Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 621/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 258 §1 i §2 pkt 7, art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 2 marca 2011 roku Robert Talaga – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2008 postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Dnia 8 lutego 2011 roku M.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w osobie R. S..

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie posiada stałego źródła dochodu. Nie ma oszczędności, nieruchomości, ani wartościowych przedmiotów. Ponadto jest osobą ubogą bez majątku, a dodatkowo poważnie chorą, zadłużoną i bez dochodów, co uniemożliwia ponoszenie kosztów sądowych.

W celu wyjaśnienia rzeczywistej sytuacji wnioskodawcy, pełnomocnik skarżącego został wezwany do wskazania aktualnych źródeł i wysokości przychodów, z których wnioskodawca finansuje konieczne koszty utrzymania, wskazania wysokości zadłużenia, a także miesięcznych obciążeń z tym związanych oraz przedłożenia zaświadczenia właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego o wysokości dochodu osiągniętego w roku 2008, 2009 i 2010.

W piśmie złożonym przez pełnomocnika skarżącego w ramach odpowiedzi na wezwanie do wyjaśnienia rzeczywistej sytuacji wnioskodawcy pełnomocnik oświadczył, że w 2008, 2009 oraz 2010 roku M.P. nie osiągnął żadnego dochodu, przez co Naczelnik Urzędu Skarbowego nie mógł wystawić zaświadczenia w zakresie wysokości osiągniętego dochodu. Ponadto wyjaśnił, że wnioskodawca aktualnie nie posiada żadnych źródeł dochodów, gdyż został pozbawiony dzierżawy gruntów. Obecnie utrzymuje się z pożyczek od osób fizycznych. Wysokość zadłużenia wnioskodawcy z tytułu prowadzonych postępowań egzekucyjnych prowadzonych przez Urząd Skarbowy została oszacowana na co najmniej 20.000,00 zł.

Stosownie do art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W ramach uzupełnienia wniosku pełnomocnik wnioskodawcy nie przedłożył zaświadczenia o wysokości dochodów osiąganych przez M.P. w latach 2008-2010, wskazując, że wnioskodawca nie osiągał w tym okresie żadnych dochodów, przez co Naczelnik Urzędu Skarbowego nie mógł wystawić stosownego zaświadczenia. W tym zakresie należy wyjaśnić, że Naczelnik Urzędu Skarbowego mógł jednak wystawić zaświadczenie o nieuzyskaniu żadnego dochodu w zakreślonym okresie przez M. P. Brak stosownego zaświadczenia należy uznać za niewyjaśnienie jednej z okoliczności dotyczących rzeczywistej sytuacji wnioskodawcy. Ponadto należy zaznaczyć, że nie wyjaśniono od kogo i w jakiej wysokości M. P. uzyskuje pożyczki na finansowanie bieżących kosztów utrzymania. W konsekwencji nie można dokonać jednoznacznej oceny aktualnej sytuacji wnioskodawcy oraz przyjąć, że zasługuje on na przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie. Nie wykazano bowiem, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.