Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 145/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Sędziowie NSA Anna Żak, As. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. i J. małż. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 1998 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 kpa nakazał J. i J. małż. Z. rozebrać dobudowaną i nadbudowana część budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce położonej w miejscowości O. ul. [...] w terminie do dnia 31 października 1998 r.

Decyzją z dnia [...] lipca 1998 r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania J. i J. Z. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego zaskarżona decyzją obowiązku.

Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lipca 1998 r. wystąpili J. i J. Z.

Decyzją z dnia [...] października 2002 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 157 § 3 kpa odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1998 r. uchylającej decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. w części dotyczącej wyznaczenia terminu wykonania rozbiórki dobudowanej i nadbudowanej części budynku gospodarczego, a w pozostałej części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu stwierdził, że decyzja organu stopnia wojewódzkiego z dnia [...] lipca 1998 r. była badana przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi i wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2002 r. Sąd ten oddalił skargę J. i J. Z. na decyzję Wojewody [...].

W związku z tym i stosownie do art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ administracji, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.

Dlatego w przedmiotowej sprawie oddalenie przez NSA skargi na niezgodność decyzji z prawem, zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa po rozpatrzeniu wniosku J. i J. Z. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2002 r.

Organ odwoławczy ponownie wskazał, że wydanie wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi i oddalenie skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1998 r. zamknęło drogę do stwierdzenia nieważności wnioskowanej decyzji. Natomiast okoliczność złożenia przez stronę wniosku o rewizję nadzwyczajną tego wyroku pozostaje bez wpływu na treść decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli J. i J. Z. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu oczywistej sprzeczności z prawem.

We wniesionej skardze skarżący podali, że sprzeczność z prawem polega na tym, że organy nadzoru ustaliły poza prawem, ze dokonali oni wybudowania nowego obiektu budowlanego w sytuacji, gdy dokonali jedynie naprawy uszkodzonego budynku na starych fundamentach. Dlatego też dotychczas prowadzone postępowanie było prowadzone o błędną podstawę prawną tj. art. 48 Prawa budowlanego.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawarta w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W związku z reformą sądownictwa administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] października 2002 r. nie można postawić zarzutu naruszenia prawa i to zarówno procesowego jak i materialnego.

Przedmiotem postępowania nadzorczego opartego o treść art. 156 kpa jest wyłącznie ustalenie i ocena, czy kontrolowany akt administracyjny nie jest dotknięty jedną z wad wymienionych enumeratywnie w § 1 tego przepisu.

Zgodzić należy się ze stanowiskiem zaprezentowanym w zaskarżonej decyzji, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, iż kontrolowana decyzja dotknięta została którąkolwiek z tych wad.

Przedmiotem badania w niniejszym postępowaniu przez organ nadzoru budowlanego była decyzja z dnia [...] lipca 1998 r. Wojewody [...] uchylająca decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. w części dotyczącej wyznaczenia terminu wykonania rozbiórki dobudowanej i nadbudowanej części budynku gospodarczego, a w pozostałej części utrzymującej w mocy decyzje organu I instancji, w odniesieniu do którego to orzeczenia organ rozpoznający sprawę w trybie wszczętego postępowania nadzwyczajnego, stwierdził brak zaistnienia przesłanek z art. 156 § 1 kpa.

O rażącym naruszeniu prawa można mówić w sytuacji, gdy określona decyzja została wydana wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym, wbrew wszystkim przesłankom przepisu nadano prawa albo ich odmówiono. Cecha rażącego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez ich proste zestawienie ze sobą (por. uwagi do art. 156 kpa w wyd. Kodeks postępow3ania administracyjnego, Komentarz, B. Adamiak / J. Borkowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2000)

Zasadnie stwierdził organ wydający zaskarżoną decyzję brak wystąpienia tego rodzaju "kwalifikowanego" naruszenia prawa w odniesieniu do badanej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów przedstawionych we wniesionej skardze stwierdzić należy, iż decyzja organu stopnia wojewódzkiego z dnia [...] lipca 1998 r. była badana przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi. Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2002 r. w sprawie sygn. akt IV SA/Łd 1629/98 Sąd ten oddalił skargę J. i J. Z. na wyżej wymienioną decyzję Wojewody [...]. Sąd ten badał niniejszą sprawę pod względem zgodności z prawem jak i z urzędu, czy nie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania, czy też stwierdzenia nieważności.

W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należało wziąć pod rozwagę, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270)