Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1472/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Miasta
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. M. G. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi T. T. i P. T. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania na listę osób oczekujących na najem lokalu p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć, 20/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć, 20/100) złotych. P O S T A N O W I E N I E Dnia 28 lutego 2011 r. Referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. B. Ż. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi T. T. i P. T. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania na listę osób oczekujących na najem lokalu p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego B. Ż. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć, 20/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć, 20/100) złotych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem zawartym w piśmie procesowym z dnia 18 lutego 2011 r. radca prawny Maria Górecka, wystąpiła o przyznanie jej wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz P. T. w sprawie ze skargi P. T. i T. T. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...]. Jednocześnie pełnomocnik oświadczyła, że koszty pomocy prawnej świadczonej z urzędu nie zostały przez skarżącą opłacone ani w całości, ani w części.

W tym stanie sprawy stwierdzono co następuje.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Stawka minimalna w sprawie objętej skargą P. T. i T. T., stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) przywołanego rozporządzenia, wynosi 240 złotych. Kwotę tą, powiększoną o należny w sprawie podatek od towarów i usług (obliczony wg stawki 23%), uznać należy za adekwatną z punktu widzenia charakteru sprawy i nakładu pracy wykonanej przez pełnomocnika, co oznacza, że nie wymaga ona podwyższenia. Pełnomocnik zaś nie wskazywała na poniesione w sprawie niezbędne wydatki.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 28 września 2002 r., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

U Z A S A D N I E N I E

Wnioskiem złożonym na rozprawie w dniu 28 lutego 2011 r., działający z substytucji r.pr. B. Z., aplikant adwokacki T. R., wystąpił o przyznanie wyznaczonemu pełnomocnikowi wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz T. T. w sprawie ze skargi P. T. i T. T. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...].

W tym stanie sprawy stwierdzono co następuje.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Stawka minimalna w sprawie objętej skargą P. T. i T. T., stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) przywołanego rozporządzenia, wynosi 240 złotych. Kwotę tą, powiększoną o należny w sprawie podatek od towarów i usług (obliczony wg stawki 23%), uznać należy za adekwatną z punktu widzenia charakteru sprawy i nakładu pracy wykonanej przez pełnomocnika, co oznacza, że nie wymaga ona podwyższenia. Pełnomocnik zaś nie wskazywał na poniesione w sprawie niezbędne wydatki.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 28 września 2002 r., orzeczono jak w sentencji postanowienia.