Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 694/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 pkt. 7 i 7a
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. c, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi H. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz skarżącej kwotę (...) zł (...) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ J. Zieliński /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ W. Batorowicz


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia (...) kwietnia 2010 r. nr (...), na podstawie art. 104 § 1 i 2 oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), umorzył postępowanie administracyjne w sprawie ścianki działowej wydzielającej pomieszczenie strychowe przebiegającej przy wejściu na strych o wym. 3,40 m x 2,50 m oraz ścianki rozdzielającej pomieszczenie strychowe wzdłuż podłużnej ściany konstrukcyjnej o wym. 2,40 m x 3,84 m, znajdujących się na strychu budynku położonego w m. D. gm. K.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie organ wskazał, że w dniu (...) lipca 2009 r. do Inspektoratu wpłynęło pismo H. B. w sprawie prac wykonanych przez E. D. w pomieszczeniu strychowym znajdującym się w budynku położonym w m. D. Wraz z pismem przedstawiony został protokół odbioru technicznego i oceny wykonywanych robót murarskich z dnia (...) lipca 2009 r., sporządzony przez technika budowlanego – R. G., w którym wskazano, że ścianki znajdujące się w pomieszczeniu strychowym przedmiotowego budynku zostały wykonane w sposób niewłaściwy.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął w dniu (...) września 2009 r. postępowanie administracyjne, w sprawie ścianki działowej wydzielającej pomieszczenie strychowe przebiegającej przy wejściu na strych o wym. 3,40 m x 2,50 m oraz ścianki rozdzielającej pomieszczenie strychowe wzdłuż podłużnej ściany konstrukcyjnej o wym. 2,40 m x 3,84 m, znajdujących się na strychu budynku położonego w m. D.

W dniu (...) sierpnia 2009 r. przeprowadzona została kontrola robót budowlanych wykonanych na strychu budynku położonego w m. D. Podczas ich trwania ustalono, że inwestor – E. D., w lipcu 2009 r. wykonała ściankę działową wydzielającą pomieszczenie strychowe, przebiegającą przy wejściu na strych o wym. 3,40 m x 2.50 m oraz ściankę rozdzielającą pomieszczenie strychowe wzdłuż podłużnej ściany konstrukcyjnej o wym. 2,40 m x 3,84 m. Przedmiotowe ścianki wykonane zostały z siporeksu o grubości 12 cm. Wskazano, że ścianka działowa ustawiona została na konstrukcji drewnianej stropu, a nie na ścianie parteru. Powyższe roboty budowlane zostały wykonane bez uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych.

Wskazano, iż w dniu (...) września 2009 r. do Inspektoratu wpłynęło pismo H. M. - technika budowlanego, w którym wskazano, że ścianka działowa o wym. 3,40 m x 2,50 m, gr. 12 cm wykonana jest z gazo-betonu (siporeks). Wskazano, że część podłogi została wycięta i wykonano podmurówkę z cegły pełnej, natomiast ściana działowa na strychu oparta jest na ścianie działowej parteru przy wejściu na strych. Również ścianka rozdzielająca pomieszczenie strychowe o wym. 2,40 m x 3,84 m w pionie wzdłuż podłużnej ściany konstrukcyjnej wykonana jest w sposób prawidłowy z siporeksu o gr. 12 cm.

W dniu (...) października 2009 r. organ I instancji przeprowadził ponowną kontrolę przedmiotowej nieruchomości. Podczas jej trwania ustalono, że ścianka wykonana przez E. D. została ustawiona w konstrukcji drewnianej. Elementy drewniane zostały usunięte i ścianka działowa na strychu oparta została na ścianie parteru (została podmurowana cegłą pełną). Wykonane pomiary wskazały, że ścianka ustawiona jest na ścianie parteru. Ponadto stwierdzono, że wykonana ścianka rozdzielająca pomieszczenie nie jest zabezpieczona od strony połaci dachowej i jest wymurowana do wysokości 3,80m.

Organ I instancji, mając na względzie, iż przedmiotowa ścianka rozdzielająca groziła zawaleniem, decyzją z dnia (...) listopada 2009 r. nakazał inwestorowi wykonać następujące czynności: usztywnić ściankę działową; wypełnić spoiny w ścianie powodujące ubytki; wykonać ściankę do pełnej wysokości to jest do połaci dachowej.

E. D. pismem z dnia (...) stycznia 2010 r. poinformowała organ, iż czynności nakazane powyższą decyzją zostały wykonane. Równocześnie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) lutego 2010 r. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2009 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

Przeprowadzone następnie, w dniu (...) kwietnia 2010 r., ponowne oględziny przedmiotowej nieruchomości wykazały, że ścianki działowe wykonane przez inwestora zostały wykonane właściwie – są wymurowane na ścianach nośnych parteru ze strychu oraz są właściwie zakotwiczone. Dołem są ustawione na ścianach nośnych parteru, górą zamocowane do drewnianej konstrukcji dachu, co zostało udokumentowane na fotografiach. Z ustaleniami powyższymi nie zgodziła się H. B., odmawiając podpisania protokołu z oględzin.

Mając na względzie powyższe ustalenia, oraz fakt, że przedmiotowe ścianki zostały prawidłowe wykonane, organ umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła H. B. wnosząc o jej uchylenie w całości. Zdaniem skarżącej organ I instancji wadliwie uznał, że prace budowlane podlegające na budowie ścianek przedmiotowego strychu zostały wykonane prawidłowe, czego dowodem miało być oświadczenie technika budowlanego R. G. Podkreślono, że aktualna sytuacja powoduje zagrożenie katastrofy budowlanej, a w konsekwencji stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców budynku. Skarżąca wniosła ponadto o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego ds. budownictwa, celem stwierdzenia aktualnego stanu ścianki działowej oraz wskazania niezbędnych prac służących wyeliminowaniu powstałego zagrożenia.

Pismem z dnia (...) czerwca 2010 r. H. B. przedłożyła sporządzoną w dniu (...) czerwca 2010 r. opinię techniczną stałego biegłego sądowego doc. dr inż. Z. K. Z treści opinii wynika, że część ścianki działowej rozdzielającej pomieszczenie jest wykonana z cegły ceramicznej, znajdującej się w stropie i jest oparta bezpośrednio na deskach drewnianej podsufitki, co powoduje zagrożenie bezpieczeństwa. Ponadto wskazano, że bez wykonania odkrywki, niemożliwe jest sprawdzenie, czy wybudowana ścianka działowa jest posadowiona w osi ściany znajdującej się poniżej, co z kolei powoduje niemożność ustalenia, czy przedmiotowa ścianka winna być rozebrana.

E. D. w dniu (...) lipca 2010 r. podważyła zasadność opinii przedłożonej w dniu (...) czerwca 2010 r. wskazując, że ścianki zostały wykonane w sposób prawidłowy, a zdjęcia załączone do opinii nie oddają w pełni faktycznego stanu wykonanych prac.

Decyzją z dnia (...) sierpnia 2010 r., nr (...),Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 104 i art. 138 § 1 pkt. 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2010 r.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia przytoczono dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie wskazano, że wobec ustalenia przez organ I instancji, podczas przeprowadzonej w dniu (...) kwietnia 2010 r. kontroli, prawidłowości wykonanych robót budowlanych, postępowanie należało umorzyć. Odnosząc się do przedłożonego oświadczenia technika budowlanego R. G., organ wskazał, iż w aktach sprawy znajdują się trzy sprzeczne ze sobą opinie techniczne sporządzone przez R. G., co spowodowało, iż organ II instancji odmówił mocy dowodowej przedmiotowego oświadczenia. Ponadto, zdaniem organu opinia techniczna z dnia (...) czerwca 2010 r. nie przyniosła spodziewanego rezultatu – nie wskazała bowiem, czy ścianka działowa pobudowana została na osi ściany oraz czy ścianka rozdzielająca oparta jest na deskach drewnianych podsufitki, wyjaśniając jedynie, że tego typu oparcie jest niezgodne ze sztuką budowlaną i może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa. Brak powyższych ustaleń, oraz ich sprzeczność z wynikami kontroli organu I instancji spowodowała, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił mocy dowodowej opinii doc. dr inż. Z. K. Dodatkowo organ wskazał, że postępowanie w sprawie ścianki działowej wydzielającej pomieszczenie strychowe przebiegającej przy wejściu na strych o wym. 3,40 m x 2,50 m oraz ścianki rozdzielającej pomieszczenie strychowe wzdłuż podłużnej ściany konstrukcyjnej o wym. 2,40 m x 3,84 m znajdujących się na strychu budynku położonego w m. D, nie może stanowić postępowania podlegającego przepisom ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), gdyż nie dotyczy obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 1 powyższej ustawy. Zdaniem organu argument powyższy dodatkowo przesądza o konieczności umorzenia postępowania administracyjnego.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu H. B. reprezentowana przez adwokata C. C. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 75, 77 § 1 i 2 oraz art. 80 kpa poprzez nieuzasadnione odmówienie mocy dowodowej załączonym przez skarżącą dokumentom: oświadczenia technika budowlanego R. G. oraz opinii technicznej doc. dr inż. Z. K. Ponadto skarżąca podniosła zarzut wadliwego uznania przez organ II instancji, iż postępowanie w sprawie ulegało umorzeniu, z uwagi na fakt, że ścianka działowa nie jest obiektem budowlanym, którym powinien zajmować się organ nadzoru budowlanego.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 14 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że podczas ostatnich oględzin strychu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego był obecny biegły K., który wykonał wówczas zdjęcia załączone do jego opinii. Odkrywka widoczna na tych zdjęciach zrobiona została od strony należącej do skarżących. W czasie oględzin zdjęcia były wykonywane również przez pracowników nadzoru budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga okazała się zasadna.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia oceny prawidłowości rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia (...) sierpnia 2010 r., utrzymującego w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2010 r., którą umorzono postępowanie administracyjne w sprawie ścianki działowej wydzielającej pomieszczenie strychowe przebiegającej przy wejściu na strych o wym. 3,40 m x 2,50 m oraz ścianki rozdzielającej pomieszczenie strychowe wzdłuż podłużnej ściany konstrukcyjnej o wym. 2,40 m x 3,84 m, znajdujących się na strychu budynku położonego w m. D.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że wbrew twierdzeniom zawartym w treści zaskarżonej decyzji, postępowanie w przedmiocie realizacji przedmiotowych ścianek działowych stanowi postępowanie, do którego stosuje się przepisy ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 3 pkt. 7 powyższej ustawy roboty budowlane, do których stosuje się przepisy ustawy, obejmują budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Art. 3 pkt. 7a precyzuje natomiast, że przebudowę stanowi wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Jak podkreśla się w doktrynie, przebudowa oznacza także zmianę układu funkcjonalnego istniejącego obiektu budowlanego mogącą dotyczyć zarówno elementów konstrukcyjnych jak i uzupełniających (por. Z. Kostka, Prawo budowlane. Komentarz, Gdańsk 2007, s. 16.). Zdaniem Sądu zakres wykonanych prac, polegających na budowie ścianki działowej wydzielającej pomieszczenie strychowe przebiegającej przy wejściu na strych o wym. 3,40 m x 2,50 m oraz ścianki rozdzielającej pomieszczenie strychowe wzdłuż podłużnej ściany konstrukcyjnej o wym. 2,40 m x 3,84 m, jest objęty definicją pojęcie przebudowa, określoną w art. 3 pkt. 7a ustawy Prawo budowlane. Tym samym za trafne uznać należy twierdzenia skarżącej, że dokonane na strychu budynku położonego w m. D. zmiany mieszczą się w zakresie działań organów nadzoru budowlanego.

Podstawą decyzji umarzającej przedmiotowe postępowanie administracyjne było uznanie przez organy administracji, że ścianki działowe pobudowane przez inwestora zostały wykonane właściwie, co w konsekwencji przesądziło o braku podstaw do dalszego prowadzenia postępowania. Ustalenia powyższe poczyniono w trakcie przeprowadzonych w dniu (...) kwietnia 2010 r. oględzin obiektu budowlanego, których wnioski zawarto w protokole oględzin nr (...) (k. 149 akt administracyjnych). Jak wskazano w powyższym protokole ścianki działowe wykonane przez inwestora zostały wymurowane na ścianach nośnych parteru ze strychu oraz są właściwie zakotwiczone. Dołem są ustawione na ścianach nośnych parteru, górą zamocowane do drewnianej konstrukcji dachu, co zostało udokumentowane na fotografiach. Ze stanowiskiem powyższym nie zgadza się jednak skarżąca, która konsekwentnie utrzymuje, że roboty budowlane wykonane na przedmiotowym strychu zostały wykonane w sposób wadliwy, zagrażający życiu i zdrowiu użytkowników budynku. Na dowód powyższego skarżąca przedłożyła sporządzoną w dniu (...) czerwca 2010 r. opinię techniczną stałego biegłego sądowego doc. dr inż. Z. K., w której wskazano, że część ścianki działowej rozdzielającej pomieszczenie zostały wykonana z cegły ceramicznej, znajdującej się w stropie i są oparte bezpośrednio na deskach drewnianej podsufitki, co powoduje zagrożenie bezpieczeństwa. Ponadto wskazano, że bez wykonania odkrywki niemożliwe jest sprawdzenie, czy wybudowana ścianka działowa jest posadowiona w osi ściany znajdującej się poniżej, co z kolei powoduje niemożność ustalenia, czy przedmiotowa ścianka winna być rozebrana. Do opinii załączono zdjęcia, które, jak podkreślił pełnomocnik skarżącej podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu (...) grudnia 2010 r., zostały wykonane podczas ostatnich oględzin strychu, a więc w dniu (...) kwietnia 2010 r. Organ odwoławczy odmówił jednakże mocy dowodowej powyższej opinii, argumentując, że nie przyniosła ona spodziewanego rezultatu – nie wskazała, czy ścianka działowa pobudowana została na osi ściany oraz czy ścianka rozdzielająca oparta jest na deskach drewnianych podsufitki, wyjaśniając jedynie, że tego typu oparcie jest niezgodne ze sztuką budowlaną i może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa. Dodatkowo organ II instancji wskazał na sprzeczność przedłożonej opinii, z wynikami kontroli organu I instancji, co dodatkowo przemawiało za odmową uznania mocy dowodowej opinii z dnia (...) czerwca 2010 r. Ze stanowiskiem powyższym nie można jednakże się zgodzić.

Zgodnie z art. 7 kpa, ustanawiającym zasadę prawdy obiektywnej, organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Równocześnie, w myśl art. 77 § 1 kpa organy administracji publicznej są obowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przepisy powyższe nakładają na organy prowadzące postępowanie obowiązek wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, który w bezpośredni i rzetelny sposób wskazywałby na ustalenia faktyczne leżące u podstaw rozstrzygnięcia. Co więcej, poczynione w toku postępowania ustalenia muszą znaleźć swoje odbicie w uzasadnieniu podjętej decyzji, bowiem w myśl art. 107 § 3 kpa decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne, które w szczególności musi wskazywać na fakty, które organ uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Innymi słowy podjęte rozstrzygnięcie musi w jasny sposób wskazywać, dlaczego, w ustalonym stanie faktycznym, niezbędne stało się wydanie przedmiotowego rozstrzygnięcia.

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że organ odwoławczy odmówił mocy dowodowej opinii sporządzonej przez R. G., wskazując, że w aktach sprawy znajdują się trzy, sporządzone przez niego, sprzeczne ze sobą opinie. Tymczasem ocena techniczna z dnia (...) września 2009 r. (k. nr 106 akt I instancji) dotyczyła robót przeprowadzonych przez skarżącą H. B. i dotyczyła innych ścianek działowych, aniżeli będących przedmiotem niniejszego postępowania, co uszło uwagi organu II instancji. Jednocześnie organ II instancji nie wyjaśnił w przekonywujący sposób, dlaczego odmówiono mocy dowodowej przedłożonej przez skarżącą opinii biegłego - doc. dr inż. Z. K. W treści rozstrzygnięcia oparto się jedynie na konkluzji opinii sporządzonej przez powyższego biegłego, która, zdaniem organu, nie dała spodziewanego rezultatu. Ponadto, zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pozostawała ona w sprzeczności z ustaleniami Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sąd wskazuje, że niewątpliwie przedłożona przez skarżącą opinia biegłego nie wiąże organu administracji, który jest obowiązany poddać ją swej ocenie jak każdy dowód. Jednakże odmowa mocy dowodowej przedłożonej środka dowodowego musi jasno wskazywać na podstawy oddalenia przedłożonego dowodu. W powyższym świetle za niewystarczające uznać należy uzasadnienie organu II instancji, w którym odmówiono mocy dowodowej opinii biegłego sporządzonej w dniu (...) czerwca 2010 r.

Sąd podkreśla, że przy ocenie dowodu z opinii biegłego organ administracji państwowej nie może ograniczyć się do powołania na konkluzję zawartą w opinii biegłego, lecz obowiązany jest sprawdzić, na jakich przesłankach biegły swoją ocenę oparł i skontrolować prawidłowość tego rozumowania (wyrok WSA w Warszawie z dnia 09 listopada 2004 r. sygn. akt IV SA/Wa 277/04, LEX 164539). Tym samym rozstrzygnięcie organu administracji nie może ograniczać się do stwierdzenia, że "opinia biegłego nie dała spodziewanego rezultatu", lecz musi zawierać analizę rozważań zaprezentowanych w przedłożonej opinii. Organ prowadzący postępowanie musi bowiem dążyć do ustalenia prawdy materialnej i według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania dokonać oceny wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych, nie zaś opierać się wyłącznie na konkluzjach z nich wynikających.

Dodatkowo wskazać należy, że sama sprzeczność sporządzonej analizy z wynikami przeprowadzonych w dniu (...) kwietnia 2010 r. przez organy I instancji oględzin nie może przesądzić o jej wadliwości. W szczególności mieć bowiem należy na względzie, że jak wynika z oświadczenia pełnomocnika skarżącej, wyniki opinii zostały oparte na materiale zebranym tego samego dnia – (...) kwietnia 2010 r., podczas ustaleń czynionych przez pracowników organu I instancji Tym samym w aktach sprawy znajdują się dwie, sprzeczne ze sobą opinie – o prawidłowości przeprowadzonych prac budowlanych (protokół kontroli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego) oraz o braku możliwości skontrolowanie ścianek działowych i wadliwości pobudowanej ścianki rozgraniczającej (opinia z dnia (...) czerwca 2010 r.). Organ II instancji daje jednakże wiarę jedynie stanowisku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie wyjaśniając jednocześnie w sposób rzetelny, dlaczego twierdzenia biegłego nie zasługują na uwzględnienie. W praktyce przyjęcie stanowiska organu skutkuje możliwością przyjęcia opinii biegłego, która powtarzałaby ustalenia organu I instancji. Ze stanowiskiem powyższym nie sposób się zgodzić. Skoro poczynione ustalenia faktyczne mogą prowadzić do dwóch różnych wniosków, obowiązkiem organu administracji publicznej jest wyczerpujące uzasadnienie, dlaczego przyjął stanowisko zaprezentowane w decyzji organu I instancji. Za niewystarczające uznać należy tym samym jedynie powołanie się na sprzeczność z wynikami przeprowadzonych w dniu (...) kwietnia 2010 r. oględzin. Zważyć także należy, iż z powołanego wyżej Protokołu oględzin oraz z uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji nie wynika, czy wskazywane przez biegłego Kosmowskiego wadliwe oparcie ścianki na konstrukcji drewnianej podsufitki może zagrażać bezpieczeństwu konstrukcji stropu. W ocenie Sądu zasadne będzie również rozważenie przez organ II instancji, czy w świetle rozbieżnych opinii co do stanu technicznego przedmiotowych ścianek celowe będzie skorzystanie z opinii powołanego przez organ biegłego.

Reasumując powyższe rozważania Sąd wskazuje, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa, a więc z istotnym naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku, uchylając zaskarżoną decyzję.

Ponownie rozpatrując sprawę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien ustalić, czy w świetle przedłożonej przez skarżącą opinii z dnia (...) czerwca 2010 r., organ I instancji prawidłowo uznał, że prace wykonane na strychu budynku położonego w m. D., nie zagrażają bezpieczeństwu użytkowników przedmiotowego budynku. Organ zobligowany jest także przeprowadzić ponowną ocenę opinii R. G. w aspekcie ich znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Dopiero wnikliwa analiza wszystkich opinii i ocen technicznych dotyczących spornych ścianek umożliwi stwierdzenie, czy w sprawie konieczne będzie skorzystanie z opinii biegłego z zakresu budownictwa. Natomiast w przypadku, gdy taka konieczność nie zostanie stwierdzona, organ zobligowany jest w uzasadnieniu swojej przyszłej decyzji szczegółowo wyjaśnić z jakich przyczyn ocen przedłożonych przez stronę postępowania nie uwzględnia oraz z jakich przyczyn za wystarczającą uznaje ocenę inspektorów Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w G. Uzasadnienie przyszłej decyzji winno przy tym spełniać wymogi określone art. 107 § 3 kpa.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na mocy art. 152 powyższej ustawy.

/-/ J. Zieliński /-/ D. Rzyminiak – Owczarczak /-/ W. Batorowicz