Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 765/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246§1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017r. postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 30 października 2017r. skarżący A. R. zwrócił się

o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w wysokości 400 zł. Ze złożonego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF) wynikało, iż wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód z najmu w wysokości "[...]" zł. Skarżący jest właścicielem nieruchomości rolnej

o powierzchni 1,71 ha oraz domu o powierzchni 296m2 w stanie surowym - położonego na terenie gospodarstwa. Innego majątku nie posiada. Na nieruchomości rolnej, obciążonej wysoką hipoteką, znajduje się 10 budynków do kapitalnego remontu albo do rozbiórki. Jeden z budynków jest wynajmowany przez wnioskodawcę za ww. kwotę. Skarżący nie posiada inwentarza jak również maszyn rolniczych. Nie zna szacunkowej wartości posiadanej nieruchomości. Utrzymuje się z dochodu z tytułu najmu, pożyczek, które udziela mu jego brat, z dochodów z tytułu sprzedaży złomu. Skarżący wskazał, że nie prowadzi pozarolniczej działalności. Nieruchomość nie przynosi żadnego dochodu, jedynie same straty. Wymaga kosztownego remontu, na który nie stać skarżącego. Miesięczne wydatki skarżącego to opłata za energię - 200 zł, ubezpieczenie w KRUS - 135 zł. Wnioskodawca nie posiada oszczędności. Nie spłaca pożyczek, bo nie ma

z czego. Nie ponosi kosztów ubezpieczeń i rehabilitacji ponieważ nie ma na to środków.

Argumentując trudną sytuację materialną skarżący podniósł, iż jest osobą bezrobotną, niepełnosprawną i samotną. Nie pobiera zasiłków. Nieruchomość rolna, którą posiada nie przynosi żadnego dochodu, budynki zaś wymagają kapitalnego remontu.

Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm. cyt. dalej jako p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, o co wniósł w niniejszej sprawie skarżący, obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący poza dochodem z najmu nie posiada stałego dochodu. Uzyskiwane środki czy to

z tytułu umowy najmu czy też ze zbierania złomu oraz w formie pożyczki od brata nie pozwalają mu na uiszczenie kosztów sądowych. Sytuacja finansowa skarżącego jest zatem na tyle trudna, że nie będzie on w stanie samodzielnie ponieść kosztów wniesienia skargi. Sam zaś fakt posiadania domu i gospodarstwa nie może świadczyć

o tym, że skarżący jest w stanie ponieść te koszty.

W tych okolicznościach, za zasadne uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.