Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1304/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 114  ust. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Protokolant Izabela Filipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi L.K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania ekwiwalentu pieniężnego w zamian za niewykorzystany czas wolny od służby za lata 2000 – 2004 - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z [...] lipca 2008 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania L.K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.); zwanej dalej kpa, utrzymał w mocy decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2008 roku nr [...] o odmowie przyznania ekwiwalentu pieniężnego w zamian za niewykorzystany czas wolny od służby za lata 2000-2004.

Organ ustalił, że L.K. – [...] Wydziału do [...] Zarządu w R. [...] raportem z dnia [...] marca 2006 roku wystąpił do przełożonego o udzielenie mu zwolnienia z zajęć służbowych z tytułu pełnienia służby w ponadnormatywnym jej wymiarze w latach 2000-2004.

Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] zwolnił L.K. ze służby z dniem [...] czerwca 2007 r.

Odmawiając funkcjonariuszowi przyznania ekwiwalentu pieniężnego w zamian za niewykorzystany czas wolny od służby za lata 2000-2004, organ stwierdził, że stosownie do treści art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), policjant zwalniany ze służby otrzymuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany czas wolny od służby, przyznany na podstawie art. 33 ust. 3 tej ustawy, nie więcej jednak niż za ostatnie 3 lata kalendarzowe, zatem w przypadku L.K. za lata 2005-2007.

Wskazano, że z treści przywołanego art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji wynika wyraźnie, iż jest to świadczenie, przysługujące policjantowi zwalnianemu ze służby. Zatem ewentualna wypłata ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby, nie mogła nastąpić wcześniej niż z dniem zwolnienia skarżącego ze służby w Policji, czyli [...] czerwca 2007 roku. Zatem nie było podstaw do przyznania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby przed zwolnieniem funkcjonariusza ze służby.

Zwrócono uwagę, że od dnia [...] stycznia 2006 roku do dnia [...] kwietnia 2006 roku, a następnie od dnia [...] maja 2006 roku do dnia zwolnienia ze służby, tj. [...] czerwca 2007 roku funkcjonariusz przebywał na długotrwałym zwolnieniu lekarskim, w wyniku czego nie udzielono mu czasu wolnego z urzędu, mimo istniejącego obowiązku rozliczenia służby w 3-miesięcznym okresie rozliczeniowym.

Podkreślono, że nieprawidłowości w zakresie rozstrzygnięcia sprawy w terminie przewidzianym w art. 35 kpa, jak również obowiązku wynikającego z dyspozycji art. 36 kpa, nie miały wpływu na merytoryczną treść rozstrzygnięcia.

W skardze do Sądu L.K. wniósł o uchylenie decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2008 r. i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.

Zarzucił organowi rażące naruszenie prawa materialnego i działanie organu na jego niekorzyść oraz naruszenie przez Komendanta Głównego Policji:

• art. 10 § 1 kpa polegające na niezapewnieniu czynnego udziału w postępowaniu i uniemożliwieniu wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiału oraz zgłoszenia ewentualnych żądań,

• art. 35 i 36 kpa polegające na celowym – przewlekłym i biurokratycznym prowadzeniu postępowania z naruszeniem art. 33 ust. 2 ustawy o Policji na jego niekorzyść,

• art. 77 § 1 kpa polegające na braku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego.

Wskazał, że jego przełożeni nie zapewnili mu prawa do wykorzystania czasu wolnego w zamian za służbę pełnioną w czasie ponadnormatywnym.

Podniósł, że organ mógł wyznaczyć termin odbioru czasu wolnego między zwolnieniami lekarskimi, tj. [...] kwietnia 2005 roku, a [...] maja 2006 roku. W raporcie z [...] marca 2006 roku deklarował gotowość przerwania zwolnienia lekarskiego w celu udzielenia mu przez organ zwolnienia od służby. Wnioski te podtrzymał w pismach z [...] grudnia 2006 roku i [...] lutego 2007 roku.

Zwrócił uwagę, że decyzja w zakresie raportu z dnia [...] marca 2006 r. została wydana przez organ po 10 miesiącach od zwolnienia ze służby. W jego ocenie, organ powinien wydać rozstrzygnięcie w tym przedmiocie przed zwolnieniem ze służby.

Uważa, że organ naruszył prawo przez powołanie w podstawie prawnej rozstrzygnięcia przepisu art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji, ponieważ jego raport z [...] marca 2006 r. wpłynął do organu [...] marca 2006 roku i od tej daty żądanie stało się wymagalne. Nowelizacja zaś tego przepisu weszła w życie 20 września 2006 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przywołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o treść przepisu art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji obowiązującą zarówno w dniu zwolnienia L.K. ze służby, tj. [...] czerwca 2007 roku jak i w dniu wydania decyzji nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2008 roku.

Zdaniem organu, nieuzasadniony jest zarzut o niedopuszczeniu skarżącego do udziału w postępowaniu administracyjnym, skoro sam je zainicjował, a swój udział ograniczył do pisania raportów ponaglających, skarg oraz monitów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego doprowadziła do stwierdzenia, że decyzja ta jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, a skarga nie jest zasadna. Sąd nie znalazł bowiem podstaw do uznania, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy - co pozwoliłoby, w myśl przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) na uchylenie tej decyzji w całości lub w części.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie jest przepis art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji stosownie, do którego policjant zwalniany ze służby otrzymuje, z zastrzeżeniem ust. 2-4 ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz za niewykorzystany czas wolny od służby przyznany na podstawie art. 33 ust. 3, nie więcej jednak niż za ostatnie 3 lata kalendarzowe.

Treść tego przepisu została nadana nowelizacją dokonaną przez art. 1 pkt 31 lit. a ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 158, poz.1122), opublikowanej w dniu 5 września 2006 r. i stosownie do jej przepisu art. 11 weszła w życie z dniem 20 września 2006 r.

Wobec powyższego, organ prawidłowo zastosował brzmienie przepisu art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Zatem organ zasadnie odmówił skarżącemu przyznania ekwiwalentu pieniężnego za czas wolny od służby za lata 2000-2004, gdyż ten przedział czasowy znalazł się poza okresem 3 lat kalendarzowych poprzedzających zwolnienie funkcjonariusza ze służby.

Z konstytucyjnej zasady praworządności wynika, że w postępowaniu administracyjnym organy administracji publicznej rozstrzygając sprawy winny stosować przepisy obowiązujące w dacie wydania decyzji. Od tej reguły mogą zostać wprowadzone odstępstwa przepisami przejściowymi, co jednak na gruncie omawianej nowelizacji nie miało miejsca (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2007 r. I OSK 1080/06 - orzeczenia.nsa.gov.pl).

Bez wpływu na prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby pozostaje fakt, że funkcjonariusz nie wykorzystał czasu wolnego od służby w zamian za czas służby przekraczający określoną przepisem normę. W związku z tym Sąd nie uwzględnił zarzutu naruszenia przez przełożonych funkcjonariusza art. 33 ust. 2 ustawy o Policji.

Również bez znaczenia dla wyniku rozstrzygnięcia pozostaje kwestia ilości wypracowanych przez skarżącego w latach 2000-2004 nadgodzin. Przepis art.114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji wyklucza bowiem możliwość przyznania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby za wskazany okres z uwagi na fakt, iż od 2004 roku do zwolnienia ze służby upłynęły trzy lata kalendarzowe.

Naruszenie przez organ w toku postępowania administracyjnego norm procesowych określonych w art. 35 i 36 kpa nie miało wpływu na wynik sprawy. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organ nie naruszył przepisu art. 10 i 77 kpa.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.