Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 609/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 2 lt. f, i, art. 6 pkt 6 lt.a , b, art. 37k ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2001 nr 6 poz 56
law: Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 stycznia 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Gebel Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder /spr./ Protokolant Robert Rozbicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1grudnia 2004r. sprawy ze skargi U.L. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją [...] na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f oraz lit i, art. 6 pkt 6 lit a i b, art. 37 k ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) odmówił U.L. uznania za osobę bezrobotną od dnia [...] r. oraz przyznania prawa do świadczenia emerytalnego od dnia [...] r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji odwołał się do treści art. 37 k ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy i osiągnęła 50 lat - kobieta i 55 lat mężczyzna, a nadto osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn.

Starosta [...] ustalił również, że z przedłożonych przez U.L. w dniu [...] r. dokumentów wynika, że od [...]r. była zatrudniona w Urzędzie Wojewódzkim w [...] i posiada łączny okres zatrudnienia uprawniający do emerytury wynoszący [...] lata i [...] miesięcy, a do dnia rozwiązania stosunku pracy ukończyła [...] lat. Wnioskodawczyni w okresie od [...]r. na podstawie art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 86, poz.953 ze zm.) pobierała świadczenie pieniężne przysługujące urzędnikowi państwowemu mianowanemu w okresie pomiędzy ustaniem zatrudnienia a podjęciem pracy lub działalności gospodarczej, przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Od tego wynagrodzenia była odprowadzana składka na ubezpieczenie społeczne na zasadach przewidzianych dla wynagrodzenia wypłacanego w czasie trwania stosunku pracy.

U.L. nie mogła uzyskać statusu osoby bezrobotnej zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f oraz lit. i ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, albowiem podlegała ubezpieczeniu społecznemu oraz otrzymywała wynagrodzenie w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji U.L. zarzuciła, że wbrew ustaleniom Starosty [...] stała się bezrobotna w dniu [...] r., albowiem była zatrudniona do dnia [...]r., a w okresie od [...] r. otrzymywała świadczenie przysługujące z budżetu państwa urzędnikom mianowanym. W dniu [...] r. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy, gdyż dni [...] były wolne od pracy, co uniemożliwiało złożenie dokumentów i spowodowało pozbawienie odwołującej świadczenia przedemerytalnego, a co za tym idzie ciągłości w otrzymywaniu środków do życia.

Wojewoda decyzją z dnia [...] na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 37k ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

Organ odwoławczy ustalił, że stosunek pracy U.L. w Urzędzie Wojewódzkim w [...]-Delegatura w [...] ustał na skutek reorganizacji urzędu dokonanej w związku ze zmniejszeniem stanu zatrudnienia na podstawie art. 13 ustawy o pracownikach urzędów państwowych. Z tego powodu odwołującej jako pracownikowi mianowanemu przyznano na podstawie art. 131 tej ustawy świadczenie pieniężne ze środków budżetu państwa wypłacane przez okres 6 miesięcy, obliczone jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy od [...]r., od którego odprowadzana była składka na ubezpieczenie społeczne na zasadach przewidzianych dla wynagrodzenia wypłaconego w czasie trwania stosunku pracy. U.L. w dniu rozwiązania stosunku pracy, tj. [...]r. miała ukończone [...] lat. I posiadała okres uprawniający do emerytury [...] miesięcy.

Zdaniem organu II instancji o przyznanie świadczenia przedemerytalnego może ubiegać się osoba, która zgodnie z art. 37k ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym od dnia [...] r. w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy spełnia wszystkie warunki do otrzymania świadczenia. Z tego powodu w pierwszej kolejności sprawdza się czy w dniu rejestracji osoba ubiegająca się o przyznanie świadczenia przedemerytalnego spełnia ustawowe warunki do uznania za bezrobotnego zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2.

Z ustaleń Wojewody wynika, że U.L. w dniu [...] r., tj. w dniu rejestracji nie spełniała warunków do uznania za osobę bezrobotną, bowiem pobierała świadczenie określone w art. 13 1 ustawy o pracownikach urzędów państwowych w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia. Z tego powodu chociaż spełniała inne wymogi określone w art. 37 k ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, to nie było podstaw do przyznania odwołującej świadczenia przedemerytalnego i nie ma znaczenia, że U.L. była od dnia [...] r. gotowa do podjęcia pracy i nie wykonywała innej pracy zarobkowej. Zdaniem organu mogła najwcześniej zarejestrować się w dniu [...] r., a świadczenie przedemerytalne nabyć od następnego dnia.

U.L. wniosła skargę na decyzję Wojewody do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie-Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie wnosząc o zaskarżonej decyzji ze względu na to, że jest ona niezgodna z prawem.

Skarżąca zarzuciła, że złożyła wszystkie dokumenty w celu przyznania jej świadczenia przedemerytalnego w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] w dniu [...] r., natomiast świadczenie to otrzymała od [...] r. z powodu dni wolnych od pracy.

Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie-Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone.

Sadowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji pozwala stwierdzić, że skarga U.L. nie jest zasadna.

Przedmiotem sprawy rozpoznawanej przez Sąd było zbadanie legalności decyzji Wojewody z dnia [...] r. o odmowie uznania skażanej za bezrobotną od dnia [...] r. oraz odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] r.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 37k ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zmianami), zgodnie z którym świadczenie przedemerytalne przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 9, osobie, spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn.

Z ustaleń organów orzekających w sprawie oraz akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] r. skarżąca nie spełniała wszystkich wymogów wymienionych w art. 37k ust. 1 pkt 2 uprawniających do przyznania świadczenia. Wprawdzie miała ukończone [...]osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący [...], a stosunek pracy w ostatnim miejscu zatrudnienia- Urzędzie Wojewódzkim w [...]którym była zatrudniona ponad [...] miesięcy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy, jednak nie posiadała statusu osoby bezrobotnej i nie spełniała warunków do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych.

U.L. w okresie od [...] r. jako urzędnik państwowy mianowany, z którym rozwiązano stosunek pracy z powodu reorganizacji urzędu otrzymywała świadczenie pieniężne przyznawane na podstawie art. 13 1 ust. 1 ustawy z dnia [...] r. o pracownikach urzędów państwowych. Zgodnie z tym przepisem, w razie rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem państwowym mianowanym, z przyczyn określonych w art. 13 ust. 1 pkt 2, w okresie między ustaniem zatrudnienia w likwidowanym lub reorganizowanym urzędzie a podjęciem pracy lub działalności gospodarczej, urzędnikowi temu przysługuje świadczenie pieniężne ze środków budżetu państwa, przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, obliczane jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy. Świadczenie to nie przysługuje urzędnikowi państwowemu, który nabył prawo do emerytury.

Art. 131 ust. 3 tej ustawy stanowi, że okres pobierania świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ust. 1, wlicza się do okresów pracy wymaganych do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz do okresów zatrudnienia w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin - na takich warunkach, na jakich wlicza się okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, określonych w przepisach o zatrudnieniu i bezrobociu. Od świadczenia pieniężnego urząd odprowadza składkę na ubezpieczenie społeczne na zasadach przewidzianych dla wynagrodzenia wypłacanego w czasie trwania stosunku pracy.

Organ odwoławczy słusznie zatem stwierdził, że w dniu r. skarżąca pobierając świadczenie pieniężne ze środków budżetu państwa nie mogła równocześnie uzyskać statusu osoby bezrobotnej, albowiem wyklucza to zapis art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f oraz lit. i ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Z tego powodu dokonanie przez U.L. rejestracji w tym dniu mogło wyłącznie skutkować odmową przyznania statusu osoby bezrobotnej, a w konsekwencji niespełnienia podstawowej przesłanki do nabycia prawa do świadczenie przedemerytalnego - odmowę przyznania tego świadczenia od dnia [...] r.

Zauważyć należy, że ocenie Sądu została poddana decyzja która rozstrzyga kwestię świadczenia przedemerytalnego w związku z rejestracją skarżącej w Powiatowym Urzędzie Pracy w [..] w dniu [...] r.

Sąd nie rozstrzygał natomiast o legalności decyzji organu orzekającego w przedmiocie przyznania U.L. świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] r. w związku z dokonaną rejestracją w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] w dniu [...] r., albowiem decyzja ta nie byłą przedmiotem skargi.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) orzekł jak w sentencji.