Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SAB/Rz 3/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-01-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego G.S. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J.G. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w związku z wnioskiem z dnia 20 sierpnia 2013 r. o wydanie zaświadczenia - postanawia – przyznać radcy prawnemu G.S. kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) podwyższoną o kwotę 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden i 40/100 złotych) podatku od towarów i usług stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Sygn. I SAB/Rz 3/15

U Z A S A D N I E N I E

Skarżąca J.G. w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia, po oddaleniu jej skargi wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2015 r., sygn. I SAB/Rz 3/15 zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika. Prawo pomocy zostało skarżącej przyznane i postanowieniem z dnia 15 października 2015r., sygn. akt: I SAB/Rz 3/15 ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych, na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny G.S. Wyznaczony radca prawny nie sporządził skargi kasacyjnej od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ponieważ wydał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) w skrócie zwanej P.p.s.a., wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym w rozpoznawanej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego z urzędu, na podstawie § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego (Dz.U. z 2015r., poz. 1805) jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.), zwane rozporządzeniem.

Zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Należne pełnomocnikowi w tej sprawie wynagrodzenie wynosić powinno 75% stawki minimalnej w wysokości 240 zł, (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c), czyli kwotę 180 zł i być podwyższone o kwotę 41,40 zł stanowiącą podatek od towarów i usług – w związku z treścią § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia.

Z wyżej przytoczonych powodów na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.