Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 7/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1; art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz odmowy przyznania tych płatności postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...].


UZASADNIENIE

M. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż sam prowadzi gospodarstwo domowe, posiada dom o pow. [...] m2, natomiast nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 763 zł z tytułu emerytury. Wnioskodawca wskazał, iż ponosi wydatki związane z alimentami na córkę – 600 zł miesięcznie, wydatki na utrzymanie mieszkania oraz na leczenie. Oświadczył ponadto, iż żyje z wyprzedaży resztek narzędzi rolniczych.

W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny stanu majątkowego posiadania wnioskodawcy, został on wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia. W szczególności wyjaśnienia wymagało jaka jest rzeczywista wysokość miesięcznych dochodów skarżącego, skoro oświadczone wydatki przewyższają dochód podany w rubryce nr 10 formularza PPF.

Pismem z dnia 14 lutego 2012 r. wnioskodawca wskazał, iż z tytułu sprzedaży zużytych narzędzi rolniczych uzyskuje od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych, jest to sprzedaż okazjonalna i nie stanowi stałego miesięcznego dochodu. Oświadczył ponadto, iż nie posiada rachunków bankowych, lokat ani oszczędności pieniężnych.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawcy i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W szczególności wzięto pod uwagę niewielką wysokość stałych dochodów wnioskodawcy z tytułu emerytury, jak również tę okoliczność, iż w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz partycypowania w obowiązku alimentacyjnym, wyprzedaje on swój majątek ruchomy.

W sprawie zważono ponadto, iż wnioskodawca wystąpił z dwiema skargami, zaś łączna wysokość kosztów sądowych, do których uiszczenia został wezwany wynosi 400 zł.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.