Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 166/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia w części

SENTENCJA

Dnia 15 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant asystent sędziego Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2006 roku sprawy ze skargi E. W. i T. W. na postanowienie [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [..] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia w części stwierdzającej uchybienie przez E. W. terminu do wniesienia odwołania; 2. oddala skargę w pozostałej części. -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie legalności prowadzonej przebudowy sieci elektroenergetycznej 0,4 kV w miejscowości W., gm. Z. i dokonanego przesunięcia słupa linii 0,4 kV z działki nr ewid. 116/2 na działkę nr ewid. 115/1, położoną w W., gm. Z. Z wnioskiem o wszczęcie tego postępowania wystąpili małżonkowie E. i T. W., zarzucając, iż w trakcie prowadzonych robót doszło do przesunięcia słupa energetycznego.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że Zakład Energetyczny przywrócił słup do stanu pierwotnego. Na obecnym etapie prowadzone są roboty budowlane zgodnie z pozwoleniem na budowę z dnia [...], wydanym przez Starostę[..]. W związku z powyższym uznano, iż postępowanie administracyjne w sprawie prowadzonej przebudowy sieci elektroenergetycznej stało się bezprzedmiotowe, co zgodnie z art. 105 § 1 Kpa jest przesłanką do wydania decyzji o umorzeniu postępowania.

Decyzję powyższą organ doręczył na nazwisko obojga skarżących w jednym egzemplarzu. Odbiór decyzji pokwitował w dniu 8 grudnia 2005r. T. W.

W dniu 30 grudnia 2005 r. E. i T. W. wnieśli odwołanie do [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W piśmie podniesiono, że przyczyną niezłożenia środka odwoławczego w terminie była śmierć ojca E. W. Po jego śmierci strony otrzymały decyzję nr[...], co do której nie odniesiono się w terminie z uwagi na potrzebę zajęcia się pochówkiem.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...][..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie art. 134 i art. 144 k.p.a. stwierdził, że odwołanie E. i T. W. zostało złożone z uchybieniem terminu

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w dniu 9 grudnia 2005 r. skarżący otrzymali decyzję organu I instancji, o czym świadczy znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru. Odwołanie zostało wniesione w dniu 30 grudnia 2005 r. z uchybieniem 14-dniowego terminu. Termin ten upłynął w dniu 23 grudnia 2005 r. Organ odmówił przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanowieniem nr [...] także z dnia [...]

W dniu 30 stycznia 2006 r. skarżący wnieśli skargę na obydwa postanowienia. W uzasadnieniu podnieśli argumenty dotyczące przyczyny uchybienia terminu, jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), dalej p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W tak zakreślonych granicach kontroli sąd, stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Stosownie zaś do art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Rażące naruszenie prawa następuje wtedy, gdy treść decyzji (postanowienia) pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że decyzja (postanowienie) nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić wówczas, gdy proste zestawienie treści rozstrzygnięcia z treścią zastosowanego przepisu wskazuje na ich oczywistą niezgodność. Dotyczy to sytuacji, gdy uchybienie prawu ma charakter oczywisty, jasny, bezsporny i nie dopuszczający możliwości odmiennej wykładni. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku w sprawie III SA 565/95 z dnia 17 kwietnia 1996 r. (Biuletyn Skarbowy nr 2 z 1997 r. str. 26), w sprawie II SA 1531/94 z dnia 6 lutego 1995 r. (ONSA nr 1 z 1996 r. poz. 37), w sprawie III SA 1705/93 z dnia 11 maja 1994 r. (Wspólnota nr 42 z 1994 r. str. 16), w sprawie V SA 86/92 z dnia 21 października 1992 r. ONSA nr 1 z 1993 r. poz. 23) i w sprawie III SA 1425/96 z dnia 17 września 1997 r. (Lex nr 32626).

W ocenie Sądu w toku postępowania administracyjnego wystąpiły wady, o których mowa w art. 156 k.p.a., choć wyłącznie w części dotyczącej skargi E. W. Rozważania w tej części dotyczą więc zaskarżonego postanowienia w zakresie, w jakim skierowane zostało ono do E. W.

Nietrafny jest wniosek [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., iż E. W. złożyła odwołania od decyzji organu I instancji z uchybieniem terminu. Skarżąca nie uchybiła terminowi, gdyż nie doręczono jej decyzji w sposób przewidziany prawem.

Zgodnie z art. 40 k. p. a. pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W sprawie wszczętej na skutek podania złożonego przez dwie lub więcej stron pisma doręcza się wszystkim stronom, chyba że w podaniu wskazały jedną jako upoważnioną do odbioru pism.

Artykuł 46 k.p.a. stanowi również, że odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Z potwierdzenia odbioru powinno wynikać, że osoba taka otrzymała kierowaną do niej korespondencję. To organ powinien wykazać, że konkretna decyzja została doręczona i musi to wynikać właśnie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Doręczanie pisma skarżącym w jednej kopercie (choćby byli oni członkami rodziny) i za jednym potwierdzeniem odbioru, nie może być uznane za doręczenie w rozumieniu cytowanego wyżej art. 40 kpa. Każdy z małżonków winien otrzymać odrębny egzemplarz decyzji.

Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, iż decyzję doręczono jedynie T. W., bowiem to on – jak wynika z dowodu doręczenia – pokwitował jej odbiór. Brak przesłanek do uznania, że T. W. pokwitował odbiór decyzji przeznaczonej dla żony, bowiem potwierdził, iż otrzymał jedną decyzję. Nie wchodzi zatem w grę rozwiązanie przewidziane w art. 43 k.p.a., przewidujące możliwość odbioru przesyłki przez dorosłego domownika.

W niniejszej sprawie, wobec niedoręczenia pisma E. W., nie nastąpiły skutki prawne, jakie ustawa wiąże z prawidłowym doręczeniem, to jest nie rozpoczął się bieg terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [..] nr [...]Organ, stwierdzając uchybienie terminu, dopuścił się rażącego naruszenia prawa, tym samym należało orzec nieważność zaskarżonego; postępowania w części obejmującej rozstrzygnięcie o wniosku E. W. na podstawie art. 145 §1 pkt 2 p.p.s.a. W ustalonym stanie faktycznym należało przyjąć odwołanie E. W. jako złożone w terminie i nadać mu bieg.

Odnosząc się natomiast do skargi T. W. stwierdzić należy, iż jest ona niezasadna.

Odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 grudnia 2005 r., o czym świadczy znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru. Odwołanie zaś zostało złożone w dniu 30 grudnia 2005 r., czyli z oczywistym uchybieniem czternastodniowego terminu.

Zgodnie z dyspozycją art. 134 k.p.a. organ stwierdza w takiej sytuacji uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Negatywne skutki procesowe uchybienia terminu mogą zostać uchylone wskutek jego przywrócenia. W złożonym odwołaniu zawarto wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Jednakże organ odmówił T. W. przywrócenia terminu postanowieniem nr [...] z dnia [..] zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 15 maja 2006r. w sprawie II SA/Łd 165/06 oddalił jego skargę na powyższe postanowienie.

Konsekwencją tego rozstrzygnięcia jest uznanie bezzasadności skargi T. W. w niniejszej sprawie, stosownie do dyspozycji art. 134 k.p.a..

Z uwagi na powyższe Sąd oddalił skargę T. W. jako pozbawioną podstaw prawnych na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Sąd nie orzekł o kosztach postępowania wobec zwolnienia skarżących od kosztów sądowych postanowieniem z dnia 20 stycznia 2006r.