Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 253/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-11-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, , , po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest oznaczona w sentencji niniejszego postanowienia decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w K. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza R. z dnia

[...] nr [...] określającą B S.A. w K. (obecnie A S.A. w B.) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r.

w kwocie [...] zł.

Z akt sprawy wynika, że po wszczęciu postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2010 r. postanowieniem z dnia [...], organ I instancji decyzją z dnia [...] określił Spółce zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie [...] zł. Postanowieniem z dnia [...] decyzji z dnia [...] został nadany rygor natychmiastowej wykonalności (postanowienie to nie zostało zaskarżone). Po uchyleniu przez organ odwoławczy ww. decyzji z dnia [...]

i przekazaniu sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, wydano decyzję z dnia [...], którą określono Spółce wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie [...] zł.

Odnosząc się w treści zaskarżonej decyzji do kwestii przedawnienia spornego zobowiązania podatkowego Kolegium podniosło, że termin przedawnienia zobowiązania podatkowego został przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego w postaci doręczenia tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] wraz z zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego w dniu [...] i pobraniem należności u zobowiązanego w dniach [...].

W piśmie procesowym z dnia [...] Kolegium wniosło o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy o sygn. akt II FSK 1568/17, które może mieć istotny wpływ na wynik sprawy niniejszej.

W odpowiedzi pełnomocnik podatnika w piśmie z dnia [...] nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania powołując się m.in. na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 845/05 oraz na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2008 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 1992/07.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369

ze zm.), dalej "ppsa", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia

7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08; orzeczenia sądów administracyjnych

są dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przyjmuje się, iż zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08).

Podkreślić nadto należy, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym

lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex

nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005,

s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności

i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej

i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygnięcie.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że kwestią sporną pomiędzy stronami jest m.in. ocena skutków uchylenia decyzji organu I instancji po wznowieniu postępowania na bieg terminu przedawnienia zobowiązania. Tymczasem zauważyć należy, że w wyroku tut. Sądu

z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 917/16 zapadło niejednomyślne rozstrzygnięcie w przedmiocie materialnoprawnych skutków uchylenia decyzji organu I instancji na bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Od powyższego wyroku wniesiono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 listopada 2017 r., sygn. akt II FSK 1568/17 zawiesił postępowanie w sprawie rozpatrzenia ww. skargi kasacyjnej z uwagi na przedstawienie składowi 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego

– postanowieniem z dnia 20 października 2017 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 24/16 – zagadnienia prawnego: "Czy uchylenie decyzji ostatecznej w zakresie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania powoduje unicestwienie materialnoprawnego skutku zastosowania środka egzekucyjnego w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201)?". Powyższe oznacza, że pod ocenę składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego poddano ocenę wpływu na bieg terminów przedawnienia dokonanych czynności egzekucyjnych w oparciu o decyzję, którą następnie uchylono przy jednoczesnym pozostawaniu w obrocie prawnym postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności uchylonej decyzji.

Wskazać zatem należy, że treść uchwały podjętej przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt I FPS 5/17 w kwestii dotyczącej wskazanego zagadnienia prawnego będzie miała istotne znaczenie dla wyniku rozpoznawanej sprawy. Stąd też celowym stało się zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu podjęcia uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny w ww. sprawie oraz prawomocnego zakończenia postępowania

w sprawie o sygn. akt II FSK 1568/17.

Oceniając powyższe z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej Sąd przyjął, iż niniejsze postępowanie powinno zostać zawieszone.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.