Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 638/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Walentynowicz Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Gliniecki /spr./ Sędzia NSA Jacek Hyla Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej C. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Łd 764/06 w sprawie ze skargi C. K. na postanowienie Wojewody Ł. z dnia [...] nr [...] znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II SA/łd 764/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę C. K. na postanowienie Wojewody Ł. z dnia [...], nr [...], zn. [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

Postanowieniem z dnia [...], zn. [...] Starosta P. odmówił zawieszenia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] zlokalizowanej na działce nr [...] położonej w miejscowości Z., gm. D. W uzasadnieniu tego postanowienia organ wskazał, że wbrew oczekiwaniom C. K., podstawy zawieszenia nie stanowi fakt toczącego się przed sądem postępowania w sprawie postanowienia Wojewody Ł. z dnia [...], nr [...], którym Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie Starosty P. o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie niniejszej. Postanowienie o podjęciu postępowania nie jest zagadnieniem wstępnym, tym samym nie mieści się w przyczynach zawieszenia postępowania, wymienionych w art. 97 k.p.a.

Po rozpoznaniu zażalenia C. K. z dnia [...], Wojewoda Ł. postanowieniem z dnia [...], zn. [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, wskazując, że okoliczności podniesione w zażaleniu powinny być przedmiotem rozpoznania w odrębnym postępowaniu, po zakończeniu którego Starosta P. udzieli bądź odmówi udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej w Z., natomiast nie zachodzą podstawy do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Na powyższe postanowienie C. K. wniósł skargę do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalając wyrokiem z dnia 8 listopada 2006 r. skargę C. K. wskazał, że pod pojęciem zagadnienia wstępnego, o którym mowa w przepisie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., należy rozumieć zagadnienie prawne o charakterze materialnym, nie może natomiast stanowić zagadnienia wstępnego kwestia o charakterze procesowym, a z pewnością nie stanowi jej rozstrzygnięcie skargi na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę. Sąd dodatkowo zauważył, że skarżący domagał się zawieszenia postępowania z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, uzyskania dodatkowych opinii i dowodów – tymczasem zawieszenie postępowania wyklucza możliwość przeprowadzenia takiego postępowania, organ administracji nie może wówczas podejmować żadnych czynności procesowych w sprawie.

W skardze kasacyjnej od tego wyroku C. K. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przez błędną jego wykładnię prowadzącą do mylnego wniosku, iż konieczność rozpoznania przez sąd administracyjny skargi na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę nie stanowi rozpoznania zagadnienia wstępnego (w rozumieniu wskazanego przepisu) w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej, co skutkuje odmową zawieszenia przedmiotowego postępowania administracyjnego. W związku z tym wniesiono o zmianę wyroku i uchylenie postanowienia Wojewody Ł. z dnia [...] nr [...], jako wydanego z naruszeniem przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku przez stwierdzenie, iż postanowienie Wojewody Ł. z dnia [...] nr [...] wydane zostało z naruszeniem prawa. Ponadto wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 w związku z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie przesłanki nieważności postępowania wymienione w § 2 art. 183 p.p.s.a.

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, nie zachodzą też w niniejszej sprawie okoliczności nieważności postępowania.

Skargę kasacyjną oparto na błędnie sformułowanej podstawie prawnej, zaskarżonemu wyrokowi zarzucając naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przez błędną jego wykładnię. Powyższego przepisu nie mógł naruszyć Sąd I instancji, gdyż nie stosował go, ponieważ jest to przepis postępowania stosowany przez organy administracji publicznej. Niezależnie jednak od tego, w rozpoznawanej sprawie nie było podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., tak jak to prawidłowo zajęły stanowisko w tej sprawie organy i Sąd I instancji. Okoliczności, które podał we wniosku o zawieszenie postępowania C. K., nie stanowią zagadnienia wstępnego w rozumieniu ww. przepisu, nie można więc tu mówić o błędnej wykładni art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.