Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 96/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2020-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ art. 149 § 1a ustawy  PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2 pkt 8 i art. 53 par. 2b oraz art. 149 par. 1 pkt 1 i 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, asesor sądowy WSA Marcin Kojło, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 sierpnia 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w przedmiocie wydania decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia postanowienia o odmowie sprostowania świadectwa służby 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. do załatwienia wniosku skarżącego K. K. z dnia [...] stycznia 2020 roku; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynności organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

Skarga na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w B.(dalej: KWP w B.) została wywiedziona na tle następujących okoliczności faktycznych.

W dniu [...] stycznia 2020 r. K. K., powołując się na art. 162 § 1 k.p.a., złożył do KWP w B. wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia postanowienia KWP w B. z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...], o odmowie sprostowania świadectwa służby z dnia [...] czerwca 2002 r.

W odpowiedzi na wniosek, organ pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wskazując, że przywołane przez skarżącego przepisy w niniejszej sprawie nie mają zastosowania.

Skargę na powyższe pismo do WSA w Białymstoku wniósł K. K., ale Sąd ten postanowieniem z dnia 9 czerwca 2020 r. w sprawie o sygn. II SA/Bk 135/20, skargę odrzucił.

Wobec powyższego skarżący wniósł w dniu [...] czerwca 2020 r. ponaglenie do Komendanta Głównego Policji (dalej: KGP), który to organ postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...], stwierdził bezczynność KWP w B. w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2020 r. i zobowiązał go do załatwienia wniosku w terminie 30 dni od otrzymania postanowienia.

Akta administracyjne wraz z powyższym postanowieniem zostały zwrócone KWP w B. w dniu [...] lipca 2020 r., po czym organ ten w dniu [...] sierpnia 2020 r. wydał postanowienie nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego.

Wcześniej, bo w dniu 9 lipca 2020 r. skarżący złożył, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, skargę na bezczynność KWP w B. w przedmiocie wydania decyzji o stwierdzenie wygaśnięcia postanowienia tego organu z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...]. W skardze wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego załatwienia sprawy i nadanie wyrokowi klauzuli wykonalności.

W uzasadnieniu skargi skarżący opisał przebieg postępowania i wyjaśnił, że do dnia wniesienia skargi sprawa nie została załatwiona.

W odpowiedzi na skargę KWP w B. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że dopełnił w zakreślonym terminie obowiązku nałożonego przez KGP i w dniu [...] sierpnia 2020 r. wydał postanowienie nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego. Wskazał też, że w ustawowym terminie poinformowano skarżącego o braku zastosowania § 29 Rozporządzenia z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów oraz art. 162 k.p.a., jednakże omyłkowo nie zachowano odpowiedniej formy rozstrzygnięcia.

Dalej organ wyjaśnił, że ewentualna bezczynność nie miała charakteru rażącego bowiem czynności zostały podjęte, chociaż w niewłaściwej formie. Brak jest też zdaniem organu podstaw do wymierzenia mu grzywny lub zasądzenia sumy pieniężnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga na bezczynność zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Skarżący wyczerpał wymagany przez art. 53 § 2b p.p.s.a. tryb do wniesienia skargi, gdyż przed jej wniesieniem złożył ponaglenie do KGP, który postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...], uznał je za zasadne.

Na mocy art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym.

Bezczynność w prowadzeniu postępowania przez organ administracji publicznej, w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., ma miejsce wtedy, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż wciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Z kolei przepis art. 36 § 1 k.p.a. stanowi, że o każdym niezałatwieniu sprawy w terminie organ administracji jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia.

W sprawie niniejszej, co jest bezsporne, organ ustosunkował się do żądania skarżącego z dnia [...] stycznia 2020 r. w terminie, ale zrobił to zwykłym pismem zamiast wydać stosowne rozstrzygnięcie. W ocenie Sądu poprzestanie przez organ na wystosowaniu do skarżącego pisma z dnia [...] stycznia 2020 r. nie może być uznane za prawidłowe załatwienie przedmiotowego żądania. Potwierdza to zarówno wyrok WSA w Białymstoku z dnia 9 czerwca 2020 r. w sprawie II SA/Bk 135/20, postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...], wydane na skutek wniesionego przez skarżącego ponaglenia, jak i wydane ostatecznie przez KWP w B. postanowienie z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr 1165/20 o odmowie wszczęcia postępowania.

Zgodnie więc z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, sąd zobowiązuje ten organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności. W sytuacji jednak wydania aktu, interpretacji albo dokonania czynności przed rozpoznaniem skargi na bezczynność, sąd umarza postępowanie w części obejmującej zobowiązanie organu do załatwienia sprawy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Organ w dniu [...] sierpnia 2020 r. wydał postanowienie w sprawie, a zatem na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu, należało umorzyć postępowanie.

Na mocy art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało stwierdzić, że organ dopuścił się bezczynności.

Z kolei na mocy art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Za uznaniem takim przemawia przede wszystkim fakt, iż organ ustosunkował się do żądania skarżącego w ustawowym terminie, a jedynie nie dochował wymaganej formy rozstrzygnięcia. Także postanowienie organu z dnia [...] sierpnia 2020 r. zostało wydane w zakreślonym mu terminie przez KGP w postanowieniu z dnia [...] lipca 2020 r. Niezgodny z prawem sposób rozpoznania przez organ wniosku wynikał zatem nie tyle z lekceważenia przepisów prawa, ile raczej z błędnej ich interpretacji.

W skardze skarżący nie wnosił o wymierzenie organowi, na mocy art. 149 § 2 p.p.s.a., grzywny lub przyznanie od organu na jego rzecz sumy pieniężnej, a Sąd z urzędu również nie dopatrzył się takiej potrzeby.

Mając zatem powyższe na uwadze, na mocy wskazanych przepisów, należało orzec jak w sentencji.