Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 926/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4,  art. 52 par. 3,  art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na akt Burmistrza w przedmiocie odmowy wpisania na listę osób oczekujących na przydział lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 13 sierpnia 2013r. K. S. wniosła do Sądu pismo zatytułowane "podanie" odnośnie rozpatrzenia jej sprawy dotyczącej odmowy wpisania jej na listę oczekujących na przydział lokalu mieszkalnego. Opisała swoją sytuację rodzinną i finansową, a także zasady przydziału mieszkań w gminie "[...]". Dołączyła pismo Kierownika Referatu Gospodarki Mieszkaniowej w Urzędzie Miejskim w "[...]" z dnia "[...]", w którym poinformowano ją, że nie została ujęta na liście oczekujących na przydział lokalu mieszkalnego w "[...]" z dnia "[...]".

W odpowiedzi na skargę Burmistrz "[...]" wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił zasady, jakie obowiązują przy przydziale lokali mieszkalnych, a także przyczyny odmowy przydziału lokalu skarżącej. Wskazano, że skarżąca w dalszym ciągu może ubiegać się o przydział lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy.

Zarządzeniem z dnia 23 października 2013r. Sąd wezwał skarżącą do podania w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wzywała Burmistrza "[...]" do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli tak o nadesłanie tego wezwania wraz z dowodem złożenia go w organie. Pomimo dwukrotnego wysłania przedmiotowego zarządzenia skarżącej nie odebrała ona kierowanej do siebie korespondencji, ani nie nadesłała żądanego dokumentu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Podnieść należy, iż właściwość rzeczowa wojewódzkich sądów administracyjnych określona jest przepisami art. 3 § 2 pkt 1-8 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Stosownie do art. 1 p.p.s.a. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne).

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę

i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę dotyczącą odmowy wpisania jej na listę osób oczekujących na przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobów komunalnych gminy, dołączając pismo Kierownika Referatu Gospodarki Mieszkaniowej w Urzędzie Miejskim w "[...]" z dnia "[...]’, w którym ją o tym poinformowano. Wskazać należy, że odmowa wpisania na listę osób oczekujących na przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobów gminy stanowi akt z zakresu administracji publicznej, który dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), podlegający kontroli sądu administracyjnego. Jak wskazano w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008r. (Sygn. akt l OPS 4/08, dostępne w Internecie) odmowa taka stanowi jednostronne władcze rozstrzygnięcie organu o sytuacji prawnej osoby starającej się o lokal mieszkalny.

Jednakże warunkiem skutecznego zaskarżenia tego rodzaju aktu jest poprzedzenie skargi - zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a - wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła dowiedzieć się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności a następnie wniesienie skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 ust. 2 p.p.s.a).

W związku z tym zarządzeniem z dnia 23 października 2013r. skarżąca została wezwana do podania - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania - czy przed wniesieniem skargi do Sądu wzywała Burmistrza "[...]" do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli tak o nadesłanie tego wezwania wraz z dowodem złożenia go w organie. Pomimo dwukrotnego wysłania przedmiotowego zarządzenia skarżącej nie odebrała ona kierowanej do siebie korespondencji, ani nie nadesłała żądanego dokumentu. Także z akt sprawy nadesłanych przez organ nie wynika, aby skarżąca występowała z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

W związku z tym Sąd przyjął, że skarżąca nie dokonała wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

W związku z tym skargę, jako wniesioną bez zachowania warunku jej dopuszczalności wynikającego z art. 52 § 3 p.p.s.a., należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.