Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1229/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 31 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 31 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi P. B. na zawiadomienie Prezydenta Miasta z dnia 29 maja 2017 r. nr [...] o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o skreśleniu z ewidencji instruktorów postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na zawiadomienie Prezydenta Miasta z dnia 29 maja 2017 r. nr [...] o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o skreśleniu z ewidencji instruktorów, w której przedstawił argumentację przemawiająca za brakiem podstaw do wszczęcia postępowania, w szczególności związaną z brakiem związku popełnionego przestępstwa z wykonywaniem zawodu instruktora jazdy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na niepodleganie kontroli sądu administracyjnego przedmiotu niniejszej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada, przede wszystkim, dopuszczalność skargi, to znaczy, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Właściwość sądu administracyjnego określa przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., póz. 1066 ze zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., póz. 1369), zwanej dalej "P.p.s.a.", jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

Sygn. akt III SA/Kr 1229/17

z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. póz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. póz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r.

0 Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., póz. 1947), oraz postępowań,

do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje

przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie

zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa

miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów

administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego

1 ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu

administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek

samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania

w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania

w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie

postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów

lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień

lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania

administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks

postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań,

do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

§ 2a.Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Sygn. akt III SA/Kr 1229/17

§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów i czynności jest wyczerpujące (katalog zamknięty), co oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone powyżej, nie podlega właściwości sądów administracyjnych i zostanie odrzucona w myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Ponadto, zgodnie z art. 5 P.p.s.a. sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach, między innymi:

1) wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach

między organami administracji publicznej;

2) wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi;

3) odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji

w organach administracji publicznej, chyba, że obowiązek mianowania lub powołania

wynika z przepisów prawa.

P. B. uczynił przedmiotem skargi zawiadomienie Prezydenta Miasta z dnia 29 maja 2017 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji o skreśleniu z ewidencji instruktorów.

Zawiadomienie zostało sporządzone na podstawie przepisu art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j., Dz.U. z 2017 r., póz. 1257) stanowiącego, że postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (...) wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie.

Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, poza ściśle przewidzianymi wyjątkami - które w sprawie nie występują - nie przewidują wydania odrębnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wszczęcia postępowania.

Zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania z urzędu, przewidziane przez przepis art. 61 § 4 k.p.a., ma formę pisemną, nie jest jednak postanowieniem czy też decyzją, o których mowa w k.p.a. ani inną czynnością bądź aktem administracyjnym, które zgodnie z cyt. wyżej przepisem podlegałoby kontroli sądu administracyjnego. Zawiadomienie stanowi jedynie czynność materialne -techniczną, z którą co prawda łączy się prawo strony do wypowiedzenia się wobec

4

Sygn. akt III SA/Kr 1229/17

zgromadzonego materiału dowodowego, niemniej samo w sobie nie tworzy dla strony prawa lub obowiązku.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę P. B. ze względu niepodleganie zawiadomień o wszczęciu postępowania administracyjnego kognicji sądu administracyjnego.