Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1466/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 96 poz 616
law: Ustawa z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Dariusz Zalewski, Protokolant st. spec. - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2015 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] listopada 2014r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania na realizację projektu; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na rzecz M. B. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

M.B. (dalej: Skarżący) złożył wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pn. "Przenośne cyfrowe nadajniki wizji" (nr wniosku [...]) w ramach [...] Konkursu Programu [...], którego celem było poszerzenie kompetencji młodych naukowców w samodzielnym planowaniu, zarządzaniu oraz kierowaniu własnym zespołem badawczym, konkursu organizowanego i zarządzanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (dalej: "Centrum").

Wniosek o dofinansowanie projektu po ocenie formalnej dokonanej przez pracowników Centrum został skierowany do oceny merytorycznej, która przebiegała w dwóch etapach. Na pierwszym etapie ocenie poddano trzy kategorie - [...] (maksymalna ilość punktów to 40), Projekt (maksymalna ilość punktów to 40), Jednostka goszcząca (maksymalna ilość punktów to 20). Oceny tej dokonywało drogą elektroniczną trzech recenzentów. Poddanie projektu ocenie merytorycznej w drugim etapie uwarunkowane było uzyskaniem (po wyciągnięciu średniej z trzech ocen) oceny w pierwszym etapie powyżej 65,00 pkt - projekt nr [...] oceniony został łącznie na 76,67 pkt i skierowany do drugiego etapu oceny merytorycznej, który obejmował przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej przez Zespół Kwalifikacyjny Programu [...]. Ocenie tej podlegały następujące kategorie: Umiejętność prezentacji projektu; Innowacyjność projektu; Koncepcja zarządzania projektem; Możliwość wykorzystania wyników projektu w praktyce; Mobilność. W każdej z kategorii drugiego etapu Skarżący mógł uzyskać maksymalnie po 20 punktów. Z dwóch etapów oceny merytorycznej projekt mógł uzyskać łącznie 200 punktów. Na podstawie wyników pierwszego i drugiego etapu oceny merytorycznej powstała lista rankingowa projektów rekomendowanych do finansowania. W wyniku przeprowadzenia wyżej określonej procedury konkursowej projekt nie uzyskał liczby punktów kwalifikującej go do dofinansowania, w konsekwencji czego Dyrektor Centrum decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. (dalej: " Dyrektor Centrum") odmówił przyznania środków finansowych.

Skarżący złożył odwołanie od decyzji Dyrektora Centrum do Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej: "Komisja Odwoławcza"). W wyniku rozpatrzenia odwołania w dniu [...] września 2012 r. Komisja Odwoławcza podjęła decyzję nr [...] o odmowie przyznania środków finansowych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, wniósł o uchylenie decyzji Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

art. 36 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (Dz. U. Nr 96, poz. 616 ze zm., dalej "ustawa o Centrum") poprzez nieregulaminowe przeprowadzenie konkursu;

art. 7, 77, 78 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej "kpa") poprzez zaniechanie rozpatrzenia materiału dowodowego w całości, a w konsekwencji wadliwe ustalenie stanu faktycznego w rozumieniu art. 145 § 1 lit. c ppsa;

art. 107 § 3 kpa poprzez niewłaściwe sformułowanie uzasadnienia w rozumieniu art. 145 § 1 lit. c ppsa.

Wyrokiem z dnia 28 października 2013r. (sygn. akt V SA/Wa 282/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję zasądzając na rzecz Skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku wskazał, że Komisja Odwoławcza rozpoznając odwołanie powinna szczegółowo uzasadnić dlaczego zarzuty Strony dotyczące przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej są nieuzasadnione. Wskazał, że brak szczegółowego uzasadnienia pozbawia Sąd możliwości weryfikacji czy ten etap oceny projektu został przeprowadzony prawidłowo. Wskazał, iż ocena merytoryczna projektów ma ekspercki charakter, a Sąd nie dysponuje fachową wiedzą jaką posiadają eksperci, dlatego bez szczegółowego uzasadnienia nie ma możliwości weryfikacji tego etapu oceny. Pomimo tego, że przebieg rozmowy kwalifikacyjnej jest nagrywany to biorąc pod uwagę, że dotyczy ona specjalistycznej wiedzy jej ewentualne odsłuchanie przez Sąd i tak nie pozwoliłoby mu zweryfikowanie oceny przyznanej przez Zespół Kwalifikacyjny. Brak szczegółowego uzasadnienia oceny dokonanej przez Komisję Odwoławczą sprawia, że przewidziana przez ustawodawcę możliwość złożenia skargi staje się iluzoryczna albowiem Sąd nie ma możliwości dokonania kontroli tego etapu oceny projektu.

Wskazał, że zgodnie z pkt 6.3. “Rozpatrywanie odwołań" zawartym w dokumencie “Procedura: postępowanie w sprawie rozpatrywania odwołań od decyzji Dyrektora NCBiR dotyczących finansowania projektów" Komisja Odwoławcza może podjąć uchwałę o zwróceniu się do Dyrektora o powołanie eksperta w celu sporządzenia opinii w sprawie zasadności zarzutów w stosunku do oceny merytorycznej wniosku, podniesionych w odwołaniu. Zdaniem Sądu biorąc pod uwagę konieczność posiadania wiedzy fachowej, w niniejszej sprawie, pożądane byłoby powołanie takiego eksperta, który po zapoznaniu się z przebiegiem rozmowy kwalifikacyjnej, mógłby wypowiedzieć się na temat merytorycznej wartości wypowiedzi Skarżącego w odniesieniu do zadawanych mu pytań oraz tego czy rozmowa ta i jej treść pozwalała na uznanie, że deklarowana przez Zespół Kwalifikacyjny ocena poszczególnych kryteriów II etapu oceny merytorycznej była adekwatna do wiedzy i sposobu przedstawienia zarówno projektu jak i sposobu zaprezentowania go przez Skarżącego. Pożądane, jak wskazał byłoby również dołączenie do akt sprawy opinii eksperta, aby Sąd mógł zapoznać się z nią. Zdaniem Sądu ocena eksperta byłaby również pomocna przy uzasadnianiu stanowiska Komisji Odwoławczej, które i dlaczego zarzuty strony są zasadne lub nieuzasadnione. Ekspert mając wiedzę specjalistyczną mógłby ocenić jak projekt został zaprezentowany podczas rozmowy kwalifikacyjnej i czy przebieg rozmowy spełnia poszczególne kryteria. Niezależnie od tego Sąd wskazał, że Regulamin powinien przewidywać obowiązek pisemnego uzasadnienia ocen przez Zespół Kwalifikacyjny - co pozwoliłoby zarówno Skarżącemu jak i Sądowi na zapoznanie się z tokiem myślenia Zespołu i przyjętymi przez niego przesłankami oceny.

Za niezasadne uznał zarzuty Skarżącego dotyczące naruszenia art. 7, 77, 78, 80, 107 § 3 kpa.

Wskazał też, iż ustawa o Centrum nie przewiduje stosowania przepisów kpa w prowadzonych przez Centrum postępowaniach konkursowych, w tym także do procedury odwoławczej przewidzianej w art. 40 ustawy o Centrum. To w ustawie o Centrum oraz w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 września 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu realizacji zadań Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (Dz. U. Nr 178, poz. 1200, dalej: "Rozporządzenie") określone zostały zasady postępowania w przypadku ubiegania się o dofinansowanie projektów, o których mowa w ustawie o Centrum. Różnią się one zasadniczo od zasad postępowania określonych w kpa.

Stosownie do art. 36 ustawy o Centrum wykonawcy projektów wyłaniani są w trybie konkursów, które ogłasza Dyrektor Centrum. Wnioski o finansowanie, składane w toku postępowania konkursowego, podlegają ocenie formalnej oraz merytorycznej. Oceny formalnej dokonują pracownicy Centrum. Eksperci, którzy są specjalistami z zakresu danych dziedzin nauki dokonują natomiast oceny merytorycznej. Przygotowanie i przekazanie Dyrektorowi Centrum listy rankingowej pozytywnie zaopiniowanych wniosków, na podstawie której wydawana jest decyzja Dyrektora Centrum o przyznaniu środków finansowych albo o odmowie przyznania środków finansowych jest następstwem ocen dokonywanych przez ekspertów pracujących w zespołach lub indywidualnie. Z uwagi na powyższe można więc mówić o wiążącym dla Dyrektora Centrum, charakterze stanowiska ekspertów. Zasady wyłaniania wykonawców projektów są sformułowane ogólnikowo, Dyrektor Centrum może jedynie w marginalnym stopniu wpływać na ich uszczegóławianie poprzez ustalanie regulaminów konkursów, o którym mowa w art. 36 ustawy o Centrum, czy też stosowanie na podstawie art. 39 ust. 5 ustawy o Centrum pozaustawowych kryteriów oceny. Stosownie do § 7 ust. 1 Rozporządzenia, informacja o decyzji Dyrektora Centrum jest niezwłocznie przekazywana wykonawcy projektu. Decyzja o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy o Centrum nie jest to decyzja w rozumieniu ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Użyte przez ustawodawcę pojęcie decyzji należy rozumieć jako informację lub zawiadomienie. Ustawodawca nie przewidział wydawania przez Dyrektora Centrum decyzji administracyjnych w rozumieniu przepisów kpa. Procedura wyłaniania beneficjentów jest diametralnie inna od procedury wydawania decyzji w indywidualnej sprawie, określonej przez kpa. Przewidziany jest inny system odwoławczy, nie ma mowy o zawieszeniu czy wznowieniu postępowania. Nie ma także mowy o postępowaniu dowodowym w rozumieniu kpa. Podniósł, iż ustawa o Centrum zawiera także regulację dotyczącą procedury odwoławczej od decyzji Dyrektora Centrum, która regulowana jest poza przepisami kpa. Procedurze odwoławczej nie podlegają wszelkie rozstrzygnięcia Dyrektora Centrum podejmowane w trakcie procedury konkursowej, a jedynie decyzje o przyznaniu środków finansowych albo o odmowie przyznania środków finansowych. Termin, do którego zachowania obowiązany jest wnioskodawca, na wniesienie odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji Dyrektora Centrum. Decyzję w sprawie przyznania lub odmowy przyznania środków finansowych Komisja Odwoławcza wydaje w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia odwołania i wnioskodawcy przysługuje na nią skarga do sądu administracyjnego.

Podkreślił, iż dla uznania, że w danej sprawie mamy do czynienia z decyzją administracyjną musi istnieć przepis prawa przyznający określonemu podmiotowi prawo do podejmowania decyzji administracyjnych rozumianych jako oparte na przepisach prawa administracyjnego władcze, jednostronne oświadczenie woli organu administracji publicznej, określające sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata.

Informacja o decyzji Dyrektora Centrum o przyznaniu lub odmowie przyznania dofinansowania jest więc rozstrzygnięciem, któremu nie można przypisać cech władczego rozstrzygnięcia administracyjnego. O przyznaniu albo nieprzyznaniu dofinansowania Dyrektor Centrum decyduje na podstawie listy rankingowej. Przygotowanie i przekazanie Dyrektorowi Centrum listy rankingowej pozytywnie zaopiniowanych wniosków, na podstawie której wydawana jest. decyzja o przyznaniu środków finansowych albo o odmowie przyznania środków finansowych jest następstwem ocen dokonywanych przez ekspertów pracujących w zespołach lub indywidualnie. Z uwagi na powyższe można więc mówić o wiążącym dla Dyrektora Centrum charakterze stanowiska ekspertów. Na podstawie wyników oceny eksperta lub zespołu ekspertów Dyrektor Centrum jedynie zawiadamia o przyznaniu środków finansowych na wykonywanie projektu a zatem brak jest podstaw do uznania, że wydaje on władcze rozstrzygniecie w indywidualnej sprawie.

Brak w ustawie o Centrum regulacji o stosowaniu przepisów kpa to zamierzone rozwiązanie legislacyjne. Zakładając racjonalność ustawodawcy stwierdził, iż gdyby do postępowań w sprawie przyznania dofinansowania miałyby być stosowane wprost lub odpowiednio przepisy kpa, wynikałoby to z ustawy o Centrum.

W wyniku ponownego rozpatrzenia odwołania M.B. od decyzji Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] lipca 2012r. roku na podstawie art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 roku o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (Dz.U. Nr 96, poz. 616 ze zm.), Komisja Odwoławcza Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju nr [...] z dnia [...] listopada 2014r. odmówiła przyznania środków finansowych.

W uzasadnieniu decyzji wskazała, iż z uwagi na podniesione w odwołaniu zarzuty, a także z uwagi na konieczność posiadania w przedmiotowej sprawie wiedzy fachowej uchwałą z dnia 26 lutego 2014r. zwróciła się do Dyrektora NCBiR o powołanie, zgodnie z obowiązującymi w NCBiR zasadami, eksperta, który dokona oceny zasadności podniesionych w odwołaniu zarzutów w stosunku do oceny merytorycznej wniosku. Wskazano, iż z dodatkowej ekspertyzy wynikało, że drugi etap oceny merytorycznej wniosku nr [...] został przeprowadzony wadliwie. Z uwagi na powyższe, Komisja Odwoławcza Rady NCBiR uchwałą z dnia [...] lipca 2014 r. zwróciła się do Dyrektora NCBiR o powołanie zgodnie z obowiązującymi w NCBiR zasadami, ekspertów, którzy w dniu [...] października 2014r. przeprowadzili ze Skarżącym rozmowę kwalifikacyjną przyznając odnośnie

• prezentacji projektu – średnią punktację 5,57;

• innowacyjności projektu – średnią punktację 5,14;

• możliwości wykorzystania w praktyce (komercjalizacji wyników projektu) – średnią punktację 1,29;

• koncepcji zarządzania projektem – średnią punktację 2,14

• oraz mobilności - średnią punktację 20,00.

Wskazano, iż przychylając się do stanowiska ekspertów zawartych w dokumencie - Ocena rozmowy kwalifikacyjnej - odmówiono przyznania środków finansowych na realizację projektu. Szerokie uzasadnienie stanowiska ekspertów powtórzone zostało w uzasadnieniu stanowiska Komisji Odwoławczej Rady NCBiR.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie decyzji Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

• art. 36 ustawy o NCBiR poprzez nieregulaminowe przeprowadzenie konkursu;

• art. 40 ust. 1 ustawy o NCBiR poprzez wydanie decyzji na podstawie nieprawidłowo zbudowanej listy rankingowej;

• art. 2 Konstytucji RP;

• art. 7 Konstytucji RP;

• art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a – c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania w stopniu – odpowiednio – mającym lub mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub też naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 134 par. 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Nadto w kontrolowanej sprawie, z uwagi na ponowne jej rozpatrywanie przez Komisję Odwoławczą Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju wskutek uchylenia poprzedniej decyzji tego organu z [...] września 2012r. przez tutejszy Sąd wyrokiem z 28 października 2013r. (sygn. akt V SA/Wa 282/13) Komisja Odwoławcza Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju stosownie do art. 153 p.p.s.a. była związana oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażoną w tym wyroku. Zgodnie z tym przepisem ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.

Przez ocenę prawną, o której mowa w powołanym przepisie, należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, odnoszący się do wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji.

Na tle powołanego przepisu nie może budzić wątpliwości stanowisko, że wskazania sądu administracyjnego co do dalszego postępowania są konsekwencją oceny prawnej, zwłaszcza konsekwencją oceny przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi i rezultatu tego postępowania w postaci materiału dowodowego zebranego w sprawie i jego oceny prawnej. Zmierzają one do uniknięcia błędów już popełnionych i zawierają wskazówki pozwalające na uniknięcie kolejnej wadliwości rozstrzygnięcia. Odstępstwo od tych wskazań może dotyczyć tylko dwóch sytuacji. Pierwsza z nich jest związana z ewentualną zmianą stanu faktycznego, jeśli w toku ponownego rozpatrywania sprawy zostanie stwierdzone, że jest on odmienny od tego jaki został przyjęty przez Sąd, natomiast druga sytuacja umożliwiająca odstępstwo od zasady związania wyrokiem Sądu w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. wiąże się ze zmianą stanu prawnego już po wydaniu tego wyroku przez Sąd.

Sąd podkreśla, że w orzecznictwie sądów administracyjnych, ugruntowane jest stanowisko o wynikającym z powyższego przepisu obowiązku podporządkowania się organów ocenie prawnej wyrażonej w uzasadnieniu wydanego wyroku uchylającego wcześniejszą decyzję, jeśli nie wystąpią wymienione powyżej dwa przypadki zezwalające na takie odstępstwo (por. wyrok z 5 kwietnia 2013 r. II SA/Kr 179/13; z 11 kwietnia 2013 r., I OSK 1790/11, pub. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stwierdzić zatem należy naruszenie przez organ art.. 153 p.p.s.a. powoduje konieczność – w razie wniesienia kolejnej skargi – uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż przepis ten stanowi gwarancję przestrzegania przez organy administracji publicznej zasady związania orzeczeniem Sądu.

W świetle powyższych rozważań kontrola zaskarżonej decyzji musiała być przeprowadzona nie tylko z uwzględnieniem przesłanek określonych w art. 145 par. 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., ale także dodatkowo i tych wynikających z art. 153 p.p.s.a.

Z uzasadnienia wyroku tut. Sądu z dnia 28 października 2013r. wynika, iż zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o Centrum wybór wykonawców projektów następuje w drodze konkursu ogłaszanego przez Dyrektora Centrum. Stosownie do tego przepisu to Dyrektor Centrum ustala i ogłasza regulamin konkursu. W dniu [...] grudnia 2011 r. Dyrektor Centrum ustalił Regulamin, w ramach którego Skarżący złożył wniosek o dofinansowanie projektu, który został poddany procedurze konkursowej. Wniosek został oceniony pod względem spełnienia kryteriów formalnych i następnie poddany dwuetapowej ocenie merytorycznej (stosownie do pkt 4.1 Regulaminu). Skarżący nie sformułował żadnych zarzutów co do przeprowadzonej oceny formalnej oraz pierwszego etapu oceny merytorycznej. Zgłoszone zastrzeżenia dotyczyły przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej, jak również kryteriów ocenianych w jej trakcie.

Sąd stwierdził, że zgodnie z Kryteriami oceny rozmowy kwalifikacyjnej w Programie [...] [...] konkurs (stanowiącymi Załącznik do Regulaminu), ocena lidera projektu dokonywana jest przez Zespół Kwalifikacyjny na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej z wnioskodawcą. Rozmowa kwalifikacyjna jest prowadzona zgodnie z kryteriami wskazanymi w karcie oceny rozmowy kwalifikacyjnej, w oparciu o wypunktowane kategorie i służy wyjaśnieniu wątpliwości i niejasności pozostałych po wcześniejszych etapach oceny, które dotyczą projektu i wskazanego we wniosku kierownika projektu. Proces ten jest kolejnym etapem oceny projektu oraz potencjalnego lidera. Rozmowa kwalifikacyjna stanowi niejako uzupełnienie oceny projektu i kandydata na kierownika projektu, dokonanej w pierwszym etapie oceny merytorycznej, które to uzupełnienie kończy długotrwały proces wyboru najlepszych projektów złożonych w Programie [...].

Sąd wskazał, iż na podstawie wyników pierwszego i drugiego etapu oceny merytorycznej powstaje lista rankingowa projektów rekomendowanych do finansowania, na podstawie której wydawana jest decyzja Dyrektora Centrum o przyznaniu środków finansowych albo o odmowie przyznania środków finansowych, a Komisja Odwoławcza rozpoznając odwołanie powinna szczegółowo uzasadnić dlaczego zarzuty Strony dotyczące przebiegu konkretnego etapu oceny (w niniejszej sprawie rozmowy kwalifikacyjnej) są nieuzasadnione. W przedmiotowej sprawie zaś zabrakło takiego uzasadnienia.

Wskazał, że zgodnie z pkt 6.3. “Rozpatrywanie odwołań" zawartym w dokumencie “Procedura: postepowanie w sprawie rozpatrywania odwołań od decyzji Dyrektora NCBiR dotyczących finansowania projektów" Komisja Odwoławcza może podjąć uchwałę o zwróceniu się do Dyrektora o powołanie eksperta w celu sporządzenia opinii w sprawie zasadności zarzutów w stosunku do oceny merytorycznej wniosku, podniesionych w odwołaniu. Zdaniem Sądu biorąc pod uwagę konieczność posiadania wiedzy fachowej, w niniejszej sprawie, pożądane byłoby powołanie takiego eksperta, który po zapoznaniu się z przebiegiem rozmowy kwalifikacyjnej, mógłby wypowiedzieć się na temat merytorycznej wartości wypowiedzi Skarżącego w odniesieniu do zadawanych mu pytań oraz tego czy rozmowa ta i jej treść pozawalała na uznanie, że deklarowana przez Zespół Kwalifikacyjny ocena poszczególnych kryteriów II etapu oceny merytorycznej była adekwatna do wiedzy i sposobu przedstawienia zarówno projektu jak i sposobu zaprezentowania go przez Skarżącego. Pożądane byłoby również dołączenie do akt sprawy opinii eksperta, aby Sąd mógł zapoznać się z nią. Zdaniem Sądu ocena eksperta byłaby również pomocna przy uzasadnianiu stanowiska Komisji Odwoławczej, które i dlaczego zarzuty strony są zasadne lub nieuzasadnione. Ekspert mając wiedzę specjalistyczną mógłby ocenić jak projekt został zaprezentowany podczas rozmowy kwalifikacyjnej i czy przebieg rozmowy spełnia poszczególne kryteria.

Stosując się do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Komisja Odwoławcza Rady NCBiR uchwałą z dnia [...] lutego 2014r. zwróciła się do Dyrektora NCBiR o powołanie, zgodnie z obowiązującymi w NCBiR zasadami eksperta, który dokonał oceny zasadności podniesionych w odwołaniu zarzutów w stosunku do oceny merytorycznej wniosku i wskazał, iż drugi etap oceny merytorycznej wniosku został przeprowadzony wadliwie. Następnie Komisja Odwoławcza Rady NCBiR uchwałą z dnia [...] lipca 2014r. zwróciła się do Dyrektora NCBiR o powołanie, zgodnie z obowiązującymi w NCBiR zasadami ekspertów, którzy w dniu [...] października 2014r. przeprowadzili ze Skarżącym rozmowę kwalifikacyjną, pisemnie uzasadniając swoje stanowisko.

Odwołanie Skarżącego rozpoznane zostało w dniu [...] listopada 2014r. Komisja Odwoławcza Rady NCBiR podjęła jednogłośnie decyzję nr [...] o odmowie przyznania Skarżącemu środków finansowych.

Wskazać należy, że Komisja Odwoławcza Rady NCBiR rozpoznając odwołanie powinna merytorycznie odnieść się do zarzutów podnoszonych przez Skarżącego w odwołaniu i uzasadnić dlaczego zarzuty Strony dotyczące przebiegu konkretnego etapu oceny są nieuzasadnione lub uzasadnione. Powyższe wynika z treści par. 5 ust. 3 Regulaminu Komisji Odwoławczej, który stanowi, że Komisja sporządza uzasadnienie decyzji o przyjęciu lub odrzuceniu zarzutów podniesionych w odwołaniu. Z treści par. 5 ust. 2 regulaminu wynika, że Komisja Odwoławcza może zwrócić się do Dyrektora NCBiR o powołanie eksperta, który dokona oceny zasadności podniesionych w odwołaniu zarzutów w stosunku do oceny merytorycznej wniosku. Z przepisów tych wynika, że uzasadnienie Komisji Odwoławczej powinno odnosić się do merytorycznych zarzutów odwołania.

W niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] listopada 2014 roku Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju dotyczyła odwołania Marka Burego od decyzji z dnia [...] lipca 2012roku, ale na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej przeprowadzonej w dniu [...] października 2014roku.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że w dalszym ciągu organ zobowiązany jest do przeanalizowania odwołania Skarżącego z dnia [...] listopada 2012 roku i odnieść się do zarzutów w nim podniesionych, wykorzystując w tym celu opinię z dnia [...] maja 2014r.

Ponownie należy wskazać, że uchybienie przez organ administracyjny przepisowi art. 153 p.p.s.a. powoduje konieczność – w razie złożenia na tej podstawie kolejnej skargi – uchylenia zaskarżonej decyzji. Rozwiązanie to stanowi gwarancję przestrzegania przez organy administracji publicznej obowiązku związania orzeczeniem sądu. Działania naruszające tę zasadę muszą być konsekwentnie eliminowane przez uchylanie wadliwych z tego powodu rozstrzygnięć administracyjnych już chociażby z uwagi na związanie wcześniej przedstawioną oceną prawną także i samego sądu administracyjnego. Bez ścisłego stosowania powołanego przepisu trudno byłoby zapewnić spójność działania systemu władzy państwowej. Jego nieprzestrzeganie w istocie podważałoby bowiem obowiązującą w polskim prawie zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji.

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę uznać należy, że organ zobligowany jest jeszcze raz do przeanalizowania odwołania Skarżącego z dnia [...] listopada 2012 roku i odnieść się do wskazanych w nim zarzutów dotyczących przeprowadzonej rozmowy kwalifikacyjnej, mając na względzie opinię eksperta z dnia [...] maja 2014roku.

Organ odwoławczy winien więc dokonać oceny merytorycznej środka zaskarżenia z dnia [...] listopada 2012 roku, a w konsekwencji powinny zostać wyjaśnione wszystkie sporne okoliczności, podniesione w tym odwołaniu.

Tym samym Sąd dopatrzył się naruszenia powołanego w skardze art. 36 i art. 40 ust. 1 ustawy o NCBiR poprzez rozstrzygnięcie w sprawie odmowy przyznania środków finansowych przy pominięciu przez organ odwoławczy zarzutów i argumentów podniesionych przez Skarżącego w odwołaniu i zawarciu w zaskarżonej decyzji oceny rozmowy kwalifikacyjnej (drugiej) z dnia [...] października 2014 roku, nieprzewidzianej w regulaminie konkursu.

Zdaniem Sądu jednakże nie można podzielić argumentów Skarżącego co do zarzutów naruszenia art. 2, 7 i 32 par. 1 i 2 Konstytucji jako zbyt daleko idących.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 146 par. 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.

O kosztach sądowych rozstrzygnięto na postawie art. 200 p.p.s.a.