Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 541/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta m. [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 8 lipca 2015 r. na bezczynność Prezydenta m. [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku.

Wobec niejasnej treści skargi pismem z dnia 4 listopada 2015 r. wezwano pełnomocnika z urzędu dla skarżącej – adw. E. B. do uzupełnienia braków formalnych powyższej skargi T. G., w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez jednoznaczne sprecyzowanie przedmiotu skargi.

W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia 9 listopada 2015 r., wskazała, że zgodnie z twierdzeniem skarżącej pismo z dnia 8 lipca 2015 r. stanowi skargę na bezczynność Miasta [...] – Rady Dzielnicy [...] dla m. [...] polegającą na nieudzieleniu pisemnej odpowiedzi na kierowane przez skarżącą do organu pisma zatytułowane: zażalenie z dnia 6 lutego 2015 r., wniosek z dnia 2 marca 2015 r., skarga z dnia 27 lutego 2015 r., skarga z dnia 19 stycznia 2015 r., skarga z dnia 14 stycznia 2015 r., skarga z dnia 29 stycznia 2014 r., skarga z dnia 13 października 2013 r., pismo z dnia 30 grudnia 2014 r., skarga z dnia 5 marca 2013 r., skarga z dnia 25 marca 2013 r., skarga z dnia 9 maja 2013 r., skarga z dnia 17 maja 2013 r. Pełnomocnik skarżącej wskazała, że skarżąca twierdzi, iż jest w posiadaniu wszystkich zażaleń, skarg i pism wraz z potwierdzeniem ich złożenia w siedzibie organu. Dokumenty te zostaną przedłożone do akt sprawy niezwłocznie po ich uzyskaniu od skarżącej. Skarżąca do dnia dzisiejszego nie otrzymała jakiejkolwiek odpowiedzi na wskazane pisma.

Odpis ww. pisma pełnomocnika skarżącej przesłano do organu celem zajęcia stanowiska wobec jego treści. W odpowiedzi pismem z dnia 29 lutego 2016 r. pełnomocnik organu wskazała, iż w każdej z powołanych przez stronę spraw została udzielona odpowiedź, a zatem skarga na bezczynność Prezydenta m. [...]jest bezzasadna. Ponadto poinformowała, iż skargi, które wpływały do urzędu w okresie od czerwca do października 2013 r. były przedmiotem obrad Komisji Rewizyjnej Rady Dzielnicy [...] m. [...] (uchwała z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...]) a następnie Rady Dzielnicy m. [...] (stanowisko nr [...] Rady Dzielnicy).

Sygn. akt I SAB/Wa 541/15

Skargi, które wpływały do urzędu w okresie od listopada 2013 r. do lutego 2014 r. były przedmiotem obrad Komisji Rewizyjnej Rady Dzielnicy [...] m. [...]

(uchwała z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]) a następnie Rady Dzielnicy m. [...] (stanowisko nr [...] Rady Dzielnicy), natomiast skargi z okresu od marca do października 2014 r. były przedmiotem obrad Komisji Rewizyjnej Rady Dzielnicy [...] m. [...] (uchwała z dnia [...] października 2014 r. nr [...]) a następnie Rady Dzielnicy m. [...] (stanowisko nr [...] Rady Dzielnicy).

Pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. wezwano pełnomocnika organu do uzupełnienia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, akt administracyjnych w sprawie przez nadesłanie kserokopii poświadczonych za zgodność z oryginałem, skarg T. G. z dnia 29 stycznia 2014 r. i 13 października 2013 r. oraz jej pisma z dnia 30 grudnia 2014 r., a także informacji o sposobie załatwienia ww. pism T. G.. Ponadto wezwano do wskazania, w terminie 7 dni, czy skarżąca przed złożeniem skargi na bezczynność Miasta [...] – Rady Dzielnicy [...] m. [...] , polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na pisma skarżącej wskazane w piśmie procesowym pełnomocnika skarżącej z dnia 9 listopada 2015 r., wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a. odrębnie do każdego z tych pism.

Pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej – adw. E. B. do nadesłania, w terminie 7 dni, oryginału lub kserokopii poświadczonych za zgodność z oryginałem, skarg T. G. z dnia 29 stycznia 2014 r. i 13 października 2013 r. oraz jej pisma z dnia 30 grudnia 2014 r. Ponadto wezwano do wskazania, czy skarżąca przed złożeniem skargi na bezczynność Miasta [...] – Rady Dzielnicy [...] m. [...] polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na pisma skarżącej wskazane w piśmie procesowym pełnomocnika skarżącej z dnia 9 listopada 2015 r., wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a. odrębnie do każdego z tych pism. Jeśli skarżąca wyczerpała tryb z art. 37 § 1 k.p.a. odnośnie każdego z pism, to wezwano do nadesłania zażaleń/wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wniosków o usunięcie naruszenia prawa wraz z dowodem ich wniesienia do organu odrębnie do każdego z pism.

Pismem z dnia 9 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącej wskazała, iż w dniu 9 maja 2016 r. na spotkaniu skarżąca nie okazała jej pisma do których przedłożenia

Sygn. akt I SAB/Wa 541/15

zobowiązał Sąd. Poinformowała jednak, że pisma, których żąda Sąd, znajdują się w aktach, które winien przedłożyć organ. Dlatego też pełnomocnik skarżącej wniosła aby Sąd zobowiązał organ do przedłożenia tych pism wraz z pismami zawierającymi wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożonymi w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Wskazała, iż meritum skargi dotyczy bezczynności Rady Dzielnicy [...] dla m. [...] do której Rada Miasta [...] przesłała skargi strony, wskazując, że jest niewłaściwym organem w sprawie.

Pismem z dnia 9 maja 2016 r. pełnomocnik organu wyjaśniła, iż w podanych przez skarżącą datach nie wpłynęły do urzędu określone przez nią skargi. Przy czym zakładając prawidłowość podanych przez skarżącą sygnatur postępowań prowadzonych, pełnomocnik organu podniosła, że pismo określone przez skarżącą jako skarga z dnia 13 października 2013 r. jest pismem z dnia 13 listopada 2013 r., pismo z dnia 29 stycznia 2014 r. jest pismem z dnia 29 grudnia 2014 r., natomiast data 30 grudnia 2014 r. jest datą przesłania przez Kolegium do Rady m. [...] skargi T. G. z dnia 6 listopada 2014 r. Wszystkie powyższe skargi zostały rozpatrzone uchwałą nr [...] Rady Dzielnicy [...] m. [...].Jak zatem wynika organ rozpatrzył wszystkie skargi T. G., a zatem zarzut bezczynności jest bezzasadny. Jednocześnie organ nie posiada wiedzy, czy skarżąca wyczerpała w przypadku każdego ze wskazanych w piśmie procesowym pełnomocnika skarżącej tryb określony w art. 37 k.p.a.

Pismem z dnia 20 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącej została poinformowana, że Sąd o informacje w sprawie i dokumenty wystąpił do organu, który w odpowiedzi przedłożył pismo z dnia 9 maja 2016 r. Wobec czego wezwano pełnomocnika skarżącej do zajęcia stanowiska w przedmiocie treści zawartej w ww. piśmie organu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia 29 czerwca 2016 r., wskazała, że skarżąca w dalszym ciągu stoi na stanowisku, że wszelkie pisma, których dotyczy skarga z dnia 8 lipca 2015 r. znajdują się w aktach organu. Skarżąca oświadczyła także, iż w stosunku do każdego pisma wyczerpała tryb z art. 37 § 1 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.,

Sygn. akt I SAB/Wa 541/15

dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sygn. akt I SAB/Wa 541/15

W przepisie art. 57 § 1 p.p.s.a. zostały określone wymogi jakie powinna spełniać skarga do sądu administracyjnego. Wynika z nich m.in. obowiązek strony polegający na konieczności określenia: zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; czy określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ten przepis jest konsekwencją zasady skargowości, co oznacza, że tylko strona skarżąca w skardze \

może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Ani Sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani ktokolwiek inny nie jest uprawniony do określenia przedmiotu zaskarżenia za skarżącego. To skarżący decyduje, który konkretnie akt lub czynność albo bezczynność będą przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny." (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 19/15 – publ. CBOIS).

Jednocześnie z uwagi na fakt, że kontrola sądu administracyjnego dotyczy tylko konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności, to brak precyzyjnego wskazania przez stronę skarżącą konkretnej zindywidualizowanej sprawy, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 lub 9 p.p.s.a. w skardze i w pismach procesowych uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie skargi.

W niniejszej sprawie natomiast treść złożonej do Sądu skargi nie pozwala Sądowi na jednoznaczne ustalenie przedmiotu skargi. Sposób redakcji skargi wniesionej do Sądu przez skarżącą uniemożliwia bowiem Sądowi zrekonstruowanie treści jej żądania, które nie jest wskazywane w sposób zrozumiały i precyzyjny, tj. taki który pozwoliłby Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wskazać jaki konkretny wniosek skarżącej nie został rozpoznany. Przy czym w przypadku skarżącej wskazanie jedynie daty skarżonych pism nie może być uznane za sprecyzowanie skargi, gdyż T. G. wnosi w jednym piśmie kilkadziesiąt żądań dotyczących różnych spraw i jednocześnie kieruje te wnioski do różnych organów.

Z akt sprawy wynika, że Sąd wielokrotnie wzywał pełnomocnika skarżącej z urzędu adw. E. B. do jednoznacznego sprecyzowania zakresu przedmiotowego skargi oraz wskazanie, czy skarżąca przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb z art. 37 § 1 k.p.a. Przy czym zauważyć w szczególności należy, że pismem z dnia 4 listopada 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia

Sygn. akt I SAB/Wa 541/15

braków formalnych skargi T. G. - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – poprzez jednoznaczne sprecyzowanie zakresu przedmiotowego skargi.

Przedstawione przez pełnomocnika skarżącej informacje zawarte w piśmie z dnia 9 listopada 2015 r. i kolejnych pismach nie czynią zadość ww. wezwaniu Sądu, bowiem z korespondencji przesłanej przez pełnomocnika skarżącej z urzędu adw. E. B. nie wynika w sposób niebudzący wątpliwości, czego dotyczy skarga i czy przed jej wniesieniem do Sądu skarżąca wyczerpała tryb z art. 37 § 1 k.p.a. Powyższe

powoduje brak możliwości dokonania dalszych ustaleń w zakresie dopuszczalności skargi. Przy czym kontrola sądu administracyjnego dotyczy konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności.

Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.