Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 172/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2017 roku, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, złożył D. R..

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III tut. Sądu z [...] lutego 2017 r. D. R. wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi, przez: a) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, b) złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego odpis uwierzytelniony przez notariusza, c) wykazanie, że spełnia on przesłanki wynikające z art. 35 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, d) oznaczenie strony postępowania poprzez wskazanie imienia i nazwiska – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczone zostało [...] marca 2017 r.

W zakreślonym terminie D. R. wyjaśnił, że pełnomocnictwo syna załączone jest do akt sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), powinna między innymi czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 P.p.s.a., z którego odczytać można, że do pisma dołączyć należy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§ 3). Wymóg ten znajduje potwierdzenie w art. 37 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego, pomimo wezwania, nie przedłożył przed tut. Sądem dokumentu pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu. Nie może być bowiem uznane za skuteczne usunięcie tego braku formalnego powołanie się przez D. R. na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych. To na pełnomocniku skarżącego spoczywa obowiązek złożenia stosownego dokumentu pełnomocnictwa przed sądem, którego to warunku nie spełnia pełnomocnictwo przedłożone przed organem administracji publicznej, a jednocześnie sąd nie może działać, nie narażając się na zarzut niezachowania bezstronności, w interesie skarżącego samodzielnie usuwając za niego dostrzeżony brak formalny skargi. Na marginesie należy zauważyć zresztą, że w aktach administracyjnych sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] grudnia 2016 r., nr [...], brak jest pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie D. R. do działania w imieniu syna K. R. przed sądem administracyjnym. Umocowanie wyrażone w piśmie z [...] września 2016 r. zdaje się ograniczać wyłącznie do działania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym.

Niezależnie od powyższego, pomimo wezwania, skarżący nie określił także wartości przedmiotu zaskarżenia, a na gruncie art. 215 § 1 P.p.s.a. – zgodnie z którym w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty – jest to kolejny brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu.

Ze względu na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie powyższych braków formalnych skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skarga ta podlega odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.