Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1390/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: NSA Barbara Skrzycka - Pilch Sędziowie: NSA Stanisław Nowakowski (spr.) Asesor WSA Krzysztof Gruszecki Protokolant Barbara Kroczak po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2004 r. na rozprawie z udziałem Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Ścigały sprawy ze skargi T. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego uchyla zaskarżone postanowienie i zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ku na rzecz skarżącej T. M. kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Gd 1390/03 U z a s a d n i e n i e

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2003 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z 16 czerwca 2003 r. w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego.

Organ odwoła czy ustalił, że decyzja organu pierwszej instancji została wysłana w dniu 18 czerwca 2003 r. na adres skarżącej T. M. Przesyłkę tę awizowano w dniu 28 czerwca 2003 r. Ponieważ przesyłka nie została podjęta w terminie, przeto nastąpił jej zwrot przez Urząd Pocztowy. Powołując się na art. 44 k.p.a. organ odwoławczy uznał, że doręczenie nastąpiło w dniu 27 czerwca 2003 r. Liczono termin doręczenia od pierwszego awiza.

Z tego względu, że termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od doręczenia a odwołanie skarżąca wniosła w dniu 11 sierpnia 2003 r., przeto organ uznał, że nastąpiło uchybienie terminu.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca T. M. wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Podnosi skarżąca w skardze, że wiadomość o decyzji powzięła dopiero dnia 29 lipca 2003 r., gdyż tego dnia odebrała powtórnie przesłana przesyłkę. Wnosząc więc odwołanie w dniu 11 sierpnia 2003 r. skarżąca – jak twierdzi – wniosła je w terminie.

Organ odwoławczy odpowiadając na skargę nie ustosunkował się do podniesionych w skardze zarzutów lecz lakonicznie i bez argumentacji wnosi o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. Nr. 153 poz.1271 ze. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. 153 poz. 1270).

W myśl art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (D.U. 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Skarga jest uzasadniona, ponieważ zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem prawa.

W aktach sprawy administracyjnej znajduje się koperta zaadresowana do T. M. zam. przy ul. Z. [...] w K. Data stempla pocztowego 18 czerwca 2003 r. Nr nadawczy tej przesyłki to [...] Na kopercie w której nadawcą jest Starostwo Powiatowe zamieszczono m. in. adnotacje, że "przesyłki nie podjęto w terminie – adresata nie zastałem," dnia 20.06.03 oraz "powtórnie awizowano 28.06.podpis nieczytelny". Z zamieszczonego na "potwierdzeniu odbioru" nr wynika, że przesyłka nadana zawierała decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego. Na potwierdzeniu odbioru ani na kopercie nie ma żadnej wzmianki o tym ,że awizowana przesyłka została prawidłowo awizowana. Przepis art. 44 k.p.a. wymaga bowiem, by o złożeniu pisma w placówce pocztowej (jak to miało miejsce w niniejszej sprawie) pozostawić zawiadomienie w skrzynce pocztowej lub na drzwiach adresata. Należy zatem stwierdzić, że znajdujące się w aktach potwierdzenie odbioru decyzji jest wadliwe i nie pozwala na przyjęcie, iż decyzja została właściwie doręczona. Nie dziwi więc, że organ pierwszej instancji ponownie wysłał decyzję w dniu 14 lipca 2003 r. a ze znajdującego się w aktach potwierdzenia odbioru decyzji (nr taki sam jak w poprzedniej przesyłce odpowiada numerowi decyzji) wynika, że skarżącej doręczono decyzję w dniu 29 lipca 2003 r.

Przy przyjęciu tej daty doręczenia nie ma w sprawie wątpliwości, że skarżąca w dniu 11 sierpnia 2003 r. mogła skutecznie złożyć odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, bowiem nie upłynął jeszcze 14 dniowy termin jaki wynika z art. 129 § 2 k.p.a. Tak też napisał Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia 4 lipca 2000 r., w którym przekazał odwołanie wyraźnie podkreślając, że odwołanie wpłynęło w terminie, co jednak zostało zignorowane przez organ odwoławczy. Należy także podzielić zarzuty skarżącej, że skoro organ administracyjny doręcza decyzję drugi raz (przy przyjęciu stanowiska organu, że decyzja została prawidłowo doręczona w dniu upływu terminu awiza) to znaczy, że uznał, iż doręczenie wcześniejsze było wadliwe. W przeciwnym razie strona zostałaby wprowadzona w błąd, gdyż nie wiedząc w ogóle o awizowanej przesyłce nie występowałaby np. o przywrócenie terminu do złożenia pisma. W niniejszej sprawie organ odwoławczy postąpił niewłaściwie, wręcz postępowanie to wskazuje na arogancję władzy, skoro organ administracyjny ma obowiązek stosować się do postanowień art. 8 i 9 k.p.a.

Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia opartego na przepisie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. 153 poz. 1270), określającego, czy i w jakim zakresie zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Rozstrzygnięcie takie jest bowiem zdaniem Sądu obligatoryjne tylko w takim przypadku, gdy zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja lub postanowienie nadaje się ze swej istoty do wykonania oraz gdy przepis szczególny nie wyklucza jej wykonalności z mocy samego prawa do czasu prawomocnego rozpatrzenia skargi przez sąd. Skoro zatem zaskarżona do sądu administracyjnego postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie nadaje się w żadnej mierze do wykonania, to całkowicie bezprzedmiotowe było orzekanie o możliwości wykonania postanowienia w trybie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku, z tym że ponieważ art. 97§2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje stosować dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, to wobec uwzględnienia skargi Sąd zasądził koszty postępowania na rzecz skarżącej na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (D.U. 74 poz. 368 ze zm.).