Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2688/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R., K. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczemu w W. w sprawie ze skargi A. R., K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z [...] września 2015 r. A. R. i K. R. (nazywani dalej: "Skarżącymi") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] listopada 2013 r. Nr [...], która w pkt 1 i 2 odmówiła udzielenia Skarżącym zezwolenia na zajęcie pasa drogowego pod tymczasowy pawilon wolnostojący o powierzchni 30m2 oraz przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego w okresie od [...] grudnia 2013 r. do [...] marca 2014 r., a w pkt 3 zobowiązała Skarżących do przywrócenia zajmowanego odcinka pasa drogowego ul. O. w W. do poprzedniego stanu użyteczności poprzez usunięcie tymczasowego pawilonu wolnostojącego o powierzchni 30m2 oraz poprzez usunięcie urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego (przyłącze wodociągowe i kanalizacyjne).

W skardze Skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."), podnosząc, że następstwem tejże decyzji jest możliwość wszczęcia postępowania w celu wyegzekwowania nakazu określonego w pkt 3 decyzji Prezydenta [...] z [...] listopada 2013 r. która posiada walor ostateczności. Skarżący podkreślili, że istnieje zagrożenie podjęcia postępowania egzekucyjnego zmierzającego do usunięcia obiektu budowlanego wraz z przyłączami. W ocenie Skarżących istnieje realna możliwość spowodowania nieodwracalnych skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze z, nazywanej dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964).

W ocenie Sądu, należy przychylić się do argumentacji wniosku o wstrzymanie i należy wskazać, że wykonanie decyzji zobowiązującej do usunięcia tymczasowego pawilonu wolnostojącego, a w szczególności usunięcie przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny może łączyć się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W razie bowiem uwzględnienia skargi może okazać się, że nie było podstaw do nakazania usunięcia pawilonu, jak również urządzeń w postaci przyłącza wodociągowego i kanalizacji, wobec czego może powstać kwestia przywrócenia stanu poprzedniego, co niewątpliwie będzie wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów, nakładów finansowych. Nadto ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku również będzie wymagał poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy.

Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają stwierdzenie, że wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] sierpnia 2015 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...] z [...] listopada 2013 r. przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zatem spełniona i uprawdopodobniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania.

Należy przy tym podkreślić, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania zapewnia skarżącemu tymczasową ochronę jego praw, gdyż rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia