Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 395/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Pozostawiono wniosek bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 260, art. 252 par. 1 i 2, art. 257
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 14 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w Busku-Zdroju z dnia 28 czerwca 2012 r. nr XX/190/2012 w sprawie przyjęcia Powiatowego Programu Rozwoju Pieczy Zastępczej w Powiecie Buskim na lata 2012-2014 postanawia: pozostawić wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi bez rozpoznania.


UZASADNIENIE

A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Powiatu w Busku-Zdroju z dnia 28 czerwca 2012 r. nr XX/190/2012 w sprawie przyjęcia Powiatowego Programu Rozwoju Pieczy Zastępczej w Powiecie Buskim na lata 2012-2014.

Pismem z 14 sierpnia 2013 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi.

Ze względu na to, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, zarządzeniem z 21 sierpnia 2013 r. (doręczonym w dniu 26 sierpnia 2013 r.) skarżący został zobowiązany do usunięcia tego braku i wypełnienia dołączonego formularza w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia – pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W wyznaczonym terminie skarżący nie złożył wypełnionego urzędowego formularza PPF, nadsyłając jedynie "pismo procesowe", w którym wniósł o zwolnienie go z obowiązku składania "przesłanego oświadczenia o stanie majątkowym" oraz

o zwolnienie "z wniesienia żądanego wpisu" z uwagi na fakt, iż "oczywistym jest, że

w niniejszym postępowaniu" ma "prawną rację".

Zarządzeniem z dnia 17 września 2013 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek A. G. o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi bez rozpoznania wskazując, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił jego braków formalnych.

W ustawowym terminie pismem z 27 września 2013 r. A. G. wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia, w którym domaga się jego uchylenia, nakazania rozpoznania wniosku, zwolnienia go ze składania przesłanego oświadczenia o stanie majątkowym oraz uznania, że opłata została wniesiona. W uzasadnieniu powtórzył zarzuty wobec zarządzenia z 23 maja 2013 r. w przedmiocie rozdzielenia złożonych skarg. Wskazał, że ze składanego oświadczenia majątkowego nie będzie wynikał faktyczny brak środków, a jego składanie "jest tylko i wyłącznie fikcją, która ma uzasadnić odmowę udzielenia zwolnienia".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 252 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać dokładne dane o stanie majątkowym, dochodach, dokładne dane

o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu

w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Z tego też powodu wniosek ten składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 p.p.s.a.).

Z kolei stosownie do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła

w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że – pomimo prawidłowego wezwania A. G. do wypełnienia nadesłanego formularza PPF – obowiązek ten nie został wykonany w wyznaczonym terminie. Wezwanie do nadesłania formularza w terminie 7 dni zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 26 sierpnia 2013 r., a zatem termin do wniesienia formularza upłynął stronie w dniu 2 września 2013 r. Tymczasem w niniejszej sprawie w ogóle nie złożono wypełnionego druku PPF.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 257 p.p.s.a.