Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 673/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-10-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z.M. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Po uiszczeniu wpisu od skargi Z.M. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W jego uzasadnieniu stwierdził, iż: "nie jest(-) w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych i innych z powodu braku środków finansowych. Otrzymywaną emeryturę wydatkuj(e) na: 1. opłaty składki ubezpieczenia KRUS 2. /.../ dobrowoln(e) alimenty co miesiąc na syna /.../. 3. /.../ alimenty /.../ na żonę /.../

co miesiąc. Nadto pieniądze przeznacza(-) na leki /.../, które są /.../ niezbędne w związku

z (jego) stanem zdrowia." W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący - odbywający karę pozbawienia wolności, której koniec, jak wynika z jego pisma

z 23 marca 2009 r., przypada na dzień "[...]" - podał, iż: we wspólnym gospodarstwie domowym pozostają z nim żona i syn (l. 36); nie posiada żadnego majątku; "spłacał(-) pożyczkę którą pobrał(-) w banku /.../ w wysokości 100 zł. miesięcznie"; żona pobiera emeryturę, której wysokość nie jest mu znana, syn otrzymuje zasiłek chorobowy, który "pobiera żona", on sam zaś emeryturę rolniczą - 1950 zł brutto. Do wniosku dołączone zostało zaświadczenie zakładu karnego, o tym iż w dniu 10 września 2009 r.

na koncie depozytowym Z.M. do jego dyspozycji pozostawało 406,98 zł.

W odpowiedzi na wezwanie do udokumentowania wszystkich wydatków wskazanych w uzasadnieniu wniosku (poniesionych w sierpniu 2009 r.) oraz przedłożenia wyciągów z posiadanych rachunków bankowych oraz konta depozytowego (za okres od

1 sierpnia 2009 r. do dnia odbioru wezwania) skarżący, prócz drugiego egzemplarza złożonego już zaświadczenia, dostarczył dwa wyciągi ze swego rachunku bankowego,

za okres od 28 lipca (saldo początkowe) do 26 sierpnia 2009 r. i od 26 sierpnia (saldo początkowe) do 22 września 2009 r. (k. 53 akt).

Pierwszy z nich odnotowuje następujące operacje: -526,70 zł ("blokada na egzekucję"); -72,50 ("Sąd Rejonowy /.../"); -1000 zł ("Zakład Karny "[...]" /.../ M.Z. /.../"); +1957,79 zł ("Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa /.../"). Z drugiego wynika, iż jeszcze 10 września 2009 r., a więc w dniu wypełnienia przez skarżącego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, na jego koncie znajdowało się 2093,73 zł. Po wypłaceniu 526,70 zł ("blokada na egzekucję") i 1000 zł ("Zakład Karny "[...]" (...) M.Z. (...)" - saldo końcowe na dzień 22 września 2009 r. wyniosło 559,03 zł.

Abstrahując od tego, że skarżący nie dowiódł ponoszenia wydatków wymienionych w uzasadnieniu wniosku, należy zatem stwierdzić, iż środki, jakimi dysponuje pozostając na utrzymaniu Państwa, są wystarczające do pokrycia wszystkich kosztów postępowania związanych z jego udziałem w sprawie.

Nie została więc spełniona żadna z przesłanek określonych w art. 246 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Jak bowiem stanowi ów przepis, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym

- gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ze względu na powyższe orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.