Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 3119/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6093 Spółki wodne i związki wałowe
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 174, art. 175 ust. 3, art. 178, art. 179
journal: Dz.U. 2015 poz 469
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Adamiak Sędziowie sędzia NSA Jerzy Stelmasiak sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski /spr./ Protokolant asystent sędziego Julia Słomińska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej G. w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 3292/16 w sprawie ze skargi G. w O. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwał oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 14 lipca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 3292/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. w O. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwał.

Powyższy wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Decyzją z dnia [...] października 2016 r. Starosta[...] , po ponownym rozpatrzeniu wniosku G. w O. w zakresie sprawy rozstrzygniętej decyzją tego organu z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] stwierdzającą nieważność uchwał: nr [...], nr[...], nr [...], nr [...]i nr [...] Walnego Zgromadzenia Delegatów G. w O. z dnia [...] maja 2016 r. na skutek zaistnienia szeregu uchybień związanych z jego zwołaniem, utrzymał własną decyzję w mocy.

Pismem z dnia 19 listopada 2016 r. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Starosty, podnosząc zarzuty rażącego naruszenia:

a) art. 179 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469 z późn. zm.) poprzez uznanie, że każde naruszenie procedury w zakresie zwoływania Walnego Zgromadzenia Delegatów G. ma skutek w postaci nieważności uchwał na nim podjętych, w sytuacji kiedy naruszenie tej procedury może prowadzić do stwierdzenia nieważności uchwał jedynie wówczas, kiedy mogło mieć istotny wpływ na treść uchwały,

b) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez wybiórcze przeanalizowanie materiału dowodowego sprawy oraz nieprzeanalizowanie całokształtu materiału dowodowego sprawy pod kątem ewentualnego wpływu stwierdzonych uchybień na możliwość podejmowania uchwał na WZD GSW oraz treść uchwał na nim zapadłych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

W motywach wskazanego na wstępie wyroku oddalającego skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podniósł, że stwierdzone w niniejszej sprawie uchybienia odnoszące się do trybu zwołania Walnego Zgromadzenia Delegatów były na tyle istotne, że obligowały bezwzględnie organ nadzorczy do wyeliminowania przedmiotowych uchwał z obrotu prawnego w całości w trybie art. 179 ust.2 Prawa wodnego.

Wskazując w pierwszej kolejności na treść § 20 ust. 2 Statutu G. w O. z którego wynika, że liczba delegatów Walnego Zgromadzenia Delegatów nie może być mniejsza niż liczba sołectw i osiedli wchodzących w skład spółki tj. nie mniej niż 25 osób (20 sołectw i 5 osiedli) oraz postanowienia § 11 i § 20 Statutu wskazujących, że delegaci winni być wybrani spośród członków spółki wodnej, Sąd pierwszej instancji podniósł, że wbrew ww. jasnym i nie budzącym wątpliwości przepisom, wybory delegatów nie zostały przeprowadzone w żadnym z pięciu objętych działaniem spółki osiedli oraz w dwóch sołectwach: O. oraz P. Natomiast w pięciu sołectwach: K., M., M., O. i W. dokonano nieprawidłowego wyboru delegatów, tj. wybrano na delegatów osoby niebędące członkami Spółki [...]. W Walnym Zgromadzeniu Delegatów uczestniczyło tylko 10 prawidłowo wybranych delegatów, tj. 40 % z ogólnej wymaganej przez statut liczby 25 delegatów.

Przechodząc do wskazania dalszych uchybień Sąd wyjaśnił, że zgodnie z § 16 ust. 1 Statutu zakładom będącym członkami spółki w terminie 14 dni przed Walnym Zgromadzeniem Delegatów powinny zostać doręczone pisemne zawiadomienia o zwołaniu Walnego Zgromadzenia Delegatów. Z zebranych materiałów wynika, że przez Spółkę [...] o terminie Walnego Zgromadzenia została poinformowana tylko Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna [...]. Niemniej jednak ww. Spółdzielnia otrzymała pisemne zawiadomienie o Walnym Zgromadzeniu na 3 dni przed jego terminem. Zgodnie z oświadczeniem Spółdzielni późne doręczenie zawiadomienia miało wpływ na nieobecność przedstawiciela tej Spółdzielni na Walnym Zgromadzeniu. Z akt sprawy wynika, że przynajmniej sześć zakładów będących członkami Spółki [...] (M. Sp. z o. o. z siedzibą w W., J. Sp. z o. o. z siedzibą w Z., H. Sp. z o.o. z siedzibą w Z., Towarzystwo M. z siedzibą w O., Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" z siedzibą w O. i Spółdzielnia U. z siedzibą w O.) nie zostało poinformowanych przez Spółkę [...] o Walnym Zgromadzeniu. Najprawdopodobniej liczba ta jest większa, gdyż w trakcie prowadzonego postępowania nie uzyskano informacji od wszystkich Zakładów. Spółka J. Sp. z o. o. informację o Walnym Zgromadzeniu (przy czym należy zaznaczyć, że nie od Spółki [...]) powzięła tuż przed jego terminem, co uniemożliwiło Spółce wydelegowanie właściwie umocowanego przedstawiciela zakładu na obrady Walnego Zgromadzenia. W ocenie Sądu z powyższego jednoznacznie wynika, że zbyt późne doręczenie lub brak zawiadomienia pozbawiło zakłady będące członkami Spółki [...] możliwości udziału ich uprawnionych reprezentantów w Walnym Zgromadzeniu, a tym samym prawa głosu w sprawie uchwał lub możliwości składania wniosków lub uwag.

Sąd nie zaakceptował stanowiska Spółki, że o braku wpływu dostrzeżonych uchybień na wynik głosowania miałoby przesądzać to, że nawet kompletne stawiennictwo wszystkich delegatów nie doprowadziłoby do zmiany wyników głosowania, albowiem uchwały zapadły większością wynoszącą więcej niż statutowa liczba delegatów (za przyjęciem uchwał głosowało bowiem 14 delegatów z ogólnej, tj. przewidzianej statutem 25), czy też to, że frekwencja na walnym zgromadzeniu była w porównaniu do zgromadzeń z lat wcześniejszych wysoka. W sytuacji, w której przyjęty tryb postępowania pozbawił część członków spółki możliwości wskazania Delegata na Walne Zgromadzenie Delegatów lub udziału w Walnym Zgromadzeniu (szczególnie dotyczy to zakładów), tym samym uniemożliwiając zainteresowanym w szczególności zgłaszanie wniosków i uwag (w tym dotyczących bezpośrednio treści uchwał), tezę o nieuchronności przyjęcia uchwał w identycznym kształcie i zakresie niezależnie od frekwencji na Zgromadzeniu należało uznać, zdaniem Sądu, za niemożliwą do udowodnienia. Podkreślono, że już sama ta okoliczność dyskwalifikowała w całości legalność zwołanego Zgromadzenia oraz podjętych na nim uchwał, niezależnie od wagi pozostałych ujawnionych naruszeń.

Sąd nie przychylił się do stanowiska skargi co do braku jakiegokolwiek wpływu uprzedniego 14-dniowego zawiadomienia delegatów o terminie Walnego Zgromadzenia delegatów na treść uchwał, czy przebiegu głosowania. Zgodnie z § 16 ust. 1 Statutu delegaci powinni być zawiadomieni o zwołaniu Walnego Zgromadzenia Delegatów pisemnie w terminie na dwa tygodnie przed jego zwołaniem. Z informacji udzielonych przez Spółkę wynika, że w połowie sołectw (10) zebrania w sprawie wyboru delegatów odbyły się w terminie krótszym niż dwa tygodnie, w niektórych przypadkach zebrania odbyły się na kilka dni przed terminem Walnego Zgromadzenia Delegatów. Ze zgromadzonych materiałów wynika, że delegaci o terminie Walnego Zgromadzenia Delegatów byli zawiadamiani na zebraniach zaraz po wyborze. Niektórzy otrzymali pisemne zawiadomienia. W ocenie Sądu trafnie przyjął w tej sytuacji Starosta, że wprowadzony przez Statut termin zawiadomienia ma funkcję porządkującą i gwarancyjną. Po pierwsze pozwala na należyte przygotowanie się delegata do Walnego Zgromadzenia Delegatów choćby poprzez spotkanie z wyborcami w celu omówienia najistotniejszych spraw, a po drugie pozwala na takie zaplanowanie obowiązków zawodowych i rodzinnych, aby mógł on stawić się na Walne Zgromadzenie Delegatów. Zbyt późne zawiadomienie delegatów mogło skutkować niemożliwością przygotowania się do obrad Walnego Zgromadzenia bądź absencją na Walnym Zgromadzeniu Delegatów (4 delegatów, którzy nie stawili na Walne Zgromadzenie).

W odniesieniu do zarzutu, że Starosta wydał decyzję [...] czerwca 2016 r. "kiedy Spółka swoje wyjaśnienia i dokumenty złożyła w wyznaczonym terminie przez Starostę (wpływ na Kancelarię Ogólną Starostwa dnia 1 oraz 4 lipca 2016 r.)" Sąd stwierdził, że okoliczność ta nie wpłynęła w żaden sposób na wynik sprawy. Podobnie oceniono argumentację zmierzającą do ustalenia kto zawiadomił organ nadzorczy o wadliwości Zgromadzenia.

Sąd pierwszej instancji zwrócił również uwagę na w kwestię niewywiązania się przez Spółkę w sposób zadawalający z obowiązku obwieszczenia na obszarze swojego działania o zwołaniu Zgromadzenia. Wyjaśnił przy tym, że do zadań sołtysów zgodnie ze Statutami sołectw, należy m.in podawanie do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo przyjęty wszelkich informacji. Także § 16 ust. 1 Statutu stanowi, że Walne Zgromadzenie Delegatów powinno zostać zwołane w drodze obwieszczenia wywieszonego na dwa tygodnie wcześniej w siedzibie zarządu Spółki i w miejscach dokonywania publicznych ogłoszeń. Z powyższego zapisu wynika, że ogłoszenia powinny zostać umieszczone na tablicach "sołeckich", które niewątpliwie stanowią miejsca dokonywania publicznych ogłoszeń. Zwyczajowo, to właśnie tablice ogłoszeń są wykorzystywane do powiadamiania o wszelkich sprawach dotyczących mieszkańców. Gdyby ogłoszenia o wyborze delegatów, a następnie o Walnym Zgromadzeniu zostały przekazane do wywieszenia nie tylko wybranym, lecz wszystkim sołtysom i to w terminie zgodnym ze Statutem, wówczas nie byłoby wątpliwości w odniesieniu do prawidłowości powiadomienia osób fizycznych będących członkami Spółki [...] o terminie zarówno wyboru delegatów jak i zebrania Walnego Zgromadzenia.

Sąd zaakcentował okoliczność nierównego traktowania członków Spółki przez Zarząd Spółki. Wybrani sołtysi będący członkami Spółki [...]zostali poinformowani o wyborach delegatów, otrzymali pisemne zawiadomienie o terminie, miejscu i porządku Walnego Zgromadzenia Delegatów (np. sołtys U.), inni zaś nie. Spółka w niektórych sołectwach zamieściła i to w odpowiednim terminie na tablicach ogłoszeń sołectwa zawiadomienia o Walnym Zgromadzeniu (np. w U., P. K.), w innych zaś nie. Z protokołów z zebrań wyborczych wynika również, że Zarząd Spółki zwołał zebranie np. dla sołectw: P., P., P., P., M. oraz W. w domu sołtysów, którzy nie są członkami Spółki. Natomiast sołtys sołectwa O., który jest członkiem Spółki [...] nie otrzymał już żadnej informacji ani zawiadomienia o zebraniu w sprawie wyboru Delegatów oraz o zwołaniu Walnego Zgromadzenia (pismo sołtysa z dnia 8 września 2016 r.).

Reasumując Sąd wskazał, że dostrzeżone uchybienia przepisom proceduralnym były na tyle istotne, że obligowały do uznania obu decyzji nadzorczych Starosty za w pełni legalne, a wniesionej skargi za niezasługującej na uwzględnienie.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła Gminna Spółka [...] w O., zaskarżając go w całości i zarzucając Sądowi pierwszej instancji, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.":

I) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. poprzez brak wszechstronnej analizy postępowania organu administracji przy wydaniu decyzji w szczególności w kontekście naruszenia art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. co doprowadziło do oddalenia skargi Spółki;

II) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

a) art. 178 i art. 179 Prawa wodnego poprzez ich błędne zastosowanie i uznanie, że podjęte na Walnym Zgromadzeniu Delegatów uchwały były wydane z naruszeniem przepisów prawa i statutu Spółki, podczas gdy w rzeczywistości Walne Zgromadzenie Delegatów zostało zwołane w sposób prawidłowy, a podjęte uchwały zostały podjęte zgodnie z postanowieniami statutu;

b) art. 174 ust. 4 w związku z art. 175 ust. 3 Prawa wodnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że Walne Zgromadzenie Delegatów odbyło się z naruszeniem kworum, podczas gdy na Walne Zgromadzenie Delegatów przybyła wystarczająca liczba uprawnionych do uczestnictwa w niniejszym zgromadzeniu.

W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu w postaci pisma Spółki z dnia 15 lutego 2016 r. na okoliczności wskazane w treści uzasadnienia, a także o zasądzenie od organu administracji zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Starosta [...] wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz o przeprowadzenie w trybie art. 106 § 3 P.p.s.a. dowodu z załączonego do niniejszego pisma dokumentu w celu wykazania, że wniosek Gminnej Spółki [...] o udostępnienie danych z ewidencji gruntów i nieruchomości nie został rozpoznany z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania.

W tej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia jakiejkolwiek przesłanki nieważności postępowania, a tym samym rozpoznając tę sprawę Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi. Związanie granicami skargi oznacza związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej oraz jej wnioskami. Naczelny Sąd Administracyjny bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (tak Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale pełnego składu z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, opub. w ONSAiWSA 2010 z. 1 poz. 1).

Zgodnie z art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 176 P.p.s.a. strona skarżąca kasacyjnie ma obowiązek przytoczyć podstawy skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku Sądu pierwszej instancji i szczegółowo je uzasadnić wskazując, które przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało i jaki miało wpływ na wynik sprawy. Rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu kasacyjnym ogranicza się do skontrolowania i zweryfikowania zarzutów wnoszącego skargę kasacyjną.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, a przy tym część zarzutów skargi kasacyjnej zostało nieprawidłowo zredagowana.

Zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 174 ust. 4 Prawa wodnego nie podaje się kontroli z tego powodu, że art. 174 ww. ustawy nie zawiera żadnego ustępu. Zgodnie z jego treścią obowiązującą w dacie wydawania w sprawie decyzji, walne zgromadzenie spółki wodnej jest zwoływane przez zarząd co najmniej raz w roku. Przepis ten w tej sprawie nie był podstawą orzekania przez Sąd pierwszej instancji ani też nie stosował go Starosta przy wydaniu zaskarżonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzji nadzorczej. Także z uzasadnienia skargi kasacyjnej nie wynika, aby powołanie się w zarzutach tej skargi na art. 174 ust. 4 Prawa wodnego było omyłką. Skoro zaś nie ma przepisu, którego strona skarżąca kasacyjnie zarzuca Sądowi pierwszej instancji, to tym samym taki zarzut nie może podlegać kontroli.

Nie jest zasadnym zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 175 ust. 3 Prawa wodnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że Walne Zgromadzenie Delegatów odbyło się z naruszeniem kworum, podczas gdy na Walne Zgromadzenie Delegatów przybyła wystarczająca liczba uprawnionych do uczestnictwa w niniejszym zgromadzeniu.

Zgodnie z tym przepisem członkowi spółki wodnej przysługuje jeden głos, przy statut spółki może przyznać członkowi spółki wodnej taką liczbę głosów, ile razy jego świadczenia na rzecz spółki są większe od świadczeń pozostałych członków spółki i w takim przypadku statut określi sposób obliczania podwyższonej liczby głosów. Tym samym naruszenie tego przepisu przez Sąd pierwszej instancji mogłoby polegać na błędnym uznaniu, że zgodnie ze Statutem Spółki [...] niektórych delegatom przysługiwał więcej niż 1 głos, a Sąd tego nie stwierdził. Jak zaś wynika z uzasadnienia skargi kasacyjnej, strona skarżąca kasacyjnie nie zakwestionowała sposób liczenia głosów oddanych na Walnym Zgromadzeniu Delegatów Gminnej Spółki [...] w O.. Przy czym jak wynika z § 11 ust. 2 Statutu Gminnej Spółki [...] w O., delegatowi tej Spółki przysługuje na walnym zgromadzeniu jeden głos i żaden inny przepis nie pozwala na podwyższenie liczby głosów delegata. Przepis ten nie reguluje wielkości tzw. kworum, czyli liczby osób uprawnionych do podejmowania uchwał. Przepis regulujący wymagane kworum zawarty jest w art. 175 ust. 1 Prawa wodnego, ale w skardze kasacyjne nie ma zarzutu naruszenia tego przepisu.

W związku z tym zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 175 ust. 3 Prawa wodnego jest niezasadny.

Nie jest zasadnym zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 178 i art. 179 Prawa wodnego poprzez ich błędne zastosowanie i uznanie, że podjęte na Walnym Zgromadzeniu Delegatów uchwały były wydane z naruszeniem przepisów prawa i statutu Spółki, podczas gdy w rzeczywistości Walne Zgromadzenie Delegatów zostało zwołane w sposób prawidłowy, a podjęte uchwały zostały podjęte zgodnie z postanowieniami statutu.

Ustosunkowując się do tego zarzutu należy wskazać, że zgodnie z art. 179 ust. 2 Prawa wodnego, uchwały organów spółki wodnej sprzeczne z prawem lub statutem są nieważne i o nieważności uchwał w całości lub w części orzeka, w drodze decyzji, starosta w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały.

Trafnie Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z § 20 ust. 2 Statutu Gminnej Spółki [...] w O. liczba delegatów Walnego Zgromadzenia Delegatów tej Spółki nie może być mniejsza niż liczba sołectw i osiedli wchodzących w skład spółki tj. nie może być mniejsza niż 25 osób.

Tym samym dopiero wybór co najmniej 25 delegatów uprawniał do zwołania Walnego Zgromadzenia Spółki [...]. Skoro zaś w tej sprawie delegatów wybrano zdecydowanie mniej niż minimalny limit 25 osób, to zwoływanie walnych zgromadzeń w których biorą udział tak wybrani delegaci stanowiło naruszenie prawa.

Tej oceny nie zmienia treść § 17 ust. 1 Statutu, zgodnie z którym co do zasady uchwały walnego zgromadzenia zapadają zwykłą większością głosów bez względu na liczbę obecnych delegatów. Delegaci reprezentują członków Spółki [..] i powinni być oni wybrani celem możliwości decydowania w takim organie jak Walne Zgromadzenie o samej Spółce. Brak wyboru części delegatów oznacza, że także część członków Spółki [...] została pozbawiona możliwości decydowania poprzez swoich reprezentantów o Spółce.

W związku z powyższym trafnie Sąd pierwszej instancji wskazał, że istotnym naruszeniem prawa było nie przeprowadzenie wyborów delegatów w którymkolwiek z pięciu objętych działaniem Spółki osiedli oraz w dwóch sołectwach: O. oraz P.; a ponadto w kilku sołectwach wybrano jako delegatów osoby nie będące członkami samej Spółki.

Nie jest uzasadnionym także zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit c P.p.s.a. poprzez brak wszechstronnej analizy postępowania organu administracji przy wydaniu decyzji w szczególności w kontekście naruszenia art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. co doprowadziło do oddalenia skargi Spółki.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że Starosta [...] nie naruszył ww. przepisów K.p.a. Okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą kasacyjnie, a dotyczące trudności w wyłonieniu delegatów w osiedlach nie oznaczają, że nie ma znaczenia treść § 20 ust. 2 Statutu. Jeżeli rzeczywiście na osiedlach nie ma urządzeń wodnych i żaden mieszkaniec osiedli nie jest członkiem Spółki [...], to należałoby zmienić Statut tak, aby dostosować stan rzeczywisty do treści Statutu.

W uzasadnieniu decyzji zaskarżonej do Sądu pierwszej instancji Starosta [...] wskazał na fakty związane ze sposobem wyłaniania delegatów i zwołania Walnego Zgromadzenia Delegatów Spółki [...]i dowody na podstawie których fakty te zostały udowodnione. Wyjaśnił również podstawę prawną z przytoczeniem przepisów prawa. Spełnione zostały wymagania wynikające z art. 107 § 3 K.p.a.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że Starosta [...] w tej sprawie nie wydawał decyzji z naruszeniem prawa i zebrał wystarczający do ustalenia rzeczywistego stanu sprawy materiał dowodowy. Organ ten nie naruszył art. 6 i art. 7 K.p.a. Także zarzut niedostrzeżenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszenia przez Starostę art. art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. jest niezasadny. Nie stanowi naruszenia tych przepisów podniesiona w skardze kasacyjnej okoliczność wybiórczej oceny dowodów, a tym obiektywnej niemożliwości zachowania wymagań wynikających z § 20 ust. 1 i 2 Statutu, prawdopodobny konflikt między Spółką [...] a niektórymi sołtysami lub Starostą [...] lub kwestie dotyczące różnorodnego rozumienia treści Statutu co do rozróżnienia pomiędzy podmiotami będącymi członkami Spółki [...] oraz podmiotami uczestniczącymi w tej Spółce.

Sąd pierwszej instancji trafnie wskazał na prawidłową ocenę dowodów przeprowadzoną przez Starostę w tej sprawie. Ponadto tak przedstawiona w skardze kasacyjnej argumentacja nie miała istotniejszego znaczenia w zakresie ustalania stanu faktycznego sprawy, aczkolwiek jeżeli sama Spółka ma wątpliwości co do treści swojego Statutu, to powinna je jak najszybciej we własnym zakresie wyeliminować.

Rekapitulując należy stwierdzić, że skoro zarzuty zawarte w skardze kasacyjne nie okazały się trafne, a zaskarżony wyrok odpowiada prawu, to stosowanie do art. 184 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji i oddalił skargę kasacyjną.