Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 1072/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Prezes Głównego Urzędu Ceł
Powołane przepisy: article: par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 158 poz 1047
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Krystyna Zaremba /spr./ Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant: Joanna Zienkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2004 r. sprawy ze skargi "P." spółki z o.o. w S., następcy prawnego "K." Spółki z o.o. w S. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z [...] Nr [...] II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu


UZASADNIENIE

"K." Spółka z o.o. w S. w dniu [...] dokonała zgłoszenia towaru określonego jako "płyty podłogowe klejone", wskazując w zgłoszeniu celnym nr [...].

Dyrektor Urzędu Celnego decyzją z dnia [...], a po jej uchyleniu i ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia [...] - uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej taryfikacji towaru i zaklasyfikował go do kodu PCN 4411 19 00 0.

Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji powołując za podstawę rozstrzygnięcia art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art. 85 § 1 i art. 266 Kodeksu celnego oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 158 poz. 1047).

Z dokonanych ustaleń wynika, że przedmiotem importu były warstwowe płytki podłogowe (panele) produkcji niemieckiej firmy K. wykonane na bazie płyty pilśniowej HDF (warstwa środkowa) o gęstości 0,8 g/cm3 uszlachetnionej dekoracyjnym laminatem z papieru nasyconego żywicą melaminowo-formaldehydową, a po drugiej stornie materiałem przeciwprężnym z papieru pokrytego również ww. żywicą. Płyta jest wytwarzana poprzez sprasowanie papierów dekoracyjnego i przeciwprężnego z płytą nośną (HDF lub MDF), a następnie z tak przygotowanej płyty wycinane są panele, w których frezowane są pióra i wpusty.

Płyty HDF lub MDF wykorzystywane do wyrobu paneli podłogowych są wytwarzane z rozwłóknionego drewna, a więc są materiałem drewnopochodnym, powstałym w wyniku wysoce złożonych procesów technologicznych i odpowiadają słownikowej definicji płyty pilśniowej drewnopochodnej.

Organy celne obu instancji zgodnie uznały, że panele podłogowe wykonane z płyty HDF należy zaklasyfikować do pozycji 4411 taryfy celnej obejmującą "płyty pilśniowe drewnopochodne, również związane za pomocą żywic lub innych substancji organicznych", wyjaśniając, że pozycja ta obejmuje także wyroby z płyt pilśniowych, uformowane w kształty przewidywane dla wyrobów objętych pozycją nr 4409, zgodnie z uwagą nr 4 do działu 44 taryfy celnej.

Powyższa regulacja, w ocenie organów celnych, przemawia za klasyfikacją paneli podłogowych wykonanych z płyty pilśniowej posiadających na krawędziach wpust i pióro, do pozycji 44 11 i odpowiada Regule nr 1 Ogólnych Reguł Nomenklatury Scalonej. Na potwierdzenie tego stanowiska powołano pismo "Światowej Organizacji Celnej" w Brukseli z dnia 2 lutego 1998r., w którym potwierdzono klasyfikację paneli podłogowych, wykonanych z płyt pilśniowych łączonych na wpust i pióro, do poezji 4411 taryfy.

Uwaga 3 do działu 44, na którą powołuje się importer, zdaniem organów celnych, nie ma w sprawie zastosowania, gdyż w sposób ogólny określa klasyfikację towarów w pozycjach 4414 do 4421. Natomiast brzmienie wskazanej przez importera pozycji 4418: "drewniane wyroby stolarskie i ciesielskie dla budownictwa, w tym komórkowe płyty drewniane, połączone płyty parkietowe, dachówki i gonty", wyklucza możliwość zastosowania tej pozycji w odniesieniu do przedmiotowych paneli, gdyż nie są one, co podkreśla organ odwoławczy, stolarskim wyrobem z drewna.

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu [...] Spółka "K." domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną interpretację przepisów taryfy celnej. Skarżąca podnosi, że zgodnie z uwagą 3 do działu 44 taryfy celnej wyroby z płyt pilśniowych należy klasyfikować do pozycji 4414 do 4421, wobec czego sprowadzone panele podłogowe, będące wyrobem z płyt pilśniowych, zostały prawidłowo zaklasyfikowane w zgłoszeniu celnym. Skarżąca neguje także znaczenie dowodowe pisma Dyrektora Rady Współpracy Celnej Światowej Organizacji Celnej z 2 lutego 1998r. gdyż zawarta w nim porada nie zawiera wyczerpującego omówienia problemu, jest zbyt lakoniczna, enigmatyczna oraz niestanowcza w zasadniczych kwestiach. Końcowo skarżąca podnosi, że Minister Finansów w wydanym 24 sierpnia 1999r. rozporządzeniu w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (Dz.U. Nr 74, poz. 830) utworzył oddzielną pozycję klasyfikacyjną nr 4411 19 specjalnie dla paneli podłogowych z płyty pilśniowej, co oznacza, że wcześniejsza regulacja prawna nie pozwalała na klasyfikacje tych paneli do pozycji 4411.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, właściwy do rozpoznania sprawy z mocy art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

W sprawie niesporne jest, że będące przedmiotem importu panele to gotowe do układania podłóg mozaikowych płytki parkietowe będące wyrobem z płyt pilśniowych drewnopochodnych (HDF lub MDF), które są wytwarzane z rozwłóknionego drewna w wyniku złożonych procesów technologicznych.

Same płyty pilśniowe, przed ich przetworzeniem w płytki parkietowe, zalicza się niewątpliwie do pozycji 4411 taryfy celnej właściwej dla "płyt pilśniowych drewnopochodnych, również związanych za pomocą żywic lub innych substancji organicznych".

Natomiast treść uwagi 3 do działu 44 taryfy celnej: "pozycje od nr 4414 do 4421 dotyczą wyrobów z płyt wiórowych, płyt pilśniowych i podobnych, z drewna warstwowego lub utwardzonego, a także podobnych wyrobów z drewna" - przesądza o klasyfikacji spornych paneli podłogowych będących wyrobem z płyt pilśniowych do odpowiedniej pozycji, w tym przypadku 4418. Wskazany przez importera kod PCN 4418 30 10 0 właściwy dla płyt podłogowych do podłóg mozaikowych, był - zdaniem Sądu - odpowiedni.

Przedstawiona interpretacja znajduje potwierdzenie m.in. w wyroku Sądu Najwyższego z 7 listopada 2002r. sygn. akt III RN 193/01, w którym Sąd ten rozpoznając rewizję nadzwyczajną w podobnej sprawie wniesioną na korzyść organu celnego oddalił ją podzielając stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, co do klasyfikacji takich samych wyrobów z płyt pilśniowych w postaci gotowych do układania podłóg mozaikowych płytek parkietowych do pozycji 4418 - zgodnie z wyraźną dyrektywą interpretacyjną sformułowaną w przytoczonej wyżej uwadze nr 3 do działu 44 taryfy celnej.

W powołanym wyroku Sąd Najwyższy podzielił też stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, odmawiające prawnie wiążącego znaczenia pismu Dyrektora ds. Taryf i Handlu Rady Współpracy Celnej w Brukseli z 2 lutego 1998r., które (w ramach wymiany korespondencji urzędowej) jest odpowiedzią na prośbę Prezesa GUC w sprawie klasyfikacji paneli podłogowych i zawiera osobistą jego opinię, ujętą zresztą w trybie warunkowym, o klasyfikacji paneli do pozycji 4411 jako pozostającej w jaskrawej sprzeczności z wyraźnym brzmieniem uwagi nr 3 do działu 44. Pismo to nie było prawnie wiążącą opinią "Światowej Organizacji Celnej", gdyż wydawanie zaleceń, w celu zapewnienia jednolitości w interpretacji i stosowania konwencji zawartych w wyniku działalności Rady Współpracy Celnej, jak też konwencji w sprawie nomenklatury przy klasyfikacji towarów w taryfach celnych i konwencji w sprawie wartości celnej towarów należy do kompetencji tej Rady, która podejmuje decyzje w ściśle określonym składzie i trybie.

Stanowisko organów celnych, że samo brzmienie pozycji 4418 wyłącza jej zastosowanie do spornych paneli, gdyż nie były to "połączone płyty parkietowe" jest błędne. Pozycja ta obejmuje "drewniane wyroby stolarskie i ciesielskie dla budownictwa, w tym komórkowe płyty drewniane, połączone płyty parkietowe, dachówki i gonty".

Z przytoczonej treści nie wynika, że płyty parkietowe, będące wyrobem stolarskim dla budownictwa, przynależą do tej pozycji tylko wtedy, gdy są połączone, wręcz przeciwnie jest to dodatkowe wyliczenie obejmujące oprócz płyt parkietowych nie połączonych, także połączone.

Nie ma także uzasadnienia prawnego stanowisko organów celnych, że sporne panele należało klasyfikować do pozycji 4411 na podstawie uwagi nr 4 do działu 44 ze względu ich uformowanie w kształty objęte pozycją 4409. Reguła ta ma zastosowanie warunkowe, co wynika z końcowego jej fragmentu: "...pod warunkiem, że nie nadadzą one (wyliczone operacje formujące kształty) im właściwości wyrobów objętych innymi pozycjami".

Zastosowana - zgodnie z regułą zawartą w uwadze nr 3 do działu 44 - klasyfikacja spornych paneli do pozycji 4418 wyłączała stosowanie reguły zawartej uwadze nr 4. Odmienne w tym względzie stanowisko organów celnych nie ma uzasadnienia prawnego.

Z tych wszystkich względów zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji jako niezgodne z prawem podlegają uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy, a o niewykonalności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152.