Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 951/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, 180, 194 par. 1, 197 par. 2 i 198
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 6 ust. 1 i 5
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2194
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty  oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 sierpnia 2018 r. sygn. akt IV SAB/Wr 366/17 odmawiające J. K. umorzenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. K. na bezczynność Starosty O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2018 r. sygn. akt IV SAB/Wr 366/17 na podstawie art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194 ze zm., dalej: rozporządzenie) odmówił J. K. umorzenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie wyroku wydanego w sprawie z jego skargi na bezczynność Starosty O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wskazano, że J. K. nie udzielił informacji niezbędnych do ustalenia jego rzeczywistych możliwości płatniczych. Skarżący nie wykonał wezwania Sądu i nie udokumentował swojego stanu majątkowego.

Zażalenie na to postanowienie złożył J. K., wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu naruszenie art. 229 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 3 rozporządzenia poprzez jego zastosowanie, a w konsekwencji odmowę umorzenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wnoszący zażalenie podniósł, że zarządzenie jest w całości nieuzasadnione, bowiem we wniosku z dnia 13 kwietnia 2018 roku wskazał, że w chwili obecnej nie posiada oszczędności złotówkowych i dewizowych, akcji i obligacji na opłacenie opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

W myśl § 6 ust. 1 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów organem uprawnionym do rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia, rozłożenia na raty lub odroczenia zapłaty należności sądowych jest prezes tego wojewódzkiego sądu administracyjnego, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie wydawane jest w formie zarządzenia (§ 6 ust. 3 tego rozporządzenia).

Powołana ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w odniesieniu do środków odwoławczych wprowadza zasadę, iż zażalenie przysługuje tylko na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego i zarządzenia przewodniczącego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Prawa do zaskarżenia orzeczenia zażaleniem nie można zatem domniemywać (por. pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2007 r., sygn. akt II GZ 31/07, opubl. w Systemie Informacji Prawnej Lex pod nr 232785). Wynika to wprost z początkowej treści art. 194 § 1 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a., w którym wskazano, iż przepisy działu IV p.p.s.a.- Środki odwoławcze stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.

Żaden z przepisów działu IV p.p.s.a. wśród orzeczeń podlegających zaskarżeniu zażaleniem nie wymienia zarządzenia prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jego zarządzeń nie można przy tym utożsamiać z zarządzeniami wydawanymi przez przewodniczącego wydziału, co wynika choćby z treści § 6 ust. 5 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym prezes sądu może upoważnić inne osoby, w tym przewodniczącego wydziału do wydawania zarządzeń w przedmiocie m.in. umorzenia należności sądowych w jego imieniu. Prawa do zaskarżania orzeczeń w przedmiocie umorzenia należności sądowych nie statuuje także art. 229 § 1 p.p.s.a. Również art. 227 p.p.s.a. dający stronie prawo wniesienia zażalenia na orzeczenia w przedmiocie kosztów sądowych wśród orzeczeń podlegających zaskarżeniu wymienia jedynie postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz zarządzenia przewodniczącego. Powołane wyżej regulacje pozwalają zatem na wysnucie wniosku, iż na zarządzenie prezesa w przedmiocie umorzenia należności sądowych nie przysługuje zażalenie (por. postanowienie NSA z dnia 9 stycznia 2009 r. sygn. akt II FZ 615/08).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, uznać trzeba, że na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV WSA we Wrocławiu, działającego w imieniu Prezesa tego Sądu, o odmowie umorzenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zażalenie nie przysługuje.

Z tych względów na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić.