Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1385/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt III SA/Po 440/07 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Wojewody W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt III SA/Po 440/07 wydanym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez A. J. decyzji Wojewody W. z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że do skargi na powyższą decyzję Wojewody W. skarżący A. J. załączył jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd pierwszej instancji przytoczył treść art. 61 § 3 p.p.s.a. i podkreślił, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd stwierdził, iż we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w ogóle nie wykazano, jakie trudne do odwrócenia skutki, bądź jakie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody może spowodować dla skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji. Sąd podniósł, że nie może dokonać oceny argumentów strony w tym zakresie, gdyż wniosek ich nie zawiera.

W zażaleniu na powyższe postanowienie A. J. wniósł o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, iż składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji kierował się faktami powszechnie znanymi Sądowi o charakterze notoryjnym, nie wymagającymi powoływania się na nie. Skarżący podniósł, iż wymeldowanie w momencie, gdy istnieje obowiązek wymiany starego dowodu osobistego na nowy, w sytuacji, gdy urząd wymaga stałego zameldowania stwarza dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki. Ponadto skarżący stwierdził, iż od dnia 1 stycznia 2008 r. urzędy i banki będą uznawały tylko nowe dowody osobiste.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy – art. 61 § 3 p.p.s.a.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku.

Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, s. 426).

Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [ w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.).

Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.

W doktrynie i judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 22/04; z dnia 30 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 30/04; z dnia 22 grudnia 2004 roku, sygn. akt OZ 871/04; z dnia 1 czerwca 2004 roku, sygn. akt OZ 105/04; z dnia 20 lipca 2004 roku, sygn. akt OZ 214/04 - nie publik., B. Dauter [w] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.168).

Przesłanką wstrzymania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. O znacznej szkodzie, w tym szkodzie majątkowej, można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju.

Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków także musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak, więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.

W niniejszej sprawie skarżący wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji zawarł w skardze, przy czym nie uzasadnił powyższego wniosku. Skarżący nie przytoczył żadnych okoliczności przemawiających za zasadnością zgłoszonego wniosku. Skarżący nie wykazał, w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd pierwszej instancji nie miał obowiązku domyślać się jakimi względami kierował się skarżący składając wniosek o wstrzymanie decyzji, jak również ustalać z urzędu, czy w sprawie zachodzą przesłanki ustawowe uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji.

Wymeldowanie jest wyłącznie aktem rejestracji danych dotyczących pobytu określonej osoby. Decyzja o wymeldowaniu ma na celu doprowadzenie przez organ prowadzący ewidencję do zgodności danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wymeldowanie jako stwierdzające jedynie pewien stan faktyczny, nie może, co do zasady spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., a tylko taka podstawa mogłaby stanowić przesłankę wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Nie można zgodzić się ze stwierdzeniem skarżącego, iż trudne do odwrócenia skutki łączą się ze zbiegiem wydania decyzji i istnienia obowiązku wymiany starego dowodu osobistego na nowy.

W tym miejscu przypomnieć należy, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. - o zmianie ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz ustawy o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 113, poz. 733, z późn. zm.) dowody osobiste wydane przed dniem 1 stycznia 2001 r. zachowują ważność do dnia 31 grudnia 2007 r., przy czym termin wymiany dowodów osobistych był kilkakrotnie przedłużany. Zgodnie zaś z art. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. - o czasowym posługiwaniu się dowodami osobistymi wydanymi przed dniem 1 stycznia 2001 r. (Dz. U. Nr 191 poz. 1363), dowód osobisty wydany przed dniem 1 stycznia 2001 r. stwierdza tożsamość osoby oraz poświadcza obywatelstwo polskie do dnia 31 marca 2008 r.

A zatem, obowiązek wymiany dowodu osobistego, znany stronie od kilku lat, nie może w niniejszej sprawie stanowić przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.