Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 155/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska- Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, II. zwrócić skarżącej Fundacji [...] uiszczony wpis od skargi w kwocie [...](słownie [...]) złotych. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2021 r. Fundacja [...] (dalej też jako Fundacja), reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy [...]. Od skargi uiszczono wpis w kwocie [...]zł (k. 2 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy [...] wskazał, że po doręczeniu skargi niezwłocznie udzielił skarżącej wnioskowanej informacji publicznej.

Pismem z dnia [...] października 2021 r. Fundacja cofnęła wniesioną skargę (k. 18 akt sądowych), wskazując że otrzymała odpowiedź na swój wniosek. Pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W ocenie Sądu w niniejszej prawie nie zachodzą okoliczności, które mogłyby przemawiać za niedopuszczalnością cofnięcia skargi.

Uznając cofnięcie skargi za skuteczne i dopuszczalne w rozumieniu powołanego wyżej przepisu Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne (pkt I postanowienia). Stosownie do art. 161 § 2 P.p.s.a. postanowienie w tym przedmiocie mogło zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Nie zasługuje na uwzględnienie wniosek o zasądzenie od organu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Prawo takie przysługuje stronie z mocy art. 201 § 1 p.p.s.a. jedynie w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzn. w sytuacji uwzględnienia skargi przez organ w trybie tzw. autokontroli). Organ wówczas we własnym zakresie, uznając zawarte w skardze zarzuty za uzasadnione, uwzględnia ją w całości. W sytuacji, gdy organ uwzględnia skargę w trybie autokontroli sąd może wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. – uznając, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Zauważyć jednak należy, że w sprawach dotyczących skarg na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przyjmuje się, że wydanie przez organ decyzji/postanowienia po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność nie zwalnia wojewódzkiego sądu administracyjnego z obowiązku rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia czy organ dopuścił się bezczynności (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) jak również czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz w zakresie wymierzenia organowi grzywny z tego tytułu - art. 149 § 1a, art. 149 § 2 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1441/16). Nie można zatem było wprost przyjąć, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.

W niniejszym postępowaniu Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne, nie ma zatem podstaw do zastosowania art. 201 § 1 p.p.s.a. Przy umorzeniu postępowania na skutek cofnięcia skargi, niezależnie od przyczyny, która legła u podstaw takiej decyzji strony skarżącej, przepisy p.p.s.a. nie przewidują zwrotu kosztów postępowania, a jedynie zwrot wpisu od pisma cofniętego, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 1028/14, niepubl.).

Z tych względów wniosek o zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie mógł zostać uwzględniony, a w pkt. II postanowienia Sąd orzekł o zwrocie skarżącej tylko uiszczonego wpisu w wysokości [...] zł.

/-/ A. Kiersnowska-Tylewicz