Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 484/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej
Powołane przepisy: article: art. 207 ust.1, art 196 ust. 3 i 4
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.
article: art. 145 par 1 pkt 2, art 132, art. 200, art. 205 par 1, art 209
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Protokolant – starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Rektora Szkoły Wyższej [...] w W. (obecnie [...] Uniwersytet [...] w W.) z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia doktoranckie w roku akademickim 2014/2015 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji, 2. zasądza od Rektora [...] Uniwersytetu [...] w W. (dawniej Szkoła Wyższa [...] w W.) na rzecz skarżącego L.S. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Komisja Rekrutacyjna Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich [...] w W. (dawniej [...] w W.), decyzją z dnia [...] października 2014 r. (bez numeru), działając na podstawie art. 207 ust. 1 i art. 196 ust. 3i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. Nr 527, ze zm.), po przeprowadzeniu postępowania rekrutacyjnego zgodnie z uchwałą Rekrutacyjną Senatu [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na Interdyscyplinarnych Studiach Doktoranckich w roku akademickim 2014/2015, nie przyjęła skarżącego L. S. na I rok studiów doktoranckich z zakresu prawa i w uzasadnieniu podała, że na podstawie przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego Komisja sporządziła listę rankingową kandydatów zgodnie z uzyskanymi przez nich ocenami i miejsce jakie zajął skarżący (31 na 69 kandydatów, 42 pkt. na 100 możliwych), wobec ustalenia przez limitu przyjęć na poziomie 60 pkt., nie uzasadnia przyjęcia na studia doktoranckie.

Skarżący w dniu [...] listopada 2014 r. złożył wniosek o uzupełnienie decyzji poprzez zamieszczenie pełnej treści pouczenia o prawie wniesienia odwołania.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. Komisja Rekrutacyjna Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich [...] Uniwersytetu [...] w W. (dawniej [...] w W.) (bez numeru), uzupełniono powyższą decyzję o treść pouczenia: "Od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie. Odwołanie należy kierować do JM Rektora [...] za pośrednictwem organu wydającego decyzję w I instancji, tj. za pośrednictwem Komisji Rekrutacyjnej Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich [...] (poprzez złożenie odwołania w Sekretariacie Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich [...]). Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji. Podstawą odwołania, o czym stanowi art. 196 ust. 4 psw, może być wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie".

W odwołaniu z dnia [...] grudnia 2014 r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 196 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz uchwały Senatu z dnia [...] kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z załącznikiem do uchwały Senatu [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. "Warunki i trybu postępowania rekrutacyjnego na Interdyscyplinarnych Studiach Doktoranckich w roku akademickim 2014/2015", Komisja Rekrutacyjna dokonuje oceny kandydatów, biorąc pod uwagę między innymi:

– ocenę wyników dotychczasowej edukacji kandydata w tym studiów magisterskich (biorąc pod uwagę średnią ocen uzyskanych w czasie studiów), innych form studiów (np. podyplomowych) oraz odbytych kursów. Punktacja za całość dokonań 0 – 15.

– dorobek publikacyjny i udział w konferencjach naukowych. Najwyższą wartość przypisuje się publikacjom z listy filadelfijskiej a następnie publikacjom z listy MNiSW. Pod uwagę bierze się tylko konferencje z aktywnym udziałem kandydata (prezentacja w postaci ustnej lub plakatu). Punktacja za całość dokonań 0 – 20.

– praktykę i staże w ośrodkach naukowych, klinicznych i innych (w tym udział

w realizacji projektów grantowych, działalność dydaktyczną, aktywność w kołach naukowych itp.) oraz istotne osiągnięcia zawodowe mające wartość dla podejmowanych studiów doktoranckich

Natomiast po analizie złożonych przeze niego dokumentów oraz po zapoznaniu się z treścią decyzji i szczegółową punktacją przyznaną w postępowaniu rekrutacyjnym stwierdził, że nie przyznano mu punktów za niektóre osiągnięcia,

a mianowicie 1) ukończone dodatkowe studia, bowiem oprócz studiów magisterskich na kierunku prawo, ukończył również 4,5-letnie studia inżynierskie w [...]

w K. oraz 2-letnie studia magisterskie uzupełniające w [...] w K., a ponadto 1,5 roczne studia podyplomowe na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu [...], 2) dorobek publikacyjny i udział w konferencjach – a) publikacja referatu – zgodnie z adnotacją zamieszczoną w indeksie oraz w suplemencie dyplomu [...], b) czynny udział w konferencji naukowej – zgodnie z adnotacją zamieszczoną w indeksie oraz w suplemencie dyplomu [...] , 3) aktywność w kole naukowym w [...] – zgodnie z adnotacją zamieszczoną w indeksie oraz w suplemencie dyplomu [...]. Ponadto według uzyskanych przez niego informacji, wśród kandydatów, którzy otrzymali rekomendacje na studia doktoranckie w trybie niestacjonarnym są osoby, które otrzymały punkty za bierny udział w konferencjach, co jest sprzeczne z treścią powołanej wyżej uchwały Senatu [...], która dopuszcza przyznanie punktów jedynie za czynny udział w konferencjach. Trudno stwierdzić, czy punkty zostały tym osobom przyznane przez Komisję z uwagi na sfałszowanie przez nich oświadczenia o czynnym udziale w konferencjach naukowych i niezweryfikowaniu tego faktu przez Komisję, czy też poprzez świadome nieprawidłowe przydzielenie przez Komisję punktów za bierny udział w konferencjach. Jednakże on nie miał możliwości zweryfikowania tych informacji z uwagi na utrudnianie przez Komisję zapoznania się ze szczegółową punktacją uzyskaną przez innych kandydatów i ujawnienie szczegółowych wyników postępowania rekrutacyjnego, co jest dopuszczalne z uwagi na jego jawność wynikającą z ustawy i co rozwiałoby wszelkie wątpliwości i spowodowałoby, że każdy z kandydatów mógłby zweryfikować, po pierwsze, czy postępowanie było przeprowadzone zgodnie z prawem, a po drugie, czy wszyscy kandydaci byli potraktowani równo. Wobec powyższego Komisja ISD [...] powinna dokonać ponownej weryfikacji całości dokumentów złożonych przez wszystkich kandydatów, ze szczególnym uwzględnieniem udokumentowania udziału w konferencjach naukowych.

Rektor [...] Uniwersytetu [...] w W. (dawniej [...] w W.), mając za podstawę art. 196 ust. 4 w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z załącznikiem do uchwały Senatu z dnia [...] kwietnia 2014 r., decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, że przyjęcie na studia doktoranckie odbywa się na podstawie oceny ewentualnego przyszłego promotora i kadry naukowej, prowadzącej studia i wszechstronnie analizowana jest dotychczasowa twórczość naukowa kandydata, jego predyspozycje dydaktyczno – naukowe oraz potencjał, jaki zdaniem uczelni pozwoli na uzyskanie satysfakcjonujących rezultatów pracy naukowej kandydata. Punkty, które otrzymali poszczególni kandydaci na studia doktoranckie z zakresu prawa zostały przyznane na podstawie średniej ocen wszystkich członków komisji. Liczba przyznanych punktów zarówno w danej kategorii, jak i ocena sumaryczna jest wynikiem dotychczasowych osiągnięć związanych z kierunkiem studiów doktoranckich poszczególnych kandydatów. Komisja dokonuje oceny punktowej na podstawie danych zawartych w ankiecie osobowej oraz dokumentów potwierdzających ww. dane. Zgodnie z uchwałą Senatu [...], pod uwagę bierze się tylko konferencje z aktywnym udziałem kandydata i tylko takie były podstawą przyznania punktów za kategorię, dorobek publikacyjny i udział w konferencjach naukowych. Przyznanie punktów wiązało się z udokumentowaniem aktywnego uczestnictwa w konferencji poprzez przedstawienie odpowiedniego zaświadczenia, czy certyfikatu, zaś taki certyfikat nie został przez skarżącego przedstawiony. W zakładce "dorobek publikacyjny i udział w konferencjach naukowych", brak jest informacji o osobie wygłaszającej referat, nazwie konferencji oraz autorze. Krótka wzmianka w suplemencie do dyplomu nie może być traktowana jako certyfikat. Z kolei kwestionowanie przez skarżącego decyzji dotyczącej innych kandydatów, nie może być przedmiotem odwołania od indywidualnej decyzji administracyjnej, której adresatem był jedynie skarżący. Odnosząc się do zarzutu, że nie przyznano mu punktów za ukończone dodatkowe studia podkreślono, że argument ten jest chybiony, gdyż Komisja Rekrutacyjna przyznała skarżącemu znaczącą liczbę punktów (12 na 15 możliwych) za osiągnięcia w tej kategorii. Jeżeli chodzi o punkty za publikacje, to publikacje niezwiązane tematycznie z kierunkiem studiów doktoranckich, na które skarżący aplikował, nie mogą stanowić podstawy przyznania punktów w procesie rekrutacji. Ponadto informacji o publikacjach skarżący również nie umieścił w ankiecie. Wzmianka na ten temat została jedynie umieszczona w "dodatkowych informacjach", znajdujących się w suplemencie do dyplomu. Dane te są niepełne (brak autorów, wydawnictwa) i nawet gdyby dotyczyły dyscypliny pokrywającej się z przyszłym kierunkiem studiów doktoranckich, nie mogłyby z tych powodów zostać zaliczone. Odnosząc się zaś do zarzutu, jakoby Komisja skutecznie utrudniała zapoznanie się ze szczegółową punktacją uzyskaną przez innych kandydatów stwierdzono, iż nie sposób się z tym zgodzić. Zgodnie z brzmieniem art. 196 ust. 5 ustawy z dnia 27 lica 2005 roku jawny jest jedynie wynik postępowania rekrutacyjnego. Skoro zaś ustawa rzeczywiście nie definiuje pojęcia wynik stąd konieczność odwołania się do słownikowej definicji tego pojęcia i jest nim (wynikiem) ostateczna liczba lub ostatecznie wyrażenie otrzymane po wykonaniu działań matematycznych. Wynik to ostateczna liczba osiągniętych przez kandydatów punktów, a zatem udostępnienie skarżącemu wyników "cząstkowych", tj. punktów przyznanych w poszczególnych kategoriach jest sprzeczne z wyżej powołanym przepisem. Jedyny dokument, jaki Komisja może udostępnić zgodnie z wymogami zawartymi w ustawie o ochronie danych osobowych oraz art. 196 ust. 5 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym to tzw. "lista rankingowa", po zanonimizowaniu danych osobowych wszystkich kandydatów i taki dokument został skarżącemu wysłany. W sytuacji skarżącego brak dorobku publikacyjnego związanego z kierunkiem studiów, na które kandydował oraz ocena innych elementów dorobku w porównaniu z poziomem pozostałych kandydatów, nie pozwoliły na pozytywną decyzję przyjęcia na studia doktoranckie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, albo uchylenie w całości zaskarżonych decyzji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zarzucając naruszenie:

1) art. 195 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, poprzez wydanie decyzji przez jednostkę organizacyjną uczelni, która nie spełnia wymagań określonych w ust. 1 art. 195 ustawy, a więc nie posiada uprawnień do prowadzenia studiów doktoranckich w zakresie dyscypliny prawo.

2) Art. 196 ust. 1 wyżej powołanej ustawy oraz uchwały Senatu [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., "Warunki i trybu postępowania rekrutacyjnego na Interdyscyplinarnych Studiach Doktoranckich w roku akademickim 2014/2015" poprzez nieprawidłowe przyznanie punktów poszczególnym kandydatom biorącym udział w postępowaniu rekrutacyjnym, co spowodowało zawyżenie punktacji innym kandydatom, a w konsekwencji doprowadziło do uzyskania przez niego niskiej lokaty na liście rankingowej w postępowaniu rekrutacyjnym.

3) Art. 107 § 1 k.p.a. poprzez brak zawarcia w decyzji uzasadnienia prawnego, które to uzasadnienie stanowi konstytutywny element decyzji administracyjnej.

W uzasadnieniu – powołując się na ustalony powyżej stan faktyczny – podał, że Rektor ma obowiązek podać uzasadnienie prawne, zaś nie uczynił tego, że krótka wzmianka w suplemencie do dyplomu nie może być traktowana jako certyfikat, a punkty są przyznawane tylko na podstawie zaświadczenia lub certyfikatu. Natomiast jego zdaniem zapis w suplemencie dyplomu, który jest dokumentem, stanowi zaświadczenie (art. 76 § 1 i 2 k.p.a.). Ponadto ma tu zastosowanie art. 75 § 1 k.p.a. Dalej dodał, że uznanie argumentu o braku prawa do kwestionowania sposobu przydzielenia punktów innym kandydatom, narusza konstytucyjną zasadę dwuinstancyjności i powoduje, że strona postępowania nie ma możliwości zweryfikowania prawidłowości przyznania punków poszczególnym kandydatom. Ponadto Komisja Rekrutacyjna oraz utrzymujący w mocy decyzję Rektor nie przydzielił mu również punktów za publikację podnosząc, że jest to publikacja nie związana tematycznie z kierunkiem studiów doktoranckich, na które aplikował oraz nie uznając wzmianki na ten temat umieszczonej w dokumencie urzędowym jakim jest dyplom ukończenia studiów wraz z suplementem. W tym przypadku również nie podano podstawy prawnej w sprawie zajętego stanowiska. Natomiast abstrahując od wyżej wymienionych naruszeń stwierdził, iż zgodnie z uzyskaną pisemną informacją udzieloną mu przez Dyrektora Departamentu Szkolnictwa Wyższego i Kontroli Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Wydział Prawa i Nauk Społecznych, [...] posiada jedynie uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora nauk prawnych w zakresie prawa. Tym samym Wydział nie spełnia kryteriów określonych w art. 195 ust. 1 i 2 wyżej powołanej ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nie ma prawa do prowadzenia studiów doktoranckich w zakresie prawa. Zdaniem Ministerstwa, prowadzenie takich studiów nie jest możliwe również w formule środowiskowych studiów doktoranckich. Zgodnie z wykazem jednostek uprawnionych do nadawania stopni naukowych dostępnym na stronie internetowej Centralnej Komisji do Spraw Stopni i tytułów jednostka, [...] nie posiada uprawnień do prowadzenia studiów doktoranckich w zakresie prawa. Powyższe oznacza, że Komisja Rekrutacyjna nie miała legitymacji do przeprowadzenia rekrutacji na studia doktoranckie, do których prowadzenia nie posiada uprawnień. W konsekwencji organ I instancji, nie miał podstaw do wydania decyzji w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie w zakresie nauk prawnych.

W odpowiedzi na skargę Rektor [...] Uniwersytetu [...] w W. (dawniej [...] w W.) wniósł o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne dodał, że pismo Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, na które powołuje się skarżący, zostało sporządzone i wydane po zakończeniu procesu rekrutacji. [...] obecnie nie prowadzi już studiów doktoranckich z zakresu prawa. Fakt ten nie ma jednak wpływu na wydane wcześniej decyzje, które zgodne były z warunkami i trybem rekrutacji na studia doktoranckie.

W piśmie procesowym z dnia 30 września 2015 r. Rektor [...] w W. (dawniej [...] w W.) podał, że uczelnia nie przekazała do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego uchwały nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na Interdyscyplinarnych Studiach Doktoranckich w roku akademickim 2014/2015, bowiem przepisy nie nakładały takiego obowiązku na uczelnię, natomiast przekazano do Ministerstwa uchwałę Senatu uczelni z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w sprawie zmiany Regulaminu stacjonarnych studiów doktoranckich oraz wprowadzenia Regulaminu niestacjonarnych studiów doktoranckich prowadzonych w ramach Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich [...], a pismem z dnia 12 stycznia 2015 r. Ministerstwo wskazało, że uczelnia nie posiada niezbędnych uprawnień do prowadzenia studiów doktoranckich w zakresie prawa i w konsekwencji w dniu [...] lutego 2015 r. uczelnia rozwiązała studia doktoranckie z zakresu prawa.

Natomiast Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w piśmie procesowym do Sądu z dnia 15 października 2015 r., wskazało na brzmienie treści art. 195 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, które weszło w życie ustawą z dnia 11 lipca 2014 o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U., poz. 1198), które weszło w życie z dniu 1 października 2014 r., a zgodnie z wykazem jednostek uprawnionych do nadawania stopni naukowych dostępnych na stronie internetowej Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów naukowych, Wydział Prawa Uniwersytetu [...] Uniwersytetu [...] posiada jedno uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora w zakresie prawa. Reasumując, przed dniem 1 października 2014 r., Wydział Prawa uczelni miał prawo uczestniczyć w prowadzeniu środowiskowych studiów doktoranckich realizowanych z udziałem innych jednostek organizacyjnych uczelni, posiadających wymagane uprawnienia, natomiast po dniu 1 października 2014 r., dopuszczalne się wydaje kontynuowanie kształcenia na już rozpoczętych środowiskowych studiach doktoranckich, jednak bez możliwości prowadzenia rekrutacji na kolejne lata studiów doktoranckich w zakresie prawa.

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów pismami z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] poinformowała, że Wydział Prawa (dawniej Wydział [...]) Uniwersytetu [...] posiada tylko jedne uprawnienie do nadawania stopni i jest to uprawnienie do nadawania stopnia doktora nauk prawnych w dyscyplinie prawo, a powyższe uprawnienie decyzją Centralnej Komisji do spraw Stopni uzyskał w dniu [...] stycznia 2012 r. i zachowuje je w sposób ciągły do chwili obecnej. Jednocześnie żadna inna jednostka organizacyjna Uczelni nie dysponuje uprawnieniami do nadawania stopni w ww. dziedzinie i dyscyplinie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 195 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.) według stanu prawnego na dzień 30 września 2014 r., jednostki organizacyjne uczelni oraz jednostki naukowe posiadające uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego albo co najmniej dwa uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora mogą prowadzić studia doktoranckie w zakresie dyscyplin odpowiadających tym uprawnieniom. Natomiast w myśl ust. 2 tegoż przepisu, studia doktoranckie mogą być studiami środowiskowymi, prowadzonymi przez jednostki organizacyjne uczelni oraz jednostki naukowe. Zadania poszczególnych jednostek oraz sposób finansowania studiów doktoranckich określają umowy zawarte między tymi jednostkami.

W rozpoznawanej zaś sprawie, jak wynika z pisma procesowego Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] października 2015 r.

nr [...], środowiskowe studia doktoranckie w Uniwersytecie [...] były prowadzone według stanu prawnego na dzień 30 września 2014 r. przez następujące jednostki organizacyjne uczelni, tj. przez Wydział [...], Wydział Zamiejscowy w W. oraz przez Wydział Prawa i zgodnie z treścią powyższego pisma Wydział Prawa posiadał jedno uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora w zakresie prawa.

Następnie na podstawie art. 1 pkt 130) ppkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw, w art. 195 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), ust. 2 otrzymał brzmienie: "2. Studia doktoranckie mogą być studiami środowiskowymi, prowadzonymi przez jednostki organizacyjne uczelni oraz jednostki naukowe, z których każda spełnia wymagania określone w ust. 1. Szczegółowy podział zadań związanych z prowadzeniem studiów doktoranckich oraz sposób ich finansowania określa umowa zawarta między tymi jednostkami". Wskazać również należy, że w myśl art. 57, powyższa ustawa nowelizująca weszła w życie z dniem 1 października 2014 r.

Reasumując, powyższa nowelizacja z dniem 1 października 2014 r. wprowadziła wymóg rekrutacji i prowadzenia studiów doktoranckich tylko w sytuacji, kiedy każda jednostka organizacyjna spełnia wymagania określone w ust. 1 art. 195, tj. kiedy posiada co najmniej dwa uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora.

Tymczasem, jak wynika z cytowanego już wyżej pisma procesowego Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] października 2015 r.

nr [...] oraz dwóch pism Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], Wydział Prawa (dawniej Wydział Prawa i Nauk Społecznych) Uniwersytetu [...] w W. posiada tylko jedno uprawnienie do nadawania stopni i jest to uprawnienie do nadawania stopnia doktora nauk prawnych w dyscyplinie prawo, a powyższe uprawnienie decyzją Centralnej Komisji do Spraw Stopni uzyskał w dniu [...] stycznia 2012 r. i zachowuje je w sposób ciągły do chwili obecnej. Jednocześnie żadna inna jednostka organizacyjna Uczelni nie dysponuje uprawnieniami do nadawania stopni w ww. dziedzinie i dyscyplinie.

Innymi słowy, Wydział Prawa, zamiast dwóch wymaganych od dnia

1 października 2014 r. uprawnień do nadawania stopnia naukowego doktora, posiadał tylko jedno uprawnienie i w konsekwencji niedopuszczalna była, w tym stanie prawnym i faktycznym, rekrutacja na studia doktoranckie.

Zatem Komisja Rekrutacyjna Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich [...] Uniwersytetu [...] w W. wydając wobec skarżącego decyzję z dnia [...] października 2014 r. (bez numeru) o nieprzyjęciu wymienionego na I rok studiów doktoranckich z zakresu prawa, dopuściła się

– w ocenie Sądu – rażącego naruszenia art. 195 ust. 2 w zw. z art. 195 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zaś Rektor Uczelni wydając zaskarżoną decyzję

z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] utrzymującą decyzję z kwalifikowaną wadą, również dopuścił się rażącego naruszenia art. 207 ust. 1 ustawy – Prawo

o szkolnictwie wyższym w zw. z art. 138 § 1 pkt 1) k.p.a., w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Dodać w tym miejscu również należy, że Rektor [...] Uniwersytetu [...] w W. w piśmie procesowym z dnia 30 września 2015 r. poinformował, że wobec takiego stanu rzeczy, w dniu 27 lutego 2015 r. Uczelnia rozwiązała studia doktoranckie z zakresu prawa, przenosząc doktorantów Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich studiujących prawo na studia w dyscyplinie socjologia.

Wobec treści rozstrzygnięcia, zbędne jest odnoszenie się do pozostałych zarzutów ze skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2) w zw. z art. 132,

a w sprawie kosztów na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i art. 209 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), należało orzec jak w sentencji wyroku.