Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 41/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia NSA Łucja Franiczek, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2017 r. sprawy ze skargi R. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w przedmiocie dokonania oceny stanu technicznego obiektu 1. stwierdza przewlekłe prowadzenie postępowania, które nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. oddala skargę w pozostałej części, 3. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Rozstrzygana sprawa dotyczy skargi R.M. na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w sprawie legalności budynku położonego w B. przy ul. [...].

Przedmiotowe postępowanie zostało zainicjowane pismem pełnomocnika A.Z-M. i R.M. z dnia [...] r. dotyczącym żądania zbadania zgodności z prawem budowy budynku położonego w B. przy ul. [...]. Postępowanie to zostało wszczęte dnia [...] r. a dnia [...] r. zostały przeprowadzone oględziny.

W sprawie zostały przeprowadzone oględziny. W ich trakcie ustalono między innymi, że właściciele budynku nie posiadają dokumentacji związanej z jego budowa ani dopuszczeniem do użytkowania, przyłącze kanalizacyjne oraz osadnik znajdują się na sąsiedniej działce, linia ogrodzenia oraz brama wjazdowa są zlokalizowane w pasie drogi gminnej a stan techniczny budynku budzi wątpliwości. W związku z powyższym organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku. Co istotne, A.Z-M. i R.M. zakwestionowali taki przedmiot postępowania. W ich ocenie powinno ono dotyczyć stanu prawnego budynku.

Pismem z dnia [...] r. PINB dla Powiatu [...] poinformował wnoszących, że budynek położony przy ul. [...] jest w istocie rozbudową budynku położonego przy ul. [...], na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przez Naczelnika Gminy B. z dnia [...] r. W ocenie organu budynki przy [...] to jeden budynek z wyodrębnionymi dwoma lokalami mieszkalnymi lub dwa odrębne budynki jednorodzinne.

Działając na wniosek R.M. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. nr [...]

- uznał zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania za uzasadnione,

- zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych przewlekłości postępowania,

- stwierdził, iż przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

- wyznaczył termin do zakończenie postępowania na dzień [...] r.

Podczas kolejnych oględzin budynku położonego przy ul. [...], które odbyły się [...]r. nie stwierdzono zagrożeń jego bezpieczeństwa.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] organ I instancji odmówił stwierdzenia nieodpowiedniego stanu budynku położonego przy ul. [...] oraz dopuszczenia się samowoli budowlanej przy wznoszeniu budynków położonych przy ul. [...]

Odwołanie od tej decyzji złożyli A.Z.M. i R.M. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Podnieśli oni szereg zarzutów dotyczących braku wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, niewłaściwe doręczenie rozstrzygnięcia oraz braki w zakresie jego uzasadnienia.

Jednocześnie dnia [...]. R.M. wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wyłączenie od załatwienia sprawy J.S., [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. W ocenie wnoszącego J.S. oraz P.S. pełniący funkcję PINB w Powiatu [...] wspólnie zasiadają w [...] Okręgowej Izbie Inżynierów Budownictwa. P.S. jest przewodniczącym Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej a J.S. jest członkiem tej komisji. Zatem istnieją poważne wątpliwości, co do bezstronności [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ostatecznie postanowieniem z [...] r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił żądaniu R.M.. W jego ocenie nie zaistniały w sprawie przesłanki mogące powodować wątpliwości co do obiektywizmu osoby sprawującej funkcję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił skarżoną decyzję a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie organu odwoławczego nie było podstaw do rozstrzygnięcia w sprawie w formie decyzji merytorycznej. Wskazał on również na szereg uchybień formalnych w zakresie przeprowadzenia postępowania dowodowego. Na skutek skargi R.M. sprawę rozpatrywał tutejszy Sąd, który wyrokiem z dnia 3 listopada 2016 r. sygn. II SA/Gl 545/16 skargę oddalił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 – dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Z kolei zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 p.p.s.a.). Ponadto - w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. - sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd ją oddala (art. 151 p.p.s.a.). Zauważyć również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

W sprawie bezsporne jest, że skarżący wystąpił do organu nadzoru budowlanego o podjęcie działań w zakresie ustalenia legalności obiektu budowlanego pismem z dnia [...] r. Wydanie rozstrzygnięcia w sprawie nastąpiło zaś dopiero dnia [...] r. Postępowanie było prowadzone więc w sposób przewlekły.

Dokonując oceny, czy przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa skład orzekający uznaje, że taka sytuacja nie miała miejsca. Nie można bowiem stwierdzić, iż organ administracji nie podejmował w sprawie żadnych działań, czy też działań pozornych. Można tu co najwyżej mówić o błędach w zakresie formalnego załatwienia sprawy. A.Z-M. i R.M. domagali się w sprawie rozstrzygnięcia, które przez organ nadzoru budowlanego nie mogło zostać wydane. Wniosek dotyczył bowiem jedynie kontroli legalności (zgodności z prawem) budowy budynku. Takiego rozstrzygnięcia oczekiwali ze względu na toczące się przed sądem powszechnym postępowanie. Organ informował wnoszących o uwarunkowaniach prawnych funkcjonowania i zakresie możliwości orzekania nadzoru budowlanego, co oczywiście nie zwolniło go z obowiązku wydania aktu formalnego.

.

W takim stanie rzeczy, w oparciu o art. art. 149 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.