Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1445/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2016r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego T. W. w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania nieważnościowego postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu T. W. kwotę 180,00 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, łącznie kwotę 221,40 złotych (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy).


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 listopada 2013r. po rozpatrzeniu zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2013r uchylił zaskarżone postanowienie i przyznał P.K. prawo pomocy w zakresie całkowitym.

W piśmie z dnia 19 grudnia 2013r. Okręgowa Izba Radców Prawnych

w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego T. W. pełnomocnikiem z urzędu dla P. K.

Wyrokiem z dnia 20 lutego 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi P. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013r., znak: [...] skargę oddalił.

W wyroku w pkt 2 Sąd przyznał również ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego T. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych.

Od powyższego wyroku skarżący reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu wniósł skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł m.in. wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, iż koszty te nie zostały opłacone w części dotyczącej zastępstwa prawnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 marca 2016r. sygn. akt. II OSK 1753/14 oddalił skargę kasacyjną wniesioną od ww. wyroku. Na rozprawie przed Sądem II instancji skarżącego P. K. reprezentował radca prawny T. W, który wniósł jak w skardze kasacyjnej.

W niniejszej sprawie zważono co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych

w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W rozpoznawanej sprawie w związku z przepisem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015r. poz. 1805), który stanowi: "Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji" -zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).

Zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 2) lit. a rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zaś stawka minimalna określona w pkt 1 powołanego przepisu w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.

W niniejszej sprawie ustanowiony pełnomocnik radca prawny T. W. reprezentował P. K. w pierwszej jak i w drugiej instancji. Za udział w postępowaniu w pierwszej instancji koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały zasądzone w wyroku Sądu z dnia 20 lutego 2014r. Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku sądu I instancji. Ponadto pełnomocnik reprezentował skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Zasadne jest w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75% stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia (która wynosi 240 złotych). Na mocy § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług ( 23%).

W konsekwencji w niniejszej sprawie radcy prawnemu T. W. należy się wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 złotych.

W związku z powyższym, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.