Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 799/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6291 Nacjonalizacja przemysłu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 i 5, art. 6 ust. 1
journal: Dz.U. 1946 nr 3 poz 17
law: Ustawa z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2010r. sprawy ze skargi J. B. i R. C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2009r., nr [...]


UZASADNIENIE

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z [...] kwietnia 2010 r. - zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - utrzymał w mocy własną decyzję z [...] października 2009 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Nr [...] Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego z [...] grudnia 1950 r. o przejęciu przedsiębiorstw na własność Państwa w części dotyczącej przedsiębiorstwa pn. D. w L.

W uzasadnieniu zaskarżonego aktu Minister wskazał następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

M. P. i R.C., wnieśli o stwierdzenie nieważności orzeczenia Nr [...] Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego z [...] grudnia 1950r. o przejściu przedsiębiorstw na własność Państwa w części dotyczącej przedsiębiorstwa pn. D., położonego w L., stanowiącego byłą własność R. W.

Decyzją z [...] lutego 2005r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił stwierdzenia nieważności zaskarżonego orzeczenia z [...] grudnia 1950r.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało następnie utrzymane w mocy decyzją organu naczelnego z [...] października 2005r.

Na skutek zaskarżenia ww decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 marca 2006r. (sygn. akt IV SA/Wa 2417/05) uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] października 2005r. oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] lutego 2005r., stwierdzając brak ustalenia przez organ kwestii dotyczącej daty wszczęcia postępowania zakończonego orzeczeniem Nr [...] Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego (przed czy po dniu 31 marca 1947r.) oraz niezapewnienia czynnego udziału w postępowaniu podmiotom, którym przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości pochodzących ze znacjonalizowanego majątku przedsiębiorstwa.

Ponownie rozpatrując wniosek M. P. i R. C., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z [...] maja 2007r. odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego, a następnie decyzją z [...] września 2007r. utrzymał w mocy podjęte rozstrzygnięcie.

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 lutego 2008r. (sygn. akt IV SA/Wa 2309/07) obie decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Sygn. akt IV SA/Wa 799/10

zostały uchylone z uwagi na naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Decyzją z [...] października 2009r. organ naczelny odmówił stwierdzenia nieważności zaskarżonego orzeczenia nacjonalizującego przedsiębiorstwo pn. D., zauważając niemożność uznania, iż postępowanie w sposób oczywisty zostało wszczęte po dniu 31 marca 1947r., jak też, że w sposób oczywisty nie wszczęto go przed tą datą.

Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpili J. B. i R. C.

Rozpatrując ponownie przedmiotową sprawę Minister wskazał, iż podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia Nr [...] Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego z [...] grudnia 1950r. stanowił art. 3 ust. 1 i 5 oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 3 stycznia 1946r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz. U. Nr 3, poz. 17), jak również § 65 ust. 1 i § 71 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1947r. w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa (Dz. U. Nr 16, poz. 62).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. A pkt 10 i 12 ww ustawy za odszkodowaniem przejmuje Państwo na własność gorzelnie przemysłowe, destylarnie, rafinerie spirytusu, fabryki wódek i fabryki drożdży. Jak wskazuje protokół zdawczo -odbiorczy przejmowanego przedsiębiorstwa z [...] czerwca 1951r., przedsiębiorstwo stanowiące byłą własność R. W. było "wytwórnią drożdży piekamianych, spirytusu surowego jako produktu ubocznego". Również z załączników do powołanego protokołu zawierających m. in. spis wyposażenia oraz wielkości gotowych produktów wynika, że przejmowane przedsiębiorstwo miało charakter co najmniej fabryki drożdży w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. A pkt 12 ustawy o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej. Wobec powyższego Minister uznał, iż przedmiotowe przedsiębiorstwo spełniało kryteria jego nacjonalizacji wskazane w art. 3 ust. 1 lit. A pkt 10 i 12 ustawy o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej, a więc istniały przesłanki do jego przejęcia na własność Państwa.

Artykuł 3 ust. 6 ustawy z dnia 3 stycznia 1946r. stanowił również, iż orzeczenie w trybie niniejszego przepisu mogło nastąpić tylko wówczas, jeżeli przed dniem 31 marca 1947r. zostało wszczęte postępowanie o przejęciu danego przedsiębiorstwa na własność Państwa.

Sygn. akt IV SA/Wa 799/10

Minister - powołując się na orzecznictwo NSA i Sądu Najwyższego - przyjął, iż datą wszczęcia postępowania nacjonalizacyjnego wobec przedsiębiorstwa na podstawie przepisów art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 3 stycznia 1946r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej jest data ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa wykazu przedsiębiorstw przechodzących na rzecz Państwa lub innych osób prawnych prawa publicznego oraz przejmowanych na własność Państwa.

Dalej organ wskazał, iż w sprawie brak jest dowodu na okoliczność oczywistego wszczęcia postępowania zakończonego wydaniem orzeczenia Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego z [...] grudnia 1950r. po dniu 31 marca 1947r. Tym samym nie można uznać, że wskazane orzeczenie wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., w sytuacji gdy - jak wskazano - nie dowiedziono, że postępowanie w sposób nie budzący wątpliwości wszczęto po wskazanej w art. 3 ust. 6 ustawy o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej dacie, tj. po dniu 31 marca 1947r. Zważywszy na nieodnalezienie w Monitorze Polskim wydanym przed dniem 31 marca 1947r. wykazu przedsiębiorstw podlegających przejęciu na własność Państwa w trybie ww ustawy z dnia 3 stycznia 1946r., który zawierałby wskazanie przedsiębiorstwa pn. D. jako podlegającego przejęciu, jak też nieprzedstawienie przez wnioskodawców dowodu świadczącego o opublikowaniu po dniu 31 marca 1947r. w Monitorze Polskim poszukiwanego wykazu, należało - w ocenie organu - stwierdzić, iż w świetle obowiązujących wówczas regulacji nie można uznać, iż postępowanie w sposób oczywisty nie zostało wszczęte przed wskazaną w ustawie datą, jak też, że w sposób oczywisty wszczęto je po dniu 31 marca 1947r. Ustalenie tej kwestii w sposób nie budzący wątpliwości byłoby - według oceny prawnej wyrażonej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 marca 2006r. - jedyną przesłanką uzasadniającą uznanie, że w postępowaniu zakończonym wydaniem orzeczenia Nr [...] z [...] grudnia 1950r. doszło do rażącego naruszenia prawa, skutkującego koniecznością stwierdzenia nieważności zaskarżonego orzeczenia.

J. B. i R.C. w skardze wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji z [...] października 2009 r.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili naruszenie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 3

Sygn. akt IV SA/Wa 799/10

ust. 6 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej, a nadto naruszenie prawa procesowego, tj. art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 7, art. 8, art. 77 i art. 107 § 3 K.p.a. Nadto, w oparciu o art. 155 P.p.s.a., skarżący wnieśli o poinformowanie organu zwierzchniego nad Ministrem o rażącym i powtarzających się uchybieniach polegających na notorycznym dopuszczaniu się bezczynności przy rozpoznawaniu sprawy oraz niestosowaniu się do wytycznych i ocen prawnych zawartych w prawomocnych wyrokach wydanych uprzednio w niniejszej sprawie.

W ocenie skarżących zaskarżona decyzja jest wadliwa, a jej treść świadczy o ponownym niewykonaniu przez organ wyroku WSA w Warszawie z 14 sierpnia 2006 r. i uchylaniu się od prawidłowego rozpoznania sprawy.

Zdaniem skarżących, skoro wobec przedsiębiorstwa "D.w L." doszło do wyłączenia spod właściwości wojewódzkich komisji do spraw upaństwowienia przedsiębiorstw i przekazania do postępowania w trybie § 30 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 kwietnia 1946 r., to oczywistym jest, że właściwy Minister powinien ogłosić w Monitorze Polskim, iż przedsiębiorstwo to znajduje się na liście przedsiębiorstw, które przeszły na własność państwa. Aby też doszło do wszczęcia postępowania administracyjnego przed dniem 31 marca 1947 r., ogłoszenie takie powinno być opublikowane w Monitorze Polskim również przed dniem 31 marca 1947 r. Za datę wszczęcia postępowania administracyjnego należy bowiem przyjąć dzień wydania Monitora Polskiego, w którym opublikowano wykaz podlegających nacjonalizacji przedsiębiorstw. Tymczasem, analiza ogłoszeń zamieszczonych w Monitorach Polskich opublikowanych przed dniem 31 marca 1947 r. jednoznacznie wskazuje, iż nie pojawiło się w ogóle ogłoszenie, w którym doszłoby do umieszczenia przedmiotowego przedsiębiorstwa na liście przedsiębiorstw podlegających nacjonalizacji. Ogłoszenie takie nie zostało opublikowane również na podstawie § 30 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1947 r. w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa (Dz. U. Nr 16, poz. 62), którego treść była w znacznej części tożsama z treścią § 30 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 kwietnia 1946 r. Wobec tego nie doszło do wszczęcia postępowania administracyjnego przed dniem 31 marca 1947 r., gdyż przed tą datą nie pojawiło się ogłoszenie właściwego Ministra w Monitorze Polskim o umieszczeniu przedsiębiorstwa "D. w L." na liście przedsiębiorstw znacjonalizowanych. W

Sygn. akt IV SA/Wa 799/10

konsekwencji orzeczenie Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego z [...] grudnia 1950 r. o przejęciu na własność Państwa przedsiębiorstw w części dotyczącej przedsiębiorstwa "D.w L." rażąco narusza prawo w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.

Zatem skarżący podkreślili, iż wbrew temu co twierdzi organ, oczywistym jest, że do wszczęcia postępowania nie doszło przed dniem 31 marca 1947 r., bowiem przed tą datą nie opublikowano w Monitorze Polskim nazwy przedsiębiorstwa "D. w L.", co też sam zdaniem skarżących podkreślił organ. Nadto Minister uważa, że są wątpliwości, ponieważ wnioskodawcy nie przedstawili dowodu świadczącego o opublikowaniu przedmiotowego przedsiębiorstwa w Monitorze Polskim po dniu 31 marca 1947 r. Oznacza to, iż organ jest w stanie samodzielnie ustalić, iż publikacji nie było przed dniem 31 marca 1947 r., ale co do publikacji po tej dacie, wymaga już dowodu od stron. Tego rodzaju zachowanie organu świadczy więc o naruszeniu art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 K.p.a., bowiem to nie strona ma przedstawiać dowód na okoliczność, którą jest w stanie ustalić sam organ przez wgląd do Monitora Polskiego, który ma charakter ogólnodostępny. Poza tym w sprawie nie ma tak naprawdę potrzeby ustalać, czy publikacja nastąpiła po dniu 31 marca 1947 r., gdyż wystarczające jest ustalenie, czy przed tą datą pojawił się Monitor Polski zawierający na liście przedsiębiorstwo "D. w L.".

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, uwzględnił skargę. W konsekwencji uznał, iż zaskarżona decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] kwietnia 2010 r. oraz

Sygn. akt IV SA/Wa 799/10

poprzedzająca ją decyzja z [...] października 2009 r. naruszają prawo w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie ich z obrotu prawnego.

Na wstępie należy zauważyć, iż Sąd - pomimo wniosku skarżących - nie uznał za zasadne skorzystanie z procesowej formy tzw. sygnalizacji, dokonywanej w drodze postanowienia wydawanego w trybie art. 155 P.p.s.a.

Dalej podkreślić należy, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja zostały wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 lutego 2008 r. (sygn. akt IV SA/Wa 2309/07). Wyrokiem tym uchylono poprzednie decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydane w sprawie, albowiem stwierdzono naruszenie art. 153 P.p.s.a. Sąd uznał wówczas, iż Minister nie zastosował się do wytycznych wcześniejszego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 marca 2006 r. (sygn. akt IV SA/Wa 2417/05). Okoliczność ta oznacza, iż organ administracji rozpoznający sprawę po wyroku Sądu Administracyjnego uchylającego decyzje ponownie był związany - stosownie do art. 153 P.p.s.a. - co też słusznie sam pokreślił, oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w tych orzeczeniach Sądu Administracyjnego. Związanie to odnosi się także do Sądu orzekającego w sprawie.

W wyroku z 14 marca 2006 r. Sąd podkreślił, iż orzeczenie Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego z [...] grudnia 1950 r. o przejęciu na własność Państwa przedsiębiorstw, w tym przedsiębiorstwa "D. w L., [...], wydane zostało na podstawie art. 3 ust. 1 i 5 oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej [(Dz. U. Nr 3, poz. 17) - zwanej dalej: ustawą nacjonalizacyjną], a także § 65 ust. 1 i § 71 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1947 r. w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa [(Dz. U. Nr 16, poz. 62, ze zm.) - zwanego dalej: rozporządzeniem]. Według art. 3 ust. 1 lit. A pkt 10 i 12 ustawy nacjonalizacyjnej za odszkodowaniem przejmuje Państwo na własność gorzelnie przemysłowe, destylarnie, rafinerie spirytusu, fabryki wódek oraz fabryki drożdży. W ocenie Sądu wykazana, w zgromadzonych w sprawie dokumentach, wielkość składników majątkowych przedsiębiorstwa przemawia za prawidłowym ustaleniem przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w zaskarżonej decyzji, że przejmowane przedsiębiorstwo miało charakter co najmniej fabryki drożdży w rozumieniu art. 3 ust.

Sygn. akt IV SA/Wa 799/10

1 lit. A pkt 12 ustawy nacjonalizacyjnej. Niemniej jednak zgodnie z art. 3 ust. 6 ustawy nacjonalizacyjnej, o treści ustalonej przepisem art. 1 pkt 1 dekretu z dnia 20 grudnia 1946 r. o zmianie ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz. U. Nr 72, poz. 394), orzeczenie w trybie niniejszego artykułu mogło nastąpić tylko wówczas, jeżeli przed dniem 31 marca 1947 r. zostało wszczęte postępowanie o przejęciu danego przedsiębiorstwa na własność Państwa. W orzeczeniu tym Sąd uznał, iż ta właśnie okoliczność nie została w sposób należyty wyjaśniona, czyli wbrew treści art. 7 i art. 77 K.p.a., co skutkowało również naruszeniem art. 107 § 3 K.p.a. W tym względzie w sposób wyraźny wskazał, iż w aktach sprawy znajdują się m. in.: kserokopia treści Zarządzenia Przewodniczącego Głównej Komisji do spraw upaństwowienia przedsiębiorstw z dnia [...] października 1946 r., zamieszczonego w [...] Dzienniku Urzędowym Nr [...] poz. [...] , dotyczącego wyłączenia m. in. fabryk drożdży spod właściwości wojewódzkich komisji do spraw upaństwowienia przedsiębiorstw oraz spis przedsiębiorstw do upaństwowienia z adnotacją o przekazaniu sprawy m. in. D. w L. wg właściwości do Głównej Komisji w dniu [...] stycznia 1947 r. za Nr [...]. Organ zaś nie dokonał oceny znaczenia powołanych dokumentów dla ustalenia daty wszczęcia postępowania o wydanie orzeczenia Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego z [...] grudnia 1950 r. Naruszenie zaprezentowanym postępowaniem Ministra powołanych przepisów prawa procesowego - w ocenie ówcześnie orzekającego Sądu Administracyjnego - mogło mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia, skoro oceny wymaga kwestia czy w sprawie rażąco naruszono normę art. 3 ust. 6 ustawy nacjonalizacyjnej. Sytuacja taka wystąpiłaby, gdyby w świetle obowiązujących wówczas regulacji można byłoby uznać, iż postępowanie w sposób oczywisty nie zostało wszczęte przed wskazaną w ustawie datą. Ostatecznie więc Sąd zobowiązał organ do dokonania wnikliwej oceny zebranego materiału dowodowego dla ustalenia, czy w sprawie można uznać, iż postępowanie, w którym wydane zostało orzeczenie z [...] grudnia 1950 r., w sposób oczywisty zostało wszczęte po dniu 31 marca 1947 r., a więc czy doszło do rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. Oceny tej organ winien dokonać w świetle przepisów określających tryb postępowania, począwszy od rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 kwietnia 1946 r. w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa (Dz.U. Nr 17, poz. 114), obowiązującego w dniu wydania Zarządzenia Przewodniczącego

Sygn. akt IV SA/Wa 799/10

Głównej Komisji do spraw upaństwowienia przedsiębiorstw z dnia [...] października 1946 r., którego kserokopia znajduje się w aktach sprawy.

W kontekście treści ww wyroku Sądu uprawniona jest teza, iż wytyczne co do postępowania organu po wyroku uchylającym zostały określone w sposób wyraźny, jasny i nie budzący żadnych wątpliwości.

Z kolei Minister w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokonał jedynie rozważań ogólnych na temat podstawy nieważności, tj. "rażącego naruszenia prawa", "daty wszczęcia postępowania nacjonalizacyjnego ..." oraz wskazał, iż w sprawie brak dowodu na okoliczność oczywistego wszczęcia postępowania zakończonego wydaniem orzeczenia z [...] grudnia 1950r. po dniu 31 marca 1947r., zauważając iż nie odnaleziono w Monitorze Polskim wydanym przed dniem 31 marca 1947r. wykazu przedsiębiorstw podlegających przejęciu na własność Państwa w trybie ustawy nacjonalizacyjnej. W konsekwencji wszystko to sprowadził do stwierdzenia, iż nie można uznać, że postępowanie nacjonalizacyjne w sposób oczywisty nie zostało wszczęte przed wskazaną w ustawie datą, jak też, że w sposób oczywisty wszczęto je po dniu 31 marca 1947r.

Przedstawione działanie organu nadzoru jednoznacznie wskazuje na niezastosowanie się w sposób ścisły, a zarazem rzetelny do precyzyjnie przytoczonych wyżej wytycznych Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku z 14 marca 2006 r. Nadto pominięcie całkowitym milczeniem argumentacji strony skarżącej zawartej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Powyższe bezspornie dowodzi, iż Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi naruszył art. 153 P.p.s.a, z racji nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego sprawy, czyli niepodjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a.) i nieuzasadnienia w sposób odpowiadający wymogom art. 107 § 3 K.p.a., zatem zgodnie z wytycznymi zawartymi w prawomocnych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tej sytuacji zasadnym jest twierdzenie, iż stanowisko organu, co do braku przesłanek do stwierdzenia nieważności orzeczenia z [...] grudnia 1950 r. jest przedwczesne.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - przy ponownym rozpoznawaniu sprawy -zastosuje się do oceny prawnej i wytycznych sformułowanych w niniejszym wyroku oraz poprzednich orzeczeniach, w efekcie wyda decyzję zgodną z prawem. W szczególności obowiązkiem organu będzie ustalenie - oparte na szczegółowej

Sygn. akt IV SA/Wa 799/10

analizie poszczególnych dokumentów wchodzących w skład materiału dowodowego sprawy (w szczególności wyżej powołanych) i fakcie nieodnalezienia w Monitorze Polskim wydanym przed dniem 31 marca 1947r. wykazu przedsiębiorstw podlegających przejęciu na własność Państwa w trybie ustawy nacjonalizacyjnej, w świetle przepisów określających tryb postępowania (począwszy od rozporządzenia z dnia 11 kwietnia 1946r.) - czy w sprawie można uznać, iż postępowanie, w którym wydane zostało orzeczenie Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego z dnia [...] grudnia 1950 r. Nr [...], w części dot. przedsiębiorstwa "D. w L.", położonego w L. przy ul. [...] w sposób oczywisty zostało wszczęte po dniu 31 marca 1947 r., a więc czy doszło do rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 §1 pkt 2 K.p.a. W zależności od efektu przeprowadzonych rozważań organ winien mieć także na względzie treść art. 156 §2 K.p.a.

W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135

P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.