Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 345/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

R. K., pismem nadanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w dniu [...] r., wniósł skargę na opisane w osnowie postanowienie z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało przedmiotową skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który w dniu [...] r., nadał ją do organu właściwego, tj. do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W., złożył opisaną skargę, wraz z aktami sprawy w Sądzie, w dniu [...] r.

Pismem złożonym w siedzibie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. w dniu [...] r., skarżący wniósł kolejną skargę, na opisane powyżej postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. Skarga ta przekazana została przez organ administracji publicznej do Sądu w dniu [...] r. i zarejestrowana pod sygnaturą akt [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Wskazany w powołanym przepisie "stan sprawy w toku" – określany tradycyjnie mianem zawisłości sprawy (lis pendens) – stanowiący przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny, trwa od chwili wniesienia skargi aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (tj. do czasu uprawomocnienia się wyroku albo postanowienia odrzucającego skargę względnie umarzającego postępowanie).

Warunkiem wystąpienia stanu sprawy w toku jest tożsamość danej sprawy sądowoadministracyjnej ze sprawą sądowoadministracyjną wcześniej wszczętą. O tożsamości spraw sądowoadministracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje pomiędzy nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy uczestników postępowania; tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczny jest przedmiot zaskarżenia.

W związku z powyższym, w świetle art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w szczególności niedopuszczalne jest skuteczne wniesienie przez ten sam podmiot (działający osobiście albo przez pełnomocnika) kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny.

Mając powyższe na względzie należy uznać, iż w wyniku wniesienia przez skarżącego skargi z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) powstał stan sprawy w toku, co oznacza, iż kolejna skarga, tym razem sporządzona i wniesiona przez skarżącego w dniu [...] r. (sygn. akt III SA/Wr 345/12) była już niedopuszczalna. Pomiędzy obu wskazanymi sprawami zawisłymi przed tutejszym Sądem, zachodzi bowiem zarówno tożsamość podmiotowa (ich stronami są R. K. i Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W.), jak również tożsamość przedmiotowa (obie skargi mają za przedmiot to samo postanowienie).

Ponieważ skarga z dnia [...] r. została wniesiona po złożeniu przez skarżącego skargi z dnia [...] r., a więc już w toku postępowania wszczętego na skutek jej wniesienia, pierwszą z wymienionych skarg należało odrzucić, jako później wniesioną. Natomiast druga z wymienionych skarg podlegać będzie dalszemu rozpoznaniu przez Sąd.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.