Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 937/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku W. B. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) lipca 2013 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2012 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a źródło ich utrzymania stanowi pobierana przez niego renta w wysokości 1 840 zł miesięcznie oraz emerytura jego żony, w wysokości 1 547 zł miesięcznie (łączny dochód miesięczny małżonków wynosi 3 387 zł brutto).

Jeżeli chodzi o posiadany majątek to skarżący zadeklarował jedynie dom jednorodzinny o pow. użytkowej 72 m2.

Składając, na wezwanie referendarza sądowego, dodatkowe oświadczenie o stanie majątkowym skarżący przedstawił zestawienie miesięcznych wydatków, ponoszonych w jego gospodarstwie domowym, zgodnie z którym jego rachunki za energię elektryczną wynoszą 263 zł, za wodę i kanalizację 164 zł, za gaz ok. 189 zł, za telefon 130 zł, za ogrzewanie (zakup opału) 325 zł, a za korzystanie z płatnej telewizji 90 zł. Do tego dochodzą koszty zakupu leków, wydatki na które wynoszą po ok. 340 zł.

Do dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym skarżący dołączył między innymi kserokopię swojego zeznania podatkowego za 2012 r., z którego wynika, że w tym roku odnotował on przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości 203 129 zł (dochód z tego tytułu wyniósł 26 661,65 zł), a także deklarację na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy (PIT-5) za wrzesień 2013 r., z której wynika, że jego przychód wyniósł 40 330 zł, koszty uzyskania przychodu 58 615,08 zł.

Z przedłożonego przez skarżącego wyciągu z rachunku bankowego wynika, że jego saldo na dzień 20 października br. było dodatnie i wyniosło 865,94 zł.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270, zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek, o których mowa w wyżej wymienionym przepisie, następuje na podstawie złożonych przez niego oświadczeń i dokumentów, a polega na porównaniu wysokości jego dochodów, stanu majątkowego i możliwości zarobkowych do wysokości kosztów sądowych związanych z przedmiotową sprawą.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że mając na uwadze sytuację materialna skarżącego oraz wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie – odpowiadającą minimalnej wysokości wpisu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie sposób jest zasadnie przyjąć, że poniesienie przez niego kosztów związanych z niniejszą sprawą mogłoby pozbawić go oraz jego małżonkę środków koniecznego utrzymania. Wynika to przede wszystkim z tego, że dochód w gospodarstwie domowym skarżącego, pochodzący jedynie ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego, przekracza kwotę 3 000 zł, a nie sposób pominąć również tego, że skarżący prowadzi jeszcze działalność gospodarczą, z której przychód w roku 2012, zgodnie ze złożonym zeznaniem, przekroczył 200 000 zł. Co prawda skarżący podniósł, że działalność ta przynosi straty, jednakże w tym miejscu należy zwrócić uwagę, że strata w rozumieniu przepisów prawa podatkowego jest jedynie różnicą pomiędzy przychodem a kosztami ich uzyskania, a więc wynikiem bilansowym, wyliczonym na potrzeby podatku dochodowego, nie odzwierciedla więc rzeczywistego wyniku finansowego prowadzonej działalności. Tak więc w oparciu o wysokość straty podatkowej nie można stwierdzić, że działalność skarżącego jest rzeczywiście deficytowa. W związku z tym należy przyjąć, że zadeklarowany przez skarżącego dochód w pierwotnie złożonym oświadczeniu w rzeczywistości jest wyższy, a wobec tego nie sposób jest skonstatować, że nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem w pełnej wysokości.

Na taką ocenę jego możliwości płatniczych nie może wpłynąć fakt, że skarżący jest stroną w kilku innych sprawach, zawisłych przed tutejszym Sądem, gdyż wpis od skargi w każdej z nich wynosi po 100 zł, (skarżący posiada na rachunku bankowym kwotę ponad 800 zł, która pozwala na uiszczenie wpisów sądowych we wszystkich tych sprawach), a także podawana przez niego wysokość wydatków na utrzymanie, która nie przekracza przeciętnych wydatków dwuosobowej rodziny i w pełni znajduje pokrycie w jej dochodach.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.