Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 85/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3,  art. 161 par. 1 pkt 3 i  par. 2,  art. 201 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Prezydenta Miasta Ż. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie; 2) zasądzić od Prezydenta Miasta Ż. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2011 r. J.J. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ż. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w postaci wykazu uchwał Rady Miasta Ż. za lata 1990-2002 oraz wykazu uchwał Zarządu Miasta Ż. za lata 1990-2002, żądając uznania, iż wspomniany organ pozostaje w bezczynności i zobowiązania go do udostępnienia wnioskowanej informacji. W treści skargi strona podała, że wniosek zawierający powyższe żądanie złożyła w dniu 15 października 2011 r., a pomimo upływu terminu określonego w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) Prezydent Miasta Ż. nie udostępnił jej przedmiotowej informacji ani też nie powiadomił jej w tym terminie o powodach opóźnienia.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Ż. wniósł o jej oddalenie. Organ samorządowy przyznał, że informacja objęta wnioskiem skarżącego nie została mu udzielona. Podkreślił jednak, iż obszerność tej informacji, a zwłaszcza konieczność zmiany formy wykazów uchwał z "papierowej" na elektroniczną (odpowiadającą życzeniu skarżącego) spowodowała, że wnioskodawcy zaproponowano możliwość wglądu do rejestrów w siedzibie Urzędu Miasta, z czego J.J. nie skorzystał. Nadto Prezydent Miasta Ż. podkreślił, iż czynności mające na celu udostępnienie stronie żądanej informacji są w dalszym ciągu podejmowane, jako że pismem z dnia 9 grudnia 2011 r., przesłanym drogą elektroniczną poinformowano ją, że wnioskowana dokumentacja zostanie wydana, jednak za pobraniem opłaty odpowiadającej kosztom jej wytworzenia.

Następnie, to jest w dniu 27 stycznia 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe datowane na 25 stycznia 2012 r., w którym J.J. podniósł, że Prezydent Miasta Ż. w dniu 16 stycznia 2012 r. udostępnił mu informację publiczną stanowiącą przedmiot złożonego wniosku. Równocześnie skarżący zakwestionował zasadność argumentacji podniesionej w odpowiedzi na skargę podkreślając, iż w chwili jej sporządzenia Prezydent Miasta Ż. pozostawał w bezczynności, gdyż uchybił terminowi wynikającemu z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślił też, iż domaganie się uiszczenia opłaty za sporządzenie kserokopii żądanych wykazów jest nieuzasadnione, jako że nie została mu przedstawiona żadna kalkulacja tego kosztu. Nadto strona zaakcentowała, iż w świetle art. 7 ust. 2 w związku z art. 12 ust. 2 pkt 1 przywołanej ustawy z dnia 6 września 2001 r., pobranie opłaty za skopiowanie dokumentów zawierających informację publiczną nie jest dopuszczalne.

W konkluzji omawianego pisma skarżący wniósł o uznanie, że na dzień złożenia skargi, Prezydent Miasta Ż. pozostawał w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji objętej jego wnioskiem. Domagał się przy tym umorzenia postępowania sądowego wobec udzielenia przez wspomniany organ wnioskowanej informacji po złożeniu skargi oraz zażądał zwrotu kosztów postępowania od strony przeciwnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Przepis art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnienie skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W takim przypadku Sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 §1 pkt 3 przywołanej regulacji, zaś skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania sądowego od organu na podstawie art. 201 §1 p.p.s.a.

Należy w tym miejscu podkreślić, że - jak podniesiono w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. (Sygn. akt I OPS 6/08, publ.: ONSAiWSA z 2009 r., Nr 4 poz. 63) - cytowany wyżej art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność - w sprawach określonych w art. 3 §2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. W uzasadnieniu uchwały wywiedziono przy tym, iż wydanie decyzji lub innego aktu przez organ wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy akt ten lub czynność zostały wydane z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. Nie wchodzi tu jednak w grę wydanie wyroku oddalającego skargę, gdyż byłoby to możliwe jedynie w przypadku jej bezzasadności, podczas gdy uwzględnienie skargi w trybie autokontroli dowodzi, iż nastąpiło naruszenie prawa nakazujące jej uwzględnienie, przynajmniej w dniu wniesienia tej skargi do sądu.

Innymi słowy fakt, że organ usunął naruszenie prawa we własnym zakresie, nie upoważnia sądu administracyjnego do wydania wyroku stwierdzającego bezzasadność zaskarżenia czynności organu, lecz oznacza jedynie tyle, iż pomiędzy skarżącym a organem ustał spór co do legalności niepodjęcia w terminie określonego aktu lub czynności. Brak takiego sporu jest równoznaczny z bezprzedmiotowością dalszego postępowania w sprawie.

W niniejszej sprawie, Prezydent Miasta Ż. udostępnił J.J. informacje publiczną w zakresie objętym jego wnioskiem czyniąc to po wniesieniu przez wyżej wymienionego skargi do Sądu. Fakt ten znajduje potwierdzenie w piśmie wspomnianego organu datowanym na 11 stycznia 2012 r. (karta nr 20 akt sprawy) i przede wszystkim w piśmie skarżącego z dnia 25 stycznia 2012 r., w którym oświadczył on wyraźnie, iż uzyskał żądaną informację publiczną w dniu 16 stycznia 2012 r., kiedy to Prezydent Miasta Ż. przesłał mu kserokopie wymienionych we wniosku wykazów uchwał.

W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że w dacie orzekania przez tutejszy Sąd, to jest w dniu 28 lutego 2012 r. nie istniał już przedmiot postępowania sądowego, którym było zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku strony z dnia 15 października 2011 r. Tym samym, postępowanie to stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i §2 p.p.s.a.

O kosztach sądowych, na które składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, orzeczono na podstawie art. 201 §1 p.p.s.a. W myśl tego uregulowania, zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu, także w przypadku umorzenia postępowania, z uwagi na dokonanie przez organ autokontroli zaskarżonego aktu. Omawiany przepis znajduje zastosowanie także w przypadku, gdy w wyniku wniesienia skargi na bezczynność organu, organ wyda akt lub podejmie czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do którego pozostawał w bezczynności (konkluzja taka sformułowana została w cytowanej wyżej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r.).