych (por. Janusz Barta Komentarz Lex do art.6 ustawy o ochronie danych osobowych, t. 15). |

Chodzi tu w szczególności o imię, nazwisko, adres zamieszkania właściciela nieruchomości oznaczonej numerem 1591, a także numer księgi wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości. Ze względu bowiem na zasadę jawności ksiąg wieczystych (art. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece Dz. U. Nr 124/01 poz. 1361 ze zm.) podanie numeru księgi wieczystej prowadzonej dla danej nieruchomości, pozwala na szybkie zidentyfikowanie imienia i nazwiska jej właściciela. Pozostałe dane zawarte w wypisie z rejestru gruntów (tj. numer jednostki rejestrowej, numer i powierzchnia działki, numer obrębu, położenie działki, opis i oznaczenie rodzaju użytku gruntowego i klasy gleboznawczej), jako nie zawierające danych osobowych w przedstawionym wyżej rozumieniu, nie podlegają ochronie, w związku z czym mogły być udostępnione każdemu. Wynika stąd, że nawet w razie niewykazania przez skarżącego posiadania interesu prawnego, o jakim mowa w art. 24 ust. 5 pkt 3 Prawa geodezyjnego, organy administracji nie mogły odmówić wydania mu wyrysu z mapy ewidencyjnej dotyczącego przedmiotowej działki, ani też wypisu z rejestru gruntów dotyczącego tej działki, zawierającego wymienione dane nie mające charakteru danych osobowych.

W okolicznościach niniejszej sprawy należy jednak zauważyć, że pogląd organów administracji odnośnie braku interesu prawnego skarżącego w uzyskaniu wnioskowanych wypisów, jest również dyskusyjny.

Pojęcie interes prawny, użyte w art. 24 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego nie zostało zdefiniowane w tej ustawie, a także nie zostało zdefiniowane w k.p.a. Z uwagi na brak definicji legalnej tego pojęcia uzasadnione jest przyjęcie jego rozumienia w znaczeniu bezpośrednim zgodnie z którym jest to interes oparty na prawie lub chroniony przez prawo (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 17 czerwca 2009 r., II SA/Gl 101/09, LEX nr 563656). Treścią interesu prawnego jest generalnie określone prawo podmiotowe, rozumiane jako przyznanie przez przepis prawa jednostce konkretnych korzyści, które można w dany sposób realizować w postępowaniu administracyjnym. Istotą interesu prawnego jest jego oparcie na konkretnej normie prawa materialnego, którą to normę można wskazać jako jego podstawę i z której dany podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 13 maja 2009 r., II SA/Sz 218/09, LEX nr 551951).

Uzasadniając w piśmie z dnia 20 czerwca 2011 r. posiadanie interesu prawnego w uzyskaniu wypisu z operatu ewidencyjnego dotyczącego działki oznaczonej numerem 1591, obręb 0017, S. S. wyjaśnił, że o wydanie zaświadczenia o stanie nieruchomości nr 1591 położonej przy ulicy L. zwrócił się w związku z realizacją budowy linii elektroenergetycznej do zasilania G., która to linia jest celem publicznym, o jakim mowa w art. 6 pkt 2 ugn i ma przebiegać przez działkę nr 1591. Ponieważ w związku z tym zachodzi konieczność złożenia w trybie art. 124 ugn wniosku o ograniczenie praw do nieruchomości dla właściciela tej działki, S. S. musi dołączyć do wniosku wypis i wyrys dla tej działki, o czym stanowi art. 116 ust. 2 pkt 3 ugn.

Argumentacja ta jest trafna, o ile S. S. rzeczywiście jest podmiotem, który złożył, lub zamierza złożyć wniosek o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej numerem 1591, obręb 0017 położonej , w trybie art. 124 ust. 2 ugn. Zgodnie z tym przepisem bowiem, zezwolenie na przeprowadzenie na nieruchomości przewodów służących do przesyłania energii elektrycznej, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody, może być udzielone z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej. Takie sformułowanie oznacza, że praktycznie każda osoba lub podmiot realizujący cel publiczny może z takim wnioskiem wystąpić (por. E. Mzyk (w:) Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz Lexis Nexis Warszawa 2007, str. 452, t. 4.). Ponieważ jednak jednym z warunków wystąpienia z wnioskiem o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości jest zgodność tego ograniczenia z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i w konsekwencji jednym z dokumentów, jakie należy obligatoryjnie dołączyć do wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości jest wypis i wyrys z planu miejscowego, a w przypadku braku planu miejscowego decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (art. 116 ust. 2 pkt 2 ugn), w praktyce interes prawny w uzyskaniu zawierającego dane osobowe wypisu z operatu ewidencyjnego w celu dołączenia go do wniosku, o jakim mowa w art. 124 ugn, będą miały osoby lub jednostki, które wykażą, że będą realizowały cel publiczny. Ocena, czy wskazany we wniosku o wydanie wypisu z rejestru gruntów cel ma charakter publiczny sprowadzi się przy tym do stwierdzenia, czy taki cel jest przewidziany na terenie nieruchomości której wniosek dotyczy, w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego bądź w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Bezprzedmiotowe i niedopuszczalne były w tej sytuacji wywody organu ewidencyjnego dotyczące oceny, czy inwestycja wskazana we wniosku S. S. jako uzasadnienie jego interesu prawnego w uzyskaniu wypisu z operatu ewidencyjnego, miała charakter inwestycji celu publicznego. Organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie jest bowiem właściwy do rozstrzygania o publicznym, bądź nie charakterze danej inwestycji. Ocena taka należy bowiem do organów określonych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80/03 poz. 717 ze zm.) i jest dokonywana w trybie przepisów tej ustawy.

W konsekwencji wskazanych naruszeń przepisów prawa materialnego, tj. art. 24 ust. 5 pkt 3 Prawa geodezyjnego w zw. z art. 116 ust. 2 pkt 3 ugn, organy obu instancji z naruszeniem art. 7 kpa zaniechały dokonania niezbędnych ustaleń co do tego, czy realizacja budowy linii elektroenergetycznej do zasilania G. rzeczywiście jest inwestycją celu publicznego ujętą w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, bądź w decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, a w dalszej kolejności czy S. S. jest lub będzie inwestorem tej inwestycji, czy też innym podmiotem zaangażowanym w jej realizację (wykonawcą, projektantem, itp.). Należy bowiem zauważyć, że z akt sprawy nie wynika ta ostatnia okoliczność. Ani we wniosku, ani w piśmie strony z dnia 20 czerwca 2011 r. nie wspomniano bowiem o tym ani słowem, a dopiero w odwołaniu S. S. stwierdził, "że realizujemy cel publiczny polegający na budowie linii elektrycznej do zasilania G. ", przy czym tylko z nagłówka papieru firmowego, na którym sporządzono odwołanie można się dowiedzieć, że skarżący prowadzi Zakład Budowlano Instalacyjny "A." w P., co jednak dalej nie wyjaśnia roli skarżącego we wskazanej inwestycji, a przez to i jego interesu prawnego w rozumieniu art. 24 ust. 2 pkt 3 Prawa geodezyjnego.

Powyższe uwagi dotyczą w ocenie Sądu również pierwszego ze złożonych w sprawie wniosków datowanego na dzień 19 maja 2011 r. Wskazane w tamtym wniosku przeznaczenie wnioskowanych do udostępnienia danych, tj. "zawarcie umów z właścicielami do prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Uzgodnienie lokalizacji urządzeń elektrycznych na działkach." jest bowiem koniecznym elementem negocjacji, które są warunkiem złożenia wniosku, o jakim mowa w art. 124 ugn. Dlatego wykazanie przez stronę we wskazany wyżej sposób jej interesu prawnego, będzie oznaczało istnienie tego interesu również i w zakresie dotyczącym wniosku z dnia 19 maja 2011 r.

Wskazane naruszenia przepisów prawa materialnego miały wpływ na wynik sprawy, gdyż prawidłowa wykładnia art. 24 ust. 4 i 5 Prawa geodezyjnego wskazuje, że organ I instancji nie miał podstaw do odmowy wydania żądanego wyrysu (względnie wyrysów) i wypisu (wypisów) z operatu ewidencyjnego bez danych osobowych, a organ II instancji do utrzymania takiej decyzji w mocy. Brak pełnych ustaleń co do posiadania przez skarżącego interesu prawnego w uzyskaniu wypisu (wypisów) z operatu ewidencyjnego zawierających dane osobowe, mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż potwierdzenie podanych przez wnioskodawcę okoliczności oraz uzupełnienie ich o brakujące dane co do publicznego celu projektowanej inwestycji i roli, jaką w niej pełni strona, może spowodować uwzględnienia wniosku (wniosków) w całości.

Na koniec należy dodać, że na akceptację zasługuje forma, w jakiej organy administracji rozstrzygnęły wniosek. Sąd w niniejszym składzie podziela bowiem pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 20 listopada 2009 r., I OSK 189/09, Lex 707709, że w zakresie uregulowanym w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) przepisy art. 217 § 1 i 2 K.p.a. nie mają zastosowania do wydawania wypisów i wyrysów ewidencji gruntów i budynków, o jakich mowa w art. 24 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, oraz do informacji o gruntach, budynkach i lokalach, o jakich mowa w art. 24 ust. 2 tej ustawy. Pogląd ten nie stracił aktualności mimo zmiany stanu prawnego, jaka nastąpiła z dniem 7 czerwca 2010 r. na skutek wejścia w życie ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. Nr 76/10 poz. 489). W dalszym ciągu bowiem regulacja zawarta w Prawie geodezyjnym ma charakter szczególny w stosunku do regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie zaświadczeń, a zatem przepisy art. 217 § 1 i 2 K.p.a. w zakresie uregulowanym w Prawie geodezyjnym i kartograficznym nie mają zastosowania do udostępniania danych ewidencji gruntów i budynków, o jakich mowa w art. 24 ust. 5 (które to informacje udostępniane są między innymi w formie wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów operatu ewidencyjnego oraz wyrysów z mapy ewidencyjnej – art. 24 ust. 3 pkt 1 i 2). Konsekwencją przedstawionego poglądu jest natomiast rozstrzyganie o odmowie wydania wypisu i wyrysu z operatu ewidencyjnego w drodze decyzji jako zasadniczej formy załatwiania spraw administracyjnych (art. 104 § 1 kpa), a nie w formie postanowienia, o jakim mowa w art. 219 kpa.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny , na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Rozpoznając sprawę ponownie organ I instancji wezwie na wstępie stronę do usunięcia wskazanych wyżej braków wniosku bądź wniosków, a w razie ich skutecznego usunięcia rozpatrzy sprecyzowany i uzupełniony o brakujące informacje wniosek oraz wyda stosowne rozstrzygnięcie mając na względzie przedstawione wyżej uwagi i eliminując dotychczasowe naruszenia prawa.

Orzeczenie zawarte w punkcie II wyroku wydane zostało na podstawie art. 152 p.p.s.a.