Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2600/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6551
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246§1 pkt 2, art. 258§2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] 2013 r. Nr RS/2/13 w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. P.

Wnioskiem sporządzonym na formularzu PPF z dnia [...] 2013 r. skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z synem, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca oświadczył, iż osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 840 zł brutto miesięcznie, zaś jego syn z tytułu prac dorywczych w wysokości 500 zł. W rubryce nr 8 wniosku (stan majątkowy osób pozostających z wnioskodawcą w gospodarstwie domowym) wskazał: "grunt rolny o pow. 2,5 ha", "nie posiadamy majątku trwałego", "żyjemy z dorywczych".

W dodatkowym oświadczeniu z dnia 22 stycznia 2014 r. wyjaśnił, iż osiąga dodatkowy dochód z tytułu prac dorywczych w wysokości 100-300 zł miesięcznie, mieszka u syna i dokłada się do czynszu 400-500 zł miesięcznie, pozostałe środki finansowe przeznacza na wyżywienie i leki. Wskazał także, iż korzysta z pomocy sąsiedzkiej, w ten sposób, iż otrzymuje produkty rolne za darmo. Do pisma załączył oświadczenie syna z dnia 22 stycznia 2014 r., zgodnie z którym nie ma on stałego zatrudnienia, nie osiąga żadnych dochodów, w tym dochodów z posiadanej nieruchomości rolnej, nie otrzymuje dopłat do gruntów, nie posiada rachunków bankowych ani oszczędności pieniężnych. Wnioskodawca przedstawił także wyciągi ze swojego rachunku bankowego za okres od 6.09.2013 r. do 5.01.2014 r.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Biorąc pod uwagę opisaną przez wnioskodawcę sytuację majątkową oraz porównując ją z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika a także wobec faktu, iż skarga kasacyjna musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a.), należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawca utrzymuje się z niewielkiej emerytury, mieszka u syna, który nie ma stałego zatrudnienia i wykonuje prace dorywcze, partycypuje w kosztach związanych z mieszkaniem w wysokości pochłaniającej połowę jego dochodu, zaś pozostałą jego część przeznacza na wydatki związane z leczeniem i niezbędnym utrzymaniem. Zatem skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.