Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1017/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-10-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W treść skargi z dnia 8 sierpnia 2014 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, J.K. wplotła między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten, wskazując na art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), skierowała w pierwszej kolejności do rozpoznania przez organ odwoławczy. Alternatywnie wystąpiła do Sądu o zastosowanie tymczasowej ochrony na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżąca nie przywołała jakiejkolwiek odrębnej argumentacji wniosku.

Postanowieniem z dnia 3 września 2014 r., działając na podstawie art. 61 § 2 pkt 1, Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, akcentując, że J.K. nie przedstawiła żadnego uzasadnienia, ani dodatkowych dowodów dotyczących sytuacji finansowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zasadą jest, iż Sąd w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to skarżąca zobowiązana jest do wykazania okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w powołanym wyżej przepisie. A zatem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co więcej, twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać, jakie dowody chciałby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (z tezy w

postanowieniu NSA z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 502/09, LEX nr 569795).

W tym konkretnym przypadku skarżąca nawet nie naprowadziła na okoliczności stanu faktycznego, które w zderzeniu z przesłankami zastosowania tymczasowej ochrony, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie, doprowadziłaby do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Reasumując, nie wykazano, iż konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji może być znaczna szkoda lub też spowodowanie trudno odwracalnych skutków. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.