Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 209/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 755/15 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2015 r. w sprawie ze skargi S. T. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz wstrzymania czynności egzekucyjnych i uznania zarzutów za nieuzasadnione w sprawie rozbiórki tymczasowego obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2015 r.

Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 16 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie S. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2015 r. odrzucające skargę. W motywach rozstrzygnięcia Sąd podał, że odpis postanowienia z dnia 19 listopada 2015 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem został doręczony skarżącemu dnia 26 listopada 2015 r. Ostatni dzień na wniesienie zażalenia przypadał na dzień 3 grudnia 2015 r. Tymczasem zażalenie zostało wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem wyznaczonego operatora pocztowego w dniu 4 grudnia 2015r., co oznacza że strona uchybiła ustawowemu terminowi do wniesienia zażalenia.

Pismem z dnia 4 stycznia 2016 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2015 r. W treści wniosku wyjaśnił, że przedmiotowe zażalenie opłacił w dniu 2 grudnia 2015 r. i w tym samym dniu przekazał uprawionemu pracownikowi Poczty Polskiej przesyłkę zawierającą zażalenie. Uzyskanie informacji o nadaniu przesyłki przez operatora pocztowego dopiero w dniu 4 grudnia 2015 r. stało się podstawą do złożenia reklamacji w placówce pocztowej, która nie została jeszcze rozpoznana. Zdaniem wnioskodawcy oddanie zażalenia na ręce uprawnionego pracownika Poczty Polskiej w sytuacji gdy podpisana została umowa z Pocztą Polską na obsługę poczty firmowej jest równoznaczne z oddaniem w polskiej placówce pocztowej, wobec czego zażalenie powinno zostać rozpoznane jako wniesione w terminie. S. T. podkreślił, że zażalenie zostało wysłane do Sądu dopiero w dniu 4 grudnia 2015 r. bez jego winy, bowiem dochował należytej staranności w przygotowaniu i oddaniu pisma uprawnionemu pracownikowi Poczty Polskiej. Jednoczenie zaznaczył, że uzyskał informację o nadaniu zażalenia w dniu 4 grudnia 2015 r. dopiero dnia 28 grudnia 2015 r. z odebranego w tej dacie postanowienia o odrzuceniu zażalenia. Wskazał, że do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia załączył dwa odpisy zażalenia wraz z potwierdzeniem uiszczenia stosownej opłaty.

Końcowo wnioskodawca podniósł, że zażalenie z dnia 2 grudnia 2015 r. jest oczywiście uzasadnione, bowiem skarga została odrzucona bez jego winy, gdyż w dniu 10 sierpnia 2015 r. uiścił opłatę od skargi w wysokości 100 zł na rachunek bankowy WSA w Łodzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu strona nie wykazała w należyty sposób okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia z dnia 19 listopada 2015 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak wynika z akt sprawy, skarżący oprócz wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2015 r. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 grudnia 2015 r. odrzucającego jego zażalenie na postanowienie z dnia 19 listopada 2015 r.

Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądowym ukształtowany jest pogląd, że czynności procesowe polegające na złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, ale i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a sąd zajął w tej kwestii błędne stanowisko (zob. postanowienia NSA: z dnia 20 marca 2013 r., I FZ 39/13; z dnia 29 stycznia 2015 r., I OZ 49/15; z dnia 25 czerwca 2013 r., II OZ 489/13; z dnia 5 grudnia 2012 r., II FZ 960/12, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Dopiero wówczas bowiem czynność taka staje się bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.).

Zatem w sytuacji, gdy strona złożyła zażalenie na postanowienia o odrzuceniu zażalenia, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie zażalenia.

Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu złożony w sytuacji, w której strona wnosi jednocześnie zażalenie podlega odrzuceniu jako przedwczesny, a tym samym niedopuszczalny w rozumieniu art. 88 p.p.s.a.

Tymczasem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał wniosek skarżącego o przywrócenie terminu. Wniesienie zażalenia na postanowienie odrzucające zażalenie z powodu uchybienia terminu stworzyło procesową przeszkodę dla merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu i z tej przyczyny postanowienie zapadłe w wyniku takiego rozpoznania podlegało uchyleniu, a sam wniosek o przywrócenie terminu odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 88 i art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.