Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 25/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 27 kwietnia 2022r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara - Dubiel WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji ustalającej odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2022 r. J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji ustalającej odszkodowanie w związku z wywłaszczeniem nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Organ wyjaśnił, że decyzją z dnia 13 lipca 2021 r. znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia 18 stycznia 2021 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Tym samym zakończył postępowanie w sprawie której dotyczy skarga.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329), dalej jako "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).

Pojęcia bezczynności i przewlekłości zostały zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2021, poz. 735 ze zm.), dalej: "k.p.a.". Z treści przywołanej definicji normatywnej wynika, że organ jest bezczynny jeśli nie załatwi sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Przewlekle prowadzone postępowanie natomiast, to postępowanie prowadzone przez organ dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy.

W rozpoznawanej sprawie w dniu 12 stycznia 2022 r. skarżący (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika) wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę. Jednocześnie, co znajduje potwierdzenie w przesłanych aktach administracyjnych jak i zostało przyznane przez samego skarżącego w skardze, postępowanie odwoławcze prowadzone przez Wojewodę zostało już zakończone w dniu 13 lipca 2021 r. decyzją kasacyjną. Zatem, aktualnie przed ww. organem nie toczy się postępowanie w sprawie.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 (dostępną w internetowej bazie orzeczeń NSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu.

Ponadto, w dniu 7 marca 2022 r. w sprawie o sygn. akt II OPS 1/21, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów podjął uchwałę o następującej treści: "Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi."

Sąd w pełni aprobuje poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w cytowanych uchwałach. Przedstawiony stan faktyczny wskazuje, że skarga do sądu administracyjnego została wniesiona przez skarżącego po wydaniu przez Wojewodę rozstrzygnięcia w sprawie. Wydanie przez organ decyzji na skutek rozpatrzenia odwołania przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania na podstawie art. 149 § 1 pkt 3) p.p.s.a., a więc skarga nie może odnieść skutku i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6) p.p.s.a.

Z przytoczonych powyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.