Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 305/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-05-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty z tytułu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

S. N. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "SKO") opisaną w rubrum nin. postanowienia. Zaskarżoną decyzją, SKO utrzymało w mocy wydaną przez Wójta [...] (dalej: "Wójt") decyzję z [...] października 2014 r., nr [...], mocą której Wójt [...] zobowiązał S. N. jako przedstawiciela ustawowego R. i O. N. do zwrotu kwoty 250 zł wraz z odsetkami ustawowymi z tytułu nienależnie pobranych dla R. N. świadczeń z funduszu alimentacyjnego w październiku 2013r. i 250 zł wraz z odsetkami ustawowymi z tytułu nienależnie pobranych dla O. N. świadczeń z funduszu alimentacyjnego w październiku 2013r.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ten wniosek Skarżąca napisała, że wykonanie decyzji może z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością narazić na istotne pogorszenie Jej sytuację finansową, a w konsekwencji zdolność do zaspokajania materialnych potrzeb obu córek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wstrzymanie wykonania aktów (odpowiednio: czynności) zaskarżonych do sądu administracyjnego stanowi odstępstwo od generalnej zasady wykonalności takich aktów (czynności) i ma na celu ochronę strony skarżącej przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy przez sąd administracyjny. Formalnie ochrona tymczasowa obejmuje wszystkie akty i czynności podlegające kontroli sądu administracyjnego (art. 3 § 2 p.p.s.a.), aczkolwiek zasadniczo dotyczy tylko tych z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.

Mając na względzie z jednej strony treść wyżej powołanego przepisu prawa, z drugiej zaś charakter obowiązku nałożonego na stronę skarżącą zaskarżoną decyzją Sąd uznał, że wykonanie decyzji może narazić skarżącą znajdującą się w trudnej sytuacji materialnej na wyrządzenie znacznej szkody. Następstwem prawnym wskazanej decyzji Kolegium jest, zwrot przez skarżącą kwoty 500 zł., a w przedstawionej przez skarżącą sytuacji finansowej oznacza to, że istnieje realna możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Tak więc powołane we wniosku okoliczności stanowią uzasadniającą przesłankę uwzględnienia wniosku i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Należy jednak wskazać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest równoznaczne z uznaniem zasadności wniesionej skargi, która będzie rozpoznawana przez Sąd w odrębnym postępowaniu.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 cytowanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.