Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 47/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.141par.2, art. 177, art.. 178
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś., S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 marca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną E. Ś.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt I SA/Op 47/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie: [P.p.s.a], oddalił skargę E. Ś. i S. Ś. (dalej też: skarżący) wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012r.

Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem ,został skutecznie doręczony w dniu 30 listopada 2017 r. (k. 140 akt sądowych) skarżącemu S. Ś. jako stronie która złożyła w tym względzie stosowny wniosek.

Od wyżej opisanego wyroku E. i S. Ś., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli w dniu 3 stycznia 2018 r. skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Zgodnie z treścią przepisu art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku.

Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę jest uprzednie doręczenie stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Oznacza to, że strona która nie wystąpiła o uzasadnienie orzeczenia nie może wnieść skutecznie skargi kasacyjnej.

Jednocześnie dodać trzeba, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje stanowisko, iż sytuacja współuczestnictwa materialnego przewidziana w art. 214 § 2 P.p.s.a. odnosi się jedynie do kosztów sądowych (vide: postanowienie NSA z dnia 5 maja 2015 r. sygn. akt II OZ 372/15 oraz postanowienie NSA z dnia 12 maja 2010 r. sygn. akt II OZ 421/10 - dostępne na stronie internetowej pod adresem: https://.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreśla się, że sytuacja, w której więcej niż jeden podmiot skarży to samo rozstrzygnięcie, rodzi stan wielopodmiotowości po stronie skarżącej, a w relacjach między tymi podmiotami powstaje współuczestnictwo materialne (wyrażające się wspólnością praw lub obowiązków współuczestników) lub procesowe (istnieje, gdy przedmiotem sporu są roszczenia lub zobowiązania tego samego rodzaju oparte na tożsamej podstawie prawnej i faktycznej). Zaistnienie na gruncie przedmiotowej sprawy między wnoszącymi skargę współuczestnictwa materialnego nie oznacza jednak, że dokonanie czynności procesowej (z pewnymi skonkretyzowanymi wyjątkami) w postępowaniu sądowym przez jednego ze współuczestników jest skuteczne wobec pozostałych podmiotów występujących po tej samej stronie. Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nie przewidują bowiem ogólnej, odnoszącej się do wszystkich czynności procesowych normy, która przewidywałby taką możliwość. W ustawie tej nie znajduje się odpowiednik art. 73 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 101 ze zm.), w którym przewidziano odstępstwo od zasady działania w sprawie przez każdego współuczestnika we własnym imieniu, wskazując, że jeżeli z istoty spornego stosunku prawnego lub z przepisu ustawy wynika, iż wyrok dotyczyć ma niepodzielnie wszystkich współuczestników, czynności procesowe współuczestników działających są skuteczne także wobec nie działających.

W rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną jest, iż skarga kasacyjna została wywiedziona przez skarżącą E. Ś., która nie wnioskowała uprzednio o sporządzenie uzasadnienia wyroku i S. Ś., który wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, czyniąc to wyłącznie we własnym imieniu. Treść wniosku nie daje zatem podstaw do przyjęcia, że skarżący działał w tym wypadku również w imieniu małżonki, E. Ś.

Skoro zaś E. Ś. nie skorzystała ze swojego prawa do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to tym samym, nie mogła wnieść skutecznie skargi kasacyjnej. Jednym bowiem z przypadków niedopuszczalności skargi kasacyjnej jest sytuacja, gdy podmiotowi wnoszącemu ten środek zaskarżenia nie doręczono wcześniej uzasadnienia skarżonego wyroku.

W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 178 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.