Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 854/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Sędziowie WSA Tomasz Grossmann WSA Izabela Paluszyńska Protokolant Sekr. sąd. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2015 r. sprawy ze skargi H.S. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: PINB) na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 dalej k.p.a.) w związku z żądaniem H. S. (dalej: skarżącej) z dnia 1.02.2012 r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zgodności z przepisami prawa zabudowy działki zlokalizowanej w [...] w zakresie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w części dotyczącej studni, szamba i ogrodzenia od strony działek [...].

W uzasadnieniu wskazano, że pismem z dnia [...].02.2012 r. skarżąca wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] października 2011 r. dot. zgodności z przepisami prawa zabudowy działki zlokalizowanej w [...] dotyczącej studni, szamba, ogrodzenia od strony działek [...]. PINB wydał w dniu [...].04.2012 r. postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zgodności z przepisami prawa zabudowy działki zlokalizowanej w [...] w zakresie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w części dotyczącej studni, szamba i ogrodzenia od strony działek [...]. Postanowienie to utrzymane zostało w mocy przez Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WWINB) postanowieniem z dnia [...].11.2012 r. znak [...]. Postanowienie WWINB oraz poprzedzające je postanowienie PINB uchylone zostały wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8.05.2013 r., sygn. akt IV SA/Po 22/13. Postanowieniem z dnia [...].08.2013 r. PINB ponownie odmówił wznowienia przedmiotowego postępowania, zaś postanowieniem WWINB z dnia [...].10.2013 r. postanowienie to zostało uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ ten wezwał skarżącą do pisemnego precyzyjnego wskazania przesłanki mającej stanowić podstawę wznowienia postępowania oraz terminu, w którym dowiedziała się ona o tej przesłance. W odpowiedzi skarżąca pismem z dnia [...].01.2014 r. wskazała m. in. na nowe ogrodzenia od strony drogi oraz historię domniemanego przekroczenia granicy przez K. i B. K. oraz historię ich inwestycji. Skarżąca wskazała ponadto na błędne określenie działki, fałszywe oświadczenie podpisane przez K. i B. K. (nie precyzując daty ani czego dotyczy). Skarżąca zażądała audytu na działce oraz wskazała, że niezgromadzenie całego materiału dowodowego świadczy o naruszeniu przepisów postępowania i o tym, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Nadto wskazała zarzuty odnośnie pozwolenia na budowę i zażądała oddania działki. W ocenie organu I instancji zarzuty skarżącej nie odnosiły się w ogóle do istoty sprawy tj. spełnienia warunków formalnych wniosku o wznowienie postępowania i zachowania w tym zakresie terminu. Niewskazanie przesłanek wznowienia postępowania, ani terminu w jakim skarżąca o tych przesłankach się dowiedziała uzasadniało zdaniem PINB odmowę wznowienia postępowania.

Dnia [...].02.2014 r. wpłynęło do PINB pismo skarżącej oznaczone jako zażalenie na postanowienie PINB z [...].01.2014 r. W piśmie skarżąca podniosła, że K. i B. K. przekroczyli granicę działki i zajęli część działki należącej do skarżącej, nie mając pisemnej zgody, by na działce skarżącej budować, a w 2007 r. nastąpiło nieuprawnione przesunięcie granicy, tak by stan prawny odpowiadał stanowi faktycznemu. Skarżąca oświadczyła, że będzie toczyć się postępowanie cywilne, bo naruszone jest jej prawo własności, nastąpiła samowola budowlana i będzie się z tego tytułu domagać odszkodowania. Podniosła też, że K. i B. K. złożyli fałszywe oświadczenie co do daty wybudowania tarasu (w tym przedmiocie wydane zostało postanowienie PINB z [...] stycznia 2014 r.). Wobec niejednoznacznego oznaczenia pisma WWINB wezwał skarżącą do jego sprecyzowania. Skarżąca dnia [...].03.2014 r. oświadczyła do protokołu, że jest to zażalenie na dwa postanowienia PINB: z [...] stycznia 2014 r. oraz (pozostające poza zakresem rozpoznania w sprawie niniejszej) z [...] stycznia 2014 r.

Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej WINB postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ II instancji uznał, że PINB prawidłowo przyjął, iż skarżąca nie wskazała przesłanek wznowienia postępowania i nie podała terminu, w którym się o nich dowiedziała. Co do zarzutów zawartych w zażaleniu PINB stwierdził, że wykraczają one poza zakres postępowania administracyjnego i pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia.

W skierowanej do tutejszego Sądu skardze H. S. zarzuciła

- naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz dowolnej ocenie materiału dowodowego,

- naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 147 k.p.a., polegające na naruszeniu zasady praworządności poprzez zaniechanie przez organ rozważenia z urzędu, czy nie zachodziły podstawy do wznowienia postępowania,

- naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 148 k.p.a. w zw. z art. 149 § 3 k.p.a. poprzez odmowę wznowienia postępowania w sytuacji, gdy organ nie stwierdził w sposób budzący wątpliwości, że wniosek został złożony z uchybieniem terminu do jego złożenia oraz że brak jest przesłanek do wznowienia postępowania, a tylko bezsporne ustalenie uchybienia terminu i brak ustawowych przesłanek stanowi podstawę do wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zgodności z przepisami prawa zabudowy działki zlokalizowanej w [...] w zakresie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w części dotyczącej studni, szamba i ogrodzenia od strony działek [...]. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że k.p.a. nie przewiduje obowiązku przytoczenia w żądaniu wznowienia postępowania administracyjnego podstaw wznowienia. W ocenie skarżącej to na organach prowadzących postępowanie spoczywał obowiązek przeanalizowania całości zgromadzonych w sprawie akt pod kątem ustalenia czy nastąpiło uchybienie przez nią terminu do złożenia wniosku oraz czy występują ustawowe przesłanki do wznowienia postępowania. W sprawie nie ustalono, że w sposób oczywisty i nie budzący wątpliwości, że skarżąca uchybiła terminu do wystąpienia z żądaniem wznowienia postępowania, jak również brak jest jednoznacznego ustalenia, że nie występuje ustawowa przesłanka do wznowienia postępowania.

W odpowiedzi na skargę WWINB wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Podkreślił, że PINB wydając postanowienie z [...] stycznia 2014 r. zastosował się do zaleceń zawartych w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 8.05.2013 r. w sprawie IV SA/Po 22/13.

Na rozprawie dnia 3 lutego 2015 r. skarżąca zarzuciła WWINB bezczynność, gdy B. K. rozbudowywał dom przed rokiem 2000 i podkreśliła że bezprawnie zajął on 223 m2 jej działki i połowa jego domu stoi na jej terenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie WWINB odpowiada prawu.

Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Przedmiotem kontroli Sądu w tak zakreślonych granicach kognicji jest w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym postanowienie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego Zdaniem skarżącej organ niezasadnie przyjął brak przesłanek do wznowienia oraz naruszenie terminu do złożenia podania o wznowienie.

Sąd nie podziela w tej materii stanowiska skarżącej. Zdaniem Sądu organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny oraz dokonały jego prawidłowej subsumpcji w wydanych w toku postępowania administracyjnego postanowieniach. Zarzuty zawarte w skardze są jedynie polemiką z prawidłowymi ustaleniami i nie mogą skutkować wzruszeniem postanowień.

Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;

2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;

3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27;

4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;

6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;

7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2);

8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 następuje tylko na żądanie strony (art. 147 k.p.a.).

Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 1i 2 k.p.a.).

Strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania zasadniczo w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). Termin do złożenia podania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zachowanie powyższego terminu musi zostać udowodnione przez stronę. Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia.

Jak wskazuje Czesław Martysz (Komentarz do art. 145 k.p.a. w Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz Tom II Lex 2010), w literaturze istnieje utrwalony pogląd, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Konieczność istnienia tego rodzaju instytucji proceduralnej powstaje na tle potrzeby rozwiązania takich sytuacji, kiedy po wydaniu decyzji ostatecznej ujawniła się wadliwość postępowania (w szczególności dowodowego), na którym oparto ostateczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej albo, gdy powstały później okoliczności, które pozbawiają znaczenia przesłanki, na jakich oparto rozstrzygnięcie sprawy. W tych warunkach decyzje rozstrzygające ostatecznie sprawę administracyjną stają się wadliwe, jednakże charakterystyczną cechą ich wadliwości jest to, że nie tkwi ona wyłącznie w decyzji jako takiej, lecz wynika jako logiczny wniosek z zestawienia decyzji z pewnymi okolicznościami, inaczej mówiąc, decyzja jest wadliwa ze względu na ujawnienie lub powstanie określonych faktów.

Takich faktów skarżąca w niniejszej sprawie nie powołała. Należy przy tym podkreślić, że nie uczyniła tego zarówno w podaniu o wznowienie postępowania, jak i w później składanych pismach (w szczególności w piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r., w zażaleniu na postanowienie PINB z [...] stycznia 2014 r., w protokolarnym sprecyzowaniu tego pisma, w skardze na postanowienie WWINB z [...] czerwca 2014 r.). Z wszystkich tych pism oraz z oświadczenia na rozprawie dnia 3 lutego 2015 r. wynika jednoznacznie, że skarżąca zarzuca właścicielom sąsiedniej nieruchomości bezprawne zajęcie części jej działki. Ocena zasadności takiego zarzutu nie leży jednak w gestii organów administracji w postępowaniu, w którym wydane zostały postanowienia poddane badaniu przez Sąd. Organy administracji winny natomiast przeanalizować zarzuty skarżącej pod kątem zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania i zachowania terminu do złożenia w tej kwestii podania. Z tego obowiązku organy wywiązały się prawidłowo, stosując się do zaleceń zawartych w uzasadnieniu wyroku WSA w Poznaniu w sprawie IV SA/Po 22/13.

Okoliczność, iż charakterystyczną cechą wadliwości w kontekście wznowienia postępowania jest to, że nie tkwi ona wyłącznie w decyzji jako takiej, lecz wynika jako logiczny wniosek z zestawienia decyzji z pewnymi okolicznościami, czyli, iż decyzja jest wadliwa ze względu na ujawnienie lub powstanie określonych faktów, sprawia, że nie stanowi przeszkody w rozpoznaniu niniejszej sprawy fakt nienadesłania przez PINB oryginału decyzji z dnia [...].10.2011 r. Nie ma bowiem wątpliwości, że z taką datą decyzja umarzająca w części dotyczącej studni, szamba oraz ogrodzenia od strony działek [...] postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe w sprawie zgodności z przepisami prawa zabudowy działki zlokalizowanej w [...] została wydana (pismo PINB z [...].02.2015 r.). W niniejszym postępowaniu badaniu podlegała natomiast nie tyle sama decyzja z dnia [...].10.2011 r., co kwestia czy ujawniły się lub powstały określone fakty, które mogłyby wskazywać na jej wadliwość.

Należy w tym miejscu także podkreślić, że odnośnie decyzji z dnia [...].10.2011 r. wszczęte i prawomocnie zakończone zostało postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności. Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania H. S., utrzymał w mocy decyzję Wielkopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. znak [...] omawiającą stwierdzenia nieważności decyzji PINB z dnia [...] października 2011 r. znak [...]. Skarga H. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. została oddalona wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2013 sygn. akt VII SA/Wa 1492/12.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw, by uznać zasadność zarzutów skarżącej co do zaniechania przez organ rozważenia z urzędu, czy nie zachodzą podstawy do wznowienia postępowania. Jak wskazuje się w piśmiennictwie (Małgorzata Jaśkowska Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego Lex/el 2014) strona nie może skutecznie domagać się takiego działania organu - por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2012 r., I OSK 1482/11, LEX nr 1136642: "1. Trudno uznać, iż organ ma obowiązek wszcząć postępowanie w stosunku do każdego prawomocnie zakończonego postępowania celem sprawdzenia, czy nie zachodzą podstawy do wznowienia. Jest to raczej tylko jego prawo, a obowiązek istnieje tylko w razie znalezienia przyczyny. 2. W żadnym wypadku zaniechanie wznowienia postępowania z urzędu nie może być podstawą zarzutu w sprawie odmowy wznowienia postępowania z powodu uchybienia przez stronę terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania". Por. też wyrok WSA w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2012 r., II SA/Po 1105/11, LEX nr 1109836: "W przypadku zawarcia w piśmie procesowym wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, na podstawie art. 147 k.p.a., a następnie wydania przez organ postanowienia odmawiającego wznowienia z uwagi na niedochowanie przez stronę terminu do złożenia wniosku o wznowienie, strona w zażaleniu nie może domagać się skontrolowania przez organ II instancji braku podjęcia przez organ I instancji postanowienia o wznowieniu postępowania z urzędu". W ocenie Sądu nie może być skuteczny zarzut zaniechania przez organ rozważenia wznowienia postępowania z urzędu w sytuacji, gdy nie zostały organowi naprowadzone żadne fakty czy okoliczności, które mogłyby stanowić przesłankę wznowienia.

Żądanie wznowienia złożone przez stronę powinno odpowiadać wymogom z art. 63 § 2, a ponadto z podania powinno wynikać żądanie wznowienia postępowania. Strona musi również wskazać dowody potwierdzające datę dowiedzenia się o przyczynie wznowienia lub o dacie wydania decyzji przy przyczynie czwartej. Niepodanie terminu stanowi brak formalny podania (por. wyrok NSA z dnia 16 maja 2008 r., II OSK 510/07, LEX nr 505314: "Żądanie wznowienia postępowania złożone przez stronę powinno odpowiadać nie tylko wymogom z art. 63 § 2 k.p.a., ale z podania powinno wynikać żądanie wznowienia postępowania oraz okoliczności wskazujące na zachowanie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a."). Stąd istotne jest także podanie ustawowej podstawy wznowienia (por. wyrok WSA w Olsztynie z 1 października 2013 r., II SA/Ol 591/13, LEX nr 1382469: "Jeżeli strona, występując z żądaniem wznowienia postępowania w trybie art. 148 § 1 k.p.a., nie wskazuje przesłanek wznowienia postępowania, poprzestając jedynie na wskazaniu przepisów k.p.a., czy też w ogóle nie uzasadni wniosku, czy też wreszcie uzasadniając wniosek w sposób, który nawet bez głębszej analizy prowadzi do konkluzji, że argumenty tam wskazane nie stanowią przesłanek wznowienia postępowania, to właściwy do wznowienia postępowania organ administracji powinien w drodze decyzji (a od [...] kwietnia 2011 r. postanowienia) odmówić wznowienia postępowania, przyjmując, że istnieją formalne przeszkody do oceny wniosku w postępowaniu nadzwyczajnym. Czym innym jest bowiem stwierdzenie, że określone argumenty, czy też zarzuty, mogą stanowić podstawę wznowienia, ale w danej sprawie taką przesłanką nie są (ocena merytoryczna), a czym innym ocena, że przesłanka wznowienia postępowania w ogóle nie została wskazana (przeszkoda formalna)", podobnie wyrok tego sądu z 28 listopada 2013 r., II SA/Ol 686/13, LEX nr 1401670: "2. Jeżeli strona, występując z żądaniem wznowienia postępowania, nie wskazuje przesłanek wznowienia postępowania, czy to poprzestając jedynie na wskazaniu przepisów k.p.a., czy też w ogóle nie uzasadniając wniosku, czy też wreszcie uzasadniając wniosek w sposób, który nawet bez głębszej analizy prowadzi do wniosku, że argumenty tam wskazane nie stanowią przesłanek wznowienia postępowania, to właściwy do wznowienia postępowania organ administracji powinien odmówić wznowienia postępowania, przyjmując, że istnieją formalne przeszkody do oceny wniosku w postępowaniu nadzwyczajnym", por. też wyrok NSA z 10 kwietnia 2013 r., II OSK 2397/11, LEX nr 1337356: "1. Nie można zgodzić się z argumentem, że we wstępnej fazie postępowania wznowieniowego następuje badanie dopuszczalności wznowienia postępowania ograniczające się do oceny, czy podanie zostało złożone przez osobę uprawnioną oraz czy podanie zostało złożone w terminie przewidzianym w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. O ile istotnie do zakresu wstępnego badania należy ocena, czy podanie zostało złożone w terminie przewidzianym w art. 148 § 1 lub § 2 k.p.a., to należy również zbadać, czy wnioskodawca powołał się na przesłankę wymienioną w art. 145 § 1 (art. 145a, 145b k.p.a.").

W niniejszej sprawie PINB pismem z dnia [...].12.2013 r., realizując zalecenie WSA w Poznaniu zawarte w uzasadnieniu wyroku w sprawie IV SA/Po 22/13, zobowiązał skarżącą do pisemnego wskazania okoliczności, będącej w jej ocenie przesłanką wznowienia postępowania oraz terminu w jakim o niej się dowiedziała. Skarżąca na to wezwanie dopowiedziała, wskazując powody, dla których kontestuje decyzję PINB z dnia [...] października 2011 r. Wskazywane przez nią okoliczności (zarówno w tym piśmie, jak i w innych w toku postępowania) nie korespondują jednak w żaden sposób z enumeratywnie wskazanymi w k.p.a. przesłankami wznowienia postępowania. W takiej sytuacji uznać należy, że organ zasadnie zrealizował inne zalecenie zawarte w powołanym uzasadnieniu wyroku WSA w Poznaniu: "Jeżeli jednak strona, występując z żądaniem wznowienia postępowania nie wskazuje przesłanek wznowienia, nie uzasadnia wniosku, bądź wskazuje na argumenty, które nie mogą stanowić przesłanek wznowienia, organ winien odmówić wznowienia, bowiem stanowi to przeszkodę formalna do wznowienia postępowania.‟

Marginalnie zauważyć należy, że brak jest także podstaw do przyjęcia, iż o okolicznościach podnoszonych przez skarżącą dowiedziała się ona w terminie nieprzekraczającym miesiąca wstecz, licząc od daty złożenia podania o wznowienie. Wszystkie opisywane przez skarżącą zdarzenia są wcześniejsze. Nie ma to jednak istotnego znaczenia, skoro żadne z nich nie może zostać zakwalifikowane jako przesłanka wznowienia postępowania. Strona może bowiem ze skutkiem prawnym złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania i zachowanie tego terminu musi być przez nią udowodnione. Skoro nie zaistniała okoliczność stanowiąca podstawę do wznowienia postępowania, badanie zachowania terminu jest bezprzedmiotowe.

W związku z powyższym uznać należy, że organy orzekające w przedmiotowej sprawie, w której zapadłe postanowienia poddane zostały kontroli sądowoadministracyjnej, poczyniły prawidłowe ustalenia i zasadnie przyjęły, że brak jest podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją PINB z dnia [...] października 2011 r. znak [...].

W tym stanie rzeczy z przyczyn opisanych wyżej Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.