Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 151/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: 58 par. 1 i par. 2, art. 101 par. 3, art. 127 par. 2, art. 144
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 15 ust. 2
journal: Dz.U. 2007 nr 121 poz 842
law: Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej - tekst jednolity.

SENTENCJA

P O S T A N O W I E N I E Dnia 07 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie WSA Marzenna Kosewska (spr.) As. sąd. Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 maja 2008 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej J. W.- B. sprawy ze skargi Fundacji A w S. na postanowienie Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego dotyczącego nadania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego postanawia: odrzucić skargę /-/ Sz. Widłak /-/ T. M. Geremek /-/ M. Kosewska


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Lekarz Weterynarii– na podstawie przepisów art. 5 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o ochronie zdrowia oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. Nr 69, poz. 625 ze zm.) – odmówił nadania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego Fundacji A. w S. na prowadzenie działalności w zakresie prowadzenia schroniska dla zwierząt i wpisu do rejestru podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną przez Powiatowego Lekarza Weterynarii.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w dniu [...] Fundacja A. w S. zgłosiła rozpoczęcie działalności w zakresie prowadzenia schroniska dla bezdomnych zwierząt w miejscowości R. Powiatowy Lekarz Weterynarii ustalił jednak, że decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy odmówił Fundacji zezwolenia na prowadzenie schroniska dla bezdomnych zwierząt. Ponadto w trakcie przeprowadzonej kontroli na terenie Przytuliska, ustalono, że funkcjonuje już w miejscowości R. przytulisko dla bezdomnych zwierząt, które nie spełnia wymagań weterynaryjnych zawartych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt (Dz.U. Nr 158, poz. 1657). W decyzji podkreślono, że z powyższej kontroli sporządzono protokół, który został podpisany przez osobę reprezentującą kontrolowany podmiot. Przy czym zaznaczono, że strona nie wniosła do protokołu żadnych zastrzeżeń, czy uwag.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Fundacja A. w S. żądając jej uchylenia oraz nadania Fundacji numeru identyfikacyjnego na prowadzenie działalności w zakresie prowadzenia schroniska dla bezdomnych zwierząt i wpisu do rejestru podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną przez Powiatowego Lekarza Weterynarii.

Uzasadniając odwołanie Fundacja podniosła, iż sytuacja, w której Powiatowy Lekarz Weterynarii odmawia nadania numeru identyfikacyjnego oraz zgody na wpis do rejestru podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną z powołaniem się na brak zgody Wójta na prowadzenie schroniska, a Wójt odmawia zgody na prowadzenie schroniska powołując się na brak akceptacji ze strony Powiatowego Lekarza Weterynarii prowadzi do powstania "błędnego koła" wzajemnych odesłań. W ocenie odwołującej Powiatowy Lekarz Weterynarii powinien oprzeć swoją decyzję jedynie na wynikach kontroli weterynaryjnej, a nie stanowisku innych organów. Przy czym odwołująca wskazała, że odmowna decyzja Wójta została przez nią zaskarżona i sprawa przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym jest nadal w toku. Ponadto podniosła, że dokonała wszelkich starań, aby w gminie W. powstało schronisko odpowiadające przewidzianym prawem standardom, tym bardziej, że gmina nie roztacza opieki nad bezdomnymi zwierzętami. Zwróciła również uwagę na fakt, że od ostatniej kontroli zostały poprawione warunki weterynaryjne zwierząt przebywających na terenie posesji R. i uległy one znacznej poprawie. W celu wykazania powyższego, odwołująca wskazała w 13 punktach podjęte przez nią czynności dla poprawy warunków weterynaryjnych zwierząt.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...]Wojewódzki Lekarz Weterynarii – na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego – zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze w sprawie nadania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego dla Fundacji A. w S.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał – powołując się na art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz.U. z 2003, Nr 106, poz. 1002 ze zm.) - że dla prowadzenia działalności w zakresie schroniska dla zwierząt wymagane jest porozumienie z gminą. Stąd orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego będzie miało istotne znaczenie dla postępowania w sprawie nadania indywidualnego numeru weterynaryjnego. W ocenie organu II instancji, spór przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. bowiem od jego rozstrzygnięcia zależy ustalenie, czy Fundacja może prowadzić na terenie gminy W. schronisko dla zwierząt.

Ponadto pouczono strony o możliwości wniesienia na niniejsze postanowienie, za pośrednictwem organu odwoławczego, skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Fundacja wniosła o uchylenie powyższego postanowienia organu odwoławczego jako bezzasadnego i niemającego podstawy w przepisach prawa.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w jej ocenie:

1) stosowanie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w postępowaniu odwoławczym nie jest możliwe w sytuacji, w której przyczyna zawieszenia istniała także w trakcie postępowania przed organem I instancji;

2) kwestia porozumienia Fundacji z gminą nie ma znaczenia dla ustalenia, czy przytulisko Fundacji spełnia wymogi weterynaryjne;

3) postępowanie przed Wójtem oraz przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym ma charakter wtórny względem postępowania przed organami Inspekcji Weterynaryjnej.

Ponadto Fundacja zwróciła uwagę na treść art. 101 § 3 k.p.a., zgodnie z którym na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. Tymczasem, zaskarżona decyzja zawiera pouczenie o skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Na rozprawie udział w sprawie zgłosiła Prokurator Prokuratury Apelacyjnej J. W. – B. i wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie trybu odwoławczego w niniejszej sprawie, bądź o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Rację ma skarżący podnosząc, że przepis art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – w dalszej części zwany k.p.a. – przewiduje na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania zażalenie. Dodatkowo art. 144 k.p.a. stanowi, że w sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozdziale (Rozdział 11. Zażalenia) do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zatem w przedmiotowej sprawie w odpowiednim zakresie znajduje zastosowanie art. 127 § 2 k.p.a., zgodnie z którym właściwy do rozpatrzenia odwołania (zażalenia) jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.

W niniejszej sprawie znajduje zastosowanie ustawa z dnia 11 marca 2004r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. Nr 69, poz. 625 ze zm.). Z art. 5 ust. 9 powołanej ustawy wynika bowiem, że właściwym do wydania decyzji o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego podmiotowi składającemu zgłoszenie zamiaru prowadzenia schroniska dla zwierząt, jest powiatowy lekarz weterynarii. Z kolei art. 15 ust 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. o Inspekcji Weterynaryjnej (t.j. Dz.U. z 2007r. Nr 121, poz. 842 ze zm.) stanowi, iż w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia, w stosunku do: powiatowego lekarza weterynarii – jest wojewódzki lekarz weterynarii, wojewódzkiego lekarza weterynarii – jest Główny Lekarz Weterynarii.

Reasumując powyższe, podkreślenia wymaga fakt, że właściwym środkiem zaskarżenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania jest zażalenie rozpoznawane przez organ wyższego stopnia, w niniejszym postępowaniu przez Głównego Lekarza Weterynarii.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi nastąpiło z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Dodatkowo § 2 art. 52 p.p.s.a. stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Prowadzi to do wniosku, że wobec niewyczerpania przez stronę skarżącą środka zaskarżenia w postaci zażalenia, na obecnym etapie postępowania skarga od postanowienia o zawieszeniu postępowania jest niedopuszczalna.

Wobec powyższego Sąd – na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.

Dodatkowo podkreślenia wymaga fakt, że odrzucenie niniejszej skargi nie pozbawia strony prawa wniesienia zażalenia na postanowienie organu odwoławczego o zawieszeniu postępowania. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Niewątpliwie błędne pouczenie o sposobie zaskarżenia postanowienia o zawieszeniu postępowania spowodowało uchybienie terminu przez stronę, jednak nastąpiło to bez jej winy. W konsekwencji strona może złożyć do Głównego Lekarza Weterynarii wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu odwoławczego o zawieszeniu postępowania. Stosownie do art. 58 § 2 p.p.s.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Z powyższego wynika, że wniosek o przywrócenie terminu skarżąca winna złożyć w ciągu 7 dni od doręczenia jej niniejszego postanowienie, albowiem z tym momentem ustała przyczyna uchybienia terminowi, gdyż strona dowiedziała się o prawidłowym sposobie zaskarżenia postanowienia organu odwoławczego. Dodatkowo do wniosku o przywrócenie terminu skarżąca winna dołączyć zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania. Podkreślenia ponadto wymaga fakt, że dopiero rozstrzygnięcie zażalenia przez Głównego Lekarza Weterynarii będzie stanowiło ostateczne postanowienie, na które przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

/-/ Sz. Widłak /-/ T.M. Geremek /-/ M. Kosewska

D.W.d