Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 88/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 86 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Chustecka po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Op 4/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 31 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od marca do czerwca i od września do grudnia 2011 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Op 4/17, odrzucił skargę A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 31 października 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od marca do czerwca i od września do grudnia 2011 r.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że wraz z wniesioną do Sądu skargą skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 1.500,00 zł.

Z uwagi na to, że powyższy wpis został uiszczony w kwocie niższej niż należna zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 stycznia 2017 r. wydanym na podstawie przepisu art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej jako: P.p.s.a., pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 500 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu pouczono o sposobie

i terminie uiszczenia brakującego wpisu, a także o skutkach jego nieuiszczenia.

Powyższe wezwanie zostało doręczone A. T. w dniu

17 stycznia 2017 r. Zatem termin do uiszczenia brakującego wpis upłynął w dniu

24 stycznia 2017 r. Do dnia 1 lutego 2017 r. żądana kwota nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Z tej przyczyny Sąd Wojewódzki na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.

W zażaleniu pełnomocnik skarżącego zaskarżył ww. postanowienie w całości, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że skarżący został prawidłowo wezwany przez Sąd I instancji do uzupełnienia wpisu od skargi. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia

w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W sprawie objętej zażaleniem Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia.

Wspomniany rygor wynika z treści art. 220 § 3 P.p.s.a., który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że przesyłkę Sądu z dnia 5 stycznia 2017 r., zawierającą odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do uzupełnienia wpisu odebrała w dniu 17 stycznia 2017 r. podpisana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru A.T. (k. 75).

Z powyższym nie zgadza się pełnomocnik skarżącego twierdząc,

że ww. przesyłka nie zawierała wezwania do uzupełnienia wpisu od skargi, a jedynie zawierała odpis odpowiedzi na skargę.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na gruncie rozpoznawanej sprawy spór sprowadza się w istocie do ustalenia zawartości przesyłki, która została wysłana przez Sąd I instancji do pełnomocnika skarżącego, i w której miało znajdować się ww. wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi.

Sąd stwierdza, że w aktach sprawy znajdują się pisma z dnia 9 stycznia

2017 r., których odpisy wysłano do pełnomocnika skarżącego, w tym wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi (k.73) oraz doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę (k.74). Na obu tych pismach widnieje adnotacja pracownika sądu, że pismo przekazano do Biura podawczego w dniu 9 stycznia 2017 r.

Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że oba pisma z dnia 9 stycznia 2017 r. sporządzone zostały na odrębnych drukach i nie sporządzano pisma przewodniego wymieniającego zawartość przesyłki, co, w związku z twierdzeniem pełnomocnika skarżącego o nieotrzymaniu jednego z nich, nie wyklucza sytuacji,

w której omyłkowo do koperty nie zostało włożone wezwanie o uzupełnieniu wpisu od skargi. Powyższe rodzi zatem poważne wątpliwości co do tego, czy pełnomocnik skarżącego faktycznie otrzymał wezwanie do uzupełnienia wpisu.

Przesyłka pocztowa adresowana do pełnomocnika została odebrana przez osobę uprawnioną do jej odbioru w dniu 17 stycznia 2017 r., natomiast nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie na tej podstawie, jaka była zawartość przedmiotowej przesyłki. Zasadą jest, że pisma wysyłane przez sąd doręcza się adresatom za zwrotnym poświadczeniem odbioru sporządzonym na ustalonym formularzu. Na formularzu tym, stosowanym także przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wskazuje się m.in. rodzaj przesyłki. Praktyka sądów administracyjnych pokazuje, że informację o zawartości przesyłki zamieszcza się w formie adnotacji w pełnej lub skróconej formie, która pozwala zidentyfikować rodzaj wysyłanego pisma, a jeśli jest ich w kopercie kilka - każdego z nich (np. odpis postanowienia z uzasadnieniem ze wskazaniem daty wydania, odpis zażalenia, odpis wezwania z określeniem jego przedmiotu). Podkreślić należy, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy, który potwierdza fakt i datę doręczenia wskazanych pism. Oznacza to, że stanowi ono dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone (por. postanowienia NSA: z dnia 5 października 2016 r., sygn. akt II OZ 1001/16 i z dnia 29 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OZ 404/16; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. np. postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10, post. SN z 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki.

W niniejszej sprawie na dokumencie tym, w rubryce rodzaj przesyłki widnieje zapis sporządzony pismem maszynowym, że zawierała ona "Dor.odp.odp. na skargę". Obok widnieje odręczna napisana długopisem adnotacja uczyniona przez pracownika sądu o treści: "Dor. odp. zarządz. do uzup. wpisu".

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z tak wypełnionego druku zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że mogło dojść do sytuacji, w której nie można wykluczyć, że pracownik nie wykonał obowiązku umieszczenia odpowiednich pism w przesyłce adresowanej do pełnomocnika skarżącego.

W tej sytuacji, zestawienie twierdzeń wnoszącego zażalenie z tak wypełnionym zwrotnym potwierdzeniem odbioru w zakresie zawartości przesyłki nasuwa wątpliwości co do prawidłowości dokonanego doręczenia przesyłki. Taki sposób wypełnienia zwrotnego potwierdzenia odbioru uniemożliwia jednoznaczne ustalenie, czy wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało w rzeczywistości doręczone pełnomocnikowi wnoszącego skargę.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na korzyść skarżącego przemawia fakt, że wraz z wniesieniem skargi do Sądu uiścił od niej wpis w kwocie znacznie większej niż kwota do uzupełnienia której został wezwany. Nie można zatem zakładać, że uiszczając opłatę od wniesionej skargi, skarżący celowo uchybił innemu obowiązkowi wynikającemu z wezwania do uzupełnienia wpisu od skargi.

W okolicznościach sprawy Naczelny Sąd nie może jednoznacznie stwierdzić, czy koperta zawierała, czy nie zawierała sporne wezwanie a jedynie uznaje, że nie można wykluczyć, iż na skutek błędu pracownika Sądu pełnomocnik skarżącego nie otrzymał prawidłowego wezwania.

Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze wynikające z powyższego wątpliwości co do otrzymania przez pełnomocnika skarżącego wezwania do uzupełnienia braków fiskalnych skargi w sprawie niniejszej, uznał że zaskarżone postanowienie winno być uchylone. Podniesione przez pełnomocnika skarżącego okoliczności wywołujące uzasadnioną wątpliwość skutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia wpisu od skargi, nie mogą skarżącego pozbawiać zagwarantowanego konstytucyjnie prawa do sądu.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.