Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 9/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2004-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 3 pkt 1, art. 14 ust. 1, art. 18
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
Teza: Przeniesienie prawa do odpłatnego używania znaku towarowego, a nie jego własności nie daje uprawnień - stosownie do treści art. 22 ust. 9 pkt 1 w zw. z art. 14 ust. 1 i art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do zastosowania 50% - wych kosztów uzyskania przychodu.

TEZY

Przeniesienie prawa do odpłatnego używania znaku towarowego, a nie jego własności nie daje uprawnień - stosownie do treści art. 22 ust. 9 pkt 1 w zw. z art. 14 ust. 1 i art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do zastosowania 50% - wych kosztów uzyskania przychodu.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Lewkowicz, Sędzia WSA S. Presnarowicz (spr.), Asesor WSA U. Rymarska, Protokolant U. Zajko, po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2004 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w części dotyczącej odsetek od niezapłaconej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za m-c IX 1999 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. po przeprowadzeniu postępowania podatkowego w zakresie wywiązywania się z obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999 przez P. T. K. (wspólnika "F." s.c. w S.) - określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za dany okres w wysokości [...] zł. Organ I instancji ustalił nieprawidłowości polegające na zaniżeniu dochodu przez P. T. K. wynikającego ze sprzedaży praw majątkowych o [...] zł, z tytułu nienależnego zastosowania kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50 % . W uzasadnieniu Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. podał, że umowa zawarta w dniu 10.09.1999 r. nie przeniosła prawa własności znaku towarowego jako prawa majątkowego, gdyż znak ten nie był zarejestrowany. W związku z tym skorygowano koszty uzyskania przychodów o kwotę [...] zł, tj. o zastosowane koszty zryczałtowane 50% i stwierdzono jednocześnie zaniżenie dochodu do opodatkowania o [...] zł.

Od powyższej decyzji P. T. K. złożył odwołanie do Izby Skarbowej

w B., wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie. Odwołujący się zarzucił organowi I instancji naruszenie przepisów art. 18 i art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy

o podatku dochodowym od osób fizycznych ( jedn. tekst Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416

ze zm.), oraz przepisów art. 30 § l, art. 120 i 121 § l Ordynacji podatkowej. Jego zdaniem był to niewątpliwie przychód z praw majątkowych, gdzie przysługiwały mu koszty uzyskania przychodów w wysokości 50 %, ponieważ prawo do nie zarejestrowanego znaku towarowego jest prawem zbywalnym i nie ma przymusu rejestracji znaków. W dalszej części uzasadnienia stwierdził, że 50 % koszty uzyskania przychodów przysługują pierwszemu właścicielowi, niezależnie od prawa z rejestracji znaku. Ponadto jego zdaniem, w przypadku kwestionowania wysokości pobranego podatku powinna być wydana decyzja o odpowiedzialności płatnika dla "M." Spółka z o.o. w W.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej decyzją z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. Wskazał przy tym okoliczności faktyczne, które należy zbadać i wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.

W wyniku ponownego przeprowadzenia postępowania podatkowego wobec

P. T. K., Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wydał w dniu

[...] września 2003 r. decyzję nr [...] określającą wysokość należnego zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999 w kwocie [...] zł oraz określającą odsetki za zwłokę od niezapłaconej w terminie płatności części zaliczki w kwocie [...] zł na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc wrzesień 1999 r. naliczone na dzień wydania decyzji w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu podał, iż z oceny stanu faktycznego wynika zaniżenie przychodu o kwotę 150.000 zł przez P. T. K. z działalności gospodarczej prowadzonej w Spółce "F." s.c. wykazanego w deklaracji PIT-5 za miesiąc wrzesień i w zeznaniu rocznym PIT-32 za rok 1999. Organ I instancji stwierdził ponadto, że kwota otrzymana ze sprzedaży przez wspólników znaku graficznego w postaci rysunku ptaka, zgodnie z umową z dnia 10.09.1999r. zawartą ze spółką z o.o. "M." w W., a wykazana nieprawidłowo w rocznych zeznaniach jako osobisty przychód z praw majątkowych wspólników, powinna być doliczona do przychodu osiągniętego z działalności gospodarczej "F." s.c. w S. w kwocie 300.000 zł w miesiącu wrześniu 1999 r. Organ I instancji podkreślił, iż za takim stanowiskiem przemawiają zapisy w zawartej umowie sprzedaży powyższego znaku graficznego oraz stan faktyczny związany z realizacją tej umowy. Stwierdził ponadto zawyżenie w zeznaniu rocznym kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...] zł i tym samym zaniżenie dochodu do opodatkowania, bowiem spółka nie przedstawiła żadnych kosztów związanych z opisanym znakiem graficznym. W wyniku powyższych ustaleń Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. określił w decyzji P. T. K. należny podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 1999 w wysokości [...] zł. Wyliczył dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w kwocie [...] zł, w miejsce wykazanej straty w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji określił zaległość podatkową w wysokości [...] zł zobowiązując podatnika do jej wpłaty wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi samodzielnie. Wskazał ponadto, że z informacji PIT-8B o dochodach oraz o pobranych zaliczkach wynika, że pobrana zaliczka na podatek dochodowy przez Spółkę "M." w W. w kwocie [...] zł wpłynęła do Urzędu Skarbowego w S. w dniu [...].10.1999r. Stwierdził, że stanowi ona nadpłatę jako nienależnie pobrana w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W wyniku powyższych ustaleń Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. określił w decyzji Panu T. K. należną zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc wrzesień 1999r. w wysokości [...] zł. Wyliczył dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej za wrzesień w kwocie [...] zł, w miejsce wykazanej straty w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji określił zaległość podatkową z tytułu nie opłaconej zaliczki za miesiąc wrzesień 1999 r.w wysokości [...] zł zobowiązując podatnika do jej wpłaty wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi na dzień wydania decyzji w kwocie [...] zł.

Od wymienionej wyżej decyzji P. T. K. złożył w dniu 1.10.2003 r. ponownie odwołanie, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie.

W tej decyzji odwołujący się zarzucił naruszenie przepisów art. 18, art. 22 ust. 9 pkt l i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów art. 30 § l, art. 72 § l pkt 4, art. 76 § l art. 120 i 121 § l Ordynacji podatkowej. Podkreślił, iż podtrzymuje argumenty zawarte w poprzednim odwołaniu z dnia 5.06.2003 r. i załączył pismo Urzędu Skarbowego

w S. z dnia [...].02.2000r. będące odpowiedzią na postawione zapytanie podatnika. Podniósł, że sprzedaż praw majątkowych - znaku towarowego nie była przedmiotem działania spółki "F.". Wspólnicy sami decydują co jest przedmiotem wkładu wspólnika i jakie wkłady wnoszą. Zdaniem odwołującego się organ I instancji powinien z urzędu zaliczyć zapłacony przez płatnika podatek w kwocie [...] zł na poczet zaległości podatkowej, skoro przyjął, że stanowi ona nadpłatę. Ponadto zakwestionował sposób naliczenia odsetek przyjęty w decyzji, który jego zdaniem prowadzi do podwójnego obciążenia strony odsetkami tj. od zaliczki i od zaległości podatkowej.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. po rozpatrzeniu powyższego odwołania

w decyzji z [...].12.2003 r. Nr [...] stwierdził, że organ I instancji zgromadził materiał dowodowy wskazujący na fakt zaniżenia przychodu z działalności gospodarczej prowadzonej przez P. T. K. Również w ocenie organu odwoławczego kwota [...] zł uzyskana za znak towarowy "F." została nieprawidłowo wykazana w zeznaniu rocznym PIT-32 za 1999 rok jako osobisty przychód z praw majątkowych. Tym samym niesłusznie zastosowano zryczałtowane 50 % koszty uzyskania przychodów. W ocenie organu podatkowego II instancji prawidłowo dokonano rozliczenia uzyskanego przychodu, określając dochód z działalności gospodarczej wspólnika w kwocie [...] zł w miejsce wykazanej w zeznaniu straty. Prawidłowo także określono ( biorąc pod uwagę ogółem uzyskane dochody po odliczeniach) należny podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie [...] zł. Dyrektor Izby Skarbowej w B. szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko podkreślając, iż tylko w sytuacji, o której mowa w art. 15 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) wypłaty dokonane z tytułu praw do znaku towarowego stanowią źródło przychodów w rozumieniu art. 18 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a pobór zaliczek na podatek następuje na podstawie art. 41 i 42 tej ustawy. Wyjaśnił, że posiadanie prawa ochronnego wynikającego z rejestracji znaku towarowego jest warunkiem koniecznym do skorzystania z 50 % stawki kosztów, którą ustawa przewiduje w art. 22 ust. 9 pkt l i 2 dla celów ustalenia dochodu jako przedmiotu opodatkowania podatkiem dochodowym. Poddając ocenie zawarte w uzasadnieniu decyzji stanowisko organu I instancji w zakresie określenia wysokości zaległości podatkowej w kwocie [...] zł oraz naliczenia odsetek od tej zaległości, organ II instancji nie podzielił stanowiska Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. Przywołując obowiązujące w tym zakresie przepisy art. 21 § 3 i 4, art. 51 i 52 § l pkt l , art. 53 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa, a także art. 44 ust. l i 3 i art. 45 ust. l i 6 przywoływanej ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również orzecznictwo podatkowe uznał za trafne częściowo zarzuty podnoszone przez P. T. K. w odwołaniu. Organ odwoławczy stwierdził, że zasługuje na uwzględnienie wpłacona przelewem kwota podatku [...] zł w dniu 8.10.1999 r. pobranego przez płatnika i nie można tego faktu pominąć dla celów zmniejszenia istniejącej zaległości podatkowej. Dokonując stosownych rozliczeń określił zaległość podatkową do zapłaty w wysokości [...] zł wraz z odsetkami od tej zaległości. Dyrektor Izby Skarbowej w B. podkreślił jednak, że powyższe nie ma wpływu i nie zmienia zajętego stanowiska, iż zobowiązanie podatkowe za rok 1999 wynosi [...] zł i w tej części decyzję utrzymał w mocy. Organ II instancji uznał również za trafny częściowo zarzut podnoszony przez Pana T. K. w odwołaniu w sprawie naliczania odsetek od zaliczki za wrzesień i stwierdził, iż zasługuje on na uwzględnienie. Podniósł fakt, że na dzień 20. 10.1999 r. wystąpiła zaległość w zapłacie zaliczki za miesiąc wrzesień 1999r. w kwocie [...] zł, a odsetki od niej policzono - nie stosując się do dyspozycji przepisu art. 53 § 2 Ordynacji podatkowej. Zdaniem organu odwoławczego odsetki za zwłokę od nieuregulowanych w terminie płatności zaliczek na podatek nalicza się w części przekraczającej wysokość podatku należnego za rok podatkowy. Należny podatek dochodowy za rok 1999 w niniejszej sprawie zgodnie z zaskarżoną decyzją został określony w wysokości [...] zł. Nieuregulowana w terminie zaliczka za wrzesień przekroczyła więc kwotę podatku należnego za rok podatkowy. Tym samym odsetki należało liczyć od zaległości w części przekraczającej podatek należny tj. [...] zł - [...] zł. Stąd zaległość z tytułu nie uregulowania zaliczki za miesiąc wrzesień 1999 r. wyniosła kwotę [...] zł. Dlatego też odsetki za zwłokę od nie uregulowanej przez P. T. K. w terminie zaliczki za wrzesień 1999 r. od kwoty [...] zł wynoszą [...], liczone za okres od 21.10.1999r. do 15.09.2003r. tj. do dnia wydania decyzji.

Nie zgadzając się z tą decyzją P. T. K. reprezentowany przez radcę prawnego P. T. P. złożył w dniu 31.12.2003 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku.

W swoim piśmie skarżący ponownie przytacza takie same jak w odwołaniu zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 22 ust. 9 pkt l i 3 , art. 14 ust. 1, art. 18 przywoływanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powołując się na przepisy i komentarz do ustawy o znakach towarowych oraz ustawy o prawie autorskim

i prawach pokrewnych, za nieuzasadniony uważa pogląd organów podatkowych odnośnie stosowania zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu. Zdaniem skarżącego ustawa

o podatku dochodowym nie uzależnia prawa do zryczałtowanych kosztów od rejestracji znaku towarowego. Powołując się na komentarz do ustawy o znakach towarowych U. Promińskiej uważa, że nie ma przymusu rejestracji znaków, a znaki nierejestrowane są chronione

w zależności od rzeczywistego ich używania w obrocie. Dodatkowo właścicielom znaków towarowych przysługuje ochrona z mocy ustawy o prawie autorskim. Podnosi, iż zaliczenie przychodów ze sprzedaży znaku do przychodów z działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej narusza przepisy art. 14 ust. l i art. 2 pkt l ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżący twierdzi ponadto, że prawo majątkowe do znaku nie stanowiło majątku spółki, a jego sprzedaż nie była związana z działalnością gospodarczą.

Ponadto zdaniem strony skarżącej, wydane w przedmiotowej sprawie decyzje nie odpowiadają wymaganiom art. 201 § 2 Ordynacji podatkowej. Obie decyzje określają zobowiązanie strony w podatku dochodowym za 1999 r. w kwocie [...] zł.

Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że zaległość podatkowa strony w podatku dochodowym za 1999 r. wynosi [...] zł, z odsetkami ustawowymi od 5.05.2000 r. Natomiast z uzasadnienia decyzji organu II instancji wynika, że zaległość ta wynosi

[...] zł z odsetkami od 5.05.2000 r. W tej sytuacji zdaniem strony powstaje wątpliwość, czy w przypadku, gdy decyzja organu I instancji w zakresie określenia zobowiązania

w podatku dochodowym jest utrzymana w mocy decyzją organu II instancji, które uzasadnienie decyzji jest "ważniejsze". Powyższe w ocenie skarżącego dowodzi też,

iż określenie zaległości podatkowej nie jest czynnością techniczną, ani oceną materiału dowodowego, a istotnym rozstrzygnięciem sprawy. Dalej w skardze jej autor podnosi,

że przepis art. 53 § 2 i art. 53a Ordynacji podatkowej obowiązuje od 1.01.2003 r. Wobec tego nie może dotyczyć zaliczek na podatek dochodowy należnych za 1999 r. Powołując się

na przepis art. 53 § 2 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej w B., przyjmuje zaległość z tytułu zaliczki na podatek dochodowy za wrzesień 1999 r. w wysokości [...] zł. Równocześnie stwierdza, że dnia 8.10.1999 r. wpłynęła na konto Urzędu Skarbowego kwota [...] zł z tytułu podatku od sprzedaży znaku towarowego. Kwotę

tę uwzględnia w rozliczeniu podatku za 1999 r., a nie uwzględnia w rozliczeniu zaliczki

za miesiąc wrzesień - przyznając, iż ,,o powstaniu zaległości podatkowej decydują przesłanki materialno-prawne, a nie przesłanka formalna jaką jest rozliczenie księgowe". Zdaniem skarżącego kwota [...] zł z urzędu powinna być zaliczona na należną zaliczkę za wrzesień 1999 r. Nawet, gdyby przyjąć sposób wyliczenia przez organ podatkowy odsetek od zaliczek zgodnie z art. 53 § 2 Ordynacji podatkowej prawidłowe wyliczenie – zdaniem skarżącego - powinno być następujące: [...] zł - [...] zł - [...] zł = [...] zł. Zdaniem skarżącego taki sposób działania organu podatkowego uzasadnia zarzut naruszenia przepisów art. 187 § l, art. 191 i art. 121 § l Ordynacji podatkowej.

W swojej skardze strona zarzuca także, iż w uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej nie ustosunkował się do zarzutu odwołania, iż w świetle wykładni Urzędu Skarbowego w piśmie z dnia 15.02.2000 r., kwalifikacja prawna przychodu uzyskanego przez skarżącego ze sprzedaży prawa majątkowego była prawidłowa. Bowiem wykładnia ta jest wiążąca z mocy art. 14 § 6 Ordynacji podatkowej, również w niniejszym postępowaniu.

W odpowiedzi na powyższą skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. nie zgodził się z najważniejszymi zarzutami strony skarżącej, wnosząc o uchylenie decyzji

w części dotyczącej określenia odsetek od zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc wrzesień 1999 r. ponad kwotę [...] zł oraz o oddalenie skargi w pozostałej części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W związku z tym, że skarga P. T. K. została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku w dniu

31 grudnia 2003 r., w myśl postanowień art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku.

Skarga nie jest zasadna.

Istotą sporu w przedmiotowej sprawie prowadzonej pomiędzy organami podatkowymi a skarżącym było ustalenie okoliczności, czy P. T. K. był uprawniony, czy też nie był uprawniony stosownie do treści art. 22 ust. 9 pkt l lub 3, w związku z art. 14 ust. 1,

art. 18 przywoływanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przyjąć

w swoim rozliczeniu podatkowym za 1999 r., 50% - owe koszty uzyskania przychodów

w związku z zawartą w dniu 10.09.1999 r. umową pomiędzy nim, P. A. K., a sp. z o. o. "M." z siedzibą w W., dotyczącą prawa do dysponowania znakiem towarowym "F." (rysunek, grafika, kolorystyka).

W myśl art. 22 ust. 9 pkt l przywoływanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stanie prawnym obowiązującym w 1999 r., koszty uzyskania przychodów z tytułu zapłaty za przeniesienie prawa własności projektu wynalazczego, topografii układu scalonego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego przez pierwszego właściciela – określa się w wysokości 50% w stosunku do uzyskanego przychodu. Zastosowanie wykładni językowej przywołanej regulacji prawnej prowadzi do wniosku, iż istnieje możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu, między innymi w stosunku do znaku towarowego, jeżeli nastąpiła zapłata "za przeniesienie prawa własności" tegoż przedmiotu umowy.

W rozpatrywanej sprawie nie ma wątpliwości, iż opisaną wyżej kompozycję rysunku, grafiki i kolorystyki z napisem "F.", można objąć pojęciem znaku towarowego

w rozumieniu art. 4 powoływanej uprzednio ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych, której to przepisy obowiązywały w 1999 r. Jednakże zdaniem Sądu, w tym przypadku nie zaistniała opisana przesłanka przeniesienia prawa własności znaku towarowego "F." (rysunek, grafika, kolorystyka). Analiza umowy zawartej w dniu 10.09.1999 r. pomiędzy P. T. K., P. A. K., a sp. z o. o. "M." z siedzibą w W. oraz pozostałego materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, pozwala stwierdzić, iż nie doszło do przeniesienia własności opisanego znaku towarowego, a jedynie do odpłatnego przeniesienia (sprzedaży) prawa używania znaku towarowego "F." (rysunek, grafika, kolorystyka).Wskazuje na to przede wszystkim zapis § 2 pkt 1 i 2 wyżej opisanej umowy. Mianowicie "sprzedający sprzedają M. prawo do dysponowania znakiem "F." jako znakiem graficznym", przy czym transakcja wyżej opisana "nie wyłącza prawa Sprzedających do dalszego używania znaku". Tym samym nie można przyjąć, iż P. T. K. był uprawniony, stosownie do treści art. 22 ust. 9 pkt l, w związku z art. 14 ust. 1, art. 18 przywoływanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przyjąć w swoim rozliczeniu podatkowym za 1999 r., 50% - owe koszty uzyskania przychodów, odnosząc je do opisanej wyżej transakcji.

W stosunku do skarżącego nie może mieć zastosowanie treść art. 22 ust. 9 pkt 3 opisywanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż w myśl ust. 12 tego artykułu do przychodów, o których mowa w miedzy innymi w art. 14, art. 14a nie stosuje się tej regulacji.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi w przedmiocie naruszenia przepisów postępowania podatkowego, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów art. 207 § 2, art. 53

§ 2 i 53a ustawy Ordynacja podatkowa. Zmiana redakcji z dniem 1.01.2003 r. przepisów

art. 21 § 3 tejże ustawy, spowodowała obowiązek określania przez organy podatkowe

w decyzji wysokości zobowiązania podatkowego, a nie wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Nie oznacza to jednak, iż organy podatkowe nie mogą informacyjnie podać podatnikowi w decyzji wysokości odsetek za zwłokę. Oczywiście zawarcie tego rodzaju informacji powinno być prawidłowe i nastąpić w uzasadnieniu decyzji, a nie w jej sentencji. Jednakże w odpowiedzi na skargę (s.6-7), jak również na rozprawie

w dniu 7 maja 2004 r. wyjaśniono pełnomocnikowi skarżącego na czym polegał błąd organów podatkowych w tym zakresie (skorygowano informację). Jednocześnie wskazano,

iż odsetki winny być liczone od kwoty [...] zł , za okres od 21.10.1999 r. do 15.09.2003 r. tj. do dnia wydania decyzji. Odsetki tak wyliczone wynoszą kwotę [...] zł.

Nie zmienia to jednakże faktu, iż jedyny i właściwy element rozstrzygnięcia zarówno organu podatkowego I instancji, jak też organu podatkowego II instancji, w postaci określenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych

za 1999 r. zawierał prawidłową kwotę – [...] zł. W tym zakresie Sąd nie uznaje,

iż naruszenie przepisów postępowania podatkowego (art. 207 § 2, art. 210 Ordynacji podatkowej) ma istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd podziela pogląd Dyrektora Izby Skarbowej, iż za chybiony należy uznać również zarzut naruszenia przepisów art. 53 § 2 i 53 a Ordynacji podatkowej poprzez ich zastosowanie do wyliczania zaległości z tytułu zaliczki za rok 1999, w sytuacji gdy obowiązują dopiero od l stycznia 2003r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. podkreśla, iż przepisy ustawy z dnia 12 września 2002r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz

o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 169, poz. 1387) w zakresie sposobu naliczania odsetek od dnia l stycznia 2003r. są stosowane w każdym postępowaniu, bez względu na rok podatkowy, którego dotyczą. Nie przewidziano tu żadnych unormowań przejściowych. Merytoryczna zasada, że od zaniżonych zaliczek na podatki naliczane są odsetki za zwłokę nie uległa zmianie. Konieczność stosowania tych przepisów wynika wprost z ich brzmienia. W myśl bowiem art. 53a tejże ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie zapłacił zaliczek

na podatek w całości lub w części, nie złożył deklaracji, albo wysokość zaliczek jest inna niż w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek, jeżeli ich wysokość jest inna niż wykazywana w deklaracji, a także w razie braku deklaracji.

Nie jest też słuszny zarzut zawarty w skardze dotyczący naruszenia zasad zawartych

w art. 121 § l Ordynacji podatkowej, poprzez nie ustosunkowanie się do posiadanej przez podatnika wykładni Urzędu Skarbowego w S. (art. 14 § 6 Ordynacji podatkowej). Wskazywane pismo z dnia 15.02.2002r. Nr [...] Urzędu Skarbowego w S. nie może mieć znaczenia w przedmiotowej sprawie. Należy podzielić opinię Dyrektora Izby Skarbowej w B., iż przedstawiony w nim stan faktyczny odbiegał od stanu prawnego i faktycznego w spornej sprawie. Wspólnik Pan T. K. w złożonym do urzędu zapytaniu stwierdził, że "uzyskał dochód z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych" oraz pytał czy może z tego dochodu odliczyć stratę z działalności gospodarczej. W niniejszej sprawie Sąd ustalił, iż nie miała miejsca sprzedaż znaku towarowego.

W tym stanie rzeczy nie można uznać za słuszne zarzuty skarżącego naruszenia przepisów art. 22 ust. 9 pkt l i 2, w związku z art. 14 ust. 1, art. 18 omawianej ustawy

z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 14 § 6, art. 53

§ 2 i art. 53a, art. 75 § 1, 120, art. 121 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 art. 207 § 2 art. 210 § 5 przywoływanej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Mając powyższe na uwadze na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), skarga podlega oddaleniu.