Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 774/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2006-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.28, art.48 ust.2
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka,, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant Referent stażysta Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 czerwca 2006 sprawy ze skargi J.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 774/05

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nakazującą J. W., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. Nr 207, poz. 2016 z 2003 r.) rozbiórkę samowolnie rozbudowanej i nadbudowanej części istniejącego budynku inwentarsko-składowego położonego na działce o nr ew. 61/8 w miejscowości K., gm. P. o wymiarach w części rozbudowanej 3,00m x 7,60m x 2,50m od strony północnej, o wymiarach 3,05m x 2,50m x 2,50m od strony południowo -wschodniej oraz w części nadbudowanej o wymiarach 7,60m x 12,40m.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, którą należy uznać za zasadną i zgodną z prawem.

J. W. nie posiadając pozwolenia na rozbudowę oraz nadbudowę realizował rozbudowę budynku gospodarczego o wymiarach 3,00m x 7,60m od strony północnej i o wymiarach 3,05m x 2,50m od strony południowo wschodniej. Roboty budowlane wykonywane były w latach 2000 - 2001, a w dniu oględzin tj. 16 listopada 2004 r. stwierdzono, że obiekt jest w stanie surowym z instalacją elektryczną. Zasadnie zatem organ I instancji postanowieniem z dnia [...] podjętym na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy tym budynku z jednoczesnym nałożeniem obowiązku przedłożenia w określonym terminie dokumentów w postaci: 1. zaświadczenia organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o zgodności usytuowania rozbudowy z miejscowym planem zagospodarowania terenu, 2. czterech egzemplarzy projektu budowlanego rozbudowy i nadbudowy budynku wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, 3. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane - w terminie do dnia 28 lutego 2005 roku. Skoro inwestor nie wykonał obowiązku wynikającego z tego postanowienia, zasadnie organ I instancji nakazał mu rozbiórkę rozbudowanej i nadbudowanej części budynku, korzystając z przepisu art. 48 ust. 1 i ust. 4.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania organ odwoławczy podniósł, że sprawy finansowe oraz problemy życiowe inwestora nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł J. W.

W uzasadnieniu skargi zarzucił, że organ nie bierze pod uwagę jego sytuacji finansowej i rodzinnej (niskie dochody, choroba, pożyczka). Podniósł, że nie była to rozbudowa, a raczej remont, który był konieczny z powodu powodzi w 1997 roku, zaś rozbiórka spowodowałaby znaczne straty w jego gospodarstwie

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości. Sytuacja rodzinna i materialna skarżącego nie może zatem wpłynąć na ocenę legalności zaskarżonej decyzji.

W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż wbrew zarzutom skargi kwestionowana decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności.

Sąd podziela pogląd organu, że na rozbudowę i nadbudowę przedmiotowego budynku gospodarczego konieczne było pozwolenie na budowę. W myśl przepisu art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30, które w sprawie niniejszej nie mają zastosowania.

W tej sytuacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wszczął procedurę w celu zalegalizowania samowoli budowlanej i zgodnie z art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016) postanowieniem z dnia [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych z jednoczesnym nałożeniem obowiązku przedłożenia w określonym terminie dokumentów wymienionych w art. 48 ust. 3.

Bezspornym jest, że skarżący nie spełnił nałożonych na niego obowiązków, w związku z czym należy podzielić stanowisko organu nadzoru, że był on zobligowany przepisem art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego do zastosowania ust. 1 tego przepisu, tj. nakazania w drodze decyzji rozbiórki obiektu budowlanego, wybudowanego bez pozwolenia na budowę.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wobec czego skarga nie jest zasadna i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.