Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 17/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1,  art. 28 par. 1, art. 29, art. 49 par. 1, art. 73. art 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na bezczynność Miejskiego Konserwatora Zabytków we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 stycznia 2014 r. Stowarzyszenie "[...]" w O. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Miejskiego Konserwatora Zabytków we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 11 lutego 2014 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, a także do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – statutu Stowarzyszenia, w termie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wymagany wpis został uiszczony przez stronę skarżącą w dniu 27 lutego 2014 r.

Strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie zaś z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego).

Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby o których mowa w art. 28 mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli powyższe warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych).

W rozpoznawanej sprawie skarżące Stowarzyszenie nie dołączyło do skargi dokumentu pozwalającego na ustalenie, czy osoba która podpisała skargę jest uprawniona do dokonywania czynności w postępowaniu w imieniu Stowarzyszenia, co uniemożliwiało nadanie skardze biegu.

W tej sytuacji Sąd wezwał skarżące Stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Należy wskazać, że przesyłka zawierająca wezwanie Sądu została skierowana do skarżącej na adres wskazany w skardze, to jest [...].

Na przesyłce zawierającej wezwanie Sądu poczta poczyniła zapisy, że w dacie podjęcia próby doręczenia, to jest dnia 19 lutego 2014 r. przesyłki nie doręczono adresatowi, gdyż był nieobecny. Odnotowano, że przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej o czym umieszczono zawiadomienie na drzwiach adresata w skrzynce oddawczej.

Przesyłka była dwukrotnie awizowania i nie została przez adresata podjęta w terminie. Wobec tego doręczenie wezwania miało miejsce w dniu 5 marca 2014 r. a wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 12 marca 2014 r.

Opis czynności umieszczony na kopercie zawierającej wezwanie wskazuje, że nie było możliwości osobistego doręczenia przesyłki.

W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w art. 73 p.p.s.a. daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki.

W niniejszej sprawie doręczający przesyłkę prawidłowo wykonał czynności opisane w powołanym przepisie. Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. doręczyciel dwukrotnie awizował przesyłkę.

Reasumując należy stwierdzić, że doręczenie wezwania stronie skarżącej w dniu 5 marca 2014 r. nastąpiło w sposób przewidziany prawem.

Wobec nieuzupełnienia, w zakreślonym terminie, wymogu formalnego skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia.

Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.