Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 437/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie: WSA Olga Żurawska - Matusiak WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant: Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2005r. sprawy ze skargi T. S.A. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia uprawnień abonentów do wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...] działając na podstawie art. 138 § l pkt l w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) oraz art. 43 ust. 3 w związku z art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2000 r. Nr 73, poz. 852, z późn. zm.), w związku z art. 222 ust. l ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800), po ponownym rozpatrzeniu sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. mocą, której:

1) zawieszono do dnia 31 grudnia 2005 r. realizację uprawnień abonentów T. S.A. przyłączonych do central analogowych i cyfrowych starszej generacji oraz za pomocą systemu M. i reduktorów łączy abonenckich R. w zakresie wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej poprzez preselekcję;

2) odmówiono zawieszenia realizacji uprawnień abonentów T. S.A. przyłączonych do central analogowych, cyfrowych starszej generacji (elektronicznych) oraz przyłączonych za pomocą systemu M. oraz reduktorów łączy abonenckich R., dotyczących wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej poprzez numer dostępu utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2004 r.

Organ ustalił, że pismem z dnia 23 stycznia 2004 r., T. S.A. złożyła do Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wniosek o wydanie decyzji zawieszającej realizację uprawnień abonentów Spółki dotyczących wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do komórkowej poprzez numer dostępu i preselekcję.

W przedłożonym wniosku spółka powołała się na brak możliwości technicznych realizacji tych uprawnień w centralach analogowych oraz w stosunku do 49723 abonentów przyłączonych do central cyfrowych starszej generacji ([...]) i w stosunku do 24118 abonentów przyłączonych za do sieci T. S.A. za pośrednictwem systemu dostępowego M. i reduktorów łączy abonenckich R. Łącznie wnioskiem objęto 641 297 abonentów.

Skarżąca, uzasadniając wniosek stwierdziła, iż konstrukcja ww. central i systemów dostępowych nie przewidywała funkcjonalności umożliwiającej wybór operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci komórkowej (ruchomej). Wyjaśniła, że centrale analogowe nie mogą realizować preselekcji. Wskazała, że odtworzenie pierwszej części numeru 0-NDS+KNA (gdzie NDS oznacza numer dostępu do sieci, a KNA -krajowy numer abonenta) w centralach analogowych jest niemożliwe, gdyż centrale te, zdaniem spółki, "konsumują" i nie mogą odtworzyć części 0-NDS. Wyjaśniła, iż konieczna jest całkowita wymiana ww. systemów technicznych, ponieważ podzespoły i elementy do central analogowych (różnych typów) nie są obecnie produkowane. Podniosła, że system M., pracujący w sygnalizacji rejestrowej R2, nie ma funkcjonalności umożliwiającej realizację ww. uprawnienia, a jego przebudowa byłaby technicznie i ekonomicznie nieuzasadniona.

Pismem z dnia 23 lutego 2004 r., Prezes URTiP zwrócił się do Spółki o wyjaśnienie rozbieżności wynikających z porównania dwóch harmonogramów: harmonogramu zawartego we wniosku Spółki z dnia 23 stycznia 2004 r. oraz harmonogramu wymiany central analogowych na cyfrowe będącego częścią decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...], która jest obecnie wykonywana przez Spółkę. Zdaniem Prezesa URTiP powyższe rozbieżności nie powinny mieć miejsca, z uwagi na ten sam schemat wybierania operatora realizującego połączenia z sieci stacjonarnej do stacjonarnej oraz z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej.

W odpowiedzi na to pismo skarżąca pismem z dnia 4 marca 2004 r. wyjaśniła, iż główną przyczyną rozbieżności pomiędzy dwoma wskazanymi wyżej harmonogramami jest fakt, iż w ciągu 2003 r. 305 742 abonentów zostało przyłączonych do central cyfrowych, skutkiem czego zaproponowany, nowy harmonogram, nie uwzględnia tych central analogowych, które obsługiwały ww. abonentów. Ponadto, do harmonogramu z dnia 23 stycznia 2004 r. włączono abonentów obsługiwanych przez systemy dostępowe M. (195 pozycji, 19 598 abonentów) oraz reduktory łączy abonenckich R. (48 pozycji, 4 520 abonentów). Spółka wyjaśniła, iż umieszczenie ich w harmonogramie wynika stąd, że wcześniej nie było jeszcze jasności co do możliwości realizowania przez te systemy funkcjonalności preselekcji. Ponadto poinformowała, iż system dostępowy M. oraz reduktory łączy abonenckich R., pracujące w sygnalizacji rejestrowej R2, nie przenoszą do centrali pełnej informacji, niezbędnej do realizacji preselekcji.

Prezes URTiP pismem z dnia 9 marca 2004 r. zwrócił uwagę na fakt, iż wybór operatora realizującego połączenia z sieci stacjonarnej do ruchomej przez numer dostępu i preselekcję przebiega wg schematu wybierania połączeń między strefowych z sieci stacjonarnej do stacjonarnej. Zdaniem Prezesa URTiP, Spółka powinna wystąpić z wnioskiem o zmianę decyzji Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., w trybie art. 155 k.p.a. uzasadniając brak możliwości technicznych do realizacji uprawnień abonentów obsługiwanych przez system dostępowy M. i reduktory łączy abonenckich R.

Zdaniem Prezesa URTiP postępowanie wykazało, że T. S.A. nie zapewnia określonym grupom swoich abonentów możliwości technicznych realizacji uprawnień abonenckich w zakresie wyboru innego operatora świadczącego nie tylko usługi telefoniczne z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej, lecz również połączenia miejscowe i strefowe, międzystrefowe i międzynarodowe. Decyzje Prezesa URTiP zawieszające uprawnienia abonentów odpowiednio w zakresie wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne międzynarodowe, międzystrefowe i strefowe i miejscowe, wydane w latach 2003-2004 (decyzje Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., [...] z dnia [...] maja 2003 r., [...] z dnia [...] czerwca 2003 r., [...] z dnia [...] pazdziernika_2004 r.) nie obejmują swoim zakresem abonentów przyłączonych do sieci T. S.A. za pomocą systemu dostępowego M. i reduktorów łączy abonenckich.

Prezes URTiP wskazał, że spółka nigdy nie zgłaszała braku możliwości technicznych do realizacji uprawnień abonentów przyłączonych do sieci za pomocą systemu M. i reduktorów łączy abonenckich, mimo że jak twierdzi w piśmie z dnia 10 sierpnia 2004 r. (znak: CWR-JR-4278/08/04) "podczas opracowywania harmonogramu wymiany central analogowych, jak również po wydaniu Decyzji Prezesa URTiP Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. T. była w trakcie prowadzenia badań możliwości realizacji uprawnień abonentów w zakresie preselekcji dla wymienianych systemów". Zdaniem Prezesa URTiP istniało domniemanie, iż uprawnienia te są realizowane w stosunku do tej grupy abonentów. Prezes URTiP stwierdził, że dopiero w ww. piśmie, Operator przyznał, iż "weryfikacja techniczna łączy TP w zakresie połączeń międzystrefowych wykazała na dzień 10 sierpnia br, iż nie jest możliwe realizowanie uprawnień abonentów obsługiwanych przez system dostępowy M. i reduktory łączy abonenckich R. w zakresie połączeń międzystrefowych". W ocenie Prezesa URTiP oznacza to, iż Operator nie ma obecnie podstaw, by tej grupie abonentów odmawiać realizacji ich uprawnień w zakresie uregulowanym w ramach poprzednich decyzji Prezesa URTiP.

Zdaniem Prezesa URTiP z uwagi na fakt, że przedmiotem niniejszego postępowania była kwestia zawieszenia tylko jednego rodzaju uprawnień abonenckich, a mianowicie prawa do wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej, to Prezes URTiP mógł jedynie zwracać uwagę Operatorowi na fakt, iż powinien on uregulować faktyczny brak realizacji uprawnień abonentów w zakresie nieobjętym wcześniejszymi decyzjami Prezesa URTiP.

Biorąc pod uwagę powyższe, Prezes URTiP wskazał, że zasadne jest włączenie do akt sprawy decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] dotyczącej zawieszenia uprawnień abonentów przyłączonych do central analogowych w zakresie wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne połączeń miejscowych i strefowych przez preselekcję. Na dzień wydania decyzji Nr [...], zawierała ona najbardziej aktualny harmonogram wymiany central analogowych na cyfrowe, który został ustalony na podstawie oświadczeń Spółki zgłoszonych w ramach postępowania objętego tą decyzją.

W ocenie Organu zarzut Spółki, przedstawiony we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, iż włączenie do akt sprawy decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] października 2004 r. ([...]) dotyczącej zawieszenia uprawnień abonentów w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci stacjonarnej poprzez numer dostępu, która w swoim uzasadnieniu powołuje się w znacznym stopniu na decyzję z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...], oznacza nieprzeprowadzenie odpowiedniego postępowania dowodowego wymaganego przez przepis art. 77 § l k.p.a. oraz kierowanie się w odniesieniu do decyzji Nr [...] rozstrzygnięciem decyzji z dnia [...] października 2004 r. jest bezzasadny. Organ wskazał, że w ramach postępowania dowodowego dokonano m.in. porównania dwóch dokumentów: harmonogramu decyzji z dnia [...] października 2004 r. oraz ostatecznego harmonogramu przedstawionego przez Operatora w dniu [...] września 2004 r. w ramach niniejszego postępowania (pismo znak: [...]). Przeprowadzona analiza wykazała, iż dotyczą one tego samego zestawu central analogowych, który zawarty jest zarówno w decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] jak i Decyzji Nr [...]. Potwierdza to również ostateczny harmonogram z dnia [...] września 2004r. zgodnie z którym, większość central jest przewidziana do wymiany do końca IV kwartału 2004 r. w ramach harmonogramu decyzji Nr [...] oraz decyzji Nr [...]. Dokument skarżącej z dnia [...] września 2004r. przewiduje wymianę na koniec IV kwartału 2005 r. W tej sytuacji Organ uznał, że wbrew opinii Spółki, nie jest możliwe oddzielenie dwóch postępowań, wiążących się z obowiązkiem wymiany tych samych elementów sieci, bowiem nie jest uzasadnione, by Spółkę obowiązywały różne harmonogramy przystosowania sieci w zakresie dotyczącym tych samych obiektów, będących elementami tej sieci. Prezes URTiP podzielił stanowisko Spółki przedstawione w piśmie z dnia [...] marca 2004 r. (znak: [...]) zgodnie z którym, w przypadku każdego wniosku o zawieszenie konkretnych uprawnień abonentów, toczy się inne postępowania, nie podzielił natomiast poglądu Spółki, iż możliwe jest ustalenie w każdym z tych przypadków innego harmonogramu dostosowania tych samych elementów sieci Wnioskodawcy do realizacji uprawnień abonentów. W takim przypadku zdaniem Prezesa URTiP decyzje byłby ze sobą sprzeczne.

Zdaniem Prezesa URTiP zasadne jest, by terminy wymiany central analogowych i central cyfrowych starszej generacji zawarte w harmonogramie zaskarżonej decyzji pokrywały się z terminami wiążącymi Spółkę w ramach decyzji Prezesa URTiP wydanej w dniu [...] października br. (Nr [...]) i wcześniejszej decyzji (obecnie przez Spółkę wykonywanej) z dnia [...] kwietnia 2003 r. (Nr [...]), o ile nie dotyczy to central dopiero zgłoszonych w ramach niniejszego postępowania. W stosunku do tych central, Prezes URTiP wyznaczył termin ich wymiany na IV kw. 2005 r. Ich wyodrębnienie w harmonogramie grubszą czcionką ma na celu poinformowanie abonentów Spółki przyłączonych do sieci za pomocą tych central, iż Operator jedynie w ramach niniejszego postępowania zgłosił powyższe obiekty do wymiany, co oznacza tym samym, że ich uprawnienia są zawieszone jedynie w ramach uprawnienia do wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej.

Prezes URTiP celem zapewnienia przejrzystości harmonogramu realizacji uprawnień abonentów, uznał za zasadne ujęcie w formie odrębnego harmonogramu systemu dostępowego M. oraz reduktorów łączy abonenckich R., aby abonenci którzy przyłączeni są do sieci Wnioskodawcy za ich pomocą, byli świadomi zawieszenia ich uprawnień jedynie w zakresie uprawnienia do wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej.

Organ stwierdził, że przedmiotem postępowania dowodowego była również analiza możliwości technicznych sieci Wnioskodawcy zgodnie z wnioskiem Spółki z dnia 23 stycznia 2004 r. W kwestii możliwości technicznych central analogowych i cyfrowych starszej generacji, jak i w kwestii możliwości technicznych systemu M. oraz reduktorów łączy abonenckich, uznał argumentację Spółki w zakresie braku możliwości technicznych wymienionych przez Spółkę elementów do realizacji uprawnień abonentów w zakresie wyboru operatora poprzez preselekcję.

Organ, wskazał, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Spółka zarzuciła, iż w sposób bardzo ogólny odniesiono się do argumentów Wnioskodawcy odnośnie możliwości technicznych central. Prezes URTiP wskazał, że nie mógł się odnieść do argumentów Spółki dotyczących braku możliwości technicznych ww. elementów sieci gdy uprawnienia abonentów mają być realizowane poprzez numer dostępu do sieci (NDS), gdyż Spółka w toku całego postępowania takiej argumentacji nie przedstawiła.

Wnioskodawca zarzucił, iż w decyzji brak jest odniesienia się do jego argumentu zgłoszonego w piśmie z dnia 26 października 2004 r. (znak: [...]). Spółka ww. piśmie wniosła o "wydanie Decyzji uwzględniającej stan techniczny sieci T. (a nie tylko central analogowych, które odgrywają niewątpliwie kluczową rolę, ale są tylko częścią składową sieci) co T. starała się szczegółowo przedłożyć w toku postępowania w sprawie".

Prezes URTiP nie zgodził się z powyższym twierdzeniem Spółki. Wskazał, że wniosek z dnia 23 stycznia 2004 r. dotyczył zawieszenia uprawnień określonej grupy abonentów, a nie wszystkich abonentów Spółki. W toku postępowania nie został on rozszerzony na całość sieci Spółki i w stosunku do wszystkich abonentów Spółki, gdyż T. przedstawiła jedynie argumentację techniczną w stosunku do zawieszenia uprawnień abonentów przyłączonych do central analogowych, cyfrowych starszej generacji oraz za pomocą systemu M. i reduktorów łączy abonenckich R.

Organ, po dokonaniu analizy technicznych możliwości tych elementów sieci, stwierdził, iż nie zapewniają one abonentom przyłączonym za ich pomocą do sieci Wnioskodawcy uprawnień do wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne z sieci stacjonarnej do ruchomej poprzez preselekcję. Prezes URTiP w ramach przedmiotowego postępowania stwierdził brak możliwości technicznych zarówno central cyfrowych starszej generacji jak i systemu M. i reduktorów łączy abonenckich do realizacji uprawnień będących przedmiotem niniejszego postępowania. Oznacza to, iż w ramach niniejszego postępowania, Prezes URTiP rozpatrzył całość wniosku Spółki.

Analizując możliwości techniczne realizacji uprawnień abonentów przyłączonych do central analogowych i central cyfrowych starszej generacji w zakresie wyboru operatora świadczącego usługi w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej poprzez preselekcję, Prezes URTiP stwierdził, iż dla implementacji usługi preselekcji w centrali telefonicznej konieczne jest, aby centrala posiadała sterowanie programowane i oprogramowanie modularne o przejrzystej strukturze umożliwiające łatwą rozbudowę oraz modyfikację w przypadku wprowadzania nowych usług i technologii. Wymagania te spełniają jedynie centrale cyfrowe nowej generacji. W przypadku central analogowych oraz central cyfrowych starszej generacji (elektronicznych) wymaganie posiadania sterowania programowanego dotyczy ich systemu bilingowego, którego zadaniem jest jedynie zbieranie informacji o połączeniach telefonicznych a nie sterowanie pracą centrali. Ponadto centrale analogowe nie posiadają bazy danych o abonentach i usługach, do której można by wpisywać z terminala eksploatacyjnego centrali dane dotyczące preselekcji. Centrale analogowe nie posiadają również funkcji sterujących umożliwiających przetwarzanie (odtwarzanie) cyfr. Centrale analogowe oraz centrale cyfrowe starszej generacji pozbawione są możliwości funkcjonalnych, koniecznych dla zapewnienia wyboru operatora poprzez preselekcję. Oznacza to zdaniem Organu, iż w dalszym ciągu uzasadnione jest zawieszenie uprawnień abonentów T. S.A. przyłączonych do central analogowych oraz central cyfrowych starszej generacji ([...]) w zakresie wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej poprzez preselekcję, z uwagi na brak technicznych możliwości tych central wykorzystywanych w sieci Spółki do realizacji ww. uprawnień. Termin zawieszenia realizacji uprawnień abonentów w tym zakresie związany jest z zatwierdzonym przez Prezesa URTiP harmonogramem wymiany central analogowych zawartym w decyzji z dnia [...] października 2004 r. Nr [...]oraz obecnie realizowanym przez Spółkę harmonogramem decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...]. Harmonogram nr l zaskarżonej decyzji, zawiera ten sam zestaw central analogowych i cyfrowych starszej generacji co harmonogram decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] z wyjątkiem tych centrali, co do których Spółka oświadczyła, iż na dzień 3 września br. zostały zastąpione centralami cyfrowymi (pismo Spółki znak: [...]). Ponadto, do harmonogramu zostały włączone zgłoszone przez Spółkę w ramach niniejszego postępowania centrale DGT, PC, SPC, E-10A (w sumie 28 pozycji, które w harmonogramie nr l zostały zaznaczone grubszą czcionką), a które nie posiadają możliwości technicznych do realizowania uprawnień abonentów dotyczących wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej przez preselekcję.

W przypadku możliwości technicznych central analogowych oraz central cyfrowych starszej generacji stosowanych w sieci T. S.A. w zakresie dotyczącym realizacji uprawnień abonentów do wyboru operatora świadczącego usługi międzystrefowe poprzez numer dostępu, Prezes URTiP po zapoznaniu się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz z materiałem dowodowym zebranym w ramach postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] zauważył, że sieć Wnioskodawcy potrafi kierować połączenia do wybranego przez abonenta operatora przez numer dostępu do sieci (zwany dalej NDS) wg schematu : O+NDS+9 cyfr numeru abonenta sieci ruchomej. Wynika to z faktu, iż centrale analogowe i cyfrowe starszej generacji są przystosowane do odbioru i przekazywania 17 cyfr numeru abonenta wywoływanego (abonent B), gdyż uczestniczą w realizacji połączeń międzynarodowych, które wymagają posiadania możliwości technicznych do odbioru prefiksu 00 i maksymalnie 15 cyfr numeru międzynarodowego. Wybrany przez NDS operator, aby mógł świadczyć abonentowi T. S.A. usługę połączeń telefonicznych z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej musi znać numer abonenta, który w danym połączeniu otrzymuje od T. S.A. w sygnalizacji SS7. Centrale analogowe i cyfrowe starszej generacji, nie wystawiają w przód numeru abonenta wywołującego (abonenta A), gdyż nie współpracują w sygnalizacji SS7.

Zdaniem Prezesa URTiP przedmiotem niniejszego postępowania jest m.in. ustalenie możliwości technicznych sieci T. S.A. kierowania połączenia do wybranego przez NDS operatora, nie zaś ustalenie możliwości technicznych współpracujących ze sobą połączonych sieci operatorów: T. S.A. i dowolnie wybranego przez NDS operatora alternatywny, to możliwa jest realizacja połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej poprzez NDS, w przypadku gdy abonent przyłączony jest za pomocą centrali analogowej lub cyfrowej starszej generacji, a T. S.A. będzie przekazywać wybranym operatorom informacje o zrealizowanych przez tych abonentów połączeniach z numerami zawierającymi NDS (za dany okres rozliczeniowy).

Powyższy obowiązek wynika m.in. z zapisów utrzymanego w mocy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 października 2003 r. w sprawie szczegółowych wymagań związanych z łączeniem sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 199, póz. 1945). Zgodnie z § 10 ww. rozporządzenia :

1) operatorzy łączonych sieci określą w umowie o połączeniu sieci sposób przekazywania informacji dotyczących udostępnienia współpracującemu operatorowi danych w zakresie niezbędnym do rozliczeń z tytułu umowy o połączeniu sieci oraz danych niezbędnych dla wystawienia rachunków abonentom korzystającym z ich usług, a w szczególności obowiązku przesyłania w punkcie styku numeru abonenta wywołującego;

2) operatorzy łączonych sieci określą w umowie o połączeniu sieci sposób przekazywania współpracującemu operatorowi szczegółowych danych o wykonanych usługach telekomunikacyjnych niezbędnych do wystawienia rachunku abonentowi za usługi świadczone przez operatora współpracującego oraz rozliczeń z tytułu współpracy międzyoperatorskiej i łączenia sieci, w przypadku gdy przesłanie w punkcie styku numeru abonenta wywołującego nie jest możliwe, ze względów technicznych, o ile nie zachodzą okoliczności określone w art. 44 ust.2 ustawy.

Prezes URTiP uznał, że sieć telekomunikacyjna T. S.A. potrafi kierować połączenia do operatora wybranego przez NDS, nawet jeśli połączenia realizowane są przez abonenta przyłączonego do centrali analogowej lub cyfrowej starszej generacji, to jedynie uzyskanie informacji o numerze abonenta wywoływanego zależne jest od jej przekazania przez T. S.A. na podstawie odpowiednich zapisów umowy o połączeniu sieci. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Organ uznał, że nie jest zasadne zawieszenie uprawnień abonentów przyłączonych do central analogowych i cyfrowych starszej generacji dotyczących wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej poprzez NDS.

Organ wskazał, że Wnioskodawca, w trakcie prowadzonego postępowania, ani w ramach wniosku o ponowne rozpatrzenie nie przedstawił argumentów uzasadniających brak możliwości central analogowych i central cyfrowych starszej generacji lub całej sieci Spółki do realizacji wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej poprzez NDS. Wszystkie argumenty podnoszone przez Spółkę dotyczą jedynie braku możliwości tych central w sytuacji złożenia zlecenia preselekcji przez abonenta Wnioskodawcy.

Zdaniem Organu analiza możliwości technicznych systemu dostępowego M. oraz reduktorów łączy abonenckich R. wykazała, iż argumentacja przedstawiona przez Spółkę w trakcie postępowania oraz w ramach wniosku o ponowne rozpatrzenie jest zasadna jedynie w zakresie dotyczącym realizacji uprawnień abonentów poprzez preselekcję. Systemy te nie posiadają pola komutacyjnego, nie zamykają ruchu oraz posiadają rozproszoną architekturę sprzętową i w związku z powyższym nie mają możliwości technicznych przenoszenia do centrali pełnej informacji związanej z wyborem operatora (czyli z preselekcją). Uzasadnione jest więc zastąpienie ich centralami cyfrowymi nowej generacji, posiadającymi sterowanie programowane i oprogramowanie modularne o przejrzystej strukturze umożliwiające łatwą rozbudowę oraz modyfikację w przypadku wprowadzania nowych usług i technologii. Jednocześnie, Organ uznał iż możliwości techniczne central analogowych i central cyfrowych starszej generacji przy realizowaniu przedmiotowych uprawnień poprzez NDS uprawnia do twierdzenia, że systemy te miały dotychczas możliwość dokonywania wyboru innego operatora poprzez numer dostępu i nie zostały możliwości tej pozbawione. Podobnie jak w przypadku central analogowych i cyfrowych starszej generacji, tak i w przypadku systemu M. i reduktorów łączy abonenckich R. Wnioskodawca, w trakcie prowadzonego postępowania, nie przedstawił argumentów uzasadniających brak możliwości tych systemów do realizacji wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej poprzez numer dostępu. Wszystkie argumenty podnoszone przez Spółkę dotyczą jedynie braku możliwości tych systemów w sytuacji złożenia zlecenia preselekcji przez abonenta Wnioskodawcy.

Reasumując Organ uznał, że systemy M. oraz reduktory łączy abonenckich R. są przystosowane do możliwości dokonywania przez abonenta wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej poprzez numer dostępu, w związku z tym nie jest, uzasadnione ograniczenie uprawnień abonentów w tym zakresie.

Skargę na tę decyzję wywiodła strona skarżąca zarzucając błędne ustalenia stanu faktycznego, oraz przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wywodząc powyższe wiosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy Prezesowi Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty do ponownego rozpoznania w zakresie objętym wnioskiem Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Skarżący wskazał, że pismem z dnia 23 stycznia 2004 r., złożonym w tym samym dniu, T. S.A. złożyła Prezesowi URTiP - z powołaniem się na art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r.- Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 73, poz. 852 z późn. zm.) wniosek o zawieszenie realizacji uprawnień jej abonentów dotyczących wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do komórkowej poprzez numer dostępu i preselekcję, przez wskazane kategorie abonentów (przyłączonych do centrali analogowych, przyłączonych do central cyfrowych starszej generacji: [...] oraz przyłączonych do sieci T. SA za pośrednictwem systemu dostępowego M. i reduktorów łączy abonenckich R.) - zgodnie z harmonogrameni wymiany obiektów, określającym termin wnioskowanego zawieszenia.

Skarżąca wskazała, że wniosek został złożony bezpośrednio po ukazaniu się, mającego istotne znaczenie dla wniosku, rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 stycznia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków korzystania z uprawnień przez abonentów publicznej sieci telefonicznej (Dz.U. Nr 5, póz. 33 z późn. zm.), lecz przed jego wejściem w życie. Wnioskodawca powołał się na brak technicznych możliwości realizacji takich uprawnień abonentów przyłączonych do central analogowych i central cyfrowych starszej generacji oraz abonentów obsługiwanych przez systemy dostępowe typu M. i reduktory łączy abonenckich (ponieważ konstrukcja tych central i systemów dostępowych nie przewidywała tego typu funkcjonalności) oraz przedłożył harmonogram wymiany odpowiednich obiektów wraz z wykazem numeracji.

Podkreśliła, że wniosek uzasadniony jest brakiem możliwości technicznych sieci (w odniesieniu do wskazanych obiektów), a nie brakiem możliwości technicznych samych tych obiektów, nawet jeżeli są to obiekty tak ważne jak centrale. Zdaniem skarżącej kwestia ta należy do podstawowych w niniejszej sprawie, bowiem art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne, która to ustawa w całości stosuje się do przedmiotowego postępowania (co wynika z art. 222 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne - Dz.U. Nr 171, poz. 1800), nakazuje wypowiedzieć się o braku technicznych możliwości sieci, a nie określonego typu elementach składowych sieci. Zgodnie z definicją art. 2 pkt 23 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne, istotą sieci jest takie zestawienie i połączenie jej elementów składowych, by możliwy był odpowiedni przekaz sygnałów - odpowiedni, należy dodać, do wymogów wynikających z ustalonych standardów prawnych, cywilizacyjnych i ekonomicznych. Konieczne jest przy tym wskazanie, że art. 44 ust.2 "dawnego" Prawa telekomunikacyjnego należy odczytywać w kontekście art. 44 ust. l, który ustala zasadę, iż ustawowo określone uprawnienia abonentów realizuje się tylko w razie istnienia technicznych możliwości sieci.

Odnosząc się do argumentów decyzji wskazała, że Organ w decyzji z dnia [...] grudnia 2004 r. podtrzymał stanowisko, które sprowadza się do tego, iż:

(1) mimo, że w przypadku każdego wniosku o zawieszenie konkretnych uprawnień abonentów ma się do czynienia z innym przedmiotem postępowania, harmonogram dostosowania tych samych elementów sieci do realizacji (różnych) uprawnień abonentów musi być jednolity - a zatem raz ustalony harmonogram może podlegać zmianie tylko w wyniku postępującej i wraz z modernizacją sieci eliminacji niektórych jego pozycji lub, wyjątkowo, w razie późniejszego wystąpienia o dodatkowy zakres przedmiotowy zawieszenia (w tym przypadku w związku z systemem M. i reduktorami R.);

(2) ciężar dowodu na okoliczność braku możliwości technicznych sieci spoczywa na wnioskodawcy, a zadaniem organu regulacyjnego jest jedynie weryfikacja argumentów wnioskodawcy;

(3) przez możliwości techniczne sieci należy rozumieć możliwości techniczne poszczególnych elementów sieci, przy czym nie należy do materii możliwości technicznych sieci kwestia możliwości korzystania z sieci wyłącznie na podstawie umów cywilnoprawnych zawieranych przez T. SA z innymi operatorami - mimo że zawarcie umowy wymaga zgody dwóch podmiotów, a zatem nie jest zależne od woli samej T. SA.

Zdaniem skarżącej organ w sprawie administracyjnej nie wyjaśnił wszechstronnie sprawy, i nie zebrał oraz nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego dotyczącego danej sprawy, czyli wszystkiego co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy (art. 77 § l w związku z art. 75 § l Kodeksu postępowania administracyjnego).

W ocenie skarżącej, Organ w sprawie, dotyczącej skomplikowanych kwestii technicznych, nie może w znacznej mierze oprzeć się na ustaleniach innych decyzji, wydanych w innych sprawach, dotyczących innych stanów faktycznych, a także uwzględniających inną treść przepisów wykonawczych. Takie oparcie oznacza brak stosowania powyższych zasad kodeksu postępowania administracyjnego a zwłaszcza, że w każdej sprawie kwestia (i harmonogram wymiany) tych samych central nie jest wystarczającym przedmiotem rozstrzygnięcia, bowiem centrale, rozumiane jako urządzenia techniczne, stanowią tylko element sieci. Skarżąca wskazała, że np. w centralach E10A (znajdujących się) w harmonogramie załączonym do decyzji z dnia [...] listopada 2004 r., utrzymanej w mocy decyzją z dnia 27 grudnia 2004 r.) nie ma możliwości skonfigurowania nowych NDS z powodu wyczerpania pojemności przeliczników, w centralach biegowych i krzyżowych (AG, Strowger itd.) konieczne jest blokowanie połączeń typu 010xx w celu uniemożliwienia obejścia blokady połączeń do numerów 070x i 03Ox, a dla systemu M. brak jest możliwości dopisania nowych kierunków w tablicach DIAL PLAN.

Zdaniem skarżącej, choć występują poglądy przeciwne, w postępowaniu administracyjnym nie powinno się stosować określającej ciężar dowodu zasady określonej w art. 6 Kodeksu cywilnego, bowiem stoi temu na przeszkodzie art.77 Kodeksu postępowania administracyjnego, nakładający obowiązek zebrania dowodów przez organ prowadzący postępowanie. Wskazując na powyższe podniosła, że nawet brak przedstawienia przez wnioskodawcę pewnej argumentacji nie oznacza, iż dana kwestia pozostaje poza sferą zainteresowania dowodowego organu. Formalne zajęcie innego stanowiska - jak to ma zdaniem skarżącej miejsce w przedmiotowej sprawie - już samo z siebie może być uznane za istotne naruszenie zasad postępowania administracyjnego.

Wskazała, że w związku ze wspomnianym wyłączeniem pewnych dokumentów - są podstawy do stwierdzenia, że organ prowadzący postępowanie uniemożliwił stronie zapoznanie się z całością interesującego ją materiału sprawy, przy czym uniemożliwił należyty czynny udział strony w postępowaniu.

Skarżąca podniosła, że możliwości techniczne, o których mowa w art. 43 i art. 44 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne, nie mogą być rozumiane literalnie, tj. jako wynikająca z najwyższych dostępnych standardów techniki możliwość odpowiedniego zestawienia i połączenia sieci. Wskazała, że nowoczesna technika stwarza wiele możliwości w każdej dziedzinie, które to możliwości nie są i nie mogą być od razu czy nawet w ogóle wykorzystywane. Zdaniem skarżącej "możliwości techniczne" należy interpretować w sposób funkcjonalny, przy czym wraz z przystąpieniem RP do Unii Europejskiej, przyjęta w niej zasada interpretacji funkcjonalnej, łącząca się z zasadą proporcjonalności, tym bardziej powinna być stosowana na obszarze RP, zwłaszcza w tych obszarach prawa, które są objęte prawem Unii. W rezultacie, jeżeli realny brak możliwości technicznych może być pokonany jedynie w drodze umownego współdziałania z innym operatorem, nie można przyjmować, że możliwości techniczne występują.

W odpowiedzi na skargę Organ wnosił o jej oddalenie ze względu na jej niezasadność. Podnosząc, że:

1. zawiesił realizację uprawnień abonentów T. S.A. przyłączonych do central analogowych i central cyfrowych starszej generacji (elektronicznych) wymienionych w harmonogramie Nr l decyzji, dotyczących wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej poprzez preselekcję,

2. zawiesił realizację uprawnień abonentów T. S.A. przyłączonych za pomocą systemu M. oraz reduktorów łączy abonenckich R. wymienionych w harmonogramie Nr 2 decyzji, dotyczących wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej poprzez preselekcję,

3. odmówił zawieszenia realizację uprawnień abonentów T. S.A. przyłączonych do central analogowych i central cyfrowych starszej generacji (elektronicznych) wymienionych w harmonogramie Nr l decyzji oraz przyłączonych za pomocą systemu M. oraz reduktorów łączy abonenckich R. wymienionych w harmonogramie Nr 2 dotyczących wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej poprzez numer dostępu.

Organ i wskazał, że zarzuty skarżącej dotyczące:

1. wydania decyzji i nie wyjaśnienie wszechstronnie sprawy, tj. poprzez naruszenie przepisów art. 77 § l w związku z art. 75 § l Kpa,

2. przerzucenia ciężaru dowodu na stronę, co pozostaje w sprzeczności z art. 77 Kpa,

3. wyłączenia z akt sprawy niektóre dokumenty,

4. dokonania oceny możliwości technicznych central, a nie całej sieci wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 44 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego z 2000r. są niezasadne.

Zdaniem Organu zarzut dotyczący wykorzystania w zaskarżonej decyzji wiadomości znanych z innych decyzji administracyjnych, decyzji wydanych w innych sprawach opartych na innych ustaleniach faktycznych, a także uwzględniających inną treść przepisów prawa nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 77 § 4 kpa organ administracji prowadzący postępowanie ma obowiązek uwzględnić w materiale dowodowym fakty znane mu z urzędu. Fakty te to informacje, które są znane organowi, albo takie, które są możliwe do ustalenia na podstawie danych rozporządzanych przez organ, uzyskanych w wyniku urzędowania.

W ocenie Organu, wydającego decyzję z dnia [...] października 2004r., której składowym elementem jest harmonogram wymiany central analogowych na centrale cyfrowe miał on nie tylko prawo ale i obowiązek zgodnie z powołanym przepisem (art. 77 § l Kpa) dokonać porównania harmonogramu przedstawionego przez Skarżąca w ostatecznej wersji przy piśmie z dnia 3 września 2004r. z harmonogramem załączonym do wyżej wskazanej decyzji. Koniecznym było również zbadanie rozbieżności występujących między tymi dwoma dokumentami. Konieczność ta wynika z faktu, iż schematy - wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne połączeń miejscowych i strefowych, czyli połączenia z sieci stacjonarnej do stacjonarnej, o których mowa w decyzji z dnia [...] października 2004r. oraz wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci komórkowej jest identyczny. Powodowało to, iż niezasadne było wyznaczanie Skarżącej innych terminów wymiany central, za pomocą których następować miałyby połączenia, zarówno połączenia, o których mowa w decyzji z dnia [...] października 2004r. jak i połączenia, o których mowa w decyzji z dnia [...] grudnia 2004r. Gdyby brak możliwości technicznych, który w świetle art. 44 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego z 2000r. warunkuje wydanie przez Prezesa URTiP decyzji o zawieszeniu uprawnień abonentów, spowodowany był brakiem możliwości technicznych konkretnego elementu składowego central, odmiennego dla ww. dwóch rodzajów połączeń, wówczas należałoby rozważyć możliwość określenia innych terminów zawieszenia uprawnień abonentów.

W związku z powyższym zdaniem Organu zasadne było ustalenie terminów wymiany central analogowych i central cyfrowych starszej generacji wymienionych w harmonogramie zaskarżonej decyzji tak, aby terminy te pokrywały się z terminami wiążącymi Skarżącą w ramach decyzji Prezesa URTiP wydanej w dniu [...] października 2004 r. i wcześniejszej decyzji (obecnie przez Spółkę wykonywanej) z dnia [...] kwietnia 2003 r.

W ocenie Prezesa URTiP włączenie do akt sprawy decyzji w zakresie innego uprawnienia miało jedynie na celu porównanie harmonogramów, opracowanych na podstawie oświadczeń Spółki w zakresie stanu realizacji wymiany central analogowych na cyfrowe. Obowiązek Spółki całkowitej wymiany tych central wynika z decyzji z dnia [...] kwietnia 2003r. jednakże w ramach kolejnych postępowań dotyczących innych uprawnień niż te, które zostały zawieszone ww. decyzją Skarżąca składała oświadczenia o stanie wykonania tej decyzji. Porównanie obu harmonogramów: pierwszego zawartego w decyzji z dnia [...] października 2004 r. opartego na oświadczeniach Spółki złożonych w postępowaniu zakończonym tą decyzją oraz ostatniego projektu harmonogramu z dnia 3 września 2004 r., złożonego w postępowaniu w sprawie zawieszenia uprawnień do wyboru operatora świadczącego usługi połączeń z sieci stacjonarnej do sieci komórkowej, pozwoliło Prezesowi URTiP niezbicie stwierdzić, iż T. S.A. w rzeczywistości dąży do faktycznej zmiany ustaleń decyzji, którą już wykonuje, a mianowicie decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. Umieszczając bowiem ten sam zestaw centrali analogowych i cyfrowych starszej generacji w projekcie harmonogramu dla przedmiotowego postępowania w sprawie uprawnień do wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej z uwzględnieniem terminu ich wymiany zaproponowanego przez T. S.A., faktycznie doszłoby do zmiany terminu tej wymiany w porównaniu do terminów wskazanych w wydanych już decyzjach. Doprowadziłoby to z kolei do faktycznego opóźnienia realizacji harmonogramu decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. i niemożności jej egzekwowania przez Prezesa URTiP w ramach postępowań kontrolnych.

Organ wskazał, iż dołączenie do materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie decyzji z dnia [...] października 2004r. nie dowodzi naruszenia przez Prezesa URTiP art. 77 § l Kpa., ale świadczy o tym, że organ prowadząc postępowanie dowodowe w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały zabrany materiał dowodowy. Zdaniem Prezesa URTiP nie ewentualne nieuwzględnienie w przedmiotowym postępowaniu, informacji opisanych w harmonogramie zawartym w decyzji z dnia [...] października 2004r. byłoby wydaniem decyzji z naruszeniem zasady wszechstronnego zbadania sprawy.

Odnośnie zarzutu przerzucania ciężaru dowodu na stronę, niezgodnie z art. 77 § l Kpa Organ wskazał prowadząc postępowanie administracyjne podjął czynności procesowe mające na celu zebranie materiału dowodowego oraz jego rozpatrzenia. "...Zebranie całego materiału dowodowego to zebranie dowodów dotyczących wszystkich mających znaczenia dla sprawy faktów. Określenia faktów mających znaczenie dla sprawy dokonuje organ administracji publicznej w oparciu o przepis prawa materialnego, będący podstawą rozstrzygnięcia sprawy...." (B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz" str.387). Takie działania podjęte zostały przez Prezesa URTiP, który mając na uwadze brzmienie art. 44 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego z 2000r. określił, iż koniecznym jest ustalenie w przedmiotowej sprawie czy centrale analogowe, centrale cyfrowe starszej generacji, systemy dostępowe M. oraz reduktory łączy abonenckich R. powodują, że sieć Skarżącej nie ma możliwości technicznych koniecznych do realizacji uprawnień abonentów w zakresie wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci komórkowej poprzez numer dostępu i preselekcję. Tak zakreślone ramy postępowania dowodowego pozostawały w zgodzie z przywołanym wyżej art. 44 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego z 2000r. ale również z wnioskiem Skarżącej z dnia 23 stycznia 2004r., w którym T. S.A. sama wskazała, iż "...powyższy wniosek uwarunkowany jest stanem technicznym central i sieci..." (str. 2 wniosku).

Odnośnie zarzutu wyłączenia z akt sprawy niektórych dokumentów Organ wskazał, że nie może podzielić twierdzeń T. S.A., iż Skarżąca nie miała możliwości ustosunkowania się do ich treści. Skarżąca podnosi, iż decyzja z dnia [...] grudnia 2004 r. wydana w wyniku złożenia przez T. S.A. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2004 r. nie porusza w ogóle kwestii wyłączenia z akt sprawy niektórych dokumentów. Skarżąca we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie poruszyła tej kwestii i nie podniosła takiego zarzutu. Kwestia ta była natomiast przedmiotem wątpliwości strony w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] listopada 2004r. i wówczas Prezes URTiP ustosunkował się do wątpliwości Skarżącej pismem z dnia 16 listopada 2004 r., wydanym zgodnie z procedurą rozpatrywania wniosków o udostępnienie informacji publicznej. T. S.A. zwróciła się bowiem w piśmie z dnia 26 października 2004 r. o udostępnienie, na podstawie art. 3 ust. l pkt 2 w związku z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr ,112, póz. 1198 z późn.zm.), zwanej dalej "u.d.i.p.", dokumentów podpisanych przez urzędników Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, a nie należących do akt sprawy postępowania z wniosku z dnia 23 stycznia 2004 r. w sprawie zawieszenia uprawnień abonentów dotyczących wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej. Pismem z dnia 16 listopada 2004 r. Prezes URTiP rozpatrzył wniosek Skarżącej zgodnie z procedurą przewidzianą przez u.d.i.p.

Wskazał, że żadna z zaskarżonych decyzji nie powołuje się na materiały dowodowe, które nie znajdowałyby się w aktach sprawy, i z którymi strona nie miałaby możliwości się zapoznać. Spółka, wnioskując jedynie z numeracji wewnętrznej pism, stworzonej na potrzeby obiegu pism wewnętrznych w urzędzie, wywnioskowała, iż nie zostały jej przedstawione bliżej przez nią niesprecyzowane, "interesujące" ją dokumenty.

Odnośnie podnoszonego przez skarżącą zarzutu oceny jedynie możliwości technicznych central, a nie całej sieci wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 44 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego z 2000r. Prezes URTiP wskazał, że przedmiotem postępowania dowodowego była również analiza możliwości technicznych sieci T. S. A. zgodnie z wnioskiem z dnia 23 stycznia 2004 r.

Organ powołując się na przepis art. 2 pkt 23 Prawa telekomunikacyjnego z 2000r. wskazał, że przez sieć telekomunikacyjną należy rozumieć urządzenia telekomunikacyjne i linie telekomunikacyjne, zestawione i połączone w sposób umożliwiający przekaz sygnałów pomiędzy określonymi zakończeniami sieci, za pomocą przewodów, fal radiowych bądź optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną. Zgodnie z powyższą definicją na sieć składają się urządzenia telekomunikacyjne, którymi w świetle art. 2 pkt 31 ustawy jest urządzenie elektryczne lub elektroniczne przeznaczone do zapewnienia telekomunikacji. Z całą pewnością zarówno centrale analogowe jak i cyfrowe są urządzeniami telekomunikacyjnymi wchodzącymi w skład sieci telekomunikacyjnej i zapewniającymi telekomunikację, o której mowa w art. 2 pkt 23 Prawa telekomunikacyjnego z 2000r. Tak więc zarówno centrale jak i system M. oraz reduktory łączy abonenckich są to elementy składowe sieci telekomunikacyjnej. Zdaniem Prezesa URTiP okoliczności te potwierdziła Skarżąca we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy z dnia 25 listopada 2004r. (str. 3).

Organ wskazał, iż wadliwość poszczególnych elementów sieci telekomunikacyjnej może doprowadzić do sytuacji, kiedy sieć ta nie będzie spełniała swoich funkcji np. abonenci nie będą mogli realizować za pomocą tej sieci swoich uprawnień. Mówiąc o wadliwości poszczególnych elementów sieci należy przez nią rozumieć brak możliwości technicznych całej sieci, gdyż to te elementy tworzą sieć.

Zdaniem Organu do ustalenia braku możliwości technicznych sieci telekomunikacyjnej koniecznym jest zbadanie jej elementów składowych takich jak centrale, czy też systemy. Pozwoli to bowiem na stwierdzenie, czy dana sieć ma możliwości techniczne np. do realizacji określonych połączeń.

Organ uznał, że w przypadku możliwości technicznych central analogowych oraz central cyfrowych starszej generacji stosowanych w sieci T. S.A. w zakresie dotyczącym realizacji uprawnień abonentów do wyboru operatora świadczącego usługi międzystrefowe poprzez numer dostępu, to sieć T. S.A. potrafi kierować połączenia do wybranego przez abonenta operatora przez numer dostępu do sieci (zwany dalej NDS) wg schematu: O+NDS+9 cyfr numeru abonenta sieci ruchomej. Wynika to z faktu, iż centrale analogowe i cyfrowe starszej generacji są przystosowane do odbioru i przekazywania 17 cyfr numeru abonenta wywoływanego (abonent B), gdyż uczestniczą w realizacji połączeń międzynarodowych, które wymagają posiadania możliwości technicznych do odbioru prefiksu 00 i maksymalnie 15 cyfr numeru międzynarodowego. Wybrany przez NDS operator, aby mógł świadczyć abonentowi T. S.A. usługę połączeń telefonicznych z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej musi znać numer abonenta, który w danym połączeniu otrzymuje od T. S.A. w sygnalizacji SS7. Centrale analogowe i cyfrowe starszej generacji, nie wystawiają w przód numeru abonenta wywołującego (abonenta A), gdyż nie współpracują w sygnalizacji SS7.

Ustalił, że sieć telekomunikacyjna T. S.A. potrafi kierować połączenia do operatora wybranego przez NDS, nawet jeśli połączenia realizowane są przez abonenta przyłączonego do centrali analogowej lub cyfrowej starszej generacji, to jedynie uzyskanie informacji o numerze abonenta wywoływanego zależne jest od jej przekazania przez T. S.A. na podstawie odpowiednich zapisów umowy o połączeniu sieci. W związku z powyższym, Organ stwierdził, iż nie jest zasadne zawieszenie uprawnień abonentów przyłączonych do central analogowych i cyfrowych starszej generacji dotyczących wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej poprzez NDS.

Ponadto Organ zwrócił uwagę na fakt, iż Skarżąca, ani w trakcie prowadzonego postępowania, ani również w ramach wniosku o ponowne rozpatrzenie nie przedstawiła argumentów uzasadniających brak możliwości central analogowych i central cyfrowych starszej generacji lub całej sieci spółki do realizacji wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej poprzez NDS. Wszystkie argumenty podnoszone przez Spółkę dotyczą jedynie braku możliwości tych central w sytuacji złożenia zlecenia preselekcji przez abonenta Wnioskodawcy.

W konsekwencji, Prezes URTiP uznał, iż centrale analogowe oraz centrale cyfrowe starszej generacji ([...]) są przystosowane do możliwości dokonywania przez abonenta wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej poprzez numer dostępu, w związku z tym nie jest uzasadnione ograniczenie uprawnień abonentów w tym zakresie.

Analiza możliwości technicznych systemu dostępowego M. oraz reduktorów łączy abonenckich R. wykazała, iż argumentacja przedstawiona przez Skarżącą w trakcie postępowania jest zasadna jedynie w zakresie dotyczącym realizacji uprawnień abonentów poprzez preselekcję. Systemy te nie posiadają pola komutacyjnego, nie zamykają ruchu oraz posiadają rozproszoną architekturę sprzętową i w związku z powyższym nie mają możliwości technicznych przenoszenia do centrali pełnej informacji związanej z wyborem operatora (czyli z preselekcją). Uzasadnione jest więc zastąpienie ich centralami cyfrowymi nowej generacji, posiadającymi sterowanie programowane i oprogramowanie modularne o przejrzystej strukturze umożliwiające łatwą rozbudowę oraz modyfikację w przypadku wprowadzania nowych usług i technologii.

Jednocześnie, Organ uznał iż w stosunku do tych systemów, zasadne jest przytoczone powyżej stanowisko Prezesa URTiP, dotyczące możliwości technicznych central analogowych i central cyfrowych starszej generacji przy realizowaniu przedmiotowych uprawnień poprzez NDS. Systemy te miały dotychczas możliwość dokonywania wyboru innego operatora poprzez numer dostępu i nie zostały możliwości tej pozbawione. Należy również zwrócić uwagę na fakt, iż podobnie jak w przypadku central analogowych i cyfrowych starszej generacji, tak i w przypadku systemu M. i reduktorów łączy abonenckich R. Wnioskodawca, w trakcie prowadzonego postępowania, nie przedstawił argumentów uzasadniających brak możliwości tych systemów do realizacji wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej poprzez numer dostępu. Wszystkie argumenty podnoszone przez Spółkę dotyczą jedynie braku możliwości tych systemów w sytuacji złożenia zlecenia preselekcji przez abonenta Wnioskodawcy.

W załączniku do protokółu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 20 września 2005 r. Skarżąca podtrzymała stanowisko. Wskazała, że sprawa dotyczy wniosku T. SA złożonego na podstawie art. 44 ust. 2 "dawnego" Prawa telekomunikacyjnego, tj. ustawy z dnia 21 lipca 2000 r., i tę ustawę w całości stosuje się w przedmiotowej sprawie. W ocenie Skarżącej, Prezes URTiP może, na wniosek operatora sieci telefonicznej, zawiesić realizację lub ograniczyć zakres realizacji określonego uprawnienia, o którym mowa w w art. 43 jeżeli techniczne możliwości sieci wnioskodawcy nie pozwalają na realizację uprawnienia w całości lub w części, określając harmonogram przystosowania tej sieci do realizacji uprawnienia objętego wnioskiem.

Zdaniem Skarżącej kluczowym terminem w niniejszej sprawie jest interpretacja "techniczne możliwości sieci" - przy istnieniu ustawowej definicji sieci (art. 2 pkt 23 Prawa telekomunikacyjnego) i braku definicji możliwości technicznych. W jej ocenie sens tego przepisu w kontekście poprzedzającego go ustępu tego samego artykułu: operator jest obowiązany zapewnić techniczne możliwości dla realizacji ustawowych uprawnień abonentów, a w przypadku gdy możliwości takie istnieją -zapewnić abonentowi korzystanie z tych uprawnień. Oznacza, że obowiązek zapewnienia abonentowi korzystania z uprawnień występuje tylko tam gdzie w danym momencie istnieją możliwości techniczne, a obowiązek operatora polega wówczas na odpowiedniej przebudowie sieci w celu stworzenia technicznych możliwości dla realizacji odpowiednich uprawnień abonentów. Zdaniem skarżącej ustawodawca zakłada pewien proces a Prezes URTiP jest kontrolerem, który ma badać czy istnieją możliwości techniczne, a jeżeli nie istnieją, deklaratywnie stwierdzać ich brak oraz wskazywać kiedy realnie mogą wystąpić - lecz nie scenarzystą i zarazem reżyserem, który by kształtował konstytutywnie rzeczywistość według z góry przyjmowanego scenariusza. Wskazała, że dacie złożenia wniosku, a następnie w dacie wydania decyzji, możliwości techniczne albo istnieją, albo nie istnieją. Jeżeli możliwości techniczne - rozumiane, zgodnie z przedstawioną przez skarżącą wykładnią funkcjonalną jako możliwości techniczne wynikające z ogólnych standardów ekonomicznych i organizacyjnych - nie istnieją, mogą one zaistnieć dopiero w określonych realiach czasowych. Wskazała, że Prezes URTiP powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe na powyższe okoliczności w odniesieniu do uprawnień abonentów i odpowiadającymi im obowiązków operatora wnioskodawcy w konkretnej sprawie, a nie w sprawach pokrewnych, działając w ścisłej współpracy z wnioskodawcą. Zdaniem skarżącej wykorzystanie w przedmiotowej decyzji materiału decyzji z dnia [...] października 2004 r., dotyczącej tych samych central, ale w innej sprawie i w innym kontekście uwarunkowań sieci - przy nieudokumentowanym (w ocenie skarżącej) stwierdzeniu, że nie jest możliwe ustalenie różnych harmonogramów dostosowania tych samych elementów sieci do realizacji różnych uprawnień abonentów (s. 6 odpowiedzi na skargę) -wykazuje, że w tym ostatnim zakresie nie zostało przeprowadzone wystarczające postępowanie dowodowe. Podtrzymała argumentację, że centrale nie są już serwisowane (firma T. z P. już nie istnieje, i nie można znaleźć innego wykonawcy. Z tego powodu niemożliwa jest modyfikacja tablic TAB w celu rozszerzenia możliwości kierowania nowych rodzajów połączeń (w tym przypadku połączeń do sieci komórkowych) przez operatorów, których NDS jest już obsługiwany. Wskazała, że w centralach biegowych i krzyżowych (AG, Strowger, UCM, PC, K66, SPC, ARM, ARF) połączenia typu 010xx zostały zablokowane z tego powodu, że gdyby nie było tej blokady, to abonenci uzyskaliby możliwość obejścia blokady połączeń do numerów 070x i 08Ox przez wybranie sekwencji np. O 1033 7(3)0x (TP jest zobowiązana do blokowania, na wniosek abonenta, połączeń do niektórych typów numerów). Blokada połączeń typu 010xx jest realizowana w nadrzędnej centrali cyfrowej i nie jest możliwa blokada selektywna. W wymienionych typach central, umożliwienie wyboru przez NDS oznaczałoby niemożliwość skutecznej blokady połączeń do numerów o podwyższonej opłacie, do czego użytkownicy jednocześnie maj ą prawo.

Wskazała, że dla systemu dostępowego M. istnieje możliwość wybrania połączeń do sieci komórkowych przez NDS dla już uruchomionych obcych operatorów (maksymalna ilość wpisów operatorów wynosi 32). Jednak na dzień dzisiejszy brak jest możliwości dopisania nowych kierunków w tablicach DIAL PLAN - wszystkie możliwości wpisów są już zajęte.

Wskazała, że z punktu widzenia technicznego, nie jest możliwe podzielenie stanowiska Prezesa URTiP, wyrażonego w odpowiedzi na skargę (s. 5 - środkowy akapit oraz s. 9 - dolny akapit i s. 10 - górne akapity), że fakt, iż centrale analogowe są w stanie realizować przez NDS połączenia międzystrefowe, oznacza równocześnie możliwość realizacji także połączeń przez NDS do sieci komórkowych. Stanowisko takie nie uwzględnia faktu, że w sytuacji powiększającej się liczby obcych operatorów i rodzajów połączeń (co wygląda różnie w różnych strefach numeracyjnych) mogło już nastąpić wyczerpanie się określonych zasobów centralowych - pojemności przeliczników, pojemności tablic DIAL PLAN, ani też niebezpieczeństwa niezadziałania wymaganej przez abonenta blokady połączeń do numerów 070x. Takie sytuacje nie występowały przy wcześniej uruchamianych połączeniach międzystrefowych realizowanych poprzez sieci obcych operatorów. Z tego powodu za pozbawiony podstaw trzeba uznać wniosek na s. l O odpowiedzi (wytłuszczonym drukiem na środku strony).

Podniosła, że z chwilą zakończenia likwidacji central analogowych, przedmiotowy problem wyboru operatora, związany z brakiem możliwości technicznych, przestanie istnieć. Nie może to jednak zwalniać Prezesa URTiP od obowiązku przeprowadzenia odpowiedniego postępowania na okoliczność istnienia bądź nieistnienia odpowiednich możliwości technicznych poczynając od daty złożenia wniosku operatora, zgodność z prawem efektu którego to postępowania podlega ocenie sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z ustawą z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), zwaną ustawą o u.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwana ustawą o p.p.s.a., ustawą z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1271), zwana ustawą p.w.u.p. postępowanie toczy się na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skarga, analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych, podlega oddaleniu, gdyż Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji naruszenia prawa.

Wymaga podkreślenia, że skarżąca zaskarżyła w/w decyzję organu oraz poprzedzającą ją decyzję w całości.

Podstawę materialnoprawną zawieszenia lub ograniczenia zakresu określonych uprawnień abonenta, o których mowa w art. 43 p.tel. (w brzmieniu przepisów tej ustawy na dzień podjęcia zaskarżonej decyzji) stanowi przepis art. 44 ust. 2 p.tel. Zgodnie z tym przepisem Prezes URTiP, na wniosek operatora sieci telefonicznej, może w drodze decyzji, na czas określony, zawiesić realizację lub ograniczyć zakres realizacji określonego uprawnienia, o którym mowa w art. 43, jeżeli techniczne możliwości sieci wnioskodawcy nie pozwalają na realizację uprawnień w całości lub części, określając harmonogram przystosowania tej sieci do realizacji uprawnienia objętego wnioskiem. Użycie w tym przepisie sformułowania "może w drodze decyzji/.../ zawiesić realizację lub ograniczyć zakres realizacji określonego uprawnienia /.../" oznacza, że zawieszenie to lub ograniczenie na podstawie tego przepisu ma charakter fakultatywny i pozostawione zostało tzw. uznaniu administracyjnemu.

Decyzje podejmowane w ramach uznania administracyjnego pozostają pod kontrolą sądu, jak każde inne, ale zakres tej kontroli jest ograniczony – Sąd bada bowiem zgodność z prawem podjętego rozstrzygnięcia, a nie wnika w jego celowość. Z tego względu kontrola sądowa takich decyzji zmierza do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawa dopuszczalne było wydanie decyzji, czy organ przy jej wydaniu nie przekroczył granic uznania i czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami, tak że nie można mu postawić zarzutu dowolności. Badaniu podlega zatem, czy przy podjęciu decyzji spełniona została zawarta w art. 7 k.p.a. powinność uwzględnienia słusznego interesu społecznego i słusznego interesu strony oraz czy respektowana była konstytucyjna zasada równości wobec prawa. Nadto zaakceptowanie zakresu, w jakim organ uczynił użytek z przyznanego mu uprawnienia, zależy od ustalenia, że stan faktyczny sprawy został wszechstronnie wyjaśniony (por. art. 10 § 1 i 77 k.p.a.) w świetle wszystkich przepisów prawa materialnego mogących mieć zastosowanie w sprawie. Sam wybór rozstrzygnięcia, dokonywany przez organ na podstawie kryteriów słuszności i celowości, pozostaje już jednak poza granicami kontroli sądowej.

W ocenie Sądu kwestionowane przez skarżącą rozstrzygniecie organu odpowiada powyższym kryteriom. Organ wyjaśnił jego motywy, zaś przytoczona w uzasadnieniu argumentacja (por. też odpowiedź na skargę) jest wyczerpująca i nie ma potrzeby jej powtarzania. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu nieprawidłowości, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy i jego ocenę w świetle zastosowanych przepisów ustawy.

Przepisy tego artykułu ustanawiają podstawę roszczeń abonentów w sprawach przyznanych im w tych przepisach uprawnień. Art. 44 ust. 1 p.tel. modyfikuje jednak dyspozycje wynikające z art. 43 tej ustawy poprzez dookreślenie obowiązków operatora związanych z wykonywaniem żądań abonentów opartych na tych przepisach. Przede wszystkim nakłada na operatora obowiązek zapewnienia w swojej sieci technicznych możliwości realizacji uprawnień abonenta.

Dysponowanie przez operatora technicznymi możliwościami sieci w rozumieniu art. 44 ust. 1 p.tel. należy postrzegać jako warunek podjęcia i prowadzenia działalności gospodarczej na rynku usług telekomunikacyjnych. Jedynie zawieszenie lub ograniczenie zakresu realizacji tych uprawnień przez Prezesa URTiP, na wniosek zainteresowanego operatora, uchyla bezprawność odmowy ich realizacji z powodu braku możliwości technicznych sieci operatora. Zawieszenie realizacji (lub ograniczenie) uprawnień zwalnia bowiem operatora z obowiązku wykonywania zawieszonych uprawnień. Podejmując decyzję w tym zakresie Prezes URTiP obowiązany jest zbadać i ocenić techniczne możliwości sieci operatora i może odmówić zawieszenia uprawnień albo ustalić krótszy termin zawieszenia niż wnioskowany, jeżeli uzna, że operator może w krótszym terminie dostosować sieć do wymogów ustawy. Przepis art. 44 ust. 2 p.tel. dopuszcza bowiem szeroki zakres uznania organu co do wyłączenia obowiązków operatora przewidzianych w art. 43 p.tel. przez ich zawieszenie lub ograniczenie. Jednak decyzja w tym względzie winna uwzględniać przede wszystkim, że to na operatorze spoczywa obowiązek zapewnienia technicznych możliwości swojej sieci dla realizacji w/w uprawnień abonentów, zaś pochodną tego obowiązku jest prawo abonentów korzystania z tych uprawnień – gwarantowanych przepisami ustawy. Uprawnienia te należy traktować jako zasadę, zaś ich wyłączenie w drodze zawieszenia lub ograniczenia, jako okoliczność wyjątkową. Zatem termin tego zawieszenia, aczkolwiek zależny od stanu technicznego sieci, nie może być zbyt długi i winien uwzględniać wcześniejsze obowiązki stron. Inaczej prowadzić będzie do faktycznego unicestwienia tych uprawnień i nie da się pogodzić z zasadą bieżącej ich realizacji wynikającą z art. 44 ust. 1 p.tel. w zw. z art. 43 ust. 2 tej ustawy. W tym sensie okres zawieszenia, który musi być ograniczony terminem, winien być ustalony w sposób wyraźny, jednak jego zakończenie nie może być uzależnione od przyszłych działań operatora i ich efektów. W szczególności niedopuszczalne jest wydanie decyzji zawieszającej (lub ograniczającej) uprawnienia do momentu, w którym operator dostosuje swoją sieć do wymagań ustawy (por. S. Piątek – Prawo telekomunikacyjne Komentarz, C.H. Beck W-Wa 2001, str. 365 i nast.).

Reasumując tę część rozważań, Sąd wskazuje na brak podstaw, żeby z treści art. 44 ust. 1 wywodzić, że obowiązek realizacji omawianych uprawnień abonentów zachodzi tylko wtedy, gdy występują techniczne możliwości pozwalające na realizację uprawnień. Jeżeli nie ma możliwości technicznych, to operator świadczący usługi telefoniczne jest obowiązany do zapewnienia takich technicznych możliwości, a jeżeli już są – to jest obowiązany zapewnić abonentom korzystnie z tych uprawnień. Możliwość zawieszenia lub ograniczenia realizacji uprawnień abonentów na wniosek operatora i tyko na czas określony, z jednoczesnym określeniem harmonogramu przystosowania sieci do realizacji uprawnień, przewidziana w art. 44 ust. 2 p.tel., jest potwierdzeniem nałożenia tego obowiązku na operatora, który nie może zwolnić się od niego, powołując się na uwarunkowania prowadzonej działalności.

Wniosek skarżącej z dnia 23 stycznia 2004 r., w przedmiocie wydania decyzji zawieszającej realizację uprawnień abonentów Spółki, dotyczących wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do komórkowej poprzez numer dostępu, dotyczył braku możliwości technicznych realizacji tych uprawnień w centralach analogowych oraz w stosunku do 49723 abonentów przyłączonych do central cyfrowych starszej generacji (DGT 3450/M, RCK DMS10) i w stosunku do 24118 abonentów przyłączonych za do sieci TP S.A. za pośrednictwem systemu dostępowego M. i reduktorów łączy abonenckich R. Łącznie wnioskiem objęto 641 297 abonentów.

Ustalony przez Organ i nie zakwestionowany skutecznie przez Spółkę stan faktyczny wynikający z porównania dwóch harmonogramów: harmonogramu zawartego we wniosku Spółki z dnia 23 stycznia 2004 r. oraz harmonogramu wymiany central analogowych na cyfrowe będącego częścią decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...], wskazuje na ten sam schemat wybierania operatora realizującego połączenia z sieci stacjonarnej do stacjonarnej oraz z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej.

Tak, więc jeżeli wybór operatora realizującego połączenia z sieci stacjonarnej do ruchomej przez numer dostępu i preselekcję przebiega wg schematu wybierania połączeń między strefowych z sieci stacjonarnej do stacjonarnej to argumenty Spółki w tym zakresie powinny, jak słusznie zauważył Organ, przedstawione w innym postępowaniu np. w postępowaniu o zmianę decyzji Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., w trybie art. 155 k.p.a., a nie w postępowaniu objętym zaskarżoną decyzją. Argumenty strony skarżącej dotyczą w istocie braku możliwości technicznych do realizacji uprawnień abonentów obsługiwanych przez system dostępowy M. i reduktory łączy abonenckich R.

Przedmiotem niniejszego postępowania była kwestia zawieszenia jednego rodzaju uprawnień abonenckich, a mianowicie prawa do wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej.

Zaskarżoną decyzją zawieszono:

1. realizację uprawnień abonentów T. S.A. przyłączonych do central analogowych i central cyfrowych starszej generacji (elektronicznych) wymienionych w harmonogramie Nr l decyzji, dotyczących wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej poprzez preselekcję,

2. realizację uprawnień abonentów T. S.A. przyłączonych za pomocą systemu M. oraz reduktorów łączy abonenckich R. wymienionych w harmonogramie Nr 2 decyzji, dotyczących wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej poprzez preselekcję.

Jak wykazało postępowanie dowodowe możliwości techniczne realizacji uprawnień abonentów przyłączonych do central analogowych i central cyfrowych starszej generacji w zakresie wyboru operatora świadczącego usługi w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej poprzez preselekcję, dla implementacji usługi preselekcji w centrali telefonicznej konieczne jest, aby centrala posiadała sterowanie programowane i oprogramowanie modularne o przejrzystej strukturze umożliwiające łatwą rozbudowę oraz modyfikację w przypadku wprowadzania nowych usług i technologii. Wymagania te spełniają jedynie centrale cyfrowe nowej generacji. W przypadku central analogowych oraz central cyfrowych starszej generacji (elektronicznych) wymaganie posiadania sterowania programowanego dotyczy ich systemu bilingowego, którego zadaniem jest jedynie zbieranie informacji o połączeniach telefonicznych a nie sterowanie pracą centrali. Ponadto centrale analogowe nie posiadają bazy danych o abonentach i usługach, do której można by wpisywać z terminala eksploatacyjnego centrali dane dotyczące preselekcji. Centrale analogowe nie posiadają również funkcji sterujących umożliwiających przetwarzanie (odtwarzanie) cyfr. Centrale analogowe oraz centrale cyfrowe starszej generacji pozbawione są możliwości funkcjonalnych, koniecznych dla zapewnienia wyboru operatora poprzez preselekcję.

Oznacza to, iż uzasadnione jest zawieszenie uprawnień abonentów T. S.A. przyłączonych do central analogowych oraz central cyfrowych starszej generacji ([...]) w zakresie wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej poprzez preselekcję, z uwagi na brak technicznych możliwości tych central wykorzystywanych w sieci Spółki do realizacji ww. uprawnień. Termin zawieszenia realizacji uprawnień abonentów w tym zakresie związany jest z zatwierdzonym przez Prezesa URTiP harmonogramem wymiany central analogowych zawartym w decyzji z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] oraz obecnie realizowanym przez Spółkę harmonogramem decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...]. Harmonogram nr l zaskarżonej decyzji, zawiera ten sam zestaw central analogowych i cyfrowych starszej generacji co harmonogram decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] października 2004 r. Nr[...] z wyjątkiem tych centrali, co do których Spółka oświadczyła, iż na dzień 3 września br. zostały zastąpione centralami cyfrowymi (pismo Spółki znak: CWR-4702/09/04). Ponadto, do harmonogramu zostały włączone zgłoszone przez Spółkę w ramach niniejszego postępowania centrale DGT, PC, SPC, E-10A (w sumie 28 pozycji, które w harmonogramie nr l zostały zaznaczone grubszą czcionką), a które nie posiadają możliwości technicznych do realizowania uprawnień abonentów dotyczących wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej przez preselekcję.

Tak, więc analiza możliwości technicznych systemu dostępowego M. oraz reduktorów łączy abonenckich R. wykazała, iż argumentacja przedstawiona przez Spółkę w trakcie postępowania oraz w ramach wniosku o ponowne rozpatrzenie jest zasadna w zakresie dotyczącym realizacji uprawnień abonentów poprzez preselekcję. Systemy te nie posiadają pola komutacyjnego, nie zamykają ruchu oraz posiadają rozproszoną architekturę sprzętową i w związku z powyższym nie mają możliwości technicznych przenoszenia do centrali pełnej informacji związanej z wyborem operatora (czyli z preselekcją).

Zaskarżoną decyzją odmówiono zawieszenia realizacji uprawnień abonentów T. S.A. przyłączonych do central analogowych i central cyfrowych starszej generacji (elektronicznych) wymienionych w harmonogramie Nr l decyzji oraz przyłączonych za pomocą systemu M. oraz reduktorów łączy abonenckich R. wymienionych w harmonogramie Nr 2 dotyczących wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej poprzez numer dostępu.

Postępowanie dowodowe wykazało, że centrale analogowe oraz centrale cyfrowe starszej generacji stosowane w sieci T. S.A. w zakresie dotyczącym realizacji uprawnień abonentów do wyboru operatora świadczącego usługi międzystrefowe poprzez numer dostępu, potrafią kierować połączenia do wybranego przez abonenta operatora przez numer dostępu do sieci (zwany dalej NDS) wg schematu : O+NDS+9 cyfr numeru abonenta sieci ruchomej. Wynika to z faktu, iż centrale analogowe i cyfrowe starszej generacji są przystosowane do odbioru i przekazywania 17 cyfr numeru abonenta wywoływanego (abonent B), gdyż uczestniczą w realizacji połączeń międzynarodowych, które wymagają posiadania możliwości technicznych do odbioru prefiksu 00 i maksymalnie 15 cyfr numeru międzynarodowego. Wybrany przez NDS operator, aby mógł świadczyć abonentowi T. S.A. usługę połączeń telefonicznych z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej musi znać numer abonenta, który w danym połączeniu otrzymuje od T. S.A. w sygnalizacji SS7. Centrale analogowe i cyfrowe starszej generacji, nie wystawiają w przód numeru abonenta wywołującego (abonenta A), gdyż nie współpracują w sygnalizacji SS7.

Tak, więc należy uznać, że systemy M. oraz reduktory łączy abonenckich R. są przystosowane do możliwości dokonywania przez abonenta wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej poprzez numer dostępu, w związku z tym nie jest, uzasadnione ograniczenie uprawnień abonentów w tym zakresie.

Sąd zauważył, że wniosek z dnia 23 stycznia 2004 r. dotyczył zawieszenia uprawnień określonej grupy abonentów, a nie wszystkich abonentów Spółki. W toku postępowania nie został on rozszerzony na całość sieci Spółki i w stosunku do wszystkich abonentów Spółki, gdyż T. przedstawiła jedynie argumentację techniczną w stosunku do zawieszenia uprawnień abonentów przyłączonych do central analogowych, cyfrowych starszej generacji oraz za pomocą systemu M. i reduktorów łączy abonenckich R.

Przedmiotem niniejszego postępowania jest m.in. ustalenie możliwości technicznych sieci T. S.A. kierowania połączenia do wybranego przez NDS operatora, nie zaś ustalenie możliwości technicznych współpracujących ze sobą połączonych sieci operatorów: T. S.A. i dowolnie wybranego przez NDS innego operatora, to możliwa jest realizacja połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej poprzez NDS, w przypadku gdy abonent przyłączony jest za pomocą centrali analogowej lub cyfrowej starszej generacji, a T. S.A. będzie przekazywać wybranym operatorom informacje o zrealizowanych przez tych abonentów połączeniach z numerami zawierającymi NDS (za dany okres rozliczeniowy).

Ustalony stan faktyczny wykazał, iż wniosek o zawieszenie dotyczy tego samego zestawu central analogowych, który zawarty jest zarówno w decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] jak i Decyzji Nr [...]. Potwierdza to również ostateczny harmonogram z dnia 3 września 2004r. zgodnie z którym, większość central jest przewidziana do wymiany do końca IV kwartału 2004 r. w ramach harmonogramu decyzji Nr [...]oraz decyzji Nr [...]. Dokument skarżącej z dnia 3 września 2004r. przewiduje wymianę na koniec IV kwartału 2005 r. W tej sytuacji w ocenie Sądu, nie jest możliwe oddzielenie dwóch postępowań, wiążących się z obowiązkiem wymiany tych samych elementów sieci, bowiem nie jest uzasadnione, by Spółkę obowiązywały różne harmonogramy przystosowania sieci w zakresie dotyczącym tych samych obiektów, będących elementami tej sieci.

W ocenie Sądu, w przypadku każdego wniosku o zawieszenie konkretnych uprawnień abonentów, toczy się inne postępowania, ale nie jest możliwe ustalanie w każdym z tych postępowań innego harmonogramu dostosowania tych samych elementów sieci do realizacji uprawnień abonentów, bowiem jak słusznie zauważył Prezes URTiP decyzje byłyby ze sobą sprzeczne.

Słuszne jest zatem twierdzenie, że terminy wymiany central analogowych i central cyfrowych starszej generacji zawarte w harmonogramie zaskarżonej decyzji pokrywać się powinny z terminami wiążącymi Spółkę w ramach decyzji Prezesa URTiP wydanej w dniu [...] października br. (Nr[...]) i wcześniejszej decyzji (obecnie przez Spółkę wykonywanej) z dnia [...] kwietnia 2003 r. (Nr [...]), o ile nie dotyczy to central dopiero zgłoszonych w ramach niniejszego postępowania. W stosunku do tych central, wyznaczony został termin ich wymiany na IV kw. 2005 r. Ich wyodrębnienie powoduje, że Operator w ramach niniejszego postępowania zgłosił powyższe obiekty do wymiany, co oznacza, że uprawnienia abonentów są zawieszone jedynie w ramach uprawnienia do wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do ruchomej.

W ocenie Sądu zarzut dotyczący wykorzystania w zaskarżonej decyzji wiadomości znanych organowi z innych decyzji administracyjnych, nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 77 § 4 kpa organ administracji prowadzący postępowanie ma obowiązek uwzględnić w materiale dowodowym fakty znane mu z urzędu. Fakty znane organowi, albo takie, które są możliwe do ustalenia na podstawie danych posiadanych przez organ, uzyskanych w wyniku urzędowania powinny być przez organ uwzględnione i organ winien dokonać porównania harmonogramów przedstawionych przez Skarżącą z wcześniejszymi harmonogramami.

Schematy - wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne połączeń miejscowych i strefowych, czyli połączenia z sieci stacjonarnej do stacjonarnej, o których mowa w decyzji z dnia [...] października 2004r. oraz wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci komórkowej są identyczne. W ocenie Sądu powoduje to, iż niezasadne jest wyznaczanie innych terminów wymiany central, za pomocą których następować miałyby połączenia, zarówno połączenia, o których mowa w decyzji z dnia [...] października 2004r. jak i połączenia, o których mowa w decyzji z dnia [...] grudnia 2004r.

Zdaniem Sądu zarzut przerzucania ciężaru dowodu na stronę, niezgodnie z art. 77 § l Kpa jest niezasadny. Organ prowadząc postępowanie administracyjne podjął czynności procesowe mające na celu zebranie materiału dowodowego oraz jego rozpatrzenia. Takie działania podjęte zostały przez Prezesa URTiP, który w oparciu o treść przepisu art. 44 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego z 2000r. określił, iż koniecznym jest ustalenie w przedmiotowej sprawie czy centrale analogowe, centrale cyfrowe starszej generacji, systemy dostępowe M. oraz reduktory łączy abonenckich R. powodują, że sieć Skarżącej nie ma możliwości technicznych koniecznych do realizacji uprawnień abonentów w zakresie wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń z sieci stacjonarnej do sieci komórkowej poprzez numer dostępu i preselekcję. Tak zakreślone ramy postępowania dowodowego pozostawały w zgodzie z przywołanym wyżej art. 44 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego z 2000r. ale również z wnioskiem Skarżącej z dnia 23 stycznia 2004r., w którym T. S.A. wskazała, iż "...powyższy wniosek uwarunkowany jest stanem technicznym central i sieci...".

Odnośnie zarzutu wyłączenia z akt sprawy niektórych dokumentów należy podzielić stanowisko Organu wskazującego, że żadna z zaskarżonych decyzji nie powołuje się na materiały dowodowe, które nie znajdują się w aktach sprawy, i z którymi strona nie miałaby możliwości się zapoznać.

Odnośnie podnoszonego przez skarżącą zarzutu oceny jedynie możliwości technicznych central, a nie całej sieci wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 44 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego z 2000r. należy zauważyć, że przedmiotem postępowania dowodowego była również analiza możliwości technicznych sieci TP S. A. zgodnie z wnioskiem z dnia 23 stycznia 2004 r. Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 23 Prawa telekomunikacyjnego z 2000r. przez sieć telekomunikacyjną należy rozumieć urządzenia telekomunikacyjne i linie telekomunikacyjne, zestawione i połączone w sposób umożliwiający przekaz sygnałów pomiędzy określonymi zakończeniami sieci, za pomocą przewodów, fal radiowych bądź optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną. Zgodnie z powyższą definicją na sieć składają się urządzenia telekomunikacyjne, którymi w świetle art. 2 pkt 31 ustawy jest urządzenie elektryczne lub elektroniczne przeznaczone do zapewnienia telekomunikacji. Takimi urządzeniami są również centrale analogowe i cyfrowe. Tak, więc w omawianej sprawie zarówno centrale jak i system M. oraz reduktory łączy abonenckich są to elementy składowe sieci telekomunikacyjnej. Wadliwość poszczególnych elementów sieci telekomunikacyjnej może doprowadzić do sytuacji, kiedy sieć ta nie będzie spełniała swoich funkcji np. abonenci nie będą mogli realizować za pomocą tej sieci swoich uprawnień. Tak, więc wadliwość poszczególnych elementów sieci jest brakiem możliwości technicznych całej sieci, gdyż to te elementy tworzą sieć. Przeprowadzone przez Organ badanie poszczególnych elementów sieci pozwoliło na stwierdzenie, że sieć w zakresie opisanym w decyzjach ma możliwości techniczne np. do realizacji określonych połączeń.

W świetle powyższego nie ma uzasadnionych powodów, aby kwestionować zaskarżone rozstrzygnięcie co do terminu zawieszenia i odmowy zawieszenia omawianych uprawnień. Organ poparł je analizą przesłanek, którymi się kierował, w tym podał i wykazał, że jest technicznie możliwa realizacja uprawnień abonentów. W toku postępowania administracyjnego strona skarżąca nie przedstawiła argumentacji i dowodów podważających stanowisko organu – przykładowo specjalistycznych ekspertyz czy opinii na temat technicznych możliwości sieci. Zatem organ miał prawo uznać, że postulowany przez stronę termin zawieszenia realizacji uprawnień wynika wyłącznie z własnych szacunków, przez co pozbawionych walorów obiektywizmu. Brak w aktach materiałów, które pozwalałyby na weryfikację stanowiska strony skarżącej co do potrzeby innego, niż przyjął organ, terminu zawieszenia uprawnień.

Co do wskazanych wyżej zrzutów naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, to jak już wzmiankowano, Sąd nie dopatrzył się w sprawie okoliczności, które potwierdzałyby te zarzuty. W szczególności organ dysponował wyczerpującym materiałem dowodowym i dokonał jego należytej oceny w kontekście zastosowanych przepisów prawa, obowiązujących w dacie podjętego rozstrzygnięcia.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.