Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1777/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2015 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejęcie nieruchomości z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej E. W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 1664 zł (słownie: tysiąc sześćset sześćdziesiąt cztery złote) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju, po rozpatrzeniu odwołania E. W., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. orzekającą o ustaleniu odszkodowania na rzecz E. W. za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w gminie T., obrębie T., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,0674 ha, przeznaczonej pod budowę [...].

Z akt sprawy wynika, że decyzja została doręczona zarówno E. W. (w dniu 10 kwietnia 2015 r.), jak i jej pełnomocnikowi A. T. (w dniu 27 maja 2015 r.).

Pismem z dnia 8 maja 2015 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 9 maja 2015 r., E. W. reprezentowana przez A. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga wniesiona do sądu, zanim zostanie poddana merytorycznej kontroli, podlega ocenie pod względem spełnienia wymogów kwalifikujących ją do rozpoznania.

Katalog przesłanek odrzucenia skargi, określonych w art. 58 § 1 p.p.s.a., jest katalogiem otwartym. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z przyczyn innych, niż wymienione w pkt 1-5a. Jednym z przypadków niedopuszczalności wniesienia skargi, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, jest przedwczesność wniesienia skargi (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 11 marca 2015 r. sygn. akt II SAB/Łd 16/15, Lex nr 1768679).

Przesłanka polegająca na przedwczesnym złożeniu skargi nie została literalnie wymieniona w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., nie oznacza to jednak, że nie może być podstawą odrzucenia przez sąd skargi jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2009 r. sygn. akt II FSK 1730/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi skarżącej, tj. od dnia 27 maja 2015 r., gdyż zgodnie z art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.

Treść ww. przepisu nie pozostawia wątpliwości, iż w sytuacji, gdy strona ustanawia pełnomocnika, organ administracji publicznej jest obowiązany doręczać pisma pełnomocnikowi. Przepis ten ma pełnić funkcję gwarancyjną dla ochrony interesów strony, która mając ustanowionego pełnomocnika i dokonując przez niego czynności procesowych, nie może ponosić ujemnych konsekwencji prawnych z powodu braku doręczenia konkretnego rozstrzygnięcia w sprawie ustanowionemu pełnomocnikowi (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2013 r. sygn. akt I OSK 2688/13). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przepis ten nie zakazuje doręczeń pod adresem strony, która ustanowiła pełnomocnika, lecz jedynie nakazuje doręczanie pism pełnomocnikowi. Oznacza to, że w sytuacji, gdy pismo zostało jednocześnie doręczone stronie i jej pełnomocnikowi, doręczenie pisma pełnomocnikowi jest prawnie skuteczne, natomiast strona została w ten sposób jedynie poinformowana o treści pisma (por. postanowienie NSA z dnia 11 marca 1997 r. sygn. akt I SA/Po 1333/96, wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2011 r. sygn. akt II OSK 1739/10). Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczyna bieg od doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony postępowania a nie stronie, choćby wcześniej zostało doręczone stronie. Taki sam skutek wywołuje sytuacja, w której najpierw pismo organu zostało doręczone pełnomocnikowi, a dopiero potem bezpośrednio stronie (por. postanowienie NSA z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt II GSK 1795/14).

W świetle powyższych rozważań należało przyjąć, iż doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 27 maja 2015 r., tj. w dniu doręczenia decyzji pełnomocnikowi skarżącej, natomiast doręczenie decyzji skarżącej miało w tych okolicznościach charakter wyłącznie informacyjny i nie wywierało skutku prawnego w postaci otwarcia terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Ponieważ skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 9 maja 2015 r., tj. przed doręczeniem decyzji pełnomocnikowi skarżącej, podlega ona odrzuceniu jako wniesiona przedwcześnie.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.