Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 914/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw od decyzji
Odrzucono sprzeciw od decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu E. P., L. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej postanawia odrzucić sprzeciw


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 22 maja 2018 r., na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił decyzję Wójta Gminy T. [...] z dnia 3 lipca 2014 roku, nr [...]

Decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 5 czerwca 2018 r. W decyzji organ pouczył stronę o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.

Strona skarżąca w dniu 22 sierpnia 2018 r. wniosła sprzeciw (błędnie nazwany skargą) od ww. decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wraz ze sprzeciwem strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do jego wniesienia, wskazując jako przyczynę uchybienia terminu trudności w zrozumieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 6 listopada 2018 r. odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt II OZ 1401/18 oddalił zażalenie na ww. postanowienie WSA w Poznaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a., dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.). Do Działu III. p.p.s.a. zatytułowanego "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" został dodany Rozdział 3.a zatytułowany "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a – 64e.

Zgodnie z art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 64c § 1, 2 i 3 p.p.s.a., sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji; sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji; termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Stosownie zaś do treści art. 64d § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji.

W sprawie niniejszej decyzja organu odwoławczego z dnia 22 maja 2018 r. bezsprzecznie została wydana w nowym stanie prawnym, zaś pismo kwestionujące tę decyzję zostało wniesione w dniu 22 sierpnia 2018 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że pismo to (zatytułowane jako skarga) należy zakwalifikować jako sprzeciw od decyzji, o którym mowa w art. 64a i następne p.p.s.a. Oznacza to, że przedmiotowy sprzeciw powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, tj. najpóźniej do dnia 19 czerwca 2018 r. (doręczenie miało miejsce w dniu 5 czerwca 2018 r.). To jednak nie nastąpiło, bowiem sprzeciw został wniesiony w dniu 22 sierpnia 2018 r. Jest zatem spóźniony.

Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd podziela stanowisko wyrażone przez WSA w Białymstoku w postanowieniu z 4 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Bk 551/17 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach, na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej jako CBOSA), że przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do spóźnionego sprzeciwu, bowiem w p.p.s.a. nie przewidziano innego skutku prawnego dla orzeczenia o sprzeciwie od decyzji wniesionym z uchybieniem czternastodniowego terminu. Sprzeciw od decyzji wniesiony w sprawie niniejszej podlega zatem odrzuceniu.

Sąd podkreśla, że w sprawie niniejszej organ odwoławczy błędnie pouczył strony o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, zamiast o możliwości wniesienia sprzeciwu od decyzji. Błędne pouczenie nie kreuje jednak prawa, które nie zostało przewidziane w przepisach, w szczególności nie kreuje dłuższego terminu na wniesienie środka zaskarżenia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1363/15, z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 702/15, z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt II FSK 2438/14, z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt II FSK 2125/14, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 3372/14, CBOSA).

Jednocześnie Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 112 K.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.

Sąd nie ma wątpliwości, że zaskarżona decyzja została opatrzona błędnym pouczeniem, jednak należy zauważyć, że strona skarżąca wyraźnie przekroczyła również termin trzydziestu dni do wniesienia skargi, o czym została pouczona. W świetle tych okoliczności należy uznać, że strona skarżąca nie dochowała zarówno terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji, jak i terminu do wniesienia skargi na decyzję.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.