Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 573/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Asesor WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 czerwca 2004r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Gminy w R. z dnia [...] października 2003 r. nr [...] a nadto decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Gminy w R. z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...]; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

II SA/Wa 573/04

UZASADNIENIE

Na skutek wniosku H. W. z dnia 7 kwietnia 2003r. Burmistrz Gminy w R. wszczął postępowanie w sprawie wymeldowania z pobytu stałego R. D.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003r. wydanym na podstawie art. 97 § 1 ust. 4 Kodeksu postępowania administracyjnego Burmistrz Gminy zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na toczące się postępowanie prokuratorskie.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] Burmistrz Gminy w R. na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych orzekł o wymeldowaniu z pobytu stałego z miejscowości R. ul. [...], woj. [...] R. D. W uzasadnieniu podał, że w toku postępowania ustalono, iż R. D. opuścił dom rodzinny w R. ul. [...] na stałe, od kilku lat zamieszkuje w miejscowości N. gm. N. Stwierdził ponadto, że postępowanie prokuratorskie dotyczyło sfałszowania dokumentacji geodezyjnej i nie miało wpływu na postępowanie dotyczące wymeldowania.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r. nr [...] wydaną po rozpatrzeniu odwołania R. D. od decyzji Burmistrza o wymeldowaniu, Wojewoda [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji, ponieważ została wydana w oparciu o niepełne postępowanie wyjaśniające. Zarzucił ponadto organowi, że zawieszenie postępowania nie miało uzasadnienia w myśl przepisu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa.

Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego uwzględniającego wytyczne Wojewody [...], decyzją z dnia [...] października 2003r. nr [...] Burmistrz Gminy w R. orzekł o wymeldowaniu z pobytu stałego z miejscowości R. ul. [...] woj. [...] R. D.

Po rozpatrzeniu odwołania R. D. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Gminy w R. z dnia [...] października 2003r. stwierdzając, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe rozstrzygnięcie w świetle ustaleń faktycznych.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi R. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżący stwierdził, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i dcyzja Burmistrza Gminy w R. są krzywdzące, gdyż zostały podjęte na podstawie nierzetelnie przeprowadzonego postępowania administracyjnego, w oparciu o fałszywe i nieaktualne dokumenty i błędne ustalenia faktyczne.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w tym aspekcie Sąd dopatrzył się naruszenia przez organy prowadzące postępowanie prawa w stopniu rażącym.

W sprawie jest bezsporne, że Burmistrz Gminy w R. wydał na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) postanowienie o zawieszeniu postępowania w przedmiocie wymeldowania z uwagi na toczące się postępowanie prokuratorskie.

W okresie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej nie podejmuje zwykłych czynności proceduralnych skierowanych na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, lecz może podejmować jedynie niektóre czynności zmierzające do usunięcia przyczyn zawieszenia postępowania (art. 100 § 1 i § 3 Kpa) oraz czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego(art. 102 Kpa).

Natomiast w sytuacji, gdy ustały przyczyny zawieszenia, organ winien podjąć, zgodnie z art. 97 § 2 Kpa, zawieszone postępowanie z urzędu lub na wniosek.

W niniejszej sprawie organ tego obowiązku nie wykonał, nie podjął zawieszonego postępowania z urzędu wobec braku wniosku strony i przystąpił do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty.

W takim stanie formalnym, kiedy sprawa nie miała biegu, również Wojewoda [...] nie mógł wydać zaskarżonej decyzji. Stąd wszystkie decyzje wydane w okresie zawieszenia postępowania obarczone są wadą rażącego naruszenia prawa.

Należy wskazać, że w ramach kontroli instancyjnej organ odwoławczy mógł stwierdzić nieważność decyzji wydanych w trakcie zawieszanego postępowania w trybie art. 156 Kpa, jednakże z takiej możliwości nie skorzystał ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że zawieszenie postępowania przez Burmistrza nie było zasadne.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153

, poz. 1270) w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa, art. 119 pkt 1 i art. 120 oraz art. 132 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.