Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 778/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółka Komandytowa W. K. z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: sprostować oczywisty błąd rachunkowy w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 marca 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 778/11 w ten sposób, że na str. 8 w wersie drugim w miejsce kwoty wpisu w wysokości 160 zł wpisać 100 zł, natomiast w miejsce kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 600 zł wpisać 60 zł.


UZASADNIENIE

Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 p.p.s.a.). Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (vide: postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, niepubl.). Sprostowanie wyroku nie może bowiem prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. Dlatego też błąd pisarski jest oczywistą omyłką jedynie wówczas, gdy na pierwszy rzut oka widać, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów. Z kolei za błąd rachunkowy uznaje się jedynie taki błąd, który wynika z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności z błędnego zsumowania lub odjęcia poszczególnych pozycji (vide: postanowienie SN z 21 czerwca 1967 r., sygn. akt II CZ 48/67, OSNC 1968, nr 1, poz. 10). Podlegający sprostowaniu oczywisty błąd rachunkowy w wyroku może również wynikać z zestawienia jego uzasadnienia z sentencją wyroku, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Wyrokiem z dnia 13 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zasądził bowiem od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 160 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Jednakże na str. 8 uzasadnienia błędnie wskazał, że w skład zasądzonych kosztów wchodzą: 160 zł wpisu oraz 600 zł kosztów zastępstwa procesowego.

Na powyższą rozbieżność zwrócił uwagę Dyrektor Izby Skarbowej w K., który w piśmie z dnia 30 sierpnia 2012 r. domagał się sprostowania zapadłego w niniejszej sprawie wyroku.

Ponieważ z akt sprawy wynika, że uiszczony przez stronę skarżącą zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od skargi wynosił 100 zł. Natomiast tytułem kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądzono kwotę 60 zł (vide: sentencja wyroku), albowiem wartość przedmiotu sporu wskazana przez organ wynosiła 61 zł. Dlatego też działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., należało sprostować oczywisty błąd rachunkowy w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 marca 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 778/11 w ten sposób, że na str. 8 w wersie drugim w miejsce kwoty wpisu w wysokości 160 zł wpisać 100 zł, natomiast w miejsce kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 600 zł wpisać 60 zł.