Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 1204/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 15
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 993
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - tekst jedn.
article: art. 61 par. 1; art. 28
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Z. W. J. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o wymeldowanie z pobytu stałego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające jego wydanie postanowienie Burmistrza Miasta G. z dnia [...] września 2014 roku, nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienia nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Wojewody P. na rzecz skarżącego Z. W. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2014 r. Z. J. (dalej powoływany tez jako Skarżący) wystąpił do Urzędu Miejskiego w G. z wnioskiem o wymeldowanie jego byłej żony A. K. oraz jej córki K. J. z pobytu stałego w lokalu położonym w G. przy ul. [...].

Burmistrz G. postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w tej sprawie, uzasadniając że Skarżący nie jest właścicielem lokalu przy ul. [...] w G., a tym samym nie posiada przymiotu strony.

Powyższe postanowienie do Wojewody P. zaskarżył Z. J. wskazując, że zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 2 lipca 1994r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych małżonkowie wspólnie zajmujący lokal są z mocy prawa najemcami tego lokalu, chociażby umowa najmu została zawarta tylko przez jednego z nich. Dalej autor odwołania wyjaśnił, że umowa najmu mieszkania przy ul. [...] w G. została zawarta w dniu [...] marca 2009r., a więc w trakcie trwania małżeństwa z A. K. (poprzednio J.). Ponadto, jak podkreślił Skarżący już od [...] czerwca 2008r. jego była żona nie zamieszkiwała w przedmiotowym mieszkaniu.

Wojewoda P. nie podzielił argumentacji odwołania i postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności wyjaśnił, iż zgodnie z art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Stroną postępowania administracyjnego – w myśl art. 28 kpa - jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W sytuacji zaś, gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną, organ na podstawie art. 61 a § 1 kpa zobowiązany jest wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Dalej organ wyjaśnił, że w sprawach o wymeldowanie stroną legitymowaną do wszczęcia postępowania jest osoba dysponująca tytułem prawnym do lokalu, z którego ma nastąpić wymeldowanie, o czym stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

Organ II instancji, po przeanalizowaniu sprawy, podzielił wyrażone w zaskarżonym postanowieniem stanowisko organu I instancji o braku legitymacji procesowej Skarżącego w sprawie o wymeldowanie osób z pobytu stałego w przedmiotowym lokalu. Wyjaśnił, że w 2002 roku zmarł Z. K. (ojciec A. K. i A. K.), który był najemcą przedmiotowego lokalu od 1984 roku. W tym samym roku zmarła również jego żona M. K. i wówczas to A. K. oraz jej brat A. K. zostali najemcami spornego lokalu. Uzasadniając swoje stanowisko organ powołał się na treść art. 691 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą.

Od powyższej decyzji skargę do sądu administracyjnego wniósł Z. J. zarzucając jej naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię. W uzasadnieniu skargi jej autor przytoczył w całości argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji uzupełniając, iż z czterech osób uprawnionych w 2002 roku do zamieszkiwania w spornym lokalu aktualnie tylko on go zajmuje. Podkreślił, że osobiście opłaca wszystkie rachunku związane z przedmiotowym lokalem.

Wojewoda P. w odpowiedzi na skargę podtrzymał w pełni stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga w pełni zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z brzmieniem art. 7 ustawy o najmie lokali mieszkalnych małżonkowie wspólnie zamieszkujący lokal są z mocy prawa najemcami tego lokalu, chociażby umowa najmu została zawarta tylko przez jednego z nich. Zgodnie art. 691 § 1 Kodeksu cywilnego, w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą. Umowa najmu lokalu, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, została zawarta natomiast w dniu [...] marca 2009 r. a zatem w okresie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej. Nie ulega zatem wątpliwości, że Skarżący był stroną postępowania, mógł je inicjować i miał w tym zakresie zdolność procesową, na co organy zwrócą uwagę przy ponownym rozpoznawaniu sprawy. Wynika to wprost z art. 28 i art. 61 § 1 k.p.a.

Ze względu na powyższe, na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji. O niewykonaniu decyzji Sąd postanowił na mocy art. 152 p.p.s.a., natomiast o kosztach na podstawie art. 200 p.p.s.a