Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1769/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1749/16 oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1749/16 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1749/16 (dalej postanowienie z 25 kwietnia 2017 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek K. J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1749/16 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści.

Wyrokiem z dnia 8 marca 2017 r., III SA/Kr 1749/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. (dalej skarżący) na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści.

Dnia 27 marca 2017 r. doręczono skarżącemu odpis sentencji wyroku wraz z pouczeniem o prawie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skarżący pismem z 29 marca 2017 r. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku, przez uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Podniósł, że "orzeczenie organu nie stanowi rozpoznania i załatwienia zakresu wniesionego zażalenia, organ bowiem w zakresie sprawy faktycznie nie ustalił zakresu wniesionego środka odwoławczego i go nie rozpoznał". Skarżący podał, że nie budzi wątpliwości, że wnosząc już zażalenie "kwestionował orzeczenie organu, w zakresie, w jakim doszło do uchybień prawnych i nierozpoznania, zatem faktycznego pozostawienia jego wniosku w całości, czy w znacznej części bez rozpoznania, skoro organ orzekający jako pierwszy, pisze o wszystkim, a nie o tym, czego dotyczył wniosek o wydanie zaświadczenia, a w tym również w żadnym zakresie nie wykazał i nie wskazał środków dowodowych, naruszając równocześnie art. 107 § 3. Zatem zakres postępowania, co było również zakreślone we wniesionej skardze, obejmował również zakres niezałatwienia sprawy i wymagalność uzupełnienia, co organ pominął i to nie było w postępowaniu uwzględnione, albowiem, jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, taki zarzut w skardze musiał prowadzić do uchylenia orzeczenia organu odwoławczego, jako prawnie wadliwego i niemającego zakresu rozpoznania faktycznego środka w sprawie o wydanie zaświadczenia o prawdzie i w zakresie wniesionym".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że wniosek o uzupełnienie wyroku należało oddalić, gdyż był nieuzasadniony.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej ppsa) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak wynika z powyższego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Dotyczy to sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (postanowienie NSA z 30.12.2010 r., II FSK 1088/09). Zgodnie z art. 157 § 1 ppsa uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (postanowienie NSA z 6.6.2012 r., I FSK 676/11). Instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (postanowienie WSA w Bydgoszczy z 23.1.2014 r., II SA/Bd 891/13). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 ppsa dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne.

W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. W niniejszej sprawie, Sąd w wyroku z 8 marca 2017 r. orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona oddaleniu. Podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności stanowią, zdaniem Sądu, merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, poza przewidzianymi przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne. Zmianie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 ppsa katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku (k. 14, 21, 32-33 akt III SA/Kr 1749/16).

Postanowienie z 25 kwietnia 2017 r. stało się przedmiotem zażalenia K. J., który pismem z 11 maja 2017 r. wniósł "zażalenie na zarządzenie z dnia 27 kwietnia 2017 r., w sprawie o doręczenie mi postanowienia z dnia 27 kwietnia 2017 r., wraz z pouczeniem, w którym zastosowano wadliwe pouczenie o obowiązku uiszczenia wpisu, gdy skarżący z mocy prawa korzysta ze zwolnienia ustawowego". Jednocześnie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 kwietnia 2017 r. III SA/Kr 219/17 wnosząc o jego zmianę, przez uwzględnienie wniosku o uzupełnienie orzeczenia, z ostrożności o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy celem właściwego rozpoznania i załatwienia sądowi I instancji. Skarżący wskazał, że "nie sposób bowiem zgodzić się z zasadnością rozstrzygnięcia, jak i jego uzasadnienia, a w tym głoszoną wykładnią prawa, zakresem wyjaśnienia i wręcz próby wykładni rozszerzającej oraz z zakresem zbliżonym do zakresu zastosowania przez sąd pierwszej instancji próby niejako uzasadnienia orzeczenia z dnia 5 kwietnia 2017 r., z urzędu" (k. 47-49 akt III SA/Kr 1749/16).

Zarządzeniem z 30 maja 2017 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie poinformował skarżącego, że przedmiotowe pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. W sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Kr 1749/16 nie było wydane żadne postanowienie w dniu 27 kwietnia 2017 r. W związku z powyższym, Sąd I instancji wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego złożonego zażalenia przez wskazanie orzeczenia, którego dotyczy złożone zażalenie z podaniem dokładnej daty jego wydania oraz jego przedmiotu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ppsa (k. 51 akt III SA/Kr 1749/16).

Pismem z 8 czerwca 2017 r. skarżący wskazał, że zażalenie z 11 maja 2017 r. wniósł na podstawie art. 167, 211, 212 i 227 ppsa (k. 54 akt III SA/Kr 1749/16).

Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2017 r., sędzia WSA Ewa Michna nakazała, by pismo skarżącego z 16 maja 2017 r., uzupełnione pismem z 13 czerwca 2017 r. potraktować jako zażalenie na postanowienie z 25 kwietnia 2017 r. oddalające wniosek o uzupełnienie uzasadnienia i nadać sprawie bieg (k. 57 akt III SA/Kr 1749/16).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuję:

Zgodnie z art. 157 § 1 ppsa strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 8 marca 2017 r., III SA/Kr 1749/16 oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. Sąd I instancji orzekł o całości sprawy i dlatego też nie ma podstaw do uzupełnienia wyroku III SA/Kr 1749/16. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy.

Dokonując analizy wniosku skarżącego o uzupełnienie wyroku III SA/Kr 1749/16, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że brak było podstaw do jego uwzględnienia, tym samym zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest prawidłowe. Sąd wyrokiem III SA/Kr 1749/16 orzekł o całości skargi uznając, że jako nieuzasadniona podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obligowało Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego orzeczenia zarówno w sentencji, jak i jego uzasadnieniu, więc uznać należało, że jest ono kompletne i zawiera wymagane prawem elementy. Żądanie skarżącego dotyczące uzupełnienia wyroku III SA/Kr 1749/16 o "uchylenie zaskarżonego orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] i przekazanie sprawy odwoławczej w trybie zażalenia do ponownego, bowiem orzeczenie organu nie stanowi rozpoznania i załatwienia zakresu wniesionego zażalenia, organ bowiem w zakresie sprawy, faktycznie nie ustalił zakresu wniesionego środka odwoławczego i go nie rozpoznał", należy ocenić jako wykraczające poza zakres określony w art. 157 § 1 ppsa.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.