Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 712/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2,  art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, , po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i J.J. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2007 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga J. i J.J. dotycząca – cyt. "decyzji z [...]". W skardze strony poniosły, iż wnoszą o wydanie wyroku zobowiązującego Gminę i SKO do unieważnienia decyzji dot. powstania zakładu transportowego powstałego pod ich oknami przez Gminę S., powołania biegłego celem oszacowania strat spowodowanych przez Gminę i SKO z tego tytułu (zalewanie posesji wodami, ściekami i olejami z mycia samochodów, zabrudzanie posesji i mieszkań) oraz z niewykonania zaleceń sądu administracyjnego Wrocław w wyrokach z dnia 3 października 2003 r. (trzy wyroki), z dnia 30 czerwca 2000 r. i 10 sierpnia 2000 r., wyroku SN z dnia 20 marca 1999 r. i wyroków Sądu Rejonowego w Ś. Mimo tego Burmistrz odmówił od 1994 r. powołania komisji do wyliczenia strat, a opinie biegłych PZU i innych i podanych tam zniszczeń nie honoruje. To samo czyni SKO w W.

Nadto skarżący wskazali, iż odwołania w sprawie transportu i innych wnieśli do Rady Gminy, Starostwa i Wojewody oraz SKO i do dziś nikt nie zbadał na miejscu zniszczonego stanu domu i posesji oraz zabudowań gospodarczych. Nikt też nie zalecił Gminie oddanie części zabranej posesji (około 15 arów i 14 słupów granicznych).

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie, wskazując, iż pismem z dnia 2 października 2007 r. J. i J.J. wnieśli o unieważnienie decyzji Burmistrza S. z dnia [...] znak [...] dotyczącej zezwolenia na utworzenie Zakładu Transportowego, oraz decyzji z dnia [...] znak [...] w sprawie błędów na doręczonym wypisie i wyrysie z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Po otrzymaniu akt sprawy Kolegium, pismem z dnia [...], poinformowało wnioskodawców o braku przesłanek do podjęcia w wymienionych sprawach postępowania odwoławczego, w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji bądź wznowienia postępowania. Analiza akt wykazała bowiem, że pisma nazwane przez skarżących decyzjami, takimi nie są. Były to pisma informacyjne, nie zawierające rozstrzygnięcia. Pismem z dnia 9 listopada 2007 r. Państwo J. wnieśli skargę do WSA na wymienione pismo Kolegium.

Odnosząc się zaś do zarzutów skargi, organ stwierdził, iż są one chybione i nie zasługują na uwzględnienie. Ponadto Kolegium podtrzymało swoje stanowisko szczegółowo przedstawione w uzasadnieniu do zaskarżonego pisma.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie zaś do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 202 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sprawowana przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem odnosi się do działalności administracji publicznej. Według art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty określone w art. 3 § 2 ustawy.

Przedmiotem skargi wniesionej do sądu administracyjnego mogą być zatem, zgodnie z art. 3 § 2 powołanej powyżej ustawy:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, pismem z dnia 2 października 2007 r. skarżący zgłosili wniosek o unieważnienie decyzji Urzędu Gminnego w S. z dnia [...] znak [...] i decyzji z dnia [...] znak [...].

Należy w tym miejscu zauważyć, iż to co zostało nazwane przez Państwo J. decyzjami w istocie są pismami. I tak pismo z dnia [...] znak [...] dotyczyło likwidacji Zakładu Transportowego, zaś pismem z dnia [...] znak [...] zastępca Burmistrza S. wyjaśnił kwestie dotyczące wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Po przesłaniu przez organ akt sprawy, Kolegium poinformowało wnioskodawców w piśmie z dnia [...] Nr [...], iż nie zachodzą przesłanki do podjęcia postępowania odwoławczego, czy też postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji bądź wznowienia postępowania, z uwagi na to, że wniosek o unieważnienie dotyczy pism informacyjnych a nie decyzji administracyjnych.

Przedmiotem skargi J. i J.J. w rozpatrywanej sprawie stało się w/w pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...].

Uwzględniając powyższe, należało stwierdzić, iż skarga wniesiona przez Państwo J. nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego, a umieszczonej w zapisach art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tych powodów skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.

Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia.