Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2546/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 4 i 5, art. 4 ust. 1, art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4, art. 40a ust. 5
journal: Dz.U. 2019 poz 2178
law: Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
journal: Dz.U.UE.L 2002 nr 31 poz 1 art. 8 ust. 1, art. 17 ust. 1
law: Rzozporządzenie (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania  prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa  żywności

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wegner Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lutego 2021 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

VI SA/Wa / 2546/20

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2020 r. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 21, art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2178, ze zm.), w związku z art. 3 pkt 4-5, art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2178, ze zm.) i art. 3 pkt 8, art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L z 2002, nr 31 str. 1, ze zm., Polskie wydanie specjalne: Rozdział 15 Tom 6, str. 463, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania G. Sp. z o.o., ul. [...],[...] G., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] 06.2020 r., znak: [...], wymierzającą producentowi G. Sp. z o.o., ul. [...],[...] G., karę pieniężną w wysokości 7168,00 zł, za wprowadzenie do obrotu 2 partii mąk pszennych, tj. partii 22740 kg o nazwie Mąka pszenna typ 450 tortowa (nr partii [...], data minimalnej trwałości 07.2020, wartość brutto 40333,11 zł) oraz partii 24550 kg o nazwie Mąka pszenna typ 500 krupczatka (nr partii [...], data minimalnej trwałości 07.2020, wartość brutto 39315,27 zł), nieodpowiadających wymaganiom jakości handlowej ze względu na stwierdzoną na podstawie badań laboratoryjnych przeprowadzonych w Laboratorium Specjalistycznym GIJHARS w G. zawyżoną wilgotność, niezgodną z deklaracją producenta, tj.:

- wg Sprawozdania z badań nr [...] z dnia 17.12.2019 r., mąka pszenna typ 450 tortowa, charakteryzowała się wilgotnością na poziomie 15,23% ± 0,10%, wg wymagań określonych przez producenta w Normie Zakładowej [...] wilgotność powinna wynosić nie więcej niż 15 %,

- wg Sprawozdania z badań nr [...] z dnia 17.12.2019 r., mąka pszenna typ 500 krupczatka, charakteryzowała się wilgotnością na poziomie 15,49% ± 0,10%, wg wymagań określonych przez producenta w Normie Zakładowej [...] wilgotność powinna wynosić nie więcej niż 15,3 %.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, iż w dniach 28-29 listopada oraz [...] grudnia 2019 r., upoważniony inspektor WIJHARS w G. przeprowadził kontrolę w zakresie jakości handlowej przetworów zbożowych w okresie od 02.01.2019 r. do 13.12.2019 r. (Protokół kontroli nr [...] z dnia [...].01.2020 r.). Kontroli zostały poddane:

- Mąka pszenna typ 450 tortowa (nr partii [...], data minimalnej trwałości 07.2020, wielkość partii 22740 kg),

- Mąka pszenna typ 500 krupczatka (nr partii [...], data minimalnej trwałości 07.2020, wielkość partii 24550 kg ).

W toku kontroli strona została pouczona o możliwości przebadania wtórników próbek, które pobrano wraz z próbkami do badań laboratoryjnych i pozostawiono u kontrolowanego.

Badania laboratoryjne wykazały zawyżoną wilgotność, niezgodną z deklaracją producenta. Zgodnie ze sprawozdaniami z badań nr [...] z dnia 17.12.2019 r. oraz nr [...] z dnia 17.12.2019 r.: mąka pszenna typ 450 tortowa, charakteryzowała się wilgotnością na poziomie 15,23% ± 0,10%, podczas gdy wg wymagań określonych przez producenta w Normie Zakładowej [...] wilgotność powinna wynosić nie więcej niż 15%, a mąka pszenna typ 500 krupczatka, charakteryzowała się wilgotnością na poziomie 15,49% ± 0,10%, podczas gdy wg wymagań określonych przez producenta w Normie Zakładowej [...] wilgotność powinna wynosić nie więcej niż 15,3%.

Powyższe stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Pismem z dnia 11.02.2020 r., strona poinformowała, że zleciła przeprowadzenie badań laboratoryjnych wtórników próbek w zewnętrznym laboratorium i zgodnie ze sprawozdaniami z badań laboratorium J. Sp. z o.o. w G. nr [...] oraz nr [...], badane próbki były zgodne z wymaganiami, tj. wilgotność mąki pszennej typ 450 tortowej wyniosła 14,89%, a mąki pszennej typ 500 krupczatki - 15,23%. Pismem z dnia 06.03.2020 r., strona zwróciła się o przeprowadzenie powtórnych badań wilgotności obu kontrolowanych mąk wykorzystując próbki archiwalne pozostałe w laboratorium GIJHARS.

Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w G.pismem z dnia 19.03.2020 r., znak: [...] poinformowało, że nie jest możliwe wykonanie ponownego oznaczenia wilgotności na próbkach archiwalnych znajdujących się w laboratorium. Jako powód wskazało fakt, że badanie wilgotności przeprowadza się w pierwszej kolejności, a następnie bada się pozostałe parametry jakościowe oraz to, że od dnia przeprowadzenia badań do dnia wpływu wniosku strony upłynął znaczny okres czasu (3 miesiące).

Organ I instancji nie przyznał mocy dowodowej wynikom badań przeprowadzonych na zlecenie strony, ponieważ producent nie dochował procedur związanych z przekazaniem wtórników próbek do laboratorium.

Organ odwoławczy, rozpoznając odwołanie Spóki od decyzji z dnia [...].06.2020 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS nakładającej karę w wysokości 7168 zł, przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w sprawie i stanowiących materialno prawną podstawę zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do podniesionych zarzutów uznał je za bezzasadne. Wyjaśnił, że przedmiotowe mąki już z chwilą wprowadzenia do obrotu w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych powinny spełniać deklarację producenta w zakresie wilgotności. Wskazał, że przy ocenie różnicy między deklarowaną wilgotnością (nie więcej niż 15% oraz 15,3%), a wartością oznaczoną przez laboratorium (15,23 ± 0,1 % oraz 15,49 ± 0,1%) organ I instancji uwzględnił niepewność pomiaru podaną przez laboratorium, w związku z tym przekroczenie deklarowanej wilgotności było odpowiednio na poziomie 0,9 p.p. oraz 0,13 p.p. Przekroczenie deklarowanej wilgotności, nawet w niewielkim stopniu świadczy o tym, że strona dopuściła do wprowadzenia do obrotu artykułów rolno-spożywczych, które nie posiadały deklarowanych przez nią cech. Wyjaśnienia, że wilgotność mąki się ustabilizuje po kilku dniach i będzie posiadała deklarowaną wilgotność świadczy o tym, że producent niekoniecznie prowadzi proces produkcyjny w taki sposób, aby wyrób gotowy wprowadzany do obrotu w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 posiadał deklarowaną jakość handlową. Takie działanie producenta może świadczyć o tym, iż nie dokłada on należytej staranności przy wytwarzaniu produktu. GIF podkreślił, że wilgotność mąki jest ważnym parametrem jakościowym, gdyż zbyt wilgotna mąka znacznie łatwiej będzie ulegała zbryleniu i szybciej będą rozwijały się w niej pleśnie, bakterie i szkodniki. Nawet nieznaczne przekroczenie deklarowanej wilgotności dla mąki świadczy o niewłaściwej jakości handlowej produktu. W niniejszej sprawie przy ocenie, czy przedmiotowe partie mąk spełniają deklarowane wymagania - należy wziąć pod uwagę wyniki badań laboratoryjnych, wykonanych w ramach urzędowej kontroli żywności, tj. Sprawozdania z badań Laboratorium Specjalistyc/nego GIJHARS w G. o numerach: [...] oraz [...].

W dalszej części uzasadnienia organ uzasadnił wysokość wymierzonej kary. Podniósł także, że odstąpienie od wymierzenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 40a ust. 1-3 a ww. ustawy jest możliwe tylko w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 40a ust. 5c ustawy, tj. niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia oraz braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu. W ocenie Głównego Inspektora JHARS ww. przesłanki w przedmiotowej sprawie nie zachodzą.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. S.p. z o.o. wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, rozważenie uchylenia w całości decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżąca podniosła zarzut naruszenia:

1. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj:

a. art. 7, art. 77, art. 78, art. 80 KPA, z uwagi na brak wszechstronnego zebrania i rozważenia materiału dowodowego poprzez:

i. pominięcie dowodu z badania Mąki typ 450 tortowa, Nr [...] przeprowadzonego w dniu 6.02.2020 r przez akredytowane przez Polskie Centrum Akredytacji laboratorium J. S.A w G.;

ii. pominięcie dowodu z badania Mąki typ 500 krupczatka, Nr [...] przeprowadzonego w dniu 6.02.2020 przez akredytowane przez Polskie Centrum Akredytacji laboratorium J. S.A w G.;

iii. pominięcie dowodu z harmonogramu dostaw skarżącej określającego planowane dostawy badanych partii mąk nie szybciej niż 3 dni od daty pobrania próbek;

iv. nieprzeprowadzenie zgodnie z wnioskiem skarżącej przez Laboratorium WIJHARS kolejnego badania z pobranej próbki mąki;

v. pominięcie treści normy PN ISO 712: 2012, która to norma określa precyzję danej metody oznaczania i określa odtwarzalność badania na poziomie <0,45%

b. art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 KPA przez poprzez brak wskazania w treści uzasadnienia wyroku jakiegokolwiek rzetelnego uzasadnienia:

i. Uznania stopnia społecznej szkodliwości naruszenia za średni

ii. Uznania zakresu naruszenia za średni

2. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:

a. art. 40a ust. 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych poprzez błędną wykładnię mającą wpływ na wysokość kary poprzez nieuwzględnienie, że:

i. stopień szkodliwości czynu skarżącej nie był średni oraz brak w niniejszym postępowaniu jakichkolwiek obiektywnych dowodów potwierdzających rzekomy średni stopień szkodliwości, który przypisuje się skarżącej;

ii. zakres naruszenia przepisów prawa żywnościowego nie był średni oraz brak w niniejszym postępowaniu jakichkolwiek obiektywnych dowodów potwierdzających rzekomy średni zakres naruszenia, który przypisuje się skarżącej;

b. art. 40a ust. 1 pkt 3 oraz ust. 5 ustawy o jakości handlowej art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie przejawiające się w nie uwzględnieniu zarówno proporcjonalności kary, stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia zawinienia oraz zakresu naruszenia i dotychczasowej działalność wnioskodawcy.

c. art. 40a ust. 5 u.j.h. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że w niniejszej sprawie miarkowanie kary i wymierzenie kary w wysokości 7.168 zł było zgodne z niniejszą regulacją prawa materialnego, podczas gdy w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające miarkowanie kary i wymierzenie jej w niższej proporcjonalnej do naruszenia wysokości, w szczególności nieuwzględnienie przy miarkowaniu kary okoliczności:

i. niskiego stopnia szkodliwości naruszenia;

ii. niskiego zakresu naruszenia;

iii. dotychczasowej działalności skarżącej;

d. Art. 138 § 1 pkt 1 KPA poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych w G. z dnia [...] czerwca 2020r., podczas gdy organ odwoławczy winien uchylić przedmiotową decyzję biorąc pod uwagę towarzyszące jej sporządzeniu okoliczności faktyczne, w szczególności niski stopień szkodliwości czynu oraz dotychczasową działalność skarżącej działającej na rynku rolno-spożywczym,

W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła i uzasadniła wskazane zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

W działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. W działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że poczynione przez organy ustalenia faktyczne znajdują uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. Materiał dowodowy został w toku postępowania przed organami zgromadzony, rozpatrzony i oceniony w sposób wyczerpujący. Ponadto ten materiał dowodowy był znany stronie postępowania. Należy w tym miejscu podkreślić, że Sąd administracyjny nie dokonuje ustaleń faktycznych w zakresie objętym sprawą administracyjną. Sąd ten bada, czy ustalenia faktyczne dokonane przez organy administracji publicznej, których decyzje zostały zaskarżone, odpowiadają prawu (wyr. NSA z dnia 23 stycznia 2007 r., II FSK 72/06, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 31).

W przedmiotowej sprawie Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organy, albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Tym samym ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09), co pozwala na ocenę prawidłowości zastosowania przez organy w przedmiotowej sprawie przepisów prawa materialnego. Należy przy tym zauważyć, że skarżąca nie kwestionuje wyników badań laboratoryjnych oraz faktu, że w dniu badania przedmiotowe partie mąk posiadały zawyżoną wilgotność.

Zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej, jakość handlowa to cechy artykułu rolno -spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi.

Stosownie do art. 4 ust. 1 tej ustawy, wprowadzane do obrotu artykuły rolno - spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 prawo żywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Ma na celu zapobieganie a) oszukańczym lub podstępnym praktykom;b) fałszowaniu żywności, oraz c) wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd.

Jak stanowi art. 17 ust. 1 tego rozporządzenia, podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności oraz kontrolowania przestrzegania tych wymogów.

Powyższe oznacza, że przepisy prawa żywnościowego sprzeciwiają się każdej praktyce mogącej w jakikolwiek sposób wprowadzić w błąd konsumenta.

Art. 40 a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rołno- spożywczych stanowi, że wprowadzanie do obrotu artykułów rolno-spożywczych nie odpowiadających jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów do obrotu nie niższej jednak niż 500 zł.

Uregulowana tym przepisem odpowiedzialność ma charakter administracyjny, co oznacza, że dla jej ustanowienia bez znaczenia jest to, w jaki sposób doszło do naruszenia prawa, czy nastąpiło to z winy umyślnej, czy nieumyślnej.

Obrotem w rozumieniu ustawy są stosownie do art. 3 pkt 4 czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 2 tego przepisu, a zatem rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. bezpieczeństwa żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. WEL 31 z 1 lutego 2002 r.). Czynnością w rozumieniu art. 3 pkt 8 powołanego rozporządzenia jest "wprowadzenie na rynek", które zgodnie z zawartą w tym przepisie definicją oznacza posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję lub inne formy dysponowania. Pojęcie wprowadzenia do obrotu dotyczy, zatem każdego etapu obrotu i nie może być rozumiane tylko, jako pierwsze wprowadzenie towaru na rynek. Taki też kierunek wykładni prezentowany jest w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 23 listopada 2006 r. w sprawie C-315/05 (Dz. U. C 331 z 30 grudnia 2006 r.) wydanym w trybie prejudycjalnym.

W rozpatrywanej badania pobranych podczas kontroli próbek, przeprowadzone przez akredytowane Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w G., wykazały zawyżoną wilgotność - parametr ten był niezgodny z deklaracją producenta. Zgodnie bowiem ze sprawozdaniami nr [...] z dnia 17.12.2019 r. oraz nr [...] z dnia 17.12.2019 r.: mąka pszenna typ 450 tortowa, charakteryzowała się wilgotnością na poziomie 15,23% ± 0,10%, podczas gdy wg wymagań określonych przez producenta w Normie Zakładowej [...] wilgotność powinna wynosić nie więcej niż 15%, a mąka pszenna typ 500 krupczatka, charakteryzowała się wilgotnością na poziomie 15,49% ± 0,10%, podczas gdy wg wymagań określonych przez producenta w Normie Zakładowej [...] wilgotność powinna wynosić nie więcej niż 15,3%. Tym samym wprowadzane do obrotu artykuły są artykułami rolno-spożywczymi o niewłaściwej jakości handlowej. Jak już wyżej wspomniano ustaleń tych skarżąca nie neguje.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że są one bezzasadne a argumentacja skarżącej pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Wprowadzony do obrotu produkt powinien spełniać wymagania określone w przepisach prawa żywnościowego, a obowiązkiem producenta jest zapewnienie jakości handlowej zgodnej z przepisami prawa żywnościowego oraz własną deklaracja.

Jak wynika z akt sprawy Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w G.poinformowało, że nie jest możliwe wykonanie ponownego oznaczenia wilgotności na próbkach archiwalnych znajdujących się w laboratorium albowiem badanie wilgotności przeprowadza się w pierwszej kolejności a co więcej od dnia przeprowadzenia badań do dnia wpływu wniosku skarżącej upłynął znaczny okres czasu.

Sąd podziela stanowisko organu, że badania przeprowadzone na zlecenie skarżącej, nie mają mocy dowodowej albowiem skarżąca nie dochowała procedur związanych z przekazaniem wtórników próbek do laboratorium. Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych są przeprowadzane w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, tym w krajowych laboratoriach referencyjnych. W myśl art. 32 ust. 3 tej ustawy w uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być przeprowadzane na zlecenie właściwego organu Inspekcji przez inne wyspecjalizowane w danym zakresie laboratoria.

Poza sporem pozostaje, że badania laboratoryjne przeprowadzone w laboratorium J. Sp. z o.o. w G., nie zostały zlecone przez organ I instancji.

W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia decyzji w trybie stosownych przepisów prawa materialnego.

Mając powyższe na uwadze należy podzielić stanowisko organu, że produkty poddane kontroli są niezgodne z deklaracją producenta, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Ustawa o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczego w art. 40a ust. 5 wprowadza pewne kryteria, którymi muszą kierować się organy wymierzając karę przewidzianą w art. 40a ust. 1 pkt 4. Zatem dopiero na tym etapie – czyli na etapie określania wysokości kary pieniężnej, a nie na etapie stwierdzania czy w ogóle winna być wymierzona kara, ustawa przewiduje swoistego rodzaju miarkowanie i uzależnia już samą wysokość kary od uwzględnienia takich przesłanek jak: stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność skarżącej na rynku artykułów rolno-spożywczych oraz wielkość jej obrotu i przychodu jak i wartość kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych.

W ocenie Sądu, wbrew przekonaniu skarżącej, organ wymierzając karę prawidłowo uwzględnił wskazane w ust. 5 art. 40a przesłanki a sposób wymierzenia i wyliczenia nałożonej kary, był zgodny z art. 40a ust. 5 powołanej ustawy i znajdował uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. W tym zatem zakresie zaskarżona decyzja również znamion wadliwości nie nosi.

W toku postępowania nie doszło także do naruszenia przepisów proceduralnych w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób prawidłowy. Organ przeprowadził właściwe postępowanie dowodowe, czemu dał wyraz w zaskarżonej decyzji której uzasadnienie odpowiada art. 107 § 3 k.p.a., podał, także co wziął pod rozwagę przy wymierzaniu kary pieniężnej i co wpłynęło na jej wysokość.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.