Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 296/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 43
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.R. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w przedmiocie postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2011r. nr [...], którym organ odmówił uwzględnienia zarzutów w przedmiocie postępowania egzekucyjnego. Postanowienie organu II instancji zostało doręczone I.R. w dniu 30 stycznia 2012r., która w dniu 14 marca 2012r. wniosła nań skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do badania merytorycznej zasadności skargi Sąd jest zobowiązany do sprawdzenia wszystkich jej wymagań formalnych, w tym zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi.

W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270) – dalej zwaną p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Z ustaleń faktycznych poczynionych w niniejszej sprawie wynika, iż zaskarżone przez I.R. postanowienie z dnia [...] stycznia 2012r. zostało odebrane w dniu 30 stycznia 2012r. przez dorosłego domownika – kuzynkę skarżącej R.S.. Zgodnie z art. 43 zdanie pierwsze ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej kpa, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Należy więc przyjąć, że postanowienie organu II instancji zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 30 stycznia 2012r.,

a więc 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał stronie w dniu 29 lutego 2012r.

Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. W takim przypadku o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2011r., sygn. akt II FSK 1768/11, Lex nr 948934).

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy wskazać, że w dniu 14 marca 2012r., pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu o terminie i sposobie wniesienia skargi, I.R. skargę wniosła bezpośrednio do Sądu, który następnie przesłał ją do organu właściwego w dniu 16 marca 2012r. Data ta – w świetle powyższych rozważań – stanowi dzień wniesienia skargi.

Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że I.R. wniosła skargę po upływie ustawowego terminu, w konsekwencji czego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.