Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 957/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 76a  par. 2, 76b  par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), Protokolant specjalista Edyta Luniak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 lipca 2015 r. sprawy ze skargi A.spółki z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 26 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarachowania wpłat na poczet podatku od nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

|

Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 26 stycznia 2015 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia 4 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarachowania wpłat na poczet podatku od nieruchomości za lipiec i sierpień 2014 r.

Wnioskiem z dnia 14 lipca 2014 r. Spółka zwróciła się do Burmistrza Gminy i Miasta W. o zaliczenie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za czerwiec 2014 r. na poczet podatku od nieruchomości za lipiec 2014 r. w kwocie 16.104,00 zł. Jednocześnie Spółka upoważniła Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. do przelania kwoty 16.104,00 zł na rachunek Burmistrza Gminy i Miasta W. tytułem zapłaty podatku od nieruchomości za lipiec 2014 r. Ponadto wnioskiem z dnia 14 sierpnia 2014 r. Spółka zwróciła się do Burmistrza Gminy i Miasta W. o zaliczenie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. na poczet podatku od nieruchomości za sierpień 2014 r. w kwocie 16.104,00 zł. Jednocześnie Spółka upoważniła Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. do przelania kwoty 16.104,00 zł na rachunek Burmistrza Gminy i Miasta W. tytułem zapłaty podatku od nieruchomości za sierpień 2014 r.

Postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r. nr [...] Burmistrz Gminy i Miasta W. na podstawie art. 55 § 2 oraz art. 62 § 1 i § 4 w związku z art. 216 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) zarachował wpłatę w kwocie 16.104,00 zł, dokonaną w dniu 2 września 2014 r., na podatek od nieruchomości za lipiec 2014 r. w kwocie 15.888,00 zł i na odsetki za zwłokę w kwocie 216,00 zł oraz wpłatę w kwocie 16.104,00 zł, dokonaną w dniu 1 października 2014 r., na podatek od nieruchomości za sierpień 2014 r. w kwocie 15.910,00 zł i na odsetki za zwłokę w kwocie 194,00 zł. Burmistrz wyjaśnił, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. dokonał wpłaty na poczet podatku od nieruchomości za lipiec 2014 r. w dniu 2 września 2014 r., a na poczet podatku od nieruchomości za sierpień 2014 r. w dniu 1 października 2014 r. Kwoty wpłat nie pokryły w całości należności z tytułu podatku od nieruchomości oraz odsetek za zwłokę, w związku z czym dokonano powyższego zarachowania. Do zapłaty pozostaje należność w podatku od nieruchomości za lipiec 2014 r. w kwocie 216,00 zł oraz za sierpień 2014 r. w kwocie 194,00 zł.

W zażaleniu Spółka wniosła o uchylenie w całości postanowienia Burmistrza jako niezgodnego z art. 51 § 1, art. 59 § 1, art. 76a § 2 pt 1 i art. 76b § 1 Ordynacji podatkowej. Spółka wskazała, że zaliczenie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług następuje z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku. Deklaracje VAT – 7 za czerwiec i lipiec 2014 r. z wykazanym zwrotem podatku Spółka złożyła odpowiednio w dniu 10 lipca 2014 r. i w dniu 8 sierpnia 2014 r. Terminy zapłaty podatku od nieruchomości za czerwiec i lipiec 2014 r. przypadły odpowiednio w dniu 15 lipca 2014 r. i 16 sierpnia 2014 r., tym samym nie wystąpiła zaległość podatkowa.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zwrot nadwyżki podatku od towarów i usług został przekazany w dniu 2 września 2014 r., zatem kwota podatku od nieruchomości za lipiec 2014 r. została wpłacona po upływie terminu zapłaty podatku, który upłynął w dniu 15 lipca 2014 r. Następnie zwrot nadwyżki podatku od towarów i usług został przekazany w dniu 1 października 2014 r., zatem kwota podatku od nieruchomości za sierpień 2014 r. została wpłacona po upływie terminu zapłaty podatku, który upłynął w dniu 16 sierpnia 2014 r. Organ pierwszej instancji prawidłowo uznał za dzień wpłaty dzień przekazania środków przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Wniosek podatnika złożony do Naczelnika Urzędu Skarbowego o przekazanie nadwyżki podatku nie może być traktowany jako wywiązanie się z obowiązku w podatku od nieruchomości. W sprawie nie znajduje zastosowania art. 76 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, ponieważ nie wystąpiła nadpłata w podatku od nieruchomości, a organ pierwszej instancji otrzymał od Naczelnika Urzędu Skarbowego wpłatę.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji, zarzucając naruszenie art. 76a § 2 ust. 2 w związku z art. 76b Ordynacji podatkowej przez bezpodstawne uznanie, że zaliczenie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług na poczet podatku od nieruchomości doszło z dniem przekazania środków przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, podczas gdy zaliczenie następuje z dniem złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Zgodnie z art. 76a § 2 ust. 2 Ordynacji podatkowej zaliczenie nadpłaty następuje w chwili złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Przepis ten nie mówi nic o sytuacji, gdy nadpłata podatku powstała w jednym organie podatkowym, a jest zaliczana na podatek należny innemu organowi podatkowemu, tym bardziej nie wskazano, że w takim przypadku zaliczenie następuje dopiero z chwilą faktycznego przekazania środków drugiemu organowi. Bezsporna jest sama możliwość dokonywania zaliczenia w takich przypadkach, obowiązujące przepisy tego nie wykluczają. Wobec braku szczególnych rozwiązań, przewidzianych do tego typu sytuacji, należy stosować przepisy ogólne, z nich natomiast bezsprzecznie wynika, że do zaliczenia zwrotu podatku na poczet innego podatku, a tym samym do zapłaty tego drugiego podatku dochodzi z chwilą złożenia odpowiedniego wniosku przez podatnika, a nie z chwilą rzeczywistego przekazania środków.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu jest określenie, z jaką datą powinno być dokonane zaliczenie na poczet zobowiązania w podatku od nieruchomości kwot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, przekazanych organowi podatkowemu pierwszej instancji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Kwestię daty zaliczenia zwrotu podatku, w tym nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług, reguluje art. 76b § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 76b § 1 zd. drugie Ordynacji podatkowej zaliczenie zwrotu podatku następuje z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku. Stosownie do art. 3 pkt 7 Ordynacji podatkowej pod pojęciem zwrotu podatku rozumie się zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego. Należy zauważyć, że art. 76b § 1 zd. drugie Ordynacji podatkowej odsyła do art. 76a § 2 pkt 1, co oznacza, że do powstania zwrotu podatku od towarów i usług dochodzi z dniem złożenia deklaracji VAT – 7, wykazującej ten zwrot.

W rozpatrywanej sprawie deklaracje VAT – 7 za czerwiec i lipiec 2014 r. z wykazanym zwrotem podatku Spółka złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego odpowiednio w dniu 10 lipca 2014 r. i w dniu 8 sierpnia 2014 r. Zgodnie z art. 76b § 1 zd. drugie Ordynacji podatkowej z dniem złożenia powyższych deklaracji możliwe było zaliczenie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na poczet zaległych i bieżących zobowiązań podatkowych, pobieranych zgodnie z właściwością rzeczową przez naczelników urzędów skarbowych. Właściwość rzeczowa jest to zdolność prawna organów podatkowych do prowadzenia określonej kategorii spraw. Zgodnie z art. 16 Ordynacji podatkowej właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających zakres ich działania. Podstawą ustalenia właściwości rzeczowej są więc przepisy ustaw materialnoprawnych.

Nie jest dopuszczalne, aby o wygaśnięciu zobowiązania podatkowego wobec Gminy orzekał inny niż gminny organ podatkowy, w tym Naczelnik Urzędu Skarbowego. Należy zauważyć, że naczelnicy urzędów skarbowych jako organy administracji rządowej dokonują poboru podatków należnych Skarbowi Państwa, natomiast wójt lub burmistrz (prezydent) miasta jako organ wykonawczy samorządu terytorialnego dokonują poboru podatków, należnych budżetom gminnym. Co więcej, zaliczenie nastąpiłoby z dniem wcześniejszym, niż dzień faktycznego przekazania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego środków należnych budżetowi Gminy.

W ocenie Sądu nie jest również możliwe, jak domaga się tego Spółka, zaliczenie kwot zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług na poczet podatku od nieruchomości przez wójta lub burmistrza (prezydenta) miasta. W przypadku podatku od towarów i usług oraz podatku od nieruchomości brak jest tożsamości stron stosunku podatkowo-prawnego. Spółka posiada roszczenie o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym i jest z tego tytułu wierzycielem w stosunku do budżetu Skarbu Państwa, natomiast jest dłużnikiem z tytułu podatku od nieruchomości w stosunku do budżetu Gminy. Gmina jest odrębnym od Skarbu Państwa podmiotem, posiadającym samodzielność finansową.

Wbrew twierdzeniom Spółki w sprawie nie znajduje zastosowania art. 76a § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, regulujący kwestię zaliczania nadpłat na poczet zaległości podatkowych. W podatku od nieruchomości, ani też innym podatku stanowiącym dochód budżetu Gminy nie powstała bowiem nadpłata, natomiast dysponentem nadwyżki podatku naliczonego nad należnym jest Naczelnik Urzędu Skarbowego. Zgodnie z wnioskiem Spółki kwoty zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zostały przekazane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego gminnemu organowi podatkowemu w dniach 2 września 2014 i 1 października 2014 r. Samorządowy organ podatkowy dysponował więc wpłatami, otrzymanymi od Naczelnika Urzędu Skarbowego. Dlatego też słusznie orzekł o zaliczeniu tych wpłat na poczet zaległości w podatku od nieruchomości z dniem 2 września 2014 r. i 1 października 2014 r. na podstawie art. 55 § 2 oraz art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej. Stosownie do art. 60 § 1 Ordynacji podatkowej za termin dokonania zapłaty podatku uważa się:

1) przy zapłacie gotówką – dzień wpłacenia kwoty podatku w kasie organu podatkowego lub na rachunek tego organu w banku (...);

2) w obrocie bezgotówkowym – dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika (...) na podstawie polecenia przelewu.

Wobec powyższego nieuzasadniony jest zarzut Spółki odnośnie naruszenia art. 76a § 2 ust. 2 w związku z art. 76b Ordynacji podatkowej.

Z powyższych względów, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 151 p.p.s.a, skargę oddalił.