Wyrok NSA, sygn. akt IV SA 1131/00
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2002-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Drogi publiczne
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 10
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz. 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
Teza: Ocenie organu budowlanego, właściwego w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego podlegają wyłącznie kwestie techniczno-budowlane, stanowiące o zdatności w tym zakresie wybudowanego bądź przebudowanego lub zmodernizowanego obiektu budowlanego do należytego użytkowania.

Ocenie tej nie podlega, a co za tym idzie, nie może mieć formalnego znaczenia dla wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego - drogi publicznej, kwestia regulacji ruchu drogowego na danej drodze, która podlega wyłącznie właściwym zarządom dróg publicznych.

TEZY

Ocenie organu budowlanego, właściwego w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego podlegają wyłącznie kwestie techniczno-budowlane, stanowiące o zdatności w tym zakresie wybudowanego bądź przebudowanego lub zmodernizowanego obiektu budowlanego do należytego użytkowania.

Ocenie tej nie podlega, a co za tym idzie, nie może mieć formalnego znaczenia dla wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego - drogi publicznej, kwestia regulacji ruchu drogowego na danej drodze, która podlega wyłącznie właściwym zarządom dróg publicznych.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Mirosława H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 marca 2000 r. (...) w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie przebudowanego odcinka drogi krajowej - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewoda P. decyzję z dnia 31 sierpnia 1999 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił dla "M. C.C. P." S.A. w W. pozwolenie na modernizację i przebudowę drogi krajowej Nr 7 na odcinku od km 6+557,0 do km 7+406,5 wraz z budową zjazdu do Centrum Handlowego "M. C.C.", budową skrzyżowania drogi krajowej Nr 7 z ul. B. i drogą wyjazdową z Centrum Handlowego "M. C.C." oraz budową dwóch zatok autobusowych w miejscowości P., zobowiązując inwestora m.in. do zawiadomienia organu budowlanego o terminie zakończenia budowy i przystąpienia do odbioru końcowego oraz do wystąpienia o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej drogi. Pismem z dnia 8 października 1999 r. inwestor zawiadomił (...) Urząd Wojewódzki Wydział Architektury i Budownictwa o zakończeniu modernizacji drogi oraz wniósł o wydanie pozwolenia na użytkowanie dla zarządcy drogi, to jest dla Dyrekcji Dróg Publicznych Oddział Północny w G.

Decyzją z dnia 13 grudnia 1999 r. Wojewoda P. udzielił dla Oddziału Północnego Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych w G. pozwolenia na użytkowanie zmodernizowanej i przebudowanej drogi krajowej Nr 7 na odcinku km 6+557,0 do KM 7+406.5 wraz. z budową zjazdu do Centrum Handlowego "M. C.C.", budową skrzyżowania drogi krajowej Nr 7 z ul. B. i drogą wyjazdową z Centrum Handlowego "M. C.C." oraz budową dwóch zatok autobusowych w miejscowości P. /w granicach pasa drogowego drogi krajowej Nr 7/. Decyzja ta, zakwestionowana w odwołaniu Mirosława H., została utrzymana w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 marca 2000 r. W uzasadnieniu tej decyzji zostało stwierdzone, że organ I instancji stwierdził protokolarnie w dniu 9 grudnia 1999r na miejscu budowy zgodność wykonania obiektu z postanowieniami art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego, warunkującymi wydanie pozwolenia na użytkowanie.

Zgodnie z par. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach /Dz.U. nr 66 poz. 748/, działania i czynności w zakresie wprowadzania oznakowania pionowego, poziomego (...) podejmowane są na podstawie projektu organizacji ruchu zatwierdzonego przez właściwy organ zarządzający ruchem, w rozumieniu art. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602/. Dlatego zarzuty zawarte w odwołaniu dotyczące wyjazdu i zjazdu z posesji skarżącego, spowodowane znakami drogowymi wymalowanymi na jezdni, jako wykraczające poza zakres regulowany prawem budowlanym, nie mogły zostać uwzględnione.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tę decyzję Mirosław H. ponowił swoje zarzuty zawarte w odwołaniu, że w wyniku decyzji o pozwoleniu na użytkowanie drogi został pozbawiony wjazdu i wyjazdu ze swojej posesji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona. Stosownie bowiem do art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r. właściwy organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego po protokolarnym stwierdzeniu na miejscu budowy zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę. Z materiału aktowego sprawy wynika w sposób jednoznaczny, że powyższy warunek ustawowy został dopełniony w odniesieniu do przedmiotowej inwestycji. Przy czym należy zaznaczyć - podzielając stanowisko organu odwoławczego - że ocenie organu budowlanego, właściwego w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego podlegają wyłącznie kwestie techniczno-budowlane, stanowiące o zdatności w tym zakresie wybudowanego bądź przebudowanego lub zmodernizowanego obiektu budowlanego do należytego użytkowania. Ocenie tej nie podlega, a co za tym idzie, nie może mieć formalnego znaczenia dla wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego - drogi publicznej, kwestia regulacji ruchu drogowego na danej drodze, która podlega wyłącznie właściwym zarządom dróg publicznych.

Z tych przyczyn oraz z mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec jak w sentencji.