Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 526/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-07-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. i S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej na skutek wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 526/13

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi E. K. i S. K. jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] ustalające opłatę legalizacyjną w wysokości 50. 000 zł, umożliwiającą legalizację popełnionej samowoli budowlanej: rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr 6064 położonej w G., przez E. i S. K., wykonaną bez wymaganego pozwolenia na budowę.

W skardze na w/w postanowienie E. K. i S. K. zawarli wniosek o wstrzymanie jego wykonania. W treści uzasadnienia skargi, skarżący nie podali jakichkolwiek okoliczności, dotyczących złożonego wniosku. Natomiast objęta skargą argumentacja stron podważa jedynie legalność zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.

Z powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony, gdy zachodzi co najmniej jedna z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sadownictwa administracyjnego utrwaliło się stanowisko zgodnie z którym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Samo zaś złożenie wniosku bez podania uzasadnienia, nie może stanowić samodzielnej przesłanki do orzeczenia wstrzymania zaskarżonego aktu.

Podnieść przy tym należy, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienia) uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (zob. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04).

Ponieważ skarżący w ogóle nie uzasadnili wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, dlatego Sąd nie miał możliwości jego merytorycznej oceny.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.