Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 121/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-04-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej w sprawie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 21). Skarżący podniósł, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedyny jego dochód stanowi aktualnie renta z majątku osobistego w kwocie około 377 zł. Skarżący prowadzi działalność prawniczą, lecz obecnie nie osiąga z tego tytułu żadnych dochodów. Wnioskodawca posiada współudział [...] części nieruchomości w S. oraz mieszkanie o powierzchni [...] m2, znajdujące się na poddaszu. Poza tym nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, iż żyje praktycznie w ubóstwie, co skutkuje tym, iż w ostatnim okresie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej. Koszty miesięcznego utrzymania mieszkania zamykają się kwotą 250 zł i przedstawiają się następująco: gaz i światło – 130 zł, woda i śmieci – 80 zł, czynsz i podatki – 40 zł.

W konkluzji skarżący wywiódł, iż nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie (k. 21-22). Do wniosku dołączył decyzję z MOPS o przyznaniu zasiłku celowego na żywność (k. 23).

Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.

Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna W. K. uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.

Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wnioskodawca jest osobą samotnie prowadzącą gospodarstwo domowe. Jedynym jego dochodem jest renta z majątku osobistego w wysokości 377 zł, bowiem działalność w zakresie świadczenia usług prawniczych przynosi mu same straty (k.22). Wnioskodawca nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód nie wystarcza mu nawet na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych, co skutkuje przyznawaniem mu świadczeń z pomocy społecznej.

Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.

z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.