Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 979/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego - w zakresie wniosku D. K. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a: odmówić D. K. przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2012 r. D. K. złożył skargę do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.

Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2012 r. skarżący został wezwany przez Sąd do usunięcia – w terminie siedmiu dni – braków formalnych tej skargi, poprzez jej podpisanie. Wezwanie do wykonania tego zarządzenia doręczono skarżącemu prawidłowo w dniu 16 listopada 2012 r. (k. 16).

W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 23 listopada 2012 r., skarżący nie wykonał wezwania, zaś w dniu 26 listopada 2012 r. (data nadania) złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, wskazując, iż uchybienie tego terminu nastąpiło bez jego winy. Podkreślił, że w związku z nawałem prac remontowych w domu, zapomniał o konieczności wykonania wezwania Sądu. Do wniosku skarżący załączył własnoręcznie podpisaną skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego D. K. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie zaś z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być zatem oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi.

Okoliczności podniesione przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu, to jest fakt prowadzenia robót remontowych w jego domu, w wyniku których "zapomniał" on o konieczności wykonania zarządzenia Sądu wzywającego do podpisania skargi, świadczą bowiem jednoznacznie o niedochowaniu przez skarżącego należytej staranności podczas dokonywania wskazanej czynności procesowej.

Z tych względów, wobec braku przesłanek określonych w art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.