Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 454/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-03-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 89 ust. 14 -15 , 16, 4 pkt 1, 5-15, art. 89 ust. 15 pkt 1 lit. b, d,
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
article: art. 125 par. 1 pkt 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 2003 nr 283 poz 51 art. 5 art. 2 ust. 3, art. 21 ust. 4,
law: Dyrektywa Rady Nr 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących  opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Tekst mający znaczenie dla EOG)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. M. Firma Handlowa "P." na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego K. z dnia

[...] r. nr [...] określającą E. M. zobowiązanie w podatku akcyzowym za marzec 2009 r. w kwocie 17 533 zł i określił to zobowiązanie na kwotę 15 300 zł

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że 21 kwietnia 2009 r. do Urzędu Celnego w K. wpłynęło drogą elektroniczną zestawienie nabywców oleju opałowego za marzec 2009 r. złożone przez F.H. "P." E. M..

W wyniku przeprowadzonej analizy stwierdzono, że zestawienie nie spełnia wymogów zawartych w art. 89 ust. 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.) dalej "u.p.a." Nie zawiera bowiem określenia rodzaju i przeznaczenia wyrobów, których dotyczy oświadczenie przez co został naruszony art. 89 ust. 15 pkt 1 lit. b u.p.a. oraz daty i miejsca sporządzenia zestawienia, a także czytelnego podpisu osoby sporządzającej zestawienie

(art. 89 ust. 15 pkt 1 lit. d u.p.a.). Wskazano, że Minister Finansów w drodze rozporządzenia z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie określenia rodzajów deklaracji, które mogą być składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej wskazał deklaracje i formularze podatkowe, które można wysyłać drogą elektroniczną.

W przedmiotowym rozporządzeniu nie uwzględniono możliwości składania miesięcznego zestawienia oświadczeń za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z kolei w myśl art. 89 ust. 16 u.p.a., niedochowanie przez sprzedawcę obowiązku terminowego przekazywania miesięcznego zestawienia oświadczeń nabywców o wykorzystaniu oleju do celów opałowych oznacza w konsekwencji zastosowanie stawki podatku akcyzowego z art. 89 ust. 4 pakt 1 u.p.a.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. w niniejszej sprawie niesporne jest, że podatnik nie wypełnił wszystkich wymogów wymienionych w art. 89 ust. 5-15 ustawy o podatku akcyzowym, co musiało skutkować utratą uprawnienia do stosowania stawki preferencyjnej i określeniem zobowiązania w podatku akcyzowym.

W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zarzuciła naruszenie art. 233 § 1 ust. 1 lit. a Ordynacji podatkowej ponieważ organ II instancji wydał decyzję merytoryczną

i orzekł co do istoty sprawy bez rozpoznania wskazanych w odwołaniu zarzutów,

tj. nie rozpoznał zarzutu art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej i nie wyjaśnił dlaczego

w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Dodał, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej ponieważ nie ma on w sprawie zastosowania. W sprawie nie wystąpiły tez przesłanki bezprzedmiotowości postępowania. Wydając zaskarżone rozstrzygnięcie uwzględniono natomiast zasadę jednofazowości opodatkowania

i określono zobowiązanie w mniejszej wysokości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE") pytanie prejudycjalne

dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: 1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3

i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r.

w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, str 51 i nast. dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej

w treści art. 89 ust. 16 u.p.a., która nakazuje zastosowanie stawki podatki akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 -15 u.p.a.? 2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia

i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe? czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w art. 89 ust. 16 u.p.a., polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak

w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?

Z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania

z przyczyn określonych w tym przepisie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, z tym, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. To, że w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nie przesądza

o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne jeżeli zagadnienie będące przedmiotem rozstrzygnięcia przez Trybunał, będzie miało wpływ na wynik sprawy zawieszanej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Podnieść należy, że wpływ na wynik postępowania sądowego nie musi być rzeczywisty, może to być wpływ potencjalny. Dla zawieszenia postępowania nie jest konieczna identyczność (tożsamość) stanu faktycznego i stanu prawnego. Jakkolwiek przepis art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. był przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 11 lutego 2014 r.

sygn. P 24/12 nie stwierdził jego niezgodności z Konstytucją RP, to wskazać należy na zasadę pierwszeństwa prawa wspólnotowego, zgodnie z którą prawo krajowe może być stosowane jedynie w zakresie, w jakim nie jest sprzeczne z normami wspólnotowymi, polskie organy i sądy mają zaś obowiązek uwzględniania dorobku orzecznictwa TSUE (por. postanowienie NSA z 23 maja 2014 r. sygn. akt I FZ 138/14).

Z uwagi na tożsamość przedstawionego w nim zagadnienia i kwestii spornej między stronami odpowiedź Trybunału na przytoczone wyżej pytanie prejudycjalne

w ocenie Sądu będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.