Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1208/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 40 ust. 1, 4 i 12
journal: Dz.U. 2013 poz 260
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant ref. staż. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2014 r. sprawy ze skargi E. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (dalej: "GDDKiA") z dnia [...] lutego 2014 r. utrzymał w mocy poprzednią decyzję ww. organu z dnia [...] grudnia 2013 r. o nałożeniu na E. SA z siedzibą w Z. (dalej "Skarżąca") kary pieniężnej za zajęcie od dnia [...] września 2013 r. do dnia [...] października 2013 r. pasa drogowego od km [...] do km [...] drogi krajowej nr [...] w miejscowości [...], bez zezwolenia zarządcy drogi, polegające na prowadzeniu robót w pasie drogowym na powierzchni 98,0 m2 oraz umieszczeniu urządzenia obcego - linii energetycznej średniego napięcia w pasie drogowym o powierzchni 9,02 m2, w łącznej wysokości 8.261,50 zł.

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

W dniu [...] września 2013 r. podczas objazdu kontrolnego drogi krajowej nr [...] pracownicy GDDKiA Rejon w [...] stwierdzili dokonanie zajęcia pasa drogowego drogi krajowej nr [...] od km [...] do [...] SL/ SP polegające na wykonaniu robót budowlanych - ułożenie linii SN i wykonanie przejścia poprzecznego pod drogą oraz umieszczeniu linii SN. Pracownicy dokonali obmiaru zajętej powierzchni pasa w celu realizacji robót 98 m2 - w tym 93,50 m2 zieleńca i 4,5 m2 chodnika oraz umieszczenia urządzenia - linii SN - 7,15 m2 - 143 m wzdłuż drogi x 0.05 m i 1,87 m2 - 25 m w poprzek drogi x 0.075 m, co odnotowano w formie protokołu z dnia [...] września 2013 r. Zarządca drogi krajowej nr [...] ustalił, że Skarżąca dokonała zajęcia pasa drogowego, nie posiadając decyzji zezwalającej na takie zajęcie.

GDDKiA pismem z dnia [...] września 2013 r., zawiadomił Skarżącą o oględzinach i wezwał stronę do udziału w nich. W dniu [...] października 2013 r. dokonano oględzin, w których uczestniczył przedstawiciel Skarżącej. Z przeprowadzonych oględzin został sporządzony protokół. W protokole potwierdzono przywrócenie pasa drogowego, po realizacji robót, do stanu pierwotnego w dniu [...] października 2013 r. oraz powierzchnię umieszczenia urządzenia - linii SN do dnia [...].10.2013 r. Skarżąca nie kwestionowała ustalonej przez pracowników GDDKiA powierzchni zajęcia pasa drogowego drogi krajowej nr [...] w miejscowości [...] oraz okresu zajęcia pasa drogowego, co zostało potwierdzone w protokole.

Następnie zarządca drogi pismem z dnia [...] listopada 2013 r., zawiadomił o wszczęciu postępowania oraz możliwości zapoznania się z aktami sprawy i złożenia zastrzeżeń oraz wniosków sprawie.

GDDKiA decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., powołując się na art. 40 ust. 1, 4 i 12 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z dnia 25 lutego 2013 r., poz. 260, dalej: "u.d.p."), § 1 pkt. 1, § 2 pkt 1 i 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (Dz. U. nr 148, poz. 886) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 - z późn. zm.), ustalił Skarżącej kwotę kary pieniężnej w wysokości 8.261,50 zł za zajęcie od dnia [...] września 2013 r. do dnia [...] października 2013 r. pasa drogowego od km [...] do km [...] drogi krajowej nr [...] w miejscowości [...], bez zezwolenia zarządcy drogi, polegające na prowadzeniu robót w pasie drogowym na powierzchni 98,0 m2 oraz umieszczeniu urządzenia obcego - linii SN w pasie drogowym o powierzchni 9,02 m2 od dnia [...] września 2013 r. do dnia [...] października 2013 r.

W decyzji szczegółowo przedstawiono sposób wyliczenia kary, na która składała się suma powierzchni: chodnika po stronie prawej (pow. 4,50 m²), pasa zieleni po str. prawej pomiędzy rowem a chodnikiem (6,00 m²), pasa zieleni po stronie prawej pomiędzy chodnikiem a ogrodzeniem (4,50 m²), rowu po stronie prawej (9,0 m²) oraz pasa zieleni po stronie lewej - (74 m²)., tj. przez 8 dni. Organ stwierdził, iż [...] września 2013 r. umieszczono w pasie drogowym linię energetyczna średniego napięcia (SN), jako urządzenie nie związane z potrzebami zarządzania drogami. Wskazano, iż podstawa do obliczenia kary była powierzchnia rzutu poziomego urządzenia umieszczonego w pasie drogowym nie związanego z potrzebami zarządzania drogami w poprzek drogi w terenie zabudowanym (1,87 m²) oraz powierzchnia rzutu poziomego urządzenia umieszczonego w pasie drogowym nie związanego z potrzebami zarządzania drogami wzdłuż drogi w terenie zabudowanym (7,15 m²). Kare wyliczono za okres od dnia [...] września 2013 r. do dnia [...] października 2013 r.,tj. 17 dni. Natomiast od dnia [...] października 2013 r. Skarżąca uzyskała od zarządcy drogi decyzję zezwalającą na umieszczenie w pasie drogowym drogi nr [...] ww. urządzenia nie związanego z potrzebami zarządzania drogami.

Organ ustalił, iż w toku prowadzonego postępowania Skarżąca nie przedstawiła decyzji zarządcy drogi o zezwoleniu na zajęcie pasa drogowego, zgodnie z art. 40 u.d.p. W tym stanie rzeczy kara wyniosła 8.261,50 zł.

Skarżąca we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy z [...] stycznia 2014 r. podniosła zarzuty naruszenia:

- art. 10 § 1 K.p.a. przez brak zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania;

- art. 8 K.p.a. przez prowadzenie przez organy administracji publicznej postępowania w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej;

- art. 7 i 77 § 1 K.p.a. przez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie w przedmiotowej sprawie, w szczególności zajętej powierzchni pasa drogowego i okresu w jaki ten pas był zajęty przez Skarżąca;

- art. 107 § 3 K.p.a. przez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji dowodów, na podstawie których została ustalona powierzchnia zajętego pasa drogowego;

- art. 40 ust. 12 u.d.p. z przez nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego drogi krajowej nr [...] w [...], bez właściwego ustalenia powierzchni zajętego pasa.

GDDKiA rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję.

W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z art. 40 ust. 12 u.d.p. za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządca drogi - w drodze decyzji administracyjnej - wymierza karę pieniężną w wysokości 10-krotności obowiązującej opłaty, ustalanej w oparciu o art. 40 ust. 4 i 6 u.d.p., które stanowią, że :

opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu prowadzenia robót ustala się jako iloczyn liczby metrów kwadratowych zajętej powierzchni pasa drogowego, stawki opłaty za zajęcie 1 m2 pasa drogowego i liczby dni zajmowania pasa drogowego,

opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej nie związanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu ustala się jako iloczyn metrów kwadratowych powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut poziomy obiektu budowlanego, liczby dni zajmowania pasa drogowego i stawki za zajęcia 1 m2 pasa drogowego. Decyzja taka nie ma charakteru uznaniowego, lecz stanowi wykonanie bezwzględnej dyspozycji wskazanej w ustawie, przy zaistnieniu określonych okoliczności.

Natomiast definicja pasa drogowego, zawarta jest w art. 4 pkt 1 u.d.p. i określa, że pas drogowy to "wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga, oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą".

Organ ponownie rozpoznając sprawę stwierdził, iż powierzchnia zajęcia pasa drogowego, bez zgody zarządcy drogi, została ustalona prawidłowo i prawidłowo udokumentowana w formie protokołów (w tym zdjęć i szkiców). Okres zajęcia oraz rodzaje elementów pasa drogowego zostały ustalone właściwie i udokumentowane. Podmiot dokonujący zajęcia pasa drogowego, bez zgody zarządcy drogi, został określony właściwie, co potwierdzają zapisy protokołu. Stawki opłat za zajęcie 1 m2 powierzchni zajętych elementów pasa drogowego zostały przyjęte właściwe, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajecie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg krajowych i Autostrad (Dz.U. nr 148, poz. 886).

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy wyjaśnił, iż postepowanie przeprowadzono zgodnie wymogami wynikającymi z przepisów K.p.a. Zdaniem GDDKiA, Skarżąca brała czynny udział na każdym etapie postępowania i mogła wypowiadać się co do zgromadzonych dowodów oraz wnosić uwagi i zastrzeżenia. Zajęcie pasa drogowego drogi krajowej nr [...] zostało udokumentowane w formie protokołów, podpisanych przez pracowników GDDKiA Rejonu [...] oraz przedstawiciela Skarżącej. Powierzchnia zajęcia pasa w celu realizacji robót oraz umieszczenia została ustalona w oparciu o dokonane pomiary w terenie zajętej powierzchni pasa drogi nr [...] i utrwalona w protokołach z czynności. Skarżąca nie kwestionowała powierzchni zajęcia pasa drogowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Skarżąca powtórzyła zarzuty zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dodatkowo zarzuciła naruszenie art. 79 K.p.a. przez brak jej zawiadomienia o oględzinach przeprowadzonych w dniu [...] września 2013 r.

Skarżąca w uzasadnieniu zarzuciła przeprowadzenie przez organ kluczowych oględzin nieruchomości bez jej obecności, przed wszczęciem postępowania w sprawie nałożenia kary. Zdaniem Skarżącej nie można jednoznacznie ustalić, jaka powierzchnia pasa drogowego faktycznie została zajęta. Oględziny pasa drogowego z udziałem strony zostały przeprowadzone dopiero w dniu [...] października 2013 r. w sytuacji gdy pas drogowy został już przywrócony do stanu poprzedniego, chodnik odtworzony, a wykopy w chodniku, pasie zieleni i rowach zostały zasypane.

Podniosła, iż oświadczenie jej pracownika, potwierdzało jedynie ustalenia przedstawicieli GDDKiA w zakresie okoliczności umieszczenia w pasie drogowym urządzenia "obcego" (linii energetycznej SN na odcinku dł. 173 m i szer. 0,05 m). Zdaniem Skarżącej, jej pracownik nie zgodził się z obliczeniami, w przedmiocie ustalenia powierzchni zajętego pasa drogowego, dokonanymi przez organ administracji publicznej w dniu [...] września 2013 r. Ponadto nie były one wyjaśniane w toku oględzin w dniu [...] października 2013 r., o czym miała świadczyć treść protokołu z tej daty.

Dalej stwierdziła, iż skoro nie brała udziału w oględzinach nieruchomości i nie została ona zawiadomiona o zamiarze jej przeprowadzenia z dniu [...] września 2014 r., stanowiło to o naruszeniu art. 79 § 1 K.p.a. w związku z wspomnianym art. 85 1 K.p.a. i dyskwalifikowało tę czynność procesową, jako dowód w sprawie.

Podsumowując stwierdziła, iż organ ustalił zajętą powierzchnię w sposób całkowicie dowolny, bez jej udziału, co miało stanowić o wadliwości wydanej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu dokonania oględzin i pomiarów zajętego bez zezwolenia pasa drogowego, GDDKiA stwierdził, iż pracownicy zarządcy drogi musieli w trybie natychmiastowym dokonać przedmiotowych oględzin i pomiarów ze względu na obawę przed zaniknięciem robót. Z czynności tych sporządzili szczegółową notatkę, w której wskazali pomierzone powierzchnie zajętego bez zezwolenia pasa drogowego, dołączając stosowną dokumentację fotograficzną. Notatka wraz z dokumentacją fotograficzną znajduje się w aktach sprawy. Otrzymując zawiadomienie z dnia [...] listopada 2013 r. o zebranym materiale dowodowym i możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego, Skarżąca miała możliwość kwestionowania wyliczenia zajętości pasa drogowego, z prawa tego nie skorzystała.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną /uchwałę/ lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając skargę w świetle powyższych kryteriów Sąd uznał, że nie jest ona zasadna albowiem zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] grudnia 2013 r. nie naruszają prawa.

Skarżąca nie kwestionowała okoliczności przystąpienia do robót w pasie drogowym bez zezwolenia zarządcy drogi, umieszczenia w pasie drogowym urządzenia obcego ani terminu (czasu) zajęcia pasa drogowego. Jej wątpliwości wzbudziło jedynie określenie powierzchni zajęcia.

Zdaniem organu wyliczona powierzchnia zajęcia została ustalona w oparciu o dokonane pomiary w terenie zajętej powierzchni pasa drogi nr [...] i utrwalona w protokołach z czynności.

Zgodnie z art. 40 ust. 3 u.d.p., za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę, a za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10-krotności opłaty ustalonej zgodnie z wcześniejszymi przepisami ustawy (art. 40 ust. 12 pkt 1 tej ustawy). Opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu, o którym mowa w art. 40 ust. 2 pkt 1 i 4 u.d.p., ustala się jako iloczyn liczby metrów kwadratowych zajętej powierzchni pasa drogowego, stawki opłaty za zajęcie 1 m² pasa drogowego i liczby dni zajmowania pasa drogowego, przy czym zajęcie pasa drogowego przez okres krótszy niż 24 godziny jest traktowane jak zajęcie pasa drogowego przez 1 dzień (art. 40 ust. 4 u.d.p.). Wysokość tej opłaty została naliczona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (Dz. U. Nr 129, poz. 1369, dalej "rozporządzenie") i wynosiła 1 zł/1 m² za każdy dzień. Z kolei stawka opłaty rocznej za umieszczenie w pasie drogowym urządzenia nie związanego z potrzebami zarzadzania drogami m.in. w postaci linii energetycznej SN wynosi w obszarze zabudowanym w poprzek drogi wynosi 40 zł/m² zł oraz w obszarze zabudowanym wzdłuż drogi – 8 zł/m² (§ 3.1 rozporządzenia w sprawie stawek opłat za zajęcie pasa drogowego). Po przemnożeniu zajętej powierzchni pasa drogowego przez ilość dni jego zajęcia i zastosowaniu przelicznika z art. 40 ust. 12 pkt 1 u.d.p. została nałożona kara pieniężna w wysokości określone w decyzji.

W obu przypadkach zarządca drogi (dla drogi krajowej zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, stosownie do art. 19 ust. 1, ust. 2 pkt 1 u.d.p.) nie ma wyboru: jest on zobowiązany pobrać opłatę zarówno za zajęcie pasa drogowego, jak i za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia - przy czym ta druga opłata ma charakter kary administracyjnej. W obu natomiast przypadkach naliczenie opłaty lub kary następuje w sposób określony w ustawie, w drodze decyzji administracyjnej. Zarządca drogi ma zatem stwierdzić określony stan, tzn. wpłynięcie wniosku o zajęcie pasa drogowego w celach określonych w ustawie, a więc przez ustawę akceptowalnych, albo zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. W obu przypadkach zarządca drogi jest obowiązany wydać decyzję, w której w pierwszym przypadku występują elementy uznania administracyjnego - ale tylko w odniesieniu do kwalifikacji ustawowo określonego celu, który uzasadnia wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, w drugim zaś ma miejsce pełne związanie administracji.

Stwierdzenie zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi zobowiązuje zatem ten organ do naliczenia, według zasad określonych w ustawie, kary nakładanej w drodze decyzji administracyjnej. W przypadku stwierdzenia takiej sytuacji organ nie może nawet badać przyczyn zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia, oceniać stopnia winy strony przy takim zajęciu czy też miarkować wysokości wymierzanej kary. Organ może jedynie, po stwierdzeniu faktu zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia, wydać decyzję administracyjną wymierzającą karę w przewidzianej w ustawie wysokości.

Na organie spoczywa zatem obowiązek ustalenia stanu faktycznego, którego następstwem jest wydanie decyzji nakładającej karę. W takim postępowaniu wystarczy jedynie ustalić, że: a) nastąpiło bezprawne, tzn. bez wymaganej zgody, b) zajęcie, c) pasa drogowego.

Stosownie do art. 40 u.d.p.:

1. zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wymaga zezwolenia zarządcy drogi, w drodze decyzji administracyjnej.

2. zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:

1) prowadzenia robót w pasie drogowym;

2) umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego;

3) umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam;

4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione w pkt 1-3.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że Skarżąca od dnia [...].09.2013 r. do dnia [...].10.2013 r. zajęła, bez wymaganego zezwolenia, pas drogowy drogi krajowej nr [...] na odcinku od [...] do km [...] w [...] przez prowadzenie robót w pasie drogowym oraz umieszczenie w dniach od [...].09.2013 r. do [...].10.2013 r. w pasie drogowym urządzenia nie związanego z potrzebami zarządzania drogami. Powyższe potwierdzają oględziny miejsca zajęcia pasa drogowego z dnia [...] września 2013 r. i [...] października 2013 r. potwierdzone protokołami oraz dokumentacją fotograficzną. Należy wskazać, iż zarządca drogi przyjął ustalenia dokonane podczas oględzin zgodnie z którymi stwierdzono, że na ww. odcinku drogi po prawej stronie: dokonano rozebrania chodnika z płyt betonowych 50x50cm na długości 3.0 m i szerokości 1.5 m, wykonano wykopy w pasie zieleni pomiędzy rowem przydrożnym a chodnikiem na długości 3.0 m i szerokości 2.0 m oraz wykonano wykopy pomiędzy chodnikiem a ogrodzeniem na długości 3.0 m i szerokości 1.5 m. Ponadto rozkopano rów przydrożny na długości 3.0 m i szerokości 3.0 m. Jednocześnie na ww. odcinku drogi po lewej stronie: wykonano rów na długości 148 m i szerokości 0.5 m. Ogółem zajęto 93.5m² pasa zieleni (za rowem, za chodnikiem i rowu przydrożnego) oraz 4.5m² chodnika. Ponadto wykonano w km [...] przejście poprzeczne dla linii SN kablowej pod drogą metodą przecisku. W pasie drogi krajowej umieszczono urządzenie tj. linię energetyczną SN na długości 168 m (143 m wzdłuż drogi i 25 m w poprzek drogi). W trakcie oględzin ustalono, że roboty były prowadzone na ww. odcinku i nadal są prowadzone w sąsiedztwie drogi przez pracowników Skarżącej. Przedsiębiorstwo Skarżącej wykonała wykopy pod odcinek linii SN kablowej oraz przejście poprzeczne pod drogą nr [...] w km [...]. W rozmowie telefonicznej z koordynatorem robót elektrycznych D. W. ustalono, że roboty wykonano jako podłączenie linii SN do budynku Gminnego Domu Pomocy Społecznej bez decyzji na zajęcie pasa drogowego. Potwierdza to dołączona do akt dokumentacja fotograficzna w postaci 12 szt. zdjęć oraz szkic sytuacyjny, dołączone do akt administracyjnych sprawy.

Następnie w protokole z [...] października 2013 r., podpisanym również przez pracownika Skarżącej D. W. przyjęto podczas oględzin, że wykopy w chodniku, pasie zieleni i rowie po stronie prawej i lewej zostały zasypane, chodnik odtworzono i pas drogowy został przywrócony do stanu poprzedniego. Kierownik Obwodu Drogowego w [...] - M. S. oświadczyła, że pas drogowy zajęty podczas realizacji robót uporządkowano i przywrócono do stanu poprzedniego w dniu [...] października 2013 r. Obecni na oględzinach przedstawiciele GDDKiA stwierdzili, że w pasie drogowym umieszczono urządzenia "obce" (nie związane z potrzebami zarządzania drogami) w postaci linii energetycznej SN na odcinku o długości 173 m (166 m poza jezdnią i 7 m pod jezdnią) i szerokości 0,05 m, w tym wzdłuż jezdni umieszczono urządzenie nie związana z potrzebami zarządzania drogami na długości 143 m i szerokości 0,05m oraz w poprzek jezdni na długości 25 m i szerokości 0,075 m. Przedstawiciel Skarzącej - D. W. zgodził się z ustaleniami przedstawicieli zarządcy drogi, co znalazło odzwierciedlenie na podpisanym protokole. Również w tym przypadku dołączono dokumentację fotograficzną (3 szt. zdjęć).

W tym miejscu należy stwierdzić, iż postępowania administracyjne zostało przeprowadzone z poszanowaniem norm proceduralnych wynikających z k.p.a., wbrew zarzutom Skarżącej. Organ administracyjny zgromadził i poddał należytej ocenie materiał dowodowy mający znaczenie w sprawie. W dalszej kolejności odzwierciedlił swój tok rozumowania w uzasadnieniu obydwu wydanych w kontrolowanym postępowaniu decyzji. Umożliwiło to poddanie kontroli sądowoadministracyjnej zasadności zarzutów podniesionych w skardze odnoszących się do subsumcji prawa materialnego.

Nie ulega wątpliwości, że Skarżąca przez przeprowadzeniem robót w pasie drogowym oraz na umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego powinna uzyskać zgodę zarządcy drogi. Skoro Skarżąca nie uzyskała zgody zarządcy drogi Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wymierzył im na podstawie art. 40 ust. 4 i ust. 12 karę pieniężną.

Odnosząc się do zarzutu dokonania oględzin i pomiarów zajętego bez zezwolenia pasa drogowego, Sąd podzielił stanowisko zarządcy drogi o konieczności natychmiastowego dokonania oględzin i pomiarów ze względu na obawę przed zaniknięciem robót. Z czynności tych sporządzili szczegółową notatkę, w której wskazali pomierzone powierzchnie zajętego bez zezwolenia pasa drogowego, dołączając stosowną dokumentację fotograficzną. Notatka wraz z dokumentacją fotograficzną znajduje się w aktach sprawy.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.