Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 765/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 113 ust. 6
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Piórkowska Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi Z. K. i J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących Z. K. i J. K. solidarnie kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; IV. zarządza zwrot na rzecz skarżących Z. K. i J. K. solidarnie kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem nadpłaconego wpisu sądowego .


UZASADNIENIE

II SA/Rz 765/11

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Z.K. i J.K. jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości.

Wskazaną wyżej decyzją organ I instancji po przeprowadzonym z urzędu postępowaniu, orzekł o nabyciu przez Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości gruntowej położonej w R., obręb [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 689/2, o pow. 0,1466 ha, której stan prawny jest nieregulowany, z przeznaczeniem na realizację inwestycji celu publicznego pod nazwą "[...]", zgodnie z decyzją Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] października 2006 r., nr [...], o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na w/w działce dla [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...], w ramach którego realizowane ma być zadanie inwestycyjne pn. "[...]", między innym na terenie miasta [...] Organ ustalił jednocześnie odszkodowanie w wysokości 98 792,00 zł, podlegające złożeniu do depozytu sądowego na okres 10 lat i wskazał, że obowiązek ten zostanie zrealizowany przez [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...], a do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania zastosowanie znajdą przepisy Kodeksu cywilnego. Ponadto określono, że przejście prawa własności w/w nieruchomości na Skarb Państwa nastąpi z dniem, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna, a decyzja stanowić będzie podstawę wpisu do Księgi Wieczystej.

W uzasadnieniu tej decyzji Prezydent Miasta [...] naprowadził, ze nieruchomość oznaczona jako działka [...] o pow. 1,10 ha została nabyta w 1996 r. przez B. K. Spadek po zmarłym B. K. nabyli bracia – Z. i J. po ½ części, co wynika z postanowienia z dnia [...].10.2006 r. [...] Sadu Okręgowego w [...] zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] 11.1997 r. Organ stwierdził jednak, że J.K. ujawnił swoje prawa do wywłaszczonej nieruchomości z naruszeniem terminu, o którym mowa w art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651, ze zm.), zwanej również dalej w skrócie u.g.n., stąd też uznano, iż nieruchomość ma nieuregulowany stan prawny.

Od decyzji tej odwołanie wnieśli Z. K. i J. K. wnosząc o jej uchylenie i zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 115 ust. 1 i 2 u.g.n. poprzez wszczęcie z urzędu w sposób nieuzasadniony postępowania w sprawie wywłaszczenia wobec błędnego przyjęcia, że stan nieruchomości jest nieuregulowany podczas, gdy przed wydaniem decyzji i w dacie jej wydania w księdze wieczystej ujawniona była osoba M. C. jako właściciela, a przed wydaniem decyzji odwołujący J. K. i Z. K. ujawnili swoje prawa właścicielskie do przedmiotowej nieruchomości. Naruszono także art. 114 ust. 1 u.g.n. poprzez pominięcie etapu rokowań o nabycie spornej nieruchomości z M.C. ujawnionym jako właściciel nieruchomości w KW [...], a także art. 134 ust. 2 i 3 ustawy przez niewłaściwe zastosowanie kryteriów wyceny wartości rynkowej przedmiotowej nieruchomości, zaniżenie jej ceny, a w konsekwencji nieuwzględnienie faktu, że położona jest w pasie zabudowy mieszkaniowej otoczona w pełni kompletną infrastrukturą przemysłową instalacyjną.

Zarzuty dotyczą też naruszenia przepisów postępowania - art. 7 i 77 k.p.a poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego mając na względzie interes społeczny i słuszny interes odwołujących oraz brak zebrania w sposób wyczerpujący i rozpatrzenia w całego materiału dowodowego, a to nie zasięgnięcia informacji o stanie własnościowym działki 689/2, a w szczególności o wpisaniu w dziale II M.C. i nie powiadomienie tej osoby o rokowaniach oraz pominięcie odwołujących się jako nowych właścicieli mimo, że organ I instancji przed wydaniem decyzji wiedział o ujawnionych prawach właścicielskich odwołujących się z dołączonych dokumentów sądowych.

Po rozpatrzeniu tego odwołania Wojewoda [...] powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., działając na podstawie przepisów art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 9 a u.g.n., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W motywach rozstrzygnięcia Wojewoda [...] zreferował ustalenia organu I instancji. Podał, że pismem z [...] 10.2010 r., [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...], działający w imieniu Skarbu Państwa, wystąpił o wszczęcie niniejszego postępowania wywłaszczeniowego w stosunku do nieruchomości położonej w obrębie [...], oznaczonej jako działka nr 689/2 o pow. 0,1466 ha, o nieuregulowanym stanie prawnym z uwagi na jej niezbędność do realizacji inwestycji celu publicznego – przebudowy koryta rzeki S. i budowy obwałowania tej rzeki na terenie miejscowości: R.T. i B.

Z treści art. 112 ust. 1 i 3 u.g.n. wynika, że wywłaszczona może zostać każda nieruchomość, która została w planie miejscowym przeznaczona na cele publiczne, albo dla której wydana została decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a cele publiczne nie mogą być zrealizowane w inny sposób niż przez pozbawienie prawa własności, a prawa te nie mogą być nabyte w drodze umowy.

Wywłaszczanie nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym to szczególny tryb nabywania nieruchomości na cele publiczne. Są nimi takie nieruchomości, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić osób, którym do nieruchomości przysługują prawa rzeczowe ( art. 113 ust. 6 u.g.n.). W takim przypadku ze względu na brak możliwości prowadzenia rokowań, zastępuje się je informacją o zamiarze wywłaszczenia nieruchomości, podaną do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości i na stronach internetowych, a także przez ogłoszenie w prasie ogólnopolskiej (art. 114 ust. 3 u.g.n.). Zgodnie z art. 114 ust. 4 u.g.n., jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia nie zgłoszą się osoby, które wykażą, że przysługują im rzeczowe prawa do nieruchomości można wszcząć postępowanie wywłaszczeniowe, z art. 118 a u.g.n. wynika natomiast, że jeżeli w terminie tych 2 miesięcy nie zostały ustalone osoby, którym przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości, organ wydaje decyzję o nabyciu własności nieruchomości przez Skarb Państwa lub wnioskującą o to jednostkę samorządu terytorialnego. Nabycie prawa własności następuje z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna. Decyzja ta podlega ogłoszeniu w trybie określonym w art. 49 k.p.a przez obwieszczenie.

Nie zgłoszenie się po upływie 2 miesięcy od daty obwieszczenia zamiaru wywłaszczenia osób, którym przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości skutkuje tym, że nieruchomość jest traktowana jak nieruchomość o nieuregulowanym stanie prawnym. Termin 2- miesięczny w przedmiotowej sprawie licząc od dnia obwieszczenia upływał 20 stycznia 2011 r. i do tego dnia nie zgłosiły się osoby , którym przysługują. prawa do wywłaszczonej działki, co uzasadnia wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie.

Ustosunkowując się do kwestii wartości przedmiotowej nieruchomości, Wojewoda nie dopatrzył się w opinii biegłej rzeczoznawcy G.W. żadnych uchybień. Uznał, że opinia jest wiarygodna , a wyliczenia dokonane na jej podstawie są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Rzeczoznawca dokonując wyceny przyjęła do analizy porównawczej nieruchomości przeznaczone pod regulację rzek, rowy melioracyjne, biorąc pod uwagę takie cechy jak: położenie szczegółowe, sąsiedztwo i otoczenie, uzbrojenie terenu, dojazd. Do obliczeń przyjęto 23 transakcje nieruchomościami przeznaczonymi pod regulacje rzek i rowy melioracyjne. Ocena operatu pod względem wiarygodności, spójności oraz zgodności z prawem wykazuje, że w wycenie uwzględniono wszystkie okoliczności istotne dla określenia wartości nieruchomości. Dodatkowo organ wskazał, że strony kwestionując jej prawidłowość nie skorzystały z możliwości udowodnienia, że wartość przedmiotowej nieruchomości jest inna przez przedłożenie operatu sporządzonego we własnym zakresie, a ich subiektywne odczucie, że cena w nim określona jest zbyt niska nie świadczy o jego nieprawidłowości.

Skargę na powyższą decyzje złożyli J..K. i Z.K. wnosząc o jej uchylenie oraz o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zarzuty dotyczą naruszenia prawa materialnego - art. 113 ust. 6, art. 114 ust. 1 i 3, art. 115 ust. 1 i 2i art. 118 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez błędne przyjęcie, że sporna działka ma nieuregulowany stan prawny podczas, gdy ma ona księgę wieczystą prowadzoną przez Sąd Rejonowy w [...], w której w dziale II jako właściciel ujawniony był najpierw M.C., a w chwili wydania decyzji skarżący. Konsekwencja tego było pominięcie etapu rokowań o nabycie spornej nieruchomości z M. C. ujawnionym jako właściciel tej nieruchomości w KW [...], a który nie był poinformowany w żaden sposób o zamiarze wywłaszczenia i winien brać udział w postępowaniu wywłaszczeniowym, a wcześniej w rokowaniach celem zawarcia umowy sprzedaży czy zamiany nieruchomości. Skarżący wskazują też, że informacja o zamiarze wywłaszczenia nieruchomości nie została podana do publicznej wiadomości w sposób umożliwiający dotarcie tej informacji do właściciela spornej nieruchomości. Adres M.C., ujawnionego właściciela nieruchomości organy I i II instancji z łatwością mogły ustalić w aktach Sadu Rejonowego sygn. [...].

Podobnie jak w odwołaniu skarżący zarzucają także naruszenie art. 134 ust. 2 i 3 u.g.n. wyrażające się w braku dokonania należytej analizy rynku wtórnego nieruchomości położonych w sąsiedztwie wywłaszczanej działki.

Skarżący zarzucają również naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. w zaskarżonej decyzji poprzez błędną ocenę, iż organ I instancji podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego mając na uwadze interes społeczny i uzasadniony interes skarżących oraz rozpatrzył cały materiał dowodowy w sposób wyczerpujący, podczas gdy organ I instancji nie wyjaśnił stanu prawnego działki 689/2, a w konsekwencji pominął w całym postępowaniu M. C. oraz skarżących.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, z przyczyn będących podstawą wydania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.).

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta [....] z dnia [...] lutego 2011 r., wydane zostały z naruszeniem prawa.

Decyzje te dotyczą kwestii wywłaszczenia nieruchomości, która uregulowana została w rozdziale 4, dziale III powoływanej wcześniej ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (u.g.n.).

Przepisy tej ustawy określają ogólne zasady wywłaszczania nieruchomości, polegającego na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze decyzji prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego na nieruchomości. Wywłaszczenie następuje na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego i poza wyjątkami wskazanymi w art. 112 ust. 1 u.g.n., może być dokonane wyłącznie na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele publiczne albo do nieruchomości, dla których wydana została decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli cele publiczne nie mogą być zrealizowane w inny sposób niż przez pozbawienie albo ograniczenie praw do nieruchomości, a prawa te nie mogą być nabyte w drodze umowy (ust. 3).

Przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego obligatoryjne jest przeprowadzenie rokowań o nabycie w drodze umowy praw do nieruchomości, pomiędzy właścicielem, użytkownikiem lub osobą, której przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości a starostą lub organem wykonawczym jednostki samorządu terytorialnego (art. 114 ust. 1 i 2 u.g.n.).

Szczególny tryb wywłaszczenia stosuje się do nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. Za takie, zgodnie z art. 113 ust. 6 u.g.n. uważa się nieruchomości, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić osób, którym przysługują do nich prawa rzeczowe. Przepis ten stosuje się również do nieruchomości, których właściciel lub użytkownik wieczysty nie żyje i nie przeprowadzono lub nie zostało zakończone postępowanie spadkowe (art. 113 ust. 7 u.g.n.).

Tryb postępowania w sprawie wywłaszczenia nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym regulują powołane w zaskarżonej decyzji art. 114 ust. 3 i 4 i art. 118 a ust. 1 u.g.n. Najpierw informację o zamiarze wywłaszczenia starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości oraz na stronach internetowych starostwa powiatowego, a także przez ogłoszenie w prasie o zasięgu ogólnopolskim (art. 114 ust. 3 u.g.n.). Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia tego ogłoszenia nie zgłoszą się osoby, które wykażą, że przysługują im prawa rzeczowe do nieruchomości, można wszcząć postępowanie wywłaszczeniowe (art. 114 ust. 4 u.g.n.).

Dalszy tok postępowania określa art. 118 a ust. 1 u.g.n., stanowiący, że jeżeli w terminie określonym w art. 114 ust. 4, nie zostały ustalone osoby, które wykażą, że przysługują im prawa rzeczowe do nieruchomości, starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje decyzję o nabyciu własności nieruchomości przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego, wnioskującą o wywłaszczenie. Nabycie prawa własności następuje z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna.

Decyzja podlega ogłoszeniu w sposób określony w art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 2).

Z akt sprawy objętej kontrolą Sądu wynika, że działka nr 689/2 o pow. 0,1466 ha została przeznaczona pod realizację zadania inwestycyjnego pn. "[...]". Wykonawcą tego zadania inwestycyjnego został [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] (w skrócie: ZMiUW), który od kwietnia 2010 r. prowadził z właścicielami nieruchomości objętych planowaną inwestycją negocjacje w sprawie zamiany lub sprzedaży ich działek. Takie negocjacje – do października 2010 r. były też prowadzone z J.K. i Z.K. i dotyczyły działki 685/2 (powstałej z podziału działki 685) oraz działki nr 689/2 (powstałej z podziału działki 689). Wnioskiem z [...].10.2010 r. ZMiUW zwrócił się do Prezydenta Miasta [...] o wywłaszczenie na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości oznaczonych jako działki: nr 685/2, stanowiącej własność J. K., Z.K. i M.C. oraz nr 689/2, wskazując, że dla ostatniej z wymienionych brak jest księgi wieczystej. W uzasadnieniu tego wniosku ZMiUW poinformował, że J.K. i Z. K. nie wyrazili zgody na dobrowolną sprzedaż swoich działek, a zamiana nie jest możliwa, gdyż wskazane przez nich nieruchomości do zamiany nie są własnością Skarbu Państwa.

Prezydent Miasta [...], stosując art. 114 ust. 3 u.g.n. podał do publicznej wiadomości informację o zamiarze wywłaszczenia działki nr 689/2, a informacja ta wywieszona została na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta [...] w dniach 17.11.2010 r. – 20.01.2011 r., ogłoszona w prasie o zasięgu ogólnopolskim, w "Gazecie Wyborczej" – wydanie z dnia 19.11.2010 r. oraz na stronie internetowej organu w dniu 19.11.2010 r.

Informację tę, pismem z 17.11.2010 r. Prezydent Miasta [...], skierował również do J.K. i Z.K.

W aktach administracyjnych sprawy, tuż za informacjami dotyczącymi zamiaru wywłaszczenia działki nr 689/2 (akta sprawy nieponumerowane), znajdują się postanowienia Sądu dotyczące nabycia spadku po B.E.K., w tym także postanowienie Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] 10.2006 r. [...], stwierdzające, że spadek po ww. nabyli bracia spadkodawcy – Z. i J.K.

W trakcie rozprawy przed Sądem skarżący oświadczyli, że dokumenty te zostały złożone przez nich po otrzymaniu pisma wskazującego, iż działka nr 689/2 ma nieuregulowany stan prawny.

W zaskarżonej decyzji organ stwierdził jednak, że J.K. ujawnił swoje prawa do wywłaszczonej nieruchomości z naruszeniem terminu, o którym mowa w art. 114 ust. 4 u.g.n., stąd też uznano, iż nieruchomość ma nieuregulowany stan prawny.

W ocenie Sądu zastosowanie w sprawie trybu z art. 114 ust. 3 i 4 u.g.n. było co najmniej przedwczesne.

Już wstępne czynności podejmowane przez wykonawcę inwestycji - [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] wskazywały, że skarżący J.K. i Z.K., będący właścicielami działki nr 685/1 są także właścicielami działki nr 689/2. ZMiUW prowadził z nimi korespondencję dotyczącą zamiany ww. działek na inne, co zresztą opisał we wniosku o wywłaszczenie skierowanym do Prezydenta Miasta [...] We wniosku tym wskazał, że działka nr 689/2 nie ma księgi wieczystej.

W aktach sprawy znajduje się pismo Sądu Rejonowego w [...] VII Wydział Ksiąg Wieczystych skierowane do ZMiUW, w którym stwierdzono, że na podstawie danych zawartych w zapytaniu ZMiUW nie można ustalić numeru księgi wieczystej dla działek o nr 689/1 i 689/2 położonych w R. [...], "ponieważ jeszcze nie wszystkie księgi zostały wprowadzone do Systemu Elektronicznego Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych". Informacja ta nie oznacza jednak "braku księgi wieczystej" da przedmiotowej nieruchomości, jak przyjął organ. Nawiązując do treści art. 113 ust. 6 u.g.n. należy przy tym wskazać, że o "nieuregulowanym stanie prawnym nieruchomości" decyduje nie brak księgi wieczystej, ale konsekwencje związane z brakiem tej księgi czy innych dokumentów, powodujące niemożliwość ustalenia osób, którym przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości.

W rozpoznawanej sprawie organ I instancji, posiadając informacje o prawdopodobnych właścicielach działki 689/2, nie podjął stosownych czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością, co zgodnie z wyrażoną w art. 7 k.p.a. zasadą prawdy obiektywnej stanowi obowiązek organu administracji publicznej. Realizacji tej zasady służy przepis art. 77 § 1 k.p.a. stanowiący, że organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Naruszenie przez Prezydenta Miasta [...] powyższych przepisów czyni jego decyzję wadliwą .Tych samych naruszeń dopuścił się Wojewoda [...],, który rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym dysponował już odpisem księgi wieczystej Nr [...] dla działki nr ewid. 689, bowiem taki dołączyli do swojego odwołania J.K. i Z.K.

Znamiennym jest również fakt, że tenże sam organ – Prezydent Miasta [...] w dniu [...] marca 2011 r., a więc w czasie gdy toczyło się postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie, wydał decyzję Nr [...] udzielającą [...] Zarządowi Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości – działki nr 689/2, w której przyjął, że nieruchomość ta ma uregulowany stan prawny i stanowi współwłasność J.K. i Z.K. Kserokopię tej decyzji skarżący dołączyli w toku rozprawy przed Sądem (k.32).

Konsekwencją wadliwie przeprowadzonego w niniejszej sprawie postępowania wyjaśniającego było błędne zastosowanie trybu z art. 114 ust. 3 u.g.n.

Naruszenie wspomnianych przepisów – art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Sąd uznał za mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. obliguje do uchylenia zaskarżonej decyzji. Przy zastosowaniu art. 135 P.p.s.a. Sąd uchylił również poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2011 r., z uwagi na fakt, iż stwierdzone naruszenia dotyczą także postępowania prowadzonego przez organ I instancji, które wymagać będzie ponownego przeprowadzenia w pełnym zakresie, z ustaleniem właścicieli spornej nieruchomości i przeprowadzeniem z nimi rokowań.

Uchylając zaskarżoną decyzję Sąd zastosował art. 152 P.p.s.a. i stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 200 P.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a., uwzględniając w tym zakresie wniosek skarżących.

Z uwagi na uiszczenie wpisu od skargi przez każdego ze skarżących z osobna, w łącznej wysokości 400 zł, zamiast w wymaganej – 200 zł, Sąd w oparciu o art. 225 P.p.s.a zarządził zwrot nadpłaconego wpisu – w wysokości 200 zł na rzecz skarżących.