Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1790/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Pozostawić bez rozpatrzenia skargę  na dofinansowanie projektu
Powołane przepisy: article: art. 30 c ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska – Szary, Protokolant - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2010 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w K. na informację Ministra Gospodarki - Departament Funduszy Europejskich z dnia [...] lipca 2010 r. nr informacja [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. postanowił: pozostawić wniosek bez rozpatrzenia


UZASADNIENIE

E. sp. z o.o. z siedzibą w K. złożyła dnia [...] października 2009 r. wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą [...]. Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka; Oś Priorytetowa 4. Inwestycje w innowacyjne przedsiębiorstwa; Działanie 4.4 Nowe Inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym. Projekt został zarejestrowany pod numerem [...].

Wobec negatywnej oceny projektu Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia odwołania dotyczącego oceny wniosku o dofinansowanie nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153,poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w §2 , natomiast §3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) – dalej zwana u.z.p.p.r.

Zgodnie z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stosownie do art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. Opisany w art. 30e zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a., nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w art. 30e u.z.p.p.r. zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a.

Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Przepis stanowi również, że skarga podlega opłacie sądowej. Zacytowany przepis określa minimalne warunki jakie musi spełniać dokumentacja załączona do wniosku by mogła zostać uznana za kompletną. Dokumentacja nie spełniająca któregokolwiek z warunków nie będzie uznana za kompletną.

Rozpoznając sprawę Sąd stwierdził, że do skargi nie załączono informacji w przedmiocie oceny projektu, będącego przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie. Do skargi załączono niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię oceny projektu nr [...] , a nie projektu nr [...], która to ocena adresowana jest nie do skarżącej spółki z o.o. E., ale do spółki C. sp. z o.o. Do skargi nie załączono również protestu. W tej sytuacji należało uznać, iż skarga nie została wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, zgodnie bowiem z cytowanym wyżej przepisem art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., kompletna dokumentacja obejmuje między innymi informację w przedmiocie oceny projektu oraz wniesione środki odwoławcze.

Nie złożenie wszystkich wymaganych dokumentów, jak również niezłożenie dokumentów w formie określonej ww. przepisem stanowi podstawę do stwierdzenia, że dokumentacja załączona do skargi nie spełnia wymogów określonych w art.30c ust. 2 ustawy i nie jest kompletna, w konsekwencji czego nie jest kompletna skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie przewidują możliwości wezwania do uzupełnienia skargi niekompletnej. W odniesieniu do skargi niekompletnej nie ma zastosowania przepis art.49 p.p.s.a..., który w §1 stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przez "warunki formalne" należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 p.p.s.a. Ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna" sformułowanym w art. 30 c ust.2 i ust.3 pkt 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dlatego w przypadku braków w zakresie kompletności skargi brak jest podstaw do zastosowania przepisu art.49 p.p.s.a., a zastosowanie znajduje przepis art.30c ust.3pkt 5 u.z.p.p.r.

W tym miejscu zaznaczyć również należy, iż Sąd – mając na uwadze przepis art. 30d ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z którym, na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 – dokonał analizy pouczenia zawartego w zaskarżonym piśmie z dnia [...] lipca 2010 r., które uznał za niewystarczające, bowiem nie znalazła się w nim informacja o obowiązku złożenia wraz ze skargą kompletnej dokumentacji w sprawie. Mając na uwadze omówione wyżej rozróżnienie pojęcia "braków formalnych" skargi podlegających uzupełnieniu na wezwanie oraz pojęcia "kompletności skargi", w ocenie Sądu brak jest podstaw do wezwania skarżącej strony do nadesłania brakującej informacji w przedmiocie oceny projektu.

W tym miejscu przywołać należy również pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2010 r. o sygn. II GZ 7/10, zgodnie z którym brak prawidłowego (w pełnym zakresie) pouczenia przez organ nie może skutkować niezastosowaniem art. 30c ust. 5 omawianej ustawy (pozostawienie skargi bez rozpatrzenia), ale w związku z art. 30d ust. 3 tej ustawy może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia kompletnej skargi. Jednocześnie NSA zwrócił również uwagę, iż pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu, stosownie do treści art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., wiąże się z wystąpieniem czterech przesłanek łącznie: złożenia wniosku o przywrócenie terminu, dochowania terminu do złożenia tego rodzaju wniosku, uprawdopodobnienia braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz jednoczesnego dokonania wraz ze składanym wnioskiem o przywrócenie terminu czynności procesowej (postanowienie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 30 c ust.5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

W tym stanie rzeczy, działając w oparciu o art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., Sąd postanowił pozostawić skargę bez rozpatrzenia.