Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 134/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Szaniecka /spr./ Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 07 września 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi A. i J.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] r. Nr [...] znak: [...] II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących kwotę 500,- zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ B.Drzazga /-/ A.Zieliński /-/ J.Szaniecka


UZASADNIENIE

Starosta decyzją z [...] r. nr [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy prawo budowlane oraz w oparciu o art. 46 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 48 ust. 2 pkt 1 i art. 32 ustawy prawo ochrony środowiska zatwierdził projekt budowlany i wydał decyzję pozwolenie na budowę inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie warsztatu ślusarskiego na galwanizernię wraz z oczyszczalną ścieków z galwanizerni - kategoria XVIII, na terenie działki o numerze ewidencyjnym [...] położonej w S. przy ul. [...].

Organ zobowiązał inwestora J. H. w szczególności do zachowania warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych zgodnie z przepisami bhp obowiązującymi w budownictwie oraz uzgodnieniami projektu. Na inwestora nałożony został obowiązek uzyskania, przed oddaniem inwestycji do użytku, pozwolenia na emisję pyłów i gazów do powietrza, pozwolenia wodno-prawnego na odprowadzanie oczyszczonych w separatorze ścieków deszczowych do rowu melioracyjnego oraz dokumentów świadczących o uregulowaniu gospodarki odpadami, a także obowiązek wykazania wykonania ogrodzenia od strony północno-zachodniej.

Organ I instancji uzasadniał, że decyzję wydał w oparciu o ustalenia zawarte w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego terenu obejmującym także lokalizację przedmiotowej inwestycji. Miejscowy plan zatwierdzony został uchwałą Rady Miejskiej Nr XXXVI/259/97 z dnia 17 czerwca 1997r. i ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Województwa Poznańskiego Nr 27/1998, poz. 426. Przedmiotowa działka oznaczona jest symbolem MNR - oznaczającym tereny przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne oraz działalność gospodarczą.

W oparciu o opinię wyrażoną przez Państwowego Inspektora Sanitarnego inwestor zobowiązany został do sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Projekt budowlany wraz z raportem został uzgodniony przez Państwowego Inspektora Sanitarnego decyzją z dnia [...] r.

Organ wskazał, że strony postępowania zostały powiadomione o toczącym się postępowaniu, podano do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku o wydanie decyzji oraz o możliwości składania uwag i wniosków. W ustawowym terminie nie wpłynęły żadne uwagi i wnioski społeczeństwa oraz od stron postępowania.

Na skutek odwołań od powyższej decyzji Starosty wniesionych przez P. i U.S., L. i S.N. i A.S. Wojewoda decyzją z dnia [...] r. Nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania.

Wojewoda motywował, że projekt budowlany nie uwzględniał wytycznych zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko. Prócz tego projekt budowlany okazał się niespójny z projektami technologicznymi. Przebudowa istniejącego warsztatu na galwanizernię w ocenie Wojewody stanowi zmianę jego sposobu użytkowania. Wobec tego wymagana jest ekspertyza techniczna w związku z zamiarem zainstalowania nowych linii technologicznych. Decyzja Starosty nie nakładała także na inwestora obligatoryjnego wymogu uzyskania ostatecznej decyzji, pozwolenia na użytkowanie budowli oraz odrębnie dla oczyszczalni ścieków zaliczonych do kategorii XXX.

Starosta, po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 prawa budowlanego a także w oparciu o art. 46 ust. 1, 2 pkt 2, art. 48 ust. 2 pkt 1 i art. 32 prawa ochrony środowiska zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie warsztatu ślusarskiego na galwanizernię - kategoria XVIII wraz z oczyszczalnią ścieków z galwanizerni o kategorii XXX.

Organ I instancji zobowiązał inwestora J.H. w szczególności do uzyskania przed przystąpieniem do użytkowania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie oraz do uzyskania od Starosty pozwolenia na emisję pyłów i gazów do powietrza, pozwolenia wodno-prawnego na odprowadzenie oczyszczonych w separatorze ścieków deszczowych do rowu melioracyjnego oraz dokumentów świadczących o uregulowaniu gospodarki odpadami oraz nakazał wykonanie pełnego ogrodzenia od strony północno-zachodniej. Organ zobowiązał również inwestora do przedłożenia analizy porealizacyjnej dokonanej po wstępnym uruchomieniu zakładu, a przed przystąpieniem do jego użytkowania. Analiza powinna dotyczyć w szczególności emisji gazów i pyłów do powietrza, emisji hałasu oraz postępowania ze ściekami technologicznymi i deszczowymi oraz zabezpieczeń przed ich szkodliwym działaniem na środowisko.

Organ I instancji motywował, że planowana przez inwestora inwestycja zaliczona jest do mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zatem organ przeprowadził postępowanie również z uwzględnieniem przepisów dotyczących ochrony środowiska. Inwestor zobowiązany został do przełożenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko oraz uzupełnił braki projektu budowlanego stanowiące podstawę uchylenia poprzedniej decyzji Starosty.

W związku ze zmianą przepisów ustawy ochrony środowiska, w nawiązaniu do treści art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw, inwestor złożył wniosek o zastosowanie w postępowaniu z zakresu ochrony środowiska w niniejszej sprawie dotychczasowych przepisów.

W toku postępowania przed organem I instancji właściciele działek sąsiadujących z działką inwestora podnosili obawy co do szkodliwego oddziaływania inwestycji na środowisko i wnosili o traktowanie ich jako strony w postępowaniu administracyjnym. Starosta uznał, że zgłoszone uwagi i sprzeciwy stron postępowania oraz mieszkańców nie znalazły potwierdzenia w przedłożonym i uzgodnionym z innymi organami raporcie o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Jego autor stwierdził, że realizacja inwestycji nie spowoduje istotnej zmiany w oddziaływaniu na klimat akustyczny oraz stan zanieczyszczenia powietrza i nie będzie powodowała uciążliwości dla środowiska.

Organ I instancji argumentował, że o lokalizacji inwestycji mieszkańcy mieli również szansę zdecydować wnosząc stosowane uwagi na etapie uchwalania obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Obowiązujący w rejonie ulic [...] – [...] miejscowy plan, zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej z dnia 17 czerwca 1997r. Nr XXXVI/259/97 (Dz.U. Woj. Poznańskiego Nr 27/1998, poz. 426) nie zakazuje realizacji na terenie objętym inwestycją prowadzenia działalności gospodarczej zaliczanej do mogącej negatywnie oddziaływać na środowisko, np. galwanizerni. Organ I instancji zdecydował o nałożeniu na inwestora obowiązku przedłożenia analizy porealizacyjnej, dotyczącej w szczególności emisji gazów i pyłów do powietrza, emisji hałasu oraz postępowania ze ściekami technologicznymi i deszczowymi oraz zabezpieczeń przed ich szkodliwym oddziaływaniem na środowisko przed uzyskaniem przez inwestora decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli A. i J.S., którzy zarzucili, iż nie dopełniono wymogu uzyskania od nich zgody na rozpoczęcie inwestycji oraz oświadczyli, iż zdecydowanie takiej zgody nie wyrażają. Argumentowali, iż galwanizernia będzie dodatkowym groźnym źródłem emisji szkodliwych związków. Raport natomiast jest niepełny i lakoniczny w przedmiocie ochrony biosfery i krajobrazu, nie uwzględnił sposobu zagospodarowania działki należącej do odwołujących. Wskazywali, że biegły nie uwzględnił pełnego wpływu inwestycji na drzewa ozdobne i owocowe posadowione na ich działce oraz żyjącej tam flory i fauny. Kwestionowali także prawidłowość wniosków przyjętych przez biegłego w pozostałym zakresie.

Odwołujący podnieśli, iż planowana inwestycja nie obejmie swoim oddziaływaniem jedynie działki inwestora, a będzie szkodliwie oddziaływać poza jej granicami, zwłaszcza na powietrze i glebę, w tym również emitować nadmierny hałas.

Wojewoda decyzją z dnia [...] r. Nr [...] po ponownym rozpoznaniu sprawy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W motywach swego rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał, że projektowana galwanizernia zlokalizowana będzie na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta S., przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową z działalnością gospodarczą. Z przedłożonego raportu o oddziaływaniu na środowisko wynika, że planowana inwestycja nie spowoduje istotnego negatywnego wpływu na klimat oraz stan zanieczyszczeń powietrza. Organ odwoławczy uznał, że w oparciu o ustalenia raportu wskazania służące ochronie środowiska zostały spełnione, co potwierdziły pozytywne opinie organów współdziałających.

W ocenie Wojewody planowana inwestycja jest zgodna z przepisami techniczno-budowlanymi, przepisami ochrony środowiska, jak i z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania terenu. Inwestor spełnił wymogi określone w art. 35 i art. 32 ust. 4 prawa budowlanego, zatem organ I instancji nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Skargę na powyższą decyzję Wojewody złożyli A. i J.S., którzy domagali się stwierdzenia nieważności decyzji organu I, jak i II instancji. Skarżący zarzucili Wojewodzie, że nie zajął stanowiska w kwestii wymaganej zgody skarżących na uruchomienie planowanej galwanizerni w granicy ich działki, która nadto miałaby powstać obok zlokalizowanej w ten sposób istniejącej już ślusarni. Podnieśli bowiem, że umiejscowienie inwestycji w przewidzianej prawem odległości od granicy ich działki ograniczyłoby niekorzystne jej oddziaływanie na środowisko.

W dalszej części skarżący zarzucili, że organ I instancji wydając decyzję nie uwzględnił ustaleń i propozycji zawartych w prognozie skutków wpływu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na środowisko przyrodnicze, które to prognozy i ustalenia opracowane zostały jednocześnie ze sporządzeniem projektu miejscowego planu zagospodarowania dla tego terenu. Prognozy te miały służyć niwelowaniu ujemnych skutków inwestycji. Organ I instancji nie uwzględnił zalecenia utworzenia podwójnego pasa drzew i krzewów, pełniącego znaczącą rolę izolacyjną.

Podobnie jak w odwołaniu skarżący podnieśli, że inwestycja, wbrew temu na co wskazują biegli, będzie negatywnie oddziaływać na środowisko poprzez, np. emisję trujących gazów. Zastosowanie natomiast powyższego zalecenia, które organy pominęły mogłoby skutecznie ograniczyć oddziaływanie inwestycji w tym zakresie. Przedłożony raport został sporządzony w sposób nierzetelny i niedokładny, zatem uchylenia wymagają decyzje obu organów wydane w jego oparciu.

Zdaniem skarżących szczególnej ochronie poddać także należy wody gruntowe i powierzchniowe, zwłaszcza że raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko stwierdza, że ścieki z galwanizerni ze względu na swój toksyczny charakter działają trująco na biocenozę wodną już przy niewielkich stężeniach. Skarżący kwestionowali stwierdzenie raportu, że inwestycja nie wymaga monitoringu wód podziemnych.

Pismem z dnia [...] r. skarżący uzupełniając swoją skargę wnieśli o dodatkowe przeanalizowanie i ocenę raportu o oddziaływaniu na środowisko oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Podnieśli w szczególności, że raport nie uwzględnia łącznego oddziaływania obecnie istniejącej ślusarni oraz planowanej galwanizerni, a jedynie oddziaływania urządzeń samej galwanizerni. W raporcie pominięto między innymi odległości warsztatu od sąsiadujących budynków mieszkalnych. Wobec tego wentylatory i pochłaniacze będą emitowały hałas i szkodliwe gazy bezpośrednio na działkę skarżących (k. 8 akt).

W kolejnym uzupełnieniu z dnia [...] r. skarżący wskazali, że na stronie 60 pkt 8 raportu użyto zamiast słowa "galwanizernia" słowa "kurnik", co świadczy o skopiowaniu raportu sporządzonego dla innego przedsięwzięcia (k. 13 akt).

Następnie skarżący podnieśli, iż już na obecnym etapie proces produkcyjny w istniejącej ślusarni polega na pracy giętarek, spawarek, wiertarek, pił i szlifierek, zatem urządzeń emitujących duży hałas. Natomiast w raporcie uwzględniono jedynie prace samych urządzeń emitujących hałas przewidzianych dla planowanej galwanizerni, a nie poziom hałasu skumulowanego na terenie całego przedsiębiorstwa.

W raporcie biegły uwzględnił, iż najbliższa zabudowa znajduje się w odległości 10 m od granicy działki, gdy w rzeczywistości odległość pomiędzy budynkami galwanizerni, a domem skarżących wynosi znacznie mniej.

W planie zagospodarowania przestrzennego terenu stwierdzono, że przypadku planowania lokalnej przepompowni oczyszczonych ścieków wymagana jest 25 m strefa ochronna, w której istnieje zakaz lokalizowania jakichkolwiek obiektów zwłaszcza mieszkalnych. Tymczasem w przedmiotowej sprawie planowana jest oczyszczalnia ścieków, wydzielająca bardziej szkodliwe substancje niż ich przepompownia. Bezpodstawnie zatem wydano pozwolenie na budowę oczyszczalni w sąsiedztwie budynków mieszkalnych.

Skarżący podnosili także, iż projekt budowlany nie uwzględnił wszystkich wytycznych zawartych w raporcie, dotyczących m.in. gospodarki wodno-ściekowej, zainstalowania urządzeń oczyszczających powietrze i wentylacyjnych oraz kominów i przewodów dymowych.

W kolejnym piśmie skarżących z dnia [...] r. podali, iż bezsporne jest, wbrew obliczeniom biegłego sporządzającego raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, że wyziewy z komina powstające na skutek spalania odpadów z warsztatu ślusarskiego wyczuwalne są na terenie działki skarżących oraz innych działek. W związku z tym poza granice działki inwestora będą także przenikać trujące wyziewy z planowanej galwanizerni. Przyjąć można, że wybudowany komin jest zbyt niski w stosunku do wysokości otaczających go domów (k. 28 akt).

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentacje wskazaną w uzasadnieniu decyzji organu II instancji.

Również o oddalenie skargi wniósł uczestnik postępowania J.H.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z materiałów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że przedmiotowa inwestycja ma być zrealizowana na terenie, na którym stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80 poz. 717 ze zm.) obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Jest to plan zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w S., w rejonie ulic [...] - [...], uchwalony przez Radę Miejską w dniu 17.VI.1997 r. Nr XXXVI/259/97, opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa Poznańskiego z 1998 r. Nr 27 poz. 426 (por. uchwała w sprawie uchwalenia planu, obwieszczenie Wojewody z [...] r. w sprawie sprostowania błędów, Dziennik Urzędowy Woj. Wielkopolskiego z 2000 r. Nr 90 poz. 1182 - w kopercie na obwolucie akt sądowych).

Wobec powyższego, powinnością organu architektoniczno-budowlanego było, w pierwszej kolejności sprawdzenie zgodności projektu zagospodarowania działki inwestora z powołanym wyżej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7.VII.1994 r. - Prawo budowlane - Dz.U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.).

Teren projektowanej inwestycji położony jest na obszarze oznaczonym symbolem MNR, który dosłownie oznacza funkcję mieszkaniową jednorodzinną, działalność gospodarczą. Plan nie zawiera definicji ostatnio wymienionej funkcji ani też jakichkolwiek postanowień bliżej ją charakteryzujących. Równocześnie uchwałodawca, posługując się znakiem interpunkcyjnym w postaci przecinka potraktował obie funkcje jako równorzędne. Sięgając do definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 2 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 173 poz. 1807) należy zauważyć, że jest to zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Wobec braku w analizowanym planie miejscowym odrębnego określenia pojęcia "działalność gospodarcza" należało przyjąć, że odpowiada ona pojęciu określonemu w powołanej wyżej ustawie.

W konsekwencji należało podzielić stanowisko organów obu instancji, że projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego.

Argumenty skarżących odnoszące się do postanowień planu miejscowego - zważywszy na ich treść - najprawdopodobniej nawiązują do tekstu planu, który opublikowany został w Dzienniku Urzędowym Woj. Wielkopolskiego z 2000 r. Nr 90 poz. 1182. Jednak jak wynika z obwieszczenia Wojewody z [...] r. o sprostowaniu błędów, powołany wyżej plan nie stanowił aktu prawa miejscowego i ostatecznie stwierdzono jego błędną publikację (por. dokumenty w kopercie na obwolucie akt sądowych). W tej sytuacji nie można podzielić zarzutów skargi o niezgodności zamierzonej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Z projektu zagospodarowania terenu (k. 7 projektu budowlanego) wynika, że działalność galwanizerni będzie prowadzona w istniejącym zakładzie ślusarskim oraz w nowoprojektowanym obiekcie i że budynek zakładu ślusarskiego usytuowany jest w granicy z działką skarżących (nr [...]) na długości około 43 metrów i w odległości około 10 metrów od budynku mieszkalnego skarżących.

Przedmiotowa inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (por. raport oddziaływania na środowisko). Stosownie do art. 32 ust. 1 Prawa budowlanego w rozpoznawanej sprawie przeprowadzono postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko z poszanowaniem reguł wynikających z ustawy z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62 poz. 627 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 czerwca 2005 r. Według bowiem art. 19 ust. 1 ustawy z 18.V.2005 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 113 poz. 954) inwestor, w toku postępowania złożył wniosek o zastosowanie w sprawie przepisów dotychczasowych. Ponadto projekt budowlany wraz z raportem oddziaływania na środowisko został uzgodniony z organem ochrony środowiska i inspektorem sanitarnym.

Dlatego w sprawie brak było podstaw do zarzucenia organom orzekającym naruszenia powołanego wyżej przepisu Prawa budowlanego.

Słuszne natomiast są zarzuty skargi odnoszące się zwłaszcza do kompletności raportu oddziaływania na środowisko.

Z dokumentów w postaci raportu oddziaływania na środowisko opracowanego w [...] r. oraz projektu budowlanego jednoznacznie wynika, że dotychczasowa działalność zakładu ślusarskiego zostanie utrzymana, natomiast projektowane zamierzenie inwestycyjne dotyczy poszerzenia tej działalności o usługi galwaniczne.

W istniejącym obecnie zakładzie ślusarskim prowadzona jest produkcja wyrobów metalowych, zaś proces produkcyjny obejmuje między innymi obróbkę mechaniczną przy użyciu piły, ucinarki, giętarki, wiertarki, spawarki, szlifierki i stołów montażowych (k. 6 i 12 raportu oddziaływania na środowisko).

Raport oddziaływania na środowisko zawiera oceny odnoszące się wyłącznie do wpływu planowanego przedsięwzięcia tj. zakładu obróbki galwanicznej metali na środowisko. Nie uwzględnia natomiast już prowadzonej działalności w ramach zakładu ślusarskiego. Jakkolwiek zakład ślusarki nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko (por. rozporządzenie Rady Ministrów z 9.XI.2004 r. w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ... Dz.U. Nr 257 poz. 2573) to niewątpliwie jego działalność może stanowić źródło hałasu, czy też źródło emisji zanieczyszczeń wpływających na jakość powietrza.

W tej sytuacji, w ocenie Sądu raport oddziaływania na środowisko powinien zawierać ocenę planowanego przedsięwzięcia w powiązaniu z działalnością zakładu ślusarskiego. Należy dodać, że w dacie sporządzenia raportu obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z 24.IX.2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ... (Dz.U. Nr 179 poz. 1490), które w § 4 stanowiło, że szczególnymi kryteriami związanymi z kwalifikowaniem przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko są rodzaj i charakter przedsięwzięcia, z uwzględnieniem między innymi powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności nakładania się oddziaływań. Podobne uregulowania zawarte zostały w § 4 i § 5 obecnie obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.XI.2004 r. (Dz.U. Nr 57 poz. 2573).

Zarzuty skargi dotyczące oceny projektu budowlanego, w tym zwłaszcza rozwiązań odnoszących się do gospodarki wodno-ściekowej, urządzeń oczyszczających i wentylacyjnych oraz kominów uchylają się spod kontroli Sądu, bowiem te kwestie nie zostały bliżej omówione w decyzjach organów obu instancji. Słusznie też skarżący zauważyli, że w raporcie oddziaływania na środowisko pojawiło się jednorazowo słowo "kurnik" zamiast "galwanizernia", co jednak mogło być wynikiem błędu maszynowego, a nie jak twierdzą skarżący skopiowania innego raportu.

Uwzględniając powyższe uwagi należało uznać, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały w warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30.VIII.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Oparcie bowiem rozstrzygnięcia między innymi na dokumencie w postaci raportu oddziaływania na środowisko, który okazał się niekompletny mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Dlatego na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 135, 152 i 200 cyt. wyżej ustawy orzeczono jak w sentencji.

Rozpoznając ponownie sprawę organ orzekający będzie miał na uwadze, że nowelizacja ustawy z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska wprowadzona ustawą z dnia 18.V.2005 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska (...) - Dz.U. Nr 113 poz. 954 wprowadziła zasadę, że przed uzyskaniem pozwolenia na budowę inwestor winien uzyskać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Artykuł 19 ust. 1 ustawy nowelizującej wprowadza odstępstwo od reguły stosowania przepisów nowej ustawy tylko w sytuacji, gdy sprawa wszczęta przed 27 lipca 2005 r. nie została zakończona decyzją ostateczną, a równocześnie uprawniony podmiot złożył wniosek o zastosowanie w sprawie przepisów dotychczasowych. Rozpatrując ponownie sprawę organ orzekający będzie miał na względzie, że w sprawie wydana została decyzja ostateczna Wojewody z [...] r. Jej uchylenie niniejszym wyrokiem nie ma wpływu na ocenę przesłanek z art. 19 ust. 1 ustawy z 18.V.2005 r., co oznacza, że inwestor będzie aktualnie zobowiązany uzyskać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, która winna poprzedzać ewentualną decyzję o pozwoleniu na budowę.

B.Drzazga /-/ A.Zieliński /-/ J.Szaniecka

Brak podpisu sędziego spowodowany

jest jego nieobecnością /-/ J.Szaniecka

MK