Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 292/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-04-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia 14 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

D. G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia 14 lutego 2013 r. (nr [...]) utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia 28 listopada 2012 r. (nr [...]) o odmowie nadania jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

Wnioskiem z dnia 11 marca 2013 r. skarżąca wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji twierdząc, że Dyrektor Powiatowego Zespołu Szkół Nr [...] w K. wykonując między innymi zaskarżoną decyzję rozwiązał z nią umowę o pracę za wypowiedzeniem. W ocenie skarżącej wykonanie decyzji spowoduje dla niej nieodwracalne skutki, gdyż rozwiązanie umowy o pracę doprowadzi do tego, iż z dniem 1 września 2013 r. nie będzie już wykonywać zawodu nauczyciela. W przypadku zatem wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, przy jej jednoczesnym wykonaniu, będzie miała jedynie możliwość dochodzenia odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę. Wskutek wykonania zaskarżonej decyzji nie będzie już wykonywać zawodu nauczyciela i awansować na dalszy stopień – nauczyciela mianowanego.

W odpowiedzi na wniosek skarżącej [...] Kurator Oświaty stwierdził, że nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż nie stanowi ona aktu podlegającego wykonaniu. W szczególności nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skarżący uprawniony jest jednak do złożenia stosownego wniosku o udzielenie mu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Badaniu przez sąd administracyjny podlegają zatem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak jest natomiast podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności złożonej skargi.

W orzecznictwie przyjmuje się, że osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r. II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r. II OZ 766/08, LEX nr 493672). Chodzi tu o uprawdopodobnienie zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno zatem być wykazane przez wnioskodawcę.

W niniejszej sprawie skarżąca wskazywała, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi ją możliwości pracy jako nauczyciel.

Sąd nie podziela tego poglądu.

Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że wniosek o wstrzymanie decyzji dotyczy rozstrzygnięcia o odmowie nadania skarżącej stopnia awansu zawodowego. Tymczasem wykonalność o jakiej mowa w powołanych przepisach oznacza doprowadzenie do stanu rzeczy zgodnego z aktem administracyjnym bądź przez dobrowolne działanie bądź w trybie przymusowym. Przedmiotem wstrzymania mogą być wyłącznie takie akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne. Innymi słowy, wykonalność dotyczy aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Cechy wykonalności nie posiadają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania określonego w nich stanu faktycznego lub prawnego nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296; R. Hauser, M. Wierzbowski [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H.Beck, Warszawa 2011, s. 328-329). Decyzje odmowne – jak słusznie wskazał organ odwoławczy – nie wiążą się z obowiązkiem działania, zaniechania czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Same przez się nie wywołują żadnych skutków materialnoprawnych.

Wnioskowana o wstrzymanie decyzja jest decyzją odmowną wydaną w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego. W związku z powyższym nie sposób przyjąć, że rozwiązanie umowy o pracę ze skarżącą wiąże się z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Należy zwrócić uwagę, że przedmiotowa decyzja, choć nie nadaje skarżącej wnioskowanego stopnia awansu zawodowego (nauczyciela mianowanego), to sama w sobie też nie pozbawia jej uprawnień do wykonywania zawodu nauczyciela i posiadanego dotychczas stopnia awansu zawodowego (nauczyciela kontraktowego).

Na marginesie Sąd wyraża pogląd, że nawet gdyby hipotetycznie przyjąć tok rozumowania skarżącej, to stwierdzić należy, że nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie jej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, tj. wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W przypadku uchylenia przez Sąd kwestionowanych rozstrzygnięć skarżąca będzie mogła występować o uzyskanie stopnia nauczyciela mianowanego. Natomiast ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zmieniłoby nic w sytuacji prawnej i faktycznej skarżącej, a w szczególności nie prowadziłoby do przywrócenia do pracy lub zmiany okresu wypowiedzenia.

Mając na względzie wskazane wyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.