Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 2058/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie WSA Daniela Kozłowska (spr.) AWSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2004 r. sprawy ze skargi F. Spółka z o.o. w W. na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3) zasądza od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA 2058/02

U z a s a d n i e n i e

F. spółka z o.o. z siedzibą w W. przy ul. [...] wystąpiła do Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w R. o zmianę decyzji (zezwolenia) nr [...] z [...] września 2001 r. na prowadzenie apteki w Rz. przy pl. [...] i decyzji (zezwolenia) nr [...] z [...] września 2001 r. na prowadzenie apteki w P. przy ul. [...] – w związku ze zmianą siedziby spółki. Pismem z dnia 5 kwietnia F. została wezwana do uiszczenia opłaty skarbowej za każdą z dwóch decyzji. Pismo to zostało Spółce doręczone w dniu 12 kwietnia 2002 r. z pouczeniem, że nieziszczenie opłaty spowoduje umorzenie postępowania.

Postanowieniami z dnia [...] kwietnia 2002 r., [...] i [...] [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w R., powołując art. 261 § 2 i art. 123 k.p.a., zwrócił podania "bez merytorycznego rozpatrzenia sprawy" – wobec nieziszczenia opłaty skarbowej z tytułu zmiany koncesji oraz wniesienia podania.

W dniu 21 maja 2002 r. F. wniosła zażalenia podnosząc, że zmiana siedziby spółki, a nie prowadzonych przez nią aptek, nie wymaga wniesienia opłaty skarbowej.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 r., [...], Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2002 r., znak [...] "odmawiające zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w R.e przy [...] i w P. przy ul. [...] w związku z odmową dokonania przez wnioskodawcę stosownej opłaty skarbowej". Organ wskazał, że opłacie podlega także zmiana zezwolenia. Wynika to z IV załącznika do ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 86, poz. 960 ze zm.). Warunki zezwolenia, to określenie podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, także adresu tego podmiotu. Każda zmiana, która mieści się w warunkach wydanego zezwolenia powoduje konieczność wniesienia stosownych opłat skarbowych.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego F. podnosi, że zmiana adresu siedziby spółki, a nie aptek, nie wymaga opłat skarbowych, gdyż nie dotyczy zmiany warunków wydanego zezwolenia.

Odpowiadając na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie podnosząc, że pojęcie "warunki zezwolenia" obejmuje określenie podmiotu prowadzącego działalność (imię i nazwisko, nazwę, adres, adres siedziby), jak również wskazanie miejsca prowadzenia działalności, jej zakres i inne wymagania. Każda zmiana warunków zezwolenia, w tym dotycząca oznaczenia podmiotu prowadzącego działalność wymaga uiszczenia stosownej opłaty skarbowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269).

Skarga została uwzględniona, choć z innych przyczyn niż w niej wskazane. Regulacja art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) o braku związania sądu administracyjnego zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, istniejąca zresztą również w poprzednio obowiązującej ustawie z 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, oznacza m.in. dokonanie przez Sąd oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej zgodności z prawem, niezależnie od sformułowanych w skardze twierdzeń i zarzutów. Ta ocena musi być jednak dokonywana w granicach danej sprawy, określonych w kwestionowanym w skardze rozstrzygnięciu.

Zgodnie z art. 133 § 1 powyższej ustawy Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Przedstawione Sądowi akta są niekompletne. Nie można na ich podstawie ustalić, czy zażalenia na postanowienie [...] Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2002 r. zostały wniesione w terminie. Zażalenie w sprawie [...], które wpłynęło do organu w dniu 21 maja 2002 r. jest datowane przez skarżącego na dzień 17 maja 2002 r. Natomiast w aktach nie ma dowodu doręczenia postanowienia z dnia [...]5 kwietnia 2002 r., ani koperty, w której zażalenie to zostało przesłane organowi. Jeśli chodzi o postanowienie oznaczone jako [...] to również nie można ustalić daty jego wniesienia (brak koperty). Z nadesłanego na żądanie Sądu dowodu doręczenia wynika, że F. postanowienie z dnia [...] kwietnia 2002 r. otrzymała w dniu 7 maja 2002 r., a nie jak podaje w zażaleniu w dniu 11 maja 2002 r. Wobec niemożności skontrolowania – na podstawie dostępnych Sądowi materiałów sprawy – czy zażalenie zostały wniesione w terminie określonym w art. 141 § 2 k.p.a., a zatem, czy dopuszczalne było merytoryczne rozpatrzenie wniesionych zażaleń i czy w sprawie został prawidłowo zastosowany art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu.

W związku z powyższym Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" i art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 powyższej ustawy w związku z art. 97 § 2 Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.