Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 867/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-12-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki Asesor WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2007 r. (sygn. akt IV SAB/Gl 5/07), w sprawie ze skargi na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego, w kwestii wniosku skarżącej o wyłączenie sędziego NSA Szczepana Praxa postanawia: oddalić wniosek;


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w osobie sędziego NSA Szczepana Praxa odrzucił skargę H.J. o wznowienie postępowania sądowego w spawie o sygn. akt IV SAB/Gl 5/07, zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2007 r. o oddaleniu skargi na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.

W dniu [...] H.J. nadała do tutejszego Sądu pismo procesowe datowane na dzień [...], w którym zawarła wniosek o wyłączenie sędziego Szczepana Praxa. W uzasadnieniu podała, że wskazany sędzia, niezgodnie z prawem na posiedzeniu niejawnym zadecydował sam o oddaleniu wniosku o wznowienie postępowania, pomimo zarzutów podniesionych w treści jej zażalenia z dnia [...] oraz w piśmie z dnia [...].

W oświadczeniu złożonym w związku z wnioskiem skarżącej sędzia Szczepan Prax zaznaczył, iż brak jest podstaw do wyłączenia go od rozpoznawania sprawy z mocy art. 18 i 19 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań dotyczących zasadności złożonego przez skarżącą wniosku, celowym jest odwołanie się do samej instytucji wyłączenia sędziego, zawartej

w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.

Zgodnie bowiem z art. 19 tej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis ten, w odróżnieniu od art. 18 zawierającego katalog przyczyn powodujących wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy, a zatem bezwzględne wyłączenie (co określane jest jako iudex inhabilis) reguluje kwestię wyłączenia sędziego z przyczyn innych niż wymienione w art. 18, a więc dotyczy względnych przesłanek wyłączenia sędziego (iudex suspectus). Podstawą wyłączenia sędziego na gruncie art. 19 ustawy są zarówno okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, mogące budzić wątpliwości, co do bezstronności sędziego.

Odnosząc się zatem do wniosku skarżącej o wyłączenie sędziego, podnieść należy, że w świetle przywołanych wyżej przepisów prawa, nie mógł on odnieść skutku.

Przede wszystkim wskazać trzeba, iż zarzut ,,oddalenia wniosku o wznowienie postępowania pomimo zażalenia z dnia [...] oraz pisma z dnia [...]" jest chybiony.

Wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają bowiem jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn, zdaniem Sądu, brak jest w niniejszej sprawie. Ich istnienia w żaden sposób nie potwierdzają także pisma procesowe, na treść których powołuje się skarżąca w swym wniosku.

Mając na względzie wskazane okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 §1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.