Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 322/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia F G C Sp. z o.o. w O M na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W z dnia 29 stycznia 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 2542/15 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F G C Sp. z o.o. w O M na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W odmówił wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi F G C Sp. z o.o. w O M na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [..] marca 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Sąd I instancji powołał się na informacje podane przez Spółkę we wniosku, z których wynika, że zapłata wymierzonej kary pieniężnej w kwocie 48.000 zł spowoduje utratę płynności finansowej, a w konsekwencji konieczność wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. Spółka wskazała, że łączna kwota wymagalnych kar pieniężnych, nałożonych na Spółkę wynosi 1.224.000,00 zł. Zaskarżona decyzja stanowi podstawę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a w razie sprzedaży egzekucyjnej majątku Spółki, jego odzyskanie będzie niemożliwe.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, Sąd I instancji stwierdził, że przedłożone przez skarżącą dokumenty nie świadczą o utracie przez nią płynności finansowej. Wręcz przeciwnie, ich analiza prowadzi do wniosku, że Spółka osiąga przychody i posiada majątek znacznej wartości. Spółka nadal prowadzi działalność gospodarczą. Skarżąca w 2014 r. uzyskała przychód w kwocie 1.688.950,20 zł oraz poniosła koszty podatkowe w wysokości 1.745.404,46 zł. Istotne jest przy tym to, że w pierwszym kwartale 2015 r. Spółka kontynuowała prowadzenie działalności gospodarczej, uzyskując za pierwsze cztery miesiące 2015 r. przychód w wysokości 867.268,28 zł. W rachunku zysków i strat wskazano, że w roku obrotowym 2015 r. – według stanu na dzień 30 kwietnia 2015 r. – Spółka wykazała zysk netto w wysokości 91.406,56 zł. Z wyciągów z rachunku bankowego spółki za luty, marzec, kwiecień i maj 2015 r. wynika, że spółka dokonywała w każdym z tych miesięcy kilkudziesięciotysięcznych wpłat pieniężnych na swoje konto oraz wykonywała przelewy (w wysokości od kilku do kilkudziesięciu tysięcy złotych) na rzecz swoich kontrahentów. Istotnego znaczenia nie ma przy tym zawiadomienie z dnia 17 czerwca 2015 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego Spółki, skoro dochodzone w związku z tym zawiadomieniem należności wynoszą 34.173,20 zł, a z wyciągów z rachunku bankowego wynika, że Spółka oraz prezes jej zarządu dokonywali w każdym miesiącu wpłat na to konto w wysokości na ogół znacznie przekraczającej wspomnianą kwotę (tj. 50.500 zł w lutym 2015 r., 112.600 zł w marcu 2015 r., 22.300 zł w kwietniu 2015 r., 122 000 zł w maju 2015 r.).

Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o przeprowadzenie dowodów z załączonych dokumentów w postaci protokołów zajęcia ruchomości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie, polegające na błędnym ustaleniu, że w sprawie w razie wykonania zaskarżonej decyzji nie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że uwadze Sądu I instancji uszło, że o ile zapłata oznaczonej w zaskarżonej decyzji kary pieniężnej ma charakter odwracalny, to w przypadku przeprowadzenia egzekucji z ruchomości spółki (automatów do gier) i ich sprzedaży egzekucyjnej, dojdzie do trwałego i nieodwracalnego skutku w postaci definitywnego pozbawienia spółki istotnego składnika jej mienia. Obawa przeprowadzenia w oparciu o zaskarżoną decyzję egzekucji z ruchomości nie jest zaś bezpodstawna, gdyż wobec skarżącej już prowadzone są liczne egzekucje z ruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

Podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie wymierzenia skarżącej spółce kary pieniężnej w wysokości 48.000 zł.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd I instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Zasadnie WSA stwierdził, że analiza dokumentów finansowych Spółki prowadzi do wniosku, że nadal prowadzi ona działalność gospodarczą i osiąga przychody. Spółka na dzień 30 kwietnia 2015 r. wykazała zysk netto w kwocie 91.406,56 zł. Z wyciągów z rachunku bankowego Spółki wynika, że Skarżąca reguluje bieżące zobowiązania finansowe i wydatkuje znaczne kwoty. Na rachunku odnotowano następujące wypłaty: 12 lutego 2015 r. kwota 3.050 zł za wynajem samochodu, 12 lutego 2015 r. kwota 3.690 zł za obsługę prawną, 23 marca 2015 r. kwota 39.802,68 za obsługę prawną, 19 marca 2015 r. kwota 2.241,68 za czynsz, 19 marca 2015 r. kwota 2.460 zł za obsługę księgową, 6 marca 2015 r. kwota 49.318,62 zł za doradztwo prawne. Na rachunku Spółki widoczne są też znaczne wpływy: 11 lutego 2015 r. kwota 43.500 zł w tytule podano "wpłata obrót", 20 marca 2015 r. kwota 37.000 zł w tytule podano "wpłata", 6 marca 2015 r. kwota 54.000 w tytule podano "wpłata". Powyższe informacje nie pozwalają na przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Do zażalenia skarżąca załączyła protokoły zajęcia i odbioru ruchomości w postaci automatów. Okoliczność ta nie ma jednak znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. NSA na obecnym etapie postępowania nie rozpatruje bowiem ponownie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, ale bada zgodność z prawem działania Sądu I instancji, a więc rozstrzyga na podstawie stanu, jaki istniał w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Natomiast oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uniemożliwia ponowienia wniosku w razie zmiany okoliczności, co wynika z treści art. 61 § 4 p.p.s.a.

W ocenie NSA nie można uznać, by w świetle przedstawionych przez spółkę dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, uprawdopodobniła ona wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.