Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 859/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Pozostawiono wniosek bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 257,  art. 252, art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sylwester Golec, po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych sprawy ze skargi D. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r. postanawia pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

D. D. ("Skarżący"), wnioskiem zawartym w piśmie z 10 marca 2012 r., zwrócił się o zwolnienie z opłaty sądowej, ze względu na trudną sytuację finansową , tj. brak stałego przychodu.

Referendarz sądowy, pismem z 20 kwietnia 2012 r. zażądał od niego udzielenia dodatkowych informacji o jego kondycji majątkowej oraz nadesłania wypełnionego formularza PPF – w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania - który z woli ustawodawcy jest niezbędny do rozpoznania wniosku.

Skarżący odebrał wezwanie referendarza 10 maja 2012 r., co wynika z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru, dołączonego do akt sprawy (k. 71 akt sądowych). Referendarz sądowy wskazał, że pomimo upływu wskazanego terminu, Skarżący nie przekazał żądanych dokumentów, w szczególności wypełnionego formularza PPF.

Z tych względów, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." referendarz sądowy zarządzeniem z 5 czerwca 2012 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Skarżący pismem z dnia 18 czerwca 2012 r. wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia oraz zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnia braków wniosku.

Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał Skarżącego do udzielenia dodatkowych informacji o jego kondycji majątkowej. W wyznaczonym terminie Skarżący nie nadesłał żądanych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania.

Zgodnie z przepisem art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru – w tym przypadku PPF. Konsekwencje niezłożenia wniosku w takiej właśnie formie reguluje art. 257 p.p.s.a., stanowiący, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że warunkiem rozpoznania merytorycznego wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest złożenie tego wniosku na urzędowym formularzu PPF. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru (k. 71 akt sądowych) Skarżący otrzymał w dniu 10 maja 2012 r. wezwanie do nadesłania wypełnionego formularza PPF. Skarżący został pouczony, iż niedokonanie tej czynności w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, będzie skutkować pozostawieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Jednocześnie doręczono Skarżącemu formularz PPF. Ponadto w wykonaniu zarządzenia z dnia 25 czerwca 2012 r., wezwano Skarżącego o nadesłanie dodatkowych informacji o jego stanie majątkowym. Skarżący jednak w zakreślonym przez referendarza sądowego terminie, ani terminie późniejszym, nie przedstawił stosownego formularza oraz stosownych dokumentów potwierdzających jego sytuację majątkową. Tymczasem dopóki formularz taki nie zostanie złożony, dopóty wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie może być rozpoznany.

Z tej przyczyny, Sąd na podstawie art. 257 w związku z art. 252 p.p.s.a. i art. 260 p.p.s.a. postanowił jak na wstępie.