Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 398/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-11-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z  art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W., M.W., M.W., J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia treści decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia odrzucić zażalenie D. i M.W. od postanowienia z dnia 28 lipca 2015 r.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D. i M.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lutego 2015 r. o odrzuceniu zażalenia od skargi kasacyjnej.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli D. i M.W..

Pismami z dnia 2 września 2015 r. (doręczonymi 24 września 2015 r.) wezwano wnoszących zażalenie do uzupełnienia jego braków formalnych przez nadesłanie - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia - 14 egzemplarzy odpisów zażalenia, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.

W zakreślonym terminie żalący się zaniechali uzupełnienia braków formalnych. Przedłożyli tylko pismo z dnia 30 września 2015 r., w którym m.in. zaskarżyli wezwanie z dnia 2 września 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

Zażalenie musi zatem odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników). Ponadto należy do niego dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.) Jeżeli zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wskazanych powyżej warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 49 § 1 i art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

Wobec zatem zaniechania uzupełnienia przez małżonków W. w zakreślonym terminie wymogu formalnego zażalenia przez nadesłanie 14 egzemplarzy jego odpisów, wniesione przez nich zażalenie podlegało odrzuceniu, co orzeczono w sentencji, na podstawie wskazanych powyżej regulacji normatywnych.

Odnosząc się z kolei do treści pisma skarżących z dnia 30 września 2015 r. jedynie marginalnie Sąd chciałby zauważyć, że wezwanie wzywające do uzupełnienia braków formalnych zażalenia jest niezaskarżalne.