Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 954/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 88, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 641/10 o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B.W. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia drzew stanowiących przeszkody lotnicze postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek B.W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2009 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r. skarga strony została odrzucona jako wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. W dniu 1 czerwca 2010 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wystąpienia ze skargą, wskazując, iż nie ponosi ona winy w uchybieniu, które powstało na skutek jej złej sytuacji materialnej i problemów ze wzrokiem. To właśnie z uwagi na słaby wzrok skarżąca pomyliła daty widniejące na stemplu pocztowym i przyjęła, że doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 8 stycznia 2010 r., a nie w dniu 6 stycznia 2010 r. W ocenie Sądu I instancji wskazane przez skarżącą okoliczności nie mogły stanowić przesłanki przywrócenia uchybionego terminu, bowiem strona nie wykazała aby uchybienie nastąpiło bez jej winy. Sąd uznał, iż skarżąca nie dołożyła należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, a przeszkoda, na którą się powołała, nie była nie do przezwyciężenia, co uniemożliwiało przywrócenia terminu w oparciu o art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła B.W., domagając się zmiany orzeczenia i przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca ponownie powołała się na swoją złą sytuację materialną i problemy ze wzrokiem, które jej zdaniem wskazywały na brak winy w uchybieniu i uzasadniały przywrócenie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu możliwe jest tylko wtedy, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Z kolei art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż ciężar wykazania braku winy spoczywa na stronie, która domaga się przywrócenia i która winna we wniosku wskazać okoliczności uprawdopodabniające brak swojej winy w uchybieniu.

W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż B.W. – powołując się na swoją sytuację ekonomiczną i problemy zdrowotne – nie wykazała, aby uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. Stanowisko to uznać trzeba za zasadne.

Jak zauważył to Sąd I instancji okoliczności, na jakie powołała się skarżąca nie mogły stanowić przesłanki przywrócenia, bowiem nie można przyjąć, żeby niskie dochody czy problemy ze wzrokiem miały wpływ na terminowość dokonywania czynności w postępowaniu sądowym. Ponadto twierdzenia o braku możliwości pokrycia kosztów ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu nie znajdują jakiegokolwiek uzasadnienia w świetle faktu, iż B.W. udzieliła pełnomocnictwa adwokatowi J.S., który został ustanowiony w sprawie z wyboru skarżącej.

Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, iż strona nie zachowała należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw, a wskazane przeszkody nie należały do nie dających się przezwyciężyć.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.