Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 377/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1-2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. [...] Sądowego przy Sądzie Rejonowym P.-G. i J. w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 16 lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty opłaty egzekucyjnej postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt I SA/Po 377/21, w części dotyczącej określenia zaskarżonego w sprawie rozstrzygnięcia w ten sposób, że w miejsce "postanowienie" wpisać "decyzję".


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sad Administracyjny w P. wyrokiem z 29 września 2021 r. oddalił skargę M. K., Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym P.-G. i J. w P., na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 16 lutego 2021 r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty opłaty egzekucyjnej.

Sentencja powyższego wyroku zawiera oczywistą omyłkę pisarską, polegającą na błędnym wskazaniu zaskarżonego w sprawie rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Zgodnie z art. 156 § 2 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Zgodnie zaś z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Podkreślenia wymaga, że sprostowaniu podlegają tylko takie nieprawidłowości, które mają oczywisty charakter. Sprostować można wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne oznaczenie stron, określenie sądu, określenie żądania, wskazanie numeru decyzji), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie NSA z 26 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1373/11, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, że w sentencji wydanego w niniejszej sprawie wyroku z 29 września 2021 r. popełniono oczywistą omyłkę pisarską, błędnie określając rodzaj zaskarżonego rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 16 lutego 2021 r., jako postanowienie, zamiast decyzja.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.