Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1658/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6290 Reforma rolna
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 153, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 12 § 1, art. 138 § 2, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 2 ust 1 lit. e
journal: Dz.U. 1944 nr 4 poz 17
law: Dekret Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie reformy rolnej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1658/09

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r., którą stwierdzono, że nieruchomość stanowiąca obecnie działki nr [...], [...], [...] i część działki nr [...], obejmująca zespół pałacowo - parkowy położony w D. oraz część obecnej działki nr [...] obejmującej budynek "rządówki" nie podpadały pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U z 1945 r. Nr 3, poz. 13) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach sprawy.

Następca prawny S. P. - byłego właściciela przedmiotowej nieruchomości – A. P. zwrócił się z wnioskiem o wydanie decyzji stwierdzającej, że nieruchomość obejmująca działki nr: [...],[...],[...],[...] i [...] wraz zespołem pałacowo - parkowym położony w D., o pow. 5.9932 m2 oraz nieruchomość stanowiąca część działki nr [...] nie podpadały pod działanie przepisów dekretu PKWN z dnia 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (dalej: dekret).

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2002r. orzekł, iż przedmiotowa nieruchomość wraz z zespołem pałacowo - parkowym podlegała pod działanie dekretu.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawcy od powyższego rozstrzygnięcia Wojewody [...] - decyzją z dnia [...] września 2002r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Na powyższą decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 17 marca 2004r. (sygn. akt IV SA/Wa 4253/02) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] wskazując na potrzebę m.in. przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, oględzin przedmiotowej nieruchomości, jak i konieczność przesłuchania świadków.

Wojewoda [...] rozpatrując ponownie sprawę decyzją z dnia [...] maja 2005r. stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość nie podpadała pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit. e dekretu. Podniósł, że nie posiadała ona charakteru

IV SA/Wa 1658/09

nieruchomości ziemskiej i nie pozostawała w związku funkcjonalnym z nieruchomością rolną przejętą na cele reformy rolnej od S. P.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - po rozpoznaniu odwołania Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w P. oraz [...] "G." Sp. z o.o. - decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie przed organem I instancji. Organ naczelny podkreślił, iż orzekanie co do części nieruchomości ziemskiej nie ma umocowania w normie kompetencyjnej przepisów administracyjnego prawa materialnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 stycznia 2006r. (sygn. akt IV SA/Wa 1877/05) uchylił zaskarżoną decyzję Ministra podnosząc w uzasadnieniu, iż w sprawie tej organ związany jest oceną prawną wyrażoną w wyroku Sądu z dnia 17 marca 2004r., w którym wskazał właściwość Wojewody [...] (w I instancji) oraz Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (w II instancji) do orzekania w przedmiotowej sprawie.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] września 2006r. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005r. i orzekł, iż przedmiotowa nieruchomość podpadała pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit. e dekretu podnosząc jednocześnie, że z materiału dowodowego zebranego w sprawie bezspornie wynika, iż pomiędzy nią a resztą majątku ziemskiego położonego w D. zachodził związek funkcjonalny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 marca 2007r. (sygn. akt IV SA/Wa 2128/06) uchylił decyzję organu z dnia [...] września 2006r. m.in. ponownie wskazując na niezbędność przeprowadzenia rozprawy administracyjnej dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Sąd wyraził pogląd, iż pomiędzy zespołem pałacowo parkowym a pozostałym majątkiem brak jest związku funkcjonalnego.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalił skargi kasacyjne Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w P. oraz [...] "G." Sp. z o.o. od ww. wyroku.

Ponownie rozpoznając sprawę Minister wskazał, iż związany jest oceną prawną wskazaną w zapadłych w tej sprawie wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2008r. (sygn. akt I OSK 1259/07).

IV SA/Wa 1658/09

Podstawę prawną do orzekania przez Wojewodę [...] w przedmiocie wniosku spadkobiercy S. P. stanowił § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945r. w sprawie wykonania dekretu PKWN z dnia 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. Nr 10, poz. 51; dalej: rozporządzenie).

Będąca przedmiotem niniejszego postępowania nieruchomość została przejęta na własność Państwa na podstawie przepisów art. 2 ust. 1 lit e dekretu, co potwierdzają załączone do akt sprawy m.in.: wniosek Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego w P. z dnia [...] grudnia 1946r. oraz zaświadczenie Sądu Rejonowego w G. z dnia 11 czerwca 2001 r. Z ww. dokumentów wiadomo również, iż Skarb Państwa, w miejsce dotychczasowego właściciela majątku D. o pow. [...] wpisano dnia 11 stycznia 1947r. na podstawie zaświadczenia Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1946r.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż Wojewoda [...] wydając decyzję administracyjną w przedmiotowej sprawie naruszył zasady ogólne postępowania, jak i zasady postępowania dowodowego. Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż organ orzekający pomimo poczynionych ustaleń nie wykorzystał ich w celu wyczerpującego wyjaśnienia kwestii czy część nieruchomości, na której znajdował się pałac i ewentualnie inne zabudowania była - w dniu wejścia w życie dekretu o reformie rolnej - wykorzystywana do prowadzenia działalności rolniczej, czy i w jaki sposób oprócz osoby właściciela nieruchomość ta była powiązana z gospodarstwem rolnym. Organ w treści decyzji ograniczył się wyłącznie do lakonicznych stwierdzeń odnośnie położenia parceli i rozmieszczenia budynków na gruncie objętym wnioskiem, nie wykazał i nie zaprzeczył ewentualnemu powiązaniu funkcjonalnemu zespołu pałacowo - parkowego z pozostałą częścią majątku ziemskiego D. w szerszym ujęciu.

Organ podkreślił, iż WSA w wyroku z dnia 17 marca 2004r. zalecił przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Następnie w wyroku z dnia 29 marca 2007r. Sąd wskazał, iż organ I instancji nieprawidłowo zaprotokołował czynności dowodowe bowiem w aktach sprawy znajduje się protokół z oględzin z dnia 10 września 2004r. jednak z ostatniej strony ww. protokołu wynika, iż dowód ten połączony był z przeprowadzeniem rozprawy. Niemniej brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących czy rozprawa administracyjna została przeprowadzona

IV SA/Wa 1658/09

zgodnie z przepisami art. 89 i art. 90 Kpa oraz odrębnego protokołu z jej przeprowadzenia. Przeprowadzenie zatem rozprawy administracyjnej zgodnie z wymogami Kpa jest niezbędne dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Organ wojewódzki, zdaniem Ministra, naruszył art. 7, 77 § 1, 80, również dyspozycję art. 107 § 3 kpa.

Ocena materiału dowodowego pod kątem istnienia w przedmiotowej sprawie możliwości wykorzystania przedmiotowego zespołu pałacowo - parkowego na cele reformy rolnej, wskazane w dekrecie, ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Analizując, czy zespół pałacowo-parkowy położony w majątku D. podpadał pod działanie dekretu, Wojewoda [...] nie zbadał, czy istniał związek funkcjonalny pomiędzy tą częścią nieruchomości, a pozostałymi gruntami o charakterze rolnym na różnych płaszczyznach. Wojewoda powinien zatem wskazać czy istniała również odrębna administracja w zakresie zarządzania gospodarstwem rolnym i pałacem, tj. czy dwór spełniał jedynie funkcje mieszkalne czy też stanowił centrum zarządzania gospodarstwem rolnym. Badając kryterium finansowe należy natomiast ustalić, czy dwór był utrzymywany z dochodów pochodzących z produkcji rolnej prowadzonej w majątku, czy też był wyodrębniony prawnie i odrębnie opodatkowany. Niezbędne jest również rozstrzygnięcie, czy były właściciel przedmiotowej nieruchomości miał dodatkowe źródło utrzymania - poza majątkiem. Powinien zatem dokonać wykładni celowościowej przepisów dekretu PKWN z dnia 6 września 1944r. oraz interpretacji rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945r., w szczególności § 11 i § 44 tego rozporządzenia. Organ I instancji nie wykorzystał wyczerpująco zebranego od Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w P. materiału dowodowego, nie odniósł się również do znajdujących się w aktach sprawy mapy sytuacyjno-wysokościowej, mapy opisowej, a także do: protokołu przejęcia majątku z dnia 1 kwietnia 1945r., protokołów z wizji w terenie, zeznań świadków (nie wskazując przyczyn), dokumentacji fotograficznej.

Organ I instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające niedbale w taki sposób, że istnieje potrzeba przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Zatem spełniona została, w ocenie Ministra, przesłanka dopuszczająca uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie przez organ odwoławczy sprawy do ponownego rozpoznania zgodnie z art. 138 § 2 Kpa.

IV SA/Wa 1658/09

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się A. P. i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji wskazał na naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

1. Naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wydanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 roku sprzecznej z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyrokach: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2004 roku (sygn. akt: 4235/02), z dnia 29 marca 2007 roku (sygn. akt: IV SA/Wa 2128/06) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2008 roku (sygn. akt: I OSK 1259/07) co skutkowało uchyleniem decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 roku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowił wystarczającą podstawę do wydania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzji utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 roku;

2. Naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 2 ust 1 lit. e dekretu poprzez zawarcie w treści uzasadnienia decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2009 roku wskazań dla organu I instancji dotyczących wykładni art. 2 ust 1 lit. e dekretu, które są sprzeczne z oceną prawną wyrażoną w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2004 roku (sygn. akt: 4235/02), z dnia 29 marca 2007 roku (sygn. akt: IV SA/Wa 2128/06) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2008 roku (sygn. akt: I OSK 1259/07) w szczególności w zakresie pojęcia związku funkcjonalnego;

3. Naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 138 § 2 kpa poprzez uznanie, że konieczne jest uprzednie przeprowadzenie postępowania dowodowego w znacznej części, podczas gdy w postępowaniu administracyjnym przeprowadzonym po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2004 roku materiał dowodowy został uzupełniony i stanowił wystarczającą podstawę do

IV SA/Wa 1658/09

dokonania oceny, że nieruchomość nie podpadała pod działanie

przepisów dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej;

4. Naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi w zw. z art. 136 i w zw. z art. 12 § 1 kpa poprzez

naruszenie zasady szybkości postępowania i przekazanie sprawy do

ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji podczas gdy uzasadnione stanem postępowania oraz możliwością przeprowadzenia przez organ czynności wskazanych w orzeczeniu Sądu jest rozpatrzenie sprawy przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi połączone, w wypadku zaistnienia takiej konieczności, z przeprowadzeniem rozprawy administracyjnej, co skutkowało uchyleniem decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 roku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.s.a. -zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż decyzja w sposób rażący narusza przepisy prawa.

Zarzuty zawarte w skardze, które faktycznie sprowadzają się do wytknięcia

organowi administracji, iż naruszył dyspozycję art. 153 p.p.s.a., art. 138§2 k.p.a i art.

12 §1 k.p.a. są uzasadnione i skutkują uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Zauważyć należy, że zgodnie z dyspozycją art. 153 p.p.s.a. "ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą

IV SA/Wa 1658/09

w sprawie ten sąd organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Rozpoznając sprawę rozstrzygniętą wyrokiem z dnia 29 marca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że Minister naruszył prawo materialne to jest przepisy art. 2 ust. 1 lit.e dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej poprzez przyjęcie istnienia związku funkcjonalnego pomiędzy nieruchomościami wskazanymi we wniosku, a pozostałą częścią majątku. Sąd nie podzielił tej oceny prawnej i faktycznej oraz przyjął odmienne zapatrywanie prawne poprzez wysnucie wniosku, iż pomiędzy nieruchomością, której dotyczy wniosek, a pozostałą częścią majątku brak jest związku funkcjonalnego. Zapatrywanie to podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 września 2008r. rozpoznając skargi kasacyjne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dni a 29 marca 2007r. W uzasadnieniu swego orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny podał szczegółową argumentację uzasadniającą przyjęte stanowisko. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi jest więc związany przedstawioną wyżej oceną prawną. Niezasadne są więc zalecenia zawarte w uchylonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2009r., a nakazujące organowi I instancji badanie czy istniał związek funkcjonalny pomiędzy zespołem pałacowo - parkowym, a pozostałym majątkiem D. Przeprowadzanie więc nowego postępowania w tym zakresie, a zwłaszcza ustalanie czy istniała odrębna administracja dotycząca zarządzania gospodarstwem rolnym i pałacem to jest czy dwór spełniał jedynie centrum mieszkalne czy też stanowił centrum zarządzania gospodarstwem rolnym jest niecelowe. Organ administracji na podstawie art. 153 p.p.s.a jest związany nie tylko sentencją wyroku wydanego w sprawie, ale treścią uzasadnienia tego orzeczenia ( por. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz. Tadeusz Woś, Hanna Krysiak -Molczyk, Marta Romańska, Wydanie 2 s. 545, wyrok NSA z 15 stycznia 1998r., II SA 1560/97, Lex nr 41916, wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2006r., FSK 506/05, Lex nr 187499, wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 marca 2006r., III SA/Wa 3522/05, Lex nr 204453, wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2006r., VI SA/Wa 2320/05, Lex 197247. ). W uzasadnieniu swego orzeczenia z dnia 27 marca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyraźnie stwierdził, że nie podziela argumentacji organu odwoławczego odnoszącej się do dokumentu zatytułowanego "Zamkniecie rachunków nieruchomości ziemskiej za rok 1938/39", gdyż z dokumentu tego wynika, że zespół pałacowo- parkowy w D. stanowił odrębne pozycje w przychodach i kosztach gospodarstwa. Sąd stwierdził, że nieuprawnione jest twierdzenie organu

IV SA/Wa 1658/09

odwoławczego co do tego, że nieruchomość będąca przedmiotem rozpoznania w sprawie była w całości utrzymywana z dochodów z nieruchomości ziemskiej. Ponadto Sąd wyraźnie stwierdził, że fakt zamieszkiwania właściciela w obiektach mieszkalnych był niewystarczający do przyjęcia istnienia związku funkcjonalnego pomiędzy zespołem pałacowo - parkowym a pozostałą częścią przejmowanej nieruchomości ziemskiej. W takiej sytuacji zalecenia organu odwoławczego dotyczące prowadzenia przez organ I instancji postępowania dowodowego w tym zakresie naruszają treść art. 153 p.p.s.a odnośnie związania organu oceną prawną zawartą w orzeczeniu Sądu.

Tym bardziej dyspozycję powołanego wyżej przepisu narusza wskazanie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zawarte w zaskarżonej decyzji, a dotyczące dokonania przez organ I instancji wykładni celowościowej przepisów dekretu PKWN z dnia 6 września 1944r.o przeprowadzeniu reformy rolnej oraz interpretacji rozporządzenia Ministra Rolnictwa I Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945r. w sprawie wykonania w/w dekretu PKWN, a w szczególności dokonanie szczególnej analizy art. 2 ust. 1 lit. e dekretu. Analiza powyższych przepisów i ich rozumienie zostało szczegółowo przytoczone w uzasadnieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2007r., a jej trafność potwierdzona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2008r. Tym zapatrywaniem prawnym związany jest Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Organ administracji rozpatrując ponownie sprawę obowiązany był zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach ( por. wyrok NSA z 16 grudnia 1998r., I SA 977/98, Lex nr 44656, wyrok NSA z dnia 27 listopada 1998r., I SA 1015/98, Lex nr 45119).

Należy zgodzić się z zarzutem skarżącego, iż organ naruszył treść art. 138§2 k.pa. Przepis ten pozwala na uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Okoliczności przedstawione powyżej świadczą o braku konieczności przeprowadzania postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Nie zachodzi bowiem konieczność prowadzenia postępowania odnośnie kwestii, które zostały przesądzone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

IV SA/Wa 1658/09

Zauważyć należy, że w wyroku z dnia 27 marca 2007r. Sąd zalecił organowi odwoławczemu dokonanie dokładnej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a w szczególności wzięcie pod uwagę wszystkich znajdujących się w aktach dowodów w tym dokumentacji fotograficznej i zeznań świadków, do których organ się nie ustosunkował i nie podał przyczyn z powodu których odmówił wiarygodności tym zeznaniom. W ocenie Sądu wydającego wyrok datowany na 27 marca 2007r. Minister bezpodstawnie stwierdził, że zeznania świadków nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowy. Sąd zalecił również przeprowadzenie rozprawy nie wskazując zakresu, którego miałaby ona dotyczyć. Nie można więc wysnuć wniosku, że w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części.

Zgodzić się należy także z poglądem skarżącego, że decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2009r. narusza normę prawną zawartą w przepisie art. 12 § Ik.p.a. Materiał zgromadzony w sprawie pozwala bowiem na jej rozstrzygnięcie co do istoty, nie zmienia tego faktu konieczność przeprowadzenia rozprawy administracyjnej w zakresie wyjaśnienia spornych stanowisk stron ( zob. wyrok NSA z 28 czerwca 1982, I SA 406/82).

Ponownie rozpatrując sprawę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zastosuje się do zapatrywań prawnych i wskazań co do dalszego postępowania zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2007r. Rozpatrując ponownie sprawę Minister dokona dokładnej i wnikliwej analizy materiału dowodowego w sprawie oraz ustali zakres w jakim niezbędne jest przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Wydana zaś decyzja winna odpowiadać normom prawa określonym w art. 107§3 k.p.a i zawierać szczegółowe uzasadnienie tak jak wskazał na to Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 marca 2007r.

Przedstawione wyżej naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 145§1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na mocy art. 152 powołanej wyżej ustawy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.