Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 374/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Stwierdzono przewlekłość postępowania  administracyjnego i że przewlekłość postępowania  nie miała charakteru rażącego
Powołane przepisy: article: art. 35,  art. 36
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart WSA Tomasz Szmydt Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2013 r. sprawy ze skargi R. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania 1. stwierdza, że miało miejsce przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w zakresie rozpoznania wniosku o podjęcie postępowania zawieszonego postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...]; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w zakresie rozpoznania wniosku o podjęcie postępowania zawieszonego postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] - nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa 3. w pozostałej części skargę oddala; 4. zasądza od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącego R. D. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2013 r. R. D wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej polegające na nierozpatrzeniu do dnia sporządzenia skargi wniosku skarżącego z dnia 24 lipca 2012 roku o podjęcie, zawieszonego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 roku, postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium WRN w S. z dnia [...] marca 1956 roku, znak: [...], na podstawie której nastąpiło przejęcie na własność Skarbu Państwa na cele realizacji narodowych planów gospodarczych nieruchomości położonych w T., stanowiących własność P. D., zapisanych w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w [...], a w konsekwencji na niewydaniu merytorycznej decyzji w sprawie.

W konkluzji skarżący domagał się zobowiązania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej do wydania decyzji merytorycznej w terminie 14 dni od daty otrzymania wyroku, o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przypisanych oraz o wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

W uzasadnieniu podkreślił, że pomimo zawieszenia postępowania administracyjnego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 roku w celu wyjaśnienia następstwa prawnego po E. B. organ winien był podejmować czynności w sprawie.

W ocenie skarżącego ustalenie kręgu spadkobierców było potrzebne do prowadzenia postępowania jedynie co do dwóch spośród stu dwu działek objętych postępowaniem wobec czego wyraził pogląd, że brak było przeszkód aby postępowanie mogło się toczyć w odniesieniu do pozostałych działek. Samo bowiem wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania nie uzasadnia całkowitej bezczynności organu administracji po jego wydaniu. W szczególności przez okres 5 lat zawieszenia postępowania organ nie próbował uzyskać informacji o stanie postępowania spadkowego po E. B. Organ ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że "z akt sprany nie wynika, aby do organu upłynęły dokumenty, które mogłyby być podstawą do podjęcia zawieszonego postępowania". Świadczy to o całkowitej bezczynności organu w niniejszej sprawie.

Skarżący podkreślił także, że Minister dysponuje w sprawie kompletnym materiałem dowodowym, gdyż we wniosku z dnia 12 .02. 2004 roku wszczynającym postępowanie o stwierdzenie nieważności orzeczeń Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w S., skarżący przedłożyli szereg dokumentów celem uprawdopodobnienia m.in. zarzutów co do zaskarżonego orzeczenia, a także celem prawidłowego ustalenia przez organ stron postępowania a archiwalne akta dotyczące postępowania wywłaszczeniowego odnośnie nieruchomości położonych w T. należących do Państwa D. zostały przekazane do Ministerstwa przez [...] Urząd Wojewódzki w K. Równocześnie z nadesłanych w toku sprawy pism m.in. z Wydziału Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta T. wynika, że Ministerstwo Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej (dawniej Ministerstwo Infrastruktury) zwróciło się do stosownych organów o nadesłanie akt dotyczących przedmiotowych orzeczeń wywłaszczeniowych i dokumenty te otrzymało już w 2005 roku.

Wyżej opisane działania wskazują zdaniem skarżącego, że w sprawie miało miejsce co najmniej przewlekłe prowadzenie postępowania i że organem, który głównie przyczynił się do bezczynności, a co najmniej przewlekłości postępowania jest Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.

W dalszej kolejności skarżący zacytował orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz sądów administracyjnych odnoszące się do instytucji przewlekłości postępowania oraz wymierzania grzywny.

W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie, względnie o umorzenie postępowania przed Sądem.

W piśmie procesowym z dnia 12 sierpnia 2013r. R. D., w związku z otrzymanym w dniu 29 lipca 2013 roku postanowieniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 roku, w przedmiocie podjęcia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w S. z dnia [...] marca 1956 roku, zmodyfikował żądanie skargi z dnia 24 czerwca 2013 roku w ten sposób, że wniósł o:

1/ uwzględnienie skargi:

2/ stwierdzenie, iż przewlekle prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu. Budownictwa i Gospodarki Morskiej miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3/ zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu podniósł, że postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 roku, w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie, które zostało zawieszone postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 roku zapadło po upływie ponad 1 roku od dnia złożenia wniosku. Takie działanie organu pozostaje w całkowitej sprzeczności z art. 35 oraz art. 36 k.p.a. oraz zasadą szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.).

Samo podjęcie postępowania administracyjnego po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego nie sanuje wcześniejszych naruszeń, jakich dopuścił się organ przewlekle prowadząc postępowanie w sprawie. Uzasadniają one stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W związku z powyższym nie ma przeszkód do uwzględnienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania z dnia 24 czerwca 2013 roku w całości.

W dalszej kolejności skarżący powtórzył argumenty identyczne jak te, które zostały wymienione w skardze z dnia 24 czerwca 2013r.

Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w sprawie, pełnomocnik skarżącego R. D. poparła treść skargi jak dotychczas. Na pytanie Sądu sprecyzowała, że wnosi zarówno o stwierdzenie przewlekłości postępowania prowadzonego przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej polegającej na nierozpatrzeniu wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie, jak i na niewydaniu decyzji merytorycznej w sprawie.

Żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania prowadzonego przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej polegającej na niewydaniu decyzji merytorycznej w sprawie, Sąd wyłączył do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.

W oparciu o analizę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Sąd orzekający w sprawie niniejszej ustalił, że postępowanie o stwierdzenie nieważności orzeczenia z dnia [...] marca 1956r., nr [...] wydanego przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w S. o wywłaszczeniu za odszkodowaniem na rzecz Państwa - Dyrekcji Budowy Osiedli Budowlanych w T., nieruchomości położonej T., zapisanej w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w [...], składającej się z działki [...], stanowiącej przed wywłaszczeniem własność P. D., zostało zainicjowane przez spadkobierców P. D. wnioskiem z dnia 12 lutego 2004r.

Postanowieniem z dnia [...].01.2008 r., wówczas Minister Infrastruktury zawiesił z urzędu wskazane postępowanie do czasu przedłożenia prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym E. B.

Pismem z dnia 24.07.2012r. R. D., wystąpił z wnioskiem o przyśpieszenie wydania decyzji merytorycznej w sprawie.

W dniu 15.08.2012r. wnioskodawca wystąpił o wydzielenie do osobnego rozpatrzenia działki nr [...] oraz o podjęcie zawieszonego postępowania w zakresie pozostałych działek. Do powyższego wniosku nie załączył jednak dokumentów potwierdzających następstwo prawne po wnioskodawcach zawieszonego postępowania nadzorczego, ani dokumentów potwierdzających udzielenie pełnomocnictwa do działania w imieniu którejkolwiek ze stron postępowania.

W odpowiedzi organ, pismem z dnia 23.08.2012r. udzielił wyjaśnień, iż brak jest podstaw do podjęcia postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia z dnia [...].01.1956r., bowiem do organu nie wpłynęły dokumenty potwierdzające następstwo prawne po zmarłej stronie postępowania. Ponadto, w tym samym piśmie organ zwrócił się do wnioskodawcy o nadesłanie dokumentów potwierdzających jego interes prawny do działania w sprawie.

W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 12.09.2012r. R. D. wskazał, że jest następcą prawnym wnioskodawcy postępowania – P. D., na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia [...].10.2009r. Ponownie wystąpił o podjęcie zawieszonego postępowania, nie wskazując, czy ustąpiły przyczyny zawieszenia.

W wyniku interwencji skarżącego organ podjął działania mające na celu ustalenie, czy ustąpiły przyczyny zawieszenia postępowania w celu rozpoznania wniosku o jego podjęcie.

W związku z faktem, że E. B. został wykreślony z działu II nieruchomości lokalowej położonej na działce nr [...] organ zwrócił się do Urzędu Miasta T. o nadesłanie informacji o stanie prawnym tej nieruchomości ujawnionym w ewidencji gruntów.

Przy piśmie z dnia 18.07.2013r., które wpłynęło do akt sprawy od Sądu Rejonowego w T. organ uzyskał postanowienie stwierdzające nabycie praw do spadku E. B.

Organ uzyskał ponadto zaktualizowaną ewidencję gruntów, z której wynika, że obecnie stan prawny wywłaszczonej nieruchomości w wielu wypadkach uległ zmianie, a dodatkowo działki nr [...] uległy kolejnym podziałom.

W dniu 25 kwietnia 2013r. skarżący skierowali do organu pismo domagając się usunięcia naruszenia prawa poprzez niezwłoczne wydanie postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie, wnieśli o wydzielenie do osobnego rozpoznania sprawy w zakresie działek nr [...], oraz o wydanie decyzji merytorycznej w sprawie.

Postanowieniem z dnia [...].07.2013r. Minister Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej podjął postępowanie w sprawie o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w S. z dnia [...] marca 1956r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa).

W myśl art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa).

Zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Stosownie zaś do treści art. 149 § 2 ppsa, w przypadku o którym mowa w § 1 Sąd może z urzędu lub na wniosek strony orzec o wymierzeniu organowi grzywny.

Takie brzmienie, powyższy przepis, uzyskał z dniem 17 maja 2011 r. w wyniku jego nowelizacji dokonanej ustawą z 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. Nr 34, poz. 173). Konstrukcja tego przepisu wyróżnia dwie odrębne od siebie instytucje, a mianowicie skargę na bezczynność organu oraz przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania. Przed wejściem wskazanej ustawy w życie instytucja przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji w systemie prawa nie funkcjonowała. Może być zatem rozważana przez Sąd od daty wejścia w życie wymienionej ustawy.

Podkreślić należy, iż w poprzednim stanie prawnym w orzecznictwie sądów administracyjnych bezczynność organu była utożsamiana zarówno z niepodjęciem w ustalonym terminie przez organ żadnych czynności w sprawie, jak i z nie zakończeniem w terminie postępowania mimo podejmowania czynności w postępowaniu.

Obecnie, od nowelizacji ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyjmuje się, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ nie podejmuje czynności, bądź podejmuje je, ale przekracza termin załatwienia sprawy, nie wykonując obowiązku zawiadomienia strony.

Natomiast przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny, w którym wykonywane są czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywane czynności są pozorne powodujące, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5. Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70) ewentualnie, w którym następuje mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski (w): B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str.238).

Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Analiza powyższego prowadzi do stwierdzenia, że pojęcie przewlekłości postępowania jest pojęciem szerszym aniżeli bezczynność. Sąd w związku z jednoznacznym stanowiskiem skarżącego potraktował niniejszą skargę, jako skargę na przewlekłość.

Podkreślenia wymaga, że z przepisu art.149 § 1 powołanej wyżej ustawy ppsa wprost wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu przed rozpatrzeniem przez Sąd skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyłącza możliwość uwzględnienia takiej skargi w zakresie zobowiązania organu do wydania orzeczenia. W sprawie niniejszej, niezależnie od podjęcia przez Ministra postępowania po wniesieniu skargi, wniosek o zobowiązanie organu do wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania nie został przez skarżącego sformułowany.

Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 149 § 1 ppsa, w sytuacji gdy oczekiwane rozstrzygnięcie organu zapadło po wniesieniu skargi, sąd zobowiązany jest stwierdzić , czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, istotnym dla jej rozpoznania jest fakt, że wszczęte w 2004r. postępowanie nadzorcze było zawieszone postanowieniem organu z dnia [...] stycznia 2008r.

Utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych pozwala na sformułowanie wniosku, że nie jest możliwe skuteczne wniesienie skargi na bezczynność (lub przewlekłe prowadzenie postępowania) dopóki we właściwym trybie nie zostanie wzruszone postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 29 listopada 2007 r. II OSK 1380/07 oraz postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 1992 r., II SA 697/92, ONSA 1994, nr 2, poz. 50).

W wyroku z dnia 20 kwietnia 1999 r. IV SAB 199/98 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził również, że rozpatrując skargę na bezczynność organu, Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli zasadności zawieszenia postępowania. Zawieszenie postępowania formalnie przerywa bezczynność organu, gdyż zgodnie z art. 103 kpa wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu tego wyroku sąd wyjaśnił, że postanowienie o zawieszeniu podlega osobnemu zaskarżeniu (zażaleniem i w drodze skargi do sądu), w związku z tym podnoszenie kwestii zasadności zawieszenia postępowania w skardze na bezczynność "nie jest celowe, gdyż wykracza poza przedmiot postępowania sądowego w sprawie bezczynności."

Uznać zatem należy, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ rozpoznający sprawę jak i zawieszenie postępowania administracyjnego są odrębnymi i wzajemnie wykluczającymi się instytucjami prawa procesowego. Zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w k.p.a. Ostateczne postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego eliminuje możność powstania bezczynności lub przewlekłości związanej z upływem terminu załatwienia sprawy.

Wbrew stanowisku zawartemu w skardze, podkreślić trzeba zatem, że w niniejszej sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania, sąd nie może przeprowadzić kontroli zasadności postanowienia o zawieszeniu postępowania. Taką kontrolę, jak wskazano wyżej, sąd może przeprowadzić tylko na skutek skargi na to postanowienie.

Tym samym w czasie, w którym postępowanie nadzorcze było zawieszone organ nie był uprawniony do podejmowania czynności polegających na wydzieleniu do odrębnego orzekania w sprawie działek oznaczonych nr [...].

Należy ponadto podnieść, iż pomimo wskazania w treści postanowienia o zawieszeniu postępowania, że zostanie ono podjęte po przedłożeniu prawomocnego postanowienia sądu o nabyciu spadku po E. B., organ nie uzyskał informacji, iż takie postępowanie zostało zakończone prawomocnym postanowieniem.

Również żadna ze stron tego postępowania - w tym wnioskodawca, ani następcy prawni E. B. nie nadesłali prawomocnego postanowienia wskazującego na następstwo prawne po zmarłej stronie.

Z drugiej jednak strony zauważyć wypada, że z treści akt sprawy jednoznacznie wynika, iż Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uzyskał wiedzę o zapisie działu II księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości lokalowej stanowiącej własność zmarłego E. B. w dniu [...].10.2012r. W dziale II wymieniono jego następców prawnych, a w rubryce "wnioski i podstawy wpisów w księdze wieczystej" uwidocznione zostały dane odnoszące się do postanowienia spadkowego stanowiącego podstawę dokonania tego wpisu.

Organ zwlekał jednak z pozyskaniem cytowanego orzeczenia od Sądu Rejonowego w T., a w konsekwencji z rozpoznaniem wniosku skarżącego i wydaniem postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania aż do lipca 2013r. kiedy to uzyskał dokument potwierdzający następstwo prawne po zmarłej stronie. Oczekiwane przez stronę postanowienie zapadło dopiero w dniu [...] lipca 2013r.

Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Minister, nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki.

Wskazać należy, że organ niczym nie usprawiedliwił swojej bezczynności. Zdaniem Sądu, nie było przeszkód do skompletowania dokumentów i rozpoznania wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie przez ponad 8 miesięcy poprzedzających wydanie postanowienia z dnia [...] lipca 2013r.

W ocenie Sądu rozpoznanie wniosku nastąpiło dopiero w konsekwencji wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez skarżącego a następnie złożenia przez niego skargi do sądu.

Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie przewlekłość w prowadzeniu postępowania aczkolwiek naganna, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa.

Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., II SAB/Gd 30/11 – dostępne w CBOSA).

Jak natomiast wynika z akt administracyjnych sprawy, od dnia wpłynięcia wniosku skarżącego, do dnia wydania postanowienia organ gromadził jednak niezbędny do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia materiał dowodowy. Nie bez znaczenia jest również skomplikowany charakter niniejszej sprawy.

Przedmiotowa sprawa jest w ocenie Sądu szczególnie skomplikowana ze względu na rozmiar dokonanego wywłaszczenia. Ilość działek, które obecnie odpowiadają wywłaszczonej nieruchomości powoduje, że w tej sprawie, jak i w sprawach z nią powiązanych, występuje duża ilość stron postępowania - osób, którym do przedmiotowej nieruchomości przysługują prawa rzeczowe, co wynika z załączonej do akt sprawy ewidencji gruntów. Sprawdzenie, czy wszystkim ujawnionym w ewidencji gruntów osobom wciąż przysługują prawa rzeczowe jest niezbędne do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Jednakże ich wielość powoduje, że jest to czynność czasochłonna.

Tym samym, Sąd orzekający w sprawie niniejszej, stanął na stanowisku, że pomimo jednoznacznie nagannego przekroczenia przez Ministra ustawowych terminów załatwienia sprawy, przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania zakończonego wydaniem postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa.

Mając na uwadze tą ocenę oraz fakt, że postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zapadło przed wydaniem wyroku w sprawie, Sąd uznał, że żądanie ukarania organu administracji grzywną nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.