Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1365/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 528/15 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.K. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [..] z dnia 4 maja 2015 r. nr [..] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Służbie Więziennej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 528/15, po rozpoznaniu wniosku R.K., odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [..] z dnia 4 maja 2015 r. nr [..] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Służbie Więziennej.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. jest jej niewykonanie do czasu rozpatrzenia wniosku.

Wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu nie ma zatem zastosowania w sytuacji, gdy decyzja objęta skargą została już wykonana. Nie można bowiem spowodować odwrócenia już zaistniałych następstw wykonania decyzji. Innymi słowy, skoro postanowienie sądu administracyjnego ma uchronić stronę przed negatywnymi skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 ww. ustawy.

Następnie Sąd I instancji podkreślił, iż decyzja organu I instancji z dnia 12 lutego 2015 r. w przedmiocie zwolnienia ze Służby Więziennej z dniem 12 lutego 2015 r. w związku z nieprzydatnością do służby stwierdzoną w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej została już wykonana. Zgodnie z art. 218 ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2014 roku, poz. 1415), wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji.

W ocenie Sądu I instancji, nie sposób zatem orzec o wstrzymaniu wykonania skarżonej decyzji skoro decyzja organu I instancji została wykonana z dniem 12 lutego 2015 r., bowiem z taką datą nastąpiło zwolnienie skarżącego ze służby.

Sąd I instancji wskazał na stanowisko sądownictwa administracyjnego, w którym jednoznacznie dominuje pogląd, iż aby możliwe było zastosowanie normy art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, konieczne jest aby wniosek dotyczył aktu lub czynności, które nadają się do wykonania oraz aby taki akt nie został jeszcze wykonany, gdyż dopiero jego wykonanie mogłoby spowodować skutki o jakich mowa w tym przepisie (vide: postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2004 r. o sygn. OZ 26/04, niepubl., postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2009 r. o sygn. II OZ 967/09 niepubl.).

.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R.K., podnosząc szereg kwestii odnoszących się do meritum sprawy. Ponadto wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawia go z możliwości rozwiązania jego sytuacji materialno- bytowej oraz formy i sposobu rozwiązania stosunku służbowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Sąd administracyjny nie bada w tym postępowaniu zasadności samej skargi, ocenia natomiast zasadność zastosowania w konkretnym przypadku tzw. ochrony tymczasowej do czasu kontroli przez Sąd legalności aktu administracji w ramach głównego postępowania sądowoadministracyjnego i wydania w tym zakresie stosownego orzeczenia. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. zobowiązuje jednocześnie wnioskodawcę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Większość podniesionych przez skarżącego w zażaleniu argumentów zmierza w kierunku kwestionowania samej decyzji o zwolnieniu ze służby, co może podlegać ocenie sądu administracyjnego jedynie w ramach merytorycznego rozpoznania skargi. Argumenty te pozostają poza obszarem merytorycznej oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonywanej w ramach postępowania zażaleniowego, nie zmierzają one bowiem do uprawdopodobnienia wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co mogłoby prowadzić do wydania przez sąd administracyjny postanowienia w zakresie wstrzymania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 3 P.p.s.a.).

Odnosząc się do argumentów nakierowanych na zastosowanie w rozpatrywanej sprawie ochrony tymczasowej należy stwierdzić, że w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy skutki, które wynikają z wykonania decyzji - już wystąpiły, bowiem instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa, przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez Sąd działania organu administracji publicznej. Objęcie skarżącego ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana.

Dyrektor Aresztu Śledczego w Gdańsku decyzją personalną Nr [..] z dnia 12 lutego 2014 r. określił datę zwolnienia skarżącego ze służby z dniem 12 lutego 2015 r., zatem w dacie orzekania przez Sąd I instancji w dniu 14 lipca 2015 r. skutek wynikający z decyzji już nastąpił. Ponadto skarga wraz z aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 26 czerwca 2015 r., czyli już po wykonaniu zaskarżonej decyzji.

Należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie skarżący został już zwolniony ze służby w dacie określonej w decyzji Dyrektor Aresztu Śledczego w [..] z dnia 12 lutego 2014 r. Zatem orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji jest w takim przypadku bezprzedmiotowe, nie ma bowiem możliwości odwrócenia dokonanych już czynności. Skutki kwestionowanej przez R.K. decyzji zwalniającej go ze służby mogą być zatem zniwelowane jedynie przez pozytywne dla skarżącego orzeczenie uwzględniające jego skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08 LEX nr 564272).

W tej sytuacji, wobec braku zaistnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, należało uznać, że Sąd I instancji prawidłowo odmówił wstrzymania jej wykonania.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.