Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 15/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1 pkt 3 i par.3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia (...) października 2016 r. nr (...) w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I. Sp. z o.o. w G. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.

Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2017 r. Sąd wezwał Spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - przez nadesłanie dokumentu z którego wynika upoważnienie do podpisania skargi, tj. opisu pełnego z KRS w oryginale lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 18 stycznia 2017 r., zatem brak formalny należało uzupełnić do dnia 25 stycznia 2017 r.

W wyznaczonym terminie Skarżąca złożyła informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców pobraną na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186, ze zm.) obrazującą stan na dzień 17 września 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a", osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie skargę Spółki podpisał W. S., jako Prezes Zarządu, jednak nie załączył do niej żadnego dokumentu potwierdzającego jego umocowanie.

Przesłana na wezwanie Sądu informacja odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców obrazuje stan wpisów w KRS na dzień 17 września 2015 r. Zgodnie z zawartymi w niej danymi ostatniego wpisu do rejestru dokonano w dniu 16 października 2013 r. Na podstawie danych wynikających z przedstawionej informacji można zatem stwierdzić jedynie, że w dniu 17 września 2015 r. uprawnionym do reprezentowania Skarżącej był W. S., jako Prezes Zarządu (Dział 2, Rubryka 1, Podrubryka 1). Skarga została wniesiona w dniu 28 listopada 2016 r., a więc ponad rok później od daty wydruku informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców, tj. 17 września 2015 r. Dodatkowo Sądowi wiadome jest z urzędu, że po tej dacie dokonywano nowych wpisów w KRS dotyczących Spółki (w dniu 5 listopada 2015 r.). Taki stan rzeczy uniemożliwia weryfikację czy osoba, która podpisała skargę w dniu 28 listopada 2016 r., była w tej dacie nadal upoważniona do działania w imieniu Skarżącej.

W ocenie Sądu z przedstawionych względów uprawniony jest wniosek, iż Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, ponieważ nie złożyła dokumentu określającego umocowanie do podpisania i wniesienia skargi w dniu dokonywania tych czynności. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.