Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1106/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: Art. 133 par.1, art. 141 par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędzia NSA Zofia Borowicz Sędzia del. WSA Marzenna Kosewska Protokolant Magdalena Sagan po rozpoznaniu w dniu 15 września 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej E. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt III SA/Wr 526/09 w sprawie ze skargi E. F. na decyzję Dyrektora Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia 15 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotychczasowej i odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych po wznowieniu postępowania oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 9 czerwca 2010 r. o sygn. akt III SA/Wr 526/09 oddalił skargę E. F. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 15 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności.

Sąd I instancji orzekł w następującym stanie faktycznym i prawnym

W dniu 15 maja 2007 roku do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., dalej ARiMR, wpłynął wniosek kontynuacyjny E. F., dalej skarżącego o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2007. Obejmował on pakiet "Rolnictwo ekologiczne" realizowany w ramach wariantu uprawy sadownicze, w tym jagodowe bez certyfikatu zgodności na powierzchni 124,21 ha. Ponadto skarżący zaznaczył, iż wnioskuje o podwyższenie płatności z tytułu realizacji pakietu "Rolnictwo ekologiczne" ze zbilansowaną produkcją roślinną i zwierzęcą. W dniu przyjęcia wniosku stronie została wydana na podstawie art. 10 § 1 oraz art. 73 Kpa informacja o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów.

Podczas weryfikacji wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych wykryto nieprawidłowości polegające na zadeklarowaniu działki ewidencyjnej o nr 780/7 położonej w woj. dolnośląskim, powiecie głogowskim, gminie Ż., obrębie B. G., która nie występuje w ewidencji gruntów i budynków. W związku z powyższym wydano stronie wezwanie do złożenia wyjaśnień w dniu 22 czerwca 2007 r. W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżący w dniu 5 lipca 2007 r. złożył stosowną korektę wniosku oraz wypis z rejestru gruntów z dnia 3 lipca 2007 r.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 93, poz. 898 ze zm.) upoważniona jednostka certyfikująca (JC) przesyła do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wykaz producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym. W dniu 3 grudnia 2007 r. do Biura Powiatowego ARiMR we Wrocławiu wpłynął wykaz z jednostki certyfikującej COBICO Sp. z o.o., z którego wynika, że skarżący spełnia wymogi rolnictwa ekologicznego na powierzchni 124,21 ha w ramach wariantu S02d01. Jednostka certyfikująca nie potwierdziła jednak zbilansowania produkcji roślinnej ze zwierzęcą, w związku z którym strona wnioskowała o zwiększenie płatności o 20% stawki podstawowej. W zw. ze stwierdzonymi rozbieżnościami pomiędzy wykazem z JC COBICO Sp z o.o. a danymi zgłoszonymi przez producenta we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, dnia 4 grudnia 2007 r. do skarżącego wystosowano "Informację o możliwości zapoznania się z aktami sprawy", celem umożliwienia stronie wypowiedzenia się co do zebranych materiałów dowodowych. W odpowiedzi na w/w skarżący poinformował telefonicznie pracownika Biura Powiatowego, iż jednostka certyfikująca nie potwierdzi zbilansowania produkcji roślinnej ze zwierzęcą, bo producent nie spełnia w tym zakresie koniecznych wymogów.

Na podstawie ww. wniosku oraz po potwierdzeniu przez Jednostkę Certyfikującą spełnienia przez skarżącego wymogów w ramach rolnictwa ekologicznego, w dniu 18 stycznia 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w wysokości wnioskowanej przez producenta rolnego, jednakże bez zwiększenia stawki podstawowej o 20 % ze względu na nie potwierdzenie przez JC, iż prowadzi on zbilansowaną produkcję zwierzęca i roślinną.

W dniu 11 lutego 2008 r. gospodarstwo skarżącego zostało wytypowane do kontroli na miejscu metodą inspekcji terenowej w ramach wniosku o przyznanie płatności obszarowych na 2007 rok. W dniu 6 marca 2008 r. do Biura Powiatowego ARiMR we W. wpłynął protokół z kontroli na miejscu przeprowadzonych w gospodarstwie skarżącego. Kontrola na miejscu w gospodarstwie producenta została przeprowadzona w dniach od 14 do 22 lutego 2008 przez Biuro Kontroli na Miejscu we W., z której sporządzony został protokół nr [...]

Na podstawie ww. protokołu stwierdzono nieprawidłowości mające wpływ na płatność rolnośrodowiskową (na wszystkich wymienionych działkach producent deklarował wariant S02d01 - uprawa porzeczki czarnej):

W związku z pojawieniem się nowych okoliczności faktycznych, nieznanych organowi w momencie wydania decyzji w sprawie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W., na podstawie art. 149 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5, art. 147 i 150 k.p.a., postanowieniem z dnia 7 marca 2008 r. nr [...] wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone decyzją nr [...] z dnia 18 stycznia 2008 r. o przyznaniu skarżącemu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych za 2007 rok.

W dniu 18 marca 2008 r. do BP ARiMR we W., wpłynął kolejny protokół z czynności kontrolnych nr[...] . Wraz z protokołem wpłynęło pismo z Biura Kontroli na Miejscu Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego ARiMR zatytułowane "notatka służbowa", z którego wynika, iż ze względu na ciągłe przekładanie terminu kontroli przez producenta rolnego i upływ czasu od pierwszego powiadomienia rolnika o jej przeprowadzeniu, odstąpiono od jej wykonania. W toku postępowania wyjaśniającego w sprawie rolnośrodowiskowej skarżący złożył w Biurze Powiatowym ARiMR we Wrocławiu w dniu 22 grudnia 2008 r. pismo dotyczące:

• przeprowadzenia dowodu z protokołu kontroli obszarowej za 2005 rok;

• przeprowadzenia dowodu z protokołu komisji klęskowej za 2006 rok;

• przeprowadzenia dowodu z protokołu kontroli jednostki certyfikującej za 2007 rok;

• przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków pana J. M. i P. M., na okoliczność sposobu użytkowania gruntów przez stronę i wykonywanych prac w roku 2007; panów S. S. i R. S. na okoliczność stanu gruntów oraz zaawansowania prac w zakresie dosadzania wypadów na działkach strony w okresie kontroli; inspektorów terenowych panów P. K. i J. Ł. celem wyjaśnienia sprzeczności protokołów z kontroli z roku 2005 i 2008 oraz panów J. Ł. i R. G. na okoliczność przeprowadzenia kontroli w zakresie zasad zwykłej dobrej praktyki rolniczej (ZDPR) oraz na okoliczność stanu gruntów strony w lutym 2008 r.

• przeprowadzenia dowodu z oględzin działek strony;

• wskazanie przyczyn wytypowania gospodarstwa skarżącego do kontroli na miejscu;

• udzielenie informacji dotyczącej obowiązku uczestnictwa strony w kontroli rolnośrodowiskowej oraz przedłożył materiał dowodowy w postaci.

• kopii protokołu szacunku strat nr 156/2006 na okoliczność wystąpienia suszy w gospodarstwie rolnym skarżącego,

• kopii protokołu z kontroli jednostki certyfikującej COBICO Sp. z o. o. nr [...]Zgodnie z żądaniem strony do akt sprawy rolnośrodowiskowej za 2007 rok dołączono protokół z czynności kontrolnych nr [...] przeprowadzonych w gospodarstwie producenta w dniu 28.09.2005 r.

W wyniku przeprowadzonego postępowania w sprawie w dniu 14 kwietnia 2009 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. wydał decyzję nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej i o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że stwierdzony podczas kontroli na miejscu na działkach rolnych A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł i M rodzaj użytkowania to ugór/nieużytek, który nie jest objęty wsparciem z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na podstawie § 3 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.) zwanego dalej "rozporządzeniem".

Decyzją z dnia 15 czerwca 2009 r. organ II instancji utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy wskazując w uzasadnieniu, iż w analizowanej sprawie zaszły przesłanki uzasadniające zastosowanie tego nadzwyczajnego trybu wzruszenia decyzji ostatecznej i w konsekwencji uchylenie decyzji nr [...] z dnia 18 stycznia 2008 r., bowiem ujawnione zostały w trakcie kontroli na miejscu (nr protokołu [...] nowe okoliczności faktyczne, istotne dla sprawy.

W związku z przeprowadzoną w gospodarstwie skarżącego kontrolą na miejscu w ramach wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2007, ze względu na wykryte różnice pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną przez producenta a powierzchnią stwierdzoną podczas kontroli na miejscu, nie naliczono płatności dla pakietu rolnictwo ekologiczne. Stwierdzony podczas kontroli na miejscu rodzaj użytkowania to ugór (na działkach rolnych A, B, C, D, H, J, L, Ł i M), który nie jest objęty wsparciem z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych Odnosząc się do przedstawionego przez stronę protokołu szacunku strat nr 156/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. organ II instancji wskazał, iż strona nie powiadomiła ani w roku 2006, ani też w roku 2007 organów ARiMR, iż w gospodarstwie strony zaistniały okoliczności, które mają wpływ na udatność/stan plantacji porzeczki czarnej. Za taką informację – zdaniem organu - nie można uznać ww. protokołu szacunku strat, który został złożony Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR we W. w dniu 22 grudnia 2008 r., albowiem producent zgłosił fakt wystąpienia okoliczności, które mogły wpłynąć na udatność uprawy po dacie wykonania kontroli w gospodarstwie, a więc po powzięciu przez niego informacji o stwierdzeniu nieprawidłowości. Zgodnie z zapisami w protokole z kontroli wykonanej przez inspektorów ARiMR w dniu 14 lutego 2008 r., w trakcie kontroli część gruntów (działka B) była przygotowywana pod nasadzenia porzeczki czarnej i do godz. 14.00 w dniu kontroli osoby pracujące na polu zdołały nasadzić ok. 14 ha porzeczki w średniej obsadzie 1100 szt./ha. Biorąc pod uwagę fakt, iż producent rolny był powiadomiony o kontroli w dniu 13 lutego 2008 r., prace polegające na ponownym nasadzeniu plantacji rozpoczęły się w chwili gdy strona miała wiedzę o tym, że będzie w jej gospodarstwie przeprowadzona inspekcja.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę na decyzję organu II instancji.

Sąd I instancji stwierdził, że wykaz przekazany przez JC nie znalazł miejsca w aktach sprawy, należy stwierdzić, iż JC przekazują do Prezesa ARiMR dane wszystkich producentów, którzy podlegają ich kontroli zbiorczo na jednym formularzu wykazu. Prezes ARiMR przesyła następnie zbiorczy wykaz z danej JC do poszczególnych biur powiatowych Agencji, który zawiera wszystkich producentów rolnych, których wnioski są obsługiwane w danym biurze. Z tych przyczyn wykaz taki nie jest dołączony do teczki aktowej sprawy bowiem zawiera dane osobowe innych producentów realizujących pakiet "rolnictwa ekologiczne". Dane z wykazu wprowadzane są dla każdego beneficjenta do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, a same wykazy są archiwizowane oddzielnie.

Zdaniem Sądu I instancji nie sposób zgodzić się z zarzutem strony jakoby nie była ona powiadomiona o terminach kontroli. Powyższy zarzut stoi bowiem w sprzeczności z treścią raportu nr [...] , w którym na pierwszej stronie raportu widnieje informacja, iż pracownik Biura Kontroli na Miejscu – J. Ł. w dniu 13 lutego 2009 r. poinformował telefonicznie skarżącego o kontroli. Natomiast z notatki służbowej podpisanej przez inspektora terenowego i Kierownika BKM wynika, iż podczas tej rozmowy producent rolny poinformował pracownika BKM, że nie będzie mógł uczestniczyć w kontroli ponieważ jest poważnie chory. Kontrola wykonana w gospodarstwie skarżącego nie była również wynikiem incydentu, który miał miejsce w dniu 6 lutego 2009 r. podczas kontroli innego beneficjenta, gdyż konieczność przeprowadzenia kontroli na miejscu organ I instancji zasygnalizował Dyrektorowi DOR ARiMR we W. pismem z dnia 31 stycznia 2008 r. Ponadto kontroli na miejscu – co wymaga podkreślenia - podlegają wszystkie gospodarstwa, zaś rolnik przystępując do programu winien być świadomy możliwości przeprowadzenia w jego gospodarstwie takiej inspekcji ze strony organów ARiMR, a także jest zobowiązany do udostępnienia swojego gospodarstwa jak i wszelkich dokumentów osobą kontrolującym.

Sąd I instancji podkreślił, iż przedmiotem sprawdzenia obu kontroli była weryfikacja powierzchni i upraw zgłoszonych przez rolnika we wnioskach. W odniesieniu do tych właśnie kryteriów zapadła decyzja odmawiająca skarżącemu płatności rolnośrodowiskowych. Skoro podczas kontroli nie stwierdzono uprawy porzeczki czarnej zgodnie z jego oświadczeniem zawartym we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, a jedynie ugór lub teren nie użytkowany rolniczo, to słuszna była – w ocenie Sądu - weryfikacja czy stronie przysługują płatności rolnośrodowiskowe zgodnie z przepisem § 3 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 roku. Protokół z kontroli w gospodarstwie skarżącego jest dowodem w sprawie zgodnie z art. 75 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Od wyroku Sądu I instancji E. F. wniósł skargę kasacyjną, w której na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj.:

- art. 6 i 7, 8, 11, 75 § 1, 76 §1 i § 2, 78 oraz art. 107 § 3 k.p.a. polegające na odmowie przeprowadzenia wnioskowanych przez kasatora dowodów na okoliczności istotne dla sprawy oraz niedokonanie merytorycznej oceny dowodów,

-art. 133 § 1 i art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niepoczynienie przez Sąd ustaleń faktycznych oraz nieodniesienie się do istotnych zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organ przepisów art. 6, 7, 8, 11, 75§ 1, 76 § 1i § 2, 77, 78 oraz art. 107 § 3 k.p.a.

-art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez orzekanie w oparciu o niekompletne akta administracyjne oraz art. 55 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie mimo, iż Sąd posiadał wiedzę o niekompletności akt,

-art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez nieorzekanie na podstawie akt sprawy w ten sposób, że Sąd dokonał oceny dokumentu w sposób sprzeczny z jego treścią.

Strona skarżąca przedstawiła rozbudowaną argumentację powyższych zarzutów w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 174p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania.

Wobec takich regulacji poza sporem winna pozostawać okoliczność, iż wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych.

Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została oparta na podstawie kasacyjnej opisanej w art. 174 pkt. 2 p.p.s.a., konkretyzując zarzuty w punktach od 1 do 4 petitum skargi kasacyjnej.

Przechodząc do oceny zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej należy na wstępie przypomnieć, że zakres rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny jest kształtowany w oparciu o materiał faktyczny i dowodowy, który stanowił podstawę wydania zaskarżonego aktu administracyjnego i znajduje się w nadesłanych przez organ aktach sprawy. Zadaniem sądu administracyjnego jest więc ustalenie, czy zebrany w postępowaniu administracyjnym i znajdujący się w przedstawionych sądowi aktach sprawy materiał dowodowy jest pełny, czy został prawidłowo oceniony i czy jest wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy poprzez wydanie konkretnego aktu administracyjnego.

W ramach zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania kasator wskazuje na naruszenie przez Sąd I instancji przepisu art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez nie poczynienie przez sąd administracyjny ustaleń faktycznych, poprzez orzekanie w oparciu o niekompletne akta administracyjne oraz poprzez nie orzekanie na podstawie akt sprawy z uwagi na to, że Sąd I instancji dokonał oceny dokumentu w sposób sprzeczny z jego treścią. Stosownie do treści art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Podstawą orzekania sądu jest materiał zgromadzony przez organy w toku całego postępowania przed tymi organami oraz przed sądem. Podkreślić więc należy, że art. 133 § 1 p.p.s.a. określa moment, w którym dopuszczalne jest wydanie wyroku, wskazuje, kiedy wyrok może być wydany na posiedzeniu niejawnym, określa także moment decydujący dla oceny legalności zaskarżonego aktu. Tak więc obowiązek wydania wyroku na podstawie akt sprawy oznacza jedynie zakaz wyjścia poza materiał znajdujący się w aktach sprawy. Należy odróżnić poddanie sądowej kontroli działalności administracji publicznej na podstawie innego materiału niż akta sprawy od wydania wyroku na podstawie akt sprawy, z przyjęciem odmiennej oceny materiału dowodowego zawartego w tych aktach. Nie jest naruszeniem art. 133 § 1 p.p.s.a. zaakceptowanie przez sąd administracyjny jako zgodnej z przepisami postępowania oceny materiału dowodowego oraz przyjęcia za prawidłowe ustaleń będących konsekwencją tej oceny nawet, gdyby nie uwzględniało ono całości materiału dowodowego (vide wyrok NSA z 13 maja 2008 r., o sygn. akt II FSK 419/07, niepublikowany). Jednocześnie należy przypomnieć, że w wyroku z 19 października 2007 r., o sygn. akt II FSK 1195/06 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził też, że zarzut pominięcia przez sąd części materiału dowodowego nie może być skutecznie podnoszony w ramach zarzutu naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. Niewątpliwie skarga kasacyjna wskazując na naruszenie art. 133 § 1 p.p.s.a. próbuje podważyć ustalenia faktyczne przyjęte w sprawie oraz dokonaną w tej sprawie ocenę materiału dowodowego. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej Sąd I instancji orzekł w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach administracyjnych i wyjaśnił jakie znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miał dokument w postaci protokołu jednostki certyfikującej oraz wskazał przyczyny niezamieszczenia w teczce aktowej wykazu jednostki certyfikującej. Należy stwierdzić, że Sąd I instancji trafnie ocenił zakres uprawnień kontrolnych jednostek certyfikujących odnoszących się wyłącznie do metod gospodarowania i tym samym zasadnie ocenił, że organy administracji publicznej miały podstawy do nieuwzględniania jego treści przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w tej sprawie.

Ponadto należy stwierdzić, że zasadnie Sąd I instancji uznał, iż protokół z kontroli gospodarstwa rolnego kasatora jest dowodem w sprawie podlegającym ocenie w ramach zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Poza sporem winna pozostawać okoliczność, że ocena tego dowodu została przeprowadzana bez naruszenia zasad postępowania administracyjnego. Zgromadzony w aktach sprawy materiał dokumentacyjny wskazuje, że przeprowadzona w gospodarstwie rolnym kontrola wykazała, że nie stwierdzono uprawy porzeczki czarnej, która to uprawa miała być prowadzona przez skarżącego zgodnie z jego wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, a także wskazuje i to, że na terenach na których ta uprawa miała być prowadzona istnieje ugór bądź obszary nieużytkowane rolniczo.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. odpowiada wymogom art. 141 § 4 p.p.s.a., gdyż zawiera przedstawienie stanu faktycznego sprawy w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia w przedmiocie badania dopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej oraz w sposób jednoznaczny i jasny wyjaśnia motywy rozstrzygnięcia. W tym miejscu należy podkreślić, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje stanowisko, które skład orzekający w niniejszej sprawie w całości akceptuje, a wskazujące, że za pomocą art. 141 § 4 p.p.s.a. nie można skutecznie zwalczać prawidłowości przyjętego przez sąd stanu faktycznego czy też stanowiska sądu co do wykładni bądź zastosowania prawa materialnego (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2010 r. o sygn. akt II FSK 84/10 niepublikowany, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2010 r. o sygn. akt II FSK 1045/09 niepublikowany).

W związku z powyższym uznać należy, że nie jest także zasadny zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania w zakresie odnoszącym się do naruszenia przez organy wymienionych w punkcie 1 petitum skargi kasacyjnej przepisów postępowania administracyjnego. Uwzględniając powyższe uwagi stwierdzić należy, że Sąd I instancji zasadnie uznał, iż organy zgromadziły materiał dowodowy w sposób wyczerpujący i wyjaśniły przyczyny odmowy przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez skarżącego.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art.184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.