Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1613/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 44
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka(spr.), Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2009r., Nr [...] [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 oraz art. 83 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. nr 156 z 2006r. poz. 1118 z późn. zm., zwana dalej Prawem budowlanym) nakazał B. S. całkowitą rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w miejscowości [...], gm. [...].

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego stwierdził uchybienie przez B. S. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2009r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 18 czerwca 2009r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] wpłynęło odwołanie B. S. od decyzji organu I instancji Nr [...] z dnia [...] maja 2009r.

W dniu 7 maja 2009r. przesyłka zawierająca decyzję organu I instancji była awizowana po raz pierwszy, a w dniu 14 maja 2009r. awizowana powtórnie.

Powyższa przesyłka, adresowana do B. S. została zwrócona do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu 22 maja 2009r. z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".

B. S. odebrała faktycznie decyzję - jak wynika z jej podpisu złożonego na egzemplarzu organu powiatowego zaskarżonej decyzji, w siedzibie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] - w dniu 5 czerwca 2009r.

Zdaniem organu II instancji jednak skuteczne doręczenie B. S. zaskarżonej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] nastąpiło w dniu 21 maja 2009r. w trybie art. 44 kpa.

W przedmiotowej sprawie niewątpliwie złożenie powyższego odwołania nastąpiło ze znacznym uchybieniem 14 - dniowego terminu przewidywanego do jego wniesienia, który upłynął w dniu 4 czerwca 2009r. Jakkolwiek skarżąca odebrała osobiście decyzję organu powiatowego w dniu 5 czerwca 2009r., to jednak data ta nie może stanowić podstawy do ponownego rozpoczęcia biegu 14 - dniowego terminu przysługującego do złożenia odwołania.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2006r., sygn. akt: II SA/Wa 1070/06 wskazał, że późniejsze doręczenie decyzji, która została doręczona zastępczo, nie powoduje otwarcia od początku dla strony terminu do wniesienia odwołania.

Ponadto organ odwoławczy wskazał, że strona jednocześnie nie skorzystała z możliwości wystąpienia o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w trybie art. 58 Kpa.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła B. S. wnosząc o jego uchylenie.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że licząc termin odwoławczy od dnia faktycznego doręczenia jej decyzji rozbiórkowej, został zachowany.

Zdaniem B. S. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego skoncentrował się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia tylko i wyłącznie na opisanym w art.44 Kpa przypadku tzw. fikcji prawnej doręczenia kwestionowanej decyzji PINB czym naruszył art.6, art.7, art.8, art9, art11, art.77§1 i art.80 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Odnosząc się do przywołanego w uzasadnieniu postanowienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca podniosła, że w identycznym przypadku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał jednak rację inwestorowi, a nie [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego (wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 grudnia 2006r. sygn. akt

VII SA/Wa 1872/06)

B. S. przywołała także uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego w z dnia 10 czerwca 1986r., svan akt III ARN 7/86 (OSNCP 1987, Nr 9 poz. 143), w którym wskazano, że w przypadku odebrania przez adresata przesyłki datą doręczenia będzie dzień jej odbioru, a nie fikcyjna data wynikająca z treści przepisu art.44.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 44 kpa, a w konsekwencji i art. 134 kpa.

Postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania zostało wydane po ustaleniu przez organ, że decyzja nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. została doręczona skarżącej zastępczo w dniu 21 maja 2009 r. w trybie art. 44 kpa.

Doręczenie przewidziane w tym przepisie określone jest jako doręczenie zastępcze stwarzające domniemanie doręczenia i ma na celu usunięcie przeszkody w dalszym prowadzeniu postępowania administracyjnego.

Przesłanką zastosowania przepisu art. 44 kpa jest "niemożność doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43kpa". Niemożność obejmuje sytuacje, w których adresatowi będącemu osobą fizyczną nie doręczono pisma w żadnym z miejsc przewidzianych w art. 42. Niemożność doręczenia dotyczy przypadku, w którym doręczający nie zastał adresata pisma (adresat był nieobecny). Niemożność doręczenia zaś w sposób wskazany w art. 43 kpa dotyczy sytuacji, w których doręczający nie zastał dorosłego domownika strony, jego sąsiada lub dozorcy.

Podmiot doręczający powinien umieścić zawiadomienie w skrzynce na korespondencję o złożeniu pisma na okres siedmiu dni we wskazanym urzędzie pocztowym. W przypadku, gdy adresat pisma nie podjął przesyłki w terminie 7 dni, wówczas doręczający jest obowiązany pozostawić powtórnie zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pisemnego zawiadomienia.

Adresat musi być zatem zawiadomiony w sposób niebudzący wątpliwości zarówno o pozostawieniu pisma, miejscu, gdzie może je odebrać, jak i terminie odbioru.

Brak takiego zawiadomienia lub wątpliwość czy zostało ono dokonane, czyni doręczenie zastępcze bezskutecznym.

Wobec tego, że w aktach administracyjnych brak jest druku dowodu doręczenia, nie sposób ustalić przyczyny nieoddania przesyłki adresatowi, która uzasadniałaby złożenie przesyłki w oddawczej skrzynce pocztowej. Na kopercie jest jedynie adnotacja o pierwszym awizo dnia 7 maja 2009 r. i drugim awizo dnia 14 maja 2009 r. oraz nieczytelny podpis przy pieczątce "zwrot do nadawcy, nie podjęto w terminie". Przede wszystkim zaś brak jest w aktach zwrotnego poświadczenia odbioru zawierającego informację o czynnościach doręczającego (przez niego wypełnionego).

W tej sytuacji skoro nie wiadomo, jak działał doręczający, doręczenia nie można uznać za dokonane (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28.06.2001 r. II SA 2871/00).

Okoliczność nieudanych prób dokonania doręczeń w trybie art. 42 i 43 kpa powinna znaleźć odzwierciedlenie na druku dowodu doręczenia.

Z tych względów organ nie miał podstaw do uznania, że decyzja o rozbiórce została doręczona skutecznie w trybie określonym w art. 44 kpa z dniem 21 maja 2009r. oraz że termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 4 czerwca 2009 r.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w wyroku.