Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 342/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi Komisji [...] w L., Zarządu [...] w Ś na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie utworzenia Zespołu Placówek Oświatowych w Ś. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Komisja [...] w L. oraz Zarząd [...] w Ś. ( dalej strony, skarżący) pismem z dnia 7 lipca 2016 r. wniosły m.in. skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie utworzenia Zespołu Placówek Oświatowych w Ś.. Strony zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 sierpnia 2016r. oraz z dnia 24 sierpnia 2016 r. zostały wezwane do określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego, złożenia dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Nadto pierwszy ze wskazanych na wstępie podmiotów - Komisja [...] w L. został dodatkowo zobowiązany do podpisania skargi zgodnie z uchwałą Komisji [...] w L. w sprawie upoważnienia do czynności prawnych z dnia 24 kwietnia 2014 r. nr [...]. Powyższe wezwania zawierały pouczenie, że należy je wykonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do treści art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 1647 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie skierowana do pierwszego z podmiotów na adres podany w skardze została odebrana w dniu 16 sierpnia 2016 r. (k.78), natomiast przesyłka skierowana na prawidłowy adres Zarządu [...] w Ś. została doręczona w dniu 29 sierpnia 2016 r. (k.95)

Pierwsza ze stron w zakreślonym terminie nie odpowiedziała na wezwanie Sądu. Z kolei drugi z podmiotów w zakreślonym terminie ( w piśmie z dnia 17 sierpnia 2016 r. k.97) w zakresie obowiązku wykazania naruszenia prawa bądź interesu prawnego odwołał się do treści art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2001 nr 79, poz. 854 ze zm.). W odniesieniu do zobowiązania w zakresie złożenia dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa wskazano że zaskarżona uchwała: " jest uzasadnieniem organu dotyczącym odrzucenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w przedmiotowych uchwałach ( uchwała nr [...] i [...] z dnia 21 kwietnia 2016r), wobec powyższego nie było potrzeby powtarzania wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez organ w rzeczonych uchwałach".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a.. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) , brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę lub akt o którym mowa w art. 3 §2 pkt 5 i 6 (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. W tym miejscu wyjaśnić należy także, że stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). Jeżeli natomiast warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 4 p.p.s.a.). Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy, jak również to, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008 s. 267). Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zatem w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest uchwała organu jednostki samorządu terytorialnego (tak jak w niniejszej sprawie) środkiem zaskarżenia, o którym mowa wyżej jest wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z powołanych przepisów wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest warunkiem koniecznym złożenia skargi do sądu administracyjnego, a termin do jej wniesienia liczony jest od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi organu, albo od dnia wniesienia wezwania, jeżeli organ odpowiedzi nie udzielił. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy obie strony skarżące prawidłowo wezwane (k. 78 i 95) do wykazania m.in. , czy przed wniesieniem skargi skierowały do organu gminy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wynikające z zaskarżonej uchwały, nie wykazały, aby przed wniesieniem skargi wyczerpały wspomniany środek zaskarżenia kwestionowanej uchwały. Nie umknęło uwadze Sądu, że strony nie uzupełniły także pozostałych braków wskazanych w skutecznie doręczonych wezwaniach. Omawiany wyżej brak w postaci niewyczerpania środków zaskarżenia kwestionowanej uchwały stanowi jednak główną podstawę do odrzucenia skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3p.p. s.a. , Sąd orzekł jak w sentencji