Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 136/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 87 § 2, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 stycznia 2011 r. sygnatura akt IV SA/Po 324/10 o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Poznaniu z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek R.P. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 16.11.2010 r. oddalające wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego WSA Anny Jarosz. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał, iż na rozprawie w dniu 04.11.2010 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wyłączenie wskazanego wyżej sędziego od prowadzenia sprawy. W dniu 16.11.2010 r. Sąd I instancji oddalił postanowieniem wniosek strony, a orzeczenie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24.11.2010 r.

Pismem z dnia 3.01.2011 r. R.P. poinformował o cofnięciu pełnomocnictwa dla adwokat Ilony Standar, wniósł o ustanowienie dla niego pełnomocnika w osobie radcy prawnego R. S., oraz ponowił swój wniosek o wyłączenie sędziego WSA Anny Jarosz, a także oświadczył, że wnosi zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 16.11.2010 r. oraz o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że o fakcie wydania postanowienia z 16.11.2010 r. dowiedział się dopiero w dniu 3.01.2011 r., w siedzibie Sądu, a występująca dotąd w jego imieniu adwokat nie powiadomiła go o tym orzeczeniu ani nie wniosła na nie zażalenia. Nie poinformowała ona także skarżącego o wyznaczeniu terminu rozprawy na dzień 18.01.2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie wykazał, aby uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy, podkreślając, że strona ponosi wszelkie, także negatywne, skutki działań lub zaniechań reprezentującego ją w sprawie pełnomocnika.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R.P., wnosząc o jego uchylenie w całości.

Art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż strona wnosząca o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu winna wykazać brak swojej winy w uchybieniu. W przedmiotowej sprawie R.P. swój wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16.11.2010 r. uzasadnił tym, iż ustanowiony dla niego w ramach prawa pomocy pełnomocnik nie poinformował go o wydaniu tego orzeczenia ani nie sporządził w terminie środka zaskarżenia. Wskazać jednak trzeba, że w orzecznictwie sądów administracyjnych została ugruntowana zasada, iż strona ponosi wszelkie skutki działań ustanowionego w sprawie pełnomocnika, także negatywne skutki uchybień lub czynności wadliwie dokonanych, takich jak nie sporządzenie środka zaskarżenia w przewidzianym ustawą, co miało miejsce w niniejszym postępowaniu. Późniejsze cofnięcie pełnomocnictwa czy zmiana osoby pełnomocnika nie ma wpływu na skuteczność dokonanych w sprawie czynności czy też na skutki zaniedbań, jakich dopuścił się pełnomocnik.

Mając na uwadze powyższe Sąd, uznając zaskarżone orzeczenie za odpowiadające prawu, orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.