Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 428/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 88 w zw. z art. 87 par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowa ustalenia odszkodowania za przejęcie nieruchomości postanawia : odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 12 października 2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 428/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi Z. K. (zwany dalej: skarżący) na decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za przejęcie nieruchomości, orzekł o oddaleniu skargi.

Odpis wskazanego wyżej orzeczenia wraz z uzasadnieniem, został na wniosek skarżącego doręczony 14 listopada 2016 r. (k. 80 akt sądowych).

Pismem z 9 kwietnia 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Jako podstawę wniosku podał, iż ze względu na swój wiek – [...] lat i [...] stopień niepełnosprawności nie miał możliwości złożenia skargi kasacyjnej. Podał także, iż był chory i myślał, że nie doczeka wiosny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwana dalej: p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z regulacją art. 87 § 1, 2, 3 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z treścią art. 87 § 5 p.p.s.a., po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 zd. 1 p.p.a.a).

Z akt sprawy sądowej wynika, iż odpis wydanego wyroku wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony 14 listopada 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 80 akt sądowych), zatem termin do jego zaskarżenia upłynął 14 grudnia 2016 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący skierował do Sądu, 9 kwietnia 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), tj. po upływie ponad roku od uchybionego terminu.

Wyjaśnić należy, że przepis art. 87 § 5 p.p.s.a. zaostrza warunki przywrócenia terminu, uzależniając możliwość merytorycznego rozpoznania wniosku, z uwagi na złożenie go po upływie roku od uchybienia terminowi, od wypadków wyjątkowych. Ich niezaistnienie skutkuje odrzuceniem wniosku jako niedopuszczalnego. Przez "wyjątkowy przypadek" należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwia stronie dokonanie czynności w normalnym terminie.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie wystąpił wyjątkowy przypadek, o jakim mowa w ww. przepisie. Wskazana przez skarżącego przyczyna, dla której nie złożył skargi kasacyjnej, nie może przemawiać za zaistnieniem "wyjątkowego przypadku". Z wniosku skarżącego nie wynika aby wystąpiły nadzwyczajne przeszkody uniemożliwiające złożenie wcześniej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Okoliczności takich, przy uwzględnieniu długości uchybionego terminu, nie stanowi choroba skarżącego. Nie można zatem stwierdzić aby wystąpił wyjątkowy przypadek, o którym mowa w art. 87 § 5 p.p.s.a.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.