Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 343/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1,  art. 58  par. 2,  art. 57  par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: WSA Bożena Marciniak WSA Anna Wesołowska (spr.) Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2014 r. sprawy ze skargi P. Z. D. w W. - Okręgowy Zarząd S. w K. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz skarżącego P. Z. D. w W. - Okręgowy Zarząd S. w K. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] listopada 2013 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (Minister) odmówił P. (Skarżący) przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r. stwierdzającej nieważność Komisji Odwoławczej do Sprawy Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 1971 r., oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej – Urząd Spraw Wewnętrznych w K. z dnia [...] grudnia 1970 r.

Powyższe postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym :

Decyzją z dnia [...] grudnia 1970 r. Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urząd Spraw Wewnętrznych w K. orzekło o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w D., oznaczonej jako parcela gruntowa [...], o powierzchni [...] m2, stanowiącej własność T. D., J. R. i M. R., dla której Państwowe Biuro Notarialne w S.. założyło zbiory dokumentów ZD nr [...] i ZD nr [...] - oraz o przyznaniu z tego tytułu odszkodowania. Komisja Odwoławcza działająca przy Ministrze Spraw Wewnętrznych decyzją zaś z dnia [...] września 1971 r. utrzymała w mocy w/w decyzję organu I instancji.

Decyzją z dnia [...] maja 2007 r. Minister Budownictwa stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] grudnia 1970 r. Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urząd Spraw Wewnętrznych w K. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Komisji Odwoławczej działającej przy Ministrze Spraw Wewnętrznych.

Pismem z dnia 26 czerwca 2007 r. (data otrzymania 29 czerwca 2007r.) Skarżący wstąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej w/w decyzją Ministra Budownictwa oraz o przywrócenie terminu do złożenia tegoż wniosku, wobec uchybienia terminowi bez winy strony.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2007r. Minister Budownictwa stwierdził niedopuszczalność wniosku Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Powyższe postanowienie na skutek skargi wniesionej przez Skarżącego uchylone zostało wyrokiem Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Warszawie z 11 grudnia 2007 r. sygn. akt l SA/Wa 1652/07.

Rozpoznając ponownie sprawę, Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] października 2008 r. umorzył postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku Skarżącego wskazując, że wniosek ten został wniesiony przez podmiot nie mający legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 kwietni a2009 4. I SA/Wa 1823/08 stwierdził nieważność powyższej decyzji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 11 grudnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1652/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie zostały zawarte żadne oceny, co do wniesionego przez Skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia a zatem organ – w zakresie obowiązku rozpoznania wniosku o przywrócenie uchybionego terminu – nie był związany stanowiskiem Sądu.

Wobec powyższego, rozpatrując ponownie sprawę Minister wydał opisane na wstępie postanowienie, którym odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu Minister wskazał, że Skarżący wyjaśnił, iż niezawinioną przyczyną uchybienia 14-dniowemu terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy była choroba pracownika odpowiedzialnego za odbiór przesyłek pocztowych. Z nadesłanej kserokopii zwolnienia lekarskiego wynika, iż pracownik (referent ds. administracyjnych Skarżącej) był niezdolny do pracy w dniach 11 czerwca 2007 r. – 18 czerwca 2007 r Mając na uwadze fakt, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania ustała wraz z powrotem pracownika do pracy to jest w dniu 19 czerwca 2007 r. w dniu 25 czerwca 2007 upłynął dla Skarżącego siedmiodniowy dniowy termin do wystąpienia o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej decyzją z [...] maja 2007 r.

Wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej decyzją z [...] maja 2007 r. złożony został w dniu 26 czerwca 2007 r., co oznacza, że złożony został z uchybieniem 7 dniowego terminu zawitego z art. 58 § 2 k.p.a.

W ocenie Ministra uchybienie 7 dniowemu terminowi z art. 58 § 2 k.p.a. uniemożliwia rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący wniósł do tutejszego sądu skargę, w której zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy to jest :

1. art. 57 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że Skarżący nie dochował 7 dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] maja 2007 r., podczas gdy Skarżący dokonał w/w czynności w terminie ustawowym, obliczonym zgodnie z powołanym przepisem,

2. art. 58 § 3 k.p.a. w związku z art. 59 § 2 k.p.a. poprzez ich zastosowanie i wydanie postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] maja 2007 r.., w sytuacji gdy spełnione zostały wszystkie przesłanki do przywrócenia terminu.

Z uwagi na powyższe Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazał, że bieg siedmiodniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął się od dnia ustania przyczyny uchybienia tj. od dnia powrotu pracownika do pracy po chorobie, co stanowi zdarzenie w rozumieniu art. 57 § 1 k.p.a. W ocenie Skarżącego, przy uwzględnianiu terminu na złożenie wniosku nie oblicza się dnia w którym zdarzenie to nastąpiło, co oznacza, że termin na złożenie wniosku z art. 58 § 1 k.p.a upłynął w dniu 26 czerwca 2007 r. a nie dzień wcześniej.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Wojewódzkie Sądy Administracyjne powołane zostały do sprawowania kontroli działalności administracji publicznej, przy czym zakres tej kontroli ograniczony jest do kontroli legalności działania organów administracji (art. 1 §1 i 2 ustawy 25 lipca 2002 roku prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. nr 153 poz. 1269). Indywidualne akty administracyjne, takie jak akty wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.ap.p.s.a. podlegają uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd ich niezgodności z prawem.

Skarga analizowana według powyższych kryteriów okazała się uzasadniona.

Minister w zaskarżonym postanowieniu wskazał, że w jego ocenie przyczyna uchybienia terminu ustała wraz z powrotem pracownika do pracy w dniu 19 czerwca 2007 r., co oznacza, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 25 czerwca 2007 r.

W ocenie sądu pogląd powyższy uznać należy za nieprawidłowy.

Jak słusznie wskazywał Skarżący w skardze, zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło.

W niniejszej sprawie, zdarzeniem, które wyznaczyło początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu był – jak uznał Minister – dzień powrotu pracownika Skarżącego do pracy, czyli 19 czerwca 2007 r. Oznacza to, że dnia tego nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W konsekwencji, bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu należało liczyć od dnia 20 czerwca 2007 r., co oznacza, że termin ten upłynął w dniu 26 czerwca 2007 r.

Wskazać należy, że w sytuacji, w której w dniu 19 czerwca doręczono by Skarżącemu postanowienie podlegające zaskarżeniu w drodze zażalenia, sposób obliczenia terminu do wniesienia zażalenia byłby analogiczny. Za zdarzenie, które daje początek do wniesienia zażalenia należałoby uznać doręczenie postanowienia. Dnia doręczenia tego postanowienia nie uwzględniano by przy obliczaniu terminu. W konsekwencji, termin do wniesienia zażalenia upłynąłby również w dniu 26 czerwca o godzinie 0.00.

Sąd wskazuje w tym miejscu, że podziela ustalenia faktyczne Ministra, z których wynika, że przyczyna uchybienia terminu ustała wraz z powrotem pracownika do pracy w dniu 19 czerwca 2007 r., pomimo że okres zwolnienia lekarskiego obejmował dni od 11 do 18 czerwca 2007 r. Skoro jeszcze w dniu 18 czerwca 2007 r. pracownik przebywał na zwolnieniu lekarskim, to pierwszym dniem ustania przyczyny uchybienia terminowi był 19 czerwca 2007 r.

Końcowo sąd wskazuje, że wbrew poglądowi Skarżącego wyrażonemu w skardze, w zaskarżonym postanowieniu Minister nie przesądził, że uchybienie terminu miało charakter niezawiniony. Organ wskazał w uzasadnieniu, że uchybienie siedmiodniowemu terminowi z art. 58 § 2 k.p.a. uniemożliwia pozytywne rozpatrzenie wniosku.

Sąd powyższy pogląd w pełni podziela. Jedną z pierwszych czynności organu po wpływie wniosku o przywrócenie terminu, niewątpliwie wyprzedzających ocenę jego zasadności, jest bowiem ustalenie zachowania terminu do wniesienia wniosku. Spóźnione złożenie wniosku o przywrócenie terminu wyłącza możliwość merytorycznego badania i rozważania podniesionych tamże okoliczności.

Wobec powyższego, rozpoznając ponownie sprawę organ oceni, czy spełnione zostały pozostałe przesłanki z art. 58 § 1 k.p.a., w tym w szczególności oceni, czy podana przez Skarżącego przyczyna uchybienia terminu może być uznana za usprawiedliwioną.

W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. zaskarżone postanowienie uznając, że narusza ono przepisy postępowania, to jest art. 57 § 1 k.p.a.

Podstawą rozstrzygnięcia z punktu 2 sentencji wyroku był art. 152 P.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.