Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 386/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wrocław 13 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., utrzymała w mocy decyzję Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej.

W uzasadnieniu decyzji pouczono stronę o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Strona decyzję otrzymała w dniu 26 czerwca 2009 r. (podpis pełnomocnika pocztowego).

W dniu 3 sierpnia 2009 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., skargę na przedmiotową decyzję.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.

Na podstawie zarządzenia z dnia 4 września 2009 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku skargi - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez jej podpisanie i odesłanie tutejszemu Sądowi. W dniu 23 września 2009 r. skarżąca podpisała powyższą skargę.

Pismem z dnia 14 września 2009 r. skarżąca stwierdziła, że przedmiotowa decyzja doręczona jej została w dniu 6 lipca 2009 r., a nie jak twierdzi organ w dniu 26 czerwca 2009 r., ponieważ w dniu 26 czerwca 2009 r. przebywała na zajęciach CSWL w P. Do pisma dołączyła kserokopię decyzji (bez uzasadnienia) wraz adnotacją "otrzymałam dnia 06.07.2009 r.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, doręczono skarżącej w dniu 26 czerwca 2009 r. (podpis pełnomocnika pocztowego). Oznacza to, iż dzień 27 lipca 2009 r. (poniedziałek) - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, wniesienie skargi nastąpiło w dniu 3 sierpnia 2009 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi.

W tym miejscu należy podkreślić, że decyzję w powyższej sprawie odebrał pełnomocnik pocztowy, a wiec osoba uprawniona do odbierania przesyłek pocztowych w imieniu skarżącej.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżąca wniosła skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną.

Zauważyć należy, iż skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Mając zatem na uwadze, iż czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.