Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 222/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 33, art. 80, art. 67
journal: Dz.U. 2017 poz 1201
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 22 czerwca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Sędzia NSA Janusz Nowacki(spr.), Protokolant Pomocnik sekretarza Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2018 roku sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], na podstawie art.138 § 1 pkt.1 w związku z art.144 K.p.a. oraz art.54 § 1 i 5 w związku z art.17 § 12 i art.18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017r./ poz. 1201 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia A. spółki z o.o. w [...] na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] oddalającego skargę na czynność egzekucyjną, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu podniesiono, że w dniu [...] Prezydent Miasta [...] wystawił na A. spółka z o.o. w [...] tytuł wykonawczy obejmujący zaległość z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, orzeczoną decyzją Prezydenta [...] z dnia [...], który następnie skierował do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] celem prowadzenia egzekucji administracyjnej. Na podstawie tego tytułu organ egzekucyjny w dniu 19 lipca 2017r. dokonał, przy użyciu systemu teleinformatycznego, zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w B. S.A. W dniu 21 lipca 2017r. bank przekazał zajęte środki pieniężne realizując zajęcie w całości. Odpis tytułu wykonawczego wraz z zawiadomieniem doręczono spółce A. w dniu 25 lipca 2017r.

W dniu 7 sierpnia 2017r. spółka A. złożyła skargę na czynność egzekucyjną w postaci wszczęcia egzekucji i zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zarzucając:

- niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art.27 u.p.e.a. tj. brak podpisu osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela, brak daty doręczenia zobowiązanemu upomnienia, brak stwierdzenia wymagalności obowiązku

- niedoręczenie odpisu tytułu wykonawczego wraz z zawiadomieniem o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego gdyż doręczony tytuł wykonawczy nie odpowiada wzorowi ustalonemu w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 sierpnia 2016r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz.U. z 2016r. poz.1305 ze zm.).

W skardze podniesiono także, że nie istniał obowiązek objęty tytułem wykonawczym, nastąpiło przedawnienie zobowiązania dotyczącego obowiązku wymienionego w tytule wykonawczym i obowiązek ten nie jest wymagalny.

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego [...] oddalił skargę jako nieuzasadnioną stwierdzając, że czynność polegająca na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego została dokonana zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Na postanowienie organu pierwszej instancji spółka A. wniosła zażalenie podtrzymując argumentację zawartą w skardze.

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu podniesiono, że zgodnie z treścią art.80 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego.

W myśl art.80 § 2 u.p.e.a. zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również kwoty, które nie były na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia.

Zgodnie z treścią art.80 § 3 u.p.e.a. jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.

W myśl art.67 § 1 u.p.e.a. z zastrzeżeniem art. 68 § 1, podstawę zastosowania środków egzekucyjnych, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit. a, stanowi zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności albo protokół zajęcia prawa majątkowego, albo protokół zajęcia i odbioru ruchomości, albo protokół odbioru dokumentu, sporządzone według wzoru określonego w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Określając wzór, minister uwzględni uwarunkowania wynikające z elektronicznego przetwarzania danych zawartych w tym zawiadomieniu lub protokołach.

Zgodnie z treścią art. 67 § 1a u.p.e.a. zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka egzekucyjnego mogą być doręczane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej. W takim przypadku nie stosuje się wzoru, o którym mowa w § 1.

W myśl art.67 § 2a u.p.e.a. jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej:

1) w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego;

2) zawiadomienie o zajęciu zawiera numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) zobowiązanego, o ile są znane organowi egzekucyjnemu;

3) zawiadomienie o zajęciu opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Zgodnie z treścią art.67 § 2b u.p.e.a. w przypadkach, o których mowa w § 1a, organ egzekucyjny sporządza wydruk zawiadomienia o zajęciu. Doręczenie zobowiązanemu wydruku zawiadomienia o zajęciu uznaje się za doręczenie odpisu tego zawiadomienia.

W ocenie organu odwoławczego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego nastąpiło zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Zajęcie to nastąpiło w dniu 19 lipca 2017r. przy pomocy systemu teleinformatycznego zaś w dniu 21 lipca 2017r. B. S.A. zrealizował w całości to zajęcie. Zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego zostało doręczone spółce w dniu 25 lipca 2017r. Odnośnie zarzutu, że tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art.27 u.p.e.a. to może to być kwestionowane przez zobowiązanego w trybie art.33 u.p.e.a.

Jeżeli chodzi o naruszenie art.26b u.p.e.a. to, w ocenie organu odwoławczego, przepis ten dotyczy jedynie tytułów wykonawczych sporządzonych w sytuacji wskazanej w § 22 rozporządzenia Ministra Finansów z 30 grudnia 2015r. w sprawie postepowania wierzycieli należności pieniężnych (Dz.U. z 2017r. poz.1483) a sytuacja taka w niniejszej sprawie nie miała miejsca.

Odnośnie kwestii przedawnienia zobowiązania, braku wymagalności należności, niedoręczenia upomnienia to nie mogą być one przedmiotem skargi na czynność egzekucyjną określoną w art.54 u.p.e.a. lecz można je podnosić w ramach zarzutów na podstawie art.33 u.p.e.a. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji.

Na wymienione postanowienie spółka A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art.80 u.p.e.a. gdyż zawiadomienie o zajęciu wierzytelności zostało przesłane do centrali banku a nie do oddziału banku w którym zobowiązany posiada rachunek bankowy. Tytuł wykonawczy nie spełnia także wymogów określonych w art.27 u.p.e.a. gdyż brak jest podpisu osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela, brak daty doręczenia zobowiązanemu upomnienia i brak stwierdzenia wymagalności obowiązku. Tytuł wykonawczy doręczony zobowiązanemu nie odpowiada wzorowi tytułu wykonawczego stosowanego w egzekucji należności pieniężnych stanowiącego załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z 8 sierpnia 2016r. w sprawie tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej, a ponadto nie zawiera adnotacji wskazanej w art.26b u.p.e.a. Strona skarżąca podniosła także, iż nie istniał obowiązek objęty tytułem wykonawczym, upłynął już termin przedawnienia zobowiązania objętego tytułem a ponadto obowiązek ten nie był wymagalny. Nie zostało także doręczone upomnienie. W konkluzji strona skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji oraz uchylenie dokonanej czynności egzekucyjnej i zwrócenie wszystkich pobranych kwot wraz kosztami egzekucyjnymi.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz.1369 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonego postanowienia sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o oddaleniu skargi spółki A. na czynność egzekucyjną zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w B. S.A.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (DZ.U. z 2016r. p-oz.599 ze zm.), dalej u.p.e.a.

Zgodnie z treścią art.1a pkt.2 wymienionej ustawy czynnością egzekucyjną są wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego.

W myśl art.1a pkt.12 u.p.e.a. środkiem egzekucyjnym w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych jest egzekucja z rachunku bankowego.

Zgodnie z treścią art.80 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego.

W myśl art.80 § 2 u.p.e.a. zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również kwoty, które nie były na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia.

Zgodnie z treścią art.80 § 3 u.p.e.a. jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.

W myśl art.67 § 1 u.p.e.a. z zastrzeżeniem art. 68 § 1, podstawę zastosowania środków egzekucyjnych, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit. a, stanowi zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności albo protokół zajęcia prawa majątkowego, albo protokół zajęcia i odbioru ruchomości, albo protokół odbioru dokumentu, sporządzone według wzoru określonego w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Określając wzór, minister uwzględni uwarunkowania wynikające z elektronicznego przetwarzania danych zawartych w tym zawiadomieniu lub protokołach.

Zgodnie z treścią art. 67 § 1a u.p.e.a. zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka egzekucyjnego mogą być doręczane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej. W takim przypadku nie stosuje się wzoru, o którym mowa w § 1.

W myśl art.67 § 2a u.p.e.a. jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej:

1) w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego;

2) zawiadomienie o zajęciu zawiera numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) zobowiązanego, o ile są znane organowi egzekucyjnemu;

3) zawiadomienie o zajęciu opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Zgodnie z treścią art.67 § 2b u.p.e.a. w przypadkach, o których mowa w § 1a, organ egzekucyjny sporządza wydruk zawiadomienia o zajęciu. Doręczenie zobowiązanemu wydruku zawiadomienia o zajęciu uznaje się za doręczenie odpisu tego zawiadomienia.

Należy zaznaczyć, że celem skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego jest zbadanie prawidłowości dokonanej przez ten organ konkretnej czynności egzekucyjnej zmierzającej do zrealizowania określonego środka egzekucyjnego. Skarga o której mowa w art.54 u.p.e.a. służy zaskarżeniu czynności o charakterze wykonawczym. W jej ramach można podnosić jedynie kwestie formalnoprawne, które odnoszą się do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tych czynności. W skardze nie można podnosić zastrzeżeń, które są podstawą do wniesienie innego środka zaskarżenia służącego ochronie praw zobowiązanego. Skarga na czynności egzekucyjne nie będzie więc przysługiwać w sytuacjach, gdy np. przewiduje się wniesienie zarzutów, zażalenia na postanowienia, żądania wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego spod egzekucji, czy też wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego albo w sytuacjach, gdy przewiduje się wniesienie pozwu do sądu. Za niedopuszczalną uznaje się sytuację, w której będzie występowała konkurencyjność środków służących ochronie praw zobowiązanego zawartych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji mających prowadzić - w wyniku ich uwzględnienia - do jednakowych skutków procesowych. Skarga na czynność egzekucyjną nie może zatem dotyczyć przypadków, które mogą być przedmiotem zarzutów na podstawie art.33 u.p.e.a. (por. wyroki NSA z 15 grudnia 2010r. w spr. II FSK 1337/09, z 14 listopada 2013r. w spr. II GSK 1024/12, z 28 sierpnia 2015r. w spr. II FSK 1688/13 i z 11 lutego 2016r. w spr. II FSK 3867/14, wyroki WSA w Warszawie z 14 grudnia 2010r. w spr. III SA/Wa 1236/10 i z 20 października 2016r. w spr. III SA/Wa 2297/15).

W rozpoznawanej sprawie jak wynika z zebranego materiału dowodowego w dniu [...] Prezydent Miasta [...] wystawił tytuł wykonawczy nr [...] na podstawie własnej decyzji z dnia [...] a następnie skierował go do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] celem przeprowadzenia egzekucji. Organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia 19 lipca 2017r., w tym samym dniu (tzn. 19 lipca 2017r.) dokonał, przy pomocy systemu teleinformatycznego zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w B. S.A. W dniu 21 lipca 2017r. dłużnik zajętej wierzytelności zrealizował zajęcie w całości. Wymienione zawiadomienie wraz z odpisem tytułu wykonawczego zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 lipca 2017r. Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego odbyło się zgodnie z wymogami określonymi w przepisach ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej, że doszło do naruszenia przepisu art.80 u.p.e.a. gdyż zawiadomienie o zajęciu wierzytelności przesłano do centrali banku a nie do oddziału banku, w którym spółka posiada rachunek.

Należy zaznaczyć, że z dniem 8 września 2016r. ustawą z 10 lipca 2015r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny, Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015r. poz.1311 ze zm.) zmieniła się treść art.80 § 1 u.p.e.a. i odstąpiono od wymogu skierowania zawiadomienia o zajęciu wierzytelności do właściwego oddziału banku. Do dnia 7 września 2016r. istniał obowiązek przesłania zawiadomienia do właściwego oddziału banku zaś od dnia 8 września 2016r. nie ma już takiego obowiązku gdyż w obecnym brzmieniu art.80 § 1 u.p.e.a. jest mowa o "banku" o nie o "właściwym oddziale banku" jak stanowił art.80 § 1 u.p.e.a. przed nowelizacją. Centrala banku jest "bankiem", o którym mowa w art.80 § 1 u.p.e.a. także wtedy gdy rachunek zobowiązanego prowadzi oddział banku gdyż oddział banku nie jest odrębnym bankiem lecz wyodrębnionym miejscem prowadzenia części działalności banku. Wniosek taki wynika z treści art.4 ust.1 pkt.18 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe (Dz.U. z 2016r. poz.1986 ze zm.) i art. 4 ust.1 pkt.17 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013r. (Dz.Urz. UE L nr 176 poz.1). Nieuzasadniony jest zatem zarzut strony skarżącej, że zawiadomienie o zajęciu wierzytelności organ egzekucyjny błędnie skierował do centrali B. S.A w [...] a nie do oddziału, w którym strona posiada rachunek bankowy.

Niezasadny jest zarzut skargi, że tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art.27 u.p.e.a.

Kwestia ta pozostaje poza zakresem rozważań organu egzekucyjnego oraz sądu w niniejszej sprawie. W skardze określonej w art.54 u.p.e.a. nie mogą być bowiem podnoszone te okoliczności które mogą być podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia. Kwestia czy tytuł wykonawczy spełnia wymogi, o których mowa w art. 27 może być przedmiotem zarzutów wymienionych w art.33 u.p.e.a. (art.33 § 1 pkt.10 u.p.e.a.). Wspomnieć tylko należy, iż tytuł wykonawczy z dnia [...] odpowiada wzorowi stanowiącemu załącznik nr 1 ro rozporządzenia Ministra Finansów z 16 maja 2014r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz.U. z 2014r. poz.650). Wprawdzie rozporządzenie to zostało uchylone z dniem 6 września 2016r. lecz zgodnie z treścią § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 8 sierpnia 2016r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz,U z 2018r. poz.850) wzory tytułów wykonawczych stanowiące załącznik do rozporządzenia z 16 maja 2014r. mogą być stosowane przez okres dwunastu miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia (tj. do 6 września 2017r.). Tytuł wykonawczy został zatem wystawiony na prawidłowym wzorze.

Nie można się zgodzić z zarzutem skargi, że tytuł wykonawczy nie podpisała osoba upoważniona do działania w imieniu wierzyciela. Jak wynika treści pieczątki tytuł podpisał kierownik referatu dochodów budżetowych działający z upoważnienia Prezydenta [...]. Jest to zatem osoba upoważniona przez Prezydenta [...] do podpisania tytułu.

Wbrew zarzutowi skargi tytuł wykonawczy wskazuje także podstawę prawną braku obowiązku doręczenia upomnienia jak również zawiera stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny.

Odnośnie zarzutu naruszenia art.26b u.p.e.a. to w zaskarżonym postanowieniu szczegółowo odniesiona się do tej kwestii dokładnie wyjaśniając dlaczego nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie. Sąd w obecnym składzie w pełni podzielił argumentację organu w tym zakresie.

W skardze na czynność egzekucyjną podniesiono także zarzut nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym, przedawnienia zobowiązania, niedoręczenia upomnienia oraz braku wymagalności obowiązku. Wszystkie te kwestie również pozostają poza zakresem rozważań organu egzekucyjnego i sądu w niniejszej sprawie gdyż mogą być przedmiotem zarzutów (art.33 § 1 pkt.1 u.p.e.a.) a więc nie mogą być podnoszone w skardze, o której mowa w art.54 u.p.e.a. Wspomnieć tylko należy, iż strona skarżąca wniosła zarzuty określone w art.33 u.p.e.a. i w tym zakresie będzie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Czynność zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego została dokonana zgodnie z wymogami określonymi w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd oddalił skargę.

R.T.