Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 120/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 , art. 49, art. 47 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L.A. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 481/15 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania pisma skarżącego w sprawie ze skargi L. A. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia (...) marca 2015 r. nr (...) w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 481/15 pozostawiono bez rozpoznania pismo L. A. z dnia 13 października 2017 r. w przedmiocie uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

L. A. w dniu 13 października 2017 r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Zarządzeniem z dnia 19 października 2017 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego tego wniosku poprzez dokonanie uchybionej czynności w postaci złożenia skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Przesyłkę poleconą zawierającą powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 26 października 2017 r. jednakże wezwanie nie zostało wykonane w terminie.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach powołując się na art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) pozostawił pismo bez rozpoznania.

Ponadto Sąd I instancji wskazał, że termin wyznaczony skarżącemu do uzupełnienia rozpatrywanego braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu upłynął bezskutecznie w dniu 2 listopada 2017 r.

Skarżący wniósł o uchylenie tego zarządzenia wskazując, że jest ono oparte na błędnych ustaleniach faktycznych i prawnych, oraz nie uwzględnia całokształtu okoliczności ujawnionych w 2017 r. – a ponadto jest to wyrazem dalszego braku rzetelności, staranności i bezstronności Sądu w tym postępowaniu. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że WSA w Gliwicach nie tylko wydał przedwcześnie wyrok, ale i nękał go bez powodu czym naraził na znaczne dolegliwości, upokorzenia i koszty. Wnosząc aby WSA w Gliwicach nie nękał już go i nie narażał bezzasadnie na koszty i dolegliwości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 49 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewłaściwe zastosowanie tego przepisu niesie za sobą istotne konsekwencje prawne, może bowiem doprowadzić do naruszenia konstytucyjnie chronionego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP). Z tego względu zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu strony (lub jej pełnomocnika) do usunięcia braków pisma procesowego powinno być formułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie, tak aby u strony, do której zostało skierowane, nie powstała wątpliwość, co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści (postanowienie SN z dnia 17 listopada 1998 r., sygn. akt: III CKN 871/98, LEX nr 50714).

Sytuacja taka nie ma jednak miejsca w sprawie niniejszej. Należy zauważyć, że zarządzeniem z dnia z dnia 19 października 2017 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przewrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W przypadku, gdy przy wstępnej weryfikacji pisma okaże się, że jest ono obarczone istotnym brakiem formalnym, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełniania lub poprawienia, a obowiązkiem strony jest wykonanie tego wezwania zgodnie z jego treścią i w wyznaczonym terminie, pod rygorem wskazanym w wezwaniu. Analiza akt wskazuje, że zarządzenie zostało sformułowane jasno, w sposób umożliwiający skarżącemu identyfikację jakie pismo, powinien był nadesłać.

W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia n2013 r., I OPS 13/13 podkreślono wyraźnie, że tryb określony w art. 49 p.p.s.a. ma zastosowanie w razie takich braków formalnych, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, tj. wywołanie przez nie, właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych uczestniczących w postępowaniu podmiotów (uczestników postępowania). Sporządzanie odpisów pisma przez sąd w celu usunięcia braków za jedną ze stron postępowania nie tylko nie mieści się w zakresie dopuszczalnych czynności procesowych sądu, ale ponadto mogłoby wskazywać na działanie sądu w interesie jednej ze stron, a to z kolei podważałoby zasadę bezstronności sądu. Brak jest uzasadnienia prawnego dla stanowiska nakazującego sądowi uzupełnianie braków formalnych pisma procesowego za stronę w celu umożliwienia nadania mu dalszego biegu lub zapobieżenia sankcji prawnej w postaci odrzucenia pisma.

Na marginesie należy jedynie zaznaczyć, że skarżący w złożonym zażaleniu nie próbuje nawet wskazać przyczyny uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku w postaci wniesienia skargi kasacyjnej. W sytuacji kiedy zażalenie nie zawiera jakiejkolwiek argumentacji, nie sposób zakwestionować oceny stanu faktycznego przyjętej przez Sąd I instancji. Nieskuteczne jest podnoszenie w zażaleniu argumentów, które nie odnoszą się bezpośrednio do zaskarżonego zarządzenia.

Tym samym brak jest podstaw do uznania zażalenia za oparte na uzasadnionych zarzutach.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji