Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 82/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie opłaty targowej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia 19 stycznia 2015 r. skarżąca J. B., wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r.

Wezwanie zawierało pouczenie, że opłatę należy uiścić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skutek doręczenia przedmiotowego wezwania nastąpił w dniu 3 marca 2015 r., lecz pozostało ono bezskuteczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata oraz że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie przy tym do § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2.

Stosownie do treści art. 73 § 2 p.p.s.a., zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi nie mogło zostać doręczone skarżącej w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a.

W związku z tym przesyłka zawierająca wezwanie została pozostawiona na okres siedmiu dni w urzędzie pocztowym, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu 17 lutego 2015 r. W dniu 25 lutego 2015 r. powtórnie zawiadomiono skarżącą o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej.

Skarżąca nie odebrała przesyłki w tym terminie, a zatem w świetle art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie nastąpiło w dniu 3 marca 2015 r.

Jak wskazano wyżej, skutek doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi nastąpił w dniu 3 marca 2015 r., zatem siedmiodniowy termin przysługujący stronie na uiszczenie wpisu upłynął z dniem 10 marca 2015 r. Wpis sądowy nie został uiszczony.

Wobec powyższego, skoro - pomimo prawidłowego wezwania - strona nie uiściła należnej opłaty od skargi należało ją odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.