Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 290/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 ust. 1 lit. b
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Protokolant Agnieszka Zakrzewska-Wiśniewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 lipca 2013 r. sprawy ze skargi E. na decyzję K.-P. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w T. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od K.-P. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w T. na rzecz [...] kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej we [...], na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1, art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (j.t.: Dz.U. z 2009 r., Nr 12, poz. 68 ze zm.) oraz art. 104, art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.: Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), w związku z uchybieniami naruszającymi przepisy przeciwpożarowe, opisanymi w protokole czynności kontrolno – rozpoznawczych przeprowadzonych w dniu: [...]r., nakazał [...] Sp. z o.o. w Ch. - współwłaścicielce budynków mieszkalnych zlokalizowanych przy ul. [...], wykonanie w ustalonym terminie, niżej wymienionych obowiązków:

1. oznakować w widocznych miejscach klatki schodowe budynków instrukcją postępowania na wypadek pożaru wraz z wykazem telefonów alarmowych w terminie do dn. 30.11.2012 r., podstawa prawna: art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dn. 24.08.1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (j.t. Dz.U. z 2009 r., Nr 178, poz. 1380 ze zm.) oraz § 4 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 7.06.2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. Nr 109, poz. 719),

2. oznakować zgodnie z Polską Normą lokalizację przeciwpożarowego wyłącznika prądu dla obiektu (brama wjazdowa na podwórze), w terminie do dn. 30.11.2012 r., podstawa prawna: art. 4 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy o ochronie przeciwpożarowej jak w pkt 1 decyzji oraz § 4 ust. 2 pkt 4 lit. b rozporządzenia MSWiA z dnia 7.06.2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków (...),

3. doprowadzić do pełnej sprawności technicznej instalację elektryczną w budynkach, na którą należy przedstawić aktualne badania, potwierdzające jej sprawność, podstawa prawna art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej jak pkt 1 dec. i § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 7.06.2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków (...) oraz art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 07.07.1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), w terminie do dn. 31.03.2013 r.,

4. doprowadzić do pełnej sprawności technicznej przewody kominowe w budynkach, na które należy przedstawić aktualne badania, potwierdzające ich sprawność, podstawa prawna art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej i § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 7.06.2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków (...) oraz art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo budowlane, w terminie do dn. 31.03.2013 r.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia podniesiono, iż podczas kontroli stwierdzono szereg nieprawidłowości w zabezpieczeniu przeciwpożarowym budynków, które wpływają na pogorszenie bezpieczeństwa pożarowego obiektu, jak również osób przebywających na jego terenie, podkreślając przy tym, że właściciel i użytkownik obiektu z mocy ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, zobowiązany jest do przestrzegania przeciwpożarowych wymagań budowlanych, instalacyjnych i technologicznych oraz do zapewnienia osobom przebywającym w budynku bezpieczeństwa i możliwości ewakuacji, które w przedmiotowym budynku były w szczególności naruszone.

W obiekcie stwierdzono, braki w oznakowaniu w instrukcję postępowania na wypadek pożaru wraz z wykazem telefonów alarmowych w częściach ogólnodostępnych dla mieszkańców budynków, to jest na klatkach schodowych. Dodatkowo stwierdzono, brak oznakowania przeciwpożarowego wyłącznika prądu dla całego obiektu, który znajdował się w bramie wjazdowej na podwórze. Występowały także nieprawidłowości związane ze sprawnością instalacji elektrycznej oraz instalacji kominowo-wentylacyjnej. W przedstawionych w trakcie kontroli protokołach z badań stanu tych instalacji zawarto informacje, że wyżej wymienione instalacje nie nadają się do eksploatacji i wymagają naprawy lub wymiany.

Tym samym w ocenie orzekającego organu naruszone zostały wymagania rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719) oraz ustawy - Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 roku (j.t. Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.).

W odwołaniu od powyższej decyzji [...] Sp. z o.o. w Ch. wniosła o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, zarzucając jej wydanie z naruszeniem:

1. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:

2. art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa poprzez nie wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie,

3. art. 107 § 3 kpa poprzez nieuzasadnienie w decyzji precyzyjnie i czytelnie sposobu wykonania przez stronę nałożonych na nią obowiązków,

4. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez

niezastosowanie § 16 rozporządzenia MSWiA z dnia 07.06.2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów co skutkowało tym, że organ I instancji nie zbadał i nie stwierdził zagrożenia życia ludzi w kontrolowanym obiekcie.

Zdaniem odwołującej się, treść nałożonych obowiązków jest nieprecyzyjna i nieczytelna, ponieważ strona, aby wykonać te obowiązki w taki sposób, jak wymaga tego organ, zmuszona byłaby wystąpić o wyjaśnienie wątpliwości co do treści zaskarżonej decyzji, bo nie wie jakie czynności techniczne podjąć, aby wykonać tę decyzję. Wskazano, że organ nakazał oznakowanie lokalizacji przeciwpożarowego wyłącznika prądu dla obiektu zgodnie z Polską Normą, lecz strona nie wie, jak to oznakowanie ma wyglądać, bo nie zna Polskiej Normy obowiązującej w tym zakresie - treść, a nawet symbol Polskiej Normy nie został powołany w zaskarżonej decyzji.

Zarzucono również, że obowiązki z punktu 3 i 4 nastręczają istotne wątpliwości, gdyż użycie sformułowania, że strona ma "doprowadzić do pełnej sprawności technicznej instalację elektryczną (...) i przewody kominowe" w ogóle nie wyjaśnia, jakie czynności techniczne muszą być podjęte.

Zdaniem skarżącej, w uzasadnieniu decyzji nie ma omówienia tego, jak strona ma zrealizować nałożone obowiązki, jakie czynności po kolei wykonać, czy też jaką Polską Normę ma zastosować według nakazu organu I instancji.

Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska odwołująca się przywołała fragment uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15.12.2009 r., sygn. akt II SA/Go 865/09, LEX nr 551825.

[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków w pkt 1 i 2 i wyznaczył nowy termin ich wykonania na dzień: 15 lutego 2013 r. oraz utrzymał w mocy pkt 3 i 4 zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów podniesionych w odwołaniu. Zarzut, że nałożone obowiązki, jak również zawarte w decyzji administracyjnej uzasadnienie są nieprecyzyjne i nieczytelne w ocenie organu jest zupełnie nietrafny i ma na celu jedynie odwlec realizację ustawowych obowiązków ciążących na skarżącej, ponieważ zarówno w protokole z czynności kontrolno - rozpoznawczych, jak i w uzasadnieniu decyzji administracyjnej wskazano, że podczas czynności kontrolno - rozpoznawczych dokonanych przez przedstawicieli Komendy Miejskiej PSP we Włocławku, przedstawiono protokoły z badań instalacji użytkowych, z których wynika, że część tych instalacji nie nadaje się do dalszej eksploatacji i wymaga naprawy lub wymiany. Dotyczy to instalacji elektrycznej i przewodów kominowych. Biorąc pod uwagę fakt, że skarżąca jest w posiadaniu tych dokumentów, obowiązki zawarte w punktach 3 i 4 decyzji nie powinny w ocenie organu nastręczać żadnych wątpliwości, przy czym wskazano, że taka sytuacja stanowi naruszenie ustawy o ochronie przeciwpożarowej, jak również ustawy - Prawo budowlane i jest równoznaczna z naruszeniem wymagań w zakresie przestrzegania przepisów przeciwpożarowych zawartych w § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010 r., Nr 109 poz. 719).

W sposób wystarczający w przekonaniu Komendanta Wojewódzkiego PSP został określony również obowiązek oznakowania lokalizacji przeciwpożarowego wyłącznika prądu, gdyż w § 4 ust. 2 pkt 4 lit. b rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów określone jest wymaganie, które dotyczy właścicieli, zarządców lub użytkowników budynków, zobowiązuje do oznakowania znakami zgodnymi z Polskimi Normami miejsc usytuowania urządzeń przeciwpożarowych, a główny wyłącznik prądu jest takim urządzeniem, który na zasadach wiedzy technicznej winien być oznakowany zgodnie z Polską Normą.

Co do zarzutu podniesionego w drugiej kolejności, iż organ I instancji nie zbadał i nie stwierdził zagrożenia dla ludzi w kontrolowanym obiekcie, organ odwoławczy stwierdził, że nie jest to prawdą. Podstawą do stwierdzenia, że użytkowany budynek istniejący uznaje się za zagrażający życiu ludzi, gdy występujące w nim warunki techniczne nie zapewniają możliwości ewakuacji ludzi, jest występowanie co najmniej jednego elementu wskazanego enumeratywnie w § 16 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, lecz kontrolujący stwierdzili, że nie ma w tym przypadku zastosowania tego przepisu, gdyż wskazane elementy § 16 rozporządzenia w budynku nie występują.

Stwierdzony przez funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej we [...] m. in. zły stan techniczny instalacji użytkowych, co wynika z protokołów okresowych kontroli sporządzonych przez uprawnionego elektryka oraz mistrza kominiarskiego, stwarza w ocenie organu realne zagrożenie pożarowe w budynku, ponieważ w przypadku budynków stanowiących starą substancję mieszkaniową z palnymi drewnianymi konstrukcjami stropów i dachu, takie zagrożenie dla zamieszkujących lokatorów jest jeszcze większe.

Organ wyjaśnił, że wyznaczono nowy termin na wykonanie obowiązków

dotyczących wyposażenia budynku w instrukcję postępowania na wypadek pożaru wraz z wykazem telefonów alarmowych oraz oznakowania lokalizacji przeciwpożarowego wyłącznika prądu, gdyż określone nowe terminy wykonania przedmiotowych obowiązków zawartych w decyzji w pkt 1 i 2 i utrzymanych w mocy w pozostałej części w pkt 3 i 4, w ocenie organu odwoławczego są jak najbardziej realne, adekwatne zarówno do zakresu stwierdzonych uchybień, jak i możliwości technicznych ich usunięcia.

W skardze do sądu [...] Sp. z o.o. w Ch. wniosła o uchylenie decyzji organu I i II instancji, zarzucając jej wydanie z naruszeniem:

1. przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.

- art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w punkcie 3 i 4,

- art. 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez jego zastosowanie i zmianę decyzji organu I instancji w punkcie 1 i 2, która polegała na ustaleniu nowego terminu na wykonanie określonych w tych punktach obowiązków do dnia 15.02.2013 r., a treść obowiązków nadal dla strony jest nieczytelna,

- art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa poprzez nie wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie,

- art. 107 § 3 kpa poprzez nieuzasadnienie w decyzji precyzyjnie i czytelnie sposobu wykonania przez stronę nałożonych na nią obowiązków mimo, że decyzja I instancji budziła uzasadnione wątpliwości, co do tego jakie czynności techniczne muszą być podjęte, aby nałożone przez stronę obowiązki mogły zostać wykonane zgodnie z decyzją,

2. naruszenie przepisów prawa materialnego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.§ 16 rozporządzenia MSWiA z dnia 07.06.2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów poprzez jego niezastosowanie, co skutkowało tym, że organ I i II instancji nie zbadał i nie stwierdził zagrożenia życia ludzi w kontrolowanym obiekcie, mimo że warunki techniczne budynku nie zapewniają możliwości ewakuacji ludzi z tego obiektu.

Za nietrafne w ocenie skarżącej spółki należy uznać stanowisko organu II instancji, że obowiązki nałożone w pkt 3 i 4 decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej są precyzyjne i czytelne na tyle, że nie powinny nastręczać stronie wątpliwości co do tego, jak mają być wykonane, i że nie zachodziły podstawy do uchylenia lub zmiany decyzji w tym zakresie. Decyzja organu I instancji utrzymana w mocy przez organ II instancji w ocenie skarżącej jest bardzo lakoniczna - strona ma "doprowadzić do pełnej sprawności technicznej instalację elektryczną (...) i przewody kominowe", lecz z treści tak sformułowanych obowiązków jej zdaniem nie wynika, jakie czynności techniczne muszą być podjęte, aby te obowiązki mogły być uznane za wykonane zgodnie z decyzją, a to powinno znajdować się w samej decyzji.

Organ II instancji w odparciu na zarzuty strony skarżącej wskazał, że strona powinna wiedzieć jak te obowiązki wykonać nie tylko na podstawie samej decyzji, ale też na podstawie protokołów z czynności kontrolno - rozpoznawczych, w których jest w posiadaniu oraz protokołu kontroli utrzymania instalacji elektrycznych i urządzeń grzewczo - kominowych, lecz strona skarżąca nie podziela tego stanowiska, bowiem skoro jest wydana decyzja administracyjna, która nakłada na stronę obowiązki w zakresie poprawy i działania instalacji elektrycznej lub kominowej - to z treści samej decyzji, jej uzasadnienia faktycznego, dla strony musi wynikać, jakie po kolei czynności techniczne muszą zostać podjęte, aby decyzję tę w całości wykonać, a odwoływanie się do protokołu z ustaleń wykonanych w toku czynności kontrolno - rozpoznawczych i protokołów kontroli utrzymania instalacji elektrycznych i kominowych nie jest prawidłowe, gdyż te protokoły nie stanowią integralnej części decyzji.

Również nieczytelne i nieprecyzyjne dla strony skarżącej są obowiązki zawarte w punkcie 1 i 2 decyzji organu I instancji, co do których organ II instancji ją uchylił i nadał im nową treść oraz termin na wykonanie tych obowiązków, podkreślając przy tym, że w orzecznictwie prezentowane jest jednolite i rygorystyczne stanowisko co do tego, jaką treść muszą zawierać obowiązki nałożone na stronę w przypadku stwierdzenia uchybień przepisów przeciwpożarowych, a miarodajne i precyzyjne stanowisko wyraził w tym przedmiocie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 15.12.2009 r., sygn. akt II SA/Go 865/09, LEX nr 551825.

Strona skarżąca zakwestionowała także stanowisko organu, w którym przyjął on, że kontrolowany obiekt nie zagraża życiu ludzi i nie spełnia warunków z § 16 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7.06.2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej (...), gdyż w jej ocenie organ I i II instancji rzetelnie nie zbadał okoliczności i nie ustalił, czy to zagrożenie nie jest realne w tej sprawie. W ocenie skarżącej stan obiektu budził wątpliwości podczas oględzin i ekspertyz, a wynik badań instalacji był ujemny już podczas kontroli utrzymania instalacji elektrycznych obiektu budowlanego - już wtedy bowiem stwierdzono, że obiekt nie nadaje się do dalszej eksploatacji, ponieważ stan klatek schodowych był niedostateczny, balustrady niestabilne, niewłaściwie zamocowane, a poddasze nieuporządkowane, stwarzające zagrożenie pożarowe (wg protokołu przeglądu stanu technicznego kontrolowanego zespołu budynków). Strona skarżąca zwróciła uwagę, że budynek nie ma żadnych dodatkowych przejść ewakuacyjnych, a jeżeli biegną one po klatkach schodowych, ich stan jest niedostateczny, nie są oświetlone i zabezpieczone przed zadymieniem; stan techniczny budynku uniemożliwia ewakuację ludzi, dlatego organ powinien rzetelnie zbadać, czy stan budynku nie uzasadnia wyłączenia go z użytkowania jako zagrażającego życiu ludzi.

W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, ponieważ została ona podjęta zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oznacza to, że w toku badania legalności podjętych przez organy administracji publicznej rozstrzygnięć, sąd, niezależnie od zarzutów skargi, ocenia przesłanki ich podjęcia i może uchylić decyzję z przyczyn nie wskazanych w skardze. Taki przypadek miał miejsce w niniejszej sprawie. Zaskarżona decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej oraz poprzedzająca ją decyzja Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej we [...] zostały bowiem wydane z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b w związku z art. 135 ppsa sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jednoznacznie wynika, że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 § 1 kpa). W razie zaniedbania tego obowiązku postępowanie administracyjne obarczone zostaje uchybieniem dającym podstawę do jego wznowienia. W myśl bowiem art. 145 § 1 pkt 4 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Organ, wszczynając postępowanie z urzędu lub na wniosek strony, obowiązany jest zawiadomić o wszczęciu postępowania wszystkie osoby będące stronami w sprawie.

Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy i złożonych na rozprawie przez skarżącą w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 169/13 (sprawy połączone do wspólnego rozpoznania) - odpisów ksiąg wieczystych [...] oraz [...] wynikało, że organ pierwszej instancji ustalił krąg podmiotów mających przymiot strony z pominięciem współwłaściciela przedmiotowej nieruchomości L. F. Na rozprawie w dniu 24 lipca 2013 r. L. F. wystąpił z wnioskiem o dopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Postanowieniem wydanym na tejże rozprawie Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy dopuścił L. F. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Jednocześnie na rozprawie uczestnik L. F. świadczył, że nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym nie ze swej winy, albowiem organ nie doręczył mu zawiadomienia o wszczęciu postępowania ani wydawanych w sprawie decyzji i z tych względów zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu jako wadliwa.

Uczestnik ten, jako legitymujący się tytułem prawnym do nieruchomości gruntowej obejmującej działkę nr 65 położoną we[...], objętą zaskarżoną decyzją (co potwierdzają odpisy z ksiąg wieczystych [...] prowadzonych przez Sąd Rejonowy we[...]) - niewątpliwie posiadał interes prawny w toczącym się postępowaniu w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Powyższe ustalenie implikuje uznanie, że decyzje zapadły w postępowaniu dotkniętym wadą określoną w cytowanym wyżej przepisie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, przy czym przepis ten nie wymaga stwierdzenia, że udział strony spowodowałby inne załatwienie sprawy.

Ze względu na przedstawione wyżej uchybienia Sąd uznał, za konieczne wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Orzeczenia te jako naruszające przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszające przepisy dające podstawę do wznowienia postępowania, podlegają uchyleniu w całości w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" i "c" w związku z art. 135 p.p.s.a.

Jednocześnie stwierdzenie wskazanego wyżej naruszenia przepisów prawa nie pozwala Sądowi na merytoryczną ocenę pozostałych zarzutów skargi. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, zawarte w orzeczeniu sądu, które w myśl art. 153 p.p.s.a. wiązałyby organy i sąd administracyjny w dalszym toku postępowania, wyrażona zostałaby bez udziału wszystkich stron postępowania, bez zapoznania się z ich stanowiskiem i w praktyce przekreśliłyby możliwość skutecznego udziału w postępowaniu.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy administracji zapewnią wszystkim stronom prawidłowy udział w postępowaniu administracyjnym,

Biorąc powyższe pod uwagę i działając na mocy art. 145 § 1 ust. 1 lit. b) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uchylił w punkcie pierwszym wyroku zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Orzeczenie o wykonalności oparto na podstawie art. 152 p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.