Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1264/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1 pkt 4, art. 178, art. 194 par. 1 i 3, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. H. z dnia 29 lipca 2014 r. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1264/14 wzywające skarżącą J. H. do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J. H. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanawia: - odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 10 lipca 2014 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1264/14 wezwał J. H. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi bądź nadesłanie do Sądu egzemplarza skargi własnoręcznie przez nią podpisanego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącej w dniu 25 lipca 2014 r.

Na przedmiotowe zarządzenie, w piśmie z dnia 29 lipca 2014 r. zażalenie wniosła J. H. Zostało ono podpisane przez J. H.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej także jako "P.p.s.a." zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, do których należy podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Stroną niniejszego postępowania jest J. H., natomiast zażalenie zostało podpisane przez jej brata J. H. Pomimo wezwania Sądu J. H. nie przedstawił pełnomocnictwa do działania w imieniu siostry, zatem zażalenie zostało podpisane przez osobę nieuprawnioną. Podlega ono odrzuceniu na postawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Z kolei w myśl art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie.

W przedmiotowej sprawie zażalenie wniesiono na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2014 r. wzywające J. H. do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wobec tego, że ustawa nie przewiduje zażalenia na zarządzenie w takim przedmiocie, należy uznać je za niedopuszczalne. Należy podkreślić, że zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych wypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2004 r., sygn. akt FSK 242/04, niepubl., dostępne na stronie Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach https://cbois.nsa.gov.pl).

Zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2014 r., będące w istocie zarządzeniem wzywającym do wykonania obowiązku określonego w tym niezaskarżalnym zarządzeniu wzywającym do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie zostało wymienione w przepisach jako podlegające zaskarżeniu. W żadnym miejscu ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia, w związku z czym zażalenie na takie zarządzenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oraz na podstawie art. 194 § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.