Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 441/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-08-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 246 par. 1 pkt 2;
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym, wniosku X o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi X na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 czerwca 2015 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: zwolnić X od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia 500 zł tytułem wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 czerwca 2015 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych, X złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Uzasadniając wniosek wskazała, że obecnie nie pracuje. Wraz z synem utrzymuje się z renty rodzinnej, otrzymywanej miesięcznie w wysokości 1425,34 zł brutto. Podniosła, że od października 2015 r., kiedy to syn ukończy 18 lat, renta będzie należała wyłącznie do syna. Obecnie skarżąca czeka na termin operacji głowy. W tej sytuacji nie może podjąć żadnej pracy. Pozostaje bez środków do życia. Nadmieniła, że od 3 sierpnia 2014 r. spłaca pożyczkę, którą zaciągnęła w banku na zakup podręczników i komputera, który spalił się w związku ze złym stanem przewodów elektrycznych. Opisując swoją sytuację majątkową wnioskodawczyni wskazała, że posiada jedynie mieszkanie o powierzchni 46,7 m².

Do wniosku skarżąca załączyła zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy z 6 lutego 2015 r., z którego wynika, że jest zarejestrowana jako bezrobotna od 29 maja 2014 r., a od 25 listopada 2014 r. nie posiada prawa do zasiłku; zaświadczenie lekarskie z 9 lutego 2015 r., z którego m.in. wynika, że została skierowana do neurochirurga celem leczenia operacyjnego oraz że u skarżącej występują zawroty głowy, zaburzenia chodu, koncentracji, równowagi, obecnie chora wymaga opieki drugiej osoby; wynik badania; kartę informacyjną leczenia szpitalnego; decyzje o waloryzacji renty; ofertę wstępną pożyczki ekspresowej bez zabezpieczeń; wyciąg rachunku bankowego za okres od 13 maja 2015 r. do 12 czerwca 2016 r., którego saldo wynosi 4,13 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy jako odstępstwo od tej zasady, może być zastosowane kiedy zostanie wykazane w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego artykułu, instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest

w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).

W przedmiotowej sprawie skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy

w zakresie częściowym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych. Zdaniem Sądu skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania.

Przyznanie skarżącej prawa pomocy uzasadnia przede wszystkim jej sytuacja materialna, rodzinna i zdrowotna. Wprawdzie wnioskodawczyni jak i pozostający

z nią w gospodarstwie domowym nieletni syn posiadają stałe źródło utrzymania

w postaci renty rodzinnej otrzymywanej miesięcznie w wysokości 1425,34 zł brutto, to jednak w ocenie sądu kwota ta może wystarczyć jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. W związku z tym skarżącej nie pozostaną wolne środki, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w wysokości 500 zł.

Skarżąca ponadto nie uzyskuje innych dochodów. Jest bezrobotna,

a w związku z sytuacja zdrowotną obecnie nie posiada perspektyw zatrudnienia, co potwierdza załączone do wniosku o prawo pomocy zaświadczenie lekarskie. Dodatkowo wnioskodawczyni poza mieszkaniem, zaspokajającym potrzeby mieszkaniowe rodziny, nie posiada innego majątku, który umożliwiłby jej poniesienie kosztów sądowych.

W ocenie Sądu uprawnionym jest więc wniosek, że poniesienie przez skarżącą pełnych kosztów postępowania spowodowałoby uszczerbek

w utrzymaniu koniecznym dla niej i jej syna.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.