Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 910/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1a  ust. 1 pkt 3 art. 2 art. 3
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A. T.-Ch. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sz. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Burmistrz G. ustalił dla nieruchomości, wymienionych w decyzji, stanowiących własność A. T.-C. podatek od nieruchomości za rok 2015 w kwocie [....] zł.

Organ podatkowy, obliczając wysokość zobowiązania podatkowego za rok 2015 wskazał:

- budynki pozostałe bez zwolnień od powierzchni: [...] m2 x [...] zł = [...] zł,

- grunty związanie z działalnością gospodarczą od powierzchni: [...] m2 x [...] zł = [...] zł,

- budynki mieszkalne o pow. [..] m2 x [...] zł = [..] zł,

- grunt pozostały od pow. [...] m2 x [..] zł = [...] zł

Podatniczka złożyła odwołanie od powyższej decyzji i wniosła o jej uchylenie. Podała, że przebudowa budynków na działkach [...] jeszcze się nie zakończyła i budynki te ze względu na stan techniczny i trwające prace remontowo-budowlane nie są i nie mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Odnośnie działki nr [...] podatniczka wskazała, że od 2012r. jest tam zbudowany parking z drogą publiczną i w związku z tym działka ta powinna być opodatkowana jako budowla - od wartości budowli, a nie powierzchni działki. Podatniczka podniosła,

że w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2011 wypowiadał się już WSA

w Szczecinie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wydało w dniu 30 czerwca 2016 r. nr [...] decyzję, w której utrzymało mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy ocenił zebrany materiał dowodowy w sprawie, w tym wypisy z ewidencji gruntów i budynków, akty notarialne, decyzję Burmistrza Gminy G. o podziale nieruchomości, kopię dziennika budowy.

Organ podał, że w sprawie miała zastosowanie uchwała Nr XLIX/551/14 Rady Miejskiej w G. z dnia 24 września 2014 r. w sprawie ustalenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2015 rok.

Organ wskazał, że podatniczka, będąc odpowiednio właścicielem bądź użytkownikiem wieczystym wymienionych gruntów oraz właścicielem budynków stanowiących odrębną od gruntu nieruchomość a także właścicielem wyodrębnionych lokali zgodnie z art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 849 ze zm.), dalej "u.p.o.l.", była podatnikiem podatku od nieruchomości. Bezsporne było, że podatniczka jest przedsiębiorcą. Nieruchomości te były nabywane i zbywane w związku z działalnością gospodarczą, co wynikało z aktów notarialnych włączonych do akt sprawy, w których podatniczka oświadczała, że nabywa je lub zbywa w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nadto zapisy dziennika budowy również wskazują na status inwestora – podatniczki jako przedsiębiorcy. Organ wyjaśnił pojęcie budynku i gruntu "związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej". Organ podał, że wszystkie nieruchomości wymienione

w decyzji nie mają oznaczenia użytku rolnego ani też leśnego i znajdują się

w posiadaniu przedsiębiorcy, a jedynie grunt oznaczony nr działki [...] zabudowany budynkiem o funkcji mieszkalnej mieści się w zakresie wyłączeń przedmiotowych zawartych w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy. Grunt ten o pow. [...] m2 podlegał opodatkowaniu według stawki [...] zł. W aktach sprawy organ podatkowy zgromadził dowody wskazujące na funkcje mieszkalne budynku istniejącego na tej działce. Organ odwoławczy podał, że w stosunku do gruntów nie ustalono, aby nie mogły być one opodatkowane stawką jak dla osób prowadzących działalność gospodarczą z uwagi na wystąpienie względów technicznych. Organ wskazał, że na przesłankę wyłączenie gruntów z kategorii działalności gospodarczej ze względów technicznych, nie powołuje się również podatniczka, podnosząc tę okoliczność jedynie w stosunku do budynku posadowionego na działkach nr [...] . Organ odwoławczy, odnosząc się do zarzutu podatniczki, wedle którego działka nr [...] powinna być opodatkowana od roku 2012 jako budowla, wskazał, że zabudowanie gruntu budynkiem czy obiektem budowlanym nie oznacza braku przedmiotu opodatkowania w postaci gruntu. Taki grunt nadal pozostaje przedmiotem opodatkowania na podstawie art. 2 u.p.o.l. Wyłączeniu spod opodatkowania podlegają jedynie grunty wymienione wprost przepisach u.p.o.l., m.in. grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych oraz zlokalizowane w nich budowle - z wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych (art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l.). Jednak taka sytuacja nie wystąpiła w sprawie, działka nr [...] posiadała oznaczenie "Ti". Organ odwoławczy wskazał, że podatniczka nie wykazała w złożonej deklaracji na podatek od nieruchomości żadnej budowli, nie przedstawiała dokumentów związanych z budową parkingu na ww. działce, zaś organ pierwszej instancji nie dokonał oględzin terenu. Z aktu notarialnego z dnia 6 grudnia 2012r. rep.

A nr [...] wynikało, że strona ustanowiła na tej działce służebność na rzecz każdego właściciela lub użytkownika wieczystego działki nr [...] oraz właściciela budynku handlowo-usługowego, polegającą na prawie korzystania z miejsc parkingowych w ilości określonej decyzją o warunkach zabudowy wydanej na rzecz kupującego nieruchomość, nieodpłatnie przez okres 10 lat, a następnie odpłatnie

w wysokości średniej ceny za metr kwadratowy za dzierżawę gruntu pod parking jaka będzie obowiązywać w G. Organ odwoławczy uznał, że twierdzenie podatniczki o zabudowaniu działki nr [...] parkingiem, spełniającym kryteria budowli

w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. musiałoby prowadzić do opodatkowania budowli, która nie została objęta przedmiotem decyzji organu pierwszej instancji,

co oznaczałoby działanie na niekorzyść strony odwołującej się i stałoby w sprzeczności z art. 234 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), dalej "o.p.". Organ wyjaśnił także, że droga dojazdowa nie jest tożsama z drogą publiczną. Organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji organ prawidłowo ustalił stawkę podatkową dla gruntów oznaczonych nr działki [...] oraz [...] , a także dla udziałów w gruntach związanych z nabyciem przez stronę odrębnych lokali użytkowych. W zakresie opodatkowania budynku położonego w G. przy ul. D. [..] o nr ew. [...] o funkcji mieszkalnej organ pierwszej instancji prawidło przyjął stawkę podatku dla budynków mieszkalnych. Organ odwoławczy podał, że w stosunku do nabytego przez podatniczkę aktem notarialnym w dniu 16 listopada 2012 r. lokalu niemieszkalnego położonego w G. przy ul. D. [...] o pow. [...] m2 i wysokości pow. [...] m, organ choć zaznacza, że nabycie to nastąpiło na poczet działalności gospodarczej przyjmuje stawkę dla pozostałych budynków i ich części, przy czym nie wyjaśnił powodów zastosowania obniżonej stawki. Czyni to jedynie w stosunku do lokali zlokalizowanych w budynku posadowionym na działce nr [...] , przy czym zastosowanie tej stawki uzasadnił faktem nieprowadzenia przez stronę w tych lokalach działalności gospodarczej. Organ odwoławczy podał, że organ podatkowy może zastosować stawkę podatkową przewidzianą dla budynków pozostałych, o ile uwzględni wyłączenie tych nieruchomości z kategorii budynków i ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, przewidziane w art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., a zatem zgromadzi materiał dowodowy wskazujący na stan techniczny nieruchomości uniemożliwiający jej wykorzystywanie do prowadzenia działalności gospodarczej. Lokale przy ul. K [...] M. [...] i [...] oraz przy ul. D. [...] , niewątpliwie były lokalami niemieszkalnymi, będącymi w posiadaniu przedsiębiorcy. Zatem zastosowanie obniżonej stawki mogło nastąpić wyłącznie ze względów technicznych nieruchomości. Organ odwoławczy podkreślił, że wyłączenie nieruchomości z kategorii budynków i ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, przewidziane w art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nie oznacza zupełnego zwolnienia z opodatkowania. Organ odwoławczy podał, że z poprzednio prowadzonych postępowań, znana jest mu dokumentacja wskazująca na zły stan faktyczny budynków - obiektów po byłej S. M. w G. przy

ul. P. nr [...] i [...] położonych na działkach geodezyjnych o numerach: [...] . Dlatego też, w ocenie organu odwoławczego, w stosunku do lokali znajdujących się w budynku posadowionym na działce nr [...] , który stał się następnie przedmiotem robót budowlanych podjętych przez stronę w roku 2011 i kontynuowanych w latach następnych (akta nie zawierają dowodów wskazujących na zakończenie przez stronę inwestycji budowlanej), uzasadnione było zastosowanie stawki jak dla pozostałych budynków i ich części. Natomiast, zdaniem organu odwoławczego, organ błędnie przyjął tę stawkę dla lokalu niemieszkalnego znajdującego się przy. ul. D. [...] , skoro brak jest jakichkolwiek informacji wskazujących na zły stan techniczny tego lokalu (okoliczności takiej nie podnosiła także strona), zaś lokal jak sam zaznaczył organ podatkowy został nabyty na działalność gospodarczą, co wprost wynikało z aktu notarialnego z dnia 16 listopada 2012 r. W tej sytuacji lokal ten winien zostać opodatkowany według stawki przewidzianej dla budynków i ich części związanych

z działalnością gospodarczą. Organ odwoławczy wyjaśnił, że z uwagi na zakaz wynikający z art. 234 o.p., błąd ten nie mógł podlegać korekcie przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy odniósł się do zarzutów odwołania w zakresie dotyczącym opodatkowania części budynku zlokalizowanego na działce nr [...] (budynek na działce [....] , sprzedany przez stronę w roku 2012 nie jest objęty zaskarżoną decyzją, a zatem podniesione zarzuty wobec opodatkowania tej nieruchomości są bezprzedmiotowe), uznając je za niezasadne. Podatniczka podała,

że w roku 2011 rozpoczęła inwestycję polegającą na zmianie sposobu użytkowania funkcji istniejących budynków położonych na terenie działek [...] i [...] na funkcję handlowo-usługowo- biurowo-gastronomiczno-mieszkalną oraz iż w dniu 24 stycznia 2012 r. zakończyła I etap robót polegający na zamianie konstrukcji dachu, a także,

że budynki te są w trakcie rozbudowy i nie są oddane do użytku. W ocenie podatniczki, budynki te nie spełniają wymogów obiektów budowlanych a zatem w jej przekonaniu nie powinny podlegać opodatkowaniu. Nadto zarzuciła, że organ nie uwzględnił zmiany sposobu użytkowania, zwłaszcza na cele mieszkaniowe. Organ odwoławczy podał, że twierdzenia strony pozostają we wzajemnej kolizji. Skoro budynki miały być w roku 2015 w trakcie zmiany funkcji użytkowych, a zatem nie zakończono procesu budowlanego i organy budowlane nie odebrały wykonanych robót, to tym samym organ podatkowy nie ma żadnych podstaw do uwzględnienia zmiany funkcji budynku na cele mieszkaniowe. Sama strona twierdziła, że w budynku tym nie można mieszkać ani prowadzić działalności gospodarczej. Tym samym, organ odwoławczy uznał zarzut podatniczki za niezasadny i wskazał, że dla organu podatkowego wiążące są istniejące zapisy w ewidencji gruntów i budynków, które wskazują niemieszkalną funkcje budynku wzniesionego na działce nr [...] . Organ odwoławczy nie zgodził się z tezą podatniczki, że lokale zlokalizowane w budynku wzniesionym na działce nr [...] nie powinny być opodatkowane. Ewentualne zaistnienie złych warunków technicznych, z powodu których strona nie może wykorzystywać ww. budynków w działalności gospodarczej powoduje objęcie ich stawką podatku jak dla budynków pozostałych. Organ odwoławczy wskazał, że sama strona oświadczyła, iż już na początku 2012 r. położyła nowy dach na budynku. Organ odwoławczy uznał za prawidłową przyjętą przez organ podatkowy do opodatkowania powierzchnię użytkową lokali użytkowych znajdujących się w budynku posadowionym na działce nr [...] , która była potwierdzona zapisami

w ewidencji gruntów i budynków, jak również powierzchnię przyjętą dla opodatkowania lokalu przy ul. D. [...] potwierdzoną zapisami aktu notarialnego z dnia

16 listopada 2012r. oraz informacjami uzyskanymi od zbywcy lokalu. W ocenie organu odwoławczego, nieprawidłowo zastosowana została jedynie stawka dla lokalu niemieszkalnego przy ul. D. [...] jako, że lokal ten winien być opodatkowany stawką dla budynków i ich części związanych z działalnością gospodarczą. Organ odwoławczy nie dopatrzył się istnienia przesłanek do odstąpienia od zakazu z art. 234 o.p.

Podatniczka złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Skarżąca nie zgodziła się z wyliczeniem należnego podatku i wskazała, że prace budowlane w budynkach położonych na terenie działek [...] i [...] jeszcze się nie zakończyły i nie mogą być one przez nią wykorzystywane do działalności gospodarczej, a tym samym z uwagi na zły stan techniczny opodatkowane. Podała, że na działce nr [...] od 2012 r. jest zbudowany parking z drogą dojazdową i w związku z tym działka ta powinna być opodatkowana, jako budowla od jej wartości, a nie od powierzchni działki. Skarżąca powołała się na wyrok WSA w Szczecinie z dnia 14 czerwca 2012 r. o sygn. akt I SA/Sz 222/12.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1) grunty;

2) budynki lub ich części;

3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 1a ust. 1 u.p.o.l., użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) budynek - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;

2) budowla - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem;

3) grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych;

4) działalność gospodarcza - działalność, o której mowa w przepisach Prawa działalności gospodarczej (obecnie chodzi o ustawę z dnia 2 lipca 2004 r.

o swobodzie działalności gospodarczej /Dz.U.2004.173.1807/, która weszła w życie z dniem 21 sierpnia 2004 r., stosownie do art. 86 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej /Dz.U.2004.173.1808/), z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.o.l., Rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie m.in.:

1) od gruntów:

a) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków - 0,90 zł (pkt 1 lit.a obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych w 2015 r. /M.P.2014.718/) od 1 m2 powierzchni,(...)

c) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego - 0,47 zł (pkt 1 lit.c ww. obwieszczenia Ministra Finansów) od 1 m2 powierzchni;

2) od budynków lub ich części:

a) mieszkalnych - 0,75 zł (pkt 2 lit.a ww. obwieszczenia Ministra Finansów),

od 1 m2 powierzchni użytkowej,

b) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej – 23,13 zł (pkt 2 lit.b ww. obwieszczenia Ministra Finansów) od 1 m2 powierzchni użytkowej,(...)

e) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – 7,77 zł (pkt 2 lit.e ww. obwieszczenia Ministra Finansów) od 1 m2 powierzchni użytkowej.

W 2015 r. obowiązywała uchwała Nr XLIX/551/14 Rady Miejskiej w G.

z dnia 24 września 2014r. w sprawie ustalenia wysokości stawek podatku

od nieruchomości na 2015 rok (Dz. Urz. Województwa zachodniopomorskiego z 2014 r. poz. 3843).

Bezsporne w sprawie był fakt, że skarżąca jest przedsiębiorcą i posiadane nieruchomości zostały przez nią nabyte w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Powyższe uzasadniało zastosowanie wobec części należących do skarżącej nieruchomości stawki podatku dotyczącej nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Bezsporne było również opodatkowanie budynku o funkcji mieszkalnej stawką jak dla budynków mieszkalnych.

Kwestią sporną było opodatkowanie części nieruchomości stawką jak dla gruntów i budynków pozostałych z uwagi na względy techniczne. W ocenie skarżącej, brak możliwości wykorzystania tych nieruchomości ze względów technicznych w jej działalności gospodarczej powinien skutkować wyłączeniem ich w ogóle z opodatkowania. Ze stanowiskiem skarżącej nie można się zgodzić, okoliczność występowania braku możliwości wykorzystania budynków do działalności gospodarczej ze względów technicznych skutkuje opodatkowaniem ich stawką podatkową jak dla budynków pozostałych i wyklucza zastosowanie do nich stawki jak dla budynków związanych z działalnością gospodarczą. W tym względzie Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego.

Zdaniem Sądu, prawidłowe było również stanowisko organu odwoławczego, dotyczące opodatkowania przedmiotowych gruntów stawką jak dla gruntów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż w stosunku do gruntów nie wystąpiły względy techniczne uniemożliwiające ich wykorzystanie w działalności gospodarczej. Za względy techniczne należy rozumieć przeszkody, które są niezależne od woli podatnika i powodują, że grunt w ogóle staje się nieprzydatny dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. O względach technicznych można byłoby mówić ewentualnie w sytuacji, gdy np. grunt był skażony chemiczne, radioaktywnie czy też bakteriologicznie. Taka sytuacja nie miała miejsca w sprawie.

Odnośnie opodatkowania działki nr [...] skarżąca podała, że na ww. działce od 2012 r. jest zbudowany parking z drogą dojazdową i w związku z tym działka ta nie powinna być opodatkowana od jej powierzchni, lecz jako budowla od jej wartości. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy słusznie odwołał się do art. 234 o.p. Organ pierwszej instancji opodatkował ww. działkę jako grunt, stawką podatku jak od związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą i nie opodatkował budowli na tym gruncie w postaci parkingu i drogi wewnętrznej. Gdyby organ odwoławczy zmienił w tym zakresie decyzję organu pierwszej instancji postąpiłby na niekorzyść skarżącej. Prawidłowo również organ odwoławczy wyjaśnił, że ww. parking i droga wewnętrzna nie korzystają ze zwolnienia opisanego w art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. Taki sam zarzut jak w odwołaniu skarżąca podniosła w skardze.

Wskazać należy, że na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną,

z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu, w sprawie nie zaistniały takie naruszenia prawa przez organ, które by skutkowały stwierdzeniem nieważności decyzji, zaś uwzględnienie ww. zarzutu skarżącej doprowadziłoby do wydania przez Sąd wyroku na niekorzyść podatniczki. Nakazując opodatkowanie budowli parkingu i drogi wewnętrznej istniejącej na ww. działce doszłoby do określenia podatniczce wyżej kwoty podatku od nieruchomości za przedmiotowy rok.

Zdaniem Sądu, organ odwoławczy postąpił prawidłowo odnośnie budynku położonego w G. przy ul. D. [...] o nr ew. [...] o funkcji mieszkalnej, przyjmując stawkę podatku dla budynków mieszkalnych. Grunt pod tym budynkiem opodatkowany był także prawidłowo jako grunt pozostały na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 lit.c u.p.o.l. oraz właściwej uchwały Rady Miejskiej. W ocenie Sądu, organ odwoławczy prawidłowo postąpił także, przyjmując opodatkowanie stawką podatkową jak dla budynków pozostałych w stosunku do lokali znajdujących się w budynku posadowionym na działce nr [....] po byłej S. M. w G.

z uwagi na ich zły stan techniczny. Budynek ten nie mógł być uznany przez organ za mieszkalny, gdyż nie wynikało to z akt, w tym wypisów z ewidencji gruntów i budynków. W stosunku do innych lokali niemieszkalnych, będących w posiadaniu podatniczki, słusznie organ odwoławczy podał, że nieprawidłowo organ pierwszej instancji opodatkował je stawką podatku jak od budynków pozostałych zamiast od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Prawidłowo też organ odwoławczy powołał się w tym zakresie na art. 234 o.p., uznając, że zmiana decyzji w tym zakresie nastąpiłaby na niekorzyść podatniczki.

W skardze podatniczka wskazuje na nieprawidłowe opodatkowanie budynku na działce nr [...] . Z akt sprawy wynikało, że ww. budynek został przez nią sprzedany

w 2012 r. w związku z tym zarzut Sąd uznał za niezasadny.

Ponadto w skardze podatniczka odwołała się do wcześniejszego wyroku WSA

w Szczecinie. W tym zakresie należy wyjaśnić, że wyrok Sądu dotyczył określenia jej podatku od nieruchomości za rok 2006. Okoliczności faktyczne zaistniałe w tamtej sprawie różniły się od występujących w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu, organy

w sprawie dotyczącej 2006 r. naruszyły przepisy postępowania mające istotny wpływ na jej wynik, zaś w niniejszej sprawie takich naruszeń Sąd nie stwierdził. Przedmiotowy wyrok nie miał znaczenia przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.