Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 52/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12, art. 32, art. 33 par. 1, art. 47 par. 1, art. 49 par. 1, art. 53 par. 1, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, par. 3, art. 220 par. 1, par. 3, art. 230 par. 1-2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę. U.K.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] o wymeldowaniu M.Ł. z pobytu stałego w lokalu w miejscowości D. 39A.

Decyzję tę doręczono skarżącej w dniu 8 grudnia 2014 r. W dniu 17 grudnia 2014 r. skarżąca wniosła do Wojewody [...] pismo, w którym stwierdziła, że odwołuje się od wymienionej wyżej decyzji z dnia [...] o wymeldowaniu. Wojewoda [...] uznał, że pismo to stanowi skargę na decyzję z dnia [...] i w dniu 14 stycznia 2015 r. przekazał je Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.

Zarządzeniami z dnia 15 stycznia 2015 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącą w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do wyjaśnienia, czy wskazane wyżej pismo stanowi skargę na decyzję z dnia [...] i do złożenia 1 odpisu, jeżeli jest to skarga.

Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wraz z pouczeniem o prawie i trybie jego zaskarżenia oraz wezwanie do wyjaśnienia treści pisma i złożenia odpisu skargi, w wypadku gdyby pismo to stanowiło skargę, doręczono skarżącej w dniu 23 kwietnia 2015 r. Braki te nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że pismo skarżącej z dnia 17 grudnia 2014 r., w którym zakwestionowała ona ostateczną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] zostało złożone przed upływem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, o którym stanowi art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a. Decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych (art. 16 § 1 k.p.a). Stąd też przyjąć należało, że pismo skarżącej z dnia 17 grudnia 2014 r. w istocie stanowi skargę, chociaż skarżąca w taki sposób pisma tego nie oznaczyła i nie odpowiedziała na wezwanie do sprecyzowania jego treści.

W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jest to obligatoryjny wymóg ustawowy. W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ (art. 32 p.p.s.a.). Przy czym uprawnienia strony przysługują też uczestnikom postępowania (art. 12 i art. 33 § 1 p.p.s.a.). Niewątpliwie skarga jest pismem, której odpisy należy doręczyć również uczestnikom postępowania.

Z akt administracyjnych wynika, że w postępowaniu administracyjnym, w którym została wydana zaskarżona decyzja, oprócz skarżącej uczestnikiem postępowania był M.Ł.. W związku z tym, w myśl powołanych przepisów, w stosunku do tego uczestnika postępowania zachodziła konieczność doręczenia odpisu wniesionej przez skarżącą skargi.

Brak odpisu skargi stanowi brak formalny skargi, które podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje natomiast skutek w postaci odrzucenia skargi, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Należy także wskazać, że skarga jest pismem wszczynającym postępowanie sądowe, od którego na podstawie art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. pobiera się wpis sądowy. Według art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie wobec doręczenia skarżącej wezwania do złożenia odpisu skargi oraz odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w dniu 23 kwietnia 2015 r., siedmiodniowy termin do wykonania wezwań zakończył swój bieg w dniu 30 kwietnia 2015 r. (czwartek). Braki te nie zostały jednak usunięte ani w powyższym terminie, ani później. Skutkiem uchybienia temu terminowi jest – stosownie do powołanych przepisów art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – odrzucenie skargi oraz bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym obejmującej wniesienie skargi na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie przez sąd.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

U.K.