Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 3675/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6142 Szkoły wyższe niepaństwowe, w tym  zawodowe
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 45 ust. 6 i ust. 7, art. 430 ust. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 478
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Michał Sułkowski (spr.), Protokolant st. specjalista Ewa Kielak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2022 r. sprawy ze skargi [...] Szkoły Wyższej w [...]z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zmiany wpisu w ewidencji uczelni niepublicznych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z [...] lutego 2020 r. znak: [...] , na podstawie art. 430 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej "u.p.s.w.i.n."), nakazał [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej również "Spółka") – założycielowi uczelni - likwidację [...] Szkoły Wyższej w [...] z siedzibą w [...] .

Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika (J.H.), w piśmie z 31 marca 2020 r. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z [...] lutego 2020 r. Spółka dwukrotnie wezwana (w pismach z 10 czerwca 2020 r. i z 24 lipca 2020 r.) do uzupełnienia braków formalnych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy: (1) w piśmie z 15 lipca 2020 r., podpisanym przez J.H. działającego jako pełnomocnik Spółki, oświadczyła, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został podpisany przez J.H., działającego jako pełnomocnik Spółki; (3) w piśmie z 14 sierpnia 2020 r., podpisanym przez J.H. działającego jako pełnomocnik Spółki, podała adres pełnomocnika do doręczeń (ul. [...]); (3) przy piśmie z 14 sierpnia 2020 r. złożyła do akt sprawy odpis pełnomocnictwa z 18 marca 2017 r. udzielonego J.H. przez działającego w imieniu Spółki Z.K., obejmującego m.in. umocowanie do składania wniosków i odwołań, a także do reprezentowania Spółki przed organami władzy i administracji państwowej oraz odbioru wszelkich pism i dokumentów.

Minister Edukacji i Nauki decyzją z [...] października 2020 r. znak: [...] , po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję z [...] lutego 2020 r. Decyzję doręczono pełnomocnikowi Spółki na adres do doręczeń podany w piśmie z 14 sierpnia 2020 r. Po dwukrotnym awizowaniu w dniach 23 października i 2 listopada 2020 r. przesyłka pocztowa została zwrócona do nadawcy 10 listopada 2020 r. z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".

Minister Edukacji i Nauki decyzją z [...] lutego 2021 r. znak: [...] na podstawie art. 37 ust. 7 w zw. z art. 37 ust. 3 pkt 2 i pkt 4 u.p.s.w.i.n., po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie zmiany nazwy uczelni niepublicznej, dokonał wpisu w ewidencji uczelni niepublicznych, pod numerem wpisu do ewidencji "[...]", pod którym wpisana jest [...] Wyższa Szkoła w [...] , o treści: "data wpisu": "2021 – 02 – [...]"; "nazwa i adres uczelni": "[...] Szkoła Wyższa w [...] w likwidacji, [...]".

Spółka w piśmie z 6 kwietnia 2021 r. (omyłkowo wpisano rok "2020" zamiast "2021" – przyp. Sądu) wniosła do Ministra Edukacji i Nauki o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] lutego 2021 r.

Spółka w piśmie z 9 kwietnia 2021 r., w uzupełnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, stwierdziła, że przesyła w załączeniu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Minister Edukacji i Nauki decyzją z [...] października 2020 r. znak: [...] . Do pisma z 9 kwietnia 2021 r. dołączyła wniosek z 6 kwietnia 2020 r. "o doręczenie decyzji", w którym zwróciła się do Ministra Edukacji i Nauki o doręczenie decyzji z [...] października 2020 r. znak: [...] . Podniosła, że decyzja ta nigdy nie została doręczona Spółce, ani jej pełnomocnikowi, a informację o jej wydaniu Spółka uzyskała dopiero w dniu 22 marca 2021 r. Do pisma z 9 kwietnia 2021 r. Spółka nie dołączyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W piśmie z 25 kwietnia 2021 r. znak: [...] w odpowiedzi na pismo z 6 kwietnia 2021 r. poinformowano Spółkę, że decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego została prawidłowo i skutecznie doręczona, natomiast przepisy prawa nie przewidują możliwości kolejnego przekazania stronie już doręczonej decyzji.

W piśmie z 27 kwietnia 2021 r. znak: [...] w odpowiedzi na pismo z 6 kwietnia 2021 r. poinformowano Spółkę, że do pisma z 9 kwietnia 2021 r. nie został dołączony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] października 2020 r., a wyłącznie pismo z 6 kwietnia 2021 r. "wniosek o doręczenie decyzji". Wyjaśniono także, że decyzja z [...] października 2020 r., utrzymująca w mocy decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z [...] lutego 2020 r. nakazującą Spółce likwidację uczelni została wydana wskutek złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazano, że powołana decyzja stała się ostateczna i wykonalna.

Minister Edukacji i Nauki decyzją z [...] sierpnia 2021 r. znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. oraz art. 37 ust. 3 pkt 2 i pkt 4 oraz art. 45 ust. 6 i ust. 7 u.p.s.w.i.n. utrzymał w mocy decyzję z [...] lutego 2021 r.

W uzasadnieniu decyzji Minister Edukacji i Nauki opisał dotychczasowy przebieg postępowania, po czym odwołał się do treści art. 37 ust. 3 pkt 4, ust. 5 i ust. 7, a także art. 45 ust. 6 i ust. 7 u.p.s.w.i.n. Stwierdził, że z przepisów tych wynika, iż organ zarządzający wpis do ewidencji jest zobowiązany przed wydaniem decyzji administracyjnej do dokonania analizy formalnej, tj. czy spełnione zostały przesłanki określone w u.p.s.w.i.n.

Następnie Minister Edukacji i Nauki odwołał się do treści art. 430 ust. 4 u.p.s.w.i.n., zgodnie z którym uczelnia niepubliczna jest postawiona w stan likwidacji od dnia, w którym decyzja w sprawie, o której mowa w ust. 1 lub 2, stała się ostateczna.

Dalej Minister Edukacji i Nauki przypomniał, że [...] lutego 2020 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wydał decyzję znak: [...], którą nakazał Spółce - założycielowi [...] Szkoły Wyższej w [...] z siedzibą w [...] – likwidację uczelni. Organ administracji zauważył, że zgodnie z art. 16 § 1 K.p.a. decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Mając to na uwadze, Minister wskazał, że Spółka, jako strona postępowania w sprawie nakazania likwidacji, złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] lutego 2020 r. Postępowanie to zostało zakończone decyzją Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z [...] października 2020 r., utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję.

Odnosząc się do przedstawionych przez stronę wątpliwości dotyczących doręczenia decyzji z [...] października 2020 r. Minister wyjaśnił, że została ona nadana w dniu 19 października 2020 r. w Urzędzie Pocztowym [...], na adres do doręczeń wskazany przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika Spółki, będącej założycielem [...] Szkoły Wyższej w [...] z siedzibą w [...] . Przesyłka została zwrócona do nadawcy. Z adnotacji na kopercie wynika, że z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi, przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym [...], a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Operator pocztowy dwukrotnie awizował przesyłkę, w dniu 23 października 2020 r. oraz w dniu 2 listopada 2020 r.

Minister stwierdził, że dokonał oceny zwracanej przesyłki i uznał, że dokument ten został opatrzony podpisem doręczyciela, a także zawiera wszelkie niezbędne informacje zarówno co do sposobu awizowania, dat tych czynności, wreszcie zwrotu przesyłki do nadawcy. Jak skonstatował, fakt dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej decyzję z dnia [...] października 2020 r., skierowanej na adres pełnomocnika założyciela, dawał podstawę do uznania, w oparciu o przepisy K.p.a., że została ona skutecznie doręczona w trybie art. 44 K.p.a.

Organ administracji stwierdził następnie, że wobec skutecznego doręczenia decyzji z [...] października 2020 r., utrzymującej w mocy decyzję z [...] lutego 2020 r., a także ze względu na fakt, że od decyzji z [...] lutego 2020 r. nie służy już wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy - powołana decyzja stała się ostateczna. W świetle art. 430 ust. 4 u.p.s.w.i.n. oznaczało to postawienie z mocy prawa [...] Szkoły Wyższej w [...] z siedzibą w [...] w stan likwidacji z dniem ostateczności decyzji z [...] lutego 2020 r.

Minister stwierdził dalej, że w konsekwencji, wobec postawienia [...] Szkoły Wyższej w [...] z siedzibą w [...] w stan likwidacji z upływem dnia [...] października 2020 r. z mocy prawa wskutek ostatecznej decyzji Ministra z dnia [...] lutego 2020 r. zasadne stało się dokonanie wpisu w ewidencji o treści: "data wpisu": "2021-02-[...]" "nazwa i adresu uczelni": [...] Szkoła Wyższa w [...] w likwidacji, [...]".

Minister zauważył również, że w przedmiotowym postępowaniu nie był właściwy do oceny prawidłowości decyzji nakazującej Spółce likwidację [...] Szkoły Wyższej w [...] z siedzibą w [...] , niemniej jednak jest tą decyzją związany. Wobec faktu, że uczelnia została postawiona w stan likwidacji zaszła potrzeba odzwierciedlenia w ewidencji uczelni niepublicznych zaistniałego stanu faktycznego poprzez wprowadzenie odpowiedniego wpisu.

[...] Szkoła Wyższa w [...] w likwidacji z siedzibą w [...] w piśmie z 22 września 2021 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Edukacji i Nauki z [...] sierpnia 2021 r., zarzucając:

1. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że decyzja z [...] października 2020 r. znak: [...] jest decyzją ostateczną i wykonalną, podczas gdy zostało złożone w sposób skuteczny i wiążący odwołanie od tej decyzji, co prowadzi do wniosku, że nie może ona być decyzją ostateczną i wykonalną, a tym samym nie można uznać, iż [...] Szkoła Wyższa w [...] została w sposób skuteczny postawiona w stan likwidacji;

2. naruszenie art. 45 u.p.s.w.i.n. poprzez uznanie, że [...] Szkoła Wyższa w [...] została w sposób skuteczny postawiona w stan likwidacji, podczas gdy [...] Szkoła Wyższa w [...] nie została postawiona w sposób skuteczny i ostateczny w stan likwidacji, a tym samym art. 45 u.p.s.w.i.n. w ogóle nie znajduje zastosowania;

3. naruszenie art. 11 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców poprzez bezzasadne odstąpienie od zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść przedsiębiorcy;

4. naruszenie art. 6 K.p.a. w zw. z art. 180 K.p.a. poprzez podejmowanie działań nieopartych na przepisach obowiązującego prawa;

5. naruszenie art. 7a K.p.a. poprzez niezasadne odstąpienie od rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony;

6. naruszenie art. 8 K.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania i podejmowanie działań w sposób niebudzący zaufania uczestników do władzy publicznej.

Podnosząc powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie decyzji oraz umorzenie postępowania.

Minister Edukacji i Nauki wniósł o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi [...] Szkoły Wyższej w [...] w likwidacji z siedzibą w [...] .

Argumentując za odrzuceniem skargi organ administracji podniósł, że egzemplarz skargi, który został udostępniony, nie został opatrzony własnoręcznym podpisem J.H., a zatem nie spełnia warunku określonego w art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "P.p.s.a.").

Ponadto Minister zaznaczył, że [...] Szkoła Wyższa w [...] w likwidacji nie była stroną postępowania w przedmiocie dokonania wpisu w ewidencji uczelni niepublicznych. Stwierdził, że stroną postępowania w przedmiocie odnotowania w ewidencji zmiany nazwy uczelni niepublicznej poprzez dodanie oznaczenia "w likwidacji" jest wyłącznie założyciel uczelni niepublicznej, czyli w przedmiotowej sprawie [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] . W ocenie Ministra, uznanie założyciela za jedyną stronę postępowania w sprawie odnotowania oznaczenia "w likwidacji" w ewidencji uczelni niepublicznych wynika z art. 45 ust. 4 pkt 1 i pkt 2 u.p.s.w.i.n., zgodnie z którym, z dniem postawienia uczelni w stan likwidacji założyciel przejmuje kompetencje organów uczelni a ich kadencja wygasa. Jak wywiódł Minister, ograniczenie kompetencji uczelni na etapie likwidacji uczelni, zostało potwierdzone w pozostałych przepisach u.p.s.w.i.n., dotyczących zakończenia działalności uczelni niepublicznej. W szczególności to na założycielu spoczywa obowiązek prowadzenia likwidacji uczelni niepublicznej oraz poinformowania Ministra o jej zakończeniu (art. 46 ust. 2 i 6 u.p.s.w.i.n.). Zdaniem Ministra, w obowiązującym stanie prawnym, brak jest podstaw dla uznania uczelni za stronę postępowania w sprawie odnotowania w ewidencji uczelni niepublicznych oznaczenia "w likwidacji", a tym samym nie ma ona także interesu prawnego wymaganego do złożenia skargi. Organ administracji nadmienił, że decyzja odnotowująca w ewidencji uczelni niepublicznych zmianę nazwy uczelni poprzez dodanie oznaczenia "w likwidacji" była już przedmiotem analizy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1524/19, a adresatem kwestionowanej wówczas decyzji był również wyłącznie założyciel.

W dalszej części odpowiedzi na skargę, odnosząc się do postawionych w skardze zarzutów, Minister przedstawił argumentację zbieżną z zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W dniu 22 listopada 2021 r. Spółka uzupełniła brak formalny skargi poprzez jej podpisanie przez osobę uprawnioną do reprezentacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie podlegała odrzuceniu.

Po pierwsze, jakkolwiek zaskarżoną decyzję doręczono [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej również "Spółka"), będącej założycielem [...] Szkoły Wyższej w [...] z siedzibą w [...] , któremu Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją wydaną na podstawie art. 430 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.

– stan prawny na dzień wydania zaskarżonej decyzji; dalej powoływana jako "u.p.s.w.i.n.") nakazał likwidację uczelni niepublicznej, to skargę na tę decyzję wniosła [...] Szkoła Wyższa w [...] w likwidacji z siedzibą w [...] , zachowując przy tym termin 30 dni od doręczenia decyzji założycielowi (decyzję doręczono Spółce 23 sierpnia 2021 r., natomiast skargę wniesiono 22 września 2021 r.).

Po drugie, jakkolwiek decyzja wydawana na podstawie art. 430 ust. 1 pkt 5 u.p.s.w.i.n. kierowana jest do założyciela ("Minister, w drodze decyzji administracyjnej, może nakazać założycielowi likwidację uczelni niepublicznej"), natomiast stosowanie do treści art. 430 ust. 4 w zw. z art. 45 ust. 4 pkt 5 u.p.s.w.i.n., z dniem postawienia uczelni w stan likwidacji założyciel przejmuje kompetencje organów uczelni, to uczelnia postawiona w stan likwidacji nadal – jakkolwiek w ograniczonym zakresie - realizuje zadania ustawowe oraz pozostaje podmiotem praw i obowiązków, a osobowość prawną traci dopiero z dniem wykreślania z ewidencji (art. 430 ust. 4 w zw. z art. 46 ust. 8 u.p.s.w.i.n.).

Po trzecie, przejęcie przez założyciela kompetencji organów uczelni postawionej w stan likwidacji nie oznacza, że postępowania administracyjne i sądowe dotyczące tej uczelni mogą być prowadzone wyłącznie z udziałem założyciela. W u.p.s.w.i.n. nie zawarto regulacji analogicznej do znajdującej się w art. 144 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 1520 ze zm.), zgodnie z którym po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu.

Po czwarte, zaskarżona decyzja stanowi podstawę wpisu w ewidencji uczelni niepublicznych poprzez dodanie oznaczenia "w likwidacji" do nazwy uczelni, tj. [...] Szkoły Wyższej w [...] .

Po piąte zatem, w ocenie Sądu posiadająca osobowość prawną [...] Szkoła Wyższa w [...] w likwidacji ma - w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. – dalej powoływana jako "P.p.s.a.") - interes prawny we wniesieniu skargi na decyzję, która stanowiła podstawę dodania oznaczenia "w likwidacji" do nazwy tej uczelni.

Po szóste, jak zwrócono już uwagę i co podniósł Minister Edukacji i Nauki w odpowiedzi na skargę, z dniem postawienia uczelni w stan likwidacji założyciel przejmuje kompetencje organów uczelni. Założyciel przejmuje zatem m.in. kompetencje rektora uczelni (art. 17 ust. 1 pkt 2 u.p.s.w.i.n.), do którego zadań należy w szczególności reprezentowanie uczelni (art. 23 ust. 1 pkt 1 u.p.s.w.i.n.). Przedmiotową skargę podpisał J.H. uprawniony zgodnie z rejestrem przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego do jednoosobowej reprezentacji [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] , będącej założycielem [...] Szkoły Wyższej w [...] z siedzibą w [...] . Skargę podpisała zatem osoba uprawniona do jednoosobowej reprezentacji założyciela uczelni, który z dniem postawienia tej uczelni w stan likwidacji przejął wyłączną kompetencję do reprezentacji uczelni. W tej sytuacji w ocenie Sądu, odrzucenie skargi z uwagi na stwierdzenie, że [...] Szkoła Wyższa w [...] w likwidacji z siedzibą w [...] nie była stroną postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, stanowiłoby przejaw nadmiernego rygoryzmu procesowego, ograniczającego konstytucyjnie gwarantowane prawo uczelni – reprezentowanej wszakże w przedmiotowej sprawie przez założyciela, któremu doręczono zaskarżoną decyzję – do rozpoznania jej sprawy przez sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej).

Po siódme, należy też nadmienić, że dopuszczalność skargi na (wydaną na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

- Dz. U. z 2012 r. poz. 572 ze) - skierowaną do założyciela - decyzję cofającą zezwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej i nakazującą założycielowi likwidację uczelni niepublicznej, złożonej przez uczelnię postawioną mocą tej decyzji w stan likwidacji (art. 26 ust. 2 powołanej ustawy), potwierdzono w orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (zob. prawomocny wyrok z 5 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 255/17). Pomimo zmiany stanu prawnego i faktu, że przedmiotem skargi [...] Szkoły Wyższej w [...] w likwidacji z siedzibą w [...] jest decyzja będąca "konsekwencją" decyzji nakazującej założycielowi jej likwidację, stanowisko zajęte w uzasadnieniu powołanego wyroku, zachowuje aktualność w realiach rozpoznanej sprawy. Eksponowane w odpowiedzi na skargę ograniczenie kompetencji uczelni na etapie likwidacji było bowiem także skutkiem decyzji cofającej zezwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej i nakazującej założycielowi likwidację tej uczelni podejmowanej na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. (zob. art. 26 i art. 27 powołanej ustawy). Mimo to, w uzasadnieniu powołanego orzeczenia opowiedziano się za dopuszczalnością skargi złożonej przez uczelnię niepubliczną postawioną w stan likwidacji. Nie ma zaś w ocenie Sądu podstaw, by przyznać takiej uczelni legitymację do wniesienia skargi na decyzję nakazującą likwidację, a nie przyznać jej w przypadku decyzji o zmianie wisu w ewidencji uczelni niepublicznych będącej konsekwencją decyzji nakazującej likwidację.

Skarga nie podlegała uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 45 ust. 6 u.p.s.w.i.n., uczelnia postawiona w stan likwidacji używa nazwy z dodaniem oznaczenia "w likwidacji". Stosownie natomiast do treści art. 45 ust. 7 u.p.s.w.i.n., minister dokonuje zmiany wpisu w ewidencji przez dodanie do nazwy uczelni oznaczenia "w likwidacji". W świetle art. 37 ust. 6 i ust. 7 u.p.s.w.i.n. zmiana wpisu w ewidencji stanowi wpis do ewidencji, który z wyłączeniem danych, o których mowa w art. 37 ust. 3 pkt 5 (imię i nazwisko oraz datę rozpoczęcia i zakończenia kadencji rektora) i pkt 6 (informację o ostatecznej decyzji w sprawie likwidacji uczelni), następuje w drodze decyzji administracyjnej. Wpis, którego dokonano mocą zaskarżonej decyzji obejmował dodanie do nazwy uczelni ("[...] Szkoła Wyższa w [...] ") oznaczenia "w likwidacji". Prawidłowo przyjął więc prawną formę decyzji administracyjnej.

Zgodnie z art. 430 ust. 3 u.p.s.w.i.n., uczelnia niepubliczna jest postawiona w stan likwidacji od dnia, w którym decyzja w sprawie, o której mowa w ust. 1 lub 2, stała się ostateczna. Decyzją w sprawie, o której mowa w art. 430 ust. 1 u.p.s.w.i.n., nakazano [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] likwidację [...] Szkoły Wyższej w [...] z siedzibą w [...] . Decyzję wydał w dniu [...] lutego 2020 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, zatem na podstawie art. 127 § 3 K.p.a. stronie przysługiwało prawo zwrócenia się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Spółka skorzystała z tego prawa, a Minister Edukacji i Nauki po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy, decyzją z [...] października 2020 r. utrzymał w mocy decyzję z [...] lutego 2020 r.

Jak trafnie zwrócono uwagę w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne (art. 16 § 1 zd. 1 K.p.a.). Decyzja Ministra z [...] października 2020 r. jest zatem decyzją ostateczną. Nie przysługuje od niej bowiem ani odwołanie, ani wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, skoro została wydana właśnie po rozpatrzeniu takiego wniosku. W dniu rozpatrzenia tego wniosku, zatem w dniu wydania decyzji z [...] października 2020 r., decyzja nakazująca likwidację [...] Wyższej Szkoły Wyższej w [...] stała się zatem ostateczna. Z tym więc dniem uczelnia została postawiona w stan likwidacji, a tym samym Minister został zobowiązany do dokonania zmiany wpisu w ewidencji przez dodanie do nazwy uczelni oznaczenia "w likwidacji".

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że decyzja Ministra z [...] października 2020 r. została wysłana przez Ministra pocztą (przez operatora pocztowego w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe

- Dz. U. z 2020 r. poz. 1041) do pełnomocnika Spółki na prawidłowy adres, który podał on w piśmie z 14 sierpnia 2020 r. Przesyłka pocztowa była dwukrotnie awizowana: pierwszy raz 23 października 2020 r., drugi raz 2 listopada 2020 r., po czym 10 listopada 2020 r. została zwrócona do nadawcy z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Decyzja została zatem doręczona pełnomocnikowi Spółki w dniu 6 listopada 2020 r. (art. 44 § 4 K.p.a.).

Należy przy tym zaznaczyć, że w art. 430 ust. 3 u.p.s.w.i.n. (uchwalonym po zmianie art. 16 K.p.a. poprzez zdefiniowanie w nim pojęcia "decyzji prawomocnej", obok funkcjonującego wcześniej pojęcia "decyzji ostatecznej" - art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. poz. 935) ustawodawca posłużył się sformułowaniem "decyzja (...) stała się ostateczna", co oznacza, że możliwość jej zaskarżenia do sądu administracyjnego nie ma znaczenia dla obowiązku dokonania przez ministra zmiany wpisu w ewidencji po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nakazującą likwidację uczelni. Uczelnia jest postawiona w stan likwidacji od dnia, w którym decyzja nakazująca postawienie jej w stan likwidacji stała się ostateczna, tj. od dnia wyczerpania postępowania według K.p.a. (wydania decyzji na skutek wniosku do ministra o ponowne rozpatrzenie sprawy albo upływu terminu do złożenia takiego wniosku). W literaturze przedmiotu zauważa się, że art. 430 ust. 3 u.p.s.w.i.n. ma istotne znaczenie, gdyż oznacza postawienie uczelni w stan likwidacji z mocy prawa, bez oczekiwania na ewentualne uprawomocnienie się takiej decyzji, czyli wyczerpanie postępowania przed sądami administracyjnymi (J. M. Zieliński [w:] H. Izdebski, J. M. Zieliński, Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021 r., art. 430; podobnie: T. Jędrzejewski [w:] Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, red. J. Woźnicki, Warszawa 2019 r., art. 430.).

Reasumując, kontrola zaskarżonej decyzji nie dała podstaw do stwierdzenia, że została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania lub przepisów prawa materialnego. Brak jest podstaw do uznania, że w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji nie wyjaśniono wszystkich kwestii mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy zmiany wpisu w ewidencji uczelni niepublicznych. Uzasadnienie decyzji odpowiadają prawu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę