Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 490/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 §1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Bogusław Dauter, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 1287/19 odrzucające skargę A.O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 25 marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 22 kwietnia 2020 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, III SA/Wa 1287/19, odrzucił skargę A.O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 25 marca 2019 r., w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki.

W uzasadnieniu orzeczenia sąd przedstawił następujący stan faktyczny:

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 26 czerwca 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez: własnoręczne podpisanie skargi, lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego, w terminie, złożył odpis pełnomocnictwa, potwierdzony za zgodność z oryginałem. Nie uzupełnił jednak w terminie kolejnego braku formalnego skargi (do którego uzupełnienia był prawidłowo wezwany), tj. nie podpisał skargi lub nie nadesłał własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, w związku z czym zaszła przesłanka do odrzucenia skargi.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania w sposób wywierający istotny wpływ na treść skarżonego postanowienia tj. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez jego zastosowanie i odrzucenie skargi, w sytuacji gdy skarżący uzupełnił w terminie brak formalny skargi, tj. nadesłał podpisany egzemplarz skargi, zatem nie zachodzą żadne podstawy do jej odrzucenia. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia w całości, merytoryczne rozpoznanie skargi oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Brak formalny skargi w postaci podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie, obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, a także został pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania w zakreślonym terminie. W konsekwencji, wobec prawidłowego doręczenia wezwania z 26 czerwca 2019 r. i nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, prawidłowo sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Wezwanie z 26 czerwca 2019 r. wskazywało na dwa braki formalne pisma, tj. brak własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi i brak oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi (k. 22 i k. 27). Jeden z nich uzupełnił w terminie, co pozwala wnioskować, że wiedział o ciążącym na nim obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia.

Jednocześnie, nie może zasługuje na uwzględnienie argumentacja zawarta w zażaleniu, że skarżący wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku tj., że uzupełnił brak formalny skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Są to gołosłowne twierdzenia strony, nie poparte żadnymi dokumentami. Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca pismem z 8 lipca 2019 r. (k. 24) załączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy (w związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi), jak też pełnomocnictwo wraz z odpisem, jednak brak w nim było własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi.

Na uwzględnienie nie zasługuje również argumentacja strony, iż podejmowane przez sąd pierwszej instancji czynności świadczą o niewystępowaniu braków formalnych skargi. Żadna ze wskazanych przez skarżącego w zażaleniu czynności podjętych przez sąd nie świadczyła o merytorycznym rozpatrzeniu skargi, włącznie z rozpoznaniem przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.

-----------------------

2