Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 725/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 2 pkt 8, art. 20, 24 ust. 1, art. 26 ust. 2
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: Par. 10, 11, 46
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: Art. 28
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2011 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania skargę oddala.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 28 kwietnia 2010 r. , [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 oraz art. 127 § 2 kpa, w związku z art. 7b ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027 z póz. zm.) utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2009 r. znak [...] umarzającą postępowanie wszczęte z wniosków J. G., W. G. i J. G. odnośnie działek 2809, 2810, 2807/2 położonych w B, które stało się bezprzedmiotowe z uwagi na fakt nie wykazania przez wnioskodawców interesu prawnego.

Postępowanie zakończone powyższą decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wszczęte zostało wnioskiem J. G. z dnia 21 czerwca 2006 r. We wniosku tym J. G. podając, że jest następcą prawnym C. G., domagał się wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów zmian polegających na zmianie powierzchni całkowitej działek 2809, 2810 i 2807/2 położonych w B, zgodnie z treścią postanowienia Sądu Wojewódzkiego z dnia 30 października 1986 r. sygn. akt [...]. Pismem z dnia 29 marca 2007 r. J. G. a także W. G. i J. G. domagali się zmniejszenia powierzchni działek ewidencyjnych 2809, 2810 i 2807/2 wskazując, że działki te graniczą z działkami 3877, 2813/3 i 2813/7 stanowiącymi ich własność i każde bezzasadne zwiększenie powierzchni sąsiadów powoduje wejście w ich teren. Zdaniem wnioskodawców działki 2809, 2810 i 2807/2 posiadają powierzchnię 0,0993 ha i taka jako prawidłowa powinna być ujawniona w zapisach ewidencji. Jako podstawę wprowadzenia żądanej zmiany, oraz istnienia interesu prawnego w prowadzeniu postępowania o wprowadzenie zmiany w ewidencji gruntów wnioskodawcy wskazywali postanowienie Sądu Wojewódzkiego z 30 października 1986 r. sygn. akt [...], którym Sąd ten uchylił postanowienie Sądu Rejonowego z 6 stycznia 1986 r. [...] i przekazał sprawę o rozgraniczenie do ponownego rozpoznania, postanowienie Sądu Okręgowego Wydział II Cywilny sygn. akt [...] oddalające apelację J. G. od postanowienia Sądu Rejonowego z 24 stycznia 2006r. sygn. akt [...] oddalającego wniosek J. G. o wpisanie w Kw [...] w miejsce 10 arów 50m2 powierzchni 993 m2 oraz wpisanie służebności gruntowej, oraz wyrok Sądu Rejonowego z 15 września 1986 r. [...] i wyrok Sądu Wojewódzkiego z 5 lipca 1988 r. [...] w sprawie o ochronę posiadania, nadto postanowienie Sądu Rejonowego z 30 marca 2005 r.[...] o stwierdzeniu nabycia spadku (m.in.) po C. G. Zdaniem wnioskodawców z orzeczeń powyższych wynika, że powierzchnia działek 2809, 2810 i 2807/2 wynosi nie 0,1050 ha ale 0,0993 ha i fakt ten powinien znaleźć odzwierciedlenie w zapisach ewidencji.

Starosta decyzją z dnia [...] 2009 r. [...] umorzył postępowanie wszczęte z wniosków J. G., W. G. i J. G. odnośnie działek 2809, 2810 i 2807/2 położonych w B, które stało się bezprzedmiotowe z uwagi na fakt nie wykazania przez wnioskodawców interesu prawnego. W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia organ ustalił, że w arkuszach posiadłości gruntowej nr 92 i 1046 figurowały parcele 2809, 2810, 2807/2, Pb 551, których łączna powierzchnia wynosiła 0,1050 ha. Zgodnie z zapisem na karcie A Iwh [...] wsi B, w 1921 r. parcela budowlana 551 zniosła się do parceli gruntowej 2807/2 i ta parcela oraz parcele 2809 i 2810 odłączona z Iwh [...] do nowego wykazu hipotecznego Iwh [...]. Obecnie działki 2809, 2810 i 2807/2 figurują w jednostce rejestrowej nr [...], w której jako współwłaściciele ujawnieni są R. K. w 1/2 części, oraz H. i Z. D. w 1/2 części, zgodnie z wpisem w księdze wieczystej Kw [...]. Organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 28 kpa, stroną w postępowaniu dotyczącym ujawnienia zmian ewidencyjnych działek 2809, 2810 i 2807/2 są ich właściciele. Skoro J. G., W. G. i J. G. wezwani do wykazania swojego interesu prawnego w sprawie dotyczącej wprowadzenia danych ewidencyjnych dotyczących przedmiotowych działek nie wykazali aby interes taki posiadali, postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.

W odwołaniu od decyzji Starosty J. G. zarzucił naruszenie przez organ przepisów art. 7, 8, 9, 10, 14, 28 i 76 kpa podając, że interes prawny wnioskodawców wynika z faktu graniczenia działek 2809, 2010 i 2807/2 z działką nr 3877 stanowiącą współwłasność wnioskodawców, oraz powoływał się na rozstrzygnięcia sądowe, z których jego zdaniem wynika istnienie interesu prawnego po stronie wnioskodawców w toczącej się sprawie. Odwołujący się podtrzymał żądanie ujawnienia zmian, oraz jego podstawę wynikającą z przedstawionych organowi dokumentów. W piśmie uzupełniającym odwołanie J. G. podniósł, że granica działek, których powierzchnię kwestionuje i działek stanowiących jego własność przebiega jedyna droga dojazdowa do zabudowań położonych na działkach 2813/7, 2813/6 i 2813/15 stanowiących własność wnioskodawców, zatem mające zapaść rozstrzygnięcie ma wpływ na stan prawny tych nieruchomości. Odwołanie od decyzji Starosty wniosła również W. G., jednak postanowieniem z dnia [...] 2010 r. [...] organ drugiej instancji stwierdził, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu.

W wyniku rozpatrzenia odwołania J. G. od decyzji Starosty Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 28 kwietnia 2010 r. [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty. W uzasadnieniu przedstawiono szczegółowo przebieg postępowania administracyjnego, wskazując na przedmiot i treść żądania, podjęte w toku postępowania czynności organu pierwszej instancji, jak i treść pism kierowanych przez organ do wnioskodawców. Organ podał, że pojęcie strony w art. 28 kpa zostało zbudowane na prawnej kategorii interesu prawnego, którego ustalenie w postępowaniu administracyjnym następuje w wyniku konkretyzacji właściwego przepisu prawa materialnego. Interes prawny powinien być konkretny, indywidualny, dający się zaspokoić poprzez wydanie decyzji. Ma go tylko ten podmiot, którego sytuacja prawna wynika wprost z normy prawa materialnego, musi bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu a brak tej bezpośredniości nie pozwala na uznanie danego podmiotu za stronę postępowania. Postępowanie w sprawie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków ma charakter rejestrowy, co oznacza, że w jego trakcie organ administracji nie może samodzielnie ustalać danych podlegających ujawnieniu w ewidencji, ale jedynie rejestruje te z nich, które wynikają w sposób niewątpliwy z przewidzianych w przepisach ustawy dokumentów. Art. 20 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi jakie informacje o charakterze podmiotowym wykazuje się w ewidencji gruntów i budynków, natomiast zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29. 03. 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków uprawnienia podmiotów w odniesieniu do działek uwidocznionych w ewidencji mogą być wykazywane między innymi na podstawie wpisów dokonanych w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, umów zawartych w formie aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, dyspozycji zawartych w aktach normatywnych. Dla kwestii prawidłowego ustalenia kręgu stron w danych postępowaniu istotne jest także określenie zakresu przedmiotowego danej sprawy. W sprawie mającej za przedmiot zmianę powierzchni działek ewidencyjnych nr 2807/2, 2809 i 2810 za strony postępowania można uznać osoby, które : a) zostały uwidocznione w operacie ewidencji gruntów i budynków prowadzonym dla tych działek, b) są właścicielami bądź- w odniesieniu do gruntów państwowych lub samorządowych- władającymi tymi działkami, a ponadto są w stanie wykazać ten fakt w sposób wymagany przepisami (np. poprzez ujawnienie w księdze wieczystej prowadzonej dla danej działki). Tak więc przymiot strony przysługuje w toczącym się postępowaniu niewątpliwie R. K. oraz H. i Z. D., którzy są współwłaścicielami działek nr 2807/2, 2809 i 2810. Osoby te są ujawnione jako właściciele działek w księdze wieczystej nr [...] oraz w operacie ewidencji gruntów i budynków dla jednostki rejestrowej [...], obręb B. Natomiast żaden z inicjatorów postępowania nie wykazał w sposób wyżej opisany swojego interesu prawnego. Powołując się na treść wyroku WSA w Warszawie z 6. 03. 2006 r. , IV SA/Wa 2170/05 organ wskazał, że interesu tego w postępowaniu ewidencyjnym nie można uzasadniać prawem własności do dziełek, które nie są objęte zakresem przedmiotowym postępowania i nie zmienia tego fakt, że w danym przypadku chodzi o działki sąsiednie. Z faktu, że powierzchnia jednej lub kilku działek ewidencyjnych została określona w sposób błędny nie wynika w sposób konieczny, że również w sposób błędny określono powierzchnię działek sąsiadujących. Jeżeli jednak nieprawidłowość taka istotnie ma miejsce, to wnioskodawcy realizują swój interes w tej kwestii w sposób nieprawidłowy, bowiem powinni wszcząć postępowanie ewidencyjne dotyczące zaktualizowania powierzchni dziełek stanowiących ich własność, co będzie możliwe po przedłożeniu organowi odpowiedniego opracowania geodezyjnego, z którego będzie wynikać nieprawidłowość pomiaru. Jeżeli natomiast wnioskodawcy uważają za nieprawidłowy przebieg granicy z działkami stanowiącymi własność H. i Z. D i R. K., wówczas właściwym będzie wszczęcie przez właściwym organem postępowania o rozgraniczenie. Interesu prawnego w sprawie nie można wywodzić z treści postanowienia Sądu Wojewódzkiego z 3 października 1986 r. [...]. Starosta prawidłowo więc zakwalifikował wniosek o wszczęcie postępowania jako wniesiony przez osoby nie będące stronami ,w sprawie, która to okoliczność powoduje, że dalsze prowadzenie postępowania staje się bezprzedmiotowe. Skoro organ pierwszej instancji przed wydaniem rozstrzygnięcia podejmował już pewne czynności procesowe z czego wynika, że postępowanie administracyjne zostało formalnie wszczęte , należało orzec w drodze decyzji o umorzeniu postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa. Organ odwoławczy odniósł się również do zarzutów wnioskodawcy dotyczących naruszenia art. 10 kpa uznając, że zasada czynnego udziału stron w postępowaniu została ograniczona do podmiotów legitymujących się w odniesieniu do niego przymiotem strony. Skoro odwołujący się i inne osoby, które żądały wydania decyzji nie posiadają statusu stron postępowania, to ewentualne naruszenie art. 10 kpa nie mogło wobec nich nastąpić.

Skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 kwietnia 2010 r. [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. G., nie wskazując na naruszenie przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania. W piśmie procesowym z dnia 3 sierpnia 2010 r. skarżący przedstawił okoliczności dotyczące postępowania o rozgraniczenie działek 2807/2, 2809 i 2810 z działkami stanowiącymi współwłasność skarżącego. W piśmie procesowym z 15 lutego 2011 r. skarżący ponownie przedstawił okoliczności dotyczące rozgraniczenia powyższych nieruchomości, oraz okoliczności nie związane z przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Do pism załączył skarżący kopie dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych, oraz pism procesowych i orzeczeń zapadłych w postępowaniach sądowych, wnosząc o przeprowadzenie dowodów z tych dokumentów, oraz o "unieważnienie aktów prawnych, które odbyły się bez udziału i wiedzy" skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie - w myśl art. 135 ustawy - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie z przywołanymi wyżej zasadami, należało uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w sposób wpływający na wynik sprawy, określony w art. 145 § 1 p.p.s.a.

Zważywszy na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, zasadniczą kwestią wymagającą rozważenia jest okoliczność, czy skarżący posiadał przymiot strony w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym. W myśl art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z treści tego przepisu wynika jednoznacznie, że przesłanką decydującą o posiadaniu przez dany podmiot statusu strony postępowania administracyjnego jest legitymowanie się interesem prawnym lub obowiązkiem, ze względu na który "żąda czynności organu" lub którego "dotyczy postępowanie". Pojęcie interesu prawnego użyte w art. 28 kpa nie zostało zdefiniowane w ustawie. Zarówno doktryna jak i orzecznictwo są zgodne co do tego, że interes prawny to interes indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie winno znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. Ustalenie interesu prawnego osoby uczestniczącej w postępowaniu administracyjnym następuje w wyniku konkretyzacji właściwego przepisu prawa materialnego. Podmiot ma interes prawny w konkretnym postępowaniu administracyjnym, jeżeli między jego sytuacją prawną a przedmiotem tego postępowania istnieje wynikające z normy prawa materialnego realne powiązanie czyniące go bezpośrednio zainteresowanym w tym postępowaniu, co uzasadnia udział w nim tego podmiotu w charakterze strony. Gdy w wyniku wykładni przepisów prawa organ ustali w sprawie istnienie interesu (lub obowiązku) prawnego stronny, wówczas rozstrzyga sprawę merytorycznie - pozytywnie lub negatywnie. W przypadku kiedy organ nie stwierdzi w sprawie istnienia interesu (lub obowiązku) prawnego strony żądającej wszczęcia postępowania, albo wobec której wszczął postępowanie z urzędu, nie przechodzi do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a postępowanie kończy wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie, (por. G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz T. l , 3 wydanie, LEX a Wolters Kluwer business, komentarz do art. 28 ustawy). Należy podkreślić nadto konieczność odróżnienia istnienia interesu prawnego od interesu faktycznego, który nie może skutkować ustaleniem i skonkretyzowaniem przez organ administracji prawa lub obowiązku wynikających z normy prawa materialnego, ponieważ brak przepisu prawa materialnego mogącego stanowić podstawę żądania podjęcia przez organ czynności w konkretnej sprawie administracyjnej.

Odnosząc powyższe uwagi do stanu sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją wskazać należy, że stosownie do art. 2 pkt. 8 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027 ze zm.), zwanej dalej ustawą, ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji i o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Przepis art. 20 ustawy określa rodzaje informacji o gruntach (ust. 1 pkt. 1) oraz ich właścicielach (ust. 2), które obejmuje ewidencja gruntów. Informacje te mają charakter przedmiotowy lub podmiotowy. W odniesieniu do gruntów informacje o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub rodzaju dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Informacje podmiotowe dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych -innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Powyższe informacje zawiera tzw. operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do rejestrów - art. 24 ust. 1 ustawy. Sposób zakładania ewidencji gruntów i budynków jej prowadzenia, zasady wymiany danych ewidencyjnych i szczegółowy zakres informacji objętych ewidencją regulują (poza innymi kwestiami) przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38, poz. 454) zwanego dalej rozporządzeniem, wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 26 ust. 2 ustawy. Zgodnie z § 45 ust. 1 tego rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. W myśl przepisów § 46 ust. 2 pkt. 1 i 2 rozporządzenia, dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. Z treści § 46, §10 i § 11 rozporządzenia wynika, że osobami, organami i jednostkami organizacyjnymi, na wniosek których dokonuje się aktualizacji danych ewidencyjnych są:

-właściciele nieruchomości,

-osoby i jednostki organizacyjne władające tymi nieruchomościami,

-użytkownicy wieczyści,

-jednostki organizacyjne sprawujące trwały zarząd nieruchomościami,

-państwowe osoby prawne, którym Skarb Państwa powierzył w stosunku do jego nieruchomości wykonywanie prawa własności lub innych praw rzeczowych,

- organy administracji publicznej, które gospodarują nieruchomościami wchodzącymi w skład nieruchomości Skarbu Państwa oraz gminnych, powiatowych i wojewódzkich zasobów nieruchomości,

- użytkownicy gruntów państwowych i samorządowych,

-osoby i jednostki organizacyjne, które władają gruntami na podstawie umów dzierżawy

Powyższe przepisy zawierają zamknięty katalog podmiotów, którym przysługuje uprawnienie do złożenia wniosku o aktualizację danych ewidencyjnych. Wynika z nich, że uprawnienie takie nie przysługuje ani właścicielowi, ani jakiemukolwiek innemu podmiotowi, któremu przysługują prawa lub uprawnienia do nieruchomości sąsiedniej, wykazane w przepisach § 10 i § 11 rozporządzenia. Wniosek, w oparciu o który toczyło się kontrolowane postępowanie administracyjne dotyczył zmiany danych ewidencyjnych - tj. zmiany powierzchni działek ewidencyjnych nr 2809, 2810 i 2807/2 położonych we wsi B. Jak wynika z akt administracyjnych współwłaścicielami tych działek są R. K., oraz H. i Z. D. Wnioskodawcy nie kwestionowali w toku postępowania administracyjnego tej okoliczności. Nie jest ona również kwestionowana w skardze. Jest ona bezsporna. Bezsporne jest także, że wnioskodawcom nie przysługują do tych działek jakiekolwiek inne prawa lub uprawnienia, o których mowa w przepisach § 10 i § 11 rozporządzenia. Skoro istnienie interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym wynikać może tylko z norm prawa materialnego, a powołane wyżej przepisy decydują o kręgu osób uprawnionych do żądania aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków i brak w tych przepisach podmiotów, którym przysługują jakiekolwiek prawa do nieruchomości sąsiednich, to stwierdzić należy, że tylko osoby wymienione w przepisach rozporządzenia mogą skutecznie domagać się ujawnienia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Tym samym tylko te osoby mają interes prawny w postępowaniu mającym za przedmiot ujawnienie takich zmian. Interes prawny tych osób wynika z cytowanych wyżej przepisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Skarżący ani pozostali wnioskodawcy nie należą do kręgu osób posiadających uprawnienie do żądania aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków, ponieważ są właścicielami nieruchomości sąsiednich w stosunku do nieruchomości objętych wnioskiem o ujawnienia zmiany. Nie istnieje po ich stronie interes prawny do udziału w takim postępowaniu, co skutkuje niemożnością przyznania im przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków przymiotu strony w postępowaniu mającym za przedmiot zmianę danych ewidencyjnych dotyczących działek ew. 2809, 2810 i 2807/2, stanowiących własność osób trzecich. Stanowisko powyższe jest zgodne z jednolitą linią orzecznictwa w kwestii legitymacji do złożenia wniosku o aktualizację danych ewidencyjnych (por. wyrok NSA z 15.04.2008 r., l OSK 666/07, LEX nr 505243, wyrok WSA z 3. 06. 2008 r., II SA/Ol 197/08, LEX nr 518031). Skoro przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu była decyzja odmawiająca przymiotu stron postępowania osobom wnioskującym o wprowadzenie zmian w ewidencji, stwierdzić należy, że nie mogły odnieść pożądanego przez skarżącego skutku zarzuty podnoszone w toku postępowania sądowego w uzupełnieniu skargi, nie wskazującej naruszeń przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego. Okoliczności wynikające ze wskazanych przez skarżącego wyroków sądów nie mogły wpłynąć w żaden sposób na wynik sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. O wyniku tym decydowała bowiem treść przepisów prawa materialnego regulujących kwestię uprawnień do składania wniosku o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków w kontekście regulacji art. 28 kpa. Nie mogły mieć zatem znaczenia okoliczności wynikające z postępowań sądowych w sprawach o rozgraniczenie i ochronę posiadania. Nadto, nawet w przypadku, gdyby okazało się, że zawarte w ewidencji dane dotyczące powierzchni przedmiotowych działek nie spełniają wymogu aktualności, legitymowanymi do złożenia wniosku w przedmiocie aktualizacji byliby wyłącznie ich właściciele działek i tylko oni byliby stronami postępowania. Zaskarżoną decyzję należało zatem uznać za prawidłową jako nie naruszającą przepisów prawa. Decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego odpowiada także wymogom stawianym aktowi administracyjnemu w art. 107 § 1 i § 3 kpa.

Przepis art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Na podstawie zatem tego przepisu orzeczono jak w sentencji.