Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 668/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie NSA Jerzy Małecki as. sąd. WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2005 r. sprawy ze skargi D. i .S. F. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 rok I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 9016 zł (dziewięć tysięcy szesnaście zł ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. III. wstrzymuje wykonanie zaskarżonych decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/ K. Nikodem /-/ W. Zygmont /-/ J. Małecki


UZASADNIENIE

I S.A./P0 668/03

UZASADNIENIE

Urząd Kontroli Skarbowej wszczął postępowanie kontrolne wobec małżonków D. i S. F. w zakresie rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1996. Kontrolą objęto spółkę cywilną "A" i "B" z siedzibą w G. , których wspólnikami byli S. F. i J. S..

W toku kontroli spółki "A", której przedmiotem działalności był handel kazeiną, stwierdzono szereg nieprawidłowości:

- ustalono, że część zakupów i sprzedaży kazeiny spółka dokonywała pod nazwą Firmy "C" z D., która to spółka według informacji otrzymanych

od irlandzkich władz podatkowych nie jest podmiotem podatkowym Irlandii. W

wyniku postępowania ustalono, że obsługę kontraktów spółki z Irlandii zajmowali się

wspólnicy spółki "A", posiadali rn.in. umocowanie do pobierania należności za

sprzedaną kazeinę w ramach realizowanych kontraktów. Organ kontroli skarbowej

uznał, że spółka sprzedawała kazeinę poza swoją ewidencją księgową, wykorzystując w tym celu irlandzką spółkę "C" przez co zaniżyła przychód o

kwotę [...] zł. Kwotę tę ustalono na podstawie rachunków wystawianych przez

spółkę "C".

jednocześnie zawyżono przychód z tytułu obsługi firmy "C "-przez spółkę "A" o kwotę [...] zł,

dokonując zakupów od własnej firmy zawyżono koszty uzyskania przy chodów o kwotę [...] zł.

zaniżono koszty uzyskania przychodu związane: z transportem towaru i opłatami o kwotę [...], z kosztami finansowymi o kwotę [...] zł" oraz kosztami zakupu towarów o kwotę [...] zł - organ przyjął, że podwyższenie przychodu z tytułu świadczenia usług musi pociągać za sobą zwiększenie kosztów związanych z osiąganiem tego przychodu, zaniżono dochód spółki poprzez uznanie za koszt uzyskania przychodów kosztów organizacji dostaw w łącznej kwocie [...] zł, zdaniem organu podatkowego, jest to element ceny towaru, spółka zaksięgowała zakup kazeiny (rachunek nr [...] z [...] . 06.1996 r.) na kwotę [...] USD ([...] zł), za koszt uzyskania przychodu można przyjąć kwotę faktycznie zapłaconą za towar, skoro spółka faktycznie poniosła wydatek w wysokości [...] USD, ta kwota może stanowić koszt uzyskania przychodu, zatem zawyżono koszty o kwotę [...] zł,

- zaksięgowano w ciężar kosztów wierzytelności, których nie można uznać za

nieściągalne w wysokości [...] zł, wraz z odsetkami i kosztami sądowymi w kwocie

[...] zł, do kosztów uzyskania przychodu zaliczono koszt delegacji służbowej osoby nie będącej pracownikiem podatnika przez co zawyżono koszty o kwotę [...] zł oraz zakupu ubrań męskich w kwocie [...] zł, czym naruszono art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na podstawie ustaleń kontroli Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...] , którą określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1996 w wysokości [...] zł, zaległość podatkową w wysokości [...] zł oraz odsetki od powyższej zaległości.

Od tej decyzji złożono odwołanie do Izby Skarbowej , zarzucając naruszenie art. 220,222, 223,224, 253 i 254 Ordynacji podatkowej.

Izba Skarbowa decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy, ustosunkowując się do zarzutów zawartych w odwołaniu.

W dniu [...] kwietnia 2003 r. strona złożyła skargę na decyzję Izby Skarbowej . W skardze zarzuca:

naruszenie art. 120 Ordynacji podatkowej , w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez przypisanie przychodów spółki "C" spółce "A",

naruszenie art. 120 Ordynacji podatkowej, w związku z art. 11 i 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,

obrazę art. 122 w związku z art. 181 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków J. D. i Z. S., złamanie zasady prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu dowodowym, poprzez przyjęcie do materiałów dowodowych w sprawie, protokołów przesłuchań świadków przeprowadzonych przez inny organ i w innej sprawie, czym naruszono art. 190§1 i 2 Ordynacji podatkowej, a także ogólną zasadę postępowania podatkowego o której mowa w art. 123§1 w.w. ustawy,

naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej, w związku z niepodjęciem w toku postępowania niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego,

obrazę art. 23 ust, 1 pkt 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez nieuznanie za koszt uzyskania przychodu wierzytelności uznanych przez podatnika za nieściągalne.

Skarżący stwierdził, że zebrany materiał dowodowy nie uprawnia organu do stwierdzenia, że wspólnicy spółki "A" byli faktycznymi właścicielami spółki "C" . Strona w toku postępowania przedkładała szereg dowodów na okoliczność, że twierdzenia organu nie są oparte na rzetelnie zebranym materiale dowodowym, a jedynie na przyjęciu tych dowodów, które potwierdzałyby postawioną tezę przez organy kontroli. Za niedopuszczalne, zdaniem skarżącego, jest różnicowanie mocy dowodowej różnych środków dowodowych, dzieląc je na lepsze i gorsze oraz rozstrzygania kwestii spornych na korzyść organów.

Zdaniem strony, protokoły z przesłuchania świadków w postępowaniu prowadzonym przez organy ścigania, nie mogą być uznane za materiał dowodowy postępowania podatkowego, ponieważ nie jest to zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. Organ włączył do materiału dowodowego materiały zebrane w postępowaniu karnym, przed wejściem w życie art. 181 Ordynacji podatkowej, który obowiązuje dopiero od 1 stycznia 2003 r. Zdaniem skarżącego, organ winien sam przeprowadzić w toku postępowania dowód z przesłuchania świadka. Wówczas strona nie zostaje pozbawiona prawa do czynnego udziału w postępowaniu poprzez możliwość zadawania pytań świadkom. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy II instancji wnosi o oddalenie skargi. Nie podziela zarzutów skarżącego odnośnie naruszenia zasad postępowania, w szczególności w zakresie naruszenia zasad postępowania dowodowego. Organ podnosi, że postępowanie dowodowe prowadzone było wnikliwie w celu wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i wyjaśnienia okoliczności sprawy. Zdaniem organu podatkowego, w postępowaniu prowadzonym przed 1 stycznia 2003 r., można było włączyć do akt podatkowych protokoły z przesłuchania świadków przeprowadzonych w innych postępowaniach, ponieważ art.180 §1 ustawy Ordynacja podatkowa nie stanowił zamkniętego katalogu dowodów. Możliwe było skorzystanie z innych źródeł lub środków dowodowych, o ile mogły się przyczynić do wyjaśnienia sprawy i nie były sprzeczne z prawem. Nie dopuszczono dowodu z przesłuchania świadków J. D. i Z. S., ponieważ zdaniem organu, okoliczności sprawy stwierdzone były innymi dowodami. Organ podtrzymuje również swoje stanowisko odnośnie zakwestionowania uznania wierzytelności za nieściągalne, co jest warunkiem koniecznym do uznania wierzytelności za koszt uzyskania przychodu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, uchylił decyzję I i II instancji, z uwagi na naruszenie art. 193 Ordynacji podatkowej.

Na wstępie należy podkreślić, że przepisy art. 193 Ordynacji podatkowej wiążą również Inspektora Kontroli Skarbowej, prowadzącego postępowanie w zakresie określenia zobowiązania podatkowego, w toku którego stwierdzono nierzetelność ksiąg. Z decyzji Dyrektora Urzędu kontroli Skarbowej z dnia [...] r. wynika, że księgi podatkowe spółki "A" nie odzwierciedlają rzeczywistego stanu i organ odmówił im mocy dowodowej. W odwołaniu podniesiono zarzut naruszenia art. 193 Ordynacji podatkowej, strona wywodzi, że skoro brak jest w aktach protokołu badania ksiąg, to należy przyjąć, że księgi są rzetelne. Organ podatkowy II instancji ustosunkowując się do zarzutu braku protokołu z badania ksiąg, wskazuje w zaskarżonej decyzji, że w protokole z dnia [...] września 2002 rj2c;395) opisano naruszenie przepisów art. 24 ast. 2 ustawy o rachunkowości i art. 193 Ordynacji podatkowej. Organ podkreślił, że organy uznały księgi podatkowe spółki A" za nierzetelne i odmówiły im mocy dowodowej, co zostało stwierdzone w protokole z badania zeznania w zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z powołanym art. 193 Ordynacji podatkowej tylko księgi prowadzone rzetelnie i niewadliwie stanowią dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów. Domniemanie rzetelności ksiąg może zostać obalone przez organ podatkowy jedynie przez wykazanie ich nierzetelności i istotnej wadliwości w protokole badania ksiąg. W tym protokole organ jest obowiązany określić, za jaki okres i w jakiej części nie uznaje ksiąg podatkowych za dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów. Sporządzenie tego protokołu musi nastąpić przed wydaniem decyzji wymiarowej, ponieważ, strona w terminie 14 dni od dnia doręczenie protokołu, może wnieść zastrzeżenia do zawartych w nim ustaleń, przedstawiając jednocześnie dowody eliminujące potrzebę szacowania dochodu, a które umożliwią organowi podatkowemu prawidłowe określenie podstawy opodatkowania na podstawie dokumentów źródłowych. Strona musi mieć świadomość, że przedstawiony jej w postępowaniu protokół dotyczy badania ksiąg, które uznaje się za nierzetelne. Tylko protokół wydany na podstawie art. 193 § 6 Ordynacji podatkowej, zawierający dane wskazane w przepisie stanowi wynik oceny rzetelności lub wadliwości ksiąg podatkowych. Nie można uznać, że protokół z dnia [...] września 2002r. z badania zeznania o wysokości wspólnych. dochodów, osiągniętych przez małżonków w roku 1996 może zastąpić protokół z badania ksiąg. Protokół z badania dokumentów i ewidencji sporządza się z każdego postępowania kontrolnego. Protokół z badania ksiąg, w którym odmawia się mocy dowodowej księgom jest istotny z punktu widzenia ochrony interesu strony. Daje jej możliwość przedstawienia dowodów umożliwiających uznanie ksiąg za rzetelne. Złożone przez stronę zastrzeżenia do zawartych w protokole ustaleń, winny być przez organ podatkowy wnikliwie rozpatrzone. Dopiero po rozpatrzeniu przedłożonych przez stronę dowodów, organ może podjąć rozstrzygnięcie co do określenia podstaw opodatkowania. Nieuwzględnione zastrzeżenia mogą stanowić podstawę zarzutów w postępowaniu odwoławczym.

W tej sytuacji na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. c, a także art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270, ze zm.), w związku z art. 97§1 ustawy z dnia 30sierpnia 2002 r. -/Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych X ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) , należało orzec jak w sentencji.

/-/ K. Nikodem /-/ W. Zygmont /-/ J. Małecki