Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 2799/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i wstrzymano wykonanie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Ol 46/18 w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz opłaty paliwowej postanawia: 1. uchylić postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2018 r., sygn. akt I GSK 2799/18; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 września 2018 r., sygn. akt I GSK 2799/18, Naczelny Sąd Administracyjny odmówił P. C. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz opłaty paliwowej.

Pismem z 29 stycznia 2019 r. P. C. złożył ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia [...] listopada 2017 r.,

We wniosku skarżący wskazał na art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a. )

Uzasadniając swój wniosek wyjaśnił, że zostało wobec niego wszczęte postępowanie egzekucyjne i nie jest w stanie w krótkim czasie uregulować w całości należności objętych tytułami wykonawczymi. Podkreślił, że uregulował składki z tytułu ubezpieczenia społecznego do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wskazał, że egzekucja może doprowadzić do zajęcia samochodów leasingowych oraz do środków pieniężnych niezbędnych do finansowania działalności gospodarczej. Ponadto skarżący podkreślił, że zatrudnia 6 pracowników mających rodziny na utrzymaniu. Wskazał, że poszukuje ochrony jedynie na czas postępowania sądowego, gdyż prowadzenie egzekucji w stosunku do ruchomości oraz środków pieniężnych spowoduje nieodwracalne skutki i uniemożliwi prawidłowe funkcjonowanie działalności gospodarczej.

Do wniosku dołączono wydruki dotyczące składek ZUS, umowy pożyczki, umowy kredytu, zestawienie egzekwowanej należności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).

Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie zaś z art. 61 § 4 p.p.s.a., postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt I GSK 1308/10 (baza orzeczeń nsa.gov.pl.), zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy, co wskazuje na ostateczny i niezaskarżalny charakter postanowienia NSA. W myśl przepisów działu IV rozdziału 1 i 2 p.p.s.a., środki odwoławcze przysługują zaś od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, w konsekwencji czego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym. Należy jednakże mieć również na uwadze treść art. 165 p.p.s.a., zgodnie z którym postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylone i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przytoczona regulacja prawna w określonych okolicznościach daje zatem możliwość uchylenia prawomocnego postanowienia wydanego w postępowaniu wpadkowym.

Z sytuacją taką mamy do czynienia w sprawie niniejszej.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, postępowanie wpadkowe dotyczące złożonego przez skarżącego w trybie art. 61 § 4 p.p.s.a. wniosku o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, powinno mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności, które były podstawą odmowy zastosowania ochrony tymczasowej w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu dotyczącym tej kwestii.

W niniejszej sprawie, NSA postanowieniem z dnia 12 września 2018 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, wskazując, że wniosek o wstrzymanie wykonania objętej skargą decyzji wraz z jego uzasadnieniem nie pozwala na dokonanie obiektywnej oceny, czy wykonanie rozstrzygnięcia organu administracji spowoduje zaistnienie jednej bądź obu przesłanek, określonych w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc czy spowoduje w stosunku do skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Motywy wniosku, nie wskazują bowiem na ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd wskazał, że zawarcie umów leasingu, które choć wiążą się z koniecznością realizowania określonych płatności, to w konsekwencji wskazują na dobrą kondycję finansową strony skarżącej.

Wobec powyższego, negatywnego rozstrzygnięcia złożonego wniosku, P. C. wniósł ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, że na obecnym etapie postępowania skarżący podkreślał, że egzekucja z siedmiu samochodów z czego cztery są objęte umowami leasingu spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności podniesione w obecnie rozpoznawanym wniosku dają podstawy do uchylenia poprzedniego postanowienia NSA z dnia 12 września 2018 r. i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Obecnie rozpoznawany wniosek został również oceniony pod kątem zaistniałych zmian okoliczności sprawy, czyli w trybie art. 61 § 4 p.p.s.a.

Skarżący w złożonym wniosku szczegółowo przedstawił swoją trudną sytuację finansową i rodzinną. Do wniosku załączył stosowną dokumentację.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący uprawdopodobnił wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 p.p.s.a. Doprowadzenie do egzekucji może spowodować, iż skarżący nie będzie w stanie realnie regulować ciążących na nim obowiązków wynikających z prowadzenia działalności gospodarczej, co może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków w postaci ewentualnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej.

W ocenie NSA skarżący na obecnym etapie postępowania przedstawił stosowną argumentację na poparcie wniosku, wykazanie zmiany okoliczności oraz uzasadnienie wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 i 4 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.