Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 566/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 73 par. 4, art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, 2, art. 57 par. 1, art. 87 par. 2, art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Inspektor Sanitarny z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2019 P. P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Zachodniopomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. , z dnia [...] nr [...], w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II, z dnia 13 czerwca 2019 r., pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi i jej odpisu lub nadesłanie dwóch odpisów własnoręcznie podpisanej skargi oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu, do działania w imieniu strony skarżącej, w sprawie przed sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.

Przesyłka listowa, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, wróciła do Sądu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Na kopercie znajdowała się adnotacja doręczyciela, z której wynikało, że 24 czerwca 2019 r. nie zastał adresata w miejscu doręczenia, w związku tym w skrzynce oddawczej adresata zostawił zawiadomienie o tym, że przesyłkę pozostawiono we wskazanej placówce pocztowej, a następnie w dniu 2 lipca 2019 r. ponowiono awizo. Analiza zapisów doręczyciela na przesyłce wskazuje, że była ona awizowana prawidłowo, zatem doręczenie – stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a. należało uznać za dokonane z dniem 8 lipca 2019 r.

Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2019 r., sąd odrzucił skargę P. P.. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 sierpnia 2019 r., na adres wskazany w skardze.

Pismem z dnia 28 sierpnia 2019 r. skarżący, za pośrednictwem pełnomocnika, złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że dopiero z treści ww. postanowienia dowiedział się, że zostało do niego wysłane wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, które zostało skierowane na adres ul. [...]/9 P., podczas gdy adres ten jest nieaktualny od półtora roku i nigdy nie został wskazany jako adres do doręczeń w niniejszej sprawie. Prawidłowy adres, tj. ul. [...]/4 P., został wskazany na kopercie, w której została wysłana skarga. Niezależnie od tego, pełnomocnik skarżącego wskazał, że od osoby mieszkającej obecnie po ww. adresem uzyskał informację, że zarówno pierwsze, jak i drugie awizo nie zostało jej nigdy dostarczone. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, w sprawie zachodzą zatem przesłanki do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przesłankami przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, które muszą wystąpić łącznie, są zatem: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi, dokonanie czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie oraz złożenie przedmiotowego wniosku w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia. Niedopełnienie chociażby jednego z wyżej wymienionych warunków skutkuje odmową przywrócenia terminu.

Kryterium braku winy strony, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem wnioskodawcy do wykazania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego zaniedbania. O braku winy można mówić tylko wtedy, gdy dokonanie czynności stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Jednocześnie wskazać należy, że odpowiedzialność za działania i zaniechania pełnomocnika obciąża stronę i w żadnym wypadku nie uwalnia strony od winy w niezachowaniu terminu (vide: postanowienie SN z dnia 15 marca 2000 r. II CKN 554/00 - LEX nr 51986).

W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił, tj. nie wykazał w sposób niebudzący wątpliwości, że nieuzupełnienie przez niego braków formalnych skargi w ww. terminie nastąpiło bez jego winy.

Na wstępie należy wyjaśnić, że wymagania stawiane pismom procesowym składanym w postępowaniu sądowoadministracyjnym zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do § 1 tego przepisu, każde pismo strony powinno zawierać:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2) oznaczenie rodzaju pisma;

3) osnowę wniosku lub oświadczenia;

4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;

5) wymienienie załączników.

Pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku:

1) gdy jest pierwszym pismem w sprawie:

a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników,

b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub

c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania,

d) oznaczenie przedmiotu sprawy;

2) dalszych pism procesowych - sygnaturę akt.

Wymagania formalne stawiane skardze określa z kolei art. 57 § 1 p.p.s.a., stanowiąc, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:

1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;

3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

W niniejszej sprawie skarżący reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, występującego na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa procesowego. W pierwszym piśmie procesowym, jakim jest skarga, w stopce pisma umieszczony został adres kancelarii pełnomocnika "Kancelaria radcy prawnego [...], ul. [...]/9". Adres ten rzeczywiście różni się od adresu wskazanego na kopercie, w której została nadesłana skarga. Niemniej jednak, zważywszy na treść przytoczonych wyżej regulacji wiążący – w ocenie sądu, charakter ma adres wskazany w treści pisma procesowego, którego wskazanie, jako że skarga jest pismem inicjującym postępowanie przed sądem administracyjnym, było obowiązkiem wnoszącego skargę, o czym stanowi przytoczony art. 46 § 2 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a.

Bez znaczenia przy tym, zdaniem sądu, pozostaje, w którym miejscu (w stopce, czy w treści pisma procesowego) adres ten został umieszczony. Nie jest rolą sądu ustalanie, czy adres, który strona zamieściła na kopercie jest tożsamy z adresem wskazanym w skardze, ani tym bardziej rozstrzyganie, który z tych adresów (w przypadku, gdy w piśmie i na kopercie znajdują się różne zapisy w tym zakresie) jest prawidłowy. Zwłaszcza w sytuacji, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, który powinien z założenia mieć świadomość konsekwencji wskazania adresu w piśmie procesowym.

Dlatego też przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została wysłana na adres pełnomocnika wskazany w stopce skargi. Przesyłka ta zwrócona została przez Pocztę - jako nieodebrana w terminie przez adresata. Z opisu pracownika Poczty na kopercie zwróconej do akt wynika, że doręczenie pisma sądowego odbyło się w sposób prawidłowy, pismo było dwukrotnie, w odstępie 7 dni, awizowane, o czym informowano pełnomocnika zawiadomieniem pozostawionym w oddawczej skrzynce pocztowej. Co istotne, na kopercie nie została podana informacja, że adresat jest pod tym adresem nieznany. W związku z powyższym, doręczenie wezwania Sądu stało się skuteczne dla strony z dniem 8 lipca 2019 i od tej daty należało liczyć termin 7 dni na wykonanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, a wobec ich nieuzupełnienia - skargę odrzucono.

W rozpoznawanym wniosku pełnomocnik skarżącego zakwestionował fakt umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomień o pozostawieniu przesyłki sądowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w placówce pocztowej. Należy podkreślić, że nieprawidłowość doręczenia nie jest przesłanką przywrócenia terminu, gdyż jeśli strona ma w tym zakresie rację i doręczenie nie było prawidłowe, to termin do wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, liczony od doręczenia, w ogóle nie rozpoczął biegu. Okoliczność ta nie została jednak przez pełnomocnika skarżącego w żaden sposób uprawdopodobniona, chociażby poprzez złożenie reklamacji u operatora pocztowego. Na marginesie należy zwrócić uwagę, iż postanowienie odrzucające skargę zostało również doręczone na adres ul. [...]/9 P. i zostało odebrane przez T. Z., co wskazywać by mogło, że związki pełnomocnika skarżącego z tym adresem nie zostały zerwane.

Podsumowując, stwierdzić należy, że nie została spełniona jedna z obligatoryjnych przesłanek do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do jej dokonania. Pozostałe przesłanki, tj. złożenie wniosku w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dokonanie czynności, dla której ustanowiony został przywracalny termin, uznać należy za spełnione.

W tych okolicznościach, na mocy art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.