Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1377/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-04-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 11 lutego 2015 r. (data prezentaty) złożonym na formularzu PPPr, skarżąca spółka "A" Sp. z o.o. [...] zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie rzecznika patentowego. W piśmie z dnia 9 kwietnia 2015 r., odpowiadając na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 10 marca 2015 r., skarżąca wyjaśniła, że omyłkowo wskazała, że wnosi o ustanowienie rzecznika patentowego i ograniczyła swoje żądanie do zwolnienia od kosztów sądowych.

W złożonym oświadczeniu o stanie majątkowym i dochodach spółka podała, że według bilansu za 2013 r. wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 3 mln zł (w całości został on przeznaczony na funkcjonowanie spółki), posiada ona środki trwałe o wartości 47.560.529,81 zł, rok 2013 zakończyła stratą o wartości 13.152.294,15 zł (także rok 2014 zakończy stratą o wartości kilku milionów złotych), stan jej kont bankowych na dzień złożenia wniosku wynosił 230,18 zł. Spółka wyjaśniła, że jej rachunki bankowe oraz wierzytelności, a także ruchome składniki majątku – suwnice (stanowiące 95% wartości środków trwałych) podlegają zajęciu egzekucyjnemu, na nieruchomościach ustanowione zostały hipoteki przymusowe, w tym na rzecz gminy i Skarbu Państwa, zaś na pozostałych ruchomościach znajdujących się na terenie dzierżawionym przez spółkę od "B" S.A. ustanowiony został zastaw; przeciwko spółce toczy się kilkadziesiąt spraw cywilnych, w tym pracowniczych. Spółka podniosła również, że w 2014 r. miały miejsce kradzieże, które miały wpływ na obniżenie wartości majątku ruchomego spółki.

Do wniosku skarżąca załączyła następujące dokumenty: (-) odpis sprawozdania finansowego za 2013 r. wraz z uwagami do bilansu; (-) wykaz stanu należności pracowniczych wypłaconych od 25 kwietnia 2013 r. do 31 grudnia 2014 r.; (-) wykaz należności wobec ZUS wraz z odpisami tytułów wykonawczych obejmujące należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od czerwca do sierpnia 2014 r.; (-) raporty kasowe sporządzone za grudzień 2014 r. i styczeń 2015 r.; (-) zestawienia stanu rachunków bankowych spółki na dzień 31 grudnia 2014 r. i 31 stycznia 2014 r. wraz z wyciągami bankowymi sporządzonymi za ww. dni; (-) odpisy deklaracji VAT-7 za listopad i grudzień 2014 r.; (-) odpisy zawiadomień naczelnika urzędu skarbowego z dnia 29 września 2014 r. o zajęciu wierzytelności przysługujących spółce; (-) listy płac za okres od listopada 2014 r. do stycznia 2015 r.; (-) odpis postanowienia sądu gospodarczego z dnia 20 grudnia 2013 r. o zabezpieczeniu roszczeń "B" S.A. o zapłatę kwoty 860.360,32 zł poprzez zajęcie rachunków bankowych spółki i ruchomości w postaci suwnic wraz z zawiadomieniem komornika sądowego z dnia 16 stycznia 2014 r. o wszczęciu postępowania w celu wykonania zabezpieczenia; (-) odpis pisma z dnia 20 grudnia 2013 r. informującego o zastosowaniu ustawowego prawa zastawu w związku z zaległościami spółki wobec "B" S.A. z tytułu czynszu dzierżawnego i dodatkowych świadczeń.

Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Brzmienie powołanego przepisu wskazuje, że przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej zostało w znacznym zakresie pozostawione uznaniu sądu administracyjnego. Spełnienie przez wnioskodawcę przesłanek ekonomicznych w nim wskazanych nie obliguje do przyznania prawa pomocy. Podkreślić przy tym należy, że rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy.

Podkreślić przy tym należy, że orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy winno wynikać ze zrównoważonej i wzajemnej oceny dwóch elementów: rozmiaru kosztów, jakie musi ponieść strona wnioskująca o prawo pomocy na poczet postępowania sądowego i aktualnych jej możliwości płatniczych.

Koszty niniejszego postępowania kształtuje ewentualny wpis od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2015 r., który zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynosi 100 zł.

W niniejszej sprawie referendarz sądowy stwierdził, że spółka nie wykazała zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Nadesłane przez skarżącą dokumenty nie pozwalają uznać, że nie dysponuje ona kwotą 100 zł na uiszczenie ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej.

Analizując przedstawione przez spółkę dokumenty referendarz sądowy ustalił, że pomimo iż spółka posiada znaczne zobowiązania wobec ZUS (971.920,24 zł), zwolnionych pracowników (706.725.20 zł), [...] Urzędu Skarbowego [...] (1.247.751,12 zł), Gminy [...] (105.487,20 zł) oraz "B" S.A. (860.360,32 zł), z jej majątku prowadzona jest egzekucja, na rachunkach bankowych nie posiada środków pieniężnych, to jednak jest w stanie regulować bieżące koszty swojej działalności, do których zaliczyła także koszty procesów toczących się w sądach powszechnych, tj. opłaty sądowe od wnoszonych skarg, zażaleń i apelacji oraz opłaty skarbowe od pełnomocnictw i obsługę prawną. Okoliczność ta znajduje odzwierciedlenie w przedłożonych raportach kasowych. Na ten cel w grudniu 2014 r. spółka przeznaczyła łącznie kwotę 4.629 zł, zaś w styczniu 2015 r. – 3.991 zł, z czego opłaty sądowe stanowiły odpowiednio 905 zł i 250 zł. Referendarz sądowy zwraca przy tym uwagę, że na dzień 31 stycznia 2015 r. spółka dysponowała gotówką w kwocie 3.521,02 zł.

Skoro zatem spółka uiszcza należne wpisy sądowe od środków odwoławczych wnoszonych w sprawach toczących się przed sądami powszechnymi, a nadto wysokość zgromadzonych przez nią w kasie środków pieniężnych, którymi może ona swobodnie dysponować, przekracza wielokrotnie kwotę kosztów sądowych w niniejszej sprawie, które powstaną z chwilą wniesienia przez spółkę skargi kasacyjnej, to brak jest podstaw do uznania, że skarżąca nie ma środków na poniesienie tych kosztów. Dokonane ustalenia prowadzą bowiem do wniosku, że spółka posiada środki na dokonanie opłaty sądowej od skargi kasacyjnej (jeżeli zostanie ona wniesiona), a nie znajduje potwierdzenia okoliczność braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów sądowych. Tym samym złożony wniosek należało ocenić jako bezzasadny.

Końcowo, referendarz sądowy zauważa, że powyższa ocena możliwości płatniczych spółki została dokonana z uwzględnieniem okoliczności, że w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1378/14, w sytuacji gdy spółka wniesie skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2015 r., będzie ona także zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.