Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1061/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162, art. 228 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant starszy referent Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi E. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

III SA/Wa 1061/13

Uzasadnienie

Zaskarżonym do postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził uchybienie przez Skarżącą E. sp. z o.o. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] listopada 2012 r.

Z akt sprawy wynika, że decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] listopada 2012 r. została doręczona Skarżącej Spółce w dniu 19 grudnia 2012 r.

3 grudnia 2013 r. Skarżąca , za pośrednictwem poczty, wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej w W. odwołanie od tej decyzji.

W postanowieniu z dnia 14 lutego 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że wniesieni odwołania od decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. nastąpiło z uchybieniem terminu.

Na postanowienie z dnia 14 lutego 2013 r. Spółka E. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 162 § 1 i art. 162 § 2 w zw. z art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749 z późn. zm.) – zwanej dalej "O.p." W uzasadnieniu skargi Spółka podnosiła, że w dniu 18 lutego 2013 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. Spółka podnosiła, że w je sprawie zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu. W skardze podnoszono, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przed upływem siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. Skarżąca wywodziła, że organ postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania może wydać wyłącznie po zakończeniu postępowania w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Na poparcie tej tezy powołała wyroki: WSA w Lublinie z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Lu 1004/12, NSA z dnia 31 maja 2000 r. sygn. akt SA/Sz 565/00 i z dnia 14 stycznia 1999 r. sygn. akt SA/Sz 306/98.

W odpowiedzi na skargę organ zarzuty w niej wywiedzione uznał za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest bezzasadna.

Twierdzenie przez Skarżącą Spółkę w skardze, że postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania powinno mięć miejsce po rozpatrzeniu wniosku w sprawie przywrócenia terminu należało uznać za bezzasadne.

Zdaniem Sądu wymogi logiki i ekonomiki procesowej nakazują przyjąć, że rozpatrzenie sprawy z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 162 O.p. jest etapem następującym po wydaniu postanowienia stwierdzającego uchybienie temu terminowi na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. niezależnie od tego, kiedy ów wniosek został złożony (po wniesieniu odwołania, czy jednocześnie z nim). O zgodności z prawem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania decyduje to, czy według stanu na moment jego podjęcia spełniły się przesłanki przewidziane w art. 228 § 1 pkt 2 O.p. Skoro przepis ten stanowi, że "Organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania", to koniecznym jest ustalenie, w jakim dniu miało miejsce prawidłowe doręczenie decyzji oraz ustalenie, kiedy zostało wniesione odwołanie od tej decyzji i w rezultacie czy doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania-co jest stanem obiektywnym. W rozpoznanej sprawie odwołanie niewątpliwie zostało wniesione z uchybianiem terminu a zatem wystąpił stan faktyczny uprawniający organ do wydania postanowienia na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p.

Zdaniem Sądu wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania nie zamyka w ogóle drogi do jego przywrócenia. O ile więc we właściwym czasie zostanie złożony wniosek o przywrócenie terminu, to będzie on podlegał merytorycznemu rozpoznaniu. Oznacza to, że akceptowalny i oceniany jako zgodny z prawem jest stan, w którym następuje wydanie ostatecznego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, a dopiero po nim postanowienia w sprawie przywrócenia tego terminu.

Po przywróceniu terminu do wniesienia odwołania bezprzedmiotowe staje się stwierdzenie uchybienia temu terminowi, jednakże nie oznacza to, że jest to istotny argument mający przemawiać za pierwszeństwem rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu przed stwierdzeniem jego uchybienia. Skoro punktem wyjścia do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest jego niedotrzymanie, to właśnie stwierdzenie tegoż uchybienia powinno być tym, co w pierwszej kolejności powinno nastąpić w przypadku uchybienia terminu. Z tej perspektywy oczywistym jest, że pierwszeństwo winno mieć rozstrzygnięcie w postaci postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi, które daje podstawę do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu. Wydanie postanowienia przywracającego termin skutkować będzie normalnym rozpatrzeniem odwołania, gdyż znosić będzie skutki postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi. Zatem samo stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie stoi na przeszkodzie do przywrócenia tego terminu na podstawie art. 162 O.p. przedstawione powyżej konstatacje Sądu znajdują uzasadnienie w utrwalonym orzecznictwie NSA (por. wyroki: z dnia 20 grudnia 2012 r. sygn. akt I FSK 78/12 LEX nr 1366314, z dnia 4 grudnia 2012 r. sygn. akt I FSK 25/12 LEX nr 1366281, z dnia 8 sierpnia 2012 r. sygn. akt: I FSK 1443/11 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach http://cbois.nsa.gov.pl i z dnia 4 września 2012 r. I FSK 1521/11 LEX nr 1243761).

Tym samy Sąd nie podzielił stanowiska prezentowanego w wyrokach powołanych w skardze.

Podnoszony w skardze zarzut wydania zaskarżonego postanowienia przed rozpatrzeniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania należało uznać za bezzasadny także z tego powodu, że w rozpoznanej sprawie Skarżąca wniosek o przywrócenie terminu złożyła po wydaniu przez organ zaskarżonego postanowienia. Skarżąca nie może czynić organowi zarzutu z okoliczności złożenia przez nią wniosku o przywrócenie terminu, gdyż w dniu wydania zaskarżonego postanowienia organ nie mógł mieć wiedzy o tej okoliczności.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) skargę oddalił.