Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 726/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 122
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 4 pkt 7, art. 7 ust. 1 pkt 5, art. 19 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska Sędziowie Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.) Sędzia WSA Alicja Polańska Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2007 r" sprawy ze skargi A. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za [...] r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez A. Ż. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w S. z [...] utrzymująca w mocy [...] decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] określające w podatku od towarów i usług odpowiednio:

* za [...] zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł,

* za [...] zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł,

* za [...] nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł,

* za [...] zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł.

Za podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano przepisy art2, art 5 ust..1, art 6 ust. 7b, art.. 10 ust. 2, art.. 15 ust. 1, art 18 ust.. 1, art.. 26 ust. 1, art. 27 ust 4 i art. 32 ust 1 ustawy z 8 stycznia 1993 r o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm..)..

W zakresie stanu faktycznego ustalono, że A. Ż. prowadzący działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami spożywczymi i mięsnymi będący podatnikiem VAT nie ujął w ewidencjach sprzedaży ani nie zadeklarował w deklaracjach VAT-7 sprzedaży lokalu handlowego "S" w P. przy ul. [...]. Transakcja sprzedaży dokonana została na rzecz firmy "X" aktem notarialnym z [...] za cenę [...] zł. Nabywca zapłacił należność w dwóch ratach: [...] zł w dniu [...] r. i [...] zł w dniu [...] r.

Ustalono, że przedmiotowy lokal A. Ż. wraz z żoną M. nabyli od Gminy P. aktem notarialnym z [...], za cenę [...] zł, w tym podatek VAT w kwocie [...] zł, co zostało potwierdzone fakturą VAT nr [...] z [...] r. wystawioną przez reprezentujący Gminę Urząd Miejski w P.

Powyższa faktura stanowiła dla podatnika podstawę do odliczenia podatku naliczonego we [...], jednakże podatnik nie dokonał tego odliczenia. Lokal został wprowadzony do ewidencji środków trwałych wg wartości netto i był amortyzowany.

Stwierdzono, że Gmina P. sprzedając w [...] r. lokal handlowy, który był towarem używanym w rozumieniu art. 4 pkt 7 ustawy o VAT, obowiązana był naliczyć podatek VAT, nie było bowiem podstaw do zastosowania zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 7 ust 1 pkt 5 tej ustawy w brzmieniu wówczas obowiązującym, gdyż Gmina nie była faktycznym użytkownikiem tego lokalu, lecz wydzierżawiała go innym podmiotom, tym samym był to składnik majątku związany z prowadzoną przez Gminę działalnością gospodarczą.

Podatnik sprzedając w [...] r. przedmiotowy lokal użytkowy również nie miał prawa do zastosowania zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, gdyż zgodnie z obowiązującym w [...] r. brzmieniem tego przepisu, sprzedaż towarów używanych była zwolniona od podatku VAT pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało sprzedającemu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

W świetle powyższego organy podatkowe zgodnie uznały, że podatnik sprzedając lokal obowiązany był wystawić fakturę VAT i opodatkować sprzedaż podatkiem VAT wg stawki 22%

W konsekwencji ustalono, że obowiązek podatkowy z tytułu tej sprzedaży powstał w [...] r. z chwilą otrzymania zapłaty (art 6 ust. 7b) i dokonano odpowiedniej korekty rozliczenia podatkowego.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik podatnika wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zarzucając, że wydane zostały z naruszeniem:

* zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art, 122 Ordynacji podatkowej poprzez nie podjęcie niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy,

* zasady działania organów podatkowych na podstawie przepisów prawa poprzez wybiórczą analizę przepisów ustawy o VAT.

W uzasadnieniu skargi skarżący kwestionuje stanowisko organów podatkowych, że był uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Urząd Gminy w P. Fakt otrzymania tej faktury nie jest tożsamy - w jego ocenie - z prawem do odliczenia, bowiem ustawa wprowadza ograniczenia w prawie do odliczenia min w przypadku zastosowania błędnej stawki podatku, co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. Zdaniem skarżącego sprzedaż lokalu w [...] r. podlegała zwolnieniu od podatku jako towar używany. Gmina P. była właścicielem lokalu, a nie Urząd Miasta P. Wobec tego Urząd Miasta uzyskując dochody z dzierżawy lokalu był jego użytkownikiem, co stanowi o spełnieniu warunku do zwolnienia od podatku

Tym samym błędnie wystawiona faktura z naliczonym podatkiem nie dawała - zdaniem skarżącego - prawa do jego odliczenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonej decyzji za niezgodną z prawem.

Zarzut naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez nie podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy jest oczywiście bezzasadny, nie wskazano bowiem jakie okoliczności faktyczne nie zostały wyjaśnione, zaś kontrola sądowa wykonania powyższych obowiązków wskazuje, że nie zostały one naruszone, gdyż stan faktyczny sprawy został dokładnie wyjaśniony i ustalony oraz zgodny jest z zebranym materiałem dowodowym, a ponadto - co należy podkreślić - nie był kwestionowany.

Z ustaleń tych wynika bezspornie, że skarżący wraz z małżonką nabyli w [...] r. od Gminy P. lokal użytkowy, co zostało potwierdzone fakturą, w której wykazany został podatek VAT.

Spór sprowadza się do tego, czy Gmina obowiązana była do naliczenia tego podatku.

Nie ma wątpliwości co do tego, że przedmiotowy lokal był towarem używanym w rozumieniu art. 4 pkt 7 ustawy o VAT,

Zgodnie z art.. 7 ust., 1 pkt 5 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w 1995 r, zwolnieniu od podatku VAT podlegała odsprzedaż towarów używanych dokonywana przez użytkownika (...) pod warunkiem, że towary te nie stanowiły składników majątku związanego z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.

Trafne jest stanowisko zaskarżonej decyzji, że Gmina w chwili sprzedaży lokalu nie była jego użytkownikiem, lecz tytko pobierała pożytki cywilne z tytułu czynszu dzierżawnego.

Należy wskazać, że w świetle utrwalonego orzecznictwa NSA za "użytkownika" dokonującego sprzedaży towarów używanych w rozumieniu art. 7 ust 1 pkt 5 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym do końca 1999 r.) uznawany był jedynie taki jego właściciel, który w momencie sprzedaży korzysta z towaru w ten sposób, że faktycznie go używa a nie tylko pobiera z tego towaru pożytki cywilne (np. czynsz) i inne dochody (wyrok z 10 listopada 1999 r. sygn. akt I SA/Wr 1697/99 - ONSA z. 2 z 2001 r. poz 68)".

W sprawie bezsporne jest, że Gmina P. będąc właścicielem lokalu nie korzystała z niego na własny użytek, lecz jedynie czerpała pożytki z jego wydzierżawienia, tym samym nie była uprawniona do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art.. 7 ust. 1 pkt 5 omawianej ustawy i obowiązana była do naliczenia podatku w wystawionej fakturze.

Podniesione w skardze wyodrębnienie Gminy od Urzędu Gminy jest nieuprawnione, bowiem Urząd Gminy jest tylko aparatem wykonawczym zadań Gminy, co wynika z przepisów ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

Zatem prawidłowo wystawiona przez Gminę faktura uprawniała skarżącego do odliczenia naliczonego w niej podatku, co wynika z art. 19 ust 1 i 2 ustawy o VAT.

W konsekwencji skarżący przy sprzedaży przedmiotowego lokalu w [...] r. nie był uprawniony do korzystania ze zwolnienia od podatku przewidzianego w art.. 7 ust..1 pkt 5 omawianej ustawy, ponieważ przy jego nabyciu przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Reasumując zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a nieuzasadniona skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).