Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 964/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6046 Inne koncesje i zezwolenia
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1,2, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na pismo Burmistrza z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie inicjatywy uchwałodawczej dotyczącej określenia na rok 2009 limitu licencji taksówkowych postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia (...) r. H. K. wniósł skargę na Burmistrza P. w przedmiocie "naruszenia zakresu uznania administracyjnego, w sprawie wydania licencji taksówkowych w 2009 r."

W piśmie z dnia (...) r. stanowiącym uzupełnienie skargi wniósł o zadanie "pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego Rzeczpospolitej Polskiej oraz do Trybunału Europejskiego o zgodność art. 6 ust. 6 i 7 w związku z art. 18 ust. 3 ustawy o transporcie drogowym z Konstytucja i prawem wspólnotowym".

Sąd zarządzeniem z dnia (...)r. zobowiązał H. K. do wskazania, czy przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza P., czy też skarga dotyczy innego aktu lub czynności.

Skarżący wykonując wezwanie Sądu wskazał, iż przedmiotem skargi jest "decyzja" Burmistrza P. z dnia (...) r. nr (...)".

W odpowiedzi na skargę organ, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwaną dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W niniejszej sprawie skarga została złożona na pismo Burmistrza P. z dnia (...) r. (mylnie wskazana data przez skarżącego (...) nr (...) w którym Burmistrz poinformował skarżącego, iż nie zamierza wystąpić do Rady Miejskiej w P. z projektem uchwały określającej liczbę licencji taksówkowych przeznaczonych do wydania w 2009 r.

W ocenie Sądu ww. pismo, określane przez skarżącego jako "decyzja", nie zawiera rozstrzygnięcia, zatem nie można kwalifikować go jako orzeczenia, wydanego w indywidualnej sprawie administracyjnej, załatwianej w formie decyzji administracyjnej. Ponadto należy wskazać, iż nie jest ono inną czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, bowiem brak jest odpowiednich norm prawnych, które upoważniłyby organ do rozstrzygnięcia w trybie administracyjnym poruszanej w skardze sprawy inicjatywy uchwałodawczej. W związku powyższym należy stwierdzić, iż pismo z dnia (...) r. sporządzone i doręczone skarżącemu stanowi jedynie wyjaśnienie organu.

Art. 30 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591) stanowi, iż do zadań wójta (burmistrza, prezydenta miasta) należy w szczególności przygotowywanie projektów uchwał rady gminy.

W ocenie Sądu, skierowane przez skarżącego do Burmistrza P. żądanie wystąpienia z inicjatywą uchwałodawczą nie rodzi po stronie organu obowiązku podjęcia aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, bowiem żaden przepis prawa nie obliguje wójta (burmistrza, prezydenta miasta) do przedłożenia w określonym terminie organowi stanowiącemu gminy projektu uchwały określającej ilość licencji taksówkowych. Tak więc żądanie skarżącego podjęcia ww. działań przez Burmistrza P. nie wszczyna postępowania, które mogłoby zakończyć się podjęciem czynności, która podlegałaby kontroli sądu administracyjnego. Inicjatywa uchwałodawcza Burmistrza jest w istocie czynnością wstępną będącą elementem sformalizowanej procedury, prowadzącej do ewentualnego podjęcia przez radę gminy stosownej uchwały. Aktem, który podlegałby kontroli sądowoadministracyjnej byłaby jedynie uchwała rady gminy, będąca następstwem podjętej przez Burmistrza inicjatywy uchwałodawczej. Stosownie do treści ustawy o samorządzie gminnym należy przyjąć, że nie ma uzasadnienia teza, iż kontroli sądowej podlegają czynności procesowe poprzedzające wydanie uchwały, do jakich należy czynność przekazania projektu uchwały. Zatem w sytuacji, gdy pismo

o charakterze stricte informacyjnym nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego, którą określają wymienione na wstępie przepisy art.

3 u.p.s.a. uznać należy, że skarga taka jest niedopuszczalna.

Należy wyjaśnić, iż powołane w skardze przepisy Konstytucji RP nie mogą stanowić samodzielnej podstawy do prawotwórczych działań organów jednostek samorządu terytorialnego.

Na marginesie należy nadmienić, iż domaganie się przez skarżącego do przedłożenia przez Sąd pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu, czy wystąpienia do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prejudycjalnym może wystąpić w trakcie rozpoznania dopuszczalnej skargi i jedynie wówczas, gdy określone wątpliwości poweźmie sąd, a nie będą to tylko subiektywne odczucia skarżącego.

W związku z powyższym, Sąd uznając skargę H. K. za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.