Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 54/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 243-246 par. 1 pkt 2, par. 3, art. 252 par. 2, art. 258 par. 1, 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 19 lutego 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. p o s t a n a w i a I. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; II. ustanowić dla A. L. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K.


UZASADNIENIE

A. L. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 5 lutego 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, rozszerzając jego zakres wniósł o zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.

We wniosku skarżący oświadcza, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Według oświadczenia w skład majątku skarżącego i jego żony wchodzi mieszkanie wielkości 58m², nieruchomość rolna – nieużytek wielkości 2183m² oraz sklep spożywczy - 54m².

Według oświadczenia źródłem utrzymania skarżącego i jego żony jest dochód uzyskiwany z tytułu emerytur w łącznej kwocie 1543,80zł brutto miesięcznie.

W uzasadnieniu wniosku skarżący powołuje się na niskie dochody, ponoszenie znacznej kwoty na lekarstwa oraz opłatę za wieczyste użytkowanie. W dalszej części uzasadnienia skarżący podnosi, że jest osobą bez wykształcenia, co ogranicza możliwość dochodzenia praw przed sądem. Skarżący powołuje się także na swój wiek - 72 lata oraz przytępiony słuch, co powoduje, że nie wszystko rozumie.

Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń.

Sygn. akt I SA/Ke 54/09

Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.

Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).

Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.

Mając na względzie przedstawione przez skarżącego we wniosku okoliczności, przede wszystkim wysokość i źródła uzyskiwanych dochodów oraz jego wiek i stan zdrowia należy stwierdzić, że A. L. wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ponadto powyższe okoliczności uzasadniają również przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.