Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 214/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 3
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Znaniecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2020 r. sprawy ze skargi H. W. i D. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 19 lipca 2018 r. H. W. zwrócił się do Starosty Ś. o zatwierdzenie projektu budowlanego oraz wydanie pozwolenia na budowę kompleksu hotelowo-rekreacyjnego "[...]" wraz z rozbudową i przebudową istniejącego budynku na działkach o numerach ewid. [...] w obrębie P. , jednostce ewid[...].

Decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr [...], Starosta Ś. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji. Organ wskazał, że zamierzona inwestycja jest niezgodna z ustaleniami obowiązującego dla tego terenu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Świeciu Nr 196/96 z dnia 19 czerwca 1996 r. (Dz.Urz.Woj. Bydg. Nr 21, poz. 93 z dnia 12 sierpnia 1996 r.). Organ wskazał, że teren inwestycji znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem 027W i 02KGt/Go, na których plan nie dopuszcza realizacji obiektów usługowych.

Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji Wojewoda, decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...], uchylił ją i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Wskazał na niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy – przeznaczenie terenu, na którym ma być realizowane zamierzenie (działka [...]). Za nieprawidłowe ocenił też ustalenie organu o sprzeczności zamierzonej inwestycji z ustaleniami m.p.z.p.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r., na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 – dalej "p.b.") Starosta Ś. nałożył na inwestora obowiązek,

1) dostarczenia zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane

a) współużytkownika wieczystego działki nr [...], tj. G. sp. z o.o.,

b) właściciela działki nr [...], tj. Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Gospodarstwo Wodne Wody Polskie,

c) właściciela działki nr [...], tj. Powiatu [...] reprezentowanego przez Powiatowy Zarząd Dróg w Ś.,

2) dostarczenia ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia wodno-prawnego na wykonanie urządzenia wodnego dla całego obszaru inwestycji zlokalizowanej na działce nr [...] (rzeka [...]), zgodnie z zakresem projektu budowlanego,

3) dostosowania projektu budowlanego zamierzenia inwestycyjnego obejmującego zmianę sposobu użytkowania istniejącego budynku młyna na kompleks hotelowo-rekreacyjny wraz z rozbudową i przebudową do zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

4) uzupełnienia projektu budowlanego o uzgodnienie:

- uzgodnienie pod względem wymagań ochrony przeciwpożarowej z rzeczoznawcą do spraw p.poż.,

- pod względem wymagań sanitarnych i zdrowotnych z PPIS lub rzeczoznawca do spraw sanitarnych,

- aktualne na dzień sporządzenia projektu zaświadczenia o wpisie na listę członków izby samorządu zawodowego osób sprawdzających projekt,

- uzupełnienie informacji o obszarze oddziaływania,

- charakterystykę ekologiczną,

- ekspertyzę techniczną istniejącego budynku oraz graficzny stan istniejący,

- opinię geotechniczną i w przypadku obiektów budowlanych drugiej i trzeciej kategorii ewentualnie geotechniczną dokumentacje badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny,

- uzupełnienie części opisowej projektu zagospodarowania terenu o opis zapewnionych stanowisk postojowych,

- uzupełnienie części graficznej projektu zagospodarowania terenu o czytelne oznaczenie granic działek ewidencyjnych oraz opis i oznaczenie graficzne linii energetycznej i zewnętrznego oświetlenia terenu,

w terminie 21 dni od doręczenia postanowienia pod rygorem wydania decyzji odmownej. Termin upływał 18 kwietnia 2019 r.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Starosta, na wniosek inwestorów z 16 kwietnia, przedłużył termin na wykonanie obowiązku do dnia 1 września 2019 r. W dniu 26 września 2019 r. inwestorzy wnieśli o "przedłużenie zawieszonego postępowania" na podstawie art. 98 § 1 k.p.a. od 30 września 2019 r. do 31 marca 2020 r.

Decyzją z dnia [...] września 2019 r. nr [...], Starosta Ś. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji wskazanej we wniosku z 19 lipca 2018 r. W uzasadnieniu wskazał na niewywiązanie się przez inwestora z nałożonych postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. obowiązków.

W odwołaniu od powyższej decyzji D. i H. W. zarzucili, że przed upływem wyznaczonego przez organ terminu - 30 września 2019 r., byli w starostwie z pytaniem o dalszą drogę postępowania, tzn. "wydłużenie tegoż terminu bądź zawieszenie postępowania". Złożony przez nich w dniu 26 września 2019 r. wniosek o "przedłużenie zawieszenia postępowania" powinien być potraktowany jako wniosek o zawieszenie postępowania. Zarzucili nadto organowi I instancji naruszenie art. 10 § 1 k.p.a.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...], Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu, po przywołaniu stanu faktycznego sprawy, organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji, zgodnie z wytycznymi uprzednio wydanej decyzji kasacyjnej, uzyskał opinię Burmistrza Ś. co do przeznaczenia działki budowlanej w planie miejscowym zatwierdzonym uchwałą nr 196/96 i zgromadził materiały pozwalające na samodzielną ocenę zgodności inwestycji z m.p.z.p. Przytoczywszy treść art. 35 ust. 1 i ust. 3 p.b. Wojewoda stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że inwestorzy nie wypełnili w wyznaczonym terminie, tj. do 1 września 2019 r., żadnego z obowiązków nałożonych postanowieniem z [...] marca 2019 r. Odnosząc się do treści odwołania organ odwoławczy stwierdził, że nie mają znaczenia podniesione tam okoliczności, albowiem wniosek "o przedłużenie zawieszonego postępowania" wpłynął do organu I instancji już po upływie terminu na wykonanie obowiązków, a więc zawieszenie postępowania byłoby już i tak niemożliwe. Organ stwierdził nadto, że akta sprawy potwierdzają zapewnienie inwestorom czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym.

W skardze na powyższą decyzję H. W. i D. W. wnieśli o jej uchylenie wraz z poprzedzającą decyzją I instancji, zarzucając naruszenie:

- art. 35 ust. 3 p.b. w zw. art. 10 § 1 k.p.a. poprzez błędną interpretację prawa materialnego, jakby była ona norma postępowania, brak poinformowania strony o możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji.

- art. 7a k.p.a., poprzez niedopuszczalny automatyzm organu w przyjęciu, że wniosek skarżących o "przedłużenie zawieszenia postępowania" potraktować należało jako wniosek o zawieszenie postępowania, z pominięciem wezwania o wyjaśnienie, przed wydaniem decyzji, jaka była rzeczywista intencja wnioskodawców. W ocenie skarżących, gdyby organ nie uchybił art. 10 k.p.a. i zwrócił się o wyjaśnienie tej kwestii, skarżący do 30 września 2019 r. wykonaliby nałożone zobowiązania w zakresie projektu,.

- art. 98 k.p.a. bowiem do czasu wydania decyzji postępowanie mogło być zawieszone, nie ucierpiałby interes publiczny a jedyną przeszkodą, niezweryfikowaną przez organ, mógłby być jedynie sprzeciw pozostałych stron postępowania. Brak rozstrzygnięcia wniosku postanowieniem jest w ocenie skarżących uchybieniem procesowym, gdyby organ I instancji prawidłowo rozpoznała wniosek, istnieje przynajmniej możliwość, że do wydania decyzji by nie doszło wskutek zawieszenia.

- zasady zaufania do instytucji wobec faktu, że organ I instancji wydając decyzję [...] września 2019 r. miał świadomość zaplanowanej na 30 października 2019 r. sesji Rady Miasta w Ś., na której uchwalono zmianę m.p.z.p. dotyczącego obszaru zamierzonej inwestycji, uwzględniającą wszystkie propozycje inwestora, a utrzymanie decyzji odmownej spowoduje wznowienie procesu projektowania, wydłużając go o 12 miesięcy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Materialnoprawną podstawę decyzji organów administracji architektoniczno-budowlanej w rozpoznawanej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.)

Zagadnienie sporne stanowi to czy zgodnie z prawem Starosta Ś., rozpoznając sprawę zainicjowaną wnioskiem H. W. z 19 lipca 2018 r., zastosował przepis art. 35 ust. 3 p.b., odmawiając decyzją z [...] września 2019 r. zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę kompleksu hotelowo – rekreacyjnego "[...]" wraz z rozbudową i przebudową istniejącego budynku na wskazanych działkach w obrębie ewid. P. w Ś..

Organy wywiodły, że mimo przedłużenia pierwotnego terminu uzupełnienia braków projektu budowlanego i wskazanej dokumentacji, wnioskodawca nie wywiązał się w tym terminie (do 1 września 2019 r.) z obowiązków nałożonych postanowieniem Starosty z [...] marca 2019 r., co wobec treści art. 35 ust 3 p.b. obliguje organ do wydania decyzji odmownej. Organ I instancji wskazał nadto, że nie mógł przychylić się do kolejnego wniosku inwestora z 26 września 2019 r. o przedłużenie zawieszonego postępowania, gdyż postępowanie to nie było zawieszone.

Wojewoda w uzasadnieniu skarżonej decyzji odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących nieuwzględnienia powyższego wniosku jako wniosku o zawieszenie postępowania, stwierdził, że nie jest to okoliczność istotna, bowiem wniosek ten wpłynął do organu już po upływie terminu na uzupełnienie dokumentacji, wobec czego zawieszenie postępowania nie było już możliwe. Organ administracji był bowiem już wówczas zobligowany do zastosowania dyspozycji art. 35 ust. 3 p.b. – wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielania pozwolenia na budowę.

Z kolei skarżący zarówno w skardze do sądu administracyjnego, jak i odwołaniu nie kwestionując niewykonania obowiązków nałożonych na nich powyższym postanowieniem także w przedłużonym terminie, zarzucili, że złożony przez nich 26 września 2019 r. wniosek winien zostać przez organ rozpatrzony jako wniosek o zawieszenie postępowania, zgodnie z art. 98 k.p.a., a co najmniej organ winien wezwać ich do wyjaśnienia rzeczywistego żądania ich wniosku, dającego potencjalnie możliwość zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.

Zgodzić się należy z organami administracji, że w okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy wydanie przez Starostę w dniu [...] września 2019 r. decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia wnioskowanego pozwolenia na budowę, było zgodne z prawem.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, czego zdają się nie dostrzegać skarżący, że postępowania administracyjne jest jedynie środkiem do rozstrzygnięcia konkretnej sprawy administracyjnej poprzez wydanie decyzji rozstrzygającej co do istoty indywidualną sprawę administracyjną, opartą na normach administracyjnego prawa materialnego. Postępowanie to zatem, oraz jego poszczególne instrumenty nie jest celem samym w sobie, nie może też służyć do wypaczenia istoty i celu norm materialnoprawnych – tu prawa budowlanego. Mając zatem na uwadze wykładnię systemową i celowościową przepisów Prawa budowlanego, w szczególności związanych z uzyskaniem pozwolenia na budowę inwestycji i zatwierdzenia konkretnego projektu budowlanego, nie może budzić wątpliwości, iż inwestor wnioskodawca powinien wraz z wnioskiem o udzielenia pozwolenia na budowę przedłożyć po pierwsze projekt budowlany odpowiadający szczegółowym normom prawnym w tym zakresie, jak również szereg pozostałych dokumentów koniecznych dla oceny legalności danej inwestycji budowlanej. Tylko kompletny i odpowiadający przepisom prawa wniosek wraz z projektem budowlanym i innymi stosownymi dla danej inwestycji dokumentami, może stanowić podstawę do merytorycznej oceny przez właściwy organ zgodności objętej wnioskiem inwestycji z przepisami prawa. Przy czym to na inwestorze ubiegającym się o uzyskanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu bezsprzecznie ciąży obowiązek właściwego i kompletnego przedłożenia całej niezbędnej dokumentacji. Ustawodawca przewidział dwa tryby uzupełniania braków wniosku o pozwolenie na budowę (art. 33 ust. 6 dla braków formalnych oraz art. 35 ust. 3 p.b.) i konsekwencje prawne nieuzupełnienia tych braków we wskazanym terminie. Żaden z nich nie zmierza jednak do nadmiernego przedłużania postępowania, co sprzeczne jest z zasadami ogólnymi jak również istotą wniosku o uzyskanie pozwolenia na budowę.

Warunki wydania pozwolenia na budowę określono w art. 32 p.b., zakres przedmiotowy pozwolenia i załączniki do wniosku o pozwolenie na budowę w art. 33 p.b., wymagania i elementy projektu budowlanego w art. 34 p.b. Zgodnie z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in. :

1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000;

2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; (...)

Po myśli art. 35 ust. 1 p.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7;(...)

Zgodnie z ust. 3 art. 35 p.b. w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W świetle zatem tego przepisu nie ulega wątpliwości, że w razie niewykonania w ustalonym terminie nałożonego obowiązku usunięcia nieprawidłowości, organ nie ma innej możliwości, jak wydać decyzję odmowną. W tym względzie ustawodawca nie pozostawił organowi swobody działania. Przy czym, dla oceny prawidłowości wydanej decyzji o odmowie wydania pozwolenia na budowę w oparciu o omawianą regulację istotne jest nie tylko stwierdzenie, że inwestor nie wykonał nałożonych obowiązków bądź wykonał się w sposób nieprawidłowy, ale także to, czy w okolicznościach danej sprawy zasadnym było skorzystanie z instytucji wezwania, o której mowa w art. 35 ust. 3 p.b.

Zwrócić należy uwagę, iż wnioskodawca ma obowiązek złożyć wraz z wnioskiem kompletną wymaganą i zasadniczo aktualną dokumentację w zakresie niezbędnym do uzyskania pozwolenia na budowę. Jeżeli zatem nie uzupełni we wskazanym terminie braków, uniemożliwiających w istocie organowi merytoryczne wyjaśnienie i rozpoznanie sprawy, to z tego powodu tak wadliwy wniosek nie może być załatwiony inaczej niż przez odmowę udzielenia pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji. Przy czym winno być to rozstrzygnięcie wydane bez zbędnej zwłoki, aby inwestor mógł jeżeli ma taki zamiar złożyć ponownie nowy prawidłowy wniosek i projekt budowlany. Inaczej mówiąc jeżeli inwestor nie dysponuje kompletną dokumentacją, w szczególności projektem budowlanym spełniającym wymogi przewidziane przepisami prawa, czego ma świadomość, w tym co do zgodności inwestycji z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie powinien składać tak wadliwego wniosku o wydanie pozwolenia na budowę konkretnego zamierzenia inwestycyjnego. Jeżeli mimo wezwania przez wiele miesięcy nie uzupełnił żadnych brakujących dokumentów, winien wycofać wadliwy wniosek. Może go złożyć po dopełnieniu wszystkich wymogów formalnych. Pozorowane przedłużanie postępowania na jego wstępnym etapie nie służy rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, i wbrew twierdzeniu skarżących, nie mogłaby w okolicznościach tej sprawy zapaść inna decyzja.

Odnosząc bowiem powyższe do okoliczności niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości i nie stanowi kwestii spornych to, że wniosek inwestora z 19 lipca 2018 r. dotyczący złożonej inwestycji polegającej na budowie kompleksu hotelowo – rekreacyjnego "[...]" wraz z rozbudową i przebudową istniejącego budynku na działkach o numerach ewid. [...] w obrębie P. , jednostce ewid[...] dotknięty jest wieloma naruszeniami w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, w tym w zakresie częściowego braku zgodności z ustaleniami obowiązującego dla tego terenu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, braku wymaganego pozwolenia wodnoprawnego dla zamierzenia związanego z budową urządzeń wodnych na rzece [...], i brakach w przedłożonym projekcie budowlanym, uzgodnień wskazanych prawidłowo w postanowieniu Starosty z dnia [...] marca 2019 r. nakładającym na inwestora obowiązek usunięcia licznych wskazanych nieprawidłowości. Nie jest również sporne to, co wynika jednoznacznie z akt administracyjnych sprawy, że inwestor nie wykazał, że posiada prawo do dysponowania wszystkimi nieruchomościami objętymi jego wnioskiem na cele budowlane. Wskazać w tym miejscu należy chociażby jednoznacznie zgłaszaną okoliczność braku zgody na inwestycję przez współwłaściciela działki nr [...] tj. G. sp. z o.o. w G., nie wykazanie się tytułem prawnym do dysponowania na cele budowlane także w stosunku do działki nr [...] stanowiącej własność Skarbu Państwa reprezentowanego przez PGW Wody Polskie, czy też działki nr [...] stanowiącej własność Powiatu [...].

Zgodnie z treścią postanowienia Starosty Ś. z [...] marca 2019 r. inwestor obowiązany był usunąć wskazane nieprawidłowości w terminie 21 dni od otrzymania postanowienia (28 marca 2019 r.) – czyli do dnia 18 kwietnia 2019 r. W tym terminie inwestor nie przedłożył żadnych dokumentów, przy czym w piśmie z 16 kwietnia 2019 r. wniósł o przedłużenie terminu dla usunięcia braków do dnia 1 września 2019 r. Do tego wniosku organ się przychylił, przedłużająca termin wykonania obowiązku do 1 września 2019 r. (postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r.). Jak wynika z analizy akt administracyjnych sprawy, także i w tym ponad 4 miesięcznym terminie nie uzupełniono żadnego z licznych braków wskazanych w postanowieniu. Wyznaczony zgodnie z art. 35 ust. 3 p.b. termin upłynął zatem dla wnioskodawcy bezskutecznie. Tym samym zaistniały przesłanki do zastosowania przez organ przewidzianej przez ustawodawcę jednoznacznie sankcji w postaci wydania jedynej możliwej w tej sytuacji prawnej decyzji – o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Organy administracji nie naruszyły zatem tego przepisu.

Zasadnie organ odwoławczy wskazał, że inwestor był prawidłowo pouczony o konsekwencjach niedochowania terminu wyznaczonego urzędowego do usunięcia istotnych naruszeń prawa uniemożliwiających wszakże jednoznacznie pozytywne rozstrzygnięcie wnioskowanej sprawy administracyjnej. Po bezskutecznym upływie terminu do uzupełnienia przez wnioskodawcę braków projektu budowlanego bezcelowe byłoby zatem ewentualne zawieszenie postępowania, na podstawie art. 98 k.p.a. na które powołują się skarżący. Abstrahując od argumentacji skargi stwierdzić bowiem należy, że termin już upłynął, i w tej sytuacji brak jest podstaw do dalszego prowadzenia jakiegokolwiek postępowania. Przy ewentualnym zawieszeniu postępowania w sprawie tego projektu budowlanego, nawet po jego podjęciu mogłoby zapaść jedynie rozstrzygnięcie określone w art. 35 ust. 3 p.b. Tym samym nawet zakładając, że skarżący podaniem z 26 września 2019 r. wnosili nie o: "przedłużenie zwieszonego postępowania". lecz o zawieszenie postępowania na podstawie art. 98 k.p.a., to nierozpoznanie wniosku w tym trybie nie mogłoby mieć żadnego wpływu na wynik sprawy. Dodatkowo jak wskazał uczestnik postępowania w odpowiedzi na odwołanie, tak jak nie wyraża zgody na planowaną inwestycję, nie wyraziłby zgody na zawieszenie postępowania.

Prawdopodobnie jednak skarżący pozostawali w błędnym przekonaniu, że swym wnioskiem doprowadzą nie tyle do zawieszenia, co do przedłużenia postępowania, celem osiągnięcia oczekiwanych skutków. W tym celu jednak, niezależnie od obiektywnej oceny zasadności dalszego przedłużania postępowania, winni złożyć ewentualnie wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków wniosku. W sytuacji jednak gdy termin upłynął z dniem 1 września 2019 r., brak jest jakiejkolwiek możliwości jego wydłużania na skutek wniosku złożonego dopiero 26 września. Nie może zatem przynieść oczekiwanego przez skarżących skutku zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., w sytuacji gdy nie wskazali jakie negatywne konsekwencje mieliby ponieść na skutek braku ponownego pouczenia ich po uwzględnieniu ich wniosku o wyznaczenie terminu do 1 września 2019 r., o zamiarze wydania decyzji i możliwości wypowiedzenia się lub składania wniosków po tym terminie. Skarżący wypowiedzieli się w piśmie z 26 września 2019 r., w którym zawarli wniosek jedynie o przedłużenie/ zawieszonego postępowania, bez jakichkolwiek innych wniosków, uzupełnienia projektu budowlanego .

Wskazać przyjdzie, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie przesłanka ta zatem nie zaistniała.

Nie zasługuje na uwzględnienie także argumentacja odnoszona do art. 7a k.p.a., który nie mógł mieć zastosowania w sprawie pozwolenia na budowę, która nie dotyczy wszakże nałożenia na stronę obowiązku bądź ograniczenia lub odebrania stronie uprawnienia. Niezależnie od tego skarżący pomijają brak wątpliwości w tej sprawie co do tego, że nie wypełnili obowiązku w wyznaczonym terminie, co skutkowało rygorem ustawowym nie pozostawiającym żadnych wątpliwości. Jak przyznano w skardze, pomyłka skarżących co do terminu, do którego organ - wydłużył na ich żądanie - obowiązek usunięcia nieprawidłowości, nie może być podstawa do odstąpienia od zastosowania normy art. 53 ust. 3 p.b. Nadto skarżący pomijają, że nie są wyłącznymi stronami niniejszego postępowania administracyjnego, lecz występują w nim także strony o spornych interesach co potwierdzają akta sprawy, i z czego pewnością wynika np. nieprzedłożenie przez wnioskodawcę dokumentów potwierdzających prawo dysponowania niektórymi nieruchomościami na wnioskowane cele budowlane.

Z tych powodów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.