Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 55/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ: Burmistrz Miasta~Wójt Gminy
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art 15 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art 96 ust 1
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Przybysz Sędziowie: sędzia NSA Karol Kiczka (sprawozdawca) sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Łaskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Łaskim a Wójtem Gminy Lutomiersk i Burmistrzem Łasku w sprawie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki w treści decyzji zawierającej podział nieruchomości postanawia: wskazać Wójta Gminy Lutomiersk jako organ właściwy w sprawie.


UZASADNIENIE

Starosta [...] wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między nim, a Wójtem Gminy [...] i Burmistrzem [...] poprzez wskazanie Wójta Gminy [...] jako organu właściwego do rozpoznania wniosku złożonego przez P. P., reprezentowanego przez pełnomocnika r. pr. R. P. o sprostowanie, na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej kpa), oczywistej omyłki w treści decyzji Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] maja 1994r., nr [...] zatwierdzającej podział nieruchomości położonej w miejscowości [...] , gm. [...] poprzez dodanie w treści decyzji (dalej Decyzja Urzędu) oraz treści uzasadnienia Decyzji Urzędu działki oznaczonej nr [...] (dalej Działka) jako działki, która przechodzi jako droga na rzecz gm. [...] zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 ze zm.), dalej ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.

We wniosku wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne.

P. P. , reprezentowany przez r. pr. R. P. złożył w Urzędzie Gminy [...] oraz w Urzędzie Miejskim w [...] wniosek o sprostowanie na podstawie art. 113 § 1 kpa, oczywistej omyłki w treści Decyzji Urzędu, zatwierdzającej podział nieruchomości położonej w miejscowości [...] , gm. [...] , poprzez dodanie w treści Decyzji Urzędu oraz treści uzasadnienia Decyzji Urzędu działki oznaczonej nr [...] jako działki, która przechodzi jako droga na rzecz gm. [...] zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.

Burmistrz [...] przekazał wniosek Staroście [...], jako organowi właściwemu, na podstawie art. 65 § 5 kpa. Przekazanie wniosku uzasadniono poprzez wskazanie, iż po wprowadzonych reformach w administracji publicznej zadania Urzędów Rejonowych przeszły do właściwości Starosty.

Ponadto Wójt Gminy [...] również przekazał wniosek P. P. (kserokopię) do rozpatrzenia Staroście [...]emu. Uzasadniając przekazanie przedmiotowego wniosku powołano się na przepis art. 94 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm.), który stanowi, że do właściwości Starosty przechodzą, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, jako zadania z zakresu administracji rządowej, określone w przepisach zadania urzędów rejonowych rządowej administracji ogólnej oraz zadania i kompetencje kierowników tych urzędów.

Mając na uwadze treść art. 94 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, zdaniem Starosty [...]ego, w okolicznościach przedmiotowej sprawy należało uwzględnić, że ustawa wywłaszczeniowa z 1985 r. obowiązywała do dnia 31 grudnia 1997 r. Z dniem 1 stycznia 1998 r. weszła w życie ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1899 z późn. zm.), dalej ustawa o gospodarce nieruchomościami. W dziale III rozdziale 1 ustawy z 1997 r., zostało uregulowane zagadnienie podziału nieruchomości. W świetle art. 96 ust. 1, podziału nieruchomości dokonuje się na podstawie decyzji wójta, burmistrza albo prezydenta miasta.

W realiach sprawy, w ocenie Starosty [...] organem właściwym w zakresie rozpoznania wniosku P. P. powinien być wskazany w art. 96 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wójt, jako obecnie właściwy z zakresu orzekania w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości. Nieruchomość, której dotyczy decyzja Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] maja 1994 r. położona jest na terenie gminy [...] , zatem znajduje się we właściwości Wójta Gminy [...] .

Uwzględniając powyższe Starosta [...] wskazał, że nie jest organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej wniesionego w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na wniosek Burmistrz [...] przyłączył się do wniosku. Wskazał, że Decyzja Urzędu została wydana przez Urząd Rejonowy w [...]. Powołał się na treść art. 113 kpa, zgodnie z którym omyłkę w decyzji administracyjnej prostuje organ który daną decyzję wydał. Dlatego też podtrzymał swoje stanowisko, wyrażone w zawiadomieniu przesłanym Starostwu Powiatowemu w [...], wskazujące Starostę jako organ który przejął zadania Urzędów Rejonowych, na podstawie wprowadzonych reform w administracji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej ppsa) Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spór o właściwość ma miejsce wtedy, gdy rozbieżność stanowisk (poglądów) co do zakresu działania organów administracji publicznej zachodzi w odniesieniu do rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy, którą zajmują się dwa organy administracji publicznej (spór pozytywny) lub której organy administracji publicznej odmawiają przyjęcia do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, powołując się na brak podstaw do ustalenia swej właściwości (spór negatywny). Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, które nie mają wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość rozstrzyganym przez sąd administracyjny (art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej kpa). Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 ppsa).

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z negatywnym sporem o właściwość pomiędzy Starostą [...] a Wójtem Gminy [...] i Burmistrzem [...].

Przystępując do rozstrzygnięcia sporu zainicjowanego wnioskiem Starosty [...]ego należy zwrócić uwagę, decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] maja 1994 r. nr [...] została wydana w oparciu o ustawę z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 ze zm.), która stanowiła odpowiednio:

Art. 10 ust. 3: Podział nieruchomości następuje na podstawie decyzji rejonowego organu rządowej administracji ogólnej, zatwierdzającej projekt podziału.

Art. 10 ust. 5: Grunty wydzielone pod budowę ulic z nieruchomości objętej na wniosek właściciela podziałem przechodzą na własność gminy z dniem, w którym decyzja lub orzeczenie o podziale stały się ostateczne lub prawomocne, za odszkodowaniem ustalonym według zasad obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości.

Właściwość Kierownika Urzędu Rejonowego wynikała również z art. 5 pkt 21 lit. b ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 34, poz. 198).

Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości obowiązywała do 31 grudnia 1997 r. Została uchylona przez art. 242 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 ze zm.).

Ustawa o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r., która weszła w życie od 1 stycznia 1998 r., w art. 96 ust. 1 stanowi: Podziału nieruchomości dokonuje się na podstawie decyzji wójta, burmistrza albo prezydenta miasta zatwierdzającej podział.

Tym samym od 1 stycznia 1998 r. podziału nieruchomości dokonuje się na podstawie decyzji wójta, burmistrza albo prezydenta miasta zatwierdzającej podział.

Od 1 stycznia 1999 r., zgodnie z art. 94 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), do właściwości starosty przechodzą, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, jako zadania z zakresu administracji rządowej, określone w przepisach zadania urzędów rejonowych rządowej administracji ogólnej oraz zadania i kompetencje kierowników tych urzędów.

W związku z powyższym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, organem właściwym do załatwienia wniosku złożonego przez P. P. o sprostowanie, na podstawie art. 113 § 1 kpa, w odniesieniu do decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] maja 1994 r. nr [...] , zatwierdzającej podział nieruchomości położonej w miejscowości [...] , gm. [...] należy uznać Wójta Gminy [...] , na terenie której położna jest ta nieruchomość (por. postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2012 r. sygn. akt I OSK 35/12; wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 675/13 opublikowane w CBOSA).

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4

i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.