Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 359/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 130a ust. 10h, art. 130a ust. 10, art. 130a ust. 10e
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 48 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędzia WSA Jolanta Sudoł Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2015 r. sprawy ze skargi I. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia, przechowywania i oszacowania pojazdu uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 lutego 2015r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 129 § 2, art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm.), stwierdziło uchybienie przez I. S. terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu organ podał, że decyzją z dnia 6 września 2013r. Starosta orzekł o nałożeniu na I. S. obowiązku zapłaty 6.848,00 zł tytułem obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia, przechowywania, oszacowania pojazdu marki Nissan Micra.

Strona w dniu 28 września 2009 r. została wezwana przez policję do odbioru w/w samochodu. Jednocześnie poinformowano ją , że zostanie obciążona kosztami usunięcia z drogi i parkowania pojazdu na parkingu strzeżonym. Wezwanie zostało odebrane przez stronę zamieszkałą wówczas w G. przy ul. [...]. W dniu 10 lutego 2010 r. strona otrzymała pismo Starosty o obowiązku odebrania pojazdu oraz konsekwencjach jego nieodebrania w postaci orzeczenia o przepadku i poniesienia kosztów usunięcia, przechowywania, oszacowania, sprzedaży lub zniszczenia. W toku postępowania organ ustalił, że I. S. nie mieszka już w G., wymeldowała się także z pobytu stałego w S.. W związku z tym, na wniosek Starosty, Sąd Rejonowy w [...] Wydział [...] Rodzinny i Nieletnich postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt. [...], wyznaczył dla nieobecnej I. S. kuratora w toczącym się postępowaniu administracyjnym .

Decyzja organu I instancji z dnia 6 września 2013r. została doręczona kuratorowi w dniu 6 września 2013 roku. Termin na złożenie odwołania upłynął w dniu 21 września 2013 r., a I. S. wniosła odwołanie w dniu 30 czerwca 2014 r.

Organ odwoławczy uznał, że decyzja z dnia 6 września 2013 r. została prawidłowo doręczona wyznaczonemu w sprawie kuratorowi, wobec czego strona uchybiła terminowi do złożenia odwołania.

Skargę na powyższe postanowienie wniosła I. S., wnosząc o jego uchylenie. Podniosła zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Wskazała, że nie miała świadomości o prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Zarzuciła, że kurator nie wykonał prawidłowo ciążących na nim obowiązków ochrony interesów strony postępowania , dla którego został powołany, ponieważ nie wniósł odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Tym samym orzeczenie uprawomocniło się, a skarżąca została pozbawiona prawa do dwuinstancyjnego trybu postępowania.

Zdaniem skarżącej brak wniesienia odwołania przez kuratora był nieuzasadniony, dlatego bieg terminu do złożenia odwołania powinien być liczony od momentu doręczenia decyzji bezpośrednio skarżącej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), Sąd rozstrzygając sprawę w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania opierało się na tezie, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona kuratorowi ustanowionemu dla skarżącej i od dnia tego doręczenia należy liczyć termin 14 dniowy na wniesienie odwołania.

Organ odwoławczy powołał się na ustanowienie dla skarżącej kuratora w toczącym się postępowaniu przez Sąd Rejonowy w [...] postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt [...].

Postanowienie Sądu wydane zostało na skutek wniosku Starosty, w którym wskazał on, że kurator jest niezbędny dla nieobecnego w celu reprezentowania go w postępowaniu administracyjnym o orzeczenie przepadku pojazdu na rzecz powiatu. W uzasadnieniu postanowienia Sądu o ustanowieniu kuratora wskazano, że

"z wniosku Starosty z udziałem I. S. toczy się postępowanie o orzeczenie przepadku pojazdu na rzecz powiatu".

Wynika z powyższego, że kurator ustanowiony został przez Sąd dla reprezentowania strony w toku postępowania o orzeczenie przepadku pojazdu.

Decyzja organu pierwszej instancji - Starosty z dnia 6 września 2013 r. rozstrzygała o obowiązku zapłaty kosztów wynikających z usunięcia, przechowywania, oszacowania pojazdu Nissan Micra – w oparciu o art. 130 a ust. 10 h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( jt. Dz.U. z 2012 r., poz.1137 ze zm.).

Przepis ten stanowi, że koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta.

Wynika z powyższego, że zapłata kosztów, o jakich mowa w art. 130a ust. 10h ustawy Prawo o ruchu drogowym, rozstrzygana jest decyzją wydaną w sprawie, której przedmiotem jest rozstrzygnięcie o tych kosztach.

Sprawy tej nie należy jednak utożsamiać z postępowaniem w sprawie orzeczenia o przepadku pojazdu na rzecz powiatu, które to orzeczenie wydaje sąd ( art. 130a ust. 10 oraz 10e ustawy Prawo o ruchu drogowym).

Tak więc organ odwoławczy wadliwie przyjął, że decyzję organu pierwszej instancji w sprawie dotyczącej zapłaty kosztów związanych z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu prawidłowo doręczono kuratorowi ustanowionemu dla strony w tej sprawie, bowiem kurator ustanowiony został dla strony w sprawie orzeczenia o przepadku pojazdu.

Przepis art. 40 § 1 k.p.a. stanowi , że pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Zgodnie z art. 48 § 1 k.p.a. pisma skierowane do osób nieznanych z miejsca pobytu, dla których sąd nie wyznaczył przedstawiciela, doręcza się przedstawicielowi ustanowionemu w myśl

art. 34. Stanowi on, że organ administracji publicznej wystąpi do sądu z wnioskiem o wyznaczenie przedstawiciela dla osoby nieobecnej lub niezdolnej do czynności prawnych, o ile przedstawiciel nie został już wyznaczony.

W niniejszej sprawie organ odwoławczy wadliwie uznał, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona w dniu 6 września 2013 r przedstawicielowi strony.

W tej sytuacji Sąd, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit c ) p.p.s.a uchylił zaskarżone postanowienie.

Organ odwoławczy zobowiązany będzie ocenić, czy - a jeżeli tak to kiedy - decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącej, co determinować będzie dalszy tok postępowania.