Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1231/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 2, 3 pkt 3 i 6
journal: Dz.U. 2009 nr 205 poz 1585
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 lutego 2012 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 października 2011r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH (ZWANY DALEJ "ZUS", "ZAKŁAD") NA SKUTEK WNIOSKU J. S. Z DNIA 7 CZERWCA 2011 R., O UMORZENIE NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU NIEOPŁACONYCH SKŁADEK DECYZJĄ Z DNIA 4 SIERPNIA 2011 R., ODMÓWIŁ UMORZENIA NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE.

W UZASADNIENIU DECYZJI ORGAN WSKAZAŁ, IŻ W SPRAWIE NIE ZOSTAŁY SPEŁNIONE OKREŚLONE W ART. 28 USTAWY Z DNIA 13 PAŹDZIERNIKA 1998 R., O SYSTEMIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH (DZ. U. Z 2009 R., NR 205, POZ. 1585 ZE ZM., DALEJ JAKO "U.S.U.S."), PRZESŁANKI. NIE MIAŁA MIEJSCA CAŁKOWITA NIEŚCIĄGALNOŚĆ NALEŻNOŚCI SKŁADKOWYCH (ART. 28 UST. 2 U.S.U.S.), GDYŻ NIE ZOSTAŁ SPEŁNIONY ŻADEN Z SIEDMIU WYMIENIONYCH W ART. 28 UST. 3 U.S.U.S. WARUNKÓW. NIE ZACHODZIŁA TAKŻE OKOLICZNOŚĆ UZASADNIONEGO PRZYPADKU OKREŚLONEGO W ART. 28 UST. 3A U.S.U.S. W ZW. Z § 3 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ Z DNIA 31 LIPCA 2003 R., W SPRAWIE SZCZEGÓŁOWYCH ZASAD UMARZANIA NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE (DZ. U. Z DNIA 13 SIERPNIA 2003 R., DALEJ JAKO "ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE").

W WYNIKU PONOWNEGO ROZPATRZENIA SPRAWY ZAKŁAD, DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 83 UST. 4 USTAWY Z DNIA 13 PAŹDZIERNIKA 1998 R., O SYSTEMIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH (DZ. U. Z 2009 R., NR 205, POZ. 1585 ZE ZM. DALEJ JAKO "U.S.U.S."), W ZW. Z ART. 138 § 1 PKT 1) K.P.A., DECYZJĄ Z DNIA 4 PAŹDZIERNIKA 2011 R., UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ Z DNIA 4 SIERPNIA 2011 R., ODMAWIAJĄCĄ UMORZENIA NALEŻNOŚCI.

W UZASADNIENIU ORGAN STWIERDZIŁ, IŻ W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE BRAK JEST DOWODU NA ISTNIENIE USTAWOWYCH PRZESŁANEK UMORZENIA NALEŻNOŚCI ZAKŁADU ZAWARTYCH W ART. 28 U.S.U.S.

ORGAN PODKREŚLIŁ, ŻE OBOWIĄZEK ROZLICZANIA SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE, UBEZPIECZENIE ZDROWOTNE ORAZ FUNDUSZ PRACY I ICH TERMINOWE PRZEKAZYWANE DO ZAKŁADU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH SPOCZYWA NA PŁATNIKU, KTÓRY DECYDUJĄC SIĘ NA PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, OBOWIĄZANY JEST ZAPOZNAĆ SIĘ Z CAŁOKSZTAŁTEM PRZEPISÓW Z TEGO ZAKRESU I TERMINOWO OPŁACAĆ SKŁADKI NA POSZCZEGÓLNE FUNDUSZE. POWYŻSZE, CO WYNIKA Z WNIOSKU O PONOWNE ROZPATRZENIE SPRAWY, ZOSTAŁO PRZEZ J. S. ZANIECHANE.

OBOWIĄZEK TERMINOWEGO OPŁACANIA SKŁADEK NA POSZCZEGÓLNE FUNDUSZE ISTNIEJE BEZ WZGLĘDU NA UZYSKIWANIE, BĄDŹ TEŻ NIE, DOCHODU Z TYTUŁU, PROWADZANEJ POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI. Z POWYŻSZEGO OBOWIĄZKU, W LATACH 2002 - 2005 WNIOSKODAWCA NIE WYWIĄZYWAŁ SIĘ.

NATOMIAST WIERZYCIEL "ZUS" MA PRAWO DO OCENY REALNYCH SZANS ZASPOKOJENIA SWOICH ROSZCZEŃ SKŁADKOWYCH, W TYM ODSETEK ZA ZWŁOKĘ, CO Z PUNKTU WIDZENIA WIERZYCIELA JEST UZASADNIONE, A NAWET KONIECZNE, GDYŻ OBOWIĄZKIEM USTAWOWYM ZAKŁADU JEST REALIZACJA ZOBOWIĄZAŃ SKŁADKOWYCH OSÓB BĘDĄCYCH PŁATNIKAMI SKŁADEK NA POSZCZEGÓLNE, WSKAZANE POWYŻEJ FUNDUSZE. NALEŻĄ DO NICH RÓWNIEŻ ODSETKI ZA ZWŁOKĘ Z TYTUŁU NIETERMINOWOŚCI W OPŁACANIU SKŁADEK. ZAKŁAD NIE ZNALAZŁ PRZYCZYN DLA KTÓRYCH MIAŁBY PRZEDWCZEŚNIE REZYGNOWAĆ ZE SWOICH UPRAWNIEŃ WIERZYCIELA, TYM BARDZIEJ, ŻE PLANOWANE WOBEC J.S. POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE, DAJE SZANSĘ REALIZACJI, PRZYNAJMNIEJ CZĘŚCI, NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK.

ODNOSZĄCE SIĘ NASTĘPNIE DO PRZEDSTAWIONEJ PRZEZ WNIOSKODAWCĘ KWESTII, IŻ SPEŁNIONE ZOSTAŁY KRYTERIA POZWALAJĄCE NA UMORZENIE PRZEDMIOTOWEGO ZADŁUŻENIA, NALEŻY STWIERDZIĆ, IŻ ZASADNICZYM OBOWIĄZKIEM WIERZYCIELA, ZUS JEST DOGŁĘBNA ANALIZA STANU MAJĄTKOWEGO DŁUŻNIKA ORAZ ZBADANIE, CZY W SPRAWIE ZACHODZI STAN CAŁKOWITEJ NIEŚCIĄGALNOŚCI ZOBOWIĄZAŃ, ZGODNIE Z POSTANOWIENIAMI ART. 28 USTAWY Z DNIA 13 PAŹDZIERNIKA 1998 R., O SYSTEMIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH, PRZY UWZGLĘDNIENIU OKRESU, W KTÓRYM MOŻLIWE JEST DOCHODZENIE ZALEGŁOŚCI WOBEC PŁATNIKA. BIORĄC POWYŻSZE POD UWAGĘ ZUS W SWOJEJ DECYZJI Z DNIA 4 SIERPNIA 2011 R., MUSIAŁ STWIERDZIĆ BRAK STANU CAŁKOWITEJ NIEŚCIĄGALNOŚCI.

USTAWODAWCA WPROWADZIŁ DZIESIĘCIOLETNI OKRES PRZEDAWNIENIA NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK, DAJĄC TYM SAMYM ZAKŁADOWI PRAWO DOCHODZENIA NALEŻNOŚCI SKŁADKOWYCH W CAŁYM TYM OKRESIE, Z MOŻLIWOŚCIĄ WYDŁUŻENIA WSKAZANEGO OKRESU, NP. W PRZYPADKU WSZCZĘCIA EGZEKUCJI, KTÓRA Z MOCY OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW MUSI BYĆ BRANA POD UWAGĘ PRZEZ WIERZYCIELA, ZAWIESZAJĄC BIEG TERMINU PRZEDAWNIENIA.

W MYŚL ART. 28 USTAWY Z DNIA 13 PAŹDZIERNIKA 1998 R., O SYSTEMIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH. NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK MOGĄ BYĆ UMARZANE W CAŁOŚCI LUB W CZĘŚCI PRZEZ ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH TYLKO W PRZYPADKU ICH CAŁKOWITEJ NIEŚCIĄGALNOŚCI. CAŁKOWITA NIEŚCIĄGALNOŚĆ ZACHODZI WYŁĄCZNIE W PRZYPADKACH WYMIENIONYCH W USTAWIE, TJ. GDY:

1. DŁUŻNIK ZMARŁ NIE POZOSTAWIAJĄC ŻADNEGO MAJĄTKU LUB POZOSTAWIŁ RUCHOMOŚCI NIE PODLEGAJĄCE EGZEKUCJI NA PODSTAWIE ODRĘBNYCH PRZEPISÓW ALBO POZOSTAWIŁ PRZEDMIOTY CODZIENNEGO UŻYTKU DOMOWEGO, KTÓRYCH WARTOŚĆ NIE PRZEKRACZA KWOTY STANOWIĄCEJ TRZYKROTNOŚĆ PRZECIĘTNEGO WYNAGRODZENIA I JEDNOCZEŚNIE BRAK JEST NASTĘPCÓW PRAWNYCH ORAZ NIE MA MOŻLIWOŚCI PRZENIESIENIA ODPOWIEDZIALNOŚCI NA OSOBY TRZECIE,

2. SĄD ODDALIŁ WNIOSEK O OGŁOSZENIE UPADŁOŚCI DŁUŻNIKA LUB UMORZYŁ POSTĘPOWANIE UPADŁOŚCIOWE Z PRZYCZYN, O KTÓRYCH MOWA W ART. 13 I ART. 361 PKT 1 USTAWY Z DNIA 28 LUTEGO 2003 R. - PRAWO UPADŁOŚCIOWE I NAPRAWCZE,

3. NASTĄPIŁO ZAPRZESTANIE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI PRZY JEDNOCZESNYM BRAKU MAJĄTKU, Z KTÓREGO MOŻNA EGZEKWOWAĆ NALEŻNOŚCI, MAŁŻONKA, NASTĘPCÓW PRAWNYCH, MOŻLIWOŚCI PRZENIESIENIA ODPOWIEDZIALNOŚCI NA OSOBY TRZECIE W ROZUMIENIU PRZEPISÓW USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (TEKST JEDNOLITY: DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60),

4. NIE NASTĄPIŁO ZASPOKOJENIE NALEŻNOŚCI W ZAKOŃCZONYM POSTĘPOWANIU LIKWIDACYJNYM,

4A. WYSOKOŚĆ NIEOPŁACONEJ SKŁADKI NIE PRZEKRACZA KWOTY KOSZTÓW UPOMNIENIA W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM,

5. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO LUB KOMORNIK SĄDOWY STWIERDZIŁ BRAK MAJĄTKU, Z KTÓREGO MOŻNA PROWADZIĆ EGZEKUCJĘ,

6. JEST OCZYWISTE, ŻE W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM NIE UZYSKA SIĘ KWOT PRZEKRACZAJĄCYCH WYDATKI EGZEKUCYJNE.

Z POWYŻSZEGO KATALOGU JEDNOZNACZNIE WYNIKA, IŻ W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE MOŻNA JESZCZE OSTATECZNIE STWIERDZIĆ STANU CAŁKOWITEJ NIEŚCIĄGALNOŚCI. TAK WIĘC UMORZENIE ZADŁUŻENIA NA PODSTAWIE ART. 28 UST. 1 - 3 USTAWY O SYSTEMIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH NIE JEST W OBECNYM STANIE RZECZY MOŻLIWE ZE WZGLĘDU NA BRAK STWIERDZONEGO STANU CAŁKOWITEJ NIEŚCIĄGALNOŚCI.

W MYŚL § 3 UST. I PKT 1 - 3, WYDANEGO NA PODSTAWIE ART. 3 B USTAWY O SYSTEMIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH. ROZPORZĄDZENIA MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ Z DNIA 31 LIPCA 2003 R., W SPRAWIE SZCZEGÓŁOWYCH ZASAD UMARZANIA NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE (DZ. U. Z 2003 R., NR 141, POZ. 1365), ZAKŁAD MOŻE UMORZYĆ NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK, JEŻELI ZOBOWIĄZANY WYKAŻE, ŻE ZE WZGLĘDU NA STAN MAJĄTKOWY I SYTUACJĘ RODZINNĄ NIE JEST W STANIE OPŁACIĆ TYCH NALEŻNOŚCI, PONIEWAŻ POCIĄGNĘŁOBY TO ZBYT CIĘŻKIE SKUTKI DLA ZOBOWIĄZANEGO I JEGO RODZINY, W SZCZEGÓLNOŚCI W PRZYPADKU:

1. GDY OPŁACENIE NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK POZBAWIŁOBY ZOBOWIĄZANEGO I JEGO RODZINĘ MOŻLIWOŚCI ZASPOKOJENIA NIEZBĘDNYCH POTRZEB ŻYCIOWYCH,

2. PONIESIENIA STRAT MATERIALNYCH W WYNIKU KLĘSKI ŻYWIOŁOWEJ LUB INNEGO NADZWYCZAJNEGO ZDARZENIA POWODUJĄCEGO, ŻE OPŁACENIE NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK MOGŁOBY POZBAWIĆ ZOBOWIĄZANEGO MOŻLIWOŚCI DALSZEGO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI,

3. PRZEWLEKŁEJ CHOROBY ZOBOWIĄZANEGO LUB KONIECZNOŚCI SPRAWOWANIA OPIEKI NAD PRZEWLEKLE CHORYM CZŁONKIEM RODZINY, POZBAWIAJĄCEJ ZOBOWIĄZANEGO MOŻLIWOŚCI UZYSKIWANIA DOCHODU UMOŻLIWIAJĄCEGO PŁACENIE NALEŻNOŚCI.

POWYŻSZE OZNACZA, ŻE ZADANIEM ZAKŁADU, JEST OKREŚLENIE, CZY ZAISTNIAŁY OKOLICZNOŚCI UZASADNIAJĄCE UMORZENIE, O KTÓRYCH MOWA POWYŻEJ. JEDNAK NAWET STWIERDZENIE ZAISTNIENIA OKREŚLONYCH W POWYŻSZYM ROZPORZĄDZENIU SYTUACJI NIE OBLIGUJE ZAKŁADU DO UMARZANIA SWOICH NALEŻNOŚCI, LECZ STANOWI ZAWSZE JEGO UPRAWNIENIE.

NALEŻY RÓWNIEŻ ZAUWAŻYĆ, IŻ SPŁATA ZADŁUŻENIA WOBEC ZAKŁADU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH MOGŁABY ZOSTAĆ DOKONANA, PO SPEŁNIENIU WARUNKÓW PROGOWYCH, W RAMACH DOGODNEGO DLA WNIOSKODAWCY UKŁADU RATALNEGO, KTÓRY UWZGLĘDNIŁBY JEGO AKTUALNĄ SYTUACJĘ FINANSOWĄ, POZWALAJĄC NA ZAPLANOWANIE WYDATKÓW W TYM ZAKRESIE. TAK WIĘC REZYGNACJA WIERZYCIELA ZE SWOICH ROSZCZEŃ W AKTUALNYM STANIE RZECZY BYŁABY PRZEDWCZESNA.

ZAKŁAD DODATKOWO PODKREŚLIŁ, ŻE PRZEPISY ZAWARTE W ART. 28 USTAWY O SYSTEMIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH ORAZ PRZYWOŁANEGO ROZPORZĄDZENIA SĄ CZYTELNE I NIE BUDZĄ NA TLE WYKŁADNI GRAMATYCZNEJ WĄTPLIWOŚCI INTERPRETACYJNYCH.

SĄ ONE OPARTE NA KONSTRUKCJI TZW. UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO, CO OZNACZA, ŻE DECYZJA W ZAKRESIE SPRAW DOTYCZĄCYCH UMORZENIA NALEŻNOŚCI SKŁADKOWYCH PRZYSŁUGUJE KAŻDORAZOWO ORGANOWI, KTÓRY W PRZYPADKU STWIERDZENIA OKOLICZNOŚCI, OKREŚLONYCH W ART. 28 TEJ USTAWY, ORAZ WYDANEGO NA MOCY DELEGACJI USTAWOWEJ ROZPORZĄDZENIA MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ Z DNIA 31 LIPCA 2003 R., W SPRAWIE SZCZEGÓŁOWYCH ZASAD UMARZANIA NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE, MOŻE, ALE NIE MUSI UMORZYĆ NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK.

REGULACJE ZAWARTE W PRZYWOŁANYCH PRZEPISACH JEDNOZNACZNIE WSKAZUJĄ NA BRAK OBOWIĄZKU UMORZENIA, STANOWIĄC, ŻE NAWET W PRZYPADKU SPEŁNIENIA ODPOWIEDNICH PRZESŁANEK. ZAKŁAD MOŻE LECZ NIE MUSI UMORZYĆ NALEŻNOŚCI SKŁADKOWYCH, BOWIEM JEST TO JEGO UPRAWNIENIE, LECZ NIGDY OBOWIĄZEK.

SKARGĘ NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ Z DNIA 4 PAŹDZIERNIKA 2011 R., WNIÓSŁ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO J.S.

J.S. ŻĄDAJĄC UCHYLENIA DECYZJI ZARZUCIŁ JEJ:

- NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO, TJ. PRZEPISÓW ART. 28 UST. 2 I UST. 3 PKT 3) I PKT 6) USTAWY O SYSTEMIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH POPRZEZ ICH BŁĘDNĄ INTERPRETACJĘ I PRZYJĘCIE, ŻE WYMIENIONE W PRZEPISACH ART. 28 UST. 3 PKT 3) I PKT 6) W/W USTAWY PRZESŁANKI, POMIMO ICH OCZYWISTEGO SPEŁNIENIA PRZEZ SKARŻĄCEGO NIE DAJĄ PODSTAWY DO STWIERDZENIA W STOSUNKU DO NIEGO "CAŁKOWITEJ NIEŚCIĄGALNOŚCI" I UMORZENIA NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK.

W UZASADNIENIU SKARGI J.S. PODNIÓSŁ M.IN., ŻE WSKAZANE PRZEZ ORGAN W UZASADNIENIU DECYZJI PRZESŁANKI CAŁKOWITEJ NIEŚCIĄGALNOŚCI W JEGO PRZYPADKU NASTĄPIŁY, ZOSTAŁY SPEŁNIONE. SKARŻĄCY ZAPRZESTAŁ PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ I NIE POSIADA MAJĄTKU, CO WSKAZYWAŁ WE WNIOSKU Z DNIA 7 CZERWCA 2011 R. RÓWNIEŻ MAŁŻONKA NIE POSIADA MAJĄTKU, A OBOJE UTRZYMUJĄ SIĘ Z UZYSKIWANEGO PRZEZ NIĄ WYNAGRODZENIA W KWOCIE 1.500,00 ZŁ NETTO, KTÓRA DWÓM OSOBOM ZAPEWNIA MINIMALNE WARUNKI NA PRZEŻYCIE. PRZY KWOCIE ZADŁUŻENIA, KTÓRE WYNOSI OBECNIE 32.527,80 ZŁ I STALE ROŚNIE, NAWET PROWADZENIE EGZEKUCJI Z WYNAGRODZENIA ŻONY NIE DOPROWADZI DO UZYSKANIA KWOTY PRZEKRACZAJĄCEJ WYDATKI EGZEKUCYJNE, CO JEST OCZYWISTE.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM SKARŻĄCY NIE ROZUMIE NA JAKIEJ PODSTAWIE ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH PRZYJMUJE, ŻE ISTNIEJE MOŻLIWOŚĆ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO, KTÓRE POZWOLI NA REALIZACJĘ PRZEDMIOTOWEGO ZADŁUŻENIA Z TYTUŁU SKŁADEK.

W PRZYPADKU ZAŁOŻENIA "EWENTUALNYCH" MOŻLIWOŚCI POWODZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO WOBEC OSOBY NIE POSIADAJĄCEJ MAJĄTKU UMOŻLIWIAJĄCEGO TAKIE POWODZENIE, INTERPRETACJA POJĘCIA "CAŁKOWITEJ NIEŚCIĄGALNOŚCI" ORAZ "BRAKU MAJĄTKU", WYRAŻONEGO W PRZEPISIE ART. 28 USTAWY O SYSTEMIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH, DOKONYWANA PRZEZ ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH JEST WADLIWA I MARTWA, GDYŻ DO NIKOGO WÓWCZAS PRZEPIS ART. 28 UST. 2 I UST. 3 PKT 3) I PKT 6) USTAWY O SYSTEMIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH NIE MIAŁBY ZASTOSOWANIA - SKORO ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH TWIERDZI, ŻE NIE MOŻNA STWIERDZIĆ CAŁKOWITEJ NIEŚCIĄGALNOŚCI W STOSUNKU DO OSOBY NIE POSIADAJĄCEJ MAJĄTKU, Z KTÓREGO MOŻNA BY WYEGZEKWOWAĆ ŚWIADCZENIE, PRZY CZYM JEST OCZYWISTE, ŻE W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM NIE UZYSKA SIĘ KWOTY PRZEKRACZAJĄCYCH WYDATKI EGZEKUCYJNE. ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH BŁĘDNIE INTERPRETUJE ZATEM PRZEPIS ART. 28 UST. 2 I UST. 3 PKT 3) I PKT 6) USTAWY O SYSTEMIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH, I TO W TAKI SPOSÓB, ŻE UNIEMOŻLIWIA SKORZYSTANIE Z TEGO PRZEPISU OSOBOM W RZECZYWISTOŚCI SPEŁNIAJĄCYM PRZESŁANKI W NIM WYMIENIONE.

PONADTO SKARŻĄCY WSKAZAŁ NA § 3 UST. 1 PKT 1-3, ROZPORZĄDZENIA W SPRAWIE SZCZEGÓŁOWYCH ZASAD UMARZANIA NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE, ZGODNIE Z KTÓRYM RÓWNIEŻ POMIMO BRAKU CAŁKOWITEJ NIEŚCIĄGALNOŚCI (CHOCIAŻ W JEGO PRZYPADKU CAŁKOWITA NIEŚCIĄGALNOŚĆ ZACHODZI, JEDNAKŻE PRZEPIS TEN DAJE DODATKOWĄ MOCNĄ PRZESŁANKĘ). ZAKŁAD MOŻE UMORZYĆ ZALEGŁOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK, JEŻELI ZOBOWIĄZANY WYKAŻE, ŻE ZE WZGLĘDU NA STAN MAJĄTKOWY I SYTUACJĘ RODZINNĄ NIE JEST W STANIE OPŁACIĆ TYCH NALEŻNOŚCI, PONIEWAŻ POCIĄGNĘŁOBY TO ZBYT CIĘŻKIE SKUTKI DLA ZOBOWIĄZANEGO I JEGO RODZINY. W JEGO PRZYPADKU NIE MA MOŻLIWOŚCI FINANSOWYCH NA ZAPŁATĘ NALEŻNOŚCI W KWOCIE 32.527,80 ZŁ, A PRZY JEDYNYCH ZAROBKACH ŻONY W KWOCIE 1.500,00 ZŁ NETTO, HIPOTETYCZNE ŚCIĄGNIĘCIE TAKIEJ SUMY - CHOCIAŻ OCZYWIŚCIE JEST TO NIEMOŻLIWE Z UWAGI NA BRAK MAJĄTKU - POCIĄGNĘŁOBY WYJĄTKOWO CIĘŻKIE SKUTKI.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI POPRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, PRZY CZYM KONTROLA TA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM.

Z KOLEI PRZEPIS ART. 3 § 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), DALEJ JAKO "P.P.S.A.", STANOWI, ŻE KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ SĄDY ADMINISTRACYJNE OBEJMUJE ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA DECYZJE ADMINISTRACYJNE. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 §1 PKT1 LIT. A), B) I C) P.P.S.A.

Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P,S.A. WYNIKA NATOMIAST, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. WYKŁADNIA POWOŁANEGO WYŻEJ PRZEPISU WSKAZUJE, ŻE SĄD MA PRAWO ALE I OBOWIĄZEK DOKONANIA OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO, NAWET WÓWCZAS, GDY DANY ZARZUT NIE ZOSTAŁ W SKARDZE PODNIESIONY.

TAK POJMUJĄC ROLĘ SĄDU STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE SKARGA ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, ALBOWIEM ORGAN RENTOWY WYDAJĄC ZASKARŻONĄ DECYZJĘ NARUSZYŁ PRZEPISY POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO W STOPNIU MOGĄCYM MIEĆ WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, CO Z KOLEI CZYNIŁO ZASADNYM JEJ UCHYLENIE NA PODSTAWIE ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C) P.P.S.A.

W OMAWIANEJ SPRAWIE MAMY DO CZYNIENIA Z DECYZJĄ WYDANĄ W OPARCIU O ART. 28 U.S.U.S. Z ART. 28 UST. 1 I 2 U.S.U.S. WYNIKA, IŻ NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK, POD KTÓRYM TO POJĘCIEM NALEŻY ROZUMIEĆ SKŁADKI, ODSETKI ZA ZWŁOKĘ, KOSZTY EGZEKUCYJNE, KOSZTY UPOMNIENIA I DODATKOWĄ OPŁATĘ (ART. 24 UST. 2 U.S.U.S.), MOGĄ BYĆ UMARZANE W CAŁOŚCI LUB W CZĘŚCI PRZEZ ZAKŁAD TYLKO W PRZYPADKU ICH CAŁKOWITEJ NIEŚCIĄGALNOŚCI, KTÓRA ZACHODZI W SYTUACJACH WYLICZONYCH W UST. 3 TEGO PRZEPISU. WYLICZENIE ZAWARTE W POWOŁANYM PRZEPISIE JEST WYCZERPUJĄCE, TJ. STANOWI ZAMKNIĘTY KATALOG SYTUACJI, W KTÓRYCH MOŻNA UZNAĆ, IŻ MA MIEJSCE CAŁKOWITA NIEŚCIĄGALNOŚĆ NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK.

SZCZEGÓŁOWE ZASADY UMORZENIA OKREŚLONEGO W ART. 28 UST. 3A U.S.U.S., ZOSTAŁY NATOMIAST UREGULOWANE W ROZPORZĄDZENIU WYKONAWCZYM, WYDANYM NA PODSTAWIE DELEGACJI ZAWARTEJ W ART. 28 UST. 3B U.S.U.S. ZGODNIE Z DYSPOZYCJĄ § 3 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA WYKONAWCZEGO, ZUS MOŻE UMORZYĆ NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK, JEŻELI ZOBOWIĄZANY WYKAŻE, ŻE ZE WZGLĘDU NA STAN MAJĄTKOWY I SYTUACJĘ RODZINNĄ NIE JEST W STANIE OPŁACIĆ TYCH NALEŻNOŚCI, PONIEWAŻ POCIĄGNĘŁOBY TO ZBYT CIĘŻKIE SKUTKI DLA ZOBOWIĄZANEGO I JEGO RODZINY, W SZCZEGÓLNOŚCI W PRZYPADKU: GDY OPŁACENIE NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK POZBAWIŁOBY ZOBOWIĄZANEGO I JEGO RODZINĘ MOŻLIWOŚCI ZASPOKOJENIA NIEZBĘDNYCH POTRZEB ŻYCIOWYCH (PKT 1), PONIESIENIA STRAT MATERIALNYCH W WYNIKU KLĘSKI ŻYWIOŁOWEJ LUB INNEGO NADZWYCZAJNEGO ZDARZENIA POWODUJĄCEGO, ŻE OPŁACENIE NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK MOGŁOBY POZBAWIĆ ZOBOWIĄZANEGO MOŻLIWOŚCI DALSZEGO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI (PKT 2), PRZEWLEKŁEJ CHOROBY ZOBOWIĄZANEGO LUB KONIECZNOŚCI SPRAWOWANIA OPIEKI NAD PRZEWLEKLE CHORYM CZŁONKIEM RODZINY, POZBAWIAJĄCEJ ZOBOWIĄZANEGO MOŻLIWOŚCI UZYSKIWANIA DOCHODU UMOŻLIWIAJĄCEGO OPŁACENIE NALEŻNOŚCI (PKT 3). JAK WYNIKA Z BRZMIENIA POWOŁANEGO WYŻEJ PRZEPISU WYSTĄPIENIE SYTUACJI FAKTYCZNEJ, MIESZCZĄCEJ SIĘ W KATEGORII PRZYPADKÓW PRZEWIDZIANYCH W JEGO TREŚCI DAJE ZUS JEDYNIE MOŻLIWOŚĆ UMORZENIA ZALEGŁOŚCI W OPŁACANIU SKŁADEK, SKORZYSTANIE Z KTÓREJ POZOSTAWIONE ZOSTAŁO, Z WOLI USTAWODAWCY, W GESTII UZNANIA ORGANU.

TAK WIĘC, NAWET W SYTUACJI SPEŁNIENIA PRZESŁANEK, O KTÓRYCH MOWA W ROZPORZĄDZENIU WYKONAWCZYM, ORGAN NIE MA OBOWIĄZKU UMORZENIA ZALEGŁOŚCI, A PO STRONIE DŁUŻNIKA NIE POWSTAJE ODPOWIADAJĄCE TEMU ROSZCZENIE. DZIAŁA ON TYM SAMYM W GRANICACH UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO, W ZAKRES KTÓREGO NIE MOŻE WKRACZAĆ RÓWNIEŻ SĄD ADMINISTRACYJNY, ROZPOZNAJĄCY SKARGĘ NA AKT LUB CZYNNOŚĆ, WYDANY LUB PODJĘTY W JEGO ZAKRESIE. NIE OZNACZA TO JEDNAK DOWOLNOŚCI W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM I W PROCESIE DECYZYJNYM.

UZNANIOWY CHARAKTER DECYZJI JAKĄ JEST DECYZJA ZASKARŻONA DO SĄDU NIE ZWALNIA JEDNAK ORGANU OD PRZEPROWADZENIA STOSOWNEGO POSTĘPOWANIA MAJĄCEGO NA CELU ZEBRANIE CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO I DOKONANIE JEGO WSZECHSTRONNEJ OCENY. NATOMIAST SĄD BADAJĄCY ZASKARŻONĄ DECYZJĘ BADA CZY NIE NOSI ONA CECH DOWOLNOŚCI, A WIĘC CZY ORGAN ROZSTRZYGAJĄCY ZEBRAŁ CAŁY MATERIAŁ DOWODOWY I DOKONAŁ WYBORU OKREŚLONEGO SPOSOBU ZAŁATWIENIA SPRAWY PO WSZECHSTRONNYM I DOGŁĘBNYM ROZWAŻENIU, WSZYSTKICH OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH, WŁAŚCIWIE UZASADNIAJĄC SWOJE STANOWISKO.

ART. 107 § 3 K.P.A. STANOWI, ŻE UZASADNIENIE FAKTYCZNE DECYZJI POWINNO W SZCZEGÓLNOŚCI ZAWIERAĆ WSKAZANIE FAKTÓW, KTÓRE ORGAN UZNAŁ ZA UDOWODNIONE, DOWODÓW, NA KTÓRYCH SIĘ OPARŁ ORAZ PRZYCZYN, Z POWODU KTÓRYCH INNYM DOWODOM ODMÓWIŁ WIARYGODNOŚCI I MOCY DOWODOWEJ, ZAŚ UZASADNIENIE PRAWNE - WYJAŚNIENIE PODSTAWY PRAWNEJ DECYZJI, Z PRZYTOCZENIEM PRZEPISÓW PRAWA. W SZCZEGÓLNOŚCI ZAŚ DECYZJE ODMOWNE (NEGATYWNE) DLA WNIOSKODAWCY POWINNY BYĆ PRZEKONUJĄCO I JASNO UZASADNIONE ZARÓWNO CO DO FAKTÓW, JAK I CO DO PRAWA, TAK ABY NIE BYŁO WĄTPLIWOŚCI, ŻE WSZYSTKIE OKOLICZNOŚCI ISTOTNE DLA SPRAWY ZOSTAŁY GŁĘBOKO ROZWAŻONE I OCENIONE, A OSTATECZNE ROZSTRZYGNIĘCIE JEST ICH LOGICZNĄ KONSEKWENCJĄ. Z DECYZJI MUSI ZATEM WYNIKAĆ MIĘDZY INNYMI, IŻ ORGAN NIE POZOSTAWIŁ POZA SWOIMI ROZWAŻANIAMI ARGUMENTÓW PODNOSZONYCH PRZEZ STRONĘ, NIE POMINĄŁ ISTOTNYCH DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY MATERIAŁÓW DOWODOWYCH LUB NIE DOKONAŁ OCENY TYCH MATERIAŁÓW WBREW ZASADOM LOGIKI I DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO.

W OCENIE SĄDU ZASKARŻONA DECYZJA ZUS NIE SPEŁNIAŁA WYŻEJ WYMIENIONYCH KRYTERIÓW, STĄD PODLEGAŁA UCHYLENIU.

W SPRAWIE NIEDOSTATECZNIE ZBADANO, CZY SYTUACJA SKARŻĄCEGO WYPEŁNIA PRZESŁANKI DO UZNANIA STANU CAŁKOWITEJ NIEŚCIĄGALNOŚCI ZALEGŁYCH NALEŻNOŚCI SKŁADKOWYCH (ART. 28 UST. 2 I 3 U.S.U.S.), I CZY ZAISTNIAŁY PRZESŁANKI Z § 3 UST. 1 W/W ROZPORZĄDZENIA.

ZA NIEWYSTARCZAJĄCE NALEŻY BOWIEM UZNAĆ UZASADNIENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI W ZAKRESIE ANALIZY PRZESŁANEK O JAKICH MOWA W ART. 28 UST. 3A U.S.U.S. W TYM MIEJSCU PRZYWOŁAĆ NALEŻY WYROK WSA W BIAŁYMSTOKU O SYGN. L SA/BK 124/10, W KTÓRYM SĄD WSKAZAŁ, ŻE ROZSTRZYGNIĘCIA WYDAWANE W RAMACH TZW. UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO, "DOTYCZĄ MOŻLIWOŚCI WYBORU PRZEZ ORGAN OKREŚLONEGO KIERUNKU ROZSTRZYGNIĘCIA JEDNAK DOPIERO PO USTALENIU ISTNIENIA WYMIENIONYCH W PRZEPISACH PRAWA PRZESŁANEK. JEŚLI ŻADNA Z TYCH PRZESŁANEK NIE JEST SPEŁNIONA, ORGAN NIE MA MOŻLIWOŚCI WYBORU KONSEKWENCJI PRAWNYCH I BEZWZGLĘDNIE ZOBOWIĄZANY JEST ODMÓWIĆ PRZYZNANIA ULGI. Z KOLEI, WYKAZANIE ISTNIENIA WYMAGANYCH PRZESŁANEK POZWALA ORGANOWI NA ZASTOSOWANIE ULGI, JEDNAKŻE NIE JEST TO RÓWNOZNACZNE Z OBOWIĄZKIEM JEJ PRZYZNANIA" (OPUBL. LEX NR 673077). SKŁAD ORZEKAJĄCY W SPRAWIE POWYŻSZY W POGLĄD W PEŁNI AKCEPTUJE I PRZYJMUJE JAKO SWÓJ.

SĄD ORZEKAJĄCY W NINIEJSZEJ SPRAWIE UZNAŁ, IŻ ORGAN NIE ROZWAŻYŁ I NIE OCENIŁ NALEŻYCIE WSZYSTKICH ISTOTNYCH DLA SPRAWY OKOLICZNOŚCI; NIE PRZEANALIZOWAŁ DOSTATECZNIE OBECNEJ SYTUACJI ZDROWOTNEJ SKARŻĄCEGO I SYTUACJI FINANSOWEJ SKARŻĄCEGO (MOŻLIWOŚĆ PODJĘCIA PRZEZ NIEGO ZAJĘCIA ZAROBKOWEGO). POWYŻSZE OKOLICZNOŚCI POWINNY BYĆ ZBADANE I OMÓWIONE W SPOSÓB NIE BUDZĄCY ŻADNYCH WĄTPLIWOŚCI. PRZY CZYM, PODKREŚLIĆ JESZCZE W TYM MIEJSCU NALEŻY, ŻE ORGAN BADAJĄC STAN FAKTYCZNY W CELU ROZPOZNANIA WNIOSKU O UMORZENIE NALEŻNOŚCI, OBOWIĄZANY JEST BRAĆ POD UWAGĘ PRZEDE WSZYSTKIM OKOLICZNOŚCI BIEŻĄCE SPRAWY I AKTUALNĄ SYTUACJĘ SKARŻĄCEGO, KTÓRA JEST ISTOTNA DLA ROZSTRZYGNIĘCIA, A NIE JEDYNIE FAKT, ŻE SKŁADKI PRZEZ NIEGO NIE BYŁY OPŁACANE JUŻ W OKRESIE OBJĘTYM POSTĘPOWANIEM, CO W SPRAWIE O UMORZENIE ZALEGŁOŚCI JEST KWESTIĄ DRUGORZĘDNĄ.

BRAK TAKICH USTALEŃ POWODUJE, IŻ DECYZJA JEST NIECZYTELNA I NARUSZA ZASADĘ PRZEKONYWANIA (ART. 11 K.P.A.). W UZASADNIENIU DECYZJI BRAK RÓWNIEŻ ODNIESIENIA DO FAKTÓW, KTÓRE ORGAN UZNAŁ ZA UDOWODNIONE, DOWODÓW, NA KTÓRYCH SIĘ OPARŁ, ORAZ PRZYCZYN, Z POWODU, KTÓRYCH INNYM DOWODOM ODMÓWIŁ WIARYGODNOŚCI I MOCY DOWODOWEJ, DO CZEGO ZOBOWIĄZANY BYŁ NA MOCY ART, 107 § 3 K.P.A. Z UWAGI NA TO, ŻE UZASADNIENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI NIE SPEŁNIA WYMOGÓW, WSKAZANYCH W PRZEPISACH PRAWA (ART. 107 § 3 K.P.A.), JEJ OCENA WYMYKA SIĘ SPOD KONTROLI DOKONYWANEJ W POSTĘPOWANIU PRZED SĄDEM ADMINISTRACYJNYM, KTÓRA JAK WSKAZANO NA WSTĘPIE, W PRZYPADKU DECYZJI UZNANIOWYCH SPROWADZA SIĘ DO OCENY PRAWIDŁOWOŚCI ZGROMADZONEGO, PRZEZ ORGAN ADMINISTRACJI, MATERIAŁU DOWODOWEGO ORAZ WNIOSKÓW WYCIĄGNIĘTYCH Z JEGO OCENY.

PONADTO ORGAN ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ NA SKUTEK WNIOSKU O PONOWNE ROZPOZNANIE SPRAWY (ART. 127 § 3 K.P.A.), ZOBOWIĄZANY BYŁ DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA SPRAWY, ZGODNIE Z ZASADĄ DWUINSTANCYJNOŚCI (ART. 15 K.P.A.). WSPOMNIANA ZASADA ZOBOWIĄZUJE DO DWUKROTNEGO ROZSTRZYGNIĘCIA TEJ SAMEJ SPRAWY, NIE ZAŚ TYLKO DO KONTROLI ZASADNOŚCI ARGUMENTÓW PODNIESIONYCH W STOSUNKU DO ORZECZENIA WYDANEGO PRZEZ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. TYMCZASEM TREŚĆ UZASADNIENIA DECYZJI WYDANYCH W OBU INSTANCJACH WSKAZUJE, ŻE W POSTĘPOWANIU ODWOŁAWCZYM ORGAN DOKONAŁ JEDYNIE KONTROLI ZASADNOŚCI ARGUMENTÓW PODNIESIONYCH W STOSUNKU DO ROZSTRZYGNIĘCIA WYDANEGO W PIERWSZEJ INSTANCJI I ŚWIADCZY O NARUSZENIU ART. 15 K.P.A.

TYM SAMYM NIE DOKONANO USTALENIA ISTNIENIA PRZESŁANEK ISTOTNYCH Z PUNKTU WIDZENIA WYMOGÓW ZAWARTYCH W ART. 28 UST. 3A U.S.U.S. W ZW. Z § 3 ROZPORZĄDZENIA WYKONAWCZEGO.

REASUMUJĄC, W ŚWIETLE POWYŻSZYCH ROZWAŻAŃ STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE USTALENIA DOKONANE PRZEZ ORGAN SĄ NIEPEŁNE I W KONSEKWENCJI NIEWYCZERPUJĄCO ROZPATRZONE, CO DOPROWADZIŁO DO WYDANIA DECYZJI O NIEPRZEKONUJĄCEJ TREŚCI, PRZEZ CO DOPUSZCZONO SIĘ NARUSZENIA REGUŁ PROCESOWYCH ZAWARTYCH W ART. 7, ART. 77 § 1 ORAZ ART. 107 § 1 I 3 K.P.A. ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH PRZY PONOWNYM ROZPOZNANIU SPRAWY - MAJĄC NA UWADZE WYTYCZNE SĄDU - WINIEN DOKONAĆ ROZSTRZYGNIĘCIA DOPIERO PO PRZEPROWADZENIU WNIKLIWEGO I RZETELNEGO POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO, OCENIAJĄC PO KOLEI CZY W STOSUNKU DO SKARŻĄCEGO ZNAJDUJĄ ZASTOSOWANIE PRZESŁANKI O JAKICH MOWA WART. 28 U.S.U.S.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU NA PODSTAWIE ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C) P.P.S.A., ORZEKŁ JAK W SENTENCJI WYROKU. ROZSTRZYGNIĘCIE W KWESTII WYKONALNOŚCI ZOSTAŁO OPARTE NA TREŚCI ART. 152 P.P.S.A.

O WYNAGRODZENIU PEŁNOMOCNIKA ORZECZONO ZGODNIE Z ART. 200 W ZWIĄZKU Z ART. 205 P.P.S.A., ORAZ § 18 UST.1 PKT 1 LIT. C) W ZW. Z § 2 UST. 3 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI Z DNIA 28 WRZEŚNIA 2002 R., W SPRAWIE OPŁAT ZA CZYNNOŚCI ADWOKACKIE ORAZ PONOSZENIA PRZEZ SKARB PAŃSTWA KOSZTÓW POMOCY PRAWNEJ UDZIELONEJ Z URZĘDU (DZ. U. NR 163, POZ. 1348 ZE ZM.).

DSZ