Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 772/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 14 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. – N. i P. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. B. – N. i P. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący na urzędowym formularzu symbol PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnili tym, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwojgiem małoletnich dzieci, z którymi zamieszkują w domu o powierzchni [...] m2 o szacunkowej wartości [...] złotych i utrzymują się z wynagrodzenia za pracę skarżącej w kwocie [...]złotych netto oraz dochodów skarżącego z pracy dorywczej wynoszących [...] złotych netto rocznie. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi łącznie [...] złotych netto. Skarżący wyjaśnili, że są właścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha o wartości [...] złotych, samochodu osobowego marki [...] rok produkcji 1996 o wartości [...] złotych i mają zgromadzone oszczędności w kwocie [...]złotych. Wyjaśnili też, że skarżący pracuje dorywczo za granicą, gdzie wyjeżdża dwa razy w roku, znaczne obciążenie budżetu domowego skarżących stanowi spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego w CHF na zakup domu oraz, iż dzieci mają orzeczenia o niepełnosprawności. Skarżący oświadczyli, że kredyt na zakup domu zaciągnęli, gdy ich sytuacja finansowa była znacznie lepsza od obecniej. Do kosztów utrzymania koniecznego zaliczyli wydatki na spłatę kredytu hipotecznego – 550 – [...] złotych miesięcznie, spłatę pożyczki w SKOK – [...] złotych miesięcznie, pożyczki w PKO BP – [...] złotych miesięcznie, opłaty za energię elektryczną – [...] złotych miesięcznie, za wodę – [...] złotych miesięcznie, za telefon – [...] złotych miesięcznie, za leki – [...] złotych miesięcznie, za ubezpieczenie domu – [...] złotych rocznie, ubezpieczenie samochodu – [...] złotych rocznie.

Dążąc do ustalenia stanu prawnego wykazanej przez skarżących nieruchomości oraz sposobu wykorzystania zgromadzonych oszczędności wezwano skarżących do nadesłania oświadczenia, czy działka o powierzchni [...] ha jest obciążona hipotecznie, czy stanowi przedmiot zabezpieczenia wierzytelności i nadesłania dokumentów źródłowych (np. aktu notarialnego, wypisu z księgi wieczystej) poświadczających powyższe oraz oświadczenia wskazującego przeznaczenie zgromadzonych oszczędności.

Wezwana zostały skarżącym skutecznie doręczone w dniu 25 sierpnia 2017 r. Do dnia dzisiejszego nie zostało wykonane.

Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA

w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).

Żadna z wymienionych sytuacji nie zachodzi w sprawie niniejszej. Zgromadzone bowiem przez skarżących oszczędności pozwalają na poniesienie wszystkich kosztów niniejszego postępowania. Koszty sądowe prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 118 złotych (§ 1 punkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą bowiem kwoty 100 złotych. Natomiast minimalny koszt ustanowienia adwokata z wyboru wynosi 900 złotych (§2 pkt 3 w zw. z §14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie – Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Skarżący ponadto osiągają dochody wystarczające na pokrycie kosztów utrzymania (wynoszą średnio [...] złotych miesięcznie, zaś dochody [...] złotych netto) i mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Nie można zatem przyjąć, aby skarżący zaliczali się do osób, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź, których dochody nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Brak jest więc podstaw do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w całości. Nie ma też przesłanek do jego uwzględnienia w jakiejkolwiek części. Decyduje o tym wysokość zgromadzonych przez skarżących oszczędności i wysokość kosztów postępowania.

Podkreślić należy, że w związku z nie wykonaniem przez skarżących wezwania powyższa ocena możliwości ponoszenia kosztów postępowania ma miejsce jedynie w oparciu o informacje o stanie majątkowym już udzielone. Niniejsze postanowienie nie pozbawia skarżących możliwości ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w dalszym toku niniejszego postępowania zwłaszcza, gdyby ich sytuacja materialna uległa pogorszeniu.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.