Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1446/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1 i 2, art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M.Ł. o uzupełnienie co do kosztów wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi P.W. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego postanawia 1. odmówić uzupełnienia wyroku, 2. przyznać adwokatowi M.Ł. kwotę 17 (siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

W dniu 26 lutego 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek adwokat M.Ł. o uzupełnienie wyroku ogłoszonego w dniu 18 lutego 2014 r. w sprawie ze skargi P.W. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], poprzez orzeczenie zwrotu na rzecz pełnomocnika z urzędu kwoty 17 (siedemnastu) złotych uiszczonych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Wnioskująca podniosła, że wraz z dowodem uiszczenia ww. opłaty złożyła w dniu 27 stycznia 2014 r. pisemny wniosek o orzeczenie zwrotu powyższej kwoty. W wyroku z dnia 18 lutego 2014 r. Sąd nie orzekł co do powyższego wniosku, stąd niniejszy wniosek o uzupełnienie wyroku jest konieczny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 z późn. zm. - dalej również p.p.s.a.) strona może, w ciągu czternastu dni (...) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym ( § 2).

Zgodnie z powyższym uznać należy, że wniosek o uzupełnienie wyroku złożony przez adwokat M.Ł. nie zasługuje na uwzględnienie.

Uzupełnienie wyroku może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Orzeczenie o przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi strony wyznaczonemu z urzędu nie jest tego rodzaju orzeczeniem, które Sąd winien z urzędu zamieścić w orzeczeniu kończącym postępowanie. Żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zobowiązuje sądu do zawarcia rozstrzygnięcia w tym zakresie w tego typu orzeczeniu.

Ponadto warto zaznaczyć, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu może być rozpoznany przez wojewódzki sąd administracyjny odrębnym orzeczeniem, również po prawomocnym rozstrzygnięciu sprawy przed Sądem II instancji z uwzględnieniem udziału pełnomocnika z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wniosek taki może również rozpoznać odrębnym orzeczeniem referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 cytowane ustawy).

Powyższe rozważania można odnieść również do kwoty uiszczonej tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, stanowiącej część niezbędnych wydatków poniesionych dla udzielenia pomocy prawnej z urzędu, o których mowa w art. 250 p.p.s.a.

Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 21 października 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 810/13.

Należy zauważyć również, że nawet gdyby uznać powyższe stanowisko za nietrafne, wniosek nie mógłby zostać rozpoznany z jeszcze jednej przyczyny. Mianowicie z samej treści przepisu wynika, iż instytucja ta odnosi się do uzupełnienia wyroku sadu administracyjnego o brakujące rozstrzygnięcie, a wiec o takie, które powinno się w nim znaleźć, ale z jakichś przyczyn go zabrakło. W wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1446/13 z dnia 18 lutego 2014 r. zawarte zostało orzeczenie o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Wskazana we wniosku kwestia opłaty skarbowej dotyczyłaby więc różnicy zdań pomiędzy pełnomocnikiem a sądem co do wysokości należnego pełnomocnikowi zwrotu kosztów. Zatem właściwą drogą usunięcia tej rozbieżności byłoby skorzystanie przez pełnomocnika z przysługujących mu środków zaskarżenia, nie zaś wniosku o uzupełnienie wyroku.

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie pierwszym sentencji, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. postanowił odmówić uzupełnienia wyroku z dnia 18 lutego 2014 r.

Jednakże wskazane wyżej stanowisko sądu dotyczy jedynie wniosku o uzupełnienie wyroku.

Jak już wcześniej powiedziano, wojewódzki sąd administracyjny może odrębnym orzeczeniem, wydanym również po prawomocnym rozstrzygnięciu sprawy, orzec o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. W niniejszej sprawie pełnomocnik już w dniu 27 stycznia 2014 r. wniosła o orzeczenie zwrotu kwoty 17 (siedemnastu) złotych uiszczonych tytułem opłaty od pełnomocnictwa, załączając jednocześnie do akt sprawy dowód jej uiszczenia. Następnie na rozprawie wniosła o zasądzenie na jej rzecz wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części, co znalazło wyraz w treści wyroku z dnia 18 lutego 2014 r., którym przyznana została kwota 240 (dwieście czterdzieści) złotych wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług. Zatem zasadnym jest przyznanie pełnomocnik z urzędu również kwoty uiszczonej tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, jako zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków poniesionych w związku z udzieleniem pomocy prawnej.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzekł w jak punkcie drugim sentencji.