Wyrok Sądu Najwyższego, sygn. akt III RN 34/99
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 1999-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Powołane przepisy: article: art. 45 ust. 5
journal: Dz.U. 1989 nr 75 poz. 445
law: Ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne.
article: art. 145 par. 1 pkt 5, art. 151 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: poz. 737
journal: Dz.U. 1995 nr 15 poz. 1
Teza: Skoro przepisy dotyczące wznowienia postępowania /art. 145 - art. 153 Kpa/ mają charakter regulacji prawnej nadzwyczajnej i zarazem zupełnej, która - w drodze wyjątku /art. 16 Kpa/ i tylko w ściśle określonych sytuacjach oraz w określonym trybie - dopuszcza możliwość wzruszenia prawomocnej decyzji administracyjnej, należy stanąć na stanowisku, że powinny być one interpretowane w sposób restryktywny.

Dlatego też narusza prawo taka interpretacja art. 151 par. 1 pkt 2 Kpa, w wyniku której /w danym wypadku poprzez nawiązanie do art. 45 ust. 5 ustawy - Prawo celne, przewidującego możliwość przekazania sprawy przez jeden organ celny do rozpatrzenia przez inny organ celny/ organ administracyjny wydaje na podstawie tego przepisu, decyzję uchylającą decyzję dotychczasową i nie podejmuje równocześnie "rozstrzygnięcia o istocie sprawy", lecz przekazuje sprawę do merytorycznego rozstrzygnięcia innemu organowi.

TEZY

Skoro przepisy dotyczące wznowienia postępowania /art. 145 - art. 153 Kpa/ mają charakter regulacji prawnej nadzwyczajnej i zarazem zupełnej, która - w drodze wyjątku /art. 16 Kpa/ i tylko w ściśle określonych sytuacjach oraz w określonym trybie - dopuszcza możliwość wzruszenia prawomocnej decyzji administracyjnej, należy stanąć na stanowisku, że powinny być one interpretowane w sposób restryktywny.

Dlatego też narusza prawo taka interpretacja art. 151 par. 1 pkt 2 Kpa, w wyniku której /w danym wypadku poprzez nawiązanie do art. 45 ust. 5 ustawy - Prawo celne, przewidującego możliwość przekazania sprawy przez jeden organ celny do rozpatrzenia przez inny organ celny/ organ administracyjny wydaje na podstawie tego przepisu, decyzję uchylającą decyzję dotychczasową i nie podejmuje równocześnie "rozstrzygnięcia o istocie sprawy", lecz przekazuje sprawę do merytorycznego rozstrzygnięcia innemu organowi.


SENTENCJA

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Sławomira J. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie z dnia 21 listopada 1997 r. (...) w przedmiocie wymiaru cła na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu - z dnia 10 września 1998 r., I SA/Po 2065/97 oddala rewizję nadzwyczajną.


UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Rewizja nadzwyczajna nie jest zasadna ze względu na naruszenie przez organy celne przepisu art. 151 par. 1 pkt 2 Kpa.

Stosownie do dyspozycji tego przepisu, jeżeli w wyniku wznowienia dostępowania organ administracyjny wyda decyzję uchylającą poprzednią decyzję z przyczyn określonych w art. 145 par. 1 Kpa, to jest on równocześnie obowiązany wydać "nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy". Logika tego rozwiązania legislacyjnego jest w pełni przekonująca. Polega ona na tym, ze odpowiedzialność za nowe rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie powinien przyjąć na siebie ten sam organ, który w wyniku dokonanych uprzednio ocen naprzód uznaje zasadność wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną /art. 149 par. 1 i par. 2 w związku z art. 150 Kpa/, a następnie stwierdza, że istnieją podstawy do uchylenia ostatecznej decyzji w określonej sprawie /art. 151 par. 1 pkt 2 w związku z art. 145 par. 1 Kpa/. Mając przy tym na uwadze, że skoro przepisy dotyczące wznowienia postępowania /art. 145 - art. 153 Kpa/ mają charakter regulacji prawnej nadzwyczajnej i zarazem zupełnej, która - w drodze wyjątku /art. 16 Kpa/ i tylko w ściśle określonych sytuacjach oraz w określonym trybie - dopuszcza możliwość wzruszenia prawomocnej decyzji administracyjnej, należy stanąć na stanowisku, że powinny być one interpretowane w sposób restryktywny. Dlatego też narusza prawo taka interpretacja art. 151 par. 1 pkt 2 Kpa, w wyniku której /w danym wypadku poprzez nawiązanie do art. 45 ust. 5 ustawy - Prawo celne, przewidującego możliwość przekazania sprawy przez jeden organ celny do rozpatrzenia przez inny organ celny/ organ administracyjny wydaje na podstawie tego przepisu, decyzję uchylającą decyzję dotychczasową i nie podejmuje równocześnie "rozstrzygnięcia o istocie sprawy", lecz przekazuje sprawę do merytorycznego rozstrzygnięcia innemu organowi.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 393[12] Kpc w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego (...) /Dz.U. nr 43 poz. 189 ze zm./, orzekł, jak w sentencji.