Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1321/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzje II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1b
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. sprawy ze skargi A. Spółka jawna w K. na decyzję Wojewody z dnia 25 listopada 2013 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia po wznowieniu postępowania, że decyzja ostateczna została wydana z naruszeniem prawa I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz strony skarżącej A. Spółka jawna w K. kwotę 457,00 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 września 2012 r. "A" Spółka jawna z siedzibą w K. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta z 10 lipca 2012 r. znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Osiedle [...] - budowa zespołu pięciu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami podziemnym garażem, instalacjami wewnętrznymi: wod.-kan., stacją wymiennikowni ciepła, centralnego ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji, elektryczną, naziemnymi miejscami postojowymi, drogami wewnętrznymi, budową zjazdów z ulicy R. oraz ulicy S., zagospodarowanie terenu poprzez urządzenie zieleni, budowę chodników, zatok parkingowych, zatok do odbioru śmieci, elementów małej architektury oraz budową instalacji poza budynkami: wod.-kan., liniami kablowymi oświetlenia ulicznego, budową sieci wodociągowej, budową przyłączy wod.-kan. i SN15 kV, pomiędzy ul. R. i S. w K., działki nr: [...], [...], [...], [...] (część), [...] (część) obr. [...]". Jako podstawę wznowienia powołano fakt, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Prezydent Miasta postanowieniem z dnia 26.10.2012 r. wznowił postępowanie w sprawie. Uznano, bowiem, że wnioskującej o wznowienie postępowania spółce przysługiwał przymiot strony w tym postępowaniu, gdyż jest ona użytkownikiem wieczystym działki nr [...] obr. [...], bezpośrednio sąsiadującej z terenem inwestycji, znajdującej się na obszarze oddziaływania obiektu, ustalonym zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa Budowlanego.

Organ I instancji decyzją z dnia 28 grudnia 2012 r. na podstawie art. 151 § 2 oraz 146 § 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 4, art. 104 § 1 i 2, art. 107 § 1-3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 82 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, stwierdził, że decyzja nr [...] z dnia 10.07.2012 r. o pozwoleniu na budowę wydana została z naruszeniem prawa, tj. art. 10 § 1 k.p.a. w związku z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Spółki "A" Wojewoda [...] decyzją z dnia 5 kwietnia 2013 r. znak: [...] na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jednolity tekst: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.) oraz na podstawie art. 138 § 2 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst: Dz. U. z 2013 r. poz. 267), uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że organ I instancji nie rozstrzygnął sprawy w sposób prawidłowy. Wydanie rozstrzygnięcia przez organ l instancji nastąpiło bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, co do kwestii dotyczących: rozbieżności między wnioskiem a pozwoleniem, charakteru, jaki posiada pomieszczenie w obiekcie znajdującym się na sąsiedniej działce, co niewątpliwie wpływa na ocenę czy zachowane zostały odległości określone w warunkach technicznych. Zarzucono organowi I instancji brak uzasadnienia, dlaczego uznał wnioskodawcę za stronę postępowania. Wszystkie te uchybienia, w ocenie organu II instancji, spowodowały konieczność uchylenia decyzji organu l instancji, jako wydanej przedwcześnie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent Miasta wydał w dniu 30 sierpnia 2013 r. decyzję znak: [...], którą stwierdził, że opisana wyżej decyzja Prezydenta Miasta z 10 lipca 2012 r. nr [...] znak: [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu dla "M" Sp. z o.o. Sp. K.-A. w K. pozwolenia na budowę, przeniesiona decyzją nr [...] Prezydenta Miasta z 06.03.2013 r. znak: [...] na nowego inwestora: "M" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Komandytowa w K., została wydana z naruszeniem prawa, tj. art. 10 § 1 kpa w związku z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego.

Po rozpoznaniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez "A" M. P. Sp. j. z siedzibą w K. Wojewoda [...] decyzją z dnia 25 listopada 2013 r., znak [...] zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

Poprzednią decyzję Wojewody [...] to jest decyzję z dnia 5 kwietnia 2013r., znak: [...] zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie "M" Spółka z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w K..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 14 października 2013 r., sygn. II SA/Kr 743/13 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody.

Jak wyjaśnił i wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu tego wyroku rozstrzygnięcia kasacyjne przewidziane § 2 art. 138 k,p,a. stanowią wyjątek od zasady merytorycznego charakteru postępowania odwoławczego i mają miejsce wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Przepis art. 136 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy może przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo może zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. W ocenie Sądu, większość zarzutów organu odwoławczego sprowadzała się nie tyle do konieczności przeprowadzenia nowych dowodów, co do przeprowadzenia prawidłowej oceny całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, z zachowaniem reguł określonych w k.p.a. oraz dokonania wykładni i subsumcji przepisów prawa. Ponadto organ odwoławczy mógł uzupełnić postępowanie wyjaśniające w trybie art. 136 k.p.a. w zakresie ustalenia czy budynek na działce sąsiedniej posiada pomieszczenia zagrożone wybuchem i co to oznacza dla planowanej inwestycji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji nie wskazał, jakie przepisy postępowania naruszył organ I instancji, ani jaki zakres sprawy, mający wpływ na rozstrzygnięcie, pozostał do wyjaśnienia. Organ odwoławczy merytorycznie rozpatrując sprawę i dochodząc do odmiennych wniosków niż organ I instancji w cenie stanu faktycznego i prawnego sprawy powinien orzekać merytorycznie na podstawie art.138 § 1 k.p.a.

Wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną, jednakże Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 września 2015 r. , sygn.. akt II OSK 91/14 umorzył postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym , z uwagi na skuteczne i dopuszczalne cofnięcie skargi kasacyjnej.

Wobec tego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 października 2013 r., sygn. II SA/Kr 743/13 stał się prawomocny.

Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w niniejszej sprawie, w okresie od 23 kwietnia 2014 r do dnia 20 października 2015 r pozostawało zawieszone na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a bowiem zależało od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego kontroli decyzji Wojewody z dnia 5 kwietnia 2013r. znak: [...]. Rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny złożonej skargi kasacyjnej miało bezpośredni wpływ na toczące się obecnie postępowanie. Jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 23 kwietnia 2014 r, sygn.. akt II SA/Kr 181/14 - jeżeli bowiem Sąd II instancji podzieli ocenę dokonaną w wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 października 2013 r., sygn. II SA/Kr 743/13, to kolejna decyzja wydana w sprawie wznowienia postępowania będzie musiała zostać uchylona bez merytorycznej oceny jej treści. Sprawa wznowienia postępowania zostanie wówczas przekazana Wojewodzie [...], który będzie zobligowany rozpoznać odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 28 grudnia 2012 r. zgodnie ze wskazaniami Sądu. Jeżeli zaś poprzednia decyzja Wojewody po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego pozostanie w obrocie prawnym, to wówczas Sąd będzie mógł przystąpić do kontroli zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji w normalnym toku postępowania.

Na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r zgłoszono zmianę w nazwie strony skarżącej wynikającą z odpisu z KRS nr [...] na podstawie którego ustalono, że firma pod którą działa obecnie Spółka to : "A" M. P. Spółka jawna z siedzibą w K..

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1447) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) -dalej "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według tych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie doszedł do wniosku, że zaskarżoną decyzję i decyzję organu I instancji należało uchylić z przyczyn formalnych, bez ich badania merytorycznego. Skoro, bowiem uprawomocnił się wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 października 2013 r., sygn. II SA/Kr 743/13, uchylający poprzednią kasatoryjną decyzję Wojewody, to Wojewoda powinien w pierwszej kolejności wykonać wskazania z prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 października 2013 r. Jednocześnie to Wojewoda obecnie posiada kompetencję do rozpoznania sprawy. Wydane decyzje organów I i II instancji na skutek pierwotnej decyzji kasatoryjnej ( następnie prawomocnie uchylonej ) muszą zostać wyeliminowane z obrotu prawnego.

Stosownie do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania było przedmiotem zaskarżenia , a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Związanie oceną prawną wyrażoną w treści prawomocnego orzeczenia oraz wskazaniami, co do dalszego postępowania dotyczy zarówno organu administracji publicznej, jaki i sądu. Sąd administracyjny po to wyraża swoją ocenę w omawianym zakresie, by przy ponownym rozpoznaniu sprawy zakres tej oceny nie był już przedmiotem kolejnego rozpoznania. ( wyrok NSA z dnia 15 lutego 2007 r , II FSK 274/06, Legalis cyt. za komentarzem do p.p.s.a., pod red. prof. Romana Hausera i prof. Marka Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck , Warszawa 2013 r , str 592)

W badanej sprawie, zachodzi przesłanka do wznowienia postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji.

Stosownie, bowiem do art. 145. § 1 pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r , poz. 267 ze zm.) - w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

Zgodnie natomiast z art. 145. § 1. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Taka sytuacja występuje w rozpoznawanej sprawie dlatego wszystkie naprowadzone motywy sprawiły że orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie powołanych przepisów a o kosztach postępowania na zasadzie art. 200 p.p.s.a.