Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1334/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2 i § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania przed organem I instancji - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 maja 2016 r. (data wpływu do Sądu - 7 lipca 2016 r.) M. J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę wskazując, że jej przedmiotem "jest zwrot nieruchomości położonej w rejonie ulic [...] pgr. [...] kat. 403/17 o pow. 18a 83m kw." Do skargi dołączyła decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...]. Sprawa zarejestrowana została pod sygn. II SAB/Rz 60/16.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie, ewentualnie odrzucenie skargi, gdyż obecnie przed Wojewodą nie toczy się żadne postepowanie dotyczące działki pgr. l. kat 403/17 o pow. 0,01883 ha. Wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] marca 2000 r. ([...]) Prezydent Miasta [...] orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w [...], stanowiącej własność Gminy Miasto [...], będącej w użytkowaniu wieczystym A Sp. z o.o. w [...]. Decyzja ta została utrzymana została w mocy decyzją Wojewody z dnia [...] maja 2000 r. ([...]). Następnie M. J. pismem z dnia [...] maja 2008 r. wystąpiła do Wojewody z wnioskiem

o zwrot nieruchomości w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego

z 3.04.2008 r., sygn. K 6/05. Starosta [...], który wyznaczony został do rozpoznania tego wniosku (postanowienie w tym przedmiocie wydał w dniu

[...] kwietnia 2009 r. Wojewoda) uznał, że jest to wniosek o wznowienie postępowania i po jego rozpoznaniu wznowił postępowanie a następnie decyzją

z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody z [...] maja 2000 r. Wskutek złożonego odwołania decyzja ta była przedmiotem rozpoznania przez Wojewodę, który decyzją z dnia [...] września 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na tę decyzję M. J. złożyła skargę do WSA w Rzeszowie, a Wojewoda działając na postawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., aktualny tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – określanej dalej jako "P.p.s.a."), wydał w dniu [...] listopada 2009 r. decyzję nr [...], którą w pkt 1) uchylił własną decyzję z dnia [...] września 2009 r., zaś w pkt 2) uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2009 r. i umorzył postępowanie przed organem I instancji. W orzeczeniu tym Wojewoda wskazał, że wniosek o wznowienie został rozpoznany przez niewłaściwy organ, tj. Starostę zamiast Wojewodę. Stwierdził, że to Wojewoda jako organ właściwy w sprawie winien rozpoznać złożony przez M. J. wniosek i dokonać jego oceny oraz oceny przesłanek warunkujących zwrot nieruchomości. Decyzja ta została doręczona stronom, w tym m. in. M. J. i odebrana przez nią w dniu 19 listopada 2009 r.

W tej sytuacji WSA w Rzeszowie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. II SA/RZ 893/09 umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2009 r. Natomiast Wojewoda pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. zwrócił się do M. J. o złożenie oświadczenia czy jej wniosek dotyczy zwrotu nieruchomości, zgodnie z art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami czy ewentualnie stanowi wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody z dnia [...] maja 2000 r. W odpowiedzi M. J. oświadczyła (pismo z dnia [...] czerwca 2010 r.), że wniosła o zwrot dz. nr 403/17 o pow. 0,1883 ha oraz działki nr 110/4 o pow. 0,2451ha (dawniej oznaczona jako działka nr 403/13).

W tej sytuacji Wojewoda postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. ([...]) doręczonym M. J. w dniu [...] lipca 2010 r. przekazał Prezydentowi Miasta [...] według właściwości wniosek o zwrot nieruchomości. Natomiast organ ten za pismem z dnia [...] września 2010 r. wniosek przekazał Staroście [...] (z uwagi na wyłącznie Prezydenta mocą postanowienia z dnia [...] kwietnia 2009 r. od rozpoznania sprawy zwrotu nieruchomości), zostawiając jednakże do rozpoznania część wniosku w zakresie pgr 403/13. Pismo to jak wynika z rozdzielnika zostało przesłane również do M. J.

W związku z powyższymi okolicznościami zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2016 r. tut. Sąd wezwał M. J. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne i precyzyjne wskazania numeru i daty zaskarżonej decyzji, której dotyczy skarga z dnia 27 maja 2016 r.

W odpowiedzi (pismo z dnia 16 sierpnia 2016 r.) M. J. oświadczyła, że jej skarga dotyczy "decyzji Wojewody z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w zakresie niewykonania oceny przesłanek warunkujących zwrot nieruchomości".

Wobec tak sprecyzowanego przedmiotu skargi zarządzeniem z dnia 21 września 2016 r. sprawa została przerejestrowana do repertorium SA

i zarejestrowana pod sygn. II SA/Rz 1334/16.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W niniejszej sprawie jak sprecyzowała sama skarżąca, przedmiotem jej skargi jest decyzja Wojewody z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...]. Jak wynika z akt sprawy została ona doręczona M. J. 19 listopada 2009 r. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a więc w przedmiotowej sprawie upływał w dniu 19 grudnia 2009 r. (sobota). Mając na względzie treść art. 83 § 2 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, w okolicznościach sprawy ostatnim dniem na złożenie skargi był 21 grudnia 2009 r. (poniedziałek). Tymczasem skarga wniesiona została do Sądu w dniu 2 czerwca 2016 r. (data złożenia skargi w siedzibie Wojewody – k. 3 akt sądowych).

Z naprowadzonych wyżej okoliczności, wynika, że skarga M. J. została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia.

Jednocześnie tut. Sąd zauważa, że sama skarżąca przyznała, że decyzji Wojewody z dnia [...] listopada 2009 r. nie zaskarżała, gdyż "przyjęła ją w dobrej wierze i czekała na decyzję Wojewody jako organu właściwego", nadto jej żądanie dotyczy "niewykonania oceny przesłanej warunkujących zwrot nieruchomości".

W tym miejsce wyjaśnić należy skarżącej, a co wynika z nadesłanych akt administracyjnych sprawy, że po wydaniu decyzji z dnia [...] listopada 2009 r.

i otrzymaniu prawomocnego postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia [...] stycznia 2010 r., sygn. II SA/RZ 893/09 Wojewoda podjął czynności zmierzające do uzyskania oświadczenia w zakresie oceny złożonego przez M. J. wniosku (pismo z dnia [...] czerwca 2010 r.). Po uzyskaniu odpowiedzi od samej skarżącej (pismo z dnia [...] czerwca 2010), że jej wniosek dotyczy zwrotu dz. nr 403/17 o pow. 0,1883 ha oraz działki nr 110/4 o pow. 0,2451ha, sprawa została przekazana do rozpoznania przez organy właściwe w sprawie. Mianowicie wniosek dotyczący zwrotu dawnej pgr 403/17 w gm. kat. S. (wchodzącej obecnie w skład działek nr 2192/1 i 2192/5 obr. [...] stanowiących własność Gminy [...] w użytkowaniu osób prawnych) przekazany został Staroście [...] celem załatwienia, natomiast część wniosku dotyczącego pgr. 403/13 przekazano do rozpoznania Prezydentowi Miasta [...].

W tej sytuacji to do tych organów, którym sprawa została przekazana, tj. do Starosty [...] oraz do Prezydenta Miasta [...], winna zwrócić się skarżąca celem uzyskania informacji na jakich etapach są prowadzone przez te organy postępowania dotyczące zwrotu nieruchomości.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.