Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1389/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-05-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie protokolanta
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19, art. 22 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie protokolanta Małgorzaty Płocharskiej - Małys od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie protokolanta


UZASADNIENIE

Na rozprawie w dniu 5 maja 2016 r. R. S. złożył ustnie wniosek o wyłączenie protokolanta Małgorzaty Płocharskiej - Małys, od rozpoznania sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Następnie skarżący przedłożył do akt sprawy wniosek o wyłączenie protokolanta w formie pisemnej.

Jako przyczynę wyłączenia skarżący wskazał oświadczenie złożone przez protokolanta w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 277/10 dotyczące protokołu rozprawy z dnia 2 lutego 2011 r.

Z akt sprawy o sygn. II SA/Sz 277/10 wynika, że Małgorzata Płocharska-Małys złożyła oświadczenie, że protokół rozprawy z dnia 2 lutego 2011 r. został sporządzony zgodnie z przebiegiem rozprawy, oraz że skarżący R. S. odmówił dobrowolnego opuszczenia sali rozpraw i na polecenie Przewodniczącego została wezwana ochrona Sądu.

Małgorzata Płocharska - Małys w dniu 10 maja 2016 r. r. złożyła do akt sprawy oświadczenie, w którym podała, że ze skarżącym nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym. Jej kontakty z R. S. mają charakter wyłącznie służbowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje:

Z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP wynika m.in., że podmiotowym prawem o randze konstytucyjnej jest prawo każdego do bezstronnego sądu. Urzeczywistnieniu tego prawa służą liczne gwarancje ustawowe. Jedną z nich jest instytucja wyłączenia sędziego, uznawana za "główny mechanizm gwarancyjny dla realizacji zasady bezstronności sądu" (por. wyrok TK z dnia 11 grudnia 2002 r., SK 27/01, OTK-A 2002, nr 7, poz. 93).

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwana dalej "P.p.s.a.", przewiduje w art. 18 możliwość wyłączenia sędziego z mocy prawa w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Przesłanki wymienione w tym przepisie opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności.

Z kolei art. 19 P.p.s.a., umożliwia wyłączenie sędziego na wniosek złożony przez sędziego lub stronę, gdy zachodzą w sprawie okoliczności, poza wymienionymi w art. 18 tej ustawy, a które wskazywałyby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Przy czym chodzi tu o taką wątpliwość, która ma charakter obiektywny i może wzbudzać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Nie chodzi jednak o subiektywne odczucia strony, której nie podoba się sposób prowadzenia postępowania, czy też zachowanie sędziego w tym bądź w innych postęopwaniach z udziałem skarżącego.

Zgodnie z treścią art. 22 § 2 P.p.s.a., wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy.

Z wyjaśnienia złożonego przez protokolanta Małgorzatę Płocharską – Małys wynika, że nie istnieją ani przesłanki z art. 18 P.p.s.a. ani 19 P.p.s.a.

Powyższe oświadczenie i jego prawdziwość nie budzi żadnych wątpliwości. W świetle uzasadnienia wniosku o wyłączenie protokolanta oczywistym jest, że w sprawie nie zachodzi żadna z określonych w art. 18 przyczyn wyłączenia protokolanta z mocy samej ustawy. Fakt, iż Małgorzata Płocharska-Małys protokołowała przebieg rozprawy w dniu 2 lutego 2011 r. w sprawie z innej skargi R. S. toczącej się przed Sądem, a następnie złożyła oświadczenie dotyczące protokołu rozprawy, które skarżącego nie satysfakcjonuje, nie stanowi podstawy o jakiej mowa w powyższym przepisie. Skarżący nie wykazał również żadnych określonych w art. 19 P.p.s.a. przesłanek wyłączenia protokolanta, bowiem z uzasadnienia wniosku nie wynika, aby między stroną a protokolantem zachodził stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.

Wymaga także wskazania, że w sprawie zastosowanie winien znaleźć art. 20 § 2 P.p.s.a, określający, że strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana. Okoliczności podnoszone przez stronę, nie dość że nie stanowiły o zasadności przedmiotowego wniosku, to dodatkowo dotyczyły sytuacji mających miejsce kilka lat temu. Zatem również z tego względu żądanie skarżącego nie mogłoby odnieść zamierzonego skutku.

Reasumując wywody R. S. nie uzasadniają wyłączenia protokolanta

z mocy prawa na podstawie art. 18 P.p.s.a. lub na wniosek (art. 19 P.p.s.a.). Sąd, w całokształcie akt postępowania sądowego, również nie dopatrzył się takich przyczyn.

Z tych względów, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 24 § 1, art. 18 i art. 19 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak na wstępie