Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 396/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 124 § 1 pkt 4, art. 156 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Syndyka Masy Upadłości R. M. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 1161/14 w przedmiocie sprostowania orzeczenia w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości R. M. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 11 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji wydanej w zakresie podatku od towarów i usług za okresy marzec-sierpień 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 1161/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w komparycji wyroku z dnia 5 maja 2015 r. w ten sposób, że w miejsce słów "[R. M.]", wpisał słowa "Syndyka Masy Upadłości R. M. z siedzibą w G.".

W uzasadnieniu postanowienia WSA wskazał, że w wyroku z 5 maja 2015 r., określając podmiot wnoszący skargę, błędnie wskazano R. M. zamiast Syndyka Masy Upadłości R. M. z siedzibą w G. Postanowieniem z dnia 25 marca 2015 r. sąd podjął zawieszone postępowanie w niniejszej sprawie z udziałem syndyka, a tym samym wskazanie w sentencji wyroku R. M. stanowiło oczywistą omyłkę pisarską.

W zażaleniu na wskazane postanowienie Syndyk Masy Upadłości wniósł o jego uchylenie, zarzucając naruszenie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez dokonanie sprostowania danych, które są danymi istotnymi oraz nie stanowią nieścisłości ani oczywistych omyłek pisarskich. W ocenie strony skarżącej zmiany dokonane zaskarżonym postanowieniem dotyczą elementów istotnych, kształtujących zdolność sądową, procesową oraz status strony w postępowaniu, a zatem nie mogą być rozpatrywane w trybie sprostowania wyroku, bowiem kształtowałyby inną treść uzasadnienia wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Stosownie do art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym w doktrynie podkreśla się, że chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Za niedokładność może być uznane nieprawidłowe oznaczenie imienia strony, choćby było ono zgodne z oznaczeniem podanym w pozwie, jeżeli nie ma wątpliwości, że strona, która brała udział w procesie, nosi w rzeczywistości imię o innym brzmieniu (por. postanowienie SN z dnia 13 stycznia 1964 r., II CR 194/63, OSNC 1965, nr 2, poz. 27).

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2015 r. sprostował oczywistą omyłkę dostrzeżoną w sentencji wyroku tego Sądu z dnia 5 maja 2015 r., polegającą na błędnym oznaczeniu strony skarżącej. Dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jego sprostowanie – wbrew wywodom skarżącego - nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Nie wymaga głębszej analizy akt postępowania, stwierdzenie, że stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym zakończonym wyrokiem z dnia 5 maja 2015 r. był Syndyk Masy Upadłości R. M. z siedzibą w G. Skoro w niniejszej sprawie postępowanie zostało zawieszone postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015 r. z uwagi na wystąpienie przesłanki z art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (postanowienie Sądu Rejonowego w G z dnia 31 października 2014 r., [...], na mocy którego ogłoszono upadłość dłużnika), a następnie podjęte postanowieniem z dnia 25 marca 2015 r. z udziałem Syndyka Masy Upadłości to właśnie ten podmiot stał się stroną postępowania sądowego.

Mając zatem na uwadze powyższe należy stwierdzić, że zmiany, jakich dokonał Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu stanowią sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.