Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 133/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 24 lutego 2023 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. z o.o. w W. na postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy Niemcza z dnia 20 grudnia 2021 r. nr 2678/2021 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2022 r. Burmistrz Miasta i Gminy Niemcza odmówił E. Sp z o.o. w W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy. W postanowieniu organ zawarł pouczenie, że od wydanego rozstrzygnięcia służy stronie zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Pismem z dnia 1 lutego 2022 r. nazwanym "Zażalenie" Spółka wywiodła skargę na opisane postanowienie Burmistrza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż określone w punktach od 1 do 5a, przyp. sądu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z dopuszczalnością skargi mamy do czynienia wówczas, gdy spełnione są zarówno przesłanki przedmiotowe, gdy przedmiotem zaskarżenia objęta jest taka forma działalności organów administracji publicznej, od której przysługuje skarga, jak i podmiotowe, gdy wnosi ją podmiot, któremu przysługuje legitymacja skargowa. Jednym z warunków formalnych wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 p.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Obowiązek wyczerpania, przed wniesieniem skargi do sądu, środków zaskarżenia wynika z założenia, że postępowanie sądowoadministracyjne nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania.

Natomiast zgodnie z treścią art. 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000, dalej jako k.p.a. ) O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. I to właśnie rozstrzygnięcie organu odwoławczego może podlegać kontroli sądowoadministracyjnej.

Burmistrz w rozpoznawanej sprawie nie powinien był zatem orzekać w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a wniosek ten przekazać do rozpoznania wraz z odwołaniem do właściwego Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Tymczasem wydane przez organ pierwszoinstancyjny postanowienie zawierało równocześnie błędne pouczenie, że odwołać się można od niego w drodze zażalenia do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu. Jest to w sposób oczywisty pouczenie błędne. Błędne pouczenie nie może co prawda wywoływać w stosunku do strony negatywnych konsekwencji, jednakże z akt sprawy wynika, że Burmistrz ostatecznie przekazał odwołanie wraz z wnioskiem do Kolegium, które w tym przedmiocie w sposób ostateczny orzekło. Strona nie poniosła zatem negatywnych konsekwencji błędnego działania organu pierwszej instancji.

Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Dlatego też sąd zobligowany jest do skontrolowania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Wobec stwierdzenia w niniejszej sprawie, że przedmiot skargi nie mieści się w zbiorze aktów poddanych kontroli sądowoadministracynej, wedle katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 – art. 3 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.