Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 456/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 5.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi C. Spółka jawna z siedzibą w Ł. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o zmianie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca – C Spółka jawna z siedzibą w Ł., pismem z 27 stycznia 2016 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o zmianie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej.

W skardze skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku, przywołując przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej wskazała na konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem. Podniosła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do sytuacji, w której z jednej strony skarżąca nie będzie mogła posługiwać się nadaną jej nazwą, a z drugiej strony bez tej nazwy będzie działała wbrew udzielonemu jej zezwoleniu. Nadmieniła również, iż w sytuacji gdy postępowanie o nadanie nowej nazwy apteki się przedłuży, istnieje realna groźba konieczności likwidacji apteki, co w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje, iż osoby zatrudnione w aptece mogą stracić pracę. Wskazała również, iż w jej ocenie, wykonanie zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z poniesieniem określonych wydatków bezpośrednich na dostosowanie przedsiębiorcy do zaskarżonej decyzji. Na koszty te składają się oznakowanie apteki (banery, witryny apteki), wizytówki, pieczątki, zmiany w stosownych rejestrach, zmiany danych u kontrahentów, konieczność zakupu nowych kas fiskalnych.

W odpowiedzi na skargę organ nie podzielił twierdzeń skarżącej i odmówił zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, jakimi są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, a która jest wynikiem wykonania kwestionowanej decyzji administracyjnej (NSA [w:] postanowienie NSA z 21 listopada 2012 r., sygn. akt II GSK 1830/12). Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu

i zdrowiu (NSA [w:] postanowienie NSA z 31 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 465/12). Nieodwracalny skutek z kolei to takie następstwo, konsekwencja, efekt, rezultat jakichś działań, których nie będzie można cofnąć lub których nie da się usunąć (vide: Popularny słownik języka polskiego pod red. B. Dunaja, Warszawa 2000, s. 365

i 644). Omawiana instytucja ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności.

Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku poza przytoczeniem treści art. 61 § 3 p.p.s.a. powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione (NSA [w:] postanowienie NSA z 8 maja 2013 r., sygn. akt I GZ 145/13, postanowienie NSA z 27 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 294/11).

Obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie jej wykonania mogłoby narazić stronę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na wnioskodawcy. Sąd nie może działać w tym zakresie za stronę. Zgromadzona dokumentacja sprawy służy weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide: NSA [w:] postanowienie NSA z 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672, postanowienie NSA z 12 lipca 2013 r. sygn. akt II OZ 605/13).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, o wykonaniu tego obowiązku nie świadczy sam fakt wskazania kwestii oczywistej, iż wykonanie zaskarżonej decyzji związane jest z koniecznością zaprzestania posługiwania się nazwą "[...]". Zgodnie z art. 86 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 ze zm.; dalej p.f.) nazwa "apteka" jest zastrzeżona wyłącznie dla miejsca świadczenia usług farmaceutycznych. Istnieje zatem wyraźny zakaz posługiwania się tym określeniem dla celów innych niż oznaczenie miejsca świadczenia usług farmaceutycznych. Ustawodawca dopuszcza jednak możliwość nadawania nazwy apteki poprzez dodanie do określenia "apteka" innego wyrazu, powyższe wiąże się jednak, z obowiązkiem uwzględniona nazwy apteki w treści wydanego zezwolenia (art. 102 pkt 4 p.f.). Z uwagi na powyższe, wbrew twierdzeniom skarżącej, brak nazwy apteki, przy zastrzeżeniu ustawowym wyłączności określenia "apteka" dla miejsca świadczenia usług farmaceutycznych, pozostaje bez wpływu na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem, jak również nie wiąże się ze zwolnieniem pracowników, czy utratą przychodu. Powyższe okoliczności nie mogą stanowić samodzielnej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Ponadto brak udokumentowanych danych potwierdzających ogólną kondycję finansową skarżącej w relacji do sugerowanych przez skarżącą wydatków związanych z koniecznością zmiany oznakowania apteki oraz materiałów firmowych, zmianą danych w rejestrach i u kontrahentów, jak również konicznością zakupu nowych kas fiskalnych nie świadczy, w ocenie Sądu, o wykazaniu zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaznaczyć należy, że nawet potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.