Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 610/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych od wynagrodzeń pracowników za XI-XII 2011 roku wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

A. W. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych od wynagrodzeń pracowników za XI-XII 2011 roku wraz z odsetkami za zwłokę. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 25 września 2018 r. wpis od skargi został określony w wysokości 500 zł.

We wniosku o prawo pomocy złożonym na formularzu PPF skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek podał, że nie pracuje i nie osiąga żadnego dochodu. Jest osobą niepełnosprawną. Od 2011 r. leczy się psychiatrycznie. Przyjmuje leki antydepresyjne. Jest na utrzymaniu żony, której dochód wynosi 2.600 zł. Żona jest nauczycielem chemii. Małżonkowie mają na utrzymaniu syna – ucznia III klasy technikum.

W następstwie kłopotów finansowych w 2015 r. małżonkowie stracili dom mieszkalny. Obecnie mieszkają w A. w Ośrodku Rekolekcyjnym Wspólnoty Przymierza Rodzin A.. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Wszystkie składniki majątku zostały przeznaczone na spłatę zobowiązań, bądź zajęte w toku egzekucji. Skarżący nie ma żadnych możliwości by zdobyć środki finansowe w celu pokrycia kosztów sądowych.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie rodzinnym z żoną i synem. Według oświadczenia nie posiada żadnego majątku.

Rodzina utrzymuje się z pensji żony wnioskodawcy, z której pokrywane są następujące wydatki: wyżywienie – 1.000 zł, dojazdy do pracy, szkoły i lekarzy - 500 zł, odzież i obuwie – 300 zł, leki – 300 zł, kosmetyki – 200 zł, środki czystości – 100 zł, pomoce szkolne i wydatki szkolne – 200 zł.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący złożył dodatkowe oświadczenie zgodnie z którym pełni nieodpłatnie funkcje prezesa w dwóch organizacjach: 1) A. 2) Spółce z o.o. B.. Oświadczył że spółka zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej w grudniu 2016 r.

Skarżący wyjaśnił że posiada również udziały w Spółce z o.o. C. S., ale wartość rynkowa tych udziałów jest ujemna. Żona wnioskodawcy oświadczyła, że nie posiada rachunku bankowego. Wynagrodzenie pobiera w gotówce.

Skarżący nadesłał wyciągi z rachunku bankowego, z którego wynika, że saldo jest ujemne i na dzień 11 września 2018 r. wynosi -10,90 zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie referendarza wniosek jest uzasadniony. Przed tutejszym sądem zawisły aktualnie dwie sprawy ze skargi A. W.. Wpisy od skarg w obu sprawach wynoszą łącznie 1.000 zł. Odmowa uwzględnienia wniosku pozbawiłaby skarżącego i jego rodzinę znacznej części środków niezbędnych do życia.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AKE.