Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 265/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. w przedmiocie wymierzenia Śląskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Katowicach grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 632/15 uwzględniającego skargę na decyzję w przedmiocie stwierdzenia, w wyniku wznowienia postępowania, wydania z naruszeniem prawa decyzji w sprawie użytkowania obiektu p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 5 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 632/15, po rozpoznaniu skargi A. C. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję.

Pismem z dnia 6 lutego 2018 r. skarżący złożył skargę, w której wniósł o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie powyższego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. Zmianami została objęta również treść art. 154 § 1 P.p.s.a. (art. 1 pkt 42 ustawy zmieniającej). W myśl tego przepisu w wersji obowiązującej do dnia 14 sierpnia 2015 r., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, mogła wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Natomiast obecnie ten przepis stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powyższej regulacji wynika, że od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. Z dniem bowiem wejścia w życie ustawy nowelizującej procedurę sądowoadministracyjną, możliwość skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona do sytuacji, gdy skarga dotyczy wyroku uwzględniającego wcześniejszą skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Tymczasem w niniejszej sprawie tak nie jest, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia z dnia 5 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 632/15 uchylił zaskarżoną decyzję.

Po dniu 15 sierpnia 2015 r. nie ma przepisu, który mógłby stanowić podstawę do rozpoznania przez Sąd niniejszej skargi, zatem skarga taka jest niedopuszczalna. W aktualnym stanie prawnym środkami dyscyplinowania administracji publicznej w załatwieniu sprawy jest obecnie skarga na bezczynność organu lub skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania.

W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.