Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 19/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 9 lutego 2010 r. S. K. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej polegającą na ,,nie daniu skarżącemu możliwości spotkania się z Prezesem ,, [...]" J. K.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Ponadto zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. (dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.

W niniejszej sprawie Prezydent RP nie był zobowiązany do wydania żadnego z ww. aktów ani do dokonania żadnej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków indywidualnych wynikających z przepisów prawa. O bezczynności organu administracji możemy mówić - co raz jeszcze należy podkreślić - tylko wówczas, gdy dotyczy ona aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Taki akt lub czynność charakteryzuje się tym, że jest podejmowana w sprawie indywidualnej, jest skierowana do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnień lub obowiązków tego podmiotu samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt dotyczy jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (tak m.in. wyrok WSA w Olsztynie z 20.09.2006 r. II SA/Ol 456/06).

Wskazać należy, zgodnie bowiem z art. 126 ust. 3 Konstytucji Prezydent Rzeczypospolitej wykonuje swoje zadania w zakresie i na zasadach określonych w Konstytucji i ustawach.

Żaden przepis prawa krajowego nie przewiduje obowiązku po stronie Prezydenta, aby ten kontaktował obywateli z przewodniczącymi partii politycznych lub innymi posłami. Należy zauważyć, iż J. K. jest posłem na Sejm RP. Obywatele mogą się kontaktować z posłami i z senatorami za pośrednictwem biur poselskich lub senatorskich (art. 23. ust.1. ustawy o z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora - Dz. U. z 2003 r. Nr 221 poz. 2199 ze zm. mówi, iż posłowie i senatorowie tworzą biura poselskie, senatorskie lub poselsko-senatorskie w celu obsługi swojej działalności w terenie).

Reasumując - skoro przedmiot skargi w niniejszej sprawie nie jest objęty zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach a dodatkowo wskazany przez skarżącego podmiot nie działa w okolicznościach niniejszej sprawy jako organ administracji w rozumieniu przepisów kpa - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę S. K. jako niedopuszczalną należało odrzucić.