Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 3846/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska, Sędziowie WSA Olga Żurawska-Matusiak(spr.), asesor WSA Piotr Borowiecki, Protokolant apl. prok. Maciej Nowicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2004 r. sprawy ze skargi ’’ T.’’ sp. z o.o. w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji z [...] lipca 2003 r. 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w W. z dnia [...] lipca 2003r., mocą której na "T." Sp. z o.o. w O. została nałożona kara pieniężna w wysokości [...] zł za przejazd bez zezwolenia w dniu [...] czerwca 2003r. pojazdem nienormatywnym, tj. samochodem ciężarowym m-ki [...] nr rej. [...], z ładunkiem betonu.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji w trakcie kontroli w/w pojazdu stwierdzono przekroczenie jego dopuszczalnych parametrów, tj. przekroczenie nacisku na II oś pojedynczą – o [...]kN oraz przekroczenie nacisku na III oś składową przy rozstawie ponad [...] m do [...] m o [...]kN. Kierowca nie legitymował się zezwoleniem na przejazd pojazdem nienormatywnym. Okoliczności powyższe stanowiły podstawę do wymierzenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł za przejazd zespołem nienormatywnym bez zezwolenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż wszystkie pojazdy poruszające się po drogach publicznych muszą spełniać warunki określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz.U. z 2003r. Nr 32 poz. 2262). W § 3 ust. ... tego rozporządzenia określono dopuszczalną masę całkowitą pojazdów wymienionych w tym przepisie, zaś w § 5 określono granice nacisku osi pojedynczych i osi składowych, które nie mogą być przekroczone. W razie przekroczenia powyższych parametrów lub innych warunków przewidzianych w przepisach określających warunki techniczne pojazdów, przejazd pojazdu jest dozwolony tylko pod warunkiem uzyskania zezwolenia, które wydaje w granicach miast lub sąsiadujących ze sobą miast – organ zarządzający drogą właściwy ze względu na miejsce rozpoczęcia przejazdu (art. 61 ust. 14 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym). Za przejazd po drogach publicznych pojazdów o gabarytach, ciężarze i naciskach osi przekraczających dopuszczalne normy (pojazdów nienormatywnych) pobiera się opłaty w określonej wysokości.

W przypadku stwierdzenia, że przejazd pojazdu nienormatywnego odbywa się bez zezwolenia, wymierza się kary pieniężne. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, iż zgodnie z art. 61 w/w ustawy przewoźnik nie może uwolnić się od odpowiedzialności za przewożony ładunek i jego rozkład. Jest on odpowiedzialny za prawidłowe ułożenie i zabezpieczenie ładunku tak, aby ładunek umieszczony na pojeździe m.in. nie powodował przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi pojazdu na drogę, nie naruszał stateczności pojazdu oraz nie utrudniał kierowania pojazdem.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia Kolegium stanowił art. 13 ust. 2 a i 2 b, lp.5 tabeli z ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2000r. Nr 71, poz. 838 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia.

Od powyższej decyzji skargę złożyła "T." Sp. z o.o. z O. podnosząc, iż w uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie ustosunkowało się do podstawowego zarzutu skarżącego, tj. iż wyłączenie obrotów mieszalnika betonomieszarki spowodowało zafałszowanie rzeczywistych obciążeń poszczególnych osi pojazdu. Nadto skarżąca wskazała, iż normalnym stanem w czasie przewożenia betonu są włączone prawe obroty mieszalnika, co powoduje, iż beton jest odpowiednio wewnątrz rozmieszczony. Wyłączenie obrotów powoduje, iż ładunek spływa do najniższej części mieszalnika – stąd najbardziej obciążona jest 2 i 3 oś samochodu. Jazda bez włączonych obrotów przy załadowanym samochodzie jest niedopuszczalna i praktycznie niemożliwa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasową argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu decyzji, z [...] sierpnia 2003r., wskazując iż organ I instancji powołał właściwą podstawę prawną do wymierzenia i dokonania obliczeń przedmiotowej kary pieniężnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z dniem 1 stycznia 2004r. weszły w życie:

– ustawa z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), zwana u.s.a.,

– ustawa z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), zwana p.s.a.,

– ustawa z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271), zwana p.w.u.p.

Jednocześnie uchylona została ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.), która obowiązywała w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie.

W świetle art. 97 § 1 p.w.u.p. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie sądowoadministracyjne toczy się na podstawie p.s.a.

Zgodnie z art. 1 § 1 u.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych

Sąd administracyjny nie rozważa kwestii, czy decyzja organu administracji publicznej jest słuszna, lecz czy mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego do części składowych decyzji administracyjnej zgodnie z art. 107 k.p.a. zalicza się m.in. uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie zatem jest integralną częścią wyjaśnienia rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Pominięcie w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy. Na organie odwoławczym ciąży obowiązek ustosunkowania się do wszystkich podniesionych w odwołaniu zarzutów, zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a., przez wskazanie faktów, które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn dla których odmówił innym dowodom wiarygodności i mocy dowodowej, a także przyczyn, dla których wnioskowanych dowodów nie przeprowadził i dlaczego nie uznał zasadności argumentów podniesionych w odwołaniu (zob. m.in. wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 1998 sygn. akt I SA/Lo 21/98 Lex 34147, wyrok NSA z 10 lutego 1981r. sygn. akt SA/910/80 ONSA 1981 nr 1 poz. 7, wyrok NSA z 30 czerwca 1983r. sygn. akt I SA 178/83 – ONSA 1 poz. 51).

Jak wynika z akt niniejszej sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie ustosunkowało się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do zarzutu podniesionego przez skarżącą Spółkę w odwołaniu od decyzji I instancji. Chodzi tu o zarzut, iż decyzja została wydana na podstawie danych nie odpowiadających stanowi faktycznemu.

Ważenie pojazdu przeprowadzono z wyłączonym mieszaczem, podczas gdy beton przewożony jest przy stale kręcącym się pojemniku. Zdaniem skarżącego wyłączenie obrotów tzw. "gruszki" powoduje, że beton natychmiast spływa do najszerszej części pojemnika, znajdującej się nad drugą i trzecią osią.

Wyłączenie obrotów "gruszki" podczas ważenia mogło spowodować zatem zafałszowanie rzeczywistych obciążeń osi, jakie występują podczas ruchu pojazdu.

Uznać więc należy, że badanie samochodu odbyło się w warunkach nieodpowiadających tym, w jakich pojazd znajduje się w ruchu korzystając z dróg publicznych. Wyników tak przeprowadzonych badań nie można uznać za wiarygodne.

Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności przedmiotowej sprawy w sposób wyczerpujący skutkuje naruszeniem art. 7 i 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe względy na uwadze, uznając, iż naruszenie przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym nastąpiło w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 p.s.a. orzekł jak na wstępie.

O wstrzymaniu wykonania decyzji Sąd orzekł na zasadzie art. 152 p.s.a.