Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1056/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-10-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Stosownie do treści art. 187 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w danej sprawie wiążąca. Uchwała ta wywołuje również pośrednie skutki prawne w odniesieniu do innych postępowań sądowoadministracyjnych. Składy sędziowskie podczas orzekania w sprawach o tożsamym stanie faktycznym i prawnym powinny bowiem uwzględnić wyrażoną w takiej uchwale wykładnię przepisów prawa dopóki nie zostanie ona zmieniona inną uchwałą (por. wyrok NSA z dnia 29 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 254/07).

Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2014 r. , sygn. akt I OSK 2971/12 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj. "Czy do ustalenia wysokości wynagrodzenia należnego jednostce wyznaczonej do prowadzenia parkingu strzeżonego (wyznaczonej do usuwania pojazdu z drogi) za przechowywanie pojazdu, którego własność przeszła na rzecz Skarbu Państwa, stosuje się przepisy uchwały rady powiatu, o której mowa

w art. 130 a ust. 6 ustawy – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) ?".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach doszedł do przekonania, że powyższe zagadnienie prawne przedstawione do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest analogiczne jak to wymagające rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Wykładnia przepisów prawa, która zostanie dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku pytania prawnego w sprawie o sygn. akt I OSK 2971/12 będzie miała bowiem wpływ na rozstrzygnięcie w zawisłej sprawie. Jak wynika z akt spór w sprawie koncentruje się wokół wysokości przyznanego skarżącej zwrotu koniecznych wydatków związanych z dozorem nad pojazdem przejętym na rzecz Skarbu Państwa oraz wynagrodzeniem za ten dozór. Skarżąca kwestionuje postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z powodu wysokości przyznanego zwrotu koniecznych wydatków związanych z dozorem oraz wynagrodzeniem za ten dozór, a tym samym sposobu jego ustalenia w oparciu o średnią miesięczną stawkę abonamentową na terenie miasta T. stosowaną przez podmioty gospodarcze (sąsiednie parkingi) przy zawieraniu umów.

W świetle powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym.

Jak słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II FZ 952/14, przy wykładni użytego przez ustawodawcę w art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa pojęcia "zależy" w sytuacji zawieszenia postępowania sądowego w następstwie przekazania w innej sprawie tożsamego zagadnienia prawnego ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie art. 187 § 1 Ppsa, należy mieć na względzie konieczność zachowania jednolitości orzecznictwa sądowoadministracyjnego. Sąd drugiej instancji nie tylko dokonuje kontroli orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w konkretnych sprawach, ale także stoi na straży jednolitości wykładni prawa administracyjnego, podejmując uchwały, o których mowa w art. 264 § 1 Ppsa.

Powyższe rozważania uzasadniają zawieszenie postępowania sądowego z urzędu, w oparciu o treść art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa, do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w odpowiedzi na przedstawione na wstępie zagadnienie prawne.