Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 16/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2005-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: asesor sądowy: Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie posiłku postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez D. A., działającego w imieniu D. i D. A. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o odmowie przyznania D. i D. A. posiłków w Domu Dziennego Pobytu [...] w O.

Na rozprawie w dniu 20 października 2005 r. Sąd zobowiązał skarżącego D. A. do przedłożenia w terminie 14 dni pełnomocnictwa udzielonego przez córki D. i D. do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tym celu Sąd odroczył rozprawę z terminem z urzędu.

W dniu 2 listopada 2005 r. wpłynął do Sądu wniosek D. i D. A. o przystąpienie do postępowania skargowego w charakterze uczestnika w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie, w trybie art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pismem z dnia 15 listopada 2005 r. Sąd ponownie wezwał D. A. do przedłożenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pełnomocnictwa udzielonego przez córki D. i D. do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skarżący odebrał osobiście w dniu 18 listopada 2005 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, skarżący nie przedłożył wymaganego pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skargę należało odrzucić.

Zgodnie z brzmieniem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej ustawą, uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Podkreślić należy, iż legitymacja skargowa podmiotu wnoszącego skargę we własnym interesie prawnym, określona w przywołanym art. 50 § 1 ustawy, zawierać musi w sobie dwa elementy. Skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem konkretnego aktu lub czynności, oparty na normach administracyjnego prawa materialnego lub procesowego, kształtujących istotę sprawy administracyjnej, w której skarga jest wnoszona i które pozwolą sądowi ocenić, czy skarga została wniesiona we własnej sprawie, oraz interes prawny w doprowadzeniu zaskarżonego aktu lub czynności do stanu zgodności z obiektywnym porządkiem prawnym, czyli normami regulującymi procedurę ich podejmowania (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska; "Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis", Warszawa 2005, str. 214).

Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. odmawiająca przyznania D. i D. A. posiłków w Domu Dziennego Pobytu [...] w O. Podmiotami uprawnionymi do wniesienia skargi na przywołaną decyzję są zatem D. i D. A. jako osoby, którego interesu prawnego decyzja ta dotyczy. Wymienione osoby są pełnoletnie, zatem posiadają pełną zdolność do czynności prawnych w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową), a więc mogą działać przed sądem osobiście we własnym imieniu, bądź przez swojego pełnomocnika. Warunkiem skutecznego działania pełnomocnika jest jednak udzielenie przez strony pełnomocnictwa, którego następstwem jest powstanie u pełnomocnika uprawnienia do działania w imieniu i ze skutkiem dla mocodawczyń.

Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Skarga bowiem, powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem spełniać przesłanki formalne określone w art. 46 ustawy, do których zalicza się obowiązek dołączenia pełnomocnictwa (art. 46 § 3 ustawy). Nie dochowanie wymogów przypisanych dla pisma procesowego powoduje wezwanie pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi w zakreślonym przez Sąd terminie, pod rygorem odrzucenia skargi.

Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. D. A., który na rozprawie w dniu 20 października 2005 r. oświadczył, iż skargę w sprawie złożył w imieniu córek D. i D. na podstawie upoważnienia udzielonego przez córki oraz reprezentuje je w postępowaniu sądowym, został zobowiązany do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego przez córki D. i D. do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd ponowił wezwanie pismem z dnia 15 listopada 2005 r., zakreślając termin 7 dni do dokonania w/w czynności, pouczając o rygorze odrzucenia skargi. Wezwanie to D. A. odebrał osobiście w dniu 18 listopada 2005 r., a zatem termin do dokonania czynności upłynął w dniu 25 listopada 2005 r. D. A. nie zastosował się do wezwania Sądu.

Wobec powyższego zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Podkreślić należy, iż bez znaczenia dla sprawy ma fakt, że pismem procesowym z dnia 31 października 2005 r. D. i D. A. złożyły wniosek o przystąpienie do postępowania w charakterze uczestników w trybie art. 33 § 2 ustawy, albowiem złożenie wniosku nie jest realizacją wezwania Sądu o usunięcie braków skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa dla D. A. do reprezentowania córek D. i D. w postępowaniu przed tut. Sądem.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.