Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 2/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-08-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący – Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków K. J. o sprostowanie uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2019 r. o sygn. akt II SO/Wa 2/19 w sprawie z wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie kompletnych akt administracyjnych postanawia: odmówić sprostowania uzasadnienia postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2019 r. o sygn. akt II SO/Wa 2/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie kompletnych akt administracyjnych.

W dniu [...] lipca 2018 r. K. J. złożył wniosek o sprostowanie na stronie 3 uzasadnienia w 7 wierszu od dołu oczywistej niedokładności poprzez zastąpienie słów: "aktami sprawy w dniu 17 grudnia 2018 r." stwierdzeniem "akta administracyjne w dniu 17 grudnia 2018 r.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwane dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Jednocześnie w myśl art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, iż zgodnie z utrwalonym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa, w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a. sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym wszystkie wymienione nieprawidłowości muszą być bezsporne i oczywiste. Jako niedokładności uznać można nieścisłości, np. w oznaczeniu stron, dokładnym wymienieniu innych podmiotów występujących w postępowaniu, czy nieprawidłowe podanie imienia strony. Z kolei za błędy pisarskie może być uznane widoczne, niewłaściwe użycie wyrazu, czy też jego niezamierzone opuszczenie. Błędem rachunkowym będzie z kolei niewłaściwe przeprowadzenie działań arytmetycznych. Przez oczywiste omyłki należy rozumieć wszystkie inne sytuacje poza wymienionymi powyżej, które swoim charakterem są do nich zbliżone. Wszystkie wymienione w ww. przepisie wady orzeczenia charakteryzują się ich oczywistością stanowiącą zarazem granice przedmiotowej dopuszczalności sprostowania.

W ocenie Sądu wniosek skarżącego o sprostowanie uzasadnienia wyżej wskazanego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Treść uzasadnienia nie zawiera bowiem niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, zaś brak wskazania – jak tego domaga się skarżący – że chodzi o "akta administracyjne", a nie jak to Sąd ujął "akta sprawy" nie mieści się w żadnej z wymienionych kategorii dających podstawę do sprostowania. Nie może być bowiem wątpliwe, że w zdaniu tym chodzi o przekazanie przez organ akt administracyjnych sprawy, zaś posłużenie się przez Sąd jedynie określeniem "akta sprawy" nie wpływa w żadnej mierze na sens tego zdania.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.