Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1331/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 września 2011r. Nr [...] znak [...] złożonego w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 września 2011r. Nr [...] znak [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

R. M. wniósł do Sądu skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 września 2011r. Nr [...] znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji z [...] 2011r. Nr [...] kierującą R. M. na badania psychologiczne z powodu kierowania pojazdu w stanie nietrzeźwości. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go w ten sposób, że wykonalność decyzji naraża go na zbyt ciężkie skutki przede wszystkim prawne. Odniósł się w tym miejscu do postępowania dowodowego w postępowaniu karnym prowadzonym z zarzutu popełnienia przez niego przestępstwa kierowania pojazdu w stanie nietrzeźwości, stwierdzając, że w świetle uznaniowości oceny zeznań i wiarygodności każda kwestia faktyczna czy prawna ma znaczenie.

W szczególności znaczenie będzie mieć fakt wykonania przez niego badań lekarskich i będzie uprawdopodabniać zarzut popełnienia przestępstwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy jedynie powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania za Zdaniem Sądu, żadna z ustawowych przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w rozpatrywanej sprawie nie została przez skarżącego wskazana, a tym bardziej uprawdopodobniona. Skarżący nie uzasadnił istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu wykonanie badań nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, ponieważ chodzi tu o sam fakt poddania się badaniom, a nie będącą ich potencjalną konsekwencję w postaci decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym. Decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie ewentualnego stwierdzenia na podstawie badań psychologicznych istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdem, będzie podlegała zaskarżeniu w odrębnym trybie.

Podkreślić należy, że skierowanie na badanie psychologiczne nie oznacza automatycznie pozbawienia prawa jazdy, a ma na celu jedynie wyjaśnienie wątpliwości co do stanu zdrowia osób, które uporczywie naruszają przepisy prawa o ruchu drogowym. Skierowanie na badania psychologiczne w trybie administracyjnym nie wiąże się w żaden sposób z prowadzonym jednocześnie postępowaniem karnym w sprawie o zarzut z art. 178 a § 1 i 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. z 1997r., Nr 88, poz. 553 ze zm.).

Wobec powyższego Sąd orzekł na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmawiając R. M. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.