Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1246/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Picho po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. 2. przyznać K. R. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie w niniejszej sprawie adwokata o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...].


UZASADNIENIE

W toku postępowania sądowego K. R. skierował do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawca podał, że pozostaje w gospodarstwie domowym z matką. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku, oświadczył, że matka jest właścicielką mieszkania o powierzchni [...] m2. Rodzina utrzymuje się z dochodu w łącznej kwocie [...] zł, na który składają się emerytura matki w wysokości [...] zł oraz dochód doraźny skarżącego w kwocie [...] zł, skarżący oświadczył, że jest bezrobotny. K. R. wyliczył, że łącznie on i matka wydają co miesiąc ok. [...] zł, są to wydatki na opłaty za bilet, telefon, telewizor, zakup gazet, spłatę pożyczki, zakup lekarstw, środków żywności. Wnioskodawca nie ujawnił jakichkolwiek innych oszczędności, jak również nie wykazał, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

W określonych sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący we wskazanych w ustawie postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać kosztów sądowych (wpisu

i opłaty kancelaryjnej) oraz wydatków. Natomiast wydatki za stronę zwolnioną od kosztów sądowych z mocy prawa wykładane są z części budżetu sądu administracyjnego, w zakresie tego zwolnienia. Sprawy o których mowa, wymienia enumeratywnie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a.). I tak w myśl przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., zmienionego ustawą

z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) i mającego zastosowanie

w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 2 tej ustawy, nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych skarżący w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego. Analizując charakter sprawy nie ulega wątpliwości, że skarga K. R. mieści się w katalogu takich spraw. W rezultacie, skarżący w granicach niniejszej sprawy jest z mocy prawa zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Ponieważ w niniejszej sprawie nie istnieje obowiązek ponoszenia przez skarżącego kosztów sądowych, rozpoznanie wniosku w tym zakresie jest zbędne (art. 249 a p.p.s.a.).

Zgodnie natomiast z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny.

Analizując przedstawioną wyżej sytuację majątkową strony referendarz doszedł do przekonania, że skarżący spełnia przesłanki do uwzględnienia jego wniosku

i przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie pracuje a jedynym jego źródłem dochodu jest niewielki przychód. Jakkolwiek matka również uzyskuje dochód z emerytury, jednak jest on w całości wydatkowany na bieżące potrzeby jej i syna. Jednocześnie ze złożonego oświadczenia majątkowego wynika, że wnioskodawca nie uzyskuje jakichkolwiek innych dochodów i oszczędności. W tej sytuacji referendarz sądowy uznał, że K. R. wykazał, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla swojego utrzymania.

Z tego względu, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. b i art. 246 § 1 pkt 2 w zw.

z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.