Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 182/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit c
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta-Zielińska-Śpiewak, , Protokolant ref. staż. Agata Abramowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi T. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego T. W. kwotę 799 zł (siedemset dziewięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania T. W. od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] września 2015r. odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego, budynku gospodarczo-mieszkalnego oraz dwóch szamb szczelnych, na działce nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] – utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] wskazał, że w dniu [...] maja 2015r. wpłynął do Urzędu [...] dla Dzielnicy [...] wniosek T. W. o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego, budynku gospodarczo-mieszkalnego oraz szamba szczelnego, na działce nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...].

Prezydent [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2015r. nałożył na T. W. obowiązek usunięcia braków/nieprawidłowości ww. wniosku w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia. W dniu [...] lipca 2015r. złożono pismo z załączonymi do niego: uzupełnionym projektem, wyjaśnieniami inwestora oraz ekspertyzą geotechniczną (sporządzoną w lipcu 2015r. przez mgr. R. K.).

Pismem z dnia [...] lipca 2015r. Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...], w związku z wątpliwościami dotyczącymi przedmiotowej sprawy, zwrócił się do Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych z prośbą o zajęcie stanowiska "[...] w sprawie możliwości zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budową inwestycji na ww. nieruchomościach, przy braku odlesienia dla obszaru stanowiącego dojście i dojazd do projektowanych dwóch budynków." Do czasu zajęcia stanowiska w sprawie przez Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych Prezydent [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2015r. zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wniosku T. W.

Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w [...] wskazała w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015r. (znak: [...]), że Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych nie jest właściwy do wydania opinii w sprawie cyt. "możliwości zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę" dodając, że ochrona gruntów leśnych polega na ograniczaniu przeznaczenia ich na cele nieleśne i każde ustalenie innego niż leśny sposobu użytkowania tych gruntów, w tym także projektowana obsługa komunikacyjna do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - grunt leśny, na którym projektuje się dojścia i dojazdy do budynków mieszkalnych jednorodzinnych, wymaga wyłączenia z produkcji leśnej.

W dniu [...] września 2015r. Prezydent [...] postanowieniem nr [...] podjął z urzędu przedmiotowe postępowanie, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] września 2015r. (znak: [...]) odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę opisanej powyżej inwestycji.

W wyniku rozpoznania odwołania T. W. od tej decyzji, zapadła zaskarżona w sprawie niniejszej decyzja Wojewody [...].

Organ drugiej instancji uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie powołał się na art. 138 k.p.a. podkreślając, że organ odwoławczy nie ogranicza się tylko do kontroli zaskarżonej decyzji, lecz zobowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę w jej całokształcie.

Wojewoda [...] wskazał, że Prezydent [...] nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia przedłożonego wniosku poprzez przedstawienie projektu budowlanego wykonanego według rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012r. Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), zgodnego w zakresie funkcji z decyzją nr [...] o warunkach zabudowy, a także weryfikacji projektu budowlanego z uwzględnieniem uwag dot. projektu zagospodarowania terenu, części opisowej projektu budowlanego oraz części formalno-prawnej projektu, tj.: - "projekt zagospodarowania terenu przedłożyć w czterech egzemplarzach na aktualnej mapie do celów projektowych wraz z aktualnymi uzgodnieniami z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych; - miejsce do gromadzenia odpadów stałych zaprojektować zgodnie z zapisem § 22, ust. 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wg którego między utwardzonymi placami a miejscem dojazdu samochodów wywożących odpady powinno być utwardzone dojście, umożliwiające przemieszczanie pojemników na własnych kołach lub wózkach; - określić miejsce podłączenia projektowanego własnego ujęcia wody do budynku gospodarczo- mieszkalnego; - zapewnić miejsca parkingowe zgodnie ze wskaźnikiem zawartym w pkt. 1.4. decyzji nr [...] o warunkach zabudowy (min. 2 stanowiska postojowe na 1 lokal mieszkalny); - uzupełnić projekt zagospodarowania terenu o wymiary zbiornika na nieczystości płynne od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, uwzględniając zapis zawarty w § 36, ust. 2, pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; - zapewnić dojazd i dojście do projektowanych budynków zgodnie z rozdziałem 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a w szczególności § 14, ust. 1 i §15, ust. 2"; - określić lokalizację oraz sposób pozyskiwania ciepła z projektowanej pompy ciepła; - jednoznacznie określić funkcję budynku gospodarczo-mieszkalnego; - przedłożyć zgodę zastępcy drogi na lokalizację zjazdu z ul. [...], uzyskaną w Wydziale Infrastruktury Urzędu Dzielnicy [...]; - przedłożyć dokument potwierdzający wyłączenie z produkcji leśnej terenu przeznaczonego pod planowaną inwestycję (układ komunikacyjny), uzyskany w Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...], przy ul. [...]". W odpowiedzi na ww. postanowienie, w dniu [...] lipca 2015r. uzupełniono w części dokumenty i wskazano brak konieczności wyłączenia z produkcji leśnej terenu przeznaczonego pod inwestycję (układ komunikacyjny) z uwagi na ostateczną decyzję nr [...] o warunkach zabudowy, w której uwzględniono pozytywne uzgodnienie projektu z Regionalną Dyrekcją Lasów Państwowych w [...].

Wojewoda [...] przywołał stanowisko Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] wyrażone na żądanie organu pierwszej instancji, w którym poinformowano, że "[..,] każde ustalenie innego niż leśny sposobu użytkowania tych (leśnych) gruntów, w tym także projektowana obsługa komunikacyjna do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, a więc grunt leśny, na którym projektuje się dojścia i dojazdy do budynków mieszkalnych jednorodzinnych, wymaga wyłączenia z produkcji leśnej". Tym samym w związku z brakiem przedłożenia przez inwestora dokumentu potwierdzającego wyłączenie z produkcji leśnej terenu przeznaczonego pod planowaną inwestycję (układ komunikacyjny), zgodnie z nałożonym obowiązkiem zawartym w postanowieniu organu pierwszej instancji nr [...] z dnia [...] czerwca 2015r, nie doszło do usunięcia wszystkich wskazanych z ww. postanowieniem nieprawidłowości. Nie mogło dojść zatem do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Wojewoda [...] podniósł także, że terenem inwestycji jest działka nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] położona przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w [...]. Obszar inwestycji ma kształt trapezu i powierzchnię 5464 m2; od wschodu graniczy z ul. [...], zaś od południa z ul. [...]. Działki nr [...] i [...] z obr. [...] są sklasyfikowane jako teren leśny (LsVI) z wydzielonym w północnej części nieruchomości obszarem budowlanym (B). Projektowane budynki: mieszkalny i gospodarczo- mieszkalny, sytuowane są na terenie o użytku budowlanym (B). Przedmiotowa działka posiada istniejący wjazd od ul. [...], a do obszaru oznaczonego jako "B" prowadzi istniejąca droga gruntowa zlokalizowana na terenie działki inwestora - działki Ls VI o nr ew. [...]. W decyzji nr [...] z dn. [...] października 2010r., o warunkach zabudowy, w punkcie 1.4 określającym warunki obsługi w zakresie komunikacji wskazano: "Dojazd do planowanej inwestycji istniejącym wjazdem od ul. [...]". Przedstawiony projekt zagospodarowania terenu, przewiduje istniejącą drogę gruntową jako dojście i dojazd do planowanych obydwu budynków.

W myśl § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie do działki budowlanej oraz do budynku i urządzeń z nim związanych należy zapewnić dojście i dojazd od drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu jego użytkowania oraz wymagań ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach szczególnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m. Dopuszcza się zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu pieszo -jezdnego, pod warunkiem, że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m, umożliwiającą ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów. Przez "dostęp do drogi publicznej" należy rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Ocenie organu wydającego pozwolenie na budowę, pod względem zgodności z obowiązującymi przepisami, podlegają nie tylko same projektowane obiekty, ale również układ komunikacyjny powiązany z nimi. Na podstawie zaś art. 3 pkt. 1 ppkt. a) ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. 2014 poz. 1153 j.t.), lasem w rozumieniu ustawy jest grunt o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony przeznaczony do produkcji leśnej. Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. 2015 poz. 909 j.t.) ochrona gruntów leśnych polega na: ograniczaniu przeznaczania ich na cele nieleśne lub nierolnicze.

Wojewoda [...] wskazał, że w świetle ww. przepisów oraz mając na uwadze powyższe, bazując również na opinii Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] z [...] sierpnia 2015r., należy uznać, że wykorzystywanie istniejącej drogi gruntowej na terenie leśnym faktycznie spowodowałoby inny niż leśny sposób użytkowania tego obszaru. Obecny dostęp do drogi publicznej powinien zostać zapewniony i uregulowany w rejestrze gruntów oraz wymaga w tym celu wyłączenia z produkcji leśnej. Tym samym nie można uznać, że wskazany przez skarżącego sposób skomunikowania inwestycyjnego obszaru działki (gruntu B) z drogą publiczną przez działkę leśną, jest zgodny z obowiązującymi przepisami. W konsekwencji brak było podstaw prawnych do udzielenia pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. 2015 poz. 909 j.t.) przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt. 2 i 5 ww. ustawy zmiana przeznaczenia gruntu na cele nieleśne gruntów leśnych wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej.

Wojewoda [...] podkreślił, że nie jest uzasadniony zarzut odwołania o bezpodstawnym wezwaniu inwestora do przedłożenia uzyskanego w Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...], dokumentu potwierdzającego wyłączenie z produkcji leśnej terenu przeznaczonego pod planowaną inwestycję (układ komunikacyjny). Obowiązkiem organu w przedmiotowej sprawie było, w myśl art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. c i ust. 3 ustawy Prawo budowlane, sprawdzenie zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, nałożenie postanowieniem obowiązku usunięcia ww. nieprawidłowości, tj. naruszenia § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, określając termin na jego usunięcie, a po jego bezskutecznym upływie, wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniósł T. W. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie:

1) art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 28 września 1991 roku o lasach w zw. z art. 2 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 roku o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez mylne uznanie, że przyjęty przez skarżącego sposób skomunikowania projektowanych budynków z drogą publiczną stanowi grunt leśny podlegający ochronie w oparciu o przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, w sytuacji gdy:

a) dojazd do użytku budowalnego (B) usytuowanego na spornych działkach jest na stałe pozbawiony roślinności leśnej, jako zapewniający dojazd i dostęp do budynków - mieszkalnego i gospodarczego usytuowanych na działce nr [...] i [...] z obrębu [...];

b) sporny układ komunikacyjny prowadzi do użytku budowlanego (B), który nie jest gruntem leśnym w rozumieniu ustawy o ochronie gruntów leśnych i rolnych, i jako taki dojazd ten nie może być uznany za drogę dojazdową do gruntów leśnych;

c) dane i informacje zawarte w ewidencji gruntów nie mają charakteru bezwzględnie obowiązującego w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego, a w toku postępowania prowadzonego przez organy obu instancji wykazano, że dane te nie znajdują potwierdzenia w stanie faktycznym sprawy;

2) art. 7 ust. 1 i 2 w zw. z art, 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów leśnych i rolnych poprzez uznanie, że wykorzystywanie istniejącej drogi gruntowej, jako dojazd do projektowanych przez skarżącego budynków spowodowałoby inny niż leśny sposób wykorzystywania tego obszaru wymagający ochrony objętej zakresem ww. ustawy, w sytuacji gdy obszar ten nie stanowi gruntu leśnego, nie podlega ochronie przewidzianej w ustawie o ochronie grantów leśnych i rolnych, a w konsekwencji obszar ten nie wymaga wyłączenia z produkcji leśnej;

3) art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 34 ust. 1 oraz art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że projekt budowlany złożony przez skarżącego jest niezgodny z wymaganiami decyzji nr [...] z dnia [...] października 2010 r. o warunkach zabudowy oraz że projekt zagospodarowania działki jest niezgodny z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, w sytuacji gdy:

a) w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie jest konieczne wyłączenie z produkcji leśnej spornego terenu (układu komunikacyjnego), a co za tym idzie projekt budowlany złożony przez skarżącego zgodny jest z decyzją nr [...] o warunkach zabudowy, a projekt zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

b) inwestycja zaplanowana została jedynie na terenie o użytku budowlanym (B) i nie wykracza poza ww. teren, a wszelkie planowane roboty będą realizowana na gruncie ewidencyjnie nieleśnym;

c) kwestia zgodności z przepisami prawa przyjętego przez skarżącego rozwiązania co do zapewnienia dojazdu do budynków istniejąca drogą leśną była przedmiotem uzgodnień czynionych przez organ pierwszej instancji z Regionalną Dyrekcją Lasów Państwowych w [...], która w postanowieniu nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. potwierdziła "uzgodnienie przedłożonego projektu decyzji w zakresie ochrony gruntów leśnych" i zaakceptowana została bez uwag przez organ pierwszej instancji;

d) stosownie do decyzji nr [...] o warunkach zabudowy zmiana przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne wymagana jest tylko w sytuacji, gdy planowanie inwestycji miałoby miejsce poza terenem o użytku budowlanym (B), co jednak w niniejszej sprawie nie występuje, a w konsekwencji nie zachodzi potrzeba przedłożenia dokumentu potwierdzającego wyłączenie z produkcji leśnej dla terenu, który nie jest przeznaczony pod planowaną inwestycję;

e) skarżący nie zakłada prowadzenia żadnych prac na terenie ewidencyjnie leśnym;

f) zamierzenie inwestycyjne przedstawione w formie opisowej oraz graficznej dołączone do wniosku o wydanie warunków zabudowy (uzgodnione z Regionalną Dyrekcją Lasów Państwowych w [...]) zawierało, w zakresie dojazdu do projektowanych budynków identyczne rozwiązanie do przyjętego w aktualnie przedłożonej przez skarżącego, a kwestionowanej przez organy obu instancji, dokumentacji projektowej;

g) z dokumentacji złożonej przez skarżącego wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę wynika, że w planowanym przedsięwzięciu skarżący nie będzie ingerowała w grunt oznaczony w ewidencji, jako leśny (nie jest planowana jakakolwiek zmiana sposobu użytkowania tego obszaru);

h) stan gruntu oznaczony, jako leśny pozostaje niezmieniony, albowiem tak jak w chwili obecnej będzie on użytkowany, jako droga leśna i nie są na nim planowane żadne zmiany co do sposobu korzystania z tej drogi;

i) sformułowane przez organ pierwszej instancji pytanie do Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] (pismo z dnia [...] lipca 2015 r.) zawierało sugestię, że chodzi o budowę dojazdu do budynku po terenie leśnym, a nie korzystanie z istniejącej drogi leśnej;

4) art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez odmowę zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy skarżący w zakreślonym przez organ pierwszej instancji terminie usunął wszystkie wskazane w postanowieniu nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nieprawidłowości, a to wobec bezpodstawności żądania przedłożenia dokumentu potwierdzającego wyłączenie z produkcji leśnej dla spornego układu komunikacyjnego;

5) § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie poprzez przyjęcie, iż projektowany przez skarżącego układ komunikacyjny nie zapewnia projektowanym budynkom możliwości dojazdu i dostępu do drogi publicznej, w sytuacji gdy taki dojazd i dostęp zapewnia istniejąca droga gruntowa na terenie działki skarżącego, która aktualnie jest wykorzystywana jako dojazd do dwóch usytuowanych na spornych działkach budynków - mieszkalnego oraz gospodarczego. Nadto takie rozwiązania zostało uprzednio uzgodnione z Regionalną Dyrekcją Lasów Państwowych w [...], która w postanowieniu nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. potwierdziła "uzgodnienie przedłożonego projektu decyzji w zakresie ochrony gruntów leśnych ", co również na etapie uzyskiwania przez skarżącego decyzji o warunkach zamówienia nie było kwestionowane, wreszcie rozwiązanie to spełnia wszystkie wymogi określone w § 14 ww. rozporządzenia;

6) art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez nieprawidłowe i niedokładne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i bezkrytyczne rozpatrzenie zebranego przez organ pierwszej instancji materiału dowodowego, w sytuacji gdy:

a) organ administracji obowiązany jest z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy i podjąć wszelkie kroki niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia sprawy, jako warunku niezbędnego dla wydania decyzji o przekonującej treści,

b) użytek budowlany (B) jest aktualnie zabudowany budynkami mieszkalnymi, do którego istnieje dojazd i dostęp drogą gruntową, a skarżący nie planuje żadnych zmian co do sposoby korzystania z takiego dojazdu (grunt tak jak dotychczas będzie służył do dojazdu do części nieleśnej działki) - takie ustalenia nie zostały poczynione przez organ odwoławczy lub jako niewpasowujące się w stanowisko organu zawarte w Zaskarżonej Decyzji zostało pominięte przy rozpoznawaniu sprawy;

c) organ odwoławczy przekonanie o leśnym charakterze projektowanego dojazdu poczynił w oparciu o dane z ewidencji gruntów, które nie odpowiadają stanowi faktycznemu sprawy, a z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, że sporny obszar obejmujący układ komunikacyjny w ogóle został przeznaczony do produkcji leśnej;

d) organy obu instancji zaniechały ustalenia, czy sporny obszar obejmujący układ komunikacyjny w ogóle przeznaczony jest do produkcji leśnej;

7) art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a. oraz art. 9 k.p.a. poprzez:

a) sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji niespełniającego wymogów określonych w ww. przepisie przez ustawodawcę,

b) bezpodstawne zwrócenie się do Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] z prośbą o "zajęcie stanowiska", co do potrzeby wyłączenia z produkcji leśnej części działki dla układu komunikacyjnego pomimo uprzedniego rozstrzygnięcia tej kwestii na etapie uzyskiwania warunków zabudowy (postanowienie nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r.) i kierowanie się tak uzyskaną opinią przy wydaniu Zaskarżonej Decyzji, w sytuacji, gdy organ pierwszej instancji przedstawił Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] sugestię, że w sprawie chodzi o budowę dojazdu do budynków na terenie leśnym,

c) zaniechanie odniesienie się do stanowiska Skarżącego oraz wskazywanych przez Skarżącego dowodów uzasadniających twierdzenie o braku podstaw do żądania przez organ pierwszej instancji dokumentu potwierdzającego wyłączenie z produkcji leśnej części działki obejmującej układ komunikacyjny;

8) art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez uznanie, iż w niniejszej sprawie wystąpiła potrzeba rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, co do możliwości zatwierdzenie projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę przy braku odlesienia dla części obszaru (układu komunikacyjnego), w sytuacji gdy powyższa kwestia została uprzednio rozstrzygnięta na etapie uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy, wiążącej organ pierwszej instancji w niniejszej sprawie;

9) art. 136 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia przez organ odwoławczy dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, w szczególności co do rzekomego przeznaczenia do produkcji leśnej spornego obszaru działki obejmujące dojazd do projektowanych przez skarżącego budynków.

Te szczegółowo sformułowane zarzuty znalazły dodatkowe rozwinięcie w uzasadnieniu skargi.

Skarżący na podstawie ww. zarzutów wniósł o 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 p.p.s.a.; Zasądzenie na podstawie art. 200 p.p.s.a. od Wojewody [...] na rzecz skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Sąd uwzględniając skargę dał wyraz ocenie, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa, w szczególności zasad postępowania administracyjnego opisanych w szczególności w art. 7, 77, 107 § 3 k.p.a., które to mogło prowadzić do naruszenia przepisów prawa materialnego ustawy Prawo budowlane – art. 35 ust 4.

Sąd kontrolował decyzję, którą organ utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego, budynku gospodarczo-mieszkalnego oraz dwóch szamb szczelnych, na działce o nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. Organ drugiej instancji podzielił ustalenia i argumentację przyjętą przez organ pierwszej instancji uznając, że skarżący nie usunął wszystkich wskazanych w postanowieniu Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2015r. nieprawidłowości dokumentacji projektowej, to jest nie przedłożył dokumentu potwierdzającego wyłączenie z produkcji leśnej dla części gruntu (układu komunikacyjnego).

Sąd stwierdza, że Wojewoda [...] prawidłowo wskazał na wynikającą z art. 138 k.p.a. konieczność rozpoznania sprawy, w toku postępowania odwoławczego, w jej całokształcie. Zadaniu temu jednak nie sprostał.

Zgodnie z art. 35 ustawy Prawo budowlane organ miał obowiązek sprawdzenia: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przedłożonej przez wnioskującego inwestora, a szczegółowo wyżej opisanej, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Wojewoda [...] uzasadniając podjęte rozstrzygniecie stwierdził, że cyt. "Przedmiotowa działka posiada istniejący wjazd od ul. [...], a do obszaru oznaczonego jako "B" prowadzi istniejąca droga gruntowa zlokalizowana na terenie działki inwestora - działki Ls VI o nr ew. [...]." po czym dalej ocenił, że cyt. "Obecny dostęp do drogi publicznej powinien zostać zapewniony i uregulowany w rejestrze gruntów oraz wymaga w tym celu wyłączenia z produkcji leśnej".

Organ oceniając, że opisana w projekcie budowlanym droga na działce leśnej prowadząca do objętego inwestycja użytku B stanowi cyt. "istniejąca drogę gruntową", nie miał jednocześnie podstaw do dochodzenia od wnioskującego inwestora dokumentów związanych ze zmiana jej przeznaczenia czy też wprowadzeniem zmian w ewidencji gruntów. Zmiana przeznaczenia tej drogowej części działki byłoby uzasadnione li tylko wówczas gdyby projekt budowlany przewidywał inwestycję na jej terenie np. choćby przez utwardzenie gruntu, co zdaje się nie wynikać z dokumentacji projektowej, choć wymaga to szczegółowej analizy ze strony organu administracji architektoniczno budowlanej.

Zdaniem Sadu, organ drugiej instancji nie dokonał wyczerpującej oceny zgodności projektu budowlanego z ustaleniami opisanej powyżej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Należy zauważyć, że decyzję wydano w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji przewidującej budowę opisanych tam budynków dwu szamb szczelnych na działkach o nr ew. [...] oraz [...] z obręby [...] przy ul. [...] w [...], która ma zostać zlokalizowana na terenie użytku B. Obsługę w zakresie komunikacji określono jako cyt. "bezpośrednio od ul. [...] i [...]", "dojazd do planowanej inwestycji istniejącym wjazdem od ul. [...]". W uzasadnieniu tej decyzji podkreślono, że na etapie jej projektu doszło do uzgodnienia m.in. z regionalną dyrekcją lasów państwowych – postanowienie z dnia [...] czerwca 2010r., nr [...], a skoro tak to uzgodnienie musiało objąć przewidywane połączenie inwestycji na użytku B z drogą publiczną na opisanych powyżej zasadach.

Wskazane powyżej postanowienie wydane zostało po uwzględnieniu przez Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych w [...] argumentacji inwestora zawartej w zażaleniu z dnia [...] grudnia 2009 r. (znak sprawy: [...]). W wyniku ww. zażalenia Dyrektor Generalny Lasów Państwowych postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. (znak: [...]) uchylił postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] wskazując, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy ww. organ winien ustalić, czy inwestycja planowana jest na użytku Ls oraz wyjaśnić czy budowa nowych budynków na miejscu wcześniej rozebranych spowoduje konieczność wyłączenia gruntów leśnych z produkcji, zwłaszcza czy spowoduje konieczność wyłączenia z produkcji dojazdu znajdującego się na drodze gruntowej. Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w [...] w postanowieniu nr [...] mając na uwadze właśnie te wskazania uznała, że rozwiązanie przyjęte przez skarżącego, co do zapewnienia dojazdu do projektowanych budynków po istniejącej drodze nie wymaga uprzedniego wyłączenia z produkcji leśnej części działki przeznaczonej na sporny układ komunikacyjny.

Badanie zgodności inwestycji z decyzją o warunkach zabudowy wymaga, także w pozostałym zakresie, analizy co do zgodności inwestycji - określonej w decyzji o warunkach oraz przewidzianej w projekcie budowlanym, w tym w jego integralnej części którą jest projekt zagospodarowania terenu.

W tym kontekście zauważyć należy, że część graficzna projektu zagospodarowania terenu wskazuje na bramę i furtkę zatem elementy ogrodzenia, w części opisowej mowa o projektowanym ogrodzeniu działki dotychczas nieogrodzonej. Opis inwestycji zawarty w decyzji o warunkach zabudowy nie uwzględnia ogrodzenia. Podczas rozprawy sądowej skarżący podnosił, że ogrodzenie zostało już wykonane w ramach odrębnego zgłoszenia. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy zasadne będzie rozważenie umożliwienia wnioskującemu inwestorowi dokonania korekty w ww. zakresie projektu budowlanego.

Na tle rozpatrywanej sprawy podkreślenia wymaga, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego, lecz związany. Inwestor obowiązany jest wypełnić określone warunki wynikające z przepisów prawa, rolą organu zaś jest sprawdzenie przedłożonej dokumentacji przez pryzmat art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane W razie spełnienia wymagań określonych w ww. przepisach właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 wyżej wymienionej ustawy).

Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit c , art. 200 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 tj.).