Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 695/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-02-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej przyznania uprawnień kombatanckich - w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a: I. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka ; II. w pozostałym zakresie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oddalić.


UZASADNIENIE

POSTANOWIENIE

Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę F. K. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.

W dniu 5 lutego 2010 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Skarżący żądanie to uzasadnił tym, że nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych, ponieważ znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną. Oboje z uwagi na podeszły wiek nie pracują, utrzymują się wyłącznie z otrzymywanych świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 1728,25 złotych. Wskazał, iż wraz z żoną chorują na różne poważne dolegliwości i z tego powodu znaczną części ich dochodów pochłaniają wydatki związane z zakupem leków i koszty leczenia. Mimo, iż mieszkają u córki nie mogą liczyć na jej pomoc, gdyż ma ona własną rodzinę i niskie dochody. Wnioskodawca zaznaczył ponadto, iż nie posiada żadnych oszczędności, kosztowności ani przedmiotów wartościowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z uwagi na fakt, iż wnioskodawca wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oznaczanej dalej jako p.p.s.a., przyznanie takiego prawa może nastąpić, tylko gdy osoba ubiegająca się o zwolnienie wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Odnosząc powyższą regulację do najogólniej pojmowanej sytuacji materialnej skarżącego, stwierdzić trzeba, że nie wykazał on, iż została spełniona przesłanka do uwzględniania jego żądania w całości. Otrzymuje on bowiem stały dochód, który pozwala mu na bieżące ponoszenie wszelkich wydatków, w tym - co należy podkreślić - na ponoszenie części kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu. Wskazać bowiem należy, iż skarżący uiścił już w niniejszym postępowaniu opłaty sądowe w postaci wpisu od skargi i opłaty kancelaryjnej za odpisu wyroku z uzasadnieniem. Prowadzi to do wniosku, że jest on w stanie ponieść koszty sądowe w zakresie opłat sądowych (na obecnym etapie są to ewentualnie koszty wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł).

Uwzględniając natomiast wniosek strony skarżącej o ustanowienie adwokata Sąd uznał, że poniesienie przez nią pozostałych kosztów postępowania związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika mogłoby się dla niej wiązać z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uzasadnia częściowe przyznanie prawa pomocy. Ponadto Sąd miał na uwadze, że na obecnym etapie postępowania może wystąpić wymóg tzw. przymusu adwokackiego, obligującego strony skarżące do wnoszenia skarg kasacyjnych, czy też zażaleń, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej po sporządzeniu ich przez kwalifikowanego pełnomocnika, a wnioskodawca nie byłby w stanie bez uszczerbku dla utrzymania ponieść koszty zatrudnienia zawodowego pełnomocnika z wyboru z uwagi na wysokie ceny takich usług.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia, przyznając prawo pomocy w zakresie częściowym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.