Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 677/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska- Jaroszewicz (spr.) Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Marta Kołtun- Kulik Protokolant Kinga Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2012 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania A. S. od decyzji Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...], odmawiającej przyznania pomocy finansowej na opłatę podatku od nieruchomości, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

W dniu [...] listopada 2011 r. A. S. zwrócił się o udzielenie pomocy finansowej na: zakup żywności, leków i opłatę podatku od nieruchomości w wysokości [...] PLN.

Decyzjami z dnia [...] listopada 2011 r. przyznano mu świadczenie pieniężne na zakup żywności w wysokości [...] PLN oraz zasiłek celowy na pokrycie kosztów zakupu leków w wysokości [...] PLN.

Natomiast decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Dyrektor Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. odmówił przyznania A. S. pomocy finansowej na opłatę podatku od nieruchomości.

W uzasadnieniu podano, że Pan S. otrzymuje zasiłek stały w wysokości [...] PLN i zasiłek okresowy w kwocie [...] PLN oraz w zależności od potrzeb uzyskuje pomoc w postaci zasiłków celowych. W okresie od stycznia 2011 r. do października 2011 r. średnia wysokość zasiłku celowego wypłaconego Panu S. wynosiła [...] PLN. Jednocześnie wskazano, że opłacenie podatku od nieruchomości nie należy do podstawowych potrzeb życiowych i nie mieści w celach pomocy społecznej.

Od wymienionej decyzji skarżący złożył odwołanie.

W wyniku jego rozpoznania Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło , że zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu jednakże do takich celów z pewnością nie należy opłacenie podatku od nieruchomości. Podkreśliło ponadto, że użyty w przepisie zwrot "może być przyznany" wskazuje, że decyzja organu pomocy społecznej przyznająca zasiłek podejmowana jest w ramach tzw. uznania administracyjnego. Oznacza to, że samo spełnienie kryteriów ustawowych nie oznacza przyznania osobie zainteresowanej tego świadczenia, ponieważ organ może, ale nie musi, przyznać świadczenie. Uznanie administracyjne obejmuje również ocenę warunków uzasadniających przyznanie pomocy, jak również decyzję odnośnie jej wysokości . W uzasadnieniu podkreślono ponadto, że A. S. pozostaje pod opieką pomocy społecznej i w miarę potrzeb oraz możliwości niezbędna pomoc jest mu stale udzielana.

Na powyższą decyzję A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę podnosząc w niej, iż rozstrzygnięcie Kolegium jest wadliwe . Zdaniem skarżącego powinien być mu przyznany zasiłek celowy na opłacenie " światła i podatku od nieruchomości" z tej przyczyny , że od 7 lat jest bardzo chory, na wyłącznym utrzymaniu opieki społecznej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu decyzji i wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa.

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. odmawiającą przyznania skarżącemu zasiłku celowego przeznaczonego na opłacenie podatku od nieruchomości.

Wbrew twierdzeniom skargi, postępowanie w niniejszej sprawie zainicjowane wnioskiem zgłoszonym przez A. S. do protokołu w dniu [...].11.2011r., nie dotyczyło świadczenia na pokrycie opłat za elektryczność.

Materialnoprawną podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z 12 marca 2004 r. - o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 ze zm.; dalej "u.p.s."), który to akt określa rodzaje świadczeń z pomocy społecznej oraz zasady i tryb ich udzielania.

Jedną z form pomocy przewidzianą w tej ustawie jest pomoc finansowa w formie zasiłku celowego. Zasiłek taki, w myśl art. 39 ust. 1 i 2 powołanej ustawy o pomocy społecznej, może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu.

Z powołanego przepisu wynika zatem – jak słusznie zauważył organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - że rozstrzygnięcie o przyznaniu zasiłku celowego ma charakter uznaniowy. Oznacza to, co już wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie sądów administracyjnych, że sam fakt spełniania ustawowych kryteriów nie skutkuje automatycznym przyznaniem go osobie zainteresowanej .Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwość (art. 2 ust. 1 u.p.s.). Jej zadaniem jest wyłącznie wspieranie osób i rodzin w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwianie im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka (art. 3 ust. 1 u.p.s.), a nie całkowite wyręczanie tych osób w ich aktywności zmierzającej do poprawy swojej sytuacji bytowej.

Nie każde więc żądane świadczenie, nawet jeśli mieści się w zadaniach i celach pomocy społecznej może zostać udzielone. Zwłaszcza, że możliwości finansowe ośrodków pomocy społecznej nie są nieograniczone, a liczba osób wymagających wsparcia jest znaczna i stale rośnie, co jest faktem powszechnie znanym.

Skarżący jest osobą spełniającą kryteria dochodowe uprawniające go do uzyskania pomocy społecznej. W tej sprawie wnioskował o przyznanie mu zasiłku celowego w kwocie [...] PLN , który miał być przeznaczony na pokrycie opłat z tytułu podatku od nieruchomości.

Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, że sfinansowanie ze środków pomocy społecznej kwoty należnego podatku od nieruchomości , wykracza poza zakres i cel tej pomocy uregulowany ww. ustawą. Nie jest to bowiem niezbędna potrzeba bytowa, w rozumieniu art. 39 ust. 1 u.p.s., a tylko w tym celu może to świadczenie zostać przyznane. Wprawdzie pojęcie "niezbędnej potrzeby bytowej" jest niedookreślone, a wymienione w ust. 2 ww. artykułu potrzeby mają charakter przykładowy, jednakże nie budzi wątpliwości sądu, że potrzeby, o których mowa w tym przepisie, to minimalne potrzeby życiowe, których zaspokojenie jest niezbędne dla codziennej egzystencji jednostki w warunkach nienaruszających godności człowieka. Nie będą to więc te potrzeby, które wiążą się wyłącznie z podniesieniem komfortu, czy też standardów życiowych osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia, lub jak w tym wypadku , potrzeba zrealizowania zobowiązań zainteresowanego istniejących wobec innego podmiotu . Nie jest bowiem rolą organów pomocy społecznej ponoszenie wszelkich kosztów związanych z funkcjonowaniem jednostki w społeczeństwie , ale wyłącznie doraźna pomoc w przezwyciężaniu trudnej sytuacji życiowej w jakiej się ona znalazła a , której nie może przezwyciężyć przy wykorzystaniu własnych możliwości i środków. Skoro zatem opłacenie podatku od nieruchomości nie mogło być uznane za realizację niezbędnej potrzeby bytowej, to trafnie jest rozstrzygnięcie organów o odmowie przyznania na ten cel zasiłku z pomocy społecznej.

Podejmując zakwestionowane przez stronę rozstrzygnięcie organ miał przy tym na względzie to, że skarżący A. S. nie został pozbawiony jakiejkolwiek pomocy społecznej. Zważyć bowiem należy, że równocześnie z odmową przyznania świadczenia na pokrycie zobowiązania podatkowego, organ pomocy społecznej przyznał mu wsparcie w formie zasiłków celowych przeznaczonych na zakup żywności w wysokości [...] PLN oraz na zakup leków [...] PLN. Z powyższego wynika zatem, że skarżący objęty jest stałą opieką Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P.

Reasumując, w ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie organy obu instancji w sposób wyczerpujący zebrały materiał dowodowy oraz prawidłowo go oceniły, a podjęte rozstrzygnięcia uzasadniły zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 k.p.a. Nie uchybiły one również zasadom postępowania w sprawach z zakresu pomocy społecznej oraz celom tej pomocy wskazanym w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. Nie można im zatem skutecznie postawić zarzutu arbitralności przy rozstrzyganiu sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku