Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1114/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 87 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń G.L. i S.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 282/11 odrzucające wnioski o przywrócenie skarżącym terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi G.L. i S.L. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację drogi gminnej postanawia: oddalić zażalenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 282/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę G.L. i S.L., albowiem nie uzupełnili w terminie braku formalnego w postaci nadesłania 62 odpisów wniesionej przez nich skargi.

Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej G.L. w dniu 2 czerwca 2011 r. (k. 45) i S.L. w dniu 3 czerwca 2011 r. (k. 44).

Pismem z dnia 6 czerwca 2011 r. (złożonym osobiście w dniu 7.06.2011 r.) G.L. zwróciła się do Sądu z prośbą o przywrócenie jej terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, których nie uzupełniła ze względu na jej zły stan zdrowia, rehabilitację i wizyty u lekarza. Jednocześnie załączyła 62 odpisy skargi. Pismem z tego samego dnia wniosek o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi wniósł także S.L. (złożonym osobiście w dniu 7.06.2011 r.). W uzasadnieniu wskazał, że nie uzupełnił braków formalnych skargi z uwagi na natłok prac w gospodarstwie, bardzo ważne sprawy rodzinne i "nieprzewidzianą chorobę". Wraz ze złożeniem wniosku skarżący dokonał powyższej czynności.

W uzupełnieniu wniosku o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności G.L. wskazała, że "w dniach wskazanych w tym piśmie" była chora na grypę i wymagała opieki osób trzecich. W okresie jej choroby opiekowali się nią córka i wnuk. Również S.L. przy piśmie z dnia 13 lipca 2011 r. przesłał dokumentację medyczną potwierdzającą jego chorobę w okresie od 15 kwietnia 2011r. do 21 kwietnia 2011 r.

Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił wnioski skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi jako spóźnione. Zdaniem Sądu skarżący złożyli ww. wnioski z uchybieniem siedmiodniowego terminu, albowiem wskazana przez nich przyczyna uchybienia terminu w postaci chorób, w przypadku G.L. ustała w dniu 22 kwietnia 2011 r., a S.L. w dniu 21 kwietnia 2011 r., zaś wnioski te zostały złożone dopiero w dniu 7 czerwca 2011 r.

Zażalenia na powyższe orzeczenie wnieśli G.L. i S.L.

W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia S.L. wskazał, że jego choroba trwała także po 21 kwietnia 2011 r. do pierwszych dni czerwca i dlatego wniosek o przywrócenie terminu został przez niego złożony w dniu 7 czerwca 2011 r. Nadto wskazał, że Sąd wezwał go do usprawiedliwienia okresu od 15 do 21 kwietnia 2011 r., a nie za okres do uzupełnienia braku. Gdyby, jego zdaniem, wezwanie Sądu było precyzyjniej sformułowane, to wyjaśniłby, że jego choroba (grypa), a potem problemy okulistyczne trwały nadal.

Także skarżąca G.L. wskazała, że uczyniła zadość wezwaniu Sądu, który wezwał ją do usprawiedliwienia okresu od 14 do 20 kwietnia 2011 r., a nie do czasu uzupełnienia braku. Nadto podniosła, że gdyby wezwanie Sądu było jaśniej sformułowane, to wyjaśniłaby, że jej choroba ustała dopiero w pierwszych dniach czerwca i dlatego złożyła wniosek dopiero 7 czerwca 2011 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Zaś stosownie do treści art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie zasadnie Sąd I instancji odrzucił wniesione przez skarżących wnioski o przywrócenie terminu jako spóźnione. Z treści złożonych wniosków oraz ich uzupełnienia wynika bowiem, że G.L. w okresie od 14 do 20 kwietnia 2011 r. była chora i wymagała opieki osób trzecich, na dowód czego przedłożyła zaświadczenia córki i wnuka. Z oświadczeń tych wynika, że skarżąca była chora i wymagała opieki w okresie od 10 do 22 kwietnia 2011 r. W związku z powyższym zasadnie Sąd I instancji przyjął, że przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem 22 kwietnia 2011 r., zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął swój bieg w dniu następnym, tj. w dniu 23 kwietnia 2011 r., a zakończył w dniu 29 kwietnia 2011 r.

W tym miejscu wskazać należy, że skarżąca swojego twierdzenia jakoby była chora przez cały okres do czerwca 2011 r. nie uprawdopodobniła. Zawarte w treści zażalenia twierdzenia, w zestawieniu z pozostałym materiałem dowodowym przedłożonym przez skarżącą nie przekonują, zwłaszcza, że na poparcie tych twierdzeń nie przedłożono jakichkolwiek dokumentów.

Analogiczna sytuacja miała miejsce w odniesieniu do skarżącego. S.L. wskazał, że jego choroba uniemożliwiająca mu dopełnienie czynności trwała w okresie od 15 kwietnia do 21 kwietnia 2011 r. Zatem prawidłowo Sąd uznał, że już w dniu następnym skarżący mógł dopełnić czynności, której uchybił i złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej dokonania. Powyższemu wbrew twierdzeniom skarżącego nie przeczy przedłożona przez niego dokumentacja medyczna. Z jej treści wynika, że skarżący odbył wizyty u lekarza internisty w dniach 14 i 21 kwietnia 2011 r., przy czym z adnotacji uczynionej przy dacie 21 kwietnia 2011 r. wynika, że stan zdrowia skarżącego uległ poprawie. Brak adnotacji co do późniejszych wizyt sugeruje, że skarżący nie potrzebował już pomocy lekarskiej. Również wizyta u lekarza okulisty w dniu 27 maja 2011 r. nie wpływa na prawidłowość przyjęcia przez Sąd daty uchybienia terminu, albowiem ból oczu i pogorszenie widzenia nastąpiły dopiero tydzień przed ww. datą, a więc około 20 maja 2011 r. W związku z powyższym argument skarżącego, iż jego choroba trwała przez cały okres do pierwszych dni czerwca 2011 r. nie zasługuje na uwzględnienie.

Nie można również podzielić stanowiska skarżących co do nieprecyzyjnego wezwania ich do uzupełnienia złożonych wniosków o przywrócenie terminu. Z treści pisma skierowanego do stron wynika, że zostali oni wezwani do wykazania "kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi" w okresie, w którym byli zobowiązani do ich uzupełnienia – skarżący od 15 do 21 kwietnia 2011 r., a skarżąca od 14 do 20 kwietnia 2011 r. Z powyższego wynika zatem, że skarżący, zgodnie z powyższym wezwaniem, winni wykazać dwa elementy: po pierwsze – kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, a po wtóre – uprawdopodobnić okoliczności wskazujące brak winy w uchybieniu terminu w okresie kiedy winni je uzupełnić, tj. skarżący od 15 do 21 kwietnia 2011 r., a skarżąca od 14 do 20 kwietnia 2011 r. Zatem wbrew twierdzeniom skarżących Sąd nie wzywał ich jedynie do usprawiedliwiania ww. okresów, ale wzywał także do wykazania kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu.

W związku z powyższym, w okolicznościach tej konkretnej sprawy, prawidłowo Sąd I instancji wniesione przez skarżących wnioski o przywrócenie terminu odrzucił jako wniesione po upływie siedmiodniowego terminu wskazanego w treści art. 87 § 1 p.p.s.a. Dlatego też na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.