Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 507/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 marca 2016 r. sygn. akt IV SAB/Po 42/15 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi R. P. na bezczynność Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawach robót budowlanych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Poznaniu odrzucił zażalenie skarżącego R. P.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowania w przedmiocie prawa pomocy oraz postanowieniem z tego samego dnia oddalił wniosek o wyłączenie referendarza sądowego.

Zażalenie na postanowienie z dnia 23 lutego 2016 r. złożył R. P., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zwolnienie go od kosztów sądowych. W wykonaniu zarządzenia z dnia 8 marca 2016 r. (doręczonego w dniu 12 marca 2016 r.), wezwano skarżącego do wskazania, na które postanowienie z dnia 23 lutego 2016 r. się żali, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia zażalenia - pisma bez rozpoznania. Skarżący nie odpowiedział na powyższe wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, odrzucając zażalenie, powołał przepis art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– zwanej dalej P.p.s.a.) oraz na nie wskazanie przez skarżącego, które postanowienie (jedno z orzeczeń wydanych w dniu 23 lutego 2016 r.) jest przedmiotem zaskarżenia, co jest brakiem formalnym zażalenia skutkującym jego odrzuceniem. Z tych też przyczyn, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. P., wnosząc o jego uchylenie jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawym oraz zwolnienie z opłat i kosztów sądowych w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych względów niż w nim podniesionych.

Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z tym przepisem wezwanie strony do poprawienia lub uzupełnienia pisma ma postać zarządzenia przewodniczącego. W wezwaniu tym należy dokładnie określić konieczne poprawki i uzupełniania oraz wyznaczyć siedmiodniowy termin na ich dokonanie. Ponadto wnoszący pismo w sposób niebudzący wątpliwości powinien zostać pouczony o skutkach nieusunięcia braków pisma w terminie. Brak takiego pouczenia lub jego niedokładności powodujące wątpliwości co do prawidłowości wezwania o uzupełnienie braków wyklucza możliwość zastosowania rygoru pozostawienia pisma bez rozpoznania względnie jego odrzucenia. Sąd nie może przy tym stosować tych rygorów zamiennie. Określenie rygoru musi być adekwatne do treści pisma, które podlega uzupełnieniu.

W okolicznościach niniejszej sprawy, skoro skarżący został pouczony w wezwaniu do sprecyzowania zażalenia, że po upływie 7 dni od dnia doręczenia wezwania zostanie ono pozostawione bez rozpoznania, to brak było podstaw, by je następnie z tego tytułu odrzucić. Nie budzi wątpliwości Sądu rozpoznającego niniejsze zażalenie, iż skarżący w zakreślonym terminie nie wskazał, którego postanowienia dotyczyło zażalenie. Nie można było jednak zastosować wobec niego sankcji (zagrożenia), o której nie został pouczony. Z tych przyczyn, zaskarżone postanowienie pozostawało wadliwe.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.