Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1195/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-04-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 177 § 1, art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi L.B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od listopada 2000 roku do czerwca 2007 roku - postanawia - odrzucić skargę kasacyjną skarżącego


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę L.B. (dalej: skarżący) na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od listopada 2000 roku do czerwca 2007 roku.

W dniu 27 stycznia 2015 r. skarżący złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Tego samego dnia wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu dnia 13 lutego 2015 r.

W dniu 16 marca 2015 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku z dnia 27 stycznia 2015 r sporządzona i podpisana przez skarżącego

Postanowieniem z dnia 19 marca 2015 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.

W dniu 31 marca 2015 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego P. B..

Pismem z dnia 21 kwietnia pełnomocnik skarżącego - radca prawny P.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę kasacyjną od wyroku z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 1195/14.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a".), środkiem odwoławczym od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny lub postanowienia kończącego postępowanie jest skarga kasacyjna wnoszona do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem sądu l instancji.

Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z tych ostatnich przepisów wynika, że obowiązek ten nie dotyczy jedynie sytuacji, w których skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2 art. 175 p.p.s.a.). Skarga może być sporządzona także przez doradcę podatkowego w sprawach z obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (§ 3 art. 175 p.p.s.a.).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że użycie w treści przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. sformułowania: "powinna być sporządzona" należy rozumieć jako obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Takie jest bowiem utrwalone w języku prawniczym, używanym w aktach normatywnych, rozumienie tego wyrażenia. Przez pojęcie "sporządzenie" rozumieć należy jej napisanie i podpisanie. Wyrazy "powinien, powinna" oznaczają mieć obowiązek zrobienia czegoś, być zobowiązanym do wykonania czegoś.

W rozpatrywanej sprawie skarżący – L.B. - wniósł sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną, mimo, że wraz z odpisem wyroku otrzymał pismo zawierające pouczenie o sposobie i terminie wnoszenia skargi kasacyjnej.

W takim stanie rzeczy należało uznać, że wniesiona przez niego osobiście skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z powodu nie dochowania wymogu tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a.

Odnośnie skargi kasacyjnej sporządzonej przez radcę prawnego i wniesionej do Sądu w dniu 22 kwietnia 2015 r. należy wskazać, że zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

W niniejszej sprawie wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu dnia 13 lutego 2015 r. a zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 16 marca 2015 r.

Skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika została wniesiona 22 kwietnia 2015 r. a więc po terminie o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a.

W związku z powyższym skargę kasacyjną skarżącego należało odrzucić na podstawie art. 175 § 1, 177 § 1 i art. 178 p.p.s.a.