Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2450/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 165; art. 165a par 1;
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 35 ust. 1 pkt 7;
journal: Dz.U. 2004 nr 4 poz 27
law: Ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2012 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] czerwca 2011 r.; 2. stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej P. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. Minister Finansów, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.- dalej O.p.), po rozpatrzeniu zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. (skarżąca) na postanowienie Ministra Finansów z [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Do wydania tych postanowień doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu [...] czerwca 2009 r. decyzją nr [...] Minister Finansów udzielił P. sp. z o.o. zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w S., na okres sześciu lat. Spółka powyższą decyzję odebrała w dniu [...] lipca 2009 r. Zgodnie z punktem VI powyższej decyzji Minister Finansów zobowiązał skarżącą do rozpoczęcia działalności w powyższym salonie, w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania zezwolenia tj. do dnia [...] stycznia 2010 r. oraz do niezwłocznego powiadomienia Ministra Finansów o podjęciu działalności.

W dniu [...] kwietnia 2010 r. do organu wpłynął wniosek skarżącej o zmianę punktu VI zezwolenia i określenie terminu rozpoczęcia działalności na dzień [...] czerwca 2011 r. W treści uzasadnienia strona wskazała, iż powodem przesunięcia terminu rozpoczęcia działalności jest odmowa przez Naczelnika Urzędu Celnego w Z. zatwierdzenia akt weryfikacyjnych salonu gier na automatach w S., przy ul. C. [...].

Minister Finansów wydał [...] czerwca 2010 r. postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w przedmiocie zmiany punktu VI decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. zezwalającej na prowadzenie salonu gier w zakresie zmiany terminu rozpoczęcia działalności. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż Spółka nie podjęła działalności w terminie określonym w decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. Jednocześnie przed upływem terminu wyznaczonego do rozpoczęcia działalności Spółka nie zwróciła się do organu o przedłużenie tego terminu. W konsekwencji organ uznał za uzasadnione zastosowanie przepisu art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., Nr 201, poz. 1540- dalej u.g.h.), w myśl którego, w przypadku nierozpoczęcia działalności w terminie określonym w koncesji lub zezwoleniu, koncesja lub zezwolenie wygasają w całości lub w części, w której nie podjęto działalności. Zastosowanie przepisu art. 48 u.g.h. wynikało z treści art. 135 przedmiotowej ustawy, zgodnie z którym zezwolenia na działalność w zakresie gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach mogą być zmieniane na zasadach określonych w ustawie o grach hazardowych dla zmiany koncesji i zezwoleń udzielonych podmiotom prowadzącym działalność w zakresie określonym w art. 6 ust. 1-3 u.g.h.

Na skutek wniesionego zażalenia postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. organ utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] czerwca 2010 r. Powyższe postanowienia nie zostały przez stronę zaskarżone do sądu administracyjnego.

W dniu [...] lutego 2011 r. do Ministerstwa Finansów wpłynął wniosek skarżącej o wszczęcie w oparciu o art. 248 § 1 w związku z art. 247 § 1 pkt 3 O.p. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] sierpnia 2010 r. oraz postanowienia z dnia [...] czerwca 2011 r.

Po rozpatrzeniu powyższego wniosku, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Minister Finansów odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] sierpnia 2010 r. oraz postanowienia z dnia [...] czerwca 2010 r., których przedmiotem była odmowa wszczęcia postępowania w sprawie zmiany zezwolenia co do przesunięcia terminu rozpoczęcia działalności. W uzasadnieniu organ stwierdził, że wszczęciu postępowania w sprawie zmiany zezwolenia sprzeciwia się art. 48 u.g.h. w związku z art. 135 u.g.h., w myśl których niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania w sprawie zmiany zezwolenia, które wygasło z mocy prawa.

W zażaleniu na to postanowienie strona zarzuciła naruszenie :

- art. 36 ust. 5 u.g.h.z.w. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż wskazuje on jedynie górną granicę okresu przez jaki Spółka może nie podejmować działalności a tym samym błędne uznanie, że wnioskodawca nie legitymował się w chwili wydawania zaskarżonego postanowienia ważnym zezwoleniem na prowadzenie, salonu gier;

- art. 48 ust. 1 i 2 u.g.h. poprzez ich bezpodstawne i błędne zastosowanie, w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie wobec przepisów przejściowych zawartych w ww. ustawie zastosowanie winien znaleźć art. 36 ust. 5 u.g.h.z.w.;

- art. 121 u.g.h. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że jego stosowanie musi odbywać się w połączeniu z przepisami art. 48, art. 129 i art. 135 u.g.h., a w konsekwencji przyjęcie, iż skarżący w chwili wydawania przez Ministra Finansów postanowienia z dnia [...] czerwca 2010 r. nie legitymował się ważnym zezwoleniem na prowadzenie salonu gier;

- art. 247 § 1 pkt 3 w zw. z art. 219 O.p. poprzez jego niezastosowanie i niestwierdzenie nieważności postanowień Ministra Finansów, pomimo, iż zostały one wydane z rażącym naruszeniem prawa;

- art. 165 O.p. i art. 165a O.p. poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że Minister Finansów był uprawniony do odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie zmiany terminu rozpoczęcia działalności w salonie gier na automatach podczas gdy organ winien był wszcząć postępowanie i merytorycznie rozpatrzyć wniosek;

- art. 165a O.p. poprzez bezzasadne jego zastosowanie, podczas gdy ma on zastosowanie wyłącznie do postępowań podatkowych;

- art. 128 O.p., art. 16 k.p.a. i art. 258 O.p. poprzez przyjęcie, że Minister Finansów miał prawo do dokonania samodzielnej weryfikacji i interpretacji ostatecznej decyzji Ministra Finansów udzielającej stronie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie salonu gier i samodzielnego ustalania okresu jej obowiązywania, a w konsekwencji, do faktycznego usuwania z obrotu tej decyzji poprzez uznanie jej nieobowiązywania, podczas gdy decyzja ta do czasu jej ostatecznego wyeliminowania z obrotu prawnego ostateczną decyzją administracyjną stwierdzającą wygaśnięcie tej decyzji, wiąże wszystkie organy i sądy, w tym również Ministra Finansów;

- art. 120 O.p. poprzez niezastosowanie zasady, że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa;

- art. 121 § 1 O.p. poprzez niezastosowanie zasady, że postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych;

- art. 2 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (zasada demokratycznego państwa prawnego, zasada ochrony praw nabytych) poprzez całkowite pominięcie faktu, że skarżąca legitymowała się prawem słusznie nabytym w postaci zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach w S. przez okres 6 lat, na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej Ministra Finansów, w związku z uznaniem, że zezwolenie to wygasło, co doprowadziło do zaniechania merytorycznego rozpoznania wniosku, co odpowiada faktycznemu ubezskutecznieniu konstytucyjnej zasady ochrony praw nabytych, wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Minister Finansów stwierdził, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Organ podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie sprowadzające się do uznania, że wobec wygaśnięcia zezwolenia nie może być wszczęte postępowanie w sprawie jego przedłużenia.

Ustosunkowując się do poszczególnych zarzutów strony organ uznał je za bezzasadne.

W zakresie zarzutu naruszenia art. 36 ust. 5 u.g.h. organ stwierdził, że przepis art. 36 ust. 5 należy interpretować łącznie z treścią art. 35 ust. 1 pkt 7 tejże ustawy. Skoro zatem art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy mówi o nieprzekraczalnym terminie rozpoczęcia działalności, a z kolei art. 36 ust. 5 ustawy o fakcie wygaśnięcia zezwolenia, w przypadku niepodjęcia działalności nim objętej w terminie roku od dnia udzielenia zezwolenia, oznacza to tyle, iż w przypadku, gdy w zezwoleniu wskazano, iż spółka zobowiązana jest do podjęcia działalności w terminie np. 3 miesięcy od dnia otrzymania zezwolenia, to termin ten może zostać przez spółkę zmieniony, po uzyskaniu przedłużenia w taki sposób, aby po zmianie zezwolenia termin podjęcia działalności nie przekroczył roku od dnia udzielenia zezwolenia. Tym samym jeżeli podmiot, który uzyskał zezwolenie na podstawie ustawy o grach hazardowych chciał zmienić (przedłużyć) termin rozpoczęcia działalności objętej zezwoleniem (który sam wskazał w treści wniosku o udzielenie zezwolenia) zobowiązany był do uzyskania zgody Ministra Finansów na zmianę zezwolenia w tym zakresie, przed upływem pierwotnie wskazanego w zezwoleniu terminu rozpoczęcia działalności, a nie do samowolnego dokonania takiej zmiany i co za tym idzie do działania wbrew udzielonemu zezwoleniu.

Analizując przepisy art. 121 , art. 135 ust. 1 i art. 48 ust. 1 w powiązaniu z faktem wejścia w życie nowej ustawy z dniem 1 stycznia 2010 r. organ doszedł do wniosku, że zezwolenia na działalność w zakresie gier na automatach, urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie u.g.h., wbrew zarzutowi Spółki, są zmieniane na podstawie art. 48 ust. 1 u.g.h. Ponieważ w dniu [...] kwietnia 2010 r. do Ministerstwa Finansów wpłynął wniosek skarżącej o zmianę punktu VI w zakresie zmiany terminu rozpoczęcia działalności w salonie gier na automatach w S., tj. w terminie do dnia [...] czerwca 2010 r., to oczywistym jest, iż miały w tym przypadku zastosowanie przepisy art. 135 w zw. z art. 48 u.g.h. W związku z powyższym Spółka nie legitymowała się, w chwili wydawania postanowienia z dnia [...] czerwca 2010 r. odmawiającego wszczęcia postępowania w przedmiocie zmiany punktu VI w decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. ważnym zezwoleniem na prowadzenie salonu gier na automatach w S. Tym samym Minister Finansów zobowiązany był do odmowy wszczęcia postępowania we wnioskowanym przez Spółkę zakresie.

Za chybiony organ uznał także zarzut naruszenia art. 165 O.p. i art. 165a O.p. tj., że organ obowiązany był wszcząć postępowanie i merytorycznie rozpatrzyć wniosek. Zdaniem organu użyty w przepisie art. 165a § 1 O.p. zwrot "nie może być wszczęte" należy odnieść przede wszystkim do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny (wyroki WSA; z dnia 7 marca 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 2207/06, wyrok z dnia 11 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Po 1347/08, wyrok z dnia 4 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Ol 551/08, wyrok z dnia 2 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Po 1228/08). Zdaniem organu niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania w przedmiocie zmiany zezwolenia, które wygasło z mocy prawa. Organ powołał się na orzecznictwo administracyjne zgodnie z którym, zmiana nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy z 29 lipca 1192 r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 4, poz. 27 z późn. zm. - dalej u.g.z.w.). nie jest możliwa jeżeli wniosek o jego zmianę został złożony po jego upływie (wyroki: sygn. akt VI SA/Wa 1605/06 z 9 listopada 2006 r., VI SA/Wa 1968/09 z dnia 25 stycznia 2010 r.) sprawy. Tym samym organ nie mógł wydać decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji zezwalającej na prowadzenie działalności w salonie gier na automatach w S.

Minister Finansów nie dopatrzył się również naruszenia pozostałych przepisów prawa wskazanych w zażaleniu.

W skardze złożonej do tut. Sądu na postanowienie z [...] października 2011 r. P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego jej postanowienia z [...] czerwca 2011 r. zarzucając ;

- naruszenie art. 121 w związku z art. 117 ust. 1, art. 129 ust. 1 u.g.h. w związku z art. 36 ust. 5 u.g.z.w. poprzez zaniechanie ich zastosowania polegające na przyjęciu, że w niniejszej sprawie do udzielonego skarżącemu zezwolenia na prowadzenia salonu gier na automatach zastosowanie mają przepisy nowej ustawy (z dnia 19 listopada 2009 r.), a nie przepisy starej ustawy (z dnia 29 lipca 1992 r.), a w konsekwencji pominięcie art. 36 ust. 5 starej ustawy i zastosowanie w stosunku do udzielonego skarżącemu zezwolenia art. 48 ust. 1 i ust. 2 ustawy nowej, podczas gdy z art. 121, art. 117 ust. 1 i art. 129 ust. 1 nowej ustawy hazardowej (przepisy przejściowe) oraz art. 36 ust. 5 starej ustawy wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że termin wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach udzielonego na gruncie starej ustawy wynosi 1 rok, a nie 6 miesięcy a tym samym błędne uznanie, że skarżący w dacie orzekania przez Ministra Finansów nie legitymował się ważnym zezwoleniem na prowadzenie salonu gier;

- naruszenie art. 135 ust. 1 nowej ustawy o grach hazardowych z dnia 19 listopada 2009 r. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten upoważnia organ do stosowania do zezwoleń udzielonych na podstawie starej ustawy hazardowej przepisu art. 48 nowej ustawy, podczas gdy z art. 135 ust. 1 wyraźnie wynika, że odnosi się on do (zdefiniowanej wyraźnie w art. 51 nowej ustawy) zmiany zezwolenia, a nie do przesunięcia terminu rozpoczęcia działalności, które uregulowane zostało odrębnie, i które "zmianą zezwolenia" nie jest, podczas gdy do przesunięcia terminu rozpoczęcia działalności winien był znaleźć zastosowanie reżim prawny poprzednio obowiązującej ustawy, zgodnie z zasadą przewidzianą w przepisie przejściowym art. 129;

Strona skarżąca podtrzymała także pozostałe zarzuty podnoszone w zażaleniu na postanowienie z [...] czerwca 2011 r. a mianowicie: naruszenie art. 258 oraz art. 128 O.p., art. 48 ust. 1 i ust. 2 ug.h. art. 165a, z art. 165 O.p. art. 120 i art. 121 O.p. art. 247 § 1 pkt 3 w związku z art. 219 O.p., art. 2 Konstytucji RP. Wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r. oraz poprzedzającego je postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2011 r. i o zasądzenie kosztów postępowania.

W obszernym uzasadnieniu swego stanowiska skarżąca przedstawiła przyczyny nie rozpoczęcia działalności we wskazanym zezwoleniu terminie. Następnie skarżąca stwierdziła, iż jej zdaniem w sprawie przedłużenia terminu powinny znaleźć zastosowanie przepisy ustawy starej (u.g.h.z.w.). W ocenie skarżącej odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie zmiany terminu rozpoczęcia działalności Minister Finansów rażąco naruszył przepisy art. 165 i art. 165a O.p. bowiem udzielone Spółce zezwolenie nie wygasło, więc Minister miał obowiązek merytorycznie rozpatrzyć sprawę o przesunięcie terminu rozpoczęcia działalności, a nie wydawać formalne postanowienie, które nie załatwia sprawy co do istoty. Minister był związany wnioskiem Spółki o przesunięcie terminu rozpoczęcia działalności salonu i niedopuszczalne było w związku z tym zakończenie sprawy orzeczeniem czysto formalnym. (por. m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt: I SA/Kr 938/07. analogicznie również WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 15 lipca 2008 r.. sygn. akt: III SA/Gl 638/08). Zdaniem skarżącej , w niniejszej sprawie sytuacja opisana w art. 165a O.p. nie zachodziła. Jeżeli nawet Minister uznał, że brak jest podstaw do przesunięcia terminu rozpoczęcia działalności salonu, to nie było podstaw do stosowania ww. przepisu, gdyż prowadzenie postępowania w sposób merytoryczny było możliwe, nawet jeśli miałoby się ono zakończyć ewentualną decyzją odmowną.

Strona skarżąca zwraca też uwagę, iż de facto organ w zaskarżonym postanowieniu rozstrzygnął kwestię merytoryczną związaną z wygaśnięciem decyzji o zezwoleniu na prowadzenie salonu gier na automatach, natomiast w świetle orzecznictwa organ jest zobowiązany do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia. Do skargi został dołączony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 lutego 2011 r. mocą którego organy celne umorzyły postępowanie w sprawie urzędowego sprawdzenia salonu gier (sygn. akt II SA/Go 21/11).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie Ministra Finansów z [...] grudnia 2010 r., jak też poprzedzające je postanowienie tegoż organu z [...] czerwca 2010 r. naruszają prawo stopniu uzasadniającym wyeliminowanie ich z obrotu prawnego.

Przedmiotem oceny Sądu były postanowienia Ministra Finansów odmawiające stwierdzenia nieważności postanowień w sprawie odmowy wszczęcia postępowania o przedłużenie zezwolenia czyli zmianę punktu VI zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach i określenie terminu rozpoczęcia działalności na dzień [...] czerwca 2011 r. Z akt sprawy wynika, iż taki wniosek strona złożyła do organu w dniu [...] kwietnia 2010 r. czyli po upływie terminu określonego w zezwoleniu, który minął w dniu [...] stycznia 2010 r. Zdaniem organu niedopuszczalne byłoby wszczęcie postępowania w przedmiocie zmiany zezwolenia, które wygasło z mocy prawa.

Strona skarżąca zarzuciła organowi rażące naruszenie art. 165 O.p. i art. 165a O.p. poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że Minister Finansów był uprawniony do odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie zmiany terminu rozpoczęcia działalności w salonie gier na automatach podczas gdy organ winien był wszcząć postępowanie i merytorycznie rozpatrzyć wniosek.

Ustosunkowując się do tego zarzutu Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Stosownie do art. 165a. § 1 O.p. gdy żądanie, o którym mowa w art. 165 O.p., zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Niewątpliwie w rozpoznawanej sprawie wniosek o zmianę terminu rozpoczęcia działalności złożyła strona postępowania bowiem to na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. zostało wydane zezwolenie. Wbrew twierdzeniom organu nie zachodziły również przesłanki do przyjęcia, że postępowanie to nie mogło być wszczęte z innych przyczyn. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd według, którego dyspozycja art. 165a O.p. winna znaleźć zastosowanie w przypadku gdy wszczęciu postępowania stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 4 lutego 2009 r. I SA/Ol 551/08). Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2008 r. sygn. akt II FSK 1097/07 użyte w art. 165a O.p. wyrażenie "nie może być wszczęte" należy odnieść do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne jego przepisy, których wykładnia uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenia treści żądania w sposób merytoryczny (Lex nr 531085). Podobny pogląd wyrażono też w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Sz 153/07 (Lex nr 535541).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w rozpoznanej sprawie jej stan faktyczny i prawny, wbrew stanowisku zajętemu w zaskarżonym orzeczeniu nie dawał podstaw do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, w oparciu o art. 165a O.p., gdyż przedmiotem sprawy administracyjnej stało się zagadnienie mające charakter merytoryczny tj. wygaśniecie decyzji oraz w konsekwencji ustalenie czy w sprawie znajdują zastosowanie przepisy nowej ustawy o grach hazardowych czy też starej ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Tymczasem organ błędnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zmiany punktu VI zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach. W tej sytuacji organ wydał rozstrzygnięcie o charakterze merytorycznym posługując się formą postanowienia, która to forma zarezerwowana jest dla rozstrzygnięć o charakterze proceduralnym. Jak słusznie wskazano w załączonym do skargi wyroku WSA w Gorzowie postanowienie jako rozstrzygnięcie o charakterze proceduralnym nie może rozstrzygać kwestii merytorycznych. Taką kwestią o charakterze merytorycznym było niewątpliwie uznanie, iż doszło do wygaśnięcia decyzji w sprawie wydania zezwolenia na prowadzenie salonu gier w S.

Co prawda w uzasadnieniu postanowień organ powołał się na orzecznictwo administracyjne zgodnie z którym, zmiana nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych nie jest możliwa jeżeli wniosek o jego zmianę został złożony po jego upływie (wyroki: sygn. akt VI SA/Wa 1605/06 z 9 listopada 2006 r., VI SA/Wa 1968/09 z dnia 25 stycznia 2010 r.) i dlatego organ nie mógł wydać decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji zezwalającej na prowadzenie działalności w salonie gier na automatach w S. Jednakże Minister Finansów zdaje się pomijać, że cytowane przez niego orzecznictwo dotyczyło kwestii zmiany terminu zezwolenia (przedłużenia zezwolenia) nie zaś samej odmowy wszczęcia postępowania w tej sprawie.

W tym stanie rzeczy Sąd doszedł do przekonania, że odmawiając stwierdzenia nieważności postanowień wydanych w sprawie odmowy wszczęcia postępowania o przedłużenie zezwolenia organ dopuścił się naruszenia art. 165a O.p. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając sprawę organ, uwzględniając powyższe zastrzeżenia Sądu, rozważy konieczność wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności postanowień o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zmiany punktu VI decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. zezwalającej na prowadzenie salonu gier jako rażąco naruszających przepis art. 165a O.p.

Z uwagi na powyższe okoliczności przedwczesne byłoby rozważanie przez Sąd zasadności pozostałych zarzutów skargi.

Mając to na uwadze skargę uznano za zasadną. Dlatego też Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienia.

Na zasadzie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że uchylone postanowienia nie podlegaja wykonaniu.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a.