Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 292/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 1 i  par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 8 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 200 (dwieście) zł, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a , prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 i 3 p.p.s.a)

We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i utrzymuje się z emerytury w łącznej wysokości 1.800 zł netto (załączone odcinki emerytury). Wyjaśniła, że oboje z mężem są osobami w podeszłym wieku i schorowanymi. Miesięcznie na leki małżonkowie wydaja około 500 zł. Jednocześnie ponoszą koszty utrzymania domu w tym opłaty za energię 200 zł za kwartał, woda 75 zł miesięcznie, podatek od nieruchomości za kwartał – 74 zł oraz opał 1.500 zł. Ponadto skarżąca spłaca dwa kredyty, których raty wynoszą 220 i 320 zł.

Pismem z dnia 27 sierpnia 2008 r. zobowiązano skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie zaświadczenia potwierdzającego stan zdrowia, dokumentów potwierdzających wysokość kosztów utrzymania oraz umowy o kredyt bankowy.

W odpowiedzi nadesłano plik dokumentów za okres do 2003 r. do 2008 r. świadczących o stanie zdrowia w tym karty informacyjne leczenia szpitalnego, wyniki badań radiologicznych itp. rachunki za telefon, dowody spłaty kredytu, rachunki za energię i wodę.

Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy na wstępie zaznaczyć należy, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w tym postępowaniu.

Jak wynika zaś z treści powołanego art. 246 § 1 p.p.s.a, dopiero gdy środki, którymi dysponuje skarżący okażą się niewystarczające może on wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub osób posiadających bardzo niski dochód, a więc takich, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.

Dodatkowo należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.

Koszty postępowania sądowego na obecnym etapie, do jakich zobowiązana jest skarżąca to wpis od skargi w wysokości 500 zł.

Z akt sprawy oraz wyjaśnień skarżącej wynika, że wraz z mężem utrzymuje się ona ze stałego, miesięcznego dochodu w wysokości 1.800 zł. Z przedłożonych dokumentów wynika, że bieżące koszty utrzymania w tym opłaty za energie, wodę, telefon kształtują się na poziomie przeciętnego gospodarstwa domowego. Jakkolwiek skarżąca nie wykazała, aby wydatki związane ze stanem zdrowia pochłaniały miesięcznie kwotę 500 zł, to wobec przedłożonych dokumentów przyjąć należy, że istotnie zarówno skarżąca jak i jej mąż cierpią na liczne schorzenia i nie jest wykluczone, że w związku z tym ponoszą pewne koszty. Zestawiając zatem wysokość kosztów postępowania z koniecznymi wydatkami skarżącej stwierdzić należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie jedynie w części tj. w zakresie zwolnienie skarżącej od wpisu od skargi ponad kwotę 200 zł. Skarżąca nie wykazała bowiem w sposób przekonywający, że przy dochodzie 1.800 zł dla dwuosobowego gospodarstwa domowego nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w trzymaniu koniecznym siebie i rodziny.

Okolicznością uzasadniającą przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie nie może być natomiast fakt, że skarżąca spłaca raty kredytu w wysokości 220 i 320 zł, bowiem nie nadesłała ona żądanej umowy o kredyt, nie wyjaśniła na co został zaciągnięty i w jakiej dacie. Poza tym zobowiązania cywilnoprawne nie korzystają z pierwszeństwa przed obowiązkiem uiszczania kosztów sądowych i nie uzasadniają przerzucania tychże kosztów na Skarb Państwa tj. na innych podatników.

Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.