Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 535/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-04-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 4 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.) Sędzia WSA Bożena Kasprzak Protokolant Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2012 roku na rozprawie sprawy ze skargi W. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń - grudzień 2005 r. oraz styczeń 2006 r. postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

W. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 roku i styczeń 2006 roku oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za listopad 2005 roku.

W skardze tej podatnik, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, zarzucił:

1. naruszenie przepisów prawa procesowego skutkujące wydaniem wadliwej decyzji, a w szczególności:

- art. 6, art. 7 art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 121 § 1, art. 122 art. 181, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w wyniku oparcia rozstrzygnięcia o wybiórczo zebrane dowody, w tym zeznania świadków, zgromadzone w innych postępowaniach, które to dowody powinny być w postępowaniu podatkowym ponowione, przez co pozbawiono go prawa do czynnego udziału w postępowaniu,

- art. 6, art. 7 art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w wyniku przyjęcia, na postawie zeznań A. K., K. K., K. C., J. S., M. B., G. M., K. K., K. P., że transakcje nabycia paliwa nie miały miejsca, w sytuacji gdy zeznania te są niewiarygodne, albowiem wynikają z nich sprzeczności, ich treść podlegała zmianom, a osoby te składały zeznania dogodne z pozycji podejrzanego (oskarżonego) w ramach realizacji prawa do obrony,

- art. 6, art. 7 art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w wyniku pominięcia przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy zeznań podatnika oraz świadków – S. D. i P. R., bez wskazania, w jakim zakresie owe twierdzenia odwołującego oraz ww. świadków nie polegają na prawdzie oraz w jakim zakresie nie korespondują z pozostałym materiałem dowodowym,

- art. 6, art. 7 art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 121 § 1, art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w wyniku odmowy przeprowadzenia dowodów zawnioskowanych przez podatnika w postępowaniu kontrolnym oraz postępowaniu podatkowym, które mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, pozbawiając tym samym podatnika możliwości udowodnienia jego twierdzeń, w sytuacji gdy organ może odmówić przeprowadzenia dowodu zawnioskowanego przez stronę na okoliczności istotne dla sprawy tylko wtedy, gdy stwierdzi, że okoliczność, której chce dowodzić strona, jest już stwierdzona wystarczająco innym dowodem, czyli że okoliczność ta stwierdzona jest już zgodnie z tezą wniosku dowodowego strony, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca,

- art. 199a § 3 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy wobec stwierdzenia poprzez organ podatkowy, że materiał dowodowy zebrany w toku prowadzonego postępowania nie pozwala jednoznacznie potwierdzić, że transakcje nabycia oleju napędowego w rozstrzyganej sprawie w ogóle nie miały miejsca; w świetle zaś tego przepisu organ był zobowiązany wystąpić do sądu powszechnego o ustalenie istnienia lub nieistnienia tych transakcji;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, poz. 970 poz. 970 z późn. zm.) poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy przepis ten nie znajdował zastosowania, albowiem skarżący nie miał świadomości uczestnictwa w łańcuchu nielegalnych transakcji, gdyż przez wiele lat współpracował z osobami związanymi z "A" sp. o.o., "B" sp. z o.o. i miał do nich zaufanie, a kontrola skarbowa również nie zakwestionowała we właściwym czasie tych transakcji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w kwestii bezzasadności zarzutów naruszenia powołanych w skardze przepisów. Podkreślił przy tym, że postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wszczęto dochodzenie w sprawie o przestępstwo skarbowe w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2005 r. do stycznia 2006 r. Zatem bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych za ww. miesiące został zawieszony z dniem 22 listopada 2010 r. W związku z tym, w ocenie organu, zobowiązania podatkowe za okres: styczeń - październik 2005 r. oraz kwota nienależnego zwrotu podatku od towarów i usług za listopad 2005 r. nie uległy przedawnieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

W rozpoznawanej sprawie z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja dotyczy określenia kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 roku oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za listopad 2005 roku, podstawowe znaczenie ma kwestia prawidłowej wykładni art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 roku.

Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od powyższej daty, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Stosownie zaś do

art. 70 § 6 pkt 1 tej ustawy bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.

Konstytucyjność powyższego przepisu jest aktualnie przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny. O zbadanie zgodności art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 roku, z Konstytucją RP postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 525/10, wystąpił bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej Krzysztofa Laufera od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 stycznia

2010 r., sygn. akt I SA/Po 750/09, wydanego po rozpoznaniu jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2009 roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 roku.

Wskazane powyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2011 r. zakresem swym obejmuje następujące pytanie prawne:

"czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"

Ocena konstytucyjności powyższego przepisu ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem dotyczyć będzie kwestii zawieszenia biegu terminu zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, które to zagadnienie z uwagi na okoliczności niniejszej sprawy ma kluczowe znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji.

Reasumując, stwierdzić należy, iż wynik sprawy zawisłej przed Trybunałem Konstytucyjnym będzie miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w przedmiocie konstytucyjności wskazanego powyżej przepisu Ordynacji podatkowej.

P.Z-C.