Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 641/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 43
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] z siedzibą w Poznaniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 116/16, o odrzuceniu skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w Poznaniu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 116/16, odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] z siedzibą w Poznaniu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] października 2015 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie doręczono pełnomocnikowi Stowarzyszenia w dniu 14 grudnia 2015 r., zatem wynikający z art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 13 stycznia 2016 r. Skarga została złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 14 stycznia 2016. r. W tej sytuacji skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Stowarzyszenie w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzuciło naruszenie art. 43 K.p.a. i art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że doręczenie postanowienia SKO nastąpiło w dniu 14 grudnia 2015 r. podczas gdy nastąpiło to w dniu 15 grudnia 2015 r., a w konsekwencji skarga została złożone w przepisanym terminie.

W uzasadnieniu zażalenia podkreślono, że zarówno art. 43 K.p.a. jak i art. 72 § 1 p.p.s.a. zawierają domniemanie, że pismo zostało doręczone adresatowi we wskazanym terminie. Domniemanie to moje być jednak obalone.

Z oświadczenia syna A. S., która jest pełnomocnikiem Stowarzyszenia wynika, że choć odebrał przesyłki polecone dla Stowarzyszenia w dniu 14 grudnia 2015 r., to przekazał je pełnomocnikowi Stowarzyszenia dopiero w dniu następnym, nie informując go o faktycznej dacie odbioru przesyłek. W dniu 15 grudnia 2015 r. pełnomocnikowi zostały przekazane również przesyłki z dnia 15 grudnia 2015 r. przez co pełnomocnik była przekonana, że wszystkie przesyłki zostały odebrane przez jej syna w dniu 15 grudnia 2015 r.

W ocenie Stowarzyszenia, z uwagi na wyżej przytoczone okoliczności obalone zostało domniemanie z art. 43 K.p.a., a w konsekwencji niedopuszczalne jest przyjęcie, że już w dniu 14 grudnia 2015 r. zostało doręczone pełnomocnikowi Stowarzyszenia zaskarżone postanowienie a skarga została złożona z uchybieniem terminu.

Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo w rozpoznawanej sprawie przyjął Sąd Wojewódzki, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu doręczone zostało w dniu 14 grudnia 2015 r.

Z art. 43 K.p.a. wynika, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru wskazuje, że prawidłowo zaadresowaną przesyłkę zawierającą zaskarżone postanowienie odebrał w dniu 14 grudnia 2015 r., w trybie art. 43 K.p.a., dorosły domownik (syn pełnomocnika Stowarzyszenia A. S.). Prawidłowo dokonane doręczenie zastępcze w trybie art. 43 K.p.a. pozwala przyjąć domniemanie prawidłowego otrzymania korespondencji przez samego adresata. Z wymienionego przepisu wynika, że skorzystanie w sposób skuteczny z określonego w nim trybu doręczenia wymaga spełnienia łącznie trzech wskazanych w nim warunków, którymi są: po pierwsze - adresat jest nieobecny w momencie doręczenia pisma, po drugie - pismo przyjmują osobiście za pokwitowaniem dorosłe osoby wymienione w tym przepisie, z zachowaniem kolejności w nim podanej, tj. domownik, sąsiad lub dozorca domu, po trzecie - osoby te zobowiązują się do oddania pisma osobiście adresatowi. W niniejszej sprawie wszystkie te przesłanki zostały spełnione.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że podnoszone w zażaleniu okoliczności nie mogą skutecznie obalić domniemania doręczenia przesyłki w dniu 14 grudnia 2015 r. Podkreślenia wymaga, że datą doręczenia pisma doręczanego w sposób zastępczy, zgodnie z art. 43 K.p.a. jest dzień przyjęcia pisma procesowego przez dorosłego domownika, a okoliczność, że osoba ta nie przekazała w stosownym czasie pisma do rąk adresata, nie ma wpływu na bieg terminu przewidzianego na dokonanie odpowiednich czynności proceduralnych (por. Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz pod red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2014 str. 211). Podobnie nie ma wpływu na ustalenie daty doręczenia zastępczego fakt, iż adresat nie uzyskał od domownika precyzyjnej informacji o dniu, w którym przesyłka została doręczona.

Natomiast odrębnym zagadnieniem jest to, czy okoliczności podane przez pełnomocnika mogą stanowić podstawę przywrócenia terminu przewidzianego na wniesienie skargi.

Ze względów wyżej przedstawionych należało przyjąć, że Stowarzyszenie złożyło skargę po upływie ustawowego, trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia i w takiej sytuacji Sąd miał obowiązek skargę odrzucić.

Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.