Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 411/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-08-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy M.L. wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu W druku formularza wskazał, że wraz z żoną i synem zamieszkuje w budynku o pow. 152 m2 o wartości około 255.000,00 zł. W skład majątku strony wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 2.25 ha a ponadto wnioskodawca dzierżawi grunty o pow. 56,63 ha. W druku formularza wnioskodawca wskazał ponadto, że jest właścicielem dwóch ciągników, maszyn rolniczych, samochodu osobowego marki [...] oraz samochodu ciężarowego [...]. Na rachunkach bankowych ma zgromadzone środki w wysokości 15.000,00 zł, zaś jego małżonka zgromadziła środki w wysokości 4.000 zł. Skarżący określił swój dochód z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym na kwotę 520 zł netto miesięcznie, zaś dochód swojej małżonki z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej na kwotę 3.211,68 zł netto miesięcznie. Podkreślił, że sytuacja w rolnictwie, a zwłaszcza ubiegłoroczna susza oraz niskie ceny płodów rolnych czynią produkcję rolną nisko opłacalną. Skarżący zaznaczył, że roczna rata czynszu dzierżawnego wynosi 7.000 zł; roczna rata czynszu najmu to kwota 5.700 zł; ubezpieczenie majątku to 8.000 zł; pozostałe koszty związane z gospodarstwem domowym w skali rocznej to 30.000 zł; ubezpieczenie KRUS to 8.000 zł zaś podatek rolny to kwota 13.500 zł.

Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał dokumenty obrazujące wysokość miesięcznych opłat za media, raty zaciągniętego kredytu oraz kopie zeznań podatkowych za 2015 r.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. W realiach rozpoznawanej sprawy złożony nie wniosek zasługuje na uwzględnienie albowiem sytuacja materialna wnioskodawcy nie może być uznana za ciężką w takim stopniu, jaki pozwalałby przyjąć, że zasadnym będzie uwzględnienie złożonego wniosku.

Przede wszystkim wskazać przyjdzie, że pomimo znaczących kosztów obsługi zaciągniętej pożyczki bankowej jak również wysokich kosztów bieżących (przede wszystkim opłat za energię elektryczną oraz wodę i usługi telekomunikacyjne) skarżący na bieżąco pokrywa te wydatki. Oznacza to, że uzyskiwane dochody pozwalają mu na utrzymanie płynności finansowej oraz regulowanie bieżących zobowiązań. W konsekwencji oceniając z tej perspektywy możliwości finansowe strony nie można jednoznacznie stwierdzić, że zapłacenie wpisu od skargi w kwocie 200 zł (który na obecny etapie postępowania stanowi zasadniczy wydatek, do zapłacenia którego strona jest zobligowana) uszczupliłoby w znaczący sposób budżet domowy strony i miałoby ujemny wpływ na sytuacje materialną jego rodziny.

Okolicznością, przeczącą tezie o szczególnie trudnym położeniu materialnym skarżącego, co wszak jest warunkiem niezbędnym do uzyskania prawa pomocy jest również fakt, że skarżący dysponuje oszczędnościami w wysokości 15.000 zł zaś jego małżonka w wysokości 4.000 zł. Trudno zaakceptować tezę, że ktoś, kto ma oszczędności tego rodzaju nie jest w stanie ani opłacić kosztów sądowych ani też usług profesjonalnego pełnomocnika. Oczekiwanie, że to ze środków publicznych zostanie wypłacone wynagrodzenie tegoż pełnomocnika jest, w opisywanym przypadku, zupełnie bezpodstawne.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.