Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 759/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W.


UZASADNIENIE

W związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą, J. S. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie z urzędu adwokata.

W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu skarżący ujawnił, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 50 m2. Źródłem dochodu wnioskodawcy jest emerytura w wysokości 1064 zł oraz wypłacane mu świadczenia opiekuńcze w wysokości 153 zł. Wnioskodawca ujawnił, że ponosi wydatki na opłacenie czynszu za mieszkanie w wysokości 600 zł, opłacenie energii elektrycznej w wysokości 103 zł, opłacenie telefonu komórkowego w wysokości 100 zł oraz należności dla komornika sądowego w wysokości 345 zł. Z oświadczenia wynika ponadto, że skarżący nie dysponuje żadnymi oszczędnościami i prawami majątkowymi przynoszącymi pożytki, jak również nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem bądź radcą prawnym. Nadmienić należy, że z treści zaskarżonej decyzji, jak również z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych wynika, że J. S. od dłuższego czasu pozostaje pod stałą opieką ośrodka pomocy społecznej, który regularnie udziela mu pomocy finansowej w formie zasiłków celowych na zakup żywności, leków, środków higienicznych, odzieży, opłatę rachunków za energię elektryczną i gaz. Ośrodek opłaca również składkę na ubezpieczenie zdrowotne.

Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy zauważyć należy, że stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).

Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc J. S. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, ta część wniosku o przyznanie prawa pomocy nie podlegała rozpoznaniu.

Odnosząc się do żądania strony skarżącej o przyznanie pełnomocnika z urzędu stwierdzić należało, że skoro jak wynika z zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji, dochód pochodzący ze świadczeń pomocy społecznej oraz pomoc doraźna udzielana wnioskodawcy przez właściwy ośrodek pomocy społecznej jak również niewielki dochód miesięczny w wysokości zaledwie około 1000 zł jest praktycznie jedynym źródłem utrzymania J. S., przyjąć należy, że jego aktualna sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż daje podstawy do przyznania mu adwokata z urzędu. Oczywistym jest, że z ujawnionej emerytury oraz kwot wypłacanych stronie tytułem zasiłków (przy wyliczonych wydatkach) nie byłby on w stanie bez uszczerbku dla swojego utrzymania ponieść kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie adwokata.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o wyżej powołane przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.