Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 286/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 115
journal: Dz.U. 2019 poz 161
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 października 2020 r. sprawy ze skargi I. I. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. I. I. (zwany dalej: "Skarżącym"), powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018r. sygn. akt K 7/15 (Dz.U. z 2018r., poz. 2102), zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (zwany dalej: "KWP") wnioskiem z [...] listopada 2018r. o ponowne ustalenie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy oraz jego wypłatę w wysokości stanowiącej różnicę między kwotą należną a wypłaconą w 2016r., w związku z przejściem na zaopatrzenie emerytalne, na podstawie art. 115a ustawy z 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2019r., poz. 161 ze zm., zwana dalej: "u.P."), który Trybunał uznał za niekonstytucyjny.

Skarżący wskazał, że pełnił służbę w policji od [...] listopada 1988r. do [...] stycznia 2016r. Ekwiwalent pieniężny za ww. urlopy ustalono z zastosowaniem mnożnika 1/30, a więc mniej korzystnego niż ten, który jest stosowany wobec innych funkcjonariuszy służb mundurowych. Tym samym świadczenie było obniżone, a należało zastosowań mnożnik 1/21, co byłoby racjonalne i sprawiedliwe.

2. KWP decyzją z [...] września 2019r. odmówił wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe za 2013r.-2016r. W podstawie prawnej powołano m.in. art. 104 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018r., poz. 2096 ze zm., zwana dalej: "k.p.a.") w związku z art. 6a ust. 2 pkt 2, art. 32, art. 114 ust. 1 pkt 2 i art. 115a u.P.

KWP wskazał, że w chwili zwolnienia Skarżącemu przysługiwało 109 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego i dodatkowego, zatem wypłacono 25.644,43 zł brutto ekwiwalentu, przyjmując jako mnożnik 1/30 części miesięcznego uposażenia. Zdaniem KWP ww. orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, w następstwie którego nastąpiła utrata mocy części art. 115a u.P. - w zakresie wielkości "przelicznika" za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego, nie przyznało samo w sobie uprawnień byłym policjantom do ekwiwalentu w innej wysokości, obliczonego według "przelicznika" np. 1/21 lub 1/22 części miesięcznego uposażenia, tak jak w innych służbach mundurowych. Ww. wyrok jest orzeczeniem negatoryjnym, eliminującym normę prawną odnoszącą się do ułamkowej części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego policjantowi na ostatnio zajmowanym przez niego stanowisku służbowym, będącą podstawą do obliczenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego za jeden dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego. Orzeczenie tworzy tym samym lukę w systemie prawnym, uniemożliwiającą ustalenie wysokości należnego policjantowi zwalnianemu ze służby ekwiwalentu pieniężnego za jeden dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego. Z ww. wyroku wynika wyłącznie, że wartość niezbędna do określenia wysokości ekwiwalentu nie może wynosić 1/30 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Orzeczenie TK nie ma charakteru prawotwórczego w znaczeniu pozytywnym - nie zastępuje ustawodawcy. Nie określa więc wartości ułamkowej uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego policjantowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, niezbędnej do ustalenia wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy.

Zdaniem KWP powyższe oznacza, że norma z art. 115a u.P. w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji nie może zostać zrealizowana wobec strony w sposób inny, niż wykonano to w 2017r. - przez wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy w wysokości wówczas określonej. Dopiero nowelizacja u.P., konkretyzująca wymiar części miesięcznego uposażenia za 1 dzień niewykorzystanego urlopu, stworzy nowy stan prawny, w którym organ będzie upoważniony dokonywać porównania wysokości ekwiwalentu wypłaconego na podstawie niekonstytucyjnego przepisu z wysokością określoną w znowelizowanym przepisie, a w konsekwencji dokonywać wypłaty uzupełniającej.

3. Skarżący w odwołaniu wniósł o uchylenie ww. decyzji oraz ponowne przeliczenie i wypłatę wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za ww., niewykorzystane urlopy wraz z należnymi odsetkami.

Zdaniem Skarżącego o ile ustalenia faktyczne dokonane przez KWP nie budzą wątpliwości, to argumentacja przyjęta w zakresie analizy stanu prawnego, nie zasługuje na aprobatę, z uwagi na ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego i jego uzasadnienie. W tym zakresie Skarżący powołał się na uchwałę NSA z 28 czerwca 2010r. sygn. akt II GPS 1/10. Wyjaśnił też, że sposób wyliczenia ekwiwalentu wynika wprost z uzasadnienia ww. wyroku Trybunału.

4. Komendant Główny Policji (zwany dalej: "KGP") decyzją z [...] listopada 2019r. nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję KWP, w podstawie prawnej powołując m.in. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

KGP w uzasadnieniu wskazał, że policjant zwalniany ze służby, zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 2 u.P., otrzymuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz za niewykorzystany czas wolny od służby, udzielany na mocy art. 33 ust. 3 u.P. Sposób ustalania wysokości ekwiwalentu określa art. 115a u.P., który do 5 listopada 2018r. stanowił, że ekwiwalent pieniężny za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego oraz za każde rozpoczęte 8 godzin niewykorzystanego czasu wolnego przysługującego na podstawie art. 33 ust. 3 ustala się w wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

KGP zgodził się z KWP, że ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego spowodował zmianę art. 115a u.P. w ten sposób, że wyeliminował z systemu prawnego tę część przepisu, która ustala wartość ułamkową miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym niezbędną do ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia. W konsekwencji powstała luka w systemie prawnym, która wobec obowiązku działania organów administracji publicznej na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.), uniemożliwia ustalenie wysokości należnego policjantowi zwalnianemu ze służby ekwiwalentu pieniężnego za jeden dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego oraz dodatkowego. Sytuacja taka (brak podstaw prawnych do ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego) będzie miała miejsce aż do czasu ustanowienia przez ustawodawcę przepisu prawa, w którym wskazane zostanie, jak należy obliczać wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy (koniecznym będzie przyjęcie danego wskaźnika tych przeliczeń). Istotne znaczenie będzie miało wprowadzenie przez ustawodawcę przepisów przejściowych, rozstrzygających, do jakich zdarzeń prawnych bądź też podmiotów nowe przepisy prawa znajdą zastosowanie, co w konsekwencji może skutkować koniecznością ponownego ustalenia wysokości omawianego ekwiwalentu i wypłaty różnicy w jego wysokości osobom, które taki ekwiwalent otrzymały na podstawie zakwestionowanej przez Trybunał Konstytucyjny regulacji.

KGP, powołując się na wyrok NSA z 6 marca 2015r. sygn. akt II OSK 2050/13 stwierdził, że nie jest jednoznaczne, czy organ rozpatrując omawiane żądanie wypłaty ekwiwalentu powinien wstrzymać się z oceną możliwości jego spełnienia do czasu zakończenia prac legislacyjnych nad daną kwestią i dopiero po wejściu w życie stosownych regulacji dokonać czynność materialno-technicznej wypłaty żądanego ekwiwalentu albo wydać decyzję o odmowie wypłaty żądanej należności, czy też bez oczekiwania na wprowadzenie rozwiązań prawnych determinowanych ww. wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego orzekać o odmowie wypłaty. Wobec aktualnego braku przepisów prawa, które mogłyby stanowić podstawę wypłaty ww. ekwiwalentu w innej niż dotychczasowa wysokości, organ administracji, decydując się na rozpatrzenie wniosku, nie ma możliwości rozstrzygnięcia w inny sposób niż przez odmowę uwzględnienia zgłoszonego w tym zakresie żądania.

5. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] grudnia 2019r. wniósł o uchylenie ww. decyzji KGP i KWP i zobowiązanie organu do wydania decyzji o ponownym naliczeniu i wypłacie wyrównania ekwiwalentu za ww. urlopy wypoczynkowe i dodatkowe, z uwagi na naruszenie:

a) art. 66 ust. 2 Konstytucji RP w związku z art. 115a u.P. – przez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że przepisy te nie dają podstawy do wyliczenia ekwiwalentu za urlop, gdy prawidłowa wykładnia tych przepisów stanowi, że świadczeniem ekwiwalentnym za dzień urlopu jest wynagrodzenie funkcjonariuszy za jeden dzień roboczy;

b) art. 190 ust. 4 Konstytucji RP – przez jego niewłaściwą wykładnię i zastosowanie w zakresie związania ww. wyrokiem Trybunału;

c) art. 190 ust. 1 Konstytucji RP – przez jego niezastosowanie, gdy orzeczenia TK mają moc powszechnie obowiązującą;

d) pominięcie obowiązku odniesienia się do zarzutów odwołania oraz uogólnienie uzasadnienia decyzji z jednoczesnym brakiem zindywidualizowania charakteru sprawy oraz zignorowanie powołanego w odwołaniu orzecznictwa w tożsamych postępowaniach i przyjęcie stanowiska, że dopiero nowelizacja u.P. może dać podstawy do przeliczenia ekwiwalentu i wyliczenie jego wyrównania, gdy brak inicjatywy organu, przy jednoczesnym braku interwencji ustawodawcy.

Skarżący w uzasadnieniu skargi podtrzymał argumentację zawartą we wniosku i w odwołaniu oraz odwołał się do wyroków sądów administracyjnych, które potwierdzają stanowisko Skarżącego, a nie organów administracyjnych wyrażone w ww. decyzjach.

Zdaniem Skarżącego Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku trafnie wyinterpretował z art. 66 ust. 2 Konstytucji i art. 115a u.P. normę prawną zgodnie, z którą świadczeniem ekwiwalentnym za przepracowany dzień urlopu jest wynagrodzenie funkcjonariusza za jeden dzień roboczy. Taki sposób obliczenia wartości jednego dnia urlopu wynika ze sposobu liczenia urlopu wypoczynkowego wyłącznie w dniach roboczych. Interpretację taką wspiera także art. 121 ust. 1 u.P., który ustala wysokość uposażenia przysługującego policjantowi w razie wykorzystania urlopu. Ilość dni roboczych w każdym roku kalendarzowym jest okolicznością faktyczną możliwą do ustalenia w oparciu o kalendarz na dany rok i przepisy ustawy z dnia 18 stycznia 1951r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. z 2015r., poz. 90) z kolei pobierane przez funkcjonariusza wynagrodzenie w danym roku kalendarzowym należy do danych posiadanych przez organ policyjny. Organ winien więc wyliczyć i wypłacić wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe w latach 2013-2016 na mocy art. 115a u.P., interpretowanego w zgodzie z art. 66 ust. 2 Konstytucji RP. Ww. przepisy stanowią wystarczającą podstawę prawną do wypłacenia wyrównania ekwiwalentu pieniężnego, zgodnie ze złożonym wnioskiem.

6. KGP w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

2. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej: "P.p.s.a."), rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd wyjaśnia ponadto, że sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, z uwagi na treść art. 119 pkt 2 P.p.s.a., gdyż Skarżący w piśmie z [...] maja 2020r., a KGP w piśmie z [...] maja 2020r. wnieśli o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, w związku ze światową pandemią zakaźnej choroby COVID-19, wywoływanej przez koronawirusa SARS-CoV-2.

3. Sąd stwierdza ponadto, że przepis art. 115a u.P., będący przedmiotem badania Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 7/15 stanowił, że ekwiwalent pieniężny za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego oraz za każde rozpoczęte 8 godzin niewykorzystanego czasu wolnego przysługującego na podstawie art. 33 ust. 3 ustala się w wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

Powyższą regulację wprowadzono w życie ustawą z 27 lipca 2001r. o zmianie ustawy o Policji, ustawy o działalności ubezpieczeniowej, ustawy – Prawo bankowe, ustawy o samorządzie powiatowym oraz ustawy – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. z 2001r. Nr 100, poz. 1084) i obowiązywała od 19 października 2001r.

W wyniku ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018r. sygn. akt K 7/15 (Dz.U. z 2018r., poz. 2102) była utrata od 6 listopada 2018r. (data publikacji w Dzienniku Ustaw) mocy obowiązującej art. 115a u.P., w takim zakresie, w jakim określał on współczynnik ułamkowy 1/30 uposażenia policjanta, jako podstawę ustalenia wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Przepisu art. 115a u.P. nie wyeliminowano zatem z systemu prawnego w całości. Tym samym, rację ma Skarżący, że stosownie do art. 190 ust. 1 Konstytucji RP (Dz.U. z 1997r. Nr 78, poz. 483 ze zm.), organ administracji publicznej winien zrekonstruować treść tego przepisu, zgodnie z ww. wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. Na mocy bowiem art. 190 ust. 1 Konstytucji RP, orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne.

Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu omawianego wyroku, opublikowanego w OTK-A 2018/65, wyinterpretował z przepisów art. 66 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 115a u.P. normę prawną, zgodnie z którą świadczeniem ekwiwalentnym za jeden dzień urlopu jest wynagrodzenie funkcjonariusza za jeden dzień roboczy. Stąd też organy Policji przy stosowaniu art. 115a u.P., dokonując wyliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop powinny uwzględnić, że świadczeniem ekwiwalentnym za dzień niewykorzystanego urlopu jest wynagrodzenie nie w wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, lecz w wysokości jednego dnia roboczego.

Zdaniem Sądu, KGP, wydając zaskarżoną decyzję z [...] listopada 2019r., utrzymującą w mocy ww. decyzję KWP z [...] września 2019r., naruszył zatem art. 190 ust. 4 Konstytucji RP w związku z art. 115a u.P. i w związku z art. 66 ust. 2 Konstytucji RP przez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że przepisy te nie dawały w chwili wydawania powołanych na wstępie decyzji KGP i KWP podstawy do wyliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy, o których mowa we wniosku Skarżącego. W orzecznictwie Sądów administracyjnych, w tym w wyrokach Wojewódzkich Sądów Administracyjnych wskazanych w skardze, wskazywano wielokrotnie, że prawidłowa wykładnia ww. przepisów stanowi, w kontekście ww. orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018r. sygn. akt K 7/15, że świadczeniem ekwiwalentnym za dzień urlopu jest wynagrodzenie funkcjonariuszy za jeden dzień roboczy.

Sąd zwraca jednakowoż uwagę, że 1 października 2020r. weszła w życie ustawa z 14 sierpnia 2020r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020r. poz. 1610, zwana dalej: "ustawą nowelizującą"), która m.in. uregulowała kwestię wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy. Ustawa ta wykonuje ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018r. sygn. akt K 7/15 i wprowadza do art. 115a u.P. przelicznik 1/21 miesięcznego uposażenia za jeden dzień urlopu, a nie 1/30 - tak jak przewidywał to art. 115a u.P.p. przed 6 listopada 2018r., czyli przed ogłoszeniem ww. orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w urzędowym publikatorze.

Sąd wskazuje ponadto, że ustawodawca, normując kwestię ww. ekwiwalentu w art. 9 ust. 1 ww. ustawy nowelizującej wskazał, że przepis art. 115a zmienianej ustawy o Policji, w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do spraw, dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy, wszczętych i niezakończonych przed dniem 6 listopada 2018r. oraz do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy policjantowi zwolnionemu ze służby od dnia 6 listopada 2018r. Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed dniem 6 listopada 2018r. ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 listopada 2018r. Przy obliczaniu wysokości ekwiwalentu pieniężnego, przysługującego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za rok 2018, określa się proporcję liczby dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego przysługującego przed dniem 6 listopada 2018r. oraz od dnia 6 listopada 2018 r.

Sąd stwierdza, że jakkolwiek powołany wyżej przepis art. 9 ust. 1 ww. ustawy nowelizującej, wszedł w życie już po wydaniu zaskarżonej decyzji KGP, tym niemniej jego brzmienie w chwili orzekania przez Sąd, jednoznacznie wyklucza uwzględnienie wniosku Skarżącego. Ustawodawca przyjął bowiem w ww. przepisie art. 9 ust. 1 ww. ustawy nowelizującej, że art. 115a zmienianej ustawy o Policji, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, stosuje się jedynie do spraw, dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy, wszczętych i niezakończonych przed dniem 6 listopada 2018r. oraz do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy policjantowi zwolnionemu ze służby od dnia 6 listopada 2018r. Tym samym organy administracyjne obu instancji, które zarówno w zaskarżonej decyzji jak i w utrzymanej nią w mocy powoływały się na brak unormowań prawnych, które pozwoliłyby orzekać w sposób żądany przez Skarżącego w ww. wniosku z [...]listopada 2018r., przy ponownym rozpoznawaniu sprawy zobowiązane będą orzekać, zgodnie z zasadą praworządności, przewidzianą w art. 6 k.p.a., na mocy ww. przepisu art. 9 ust. 1 ww. ustawy nowelizującej. W konsekwencji uchylenie przez Sąd zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji KWP nie spowodowałoby uwzględnienia ww. wniosku Skarżącego. Z akt administracyjnych sprawy wynika bowiem, że postępowanie administracyjne wszczęto po 6 listopada 2018r., w związku z wnioskiem Skarżącego z [...] listopada 2018r., zaś Skarżącego zwolniono ze służby w Policji [...] stycznia 2016r.

Tym samym uchylenie zaskarżonej decyzji KGP i utrzymanej nią w mocy ww. decyzji KWP, wobec stwierdzonych przez Sąd ww. naruszeń, w przypadku zastosowania przy ponownym rozpoznawaniu sprawy obowiązującego art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 6 k.p.a. i art. 7 Konstytucji RP – nie spowodowałoby odmiennego rozpatrzenia sprawy wszczętej ww. wnioskiem Skarżącego z [...] listopada 2018r. Nie sposób więc uznać, że wyżej wskazane przez Sąd wadliwości wydanych w sprawie decyzji (KWP z [...] września 2019r. i KGP z [...] listopada 2019r.) miały, czy też mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w związku z wykonaniem przez ustawodawcę ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018r. sygn. akt K 7/15 w sposób wskazany w ww. art. 9 ust. 1 ww. ustawy nowelizującej.

4. Sąd, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.