Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 429/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6359 Inne o symbolu podstawowym 635
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 146 § § 1 pkt 1 lt. a i c
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka – Trzebiatowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi R.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium sportowego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...] r., [...].


UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2017 r. Klub Sportowy [...] złożył w Urzędzie Miejskim wniosek o przyznanie stypendium sportowego dla R.A. wskazując, iż w 2016 r. sportowiec zdobył brązowy medal w grze mieszanej oraz brązowy medal w grze podwójnej na 37 Mistrzostwach Polski Seniorów, które zostały zorganizowane w Gdańsku oraz w 2017 r. brązowy medal w grze pojedynczej na 38 Mistrzostwach Polski Seniorów.

Decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. znak [...] Burmistrz odmówił przyznania R.A. stypendium sportowego. W uzasadnieniu organ wskazał, iż komisja stypendialna negatywnie zaopiniowała możliwość przyznania R.A. stypendium sportowego ze względu na wyczerpanie środków przeznaczonych na stypendia w budżecie Gminy na 2017 r., podając, iż w budżecie zabezpieczono środki dla maksymalnie 14 stypendystów, a wpłynęło 15 wniosków o przyznanie stypendium. Organ powołał się na ustalenia Komisji Stypendialnej z dnia [...] listopada 2017 r., według której osiągnięcia R.A. zdobyte zostały na Mistrzostwach Polski Seniorów (dawniej Weteranów), czyli nie na Mistrzostwach Polski organizowanych przez Polski Związek Badmintona, który jest oficjalnym związkiem sportowym w zakresie badmintona, dodając, że organizatorami zawodów, na których odniósł sukcesy R.A. był uczniowski klub sportowy i stowarzyszenie, a medale zdobyte zostały w grupie wiekowej powyżej 30 lat. Z powyższych względów zdaniem organu odegrała rolę ranga wyników sportowych. Na tej podstawie organ uznał, iż awans do I ligi rozgrywek ogólnopolskich Piłki Siatkowej jest większym osiągnięciem sportowym o wyższej randze, a tym samym wnioski o stypendium dla 14 zawodników drużyny siatkarskiej uzyskały pierwszeństwo przed wnioskiem R.A..

Po rozpatrzeniu odwołania R.A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując na konieczność odniesienia się w decyzji organu I instancji do uprawianej przez R.A. dyscypliny sporu i znaczenia badmintona dla społeczności lokalnej jako kryterium ustawowego określonego w art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz.U. z 2017 r. poz. 1463 dalej jako u.o.s.) oraz zarzucając organowi I instancji brak udokumentowania wysokości środków finansowych jakimi dysponował rozpatrując wnioski o przyznanie stypendium sportowego.

Burmistrz, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. znak: [...], działając na podstawie § 2, § 3 pkt 2 lit a, § 5 ust. 3 uchwały Nr XLI/252/17 Rady Miejskiej z dnia 28 września 2017r. w sprawie ustanowienia stypendiów sportowych dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe, zasad oraz trybu ich przyznawania i pozbawiania (Dz. Urz. Woj. z 2017 r. poz. 2111 – określanej dalej jako uchwała z dnia 28 września 2017 r albo uchwała) w zw. z art 15 i 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 1257 – określanej dalej jako k.p.a.), odmówił R.A. przyznania stypendium sportowego.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż zgodnie z zapisami uchwały z dnia 28 września 2017 r. stypendia przyznawane są przez Burmistrza w drodze decyzji administracyjnej po zapoznaniu się z opinią komisji stypendialnej. Liczba stypendiów uzależniona jest od środków zabezpieczonych w budżecie. Zgodnie z treścią § 5 ust. 1 przywołanej wyżej uchwały wysokość stypendium wynosi 1.000 zł miesięcznie. W budżecie Gminy na rok 2017 zabezpieczono środki na wypłatę stypendiów za okres od października do grudnia 2017 r. w wysokości 42.000 zł, tj. na maksymalnie 14 stypendiów sportowych (załącznik wyciąg z uchwały budżetowej).

Organ podał, iż poza Klubem Sportowym [...] złożonych zostało 14 wniosków przez S, na stypendia dla zawodników drużyny za uzyskanie awansu do rozgrywek I Ligii Piłki Siatkowej

Komisja Stypendialna zweryfikowała pozytywnie wszystkie 15 wniosków pod względem formalnym i merytorycznym, jednak zaopiniowała negatywnie możliwość przyznania stypendium sportowego dla R.A. ze względu na nikłe znaczenie osiągnięcia dla rozwoju sportu na terenie Gminy.

Komisja stypendialna uznała, że awans i czynny udział w rozgrywkach I Ligii Piłki Siatkowej, której organizatorem jest Polski Związek Piłki Siatkowej, ma zdecydowanie wyższą rangę i jest dużo większym osiągnięciem sportowym z punktu widzenia mieszkańców gminy. Mecze rozgrywane w ramach I ligi przyciągają setki kibiców, w tym dorosłych, młodzież oraz dzieci. Na mecze przychodzą całe wielopokoleniowe rodziny. Uprawianie piłki siatkowej stało się bardzo popularne w szkołach. Wzrosła jej popularność również wśród dorosłych mieszkańców gminy czego dowodem jest np. rozgrywanie Amatorskiej Ligii Piłki Siatkowej zarówno kobiet, jak i mężczyzn, w której udział biorą całe rodziny.

Mistrzostwa Polski Seniorów w Badmintonie (wcześniej Weteranów), na których R.A. zdobył medale, organizowane są dla starszych wiekiem amatorów tej dyscypliny. Do propagowania tej części aktywności sportowej powołana została Rada Seniorów Badmintona, a rozgrywki organizowane w ramach tej rady mają za zadanie m.in. integrowanie środowiska seniorów. W rozgrywkach seniorów nie biorą udziału dzieci i młodzież, przez co propagowanie tego sportu wśród tej grupy wiekowej nie ma miejsca. Ponadto organ dodał, iż R.A. jest jedynym zawodnikiem z terenu Gminy biorącym udział w tych rozgrywkach i ponadto nie reprezentuje Gminy, lecz klub sportowy. Z powyższych względów organ uznał znaczenie powyżej aktywności fizycznej z punktu widzenia Gminy za znikome, dodając, iż organy gminy wspierają uprawianie badmintona poprzez powierzanie realizacji zadania organizacji pozarządowej, która skupia się na trenowaniu dzieci i młodzieży. Sportowcy w ramach tego działania reprezentują Gminę, startując w wielu zawodach i osiągając wysokie wyniki we współzawodnictwie sportowym na różnym szczeblu.

Mając na uwadze opinię komisji stypendialnej oraz wpływ i znaczenie aktywności sportowej strony związanej ze zdobyciem medali na Mistrzostwach Polski Seniorów na rozwój badmintona na terenie Gminy, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży, organ odmówił przyznania stypendium sportowego.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 31 ust. 3 u.o.s., § 2, § 3, § 5 uchwały z dnia 28 września 2017 r. - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Kolegium przedstawiło na wstępie przebieg postępowania w sprawie. Następnie organ odwoławczy wskazał na treść art. 31 ust. 1 i 3 u.o.s. upoważniającego organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego do podjęcia uchwały określającej szczegółowe zasady, tryb przyznawania i pozbawiania oraz rodzaje i wysokość stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień, o których mowa w ust. 1 i 2, biorąc pod uwagę znaczenie danego sportu dla tej jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągnięty wynik sportowy. Zdaniem Kolegium ustalając zasady, organy powinny brać pod uwagę kryterium przyjęte przez ustawodawcę tj. z jednej strony osiągnięty wynik sportowy, a z drugiej, znaczenie danego sportu dla jednostki samorządu terytorialnego, która ustanowiła stypendia i nagrody. Ponadto ustalając zasady przyznania stypendium obowiązkiem organu jest przede wszystkim określenie dyscyplin sportu, które mają znaczenie dla danej jednostki samorządu terytorialnego. Następnie Kolegium powołało treść uchwały z dnia 28 września 2017 r. podkreślając, iż w powyższej uchwale Rada Miejska określiła, że dyscyplinami sportu, które mają znaczenie dla Gminy są dyscypliny zespołowe: piłka siatkowa i piłka nożna. Potwierdza to protokół Komisji Stypendialnej, jak i uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Bezsprzecznie wynika z niej, że awans i czynny udział w rozgrywkach I Ligii Piłki Siatkowej, której organizatorem jest Polski Związek Piłki Siatkowej, ma zdecydowanie wyższą rangę i jest dużo większym osiągnięciem sportowym z punktu widzenia mieszkańców gminy. Mecze rozgrywane w ramach I ligi przyciągają setki kibiców, w tym dorosłych, młodzież oraz dzieci. Na mecze przychodzą całe wielopokoleniowe rodziny. Uprawianie piłki siatkowej stało się bardzo popularne w szkołach. Wzrosła jej popularność również wśród dorosłych mieszkańców gminy czego dowodem jest np. rozgrywanie Amatorskiej Ligii Piłki Siatkowej zarówno kobiet, jak i mężczyzn, w której udział biorą całe rodziny. Tym samym zarzut odwołującego w zakresie sportów priorytetowych SKO uznało za nietrafny.

Zdaniem Kolegium organ I instancji odmawiając R.A. przyznania stypendium sportowego odniósł się do uprawianej przez niego dyscypliny sportu i znaczenia badmintona dla społeczności lokalnej, tj. kryterium ustawowego określonego w art. 31 ust. 3 u.o.s. oraz udokumentował wysokość środków przeznaczonych w budżecie Gminy na rok 2017 na stypendia sportowe poprzez wyciąg z uchwały budżetowej na 2017 r. W budżecie Gminy na rok 2017 zabezpieczono środki na wypłatę stypendiów za okres od października do grudnia 2017r. w wysokości 42.000,- zł tj. na maksymalnie 14 stypendiów sportowych. Kolegium nie podziela także pozostałych zarzutów odwołania.

W kwestii nierównego traktowania odwołującego w stosunku do zawodników klubu S organ odwoławczy zauważył, że jest to subiektywne odczucie skarżącego, dodając, iż dla społeczności lokalnej znacznie mają dyscypliny zespołowe, czemu dał wyraz organ I instancji w skarżonej decyzji realizując postanowienia prawa miejscowego, jakim jest uchwała Rady Miejskiej.

Mając na uwadze powyższe Kolegium stwierdziło, że zgromadzony materiał w sprawie wskazuje jednoznacznie, że organ wydając zaskarżoną decyzję wypełnił dyspozycje przepisów, mających zastosowanie w sprawie. Organ zgromadził w toku postępowania wymagane dokumenty i informacje. Kolegium nie dopatrzyło się w postępowaniu organu naruszenia prawa w zakresie u.o.s., jak i aktu prawa miejscowego w postaci uchwały z dnia 28 września 2017 r., ani też żadnych przepisów mających zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

R.A. wniósł na powyższą decyzję SKO skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zdaniem skarżącego wypełnia on co najmniej jeden z wymienionych w uchwale warunków, które kwalifikują go do ubiegania się o stypendium za osiągnięcia sportowe. W ocenie skarżącego, nietrafne jest stwierdzenie SKO, że Rada Miejska określiła tylko piłkę siatkową i piłkę nożną jako dyscypliny sportu, mające znaczenie dla Gminy.

Skarżący wskazał ponadto, iż jest klasyfikowanym zawodnikiem, posiadającym licencję zawodniczą Polskiego Związku Badmintona nr [...], biorącym czynny udział w zawodach pucharowych oraz o randze mistrzowskiej. Podał, iż nie jest prawdą, że Indywidualne Mistrzostwa Polski Seniorów to zawody dla amatorów, bowiem udział w tej rangi zawodach możliwy jest tylko dla zawodników posiadających licencję zawodniczą PZB. W zawodach tych biorą udział czołowi, ligowi zawodnicy ekstraklasy badmintona. Za absurdalne uznał skarżący stwierdzenie organu I instancji, iż w rozgrywkach seniorów nie biorą udziału dzieci i młodzież, przez co propagowanie tego sportu wśród tej grupy wiekowej nie ma miejsca. Odnosząc się do stanowiska Burmistrza, który zarzucił skarżącemu, że nie reprezentuje gminy, skarżący zwrócił uwagę, iż zawodnicy drużyny piłki siatkowej również nie reprezentują Gminy, tylko klub S, dodając, że jest to jedyny klub z terenu Gminy biorący udział w rozgrywkach I Ligi Piłki Siatkowej, a zawodnicy tego klubu pobierają wynagrodzenia za grę w klubie.

Następnie skarżący opisał przebieg swojej kariery sportowej, wymieniając osiągnięcia sportowe. Dodał przy tym, iż obecnie wciąż jest zawodnikiem w kategorii senior, ponadto jest instruktorem sportu w specjalności badminton i prowadzi treningi jako trener w Klubie Badmintona [...]. Pod jego okiem trenuje ok. 50 zawodników w różnych kategoriach wiekowych - zarówno dzieci, młodzież, a także dorośli.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wraz z argumentacja ją uzasadniającą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie pod względem legalności była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza odmawiająca przyznania skarżącemu R.A. stypendium sportowego.

Wyjaśniając materialną podstawę zaskarżonej decyzji należy przede wszystkim odwołać się do art. 31 ust. 1 u.o.s., zgodnie z którym jednostki samorządu terytorialnego mogą ustanawiać i finansować okresowe stypendia sportowe oraz nagrody i wyróżnienia dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe. Z brzmienia tego przepis art. 31 ust. 1 u.o.s. wynika, że jednostki samorządu terytorialnego mogą, ale nie muszą, ustanawiać i finansować okresowe stypendia sportowe. Przepis ten musi być odczytywany łącznie z art. 31 ust. 3 u.o.s., który upoważnia organy stanowiące jednostki samorządu terytorialnego do określania szczegółowych zasad, trybu przyznawania i pozbawiania stypendiów przy uwzględnieniu dwóch kryteriów: znaczenia danego sportu dla tej jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągniętych wyników sportowych. Nie można przy tym przyjąć, że przepis art. 31 ust. 3 u.o.s. powinien być interpretowany literalnie, to znaczy w sposób prowadzący do wniosku, że każdy uprawiający sport w rozumieniu art. 2 ust. 1 u.o.s. i osiągający w tym sporcie wyniki sportowe powinien być uprawniony do uzyskania stypendium. Wskazane w art. 31 ust. 3 u.o.s. kryteria dają organom stanowiącym jednostek samorządu terytorialnego swobodę w precyzowaniu tych kryteriów według własnego uznania, w ramach kompetencji prawodawczych tych organów (por. wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2017 r., II GSK 4638/16).

Przyznanie stypendium - co do zasady - jest wynikiem władczego rozstrzygnięcia organu w drodze decyzji, nie jest jednak wykluczone zawarcie umowy, mocą której regulowane będą cywilnoprawne skutki tego jednostronnego rozstrzygnięcia pozostającego w sferze prawa administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 17 sierpnia 2018 r., II GSK 1041/17 , wyrok WSA w Gliwicach z 23 lutego 20017 r., II SA/Gl 1206/16).

Realizacją powyższej delegacji ustawowej , wynikającej z art. 31 ust. 3 u.o.s., na terenie Gminy jest uchwała 28 września 2017 r.

W myśl § 2 uchwały stypendia mogą być przyznane osobie fizycznej reprezentującej klub sportowy mający siedzibę na terenie Gminy. Zgodnie natomiast z § 3 prawo do ubiegania się o stypendium za osiągnięcia sportowe przysługuje osobom, które spełniają co najmniej jeden z następujących warunków:

1) w dyscyplinach indywidualnych:

a) zajęli miejsce I – III w ogólnopolskich zawodach mistrzowskich organizowanych przez odpowiednie związki sportowe,

b) zostali powołani do ogólnopolskiej kadry w mistrzowskich zawodach międzynarodowych;

2) w dyscyplinach zespołowych:

a) za uczestnictwo w rozgrywkach szczebla centralnego co najmniej I Ligi, w dyscyplinie piłka siatkowa,

b) za uczestnictwo w rozgrywkach szczebla centralnego co najmniej III Ligi, w dyscyplinie piłka nożna,

c) posiadają klasę mistrzowską międzynarodową, klasę mistrzowską lub klasę pierwszą w olimpijskich dyscyplinach sportowych zgodnie z zasadami określonymi w regulaminach odpowiednich związków sportowych.

Stosownie zaś do § 5 uchwały wysokość stypendium wynosi brutto 1.000 zł miesięcznie (ust.1). Liczba stypendiów jest uzależniona od wysokości środków zabezpieczonych na ten cel w budżecie Gminy (ust. 2). Decyzje o przyznaniu lub odmowie przyznania stypendium podejmuje Burmistrz w drodze decyzji administracyjnej ( ust.3).

W kontekście powyższych uregulowań sprawa w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania stypendium sportowego dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe na podstawie przepisu prawa miejscowego wydanego na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w art. 31 ust 3 u.o.s. stanowi indywidualną sprawę administracyjną rozstrzyganą decyzją Burmistrza.

Analiza powyższych przepisów wspomnianej uchwały, wydanej na podstawie art. 31 ust. 3 u.o.p. wskazuje, iż decyzja w przedmiocie przyznania stypendium ma charakter uznaniowy, o czym świadczy przede wszystkim to, iż liczba stypendiów jest limitowana kwotą środków przeznaczonych na ten cel w budżecie gminy, a jednocześnie nie określa ściśle sprecyzowanych norm kolizyjnych w przypadku złożenia wniosków przekraczających tą kwotę dotyczących osób spełniających pozostałe kryteria.

Uznanie stanowiące uproszczenie działań administracji i ułatwienie administrowania, ma miejsce w ramach stosowania prawa i polega na ustaleniu konsekwencji prawnych stwierdzonych stanów faktycznych przez organ stosujący prawo, stanowiąc sferę wyboru zachowania organu administracyjnego związanego z podejmowanym aktem woli. Stąd istnieje ono wówczas, gdy administracja, dla urzeczywistnienia stanu prawnego, może wybierać między różnymi rozwiązaniami, a więc w sytuacji, gdy norma prawna nie determinuje w sposób jednoznaczny skutku prawnego, lecz pozostawia w sposób wyraźny dokonanie takiego wyboru organowi administracyjnemu (por. M. Mincer, Pojęcie uznania administracyjnego, PiP 1976, Nr 3). Zaznaczyć jednak należy, iż w sytuacji, gdy strona wykaże, że istnieją przesłanki do przyznania jej stypendium, aby uniknąć zarzutu dowolności decyzji, organ obowiązany jest w sposób szczególnie wnikliwy wyjaśnić przyczyny, które legły u podstaw takiego a nie innego rozstrzygnięcia. Wyjaśnienie to musi przy tym nastąpić z uwzględnieniem zarówno ważnego interesu strony, jak interesu publicznego. Organ zatem obowiązany jest do rzetelnej i wnikliwej analizy wszelkich okoliczności sprawy w celu stwierdzenia, czy zostały spełnione określone w przepisach przesłanki. Dopiero w ten sposób przeprowadzona analiza stanu faktycznego sprawy stanowi materiał będący podstawą do wydania decyzji o charakterze uznaniowym. Ma to szczególne znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy organ ma pozbawić obywatela pewnych praw, nałożyć na niego obowiązek czy odmówić mu możliwości skorzystania z uprawnień przewidzianych przez prawo, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie. W przypadku decyzji uznaniowych szczególne znaczenie ma wyrażona w art. 11 k.p.a. zasada przekonywania, która sprowadza się do wyjaśnienia stronie, że adresowana do niej decyzja wynika z racjonalnych przesłanek i jest oparta o przepisy obowiązującego prawa, to znaczy, że w istniejącym stanie prawnym i faktycznym sprawy wydanie innej decyzji było niemożliwe. Organ odpowiada za naruszenie tej zasady, jeżeli nie podejmie lub bezpodstawnie odstąpi od czynności mających przekonać stronę o zasadności decyzji. Zasada ta nakłada na organ obowiązek dołożenia należytej staranności w wyjaśnieniu stronie zasadności podjętego rozstrzygnięcia. Rozważenie interesów, tj. słusznego interesu strony i interesu publicznego, powinno znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji, spełniającym wymogi określone w art. 107 § 1 i 3 k.p.a., tak aby umożliwić kontrolę instancyjną, a następnie sądową.

W przypadku badania legalności decyzji uznaniowych, kompetencje sądu są znacznie ograniczone. Kontrola sądu administracyjnego dotyczy w istocie przestrzegania przez organ podejmujący decyzję dyrektyw wyboru między możliwościami zawartymi w powołanej w decyzji normie uznaniowej. Rola sądu ogranicza się więc do zbadania, czy postępowanie przebiegło prawidłowo, czy strony były należycie informowane o przysługujących im prawach i obowiązkach, czy organ należycie zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy. Ponadto sąd bada, czy zaskarżona decyzja została oparta na właściwych podstawach prawnych oraz czy zawiera wyczerpujące i właściwie skonstruowane uzasadnienie.

W świetle powyższych rozważań, zdaniem Sądu organy naruszyły podstawowe zasady postępowania administracyjnego (art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a.), zaniechały bowiem wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w uzasadnieniu swych decyzji organy nie dokonały wnikliwej analizy wszelkich okoliczności sprawy i w sposób niedostateczny rozważyły interes strony w zderzeniu z interesem publicznym, dopuszczając się również naruszenia art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. Organy obu nie odniosły się bowiem do zarzutów skarżącego, wskazującego na brak pogłębionej analizy jego osiągnieć sportowych w zderzeniu z przyznaniem stypendium wszystkim zawodnikom S, bez oceny indywidulanego wkładu poszczególnych zawodników w osiągnięcie w postaci zakwalifikowania się do I Ligi Piłki Siatkowej. Jak bowiem podnosił skarżący nie brano pod uwagę, czy zawodnik drużyny siatkarskiej w ogóle wchodził na boisko, czy zdobywał punkty, a tym samym, czy w jakikolwiek sposób przyczynił się do osiągniętego wyniku. Podkreślić bowiem należy, iż znajdujące się w aktach propozycje Komisji Stypendialnej w odniesieniu do każdego zawodnika drużyny siatkarskiej zawierają identyczne uzasadnienie bez próby jakiejkolwiek indywidualizacji jego dokonań. Ponadto organy w żaden sposób nie odniosły się również do wskazywanej przez skarżącego w odwołaniu z dnia [...] listopada 2017 r. możliwości zwiększenia budżetu gminy, zwłaszcza w sytuacji, gdy wydatki przewidziane w Dziale Kultura fizyczna budżetu Gminy na 2017 r. wyniosły 2.351.050, zł.

Nie sposób również w żaden sposób zaakceptować jako uzasadnienia odmowy przyznania stypendium okoliczności podnoszonej przez organ I instancji, iż skarżący "nie reprezentuje (...) Gminy, lecz reprezentuje klub sportowy." Podkreślić bowiem należy, iż w uchwale z dnia 28 września 2017 r. tak przesłanka przyznania stypendium w ogóle nie jest przewidziana. Co więcej pozostaje to w sprzeczności z § 2 uchwały, stanowiącym, iż stypendia mogą być przyznane osobie fizycznej reprezentującej klub sportowy mający siedzibę na terenie Gminy, a warunek ten niewątpliwie został spełniony w przypadku skarżącego. Niezrozumiałym jest przy tym odmienne przyjęcie przez Burmistrz, iż siatkarze będący przecież zawodnikami klubu sportowego [...] reprezentują Gminę.

Zdaniem Sądu także argumentacja, iż "w rozgrywkach seniorów nie biorą udziału dzieci i młodzież, przez co propagowanie tego sportu wśród tej grupy wiekowej nie ma miejsca" zupełnie odrywa się od przesłanek przyznania stypendium, które określają § 2 i § 3 uchwały. Zresztą tenże zarzut można byłoby sformułować również w stosunku do siatkarzy, którzy przecież też nie grają w lidze dziecięcej, czy też młodzieżowej, czego jednak organ nie uczynił. Podobnie należy ocenić – jako zupełnie dowolne i oderwane od przesłanek przyznawania stypendium wynikających z uchwały z dnia 28 września 2017 r. - deprecjonowanie przez organ wpływu aktywności sportowej skarżącego na rozwój badmintona na terenie Gminy.

Najistotniejszy jednak zarzut jaki można sformułować wobec obu organów to, iż w istocie dokonują oceny znaczenia danego sportu dla Gminy, co jest zastrzeżone dla organu uchwałodawczego tej jednostki i co tenże organ uczynił w § 3 uchwały z dnia 29 września 2017r. wskazując, iż są to dyscypliny indywidualne (dla zawodników, którzy zajęli miejsce I – III w ogólnopolskich zawodach mistrzowskich organizowanych przez odpowiednie związki sportowe lub zostali powołani do ogólnopolskiej kadry w mistrzowskich zawodach międzynarodowych) oraz dyscypliny zespołowe (za uczestnictwo w rozgrywkach szczebla centralnego co najmniej I Ligi, w dyscyplinie piłka siatkowa za uczestnictwo w rozgrywkach szczebla centralnego co najmniej III Ligi, w dyscyplinie piłka nożna, posiadają klasę mistrzowską międzynarodową, klasę mistrzowską lub klasę pierwszą w olimpijskich dyscyplinach sportowych zgodnie z zasadami określonymi w regulaminach odpowiednich związków sportowych). Taki sposób określenia dyscyplin istotnych dla danej jednostki samorządu dopuszcza się w orzecznictwie, w którym wskazuje się, że ustawodawca nie zobligował jednostek samorządu terytorialnego do enumeratywnego wskazania dyscyplin, gdyż określając ten obowiązek poprzestał jedynie na ogólnym i nieostrym sformułowaniu. Tym samym dopuszczalne jest ogólne odwołanie się do dyscyplin olimpijskich, czy też dyscyplin indywidualnych, a także określenie rodzajów i rangi zawodów oraz wskazanie kategorii zawodników, rodzaju zawodów, rozgrywek i poziomu klasyfikacji (por. wyrok NSA z dnia 17 sierpnia 2018 r., II GSK 1041/17, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 11 kwietnia 2017 r., II SA/Bd 150/17). W kontrolowanej sprawie organ I instancji, uzasadniając odmowę przyznania stypendium dokonał w istocie ponownego przewartościowania, które dyscypliny sportu mają znaczenie dla Gminy, w stosunku do tego, co uczyniono w uchwale, dając w sposób nieuprawniony pierwszeństwo jednej dyscyplinie, tj. piłce siatkowej. Natomiast organ odwoławczy wadliwie uznał, iż z uchwały wynika, iż jedynie piłka siatkowa i piłka nożna to dyscypliny sportu, które mają znaczenie dla Gminy, pomijając regulacje zawarte § 3 pkt 1 lit. a – b oraz pkt 2 lit. c uchwały.

Oczywiście w przypadku ograniczonych środków przeznaczonych na stypendia organy uprawnione są do dokonania wyboru, któremu z podmiotów spełniających przesłanki, określone w uchwale wydanej na podstawie art. 31 ust. 3 u.o.s., przyznać stypendium, jednakże powinny dokonać to, przede wszystkim po uprzednim rozważeniu możliwości ewentualnego zwiększenia środków, aby nie doszło do dyskryminacji jakiejkolwiek osoby znajdującej się w identycznej lub podobnej sytuacji, tj. które osiągnęły identyczny lub porównywalny wynik, a także po wnikliwym rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy, odnosząc się do wszystkich argumentów podnoszonych przez strony, czego jednak organy zaniechały w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze powyższe naruszenia § 2 i 3 uchwały z dnia 28 września 2017 r. oraz art. 7, 11, 77§ 1 i 107 § 3 k.p.a., co odpowiednio miało (w odniesieniu do przepisów prawa materialnego)oraz mogło mieć (w odniesieniu do przepisów prawa procesowego) istotny wpływ na wynik postępowania, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - określanej dalej jako p.p.s.a.) - uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza).

Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględnią przedstawioną powyżej ocenę prawną oraz wskazania co do dalszego postępowania.