Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 622/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 134 par. 1, art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c, art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1647
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 14 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1414
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym -  tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenie kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w S. z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. na rzecz skarżącego W. Z. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w S. skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, z dnia [...] r., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w S., z dnia [...]r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł, za wykonywanie transportu drogowego taksówką pojazdem niezgłoszonym do licencji.

Z akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] r. inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego prowadzili działania kontrolne na terenie postoju taksówek przy ul. [...]. Kontroli poddano pojazd m-ki [...] nr rej. [...] o numerze bocznym [...], oznaczony logo "TAXI". Kierowca pojazdu – W. Z. odmówił okazania dokumentów, co wynika z załączonej do akt kopii wniosku o ukaranie skierowanego do Sądu Rejonowego.

Pismem z dnia 29 lipca 2015 r., Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w S., zwany dalej również "ZWITD", zawiadomił W. Z. o zamiarze wszczęcia kontroli za okres od 26 sierpnia 2014r. do dnia 26 sierpnia 2015 r., wskazując jednocześnie jakie dokumenty należy przygotować na dzień rozpoczęcia kontroli.

Skarżący okazał do kontroli, między innymi, licencję nr [...] na wykonywanie transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką o numerze rejestracyjnym [..] i numerze bocznym [...], ważnej do 19 maja 2043 r.

W toku prowadzonej kontroli, na podstawie zaświadczenia wystawionego w dniu [...] r. przez Prezydenta Miasta ustalono, że do licencji został zgłoszony pojazd o numerze rejestracyjnym [...] i numerze [...]. W dniu 1 lipca 2015 r. wpłynął wniosek przedsiębiorcy o zmianę licencji z powodu zmiany pojazdu. Do licencji został zgłoszony pojazd marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] i numerze [...]. W dniu 2 lipca 2015 r. dokonano zmiany treści licencji.

Pismem z dnia 11 września 2015 r. ZWITD powiadomił W. Z. o wszczęciu z urzędu postepowania administracyjnego w związku ze stwierdzeniem naruszenia polegającego na wykonywaniu transportu drogowego taksówką pojazdem niezgłoszonym do licencji.

W toku postępowania administracyjnego ustalono, że W. Z. nie dokonał zgłoszenia zmiany przeznaczenia pojazdu m-ki [...] na TAXI, wobec czego fakt ten nie został odnotowany w dowodzie rejestracyjnym.

Decyzją z dnia [...] r. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w S. nałożył na W. Z. karę pieniężną w wysokości [...] zł za wykonywanie transportu drogowego taksówką pojazdem niezgłoszonym do licencji w wyłączeniem sytuacji, gdy wykonujący transport drogowy taksówką wystąpił o nową licencję.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji dokonał analizy ustalonego stanu faktycznego i, powołując się na art. 5b ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.), zwanej dalej również "u.t.d.", wyjaśnił, że podjęcie i wykonywanie transportu drogowego taksówką wymaga uzyskania licencji. Na podstawie art. 87 ust. 4 u.t.d. podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego, kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję, która – stosownie do art. 6 ust. 4 u.t.d. udzielana jest na określony obszar i pojazd.

Organ wskazał, że na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego stwierdzono, iż skarżący nie dopełnił obowiązku zmiany licencji w zakresie zmiany pojazdu, którym wykonywał przejazd, a zatem ziściły się przesłanki do nałożenia kary pieniężnej za opisane wyżej naruszenie.

W. Z. w odwołaniu od decyzji wniósł o jej uchylenie i podniósł, że pismem z dnia 27 czerwca 2015 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 czerwca 2015 r. zwrócił się do Prezydenta Miasta o uaktualnienie licencji, na dowód czego załączył kopię pisma z dnia 27 czerwca 2015 r. i kopię dowodu nadania. Z kopii pisma wynika, że skarżący domagał się zmiany licencji na podstawie tymczasowego dowodu rejestracyjnego pojazdu.

Wyjaśnił, że w dniu 1 lipca 2015 r. odebrał dowód rejestracyjny i kartę pojazdu i jednocześnie ponownie złożył wniosek o uaktualnienie licencji z uwagi na to, że stały dowód rejestracyjny posiada więcej informacji.

W ocenie skarżącego nie doszło do naruszenia przepisów, ponieważ o zmianę licencji wystąpił już w dniu 29 czerwca 2015 r., w dacie nadania pisma z dnia 27 czerwca 2015 r. w urzędzie pocztowym.

Główny Inspektor Transportu Drogowego, decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w S. Organ odwoławczy podzielił stanowisko WZITD, iż W. Z. wykonywał w dniu 29 czerwca 2015 r. transport drogowy taksówką pojazdem nie zgłoszonym do licencji. Wyjaśnił, że z poczynionych przez organ I instancji ustaleń jednoznacznie wynika, że skarżący w dniu [...] r. oczekiwał na postoju taksówek na pasażera, w pojeździe m-ki [...] nr rej. [...]. Okoliczności te nie były przez skarżącego kwestionowane.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że transport drogowy taksówką może być wykonywany zgodnie z prawem tylko w sytuacji, gdy użyty przez przedsiębiorcę pojazd samochodowy należeć będzie do tych środków transportu, które zostały zgłoszone organowi właściwemu do wydania licencji. Zdaniem GITD organ I instancji właściwie zakwalifikował naruszenie popełnione przez skarżącego, bowiem skarżący wykonywał transport drogowy taksówką w dniu [...] r., a dokonane przez niego zgłoszenie zmiany pojazdu wpłynęło do właściwego organu w dniu 1 lipca 2015 r. Dopiero zatem z tym dniem zostało zainicjowane postępowanie w sprawie zmiany licencji w zakresie zmiany pojazdu. Organ nie podzielił stanowiska strony, z którego wynika, że datą wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany licencji była data nadania wniosku w urzędzie pocztowym.

W ocenie organu odwoławczego strona powinna była się wstrzymać od wykonywania transportu taksówką pojazdem m-ki [...] do czasu złożenia wniosku o wydanie licencji bądź jej zmianę. Organ ten wyjaśnił jednocześnie, że wniosek o wydanie licencji na nowy pojazd nie wymaga od przedsiębiorcy spełnienia szczególnych wymagań określonych przepisami. Nadto zgłoszenie następuje w dniu przekazania właściwemu organowi informacji o nowym pojeździe, w związku z czym przedsiębiorca nie jest zmuszony do wstrzymania się od wykonywania działalności transportowej do czasu wydania przez właściwy organ określonego rozstrzygnięcia.

Jednocześnie organ wyjaśnił, że w omawianym przypadku nie zaistniały okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W. Z. podniósł, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 14 ust. 1 i 2 u.t.d., l.p. 1.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym oraz art. 7, 8,63 i 77 § 1 k.p.a. i wniósł o jej uchylenie jak również uchylenie decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi W. Z. wyjaśnił, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy organy trafnie uznały, że wykonywał transport drogowy przed wystąpieniem o nową licencję.

Skarżący przyznał, że w dniu [...] r. została przeprowadzona kontrola drogowa, w wyniku której ZWITD stwierdził, że należący do niego pojazd m-ki [...], nr rej. [...] nie był wpisany do licencji. Podkreślił jednak, że w dniu [..] r. wystąpił o zmianę licencji za pośrednictwem operatora pocztowego – Poczty Polskiej S. A., która to okoliczność była przez niego wielokrotnie wskazywana organom obu instancji. Dzień nadania pisma w urzędzie pocztowym powinien zatem, zdaniem skarżącego, zostać uznany za dzień zgłoszenia zmian do licencji.

Jednocześnie skarżący powołał się na art. 14 u.t.d. wyjaśniając, że wszelkie zmiany o których mowa w art. 8 tej ustawy należy zgłaszać w terminie 28 dni od dnia ich powstania.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Stosownie natomiast do art. 135 p.p.s.a, sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana według kryterium zgodności z prawem wykazała, iż narusza ona prawo w stopniu powodującym konieczność jej uchylenia.

Przedmiotem skargi W. Z. jest decyzja GITD, utrzymująca w mocy decyzję ZWITD, nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości [...] zł za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji.

W świetle niekwestionowanego przez obie strony stanu faktycznego, nie ulega wątpliwości, że w dniu [...] r. skarżący znajdował się na postoju taksówek przy ul. [...], gdzie oferował usługi przewozu taksówką pojazdem niewpisanym do licencji.

Osią sporu w niniejszej sprawie jest, czy dokonane przez skarżącego w tym samym dniu drogą pocztową zgłoszenie zmian do licencji można uznać za skuteczne, a w konsekwencji, czy istniały podstawy do ukarania skarżącego.

W sporze tym należy przyznać rację organowi, bowiem wszczęcie postępowania na wniosek strony, a tak należy ocenić wniosek skarżącego o zmianę licencji w zakresie pojazdu, którym wykonuje transport drogowy taksówką, następuje z chwilą, gdy żądanie dotarło do organu w taki sposób, że mógł się on zapoznać z jego treścią. Okoliczność ta nie przesądza jednak o dopuszczalności ukarania skarżącego za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji. Wskazać bowiem należy, że przepisy ustawy o transporcie drogowym szczegółowo określają zarówno zakres danych, które podlegają zgłoszeniu do licencji, jak również – w przypadku zmiany tych danych, przewidują konieczność ich zgłoszenia w określonym terminie.

Zgodnie z art. 14 u.t.d. przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił:

1) zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji wspólnotowej, zmiany danych, o których mowa w art. 7a,

2) licencji, o której mowa w art. 5b ust. 1 i 2, zmiany danych, o których mowa w art. 8

- nie później niż w terminie 28 dni od dnia ich powstania.

Stosownie natomiast do art. 14 ust. 2 jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 1, obejmują dane zawarte w zezwoleniu na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści zezwolenia lub licencji.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów nie ulega wątpliwości, że w przypadku zmiany pojazdu, którym skarżący wykonywał przewóz drogowy taksówką, miał on obowiązek zgłosić zmianę pojazdu i wystąpić o zmianę licencji w tym zakresie. Jak wynika z art. 14 ust. 1 u.t.d., obowiązek ten materializuje się w terminie 28 dni od dnia powstania zmiany, co oznacza, że w niniejszej sprawie skarżący miał obowiązek dokonać zgłoszenia w ciągu 28, od dnia, w którym zmienił pojazd.

Sąd nie podzielił wyrażonego w decyzji organu odwoławczego poglądu, iż użytkowanie nowego pojazdu byłoby dopuszczalne dopiero od momentu zgłoszenia zmiany, a więc od dnia, w którym wniosek o zmianę licencji wpłynął do właściwego organu. Wykładnia art. 14 ust. 1 u.t.d. wskazuje, że dokonanie zgłoszenia zmian może nastąpić również po ich powstaniu, a samo zgłoszenie nie może nastąpić później niż 28 dnia od dnia powstania zmiany, w tym wypadku zmiany pojazdu, którym wykonywany jest transport drogowy taksówką. Wykładnia zastosowana przez organ prowadziłaby do wniosku, że zgłoszenie powinno nastąpić w dacie powstania zmiany, co w praktyce pozbawiłoby przedsiębiorcę możliwości skorzystania z 28 – dniowego terminu na zgłoszenie zmian.

Celem regulacji, o której mowa wyżej jest, zdaniem sądu, umożliwienie przedsiębiorcy prowadzenia działalności gospodarczej, bez konieczności natychmiastowego załatwiania formalności związanych np. ze zmianą pojazdu. Nie można bowiem wykluczyć przypadków nagłych, kiedy zachodzi konieczność zmiany pojazdu z powodów nieprzewidzianych i od przedsiębiorcy niezależnych (wypadek, uszkodzenie wyłączające pojazd z dalszej eksploatacji). W takim przypadku przedsiębiorca ma 28 dni na zgłoszenie zmian i dopełnienie formalności związanych np. z zakupem i rejestracją nowego pojazdu.

W konsekwencji oznacza to, że w okresie omawianych 28 dni przedsiębiorca posiadający licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką, może wykonywać transport nowym pojazdem bez dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 2 u.t.d. i w okresie tym nie podlega karze za wykonywanie transportu pojazdem niezgłoszonym do licencji (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 tycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 2208/11).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że organy obu instancji dokonały nieprawidłowej wykładni art. 14 ust. 1 u.t.d., czego następstwem było skupienie się na dacie dokonania zgłoszenia zmiany pojazdu i zaniechanie zbadania, kiedy zmiana ta miała miejsce.

Ze zgromadzonych w sprawie dokumentów wynika, że skarżący dokonał tymczasowej rejestracji pojazdu i na tej podstawie Prezydent Miasta w dniu [...] r. dokonał zmiany wpisu w licencji. Organ nie ustalił jednak momentu, w którym nastąpiła zmiana dotychczasowego pojazdu zgłoszonego do licencji na nowy pojazd, a okoliczność ta ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia, czy wniosek o dokonanie zmian w licencji został złożony z zachowaniem 28 – dniowego terminu.

W szczególności nie poczynił organ żadnych ustaleń, w przedmiocie od kiedy skarżący posiada tytuł prawny do pojazdu, kiedy złożył wniosek o jego rejestrację, kiedy i gdzie dokonał oznakowania pojazdu jako taksówki. Okoliczności te, w ocenie sądu, pozwoliłyby na dokonanie prawidłowych ustaleń w zakresie tego, od kiedy skarżący wykorzystuje samochód do wykonywania transportu drogowego i w efekcie ustalenia, czy dokonując zgłoszenia zmian do licencji dochował terminu, o którym mowa w art. 14 ust. 1 u.t.d.

W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w S. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.