Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 473/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2007-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6121 Klasyfikacja gruntów
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: par. 44, par.46
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art.6
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.365
journal: Dz.U. 1964 nr 43 poz 296
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
article: art.145 par.1 pkt 1 lit. "a" i "c"
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: Swoistość mocy wiążącej prawomocnego wyroku sądu powszechnego, o jakiej stanowi art. 365 par. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. - Kodeks postępowania cywilnego, wyraża się w tym, że obejmuje także inne sądy i organy administracji publicznej, w tym także orzekające w postępowaniu administarcyjnym

TEZY

Swoistość mocy wiążącej prawomocnego wyroku sądu powszechnego, o jakiej stanowi art. 365 par. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. - Kodeks postępowania cywilnego, wyraża się w tym, że obejmuje także inne sądy i organy administracji publicznej, w tym także orzekające w postępowaniu administarcyjnym


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 06 listopada 2007 r. sprawy ze skargi Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. Filia w S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] kwietnia 2007r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zaktualizowanej klasyfikacji użytków rolnych i odmowy wprowadzenia zmiany w klasyfikacji 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. na rzecz strony skarżącej - Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. Filia w S. kwotę 440 (słownie: czterysta czterdzieści złotych) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Starosta M. decyzją z dnia [...] stycznia 2006 roku nr [...], na podstawie art. 22 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 240, poz. 2027), oraz §1, 3 i 9 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956r. w sprawie zmiany klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19, poz. 97) i §44 i 46 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), zatwierdził aktualizację gleboznawczej kwalifikacji gruntów dotyczącą użytków rolnych w części powierzchni działki nr [...] położonej w obrębie Cz. gm. K. oraz odmówił wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów tegoż obrębu, w pozostałej części powierzchni działki nr [...] o powierzchni [...] ha z wody płynącej (Wp) na wody stojące (Ws).

Odwołanie od powyżej decyzji wniosła Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. Filia w S. W uzasadnieniu podniosła, iż nie kwestionuje dokonanej aktualizacji gruntów w całości, jednakże wnosi, aby organ - zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w B. I Wydział Cywilny z dnia [...] października 2003r., sygn. akt [...], ustalającym, że działka o numerze geodezyjnym [...] o pow. [...] ha zalicza się do wód śródlądowych stojących (Ws) – wprowadził odpowiedni zapis do operatu ewidencji gruntów.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. nr [...] uchylił decyzję Starosty M. z dnia [...] stycznia 2006r. W uzasadnieniu wskazał, że w sprawie nie zostały podjęte wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i rozpatrzenia materiału dowodowego. Starosta rozstrzygając sprawę odwołał się wyłącznie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku z dnia 11 stycznia 2001r., sygn. akt S.A./Bk 640/00 uznającego, że działka o numerze [...] należy do wód płynących, nie ustosunkowując się do wydanego w tej samej sprawie wyroku Sądu Okręgowego w B. I Wydział Cywilny z dnia [...] października 2003r., sygn. akt [...], zaliczającego przedmiotową działkę do wód stojących.

Decyzją z dnia [...] marca 2007r. Nr [...] Starosta M. zatwierdził aktualizację gleboznawczej klasyfikacji gruntów dotyczącą użytków rolnych w części działki Nr [...] i odmówił wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów obrębu Cz. gmina K. w części działki Nr [...] o powierzchni [...] ha z wody płynącej i wpisania tego użytku do wód stojących. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ ustalił, że zbiornik wodny zwany "Jeziorem Z. A." jest sztucznym zbiornikiem wodnym wybudowanym przed 1559 rokiem, który powstał przez spiętrzenie rzeki N. i leży na trasie jej przepływu. Fakt ten potwierdza operat wodno-prawny stanowiący załącznik do decyzji Urzędu Wojewódzkiego w B. Nr [...] z dnia [...] stycznia 1991r., oraz częściowo opinia Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w G., sporządzona dla Sądu Okręgowego w B. w sprawie [...], z której wynika, iż zbiornik ten powstał w 1560 roku przez przegrodzenie rzeki N.

Odwołanie od powyżej decyzji w części odmawiającej zmiany w ewidencji gruntów klasyfikacji części działki nr [...] z wody płynącej i wpisania tego użytku do wód stojących złożyła Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. Filia w S.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Odmawiając dokonania zmiany klasyfikacji użytku z wód płynących (Wp) na wody stojące (Ws) powołał się na opinię Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej w G. oraz operat wodno-prawny, z którego wynika, iż środkiem akwenu zwanego "Jeziorem Z. A." przebiega rzeka N. na długości [...] m, która napełnia zbiornik wodą oraz wypływa w starym miejscu podczas spuszczania wody ze zbiornika. Organ ustalił ponadto, że wykopany nowy kanał obwodowy także zwany rzeką N., wypływa ze starej rzeki N., wpada do tej rzeki tuż za zbiornikiem i służy do odprowadzenia wody starej rzeki N., gdy zbiornik jest napełniony wodą. Powyższe ustalenia potwierdzono także w trakcie wizji terenowej dokonanej przez pracowników Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B., podczas której stwierdzono, iż nadmiar wody z "Jeziora Z. A." odprowadzany jest kanałem obwodowym zwanym nowym korytem rzeki N. Powyższe okoliczności zdaniem organu w sposób jednoznaczny kwalifikują zbiornik wodny zwany "Jeziorem Z. A." do wód płynących. Potwierdził to również Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 11 stycznia 2001r. w sprawie o sygn. akt SA/Bk 640/00.

Na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniosła Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. Filia w S. Wnosząc o uchylenie decyzji zarzuciła jej naruszenie:

a) przepisów prawa materialnego, a mianowicie: art. 5 ust.3 pkt.1 w zw. z art. 9 ust.1 pkt.19 lit.c ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 239.poz. 2019 z późn. zm.), oraz pkt.6 załącznika nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz.454);

b) przepisów postępowania w tym: art. 77 §1 i art. 80 w zw. z art. 76, oraz art. 84 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.).

W uzasadnieniu swojego pisma skarżący wskazał, że zarówno Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. jak i Starosta M. jako organ I instancji, nie ustosunkowali się do znajdujących się w aktach administracyjnych pism Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w B. z dnia [...] lutego 2007r. Nr [...] oraz Nr [...], z których jednoznacznie wynika, iż rzeka N. przebiega poza stawem rybnym Cz. Także opinia Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej Oddział Morski w G. potwierdza, że "Jezioro Z. A." należy do śródlądowych wód stojących. Skarżący nie zgodził się jednocześnie ze stanowiskiem organu II instancji jakoby zbiornik wodny Cz. nie mógł być zaliczony do gruntów pod stawami z uwagi na fakt, że jest zbiornikiem zaporowym, wskazując, iż jest to dowolna ocena organu nie poparta żadnymi dowodami. Odnosząc się do ustaleń poczynionych przez pracowników Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. podczas wizji terenowej dokumentujących rzekomo naturalny przebieg rzeki N., podkreślił, iż w rzeczywistości jest to tzw. rów odsiąkowy występujący we wszystkich stawach, służący skutecznemu spuszczaniu wody ze stawu. Zdaniem skarżącego, gdyby staw rybny Cz. stanowił wodę płynącą to – stosownie do art. 217 ustawy Prawo wodne - winien być przekazany w trwały zarząd regionalnego zarządu gospodarki wodnej lub marszałka województwa, a strona skarżąca nie dysponuje aktualnie żadnym aktem normatywnym ani administracyjnym, który ustanawiałby taki zarząd. W konkluzji skargi wskazano, iż przedstawione przez stronę dowody wymagały wiadomości specjalnych, dlatego też organy administracyjne powinny skorzystać z opinii biegłego.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Ustosunkowując się do zarzutów skargi uzupełniająco wskazano, iż organy obu instancji po zebraniu istniejących w sprawie dokumentów, w wyniku przeprowadzonych wizji w terenie, stwierdziły jednoznacznie, że wody znajdujące się w zbiorniku "Jezioro Z. A." zgodnie z definicją zawarta w art. 5 ust.1 pkt.3 ustawy Prawo wodne stanowią wody powierzchniowe płynące (Wp). Odnosząc się zaś do wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia [...] stycznia 2003r. organ wskazał, iż został on wydany w oparciu o opinię Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej Oddział Morski w G. sporządzoną na zlecenie G. R. Sp. z o.o. z siedzibą w E. Sąd w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku nie odniósł się natomiast do operatu wodno-prawnego stwierdzającego, że zbiornik Cz. leży na trasie przepływu rzeki N. Dodatkowo wskazano, iż stara rzeka N. nie została zlikwidowana, w dalszym ciągu przebiega starym korytem i służy do napełniania zbiornika i spuszczania z niego wody. W pozostałej części podtrzymano w całości argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), dalej powołanej jako: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego, obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 p.p.s.a).

Na zasadzie art.145 §1 pkt.1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W świetle powyższego, sąd administracyjny nie ma uprawnień do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, a wyłącznie uprawnienia kasatoryjne, gdyż nie będąc kolejną instancją odwoławczą w strukturze organów administracji publicznej, nie zastępuje tych organów w merytorycznym rozstrzyganiu spaw administracyjnych. Sąd rozpoznając sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji i przyznać określonego uprawnienia, a jedynie, uwzględniając skargę, może decyzję tą uchylić, stwierdzić jej nieważność lub stwierdzić jej wydanie z naruszeniem prawa.

Tak przeprowadzona kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że podjęta została ona z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Istota zagadnienia, w niewątpliwie skomplikowanym stanie faktycznym i prawnym sprawy, sprowadza się do odpowiedzi na trzy podstawowe pytania. Po pierwsze, czy i w jakim zakresie organy administracyjne związane są prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego. Po drugie, czy starosta jako organ prowadzący ewidencję gruntów może odmówić aktualizacji danych wynikających z prawomocnego orzeczenia sądu. Po trzecie, czy wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku z dnia 11 stycznia 2001r., sygn. akt SA/Bk 640/00 wiąże w sprawie wszczętej decyzją Starosty M. z dnia [...] marca 2007r.Nr [...].

Zgodnie z art. 6 kpa organy administracji działają na podstawie przepisów prawa. Chodzi tu o przepisy powszechnie obowiązującego prawa (wyrok NSA z dnia 12 października 1999r., IV SA 1292/97, LEX nr 48236). Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. prowadząc postępowania administracyjne w celu rozstrzygnięcia sprawy, powinien zatem respektować zarówno przepisy prawa materialnego, jak i przepisy prawa procesowego. W tym przypadku oznacza to, ze na organie ciążył obowiązek przestrzegania zarówno przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 239, poz.2019 z późn. zm.), rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454), jak i uregulowań zawartych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98., poz.1071, dalej: kpa) oraz w ustawie z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późń. zm., dalej: kpc).

Zgodnie z art. 365 § kpc prawomocny wyrok sądu powszechnego wiąże nie tylko strony i sąd, który go wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Swoistość mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu wyraża się w tym, że obejmuje także inne sądy i organy administracji publicznej, w tym także orzekające w postępowaniu administracyjnym. Organy te muszą brać pod uwagę nie tylko fakt istnienia, ale i treść prawomocnego orzeczenia sądu. Żaden organ wskazany w powołanym przepisie nie może swych rozstrzygnięć oprzeć na twierdzeniu przeciwnym. Skutkiem bowiem powyższej zasady jest to, że przesądzenie we wcześniejszym wyroku kwestii o charakterze prejudycjalnym oznacza, iż w procesie późniejszym kwestia ta nie może być już w ogóle badana (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2002r., V CKN 1110/00, Lex 74492). Także sąd administracyjny rozstrzygając sprawę nie może poddawać ocenie trafności wyroku sądu powszechnego i zobowiązany jest uwzględnić konkluzję, do jakiej doszedł sąd powszechny (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, IV S.A./Po 28/07, niepubl.). Tym samym organy administracji publicznej, w tym orzekające w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym, muszą brać pod uwagę nie tylko fakt istnienia, ale i treść prawomocnego orzeczenia sądu, będąc faktem i treścią tego orzeczenia związane, co implikuje w sposób bezwzględny uwzględnienie powyższego w wydawanych przez nie rozstrzygnięciach. Ratio legis zasady z art. 365 §1 kpc polega na tym, iż gwarantuje ona zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 1999r., IV S.A. 2543/98, Lex 48643).

Skoro, zatem bezspornym było w niniejszej sprawie wytoczenie przez G. R. Sp. z o.o. z siedzibą w E. powództwa przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych Odział Terenowy w O. Filia w S., o ustalenie, że działka o numerze geodezyjnym [...] o powierzchni [...] położona w obrębie Cz. zwana "Jeziorem Z. A." są to wody śródlądowe stojące i skoro Sąd Okręgowy w B. prawomocnym wyrokiem z dnia [...] grudnia 2003r., sygn. Akt [...], dokonał takiego ustalenia uwzględniając w całości żądanie pozwu, to tym samym nieprawidłowe było stanowisko organu zarówno I instancji jak i odwoławczego, który odmówił wprowadzenia w ewidencji gruntów zmiany oznaczenia przedmiotowej działki z wody płynące (Wp) na wody stojące (Ws).

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. w zaskarżonej decyzji ewidentnie nie uwzględnił wydanego przez Sąd Okręgowy orzeczenia, pomimo, iż taki obowiązek wynika wprost z art. 365 §1 kpc. Nadto w sposób sprzeczny z ustaleniami stanowiącymi podstawę wydanego wyroku przyjął, iż zbiornik "Jezioro Z. A." zalicza się do wód płynących.

Powołane prawomocne orzeczenie Sądu Okręgowego w B. I Wydział Cywilny z dnia [...] grudnia 2003r., ustalające, że działka o numerze geodezyjnym [...] o powierzchni [...] ha położona w obrębie Cz. zwana "Jeziorem Z. A." są to wody śródlądowe stojące, wiąże nie tylko organy administracji rozstrzygające w niniejszym postępowaniu, ale i sąd administracyjny orzekający w sprawie. Jak już wcześniej podniesiono organy administracyjne nie mogły zatem dokonywać jakichkolwiek ocen trafności wydanego przez sąd orzeczenia, tym bardziej wydawać rozstrzygnięć z nim sprzecznych. Dopóki prawomocne orzeczenie sądu nie zostanie wzruszone w trybie prawem przewidzianym i funkcjonuje w obrocie prawnym, dopóty winne być bez żadnych wyjątków uwzględniane przez wszystkie podmioty, określone w art. 365 §1 kpc, w tym organy administracji publicznej. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie niewątpliwie doszło do naruszenia określonej w powołanym przepisie zasady mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu.

Odnosząc się z kolei do obowiązków starosty w zakresie aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów należy wskazać, iż zgodnie z § 44 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy między innymi utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu ewidencji gruntów i budynków następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Stosownie zaś do §46 ust.1 tegoż Rozporządzenia dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych. Z urzędu wprowadzane są te zmiany, które wynikają między innymi z prawomocnych orzeczeń sądowych. W świetle powyższego Starosta M. odmawiając dokonania aktualizacji danych zawartych w ewidencji w zakresie działki o numerze geodezyjnym [...] do treści prawomocnego wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w B. z dnia [...] grudnia 2003r., niewątpliwie naruszył powołane wyżej przepisy. Także organ odwoławczy aprobując stanowisko Starosty dopuścił się naruszenia wskazanych norm.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. rozstrzygając sprawę nie uwzględnił także stanowiska Głównego Geodety Kraju, który w odpowiedzi na pismo Starosty M. wyraził pogląd, że grunty zajęte pod zbiornik wodny, zwany "Jeziorem Z. A." należy zaliczyć w ewidencji gruntów i budynków do "gruntów pod wodami powierzchniowymi stojącymi" oznaczonych symbolem "Ws". Uzasadniając ten pogląd wskazał, że to wyrok Sądu Okręgowego w B. z dnia [...] grudnia 2003r. ustala charakter wód powierzchniowych w zbiorniku wodnym, zwanym Jeziorem Z. A., a pośrednio rodzaj użytku gruntowego dla potrzeb ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z obowiązującymi aktualnie przepisami.

W niniejszej sprawie wyjaśnienia wymaga również, czy wydany w dniu 11 stycznia 2001r., w sprawie o sygn. akt SA/Bk 640/00 wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Białymstoku, utrzymujący w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] kwietnia 2000r. Nr [...], odmawiającą zmiany w operacie ewidencji gruntów oznaczenia działki o numerze [...] z wód płynących na wody stojące, wiąże Sąd i organy administracyjne rozpatrujące niniejszą sprawę.

Zgodnie z art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz.1271) ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004r. wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Przedmiotem postępowania prowadzonego przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku w sprawie o sygn. akt SA/Bk 640/00 była decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] kwietnia 2000r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty Powiatu M. odmawiającą dokonania zmiany w ewidencji gruntów oznaczenia działki Nr [...] z wód płynących na wody stojące. W niniejszym postępowaniu przedmiotem zaskarżenia jest odrębna decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] kwietnia 2007r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...] marca 2007r. Nr [...]. Analizując obie decyzje z punktu widzenia powołanego przepisu art. 99 z dnia 30 sierpnia 2002r., należy wskazać, iż Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę nie jest związany oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Białymstoku wyrażoną w wyroku wydanym w dniu 11 stycznia 2001r. Starosta M. po upływie 6 (sześciu) lat od wspomnianego wyroku wydał z urzędu nową decyzję, od której stronie przysługiwało prawo odwołania się do organu II instancji, a następnie zaskarżenia rozstrzygnięcia do sądu administracyjnego. Z tych też powodów nie może być mowy, że postępowanie zakończone decyzją Starosty M. z dnia [...] marca 2007r. Nr [...] jest postępowaniem w tej samej sprawie, która była przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku. Na marginesie należy wskazać, iż zmianie uległ również stan prawny poddany kontroli sądowej w sprawie o sygn. akt SA/Bk 640/00. Podstawą zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] kwietnia 2000r., była bowiem ustawa z dnia 24 października 1974r. – Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230), która przestała obowiązywać w dniu 31 grudnia 2001r. Zwrócił na to uwagę także Główny Geodeta Kraju, który w piśmie z dnia 22 listopada 2006r. wskazał, iż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku z dnia 11 stycznia 2001r., sygn. akt SA/Bk 640/00 odnosi się do nieobowiązującego już stanu prawnego. Przepisy aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz.U. Nr 239, poz.2019) były zaś podstawą wydania wyroku Sądu Okręgowego w B. I Wydział Cywilny z dnia [...] grudnia 2003r. Wyrok Sądu Okręgowego w B. ([...]) jest orzeczeniem późniejszym niż wyrok NSA (SA/Bk 640/00) i co bardzo istotne, przedmiotem postępowania cywilnego było "ustalenie" charakteru wód Jeziora Z. A., co definitywnie powinno zażegnać istniejący dotychczas spór na ten temat.

Sąd uznając, iż zaskarżona decyzja naruszyła przepisy: art. 5 ust.3 ustawy Prawo wodne, § 44 i §46 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego, oraz art. 365 Kodeksu postępowania cywilnego, na podstawie art.145 §1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

Uwzględnienie skargi czyniło koniecznym orzeczenie przez Sąd z urzędu o niemożności wykonania zaskarżonych decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku (art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

O obowiązku zwrotu kosztów postępowania skarżącym, w tym kosztów zastępstwa procesowego, Sąd orzekł zgodnie z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 cytowanej ustawy.