Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 668/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 1, 2, 4.
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika strony skarżącej radcy prawnego A.H. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. G., R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2017r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie pismem z dnia 8 lutego 2018r. wezwał skarżących, reprezentowanych przez ustanowionego z urzędu radcę prawnego A. H., do usunięcia braków formalnych skargi na wymienioną sentencji niniejszego postanowienia decyzję, poprzez nadesłanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, dziewięciu odpisów skargi dla uczestników postępowania. Wezwanie odebrał osobiście pełnomocnik w dniu 12 lutego 2018r. (karta nr 62 i 63 akt sądowych).

Pismem z dnia 22 lutego 2018r., złożonym osobiście w siedzibie tut. Sądu, pełnomocnik skarżących zwrócił się o przywrócenie terminu do wykonania ww. wezwania. Podał, że po zapoznaniu się w dniu 22 lutego 2018r. z aktami sprawy w siedzibie tut. Sądu stwierdził, że skarżący, pomimo poinformowania o obowiązku wynikającego z wezwania, nie wykonali wezwania Sądu. Radca prawny wskazał, że kontaktując się telefonicznie ustalił, iż skarżący jest w podeszłym wieku, ma problemy z oddychaniem, a skarżąca ciężko choruje, oboje nie wychodzą z domu. Dołączył żądane odpisy skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst Dz. U z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżących ustanowiony z urzędu odebrał osobiście ww. wezwanie w dniu 12 lutego 2018r., natomiast termin 7 dni na wykonanie wezwania minął bezskutecznie w dniu 19 lutego 2018r.. Z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do wykonania wezwania wynika, że radca prawny miał poinformować mocodawców o obowiązku wykonania wezwania przez skarżących.

Sąd stwierdza, że sposób wykonania obowiązku pozostawał w gestii adresata wezwania, którym jest ustanowiony z urzędu radca prawny A. H.. Nie można skutecznie zasłaniać się stanem zdrowotnym skarżących, gdyż to profesjonalny pełnomocnik został zobowiązany do wykonania wezwania.

Radca prawny nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi. Skupił się wyłącznie na kwestii winy mocodawców, podczas gdy to pełnomocnik został zobowiązany do wykonania wezwania. Jak wynika z treści pisma procesowego skarżących z dnia 21 lutego 2018r., otrzymali oni wezwanie od ww. radcy prawnego w dniu 19 lutego 2018r. celem uzupełnienia braków. Zatem logiczny wydaje się wniosek, że pełnomocnik wyczekiwał do ostatniego dnia (19 lutego br.) pozostałego do wykonania wezwania, aż w końcu skontaktował się ze skarżącymi którzy mogli dysponować własnym egzemplarzem skargi. Następnie w dniu 22 lutego br. radca prawny osobiście pojawił się w siedzibie tut. Sądu w celu dokonania wglądu do akt sprawy i dokonania kopii dziewięciu egzemplarzy skargi.

Relacje i organizacja sposobu kontaktowania się miedzy pełnomocnikiem i stroną skarżącą nie mogą stanowić podstawy uznania braku winy w wykonaniu wezwania Sądu do nadesłania odpisu skargi. Dobór środków w celu wykonania wezwania należy do wzywanego, którym jest w niniejszej sprawie ustanowiony z urzędu radca prawny A. H.. Sposób reprezentowania strony skarżącej wskazuje, że radca prawny ustanowiony z urzędu nie zadbał należycie o interes stron i w sposób nieuprawniony przerzuca obecnie odpowiedzialność na skarżących. Taka argumentacja nie uprawdopodabnia wystąpienia okoliczności wskazujących na brak winy pełnomocnika w uchybieniu terminowi. Nic nie stało na przeszkodzie, aby pełnomocnik dokonał wglądu do akt sprawy w tut. Sądzie i wykonał odpisy skargi bezzwłocznie po otrzymaniu wezwania, przy czym miał na to wyznaczone 7 dni, które upływały 19 lutego 2018r.. Już bowiem Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w "[...]" w piśmie z 11 grudnia 2017r. (k. 53) polecił ww. radcy prawnemu m.in. prowadzenie sprawy z dołożeniem należytej staranności, zgodnie z Kodeksem Etyki Pracy Prawnego.

Zatem w zaistniałej sytuacji mamy do czynienia z zaniedbaniem profesjonalnego pełnomocnika, które nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi.

Odnotować należy, że radca prawny A. H. nie sprecyzował jednoznacznie momentu ustania przyczyny uchybienia terminowi o przywrócenie którego wnosi. Terminu tego nie należy liczyć od zapoznania się pełnomocnika z aktami sprawy w dniu 22 lutego 2018r., ani od 19 lutego 2018r. kiedy skarżący mieli otrzymać informację o wezwaniu Sądu, gdyż to nie oni mieli je wykonać. Wezwanie zostało prawidłowo skierowane do ich profesjonalnego pełnomocnika, który odebrał je osobiście w dniu 12 lutego 2018r.. Zatem to radca prawny został zobowiązany do wykonania wezwania. Rolą pełnomocnika jest zastępowanie mocodawcy, nie odwrotnie.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.