Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 170/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 176
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 września 2013 r., I SA/Bd 762/13 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 18 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 września 2013 r., I SA/Bd 762/13 i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 26 września 2013 r. , I SA/Bd 762/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę M. S. (zwanego dalej skarżącym) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 18 lipca 2013 r. w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że skarga ta została wniesiona po terminie.

2. Powyższe postanowienie skarżący zaskarżył w całości skargą kasacyjną. Wskazał, że ze względu na pominięcie klauzuli pouczeniowej o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wykonania czynności procesowej, sąd pierwszej instancji powinien był skargę przyjąć.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.

3. Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Z powyższego wynika, że wymaganiami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej są m.in.: wskazanie zaskarżonego orzeczenia sądu pierwszej instancji i wniosek

o uchylenie lub zmianę orzeczenia sądu pierwszej instancji.

W skardze kasacyjnej złożonej w niniejszej sprawie na stronie 6 autor skargi kasacyjnej wniósł o "1. uchylenie decyzji w całości, 2. zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, 3. rozpatrzenie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy". Tym samym autor skargi kasacyjnej nie zawarł w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia sądu pierwszej instancji – nawiązał jedynie do decyzji organu.

4. Dotychczasowa wykształcona linia orzecznicza przyjmowała, że skarga kasacyjna pozbawiona jednego ze swoich niezbędnych elementów podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 16 lutego 2004 r., FSK 209/04, ONSA 2004, nr 1, poz. 13; wyrok NSA z dnia 18 lutego 2011 r., II FSK 1866/09, dostępne na stronie https://cbois.nsa.gov.pl/).

W dniu 8 kwietnia 2014 r. zapadł wyrok Trybunału Konstytucyjnego, SK 22/11,

w którym Trybunał uznał, że odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest niezgodne z konstytucją. Po pierwsze dlatego, że niespełnienie wymogu materialnego, skutkujące odrzuceniem skargi kasacyjnej, oznacza nieodwracalne pozbawienie strony możliwości rozpoznania jej sprawy przez NSA, po drugie zaś dlatego, iż strona ponosi negatywne skutki błędu profesjonalnego pełnomocnika procesowego.

5. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd pierwszej instancji weźmie pod uwagę treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 kwietnia 2014 r., SK 22/11.

6. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 182 § 1 w związku z art. 185 p.p.s.a.