Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 822/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Par. 9  ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1034
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant Aleksandra Grabiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2018 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 26 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...] Starosta orzekł o zmianie danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencyjnym dla obrębu R gmina J polegającej na rozdzieleniu połączonych w działce nr [...] nieruchomości o odmiennym stanie prawnym. Z działki nr [...] o pow. 1.3900 ha zostały wydzielone następujące działki ewidencyjne:

– działka nr [...] o pow. 1,3645 ha, droga, brak informacji o założonej księdze wieczystej, we władaniu Zarządu Dróg Powiatu,

– działka nr [...] o pow. 0,0033 ha, odpowiada części działki ewidencyjnej nr [...] objętej księgą wieczystą [...] - własność K. P. s. S. i W.,

– działka nr [...] o pow. 0,0057 ha, odpowiada części działki ewidencyjnej nr [...] objętej księgą wieczystą [...] - własność K. P. s. S. i W.,

– działka nr [...] o pow. 0,0165 ha, odpowiada części działki ewidencyjnej nr [...] objętej księgą wieczystą [...] - własność K. P., s. S. i W.,

na podstawie operatu technicznego Id pracy [...] przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 15 lutego 2016 r. i dnia 27 października 2016 r. sporządzonego przez geodetę uprawnionego mgr inż. M. R. (upr. nr [...]).

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że działka nr [...] o pow. 0,0260 ha objęta została Aktem Własności Ziemi AWZ [...] z dnia 29 maja 1974 r. wydanym na nazwisko W. P., działka nr [...] o pow. 0,0265 ha została objęta Aktem Własności Ziemi AWZ [...] z dnia 29 maja 1974 r. wydanym na nazwisko W. P., natomiast działka nr [...] o pow. 0,0548 ha, objęta została Aktem Własności Ziemi [...] na nazwisko J. M. Na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 19 sierpnia 1994 r. W. P. darowała działki nr [...] i [...] K. P. Działkę nr [...] K. P. nabył w drodze umowy sprzedaży aktem notarialnym Rep. A Nr [...] z dnia 19 sierpnia 1994 r. Organ I instancji podał następnie, że w roku 1994 na terenie obrębu R sporządzony był operat Id [...] "Odnowienie operatu ewidencji gruntów w systemie informatycznym i ogłoszenie rejestru gruntów" i w ramach tej pracy sporządzono mapę zasadniczą. W opracowaniu tym ustalono nowy przebieg granicy działki drogowej nr [...]. Działka ta została poszerzona kosztem działek sąsiednich, gdyż granice działki drogowej drogi wojewódzkiej nr [...] zostały ustalone według stanu użytkowania w terenie. Jak wynika z archiwalnej dokumentacji zawartej w operacie Id [...] - przyjęto wówczas zasadę, że granice pasa drogowego drogi ustalono zgodnie z przebiegiem ogrodzeń trwałych. Wprowadzono również nowe powierzchnie dla poszczególnych działek. Działki objęte niniejszym postępowaniem otrzymały następujące powierzchnie: [...] powierzchnię – 0,0207 ha, [...] powierzchnię – 0,0200 ha, [...] powierzchnię – 0,0308 ha. Z przedłożonego operatu pomiarowego Id [...] i sporządzonej do operatu pomiarowego "Mapy uzupełniającej wykonanej w celu regulacji stanu prawnego" przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 15 lutego 2016 r. wynika, że z działki drogowej nr [...] o pow. 1,3900 ha wydzielono następujące działki ewidencyjne: nr [...], nr [...], nr [....] i nr [...]. Wydzielone z działki nr [...] działki o numerach: [...], [...], [...] stanowią części prywatnych działek o numerach: [...], [...], [...] objętych aktami własności ziemi. W ramach operatu, dnia 18 stycznia 2016 r. dokonano ustalenia przebiegu granic nowo wydzielonych działek. Podczas wymienionej czynności ustalono położenie punktów granicznych 1, 2, 3, 4, 5. Jak wpisano na szkicu stanowiącym integralna część protokołu "Działki [...], [...], [...] odpowiadają różnicom pomiędzy powierzchniami działek [...], [...] i [...] wg stanu na dzień 28.12.1992 r., a obecną powierzchnią ewidencyjną". W treści protokołu wpisano, że ustalenia granic dokonano na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego tj. mapy ewidencyjnej obowiązującej przed wprowadzeniem modernizacji z roku 1994. W rubryce 11 wpisano że "Pan K. P. nie zgadza się z przebiegiem okazanych w terenie granic". Organ I instancji wskazał, że geodeta uprawniony podczas wykonywania niniejszego opracowania dokonał analizy archiwalnych materiałów geodezyjnych, w szczególności danych z operatu pomiarowego Id [...], w tym szkicu pomiaru pasa drogowego nr [...] z roku 1990. Jak powołano w sprawozdaniu technicznym, ustalone w operacie punkty nr 157, nr 158 i nr 159 zostały przeliczone z danych pomiarowych powołanych na wym. szkicu. Punkty te zostały powołane również w operacie ID [...] sporządzonym przez geodetę uprawnionego mgr inż. M. M. W trakcie pracy odszukano i pomierzono punkty istniejącej osnowy szczegółowej nr 1142 i nr 1148. Po przeanalizowaniu treści operatu organ I instancji stwierdził, iż spisany protokół zawiera nieścisłości. W protokole nie wskazano bowiem, z którymi konkretnie ustaleniami nie zgadza się K. P. i brak jest potwierdzenia jego uczestnictwa przez złożenie podpisu w protokole. Ponadto wątpliwości organu wzbudził zapis "Działki [...], [...], [...] odpowiadają różnicom powierzchni działek o numerach: [...], [...], [...] wg stanu na dzień 28.12.1992 r., a obecną powierzchnią ewidencyjną". Ponadto powołany wyżej zapis dotyczący sposobu ustalenia przebiegu granic pozostaje w sprzeczności z zapisami w protokole, że przebieg granic ustalono na podstawie mapy ewidencyjnej sprzed modernizacji. Wobec powyższego zwrócono się do geodety wykonującego opracowanie pismem z dnia 10 maja 2016 r. o wyjaśnianie przedstawionych kwestii oraz ewentualne rozważenie ponownego dokonania czynności ustalenia granic. Organ I instancji stwierdził, że dnia 7 czerwca 2016 r. geodeta uprawniony postanowił ponownie wykonać czynności na gruncie w obecności powiadomionych stron postępowania i zweryfikować sposób ustalenia przebiegu granic wydzielanych działek nr [...], nr [...] i nr [...]. Granice te zostały ustalone na podstawie dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, czyli archiwalnej mapy ewidencyjnej powstałej w roku 1976 obowiązującej do czasu wprowadzenia danych z operatu Id [...]. W czynnościach uczestniczyli: K. P., Z. L. - jako pracownik Zarządu Dróg Powiatu oraz ksiądz J. M. Z czynności został spisany protokół ustalenia przebiegu granic. K. P. nie zgodził się z usytuowaniem następujących punktów granicznych i odcinków granic: 8n-500, 8n-158-502, 501-502, 502-7, 7-6, pkt 6, 503-6, 6-157, pkt 157, 503 do 504. Wyraził natomiast zgodę na następujące położenie punktów granicznych i odcinków granic: 500-501, 501-503. W sprawozdaniu technicznym podano, że kwestionowany punkt 8n przyjęto zgodnie z opisem powołanym w protokole ustalenia granic do operatu Id [...] str. 125 dot. działki nr [...]. W operacie powierzchnie wydzielanych działek nr [...], nr [...] i nr [...] obliczono analitycznie na podstawie pomiaru bezpośredniego, a powierzchnię działki nr [...] obliczono przez różnicę powierzchni. Odnosząc się do zgłoszonych w toku postępowania przez K. P. uwag, że ogrodzenie terenu, który był wówczas w jego posiadaniu, było usytuowane w odległości około 1,5 m od asfaltu, co można odtworzyć z nagrań wideo, organ I instancji wyjaśnił, że powołanych nagrań nie można rozpatrywać w kontekście materiału dowodowego tj. geodezyjnego, stanowiącego wartość techniczno - pomiarową. Nie jest to bowiem materiał geodezyjny zorientowany w państwowym układzie współrzędnych płaskich, nie jest również zobrazowaniem kartometrycznym opracowanym w skali, na podstawie którego można odtworzyć kontrolne miary i odległości. Wobec powyższego wskazany materiał dowodowy nie może stanowić dowodu w sensie geodezyjnym i kartograficznym. Odnosząc się do stwierdzenia, że: "(...) Obecne ogrodzenie jest wybudowane na murze oporowym wybudowanym w 1995 r. Budowa ogrodzenia była ustalona w Urzędzie Gminy J w roku 1996, zostało wybudowane poza strefą pasa drogowego (...)" – organ I instancji wskazał, że nie może się do niego odnieść ze względu na brak dokumentacji potwierdzającej geodezyjne odtworzenie granicy pasa drogowego podczas budowy ogrodzenia. Zatem, ze względu na brak innej dokumentacji przedstawiającej granicę pasa drogowego i przedmiotowych działek należy, zdaniem organu, przyjąć, że położenie punktów 157, 158, 159 zostało właściwie ustalone. Wskazany do wykorzystania szkic nr 17 sporządzony przez geodetę uprawnionego L. K. do operatu Id [...] dotyczy działek nr: [...], [...], [...] położonych po przeciwległej stronie drogi i brak w nim nawiązania do granic działek nr: [...], [...], [...] obręb R. Pomiary w operacie technicznym Id [...] wykonano przy użyciu technik pomiaru satelitarnego GPS. Przy pomiarze dokonanym dnia 7 czerwca 2016 r. kontrolnie pomierzono dwa punkty osnowy geodezyjnej nr 1136, 1137 zaliczane do III klasy osnowy szczegółowej. Po wykonanym pomiarze obliczono odchyłki na punktach kontrolnych, które wynoszą 0,05 i 0,04 m (wartość dopuszczalna to 0,12 m). Organ I instancji stwierdził, że pomiar szczegółów terenowych w tym I grupy dokładności został na tyle wyczerpany przy sporządzaniu operatu Id [...], że wykonywanie kolejnych pomiarów przy obecnym materiale dowodowym jest niezasadne. Organ zauważył przy tym, że szkic sporządzony przez geodetę uprawnionego M. R. przedstawia jakie szczegóły terenowe zostały pomierzone i są nimi istniejące ogrodzenia, krawędzie dróg, chodników, rowy oraz istniejące przepusty. Podstawowym dokumentem archiwalnym możliwym do wykorzystania w niniejszym opracowaniu jest mapa ewidencyjna - pierworys z roku 1976, obowiązująca do czasu wprowadzenia danych z operatu Id [...]. W sporządzonym operacie etap II str. 11 znajduje się porównanie obowiązującej mapy ewidencyjnej z mapą nieobowiązującą (raster mapy sprzed odnowienia operatu ewidencji gruntów). Oprócz mapy ewidencyjnej jedynym dokumentem możliwym do wykorzystania jest szkic nr [...] do operatu Id [...], na podstawie którego obliczono metodą domiarów dane współrzędnych dla punktów 158, 159, 157 (str. 30 operatu obliczenie współrzędnych metodą domiarów). Punkty te wyznaczają granicę pasa drogowego i działek prywatnych nr [...], nr [...] i nr [...]. Organ I instancji skonstatował, że wobec braku innych archiwalnych dokumentów umożliwiających wyznaczenie lub wznowienie położenia punktów granicznych przedmiotowych działek nr [...], nr [...] i nr [...] w stosunku do działki drogowej nr [...], należy przyjąć, że ustalenia dokonane w operacie Id [...] są wiarygodne, a spisany dnia 7 czerwca 2016 r. protokół ustalenia granic spełnia obowiązujące w tym zakresie wymagania formalne. Granice wydzielanych działek zostały ustalone na podstawie § 39 pkt 3. Organ podał, że przedmiotem niniejszego postępowania ewidencyjnego aktualizującego operat ewidencji gruntów i budynków jest uwidocznienie odrębnych stanów własności w granicach działki ewidencyjnej nr [...], obręb R, gmina J. W tym więc zakresie niniejsza decyzja prostuje zaistniały błąd w operacie ewidencji gruntów powstały w wyniku nie ujawnienia stanu wynikającego z ksiąg wieczystych lub innych dokumentów potwierdzających prawo własności.

W odwołaniu od powyższej decyzji Starosty K. P. wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W ocenie odwołującego się decyzja została wydana na podstawie operatu technicznego nr [...] sporządzonego nieprawidłowo i pozostającego w sprzeczności z innymi dokumentami dotyczącymi granic nieruchomości. K. P. wskazał, że istnieje szkic polowy z 1990 r. z pomiaru pasa drogowego sporządzony przez Z. W. i J. K. nr [...], dokumentujący przebieg granic oraz położenie punktów geodezyjnych oraz towarzysząca mu notatka spisana 19 lipca 1990 r. na okoliczność ustalenia granic pasa drogowego, z której wynika, iż w wypadku istnienia ogrodzeń trwałych pas drogowy przyjęto zgodnie z przebiegiem tychże ogrodzeń. Odwołujący się stwierdził, że pomimo tego, że powoływał się na te dokumenty, nie stanowiły one podstawy ustaleń organu administracji publicznej. Brak przy tym w decyzji informacji, dlaczego organ nie oparł się na tych dokumentach. K. P. wskazał również, że z operatu [...] wynika, iż także w 1994 r. ustalono przebieg pasa drogowego zgodnie z przebiegiem ogrodzeń trwałych. Ówcześni właściciele nieruchomości nr [...], nr [...] i nr [...] uzyskali wówczas informacje, że taki właśnie jest przebieg granic (niezmieniony w stosunku do stanu poprzedniego) i dlatego podpisali przedłożoną im dokumentację (z akt towarzyszących sporządzeniu operatu wynika, że właściciele podpisali i zaakceptowali przebieg granicy po istniejących ogrodzeniach trwałych). Odwołujący się podniósł, że przedłożył do akt postępowania informację na temat położenia poprzedniego ogrodzenia działki. Jego usytuowanie wynika z posiadanego przez niego nagrania video. Wprawdzie nagranie to nie pozwala dokonać pomiarów, jednak - zdaniem K. P. - obrazuje ono położenie ogrodzenia, mającego stanowić granicę nieruchomości, w stosunku do istniejących nadal na nieruchomości drzew. Wynika to także z planu zagospodarowania działki strony. Ponadto odwołujący się uważa, że istnieje możliwość odtworzenia jednego zasypanego punktu osnowy, który widnieje na szkicu polowym z 1990 r. K. P. nie zgodził się zatem z twierdzeniem organu, że jedynym dokumentem, na którym można było się oprzeć, był szkic nr [...] do operatu z 1994 r. albowiem istnieje szkic nr [...] wykonany w 1990 r., który obrazuje przebieg pasa drogowego. Jednocześnie odwołujący się stwierdził, że punkty graniczne 157, 158 i 159, na które powojuje się organ I instancji były umieszczone w celu ochrony pasa drogowego i znajdowały się one poza jego granicami już na nieruchomości strony. Poprzednie ogrodzenie znajdowało się przed tymi punktami. Dodatkowo odwołujący się podniósł, że geodeta M. R. wskazał podczas pomiarów wykonywanych na zlecenie organu, że istnieje możliwość odtworzenia punktu osnowy geodezyjnej i wyznaczenia przebiegu granicy nieruchomości w drodze rozgraniczenia. Strona złożyła wniosek o przeprowadzenie tego rozgraniczenia, jednakże uzyskała informację, iż do rozgraniczenia potrzebne jest wyznaczenia pasa wodnego z drugiej strony nieruchomości. W związku z powyższym odwołujący się uważa, że zasadne byłoby wstrzymanie się z wydaniem decyzji w niniejszej sprawie do czasu przeprowadzenia rozgraniczenia.

Decyzją z dnia 26 maja 2017 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.) - Kodeks postepowania administracyjnego (k.p.a.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629 z późn. zm.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2017 r. Organ odwoławczy po przeanalizowaniu dokumentów załączonych do akt sprawy stwierdził, że w działce nr [...] zawarte są części dawnych (sprzed odnowy) działek o nr: [...], [...], [...]. Organ uznał zatem, że działka nr [...] nie spełnia definicji działki ewidencyjnej zawartej w § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 z późn .zm.), a taki stan powinien zostać wyeliminowany z operatu ewidencyjnego. Zdaniem organu II instancji, w przedmiotowej sprawie koniecznym było pozyskanie danych dotyczących przebiegu granic (współrzędnych punktów granicznych) działek nr [...], [...] i [...] sprzed odnowy, ale tylko w części, która weszła w pas drogowy, czyli znalazła się w granicach działki nr [...]. Organ wskazał, że jak wynika z operatu technicznego [...], wyodrębnienia działek nr [...], [...], [...] wykonawca dokonał porównując przebieg granic działek ewidencyjnych nr [...], nr [...] i nr [...] z ich przebiegiem uwidocznionym na mapie ewidencyjnej sprzed odnowy ewidencji gruntów i budynków. Współrzędne punktów granicznych nowych działek nr: [...], [...], [...] pozyskał dokonując ich pomiaru, który poprzedzony został ustaleniem przebiegu granic wymienionych wyżej działek zgodnie z § 37-39 wskazanego wyżej rozporządzenia. Organ odwoławczy podał, że dokumentacja zgromadzona w aktach sprawy dowodzi, że czynności ustalenia przebiegu granic odbyły się 18 stycznia 2016 r. Jednak z uwagi na nieścisłości jakie zawierał spisany wówczas protokół ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, wykonawca dokonał powtórnych czynności ustalenia przebiegu granic ww. działek. Organ II instancji stwierdził, że z protokołu ustalenia przebiegu granic sporządzonego w terenie w dniu 7 czerwca 2016 r. wynika, że granice działek nr [...], [...], [...] wykonawca ustalił na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnej i kartograficznego. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji dokumentacją tą jest archiwalna mapa ewidencyjna powstała w roku 1976 obowiązująca do czasu wprowadzenia danych z operatu Id [...]. Organ odwoławczy stwierdził, że powyższa archiwalna mapa ewidencyjna stanowiła podstawę do ustalenia przebiegu granic działek [...], [...], [...] od strony północnej (działka nr [...] - poprzedni nr [...]) oraz pomiędzy nimi. Zatem ustalenia dokonano zgodnie z § 39 ust. 3 rozporządzenia. Natomiast przebieg granic nowopowstałych działek od strony południowej (czyli obecnie ujawnionych działek w ewidencji gruntów i budynków nr [...], [...] i [...]) został wykazany na podstawie operatu odnowienia ewidencji Id [...]. Przebieg granic działki drogowej nr [...] został wówczas wykazany zgodnie z ustaleniem przebiegu granic pasa drogowego wykonanym do opracowania mapy zasadniczej z 1992 roku. Pomierzony przebieg granicy pasa drogowego został przedstawiony na szkicu nr [...] (data VIII.90) i wyznaczają go punkty między innymi 157, 158 i 159. Wykonawca pracy Id [...] dokonał obliczenia współrzędnych tych punktów w oparciu o miary przedstawione na wskazanym wyżej szkicu, co zostało również przedstawione i opisane na szkicu stanowiącym integralną część protokołu ustalenia przebiegu granic z dnia 7 czerwca 2016 r. Organ odwoławczy stwierdził, że powyższe potwierdza zgromadzony materiał dowodowy. W ramach postępowania odwoławczego obliczono ponadto w programie WinKalk współrzędne punktów granicznych pasa drogowego zaznaczone na szkicu nr [...] w tym punktów 157, 158 i 159. Następnie przetransformowano je do układu "2000" i porównano ze współrzędnymi wykazanymi przez wykonawcę w operacie [...]. Celem sprawdzenia wykazanego w wymienionym wyżej operacie przebiegu granic, naniesiono na kalce technicznej, punkty graniczne opisane tymi współrzędnymi (w skali 1:2000), które wskazały przebieg przedmiotowych granic. Porównano go z przebiegiem granicy pasa drogowego przedstawionego na analogowej mapie ewidencyjnej w skali 1:2000 (po odnowieniu ewidencji operatem Id [...]), czyli z granicami pomiędzy działką nr [...] a działkami nr: [...], [...] i [...] (po odnowie). Organ odwoławczy stwierdził, że wykazany przez wykonawcę przebieg granic opisany punktami: 157-158-159 jest zgodny z posiadaną dokumentacją geodezyjną i tożsamy z przebiegiem wykazanym na dotychczasowej mapie ewidencyjnej. Odnosząc się do zarzutów odwołania, że nie jest prawdą, iż jedynym dokumentem, na którym można było się oprzeć, był szkic nr [...] do operatu z 1994r., gdyż istnieje szkic nr [...] wykonany w 1990 r., który obrazuje przebieg pasa drogowego, organ II instancji stwierdził, że akta sprawy nie zawierają przywoływanych w uzasadnieniu decyzji Starosty szkiców nr [...] z roku 1990, jak i szkicu nr [...] do operatu Id [...]. Organ odwoławczy ustalił, że wykonawca operatu [...] wykonał analizę i przeliczenie materiałów archiwalnych w szczególności danych z operatu pomiarowego nr Kerg: [...] (przeliczono miary ze szkicu pomiaru pasa drogowego punkty nr 157, 158 i 159). Zawarty w powyższym operacie szkic pomiaru pasa drogowego to szkic nr [...] z roku 1990, na którego podstawie wykazano granicę pasa drogowego w odnowionej ewidencji gruntów w 1994 r. Organ odwoławczy, mając na uwadze informacje przekazywane przez odwołującego się, że ogrodzenie od lat zlokalizowane jest niezmiennie w tym samym miejscu, wskazał ponadto, że mogą zachodzić okoliczności do ustalenia zasięgu pasa drogowego z uwzględnieniem faktycznego wykorzystania na ten cel gruntu stanowiącego własność K. P. W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego okoliczności istotne dla niniejszego postępowania zostały dostatecznie wyjaśnione i udowodnione przez organ I instancji. W sprawie zgromadzono niezbędny materiał dowodowy oraz zapewniono czynny udział stronie na każdym etapie postępowania administracyjnego. Wobec powyższego organ odwoławczy rozstrzygniecie zawarte w decyzji Starosty uznał za prawidłowe, wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Pismem z dnia 22 czerwca 2017 r. K. P. wniósł skargę na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił:

1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności poprzez niedostateczne wyjaśnienie wszelkich okoliczności sprawy, w tym niedostateczne zbadanie prawidłowości operatu sporządzonego w 1994 r.;

2. niewłaściwe zastosowanie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez utrzymanie decyzji Starosty w mocy pomimo zaistnienia przesłanek do jej zmiany i orzeczenia o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości.

W uzasadnieniu skargi K. P. podniósł te same argumenty co w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Za nieuzasadniony organ II instancji uznał zarzut skargi dotyczący nieprawidłowego sporządzenia operatu nr [...], gdyż przebieg granic działek nr [...], nr [...] i nr [...] wykonawca ustalił zgodnie z § 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, tj. archiwalną mapą ewidencyjną z 1976 r.

Na rozprawie w dniu 21 listopada 2017 r. Sąd na wniosek strony skarżącej dopuścił dowód z akt administracyjnych dotyczących rozgraniczenia nieruchomości będących przedmiotem niniejszego postępowania celem ustalenia poprawności pomiarów geodezyjnych, stanowiących podstawę zaskarżonej decyzji.

Sąd stwierdza z urzędu, że z pisma Starosty z dnia 13 grudnia 2017 r. wynika, "iż dla działek o nr [...], [...] i [...] położonych w obrębie R, Gmina J brak jest operatu rozgraniczeniowego dla w/w działek w tut. zasobie geodezyjno – kartograficznym".

Na rozprawie w dniu 6 marca 2018 r. skarżący oświadczył, że składał wniosek o rozgraniczenie, ale go wycofał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Zdaniem Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą prawną niniejszej sprawy jest ustawa z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2101) i wydane w oparciu o delegacje ustawową art. 26 ust. 2 tej ustawy rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U z 2016 r., poz. 1034), które w § 9 ust. 1 tak określa pojęcie działki ewidencyjnej:

"Działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych."

W sytuacji więc jak miała miejsce w niniejszej sprawie, tj. w związku z ujawnieniem, że działka drogowa nr [...], będąca we władaniu Zarządu Dróg Powiatu, zawiera części działek nr [...], nr [...] i nr [...] własności K. P., a więc nie spełnia definicji działki ewidencyjnej (nie jest jednorodna pod względem prawnym), wyodrębniono z działki nr [...] o powierzchni 1,3900 ha 4 działki (o łącznej powierzchni 1,3900 ha), w tym działkę drogową nr [...] o powierzchni 1,3645 ha. Pozostałe 3 działki – nr [...] o powierzchni 0,033 ha, nr [...] o powierzchni 0,0057 ha i nr [...] o powierzchni 0,0165 ha wyodrębniono celem uzupełnienia powierzchni działek nr [...], nr [...] i nr [...] własności K. P., albowiem stanowiły w przeszłości integralną część tych działek, na co wskazuje także zbliżona po uzupełnieniu o nowe działki powierzchnia działek nr [...], nr [...] i nr [...] wskazana w AWZ - Aktach Własności Ziemi.

Sąd zauważa, że powierzchnia działek nr [...], nr [...] i nr [...] wskazana w Aktach Własności Ziemi nie pokrywa się w pełni z powierzchnią tych działek ujawnioną w ewidencji i uzupełnioną o nowe działki nr [...], nr [...] i nr [...], nie mniej należy podkreślić, że wydzielenie z działek za pomocą linii granicznych nastąpiło w wyniku analizy dokumentów i pomiarów z nich wynikających, a nie w wyniku dokonanego rozgraniczenia. Tymczasem powierzchnia każdej działki jest funkcją wyznaczenia granic działki w wyniku rozgraniczenia, a nie odwrotnie. Oznacza to, że w sytuacji spornych granic, a na taki spór wskazuje strona skarżąca, jedynie formalne rozgraniczenie administracyjne lub sądowe działek może skorygować powierzchnię tych działek.

Sąd zwraca uwagę na to, że przedmiotem sprawy była aktualizacja ewidencji dokonana z urzędu, wynikła z dostrzeżenia przez organ administracyjny swego błędu polegającego na wprowadzeniu do ewidencji działki drogowej nr [...], będącej we władaniu Zarządu Dróg Powiatu, która zawierała części działek nr [...], nr [...] i nr [...] własności K. P., a więc nie spełniała definicji działki ewidencyjnej (nie była jednorodna pod względem prawnym). Aktualizacja ta, zdaniem Sądu, została dokonana zgodnie z przepisami prawa, na które prawidłowo wskazały organy obu instancji. Organy w sposób wyczerpujący zebrały cały materiał w sprawie i dokonały prawidłowej ich analizy wysnuwając wnioski, które Sąd w całości podziela.

Analizując zarzuty podniesione w pismach skarżącego, a zwłaszcza w odwołaniu i skardze Sąd stwierdza, że organy administracyjne nie naruszyły przepisów prawa, a zatem Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.