Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 63/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2006-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 19 października 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 października 2006 roku w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. H. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na bron palną bojową p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.-


UZASADNIENIE

Pan Z. H. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową.

Początkowo skarżący wskazywał, iż składa skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiej Policji w B. z dnia [...] marca 2006 roku w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową, niemniej jednak w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 8 września 2006 roku wskazał, iż skarga dotyczy bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w związku z nie nadaniem biegu jego odwołaniu z dnia [...] kwietnia 2006 roku na w/w decyzję Komendanta (k. 26 akt sprawy).

W związku z powyższym w oparciu o zarządzenie Przewodniczącego tut. Wydziału z dnia 19 września 2006 roku (k. 23 akt sprawy) skarżący został wezwany do wykazania, że składał zażalenie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. (dowód: zarządzenie – k. 28 akt sprawy).

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 października 2006 roku (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 30 akt).

Mimo wezwania pan Z. H. nie wykazał, iż składał zażalenie na bezczynność organu administracji.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W BIAŁYMSTOKU

ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r.

w sprawie III SA 7254/98, LEX nr 43843). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany

w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm), bowiem zażalenie, o którym mowa w podanym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 cyt. ustawy.

Przepis art. 37 kpa wprost stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia. Zaś art. 52 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dając definicję "wyczerpania środków zaskarżenia" stanowi, że należy pod tym pojęciem rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego.

W sprawie niniejszej warunek wyczerpania trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi nie został spełniony. Skarga na bezczynność została złożona

w dniu [...] sierpnia 2006 roku (k. 5) i jej przedmiotem jest – jak ostatecznie wskazał skarżący - nie nadanie biegu jego odwołaniu z dnia [...] kwietnia 2006 roku na decyzję Komendanta Wojewódzkiej Policji w B. z dnia [...] marca 2006 roku, w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową. Skarżący przy tym w trakcie postępowania sądowo – administracyjnego (mimo wezwania Sądu) nie wykazał, iż przed wniesieniem skargi wyczerpał środki odwoławcze tj. złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie (nie nadanie biegu jego odwołaniu).

Skład orzekający w sprawie niniejszej uznał, że wymóg art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony, bo w dacie wniesienia skargi na bezczynność jakiekolwiek postępowanie zażaleniowe nie zostało wszczęte. Skarga niniejsza jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia

w postępowaniu administracyjnym była zatem niedopuszczalna. Powtórzyć należy za doktryną, że ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter tej kategorii przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi (obok przesłanki właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i legitymacji podmiotu uprawnionego) – odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymogów skargi – prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna (vide: T. Woś i inni "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 113).

Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.