Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 945/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-09-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi: [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Spółka w skardze na powyższą decyzję wniosła o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że jest to uzasadnione niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżącej w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem spółki wykonanie decyzji stanowiłoby realne zagrożenie ekonomiczne, gdyż wskazana decyzja opiewa na kwotę [...] zł – co przy kapitale zakładowym wynoszącym [...] zł doprowadziłoby do całkowitej utraty płynności finansowej i całkowitego uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: "p.p.s.a." wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może być udzielona stronie skarżącej ochrona tymczasowa, poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., może nastąpić wyłącznie w razie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jej sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w tym przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego.

Sąd stwierdza, że spółka nie uzasadniła przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie wniosku sprowadza się głównie do ogólnych wywodów oraz zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji. Spółka nie wykazała sytuacji finansowej, która potwierdzałaby, że wykonanie aktu spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody. Do wniosku nie dołączyła też odpowiednich dokumentów źródłowych, a w tym zakresie sąd nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania spółki.

Sąd wyjaśnia również, że same obawy dotyczące utraty możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, czy utraty płynności finansowej nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji. Natomiast kwestia zgodności bądź braku zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może być badana w toku postępowania wpadkowego, jakim jest postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Przesłanki umożliwiające to wstrzymanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 61 § 3 p.p.s.a.) nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania podatkowego. Stąd powołanie się przez skarżącą m. in. na to, że decyzja jest wydana z rażącym naruszeniem prawa - nie mogło doprowadzić do pożądanego skutku w postaci wstrzymania wykonania decyzji.

Wobec powyższego, sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.