Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 1015/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-01-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 243, art. 249 a, art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.D. o udzielenie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie z wniosku o ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 30 marca 2016 r. oddalił skargę S.D. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej.

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r. umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowił adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata M.W.-P. pełnomocnikiem z urzędu dla S.D.. Pełnomocnik złożyła opinię z dnia [...] sierpnia 2016 r. o niecelowości wnoszenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 lipca 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Dnia 22 listopada 2016 r. wpłynęło do sądu pismo skarżącego w którym wskazał, że wypowiada pełnomocnictwo adwokatowi M.W.-P..

Dnia 11 stycznia 2017 r. wpłynął do sądu wniosek S.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku. Nadto oświadczył, że opiekuje się ojcem, który przekazuje mu kwotę 500 zł miesięcznie.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Należy zauważyć, że skarżący z mocy ustawy jest zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).

Przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 p.p.s.a.).

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

W orzecznictwie wyjaśniono, że strona, której przyznano w ramach prawa pomocy profesjonalnego pełnomocnika z urzędu może wypowiedzieć takiemu pełnomocnikowi pełnomocnictwo procesowe. Jeżeli pomimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych, a nie sądowi, gdyż nie może on wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika (które nie zostało cofnięte na mocy art. 249 p.p.s.a.), bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (por. postanowienia NSA: z dnia 22 kwietnia 2005 r., II OZ 262/05; z dnia 22 października 2014 r., II FZ 1492/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto pismo skarżącego o wypowiedzeniu pełnomocnictwa pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu potwierdza, że prawo pomocy w tym zakresie zostało skonsumowane.

Wypowiedzenie pełnomocnictwa udzielonego przez stronę w trybie art. 244 § 2 P.p.s.a., nie daje tej stronie skutecznego prawa ubiegania się o ponowne prawo pomocy w postaci ustanowienia innego pełnomocnika (zob. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 23 czerwca 2015 r., II SA/Rz 138/14.).

Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznanie prawa pomocy umarza się.

Z powyższych względów uznano, że rozpoznanie wniosku S.D. o ustanowienie pełnomocnika w ramach prawa pomocy stało zbędne i dlatego na podstawie art. 249a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.