Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 4036/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. s.c. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w zakresie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2014 r. postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 listopada 2014 r. C. Spółka cywilna, zwana dalej: "Skarżącą" lub "Spółką", wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. w zakresie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2014 r. Skarga została podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika, natomiast do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo uprawniające go do reprezentowania spółki.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2015 r., pismem z dnia 19 stycznia 2015 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł.

Jednocześnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2015 r., pismem z dnia 19 stycznia 2015 r., Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.

W powyższych wezwaniach zawarto pouczenia, że nieuiszczenie wpisu oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwań, spowoduje odrzucenie skargi.

Przesyłka zawierająca wymienione wezwania została odebrana w dniu 27 stycznia 2015 r. o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca w dniu 2 lutego 2015 r. uiściła wpis sądowy wysokości 100 zł oraz przy piśmie z dnia 2 lutego 2015 r. nadesłała poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pisma, z którego wynika, że umowa spółki z dnia 15 marca 2000 r. wraz z późniejszymi aneksami w § 5 jest aktualna i wiążąca dla spółki. Stanowi tak art. 865 k.c. Kodeksowe uprawnienia wspólników odnoszą się do pojęcia zakresu zwykłych czynności spółki. W odniesieniu do tych spraw, które go nie przekraczają, każdy wspólnik może je prowadzić bez uprzedniej uchwały wspólników. W braku odmiennej umowy lub uchwały wspólników każdy wspólnik jest umocowany do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw. Reprezentowanie spółki oznacza dokonywanie czynności na zewnątrz. Zgodnie z § 5 umowy spółki z dnia 15 marca 2000 r. wraz z późniejszymi aneksami w związku z 865 kc oraz 866 zobowiązania spółki przekraczające 100.000 wymagają uchwały spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której nie został nadesłany dokument uprawniający do reprezentacji spółki w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do podpisania skargi i do działania w imieniu strony skarżącej. Tego rodzaju brak formalny możliwy jest do uzupełnienia, o czym stanowi cytowany wyżej art. 49 § 1 P.p.s.a. Takim właśnie brakiem dotknięta była skarga złożona w niniejszej sprawie.

W tej sytuacji Sąd umożliwił stronie uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując właściwy sposób postępowania, a mianowicie wyznaczając siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Wskazano również na czym polegać ma uzupełnienie braku formalnego.

Niniejsze wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 27 stycznia 2015 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych zaczął więc biec w dniu 28 stycznia 2015 r. i upłynął w dniu 3 lutego 2015 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania strona nie uzupełniła prawidłowo braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie. Nie można bowiem uznać aby stanowiło uzupełnienie braku formalnego skargi w niniejszej sprawie, pismo o wskazanej wyżej treści. Z pisma tego nie wynika wyraźnie kto może reprezentować Spółkę, nie zawiera ono wyszczególnienia wspólników a tym samym nie wynika z niego umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa dor. pod. M. C. do reprezentowania Spółki, a właśnie do nadesłania takiego dokumentu Skarżąca była wzywana.

W związku z powyższym Sąd przyjął, że Skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.