Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 570/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 §1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. K. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wobec wątpliwości co do legitymacji do działania w imieniu N. K. – A. K. został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania N.K. przed sądami administracyjnymi oraz do wykazania, że A.K. spełnia wymogi bycia pełnomocnikiem skarżącej określone w art. 35 § 1 p.p.s.a., w terminie 7 dni. Wobec braku odpowiedzi na wezwanie zarządzeniem z dnia 1 lipca 2020 r. N. K. została wezwana do nadesłania podpisanej przez nią skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] wraz z jednym podpisanym jej odpisem, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może bowiem toczyć się wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.

Zgodnie z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie z § 3 tego przepisu, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Natomiast zgodnie z art. 35.§ 1. p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Jakkolwiek więc pełnomocnikiem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi może być małżonek (por. art. 35 § 1 p.p.s.a.), to dla wykazania swojego umocowania do działania w imieniu strony musi złożyć dokument pełnomocnictwa do reprezentacji przed sądami administracyjnymi oraz wykazać dokumentem spełnienie przesłanek określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a.

Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało więc prawidłowo skierowane do A.K., który w imieniu N. K. wniósł skargę, jednak nie złożył żądanego przez Sąd pełnomocnictwa, z którego wynikałoby upoważnienia do działania w imieniu N. K. w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz nie wykazał spełnienia przesłanek z art. 35 § 1 p.p.s.a. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w tym zakresie doręczone A. K. w dniu 29 maja 2020 r. (k.11) pozostało jednak bez odpowiedzi. W konsekwencji, zarządzeniem z dnia 1 lipca 2020 r. N. K. została wezwana do nadesłania podpisanej przez nią skargi wraz z jednym podpisanym jej odpisem, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 23 lipca 2020 r. Ostatnim dniem do uzupełniania braków formalnych skargi był zatem 30 lipca 2020 r. Wezwanie pozostało jednak bez odpowiedzi do dnia orzekania w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 postanowił jak w sentencji.