Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 307/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia F. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2020 r. sygn. akt V Sa/Wa 656/19 w zakresie sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2019 r. sygn. akt V Sa/Wa 656/19 w sprawie ze skargi F. L. na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 stycznia 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 656/19 po rozpoznaniu wniosku Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 lipca 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 656/19 w sprawie ze skargi F. L. na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej postanowił w pkt 1. sprostować w uzasadnieniu wyroku oznaczenie zaskarżonej decyzji w ten sposób, że w miejsce: "[...]" wpisał: "[...]": - na stronie pierwszej, w akapicie pierwszym, w wierszu piątym, - na stronie czwartej, w akapicie pierwszym, w wierszu trzecim, - na stronie ósmej, w akapicie pierwszym, w wierszu drugim, - na stronie dziesiątej, w akapicie pierwszym, w wierszu czwartym; w pkt 2. sprostował w uzasadnieniu wyroku oznaczenie decyzji w ten sposób, że w miejsce: "[...]" wpisał: "[...]": - na stronie drugiej, w akapicie drugim, w wierszu siódmym, - na stronie drugiej, w akapicie trzecim, w wierszu szóstym, - na stronie ósmej, w akapicie pierwszym, w wierszu ósmym, - na stronie dziesiątej, w akapicie drugim, w wierszu szóstym.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że przedmiotem sprawy było rozstrzygnięcie wydane w trybie nadzwyczajnym, a zatem przedmiot sprawy został określony prawidłowo.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej. Zaskarżył postanowienie w części dotyczącej prawidłowego określenia przedmiotu sprawy.

Zaskarżonemu postanowieniu w zaskarżonej części zarzucił naruszenie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i błędne uznanie, że przedmiot sprawy z wniesionej przez F. L. skargi został określony prawidłowo. Mając na uwadze stawiany zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w tej części poprzez uwzględnienie wniosku o sprostowanie sentencji wyroku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W sentencji wyroku prawidłowo oznaczony przedmiot postępowania powinien zawierać zamiast niewłaściwego określenia "odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej" prawidłowe określenie "utrzymania w mocy decyzji z dnia [...] marca 2017 r. znak [...]"

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, a która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym w doktrynie podkreśla się, że chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności, nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, czy też wadliwej nazwie orzeczenia, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Błąd pisarski może polegać np. na niewłaściwym przywołaniu nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu czy wreszcie błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega natomiast na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych.

We wniosku z dnia [...] listopada 2019 r. o sprostowanie sentencji wyroku z dnia 17 lipca 2019 r. Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej wskazał, że po słowie w przedmiocie zamiast niewłaściwego określenia "odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej" powinno zostać wskazane prawidłowo "utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] marca 2017 r. znak [...]". W motywach zażalenia organ zasadniczo podtrzymał twierdzenie o błędnym uznaniu przez Sąd I instancji, że przedmiotem sprawy z wniesionej przez F. L. skargi jest odmowa stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do sprostowania przedmiotu sprawy. Kwestionowane wnioskiem organu określenie przedmiotu zaskarżenia nie znalazło się w postanowieniu Sądu z dnia 17 lipca 2019 r. przez omyłkę, lecz w wyniku zamierzonego działania Sądu.

Przedmiotem skargi wniesionej przez F. L. była decyzja Ministra Gospodarki i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] określającą kwotę przypadającą do zwrotu w ramach przyznanych środków na podstawie umowy o dofinansowanie. Należy zauważyć, że jak słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji przedmiotem sprawy było rozstrzygnięcia wydane w trybie nadzwyczajnym. Jak wynika wprost z treści zaskarżonej decyzji została ona podjęta na podstawie art. 156 § 1 i art. 127 § 3 w zw. z art. 157 i art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, nie została zatem podjęta w oparciu o przepisy art. 138 w zw. z art. 154 k.p.a. W osnowie decyzji z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] organ wskazał na tryb nadzwyczajny weryfikacji decyzji jakim jest stwierdzenie nieważności decyzji określone w art. 156 § 1 k.p.a. Należy również wskazać, że przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego nie nawiązuje do treści żądań zawartych w skardze, ale do treści zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt II OZ 875/11). Przedmiotem sprawy była zatem kwestia odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.

Należy również zauważyć, że znajdujący się w decyzji wers "utrzymuję w mocy decyzję z dnia [...] marca 2017 r., znak [...]" jest rozstrzygnięciem decyzji, elementem składowym decyzji o jakim mowa w art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. W związku z tym nie może stanowić on przedmiotu sprawy. Tym samym przedmiot sprawy został określony prawidłowo.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.