Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 186/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do dokonania innej czynności
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2019 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji we W. z dnia [...] lutego 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007-2013 na rok 2015 wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę skarżącej z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi poprzez nienadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi.

Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. skarżąca wywiodła zażalenie na ww. postanowienie, które - postanowieniem NSA z dnia [...] listopada 2018 r. o sygn. akt I GZ [...] - zostało oddalone. W piśmie tym skarżąca wniosła nadto o "przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie podpisanego odpisu skargi". W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na brak umyślności lub rażącego zaniedbania po jej stronie. Skarżąca podniosła, że wykazała się daleką starannością uiszczając w zakreślonym terminie opłatę (na której się skupiła), aczkolwiek zapomniała uzupełnić przy tym drugiego obok fiskalnego braku skargi) w postaci nadesłania jej podpisanego egzemplarza. Dodatkowo skarżąca podniosła, że okolicznością przemawiającą za uwzględnieniem wniosku jest jej wiek ([...] lat) za którym idzie brak ostrości umysłu i selektywna pamięć. Do wniosku skarżąca nie dołączyła żadnych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a).

W ocenie Sądu, skarżąca - wbrew treści art. 87 § 2 p.p.s.a. - nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do złożenia podpisanego egzemplarza skargi, to jest aby po jej stronie wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie powyższego terminu.

Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] marca 2018 r. skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji we W. z dnia [...] lutego 2018 r. Zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżąca wpis uiściła, aczkolwiek nie uzupełniła drugiego braku skargi tj. nie przedłożyła podpisanego egzemplarza skargi. Wnosząc natomiast o przywrócenie terminu do uzupełnienia tego braku formalnego skargi skarżąca wskazała na brak umyślności lub rażącego zaniedbania po jej stronie. Skarżaca podniosła także, iż wykazała się daleką starannością uiszczając w zakreślonym terminie opłatę (na której się skupiła), aczkolwiek przy tym zapomniała uzupełnić (drugiego obok braku fiskalnego skargi) w postaci nadesłania jej podpisanego egzemplarza. Dodatkowo skarżąca podniosła, że okolicznością przemawiającą za uwzględnieniem wniosku jest jej wiek ([...] lat) za którym idzie brak ostrości umysłu i selektywna pamięć.

Zdaniem Sądu – wskazane powyżej przez skarżącą okoliczności – nie mogą stanowić jednak podstawy do uwzględnienia wniosku.

W pierwszej kolejności podkreślić bowiem należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu termin powinien być oceniany na podstawie wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne (por. postanowienie NSA z 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 798/14). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i niedającej się przezwyciężyć (przykładowo przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.; zob. postanowienie NSA z 18 marca 2015 r., sygn. akt I OZ 225/15.

Skarżaca nie wykazała natomiast (oprócz wieku w którym pozostaje), aby w terminie do uzupełniania braku formalnego skargi rzeczywiście zaszła "w zasadzie jakakolwiek" przeszkoda niezależna od niej, a jednocześnie uniemożliwiająca jej uzupełnienie braku skargi. Tym bardziej, że skarżąca w terminie uzupełniła przecież brak fiskalny skargi. Niemożliwym jest zatem przyjęcie (za skarżącą), że wybiórcze wykonanie wezwania Sądu (uiszczenie wpisu od skargi, a nieuzupełnienie braku formalnego skargi) dowodzi staranności skarżącej w podjętych przez nią działaniach. Skarżąca nie przedstawiła nadto żadnych dokumentów potwierdzających zaistnienie przeszkody uniemożliwiającej jej wykonanie wezwania Sądu (np. poświadczenia o przebytej chorobie w czasie wyznaczonym do uzupełnienia braku).

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, dlatego też na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.