Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 1/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art.149 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 61a par. 1, art. 64 par. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: par. 13t ust. 6 pkt 1
journal: Dz.U. 2015 poz 187
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 lutego 2021 r. sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. w postępowaniu w sprawie przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu 1. zobowiązuje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. do wydania decyzji w przedmiocie wniosku S. K. z dnia 14 listopada 2018 r. o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. na rzecz skarżącego S. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło przekazane przez Kierownika Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. (dalej w skrócie jako "ARiMR") pismo z dnia 15 lipca 2019 r. S. K. (zwanego dalej "skarżącym", "stroną", "wnioskodawcą") zatytułowane "Zażalenie" w sprawie oznaczonej nr [...] które zostało podpisane w imieniu strony przez R. L. - pełnomocnika strony w postępowaniu administracyjnym. Treść pisma ograniczała się do wskazania, że strona nadal wnosi o wydanie decyzji administracyjnej "na okoliczność 98 rolników poszkodowanych w deszczu nawalnym 11-12 sierpień 2017 r. na podstawie art. 104 k.p.a.".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał jednocześnie, że uprzednio, tj. w dniu 6 czerwca 2019 r. pełnomocnik S. K. skierował do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR ponaglenie w związku z brakiem wydania decyzji administracyjnej w sprawie wniosku z dnia 14 listopada 2018 r. o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2017 r. huraganu, deszczu nawalnego lub gradu. Wobec powyższego wniesione w dniu 15 lipca 2019 r. kolejne pismo strony oznaczone jako "Zażalenie dotyczące sprawy [...] zakwalifikowano jako skargę S. K. na bezczynność Kierownika Powiatowego Biura ARiMR w C. w przedmiocie udzielenia pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2017 r. huraganu, deszczu nawalnego lub gradu.

Organ stwierdził, że nie dopuścił się zarzucanej mu bezczynności. Wyjaśnił, że w dniu 14 listopada 2018 r. S. K. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w C. wniosek o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2017 r. huraganu, deszczu nawalnego lub gradu.

Pismem z dnia 5 grudnia 2018 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku m.in. do załączenia kopii protokołu oszacowania szkód.

Ponieważ wskazany brak formalny nie został usunięty postanowieniem z dnia 20 lutego 2019 r. (nr[...]) Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pomocy finansowej.

W wyniku złożonego przez S. K. zażalenia Dyrektor [...] Oddziału ARiMR w G. wydał w dniu 18 kwietnia 2019 r. postanowienie (nr[...]), na mocy którego uchylił postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. z dnia 20 lutego 2019 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe postanowienie zostało oznaczone przez organ jako wydane w sprawie [...]. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, że jeżeli strona nie usunęła na żądanie organu w wyznaczonym terminie wad formalnych wniosku o wszczęcie postępowania, to organ nie wydaje postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w trybie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. - dalej w skrócie "k.p.a."), ale pozostawia podanie bez rozpoznania zgodnie z art. 64 k.p.a.

W konsekwencji pismem z dnia 29 kwietnia 2019 r. (nr [...]) – wobec nieusunięcia braków formalnych wskazanych w wezwaniu z dnia 5 grudnia 2018 r. – Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. wniosek S. K. o udzielnie pomocy finansowej z dnia 14 listopada 2018 r. pozostawił bez rozpoznania.

Odnosząc się do treści skargi na bezczynność z dnia 15 lipca 2019 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. zaznaczył, że zgodnie z § 13t ust. 6 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposób realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r., poz. 187 ze zm. – zwanego dalej także "rozporządzeniem z dnia 27 stycznia 2015 r.") do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się kopię protokołu oszacowania szkód, o którym mowa w § 5 ust. 5, który poza informacjami, o których mowa w § 5 ust. 8, zawiera informację o powierzchni upraw rolnych, na której powstały szkody, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Na gruncie przedmiotowej sprawy w ocenie organu nie ulega zaś wątpliwości, że pomimo stosownego wezwania S. K. do uzupełnienia braków formalnych wniosku oraz pouczenia o konsekwencjach ich nieusunięcia, strona nie przedłożyła organowi administracji na żadnym etapie sprawy kopii protokołu oszacowania szkód. Powyżej przytoczony przepis wyraźnie wskazuje, że kopia protokołu oszacowania szkód stanowi załącznik obligatoryjny do wniosku o przyznanie pomocy finansowej, a jego brak uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania administracyjnego. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. kierując się dyspozycją wynikająca z art. 64 § 2 k.p.a. wobec nieuzupełnienia braków formalnych podania poinformował wnoszącego podanie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, a tym samym, że wniesionemu podaniu nie został nadany dalszy bieg. Innymi słowy, organ wobec braku możliwości skutecznego wszczęcia postępowania nie miał i nie ma możliwości jego zakończenia w oczekiwany przez skarżacego sposób, tj. poprzez wydanie decyzji administracyjnej i jednocześnie z powyżej wskazanych względów - wbrew stanowisku strony skarżącej - nie pozostaje w bezczynności.

Na mocy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 lutego 2020 r. (sygn. akt I SPP/Gd 450/19) S. K. przyznano w przedmiotowej sprawie prawo pomocy poprzez ustanowienie dla wnioskodawcy adwokata z urzędu.

Ustanowiony z urzędu pełnomocnik strony w piśmie procesowym z dnia 26 stycznia 2021 r. wskazał, że działając w imieniu S. K. popiera i podtrzymuje pismo z dnia 15 lipca 2019 r. zatytułowane "Zażalenie" – jako skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu, tj. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. w przedmiocie przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu z tytułu szkód poniesionych w 2017 r. spowodowanych huraganem, deszczem nawalnym lub gradem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).

Zgodnie z brzmieniem art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie bowiem do art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość), które – stosownie do art. 37 § 3 k.p.a. - wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Co istotne, przepisy nie określają terminu w jakim można złożyć skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

W niniejszej sprawie skarżący pismem z dnia 6 czerwca 2019 r. wniósł do Dyrektora [...] Oddziału ARiMR ponaglenie w sprawie dotyczącej szkód wyrządzonych deszczem nawalnym 11-12 sierpnia 2017 r., wobec czego przyjąć należy, że formalne przesłanki do wniesienia skargi na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. zostały w niniejszej sprawie spełnione.

Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy wskazać należy, że stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a: 1/ zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2/ zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3/ stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywna może zostać wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – pomimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.

Odnosząc się do okoliczności sprawy zauważyć trzeba, że pismo informujące o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu. Kontrola tej czynności materialno-technicznej, do czego zmierza strona skarżąca w niniejszej sprawie, następuje w ramach skargi na bezczynność organu administracji publicznej, tj. jak w rozpatrywanym przypadku – Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, nieuzasadnione pozostawienie podania (wniosku) bez rozpoznania stanowi o nierozpoznaniu sprawy w terminie. Stronie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa polegające na bezczynności wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania (żądania), przysługuje zatem – na zasadach ogólnych – skarga do sądu administracyjnego (zob. uchwała NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13).

Podkreślić należy, że pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. nie w każdym przypadku oznacza zasadność skargi na nierozpatrzenie sprawy w przewidzianym terminie. Uzależnione jest to od tego, czy organ administracji publicznej rzeczywiście miał podstawy do powołania się na ten przepis. Zarówno w orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie zgodnie wskazuje się, że wezwanie wystosowane w trybie art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych pisma, wynikających ze ściśle określonych przepisów prawa regulujących te wymogi. W powyższym przepisie chodzi zatem o uzupełnienie braków formalnych podania, wynikających z braku w nim elementów wymaganych przepisami prawa. Organ administracji publicznej nie może wykorzystać trybu do merytorycznej oceny złożonego podania oraz jego załączników (por. m.in. wyroki NSA: z dnia 23 stycznia 1996 r., sygn. akt II SA 1473/94 oraz z dnia 26 września 2017 r., sygn. akt II OSK 1071/16). Tylko wówczas, gdy przepis prawa ustanawia wprost określone wymogi co do składanego podania, organ może żądać ich spełnienia i uzupełnienia pisma (podania) o brakujące elementy.

W świetle przedstawionych uwag należało stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie organ bezpodstawnie zastosował art. 64 § 2 k.p.a. w zw. z § 13t ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposób realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i pozostawił wniosek skarżącego z dnia 14 listopada 2018 r. bez rozpoznania.

Wystąpienie skarżącego z ww. wnioskiem inicjującym postępowanie w sprawie udzielenia pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym lub w dziale specjalnym produkcji rolnej powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2017 r. huraganu, deszczu nawalnego lub gradu znajdowało podstawę prawną w § 13t powołanego rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r.

Stosownie do § 13t ust. 1 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. (w brzmieniu obowiązującym w dniu składania wniosku), w 2018 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu: 1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2) w którego gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2017 r. huraganu, deszczu nawalnego lub gradu w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich; 3) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014. W myśl § 13t ust. 3 ww. rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana, w drodze decyzji administracyjnej kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego, na wniosek tego producenta rolnego złożony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej. Zgodnie zaś z ust. 6 § 13t powołanego rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się m.in. – stosownie do punktu 1. - kopię protokołu oszacowania szkód, o którym mowa w § 5 ust. 5, który poza informacjami, o których mowa w § 5 ust. 8, zawiera informację o powierzchni upraw rolnych, na której powstały szkody, o których mowa w ust. 1 pkt 2. W myśl natomiast § 5 ust. 5 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. warunkiem udzielenia pomocy, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, jest dołączenie przez wnioskodawcę do wniosku o udzielenie kredytu bankowego protokołu oszacowania szkód zawierającego określenie zakresu i wysokości szkód oszacowanych przez komisję powołaną przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkód, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, przy czym w przypadku pomocy udzielanej zgodnie z ust. 2 pkt 2, wojewoda potwierdza wystąpienie szkód, sporządzając adnotację na tym protokole. Protokół oszacowania szkód sporządza się na formularzu udostępnionym na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rozwoju wsi.

W oparciu o art. 64 § 2 w zw. z § 13t ust. 6 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r., w piśmie z dnia 5 grudnia 2018 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. wezwał S. K. do dołączenia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania - kopii protokołu oszacowania szkód, który zawiera informację o powierzchni upraw rolnych, na której powstały szkody.

W myśl art. 63 § 2 k.p.a. podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Z kolei § 3 cytowanego artykułu stanowi, że podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu.

Stosownie do art. 64 k.p.a. jeżeli w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, podanie pozostawia się bez rozpoznania (§ 1), natomiast jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania (§ 2). Artykuł 64 § 2 k.p.a. przewiduje zatem możliwość pozostawienia podania bez rozpoznania wyłącznie w sytuacji, gdy podanie nie spełnia innych wymagań niż brak adresu wnoszącego ustalonych w przepisach prawa.

Podaniem inicjującym postępowania w niniejszej sprawie, tj. w sprawie udzielenia pomocy finansowej producentowi rolnemu w związku z powstaniem szkody w uprawach rolnych spowodowanej wystąpieniem w 2017 r. huraganu, deszczu nawalnego lub gradu, jest wniosek producenta rolnego złożony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej (zob. § 13t ust. 3 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r.). Tylko więc wyłącznie w zakresie treści samego wniosku możliwe jest wezwanie producenta rolnego w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia jego braków pod rygorem, że w przypadku braku jego uzupełnienia złożony wniosek (podanie) pozostawiony zostanie przez organ bez rozpoznania. Możliwość taka nie obejmuje już jednak załączników do wniosku (podania). W orzecznictwie wyrażany jest pogląd, że stosowanie przez organ administracyjny art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych pisma wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników. Żądanie przez organ prowadzący sprawę dodatkowych informacji należy do postępowania dowodowego i winno być oparte o reguły normujące to postępowanie. Kwestia ta nie może natomiast być rozstrzygana w oparciu o przepis art. 64 k.p.a. (zob. wyroki WSA: w Poznaniu z dnia 25 marca 2020 r., sygn. akt IV SAB/Po 10/20 oraz w Warszawie z dnia 27 stycznia 2020 r., sygn. akt I SAB/Wa 387/19). Powołanie się przez organ administracyjny na treść art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych pisma i nie dotyczy okoliczności, które organ uznaje za istotne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy (por. wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2019 r., sygn. akt I GSK 1124/19).

W ocenie Sądu brak dołączenia do wniosku o przyznanie pomocy finansowej producentowi rolnemu kopii protokołu oszacowania szkód, który ma zawierać określenie zakresu i wysokości szkód oszacowanych przez komisję powołaną przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkód, stanowiącego – co wyraźnie wynika z § 13t ust. 6 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. – załącznik do przedmiotowego wniosku producenta rolnego, nie stanowi o braku formalnym samego wniosku, a zatem brak dołączenia kopii ww. protokołu jako załącznika do przedmiotowego wniosku nie może podlegać uzupełnieniu w trybie art. 64 § 2 k.p.a. i w konsekwencji uzasadniać zaniechania przez organ rozpoznania i załatwienia niniejszej sprawy wydaniem – po przeprowadzonym postępowaniu – decyzji orzekającej w przedmiocie złożonego wniosku.

Taki stan rzeczy oznacza, że w dacie wniesienia skargi Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 14 listopada 2018 r. Z bezczynnością organu mamy do czynienia bowiem nie tylko w przypadku, gdy mimo upływu terminu sprawa "w ogóle" nie jest załatwiona, ale również w przypadkach, gdy organ odmawia jej rozpoznania lub załatwienia, mylnie sądząc, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia jej wydaniem decyzji administracyjnej.

Powyższe uzasadniało uwzględnienie skargi - na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - czemu Sąd dał wyraz w punkcie 1. sentencji wyroku, zobowiązując organ do rozpoznania wniosku S. K. z dnia 14 listopada 2018 r. o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu i wydania w tym przedmiocie decyzji kończącej postępowanie w tej sprawie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Jednocześnie Sąd - na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. - uznał, że bezczynność Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. w postępowaniu w sprawie przyznania wnioskowanej przez skarżącego producenta rolnego pomocy finansowej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt 2. sentencji wyroku).

Ocena charakteru naruszenia prawa powinna być dokonywana zawsze w powiązaniu z okolicznościami danej sprawy, rozpatrywanej indywidualnie, wyznaczonymi przez wiele elementów zmiennych bowiem każda bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania, jest naruszeniem prawa, ale nie każde ma cechy rażącego naruszenia prawa. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest zatem wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy, które być musi znaczne i niezaprzeczalne. Jednakże podkreślenia wymaga, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, co ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania przez organ jakichkolwiek czynności w sprawie, czego nie można stwierdzić w rozpoznawanej sprawie. Co więcej, z okoliczności sprawy wynika także, że do zajęcia przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. stanowiska w niniejszej sprawie o pozostawieniu wniosku skarżącego bez rozpoznania przyczynił się także organ wyższego stopnia, tj. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, który w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 2019 r. (nr [...]) przyjął, że skoro protokół z oszacowania szkód stanowi załącznik obligatoryjny do wniosku o przyznanie pomocy finansowej, to w konsekwencji prawidłowym sposobem rozstrzygnięcia niniejszej sprawy winno być pozostawienie wniosku skarżącego bez rozpoznania zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. W przedstawionych okolicznościach sprawy przyjąć zatem można, że organ mógł pozostawać w "uzasadnionym" przekonaniu o prawidłowości swojego postępowania, co także należało wziąć pod uwagę przy ocenie możliwości zakwalifikowania zaistniałej w sprawie bezczynności Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C., jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. (punkt 3. sentencji wyroku). Na zasądzoną wysokość zwrotu kosztów postępowania składa się kwota wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 30 października 2019 r.

Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).