Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 312/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-01-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 stycznia 2009r. wniosku adwokata E. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać adwokatowi E. S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wynagrodzenie w kwocie 120,00 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) netto powiększone o należny podatek VAT - tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Olsztynie uwzględnił wniosek J. W. o przyznanie mu prawa pomocy

w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z dnia "[...]", nr "[...]", w przedmiocie zasiłku celowego. Okręgowa Rada Adwokacka w O. na pełnomocnika J. W. wyznaczyła adwokata E. S., której w dniu 29 października 2008r. skarżący udzielił pełnomocnictwa do prowadzenia niniejszej sprawy.

Wyrokiem z dnia 6 listopada 2008r. sygn. akt II SA/Ol 312/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę J. W.

W dniu 16 grudnia b.r. adwokat E. S. nadesłała Sądowi opinię

o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych z tytułu sporządzenia niniejszej opinii prawnej, oświadczając, że koszty

nie zostały opłacone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Szczegółowe zasady przyznawania opłat za czynności adwokatów reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat

za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwanym rozporządzeniem.

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawka minimalna

za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a - b powyższego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł.

Uwzględniając powyższe Sąd przyznał pełnomocnikowi za zastępstwo prawne

z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w związku

ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynagrodzenie w wysokości 120 zł, czyli 50 % stawki minimalnej. Kwotę tę zgodnie

z § 2 ust. 3 wskazanego rozporządzenia należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

W związku z tym Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 250 p.p.s.a.