Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 146/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-08-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano radcy prawnemu tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie i zwrot wydatków
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. b, par. 2 ust. 3, par. 15 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 07 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego L. B. o przyznanie tytułem kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zwrot tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków kwoty opłaty pocztowej w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 442/06 dotyczącej zasiłku okresowego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rzecz radcy prawnego L. B. prowadzącego Kancelarię Radcy Prawnego w L. przy ul. [...] tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 152,60 (sto pięćdziesiąt dwa 60/100) złotych na którą składa się wynagrodzenie za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym tytułem 22% podatku od towarów i usług kwota 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych oraz kwota 6,20 (sześć 20/100) złotych uiszczonej opłaty pocztowej podlegającej zwrotowi tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 31 lipca 2008 r. radca prawny L. B., wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w L. pełnomocnikiem z urzędu Z. W., wniósł o przyznanie tytułem kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zwrot tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków opłaty pocztowej w kwocie 6, 20 złotych. Do pisma powyższego wnioskodawca dołączył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w niniejszej sprawie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 czerwca 2008 r. wraz z potwierdzeniem nadania jej na adres skarżącego. Pismo wnioskodawcy z dnia 31 lipca 2008 r. zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że koszty udzielonej pomocy nie zostały uiszczone w całości ani w części.

Akta sprawy niniejszej zawierają pełnomocnictwo udzielone wnioskodawcy przez skarżącego.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Wniosek w całości zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem".

Zgodnie z unormowaniem §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 ustępu drugiego tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Jak wynika z akt sądowoadministracyjnych niniejszej sprawy wnioskodawca ustanowiony został pełnomocnikiem skarżącego w toku postępowania pierwszoinstancyjnego. Z tego powodu jak i biorąc pod uwagę przedmiot sprawy,

w której wniesiono o wznowienie postępowania sądowego wynagrodzenie wnioskodawcy za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w punkcie 1 litera c) ustępu 2 paragrafu 14 rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia wynosi 240 złotych, zatem wynagrodzenie wnioskodawcy stanowić będzie 50% tej kwoty powiększone stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Ponadto stosownie do unormowania § 15 pkt. 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują niezbędne, udokumentowane wydatki. W sprawie niniejszej wnioskodawca udokumentował, że wniosek jego o zwrot tytułem niezbędnych wydatków opłaty pocztowej w kwocie 6,20 złotych jest zasadny, gdyż opłatę tą musiał on uiścić przesyłając skarżącemu opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z tych powodów kwota 6,20 złotych podlega zwrotowi.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b, § 2 ust. 3 i § 15 pkt 2 rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.