Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 197/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. i art. 152 , art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 4 ust. 1 pkt 3, art. 6, art. 11 ust. 1, art. 65 ust. 1, 1a, 2
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
article: par. 2 ust. 1par. 4 ust. 1, 2,
journal: Dz.U. 2004 nr 87 poz 825
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego
article: art. 122, art. 191, art. 187 par. 1, art. 210 par. 4,
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec,, Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 maja 2012r. sprawy ze skargi R. S.A. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2006r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz R. S.A. w P. kwotę 3.319 (słownie: trzy tysiące trzysta dziewiętnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1.1 Decyzją z dnia [...]. nr [...]Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...]. nr [...]określającą R. S.A. w P. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za lipiec 2006r. w kwocie 30.056zł.

1.2 W uzasadnieniu decyzji organ ustalił następujący stan faktyczny. R. S.A. w P. (wcześniej Przedsiębiorstwo Wielobranżowo - Usługowo-Handlowo – Produkcyjne R. Z. K. i R. K. Spółka Jawna w P.), dalej zwana Spółką, prowadziła działalność gospodarczą między innymi w zakresie sprzedaży oleju opałowego. W lipcu 2006r. Spółka sprzedała17.000 litrów oleju opałowego dla W. S.A., nie pobierając przy tym oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego.

1.3 Spółka w dniu 16 stycznia 2009r. złożyła wniosek o dopuszczenie do prowadzonego postępowania podatkowego dowodów w postaci sporządzonych oświadczeń nabywcy oleju opałowego – W. S.A. Podatnik stwierdził, że dołączone uzupełnione oświadczenia wraz z fakturami sprzedaży bezspornie przesądzają o sprzedaży oleju opałowego i uzasadniają zastosowanie obniżonej stawki akcyzy.

Spółka w dniu 15 października 2009r. przedłożyła oryginały faktur sprzedaży oleju opałowego dla firmy W. S.A. Organ ustalił, że faktury nie zawierają treści oświadczenia o przeznaczeniu oleju opałowego na cele grzewcze, jak również nie zawierają żadnych zapisów na odwrocie faktur. Do faktur Spółka załączyła natomiast odrębne oświadczenia wystawione w dniu 10 października 2008r.

1.4 Organ przywołując treść art. 65 ust. 1, ust. 1a, ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29 poz. 257 ze zm., dalej ustawy akcyzowej) i § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. z 2004r. Nr 87, poz. 825 ze zm., dalej: rozporządzenia) podniósł, że zastosowanie obniżonej stawki podatku akcyzowego uwarunkowane jest przede wszystkim zużyciem tego wyrobu na cele opałowe, co wiąże się z koniecznością uzyskania przez sprzedającego oświadczenia stwierdzającego, że nabywane wyroby są przeznaczone na cele grzewcze. Jedynie prawidłowe pod względem formalnym i materialnym oświadczenia, tj. zawierające określone w rozporządzeniu dane, uprawniały podatnika do skorzystania z preferencyjnej stawki akcyzy. Niedopełnienie wymogów wynikających z § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia jest traktowane przez ustawodawcę jako sprzedaż oleju opałowego dla celów innych niż opałowe. Przy czym to sprzedawca ma obowiązek wykazać prawo do zwolnienia podatkowego.

Organ wskazał, że strona nie dopełniła obowiązku, albowiem przedstawione oświadczenia o przeznaczeniu oleju opałowego są nieprawidłowe pod względem formalnym, nie zawierają wszelkich elementów wynikających z rozporządzenia, co potwierdzają dowody zgromadzone w ramach kontroli i postępowania podatkowego. We wszystkich oświadczeniach zakwestionowanych w toku kontroli nie wpisano miejsca ich wystawienia, niektóre posiadają braki formalne w zakresie daty, numeru identyfikacji podatkowej, numeru PESEL, braku adresu, nazwy urządzenia grzewczego dołączonego dokumentu sprzedaży lub wpisanego w treści oświadczenia numeru i daty wystawienia dokumentu sprzedaży.

W ocenie organu, sprzedawca był uprawniony do zastosowania obniżonych stawek podatkowych jedynie w przypadku, gdy dysponował oświadczeniem w momencie powstania obowiązku podatkowego – czyli na dzień sprzedaży, a jeżeli sprzedaż ta powinna być potwierdzona fakturą, na dzień wystawienia faktury, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia sprzedaży. Oświadczenie ma charakter materialnoprawny i nie jest możliwa jego konwalidacja, poprzez uzyskanie od nabywcy oświadczenia w późniejszym terminie, względnie potwierdzenie tego faktu innymi środkami dowodowymi. Oświadczenie mające cechy autentyczności może być złożone tylko w dacie sprzedaży oleju opałowego. Ewentualne potwierdzenie przez nabywcę faktu, że transakcja miała rzeczywiście miejsce w sytuacji w sytuacji posiadania oświadczeń, których nie można przyporządkować do kopii dokumentu sprzedaży nie uprawnia sprzedawcy do zastosowania obniżonej stawki akcyzy.

1.5 Na charakter prawny i istotę oświadczenia nie wpływają nieistotne błędy, takie jak brak numeru PESEL lub numeru NIP, w sytuacji, gdy oświadczenie zawiera pozostałe wymagane przepisami elementy. Dlatego organ uwzględnił oświadczenia zawierające wprawdzie wady, ale pozwalające na ustalenie adresów zamieszkania nabywców oleju opałowego.

1.6 Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał, że Spółka złożyła oświadczenie potwierdzające zapłatę podatku akcyzowego na wcześniejszym etapie obrotu, w związku z tym uzasadnionym było uwzględnienie tej kwoty przy ustalaniu zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za lipiec 2006r.

2.1 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzuciła:

1/ naruszenie przepisów prawa materialnego:

- art. 65 ust. 1 a i ust. 2 ustawy akcyzowej przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na naliczeniu przez organ podatku akcyzowego według stawki sankcyjnej, pomimo, że olej opałowy został przeznaczony na cele opałowe,

- art. 65 ust. 1 a ustawy akcyzowej poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że wyszczególniona w tym przepisie lista przypadków, do których ma zastosowanie stawka podatku 2.000,00 zł/1.000 l ma charakter przykładowy i tym samym organ był upoważniony do stosowania przepisów rozporządzenia, podczas gdy lista przypadków opisana w tym przepisie ma charakter wyliczenia enumeratywnego,

- art. 65 ust. 1 a i ust. 2 ustawy akcyzowej poprzez błędną wykładnię polegającą na niezastosowaniu reguł określonych w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie Zasad techniki prawodawczej,

- art. 65 ust. 1 ustawy akcyzowej poprzez niezastosowanie stawki podatkowej wynikającej tego przepisu,

- art. 3 Dyrektywy Rady 95/60/WE z dnia 27 listopada 1995r. poprzez nieodniesienie się do wskazówek w niej zawartych i przyjęcie, że zastosowanie podwyższonej stawki akcyzy w stosunku do skarżącej jest właściwe, mimo, że stwierdzono właściwe wykorzystanie sprzedanego oleju opałowego,

2/ naruszenie przepisów postępowania:

- art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niewskazanie rodzaju zastosowanej wykładni przy interpretacji art. 65 ust. 1 a i ust. 2 ustawy akcyzowej,

- art. 120, art. 121 § 1, art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie dowodów świadczących o wykorzystaniu zgodnie z przeznaczeniem oleju opałowego od ilości którego naliczono wobec skarżącej stawkę sankcyjną,

- art. 122, art. 187, art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, że oświadczenia nabywców uregulowane w rozporządzeniu mają charakter materialnoprawny i stanowią jedyny dowód zużycia oleju opałowego na cele opałowe.

2.2 W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wykładnia literalna przepisu art. 65 ust. 1 a ustawy akcyzowej nie pozwala na utożsamienie sposobu dokumentowania obrotu olejem opałowym z użyciem oleju opałowego na cele inne niż opałowe. W przepisie tym nie ma mowy o konieczności stosowania podwyższonej stawki akcyzy w przypadku nie uzyskania oświadczenia od nabywcy, a tylko uzależnia powyższe od użycia oleju niezgodnie z przeznaczeniem. Zakwestionowała, powołując się na orzecznictwo sądowe stanowisko organu, że oświadczenie złożone przez nabywcę ma charakter materialno prawny. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 65 ust 1 ustawy akcyzowej podniosła, że w brzmieniu obowiązującym w lipcu 2006r. ustawa zawierała trzy stawki podatku akcyzowego na cela opałowe, stawkę preferencyjną w wysokości 232zł., której zastosowanie uzależnione było od pobrania oświadczenia, stawkę sanacyjną w kwocie 2000zł od 1000l. przewidzianą w art. 65 ust 1a ustawy akcyzowej i podstawową stawkę w wysokości 233zł., na 1000l., określoną w art. 65 ust 1 ustawy akcyzowej. Jeśli zatem organ w toku postępowania ustalił, że sprzedany bez oświadczeń olej opałowy został wykorzystany na cele opałowe, nie było podstaw do naliczenia stawki podatku akcyzowego określonej w art. 65 ust. 1a ustawy akcyzowej. Prawidłowym było natomiast obliczenie podatku akcyzowego według stawki podatku akcyzowego określonej w art. 65 ust. 1 ustawy, tj. w kwocie 233,00 zł/1000 l.

3 W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi

4 W dniu 23 maja 2012r. skarżąca wniosła pismo procesowe w którym wskazała, że na fakturach wystawionych dla firmy W. S.A. znajduje się oświadczenie "olej opałowy tylko dla celów grzewczych", które zgodnie z § 4 ust 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004r. mogło być umieszczone na fakturze. Podtrzymała stanowisko, że dla zastosowania stawki preferencyjnej wystarczy oświadczenie, które pozwala na zidentyfikowania nabywcy, zaś braki oświadczeń które nie pozwalają na zidentyfikowanie nabywcy mogą być uzupełniane w toku postępowania dowodowego. W przypadku uznania, że oświadczenie nie były złożone przez kupujących, a postępowanie wykazało, że olej został zużyty przez nich na cele opałowe stawką jaka winna być zastosowana jest stawka przewidziana w art. 65 ust 1 ustawy tj 233zł na 1000l

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył co następuje:

5.1 Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Oznacza to, że sąd może wyeliminować z obrotu prawnego jedynie taką decyzję, która narusza prawo w sposób o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270, dalej p.p.s.a.).

Z punktu widzenia sądowej kontroli istotnym jest też, że sąd w myśl art. 133 § 1 i 134 § 1 p.p.s.a. orzeka w granicach przedłożonych akt sprawy nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi.

5.2 Skarga jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja narusza prawo. W ocenie Sądu, organ naruszył prawo procesowe nie dokonując wszechstronnej oceny materiału dowodowego stosownie do reguł określonych w art. 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej, co mogło prowadzić do nieprawidłowych ustaleń stanu faktycznego sprawy a w efekcie do błędnego zastosowania prawa materialnego.

5.3 Zaskarżona decyzja określa zobowiązanie podatkowe za lipiec 2006r., dlatego w pierwszej kolejności należało poddać analizie stan prawny w tym czasie obowiązujący. I tak zastosowanie w niniejszej sprawie ma ustawa z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zm.). Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 tej ustawy opodatkowaniu akcyzą podlega sprzedaż wyrobów akcyzowych na terenie kraju, a obowiązek podatkowy w myśl art. 6 ust. 1 powstaje z dniem dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu. Jak wynika z dyspozycji art. 11 ust. 1 ustawy, podatnikami akcyzy są osoby fizyczne, prawne lub jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, które dokonują czynności podlegających opodatkowaniu.

Przepis art. 65 ust.1 ustawy akcyzowej stanowi, że stawka akcyzy na oleje opałowe przeznaczone na cele opałowe wynosi 233 zł od 1.000 litrów gotowego wyrobu. Zgodnie z art. 65 ust. 1 a ustawy akcyzowej, w przypadku użycia olejów opałowych lub olejów napędowych, przeznaczonych na cele opałowe, które nie spełniają warunków określonych w odrębnych przepisach, w szczególności wymogów w zakresie prawidłowego znakowania i barwienia, użycia ich niezgodnie z przeznaczeniem, a także sprzedaży ich za pomocą odmierzaczy paliw ciekłych, stawka akcyzy wynosi:

1) dla olejów opałowych lub olejów napędowych, przeznaczonych na cele opałowe - 2.000 zł od 1.000 litrów gotowego wyrobu;

2) dla ciężkich olejów opałowych przeznaczonych na cele opałowe - 1.800 zł od 1.000 kilogramów gotowego wyrobu.

W ustępie 2 art. 65 ustawy, ustawodawca zawarł delegację dla Ministra Finansów do obniżenia w drodze rozporządzenia stawki akcyzy określonej w ustępie 1 art. 65. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2 art. 65, to rozporządzenie z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 87 poz. 825 ze zm.). Paragraf 2 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że stawki akcyzy określone w art. 65 ust. 1 ustawy akcyzowej obniża się do wysokości określonej w załączniku nr 1 do rozporządzenia, czyli w przypadku oleju opałowego przeznaczonego na cele opałowe do wysokości 232,00 zł dla 1.000l. Z kolei w § 4 ust. 1 rozporządzenia wskazano, że podatnik sprzedający wyroby wymienione w poz. 2 lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia jest obowiązany w przypadku tej sprzedaży osobom prawnym do uzyskania od nabywcy oświadczenia o przeznaczeniu nabywanych wyrobów, uprawniającym do stosowania stawek wymienionych w poz. 2 lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia; oświadczenie może być złożone w wystawianej fakturze VAT, a jeżeli jest składane odrębnie, powinno zawierać dane dotyczące nabywcy, datę złożenia tego oświadczenia oraz powinno być dołączone do kopii faktury VAT. Oświadczenie to powinno zawierać co najmniej: imię i nazwisko nabywcy, PESEL i NIP, adres zamieszkania nabywcy, określenie ilości nabywanego oleju opałowego, określenie ilości posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca (adresu), gdzie znajdują się urządzenia, jeżeli jest ono inne niż adres wymieniony w pkt 2, wskazanie rodzaju i typu urządzeń grzewczych, datę i miejsce wystawienia oświadczenia oraz podpis składającego oświadczenie - § 4 ust. 2 rozporządzenia. Należy zauważyć, że wykładnia językowa przepisu art. 65 ust 1a pkt 1 ustawy akcyzowej wskazuje, że wyższą stawkę akcyzy stosuje się do olejów przeznaczonych na cele opałowe w przypadku użycia ich niezgodnie z przeznaczeniem. W orzecznictwie sądowym przyjęte jest, że zastosowane w ustawie pojęcie użycia oleju ma szeroki zakres znaczeniowy obejmujący także sprzedaż. Użycie przez sprzedawcę oleju opałowego niezgodnie z jego przeznaczeniem polega na niedochowaniu przez niego warunków uprawniających do zastosowania stawki preferencyjnej, czyli sprzedaż oleju opałowego bez uzyskania od kupującego oświadczenia spełniającego przesłanki z § 4 ust. 1 i ust 2 rozporządzenia w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (por. wyrok NSA z dnia 27 grudnia 2011r., sygn. akt I GSK 700/10, wyrok z 21 września 2010r., sygn. akt I GSK 869/09, wyrok z 28 czerwca 2011r., sygn. akt I GSK 811/10).

W związku ze skorzystaniem przez Ministra Finansów z uprawnienia przewidzianego w art. 65 § 2 ustawy i wprowadzeniem z dniem 15 września 2005r. do rozporządzenia w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, obniżonej o 1 zł – preferencyjnej stawki podatku akcyzowego od olejów opałowych (232 zł) obecnie obowiązują dwie stawki na oleje opałowe: obniżona w wysokości 232 zł na 1000 l wyrobu gotowego, której zastosowanie wiąże się z koniecznością gromadzenia oświadczeń o przeznaczeniu oleju na cele opałowe i stawka sankcyjna przewidziana w art. 65 ust. 1a pkt 1 u.p.a.(por. wyrok NSA z dnia 27 grudnia 2011r., sygn. akt I GSK 700/10).

5.4 Organ ustalił, że nabywca firma W. S.A. nie złożyła oświadczenia o przeznaczeniu oleju na cele opałowe, skutkiem czego skarżącej Spółce nie przysługuje uprawnienie do skorzystania z obniżonej stawki podatku akcyzowego.

5.5 Należy przypomnieć, że naczelną zasadą postępowania przed organami podatkowymi jest wyrażona w art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zasada prawdy obiektywnej. Oznacza ona, że organy podatkowe mają obowiązek podjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Na organie ciąży obowiązek zebrania i rozpatrzenia wszelkich dowodów koniecznych do wyjaśnienia sprawy,

o czym stanowi art. 187 § 1 w/w ustawy. W myśl natomiast art. 191 tej ustawy organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału, czy dana okoliczność została udowodniona. Wynik tego procesu winien zostać przedstawiony w uzasadnieniu decyzji, które stosownie do art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej winno zawierać wskazanie faktów jakie zostały ustalone, dowodów uznanych za wiarygodne, oraz przyczyn dla których innym dowodom organ odmówił wiarygodności.

5.6 W ocenie Sądu, organy podatkowe zebrały w sprawie materiał dowodowy konieczny do poczynienia ustaleń, jednakże wbrew wymogom z art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej, dokonały jego oceny tylko we fragmentarycznym zakresie, pomijając część treści znajdujących się w aktach sprawy dokumentów. Organ zakwestionował dokonaną przez podatnika sprzedaż oleju opałowego w ilości 17000 litrów udokumentowaną fakturą nr 2514/06 z dnia 26 lipca 2006r. wystawioną dla W. S.A., wskazując na brak oświadczenia o przeznaczeniu oleju opałowego. Należy stwierdzić, że na fakturze wystawionej dla W. S.A. w lipcu 2006r., a dokumentującej sprzedaż oleju opałowego (tom 1 akt adm., k.209), zawarta została adnotacja w brzmieniu "olej opałowy tylko do celów grzewczych" Organ nie rozważył istnienia i charakteru zapisu o takiej treści, całkowicie pomijając tę okoliczność w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia pozwala za złożenie oświadczenia w wystawianej fakturze VAT, zatem treść adnotacji dokonanej na fakturze, jak każdy dowód, winna podlegać, w powiązaniu z innymi dowodami, ocenie organu w zakresie czy po pierwsze stanowi oświadczenie nabywcy rozumieniu § 4 ust. 1 rozporządzenia, czy brak podpisu można uznać za wadę oświadczenia i czy ten rodzaj wadliwości mógł być konwalidowany. Oświadczenie jest przewidzianym rozporządzeniem sposobem wyrażenia przez nabywcę zamiaru przeznaczenia oleju na cele opałowe, którego istnienie i treść ma kluczowe znaczenie przy ustalaniu prawidłowej stawki podatku akcyzowego przy jego sprzedaży. Ma ono umożliwić organom podatkowym kontrolę prawidłowości sprzedaży a następnie wykorzystania tego oleju przez kupującego. Wskazać przy tym należy, że w orzecznictwie sądowym przyjęty jest pogląd, że skutek w postaci utraty przez sprzedawcę oleju opałowego prawa do obniżenia stawki akcyzy powoduje tylko takie oświadczenie, które zawiera wady uniemożliwiające identyfikację kupującego. (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2010r. I FSK 1330/10 LEX nr 787102, z dnia 12 maja 2011r. I GSK 244/10, z dnia 16 grudnia 2011r. I FSK 1459/10 (dostępne na stronie internetowej NSA), Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 marca 2010r. I SA/Rz 41/10 LEX nr 569660, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 kwietnia 2008r. I SA/Łd 1347/07 LEX nr 475631.

5.7 Przedstawione powyżej argumenty prowadzą do uznania, że ustalenia organu zostały poczynione w oparciu nie o całość materiału dowodowego, ale jego część. Organ podatkowy naruszył w tym zakresie powołane wyżej przepisy art. 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej, a naruszenie to miało istotne znaczenie dla sprawy. Podstawą bowiem zastosowania przepisu prawa materialnego jest prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, albowiem to jaki przepis prawa materialnego będzie miał zastosowanie determinuje wyłącznie stan faktyczny sprawy.

5.8 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ, uwzględniając powyższe uwagi, w oparciu o cały zebrany materiał dowodowy (w tym przedłożoną w toku postępowania kontrolnego fakturę VAT) podejmie działania zmierzające do wyjaśnienia, czy zapis "olej opałowy tylko dla celów grzewczych" na fakturze sprzedaży oleju opałowego na rzecz W. S.A. spełniał wymogi oświadczenia z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia a zatem czy transakcji sprzedaży towarzyszyło złożenie stosownego oświadczenia. Uwzględni przy tym fakt, że zgodnie z treścią tego przepisu, w przypadku sprzedaży oleju opałowego osobom prawnym, dopuszczalne jest złożenie oświadczenia na wystawionej fakturze.

Na marginesie sprawy wymaga nadmienić, że Dyrektywa Rady 95/60/WE z dnia 27 listopada 1995r. (Dz.U.UE.L.1995.291.46), o której mowa w zaskarżonej decyzji i w skardze, wydana została "w sprawie banderolowania olejów napędowych i nafty". Dyrektywa ta, jak wskazuje na to jej tytuł, nie miała zastosowania w niniejszej sprawie. Uregulowania z art. 3 Dyrektywy nie odnoszą się do opodatkowania podatkiem akcyzowym oleju opałowego. Z tych względów analiza przepisów Dyrektywy Rady 95/60/WE w niniejszej sprawie jest bezcelowa.

5.9 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. i art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Orzeczenie o kosztach wydano w oparciu o art. 200 p.p.s.a. zasądzając na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania obejmujących uiszczony wpis od skargi, opłatę od pełnomocnictwa i koszty zastępstwa procesowego.