Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 722/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał,, asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Anna Mruk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2006 r. sprawy ze skargi R. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wprowadzającej zmiany w ewidencji gruntów i budynków uchyla zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 722/06

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r., znak [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] stwierdził, iż odwołania R.G. z dnia 13 lutego 2006 r. złożone w Starostwie Powiatowym w R. oraz z dnia 14 lutego 2006 r. i z dnia 27 lutego 2006 r. złożone w Urzędzie Wojewódzkim w W. – Delegaturze w R. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2005 r., znak [...], orzekającej o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] dla działki ewidencyjnej nr [...], stanowiącej własność R.G. w ½ części i H. B. w ½ części oraz dla działki nr [...] stanowiącej własność Gminy W. zostały wniesione z uchybieniem terminu do ich wniesienia.

Uzasadniając zaskarżone rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, iż decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2005 r. odwołujący się R.G. otrzymał w dniu 18 maja 2005 r., na co wskazuje zwrotne poświadczenie odbioru. Zgodnie z art.129§2 k.p.a. odwołanie od decyzji organu I instancji wnosi się w terminie 14 dni od jej otrzymania, o czym odwołującego się pouczono w doręczonej mu decyzji. Termin do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie minął zatem w dniu 1 czerwca 2005 r., podczas gdy odwołania R.G. wniesione zostały dopiero w dniach 13, 14 i 27 lutego 2006 r. Odwołania te wniesiono zatem po terminie, a zainteresowany nie wniósł o jego przywrócenie. W świetle powyższego należało wydać orzeczenie, o którym mowa w art.134 k.p.a.

Skargę na powyższe postanowienie, uzupełnioną późniejszymi pismami procesowymi wniósł R.G.. Skarżący podniósł, iż decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2005 r. jest niesłuszna, a ponadto, iż wbrew twierdzeniom organu odwoławczego nie otrzymał jej w dniu 18 maja 2005 r. Rozstrzygnięcie to doręczono mu bowiem z takim opóźnieniem, iż wniesienie w terminie odwołania nie było już możliwe.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia 13 marca 2006 r. zapadło z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu organ odwoławczy przedwcześnie przyjął, iż pisma skarżącego z dnia 13, 14 i 27 lutego 2006 r. są odwołaniami (a raczej odwołaniem wraz z późniejszymi uzupełnieniami) od decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2005 r. W ocenie Sądu z treści tychże pism wniosku takiego wyprowadzić jednoznacznie nie można.

Zauważyć należy, iż w żadnym z pism skarżący nie stwierdza, iż jego zamiarem jest złożenie odwołania od decyzji organu I instancji, konsekwentnie żąda natomiast uchylenia decyzji Starosty [...].

Nie ulega wątpliwości, iż w świetle przepisów k.p.a. uchylenie decyzji administracyjnej wydanej przez organ I instancji nie musi następować wyłącznie w postępowaniu odwoławczym. Uchylenie takie (w odniesieniu do decyzji ostatecznej) może bowiem nastąpić także w wyniku wznowienia postępowania w trybie art.145 i nast. k.p.a. (vide: art.151§1 pkt 2 k.p.a.), a traktując rzecz szerzej (nie jako uchylenie decyzji w ścisłym rozumieniu tego słowa, ale jako wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego) także w postępowaniu o stwierdzenie nieważności regulowanym przepisami art.156 i nast. k.p.a.

W ocenie Sądu z pism skarżącego nie wynika dokładnie, jaki skutek procesowy miały one wywołać (tj. podjęcia jakich czynności żądał skarżący). W tej sytuacji należy uznać, iż pisma te obciąża brak formalny w postaci niedostatecznego sprecyzowania żądania, co zobowiązywało organ odwoławczy do zastosowania trybu przewidzianego w art.64§2 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa (art.63§2 k.p.a. zobowiązuje wnoszącego podanie do określenia w nim swojego żądania), należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Stosownie bowiem do zasady ogólnej przyjętej w art.9 braki co do treści podania nie powodują od razu jego bezskuteczności. Art.64§2 nakłada na organy administracji publicznej obowiązek podjęcia czynności w celu usunięcia braków formalnych. Nałożenie na organy tych obowiązków związane jest z przyjętą w k.p.a. ochroną jednostki przed negatywnymi skutkami nieznajomości prawa.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż organ wydał zaskarżone postanowienie bez wyjaśnienia, czy intencją skarżącego było wszczęcie postępowania odwoławczego, czy też któregoś z administracyjnych postępowań nadzwyczajnych.

Dodatkowo należy stwierdzić, iż przyjąwszy nawet koncepcję organu, iż skarżący wniósł odwołanie, nieścisłą jest ocena, iż z pism skarżącego nie da się wyinterpretować wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia, czy też co najmniej woli skarżącego, aby organ wziął pod uwagę akcentowane przez skarżącego przyczyny niezłożenia odwołania w terminie (tj. nieprzesłanie mu decyzji drogą pocztową a przekazanie jej z opóźnieniem w inny sposób).

De facto zatem, wyjaśniając w następstwie zapadnięcia niniejszego wyroku przedmiot żądania skarżącego, organ odwoławczy ma obowiązek zwrócić się do skarżącego o wyjaśnienie także i tego, czy jeżeli intencją jego jest wszczęcie postępowania odwoławczego od decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2005 r., to czy podanie przez niego okoliczności niezłożenia podania w terminie należy traktować jako wniosek o przywrócenie tego terminu.

Niezależnie od powyższego przy ponownym orzekaniu w przedmiocie żądania skarżącego organ odwoławczy winien wyjaśnić okoliczności doręczenia skarżącemu decyzji organu I instancji. Podkreślić bowiem należy, iż: (-) zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki wskazuje na doręczenie decyzji inną drogą niż droga pocztowa, (-) na poświadczeniu tym widnieje data odbioru "18.05.05" oraz podpis "[...]", (-) na poświadczeniu nie poczyniono wzmianki, iż przesyłkę doręczono bezpośrednio adresatowi, brak na nim także podpisu osoby doręczającej, (-) w postępowaniu pierwszoinstancyjnym skarżący nie był jedyną stroną noszącą nazwisko G. (był nią także H. G.), (-) w świetle pobieżnej oceny podpis złożony na poświadczeniu odbioru wykazuje podobieństwo do podpisu złożonego na poświadczeniu odbioru przesyłki skierowanej do H.G. (aczkolwiek ten ostatni jest dwuskładnikowy), zamieszkałego pod innym adresem. W konsekwencji powyższego, mając dodatkowo na uwadze wyjaśnienia skarżącego, iż decyzję organu I instancji doręczono mu dużo później niż w dniu 18 maja 2005 r., nie jest z teoretycznego punktu widzenia wykluczone, iż doręczenie decyzji w dniu 18 maja 2005 r. nie nastąpiło do rąk własnych skarżącego, czy też jego współdomowników, a dopiero później decyzja ta została skarżącemu przekazana. Kwestii tej Sąd niniejszym orzeczeniem w żadnym stopniu nie przesądza, sygnalizuje jednakże potrzebę jej wyjaśnienia w celu ustalenia, czy do skutecznego doręczenia skarżącemu decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2005 r. istotnie doszło.

W konkluzji należy wskazać, iż zaskarżone postanowienie z dnia 13 marca 2006 r. zapadło z naruszeniem art.7, 9, 64§2 i 77§1 k.p.a., mającym, jak to już wskazano na wstępie, istotny wpływ na wynik sprawy.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art.145§1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).