Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 208/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie oraz poprzedzającą je decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: art. 111l w zw. z art. 45 i art. 111n par. 1 i par. 2, art. 59 par. 1 pkt 2 i art. 60 par. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1619
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca) WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 października 2016 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji nieruchomości I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie [...] Skarbowego z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz B. S. kwotę [...]([...]) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej (organ), po rozpatrzeniu zażalenia B. S. (zobowiązana), utrzymał w mocy postanowienie Komornika Skarbowego [...] Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] r., oddalające skargę na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji nieruchomości.

Powyższe rozstrzygnięcie organu zapadło w następującym stanie sprawy:

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L. (organ podatkowy I instancji) decyzją z dnia [...] r. określił B. S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. w kwocie [...]zł wraz z odsetkami w wysokości [...] zł. Decyzja organu podatkowego I instancji została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie sygn. I SA/Lu 207/04 oddalił skargę B. S. na ostateczną decyzję organu odwoławczego, a Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. II FSK 943/05 oddalił skargę kasacyjną. W związku z tym, że B. S. nie wykonała ostatecznej i prawomocnej decyzji organu podatkowego i nie uregulowała zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. wraz z odsetkami, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w L. wystawił tytuły wykonawcze: [...] (obejmujący zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. w kwocie należności głównej [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę) i [...] (obejmujący odsetki od nieterminowo uiszczonych zaliczek w kwocie [...]zł), które skierował do egzekucji. W celu przymusowej realizacji ww. tytułów wykonawczych została wszczęta egzekucja w stosunku do majątku B. S., w tym do udziału zobowiązanej w prawie własności zabudowanej nieruchomości gruntowej, położonej w L. przy ul. [...]. W dniu [...] r., w siedzibie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w L., działającego już jako organ egzekucyjny, odbyła się pierwsza licytacja udziału zobowiązanej w prawie własności opisanej wyżej nieruchomości. Wobec braku licytantów pierwsza licytacja nie doszła do skutku. W protokole tej czynności znalazł się zapis, zgodnie z którym zobowiązana (reprezentowana przez pełnomocnika), powołując się na art. 111I w zw. z art. 45 i art. 111n § 1 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2014.1619 ze zm., aktualnie Dz.U.2016.599 ze zm. - u.p.e.a.), złożyła skargę na czynności poborcy skarbowego prowadzącego pierwszą licytację, gdyż w zaistniałych okolicznościach faktycznych i prawnych, jej zdaniem, postępowanie egzekucyjne podlega obligatoryjnemu umorzeniu na skutek wygaśnięcia i nieistnienia obowiązku oraz powinno zostać ono zawieszone z mocy prawa, a wobec tego czynności egzekucyjne nie mogą być prowadzone, postępowanie egzekucyjne jest niedopuszczalne. Komornik skarbowy, odnosząc się do powyższych żądań zobowiązanej, w protokole pierwszej licytacji zawarł rozstrzygnięcie o oddaleniu skargi na czynności poborcy skarbowego z tego powodu, że nie zawiera ona zarzutów wobec czynności poborcy skarbowego dokonywanych w toku pierwszej licytacji.

Na powyższe rozstrzygnięcie komornika skarbowego, które ma moc postanowienia, zobowiązana złożyła zażalenie, a w nim powtórzyła, że egzekwowany obowiązek wygasł w wyniku przedawnienia i dlatego należało odstąpić od czynności egzekucyjnych, a postępowanie egzekucyjne powinno ulec zawieszeniu z mocy prawa. Czynności egzekucyjne w tej sytuacji podlegają wstrzymaniu do czasu rozpoznania zarzutów na prowadzenie postępowania egzekucyjnego. Zdaniem zobowiązanej, co do zasady, prowadzone wobec niej postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu z mocy prawa na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i art. 60 § 1 w zw. z art. 33 pkt 1 u.p.e.a. oraz w zw. z art. 59 § 1 pkt 9 i art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2015.613 ze zm. - o.p.), gdyż wykonywany obowiązek uległ przedawnieniu i w następstwie wygasł.

Utrzymując w mocy postanowienie z dnia [...] r. o oddaleniu skargi na czynności poborcy skarbowego, organ wyjaśnił, że dopuszczalność prowadzenia postępowania egzekucyjnego, jak również przedawnienie przymusowo wykonywanego zobowiązania podatkowego i odsetek nie mogą być przedmiotem oceny w toku rozpatrywania skargi na czynności poborcy skarbowego, prowadzącego licytację nieruchomości. Zagadnienia te mogą być przedmiotem oceny i rozstrzygnięcia w odrębnym postępowaniu, na wniosek zobowiązanej. Ponadto organ zauważył, że kwestia dopuszczalności prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec zobowiązanej, w tym przedawnienia przymusowo wykonywanych obowiązków, została już rozstrzygnięta przez organ, który odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego, zaś w sprawach sygn. I SA/Lu 40/14 oraz sygn. I SA/Lu 259/14 skargi zobowiązanej zostały oddalone. Jednocześnie organ zaznaczył, że odrębne sprawy dotyczące umorzenia postępowania egzekucyjnego nie mają wpływu na ocenę formalnej poprawności czynności poborcy skarbowego, prowadzącego pierwszą licytację udziału zobowiązanej w prawie własności nieruchomości. Organ podkreślił przy tym, że skarga zobowiązanej zgłoszona w toku pierwszej licytacji nie odnosi się do żadnego z przepisów, regulujących prowadzenie licytacji przez poborcę skarbowego. W ocenie organu, poborca przeprowadził pierwszą licytację zgodnie z prawem, a więc przepisami u.p.e.a., przy czym nie doprowadziła ona do sprzedaży udziału w prawie własności nieruchomości z powodu braku licytantów. W dalszej kolejności organ motywował, że nie są również uzasadnione zarzuty zobowiązanej dotyczące naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267 ze zm., aktualnie Dz.U.2016.23 - k.p.a.), gdyż prowadząc pierwszą licytację poborca skarbowy nie uchybił zasadom prowadzenia postępowania wyjaśniającego. W przekonaniu organu, nie zasługiwały też na uwzględnienie zarzuty nawiązujące do przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, gdyż ustawa ta nie ma zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym.

Ponadto, zdaniem organu, bezprzedmiotowy jest wniosek zobowiązanej o wstrzymanie czynności egzekucyjnych i egzekucji do czasu rozpoznania zarzutów na prowadzenie postępowania egzekucyjnego, ponieważ aktualnie nie toczy się postępowanie, którego przedmiotem byłyby zarzuty zobowiązanej.

W skardze na powyższe postanowienie B. S. wniosła o jego uchylenie w całości wraz z postanowieniem z dnia [...] r. oraz o umorzenie postępowania egzekucyjnego, a ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Zarzuciła naruszenie art. 54 w zw. z art. 111c § 1 i § 2, art. 59 § 1 pkt 2, art. 60 § 1, art. 33, art. 35, art. 45 § 1, art. 7 § 3 u.p.e.a. oraz art. 59 § 1 pkt 9 i art. 70 § 1 o.p., gdyż, według zobowiązanej, w ogóle nie powinno dojść do licytacji udziału w nieruchomości. W przekonaniu zobowiązanej, egzekwowany obowiązek wygasł w wyniku przedawnienia, a zatem postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i art. 60 § 1 u.p.e.a. Zdaniem zobowiązanej, w związku ze zgłoszeniem zarzutów postępowanie egzekucyjne należało zawiesić z mocy prawa, zgodnie z art. 35 u.p.e.a. Natomiast prowadzenie w tych okolicznościach czynności egzekucyjnych, stosowanie środków egzekucyjnych wobec zobowiązanej należy ocenić jako niedopuszczalne.

Zobowiązana zarzuciła także naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie Dz.U.2016.718 ze zm. - p.p.s.a.) poprzez zastosowanie się przez organ do zasady związania oceną prawną dokonaną przez sąd w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja wymiarowa w istocie nie została rzetelnie skontrolowana w granicach zakreślonych skargą.

Następnie zobowiązana sformułowała zarzut naruszenia art. 23 § 1, § 2 i § 3 u.p.e.a. z powodu niedopełnienia przez organ obowiązku kontroli przestrzegania przepisów prawa przez wierzyciela oraz organ egzekucyjny, w szczególności jeśli chodzi o zagadnienie nieistnienia egzekwowanego obowiązku w wyniku jego przedawnienia.

Ostatni z zarzutów zawartych w skardze zobowiązanej dotyczył naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez niewyjaśnienie istoty sprawy.

W uzasadnieniu skargi zobowiązana - tak, jak w postępowaniu egzekucyjnym - zasadniczo powoływała się na okoliczności przedawnienia dochodzonych należności, a w rezultacie bezprawność wszelkich stosowanych środków egzekucyjnych i podejmowanych czynności egzekucyjnych, skierowanych do jej majątku. Podkreślała, że przedawnienie egzekwowanego obowiązku jest okolicznością, którą organ egzekucyjny ma obowiązek brać pod uwagę z urzędu. Zdaniem zobowiązanej, do pierwszej licytacji jej udziału w nieruchomości w dniu [...] r. w ogóle nie powinno dojść, co organ zupełnie pominął, oddalając skargę zgłoszoną w toku tej czynności.

Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.

W piśmie z dnia 24 września 2016 r. (k.27 i nast. akt sądowych) zobowiązana ponownie wykazywała zasadność umorzenia, zawieszenia i wstrzymania postępowania egzekucyjnego z uwagi na przedawnienie. Raz jeszcze nawiązywała do regulacji prawnych wymienionych w skardze oraz do zarzutów złożonych w związku z prowadzoną egzekucją, skierowaną do udziału w nieruchomości. Zdaniem zobowiązanej, za zasadnością jej stanowiska przemawiają motywy orzeczenia w sprawie sygn. I SA/Lu 968/15, w której skarga została uwzględniona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga zobowiązanej zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie, jak również poprzedzające je postanowienie z dnia [...] r. nie odpowiadają prawu.

W pierwszej kolejności trzeba stwierdzić, że lektura protokołu licytacji z dnia [...] r. prowadzi do wniosku, zgodnie z którym zobowiązana (reprezentowana przez męża, jako pełnomocnika) nie sformułowała żadnych zarzutów dotyczących ściśle czynności poborcy skarbowego, prowadzącego pierwszą licytację. Natomiast wyraźnie domagała się umorzenia, zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec niej oraz wstrzymania czynności egzekucyjnych, a nawet samego postępowania egzekucyjnego. Wobec tego kwestionowała samą zasadę prowadzenia postępowania egzekucyjnego i stosowania wobec niej jakichkolwiek środków egzekucyjnych, podejmowania czynności egzekucyjnych. W tych okolicznościach żądania zgłoszone przez zobowiązaną w dniu [...] r., w toku pierwszej licytacji, ściśle rzecz biorąc, nie stanowiły skargi na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji, o której stanowi art. 111l u.p.e.a. Przy ocenie z jakim środkiem zaskarżenia bądź wnioskiem mamy do czynienia, m.in. w postępowaniu egzekucyjnym, zasadnicze znaczenie ma bowiem treść zawartych w nich żądań, oczekiwań osoby, od której one pochodzą, w tym przypadku zobowiązanej. Nie ma żadnego znaczenia jak zobowiązana nazwała czy zatytułowała zgłoszone żądania, gdyż rozstrzygająca była ich treść, nie zaś nazwa. Także powołana przez zobowiązaną podstawa prawna, tj. art. 111l u.p.e.a., nie miała zasadniczego znaczenia, tym bardziej wiążącego charakteru, przy ocenie z jakimi żądaniami ma do czynienia organ egzekucyjny, zwłaszcza że zobowiązana nie była reprezentowana w postępowaniu egzekucyjnym przez adwokata, radcę prawnego czy doradcę podatkowego.

Warto zauważyć, że zarówno zobowiązana, jak też organ, pozostają w zgodzie co do tego, że żądania, jakie zobowiązana zgłosiła w toku pierwszej licytacji, nie dotyczą zgodności z prawem ściśle czynności poborcy skarbowego. Natomiast zmierzają do zakwestionowania legalności prowadzenia wobec zobowiązanej postępowania egzekucyjnego - co do zasady. Tymczasem skarga, o której mówi art. 111l u.p.e.a., może dotyczyć wyłącznie czynności poborcy skarbowego, podejmowanych w toku licytacji, nie zaś kwestii odnoszących się do samej zasadności prowadzenia egzekucji (por. Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz., red. R. Hauser, A. Skoczylas, wyd. 7. C.H.BECK, do art. 111l u.p.e.a.).

W tym stanie sprawy nie odpowiada prawu sytuacja, w której organ rozpatrujący zażalenie - z jednej strony - stwierdza, że żądania zobowiązanej wykraczają poza granice skargi na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji, określonej w art. 111l u.p.e.a., a - z drugiej strony - nie zobowiązuje organu egzekucyjnego do rozpatrzenia zgłoszonych żądań zgodnie z ich treścią, tylko utrzymuje w mocy postanowienie z dnia [...] r. oddalające skargę na czynności poborcy skarbowego. Co więcej, w końcowej części uzasadnienia kontrolowanego postanowienia, organ wyjaśnił z jakich powodów nie doszło do zawieszenia czy wstrzymania postępowania egzekucyjnego (gdyż nie toczy się postępowanie wywołane zarzutami zobowiązanej). Zatem organ, zgadzając się z oddaleniem skargi na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji, sam wykroczył poza przedmiotowe granice tego szczególnego środka zaskarżenia i w nieadekwatnym trybie odniósł się negatywnie do żądań zobowiązanej dotyczących nie tyle prowadzenia licytacji, co zawieszenia i wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Innymi słowy, stanowisko organu zawiera w sobie zasadniczą sprzeczność, gdyż organ merytorycznie rozstrzyga o skardze na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji, jednocześnie stwierdzając, że "skarga" ta nie dotyczy czynności poborcy skarbowego tylko zawiera żądania umorzenia, zawieszenia i wstrzymania prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Co więcej, organ oczekuje jeszcze złożenia stosownych wniosków przez zobowiązaną.

W tej sytuacji organ, zobowiązany do sprawowania nadzoru nad egzekucją administracyjną na zasadach określonych w art. 23 u.p.e.a., powinien (w rozumieniu jego obowiązku) podjąć działania w celu nadania właściwego biegu wnioskom zobowiązanej, jakie zgłosiła w toku licytacji, kierując się ich treścią, nie zaś nadanym tytułem czy powoływanym przepisem prawa. Przede wszystkim sposób ich załatwienia powinien zmierzać do wykazania i wyjaśnienia zobowiązanej czy na dzień [...] r. - pierwszej licytacji - egzekwowany obowiązek istniał, czy też uległ przedawnieniu. Jest to przecież zasadniczy argument zobowiązanej, na podstawie którego oczekuje ona umorzenia postępowania egzekucyjnego, a do czasu umorzenia, zawieszenia i wstrzymania tego postępowania. Natomiast dotychczasowe stanowisko organu, zaprezentowane w kontrolowanym postanowieniu w istocie ma ten skutek, że zgłoszone przez zobowiązaną żądania nie zostaną rozstrzygnięte (formalnie bądź merytorycznie, czego sąd na obecnym etapie nie jest uprawniony przesądzać) w oparciu o aktualne okoliczności faktyczne i prawne, w jakich prowadzona jest egzekucja skierowana do nieruchomości zobowiązanej. Trzeba zgodzić się ze zobowiązaną co do tego, że organ egzekucyjny, a w dalszej kolejności organ nadzorujący egzekucję, mają obowiązek mieć w polu widzenia przedawnienie egzekwowanego obowiązku z urzędu i na każdym etapie postępowania egzekucyjnego w tym celu, aby nie doszło do sytuacji, w której zobowiązana zostanie trwale pozbawiona składnika majątkowego w postaci udziału w prawie własności nieruchomości w związku z przymusowym wykonywaniem przedawnionych zaległości podatkowych (ściślej zobowiązań, które stały się zaległościami podatkowymi). Taki obowiązek organu egzekucyjnego i organu nadzorującego egzekucję wynika z art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a., gdyż w razie przedawnienia egzekwowanego zobowiązania podatkowego postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu z urzędu (umarza się), bez względu na inicjatywę zobowiązanej.

W kontekście żądania zobowiązanej umorzenia postępowania egzekucyjnego wymaga odnotowania, że wyroki w sprawach sygn.: I SA/Lu 40/14, I SA/Lu 259/14 (w których skargi zobowiązanej na postanowienia odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego zostały oddalone) oraz I SA/Lu 968/15 (w której z kolei skarga zobowiązanej na postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego została uwzględniona) na dzień zamknięcia rozprawy i wyrokowania w nin. sprawie nie były prawomocne. Zatem nie kształtowały sytuacji prawnej zobowiązanej w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym w sposób definitywny, trwały. Natomiast w związku z upływem czasu, mając na uwadze okres od daty kiedy były wydawane zaskarżone postanowienia odmawiające umorzenia do dnia pierwszej licytacji, tj. [...] r., zaistnienie przedawnienia, co do zasady, nie jest wykluczone, a kwestia ta wymagała wyjaśnienia w pierwszej kolejności przez organ egzekucyjny.

Z kolei, zatrzymując się przy instytucji zawieszenia postępowania egzekucyjnego trzeba zauważyć, że wniosek w tym przedmiocie wymaga analizy nie tylko na gruncie art. 35 § 1 u.p.e.a. (przy czym z przedstawionej części akt egzekucyjnych wynika, że nie toczy się postępowanie wywołane ściśle zarzutami w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, które przecież zgłasza się w terminie 7 dni od doręczenia tytułu wykonawczego, stosownie do treści art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a.), ale także z punktu widzenia przesłanek zawieszenia wymienionych w art. 56 § 1 u.p.e.a., a na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu bądź o odmowie zawieszenia służy zażalenie, o czym stanowi art. 56 § 3 i § 4 u.p.e.a. Trzeba jeszcze zaznaczyć, że również art. 56 § 1 u.p.e.a. mówi o tym, że postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części, a więc nie nawiązuje do inicjatywy zobowiązanej. Zatem wniosek zobowiązanej dotyczący zawieszenia postępowania egzekucyjnego wymagał stosownego rozstrzygnięcia, nie przez komornika skarbowego, tylko mocą postanowienia organu egzekucyjnego.

Organ nie może również pomijać, że zobowiązana posługuje się pojęciem zarzutów w odniesieniu do - najogólniej rzecz ujmując - środków zaskarżenia. Tym bardziej więc istotna jest analiza treści formułowanych przez nią żądań, z odejściem od pojęć, jakimi się posługuje przy nazywaniu składanych wniosków.

W kwestii wstrzymania postępowania egzekucyjnego czy poszczególnych czynności egzekucyjnych, organ powinien (w rozumieniu obowiązku) w pierwszej kolejności przenalizować tej treści żądanie zobowiązanej w świetle regulacji dotyczących uprawnień organu sprawującego nadzór nad egzekucją, w szczególności art. 23 § 6 u.p.e.a. Natomiast organ nie był uprawniony, aby odmawiać wstrzymania postępowania egzekucyjnego lub czynności egzekucyjnych wyłącznie w uzasadnieniu postanowienia, utrzymującego w mocy postanowienie o oddaleniu skargi na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji.

Podsumowując, zgodzić się należy ze zobowiązaną w tym zakresie, że organ nie doprowadził do nadania prawidłowego biegu wnioskom zgłoszonym w toku licytacji, naruszając w ten sposób w pierwszej kolejności art. 7 i art. 8 k.p.a. w powiązaniu z art. 18 u.p.e.a. Jednak jednocześnie trzeba wyraźnie podkreślić, że wynik niniejszej sądowej kontroli legalności w żadnym razie nie przesądza o zasadności umorzenia, zawieszenia czy wstrzymania postępowania egzekucyjnego, prowadzonego wobec zobowiązanej. Natomiast zasadniczo należy stwierdzić, że żądania tej treści nie mogły być potraktowane jako skarga na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji i nie mogły być rozstrzygane w ramach takiej skargi, nawet jeśli zobowiązana żądanie umorzenia, zawieszenia czy wstrzymania postępowania egzekucyjnego nazwała skargą.

W związku z tym zarzuty formułowane w skardze do sądu, zmierzające do wykazania, że egzekwowany obowiązek wygasł w wyniku przedawnienia, a postępowanie egzekucyjne podlega wstrzymaniu, zawieszeniu i umorzeniu, na obecnym etapie nie mogły podlegać merytorycznej ocenie przez sąd. Są to kwestie, o których rozstrzyga (formalnie bądź merytorycznie) właściwy organ, we właściwym trybie, nie zaś komornik skarbowy w trybie skargi na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji, o czym już była mowa wyżej. Dla ścisłości trzeba jednak zauważyć, że zobowiązana w toku pierwszej licytacji nie przedstawiła poborcy skarbowemu (egzekutorowi) dowodów stwierdzających m.in. wygaśnięcie lub nieistnienie obowiązku w wyniku przedawnienia, wymienionych w art. 45 § 1 u.p.e.a., gdyż na dzień wydania kontrolowanego postanowienia toczył się spór o to czy egzekwowany obowiązek istnieje, niezakończony w sposób ostateczny i prawomocny.

Dlatego należało uchylić zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] r. na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c przy zastosowaniu art. 135 p.p.s.a. Zgodnie ze znowelizowanym brzmieniem art. 152 p.p.s.a. uwzględnienie skargi oznacza, że zaskarżone postanowienie nie wywołuje skutków prawnych aż do chwili uprawomocnienia się wyroku (por. art. 2 ustawy nowelizującej - Dz.U.2015.658). Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia natomiast art. 200 p.p.s.a.