Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 883/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 § 2, art. 58§ 1pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2011r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011r., nr [...]. Pismem tym organ odniósł się do podania strony z dnia [...] września 2011r., w którym strona wytknęła błędy w konkluzjach pism Kolegium, zwracając szczególną uwagę na pismo wyjaśniające organu z dnia [...] sierpnia 2011r., nr [...] zawierające, zdaniem strony, "rzeczy niestworzone przedstawiające bezwstydnie, ordynarnie, wulgarnie i po chamsku, bezczelnie, nonszalancko", dotyczące jej interesu w zakresie otrzymania pomocy socjalno-bytowej. Organ poinformował stronę o zakresie swojej właściwości rzeczowej, wynikającej z ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, m.in. że kolegia rozpatrują merytorycznie indywidualne sprawy administracyjne w zakresie odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, a także wniosków o stwierdzenie nieważności i wznowienia postępowania administracyjnego. Kolegium nie jest przy tym organem nadzoru nad organami gmin.

Nadto organ wyjaśnił stronie, że Kolegium jest zobowiązane rozpoznawać żądania strony zgodnie z obowiązującymi przepisami, tj. kwalifikować je zgodnie z zapisami ustawy kierując się przy tym merytoryczną treścią żądania, a nie sposobem, w jakim są one tytułowane przez podmiot wnoszący środek prawny. Organy mogą orzekać tylko w zakresie własnych kompetencji, natomiast nie ustosunkowanie się do powyższego stanowi rażące naruszenie prawa przez organ administracji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie argumentując, że pismo z dnia [...] października 2011 r., za jakie należy uznać stanowisko organu w niniejszej sprawie, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych.

Na marginesie należy wskazać, że postanowieniem z dnia 30 listopada

2011 r. (sygn. akt II SA/Go 819/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę D.B. na wskazane wyżej pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość sądu określa przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), który stanowi,

iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270

z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych.

W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach,

w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

W pierwszej kolejności należało rozważyć, czy zaskarżone przez D.B. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011 r. jest aktem lub czynnością o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 8 P.p.s.a. Z analizy treści zaskarżonego pisma, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wynika w sposób jednoznaczny, iż nie może być uznane za decyzję administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.), czy też postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.) oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 P.p.s.a. W dalszej kolejności należało więc rozważyć czy mieści się ono w kategorii "innych aktów lub czynności" organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:

1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,

2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu,

3) mają charakter publicznoprawny oraz

4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk,

A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31).

Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji

a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32).

Skierowane do skarżącej pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego

z dnia [...] października 2011 r., nr [...] nie posiada tej ostatniej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej. Zaskarżone pismo Kolegium ma charakter wyjaśnień udzielonych stronie w ramach wymiany korespondencji, a jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, co prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega odrzuceniu.