Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1508/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-03-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPPr w dniu 30 października 2015 r., którego braki formalne zostały uzupełnione w dniu 27 listopada 2015 r., skarżąca "A" Sp. z o.o. [...] zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W oświadczeniu o majątku i dochodach skarżąca spółka podała, że wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 351.450 zł, w ostatnim roku obrotowym osiągnęła zysk netto w wysokości 20.040,78 zł, nie posiada środków trwałych, na dzień złożenia wniosku nie posiadała środków na rachunku bankowym, natomiast w kasie zgromadziła kwotę 278,75 zł. W ocenie skarżącej spółki konieczność uiszczenia przez nią wysokiej kwoty wpisu w niniejszej sprawie może doprowadzić do utraty płynności finansowej, a nawet upadłości. Dodatkowo za przyznaniem jej prawa pomocy przemawia fakt, że istnieją uzasadnione podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Do wniosku skarżąca spółka dołączyła: (-) odpis zeznania podatkowego za rok 2014 /CIT-8/ wraz z korektą, w którym wykazała dochód w kwocie 65.187,53 zł, deklarując przychody w wysokości 1.289.401,24 zł oraz koszty ich uzyskania w wysokości 1.224.213,71 zł; (-) odpisy deklaracji VAT-7 za maj, czerwiec i lipiec 2015 r., w których jako podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia usług wykazała odpowiednio kwoty 58.000 zł, 58.000 zł i 0 zł; (-) wyciąg z rachunku bankowego w [...] za okres od 25 czerwca do 22 września 2015 r., na którym zaksięgowano wpływy na łączną kwotę 425.961,19 zł oraz obciążenia w łącznej kwocie 453.553,77 zł; (-) zestawienia przychodów i kosztów za okres od stycznia do czerwca 2015 r., od stycznia do lipca 2015 r. oraz od stycznia do sierpnia 2015 r., a także za poszczególne miesiące od czerwca do sierpnia 2015 r.; (-) wyciągi z kont księgowych zespołu 4 i 7 obrazujących wysokość i rodzaj osiągniętych przychodów i poniesionych kosztów w miesiącach od czerwca do sierpnia 2015 r.; (-) wyciąg z konta księgowego obrazującego stan należności i zobowiązań z tytułu VAT oraz cła, z którego wynika, że spółka posiadała należności w wysokości 88.506,30 zł, zaś stan jej zobowiązań wynosił 0 zł; (-) wyciąg z konta księgowego zespołu 130-1 obrazujący obroty na rachunku bieżącym spółki w [...]; (-) odpis zawiadomienia o zajęciu z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego spółki w [...] do kwoty 18.503 zł.

Z nadesłanych dokumentów wynika, że w maju oraz w czerwcu 2015 r. spółka z tytułu świadczenia usług uzyskała przychody po 58.000 zł, w lipcu 2015 r. dokonała sprzedaży udziałów za kwotę 235.100 zł. Jedynie w sierpniu 2015 r. przychody spółki były znikome – wyniosły one bowiem 0,48 zł z tytułu odsetek bankowych. Z uzyskanych przychodów skarżąca spółka wypłaciła swoim udziałowcom M. B. oraz J. W. wynagrodzenia, przekazując na ich konta bankowe w czerwcu 2015 r. środki w łącznej kwocie 42.349,06 zł a w lipcu 2015 r. – 38.400,36 zł. Także w sierpniu 2015 r. wypłaciła tego rodzaju świadczenia w łącznej kwocie 1.858,66 zł, pomimo braku przychodów. Dodatkowo w lipcu 2015 r. przelała na rzecz kancelarii prawnych środki w łącznej wysokości 43.050 zł. Niezależnie od wysokości osiąganych przychodów skarżąca spółka ponosi wszystkie koszty związane z bieżącym funkcjonowaniem.

Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W związku z twierdzeniami skarżącej spółki o niemożności poniesienia przez nią kosztów sądowych w niniejszej sprawie z uwagi na ich wysokość należy wyjaśnić, że koszty niniejszego postępowania kształtuje: 1) wpis od skargi, który z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, tj. 9.930 zł, wynosi 398 zł (§ 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej jako rozporządzenie); 2) ewentualny wpis od skargi kasacyjnej wynoszący połowę wpisu od skargi nie mniej jednak niż 100 zł (§ 3 rozporządzenia); 3) ewentualny wpis od zażalenia na postanowienie wydane przez sąd wynoszący 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia) oraz 4) ewentualna opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł pobierana za doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem w sytuacji gdy orzeczenia nie uzasadnia się z urzędu (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych; Dz. U. Nr 221, poz. 2192).

Przechodząc do oceny zasadności żądania skarżącej spółki referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka nie wykazała zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.

Porównując wysokość osiąganych przez skarżącą spółkę przychodów oraz poniesionych przez nią wydatków, które zostały ustalone na podstawie nadesłanych przez skarżącą spółkę dokumentów z rozmiarem kosztów sądowych, który został przedstawiony powyżej należało stwierdzić, że skarżąca spółka miała możliwość zabezpieczenia środków na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z dokonanych ustaleń wynika bowiem, że przychody, jakie skarżąca spółka osiągnęła w okresie czterech miesięcy przed wniesieniem skargi, w której zawarła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy (tj. przed 14 września 2015 r.), wielokrotnie przewyższały koszty niniejszego postępowania. Skarżąca spółka środki pieniężne w znacznej wysokości, jakimi dysponowała po całkowitej spłacie zajęcia egzekucyjnego, zdecydowała się przeznaczyć na wypłatę wynagrodzeń dla swoich wspólników oraz kancelarii prawnych. Wyjaśnić przy tym należy, że zobowiązania skarżącej spółki z ww. tytułów nie korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami z tytułu kosztów sądowych.

W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że brak środków został spowodowany postawą skarżącej spółki, nie zaś czynnikami obiektywnymi, od niej niezależnymi. Zdaniem orzekającego skarżąca spółka ubiegając się o przyznanie jej prawa pomocy nie wykazała, że podjęła niezbędne kroki w celu zdobycia funduszy na pokrycie wydatków związanych z niniejszym postępowaniem. Wręcz przeciwnie, zamiast zwrócić się do wspólników o pomoc finansową konieczną do prowadzenia postępowania wypłaciła im wynagrodzenia w znacznych kwotach, które przewyższają nie tylko koszty sądowe w niniejszej sprawie, ale także w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1507/15, w której także złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy.

Z tych wszystkich względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.